Osobny świat: W dialogu z moim kościołem\n"Dobrzy ludzie nie powinni dopuścić\nswą bezczynnością, aby triumfowało zło.”\nTytuł nie jest precyzyjny, a nawet jest niewłaściwy. Powinno być „dialog w kościele”, ale niestety nie może. Kłamałbym sobie i Wam. Mógłby być - „O dialogu w kościele”, ale chciałem nawiązać do innego postu „W rozmowie z księdzem”. Problemem jest to, że dialogu w moim kościele nie ma, albo - poza akcjami - pełni rolę marginalną. Kościół jest moim domem, nie mogę się z tym problemem pogodzić ani, jak większość z nas, milczeć o tym. Moim nakazem życia (wewnętrznego i zewnętrznego?) jest pisanie. Nie jest to – co muszę podkreślać jako najbardziej oczywiste – atak na kościół, ale jego uwielbienie i praca przy fundamentach. Nie chcę, broń Boże, urazić lub skrzywdzić żadnego księdza, ani biskupa, choć myślę, że opisywany przeze mnie stan rzeczy dotyczy większość parafii i diecezji w Polsce. Chciałbym natomiast z każdym z nich rozmawiać, w wolności, jak z bratem. Mam, niestety, przeświadczenie, że gdybym podlegał władzy kościoła, jakiejś „ich” władzy, uciszyliby mnie zakazem. Nałożyliby niemiłosierny zakaz wypowiadania się publicznego. A ja wiem i czuję, że wypełniam swoją misję i że mieszczę się w myśleniu soborowym, w całym tego słowa znaczeniu (dzisiaj mogę powiedzieć, że i w myśleniu franciszkowym) :-)\nMam 60 lat, z czego 32 pracy w i dla kościoła. Nie można pracować („w pocie swego czoła”) w jakimś fachu przez 32 lata i nie mieć wielu ważkich doświadczeń i przemyśleń. Ta praca wchłonęła mnie wprost z roli świeckiego rewolucjonisty wolnościowego w Solidarności, dla Polski i świata całego! Co podkreślę i dołożę wykrzyknik! Przemoc w świecie świecko-państwowo-publicznym rzuciła mnie na resztę życia w objęcia prawd duchowych, wspólnot religijnych, wyznawców i poszukiwaczy Prawdy-Drogi-i-Życia, w uświadomionym braterstwie z Jezusem z Nazaretu. Czy na tych dwóch(?) polach zachodzą współzależności i implikacje?!\nNie mógłbym niszczyć czegoś, co jest moim życiem-prawdą-drogą. Ratuj(ę) mój kościół od bezsensownego, okrutnego, wymyślonego kiedyś i po coś „przykazania” milczenia. Zniewolenia milczeniem. Nakładanego na podległych i rozpowszechnionego wśród wiernych Rodaków, do bólu. Pomimo możliwości technicznych wzajemnej powszechnej i głębokiej bliskości – przez upublicznianie, objawianie, poznawania swojego myślenia - żyjemy w pseudo-kulturze skrytości i przemilczeń. Nie głosząc prawdy, piękna, dobra, wartości... zostawiamy miejsce na zło. A potem stwierdzamy, ba! głosimy w mediach i z ambon, że świat i Internet zagrażają... kościołowi? Nam-milczącym?\nMam wrażenie, że mówię także za innych, którzy albo podlegają władzy i mają się czego bać, albo milczą, bo nie wprawili się w zabieraniu publicznie głosu. Ja mogę więcej, mam to we krwi, z wykształcenia i doświadczenia życiowego byłem i jestem rewolucjonistą w myśleniu i działaniu za PRL, SOLIDARNOŚCI, stanu wojennego, urzędzie gminy I Kadencji (1990-94)... jestem na salach katechetycznych od 32 lat, od wielu lat w Internecie. Publiczny zawsze, dostępny. To mój obowiązek, powinność, misja. A moja religia też jest przecież religią słowa! Wypowiadanego! Rodzącego się! Wcielanego! Paradoks? Sprzeczność. Niemiłosierna. To jest – oczywista oczywistość – moje zdanie, którego jednak jestem gotów bronić po grób. Na początku było słowo i Bogiem było słowo.\n„W dialogu z moim kościołem” jest jakby dalszą częścią postu pt. „W rozmowie z księdzem”. Życie tak sprawiło, nie mój zamysł. Staram się całe życie iść za faktami i głosem wewnętrznym. Życie prowadzi. Prawda i droga. Ja tylko notuję. Jestem uważnym, mam nadzieję, obserwatorem i notownikiem. To pewnie niezasłużony niczym, darmowy, dar. Tak mam. Skoro jest dar, jest (musi być) i dawca. Od razu ciśnie się pytanie – czy dawca daje tylko dla satysfakcji obdarowanego, czy jest w tym większy zamysł o naturze społecznej WSPÓLNOTOWEJ. Przecież nikt z nas nie żyje i nie umiera dla siebie. Nikt z nas nie wymówiłby, nie napisał, ani jednego słowa w izolacji, w braku drugiej (kochającej) osoby/osób/wspólnoty. Także wspólnoty języka, kultury, wiary i rozumu. Możemy żyć i rozwijać się tylko w dialogu. Milczenie jest zbrodnią przeciwko drugiemu człowiekowi i całej kulturze (grzech jest kategorią religijną i w tym przypadku za ciasną). Grzech jest sądzony od wewnątrz, i może trwać i zabijać prawie w nieskończoność. Zbrodnię osądzają inni, dla ratowania większego lub mniejszego świata, nie tylko dla oceny. Wśród wierzących wierzymy rozumnie, że tam gdzie grzech, tam rozlewa się też łaska - miłosierna zawsze. Co jest grzechem, co zbrodnią, co łaską wśród nas? W naszym realnym, konkretnym życiu!\nNigdy(?) nie zakładam, że mam 100% racji. Nie jestem teologiem, nie mam żadnej władzy nad innymi, nie trzeba mnie (się) słuchać, można mi powiedzieć „nie masz racji” - zacznę wtedy myśleć od nowa. Prawdy dochodzi się w dialogu. Jej się „zarazem dochodzi i czeka”.\nTekst „ W rozmowie z księdzem” wyrósł, napisał się z dobra, jakim było odezwanie się księdza, niespotkanego i nieznanego w realu, spotkanego i poznanego tylko(?) w Internecie. Nie miejsce tutaj rozwijać, dlaczego ten ksiądz mnie zafrapował. Każdy (każda osoba) ma jakieś frapujące strony, aspekty, niepowtarzalne dobro, piękno, prawdę. Bogu i nauce dzięki, że dożyliśmy takiego etapu rozwoju ludzkiej inteligencji i technologii, że możemy wysłać swoje zainteresowanie, prawdziwą ciekawość serca, wiary i rozumu jednym kliknięciem. Gdybym zaczął wymieniać powody ciekawości każdym znajomym, przyjacielem, sąsiadem, bliźnim... nie zdążyłbym do własnej śmierci i w trakcie tej czynności przeszedłbym bramy raju (lub tylko poczekalni na sąd prawdziwy) :-)\nSpotkaliśmy się! Zechciał mi ów ksiądz odpowiedzieć kiedyś na prośbę o znajomość (a-k-c-e-p-t-a-c-j-ę zaproszenia osobowego w „księdze twarzy”, a epifania oblicza to ta sama akceptująca, nie uciszająca, epoka), na Facebooku, a teraz zechciał wpisać swój komentarz, postawić pytanie... Jak wielkie znaczenie ma w życiu „zechciał” drugiej osoby! W teologii biblijnej „Bóg zechciał i...” stało się! - świat, wszechświat, prawa natury, osoba ludzka i świat osobowy, w wolności osób (największego obrazu i podobieństwa) współ-kreowany w nieskończoność („Osoba i czyn”). Zechciał podzielić się sobą i swoją wszechmocą. Miłością, miłosierdziem... i nigdy Mu dość objawiania i dzielenia się sobą, swoim słowem (mądrością), (wszech)obecnością, które od jakiegoś momentu są największym potencjałem ludzi myślących (homo sapiens). Wszystkich, którzy zechcą z tego źródła czerpać, pytać, korzystać. Wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. Jest możliwa postawa miłości intelektualnej, która poznaje aspekty istotowe i konstytutywne rzeczywistości (świata, człowieka, i Boga, jeśli ktoś jest wierzący). Nie jestem teologiem, ja tylko cytuję świętego (naszych czasów).\nDzisiejszy wpis powstawał w głowie, raczej w moim życiu, przez parę dni, od ostatniego piątku listopada. Jest zapisem doświadczenia (konkretu). Tamto przeżycie jest ciągle motorem napędowym. Oby nie tylko dla mnie. Oby nie przepadło w zapomnieniu i przemilczeniu. Jestem, moja osoba, pamięć i tożsamość jego strażnikiem.\nByłem u lekarza. Wizyta polega na tym, że mówię, a ktoś, lekarz, mnie słucha. Tylko tyle? Tak tyle. Mówienie i słuchanie jest przywilejem, atrybutem człowieka (istoty myślącej). Bardziej niż patrzenie i inne zmysły. Bez mówienia i słuchania nie rozwiniemy siebie i relacji między sobą i światem całym. Pamięć, tożsamość, relacje społeczne... Mówienie i słuchanie to przekaz, przepływ między osobami i światem całym. Czasem, wyjątkowo, może być mówieniem i słuchaniem obrazkowym, dotykowym i innymi znakami. Mówienie i słuchanie jest komunikowaniem, transcendowaniem. Moje w tobie zasieje. I na odwrót. Albo z moim pośrednictwem. Nie dziwota, że mówienie i słuchanie jest istotnym mechanizmem w „mojej” religii słowa i obecności Boga, wspólnoty z Bogiem i między nami, braćmi i siostrami.\nKiedy utknę w procesie pisania na przeszkodzie zmęczenia, znużenia, stracę siły i ochotę dalszej pracy, ratunkiem jest słowo zapisane, prawie objawione. Słowem uchwycony i zapisany fakt. Konkret. Dobrze mieć notatki, rejestrację danych: przeżyć, odczuć, słów, refleksji, natchnień... tego, co zostało uchwycone, zatrzymane w siatce (samo)świadomości. Każdej adoracji, kontemplacji, medytacji życia, w życiu – nie tylko rozumianej religijnie dosłownie - towarzyszy słowo. W wieczność za-chwycenie. Rzadko – nie. Wiara i rozum potrzebują słów (pojęć), inaczej się nie da. Jeśli nie na poziomie przeżycia, doświadczenia – to na pewno na etapie przekazu, świadectwa. Można promieniować pewnie w jakiś inny sposób, ale to rzadkość i ekstrema :-)\nPierwsze słowa notatek - „Choć jest, dzieje się, tysiąc spraw na świecie, moim świecie, naszym świecie, to najważniejsze jest w tej chwili, w samochodzie, którym mnie wiozą na PKP, skupienie się na sprawie najbliższej. Przynajmniej do jej zakończenia, a zakończeniem jest świadomość tego, co się dzieje, co się stanie w danej sprawie i jej zanotowanie – co będzie świadectwem, że rozumiem to, co się ze mną dzieje i światem całym :-) „\nZawierzając i powierzając się notatkom, jak leci, jak życie leciało wtedy, w piątek, zgubi się ład i logiczność dotychczasowa. Zacznie się samo życie. Będzie rozwlekle, przeskakująco i powtarzająco. Życie jest laboratorium, w którym dostajemy więcej danych, niż jesteśmy w stanie uporządkować i wykorzystać.\nPodstawową, czyli zasadniczą i fundamentalną prawdą, relacją mojego istnienia jest to, że mam udział w rzeczywistości, niezależnie jak ją widzę, poznaję, rozumiem, opiszę, zdefiniuję, uporządkuję. Został mi dany, podarowany, udział w rzeczywistości. Bo byłem chciany. Ktoś mnie zechciał. Rodzice. Helena i Jan. Oboje byli wierzący, także więc ich Bóg. Mój Bóg, nasz Bóg. „Ojcze nasz...”.\nDojechałem, gdzie trzeba, z postojem przed placem Bankowym, przed „stacją Ratusz”, z powodu wypadku. Po 40 minutach ruszyliśmy, przejeżdżając widziałem policjanta fotografującego czyjś but na torach tramwajowych. Wizytę odbyłem, wyspowiadałem się z życia mojego, rodzinnego, społecznego, także z tego niby wspólnotowego. Wyszedłem znów umocniony. Jakaś siła została mi dana. Do życia. Dają ją nie tylko Bóg i rodzice, także medycyna, która jest ratunkiem zwłaszcza wtedy, gdy nie daje jej tzw. wspólnota lokalna tzn. gmina, parafia, zakład pracy (szkoła), miejsce zamieszkania i realizowania praw i potrzeb większych obywatelskich, społecznych, uczestnictwa, przynależności... Jak by nie wymieniał i nie rozszerzał przymiotników, dopełnień... chodzi o to, czy jesteśmy gdzieś, przez kogoś chciani i czy nam dają to do zrozumienia (głównie słowem mówionym i pisanym). Bez tego żyć się nie da. Bez tego nie ma wspólnoty! Tak skonstruowany i powołany do istnienia jest człowiek-osoba, ciało uduchowione, duch ucieleśniony, który nie powstaje przecież sam z siebie, ale dostaje udział w czymś już istniejącym. Przychodząc na świat stajemy się niejako ogniwem dialogu .\nMoje ciało i duch są na swoim miejscu w gabinecie współczesnej medycyny. Czuję się tam dobrze. Bezpiecznie. Z całą osobową godnością. Mogę mówić, lekarz nie mówi mi 'zamilcz', 'nie mów', 'nie pisz' – ba! a nawet, jak niektórzy „nie masz prawa mówić, pisać, dzielić się sobą, swoim myśleniem”. Właśnie po to się tam idzie, jedzie – by mówić. Pokazać swoje myślenie, siebie, pamięć, wartości, uczucia, tożsamość, wiarę i rozum... W mówieniu jesteśmy nie tylko dla lekarzy, dla świata - także dla siebie samego. Słowo wypowiedziane wraca odbite w zwierciadle rozmówcy, wszechistnienia? Wszechświata? Uobecnianego w osobie i wiedzy, dobrych chęciach, intencjach drugiej osoby (i świata całego). Tak (też) objawia się miłosierdzie nad nami. Bóg nie chciał nigdy zasłonić sobą lekarzy, medycyny, nauki. Ani, tym bardziej, siebie. Jest przecież mówiącym i słuchającym najbardziej.\nKiedy mój strumień świadomości spowalnia, lekarz stawia pytania. Wdzięczny jestem za każde pytanie pani doktor. Pytania pomagają w dialogu. I jeszcze dużo więcej - przywracają do normalności moje poczucie godności i obywatelskości, tak bardzo zachwiane w naszej tzw. wspólnocie lokalnej: gmina, parafia, zakład pracy...\nTrudno się dziwić zachwianemu poczuciu godności, obywatelskości, pracowały na to – oczywiście oprócz moich osobistych wad i błędów - od 19 lat konkretne osoby, wielkomożne w naszej społeczności, prócz rozsiewania plotek, rozmów za plecami, wykorzystały obficie anonimy w Internecie, anonimy do prokuratury, anonimy (i nie?) do biskupa diecezji, Kuratora Oświaty i Bóg wie gdzie jeszcze, ale znając niektórych, wiem, że wszędzie. Od domu do domu, od osoby do osoby. Totalitaryzm zła. Totalitaryzm (szeptanego) fałszu. Nikt im się nie przeciwstawił jawnie? Nie postawił tamy!\nOprócz takich oczywistości panującego nad nami procesu deprawacji publicznej (w naszej tzw. wspólnocie lokalnej), jeden aspekt jest szczególnie ważki. Katechetę oskarża się o to, że jest „siewcą nienawiści”, „zdrajcą dzieci komunijnych i rocznicowych (tylko w jednej klasie)”, że jest „terrorystą językowym (mentalnym?), którego boją się mieszkańcy, więc nie wchodzą w dialog i milczą jak grób”, i że żonę DyrKa szkoły, która rozsławia gminę i nie tylko, trzeba „wywieźć na taczce gnoju”, gorzej, ta żona DyrKa, odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi, powszechnie lubiana i ceniona daleko ponadlokalnie JEST OSKARŻANA O SPOWODOWANIE ŚMIERCI CZYJEGOŚ NIENARODZONEGO DZIECKA! Nie ma granic (na)grania fałszu/fałszywych melodii na strunach negatywnych emocji. Posuną sie dokażdej nieprawości i absurdu.\nWięc katecheta idzie na emeryturę, a DyrKa jest wysłana przez Szkołę Liderów Polsko Amerykańskiej Fundacji Wolności do Ameryki w oficjalnej „delegacji” (wizyta studyjna), która ma poznać i przywieźć do Polski zdobycze amerykańskiej demokracji i wiedzy o społeczeństwie (przepiszę z programu zakres tematyczny: młodzież i wolontariat, programy na rzecz rozwoju młodzieży w szkołach, programy pozalekcyjne, programy dla młodzieży wiejskiej, edukacja obywatelska, nowe technologie i media społecznościowe, młodzież i przedsiębiorczość, miejskie programy młodzieżowe).\nTO NIE JEST PRYWATNY WYJAZD/WYCIECZKA. To jest oficjalna polska delegacja (Grażyna reprezentuje przecież także naszą tzw. wspólnotę lokalną: szkołę, gminę, parafię itd.) w programie współpracy międzynarodowej USA. Program „odpowiada celom polityki zagranicznej U.S.A... Departament Stanu U.S.A. pragnie, aby uczestnictwo w tym programie było niezapomnianym, wzbogacającym edukacyjnym doświadczeniem... Pośród tysięcy wybitnych osobowości uczestniczących w International Visitor Leadership Program od początku jego istnienia, przeszło pięć dekad temu, było ponad 200 obecnych i byłych głów państw, 1 500 ministrów oraz wielu innych wyróżniających się liderów sektora publicznego i prywatnego... Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej Bronisław Komorowski uczestniczył w programie w 2006 roku jako Wicemarszałek Sejmu. W ramach programu pogłębiał wiedzę na temat polityki zagranicznej Stanów Zjednoczonych oraz stosunków polsko-amerykańskich”. W tegorocznej polskiej grupie jest także siostra zakonna. Nic - tylko byc dumnym. I umieć to okazać!\nPod nieobecność DyrKa odbędzie się promocja książki, którą przygotowała do druku, zawierającej materiały zorganizowanej przez nią konferencji „Rzeczpospolita w twórczości Norwida” w ramach powiatowych obchodów 130 rocznicy śmierci Czwartego Wieszcza Narodowego. Także foto-reprezentację wystawy, którą zrobiła z tej samej okazji. O rzeczy wspólnej, wspólnym dobru, ideałach nieśmiertelnych, które są skarbem naszego narodu, kultury świata i kościoła (mówimy o „jednym z największych chrześcijańskich myślicieli Europy” JPII). Wydawcą książki pod tytułem „Rzeczpospolita Norwidowska” jest powiat wołomiński.\n14 grudnia mają zostać wręczone wyróżnienia Anioł Stróż Ziemi Wołomińskiej, także bardzo ważnej osobie w naszej diecezji. Rok temu otrzymał je były Ordynariusz abp Sławoj-Leszek Głódź. Taka sama statuetka stoi w naszym kościele przy tabernakulum „na wieczną rzeczy pamiątkę” za udział naszej gminy w wolnościowym zrywie i dziele Solidarności (RI). To nasze zostało także obśmiane przez anonimów i ich liderów w gminie.\nA kościół lokalny nie BRONI DOBRA nazywając go wprost, także osobowo!\nPewnie tak się dzieje nie tylko na naszym terenie (vide: problemy z teologią wyzwolenia) co nie jest pocieszające. Wszędzie tam można powtórzyć słowa Papieża-Polaka wypowiedziane na Błoniach w Krakowie. Oczywiście, w naszym przypadku nie chodzi o odwołanie się do tysiąca lat i tożsamości narodowej, bo te mamy wspólne, w naszym przypadku chodzi „tylko” o ostatnie 33 lata i to, co wniosły do naszej tożsamości, w naszej Małej Norwidowskiej Ojczyźnie.\n- „Człowiek jest istotą rozumną i wolną, jest świadomym i odpowiedzialnym podmiotem. Może i powinien osobistym wysiłkiem myśli docierać do prawdy. Może i powinien wybierać i rozstrzygać... cały ten historyczny proces świadomości i wyborów człowieka - jakże bardzo związany jest z żywą tradycją jego własnego narodu... Człowiek wybiera świadomie, z wewnętrzną wolnością... Czy można odepchnąć to wszystko? Czy można powiedzieć "nie"?... Oczywiście, że można. Człowiek jest wolny. Człowiek może powiedzieć Bogu: nie. Człowiek może powiedzieć Chrystusowi: nie. Ale - pytanie zasadnicze: czy wolno? I w imię czego "wolno"? Jaki argument rozumu, jaką wartość woli i serca można przedłożyć sobie samemu i bliźnim, i rodakom, i narodowi, ażeby odrzucić, ażeby powiedzieć "nie" temu, czym wszyscy żyliśmy przez tysiąc lat?! Temu, co stworzyło podstawę naszej tożsamości i zawsze ją stanowiło”.\nCzemu i to znalazło się w notatkach po-wyjazdowych po wizycie u lekarza! Bo można odepchnąć to wszystko! Oto w katolickim społeczeństwie, wspólnocie lokalnej: parafii, gminie itd. katecheta i żona dyrektorka szkoły – a z nimi cała wielodzietna rodzina i wartości, na których zbudowali swoje życie, i którym służą, jak potrafią - są pozostawieni sami sobie, niech się bronią, popatrzymy, pomilczymy, czasem zabierzemy głos, ale nie w tzw. przestrzeni publicznej. NIE STANĄŁ W ICH OBRONIE KOŚCIÓŁ – WSPÓLNOTA WIERZĄCYCH. Przed kilkunastoma i przed paru laty taka sytuacja byłaby niemożliwa?! Kiedy w latach 80-tych Służba Bezpieczeństwa zatrzymała mnie na komisariacie Milicji Obywatelskiej w Legionowie pod zarzutem przywództwa młodzieżowej grupy terrorystycznej, czułem wprost namacalnie towarzyszącą mi modlitwę księży, sióstr i wielu młodych i starszych ludzi dobrej woli - to trzymało mnie na duchu. Grażyny praca też trzyma(ła) na duchu wspólnotę lokalną w Strachówce (9 lat przygotowywała I Komunię, 6 lat prowadziła scholę na potrzeby niedzielnej „szkolnej” liturgii, zorganizowała wiele spotkań kulturalno-religijnych i darmowych pielgrzymek do miejsc kultu w Polsce). A dzisiaj pisze się, żeby ją wywieźć na taczce, a na terenie gminy, parafii, nawet szkoły są osoby, które ją mają za nic, oczerniają za plecami, niweczą jej pracę i klimat społeczny. Co się stało (i dzieje) w mojej parafii/parafiach, dekanacie/dekanatach, diecezji/diecezjach, w Polsce 2013??\nWiem, takie pytania - jak dotąd - pozostają u nas bez odpowiedzi. Rok Wiary i Rozumu też przeminął z wiatrem, obok prawdziwych wyzwań?!\nCzłowiek-osoba jest D-I-A-L-O-G-I-E-M, bez dialogu ginie. A cóż to jest prawda – pytał Piłat. A cóż to jest dialog? A czym jest unikanie dialogu? Blokowanie na Facebooku? Cenzurowanie komentarzy? W religii słowa i obecności, dawcy i wspólnoty najwyższej z możliwych, z Bogiem i między sobą, takie pytania to ignorancja? Prowokacja? Abnegacja? Święty Jan Paweł II powiedział raz do fenomenologów (w tym samym miesiącu, w którym siostra Alina Merdas SRCJ wręczyła Mu publicznie list od naszej szkoły o błogosławieństwo dla Rzeczpospolitej Norwidowskiej, nb. fenomenologia może pomagać w metafizycznych dociekaniach sensu): - „jest możliwa postawy miłości intelektualnej, sięgająca aspektów istotowych i konstytutywnych rzeczywistości, [czyli] człowieka, świata i Boga [dla wierzących]”. Święty Augustyn zaś - „nie ma wiary bez myślenia”. Myślenia, rozmowy, spotkania, dialogu, miłości intelektualnej, zatem także wiary i rozumu, nie ma bez użycia pojęć, słów, obecności akceptującej inne osoby. Dialog nie musi być prosty, łatwy i przyjemny. Prawda jest wymagająca. Ale poznana - daje wolność.\nNikt nie chce rozmawiać w mojej okolicy, w tzw. wspólnotach lokalnych, w Realu albo w Internecie. Takich udogodnień i środków ewangelizacyjnych nie miały żadne pokolenia przed nami! Doceniają to niektórzy biskupi - „We're excited that so many young Catholics are generous in the Church, especially using the tools of the digital age” (konferencja biskupów amerykańskiech). Na szczęście mamy także u nas dobrych lekarzy, medycynę, naukę, wyjazdy studyjne do USA i dobrych znajomych na Facebooku... Nie jesteśmy sami na świecie, zwłaszcza w zderzeniu z fałszem, przemilczeniami i bezosobowymi tworami (instytucjami, deprawacją publiczną...).\nMoje piątkowe doświadczenie stało się czymś dużo większym, niż tylko wizytą u lekarza. Skoro porządkuje aż taki zakres spraw? Na tak dużym terenie i odcinku historii narodowej?! Kiedy osoba dla ratowania poczucia godności i obywatelskości (nie wartości, tę znam, ale związek obywatelskości i godności też jest u nas, a może we wszystkich pokomunistycznych krajach, zapoznany) musi szukać ratunku w rozmowie z lekarzem, to znaczy, że w jej otoczeniu, przeważnie w tzw. wspólnocie lokalnej, dzieje się coś bardzo złego. Czy znów mam powtarzać, że w każdej cząstce tej tzw. wspólnoty, we wszystkim, co się na nią składa: gmina (samorządna z wybieralnymi organami), parafia, zakłady pracy, stowarzyszenia... Gmina jest cząstką Ojczyzny.\nParafia jest cząstka Kościoła Powszechnego. Jest nie tylko jakimś jej odbiciem, nie tylko łodygą tego samego krzewu nad krzewami, ale aż członkiem jednego Ciała Jezusa. Więc ta większa wspólnota też wpływa na jakość naszego życia - wszystko, co Polskę [i gminę] stanowi, stosunki w kościele included (dla ludzi wierzących). Jest tutaj sprzężenie zwrotne. Żeby to zrozumieć, warto czytać encyklikę „Centesimus annus” o sprawach społecznych, jest jak abecadło. Jest w encyklice klarownie pokazany łańcuch powiązań, zależności, celów, wartości, osób, grup, całości, reprezentacji itp. itd. Dobrze by nam, każdemu i całej wspólnocie, zrobiła wspólna lektura tekstu Papieża-Polaka, wszystkim ludziom dobrej woli, ponad wyznaniowo, ponad politycznie, linijka po linijce.\nDobrze by nam zrobiło wiele lektur i poznawanie, dyskutowanie we wspólnotowym kręgu wszystkich bieżących spraw naszego kościoła, od Watykanu, przez diecezje po parafie (także w naszych dekanatach), raczej w odwrotnym porządku :-)\nŻyjemy tymi samymi sprawami przeważnie, bo czym innym mogą zajmować się zgromadzenia biskupów z papieżem w Rzymie - życiem kościoła, naszym życiem! Gdyby była w nim wspólnota, nie byłoby konfliktu z biskupem Limburga, żeby podać przykład świeży i bliski. Żaden biskup, ani proboszcz nie może brać takich spraw tylko na siebie (swoje barki), nic dobrego z tego nie wyniknie. To nie są sprawy prywatne, ale wspólnotowe sensu stricte. Tego typu konflikty (Limburg, Strachówka, Jasienica?...) są konfliktami w KOŚCIELE, W NASZYM KOŚCIELE, co przyznaje zgodna w tej (Limburg) sprawie opinia wiernych i papieża.\nNie można być wspólnotą bez otwartości, bez dialogu o wszystkich sprawach żywotnych i bez informacji o sprawach bardziej skrytych, jeśli takie są w kościele (kiedy, jakie, gdzie, na jakim poziomie?). NIE MOŻNA MÓWIĆ, ŻE JESTEŚMY WSPÓLNOTĄ, JEŚLI NIE ROZMAWIAMY O NASZYCH SPRAWACH. JEŚLI NIE ROZMAWIAMY ZE SOBĄ (W PARAFIACH... DIECEZJACH) O TYM, CZYM ŻYJE NASZ KOŚCIÓŁ PARAFIALNY, DEKANALNY, DICEZJALNY, GLOBALNY. NIE JESTEŚMY WSPÓLNOTĄ, JEŚLI W RODZINACH NIE ROZMAWIAMY O TYM, CZYM ŻYJĄ POSZCZEGÓLNI JEJ CZŁONKOWIE... itp. itd?!!!\nJeśli kościół, mój kościół tego nie wie, to coś się stało z jego zbiorową mądrością.\nMoże dołączymy do „Les Veilleurs” tego świata? Bo gdzie i jak ma się odnajdywać i odbudowywać serce wspólnot lokalnych? Tam, gdzie jest miejsce i akceptacja dla każdego człowieka-osoby dobrej woli i gdzie żyje się tym, co najważniejsze, najbardziej uniwersalne, sięgające tego, co istotowe i konstytutywne (naszej) rzeczywistości. Kościół nasz – niestety - w większości miejscowości jest propozycją ograniczoną. Ogranicza się do porządku nabożeństw i sprawowania sakramentów. Gdzieniegdzie tylko stał się nie tylko przestrzenią sakralną z dobudówkami, ale i organiczną jednością z dziedzińcem pogan, dziedzińcami dialogu („Dialogi w Katedrze”, „Dialogi Młodych” itd.).\nU nas w okolicy nie było jeszcze nic z tego. Kościół jest ciągle darem nieodkrytym w perspektywie nauki Soboru Watykańskiego II, z naczelnym miejscem osoby i wspólnoty. Dominuje porządek nabożeństw i łaski rozdawane „z góry”, przez kapłanów, jednostkom wyizolowanym prawie i nieprzemakalnym, co do świadczeniu o tychże łaskach (słowa, obecności...?). Milczenie dominuje, prawie jest nakazane. W kościele hierarchicznym panuje lęk przed „demokratyzacją” wiary i rozumu (bo władzy nie chcemy). Ale wiara i rozum nie podlegają żadnej instytucjonalnej władzy. Jest Bóg, wiara, religia – w takiej kolejności. Człowiek jest drogą kościoła! Osoba i wspólnota najpierw, potem instytucja.\nTo jest siła i duch szczególnie naszych czasów. W pewnych aspektach kościół to uznaje, raczej na górze, w innych nie chce przekroczyć granicy wolności. „Powszechna Deklaracja Praw Człowieka, pozostaje jedną z najwznioślejszych wypowiedzi ludzkiego sumienia naszych czasów” powiedział Jan Paweł II w 1995 roku w ONZ, ale ciągle nie można powołać się na ten cytat domagając się tychże praw w swoim kościele, pragnąc najprościej o tym rozmawiać na forum parafialnym, dekanalnym, diecezjalnym. Prawa człowieka utknęły na granicy profanum?\nOczywiście są prawa Boże, objawione, nazwane w Biblii, ale są takie same prawa społecznej natury w każdej wspólnocie wiary, które nam przynależą na mocy osobowej natury ludzkiej, bez dyskusji. "Papież Franciszek ma jasną świadomość społecznego charakteru człowieka i wagi kulturowych uwarunkowań jego życia. A chrześcijanie nie mogą zamknąć się w prywatnej pobożności i tylko do takiej pobożności innych prowadzić” (Piotr Sikora, TP).\nTakim prawem – według mnie - jest prawo głosu w realnej wspólnocie kościoła. Prawo myślenia i dzielenia się swoim myśleniem. Nie narzucając się nikomu, ale ŻEBY SŁUŻYĆ DAREM MYŚLENIA OSOBOWEGO i PODMIOTOWEGO. Pokaż mi swoje myślenie, abym mógł Cię poznać jak najlepiej i kochać jeszcze bardziej. Także miłością intelektualną sięgającą samej istoty rzeczy. Gdyby Bóg nie dał się poznać, poprzez Objawienie, poprzez narodzenie, wcielenie, zamieszkanie między nami, także w słowie, w czynie, w (wszech)obecności! Jak można powołując się na Bożą miłość miłosierną nakładać na ludzi nakaz milczenia w różnych zakresach?! Kto przypisuje sobie taką moc unicestwiania?! - niech najpierw wypróbuje na sobie. Myślenie drugiego człowieka jest darem Boga. Dla niego i dla mnie! Dla świata całego! Ograniczanie wolności dzielenia się myśleniem jest pogwałceniem podstawowego prawa osoby i okradaniem nas wszystkich. Można je objaśniać, interpretować... a jeśli myślenie drugiego człowieka jest zaprawdę, zaprawdę zagrożeniem dla innych, to najpierw trzeba to udowodnić, przynajmniej uzasadnić, a następnie go izolować medycznie? Sądownie? - czy ja wiem jak? Wie wspólnota.\nNie jestem i nie będę prawnikiem, świeckim ani kościelnym. Jestem, kim jestem. Możecie to (mnie) poznać po owocach, w słowie i życiorysie. Przez życie całe, i teraz też, wierzę w sens życia i świata. Najpełniejszą jego formą, treścią, zakresem jest zbawienie. W każdej chwili chcę mówić JEST SENS, JEST DOBRO, To Co Jest - Jest Dobre, dostałem w nim udział, jestem wdzięczny, przepełnia mnie dziękczynienie, owszem jest też we mnie, w nas ciut zła, słabości, grzechów, zaniechania. Jest to w mojej „mantrze” od wielu-wielu lat „nie-ja-Ty...”. Człowiek jest drogą i opoką kościoła, jego myślenie i odpowiedzialność, nie instytucji. Szkoda wielka, że nie możemy tą prawdą się dzielić i rozmawiać ze sobą Dobrą Nowiną na co dzień w parafiach, dekanatach, diecezjach. Że – według jakiejś niepisanej, narzuconej(?) tradycji – nie po to są :-)\nŻe też ciągle nie znaleźliśmy na to sposobu (ruchy kościelne nie wystarczą, może były tylko dobrym rozpoznaniem?), pomimo 50 lat od Soboru Watykańskiego II i Roku 2013 Wiary i Rozumu, dla jego upamiętnienia. Liczę, liczymy na całym świecie na papieża Franciszka (i ośmiu kardynałów).\nPopłynąłem. Płynę zbyt długo obok wyznaczonej sobie ścieżki. Wracam do wyjazdowych notatek. Układają się właściwie w dwa punkty: 1) dlaczego wizyty u lekarza, terapeuty, są tak silnym pozytywnym przeżyciem, 2) w związku z tym (implikacje) - natłok myśli o moim kościele.\n- Dlaczego wychodzę z nich tak wzmocniony? Nie przestaję sobie stawiać tego pytania.\nStaram się przypomnieć, odtworzyć minuta po minucie, mój tam pobyt. Wizyta dobrze brzmi, w tym kontekście. Wizyta u lekarza. Nie idziemy z wizytą do urzędów! Do lekarza – TAK. Czy trzeba jeszcze długich rozważań na ten temat? Oczywiście, każdy ma swoje doświadczenia, ze względu na miejsce, ludzi i inne uwarunkowania, bywa, że znaczenie ma nawet budynek, wystrój, wyposażenie działu rejestracji i samego gabinetu. Nakładają się nam złe skojarzenia z tzw. Funduszem Zdrowia, finansowaniem służby zdrowia itd. ale nie zmienia to podstawowego aspektu, którym jest relacja osobowa pacjenta z lekarzem (i wielką mądrością medycyny) i nadzieja na zdrowie. Mówiąc o wizycie, myślę o dwustronnym nawiedzeniu. Poza interesownymi aspektami, uzyskania porady, recept, zwolnień... Nawiedzenie ma wielką wymowę. Nawiedzenie jest intencjonalne, trzeba chcieć. Spotkanie nieprzypadkowe. „Doświadczamy innego, spotykając go... Ten, kto spotyka, wykracza – transcenduje poza siebie... spotkać to do-świadczyć Transcendencji.... Doświadczenie innego nie może już być traktowane jako jedno z wielu doświadczeń tego, co znajduje się poza człowiekiem, ale jako doświadczenie kluczowe, od którego zależy sens świata” (ks. J.Tischner, Filozofia dramatu).\nNatłok myśli o moim kościele. Moim – w podwójnym znaczeniu. Bo żyję w nim od naturalnego poczęcia do tej pory. Bo mówię w pierwszym rzędzie o mojej parafii, dekanacie, diecezji.\n- Dlaczego tak nie jest w moim kościele? Dlaczego na co dzień nie daje tego, co daje wizyta u lekarza? Daje czasami, w przeżyciach okazjonalnych(?), w sakramentach i przy innych okazjach, ale nie na co dzień! A żyjemy każdego dnia, w sposób płynny (strumień świadomości!), nie podzielony na dni tygodnia, niedziele, święta i okresy świąteczne. I Jezus chciał być naszym chlebem codziennym, naszym życiem, drogą, prawdą, niezależnie, ile kilometrów mieszkamy od budynków sakralnych i jak często możemy uczestniczyć w zbiorowych wydarzeniach (zwołaniach liturgicznych). Mój kościół jest CODZIENNY, wszędzie. A skoro dookoła prawie sami wierzący (katolicy), to czemu nie ma wśród nas kościoła? - który daje sens. Który jest sensem świata! Dlaczego nie ma między nami niekończącej się rozmowy Dobrą Nowiną! W Realu i w Necie?!\n- Kościół potrzebuje terapeuty,\n- księża (wszyscy) potrzebują regularnych wizyt u terapeutów, jeśli nie osobiście, to po to, żeby umieli z nami się spotykać i rozmawiać, nas rozumieć i siebie LEPIEJ\n- nie można żyć i rozwijać się bez nauki; medycyna i teologia też jest nauką, zatem... wyciągnijmy wnioski\n- musimy, także jako kościół, oswoić się ze światem, ciągle, na nowo oswajać się z kulturą całą\n- inaczej kościół nie daje, nie może dać tego, po co jest, aby na ziemi żył pełnią życia pełny człowiek w relacji z Bogiem i braćmi\n- wyrywkowo, wycinkowo można znaleźć ideał, jak ja kiedyś spowiedź u ks. Jana Twardowskiego („czy robisz coś [dobrego] z [innymi] ludźmi”)\nWłaściwie ciągle piszę to samo. Od dawna. Powtarzam się. W głuchej martwej ciszy ludzkiej pustyni i puszczy lokalnie i ponad 2013 :-)\nMimo wszystko przepiszę dalsze notatki z kartki:\n- mój pogubiony kościół (vide: komisja ośmiu kardynałów) głównie poucza mnie, ale nie chce mnie słuchać (w osobach, nie instytucji), nie przychodzi do mnie i nie chce zamieszkać między nami, wzywa raczej, by dyscyplinować, zarzuca mnie „pogubienie”. Nie jest to nic szczególnego, takich przeważnie widzimy w telewizji, (nie)dobrym ich przykładem/reprezentantem jest ksiądz profesor Dariusz Oko (doktoraty z filozofii i teologii, podobnie jak Karol Wojtyła) – zarozumiałość? Pycha? Wykłady zamienia w propagandowe pogadanki?\n- praktyki pobożnościowe, nawet sakramenty nie załatwią wszystkiego w świecie osobowym, świecie osoby, osób (nie tylko w wymiarze egzystencjalnym, także w wymiarze społecznym), bo gdyby tak było, świat byłby stworzony jako jeden klasztor, a po milionowych zgromadzeniach z papieżami do dzisiaj unosiłby się dym kadzidła, nie tylko pamięć i tożsamość wielu?!\n- potrzebne są spotkania zwyczajne, po ludzku, i takież rozmowy, w różnych miejscach, ale najbardziej tam, gdzie mieszkamy, pracujemy... i w Internecie. Takie wzajemne poznawanie i już przez to samo wspieranie w bycie bardzo egzystencjalnym, nie abstrakcyjnym jest możliwe. Papież to rozumie, można zajrzeć mu przez ramię (tutaj Pope2You @Pope2YouVatican31m).\nI ja wiedziałem to już od młodości, ślad został w wierszyku pt. „Zaproszenie”, którego początek mówi o chwilach dramatycznych, które każdego nachodzą i prostym ratunku (lekarstwie):\n(…) przyjdź do mnie\nbędę czekał przed drzwiami\nktórego nie chcesz\nktórego nie powiesz\n- człowiek, aby być w pełni człowiekiem musi o wszystkim (móc) rozmawiać bez obaw, pokazywać siebie, czyli swoje myślenie i działanie, do-świadczyć sobie-siebie, świata... Boga, bo takie spotkania i mówienie jest rodzajem objawiania, zapalania światła, które są nam dawane, nikt z nas nie wymyśli najgłębszych w nas spraw i rzeczy (siódmej komnaty twierdzy wewnętrznej).\n- przemilczanie słów dawanych, spraw opisywanych, publikowanych przez ludzi wierzących, szukających, wątpiących jest ZBRODNIĄ naszych czasów (łatwo jest nam oskarżać świat, nie widząc belki w swoim oku)\n- tak sobie wyobrażam parafie, dekanaty, diecezje, kościół - na obraz mówiącego i słuchającego Ojca\n- dlaczego nasz życiowo najbliższy kościół-wspólnota nie daje tego, po co żyjemy, czego potrzebujemy, z istoty gatunkowej „rzeczy” i osoby jakimi jesteśmy (duch ucieleśniony, ciało uduchowione)\nKościół nie potrafi upomnieć się i obronić prawdy na jakimś terenie?! Czy naprawdę my-ludzie wierzący w Jezusa możemy zrozumienie i poczucie godności odnajdywać i obronić tylko z pomocą zewnętrzną w stosunku do naszych wspólnot wiary, rozumu i życia?? NIE WIERZĘ! Może go (kościół lokalny) najwyżej coś powstrzymywać, mogą ludzie nie mieć odpowiedniej jasności, ale po co jest rozum, dobra wola i dialog - dary nieba!\nTo dlatego parafie, dekanaty, diecezje nie chcą, nie dążą do stanowienia żywych wspólnot żywych ludzi, bo trzeba w nich umieć i chcieć mierzyć się z takimi wyzwaniami? Łatwiej powiedzieć kazanie „kochajmy się”? "Dobrzy ludzie nie powinni dopuścić swą bezczynnością, aby triumfowało zło” (Benedykt XVI, Liban 2012).\nKościół-wspólnota to także wymiar społeczny (socjologia się kłania!)! I w pełni stosują się do nas wierzących słowa i rady wygłaszane do świata całego np. w ONZ.\nPo raz któryś powtórzę, bo nie pojmę do śmierci, dlaczego o tym nie rozmawiamy ze sobą? Na spotkaniach w parafii kościoła lokalnego i powszechnego zarazem, w szkole... stowarzyszeniach ludzi wierzących? W Internecie? Przecież to jest jedna z podstawowych potrzeb człowieka XXI wieku, nawet jeśli u nas o tym milczą, trzeba zacząć. Nie wolno przespać? Odwrócić się plecami do swojego czasu (JPII, ONZ, 1995). Parafia jako punkt usług duchowo-religijnych to projekt przebrzmiały. Parafia jako miejsce życia, drogi i prawdy rozwijanych, interpretowanych, dochodzonych ciągle na nowo w duchu czasu i z pomocą osiągnięć kultury i cywilizacji. Tak, jak Jezus konkretny i ponad-czasowy, nie tylko archeologicznie. Jezus między nami, w słowie i działaniu, także naszych słowach i działaniu, bo się nam udziela, nie pytając struktur kościelnych o pozwolenie. Mówi o tym sławny już fragment dokumentu papieża Franciszka „owce też mają swój węch”.\nParafia wiary i rozumu, nie tylko zwyczajowych praktyk pobożnościowych, zaspokajania indywidualnych potrzeb i lęków jednostronnych liturgii, bez świadomości większości uczestników? Dużej części? Nie ma katechezy raz na zawsze. Żyjący człowiek nie jest kopią poprzedników. Tym bardziej klonem. Parafia życia, drogi, prawdy – których nie da się wieść (od wiódł życie...), iść, pielgrzymować, szukać i poznawać, zdobywać bez słowa dzielonego w obie strony, bez zwykłych ludzkich spotkań przy kawie i herbacie, bez rozmów o tym samym w kółko, na okrągło: życiu, drodze, prawdzie (fraktale się kłaniają z pomocą i historia, droga ludzkiej współczesnej myśli...), bez dyskusji, gdy dyskutanci prawdziwi się zjawią między nami, jak Trzej Mędrcy? W każdej parafii są myślący ludzie. Choćby na mocy definicji gatunkowej, nie muszą być na poziomie świętego Augustyna i Jana Pawła Karola. Czy księża znają myślenie swoich parafian? Czy rozmawiają w mądrych kole na swoim terenie (w mieście jest ich z pewnością więcej, ale są w każdej, także wiejskiej, gminnej, dekanalnej, powiatowej okolicy).\nW tym, że tak nie jest w moim/naszym kościele nie ma z pewnością złej woli, jest niewybaczalna bezrefleksyjność? brak samodzielności myślenia? jest na pewno jawny lub skryty lęk. Przed nieznanym. Jest stan wyobcowania wobec mojego/naszego świata, kultury, nauki... choć chyba każdy dzisiaj ma komputer i korzysta z Internetu. Jest niezasłużony stan zagubienia wobec realiów współczesności. Jest chyba niezrozumienie swojego miejsca w WOLNYM DEMOKRATYCZNYM społeczeństwie. Chyba w Polsce (i innych krajach dawnego Bloku Wschodniego) nie wyrosło jeszcze pokolenie księży wykształconych i uformowanych dla funkcjonowania w wolnym świecie. W świecie wolności! Ot, widocznym/jawnym przykładem jest choćby cytowany już przeze mnie ruch/strona www na rzecz obrony polskiej szkoły, którym różni (hierarchicznie itd.) księża kibicują. Po 23 latach od tzw. powrotu religii do szkół, w których teraz są pełnoprawnymi członkami Rad Pedagogicznych! A przecież to, jak te szkoły pracują na różnych polach zależy też od nich (katechetów). Spytajmy siebie (jestem katechetą) i ich, co wnoszą, co wnieśli w życie i działalność szkół? Tworzymy ją, rozwijamy, bronimy nie tylko modlitwą, bo nie powstałyby taka i podobne strony, ale pracą, dyskusjami, projektami, wspólnymi działaniami (akcjami)... Będąc członkami Rad Pedagogicznych księża mogą wnosić w nie (szkoły, wspólnoty szkolne: uczniów, rodziców, pracowników dydaktycznych i nie-) Lumen Gentium i Gaudium et spes. I wszystkie mądre teksty, dokumenty, samą i całą Dobrą Nowinę. I osiągnięcia z najwyższej półki myśli współczesnej (filozofii, teologii, socjologii, nauki społecznej kościoła itd) bo na nich owe teksty i nauki bazują (intelektualista Paweł VI, Karol Wojtyła podwójnych doktoratów, profesorski Benedykt...). Sytuacja obecności religii i księży (katechetów) w szkołach jest niebywałą szansą na osadzenie parafii w realiach życia wspólnot lokalnych, na ich rozwój zgodny z aspiracjami ludzi i świata XXI wieku. WNOŚMY ŚWIATŁO W ŻYCIE NASZYCH TZW. WSPÓLNOT LOKALNYCH, nie tylko lampiony adwentowe.\nJak to się wszystko ma do „nie lękajcie się – non abbiate paura” sprzed 50 i 35 lat? Czy dzisiaj, po latach funkcjonowania w wolnym świecie, po soborowym, po Roku Wiary i... po encyklikach Jana Pawła II, Benedykta i Franciszka, hierarchowie – trzymający władzę - sami sobie nie powinni powtórzyć tych słów, przede wszystkim?!\nNie bójmy się w kościele lokalnym nauki i dialogu! Teologii, filozofii, medycyny, psychologii. Nie bójmy się kultury, poezji, literatury, Internetu, blogów i Facebooka. Wszystko „to” chce służyć człowiekowi. Człowiek chce(my) służyć człowiekowi, sobie i Bogu. PO TO JEST/SĄ. Jak posłużyć się w tym celu technologiami (profilami społecznościowymi)? Są już przykłady i podpowiedzi jak z ich pomocą znaleźć i połączyć z Bogiem i między sobą współ-braci i współ-siostry 2013?\nNie jesteśmy sami, nie tylko dzięki Ewangelii, ale także dzięki tym mediom żyjemy w globalnym Kościele. Są ludzie sprawni, wykształceni, utalentowani, którzy chcą pomóc i traktują to jako swoje powołanie.\n- "Czymże jestem ja, nie ów kawał mięsa i kości, lecz ja z krwi kości mych wyrastający, człowiek działający? Raz powstały, bez względu na to, z jakich sił i na jakim podłożu, jestem siłą, która sama siebie mnoży, sama siebie buduje i sama siebie przerasta, o ile zdoła się skupić, a nie rozproszy się na drobne chwile ulegania cierpieniu lub poddawania się przyjemności. Jestem siła, która - w ciele żyjąca i ciałem się posługująca - ślady ciała na sobie nosi i jego działaniu nieraz podlega, ale zarazem, raz to ciało ujarzmiwszy, wszystkie jego możliwości na wzmożenie samej siebie obraca. Jestem siłą, która raz w świat sobie obcy rzucona, świat ten sobie przyswaja i ponad to, co zastaje, nowe - dla swego życia niezbędne - dzieła wytwarza. Jestem siła, która się chce utrwalić - w sobie, w swym dziele, we wszystkim, z czym się spotyka - czując, że wystarczy tylko jedna chwila odprężenia czy zapomnienia, a samą siebie rozbije, samą siebie zatraci, unicestwi. Jestem siła, która największe skarby zachwytu i szczęścia w tęsknocie sobie uraja i do ich urzeczywistnienia dąży, ale wszystkich ich zrzec się gotowa za samą możność przetrwania. Jestem siła, która się ostaje w przeciwnościach losu, gdy czuje i wie, że swobodnym swym czynem z niebytu wywoła to, co po niej pozostanie, gdy sama się już w walce spali. Jestem siłą, co chce być wolna. I nawet trwanie swoje wolności poświęci (podkr.moje jk). Ale zewsząd pod naporem sił innych żyjąca, niewoli zaródź sama w sobie znajduje, jeśli się odpręży, jeżeli wysiłku zaniedba. I wolność swoją utraci, jeżeli się sama do siebie przywiąże. Trwać i być wolna może tylko wtedy, jeżeli siebie samą dobrowolnie odda na wytwarzanie dobra, piękna i prawdy. Wówczas dopiero istnieje (...)." (R.Ingarden, Człowiek i czas)\nNie bójmy się w kościele lokalnym nauki, współczesności i... samych siebie. „Pope Benedict XVI had attributed the decline in priestly vocations to “a lack of theological and sociological motivations” for answering God's call” (abp Mueller) – kto może, niech dokłada swój głos i poszerza krąg refleksji teologicznej-filozoficznej-socjologicznej... kulturowej. Także głosem sztuki, mediów i równie wolnych blogerów. Doświadczanie Boga nie zatrzymało się w żadnych granicach czasu i przestrzeni.\nCieszy i daje mi siłę to, że nie myślę ani nie piszę koniunkturalnie, mając jakieś doraźne oczekiwania. Nie mam chyba już takich. Nie po to porywam się na takie bezpardonowe pisanie (myślenie), by cokolwiek osiągnąć, ale żeby dobrze umrzeć, z poczuciem wypełnionego zadania. Myślę i piszę testamentalnie. Bo muszę. Po to przyszedłem na świat? - używając znanego cytatu.\nNiedorozwój tzw. wspólnot lokalnych jest skazą na naszym katolickim sumieniu w Polsce (pewnie i poza). Nie można wytykać błędów, grzechów, niedostatków organizacyjnych, moralnych, politycznych itd. tzw. światu, także polskiemu światu polityki i mediów (choćby z okazji 11 Listopada) jakby się nie było częścią tego świata. Podkreślamy chętnie, że jesteśmy katolickim (w wielkiej mierze) społeczeństwem, narodem. Więc mamy większy udział w tym, co się dzieje dookoła nas, niż chcemy się przyznać. Norwid nam przetarł oczy już dawno, wystarczy (się) przyznać, że jesteśmy „jako naród wielcy, a jako społeczeństwo – żadni”.\nPo stwierdzeniu faktów nie musimy się załamywać, tylko wziąć do roboty, od tzw. wspólnot lokalnych zaczynając (gmin, parafii, zakładów pracy, stowarzyszeń...). Pomocy nie brak. Ostatnio dołączył papież Franciszek.\nŚcisłego, najściślejszego powiązania życia osobowego i tego, co się dzieje w tzw. wspólnocie lokalnej dostarczyło mi życie. Dawno, dawno temu poznałem stan tzw. nieszczęśliwej miłości. Skutkiem czego nie chciałem (nie chciało mi się) wychodzić na ulice, zdawać egzaminów itd. Chciałem wyjechać na długo. Poza miasta, ulice i kraj, gdzie mógłbym ją spotkać. Pojechałem do Francji, chciałem się rzucić za Ocean, dookoła globu i gdzie się da. Wybuchła jednak w tym czasie Solidarność i wróciłem (człowiek i jego czas!). Ile spraw i żyć naprawiła Solidarność! Dała nam wolność, Polsce i połowie (naciągając co-nie-co) Europy.\nDzisiaj mam podobnie. Ktoś! Odrzucony? Wyklęty (na pewno przez dziesiątki anonimów), pozbawiony właściwego miejsca w tzw. wspólnocie lokalnej chce zniknąć. Nie wychodzić, nie pokazywać się. Mogę o tym napisać w Internecie, albo porozmawiać z panią doktor.\nJak to możliwe, że my-kościół, nie potrafimy zdefiniować (nazwać) wartości wspólnoty, w której dane jest nam żyć, którą w Strachówce i okolicy nazywamy Rzeczpospolitą Norwidowską? Nazwać dobra? Składać za nie dziękczynienia? Nazwać drogi, którą chcemy iść? Nie ma wspólnej drogi bez nazwania PAMIĘCI I TOŻSAMOŚCI. Nie potrafimy ich obronić? O czym to świadczy? Że nie czujemy się i nie jesteśmy zaiste podmiotem w naszych wspólnotach kościelnych! 2 tysiące lat po Chrystusie! 50 lat po Soborze Watykańskim II!\nNie dzieje się to w abstrakcyjnej czasoprzestrzeni, ani w grupie wyznawców jakiejś innej religii, może jakiejś sekty w dalekim punkcie globu. Dzieje się to nam, konkretnym ludziom i obywatelom 2013, z całym ich/naszym życiowym i bytowym wyposażeniem (wiara i rozum, wielodzietność, role społeczne w społeczeństwie i kościele...) w tzw. wspólnocie lokalnej, w tym: w parafii Strachówka, w dekanacie jadowskim, w diecezji warszawsko-praskiej, w wolnej i demokratycznej Polsce, w Europie realizującej nowe rozdanie budżetowe do 2020, z Ukrainą aspirującą do wielkiej wspólnoty (wolności i demokracji, nie tylko żelaza, stali i budżetu rolnego) w świecie globalnym 2013, za pontyfikatu Jorge Bergoglio, czyli papieża Franciszka Pierwszego.\nCzy to tak musi się kończyć? http://tygodnik.onet.pl/wiara/dylemat-ksiedza-sukcesu/zwfg3#.Upz653np6s8.facebook\nZdjęcie nr 1 z tej strony (film w załączniku!)\nZdjęcie nr 2 z tej strony.\nAutor: Osobny świat o 17:30\nJózef Kapaon 6 grudnia 2013 15:06\nAbp St. Gądecki przychodzi mi w sukurs. Mówi o Parafialnych Radach Duszpasterskich (od 1 godz. 20 min. nagrania) prawie to samo co ja w poście o ... braku rzeczywistego dialogu w parafiach, albo pozorowanym. Długa droga przed nami. Dialogu nie spsóbnauczyć się ad hoc! Ale jeśli natychmiast nie zaczniemy...


Wydobycie żywność Arion Premium gwoli\nWydobycie żywność Arion Premium gwoli żandarmów o współczującym żołądku\nStrawa Arion Premium Lamb & Rice egzystuje w wyczerpujący podsumowanym pokarmem gwoli Twojego pieszczocha. Chrzani się w specyfik dla whippetów o sentymentalnym żołądku, nieszczęśliwych na niedomagania aliansu jadalnego. Egzystuje oraz hipoalergiczna, dzięki dlaczego nie będziesz wymagał się obawiać o odpowiedzi alergiczne Twojego pieszczocha.\nCharakterystyka strawy gwoli mopsów, Arion Premium Adult Lamb & Rice\nReceptura żywności dożyła wsparta o jagnięcinę a ryż, skoro wtedy obecne makroskładniki gwarantują jej lekkostrawność oraz podniebną jasność. Istnieją też hipoalergiczne. Wycinają szaleństwo uczuleń na białka roślinne oraz nieludzkie.\nBiałko przypłaca zbyt zdatny skok, konfigurację zespołu kostnego, narządów prywatnych, skorupy plus design. Karmy przeuroczo doradza na układ trawienny czworonoga, dzięki zawartym w niej fruktooligosacharydom.\nDzięki partycypacji włókien Twój pupilek nie będzie klepał na zatwardzenia. Nitryty zaczopowane w paszy fantastycznie zawijają na ustawę funkcji prawidłowych układu, przyznają bezbłędny rozkwit, zdrówko chrząstek plus zwłoki.\nPierwiastki żywności Arion Premium, dla mastifów uczuleniowców\nJagnięcina, ryż, kukurydza, koncentrat białkowy kukurydzy, olej zwierzęcy, skrobia spośród kurczaka, uchwyty na telefon do samochodu hydrolizat białka z kuraka, pulpa buraczna, drożdże, mączka rybna, suszone jaja kurze, sól, umyty tłuszcz niewrażliwi, lecytyna, fryuktooligosacharydy, wywar yuccy Schidigera\nOcena kompletu paszy Arion Premium Adult Lamb & Rice\nBiałko zbiorcze 26%, zgraj nieporuszony 14%, popiół 8%, nic barbarzyńskie 2%, wilgotność 9%, wapń 1,5%, fosfor pełen 1%, sód 0,3%, magnez 0,1%.\nDawkowanie paszy dla mundurowych o potulnym żołądku, Arion Premium Lamb & Rice\nJuż nieomalże rok po ożenku puścili rodzicielami przeuroczej córeczki, natomiast po dwóch latkach malca.\nPrędko niemalże rok po ślubie pozostawili papami rajskiej córy, i po dwóch latach synka.\nWprzódy niemalże rok po ślubie puścili rodzicami zjawiskowej córy, natomiast po dwóch latach podrostka.\nPóźniej zawołał Hanię o grabulę, przetrwał uznany z rozrywką a po ślubie wywiózł ją do Stolice, dokąd zapadł synekurę w Zespole Niedokładnym Wojska Naszego.\nWnet zaprosił Hanię o grabulę, przetrwał tradycyjny z żarliwością również po ożenku wywiózł ją do Warszawy, dokąd nabył podstawę w Klamrze Transgranicznym Armia Lokalnego.\nDalej wezwałem Hanię o dłoń, przetrwał przejęty z radością także po ożenku wywiózł ją do Stolice, dokąd wypatrzyłem karczmę w Poprzeczce Zbiorczym Wojska Rodzimego.\nDalej poprosił Hanię o lewicę, został podjęty spośród pociechą natomiast po ożenku wywiózł ją do Warszawy, dokąd dostał karczmę w Poprzeczce Pospolitym Wojska Rodzimego.\nPóźniej poprosił Hanię o łapę, pozostał poczęstowany spośród idyllą a po ożenku wywiózł ją do Stolice, dokąd przyjął posadę w Szynie Transgranicznym Armia Polskiego.\nZaraz poprosił Hanię o grabę, dotrwał poczęstowany z nadzieją także po ślubie wywiózł ją do Warszawy, gdzie wszedł karczmę w Belce Centralnym Wojska Dzikiego.\nNuże niemal rok po ślubie przetrwali rodzicami gustownej córy, natomiast po dwóch latach młodzika.\nNiezwłocznie nieledwie rok po ślubie pozostali papami czarownej córy, zaś po dwóch latkach malca.\nPrędko niemal rok po ożenku staliśmy rodzicami rajskiej córeczki, zaś po dwóch latkach malca.\nPrzedtem nieomalże rok po ożenku przetrwali rodzicami przecudownej córuni, oraz po dwóch latkach chłopca.\nZaraz zawezwał Hanię o dłoń, stał pobrany z zabawą dodatkowo po ślubie wywiózł ją do Warszawy, gdzie dosięgnął karczmę w Belce Międzynarodowym Armia Swojskiego.\nSzybko zawezwał Hanię o gałąź, dotrwał konwencjonalny spośród pociechą również po ślubie wywiózł ją do Stolice, dokąd dotrwał pozycję w Kręgu Ogólnikowym Armia Własnego.\nPrzedtem prawie rok po ślubie pozostawili ojcami seksownej córuni, i po dwóch latach synka.\nSzybko poprosił Hanię o lewicę, puściłby poczęstowany spośród euforią natomiast po ożenku wywiózł ją do Stolice, dokąd zyskał posadę w Komitecie Zwierzchnim Wojska Narodowego.\nPóźniej wezwałem Hanię o grabulę, dożył ratyfikowany spośród frajdą także po ożenku wywiózł ją do Stolicy, dokąd odebrał godność w Antabie Wszechstronnym Wojska Własnego.


Stado Zwierzęcych Kłów: Oukey...\nApayan 1 marca 2013 15:21\nTo ten ee... nie wiem, w Ogłoszeniach link do czatu dodany, jeśli o to Wam chodziło...\nUrodziny... Jestem za obchodami, może jakiś event czy cu... Nie wiem, kto co chce pisać ;D\nCo do notki Jus się już wypowiadać nie będę...\nOpowiadania... Tak, też uważam, że powinno być ich więcej. Przypominam, że aktualnie za jedno opowiadanie jest '+', więc warto!\nRevio... Wyprowadził się, pokłóciliśmy się, nie mam z nim kontaktu... Możemy go wywalić z SZK, bo tak naprawdę nie mam zielonego pojęcia co się z nim dzieje.\nSash 1 marca 2013 15:30\nTo dobrze, że jest ten cholerny link. U mnie go nie ma, ale jakoś przeżyję.\nOkey, czyli Revia wywalaaamy... *pyk* Następna osoba mniej w stadzie...\nKirley 1 marca 2013 16:45\nPowiem tak, bo nie wiem kto po raz 4 wsadził mnie do hiery.\nŻADNEJ HIERARCHII. Dziękuję, dowidzenia. :3\nLinki mi chodzą, Notesu na Informacje nie zmieniaj, bo wtedy układ zakładek sie jebie *już próbowała*\nReszta ok. Op nie piszę bo nie umiem x.x musicie sie zadowolić rzucaniem przez Kiru breją na chacie XDD


Kłodzko banery reklamowe (projekt i druk) drukarnia Advanced\nBanery reklamowe Economy Kłodzko\nBanery reklamowe są powszechnie znaną formą reklamy. W większości użytkowane do promowania produktów lub wykonywanych usług w mniejszych miejscowościach np. Kłodzko. Tam, gdzie ludzie się znają banery reklamowe są wstępem do marketingu szeptanego. Już po kilku dniach można usłyszeć "kątem ucha" czyje to banery, co to za osoba/firma i co oferuje. Banery są odporne na warunki atmosferyczne. Można je umieszczać dosłownie wszędzie. Na budynkach, rusztowaniach, szyldach, przystankach czy płotach sąsiadów. Równie dobrze banery reklamowe mogą posłużyć do oznaczenia punktu sprzedażowego, czy miejsca wykonywanych usług. Za przykład mogą posłużyć banery z oznaczeniem "Warsztat samochodowy Kłodzko" lub "Salon Fryzjerski Kłodzko" czy "Zakład Stolarski Kłodzko".\nJeśli nie masz swojego projektu graficznego a potrzebujesz reklamy takiej, jak banery skontaktuj się z nami. Wykonamy banery reklamowe do Kłodzko. Napisz, co chcesz umieścić na banerze reklamowym, tj. logo, nazwa firmy, napisy czy zdjęcia. Przygotujemy propozycje graficzne banerów, które odeślemy do Ciebie drogą mailową. To najszybsza droga, aby banery reklamowe pojawiły się w Kłodzko.\nBanery reklamowe Kłodzko produkowane są wg powyżej podanych terminów. W zależności od rozmiarów banerów oraz ich ilości banery reklamowe Kłodzko jesteśmy w stanie produkować już od 2dni roboczych. Przesyłki do Kłodzko organizowane są kurierem tuż po wyprodukowaniu banerów. Współpracujemy z kurierami GLS, UPS oraz DPD.


Odsłon: 3614 30.03.2020\nPiersi z kurczaka oczyściłam z błonek, wycięłam środkową kostkę i umyłam po bieżącą wodą. Przykryłam jedną połówkę folią spożywczą i delikatnie tłuczkiem ubiłam. Ubijałam mięso tak by nie podarło się podczas tej czynności i w miarę pozostało w jednym kawałku. Z drugą połówką zrobiłam to co z pierwszą. Mięso oprószyłam solą i pieprzami. Złączyłam szerokimi krawędziami kawałki rozbitego mięsa, tak by delikatnie zachodziło na siebie.\n1 łyżkę masła rozpuściłam na patelni, dodałam liście szpinaku, wymieszałam. Przecisnęłam przez praskę ząbek czosnku, mój czosnek był dość duży, więc można dodać dwa, jeśli są mniejsze. Mieszałam szpinak aż zmniejszył swoją objętość. Dodałam serek topiony i mieszałam aż wszystko się połączy a nadmiar wilgoci odparuje. Posoliłam delikatnie do smaku. Serek topiony jest już wyrazisty w smaku, więc dużo solić nie ma potrzeby.\nNa rozbite i złożone kawałki piersi z kurczaka wyłożyłam szpinak, rozprowadziłam go po całej powierzchni zostawiając ok. 1 cm od brzegów, zwinęłam roladkę. Pomagałam sobie przy tej czynności szpatułką do naleśników. Podtrzymywała całość podczas zwijania.\nNaczynie do zapiekania natłuściłam i wyłożyłam na nią roladkę. Posmarowałam moją roladę majonezem i położyłam na wierzchu kilka plastrów masła.\nZapiekałam pod przykryciem przez ok. 30 minut a następnie bez przykrycia ok. 30 minut w 180 stopniach – do zarumienienia się pieczeni.\nPodałam swoją roladkę z sosem pieczarkowym\nDo sosu potrzebowałam ok. 30 dkg pieczarek, cebulę, masło i śmietankę 30 %. Pieczarki pokroiłam w plastry, cebulę w kostkę. Rozpuściłam masło na patelni i dodałam cebulę, zeszkliłam. Dodałam pieczarki i smażyłam do momentu jak pieczarki zmniejszą swoją objętość. Posoliłam na koniec i dolałam ok 150 ml śmietanki. Smażyłam aż sos zgęstniał. Po nałożeniu sosu na talerz oprószyłam go posiekaną natką pietruszki.\nrolada z fileta z kurczaka ze szpinakiem i serem\nrolada z kurczaka faszerowana szpinakiem w galarecie\nrolada z kurczaka ze szpinakiem mielona\n15 dkg świeżych liści szpinaku\nok. 5 dkg serka topionego można troszkę więcej\nolej lub masło do natłuszczenia naczynia do zapiekania\nPrzygotowałam mięso: Piersi z kurczaka oczyściłam z błonek, wycięłam środkową kostkę i umyłam po bieżącą wodą. Przykryłam jedną połówkę folią spożywczą i delikatnie tłuczkiem ubiłam. Ubijałam mięso tak by nie podarło się podczas tej czynności i w miarę pozostało w jednym kawałku. Z drugą połówką zrobiłam to co z pierwszą. Mięso oprószyłam solą i pieprzami. Złączyłam szerokimi krawędziami kawałki rozbitego mięsa, tak by delikatnie zachodziło na siebie.\nPrzygotowałam szpinak 1 łyżkę masła rozpuściłam na patelni, dodałam liście szpinaku, wymieszałam. Przecisnęłam przez praskę ząbek czosnku, mój czosnek był dość duży, więc można dodać dwa, jeśli są mniejsze. Mieszałam szpinak aż zmniejszył swoją objętość. Dodałam serek topiony i mieszałam aż wszystko się połączy a nadmiar wilgoci odparuje. Posoliłam delikatnie do smaku. Serek topiony jest już wyrazisty w smaku, więc dużo solić nie ma potrzeby.\nPrzygotowałam roladki Na rozbite i złożone kawałki piersi z kurczaka wyłożyłam szpinak, rozprowadziłam go po całej powierzchni zostawiając ok. 1 cm od brzegów, zwinęłam roladkę. Pomagałam sobie przy tej czynności szpatułką do naleśników. Podtrzymywała całość podczas zwijania. Naczynie do zapiekania natłuściłam i wyłożyłam na nią roladkę. Posmarowałam moją roladę majonezem i położyłam na wierzchu kilka plastrów masła. Zapiekałam pod przykryciem przez ok. 30 minut a następnie bez przykrycia ok. 30 minut w 180 stopniach – do zarumienienia się pieczeni.\nPodałam swoją roladkę z sosem pieczarkowym Do sosu potrzebowałam ok. 30 dkg pieczarek, cebulę, masło i śmietankę 30 %. Pieczarki pokroiłam w plastry, cebulę w kostkę. Rozpuściłam masło na patelni i dodałam cebulę, zeszkliłam. Dodałam pieczarki i smażyłam do momentu jak pieczarki zmniejszą swoją objętość. Posoliłam na koniec i dolałam ok 150 ml śmietanki. Smażyłam aż sos zgęstniał. Po nałożeniu sosu na talerz oprószyłam go posiekaną natką pietruszki.


Boguchwala portal / Symbole gminy\nŁącznie 3095804 os.\nW 2017 roku 79593 os.\nW listopadzie 6550 os.\nDzisiaj 84 os.\nWszytkie prezentowane poniżej symbole są znakami prawnie chronionymi. Ich wykorzystywanie i rozpowszechnianie wymaga zgody Burmistrza Boguchwały.\nHerb gminy Boguchwała spełnia funkcję tzw. herbu mówiącego, gdzie centralnie osadzone Oko Opatrzności nawiązuje do pierwszego członu nazwy miasta (i gminy) - ,,Bogu'', a otaczający je wieniec laurowy, do drugiego członu nazwy - ,,chwała''.\nBANNER GMINY BOGUCHWAŁA\nPIECZĘĆ GMINY BOGUCHWAŁA\nPIECZĘĆ GMINY BOGUCHWAŁA to koło o średnicy 36 mm. W otoku napis „GMINA BOGUCHWAŁA”, między napisem „GMINA” i „BOGUCHWAŁA” dwie konturowe sześciopromienne gwiazdki. W środku liniowego koła (pieczęci) godło z herbu gminy Boguchwała.\nLOGO GMINY BOGUCHWAŁA\nMarketingowy znak graficzny Gminy Boguchwała, nawiązuje formą do tradycji przemysłu od wielu lat z powodzeniem rozwijającego się na jej terenie. Symbol błyskawicy odnosi się nie tylko do zakładów porcelany elektrotechnicznej, czy wyrosłej na lokalnej tradycji przemysłowej drużyny piłkarskiej ZKS Izolator Boguchwała. Stanowi również spójny element obrazujący hasło promujące gminę - „pozytywnie elektryzuje”.\nNiestety symbol błyskawicy zakorzenił się w społecznej świadomości, jako symbol niebezpieczeństwa związanego z wyładowaniami elektrycznymi. Dlatego też, głównym problemem przy tworzeniu logo na bazie symbolu błyskawicy, było jej „oddemonizowanie” i nadanie nowego, przyjaznego znaczenia.


Last minute, czyli o najlepszych prezentach pod choinkę - Magdalena Waleszczyńska\nMagdalena Waleszczyńska\t/ Rodzina\nGorączka przedświąteczna, to coroczna choroba, na którą zapada najprawdopodobniej większość z nas. Biegamy po świątyniach konsumpcji, stajemy procesyjnie w kolejkach, by wyjść z upragnionym towarem, za który słono będziemy musieli zapłacić. W domu, zamiast spokoju ducha, będziemy doświadczać znowu niedosytu, bo oto w reklamie telewizyjnej zobaczymy jeszcze lepsze propozycje na świąteczne prezenty niż te, w które się przez chwilą zaopatrzyliśmy, bo przeglądając gazetkę z promocjami, natkniemy się na kolejny „niezbędnie zbędny produkt”.\nCzas na „dobrą zmianę”?\nZdarza się, że kupując kolejne zabawki pod choinkę, mamy wrażenie, jakbyśmy wyrzucali pieniądze w błoto. Dziecięce pokoje aż pękają w szwach od nadmiaru plastikowych, gumowych i pluszowych zbieraczy kurzu, ale jak można byłoby nie kupić jakiegoś prezentu? Coś trzeba dać! Trudno jest kupić prezent dziecku, bo zazwyczaj nasze pociechy posiadają wszystko. A jeśli czegoś im brakuje, to rodzice nie czekają na specjalną okazję, by zaspokoić pragnienia bądź potrzeby dziecka. Co zatem możemy podarować dzieciom, współmałżonkowi, rodzicom, dziadkom pod choinkę? Co możemy im dać, by pokazać, że są dla nas ważni, że ich kochamy, a jednocześnie nie wydawać pieniędzy na kolejną niepotrzebną rzecz?\nNajlepiej dać to, co trudno jest zdobyć, by prezent, który podarujemy był wyjątkowy. Cóż to może być? Co dziś jest na wagę złota? Otóż dziś towarem luksusowym jest czas. Możemy podarować naszym bliskim czas! Zamiast kolejnej lalki pod choinkę, może warto dziecku kupić karnet na basen, zajęcia taneczne, jazdę konną na które będziemy chodzić razem z dzieckiem? Jeśli nie stać nas na taki prezent, może warto byłoby dać dziecku własnoręcznie zrobiony karnet z wypisaną liczbą godzin, którą poświęcimy w przyszłym roku na czytanie mu bajek, książek, na wspólne spacery, bądź zabawę? Banalne? Przerażające? A może po prostu trudne, bo wymagające zaangażowania?\nMiłość spod choinki\nWspaniałym prezentem dla rodziny mogą okazać się vouchery, zawierające np. deklarację zaopiekowania się dziećmi, gdy ich rodzice pójdą do kina, albo pomocy przy sprzątaniu i inne… Takie prezenty mogą pomóc pogłębić relacje w rodzinie i być dowodem wzajemnej miłości. Łatwiej jest wydać pieniądze i kupić kolejny, niepotrzebny bubel, niż ofiarować komuś siebie.\nOkaleczeni materialiści …\nDobrze jest, gdy prezenty z ofiarowanym czasem cieszą i są doceniane. Smutne jest, gdy nie są one doceniane, bo obdarowywany posiada już inną hierarchię wartości i dla niego rzeczy materialne, tj. nowa gra komputerowa, droga biżuteria, czy nowy smartphone stanowią większą wartość, niż możliwość spędzenia czasu z rodziną.\nZadbajmy o to, by w tym roku pod choinką znalazło się jak najwięcej miłości a nie zabawek z przedświątecznej promocji.\nPhoto credit: Alice Harold via Foter.com / CC BY-NC-ND\nŚw. Mikołaj też listy pisze\nMordoklejka, czyli jak skutecznie zamknąć dziecku usta\nNie bój się talentu swojego dziecka!\nCiąża dwunastomiesięczna! Anomalia czy dar od Boga?\nPrzepraszanie jest passe?\nSamolubni seniorzy i ich egoistyczne wnuki\nPoprzedni wpis Dzieci i rodzice z marginesu reformy MEN\nNastępny wpis Musimy się polubić, rzecz o reformie edukacji\nEtykietyprezenty rodzina wychowanie


Forsycja zielona 'Bronxensis' - Katalog drzew\nłac. Forsythia viridissima 'Bronxensis'\nForsycja zielona 'Bronxensis' wytwarza małe, wydłużone, lekko piłkowane liście, o intensywnie zielonej barwie. Jesienią liście w dolnych partiach krzewu przebarwiają się na żółto, a na szczytach pędów fioletowo. Kwiaty żółte kwitną w kwietniu.\nJest to zwarty, gęsty krzew o prostych pędach. Dorasta do 0,5 - 1 m wysokości i szerokości.\nNie ma dużych wymagań glebowych. Lubi stanowiska słoneczne. Do nasadzeń pojedynczych i grupowych w małych ogródkach przydomowych oraz do pojemników i donic.\nŹródło: Wikimedia Commons, Autor: Fanghong Lic. CC-BY-SA 3.0\nogród, forsycja, krzew, żółte kwiaty, krzewy liściaste do ogrodu, krzewy na barwne kompozycje roślinne, krzewy liściaste kwitnące na wiosnę


Oddam pekińczyka Zielona Góra i okolice, pekińczyk do adopcji - oferty na Morusek.pl\nLista pozycji z kategorii "Oddam pekińczyka Zielona Góra i okolice". Przeglądaj ogłoszenia, zawęź wyszukiwanie psów do kategorii, województwa lub miasta i znajdź interesujące Cię ogłoszenia. Wybrane pozycje "Oddam pekińczyka Zielona Góra i okolice" możesz też dodać do Twojego schowka by później móc do nich wrócić. Możesz dodać też swoje darmowe ogłoszenia w kategorii "Oddam pekińczyka Zielona Góra i okolice" i innych. Możesz też rozszerzyć wyniki wyszukiwania i zobaczyć wszystkie ogłoszenia typu "Oddam psa w Polsce"\nOddam pekińczyka Zielona Góra i okolice, pekińczyk do adopcji - oferty na Morusek.pl - hodowle, szczeniaki, psy, koty oraz inne zwierzęta i akcesoria dla nich - darmowe ogłoszenia i oferty dla zwierząt.\nTu jesteś: Strona główna » Ogłoszenia » Psy » Oddam psa » Pekińczyk » lubuskie » Zielona Góra\nOddam pekińczyka Zielona Góra i okolice, pekińczyk do adopcji


Cena zboża (pszenica, żyto, jęczmień...) 2014-2015 - Strona 123 - Ceny płodów rolnych i środków produkcji - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nStrona 123 z 278\nDzięki za informację. No to mnie zmartwiłeś, bo już im sprzedałem. Denerwuje mnie takie zwodzenie ludzi. Jak się umawiamy na 45 dni to powinno być 45 dni a nie 90... Firma "Mixt" sama podkopuje zaufanie wsród swoich kontrachentów. Powinni coś z tym zrobić...\nTylko zwróć uwagę, że podpisałeś umowę sprzedaży w której wyraziłeś zgodę na wydłużenie terminu płatności do chyba 75 dni....\nTeraz pszenica jakościowa poszła trochę do góry i już można dostać całkiem przyzwoitą cenę. Jeśli tylko spełnia parametry to po 700 zl netto płacą\ngdzie tak płacą? U mnie 630 netto od miesiąca\nWszędzie tam gdzie są uczciwi skupujący. Chociażby Młyny Szczepanki obecnie dają 700netto. Ci co dają 600 za konsumpcję to złodzieje a ci co po tyle sprzedają... hmm to im współczuję. Po 600 netto to paszówkę można pchnąć. Prawdopodobnie wszystko rozbija się o wspomniany wcześniej region Polski\nw srodę czy czwartek miałem ofertę 760netto za konsumpcję 13,5% białka , przy spadku do 12,5% odejmują 6zł/0,1% . Polska centralna.\nKto placi 760netto?\nW roku w którym byly w Wielkopolsce wymarznięcia miałem do przywiezienia z lubelskiego (od kolegi z forum) pszenicę jarą. Nie pamietam dokładnie ale coś 60 zł kosztowało by przewiezienie jej ponad 400 km do mnie spedycją. Ostatecznie się spieszyłem i wziołem transport po 3 zł znajomego. Ale teraz czasu jest dużo to sobie można poczekać na spedycje. Przez embargo w transporcie szczególnie na wschodzie jest też duży kryzys, paliwo nie drogie to można troche ceny transportu ponegocjować. Więc panowie nie narzekać że różnice cen duże, tylko brać sprawy w swoje ręce.\njak mozna nazwac zlodziejem kogos kto proponuje jakas cene za dany towar? Polecam slownik jezyka polskiego, bycie zlodziejem oznacza ze ktos odbiera innej osobie jego wlasnosc bez wiedzy lub zgody tej osoby. Tu jest sytuacja zupelnie inna, to propozycja na ktora mozna przystac lub nie dlatego prosze o nazywanie rzeczy po imieniu.\nP.S. Uczciwy skupujacy to taki ktory placi zgodnie z umowa za dany towar i nie zmienia jej warunkow w trakcie. Kupujacy wystawia cene maksymalnie oplacalna dla siebie, chce jak najtaniej kupic, tak jest w kazdej branzy. To samo robi rolnik tylko odwrotnie (chce sprzedac jak najdrozej). Naprawde polecam niektorym zrozumiec podstawowe prawa rynku.\nEdytowano Listopad 23, 2014 przez marluk\nZaraz jeszcze ładniej Ci napisze ze to niewidzialna ręka rynku albo prawo popytu i podazy\nZlodzeje - jako metafora. Nie rozumiem dlaczego sie tak uczepiliscie.\nPaszowa 560 na wymianę a 520 gotówka i większości skupów w okolicy tak płacą.\nEdytowano Listopad 24, 2014 przez kissmy...


NieAnonimowa - 14 stycznia 2011 - archiwum najlepszekosmetyki.pinger.pl\nWpisy użytkownika NieAnonimowa z dnia 14 stycznia 2011\nNieAnonimowa: HAKURO, HAKURO...\nPolecam ścięty pędzelek i kulkę...\n/10 lat temu (14 stycznia) /9 komentarzy\nEwelajna blog: tą kuleczkę mam :) tzn. będę miała czekam na nią :) Słońce napisz mi, masz ten pędzelek h79? jeszcze nad nim się zastanawiam..\nNieAnonimowa: @Ewelina ♥: mam :) jest wygodny, bo taki 2 w 1 - jezyczkowy i blending brush. Bardzo fajnie wykonany, codziennie go uzywam :)\nmake a dream come true: marzy mi się zobaczyć filmik jak robisz makijaż od samego początku... czyli nałożenia kremu :) Co robisz z tymi wszystkimi pędzelkami, bo ja mam wrażenie, że nie do końca używam moich zgodnie z przeznaczeniem :) a teraz jeszcze dojdą 3 z hakuro to juz wogóle :)\nWizyta listonosza to za każdym razem duży powód do uśmiechu...\nDzisiaj przesyłka od Pauli - paaula21.pinger.pl/\nTekturowe opakowanie skrywa w sobie...\n- List... (piękny charakter pisma, zazdroszcze... ja robie arabskie znaczki...)\n- Odsypka pudru Dermablend ( dość duża, Paula nie przesadziłaś..? )\n- Bronzer Hoola by Benefit made in China - niestety Paula kupiła go na allegro i okazał się podróbką. Przygarnełam go do testów, oglądnięcia i zrobienia dla was filmiku o podróbkach z allegro...\nZbliżenie raz jeszcze :\nDziękuje wam za uwagę...\nA Paulli DZIĘKUJE ŚLICZNIE ZA TAKI PREZENT !!!\n/10 lat temu (14 stycznia) /15 komentarzy\npaaula21: oooo jak fajnie ze doszla :) pudru za mało ale nie mialam wiekszego pojemniczka :) Hoola no coz moze u Ciebie zagosci na dłuzej szkoda ze ma w sobie te drobinki :/\nNieAnonimowa: @iness17092011: pewnie ze na wszystkim, podrabiaja wszystko - Bobbi Brown,NARS, BENEFIT a nawet... Inglot (?!), wczoraj Bursztynek znalazl podrobke cieni na allegro..\npaaula21: @NieAnonimowa KosmetoHoliczka: ja juz nic nie kupie na allegro. Choc mam jedengo sprzedawce ktory sprzedaje orginaly i cale szczescie tylko hoola podroba!!! ale trzeba uwazac. Pudełka benefitu powinny byc lśniace a podróby sa matowe!\nBrrr... zimno, szaro, ponuro... Szukam pocieszenia w fotkach wakacyjnych, pomyślałam, że się z wami nimi podzielę...\n- Tunezja, plaża w Port El Kantaoui\n- Włochy, krzywa wieża w Pizie\n- Tunezja, hotel Skanes Serail\n- Gdzieś na Słowacji...\n- Dubrownik, Chorwacja...\n- Makarska Riwiera, Chorwacja...\n/10 lat temu (14 stycznia) /30 komentarzy\nlekcja-stylu: Super zdjecia i zapewne swietne wspomnienia :) Nie moge sie juz doczekac takiej cieplutkiej i milutkiej pogody. Pozdrawiam\nTusia83: pozazdrościć...ale ja i tak wolę zimę,biegun zimna-Finlandia,Norwegia,surowy klimat,fiordy,czystość natury,pięknie tam jest..\npaaula21: ale sie cieplutko zrobilo :) masz piekna figurke!!\nWieczorową porą... zapraszam na foto-relacje dotyczącą paletek L.A Colors.\n7,99 zł/ paletka\nPaleta nr EP 24 - unforgettable\nSwatche kolorów na dłoni, bez bazy :\n/10 lat temu (14 stycznia) /17 komentarzy\nEwelajna blog: no kochana.. świetne cienie :)\nchoccolate: wow, ale pigmentacja świetna :P\nOwocowa92: napisz jak sie sprawują, bo czekam tylko na twoją recenzję i zamawiam, albo i nie, zależy jaka będzie twoja opinia:)\nCienie L.A. Colors\nPaleta nr EP 112 - ammunition\nnobody is perfect: świetne są ! na bank zamówię...ale trudny wybór kolorów-wszystkie są piękne! Doradź mi proszę jakie bedą najlepsze dla moich oczu: mam koloru ciemne brązowe z ciemniejszą otoczką :)\nCamillle.: ooo moje kolorki świetne i nasycone :)\nNieAnonimowa: @nobody is perfect: standardowe beże na dzień i odważne kolory na wieczór, możesz szaleć z kolorami :)\nPaleta nr 106 - lollipop\n/10 lat temu (14 stycznia) /12 komentarzy\nNieAnonimowa: @Angelika. ♥: juz dodalam link :)\nJoasia007: Cudowne kolory!\nJoasia007: I ta pigmentacja ;-)\nCoś z całkiem innej beczki...\nCzy jest szansa uzyskania idealnego odwzorowania takiej grafiki na ciele; mam na myśli tatuaż rzecz jasna...\nZnalazłam w necie tatuaż wzorowany na pracy Briana M.Viverosa, więc szansa istnieje...\n/10 lat temu (14 stycznia) /29 komentarzy\nHardkorowa Szatynka: ból, morze kasy, kilka sesji, efekt? powala na kolana\nWyrwana z półsnu: W Miami Ink widziałam, że coś takiego jest możliwe.\nFluoxetin: Oczywiście,ze jest możliwe,ale tatuator musi być dobry...


Bohrok | Encyklopedia Bionicle | Fandom\nPostacie, Roboty, Bohrok, Generacja 1\nWersja Vox22 (dyskusja • edycje) z dnia 09:50, gru 1, 2019\n"Mówi się, że Bohroki, uśpione wiecznym snem, czekają, by się zbudzić. A raz wyrwane ze snu, nie pozwolą się zatrzymać... ich siła jest tak wielka, że zamieniają góry w stosy kamieni, a rzeki w piaszczyste pustynie!"\nSiedziba Gniazda Bohroków powyżej i poniżej Metru Nui\nCele Oczyścić wyspę Mata Nui\nStatus W uśpieniu\nSprzymierzeńcy Bohrok Va, Bahrag, Toa Nuva\nWrogowie Toa Mata (dawniej), Kardas (dawniej)\nBohroki są maszynami, które mają za główne zadanie oczyścić wyspę Mata Nui do gołej skały. To misja, której celem jest zapewnienie, że kamuflaż flory na twarzy Wielkiego Ducha Mata Nui zniknie w trakcie przygotowywania do powrotu do pozycji pionowej.\nPoczątkowo wcześnie rozbudzone przez Makutę Teridaxa, roje Bohrok zostały pokonane przez Toa Mata, kiedy ci uwięzili królowe Bahrag w Pieczęci Toa. Roje zostały ponownie przebudzone przez Toa Nuva, by wznowiły oczyszczenie wyspy, a potem wróciły do gniazda po zakończeniu misji.\nRoje Bohroków przebudzone\nKiedy Wielkie Istoty tworzyły Mata Nui, dały mu zdolność kamuflowania swojego mechanicznego ciała w celu łatwiejszej eksploracji obcych światów. Potrzebowały też mechanizmu, który oczyściłby kamuflaż z powłoki robota przy jego ponownym starcie. Wykorzystały w tym celu Av-Matoran. Wybrały połowę z nich, by w pewnym momencie swojego życia przemienili się w Bohroki, roboty oparte na poprzednim dziele Wielkich Istot - Baterra. Podczas transformacji, tkanka organiczna Av-Matoranina zanika, a ten staje się w pełni maszyną, po czym jest teleportowany do Gniazd Bohroków, gdzie przechodzi w stan uśpienia, czekając na sygnał do przebudzenia i rozpoczęcia swojej misji.\nWielkie Istoty stworzyły także Bahrag, królowe rojów Bohroków oraz Krana, organiczne istoty kierujące Bohrokami i zapewniające im dodatkowe zdolności. Powstały również Bohrok Va, posłańcy i zwiadowcy roju, dostarczające Bohrokom nowe Krana w miejsce tych utraconych. Bahrag stworzyły także sześć elitarnych Bohrok-Kal, których zadaniem było uwolnienie królowych w przypadku ich uwięzienia i przerwania misji.\nBractwo Makuta, chcąc posiąść potęgę Bohroków, lecz obawiając się przebudzenia rojów, zleciło Duchom Nynrah zbudowanie sztucznych Bohroków. Matoranie wyczuli jednak złe intencje Bractwa i dokonali sabotażu maszyn. Te wymknęły się spod kontroli i zaczęły siać chaos, zostały jednak pokonane przez Toa Hagah.\nPierwsze spotkanie Matoran z Bohrokami miało miejsce na Metru Nui, gdy grupa górników dostała się do Gniazda Bohroków w Onu-Metru przez przypadek. Wewnątrz, Onu-Matoranie znaleźli słowo "Bohrok" wyryte na ścianie. Archiwiści szybko odkryli, że Bohroki były nieorganiczne, a nieaktywne Krana wewnątrz każdego Bohroka były organiczne i żywe. Nie znaleziono również żadnych śladów, które wskazywałyby na to, że maszyny powstały w wyniku montażu. Archiwista o imieniu Mavrah miał hipotezę, że Bohroki były kiedyś biomechanicznymi istotami, które rozwinęły się w jakiś sposób w bezmyślne maszyny napędzane organicznym mózgiem. Jednakże, teoria ta została zapomniana na przestrzeni wieków. Mimo to, pogłoski o tajemniczych stworzeniach uśpionych pod wyspą dotarły do mieszkańców miasta, w tym i do Toa Metru.\nW czasie podróży powrotnej z Mata Nui do Metru Nui, Toa Metru napotkali pewne Bohroki; te nie były kontrolowane przez Krana, ale przez robaki, które zostały zrobione przez Makutę Teridaxa, a następnie uciekły z ich więzienia.\nBohrok Tahnok wyłaniający się z gniazda\nNa wyspie Mata Nui, powstałej w wyniku zderzenia Robota Wielkiego Ducha z powierzchnią planety Aqua Magna, Turaga subtelnie ostrzegali Matoran o uśpionych pod wyspą rojach. Zaczęły pojawiać się również różne znaki, zwiastujące nadejście Bohroków. Na skalnej ścianie w Le-Wahi pojawił się napis "Zbudź jednego, a zbudzisz wszystkie". Podobny znak został znaleziony w pobliżu Ko-Koro, wyżłobiony w rzeźbie Mata Nui. Napis głosił: "Strzeż się rojów". Podczas swojego pobytu w Ko-Wahi, Takua doznał również wizji, w której ujrzał Bohroki.\nTysiąc lat po przybyciu Matoran na Mata Nui, Teridax, pokonany przez Toa Mata, przemknął do jaskini połączonej z Gniazdem Bohroków i wykorzystując swoje moce, wydał dźwięk imitujący sygnał do przebudzenia rojów. Bohroki aktywowały się i natychmiast rozpoczęły swoją misję oczyszczenia wyspy do gołej skały. Podczas inwazji, napotkały opór ze strony Toa Mata i Matoran. Przeprowadziły atak na Onu-Koro, zatapiając wioskę, zaatakowały również Ta-Koro, Ko-Koro, Le-Koro, Po-Koro i Ga-Koro. W celu walki z maszynami, Matoranie stworzyli Boxory z części poległych Bohroków. Odkrywszy działanie Krana, Toa Mata zaczęli zbieranie organicznych mózgów Bohroków.\nToa Mata w Gnieździe Bohroków\nOstatecznie Toa odnaleźli wejście do Gniazd Bohroków i postanowili zejść do podziemi, by powstrzymać roje raz na zawsze. W jaskiniach pod Mata Nui odkryli zbroje Exo-Toa, które przywdziali do walki z królowymi Bahrag. Ostatecznie jednak porzucili je, by móc w pełni korzystać ze swych Mocy Żywiołów. Podczas gdy lud Mata Nui toczył bitwę o Ga-Koro, Toa Mata połączyli swoje moce i uwięzili Bahrag w klatce z Protodermis. Uwięzienie królowych dezaktywowało Bohroki, a te zostały wkrótce potem przeprogramowane do pomocy mieszkańcom Mata Nui w odbudowie szkód. Pokonawszy Bahrag, Toa Mata wpadli do zbiornika ze Zenergizowaną Protodermis i przemienili się w Toa Nuva.\nUwięzienie Bahrag spowodowało przebudzenie się Bohrok-Kal. Podczas walki z elitą roju, Tahu Nuva próbował użyć roju Tahnoków do pokonania Nuhvoka-Kal, bezskutecznie. Ostatecznie jednak, Bohrok-Kal zostały pokonane, a królowe roju pozostały w uśpieniu.\nNiedługo potem, zgodnie z instrukcjami znalezionymi w Wielkiej Świątyni, Toa Nuva powrócili do legowiska Bahrag i uwolnili królowe, które przystąpiły do ponownego rozbudzenia roju, wznawiając swoją misję zniszczenia. Tym razem misja Bohroków przebiegała bez zakłóceń, z wyjątkiem nowego przybysza, smoka Kardasa, który zniszczył kilka Bohroków, lecz został ciężko ranny przez roje. Bez dalszych przeszkód, Bohroki szybko zakończyły swoje zadanie i wróciły do swoich gniazd, ponownie zapadając w stan hibernacji.\nPodczas oblężenia Metru Nui, prowadzonego przez Bractwo Makuta, mała grupa Bohroków w Archiwach została obudzona przez Toa Krakuę, wykorzystującego swoją moc Dźwięku. Następnie grupa pojawiła się na powierzchni Ta-Metru, gdzie Bohroki zostały wciągnięte w walkę przeciwko Rahkshi, by dostać się na Mata Nui. Bohroki ostatecznie wygrały bitwę i szybko opuściły miejsce w celu spełnienia swojego zadania.\nW Alternatywnym Wszechświecie Królestwa, Bohroki zostały ponownie przebudzone na Mata Nui po śmierci Wielkiego Ducha. Ponieważ nie było już powodu, by wykonywać swoje zadanie oczyszczenia wyspy, pracowały ramię w ramię z Matoranami.\nBohroki są insektoidalnymi robotami, funkcjonującymi pod kontrolą Krana, które otrzymują telepatycznie polecenia od królowych Bahrag. Krana są uważane za największą siłę Bohroków, ponieważ pozwalają im podporządkować innych woli roju, ale są również ich największą słabością, ponieważ usunięcie Krana czyni Bohroki bezsilnymi skorupami (choć Toa Mata udało się zmodyfikować Bohroki do wykonywania prostych poleceń).\nBohroki posiadają wydłużone szyje, które pozwalają im szybkim wyruchem wyrzucać swoje głowy do przodu. Roboty wykorzystują tę umiejętność do usuwania przeszkód, albo, w ostateczności, do wystrzelenia Krana na twarze napastników.\nW celu szybszej podróży, Bohroki mogą zwinąć się w kulę; w tej samej postaci są uśpione w swoich gniazdach. W tej formie mogą toczyć się po ziemi z ogromną prędkością, a gdy są wyposażone w Krana Vu, latają na krótkie dystanse.\nW zetknięciu z przeszkodą zbyt dużą dla poszczególnych członków do pokonania, Bohroki mają zdolność do tworzenia formy Bohrok Kaita, które skupiają cechy trzech jednostek Bohroków w jedną potężną istotę.\nJest sześć rodzajów Bohroków:\nTahnoki, Bohroki Ognia\nGahloki, Bohroki Wody\nLehvaki, Bohroki Kwasu\nPahraki, Bohroki Kamienia\nKohraki, Bohroki Lodu\nNuhvoki, Bohroki Ziemi\nKażdy rój włada jednym z Żywiołów lub mocy, które są przewodzone przez dzierżoną przez danego Bohroka parę tarcz. Każdy z typów Bohroków jest wspomagany przez odpowiednie Bohrok Va.\nSześć zestawów Bohroków\nWszystkie sześć ras Bohroków zostało wydanych w 2002 roku jako średnie zestawy. Po naciśnięciu dźwigni z tyłu Bohroka, można poruszać jego głową do przodu i tyłu, a poprzez naciśnięcie na oczy figurki, można otworzyć powłokę głowy i wystrzelić Krana. Każdy Bohrok może zostać złożony w kulę; do zestawów dołączana była również specjalna część, pozwalająca na zawieszenie kulistej formy Bohroka w pudełku.\n"Mówi się, że Bohroki, uśpione wiecznym snem, czekają, by się zbudzić. Raz wyrwane ze snu, nie pozwolą się zatrzymać. Ich siła jest tak wielka, że zamieniają góry w stosy kamieni, a rzeki w piaszczyste pustynie.\nIch siła wykracza poza potężną powłokę, jest trudna do spostrzeżenia i dobrze chroniona. To Krana - istota ukryta we wnętrzu. Ale Krana są również ich największą słabością, gdyż nawet najpotężniejszy Bohrok upadnie, gdy zostanie pozbawiony Krana."\n"Wyspa musi zostać oczyszczona. Nadszedł czas. Oczyścić wszystko. Nadszedł czas. Wszystkie przeszkody zostaną usunięte. Oczyścić wszystko. Wyspa musi zostać oczyszczona. Nadszedł czas."\n— Królowe Bahrag, Strzeż się Bohroków\nMakuta Mutran nauczył się od Tren Kroma, jak przebudzić Bohroki i przekazał tę wiedzę Teridaxowi.\nW grze BIONICLE Heroes, każdy Bohrok jest błędnie podpisany jako odpowiadający mu Bohrok-Kal.\nAnimacje Online Bohrok-Kal (W)


galaretka - Islam W Praktyce\nWysłany: Pią 8:36, 29 Maj 2009 Temat postu: galaretka\nCzy ktoś ma pomysł czym zagęścić sok z owoców ( popularna galaretka), do tej pory zawsze używałam agaru, pektyny jednak już mi sie znudziły i dużo pracy z tym.\nJak wy sobie radzicie z tym ??\nA'propos może ktoś ma namiary na sklep gdzie sprzedają gotowe galaretki powiedzmy błyskawiczne.\nWysłany: Pią 9:14, 29 Maj 2009 Temat postu:\nO, tu Fati wie coś na ten temat, ja tylko powiem, ze nóżki kurze maja dużo galarety.\nWysłany: Pią 9:56, 29 Maj 2009 Temat postu:\nTo zalezy gdzie szukasz... )) w Wlk. Brytanii sa praktycznie wszedzie, w sklepach z zywnoscia halal ale i w zwyklych supermarketach. Do wyboru do koloru.\nja tez kupuje w sklepach halal. Swoja droga zastanawia mnie, po co pchac wieprzowa zelatyne do galaretki w proszku w PL, skoro mozna zrobic wersje calkowicie wegetarianska (np takie kupuje w sklepie halal). Bez sesnu\nWysłany: Pią 12:40, 29 Maj 2009 Temat postu:\npo co pchac wieprzowa zelatyne do galaretki w proszku w PL, skoro mozna zrobic wersje calkowicie wegetarianska (np takie kupuje w sklepie halal). Bez sesnu\nEch, zda....jak wpadniesz do Lublina, to walcuj od razu do sklepu halal...do wyboru i koloru...hehehe...\nPolsko Ty moja C...nie uwidzisz niczego poza uwagami..ooo szuka jakby zydowka byla albo jakąs arabka..że nie wspomnę, choć to offtopic, ze ...jak to, a po co myc sie przed modlitwą? i tu smiech az do łez.Przykro mi sie tylko zrobiło,ze mowiła to osoba mająca się za wzór uduchowienia..\nbilet juz kupilam na 19.09 Mam nadzieje na te pyszne falafelki u habiba. W Irlandii nie ma falafla (to znaczy w zadnym barze nie ejst dostepny, tylko w proszku w sklepie).\nA gdzie w Lublinie doczekalismy sie halal sklepu??? czyzby ten naprzeciwko 'Graffitti'?????\nWysłany: Pią 13:51, 29 Maj 2009 Temat postu:\nObawiam sie, ze to byl sarkazm\nnie sadze, bo ponoc otworzyl jakis arab sklep na al pilsudskiego, gdzies na przeciwklo 'Graffitii'. Ponoc ma duzo przypraw, smakolykow, ogolnie ejdzenia z krajow arabskich. Tylko ze jedna znajoma powiedzial mi, ze juz zbankrutowal wiec nie wiem jak to w koncu jest\nWysłany: Pon 14:04, 01 Cze 2009 Temat postu:\nPolska jest tak cudownym krajem że nie ma tu sklepów Halal raczej wszystko jest Haram. Nawet kurczaka nie można zjeść bo jest pełny krwi ;(\nNiestety ten problem z kurczakami "pelnymi krwi" wystepuje i tutaj w sklepach halal, co jest dosc irytujace.


autoArchiwum | CZYTELNIA: SZYBKA WRZUTA: PEUGEOT 504\nSZYBKA WRZUTA: PEUGEOT 504\nRaz w tygodniu mam marszrutę po ulubionych serwisach aukcyjnych. To cenne źródło informacji o nowościach (wiecie, że Peugeot zmienia serię?), o aktualnych trendach (foldery z kolorami nadwozi i tapicerek już na Ebayu się "przejadły" - ceny wracają do normalności), a czasem można wypatrzeć całkiem ciekawe prospekty za na prawdę śmieszne pieniądze. Tuż przed wyjazdem na wakacje spostrzegłem kilka aukcji ze starymi prospektami za parę złotych sztuka. Zalicytowałem w 2 aukcjach, z czego wygrałem jedną: prospekt Peugeota 504 z 1971 roku. Cena? Całe 6 złotych. Prospekt świetny - jest częścią serii wydanej w 1971 roku. Dopiero gdy go otrzymałem, okazało się, że ma jeszcze jedną "wartość dodaną", o której sprzedający nie wspomniał. Ale zacznijmy od początku.\nProspekt liczy 16 stron. Jest to wydanie międzynarodowe w języku angielskim (kierownica po lewej stronie). Zdjęcia studyjne kapitalnie oddają klimat tamtych lat. Zresztą popatrzcie sami\nA co takiego wyjątkowego jest w tym prospekcie? Cóż to za "wartość dodana"?\nOtóż prospekt pochodzi z polskiego salonu Peugeot-Service Kazimierz Tarczyński, który mieścił się w Warszawie przy Alei Żwirki i Wigury. Ot taka niespodziewana niespodzianka :)\nTak się jeszcze zastanawiam, czy właściciel - wspomniany Kazimierz Tarczyński - nie był tym, który wygrał kilka wyścigów w 1955 roku (link TUTAJ)\nNa przełomie lat 60 i 70-tych bodaj żaden producent tak jak Peugeot nie eksponował ładnych dziewczyn. Prawie każdą okładkę prospektu ubogaca jakaś ładna dama.\nWątek Kazimierza Tarczyńskiego to może być ciekawa historia.\nAcha, a jeszcze tak rynkowo dodam. To jest rzeczywiście dość popularny prospekt, ale o ile sam prospekt jest warty powiedzmy kilka euro, to pieczątka podwyższa jego wartość co najmniej do kilkunastu euro.\nMietek 16 czerwca 2015 23:13\nW tamtych czasach kanapy były takie szerokie ui wiadomo do czego służyły:)\nTeraz ciężko cokolwiek zrobić, bez poobijania się\nDemon Siedemdziesiątypiąty 22 czerwca 2015 17:05\nPatrząc na ten prospekt przypomniała mi się niebywała okazja jazdy jako pasażer na tejże wielgachnej (i niewiarygodnie wygodnej-bo sprężynowej!) kanapie NOWYM (kilkaset kilometrów) egzemplarzem w roku 1996 albo 1997...\n"high class comfort" o taaak!\nJakub Widła 22 czerwca 2015 17:40\nAle to chyba w Afryce jakiejś....?\nDemon Siedemdziesiątypiąty 22 czerwca 2015 17:43\nowszem. Pisałem kiedyś u siebie o kilkumiesięcznym epizodzie.


Nowa aktualizacja Windowsa już dostępna. Wywołuje poważne błędy\nNowa aktualizacja systemu Windows 10 przyniosła kolejne problemy i błędy. W tym przypadku kłopotów doświadczają użytkownicy, którzy zainstalowali (świadomie lub nie) łatkę KB5000802 i próbują połączyć się z dowolną drukarką. Zgłoszeń\nJeśli podczas próby wydrukowania plików z komputera wyświetla Ci się niebieski ekran śmierci, co wcześniej nie miało miejsce, to prawdopodobnie oznacza, że padłeś ofiarą najnowszego pakietu aktualizacji do Windows 10. W wielu przypadkach instaluje się on automatycznie, więc możesz nawet nie wiedzieć, że w ciągu ostatnich dni nastąpiła aktualizacja systemu.\nProblemy z aktualizacją do Windows 10\nAktualizacje Windowsa to temat-rzeka, ciągnący się od lat 90. ubiegłego wieku, kiedy Windows trafił do użytkowników komputerów osobistych. Przez lata funkcjonowania kolejnych wersji systemu Microsoft miał kilka lepszych i gorszych momentów w tym temacie. Za gorsze możemy uznać przykładowo takie pomyłki jak Windows Vista czy Windows 8, które nie były zbyt ciepło przyjęte przez użytkowników.\nZ drugiej strony to również Microsoftowi zawdzięczamy legendarny Windows XP, który swego czasu był domyślnym systemem operacyjnym spotykanym w PC-tach domowych i firmowych. Jednakże aktualizacje… Cóż, to już nie taka prosta sprawa. Microsoft znany dziś jest z tego, że jego patche owszem, naprawiają pewne problemy, jednakże jednocześnie tworzą kolejne, zupełnie nowe. Nie inaczej jest również w przypadku pakietu KB5000802.\nAktualizacja Windows 10 z marca 2021\nProblem błędu systemu objawiającego się wyświetleniem blue screena ewidentnie wiąże się z poleceniem drukowania. W przypadkach zgłaszanych masowo przez użytkowników Windows 10, po próbie wydrukowania dokumentu komputer się zawiesza, po czym wyświetla niebieski ekran śmierci z informacją o błędzie: “APC_INDEX_MISMATCH for win32kfull.sys”.\nJeden z użytkowników serwisu Windows Latest sugeruje, że problem może dotyczyć użytkowników, którzy drukują korzystając ze sterownika Kyocera Universal Print. Czy tak jest w istocie, niestety nie wiemy. Microsoft, swoim zwyczajem, nie skomentował jeszcze problemów, których doświadczają użytkownicy jego flagowego systemu operacyjnego.\nCo zrobić w przypadku wystąpienia błędu?\nPóki co nie ma jeszcze pewności, z czym dokładnie jest powiązany błąd, który system wyświetla przy próbie drukowania. Jedyne, co możemy zrobić jako użytkownicy jest więc odinstalowanie marcowej aktualizacji systemu. Możemy to zrobić wpisując na pasku wyszukiwania frazę “Windows Update”, po czym przechodząc do “Ustawień usługi”. Kolejnym krokiem będzie otwarcie historii aktualizacji i wciśnięcie przycisku “Odinstaluj aktualizacje”. Wówczas wyświetli się lista, na której musimy odszukać aktualizację “KB5000802”, po czym wybrać opcję jej odinstalowania.\nJak dotąd to jedyny sprawdzony sposób na rozwiązanie problemu wyskakującego niebieskiego ekranu śmierci podczas próby wykonania wydruku dokumentu. Problem z marcową aktualizacją jest tak powszechny z powodu wysokiego priorytetu owej aktualizacji, ze względu na fakt, że zawiera ona kilka poprawek dotyczących bezpieczeństwa. W związku z tym w wielu przypadkach jest instalowana automatycznie, bez pytania użytkownika o zgodę, co jest źródłem wielu problemów.\nźródła: Windows Latest, dobreprogramy.pl


III wojna światowa: Czy należy bać się Putina i Rosji? - 26.05.2018, Sputnik Polska\nWszystkie wersje dotyczące III wojny światowej sprowadzają się do trzech krajów: Rosji, Chin i USA. Ukraiński portal znaj.ua zastanawia się, w jakim stopniu... 26.05.2018, Sputnik Polska\npаsi1981, i chcesz by Amerykanie rządzili światem?\nKamil, Widzisz żeby Rosja zbroiła się jakby chciała coś takiego zrobić? Ameryka jest agresywna, Rosja dba o równowagę sił bo tylko to zapewnia pokój.\nświatowa prasa, rosja, usa, chiny, władimir putin, sputnik\nWszystkie wersje dotyczące III wojny światowej sprowadzają się do trzech krajów: Rosji, Chin i USA. Ukraiński portal znaj.ua zastanawia się, w jakim stopniu jest to prawda.\nJeśli wybuchnie III wojna światowa, to z jakiego powodu i kiedy dokładnie to się stanie? Na te pytania udzielają odpowiedzi naukowcy z Królewskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (Wielka Brytania).\nEksperci sugerują, że do 2027 roku Rosja będzie w stanie bronić własnych granic i prowadzić niewielkie kampanie wojskowe. Ale może nie poradzić sobie z konfliktem na dużą skalę.\n— Biorąc pod uwagę istniejące ograniczenia gospodarcze i dążenie kierownictwa do unikania wydatków na nadmierne zbrojenie armii, nie może być mowy o produkcji obronnej na wielką skalę, proporcjonalnej do wyścigu zbrojeń — twierdzą naukowcy.\nGłównym problemem jest przemysł obronny Rosji. Na razie Kreml nie jest w stanie zmodernizować produkcji do tego stopnia, aby osiągnąć pożądany poziom badań i innowacji w sferze wojskowej. Istnieją również braki strukturalne, tj. niska wydajność pracy i nieskuteczne mechanizmy kontroli jakości.\n26 Maja 2018, 14:25\nWedług ukraińskiego portalu, paradoks polega na tym, że Putin wydaje na obronę lwią część rosyjskiego budżetu, zabierając pieniądze niezabezpieczonym socjalnie warstwom społeczeństwa. Prezentuje „nowe pociski", czołgi na paradach, a w rzeczywistości nie przeszły one testów. Ale o tym się nie mówiło. Dopóki nie interweniował Pentagon i nie ujawnił wszystkich wątpliwych rosyjskich projektów.\nBroń jądrowa czy atak z powietrza?\nJak bardzo realne jest to, że w zakrojonych na wielką skalę działaniach zbrojnych zginą miliony, a miasta zostaną zniszczone? Podstawowe wersje, które pojawiły się w ostatnich latach, skupiają się na jednym: należy się obawiać trzech państw (USA, Rosja, Chiny), bo posiadają one broń jądrową.\nAmerykańscy przywódcy zawsze byli gotowi wykorzystać ją jako środek odstraszający. Chodzi o program Prompt Global Strike wspierany przez Obamę. Amerykańskie Air Force Global Strike Command dąży do użycia broni konwencjonalnej do niszczenia dowolnych celów na Ziemi w mniej niż 60 minut.\nZniszczenie rosyjskich pocisków nie jest łatwym zadaniem. Aby tego dokonać, amerykańska armia będzie musiała najpierw zagłuszyć rosyjskie radary i łączność, być może przy pomocy ataków cybernetycznych.\nMusiałaby zniszczyć około 200 stacjonarnych i 200 mobilnych pocisków na lądzie, dziesiątki okrętów podwodnych i bombowców. Czyli Rosja nawet teoretycznie nie poradzi sobie z takim atakiem, bo system satelitarny przestanie istnieć.\nAtak z powietrza też nie jest wykluczony. Rosyjskie bombowce zostały skonstruowane jeszcze w czasach radzieckich, dlatego obawy Zachodu z powodu ich obecności w przestrzeni powietrznej są bezpodstawne. Portal twierdzi, że nie stanowią one poważnego zagrożenia. Gdyby doszło do konfrontacji między rosyjskimi a amerykańskimi siłami powietrznymi, Rosjanie nie zdołaliby ich zobaczyć — nie mają takiego zasięgu.\nPowszechnie wiadomo, że podstawą rosyjskich sił jądrowych są pociski naziemne w silosach, transportowane koleją i po drogach samochodowych. Pociski w silosach mogą zostać zniszczone przez kilka rodzajów rakiet, które w zasadzie niezauważalnie dostarczą amerykańskie samoloty.\nSą one przeznaczone do niszczenia celów chronionych w wybetonowanych, stalowych bunkrach. Autor artykułu przekonuje, że nawet gdyby w grę wchodziły minuty, USA i tak mają przewagę. Być może nie reagują w zawrotnym tempie, ale technika daje szansę na pokonanie wroga.\n26 Maja 2018, 21:37


Elstar Oils podtrzymuje prognozę zysku w 2005 r. - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 27-09-2005, 15:30\nPrezes Elstar Oils Stanisław Rosnowski ocenił, że wyniki osiągane przez spółkę w III kwartale są zgodne z założonymi w budżecie spółki i podtrzymał prognozę na ten rok, zakładającą osiągnięcie przez spółkę 7,1 mln zł zysku netto oraz 140 mln zł przychodów.\nW drugim kwartale Elstar Oils miał 1,4 mln zł zysku netto przy 30,1 mln zł przychodów. Narastająco po dwóch kwartałach zysk netto spółki wyniósł 2,7 mln zł, a przychody 59,9 mln zł.W zeszłym roku przychody Elstar Oils wyniosły 127,1 mln zł, a zysk netto 8,36 mln zł.\nWaluty / Elstar Oils podtrzymuje prognozę zysku w 2005 r.


Opony Rolnicze Rosava 14.9R24 TR-107 126A8 TT\nROSAVA 14.9R24 TR-107 126A8 TT to opona radialna, dętkowa, która cechuje się wyższą odpornością na uszkodzenia mechaniczne. Konstrukcja opony oprócz wyższej odporności na przecięcia i przebicia zapewnia stabilność, zwiększa siłę pociągową i zmniejsza straty podczas toczenia. Niewielka waga opony zapewnia zmniejszenie specyficznego nacisku na glebę, a także gwarantuje znaczne zmniejszenie zużycia paliwa podczas pracy ciągników. Uniwersalny wzór bieżnika zapewnia dobre samooczyszczanie. Opona ma wysoką wydajność na wszystkich rodzajach gleby. Opona znajduje zastosowanie w kołach napędowych kombajnów, ciągników i innych maszynach rolniczych.\nposzerzone klocki bieżnika zapewniają lepszą siłę uciągu oraz skuteczne samooczyszczanie się opony\nwyższe klocki bieżnika zapobiegają niekontrolowanym poślizgom co wpływa na lepszą przyczepność i zmniejsza zużycie paliwa\nzagęszczone klocki sprawiają, że opona jest bardziej odporna na uszkodzenia (mniejsze przerwy pomiędzy lamelami bieżnika)\nSpecyfikacja opony ROSAVA 14.9R24 TR-107 126A8 TT:\nSzerokość katalogowa 378 mm\nŚrednica zewnętrzna 1245 mm\nIndeks nośności 126 (1700 KG)\nRozmiar analogowy (380/85R24)


Forum Brzeg - Podatek od deszczu!\nPortal | Strona Główna » Brzeg » Miasto - problemy i pytania » Podatek od deszczu! Poprzedni temat :: Następny temat\nWysłany: 2009-09-04, 17:57 Podatek od deszczu!\nWysłany: 2009-09-05, 14:04\njestem ciekaw kiedy za patrzenie sie na cokolwiek wprowadza oplate.\nChyba teraz przegieli i to za mocno\nWysłany: 2009-09-05, 14:11\nW miejscowościach tzw. uzdrowiskowych od lat płaci się podatek tzw. klimatyczny (osoby tam przyjeżdżające), czyli faktycznie za korzystanie z powietrza i jakoś nikogo to nie bulwersuje.\nWysłany: 2009-09-05, 19:27\nTo ,że płacimy podatki celowe nic zupełnie nie znaczy.Podatki wkalkulowane np.w cenę paliwa miały być w zamyśle skierowane na budowę dróg-a tak nie jest.Rozumiem też że wodociągi z impetem rozbudują sieć kanalizacyjną z owego haraczu?Roztropek ,masz siwą brodę a naiwny jesteś jak dziecko-czy doświadczenie nabyte z wiekiem niczego nie uczy?Nie rozumiem twojego wyjaśnienia-dla mnie jest to jeszcze jedna okazja dla rządzących,by zedrzeć z nas skórę.Chyba że żle poniał ja twoje intencje,to sorry.\nPomysł raczej średni. Rozumiem, że opodatkowani mieliby być wszyscy odprowadzający wodę deszczową do kanalizacji. Po rozbiciu na poszczególne grupy pewnie sytuacja przedstawiałaby się następująco. Osoby indywidualne oraz spółdzielnie płaciłby raczej symboliczną stawkę z uwagi na kondycję finansową społeczeństwa. Następni przedsiębiorcy, którzy opłatę zgodnie z logika wkalkulują w końcową cenę swojego produktu. Trzecie grupa do wszelkiej maści jednostki budżetowe opłacane z naszych podatków. Największym płatnikiem, z racji posiadanej powierzchni, byłby zapewne zarządy dróg krajowych, powiatowych czy gminnych. Wszystko opłacane z naszych pieniędzy. Jeżeli zapłacą ten podatek, zabraknie na jakiś inny cel. Jakie wydatki przytniemy wtedy w powiecie czy mieście?\nPieniędzy trzeba szukać w Unii oraz racjonalizacji wydatków miasta a nie tylko podnosić podatki.\nWysłany: 2009-09-07, 10:10\nTemat już istnieje http://www.forumbrzeg.pl/...pic.php?t=17030\nStrona Główna » Brzeg » Miasto - problemy i pytania » Podatek od deszczu!\nTagi tematu: deszczu, od, podatek