Żeglarskie Mistrzostwa Kobiet - Zachodniopomorski Okręgowy Związek Żeglarski\nStrona główna » Żeglarskie Mistrzostwa Kobiet\nby ZOZŻ 15 czerwca 2022\nwritten by ZOZŻ 15 czerwca 2022\nW dniach 18-19 czerwca Sopot ugości na swoim legendarnym molo najlepsze polskie żeglarki. W piątek kibice będą mogli podziwiać treningi gwiazd, a w sobotę i niedzielę wyścigi, które zadecydują o mistrzowskim tytule. Pierwsza w kraju, historyczna edycja międzynarodowego cyklu Women on Water zostanie rozegrana w dynamicznym i cieszącym oko formacie ligowym.\nLista startowa aż błyszczy od gwiazd. Otwiera ją aktualna srebrna medalistka olimpijska w klasie 470 Agnieszka Skrzypulec, a w jej załodze uczestniczka Igrzysk w Tokio Magdalena Kwaśna oraz Mistrzyni Świata juniorów w klasie 420 Hanna Dzik. Na start zdecydowała się również Agata Barwińska, który poprzedni sezon zakończyła z tytułami mistrzyni Europy oraz wicemistrzyni Świata w klasie Laser Radial. Zostanie wsparta między innymi przez kolejną olimpijkę Irminę Mrózek-Gliszczyńską.\nNa tym lista uczestniczek Igrzysk Olimpijskich się nie kończy. Olimpijka z Sydney i Aten, Monika Bronicka, reprezentująca UKS Navigo w Polskiej Lidze Żeglarskiej wystartuje w formacie, w którym czuje się świetnie. Swój udział zgłosiła również Anna Weinzieher, uczestniczka Igrzysk Londyn 2012, która wygrała Polską Ligę Żeglarską w 2018 roku. Załoga z klasy 49er FX, która reprezentowała Polskę na ostatnich Igrzyskach wystartuje osobno. Aleksandra Melzacka popłynie w Barwach YKP Gdynia, a Kinga Łoboda zdecydowała się na start w barwach Slava Racing.\nListę startową kompletują silne załogi ligowe. MOWI Women Sailing Team Mai Remizowicz, czy Ladies Sailing Team z Barbarą Mrozowicz za sterem mogą zostać czarnym koniem imprezy urywając punkty faworytkom. Również młode ekipy reprezentujące HRM Racing i Sztorm Grupę nie mogą być skazywane na porażkę. Przed nami znakomite regaty i lista startowa, która dosłownie nie mogłaby być silniejsza.\nDzieje Szczecina i Stoczni kotwicami pisane…\nFestiwal „Shanties” 2022


Top 10 polskich wyczynów eksploratorskich\nWiadomo nie od dziś, że Polak potrafi. Fraza ta jest również prawdziwa w dziedzinie odkryć. Kilka naszych dokonań eksploratorskich można śmiało nazwać przełomowymi w skali świata. Są jednak i takie, które tak naprawdę nie przyczyniły się do żadnego wybitnego odkrycia, ale zostały za to wykonane w nadzwyczajnym stylu, dlatego znalazły się na poniższej liście. Kolejność rankingu jest przypadkowa, gdyż nie chcieliśmy wartościować tych wyczynów – uważamy, że wszystkie są wielkie.\nPrzejechanie rowerem Afryki z północy na południe i z powrotem\nWyczynu tego dokonał Kazimierz Nowak w latach 1931-1936. Polak samotnie podróżował po Afryce i zapewne nie było by w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że jego głównym środkiem transportu był rower. Nowak wyruszył z Trypolisu (Libia) leżącego nad Morzem Śródziemnym i po ponad dwóch latach jazdy dotarł na Przylądek Igielny, czyli najbardziej na południe wysunięty kraniec Afryki (Republika Południowej Afryki). Po krótkim odpoczynku w Kapsztadzie (RPA) postanowił … wrócić nad śródziemnomorskie wybrzeże Afryki, tym razem jednak do Algieru (Algieria). Co ciekawe, wracał zupełnie inną drogą. Łącznie pokonał prawie 40 tys. km, które przejechał głównie rowerem (w mniejszym stopniu również pieszo, konno, wielbłądem, czółnem oraz pociągiem).\nZdobycie Korony Himalajów i Karakorum\nJerzy Kukuczka jest jednym z najwybitniejszych himalaistów w historii. Został drugą osobą na świecie, która zdobyła Koronę Himalajów i Karakorum, czyli wszystkie 14 ośmiotysięczników. Dokonał tego w zaledwie 8 lat – dla porównania pierwszemu zdobywcy Korony, Włochowi Reinholdowi Messnerowi, zajęło to aż 16lat! Kukuczka poskramiał ośmiotysięczniki w imponującym stylu, między innymi: wytyczył 11 nowych dróg, na cztery wszedł zimą (wśród nich były trzy jeszcze niezdobyte o tej porze roku), siedem zdobył w stylu alpejskim, czyli „na lekko”, a na jednym stanął samotnie. Kukuczka stał się legendą jeszcze za życia. Znał i podziwiał go cały świat. W zagranicznych mediach, polskich himalaistów z Kukuczką na czele nazywano Polish Ice Warriors (Polscy Lodowi Wojownicy). Niestety zginął tragicznie w wieku 41 lat podczas próby wejścia na Lhotse (8516 m n.p.m.) niezdobytą wówczas południową ścianą.\nRekordowy lot przez Atlantyk\nStanisław Skarżyński jest jedną z najwybitniejszych postaci polskiego lotnictwa. Jego największym osiągnięciem jest rekordowy przelot nad Atlantykiem w 1933 roku. Skarżyński wystartował z St. Louis w Senegalu i po locie trwającym 20 godzin i 30 minut wylądował w Maceió w Brazylii. Pokonał 3582 km ustanawiając międzynarodowy rekord odległości lotu i czasu przelotu samolotem o wadze do 450 kg (leciał samolotem polskiej konstrukcji RWD-5bis). Przelot nad Atlantykiem był sukcesem nie tylko Stanisława Skarżyńskiego, ale także polskich konstruktorów lotniczych. Wyczyn spowodował spopularyzowanie samolotów polskiej konstrukcji w świecie, przede wszystkim wśród licznych społeczności polonijnych w Brazylii i Argentynie. Międzynarodowa Federacja Lotnicza odznaczyła Skarżyńskiego za lot nad Atlantykiem medalem im. Louisa Blériota (jedyny Polak w historii, który doznał takich zaszczytów).\nZdobycie dwóch biegunów w ciągu jednego roku\nW 1995 roku, polski podróżnik i polarnik Marek Kamiński stanął na biegunie północnym (23 maja), a następnie na biegunie południowym (27 grudnia), stając się pierwszą osobą na świecie, która w ciągu jednego roku zdobyła oba krańce Ziemi. W obu przypadkach dokonał tego bez pomocy z zewnątrz. Za ten wyczyn został wpisany do Księgi rekordów Guinnessa. Kamiński ma na swoim koncie wiele wypraw polarnych m.in.: trawers Grenlandii, zdobycie Góry Vinson – najwyższy szczyt Antarktydy oraz Góry Gunnbjørna – najwyższy szczyt Grenlandii. Oprócz ekspedycji w „lodowe” części świata, podróżnik może pochwalić się również kilkoma innymi ciekawymi wyprawami np.: do źródeł Amazonki, przepłynięciem Atlantyku katamaranem, przejściem Pustyni Gibsona, zdobyciem Kilimandżaro, Góry Kościuszki i Mont Blanc, wyprawą kajakową od źródeł do ujścia Wisły, a także licznymi wyprawami autostopowymi po Meksyku, Kubie, ZSRR, Jugosławii i Turcji.\nSpływ Amazonką – od źródeł w Andach, aż do ujścia w Atlantyku\nAutorem jednego z najbardziej spektakularnych dokonań eksploratorskich XX wieku jest wybitny polski kajakarz Piotr Chmieliński. W 1985 roku, Chmieliński jako pierwszy człowiek na świecie spłynął Amazonką – od jej źródeł w Andach, aż do ujścia w Atlantyku! Jest to tym bardziej imponujące, że dokonał tego samotnie. Oczywiście wyczyn ten trafił do Księgi Rekordów Guinnessa. Chmieliński już wcześniej ujarzmił kilka innych dzikich rzek Ameryki Łacińskiej m.in. w 1981 roku wraz ze swoimi kolegami dokonał pierwszego spływu najgłębszym kanionem świata – kanionem rzeki Colca (wpisano go za to do Księgi Rekordów Guinnesa). Chmieliński wymieniany jest wśród najwybitniejszych eksploratorów XX wieku obok takich znakomitości jak Neil Armstrong – pierwszy człowiek na Księżycu, czy Reinhold Messner – pierwszy zdobywca Korony Himalajów i Karakorum. Chmieliński od lat toczy spór z Jackiem Pałkiewiczem, o miano pierwszego odkrywcy źródeł Amazonki (o tym na końcu artykułu).\nOpłynięcie kuli ziemskiej jachtem żaglowym\nWładysław Wagner – podróżnik, żeglarz i przede wszystkim pierwszy Polak, który opłynął kulę ziemską jachtem. W swój legendarny rejs wyruszył 8 lipca 1932 roku z Gdyni. Wagnera nie rozpieszczał los w czasie podróży – dużo chorował, cierpiał na brak pieniędzy, opuszczali go kompani, przychodzili nowi oraz przede wszystkim non stop zawodził go jacht, przez co musiał kilkakrotnie go naprawiać oraz wymieniać (podróż rozpoczął na Zjawie I, a zakończył na Zjawie III). Pomimo wszystkich niedogodności, dzięki determinacji i uporowi dopiął swego i 4 lipca 1939 roku dopłynął do angielskiego miasta Great Yarmouth. Po rejsie trwającym 6,5 roku, Wagner okrążył Ziemię przechodząc tym samym do historii. Do Gdyni już nie wrócił, gdyż toczyły się tam działania wojenne.\nŚredniowieczna wyprawa do Azji Środkowej\nBenedykt Polak był pionierem polskiej podróży. W latach 1245-1247 odbył podróż do Azji Środkowej do Imperium Mongolskiego. Żaden inny Europejczyk nie dotarł przed nim tak daleko. Jego ekspedycja była z pewnością jedną z najważniejszych wypraw średniowiecznych. Niestety nie wiedzieć czemu, nie zyskała tak dużej sławy, jak późniejsza podróż Marco Polo do wnętrza Azji. Czemu nasz rodak wyruszył w tak odległą podróż? W pierwszej połowie XIII wieku, cała Europa zagrożona była najazdem Mongołów. Papież Innocenty IV postanowił wysłać Jana di Piano Carpiniego i Benedykta Polaka z poselstwem do wodza mongolskiego do Karakorum prosząc go o pokój. Ekspedycja zakończyła się politycznym fiaskiem, gdyż wielki chan nie przystanął na propozycję papieża. Z poznawczego punktu widzenia można mówić jednak o ogromnym sukcesie. Podróżnicy przejechali konno prawie 20 tys. km po nieznanych wówczas krainach.\nOdkrycie i zdobycie najwyższego szczytu Australii\nBez wątpienia najbardziej prestiżowe osiągnięcie eksploratorskie polskiego autorstwa. Ojcem tego sukcesu jest Paweł Edmund Strzelecki. W latach 1839–1843, Strzelecki badał Nową Południową Walię (dzisiejsza Australia), która była wówczas mało znanym kontynentem. Niechętnie zapuszczali się tam podróżnicy, gdyż była to kolonia karna. Strzeleckiemu nie przeszkodziło to jednak w dokonaniu wielu pionierskich odkryć między innymi jako pierwszy zbadał Góry Śnieżne (najwyższe pasmo Wielkich Gór Wododziałowych) i zdobył ich najwyższy szczyt (jest to jednocześnie najwyższy szczyt Australii). Wierzchołek nazwał Górą Kościuszki, gdyż przypominał mu kopiec Kościuszki z Krakowa. Po powrocie do Londynu, Strzelecki został członkiem Królewskiego Towarzystwa Geograficznego (jako pierwszy Polak) oraz nadano mu tytuł doktora honoris causa na Uniwersytecie Oxfordzkim. Jego książka o Australii zyskała uznanie wśród naukowców – pogratulował mu jej sam Karol Darwin. W Australii możemy spotkać między innymi: Pustynię Strzelecki, Góry Strzelecki, Górę Strzelecki, rzekę Strzelecki oraz miasteczko Strzelecki.\nSamotne przepłynięcie kajakiem oceanu\nAleksander Doba jest pierwszym człowiekiem na świecie, który samotnie przepłynął kajakiem Atlantyk – bez niczyjej pomocy, tylko dzięki sile swoich rąk. Doba wyruszył w podróż na początku października 2013 roku ze stolicy Portugalii Lizbony. W kwietniu 2014 roku, po ponad 6 miesiącach podróży, dopłynął do portu Canaveral na Florydzie. Łącznie przepłynął 4500 mil morskich (ok. 8,5 tys. km) – dziennie pokonywał średnio ok. 60 km. Zajęło mu to 141 dni, 19 godzin i 55 minut. Warto dodać, że w momencie podróży Doba miał prawie 70 lat! W 2015 roku, internauci amerykańskiej edycji National Geographic wybrali Aleksandra Dobę podróżnikiem roku. Słynna wyprawa Doby była tak naprawdę jego drugim przepłynięciem Oceanu Atlantyckiego. Za pierwszym razem pokonał on jednak znacznie krótszy dystans. Wystartował z kontynentu afrykańskiego (Dakar, Senegal), a podróż zakończył w Ameryce Południowej w brazylijskim mieście Acarau.\nPierwsze zimowe wejście na najwyższy szczyt Ziemi\nAutorami tego przełomowego wyczynu są Krzysztof Wielicki i Leszek Cichy. Polska wyprawa pod kierownictwem Andrzeja Zawady dokonała rewolucji w dziejach światowego himalaizmu. Po raz pierwszy w historii, człowiek stanął zimą na ośmiotysięcznym szczycie i to od razu na najwyższym – Mount Evereście (8848 m n.p.m.). Do tej pory uważano, że jest to niemożliwe. Wyprawa z 1980 roku była wyprawą oblężniczą trwającą dwa miesiące. Uczestniczyło w niej ponad 20 osób. Co ciekawe, Krzysztof Wielicki dostał się na nią z listy rezerwowej. Jak się jednak okazało na miejscu, Wielicki był najmocniejszy i nawet okulary spawalnicze (nie miał profesjonalnych gogli) nie przeszkodziły mu w zdobyciu szczytu. W celu potwierdzenia wyczynu, Leszek Cichy zniósł ze szczytu list, który zostawił tam Ray Genet – ostatni zdobywca Everestu z sezonu letniego ‘79. Osiągnięcie to zapoczątkowało polską dominację w himalaizmie zimowym. Krzysztof Wielicki został jednym z najwybitniejszych himalaistów w historii (jako piąta osoba na świecie zdobył Koronę Himalajów), a Leszek Cichy został pierwszym polakiem, który zdobył Koronę Ziemi (najwyższe szczyty kontynentów).\nOdkrycie źródeł Amazonki\nJest to z pewnością jedno z najważniejszych, jak nie najważniejsze osiągnięcie eksploracyjne dokonane przez Polaka. Jednoznaczne wskazanie odkrywcy źródeł Amazonki jest jednak kłopotliwe, dlatego umieszczone zostało tylko w bonusie. Na pewno jego autorem jest Polak, ale który? Za odkrywcę uważa się wielkiego polskiego eksploratora Jacka Pałkiewicza. To on zorganizował w 1996 roku wyprawę naukową, w której uczestniczyli peruwiańscy, rosyjscy i włoscy geografowie i hydrologowie. Jego odkrycie zostało zatwierdzone przez Peruwiańskie Towarzystwo Naukowe. Nie byłoby w tym nic powątpiewającego, gdyby nie fakt, że Piotr Chmieliński 11 lat wcześniej dotarł do źródeł Amazonki – dokonał przecież słynnego spływu kajakowego od źródeł Amazonki, aż do ujścia w Atlantyku. Wyprawa Pałkiewicza wskazała ten sam strumień co Chmieliński, jako źródła Amazonki. Między wielkimi odkrywcami wybuchł spór, który trwa już ponad 20 lat. Nas jednak najbardziej powinien cieszyć fakt, że źródła najdłuższej rzeki świata zostały odkryte przez Polaka (geografowie cały czas debatują nad tym, czy najdłuższą rzeką świata jest Amazonka, czy Nil).\nHelena 5 maja 2016 04:43\nPolacy mają na swoim koncie wiele sukcesów, w naszych żyłach płynie krew zdobywców :)\nPrzemek 13 maja 2016 04:50\nJeszcze kilku naszych rodaków mogłoby spokojnie znaleźć się w tym zestawieniu, wtedy byłby to barrrrrrrrrrrdo długi wpis :)\nMartyna 12 maja 2016 06:28\nTo prawda - w tej dziedzinie mamy z czego być dumni.\nPrzemek 13 maja 2016 04:46\nŁukasz 8 czerwca 2016 00:33\nSzkoda, że nie za często słyszymy o takich ludziach. Aleksander Doba, to dla mnie wielka inspiracja i kibicuje mu przy każdej wyprawie.\nAfghan 27 czerwca 2016 00:49\nZawsze zadziwiały mnie sławy polskiego himalaizmu. Jak to jest, że w wielu dziedzinach o Polsce wcale nie słychać, w Ameryce dzieci podobno nie wiedzą, gdzie ten kraj leży. A tu dziedzina tak niebezpieczna i wymagająca i tyle sukcesów, tylu odważnych ludzi, którzy zapisali sie na kartach historii. Coś chyba jest w tej polskiej krwi, jakaś wyjątkowa domieszka wytrzymałości i siły, być może z odrobiną szaleństwa. Może to dlatego, że w naszym kraju nigdy nie żyło się szczególnie łatwo, ale nie na tyle trudno, by nie było możliwości, by się wspinać?\nPiotr 8 sierpnia 2016 07:04\nKażdy Polak powinen być dumny z osiągnięć naszych rodaków. Należy im się ogromny szacunek za to co osiągnęli i osiągają do tej pory w każdej dyscyplinie. Jestem bardzo dumny z tego, że jestem Polakiem :)


Nowe dowody rejestracyjne już w maju. Kto musi wymienić dokumenty? - KCI Kutno - Kutnowskie Centrum Informacyjne. Kutnowski portal internetowy.\nNowe dowody rejestracyjne już w maju. Kto musi wymienić dokumenty?\nOpublikowano: pt, 13 maj 2022 10:05 2022-05-13T08:05:00.000Z\nNowe dowody rejestracyjne już w maju. Kto musi wymienić dokumenty? | foto archiwum\nWydarzenia Od maja 2022 roku wydawane będą nowe dowody rejestracyjne. Dlaczego? Nowy dokument ma być lepiej zabezpieczony przed podrabianiem. O szczegółach informują przedstawiciele Starostwa Powiatowego w Kutnie.\nnowe dowody rejestracyjnenowe dowody rejestracyjne kutnowydział komunikacji kutnowydział komunikacji kutno dowody rejestracyjnedowody rejestracyjne kutno\nNowe dowody rejestracyjne będę wydawane właścicielom pojazdów od maja 2022 roku. Układ pól oraz ich zawartość pozostaną takie same. Nowością będą zabezpieczenia mające chronić dokumenty przed sfałszowaniem.\n- Nowy dowód rejestracyjny ma posiadać ten sam układ pól, ale będą wykonane one w innej technologii. Papier będzie zabezpieczony chemicznie, niewykazujący luminescencji w świetle ultrafioletowym. Numeracja i personalizacja wykonywana zostanie laserowo – mówi dyrektor wydziału komunikacji Bartosz Czechowski.\nCZYTAJ TAKŻE: Budowa ubojni w Krośniewicach. Pełni obaw mieszkańcy chcą rozmawiać z władzami gminy i inwestorem\nCo ważne, wprowadzone zmiany nie wiążą się z koniecznością wybrania się do urzędu. Kierowcy z ważnymi dowodami rejestracyjnymi nie muszą ich wymieniać.\n- Najważniejszą informacją dla kierowców jest to, że obecne dowody rejestracyjne oraz ich wtórniki, zgodne z wzorami określonymi w przepisach dotychczasowych, zachowują ważność. Pozwolenia czasowe, oraz ich wtórniki, zgodne z wzorami określonymi w przepisach dotychczasowych również zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane – dodaje Tomasz Walczewski, członek Zarządu Powiatu Kutnowskiego.\nJak informuje portal Auto Świat, nowe dowody będą wydawane sukcesywnie, w miarę rejestracji kolejnych samochodów w wydziałach komunikacji, czy wydawania duplikatów.\n- Co ciekawe nie zdziwcie się, jeśli po 1 maja dostaniecie jeszcze stary wzór dokumenty. Ministerstwo pozwoliło na dalsze wydawanie starych dokumentów do 11 lipca 2022 roku po to, żeby urzędy mogły pozbyć się starych blankietów – czytamy.


Łabędzie z Piątej Alei - Melanie Benjamin - Czytając\n22 września 2017 27 września 2017 Iwona książka, śniadanie u tifaniego, swans from fith avenue, truman capote, wysłuchane modlitwy\nNowy Jork. Lata 50. ubiegłego wieku. Jest to najlepszy czas dla nowojorskiej socjety – wielkie bale i „skromne” rauty, jakich już dzisiaj nie uświadczymy. Blichtr i przepych konkurował z tajemnicami i skrywaniem swoich skaz – dla jednych były to ukryte „rysy” na ciele lub duszy, dla innych pochodzenie, którego powszechnie nie akceptowano. Jest to czas, gdy o prawdziwą i szczerą przyjaźń było bardzo trudno. Przekonały się o tym bohaterki książki Łabędzie z Piątej Alei, której fabuła osnuta została wokół prawdziwych wydarzeń związanych z publikacją fragmentu powieści Trumana Capote.\nTruman Capote najbardziej znany jest ze swoich dwóch powieści – Z zimną krwią, która stanowiła pewnego rodzaju rewolucje w świecie literackim oraz ze Śniadania u Tiffany’ego. Jednak w latach 50. ubiegłego wieku był znany z przyjaźni z kobietami z nowojorskiej socjety. Do grona jego „łabędzi” należały kobiety, których mężowe zajmowali najwyższe stanowiska w koncernach medialnych i światowych przedsiębiorstwach – krótko mówiąc najlepsi z najlepszych. Była wśród nich między innymi Lee Rawidzill (żona potomka polskiej szlachty). Jednak największa zażyłość łączyła Trumana z Barbarą „Babe” Paley.\nŁabędzie z Piątej Alei skupiają się właśnie na okresie przyjaźni Trumana i Paley. Jesteśmy świadkami intymnych zwierzeń obojga młodych ludzi zagubionych w swoim życiu, szukających kogoś, kto ich zrozumie i nie będzie zadawał zbędnych pytań. Kogoś przed kim mogą się otworzyć. Oboje obnażają przed sobą swoje tajemnice, w nadziei, że nikt nigdy ich nie pozna. Truman, mimo że był homoseksualistą, brylował w damskim towarzystwie i zawsze był na bieżąco ze wszystkimi, świeżymi ploteczkami. Pisząc swoją powieść Wsłuchane modlitwy, postanowił wykorzystać swoją wiedzę. Mimo że nie mówił wprost, o kim pisze, w towarzystwie zawrzało. To na zawsze przekreśliło przyjaźń Trumana z „Babe”.\n← Posag szwaczki – Meredith Jaeger\nWraz z upływem czasu – Mary Higgins Clark →


Do domu/Wiadomości/Nie żyje Roman Zieliński, autor książki „Jak pokochałem Adolfa Hitlera”\nNie żyje Roman Zieliński, autor książki „Jak pokochałem Adolfa Hitlera”\n„Zmarł Roman Zieliński (1961-2020). Wielki patriota. Zagorzały kibic Śląska. Publicysta. Przyjaciel, na którego zawsze mogłem liczyć i nigdy mnie nie zdradził. Wspierał mnie w trudnych chwilach. Dla niego zasady były rzeczą świętą. Żegnaj Romku! Proszę Was o modlitwę” – napisał Jacek Międlar na Twitterze. „Ikona Wrocławia (przynajmniej tego niepokornego) oddany działacz narodowy, wielki kibic Śląska Wrocław. Autor książek o tematyce kibicowskiej. Organizator wielu akcji patriotycznych. Żegnaj” – w taki sposób Zielińskiego pożegnali Narodowcy RP – Wrocław.\nRoman Zieliński to autor książki „Jak pokochałem Adolfa Hitlera”. W 2015 roku został skazany za nawoływanie do nienawiści na tle rasowym – przypomina wyborcza.pl. W kwietniu 2016 roku podczas demonstracji przeciwko imigrantom Zieliński spalił fotografię Angeli Merkel, a w 2017 roku fotografię polityka PO Michała Boniego.\nRoman Zieliński był także nieformalnym liderem kibiców Śląska Wrocław. Najbardziej aktywny był w latach 80. i 90. W 2019 roku przedstawiciele wszystkich kibicowskich grup działających na wrocławskim stadionie podjęli decyzję o wykluczeniu Zielińskiego ze swojego grona.


Wodniacy uczczą godzinę „W” | Portal Informacyjny » Żeglarski.info Wodniacy uczczą godzinę „W” | Portal Informacyjny » Żeglarski.info\nWodniacy uczczą godzinę „W”\nWe wtorek 1 sierpnia w Warszawie odbędzie się rejs po Wiśle, upamiętniający rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego. Uroczystość jest częścią obchodów Roku Rzeki Wisły.\nWydarzenie organizowane jest od 2014 roku z inicjatywy Roberta Jankowskiego z Fundacji Rok Rzeki Wisły, który z grupą znajomych wpadł na pomysł uczczenia godziny „W” na wodzie.\n– Chcieliśmy zwrócić uwagę, że ta rzeka ma swoją historię i razem z miastem przeżywała dramatyczne losy – mówi Robert Jankowski. – W trakcie Powstania Warszawskiego Wisła była rzeką graniczną pomiędzy dwoma kompletnie różnymi światami. Jedna część miasta ginęła, a druga żyła stosunkowo normalnie.\nZbiórka jednostek (godz. 15.30 – 15.45) odbędzie się na wysokości Podzamcza. O 15.45 wodniacy popłyną w kierunku Bulwaru Flotylli Wiślanej, w miejsce zatopienia statku „Bajka”, który podczas Powstania Warszawskiego służył jako schronienie i improwizowany szpital. Był także jednym z ostatnich miejsc oporu.\n– W rejsie bierze udział około 300 osób – w zeszłym roku naliczyliśmy 60 różnych jednostek – mówi Jankowski. – Ale frekwencja zależy od poziomu Wisły, która jest kapryśna, a niska woda utrudnia pływanie dużym statkom. Ale to na szczęście nie przeszkadza jednostkom płaskodennym, drewnianym i tradycyjnym czy kajakom.\nMiędzy 17 a 17.15 wszystkie jednostki staną w miejscu zatonięcia „Bajki” i minutą ciszy, a potem syrenami, flarami i racami uczczą rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego. Później wodniacy skierują się w stronę Portu Czerniakowskiego, gdzie nastąpi rozformowanie rejsu. O godzinie 18 w Klubie PTTK „Rejsy” w Porcie Czerniakowskim odbędzie się spotkanie dla uczestników i warszawiaków.\nDo udziału w rejsie można się zgłaszać za pośrednictwem strony rokwisly.pl


Poprzedni Dr inż. Jan Waldemar ŁAGODOWSKI22 października 2019Następny Otwieramy nowy kierunek: Bezpieczeństwo morskie!23 października 2019\nAktualnie jest w trakcie szkolenia podstawowego z psychoterapii systemowej w Wielkopolskim Towarzystwie Terapii Systemowej. Jest członkiem nadzwyczajnym WTTS.\nW ramach praktyki psychologicznej jest wykonawcą Wielkopolskiego Programu Profilaktycznego w zakresie onkologii dziecięcej na Oddziale V Onkologiczno-Hematologicznym Szpitala Klinicznego im. Karola Jonschera w Poznaniu\nTytuł dr hab. uzyskała w 2014 r. na podstawie cyklu prac pt. Badanie somatopsychicznych zależności u chorych leczonych z powodu skoliozy idiopatycznej na Wydziale Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, jako jedna z najmłodszych habilitantów. Jest promotorem w czterech otwartych przewodach doktorskich. Otrzymanie tytułu profesora nadzwyczajnego uczyniło ją wtedy najmłodszą osobą, pracującą na tym uczelnianym stanowisku w Polsce.\nJest autorem lub współautorem kilkudziesięciu prac naukowych w czasopismach recenzowanych o zasięgu ogólnopolskim i ogólnoświatowym.\nSumaryczny Impact Factor prac opublikowanych wynosi 45.423 pkt.\nSumaryczny KBN prac opublikowanych wynosi 764 pkt.\nIlość cytowań bez autocytowań wg. Web of Science Core Collection: 100\nH Index wg. Web of Science Core Collection: 7\nList gratulacyjny JM Rektora Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu za cykl publikacji w roku akademickim 2009/2010, dotyczący skolioz idiopatycznych.\nWyróżnienie JM Rektora Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu za rozprawę doktorską „Charakterystyka wybranych funkcji psychicznych u chorych ze skoliozą idiopatyczną leczonych zachowawczo lub operacyjnie” w roku 2009.\nNagroda JM Rektora Wyższej Szkoły Bezpieczeństwa z siedzibą w Poznaniu dla najlepszego promotora pracy licencjackiej na kierunku psychologia w roku akademickim 2019/2019\nJest kierownikiem grantu realizowanego w ramach środków przyznanych przez Narodowe Centrum Nauki w konkursie Opus 14, nr rejestracyjny projektu: 2017/27/B/NZ5/02109 (lata 2018-2021) pt. Podłużna ocena zmian w funkcjonowaniu psychospołecznym chorych z młodzieńczą skoliozą idiopatyczną przed, w trakcie i po przebytym leczeniu. Badanie ilościowe i jakościowe.\nZ Uczelnią związana jest od 2007 r.


SP 47 - Sukcesy taneczne\nKolejne sukcesy bliźniaków z 4a. Tym razem, 28 maja, Natalka i Adaś wzięli udział w Grand Prix Polski PTT o Mistrzostwo Krakowa. Zajęli pierwsze miejsce i uzyskali awans do wyższej klasy tanecznej. Klasy E. Serdeczne gratulacje!!!!\nNatalka i Adaś z klasy 4a nie zwalniają tempa. Na zdjęciach jedne z ostatnich turniejów, w których wzięli udział. Między innymi Mysłowicki Festiwal Tańca, Cracow Dance Festival, Stars Premium w Tarnowie czy Lubiąż Dance Festival.\nKlasa sama w sobie. Prezentują się i tańczą przepięknie. Trzymamy kciuki za dalsze sukcesy.


Wieści ze świata (Dragon Age: Inkwizycja, The Book of Unwritten Tales 2, Resident Evil: Revelations 2) 15/1/2015 | GRYOnline.pl\nWiadomość gry na świecie 15 stycznia 2015, 12:17\nPromocja dnia (do godziny 19:00 w piątek, 16.1):\nCastle Crashers – obniżka 75% – 2,99 euro (ok. 13 zł), WWW\nSzaleństwo w środku tygodnia (do godziny 19:00 w piątek, 16.1):\nAssassin's Creed: Unity – obniżka 33% – 40,19 euro (ok. 172 zł), WWW\nForced – obniżka 85% – 2,09 euro (ok. 9 zł), WWW\nStudio BioWare opublikowało infografikę podsumowującą rezultaty niemal dwumiesięcznych polowań na smoki w grze Dragon Age: Inkwizycja. Do tej pory gracze wspólnymi siłami uśmiercili ponad 2 i pół miliona skrzydlatych bestii. Najpopularniejszym celem okazał się smok z Gór Mroźnego Grzbietu, a najbardziej nieuchwytnym Kaltenzahn. Wspomniany obrazek znajdziecie poniżej:\nGracze i smoki to odwieczni wrogowie (źródło: BioWare)\nPremiera finalnej wersji gry przygodowej The Book of Unwritten Tales 2 planowana jest na 20 lutego 2015 roku. W tym dniu na Steamie ukaże się ostatni, piąty odcinek epizodycznej produkcji studia KING Art Games. Tytuł w całości trafi też do innych sklepów cyfrowych, w tym GOG.com.\nNext Care Game: Wreckfest\nStudio Bugbear Entertainment zapowiedziało, że wraz z kolejną aktualizacją Next Care Game: Wreckfest (dostępne od ponad roku na Steam Early Access) otrzyma poprawiony silnik fizyczny. Patch powinien pojawić się w ciągu kilku najbliższych tygodniu. Przy tej okazji twórcy opublikowali garść nowych screenów:\nScreen #1 z Next Car Game: Wreckfest\nScreen #2 z Next Car Game: Wreckfest\nScreen #3 z Next Car Game: Wreckfest\nScreen #4 z Next Car Game: Wreckfest\nPierwszy odcinek Resident Evil: Revelations 2 ukaże się w Europie 25 lutego 2015 roku, a więc tydzień później niż planowano. Twórcy wyjaśnili, że potrzebują dodatkowego czasu na ostateczne doszlifowanie gry i optymalizację rozgrywki. Kolejne epizody nowej odsłony słynnego cyklu survival horrorów mają być wypuszczane w jednotygodniowych odstępach.\nMortal Kombat X zwiastun rozgrywki (PL)\nThe Sims 4: Ucieczka w plener trailer (PL)\nHeroes of the Storm dziennik dewelopera - zamknięta beta\nGuild Wars 2 Heart of Thorns - trailer\nObcy: Izolacja - Schronienie trailer\ngry na świeciedaty premier / opóźnienia epizody infografiki patche i aktualizacje statystyki Wieści ze świata


Temat: Gotham's Pub. Wto Lip 28, 2015 7:58 pm\nJedna z wielu knajp znajdująca się na głównej ulicy miasta. Bez bogatego właściciela, zadłużona, ale za to z wyjątkowo dobrym piwem.\nTemat: Re: Gotham's Pub. Wto Lip 28, 2015 8:18 pm\n/ uzyskana bilokacja od Slejda.\nLepiej nie pytać co w takim miejscu – takim niezwykle zwykłym miejscu robi ona. Czarnowłosa kobieta o jasnym i inteligentnym spojrzeniu przechadzająca się pomiędzy stolikami. Mało kto z obecnych tutaj wiedział z kim miał do czynienia właściciel knajpy. Zatanna bowiem ubrana była w skórzane spodnie i kurtkę z tego samego materiału, a kilka jeszcze nie zagojonych blizn na jej twarzy mówiło wyraźnie, że nie jest jedną z tych słodkich dziewczyn, które warto podrywać.\nSkóra skrzypiała przy każdym jej ruchu, a usta milczały, tak samo jak jej postura wskazywała na brak ochoty na jakiekolwiek sympatyczne rozmówki. Ostatnie spotkanie z Black Adamem dało jej porządnie w kość, do czego skrycie w duchu się przyznawała. Wiedziała również już, że operowanie jakąkolwiek ironią czy sarkazmem nie tylko nie da jej możliwości negocjacji ceny, którą przyszło jej zapłacić, ale również nie pomoże w złagodzeniu tejże znajomości.\nUsiadłszy więc z kuflem jasnego piwa z kilkumilimetrową pianką czarodziejka potoczyła błyskającym spojrzeniem po przybytku po czym westchnęła i założyła czarny kosmyk włosów za ucho. Wyglądała nadzwyczaj poważnie, nie na swoje lata, bez swojego ulubionego czerwonego wina.\nByć może na kogoś czekała. Może załatwiała interesy. Miała nadzieję jednak, że jej motocykl dalej pozostaje w bezpiecznym miejscu.\nEkwipunek : Wymiętolona paczka Silk Cut’ów, notes, drobne na taksówkę, spluwa i sporo szczęścia.\nTemat: Re: Gotham's Pub. Wto Lip 28, 2015 8:37 pm\nTo była jedna z tych nocy, których lepiej nie przespać wcale, niż zmrużyć oczy choć na chwilę i zobaczyć obrazy, jakie chciałoby się wymazać z pamięci.\nSzybko. Bezboleśnie. Na zawsze.\nJohn, stojąc w knajpianej łazience, opierał się rękoma o pożółkłą umywalkę. Po jego twarzy ściekały kropelki wody, którą przemył twarz, by się rozbudzić. Szum strumienia wydobywającego się z kranu świadczył o tym, że mag nie był jeszcze pewien, czy taka dawka aby na pewno wystarczy. Dla pewności chlusnął w siebie jeszcze raz cieczą. Po dłuższej chwili trwania w bezruchu wytarł resztki bezbarwnego płynu papierowym ręcznikiem i ruszył w kierunku wyjścia z toalety, by strzelić sobie jeszcze jeden browar na rozluźnienie. Albo dwa.\nIm bliżej był baru, tym jego uśmiech bardziej się poszerzał. Znajoma sylwetka, sylwetka Zatanny, zawsze potrafiła sprawić, że wypełzał z najgłębszej i najciemniejszej nory, do jakiej zdarzyło mu się wleźć. Nawet, jeśli było to chwilowe i miał tam jeszcze wrócić.\nUsiadł koło niej, wksazał palcem barmanowi, czego sobie życzy (mężczyźnie chyba nie spodobał się ten gest, co widoczne było po grymasie utrzymującym mu się na twarzy dokładnie ułamek sekundy, a co John zdążył wychwycić - mimo to dostał trunek bez żadnego problemu). Zaczerwienionymi gałkami spojrzał na czarodziejkę i zagadał.\n- Czyżbyś podrywała czyjegoś chłopaka w klubie? - zapytał, zerkając na blizny, których nie dało się przeoczyć. - Skarbie, tak nie wypada.\nConstantine z tego żartował, bo wiedział, że kto jak kto, ale Zatara potrafi o siebie zadbać i kilka 'ran wojennych' to dla niej nic. Przechodziła gorsze rzeczy. Co nie znaczyło, że się tym zupełnie nie przejął. Gdyby tylko mógł dorwać tego, kto jej to zrobił...\nMy name's John Constantine, and I think we could do each other a favor.\nTemat: Re: Gotham's Pub. Wto Lip 28, 2015 9:02 pm\nNie wiedziała czy to przypadek czy też nie, ale zazwyczaj gdzie się nie pojawiała – czy to byłoby centrum handlowe, dworcowa toaleta czy właśnie jeden z licznych pubów to nie dalej jak za kilka minut magicznym sposobem obok niej pojawiał się John. Ten stary, poczciwy John – wiecznie pod wpływem, z papierosem w ustach i brytyjskim akcentem, który sprawiał, że wszystkie włoski na karku stawały dęba.\nCzarodziejka leniwie przesunęła błękitnym spojrzeniu po dobrze znanej jej twarzy – po wszelkich zagłębieniach, zmarszczkach, wyrazistych oczach i ładnie wykrojonych wargach. Nie mówiła kompletnie nim, nie komentowała jego słów dopóki nie umoczyła ust w napoju z lekką goryczką. Przesunęła powoli, trochę zaczepnie językiem po górnej wardze nie odrywając oczywiście oczu od Anglika zauważając przelotnie, że ten również nie prezentuje się najkorzystniej po czym odsunęła kufel od siebie.\n- Och, nie. Podrywałam jedną z Twoich byłych. – Rozkoszny uśmiech pojawił się na skażonym licu czarodziejki, kiedy ta perfekcyjnie odparowała mu pięknym z nadobne, co nie zezłościło jej, a wręcz przeciwnie – rozbawiło.\n- Śledzisz mnie, John? – Miękko wypowiedziane imię mężczyzny zawisło w powietrzu kiedy kobieta przesunęła się do niego zmniejszając tym samym dystans. Igrając z ogniem.\n- Powinnam zacząć Cię unikać? – Kolejne pytanie padło z jej ust kiedy przekrzywiała głowę i choć była niezwykle rozbawione to jej rozbawienie nie dotarło do błękitnych oczu lustrujących maga.\nTemat: Re: Gotham's Pub. Wto Lip 28, 2015 9:24 pm\nPrzeciągnanie ciszy przez Zatannę nie irytowało go. Wręcz przeciwnie, wytwarzało lekkie napięcie i wydłużając moment oczekiwania na jej odpowiedź, jeszcze bardziej na nią czekał. A poczekać trochę musiał, gdyż najwyraźniej czarnulce zachło w gardle. Upiła porządny łyk piwa, a on w tym czasie zdążył wypić dwa razy tyle. Cóż, doświadczenie.\n- W takim razie masz tragiczny gust - oparł jej, strzepując popiół z papierosa, którego odpalił niewiadomo kiedy i który delikatnie zaczął się już skracać.\nJohn był w paru związkach, w większości przelotnych. Nie lubił angażować się emocjonalnie, to nie było ani zdrowe (dla niego) ani bezpieczne (dla kobiet). Dlatego tak bardzo próbował kiedyś odsunąć od siebie kogoś, na kim bardzo mu zależało.\nZerknął na Zatarę, gdy ta dalej wyrzucała z siebie słowa. Roześmiał się z nutką rozbawienia, ale i goryczy.\n- A nie robisz tego już teraz?\nOdkąd spędzili razem... no, może nie noc, ale przyjemne chwile w jej domu, Zatanna nie kontaktowała się z nim zbyt często. On też się nie wychylał, nie dlatego, że nie chciał się narzucać, ale po prostu... No dobra, faktycznie nie chciał się narzucać. No i, jak już było wspomniane wcześniej, to nie było bezpieczne. Przypadkowe - naprawdę przypadkowe! - spotkania były chyba nieśmiesznym żartem od losu, który bardzo ich nie lubił. Jeśli jednak John zobaczył już czarodziejkę, jego nogi myślały szybciej niż rozum i same niosły go w jej kierunku. Może czas je uciąć.\n- Spotkałaś jakiegoś wariata z Arkham? - zapytał ją już na poważnie, zwracając uwagę na to, iż wie, co się wyrabia w Gotham. I dlaczego, między innymi, się tu zjawił.\nTemat: Re: Gotham's Pub. Wto Lip 28, 2015 11:09 pm\nZatanna wolała chyba skupiać się na swojej pracy – jej dokładnie oddawać, robić to co lubi i to co ją uspokaja. Mężczyźni bywali różni – nie zawsze trafiało się na kogoś takiego kto potrafiłby skoczyć za Ciebie w ogień.\nCzęsto wdawała się w romanse – wszak rzadko, który facet zdołał oprzeć się jej kształtom, hipnotyzującym oczom czy lekko chrapliwemu głosu? Nie unikała kontaktu z płcią brzydszą, bo lubiła obracać się w ich towarzystwie. Lubiła czuć męskie dłonie na swym ciele, tak samo jak lubiła posługiwać się magią. Z Johnem jednak sprawa miała się zupełnie inaczej. Znali się tyle lat – jeszcze za czasów Nicka Necro, który co prawda przez pewien czas był jej życiowym partnerem, a który okazał się najgorszym skurwysynem jakiego matka Ziemia nosiła.\nConstantine jednak mimo sposobu bycia zrobił na niej dobre wrażenie - sprawił, że kobieta chciała go poznawać lepiej i dogłębniej. Nie raz pokazał na co go naprawdę stać, na co dzień pozostając bezdusznym Anglikiem o zabójczych tekstach co skradło jej serce. Gdzieś podświadomie szukała jego wzroku i wskazówek, nie chcąc się do tego przyznać sama przed sobą.\nA teraz on, wiecznie marnotrawny kochanek siedział obok niej i upijał się powoli alkoholem…\n- Jeżeli ja mam tragiczny gust, to jak wygląda Twój gust? – pociągnęła go za język niefrasobliwie tak po prawdzie nie chcąc kontynuować tematu jego byłych kochanic, których miał na pęczki. Pokręciła głową pełną czarnych loków, by odgonić nieprzyjemne obrazy i zajęła się swoim kuflem słuchając jednocześnie uważnie blondyna mimo, że nic na to nie wskazywało.\nNie zdradziła również jak bardzo jest zaskoczona jego doskonałym rozeznaniem w sprawie – nie każdy wie co się dzieje w mieście po masowej ucieczce z Arkham. Nie każdy również powinien być świadom tego, że po ulicach miast chodzą niebezpieczni osobnicy. Zatanna wykrzywiła wargi.\n- Póki co nie. Ale sądzę, że to tylko kwestia czasu. W mieście robi się coraz ciaśniej i należy w końcu coś z tym zrobić. - Powiedziała gładko nawet nie obracając spojrzenia w jego stronę, a które utkwiła w bursztynowym napoju. Po ostatniej akcji z Black Adamem nie miała ochoty na użeranie się z kimkolwiek, kto miał wobec niej złe zamiary, dlatego też tak łatwo irytowała się ospałym zachowaniem Ligi, która najwidoczniej miała coś lepszego do roboty niż zajmowanie się łapaniem przestępców.\n- Rozumiem zatem, że tym razem staniesz po właściwej stronie, tak? – Dopytała jeszcze rozbawiona wiedząc doskonale, że John zazwyczaj nie miał problemu z odróżnieniem dobra od zła, a raczej… podejmował się prac, które przyniosą mu większe korzyści,\nTemat: Re: Gotham's Pub. Sro Sie 05, 2015 9:09 pm\nBogata przeszłość Zatanny mogła najwyraźniej równać się tej, którą miał za sobą John, ale nie zamierzał się nigdy licytować z nikim na temat osób, jakie przewinęły się przez jego łóżko. Albo na odwrót.\n- Wiesz, jak prawić sobie komplementy - odparł jej, choć czuł, że zmierza na tereny, w które lepiej się nie zapuszczać. Nie tylko samemu, ale nawet ze wsparciem, którego - co nie było niespodzianką - jakoś mu teraz brakowało. Niby żartował, ale jego poczucie humoru było dość specyficzne. Potrafił za nie oberwać w pysk.\n- W tym mieście zawsze było ciasno - skomentował, krzywiąc się. Nie przyjeżdżał do Gotham zbyt często, zdarzyło mu się to może ze... dwa razy? Akurat jak była robota. Nie lubił tego miejsca, było w nim coś, co go odpychało i kazało trzymać się z daleka. Było brudne i cuchnące - bynajmniej nie z powodu syfu panującego na ulicach. - I od zawsze należało coś z tym zrobić - dokończył po chwili myśl, dość filozoficznie, ale nie chciało mu się tłumaczyć swoich odczuć co do owej metropolii. Wiedział o tym, kto strzeże Gotham, ale jakoś nigdy do końca nie ufał gościom w maskach. Wolał trzymać się na dystans. Oni też raczej nie wchodzili mu w drogę...\n- Zależy, ile ta strona ma do zaoferowania - uśmiechnął się wolnym kącikiem ust, drugi był bowiem zajęty przez papierosa. - Czasem ktoś daje mniej, niż początkowo oferuje.\nPomimo, że z jego twarzy nie zniknął cwaniacki wyraz, oczy Constantine'a nie podzielały tej radości. Zawsze były i będą zwierciadłem duszy, nawet tej potępionej.\nTemat: Re: Gotham's Pub. Czw Sie 06, 2015 11:49 am\nSpojrzenie panny Zatary pociemniało kiedy usłyszała kolejne słowa wypowiadane przez kochanka, który prawdopodobnie lubował stąpać po cienkim lodzie, na którym i teraz się znajdował. Może i Zatanna nie wyglądała zbyt groźnie – może wielu przeciwników nie zwracało uwagi na zwykłą czarodziejkę, która poza wykonaniem zgranego skłonu niewiele umie. John jednak powinien wiedzieć jak łatwo wpada w złość i jak łatwo przychodzi jej zrobienie krzywdy wobec kogoś, do kogo czuje coś więcej niż zwykłą sympatię.\n- Ktoś musi, skoro Ty jak zwykle nie poczuwasz się do niczego. – Skomentowała jeszcze nadzwyczaj chłodno omiatając błękitnym spojrzeniem jego twarz, zaraz także sięgając po kufel zimnego piwa, który przytemperował jej chęć na zrobienie czegoś, czego mogłaby żałować. Jej irytacja jednak wciąż rosła i rosła wraz z każdym wypowiadanym przez mężczyznę słowem.\nGotham nie było jego miejscem, to nie on tutaj mieszkał czy żył na co dzień. On miał swój deszczowy Londyn, do którego zawsze wracał, gdy coś lub ktoś w Ameryce chciał go zgładzić. Bądź gdy sprawy między nimi znowu zachodziły za daleko – gdy ona chciała się ustatkować, gdy pragnęła czegoś więcej niż tylko kilka numerków, które mógł jej zaoferować. Jej dłoń zacisnęła się mocniej na szkle, a wzrok aż płonął – nigdy nie lubiła gdy Constantine zaczynał te swoje wywody, gdy odzywał się w nim marny filozof, który potrafi tylko mielić jadaczką nic przy tym nie robiąc.\n- Och, naprawdę? – Pochyliła się nad blondynem modulując głos w taki sposób, by zabrzmiał jak najbardziej naturalnie i słodko. Zupełnie jakby faktycznie przejmowała się o czym on mówi.\n- Jaka wielka szkoda, że nie zawsze można na Ciebie liczyć, John. Przecież masz tyle spraw na głowie, że to i tak cud, że tutaj zachodzisz. Bruce z pewnością jest Ci wdzięczny. – Sarkazm aż bił z jej postaci, kiedy kładła dłoń na jego kolanie, by go utwierdzić w słowach, które do niego kierowała. Przecież był taki niezastąpiony, taki komunikatywny – utrzymywać z nim kontakt to prawdziwa przyjemność!\n- Tak samo jak i ja. Przecież wiesz, że uwielbiam gdy nagle znikasz bez słowa. – Wiedziała, że miesza prywatne życie z pracą, ale musiała w końcu powiedzieć co jej nie pasuje. Miała zły dzień, nie miała ochoty na żadne przyjemne pogaduszki, wszystko ją bolało – a Anglik pojawiał się zawsze tam gdy była potrzeba. To zadziwiające.\nNie mogła zatem stracić takiej okazji do pokazania mu kto tak naprawdę ma władzę – kto ma więcej możliwości. Dlatego też zaraz niespiesznie podniosła się ze swojego miejsca opierając się przez chwilę całym ciężarem o rzeczone wcześniej kolano Magika i spojrzała na niego z góry. Cyniczny uśmieszek dalej okalał jej jasne lico, a oczy przeszywały go na wskroś. Złość kumulowała się w niej już od dawna i chociaż czuła, że może to się skończyć źle chwyciła mocniej za kufel i rozwaliła go na twarzy kochanka. Nie zwracając uwagi na gości przybytku, czy na to, że faktycznie mogła zrobić mu krzywdę.\nTemat: Re: Gotham's Pub. Nie Sie 16, 2015 8:56 am\nZatanna miała rację. John sto razy bardziej wolał swoją Anglię, ponurą, skrytą za ścianą deszczu, niż prostą, pustą i pompatycznie patriotyczną Amerykę, która nie miała tak naprawdę niemal żadnych sekretów do odkrycia. Jedynym, jaki udało mu się znaleźć, siedział tu teraz z nim i powoli opanowywała go wściekłość. Wiedział, że swoimi słowami doprowadzi czarodziejkę do takiego stanu, ale jakaś jego część naprawdę tego pragnęła. Chciał zobaczyć, czy obudzą się w niej emocje - jakiekolwiek. Tam, gdzie są emocje, jest i uczucie.\n- Listy z podziękowaniami oprawiam w ramki i wieszam nad kominkiem - odpowiedział jej, równie cynicznie.\nNie zdążył powiedzieć nic więcej, bo poczuł piekący ból przeszywający jego głowę. Momentalnie poczuł ciepło na policzku, które zdecydowanie nie było spowodowane brakiem klimatyzacji w lokalu. Zadziałał odruchowo, instynktownie - wstał, złapał Zatannę za nadgarstek i wykręcił jej rękę do tyłu, to samo robiąc równie szybko z drugą. Popchnął ją na blat stolika i przygwoździł do niego twarzą do dołu tak, że stykała się z drewnianą powłoką. Nachylił się nad nią i bardzo powoli wycedził przez zaciśnięte ze złości zęby:\n- Nigdy. Więcej. Tego. Nie rób.\nDookoła nich zdążył się już zebrać mały tłum gapiów. Jakiś grubas zerwał się ze swojego krzesła i ruszył w stronę Johna, wykrzykując pod jego adresem niecenzuralne słowa i obietnice niekoniecznie miłych doznań. Mag ignorował go jednak, aż ten nie znalazł się obok. Wymierzył mu solidnego kopniaka, nie zwalniając jednocześnie uścisku na rękach Zatary. Drobnym problemem był fakt, że krew z rozciętych miejsc sączyła się dość mocno i spływała mu również na jedno oko, co nieco utrudniało widzenie, ale mężczyzna radził sobie z tym całkiem nieźle, stając się nie dać zajść się od lewej strony.\n- Nie wtrącaj się, mała świnko - krzyknął, poczuwając się do bycia wilkiem, i poderwał czarodziejkę do góry, obracając ją jednocześnie o 180 stopni i pchnął na ścianę.\nPatrzył jej w oczy, przeszywając spojrzeniem jej błękitne tęczówki i czuł ciepło bijące z jej ciała i nagromadzoną w niej złość. Mierzyli się na spojrzenia, jakby to była kolejna walka do stoczenia, bo przecież zawsze ktoś musi wygrać, a ktoś musi przegrać. John nienawidził przegrywać, najczęściej doświadczał tego z samym sobą. Podejmował cholernie złe decyzje, które potem go prześladowały, które rzucały się cieniem na jego dalsze życie. Przypomniał sobie poranny sen, w którym ją tracił. Sen, który wracał do niego każdej nocy i który prześladował go tak, że patrzenie na Zatannę bolało go niemal fizycznie, bo już czuł tę stratę. Z jego powodu odeszło wiele osób, bał się, cholernie się bał, że ona będzie następna.\nTemat: Re: Gotham's Pub. Wto Gru 15, 2015 1:02 pm\nJestem królem i byłem królem. Ktoś chce zaprzeczyć?\nTemat: Re: Gotham's Pub.


Tak polecamy Firma sprzątająca Poznań teraz tak − ebug.pl\nOgólnie nikt nie chce sprzątać, niezależnie czy mamy do posprzątania dom czy przestrzeń biurową. Każdy z nas jednakże chce aby jakaś osoba nas zastąpiła. Mycie parkietu, odkurzanie, doczyszczenie tapicerki - te obowiązki zajmują mnóstwo i mogą być bardzo nieprzyjemne. Byłoby lepiej poświęcić czas ze sprzątania na czynności bardziej interesujące? Na przykład na spełnianie swojego hobby! Robienie porządku pozostaw specjalistom, którzy znają się na rzeczy, zatem ekspresowym a także umiejętnym sposobem wyczyszczą wskazane miejsce. Chcesz przetestować najlepsze usługi sprzątające Poznań?\nUsługa, którą robi porządna firma sprzątająca Poznań z pewnością musi być wykonane sprawnie i konkretnie. Da również gwarancję bezpieczeństwa - żadne przedmioty zostawione pod opieką firmy wykonującej sprzątanie nie będą popsute. Z pewnością profesjonalna firma sprzątająca Poznań musi być wszechstronna i musi posiadać sporą ofertę. Zaczynając od sprzątnięcia prywatnych mieszkań, biur, aż do większych sklepów, budynków hotelowych, szkół albo pozostałych oświatowych placówek. Sprzątanie może być wykonane również w nocy, w chwili gdy zaangażujesz dobry zespół. Dużo zależy od Twojej dyspozycyjności - bywa, że nie ma alternatywy, a dobra ekipa sprzątająca podejmie się tej pracy.\nZależnie od Twoich chęci jest możliwość wybrać dwa różne pakiety - Standard i Premium. Zespół może pracować na własnych zaufanych środkach czyszczących lub klientów. Za każdym razem powinieneś mieć gwarancję bezpieczeństwa na pozostawione przedmioty w trakcie sprzątania, niezależnie od wyboru opcji. Powinieneś posiadać też zapewnienie przy wynajęciu firmy sprzątające Poznań, iż delikatne powierzchnie nie ulegną zniszczeniu. Więc konieczne jest wynajęcie takiej ekipy, która ma doświadczenie. Niezbędne bywają ponadto informacje o chemikaliach, a dokładniej na których nawierzchniach można stosować konkretne środki do sprzątania. Sumienne sprzątanie jest bardzo ważne, z tej też przyczyny wybierz jedynie profesjonalistów. Zasugerują oni odpowiedni pakiet usług, również oszacują indywidualny kosztorys. Traktowanie wszystkich klientów w wyjątkowy sposób to podstawa, którą daje tylko kompetentna firma sprzątająca.


Kuchnia polska: Warszawa i jej przysmaki | Restauracja PAPU\nKuchnia polska: Warszawa i jej przysmaki\nKażdy region Polski charakteryzuje się innymi przysmakami. Historia naszego kraju oraz zamieszkujące go narodowości odcisnęły swoje piętno na kulinarnej mapie. I tak na Śląsku możemy spróbować wyjątkowych rolad w towarzystwie klusek, na północnym-wschodzie zostaniemy ugoszczeni rozmaitymi potrawami z ziemniaków, jak choćby babka czy kiszka ziemniaczana, a na Kaszubach spróbujemy wyjątkowego śledzia czy tradycyjnych ruchanek – placków, przygotowywanych z ciasta chlebowego i serwowanych z konfiturami. Czego natomiast warto spróbować w Warszawie? Specjalnie dla Was przygotowaliśmy kilka ciekawostek o polskiej kuchni w Warszawie. Koniecznie przeczytajcie!\nWarszawa – kuchnia polska i żydowska\nNikomu chyba nie trzeba przypominać, że Polska przez ponad sto lat była pod zaborami. To właśnie wtedy na naszych ziemiach zaczęły utrwalać się smaki pruskie, rosyjskie czy austriackie. Jednak nie tylko te kultury wpływały na rodzimą kuchnię. Duże znaczenie mieli także Żydzi, licznie zamieszkujący polskie ziemie. I tak aż do wybuchu II wojny światowej warszawiacy zajadali się „gefilte fisz”, czyli karpiem po żydowsku. Popularne były też gęsie szyjki czy czulent – wolno gotowany gulasz z koszernego mięsa z fasolą, cebulą, czasem ciecierzycą i kaszą jaglaną lub jęczmienną. Oprócz kuchni żydowskiej w Warszawie królowały także wpływy osmańskie. Prawdopodobnie to im zawdzięczamy dobrze znany przysmak – pańska skórka, którego pierwowzorem mógł być turecki rachatłukum.\nZ czasem warszawiacy zaczęli modyfikować również potrawy, uważane za typowo polskie. Właśnie z tego powodu obecnie w barach mlecznych możemy odnaleźć schab po warszawsku (w galarecie) czy flaki po warszawsku (z pulpetami). Są to dobrze znane, lecz lekko zmodyfikowane dania, w których rozsmakowała się cała polska. W czasach przed II wojną światową ogromny wpływ na menu warszawiaków miała oczywiście zasobność portfela. Wśród elit królowały gęsi i kaczki, jesiotry, a także raki, które wówczas można było jeszcze spotkać w Wiśle. Mniej zamożni natomiast zwykle jadali podroby, produkty mączne i zboża.\nKuchnia polska w PRLu\nCzasy Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej również odcisnęły piętno zarówno na preferencjach kulinarnych warszawiaków, jak i na rynku gastronomicznym. Starsi z rozrzewnieniem wspominają wyjątkowe flaki z klopsikami, które dostępne były w nieistniejącym już lokalu „U Flisa”. Inni z uśmiechem opowiadają o pyzach, serwowanych prosto z okrytych kocami baniek na mleko na bazarze Różyckiego. Pochłaniane na stojąco potrawy może nie były przygotowywane z najwyższą starannością, jednak doskonale rozgrzewały zziębniętych ludzi. Przy tej okazji nie można również nie wspomnieć o wszechobecnym śledziu, który stanowił doskonały dodatek do czystej wódki – podobnie jak znana „galareta”, czyli zimne nóżki.\nCzasy PRLu to też moment, w którym serca warszawiaków zostały podbite przez Wuzetkę – wyjątkowy deser, obecnie jeden z symboli stolicy. Ciastko miało promować Warszawę, a powstało w ramach konkursu, ogłoszonego przez Cech Rzemiosł Spożywczych. Nazwa czekoladowego biszkoptu, przełożonego kremem, pochodzi prawdopodobnie od warszawskiej trasy W-Z, choć niektórzy twierdzą, iż wzięła się od skrótu „wypiek z kremem”. W 2009 roku wuzetka zyskała godnego konkurenta, czyli zygmuntówkę. To ciastko migdałowe z musem czekoladowym i żurawiną ma podobną historię, co znany wszystkim biszkopt – również powstała w efekcie konkursu Cechu Rzemiosł Spożywczych.\nKuchnia polska w restauracji PAPU\nCzasy, w których to zajadaliśmy się niezbyt wyszukanymi potrawami, już minęły, choć w Warszawie wciąż możemy odnaleźć miejsca, które gwarantują nam kulinarny powrót do przeszłości. Tymczasem w naszej restauracji oparliśmy się na tradycyjnych daniach z nutką nowoczesności. W menu nie brakuje dobrze znanych ryb czy mięs. Amatorzy warszawskiej kuchni z pewnością będą zadowoleni ze śledzia w oleju lnianym, podawanego w towarzystwie sałatki ziemniaczanej, żurku z białą kiełbasą i panierowanym żółtkiem czy kaczki z codziennego wypieku, serwowanej z sosem wiśniowym. Smaki te z pewnością zabiorą Cię w wyjątkową podróż do przeszłości, a równocześnie przypomną o nowoczesnym wymiarze polskiej kuchni. Już dziś zarezerwuj stolik w restauracji PAPU i ciesz się pysznymi daniami w gronie najbliższych. Zapraszamy!


Moje przeciętne życie - Strona 2 - Męskość i rozwój ogólnie - BraciaSamcy.pl\n@DOHC Dzięki za odpowiedź, bardzo fajnie podsumowane - zainspiruje się tym\nJak jesteś w grupie i tylko słuchasz, pewnie masz tak, że chcesz coś powiedzieć, ale boisz się reakcji. Sam tak mam, a w cztery oczy nawijam, aż się morda nie zamyka, wiadomo, pewniej się człowiek czuje wtedy i buduje własną relacje z ta osobą. Zauważyłem też, że jeśli nie odzywasz się w otoczeniu i ogólnie jesteś taki smutny, wtedy masz przypietą łatkę takie gościa, wiesz, nie ciekawego i ciężko się tego pozbyć.\nNiekiedy mam właśnie tak a niekiedy totalna pustka w głowie czego nienawidzę, w innych sytuacjach też taka pustka. Masz racji w związku z tą łatką, nie da się ukryć że na pewno była mi przyklejana - w gronie mało mówię a sam na sam jestem gaduła i tak to się kręci właśnie.\nA jeśli chodzi o koksa to sądze że chodzi o to co ma się w głowie, to że jest koksem to odrazu znaczy że nie może być nieśmiały wobec kobiet ? Raczej nie\nNie jestem pewny jak to rozumieć. To ciekawe co mówisz, możesz rozjaśnić mi te słowa ?\nNie wiem co rozumiesz w kontekście otwartości do nowo poznanych osób ale z mojego doświadczenia nie ma potrzeby uzewnętrzniania się.\nSpokojnie, raczej nie można tego przyrównać do typu człowieka który opowiada całą historie swojego życia. Sądzę potrafię nawiązać fajną rozmowę bez wchodzenia w bardziej osobiste sprawy. Nie potrzebuje znajomych, przydał by mi się kumpel z którym mogę się napić, pogadać, żeby mógł mi coś pomóc przy aucie - czasem potrzebna jest dodatkowa para rąk po prostu. Dzięki !\n@Gromisek Nie mam ciśnienia na związek, ale też z drugiej strony nie wiadomo co życie da. 2 miesiące temu rozstałem się z dziewczyną, a obecnie spotykam się z nowo poznaną (przez neta). Zgadzam się, bardzo dobre rady tutaj czytam. Mniej więcej wiem od czego zacząć. Przykładem jest praca, od paru miesięcy myślę nad zwolnieniem się i pójściem gdzie indziej. Codziennie przeglądam w necie oferty pracy ale posucha niestety. Bardzo by mi ulżyło odejście, przez pracę dostałem swoistą nerwice. Jakaś rada gdzie szukać pracy ? Dodatkowo trochę ciąży na mnie strach przed byciem bezrobotnym, bo byłem dłuższy czas i depreche miałem ciężką.\n12 godzin temu, Bimmer94 napisał:\nTo co napisałeś to nie są cechy intro. Miałbyś wyjechane czy masz znajomych czy nie, w pracy robiłbyś jak robocik, miałbyś super hobby (takie dla siebie), po prostu swój świat. Sam jestem intro i ludzie mogą dla mnie nie istnieć, najlepiej czuję się we własnym towarzystwie. Zainteresowań mam od groma i to takich specjalistycznych. Nie zaczepiam ludzi na ulicy ale jak są sprzyjające okoliczności to jakoś zagadanie samo wychodzi (ktoś do mnie albo ja w jakiejś bezsensownej sytuacji, np. przy barze) i szybko łapię kontakt. Jak już kogoś poznam to przyzwyczajam się i jest to dobry znajomy.\nhttps://www.16personalities.com/pl - wiadomo, to tylko test online ale jakieś wyobrażenie będziesz miał\n22 godziny temu, Rodryg Diaz de Vivar napisał:\nDzisiaj znowu ją widziałem i nieco bardziej z bliska. Dam sobie jednak spokój, możliwe, że jest nawet koło 30-stki Ona typowo słuchawki w uszach i biega, nie zwraca uwagi na nic Ale byłem dzisiaj za to świadkiem śmiesznej sytuacji po drodzę na siłkę. Zauważyłem parkę młodych, no pewnie jakoś w moim wieku. Chłopak nieco taki wygolony koksu (modny fryz), a laska czarnulka maniureczka, sukowaty wyraz twarzy (dominatorka). Ale za to mega ładna. Idę w tunelu patrze kątem oka i słucham co się dzieje. Szli przez chwilę obok mnie. Laska idzie z przodu, pewnym krokiem, torebeczka na zgiętej rąsi (chyba wiecie o co chodzi). A za nią idzie chłopak kilka kroków z tyłu. Słucham dialogu. Chłopak uniżonym głosem: "kochanie, idziemy do makaaaa? to chociaż na pizze?" Kurde to tak śmiesznie wyglądało, w duchu gdzieś tam lałem z tej sytuacji. Taki młody koksik a tu z tyłu jak piesek idzie z proszącym tonem, a gwiazda prze do przodu To było mocne. No ale cóż przy takiej lasce pewnie nie jeden byłby na kolanach aby tylko się dobrać "do serduszka"\nSą różne filtry i odłamy introwertyzmu. Jedne są bardziej towarzyskie, drugie mniej. Stąd nie jest to zupełnie zero jedynkowe. Ja sam odkryłem, że mam naturalną potrzebę związku (bliskiej relacji). Nie muszę mieć znajomych, ale żeby po prostu mieć zawsze chociaż jedną bardzo bliską mi osobę.\nNie ma 100 % intro, nie można stwierdzić że jak introwertyk jest to odrazu nie lubi ludzi i nie chce znajomych. Robiłem test, podoba mi się. Wyszedł mi rzecznik, introwertyzm 70 - 80 %\nRzeczywiście 100% introwertyzm może nie występować w naturze. Jednak zawsze jakaś skłonność bardziej dominuje. Jeśli jest się introwertykiem to nie można być ekstrawertykiem. Byłoby to możliwe tylko jeśli zmieniło by się wszystkie połączenia neuronowe w mózgu. Tak, więc w dużej mierze jest to czynnik biologiczno-genetyczny.


Canberra – Karol Sienkiewicz\nBagu, 2010, National Gallery of Australia, Canberra\nGdy widziałem je po raz pierwszy, w Narodowej Galerii Sztuki w Canberrze, nawet nie wiedziałem, że to narzędzia i że w ogóle mogą służyć do czegoś praktycznego. Odbierałem bagu, bo tak się nazywają, czysto estetycznie, jako dosyć zabawne gliniane przedmioty, może fetysze. Zespół glinianych obiektów z Canberry wykonali w 2010 artyści z grup plemiennych Jirrbal oraz Girramay z północno-wschodnim wybrzeżu Australii.\nCeramiczne obiekty przypominały fantastyczne postacie, niektóre z ustami w dziubek, niektóre uśmiechnięte, ale utrzymane w ziemistych barwach; czasami bardziej ludzkie, czasami bardziej zwierzęce. Z niektórych wychodziły proste drewniane patyki. Ale nawet te patyki nie naprowadziły mnie, do czego służy bagu.\nDopiero tydzień później w Melbourne Museum, połączeniu muzeum historii naturalnej, cywilizacji i antropologii, gdy natknąłem się na bagu ponownie, zrozumiałem, z czym mam do czynienia.\nBagu pochodzi z regionu Girringun w Queensland. Przez tysiące lat było narzędziem używanym przez Aborygenów zamieszkujących lasy deszczowe do krzesania ognia. Tyle że prawdziwe bagu były drewniane. Robiono je z drewna alstonii, a specjalne patyki, nazywane jiman – z drewna dzikiej gujawy.\nPostrzegano je jako byty duchowe, kryjące w sobie iskierkę ognia. Ogień odgrywał istotną rolę w micie stworzenia plemion z Girringun. Duch ognia rzucił ognistym patykiem – spadającą gwiazdą i stworzył świat.\nBagu znajdowały się w centrum leśnego życia. Przenoszono je z obozu do obozu, a rozpalaniem ognia i opieką nad bagu zajmowała się specjalnie wyznaczona osoba. Zawsze w kształcie człowieka i bogato rzeźbione, każde bagu posiadało nawet własne imię.\nZ bagu związane były liczne zakazy. Nie można było wsadzać palców do rzeźbionych otworów, a kobiety nie mogły ich nawet dotykać.\nBagu, Melbourne Museum\nJednak bagu wypalane z gliny jako forma sztuki jest stosunkowo nowa. W 2009 roku artyści z Girringun Aboriginal Corporation w Cardwell zastanawiali się, jak mogą poszerzyć swój repertuar. Do tej pory ich korporacja była znana głównie z wyplatania koszy. Aż ktoś sobie przypomniał o bagu. Decyzja o zaadaptowaniu tradycyjnego narzędzia została podjęta za zgodą starszyzny. Dzisiaj gliniane bagu znajdują się w kolekcjach australijskich muzeów, a nawet londyńskiego British Museum.\nGirringun Aboriginal Corporation reprezentuje artystów z dziewięciu grup plemiennych. Z pomysłem tworzenia glinianych bagu poszło w ślady innych podobnych organizacji i grup z całej Australii. Gdy w latach 70. i 80. XX wieku sztuka aborygeńska wchodziła powoli do mainstreamu australijskiej sztuki współczesnej, następowało to zazwyczaj właśnie na dzięki podobnym przeniesieniom: zmianie medium, materiału. To co odróżnia bagu od słynnego malarstwa z osady Papunya czy malarstwa na korze z Arnhem Land, jest niepowtarzalna forma. Bagu zachowując tradycyjną formę, świetnie oddaje tożsamość grup plemiennych z Girringun, ale w taki sposób, by nie narusząć tabu.\n#postyktorychnienapisalem W czasie społecznej izolacji wracam do sztuki, o której chciałem kiedyś napisać, ale nie zdążyłem. #zostanwdomu\nOpublikowano 10 kwietnia 2020 10 kwietnia 2020 Tagi bagu, Canberra, Melbourne, Melbourne Museum, National Gallery of Australia, Papunya\nJackson Pollock „No 11 (Blue Poles)” 1952, National Gallery of Australia, Canberra\nPrzyjemnie jest wrócić do obrazu. Po raz pierwszy oglądałem „Blue Poles” na własne oczy na głośnej wystawie abstrakcyjnego ekspresjonizmu w Royal Academy w Londynie pod koniec 2016 roku. Trzy lata później zaś miałem ogromne szczęście zobaczyć go ponownie, ale w jego rodzimym muzeum – National Gallery of Australia (NGA) w Canberze. Zresztą każde zetknięcie z obrazem Jacksona Pollocka jest dla mnie przeżyciem. A wystawa w Royal Academy była jednym z moich najfajniejszych doświadczeń wystawienniczych.\n„Blue Poles” to najbardziej kontrowersyjny zakup muzealny w historii Australii. W 1973 roku kosztował National Gallery of Australia milion trzysta tysięcy dolarów amerykańskich. Wydanie tak dużej kwoty nie tylko musiał przyklepać sam premier Australii, ale był to też ówczesny światowy rekord jeśli chodzi o cenę za obraz amerykańskiego malarza. Dziś oczywiście takie ceny nikogo nie szokują, nawet jeśli większości z nas trudno sobie wyobrazić taką kwotę. Wartość obrazu wyceniana jest dziś zresztą na ponad sto razy wyższą niż pierwotna cena. Gdy w latach 70. australijska prasa nie szczędziła krytyki za tak „nieodpowiedzialny” zakup, dziś uważa się go za najlepszą inwestycję. Ówczesne kontrowersje spowodowały zresztą, że obraz Pollocka stał się tak słynny. Jak wiemy, o sztuce najchętniej mówi się wtedy, gdy w grę wchodzą duże pieniądze.\nPonieważ to tak ważny dla Australijczyków obraz, jego podróż do Londynu w 2016 roku śledzono podobnie jak my swego czasu peregrynacje „Damy z łasiczką” (btw, moja chińska koleżanka po wizycie w Krakowie nazwała ją „Lady with a Rat” i już mi to zostało). Od lat 70. płótno opuszczało Canberrę jedynie dwukrotnie. Poprzednio – na retrospektywę Pollocka w MoMA.\n„Blue Poles” (teraz z kolei coś mi się zakręciło, że piszę o niebieskich Polakach) znalazły się na okładce katalogu wystawy w Royal Academy. Bo też zresztą „Blue Poles”, obok ponad sześciometrowego obrazu „Mural”, były największymi obrazami Pollocka na wystawie i wzbudzał największe emocje. „Mural” Pollock namalował w 1943 roku na zamówienie Peggy Guggenheim do holu jej nowojorskiego domu. Gdy więc „Mural” uznaje się czasami za obraz rozpoczynający abstrakcyjny ekspresjonizm, to „Blue Poles” z 1952 roku za najbardziej reprezentacyjne dzieło całego nurtu.\nPamiętam jednak, że w Royal Academy, jak zwykle na takich blockbusterach, przewijał się tłum zwiedzających. W Canberze nie było takich problemów. (Czy nie inaczej było z „Damą z łasiczką”? Pokazywana w Londynie na wystawie Leonarda przyciągała ogromne zainteresowanie, w Krakowie można ją oglądać w warunkach wręcz luksusowych.)\nLee Krasner „Cool Whtie” 1959\nHelen Frankenthaler „Other Generations” 1957\nNa czas nieobecności „Blue Poles” w Canberze ich miejsce zajął obraz „Cool White” Lee Krasner z 1959 roku, z czasu, gdy sama zmagała się z bólem po śmierci Pollocka (w 1956 roku) i jej własnej matki. Na londyńskiej wystawie malarstwo kobiet, chociaż obecne, też zostało zepchnięte na dalszy plan przez obrazy głównych aktorów abstrakcyjnego ekspresjonizmu: Pollocka, de Kooninga, Marka Rothko.\nGdy odwiedziliśmy z Marcinem National Gallery of Australia w Canberze, „Blue Poles” Pollocka i „Cool White” Krasner wisiały obok siebie, co oba obrazy symbolicznie dodatkowo wzmacniało. Tuż obok zresztą można spotkać świetny obraz Helen Frankenthaler, kolejnej niesłusznie zmarginalizowanej abstrakcyjnej ekspresjonistki (jej wspaniałą retrospektywę można było zobaczyć rok temu w Palazzo Grimani w Wenecji podczas biennale).\nAle nie pisałbym o tym wszystkim, gdyby „Blue Poles” nie pojawiły się w Canberze w jeszcze jednym miejscu. I właściwie najpierw zobaczyliśmy udawane „Blue Poles”, a dopiero potem prawdziwe. Bo pierwszym muzeum, które zwiedziliśmy w Canberze, było National Museum of Australia (NMA).\nOtwarte w 2001 roku muzeum jest jednym z ostatnich dodatków do rzadko zabudowanego rządowo-kulturalnego centrum Canberry. Dosłownie rzadko – dominują tu ogromne trawniki. A NMA znajduje się na uboczu, na cypelku wysuniętym w głąb jeziora. I jest to jeden z najdziwniejszych budynków, jaki widziałem. To prawdziwe postmodernistyczne szaleństwo.\nZachwyca i zastanawia, na co pozawalali sobie jeszcze niedawno postmodernistyczni architekci. Za NMA stoi Australijczyk Howard Raggatt, który twierdzi, że budynek odpowiada idei powiązanych sznurów, symbolicznie łącząc różne australijskie historie. Rzeczywiście, zbliżony do litery „U” budynek zwiedza się linearnie. Ale pewne rozbicie jego bryły powoduje, że zazwyczaj przypisywany jest dekonstruktywizmu. Nic tu niby do siebie nie pasuje, ale razem tworzy jednak spójną, kolorową całość.\nZwłaszcza na zewnątrz widać, że cały budynek NMA zbudowany jest po prostu z cytatów, odniesień, symboli. I to nie tylko australijskich. Z daleka widoczna jest ogromna drewniana pętla, przypominająca roller-coaster, która zaczyna się na dachu budynku, efektownie zakręca w powietrzu, a potem tworzy rodzaj zadaszenia. Według architektów miała nawiązywać do węża z wierzeń aborygeńskich. Aluminiowe pokrycie ścian budynku zawiera słowa napisane brajlem, m.in. takie stwierdzenia jak „sorry” czy „forgive us our genocide” (te ostatnie zakryto, odnosiło się bowiem do faktu, że rząd australijski nie bierze odpowiedzialności za zbrodnie na Aborygenach).\nArchitektoniczne cytaty rozciągają się od Eero Saarinena, przez operę w Sydney po Muzeum Żydowskie w Berlinie Daniela Libeskinda. W plan muzeum wpisany jest bowiem zigzag planu berlińskiego muzeum, który Libeskind stworzył rozbijając gwiazdę Dawida. Najlepiej to widać w fotografiach z lotu ptaka. Raggatta szybko oskarżono o plagiat. Podobno Liebeskind nie krył złości na dezynwolturę, z jakim Australijczyk potraktował jego projekt.\nPrzestrzeń wydzielona pośrodku litery „U” nazwana została Ogrodem Australijskich Marzeń. Jednym z nich jest dom jednorodzinny. W projekcie Raggatta reprezentuje go biały sześcian z fragmentem trawnika, niewielkim basenikiem i palmą – ma on ironicznie oddawać marzenia o domu Australijczyków; na biały sześcian, w zamierzeniu architekta, każdy może rzutować własne architektoniczne fantazje. I właśnie wśród tych marzeń, wśród tych wszystkich cytatów i – mimo wszystko – śmiesznostek, tuż obok wymarzonego domo, znalazły się też „Blue Poles”. Tu jednak potraktowano je dosłownie, by nie powiedzieć – obcesowo. Po prostu wbito w ziemię siedem drewnianych pali pomalowanych na niebiesko.\nTytuł obrazu Pollocka jest zresztą dyskusyjny. Pollock swe obrazy po prostu numerował. W 1952 roku, gdy obraz powstał, nosił po prostu tytuł „Nr 11”, ale dziś używany tytuł „Blue Poles” pojawił się już dwa lata później, gdy obraz wystawiono w prywatnej galerii. Niektórzy historycy sztuki wskazują nawet na pewną ułomność tego tytułu – skupia uwagę na samych niebieskich elementach obrazu, ignorując całą resztę. I pewnie efektem tego są pale wbite przy Narodowym Muzeum Australii. Gdyby nie tytuł, raczej by ich tu nie było.\nBez filtra, dymno-pomorańczowe powietrze przy rzeźbie Alexandra Caldera, National Gallery of Australia, Canberra\nOglądam austrlaijską telewizję\n#postyktorychnienapisalem Przyjechaliśmy z Marcinem do Canberry pociągiem z Sydney w ostatni dzień roku. Po raz kolejny zmieniliśmy plany z powodu szalejących na wybrzeżu pożarów i piliśmy wino, zastanawiajac się, czy oby na pewno planowana z wielomiesięcznym wyprzedzeniem wycieczka do Australii była dobrym pomysłem. Wieczorem nad Canberrę, która i tak w czasie gdy parlament nie pracuje wydaje się opuszczona przez ludzi i przez to nieco surrealna, napłynęły chmury szarego dymu. Gdzieś już żywcem płonęły misie koala, ale Sydney wciąż hucznie świętowało sylwestra – widzieliśmy to w hotelowym telewizorze. W Canberze apokaliptyczna prognoza pogody zapowiadała burze, których wyładowania zdaniem naukowców miały spowodować nowe pożary. Na szczęście mylili się. Jednak rano wszystkie samochody pokrywał brud deszczówki zmieszanej z pyłem. W powietrzu o pomarańczowej barwie unosił się zapach ogniska. Do muzeum pojechaliśmy autobusem, super uprzejma kierowczyni i nas dwóch. Dym powodował, że było trochę bajkowo, a trochę strasznie. Dzisiaj, gdy siedzimy zamknięci w domu, moje wizje końca świata się zmieniły. To było kiedyś, styczeń wydaje się bardzo dawno temu. Tym chętniej wracam do tych wszystkich momentów, które chciałem w pierwszym momencie opisać, ale nie zdążyłem, leniłem się, nie dałem rady. Też nie wychodźcie z domów bez potrzeby, myjcie okna, kochajcie się i dbajcie o siebie. #zostanwdomu\nOpublikowano 21 marca 2020 Tagi abstrakcyjny ekspresjonizm, Alexander Calder, Australia, Canberra, Helen Franekthaler, Howard Raggatt, Jackson Pollock, Lee Krasner, Leonardo, Mark Rothko, Natinal Gallery of Australia, National Museum of Australia, Royal Academy, Willem de Kooning


\tJacek Hałas Stranger Prototype 2 PC - selfmaker.ru\nJacek Hałas «Stranger» Prototype 2\nPoradnik do gry Prototype 2 zawiera szczegółowy opis przejścia wszystkich głównych oraz pobocznych misji kampanii dla pojedynczego gracza. Szczegółowo opisane zostały sposoby zaliczania otrzymywanych zadań, walki z przeciwnikami, umiejętności oraz bonusy. Prototype 2 – Xbox 360 – poradnik do gry zawiera poszukiwane przez graczy tematy i lokacje jak m.in. 1 – Operation – Orion's Belt (Misje Blacknet) Żółta strefa (Yellow Zone) (Sekrety) 3 – The Strong Survive (Główny wątek fabularny) Moce Hellera (Inne) 4 – Operation Flytrap (Główny wątek fabularny) 2 – Resurrection (Główny wątek fabularny) Osiągnięcia (Inne) 5 – Brain Drain (Główny wątek fabularny) 10 – Operation – Long Horizon (Misje Blacknet) 19 – A Maze of Blood (Główny wątek fabularny) Informacja o grze Gra akcji, w której wcielamy się w bohatera dysponującego nadludzkimi zdolnościami będąca kontynuacją przeboju z 2009 roku. Powracamy na wyspę Manhattan, znajdującą się pod kwarantanną z powodu zamieniającego ludzi w potwory wirusa. Tym razem naszym zadaniem jest zapolowanie na głównego bohatera pierwszej części, czyli Aleksa Mercera. Gra Prototype 2, ciepło przyjęta zarówno przez krytyków, jak i graczy, to przedstawiciel gatunku gier akcji. Tytuł wydany został w Polsce w 2012 roku i dostępny jest na platformach: PC, X360, PS3. Wersja językowa oficjalnie dystrybuowana na terenie kraju to: z polskimi napisami.\nJacek Hałas «Stranger» The Sims: Historie ze świata zwierząt\nPoradnik do gry „The Sims: Historie ze świata zwierząt” koncentruje się na dokładnym opisie każdego z wyzwań w dwóch dostępnych do rozegrania scenariuszach. The Sims: Historie ze świata zwierząt – poradnik do gry zawiera poszukiwane przez graczy tematy i lokacje jak m.in. Rozdział 1 – Wstęp (1) (Psie zawody) Rozdział 6 – Tradycja (3) (Nocna maskarada) Rozdział 1 – Wstęp (2) (Psie zawody) Rozdział 12b – Życie to szereg wyborów (Nocna maskarada) Rozdział 2 – Nadzieja matką… (1) (Psie zawody) Rozdział 6 – Miejscowe zawody psów (2) (Psie zawody) Rozdział 12 – Szczenięca miłość (2) (Psie zawody) Rozdział 5 – Najgorsze zdjęcia świata (1) (Nocna maskarada) Rozdział 10 – Łap Łapsa! (2) (Nocna maskarada) Rozdział 2 – Nadzieja matką… (2) (Psie zawody) Informacja o grze The Sims: Historie ze świata zwierząt to druga gra z nowej linii produktów firmy Electronic Arts zrzeszonych pod wspólną nazwą The Sims Stories. Jest to prosta w obsłudze i przyjazna notebookom wersja popularnej serii gier na PC, w której kontrolujemy życie wirtualnych ludzi. Gra The Sims: Pet Stories, ciepło przyjęta zarówno przez krytyków, jak i graczy, to przedstawiciel gatunku trudne do jednoznacznego sklas. Tytuł wydany został w Polsce w 2007 roku i dostępny jest na platformie PC. Wersja językowa oficjalnie dystrybuowana na terenie kraju to: polska i angielska.\nJacek Hałas «Stranger» Startopia\nStwórz w pełni współpracujące ze sobą kosmiczne społeczeństwo i patrz jak się rozwija! – pomoże ci w tym właśnie ten poradnik. Startopia – poradnik do gry zawiera poszukiwane przez graczy tematy i lokacje jak m.in. Porady dotyczące rozgrywki Sandbox (Podstawy) Deck rozrywkowy (Rozgrywka) Deck przemysłowo-użytkowy (Rozgrywka) Walka (Rozgrywka) Handel (Rozgrywka) Obcy (Rozgrywka) Budowanie (Rozgrywka) Energia (Rozgrywka) Porady do misji (Podstawy) Najczęstsze problemy (Podstawy) Informacja o grze Czy podołasz odbudowie sieci zniszczonych przez wielką wojnę stacji kosmicznych? Czy poradzisz sobie z zakusami nachalnych obcych nacji? Aby odpowiedzieć sobie na te i inne pytania musisz zagrać w tą kosmiczną strategię. Gra Startopia, ciepło przyjęta zarówno przez krytyków, jak i graczy, to przedstawiciel gatunku gier strategicznych. Tytuł wydany został w Polsce w 2001 roku i dostępny jest na platformie PC. Wersja językowa oficjalnie dystrybuowana na terenie kraju to: angielska.\nJacek Hałas «Stranger» The Sims: Historie z życia wzięte\nPoradnik do gry „The Sims: Historie z życia wzięte” w dość znacznym stopniu różni się od innych poradników do gier z tej serii, a to dlatego, iż do rozegrania mamy tu dwa gotowe scenariusze, w których do wykonania są ściśle określone zadania (questy). The Sims: Historie z życia wzięte – poradnik do gry zawiera poszukiwane przez graczy tematy i lokacje jak m.in. [Scenariusz 1] Rozdział 1 cz.1 [Scenariusz 2] Rozdział 12 cz.2 [Scenariusz 1] Rozdział 9 [Scenariusz 1] Rozdział 12 cz.2 [Scenariusz 1] Rozdział 12 cz.3 [Scenariusz 2] Rozdział 1 cz.1 [Scenariusz 2] Rozdział 2 cz.2 [Scenariusz 2] Rozdział 3 cz.1 [Scenariusz 2] Rozdział 6 cz.1 [Scenariusz 2] Rozdział 11 cz.2 Informacja o grze The Sims Life Stories to pierwsza gra z nowej linii produktów firmy Electronic Arts zrzeszonych pod wspólną nazwą The Sims Stories. Bazuje ona bezpośrednio na obu częściach najpopularniejszego na świecie cyklu The Sims, dodając przy okazji kilka nowych elementów. Gra The Sims: Life Stories, to przedstawiciel gatunku trudne do jednoznacznego sklas. Tytuł wydany został w Polsce w 2007 roku i dostępny jest na platformie PC. Wersja językowa oficjalnie dystrybuowana na terenie kraju to: polska i angielska.\nJacek Hałas «Stranger» Race Driver: GRID\nPoradnik do gry „Race Driver GRID” stanowi przede wszystkim kompletny przewodnik po głównym trybie, czyli GRID Word, jak również wskazówki na temat proponowanego rozwoju kariery kierowcy wyścigowego, a także opis wszystkich dostępnych samochodów. Race Driver: GRID – poradnik do gry zawiera poszukiwane przez graczy tematy i lokacje jak m.in. Najistotniejsze kwestie (Tryb kariery) Wstęp (Tryb kariery) Kategoria GT2, GT1, Formula 3, Formula 1000, Glub GT (Samochody) Kategoria Demolition Derby, Touring Cars, Drift (Samochody) Le Mans 24 Hours (cz.1) Kategoria Pro Muscle, Prototype (Samochody) Wstęp (Samochody) Kategoria LMP2, LMP1, Prestiże, Pro Tuned (Samochody) ARL Rookie Badge – Classic Muscle (USA) Wstęp do Pucharów Informacja o grze Race Driver: Grid to kolejna inkarnacja serii Toca Race Driver, jak zwykle przygotowana przez firmę Codemasters. Jednakże nie jest to zwyczajna kontynuacja i odcinanie kuponów od tego, co wyprodukowało się wcześniej. Gra Race Driver: GRID, dobrze przyjęta zarówno przez krytyków, jak i graczy, to przedstawiciel gatunku wyścigi i rajdy. Tytuł wydany został w Polsce w 2008 roku i dostępny jest na platformach: PC, X360, PS3, NDS. Wersja językowa oficjalnie dystrybuowana na terenie kraju to: angielska.\nJacek Hałas «Stranger» Tom Clancy's Rainbow Six: Lockdown\nJacek Hałas «Stranger» CSI: Kryminalne Zagadki Las Vegas: Niezbite dowody\nPoradnik do gry „CSI: Crime Scene Investigation: Hard Evidence”. w całości składa się z bardzo obszernego opisu wszystkich pięciu spraw śledczych, których ukończeniem zajmujemy się w trakcie gry. CSI: Kryminalne Zagadki Las Vegas: Niezbite dowody – poradnik do gry zawiera poszukiwane przez graczy tematy i lokacje jak m.in. Double Down (1) (Śledztwo 2) Shock Rock (1) (Śledztwo 3) The Peacemaker (1) (Śledztwo 5) Burning for You (2) (Śledztwo 1) Burning for You (1) (Śledztwo 1) Shock Rock (2) (Śledztwo 3) Shock Rock (3) (Śledztwo 3) Shock Rock (4) (Śledztwo 3) Shock Rock (5) (Śledztwo 3) Shock Rock (6) (Śledztwo 3) Informacja o grze Crime Scene Investigation: Hard Evidence to kolejna, piąta już odsłona serii przygodówek opartych na popularnym, obsypanym nagrodami kryminalnym serialu telewizyjnym pod tytułem CSI: Crime Scene Investigation. Wyprodukowana przez studio Telltale Games, a wydana przez Ubisoft gra przeznaczona jest na komputery PC. Gra CSI: Crime Scene Investigation: Hard Evidence, ciepło przyjęta zarówno przez krytyków, jak i graczy, to przedstawiciel gatunku gier przygodowych. Tytuł wydany został w Polsce w 2007 roku i dostępny jest na platformach: PC, X360, Wii. Wersja językowa oficjalnie dystrybuowana na terenie kraju to: z polskimi napisami.\nJacek Hałas «Stranger» Desperados 2: Cooper's Revenge\nPoradnik do gry Desperados 2: Cooper’s Revenge zawiera dokładny opis wszystkich misji gry. Powstał on w głównej mierze z myślą o mniej zaawansowanych graczach, którzy nie mieli do czynienia z pierwszą częścią gry, jednak zainteresuje również weteranów. Desperados 2: Cooper's Revenge – poradnik do gry zawiera poszukiwane przez graczy tematy i lokacje jak m.in. [Misja 1.1] Santa Fe – Where is Dillon[PYT] cz.1 [Misja 1.1] Santa Fe – Where is Dillon[PYT] cz.2 [Misja 1.2] Santa Fe – A Marshall in Need [Misja 5.3] Santa Fe – The Bank Robbery cz.2 [Misja 5.3] Santa Fe – The Bank Robbery cz.5 [Misja 5.4] Santa Fe – The Abduction cz.1 [Misja 2.1] Eagle’s Nest – Trouble at Eagle’s Nest cz.1 [Misja 3.1] Big Canyon – The Narrow Pass cz.1 [Misja 3.1] Big Canyon – The Narrow Pass cz.2 [Misja 4.3] Fort Wingate – Headquarters cz.1 Informacja o grze Desperados 2: Cooper's Revenge to sequel interesującej gry strategicznej pt. Desperados: Wanted Dead or Alive. Warstwa fabularna kontynuacji skupia się na postaci względnie prawomyślnego łowcy nagród nazwiskiem John Cooper i prezentuje wydarzenia, nawiązujące do schwytania groźnego przestępcy imieniem Dillon w małej miejscowości niedaleko meksykańskiej granicy. Gra Desperados 2: Cooper's Revenge, to przedstawiciel gatunku gier strategicznych. Tytuł premierę światową miał w 2006 roku i dostępny jest na platformie PC. Wersja językowa oficjalnie dystrybuowana na terenie kraju to: angielska.\nselfmaker.ru — Каталог цен и описаний на компьютерную и бытовую технику, товары для офис и дома, электронику, товаров для сада и дачи. Мы занимаемся поиском лучших цен в интернет магазинах по всей России, знаем где купить Jacek Hałas Stranger Prototype 2 PC по оптимальной цене в онлайн-магазинах. На нашем сайте selfmaker.ru предоставлена вся необходимая информация для правильной покупки Jacek Hałas Stranger Prototype 2 PC — фотографии товаров, отзывы пользователей, поиск по модели и производителю, наименованию или модели, инструкции по эксплуатации, а так же экспертные обзоры, сайты предлагающие покупу онлайн с доставкой заказа в ваш город.


Czarna wołga - bohaterka najsłynniejszej legendy PRL-u | Magazyn Detektyw - Part 2\nCzarna wołga była bohaterką najsłynniejszej legendy PRL-u. Przestrzegano przed nią dzieci, a o historiach z jej udziałem mówiono szeptem\nSekcja zwłok potwierdziła, że maluchy zginęły na skutek nieszczęśliwego wypadku (w drogach oddechowych miały dużo piasku, co wskazywało na uduszenie). Ustalono, że dzieci prawdopodobnie kopały tunel w zagłębieniu, tuż przy jednej ze ścian wyrobiska, kiedy skarpa zawaliła się, dusząc je żywcem.\nZadawano sobie pytanie czemu milicja nie natrafiła na ślad dzieci, tylko ich ciała zostały znalezione przypadkiem. Czy zbyt wiele uwagi nie poświęcono wersji, że maluchy zostały uprowadzone (przez co śledztwo szło złymi tropami).\nHistoria Bohdana Piaseckiego, podobnie jak kieleckich dzieci, także nie miała szczęśliwego finału. Ciało nastolatka odnaleziono 8 grudnia 1958 roku. Przypadkiem odkryli je robotnicy w schronie przeciwlotniczym w piwnicach budynku przy al. Świerczewskiego w Warszawie (dzisiejszej alei Solidarności). Mężczyźni dokonywali przeglądu technicznego sanitariatów. Jedne z drzwi ubikacji były zabite. Postanowili je wywarzyć. W środku znaleźli ciało młodego, wysokiego chłopca z rozbitą czaszką i wbitym w serce sztyletem. Wokół nastolatka leżały zeszyty i książki. Wezwany na miejsce Bolesław Piasecki nie miał najmniejszej wątpliwości, że to jego syn.\nPowstało wiele hipotez i teorii spiskowych wokół porwania i zamordowania syna Piaseckiego. Między innymi zakładano, że stali za tym agenci zachodnich wywiadów. Najczęściej jednak zakładano, że była to okrutna zemsta za antysemicką działalność Bolesława Piaseckiego.\nSprawa Bohdana Piaseckiego nie została wyjaśniona do dzisiaj i jest jedną z większych tajemnic PRL-u. Jedynie udało się zatrzymać (1 kwietnia 1958 roku) kierowcę taksówki, Ignacego Ekerlinga, (którą nastolatek miał jechać z porywaczami). Podobno podczas przesłuchania mówił: Bardziej niż was, boję się tych, którzy użyli mojej taksówki. Kiedy do sądu trafił akt oskarżenia przeciwko taksówkarzowi, w wyniku interwencji najwyższych władz PRL-u, błyskawicznie go wycofano. Mężczyzna nigdy nie został ukarany. Zmarł w Warszawie w 1977 roku. W 1978 umorzono śledztwo w sprawie uprowadzenia i zabójstwa Bohdana Piaseckiego, a dziesięć dni później zmarł Bolesław Piasecki.\nTrzeciego kwietnia 1965 roku do jednego z mieszkań przy ulicy Grochowskiej w Warszawie zapukały dwie kobiety. Drzwi otworzyła pani Hencel. Odwiedzające podały się za dalekie krewne ze strony męża i poprosiły o nocleg. Kobieta nie słyszała nic o kuzynkach, ale nie mogła zweryfikować czy nieznajome mówią prawdę, bo męża akurat nie było w domu. Zaufała poczciwie wyglądającym damom i zaprosiła do środka. Rzekome kuzynki musiały zrobić na niej dobre wrażenie, bo po kilku godzinach poinformowała, że musi iść do pracy i poprosiła je o zaopiekowanie się 3-letnią córką Lilianną. Wiedziała, że propozycja nie jest zbyt śmiała, bo lada chwila miły wrócić do domu dwie starsze córki, które zajmą się siostrą.\nKiedy Helena Hencel wróciła do domu, kuzynek już nie było. Niestety ślad zaginął także po najmłodszej córeczce Lilce. Informacja o porwaniu dziewczynki błyskawicznie rozeszła się po stolicy. Na milicję zaczęły szybko zgłaszać się osoby, które ponoć widziały Lilkę. Wśród nich była nastolatka, która zeznała, że wracając ze szkoły, widziała dziewczynkę w towarzystwie dwóch starszych kobiet. Ponoć wszystkie wsiadły do… czarnej wołgi na skrzyżowaniu Grochowskiej i Waszyngtona.\nPraktycznie wszystkie media podawały informacje o porwaniu małej Lilki. W „Expresie Wieczornym” napisano: „O uprowadzenie dziecka podejrzane są dwie kobiety, które w przeddzień widziane były w okolicy ul. Grochowskiej, a w dniu 3 kwietnia 1965 r. widziano je z dzieckiem około godziny 13 na rondzie przy al. Waszyngtona róg Grochowskiej wsiadające do samochodu Wołga koloru czarnego, który w to miejsce podwiózł mężczyznę w stalowym mundurze wojskowym… Prokuratura Powiatowa dla Dzielnicy Warszawa Praga Południe w Warszawie zwraca się z apelem do społeczeństwa, w tym również do kierowcy czarnej wołgi, o pomoc w zidentyfikowaniu kobiet opisanych w komunikacie”.\nNagłaśniana przez media sprawa nie pozostała bez echa. Na milicję zgłosili się ludzie, którzy deklarowali, że widzieli w Otwocku dwie kobiety, wnikliwie przyglądające się dzieciom. Jedna z nich miała być ubrana tak, jak podano to w komunikacie (miała na sobie białe futro). Po paru godzinach namierzono charakterystycznie ubraną kobietę – mieszkankę okolic.\nZatrzymana przyznała się do uprowadzenia Lilki. Pomagała jej siostra, Hanna Szlegiel – mieszkanka Wałbrzycha – która wraz z dziewczynką zdążyła już wyjechać do Łodzi, gdzie zatrzymały się u rodziców porywaczek. Okazało się, że kobieta porwała dziewczynkę, bo jej córka urodziła się niewidoma, a ona bardzo chciała mieć zdrowe dziecko.\nOdnalezienie uprowadzonej Lilki było doskonałą okazją do podkreślania sukcesu milicji. Prasę obiegły zdjęcia szczęśliwej Heleny Hencel z córeczką. Dziękowano „społeczeństwu” za żywą reakcję, informując jednocześnie, że niestety nie udało się namierzyć kierowcy czarnej wołgi, ani numerów rejestracyjnych auta.\nKolejne zaginięcia dzieci zazwyczaj wiązano z nieszczęsną wołgą. Kiedy informowano o poszukiwaniu jakiegoś dziecka, do milicji natychmiast zgłaszali się ludzie, którzy absolutnie byli pewni, że w okolicy w której miało dojść do zdarzenia widzieli czarną wołgę. Nie była to informacja, która w znaczący sposób wpływała na śledztwo, ponieważ to auto było dość popularne w tamtych czasach. Poruszali się nim m.in. partyjni dygnitarze. Mimo to, nikt nie wyprowadzał społeczeństwa z błędu. Władzom widać było na rękę, że auto budziło taką grozę, a może i dzięki temu, rodzice bardziej pilnowali swoich pociech? Zresztą milicja bardzo nie lubiła, kiedy mówiło się, że grasuje szajka porywaczy dzieci, a mundurowi nie są w stanie temu zapobiec.\nTuż po porwaniu małego Marka Ogonowskiego pułkownik Stanisław Górecki z wydziału kryminalnego w Komendzie Głównej MO na łamach „Expresu Wieczornego” zapewniał, że takie zjawisko jak porwania dzieci w Polsce nie istnieje. Nie była to jednak prawda, ponieważ od 1950 do 1957 roku zniknęło około 200 dzieci. Większość została odnaleziona, nawet po kilku latach.\nporwanie PRL samochód zabójstwo\nFerie zimowe w pełni. W tym czasie wiele osób postanawia wypocząć w miejscowościach turystycznych. Uważajmy jednak na oferty nieistniejących kwater lub pensjonatów bo takie ogłosze...


Towarzyszące menopauzie zmiany takie jak: uderzenia gorąca, bóle głowy, zaburzenia snu i nastroju, obfite pocenie się, problemy ze zrzuceniem wagi, mogą znacząco obniżać jakość życia.\nMoże pojawić się już po 40 roku życia. Jej przykre objawy często trwają od kilku do ponad dziesięciu lat. Dolegliwości menopauzy odczuwa 70% kobiet! Oczywiście, ten czas jest naturalną konsekwencją wygaśnięcia zdolności jajników do produkcji estrogenów, ale czy da się złagodzić towarzyszące temu objawy? Tak, wybierz FEMIFLAMAX z IZOFLAWONOIDAMI z czerwonej koniczyny.\nOdkąd weszłam w okres przekwitania, mam problemy z zasypianiem. Jestem tak rozdrażniona, iż kładąc się do łóżka, nie potrafię pozbyć się napięcia i tym samym zasnąć. W moim życiu ostatnio nie dzieje się nic złego. Mimo to chodzę rozdrażniona i kłótliwa. Odkąd stosuję Femiflamax, moje samopoczucie uległo wyraźnej poprawie. Zniknęło napięcie nerwowe, dzięki czemu łatwiej mi się zasypia. Poprawa nastąpiła ok. 3 tygodnia stosowania i trwa nadal, ponieważ kupiłam kolejne opakowanie. Rzadko wracam do suplementów diety, ponieważ większość zwyczajnie nie działa. A tu taka miła niespodzianka - Katarzyna K.\nFot. Salus Natura


Zarządca nieruchomości - jeden z naszych "45 pomysłów na biznes" - Superbiz.se.pl\nSuperBiz wiadomości Zarządca nieruchomości - jeden z naszych "45 pomysłów na biznes"\nZarządca nieruchomości - jeden z naszych "45 pomysłów na biznes"\n26.02.2016, godz. 14:28\nWspólnoty mieszkaniowe, osiedla domków letniskowych, apartamenty na wynajem wymagają odpowiedzialnego i umiejętnego zarządzania. Często właściciele tego typu nieruchomości wolą powierzyć takie zadanie specjaliście. Przez kilka lat zajmowali się tym wyłącznie licencjonowani zarządcy nieruchomości. Ale teraz taki zawód może wykonywać każdy.\nZarządca nieruchomości dba o o właściwą gospodarkę finansową nieruchomości, prawidłową eksploatację jej, na bieżąco ją administruje, utrzymuje w dobrym stanie i zapewnienia bezpieczne użytkowanie nieruchomości. Zarządca obiektu odpowiada za terminowe dokonywanie okresowych przeglądów nieruchomości: budowlanego, energetycznego, gazowego, instalacji wodnej, usuwanie śniegu z dachu i chodników, dokonywanie bieżących napraw, organizowanie i nadzorowanie kompleksowych remontów.\nOd 1 stycznia 2014 roku kandydat do tego zawodu nie musi spełniać wyśrubowanych wymagań. Zgodnie z nowymi przepisami ma jedynie posiadać ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej. Przy czym ustawodawca nie przewidział już restrykcji za brak takowego ubezpieczenia. Zatem tak naprawdę zarządcą nieruchomości może zostać każdy. Do startu w tym interesie nie potrzebuje też wielkiej gotówki. Podstawą działalności takiego zarządcy jest umowa o zarządzanie nieruchomością lub nieruchomościami zawarta między nim a właścicielem, wspólnotą mieszkaniową, albo inną osobą lub podmiotem, któremu przysługuje prawo do nieruchomości. Najlepiej działać jako firma. Wówczas wystarczy zarejestrować działalność gospodarczą, wybierając odpowiednie kody w rejestrze CEIDG. Na początek można zatrudnić się w firmie już działającej na rynku i tam zdobyć przydatne w przyszłości doświadczenie, bo już jako samodzielny zarządca powinieneś mieć fachową wiedzę i umiejętności niezbędne w tej branży.\nW Polsce powstaje coraz więcej wspólnot mieszkaniowych. Są to główni klienci zarządców nieruchomości. Często wspólnoty nie chcą same borykać się z zarządzaniem swoją nieruchomością i wolą zlecić to trudne i czasochłonne zadanie specjaliście, który dopilnuje spraw finansowych, remontowych, związanych z bezpieczeństwem mieszkańców. Do puli swoich klientów zarządca nieruchomości z powodzeniem może dodać właścicieli osiedli domków letniskowych, ośrodków wczasowych, apartamentów na wynajem. Zatem jak się postara, to na brak klientów na pewno nie będzie narzekać.\nWięcej na ten temat przeczytasz w naszej książce "45 pomysłów na biznes". Książka dostępna w kioskach.\ntagi: 45 pomysłów na biznes jak zostać zarządca nieruchomości zarządca nieruchomości


Problem po formacie - Windows (ogólnie) - dobreprogramy - forum\nawalerys (awalerys@wp.pl) 2011-10-30 19:17:01 UTC #1\nRatunku sformatowałem dysk i nie wiem co się stało.Nie mogę zainstalować żadnego programu nie ma opcji,wytnij wklej nie można otworzyć media playera wyskakuje że jest za mało pamięci proszę o pomoc\nLufcik (Lufcik) 2011-10-30 19:41:47 UTC #2\nCo sformatowałeś? Ile miałeś partycji przed tym zdarzeniem? Którą partycję sformatowałeś? Mam nadzieje, że nie c:\_\nJeżeli to nie była systemowa to dość dziwne, co piszesz. Użyj przywracania systemu, jeżeli masz punkty.\nawalerys (awalerys@wp.pl) 2011-10-30 19:49:37 UTC #3\nsformatowałem cały dysk usunołem partycje,zrodiłem nowe partycje zainstalowałem windowsa na c i nie na nic niby systwm chodzi ale tak jak pisałem nic niemożna zainstalować nie ma punkty praywracania systemu(nie mogę otworzyć punktu)jedyne co zainstalowałem to mozilla\nJNJN (JNJN) 2011-10-30 19:54:06 UTC #4\nPopraw błędy i pisownię w swoich postach, opcja EDYTUJ.JNJN\nLufcik (Lufcik) 2011-10-30 19:57:25 UTC #5\nNie możesz zainstalować z jakiego powodu? Są jakieś błędy? Na jakim systemie pracujesz?\nnie ma opcji,wytnij wklej\nMożesz rozwinąć? TO znaczy, że nie działa w ogóle wklej i wytnij?\nawalerys (awalerys@wp.pl) 2011-10-30 20:00:08 UTC #6\nnie ma błędów pracyje na windows home edition\n– Dodane 30.10.2011 (N) 22:08 –\ntak nie działa wytnij wklej nie można sprawdzić czy nie ma błędów nie wiem jakieś to dziwne pierwszy raz spotykam się z czymś takim\nLufcik (Lufcik) 2011-10-30 20:08:40 UTC #7\nZobacz w podglądzie zdarzeń, może tam będzie coś ciekawego. Podstawowe sterowniki do płyty, chipsetu, kart/y ,directX zainstalowane? Aż nie chce mi się wierzyć, że na nowo postawionym systemie dzieją się takie anomalia.\nŻe sie tak zapytam. System oryginalny?\nawalerys (awalerys@wp.pl) 2011-10-30 20:17:11 UTC #8\ntak system oryginalny nawet nie mogę go aktywować nie mogę zainstalować żadnych sterowników nic nie mogę zainstalować ale system działa piszę z tego komputera nie mogłem nawet zainstalować wtyczki do mozilli\nLufcik (Lufcik) 2011-10-30 20:22:35 UTC #9\nCiekawa sprawa. A serwis packi masz zintegrowane z płytą instalacyjną? Spróbuj je zainstalować, jeżeli się da. Jeżeli nie to chwilowo nie mam pomysłów. Spróbuj jeszcze raz całkowicie sformatować partycję i zainstalować jeszcze raz. Dziś już muszę spadać, jutro będe od rana.\nawalerys (awalerys@wp.pl) 2011-10-30 20:29:40 UTC #10\nmam serwis packi były zintegrowane z płytą to już drugi dysk na poprzednim było to samo,sprubuję jeszcze z linuxem morze on pujdzie dzięki za pomoc rano zajrzę\nJNJN (JNJN) 2011-10-30 21:21:35 UTC #11\nProszę ostatni raz, popraw wszystko, jak nie to kosz.JNJN


Jej cały świat: Mała Kuchareczka\nWeekend minął nam pod wezwaniem „Mamo pomom Ci” – w wolnym tłumaczeniu Mamo pomogę Ci :)\nNiunia już od dawna bierze udział w większości czynności domowych – pierwszą czynność którą wykonywała ze mną – miałam ją wtedy albo na rękach albo w chuście było odkurzanie. Hałas z tym związany nie przeszkadzał jej ani trochę – chyba był taki moment kiedy nawet wydawało nam się, że Ją bawi. Kulminacją zabawy w odkurzanie był moment kiedy Mała Księżniczka dostała pod choinkę od mojej chrzestnej odkurzacz „Agatka” – odkurzacz jest wściekle różowy, głośny . Nasza Mała pomocnica „katowała nas” nim prawie codziennie, aż pewnego dnia z pomocą Michałka odkurzacz , a w zasadzie jego rura połamała się. Teraz „Agatka” leży w pudle na zabawki i czeka na lepsze czasy, które dla niego chyba nigdy nie nadejdą.\nPotem również Mała Księżniczka w Chuście pomagała mi w gotowaniu. – o tym za chwilkę…\nA teraz pomaga Tacie gdy Ten się goli, nawet sama krzyczy za nim „Tata gola” co oznacza, że nadszedł czas aby Jej protoplasta udał się do łazienki, uruchomił maszynkę i ziuuuu – Mała taszczy za Nim do łazienki swoje zielone krzesełko, staje na nim – i patrzy. Widok uroczo – rozczulający.\nDotarłam do gotowania – od kilku dni nie mogę wejść do kuchni, aby za mną nie tuptały małe stópki, taszczące zielone krzesełko – Mała pomocnica już nie tylko się biernie przygląda, ale delikatnie jeszcze nieśmiało wyciąga rączki – aby pomóc. I tak w ten weekend – był obiadzik w wykonaniu Małek Księżniczki – sama własnoręcznie „utłukła” kotleciki. A wieczorkiem z pomocą Taty przygotowała dla Mamusi pyszne naleśniki.\nKiedy była kruszkiem, którego mogłam zawinąć w chustę zastanawiałam się kiedy zacznie pomagać i czy w ogóle wykaże taką chęć – no i nadeszła ta chwila. Wszystko trwa trzy razy dłużej, ale za to smakuje o tysiąckroć LEPIEJ.\nAutor: mati o 09:29


Sałuda wygrywa Sobienie PGA Polska Championship\nPo trzydniowej, wyczerpującej rywalizacji Maksymilian Sałuda zwyciężył w turnieju Sobienie PGA Polska Championship, pokonując pozostałych golfistów trzema uderzeniami. W rozegranym w środę finale zawodnicy nie mogli narzekać na pogodę, co odzwierciedliły rezultaty.\nSałuda jako jedyny zagrał w finale poniżej par pola – zanotował na karcie wyników 70 uderzeń i zakończył zawody z sumą 6 uderzeń powyżej par.\n– Wykonałem plan, ale raczej nie od strony wyniku tylko podejścia do gry. Dzisiaj warunki były zupełnie inne. Powiedziałbym, że czułem się jak pączek w maśle w porównaniu z dniem wczorajszym. Podczas drugiej rundy przy tym wietrze różnica na jednym kiju, grając z wiatrem i pod wiatr, wynosiła 100 metrów. Dzisiaj tez nieco wiało, ale człowiek był już oswojony. To też pomogło. Na pewno pomogła mi też obecność mojego caddy’ego Tytusa Konarzewskiego – powiedział po rundzie.\nFinałowy etap rozgrywek Sałuda i Jędrzejczyk rozpoczynali z identycznym wynikiem.\n– Do końca nie wiedziałem, jaki jest wynik. Jak schodziłem z pola pytałem, czy wystarczyło na wygraną. Czułem, że jestem w czubie, ale starałem się uderzać kolejno uderzenie po uderzeniu, choć przy ostatnich puttach miałem tętno pewnie 180, co spowodowało, że zagrałem trzy putty na osiemnastce. Patrzę na nie jednak w ten sposób, iż były to uderzenia, które doprowadziły mnie do zwycięstwa – dodał pochodzący ze Szczecina Sałuda.\nMateusz Jędrzejczyk zagrał w finale o jedno uderzenie mniej niż dzień wcześniej, ale to nie wystarczyło by utrzymać się na pierwszym miejscu i spadł na trzecią lokatę. Drugie miejsce zajął Peter Bronson, notując trzy uderzenia straty do lidera. Martyna Mierzwa, najlepsza polska zawodniczka, znalazła się na ósmej pozycji.\n– Nie jestem zadowolona z wyniku. Wiatr nie sprzyjał, nie trafiałam tam, gdzie chciałam, nie robiłam up & downów, trafiłam do wody dwa razy co mi się nie zdarza, bo zawsze gram prosto. Nigdy w życiu nie grałam przy takim wietrze, ale wszyscy mieli takie same warunki, więc był to bardzo dobry trening. Mam w tym roku jeden turniej na Azorach z serii LET, a tam są ponoć podobne warunki więc dobrze się oswajać – stwierdziła Mierzwa.\nW klasyfikacji Golf Instruktor najlepszym zawodnikiem został Jacek Person, pośród Quallified Golf Instruktor zwyciężył Mariusz Gaik. Maciej Zakrzewski okazał się najlepszym Qualified Golf Trainer, a Maks Sałuda wygrał w kategorii Fully Qualified Golf Professional. Po turnieju odbył się także dodatkowy konkurs Nearest to the Pin, który wygrał… Sałuda.\nPośród amatorów rywalizacja była również zacięta, jednak to juniorzy zdominowali podium. Reprezentant Sobieni Alejandro Pedryc Ganko zdecydowanie wyszedł na prowadzenie. W środę zagrał 78 uderzeń i z wynikiem 249 strzałów zdobył 5-uderzeniową przewagę nad kolejnym zawodnikiem, również z tego klubu, Grzegorzem Zawadą. Trzecia lokata należy do Mikołaja Geritza (Sobienie Królewskie).\nPatronem honorowym zawodów był Polski Związek Golfa.\nPełne wyniki: http://eagle.pzgolf.pl//Public/Livescoring.aspx?tId=1983f77a-1ee1-4f0b-95f0-52812d150953&lang=pl


Kontakt - Konferencje, Spotkania, Zjazdy - Hotel Zamek w Rydzynie\nHotel, Zamek Rydzyna.\nNasz hotel mieści się w jednym z największych i najpiękniejszych zamków w Polsce. Jego barwna historia sięga początku XV wieku. Dzisiejszy wygląd nadali mu w XVII wieku Giuseppe Simone Belotti i Pompeo Ferrari. Zamek ma tyle okien ile dni w roku, tyle sal ile tygodni. Sal paradnych było 2, zaś 4 baszty narożne odpowiadają porom roku. Zamek w Rydzynie był rezydencją króla Polski Stanisława Leszczyńskiego, a następnie książąt Sułkowskich. Tu wychował się Józef Sułkowski, sławny adiutant Napoleona.\nCentrum konferencyjne oferuje 110 miejsc noclegowych w pokojach 1, 2, 3 i 4  osobowych. Do dyspozycji gości oddajemy 9 sal konferencyjnych.\nRestauracja "U króla Stanisława" oferuje dania przyrządzone tradycyjnymi metodami, z wykorzystaniem naturalnych składników i surowców, wyróżniające się oryginalnością potraw i przystępną ceną. Dla gości przygotowaliśmy atrakcyjne pakiety pobytowe w Zamku: szczegółowych informacji udziela Dział Sprzedaży\nNajwiększa Sala Balowa - jedna z najpiękniejszych i najbardziej reprezentacyjnych sal w Polsce o powierzchni 250 m2, najmniejsza 48 m2. Dysponujemy rzutnikiem multimedialnym, rzutnikiem pisma, flip chartami, ekranami, pisakami. W salach dostęp do bezprzewodowego internetu.\n10 pokoi 1-osobowych, 35 pokoi 2-osobowych wraz z Pokojem Królewskim (apartament)\ni Pokojami Książęcymi o podwyższonym standardzie oraz 2 pokoje rodzinne 4-osobowe.\nRestauracja Imprezy Konferencje\nKom. 603 517 817\nTel. (65) 529 50 40\nN = 51° 78' 73"\nE = 16° 67' 07"