Czytadła Ciarolki: sierpnia 2014\nAutor: Karolina Jańczuk o 15:13 7 komentarzy:\nAutor: Karolina Jańczuk o 15:55 22 komentarze:\nOryginalny tytuł: Case Histories\nSeria: Jackson Brodie tom 1\nKate Atkinson znana jest polskim czytelnikom przede wszystkim z powieści Jej wszystkie życia, o której swego czasu było bardzo głośno w sieci. Ja jeszcze jej nie czytałam, ale mam już za sobą jej najnowszą powieść - Zagadki przeszłości. Ciekawostką jest fakt, iż nie została ona wydana w Polsce po raz pierwszy, istnieje także pod innym tytułem: Historie jednej sprawy. Wielokrotnie powtarzałam już, że kocham kryminały, dlatego nie mogłam przejść obojętnie obok powieści autorki, która ponoć pisze całkiem nieźle.\nZagadki przeszłości to pierwszy tom cyklu o prywatnym detektywie Jacksonie Brodiem. To mężczyzna w średnim wieku, były policjant, który ma niemały bałagan w życiu osobistym, gdyż rozwiódł się z żoną. Nie do końca się jeszcze z tym pogodził, a na dodatek walczy o każdą chwilę spędzoną ze swą ośmioletnią córeczką. Po tym jak zakończył karierę w policji, założył firmę detektywistyczną i zajmuje się dosyć nieciekawymi sprawami - szuka zaginionych kotów i śledzi żony podejrzewane przez mężów o zdradę. Jednak w pewnym momencie otrzymuje kilka ciekawych zleceń - musi odkryć, kto przed trzydziestu cztery laty uprowadził trzyletnią Olivię, której poszukują, teraz już dorosłe, siostry; a także znaleźć mordercę córki jednego ze znanych prawników oraz odszukać siostrzenicę pewnej pięknej pielęgniarki... Zarówno Brodie jak i czytelnicy mają mnóstwo tajemnic do rozwiązania...\nNarrator nie skupia się jedynie na osobie, która spaja wszystkie sprawy czyli Brodiem. Zręcznie przeskakuje z jednego bohatera na drugiego, mam tu na myśli wspomnianego wyżej prawnika, jedną z sióstr czy tajemniczą Caroline, która także odgrywa pewną rolę w powieści. Dzięki temu możemy poznać wszystkie sprawy z różnej perspektywy, a także dowiedzieć się, co siedzi w głowach bohaterów.\nNajważniejsze w tym wszystkim jest jednak to, że moim zdaniem nie jest to kryminał. Nie mamy tu morderstwa, które przez całą powieść rozwiązuje detektyw czy policjant, a na koniec po wielu zawirowaniach i zwrotach akcji poznajemy tożsamość mordercy. Zagadki przeszłości prędzej nazwałabym powieścią obyczajowo - detektywistyczną, gdyż narrator skupia się głownie na rozmyślaniach bohaterów, na ich problemach, a Brodie jako prywatny detektyw ma do rozwiązania kilka przedawnionych spraw, które wydarzyły się w przeszłości.\n"Czas to złodziej, okrada człowieka z życia, a jedyny sposób na odzyskanie życia to wywieść czas w pole i wydrzeć my swoją własność."\nNie mogę tu także powiedzieć nic o zaskakujących zwrotach akcji czy zabawie w kotka i myszkę z czytelnikiem. Niestety Jackson skupia się głownie na rozmyślaniu o emeryturze, o tym co będzie wtedy robił oraz o tym jak bardzo nienawidzi nowego faceta swojej byłej żony. Sprawy posuwają się bardzo wolno do przodu, wręcz w ślimaczym tempie i będąc już w okolicach 300 strony Jackson wciąż był w punkcie wyjścia i wiedział tyle co na początku. Nie ma tu więc mowy o tym, bym mogła się zastanawiać, kim są sprawcy przestępstw, bo zarówno Brodie jak i ja nie wiedzieliśmy nic oprócz tego, co powiedzieli zleceniodawcy.\nJackson nie wyróżnia się niczym zwyczajnym spośród innych bohaterów angielskich kryminałów czy thrillerów, przypominał mi Toma Thorna znanego mi z Kokonu autorstwa Marka Billinghama. Nie znaczy to jednak, że go nie lubiłam, wręcz przeciwnie, lubię ten typ bohatera. Jest cierpliwy, momentami melancholijny, ale nie użala się nad sobą, posiada też specyficzne poczucie humoru i wiele rzeczy traktuje z ironią. Poza tym jest typem samotnika - nie ma zbyt wielu przyjaciół, z nikim się nie spotyka i koncentruje się głównie na pracy i, tak jak wspomniałam, na rozmyślaniu o emeryturze.\nJeśli chodzi o innych bohaterów, to spodobało mi się to, iż nie byli bez wad. Dzięki temu stali się ludzcy, bardziej wiarygodni, nie byli chodzącymi ideałami. Momentami miałam jednak wrażenie, że autorka bardziej skupia się na ich wadach niż zaletach. Najbardziej irytująca była dla mnie Amelia, jedna z sióstr, która non stop użalała się nad sobą, a najbardziej polubiłam Julię - drugą z sióstr za temperament, za to, że się nie poddawała i była twardą babką.\nPoczątkowo lektura nużyła mnie, chwilę mi zajęło aby przyzwyczaić się do stylu autorki. Sposób narracji był dosyć nudny, Kate Atkinson dodaje mnóstwo niepotrzebnych szczegółów, które tylko rozwlekają fabułę i nic do niej nie wnoszą np.: "Potem skorzystał z toalety, wypił podwójne espresso (ani trochę nie ochłodziło upalnego dnia), kupił papierosy, rzucił okiem na tytuły gazet, nie kupił ich i odjechał z lotniska."\nByłam bardzo ciekawa jaki związek będą miały wszystkie te sprawy, ponieważ tak wyczytałam na okładce. Zastanawiałam się, czy mogą mieć jakiś wspólny mianownik, ponieważ na pierwszy rzut oka nic ich ze sobą nie łączyło. Liczyłam na to, że to będzie własnie ten zwrot akcji, niestety i tu się rozczarowałam.\nMiałam też wrażenie, że autorka pod koniec jakby wyrwała się z jakiegoś letargu i uświadomiła sobie, że przydałoby się już zakończyć tę historię albo pośpieszał ją wydawca, bo nagle wszyscy zaczęli wyjawiać Jacksonowi prawdę. Zastanawiam się też, czy King naprawdę czytał tę książkę, skoro stwierdził, że jest to najlepszy kryminał ostatnich czasów.\nZagadki przeszłości niewątpliwie będą ciekawą lekturą dla osób, które lubią powieści obyczajowe i detektywistyczne i dla tych, którzy nie potrzebują wartkiej akcji i rozkoszują się każdą przeczytaną stroną. Mam co do tej powieści mieszane uczucia, ponieważ nie takiej lektury się spodziewałam, ale uważam, że może znaleźć swych wielbicieli Jej największą zaletą jest to, iż mamy tu nie jedną a kilka tajemnic oraz to, iż Kate Atkinson niemało uwagi poświęciła kreacji bohaterów. Polubiłam Brodiego i z chęcią przeczytałabym kolejne części, by wiedzieć co się u niego wydarzy, ale czy to zrobię? Nie wiem. Czas pokaże.\nAutor: Karolina Jańczuk o 14:39 8 komentarzy:\nEtykiety: 6/10, Czarna Owca, Kate Atkinson, Zagraniczne\nOryginalny tytuł: The catastrophic history of you and me\nAutor: Karolina Jańczuk o 15:35 8 komentarzy:\nEtykiety: 7/10, Amber, Jess Rothenberg, Zagraniczne\nOryginalny tytuł: Snow Child\nDziecko śniegu to debiutancka powieść autorstwa Eowyn Ivey, pisarki urodzonej na Alasce, która otrzymała swoje imię po jednej z bohaterek Władcy pierścieni. Jak możemy przeczytać na okładce, autorka otrzymała za tę książkę nominację do nagrody Pulitzera, nagrodę 2013 Indies Chioce w kategorii powieść debiutancka, 2012 UK National Book Award w kategorii Autor Roku oraz 2013 Pacific Northwest Booksellers Award. Całkiem sporo jak na debiut, nieprawdaż?\nBohaterami Dziecka śniegu są Mabel i Jack - małżeństwo w średnim wieku, które na starość postanawia przeprowadzić się na Alaskę i żyć z dala od cywilizacji. Codzienność nie jest usłana różami, na wszystko ciężko muszą zapracować własnymi rękami harując na gospodarce, aby mieć co włożyć do garnka. Przyroda nie jest pomocna - klimatu Alaski nie da się porównać do rajskiej wyspy. Na myśl nasuwa się pytanie: po co w ogóle zdobyli się na taki krok, podjęli taką decyzję i zmienili diametralnie swoje życie przeprowadzając się wiele kilometrów od najbliższych? Odpowiedź z jednej strony jest prosta, a z drugiej strony wręcz przeciwnie - Mabel i Jack nie mogą mieć dzieci, kobieta przed laty urodziła martwe dziecko i od tamtej pory czuła się niepewnie w towarzystwie, a w pewnym sensie nawet wykluczona z niego. Pewnego zimowego wieczoru Mabel i Jack lepią ze śniegu dziewczynkę, która następnego dnia znika. Po niedługim czasie okazuje się, że w lesie żyje dziecko, które zna go jak własną kieszeń i ukrywa pewną tajemnicę. Dziewczynka całkowicie odmienia szare życie małżeństwa i wprowadza do ich domu miłość, ciepło i szczęście. Czy zamieszka z nimi? Czy może jednak okaże się, że rzeczywiście jest magiczną istotą? Odpowiedź na te i inne pytania poznacie, jeśli sięgniecie po Dziecko śniegu.\nMałżeństwo Mabel i Jacka od lat wypełnia pustka wywołana brakiem potomka. Zatracili gdzieś radość życia, skupiają się wyłącznie na egzystowaniu z dnia na dzień, nie przytulają się i rzadko ze sobą rozmawiają. Pojawienie się śniegowej dziewczynki wypełnia tę pustkę i przywraca im umiejętność cieszenia się z małych rzeczy i beztroskę - znów są szczęśliwymi ludźmi, którzy radują się z tego, co mają, znów się śmieją, a nawet tańczą nucąc pod nosem. Nie jest to oczywiście zmiana, która zachodzi w nich z dnia na dzień. Nie zaczynają się też zachowywać jak dzieci, co to to nie. Zachodzi w ich sercach i umysłach powoli i rośnie wraz z każdym pojawieniem się dziewczynki.\n"Czy wciąż będziesz mnie całować gdy siwizną skrzy się głowa i czy wciąż majową siłę będzie miała w grudniu miłość?"\nMuszę też wspomnieć o przyjaźni, która rodzi się między nimi a rodziną Bensonów. Esther i George to przyjaciele, których w obecnych czasach należy szukać ze świecą, a jeśli się takowych znajdzie, to każdego dnia trzeba pielęgnować tę relację. To ludzie, którzy zawsze pomogą w potrzebie, bez względu na wszystko, nie oczekując niczego w zamian. Nie potępiają Mabel i Jacka, lecz wspierają na każdym kroku, pomagając im odnaleźć się w trudnej sytuacji, gdyż zwyczajnie nie są przyzwyczajeni do życia na Alasce i wszystkiego muszą uczyć się od nowa. Sytuacja, w której Esther wraz z synem na kilka tygodni wprowadziła się do chatki naszego małżeństwa, by pomóc w niezwykle trudnym wydarzeniu, które ich spotkało, poruszyła mnie do głębi.\nPowieść Eowyn Ivey to debiut, jednak ja nie odczułam, by była w jakimś stopniu niedopracowana, czy niekompletna. Uważam, że autorka zasługuje na wszystkie nagrody o których wspomniałam powyżej, gdyż czyta się ją naprawdę dobrze. Posiada ona niezwykły talent do opisywania przyrody, co dla mnie jest bardzo ważne i zawsze zwracam uwagę na to, jak pisarz opisuje miejsce akcji. W Dziecku śniegu możemy przeczytać multum opisów, które są niezwykle barwne i ciekawe, podczas lektury w mojej głowie tworzyły się obrazy namalowane słowami autorki. Zaryzykuję nawet stwierdzenie, że zimny, surowy, okrutny i nieustępliwy klimat Alaski oraz wszystkie zwierzęta, które tam żyją czyli cała natura jest bohaterem powieści, ponieważ zostało jej poświęcone niemal tyle samo uwagi co bohaterom. Z nimi również zżyłam się, wspólnie przeżywaliśmy wszystkie smutki i radości. Podobało mi się również to, że Eowyn Ivey nie skupiła się wyłącznie na głównych bohaterach, ale także na rodzinie Bensonów i dziewczynce, która do końca pozostanie dla mnie tajemnicą.\n"Aby w coś uwierzyć, należało zaprzestać poszukiwania wyjaśnień i skupić się na ochranianiu tej iskierki wiary, nim prześliźnie się nam przez palce."\nPoza tym książka została przepięknie wydana, za co należą się ogromne brawa dla wydawnictwa. Została dopracowana w najmniejszych szczegółach i gdyby nie to, iż wypożyczyłam ją z biblioteki, z pewnością byłaby ozdobą w mojej biblioteczce. Okładka jest miękka w dotyku i idealnie oddaje klimat powieści. Natomiast papier, czcionka i cała jej zawartość również są na najwyższym poziomie, więc z pewnością książka ta długo będzie służyła czytelnikom.\n"Moja najdroższa Mel, nigdy nie możemy być pewni tego, co nam się przydarzy. Życie zawsze miota nami na różne strony. Ale na tym właśnie polega przygoda: nie wiesz, jak to się skończy i dokąd zajedziesz. Ktokolwiek mówi, że życie jest czymś innym niż tajemnicą, okłamuje samego siebie."\nDziecko śniegu nie jest wyłącznie historią o ludziach, którzy lepią sobie dziewczynkę ze śniegu. To opowieść o trudach życia codziennego, o tym, ile pracy kosztuje utrzymanie gospodarstwa, jak ciężkie jest polowanie na zwierzęta, bycie z dala od cywilizacji i dostosowanie się do natury rządzącej się swoim prawami. To także przepiękna opowieść o nieszczęśliwych ludziach, którzy zaczynają doceniać każdą małą rzecz, jaką przynosi im los, o niezwykłej sile przyjaźni i miłości. To magiczna historia, którą polecam wszystkim, ponieważ myślę, że każdy odnajdzie w niej coś, co mu się spodoba. Myślę jednak, że lepiej czytać ją w zimie, ponieważ wtedy właśnie lepiej możemy utożsamić się z bohaterami, którzy po ciężkiej pracy wracają zmarznięci do domu i ogrzewają się kubkiem gorącej herbaty.\nAutor: Karolina Jańczuk o 15:37 3 komentarze:\nEtykiety: 9/10, Eowyn Ivey, Pascal, Zagraniczne\nAutor: Karolina Jańczuk o 16:17 5 komentarzy:\nOryginalny tytuł: Anna dressed in blood\nCas Lowood to specjalista w walce z duchami. Po tragicznej i makabrycznej śmierci swego ojca w spadku dostaje nóż, którym może zabijać duchy. Odsyła je w inne miejsce, nie wiadomo czy lepsze, nie wiadomo czy zaznają tam spokoju, ale pewne jest iż nie powrócą na ziemię. Jest tak dobry w tym co robi i przede wszystkim skuteczny, że ludzie z całego kontynentu wydzwaniają do niego lub piszą listy z prośbą o pozbycie się ducha - mordercy. Dzięki właśnie takiej prośbie Cas dowiaduje się o istnieniu Anny - duchu dziewczyny zamordowanej w 1958 roku w niewyjaśnionych okolicznościach, która przebywa w zamieszkiwanym przez siebie niegdyś opuszczonym domu i morduje włóczęgów. Szybko okazuje się, że zabicie Anny wcale nie jest takie proste, bowiem to właśnie jej zagadkowa śmierć ma wiele wspólnego z jej morderczą naturą...\nCierpię na niedosyt powieści o duchach. Wampiry i wilkołaki wychodzą mi już uszami, dlatego z chęcią i z zaciekawieniem podeszłam do lektury tej powieści. Spodziewałam się raczej lektury z cyklu przeczytać i zapomnieć i ani przez sekundę nie pomyślałam, że aż tak mi się spodoba! Nie wiedziałam, że lektura Anny we krwi będzie czymś więcej niż tylko miłym spędzeniem kilku godzin. Nie mogłam się od niej oderwać, pochłonęła mnie całkowicie, najprawdopodobniej dzięki niesamowicie lekkiemu i przyjemnemu stylowi autorki oraz porywającej akcji.\n"Nikt nie będzie mnie porównywać do jakiegoś zniewieściałego, bawiącego się zaklęciami chłopczyka w głupich okularach."\nCas to chłopak niedający sobie w kaszę dmuchać. Jest twardy, nieustępliwy i momentami uparty. Nie jest naiwny, zna się na ludziach i potrafi rozszyfrować ich zamiary. Oprócz matki i garstki przyjaciół ojca nie ma nikogo bliskiego. Często się przeprowadza, gdyż ma "zlecenia" w różnych częściach kraju i nie zawiera przyjaźni. Trudno jest mu się zaadaptować w stale zmieniających się środowiskach, lecz nie przeszkadza mu to, ponieważ koncentruje się tylko na swojej pracy. Gdy przybywa do Thunder Bay, aby rozprawić się z Anną poznaje dwie osoby z którymi się zaprzyjaźnia, co nigdy mu się nie zdarza, bo jak sam mówi potem by tylko tęsknił. Bez trudu nawiązuje porozumienie z Thomasem - telepatą, który nikomu nie zdradził swej tajemnicy, outsiderem i obiektem żartów. Zawiera również bliższą znajomość z Carmel - najważniejszą dziewczyną w szkole, od której na początku chciał dowiedzieć się jedynie jak najwięcej na temat historii Anny. Jego przyjaciele są super, bardzo ich polubiłam, ponieważ posiadają cechy, jakich szuka się w drugiej osobie - są pomocni, często bez mrugnięcia okiem zgadzają się na różne szalone rzeczy, a także nigdy nie zostawiają Casa w potrzebie.\n"W drodze jestem wolny, zawieszony pomiędzy jednym miejscem a drugim."\nBardzo spodobało mi się również to, w jaki sposób zostały przedstawione duchy. Są w większości mordercze, same w przeszłości zginęły jako ofiary zabójstw w dziwnych okolicznościach i teraz nawiedzają miejsca swej śmierci i pozbawiają życia innych ludzi. To właśnie dlatego Cas chce się ich wszystkich pozbyć - by przestały zabijać. Nie są to milusie duszki, które samotne i nieszczęśliwe włóczą się po świecie lecz straszne, przerażające istoty. Poza tym na pierwszy rzut oka wyglądają jak zwyczajni ludzie, dopiero po wnikliwym przyjrzeniu się widać, że nimi nie są.\nW powieści Kendare Blake nie brak sytuacji wywołujących dreszczyk emocji, a podczas czytania w nocy nawet lekkiego strachu. Jest tu też kilka dosyć obrazowych opisów dotyczących na przykład makabrycznej śmierci. Anna we krwi to nie jest kolejny paranormal romance i uważam, że nadaje się dla każdego miłośnika historii duchach, niezależnie od płci. Poza tym, co mnie zresztą bardzo zdziwiło, fabuła nie opiera się tylko na "sprawie" Anny. Myślałam, że gdy już ją dopadnie (lub nie) to powieść się skończy, ale nie, tu występuje także wątek osobisty głównego bohatera, który musi się rozprawić z koszmarami z przeszłości.\n"Nie jest snującym się bez celu widmem, wkurzonym na swego zabójcę. Jest samą śmiercią, bezmyślną i makabryczną, i mimo iż stroi się w krew i żyły, nie potrafię oderwać od niej spojrzenia."\nZ Anną we krwi spędziłam wiele cudownych chwil. Nie sądziłam, że mam w swojej biblioteczce tak świetnie skonstruowaną powieść młodzieżową. Być może oceniam ją tak pozytywnie, bo zwyczajnie nie spodziewałam się czegoś więcej niż książki, o której zaraz zapomnę. W trakcie lektury miałam ochotę zacząć czytać tę książkę od początku, co rzadko mi się zdarza. Zwyczajnie przerosła moje oczekiwania i bardzo miło zaskoczyła. Ciekawa jestem, czy w Polsce ukażą się kolejne części, bo z wielką chęcią bym je przeczytała.\nAutor: Karolina Jańczuk o 14:03 11 komentarzy:\nEtykiety: 9/10, Kendare Blake, Prószyński i S-ka, Zagraniczne\nOryginalny tytuł: The Time Keeper\nCzy kiedykolwiek zastanawialiście się jakby wyglądał świat bez odmierzania czasu? Jakby wyglądało Wasze życie? Dziś nikt nie wyobraża sobie świata bez liczenia minut, godzin, dni, miesięcy, lat... A jednak dawno dawno temu nikt tego nie robił, ludzie uważali, że to dzień i noc nieustannie walczą ze sobą o przewagę lub że to bogowie kontrolują Słońce i Księżyc. Dziś opowiem o książce, dzięki której na pewno najdzie Was refleksja na temat znaczenia czasu w Waszym życiu.\n"W miarę jak ludzkość ogarniała obsesja godzin, żal nad straconym czasem stał się wieczną raną w sercu człowieka."\nMitch Albom to kompletnie nieznany mi autor. Podejrzewam, że gdybym nie zobaczyła tej książki kilka miesięcy temu w Empiku, nie przeczytałabym jej. Z tego co wyczytałam na okładce powieści Alboma rozeszły się w nakładzie 35 milionów egzemplarzy, a trzy z nich zostały zekranizowane. Dziwi mnie to, że skoro jest on tak znany, to nigdy wcześniej o nim nie słyszałam, ale widocznie informacja o jego innych dziełach jakoś wcześniej do mnie nie dotarła.\n"Czasem, kiedy nie dostajemy miłości, której pragniemy, dawanie czegoś drugiej osobie pozwala nam myśleć, że w końcu ją dostaniemy."\nZaklinacz czasu to opowieść o trójce ludzi, którzy w ogóle się nie znają. Są w różnym wieku, prowadzą odmienny tryb życia, ale łączy ich jedno - jak każdy człowiek odmierzają czas. Mają go albo za dużo albo za mało, nigdy wystarczająco. Dor to młody mężczyzna żyjący u zarania dziejów, to on stworzył pierwszy zegar, to on jest pierwszym człowiekiem, który zaczął odmierzać czas i liczyć upływające godziny. Sarah to nastolatka, która nie może odnaleźć się w społeczności typowych młodych Amerykanów. Nie jest olśniewająco piękna, tu i ówdzie ma za dużo tłuszczyku, a co najważniejsze spostrzegana jest jako kujon niewarty najmniejszego zainteresowania. Gdy zwraca na nią uwagę największy przystojniak w szkole, ma nadzieję, że wreszcie ktoś zauważy wewnętrzne piękno, które drzemie przecież w każdym z nas. Chciałaby, aby czas leciał szybciej, by chwile spędzane bez Ethana jak najprędzej się skończyły. Natomiast Victor to osiemdziesięcioletni mężczyzna, który osiągnął w życiu wszystko, jest na czternastej pozycji najbogatszych ludzi na świecie, ma domy, samochody, firmy, ale w pogoni za sukcesem i pomnażaniem majątku zatracił gdzieś miłość, którą przed laty obdarzał swą żonę Grace. Gdy dowiaduje się, że jest śmiertelnie chory, postanawia przedłużyć swoje życie, chciałby mieć jeszcze więcej czasu...\n"Człowiekowi, który może mieć wszystko, większość rzeczy nie potrafi dać radości. A człowiek bez wspomnieć nie jest niczym więcej niż pustą skorupą."\nPodczas lektury Zaklinacza czasu śledzimy losy trójki bohaterów, którzy chcieliby mieć więcej lub mniej czasu. Książka Alboma nie jest łatwa, lekka i przyjemna, nie polecam zabierania jej za sobą na relaks na plaży. Styl powieści kojarzył mi się z Biblią, zdania są krótkie, a język momentami poetycki. Mam wrażenie, że jest to opowiadanie, być może dlatego, że książkę tę czyta się szybko i jest stosunkowo cienka.\nByłam ciekawa, jak potoczą się losy bohaterów, ale niestety nie potrafiłam się z nimi utożsamić, byli mi obojętni. Choć chciałam dowiedzieć się, jak zakończą się ich historie i czy może ich losy się przeplotą, to nie czytałam ich z bijącym sercem i przyspieszonym oddechem. Być może dlatego, że ich zachowanie i wybory niejednokrotnie irytowały mnie. Zastanawiałam się po co osiemdziesięciokilkuletni mężczyzna chce się zamrozić, by obudzić się za kilkadziesiąt/kilkaset lat i wyleczyć raka, skoro i tak, nie oszukujmy się, znajduje się u kresu życia i większą jego część ma za sobą. Jeśli chodzi o Sarah to momentami czułam się jakbym czytała o dwóch różnych osobach, bo skoro była naprawdę inteligentna, zdawała wyśmienicie wszystkie egzaminy, to dlaczego momentami była taka głupia i naiwna? Podejrzewam, że to miłość tak obezwładniła jej umysł, by robić wszystko aby Ethan poświęcił jej choć jedną chwilę uwagi więcej. Muszę jednak przyznać, że w pewnym momencie jej współczułam.\nPowiem szczerze, że mam co do tej książki mieszane uczucia. Nie zachwyciła mnie, nie porwała, zabrakło mi w niej czegoś, jakiejś iskierki, która sprawiłaby, że powieść ta wywołałaby u mnie jakieś większe emocje. Lecz 100 ostatnich stron było naprawdę dobrych i myślę, że gdyby cała książka taka była, to z pewnością mogłabym ją polecić każdemu. Nasunęła mi się taka myśl, że zanim ludzie zaczęli odmierzać czas byli wolni, a odmierzanie czasu stało się ograniczeniem naszej wolności. Zaklinacza czasu ani nie polecam ani nie odradzam, myślę, że sami powinniście spróbować i wyrobić sobie własną opinię, być może na Was wywrze większe wrażenie.\nAutor: Karolina Jańczuk o 14:24 5 komentarzy:\nEtykiety: 6/10, Mitch Albom, Zagraniczne, Znak\nCo nowego przyniesie sierpień 2014 czyli zapowiedzi!\nJanet Evanovich - Złośliwa trzynastka\nDrugi tom trylogii Wayward Pines o losach agenta specjalnego Ethana Burke, który trafia do tajemniczego miasteczka w stanie Idaho, gdzie wszystko jest grą pozorów. Jest tylko jedna rzecz straszniejsza niż obłęd: świadomość, że jesteś przy zdrowych zmysłach... „Wayward Pines jest kulminacją moich dwudziestoletnich starań, których celem było stworzenie czegoś, co wywołałoby we mnie podobne odczucia jak Miasteczko Twin Peaks, Przystanek Alaska, Z Archiwum X czy Lost. Zgubieni”. Blake CrouchNa podstawie trylogii Wayward Pines powstał dziesięcioodcinkowy serial telewizji FOX. W postać Ethana Burke'a wcielił się Matt Dillon – nominowany do Oscara za rolę w Mieście gniewu. Reżyserem filmu jest M. Night Shyamalan, twórca takich kinowych hitów jak Szósty zmysł czy Osada.\nCzy potęga miłości wystarczy aby uratować czyjeś życie?Rudowłosa Ania Kraska, która w Imię miłości przybyła do Jabłoniowego Wzgórza jako drobna, wystraszoną 10-latka, w kolejnej części opowieści staje się piękną, pewną siebie młodą lekarką. Jednak nie tylko ona będzie tu główną bohaterką - na jej drodze stanie przerażony, bezbronny, porzucony przez matkę czterolatek. Ania jest gotowa poświęcić bardzo wiele, żeby mu pomóc . To nie koniec niespodzianek- losy Ani z Jabłoniowego Wzgórza dziwnym trafem splotą się z losami bohaterów Wiśniowego Dworku. Uczucia, intryga kryminalna, mafijne porachunki i nadzieja na prawdziwą miłość to składniki tej emocjonującej lektury.\nMistrzowski styl autora 15 dni bez głowy, tytułu gorąco przyjętego przez polskich recenzentów.\nHistoria młodej dziewczyny, która zachodzi w ciążę. Chłopak znika, zaś główna bohaterka postanawia urodzić dziecko. Młodszy brat wspiera siostrę i nie może doczekać się Gonza. Powieść wzrusza, bawi i zaskakuje. Znakomity język, świetne postaci niezapomniane sceny.\nTo są właśnie pozycje, które zostaną wydane w sierpniu i które chciałabym przeczytać. W niektórych przypadkach mam do nadrobienia poprzednie tomy. Dajcie znać, które książki Was zaciekawiły i które macie w planach :)\nAutor: Karolina Jańczuk o 16:33 4 komentarze:\nLiliana Fabisińska - Maksio ma kłopoty, Pierrota bolą kopytka czyli kilka słów o książkach dla dzieci\nTytuł: Maksio ma kłopoty, Pierrota bolą kopytka\nSeria: Klinika pod Boliłapką tom 1 i 2\nNie recenzuję książek dla dzieci, ale z racji tego, że mam młodszego brata, wciąż je czytam. Ostatnio już rzadziej, bo nauczył się czytać samodzielnie, ale czasem się zdarza. Nie mogłam przejść obojętnie obok nowej serii książek pani Liliany Fabisińskiej, której poprzednie dzieła wspominam z niemałym sentymentem. Gdy miałam 10-11 lat z wypiekami na twarzy czytałam o losach dziewcząt z serii Bezsennik oraz o przygodach Amora z powieści Amor z ulicy Rozkosznej i Amor i porywacze duchów. Te dwie ostatnie były dla mnie wyzwaniem, ponieważ są dosyć grube, ale radość, jaką czerpałam z ich czytania jest nie do opisania. To powieści przygodowe, idealne zarówno dla dziewczynek jak i dla chłopców.\nMaksio ma kłopoty i Pierrota bolą kopytka to dwie pierwsze części serii Klinika pod Boliłapką opowiadającej o tym, jak należy opiekować się zwerzętami. W pierwszym tomie serii spotykamy Filipa, którego największym marzeniem jest posiadanie psa. Podpatrujemy, co robić, by nasz pies był zawsze szczęśliwy i zdrowy. Gdy Maksio, pupil Filipa zaczyna zachowywać się nietypowo, trafia pod opiekę pani Magdy, weterynarz z kliniki pod Boliłapką, która wyleczy go z choroby o nazwie babeszjoza. Dzięki wielu informacjom na temat jej objawów, leczenia i zapobiegania zarówno dzieci jak i rodzice będą mogli w przyszłości rozpoznać tę chorobę u swoich psiaków i niezwłocznie udać się na leczenie. Natomiast w książeczce Pierrota bolą kopytka spotykamy konia, który również zaczyna cierpieć na dziwną przypadłość - tu również interweniuje pani Magda, instruując zarówno bohaterów jak i czytelników, jak postępować w przypadku pojawienia się choroby.\nKsiążki z serii Klinika pod Boliłapką są idealnym połączeniem zabawy i nauki. Dzieci poprzez miłe spędzanie czasu na lekturze mogą nauczyć się mnóstwa przydatnych rzeczy. Książeczki uczą również miłości do zwierząt, tego że są one żyjącymi stworzeniami potrzebującymi miłości i opieki. Uświadamiają, iż zwierzęta są naszymi braćmi, których trzeba szanować. Uważam, że są to prawdy, które należy przedstawiać dzieciom już od najmłodszych lat, by jako osoby dorosłe nie krzywdziły zwierząt.\nW książeczkach zawarta jest również duża ilość wiedzy merytorycznej, informacje konsultowane były z lekarzem weterynarii, dzięki temu mamy pewność, że nie są wyssane z palca. Oprócz tego ich bohaterowie są grzeczni, wiedzą, że należy zawsze odrabiać lekcje i być przygotowanym na zajęcia oraz pomagać rodzicom. Polecam je dzieciom w wieku 7-9 lat - mamy tu sporo tekstu, ale również czarno-białe ilustracje, które mogą znudzić młodsze dzieciaki, chcące pooglądać duże kolorowe obrazki. Jeśli macie w rodzinie dzieciaki w tym wieku to seria Klinika pod Boliłapką jest idealnym pomysłem na prezent.\nKlinika pod Boliłapką:\nMaksio ma kłopoty ׀ Pierrota bolą kopytka ׀ Muszka, która nie umie latać ׀ Jeżynka nie chce się bawić ׀ Hopek nie może jeść\nZa książeczki dziękuję Grupie Wydawniczej Publicat.\nAutor: Karolina Jańczuk o 15:39 3 komentarze:\nEtykiety: 8/10, Liliana Fabisińska, Papilon, Polskie\nLipiec był dla mnie zdecydowanie dobrym miesiącem pod względem książkowym i nie tylko. To mój ulubiony miesiąc w roku i szkoda mi, że już się skończył :( Właśnie w lipcu są moje urodziny, chociaż po raz pierwszy nie podchodziłam do nich z taką radością jak zwykle i dzień ten spędziłam jak każdy inny, chyba się starzeję :P Nie przeczytałam zbyt wielu książek, ale nie spotkałam się na szczęście z żadnym gniotem. Moim odkryciem stały się Służące Kathryn Stockett, które musicie przeczytać, a także wreszcie przeczytałam dwie książki, które miałam w planach już od bardzo długiego czasu, mianowicie Wybranych C.J.Daugherty i Natalii 5 Olgi Rudnickiej. Recenzje tych książek są oczywiście na blogu.\nPoczyniłam też drobne zmiany w recenzjach, choć pewnie nikt tego nie zauważył. Są dla mnie ważne, choć nieznaczne. O co chodzi? Nie dodaję już oceny książki bezpośrednio pod recenzją, zainspirował mnie do tego post na czyimś blogu, niestety nie pamiętam kompletnie, gdzie go przeczytałam. Wprawdzie dodaję ocenę w etykietach, ale w głównej mierze po to, by można było rozróżnić, które książki są według mnie słabe, a które godne przeczytania. : Już wiem, gdzie o tym przeczytałam - na blogu Ludzkiej Sokowirówki klik\nMuszę też wspomnieć o moim lipcowym odkryciu. Oczywiście dzięki blogosferze, też już nie pamiętam u kogo konkretnie o tym przeczytałam. Poznałam dwa rewelacyjne blogi prowadzone przez tę samą dziewczynę, wprawdzie nie o tematyce książkowej, ale lifestylowej. Jeden z nich to www.martapisze.pl; autorka porusza tu przeróżne tematy, a drugi to www.codzienniefit.pl, którego tematyką jest po prostu bycie fit. Urzekł mnie styl Marty i regularnie ją czytam.\nOK, teraz tradycyjne podsumowanie miesiąca :)\n* Beata Pawlikowska "W dżungli zdrowia"\n* Jessica Brody "Klub Karmy"\n* Kathryn Stockett "Służące"\n* C.J.Daugherty "Wybrani"\n* Olga Rudnicka "Natalii 5"\n* Mitch Albom "Zaklinacz czasu"\n* Liliana Fabisińska "Pierrota bolą kopytka"\nLiczba przeczytanych stron: 2626\nŚrednia liczba stron dziennie: 85\nNajczęściej czytana recenzja: C.J.Daugherty "Wybrani"\nNajlepsza książka: K.Stockett "Służące"\nDajcie koniecznie znać, jakie perełki przeczytaliście w lipcu!\nAutor: Karolina Jańczuk o 14:28 7 komentarzy:


również poza pozycjami, którym towarzyszą jako tło. Muzyka filmowa to ciekawa dziedzina sztuki, czasem lekceważona, ale bez wątpienia warta uwagi ? możemy dzięki niej poczuć się jak bohaterowie ulubionego filmu. Niektórzy jej ko\nDodane: 27-03-2016 23:30\nBudowlane maszyny w skrócieTrudy pracy w weterynariiIn general dentistry Ale jak wykonać audyt bhp?Ogólnie o poradach prawnychHale namiotoweBania ruska do kąpieli nawet zimąOil, gasoline and other fluids your car needsJak sprzątać?Reklama za pomocą materiałów drukowanychWykańcza Cię Już Szukanie Rozwiązań Aby kupić oprogramowanie dla logistyki?Czy problemy z insektami to konsekwencja braku czystości?Oto Jak Wreszcie Parzyć Wyśmienitą Kawę W 8 DniSztukateria wraca do łaskWoreczki materiałowe na buty. Lepsze od foliówki?Kilka porad odnoście sukienekPorady o ekspresachZanim pojedziesz do HiszpaniaZanim zaczniesz się wspinać - kilka poradJakie prawo mamy w naszym kraju?Inżynieria samochodowaCeny i jakość druku. Kilka słów o poligrafiiCzy da się w 2020 Szkolić z bhp w Opolu?Porady prawne- i te darmowe i te płatne. Które lepsze?Dziecięce akcesoria. Krótko i na tematO dobrych adwokatach i prawiePrzemysł o technika - olejeSafety and technical condition of your carNa temat pomp hydraulicznych


Kolejka linowa Guinands, Allos: domy wakacyjne | HomeAway\nPrzestronny apartament z dużym tarasem w przyrodzie\nPrzestronny apartament o powierzchni 70m2 / 6p. w domku położonym 500 m od wioski Allos\nDom w samym sercu Alpes de Haute Provence\nW 2014 r. Domek we wsi Allos, mieszkanie 3-pokojowe, 50 m2 na poziomie ogrodu\n2020 — oferujemy Ci 503 domków wakacyjnych koło miejsca takiego jak Kolejka linowa Guinands. Od 53 obiektów typu Domy do 255 obiektów typu Apartamenty/mieszkania, tu jest ten idealny na pobyt z najbliższymi koło miejsca takiego jak Kolejka linowa Guinands.\nOczywiście. Liczba obiektów takich jak Domy dostępnych na HomeAway w pobliżu miejsca takiego jak Kolejka linowa Guinands to 53 . Nasze popularne typy obiektów do wynajęcia w pobliżu miejsca takiego jak Kolejka linowa Guinands to:\nTak, możesz wybrać swój wymarzony dom, w którym znajduje się basen spośród 76 domów w pobliżu miejsca takiego jak Kolejka linowa Guinands. Użyj naszej wyszukiwarki, by zobaczyć dostępne domy.\nCzy mogę zarezerwować dom wakacyjny online lub natychmiastowo w pobliżu miejsca takiego jak Kolejka linowa Guinands?\nTak, na HomeAway znajdziesz szeroki wybór 501 domów, które możesz bezpośrednio zarezerwować online i 158 domów z dostępną opcją natychmiastowej rezerwacji, wszystkie w pobliżu miejsca takiego jak Kolejka linowa Guinands. Nie czekaj, zobacz co możemy Ci zaoferować przy użyciu naszej wyszukiwarki i przygotuj się na swój następny wyjazd niedaleko miejsca takiego jak Kolejka linowa Guinands!\nKolejka linowa Guinands — odkrywaj miejsca w pobliżu\nWyciąg narciarski Pont de l’Abreau\nWyciąg narciarski Clappe


Co to jest FTP i jak je sprawdzam? W ile watów udało mi się zyskać po roku? Co z Vo2Max? – Prawie.PRO\nPosted on 12 października 2017 by Leszek\nRegularnie sprawdzam swoje FTP (funkcjonalną moc progową) oraz wydolność za pomocą współczynnika Vo2Max. Te dwie wartości dają mi pełen wgląd w progres formy, zwłaszcza poza sezonem.\nFTP wyrażone w stosunku W/kg jest jak ilość koni mechanicznych w samochodzie. Vo2Max jak pojemność silnika. To podstawowe parametry, które świadczą o Twojej kondycji, stopniu wytrenowania i dają możliwość porównania swojej formy do innych.\nCo to jest to FTP w kolarstwie?\nFunkcjonalna moc progowa to w skrócie maksymalna ilość watów jaką jesteś w stanie generować nieprzerwanie przez 60 minut. Dawniej ustalenie ten wartości wiązało się ze skomplikowaną procedurą laboratoryjną. Dziś to elektronika w połączeniu z miernikiem tętna, kadencji oraz mocy jest w stanie na podstawie jednego testu wytyczyć przybliżoną wartość progową.\nJak wygląda test na FTP?\nIstnieją różne schematy. Zazwyczaj różnią się długością oraz interwałami w nich zawartymi. Pierwszym krokiem jest solidna rozgrzewka o optymalnej objętości. Nie może być zbyt krótka, bo wówczas istnieje szansa niedogrzania mięśni i stawów, ani zbyt wyczerpująca, bowiem wpłynie to negatywnie na wynik tego trudnego sprawdzianu.\nKolejnym etapem jest test naszej wytrzymałości i siły. Masz za zadanie albo np. przez 20 minut pedałować na 100% swoich możliwości lub stopniowo zmieniać strefę mocy zgodnie z instrukcjami urządzenia monitorującego w określonym czasie.\nNastępnie urządzenie mając do dyspozycji pomiar czasu, mocy, tętna i naszą wagę jest w stanie przeprowadzić estymację funkcjonalnej mocy progowej wyrażonej skrótem FTP.\nCo potrzebuję do przeprowadzenia testu funkcjonalnej mocy progowej?\nUrządzenie monitorujące, które jest w stanie przeprowadzić test (np. zegarek, komputer pokładowy, oprogramowanie PC) oraz zestaw czujników – tętna i mocy. Niekiedy jest wymagany jest także pomiar kadencji.\nJednak najlepiej jest test FTP przeprowadzać na trenażerze. To głównie ze względu na powtarzalność warunków oraz brak czynników zewnętrznych, które mogą zakłócić test. Mam tutaj na myśli choćby ruch drogowy, skrzyżowania czy innych uczestników na drodze. Po za tym na trenażerze jesteśmy skłonni do większej koncentracji – skupienia wyłącznie na wyniku, bez ryzyka dekoncentracji.\nKiedy i co jaki interwał czasu przeprowadzać test FTP?\nAmator bez problemu może powtarzać test co 30-60 dni. Jednak nigdy przeddzień ważnych zawodów czy dalekich wypraw rowerowych. Po przeprowadzeniu testu warto następne 48h poświęcić na regenerację. To bardzo wyczerpujący sprawdzian, który przeprowadzony zgodnie z wytycznymi z pewnością następnego dnia będzie odczuwalny „w nogach”.\nZdania są podzielone co do regeneracji przed testem FTP. Jedni uważają, że zdecydowanie lepsze wyniki osiągają pod koniec cyklu treningowego, pozostali preferują pomiar mocy progowej wyłącznie poprzedzony kilkudniowym odpoczynkiem.\nFTP to nie tylko waty, ale przede wszystkim stosunek mocy do masy zawodnika.\nSame waty nic nie powiedzą o twojej kondycji na tle innych. Najistotniejszy jest iloraz watów do kilogramów, np. 3 W/kg. To odpowiedź dlaczego najszybsi (zwłaszcza w górach) okazują się zawodnicy postury Rafała Majki czy Michała Kwiatkowskiego. Oni osiągają najlepszy współczynnik W/kg. Po prostu.\nŚledzę progres formy wyłącznie poprzez FTP oraz Vo2Max.\nWczoraj przeprowadziłem kolejny test FTP przy pomocy Garmin Edge 820, który dyrygował całym sprawdzianem oraz oporem na trenażerze. Rezultat bardzo pozytywnie mnie zaskoczył – 280 W = 3.33 W/kg. To nie jest mistrzowski wynik – zawodowcy osiągają niemal dwukrotnie lepsze rezultaty. Nie mniej jestem zadowolony z postępów. Jeszcze przed rokiem nie mogłem liczyć na więcej niż 245 W. Dwa lata temu nie osiągałem nawet 210 W i stosunku 2 W/kg. Wraz z poprawą współczynnika FTP zauważam wzrost wydolności wyrażonego poprzez Vo2Max, które aktualnie wynosi 51 ml/kg/min.\nSkąd taka poprawa na przestrzeni ostatniego roku? To nie tylko wynik aktywnego planu treningowego, który trwa u mnie przez 12 miesięcy w roku. To przede wszystkim wynik redukcji mojej masy. W tym czasie straciłem niemal 18 kilogramów. Głównie za sprawą diety oraz treningu.\nDlatego tak istotny jest dla mnie stały interwał testów FTP. Mam obiektywne dane, które za pomocą liczb oceniają mój rozwój. Subiektywne wrażenia pozostawiam na boku.\nThis entry was posted in Trening, Wideo and tagged FTP (kolarstwo), Vo2max, wat/kg.


Nagraj sobie sam #3 – panorama\nPrzez Jakub Załęski dnia\t 25 kwietnia 2016 Komentarzy\nW poprzedniej części naszego małego cyklu Nagraj sobie sam zajmowaliśmy się pojęciem przestrzeni w miksie i częstotliwościami konkretnych partii. Dzisiaj powiemy o tym nieco więcej, bo zajmiemy się panoramą.\nPrzestrzeń naszego nagrania możemy rozważać w kilku wymiarach:\n– odległość partii od słuchacza kontrolujemy suwakami głośności („przybliżamy” bądź „oddalamy” poprzez podniesienie lub obniżenie głośności),\n– miejsce w przestrzeni stereo (lewy/prawy kanał) zmieniamy właśnie poprzez ustawienia panoramy,\n– ponadto ustalamy porządek w miksie poprzez kontrolę częstotliwości.\nZatem co daje nam zmiana panoramy elementów naszego miksu i jak się tym zająć?\nObsługę naszego DAW’a mamy w jednym palcu, więc wiemy o pokrętłach oznaczonych jako „PAN” albo „PANNING” na poszczególnych kanałach miksera. Właśnie nimi kontrolujemy parametry panoramy. Jeżeli dobrze ją zastosujemy, to nasz miks zachowa klarowność, będzie się go dobrze słuchało i unikniemy chaosu związanego z „przeładowaniem” całości.\nDla gitarzystów najważniejsze będzie oczywiście odpowiednie rozłożenie w stereo ścieżek riffów oraz partii solowych. Wspominaliśmy o tym nieco w artykule na temat DAW. Najogólniej rzecz biorąc, musimy nagrać przynajmniej dwa podejścia danego riffu, żeby zabrzmiał on potężnie. Robimy to po to, aby niewielkie różnice w każdym nagraniu uzupełniały się nawzajem i dodawały naturalności – taki zabieg da nam o wiele lepszy rezultat niż skopiowanie partii. Następnie dwie takie ścieżki rozrzucamy odpowiednio na lewy i prawy kanał. Proporcje stosujemy wedle uznania – od 50% do 100% na stronę – wszystko zależy od charakteru brzmienia naszej ścieżki, pożądanego efektu końcowego, no i naszych własnych preferencji. Osobiście lubię dawać 70-90%. Solóweczki możemy zostawić na środku – jeżeli są bardzo istotne dla utworu, lub lekko przesunąć w lewo/prawo o ok. 30-40%, jeśli są to tylko jakieś melodyjki i upiększacze. Reverb też się przyda. Ponownie to kwestia preferencji i zamysłu całego utworu.\nCo jednak robić z innymi instrumentami?\nPrzede wszystkim musimy pamiętać o kilku rzeczach. Warto tutaj kierować się zasadą: im mniej „ważny” jest dany instrument, tym „szerzej” możemy go rozmieścić. Zatem elementy najważniejsze dla sekcji rytmicznej zawsze zostawiamy w centrum. Gitara basowa, stopa oraz werbel powinny być ustawione w samym centrum. W przeciwnym wypadku przy słuchaniu takiego utworu słuchacz będzie odczuwał ogromny dyskomfort. Wokal również jest najistotniejszy w utworze, więc także umieszczamy go na środku, a jedynie ewentualne chórki/harmonie możemy rozłożyć w panoramie.\nCo z resztą? Na przykład wszystkie blachy perkusji możemy rozmieścić bardzo szeroko – w zasadzie każdy talerz może być w nieco innym miejscu panoramy. Tomy też możemy lekko przesunąć. Korzystając z pluginów takich jak EZDrummer albo MT PowerDrumKit 2 nie musimy się o to martwić – narzędzia te automatycznie robią to odpowiednio we wbudowanym mikserze. Wszelakie syntezatory i elementy tła, zależnie od ważności w utworze, możemy dla przykładu potraktować podobnie jak gitary. Zastosować dwie oddzielne ścieżki nieco różniące się brzmieniem i rozmieścić je na lewo i prawo, pamiętając o tym, aby nie zająć miejsca innych instrumentów.\nCzasami jednak może nam się trafić dźwięk, którego nie mamy zamiaru za bardzo przesuwać, ale nie chcemy też go w samym środku miksu. Jest tak na przykład z dźwiękiem klaśnięcia, czyli tzw. „clapem”. Możemy potraktować go takim zabiegiem: kopiujemy sampel, przesuwamy go kilka milisekund względem oryginału, no i rozkładamy obie ścieżki na przykład po 50% na stronę. Dzięki temu nie zabierze nam on przestrzeni przeznaczonej dla ważniejszych instrumentów i przy tym dalej będzie brzmiał mniej więcej tak, jak tego chcieliśmy. Ten trik przyda się też na przykład do chórków – warto z tym eksperymentować.\nW kwestii panoramy to w zasadzie wszystko, co powinniśmy wiedzieć. Oczywiście tak jak ze wszystkim konieczna będzie praktyka, eksperymentowanie oraz osobiste podejście do danego utworu. Nie trzeba trzymać się sztywno wszystkiego, co tutaj napisałem. Zatem do dzieła! Niech Wasze miksy zabrzmią przestrzennie i ciekawie!\nNa zakończenie jeszcze mały przykład dźwiękowy. Pierwszy bez jakiegokolwiek manipulowania przestrzenią. Drugi natomiast z wykorzystaniem wszystkiego, czego nauczyliśmy się w tym i poprzednich częściach Nagraj sobie sam – czyli panorama, częstotliwości, głośności itd.\nDobre brzmienie gitary za darmo! Miksujemy!


Demonszy i Piotr Tkacz we Wrocławiu — uwolnijmuzyke.pl\nAktualnościprzemek February 20, 2013\nDemonszy i Piotr Tkacz we Wrocławiu\nDemonszy oraz Piotr Tkacz\nGrane na żywo słuchowisko o wywoływaniu duchów\nDemonszy stanowi nieistniejące słowo, którego wymyślona definicja to dźwiękowe manifestacje duchów stukających i/lub dźwięki szumiące z tyłu czaszki, tak że już nie wiesz, czy to w głowie szumi, czy może sąsiadowi popsuł się telewizor. “Szumy, zlepy, ciągi” oparte na niekończących się repetycjach. Na koncercie we Wrocławiu będzie można uczestniczyć w projekcie zatytułowanym “Spirytuologia” – granym na żywo słuchowisku o wywoływaniu duchów.\n“Mikrofon kieruję na dom. W kącie dudni wilgotny bas. Z sufitu skapują strzępki rozmów, coś nieoczekiwanego, telewizor, radio, melodia, której nie możesz poznać. Z szumu wyłaniają się duchy. Nagrywam je na kasety. Podczas koncertu – a może seansu spirytystycznego – wywołuje je za pomocą walkemanów, samplera. starych mikrofonów i paru efektów, spiętych tuzinem kabli.” – tak autorzy opisują powstawanie swojego artystycznego projektu.\nPiotr Tkacz (ur. 1985 w Poznaniu) – pisze, głównie o muzyce, prowadzi audycję, organizuje koncerty, występuje, nagrywa. Współtworzy projekty Kurort, Radioda, Revue svazu českých architektů, Stupor, jest otwarty na różne spotkania improwizacyjne, a także wykonuje partytury tekstowe i graficzne. Z Patrykiem Daszkiewiczem i Patrykiem Lichotą współtworzy też enigmatyczny projekt Ryzykowna Wyprawa Batyskafem.\nPiotr Tkacz jak DJ 2 Lewe Ręce zaprezentuje set pod tytułem: ”Forcing things usually works beautifully.”\nMiejsce: Druga Fala (Falanster)\nKoncertowy wieczór w Krakowie vol.1\nSBTRKT jednak nie przyjedzie na WWMF


Rozszerzona profilaktyka przeciwretrowirusowa w celu zmniejszenia przenoszenia wirusa HIV-1 z mleka matki ad 6 – psycholog poznań\nBez względu na status zakażenia HIV-1 w trakcie badania zmarło 285 niemowląt: 106 w grupie kontrolnej, 89 w rozszerzonej grupie newirapiny i 90 w rozszerzonej podwójnej profilaktyce. Spośród tych niemowląt, osoby, które zmarły w wieku 9 miesięcy, obejmowały 71 w grupie kontrolnej, 55 w rozszerzonej grupie newirapiny i 51 w grupie z rozszerzoną podwójną profilaktyką. Chociaż śmiertelność w grupie kontrolnej przewyższała śmiertelność w dwóch grupach z rozszerzoną profilaktyką po ukończeniu 6 miesięcy, różnice nie były znaczące (ryc. 2B). Po 9 miesiącach śmiertelność wynosiła 8,9% (95% CI, 7,1 do 11,1) w grupie kontrolnej, 6,8% (95% CI, 5,2 do 8,7) w rozszerzonej grupie newirapiny i 6,3% (95% CI, 4,8 do 8.2) w grupie z rozszerzoną podwójną profilaktyką.\nTabela 3. Tabela 3. Powiązane czynniki ryzyka w przypadku zakażenia HIV-1 i zakażenia wirusem złożonym HIV-1 lub zgonem. Tabela 3 przedstawia wyniki analiz proporcjonalnych hazardów Coxa czynników ryzyka zakażenia HIV-1 i zakażenia HIV-1 lub śmierci. W skorygowanej analizie oba schematy profilaktyki rozszerzonej były istotnie związane ze zmniejszonym ryzykiem zakażenia HIV-1; zmniejszenie liczby matczynych komórek CD4 było związane ze zwiększonym ryzykiem zakażenia. Niższa waga urodzeniowa noworodka była również związana ze zwiększonym ryzykiem zakażenia HIV-1 lub śmierci.\nGłównymi przyczynami zgonu niemowląt były zapalenie żołądka i jelit (30% w grupie kontrolnej, 26% w rozszerzonej grupie newirapiny i 30% w grupie z rozszerzoną podwójną profilaktyką) i zapalenie płuc (26%, 23% i 21%, odpowiednio). Przeżycie bez HIV-1 było istotnie lepsze w obu grupach z profilaktyką rozszerzoną do wieku 9 miesięcy oraz w grupie z rozszerzoną nevirapiną do 15 miesiąca życia (ryc. 2C).\nTabela 4. Tabela 4. Poważne zdarzenia niepożądane. Ogólnie, 1283 ciężkich działań niepożądanych zgłoszono u 887 niemowląt, przy czym nie stwierdzono istotnych różnic między trzema grupami badawczymi w przypadku jakiegokolwiek zdarzenia niepożądanego (P = 0,34 dla wszystkich porównań za pomocą dokładnego testu Fishera) lub w przypadku uporządkowanego powiązania z niepożądanymi zdarzeniami (P = 0,14 dla test Jonckheere-Terpstra11) (Tabela 4). Najczęstsze poważne działania niepożądane we wszystkich trzech grupach dotyczyły układu oddechowego (329 zdarzeń), przewodu żołądkowo-jelitowego (227 zdarzeń) i hematologicznych (191 zdarzeń), a wskaźniki były podobne we wszystkich trzech grupach badawczych (tabela 2 w dodatkowym dodatku). Ogólnie, najpoważniejsze zdarzenia niepożądane (87,3%) nie były znacząco związane z badanym lekiem\n[podobne: provivo lublin, climea test menopauzalny, hipertrójglicerydemia ]\nPowiązane tematy z artykułem: climea test menopauzalny hipertrójglicerydemia provivo lublin


Spektrum – nowe możliwości dla firmy | NetzData\n9 maja 2019 Administrator Netz Data\nOd wielu lat nikogo już nie dziwi zawieranie umów czy dystrybucja ważnych dokumentów poprzez e-mail. Niezmiennie jednak to papier jest najpopularniejszym nośnikiem dokumentów w większości polskich przedsiębiorstw. Poza problemami związanymi z przechowywaniem oraz katalogowaniem setek, czy tysięcy dokumentów pojawiają się również różnego rodzaju ryzyka. Zniszczenie czy zgubienie ważnych dla firmy dokumentów lub informacji może nieść za sobą znaczące straty dla firmy.\nZ myślą o minimalizacji szkód narodziło się Spektrum – flagowy produkt Netz Data oferujący elektroniczny obieg dokumentów, którego początki przybliża Ireneusz Ziomkowski, Prezes Zarządu.\n– Pamiętam ten moment bardzo dokładnie, jakby zdarzył się wczoraj. Jakieś 10 lat temu straciliśmy naprawdę ogromny kontrakt, dla dużego Klienta. Zamówienie przyszło do nas faksem, który został położony na biurku. W tym samym czasie do biura przyjechał kurier z przesyłką w dużym kartonie. Położył on karton na biurku i nasze zamówienie przykleiło się do dna tego kartonu, trafiając wraz z nim do magazynu. Kontrakt przepadł, gdyż nie odpowiedzieliśmy na tę ofertę. Wtedy to podjęliśmy decyzję, że stworzymy system do obsługi obiegu dokumentacji w firmie. Powstało Spektrum – produkt, który do dziś używamy i sprzedajemy innym firmom, dzięki któremu nie ma możliwości by jakikolwiek wpływający do firmy dokument zaginął lub pozostał bez odpowiedzi.\nPodstawową i najważniejszą funkcją Spektrum jest wsparcie elektronicznego obiegu dokumentów w firmie.\nSystem daje pewność, że dokumenty są zawsze dostępne, z każdego miejsca na Ziemi oraz co najważniejsze bezpieczne. Narzędzie to służy do automatycznego obiegu informacji w firmie. Na podstawie predefiniowanych w systemie obiegów, dokumenty są automatycznie dystrybuowane do pracowników odpowiedzialnych za opis, akceptację i kontrolę dokumentów. Wszystkie dokumenty w formie papierowej otrzymują indywidualne kody kreskowe, dzięki którym są automatycznie klasyfikowane. Dzięki współpracy systemu Spektrum z najpopularniejszymi programami finansowo-księgowymi w kraju, dokumenty mogą być automatycznie wprowadzane (wraz z dekretacją) do obsługiwanego przez księgowość programu. Spektrum wspiera, a co za tym idzie, ułatwia również pracę sekretariatu, m.in. dzięki zautomatyzowaniu procesów związanych z wysyłką dokumentów, drukowaniu etykiet adresowych, przygotowaniu pocztowej książki nadawczej itp. Spektrum pełni również rolę e-segregatora, w którym przechowywane są wszystkie dokumenty elektroniczne.\nDzięki współpracy z MS Office system może automatycznie „przyjmować” korespondencję mailową, natomiast współpraca z MS Excel daje możliwość szczegółowej analizy dokumentów.\nZastosowanie systemu pozwala uniknąć przetrzymywania dokumentów przez osoby biorące udział w procesie akceptacji dokumentów. System informuje i przypomina o konieczności akceptacji dokumentu. W każdej chwili można sprawdzić na jakim etapie akceptacji znajduje się dokument.\nSpektrum to nie tylko elektroniczny obieg dokumentów, to także kompleksowe rozwiązanie usprawniające wiele procesów. Pozwala ono na sprawne zarządzanie kluczowymi z punktu widzenia przedsiębiorstwa obszarami, które poniżej omówimy.\nFlota firmowa to moduł monitorujący kluczowe informacje na temat stanu pojazdów służbowych. Pozwala na rejestrację oraz analizę wszystkich kosztów związanych z ich utrzymaniem: ubezpieczenia, przeglądy, naprawy, a nawet paliwo. Dostarcza również informacji na temat pokonywanych tras oraz ilości przejechanych kilometrów. Raporty generowane przez narzędzie pozwalają na przeanalizowanie całkowitych kosztów utrzymania floty, biorąc pod uwagę koszty serwisowe czy spalanie paliwa. System posiada także opcję rezerwacji pojazdów, monitorowania ich wykorzystania oraz przypominania o terminach przeglądów technicznych i opłat związanych z pojazdami.\nZarządzanie zasobami ludzkimi odbywa się poprzez moduł umożliwiający planowanie, kontrolę oraz ustanawianie zastępstw za pracowników, którzy są nieobecni z powodu urlopu czy zwolnienia lekarskiego. Możliwość przekazywania obowiązków w przypadku nieobecności sprawia, że ważne dokumenty i informacje nie pozostają w zawieszaniu i bez akceptacji pomimo urlopu lub zwolnienia lekarskiego. Pozwala na planowanie pracy zespołu dzięki kalendarzowi pracowniczemu, wizualizację czasu pracy biorąc pod uwagę nieobecności oraz generowanie zarówno elektronicznych jaki i papierowych wniosków urlopowych.\nSprzęt firmy może być inwentaryzowany, stale monitorowany i w łatwy sposób przypisany do konkretnych pracowników. Daje to możliwość szybkiej analizy stanu sprzętu, jego wykorzystania, wymiany między pracownikami i sprawnego rozliczenia po zakończeniu pracy.\nRozliczanie czasu pracy oraz dodatkowych kosztów projektowych możliwe jest dzięki modułowi projekty, który pozwala w prosty sposób ocenić rentowność prowadzonego przedsięwzięcia. Bierze on pod uwagę ilość godzin potrzebnych do wykonania projektu, ilość zaangażowanych pracowników oraz wszelkie dodatkowe koszty, które firma ponosi w związku z jego realizacją.\nWsparcie pracy serwisu sprzętowego w firmie poprzez moduł umożliwiający rejestrowanie zgłoszeń serwisowych, przyjęć sprzętu i jego wydania. System ten pozwala sprawnie zarządzać zadaniami serwisowymi dzięki wbudowanemu terminarzowi, który posiada opcje podziału obowiązków między pracowników, ustawianie zleceń cyklicznych oraz przewidywanego czasu wykonania zadania.\nChcesz wiedzieć więcej? Napisz do nas na spektrum@netzdata.pl\nNastępny wpis Obsługa e-faktur w Spektrum


Fontanna di Trevi w Rzymie, wypalam.pl\nFontanna di Trevi w Rzymie jest jeszcze piękniejsza na żywo niż na jakimkolwiek obrazku.\nProces tworzenia tego obrazu był jednym z najdłuższych w mojej karierze. Nie wypalałem niczego tak skomplikowanego i szczegółowego jak ta najbardziej rozpoznawalna barokowa fontanna.\nPrace nad stworzeniem jakże zabytkowej fontanny trwały 41 lat (sick! – to tak jak z naszymi autostradami), a sam autor nie dożył jej ukończenia.\nLegenda głosi, że nazwa powiązana jest z imieniem „Trevia” noszonym przez dziewicę, która odkryła źródło wody użyte do budowy akweduktu w 19 r. p.n.e., który natomiast zasila fontannę. Wodę, jakże by inaczej, doprowadzaną przez ten akwedukt nazywa się „Acqua Virgo” czyli w wolnym tłumaczeniu wodami dziewiczymi. A więc będąc u jej stóp nie pozostało mi nic innego, jak wrzucić pieniążek.\nGdy zobaczyłem ten piękny zabytek nie mogłem oderwać od niego oczu. Przypominały mi się wszystkie detale, które pieczołowicie umieszczałem na desce, patrzyłem na nie i analizowałem… zastanawiałem się czy udało mi się odwzorować w miarę dokładnie wszystkie szczegóły. Był też moment kiedy zastygłem i po prostu się na nią gapiłem, ciesząc się, że odwiedziłem to miejsce, miejsce które było mi tak bardzo znajome.\nPod fontanną ciągle zbierają się tłumy turystów i podróżników. Ten plac u podnóża fontanny jest tak niesamowity, praktycznie nie zasypa. Ludzie zapełniają go praktycznie o każdej godzinie, gotowi spędzić chwilę czasu nieopodal historycznego zabytku. Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że w letnią noc o trzeciej nad ranem jest tam ciasno 🙂\nPod względem pirograficznym to była bardzo trudna praca. Zdarzało mi się spędzić przy niej kilka godzin, a wykończyć udało się raptem dwa gzymsy. Mnóstwo detali, wspaniała architektura, kolumny, rzeźby,kamienie, fontanna i zadowalający efekt końcowy.\nFormat: A2 (59,4×42 cm).\nI tak tam jeszcze wrócę!\nPrevious Project Matka z niemowlęciem\nNext Project Tablice Runmageddon


ący się tego rodzaju tłumaczeniami towarzyszy osobie, bądź delegacji w czasie podróży, podczas wizyt, na spotkaniach bądź w trakcie różnego rodzaju rozmów. Osoba zajmująca się tłumaczeniami towarzyszącymi nazywana jest tłumaczem ?\nDodane: 23-02-2018 00:12\nOsąd prawnika. Czyli o adwokatach i sądachKiedy warto pomyśleć o wynajmie mebli na duże wydarzenie?Electricians and their dutiesTechnology and the job of an electricianKomu potrzebne są kartki na święta?O chorobie stwardnienia rozsianego - leczenie i grupa ryzykaJak zamówić tłumaczenieZepsuty samochód - kilka poradOgólnie o odzieży medycznejPogrzeb - część naszego życiaBrief look at printingZanim zdecydujesz się na kolektory - kilka przydatnych informacjiKosmetyki dla wrażliwych. Olejki naturalneIdealnie wakacje nie istnieją? Hiszpania!PaliwaKilka ważnych informacji na temat silnikówSamochody i ich naprawaPraca w geodezji. Co robią geodeci na co dzień?Sprawy dla prawnikaZanim przyjdzie faja upałów - o klimatyzacjiKilka ważnych i potrzebnych informacji i mechanice i pompach hydraulicznychCo warto wiedzieć o energetyce słonecznej?Have you ever seen a bison?Kobieca odzież na zimęSTyl, meble z drewna i ekologia We're going to the dentist Implantolog BytomPorady jak i z czym nosić spódniceOdnawialna energia słońca. Jak uzyskać prąd ze światła słonecznego?Redukcja kosztów w biznesie


Forum LUGPOL :: Zobacz temat - [MOC]TRT\nForum LUGPOL Strona Główna » Tematycznie » Zew przyszłości » [MOC]TRT Poprzedni temat «» Następny temat\nWysłany: 2008-08-17, 21:36 [MOC]TRT\nInspiracją jest: Apocalypse Tank z Red Alert 3(jak i innych części RA), nie jest to wierna kopia ani nic takiego, tylko pomysł: wielki, ciężki, powolny, czołg.\nKolorystyka może wydawać się mdła i nieciekawa(miał być z początku cały czerwony)ale jest to również ukłon w stronę serii Red Alert (sowieckie jednostki są zawsze czerwone)\nGaleria po cenzurze TU\nPomysł jako taki bardzo ciekawy.\nSzkoda ,że nie jeździ ,ale tak to jest bardzo ładny:)\nWysłany: 2008-08-18, 15:28\nBardzo ciekawy czołg. Dość nietypowa kolorystyka. Cały czerwony wyglądał by gorzej niż czerwono-czarny.\nWysłany: 2008-08-18, 16:52\nBardzo ładne gąsienice, to Twój pomysł? :)\nZa to te dwa działka z round bricków (czy jak im tam:P) wyglądają paskudnie. Dość nietypowy jest kształt wieżyczki, sam nie wiem, czy mi się podobają... Osłony na gąsienicach wydają mi się zbyt masywne. Nie wiem czemu, ale kolorystyka przypomina mi trochę szwajcarski czołg Jeraca.\nMimo to model nie jest zły - na pewno został wykonany z pomysłem:)\nWysłany: 2008-08-18, 20:11\nUkład "4x4" jak i trapezowy kształt zaczerpnięty jest z mammoth tanka z Red Alerta 1-2, a to co widać, to wynik wielu prób stworzenia takiego układu będąc ograniczonym ilością ogniw.\nZa to te dwa działka z round bricków (czy jak im tam:P) wyglądają paskudnie.\nTu inspiracją był Apocalypse Tank z RA 3 (jak i cała wieżyczka), i jak się tak przyglądam to chyba faktycznie lepiej by wyglądały cale sześciokątne, ale niestety to kompromis między brakiem odpowiednich klocków a długimi lufami,\nOsłony na gąsienicach wydają mi się zbyt masywne\nNo niestety kolejny kompromis:/ miały być z KLIK (prawe i lewe)ale nagle okazało się że mam owych elementów na półtora osłony...\nNie wiem czemu, ale kolorystyka przypomina mi trochę szwajcarski czołg Jeraca.\nJeżeli mówimy o tym samym czołgu, to jak go zobaczyłem po raz pierwszy pomyślałem: "no fajnie, ktoś znowu przede mną zrealizował "mój" pomysł na MOCa, a konkretnie właśnie na mammoth tanka z RA"\nDzięki wszystkim za słowa krytyki jak i pochwały, może następna zmotoryzowana(tak tak wpływ PF Manticore Jeraca) wersja będzie pozbawiona powyższych wad, (jak na razie prace stoją w miejscu, spowodowane brakiem odpowiedniej ilosc gąsienic:/, a nie zanosi się żebym je szybko zdobył:/)\nWysłany: 2008-08-22, 08:54\nZ daleka wygląda bardzo fajnie, z bliska nieco gorzej ale też jest OK. Ładny kształt (przypomina nieco czołg Jerac'a).\nJedyne co mi nie pasuje trochę, to to że mogłoby być więcej 'kunsztu' w użyciu kolorów. Mam wrażenie że czarne wstawki w niektórych miejscach wyglądają jak jakieś plamy i za mocno rzucają się w oczy...\nWysłany: 2008-08-22, 14:06\nto to że mogłoby być więcej 'kunsztu' w użyciu kolorów\nDopiero powoli wprawiam się w budowanie, po dłuuugiej przerwie :)\nOstatnio zmieniony przez czempi 2008-08-22, 16:01, w całości zmieniany 1 raz\nJa, podobnie jak przedmowca, przyczepil bym sie do nieco przypadkowego uzycia kolorow. No i te wielgasnie lufy po bokach. Jakos do mnie one nie przemawiaja. Gdyby byly choc troche mniejsze. No, ale wtedy nie bylby to "Tiny".\nGeneralnie podoba mi sie. Moze nie jestem obiektywny, bo bardzo lubie giere RA. Czekam na nastepne pojazdy.\nOstatnio zmieniony przez Wookashek 2008-08-22, 14:50, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2008-08-23, 15:41\nohh... jak ja lubiałem Mamoth Tanki:)\nJak dla mnie Mocyk porządne wykonany i dopieszczony.\nFajna sprawa pobudować coś ze świetnej strategii.\nForum LUGPOL Strona Główna » Tematycznie » Zew przyszłości » [MOC]TRT


Pierwsze kroki w hodowli opasów - Strona 59 - Bydło - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nEdytowano Marzec 27, 2013 przez zbyszek8201\nMoze daj mu cos co bedzie jadl i podaj mu tego wiecej niz normalnie zeby sie najadl. U mnie nie chcial jejsc sruty to dostawal tylko kiszonke teraz je juz i srut i siano\nhm mierz mu temperature jak ma kolo 39stopni to dzwon po wet.\nEdytowano Marzec 30, 2013 przez synproboszcza\nJak Karmić jałówkę roczną żeby nie była zatłuszczona do zacielenia ? Jakie dawki i co jej dać ? Jałowka to mieszaniec... Sąsiad karmił za dobrze i musiał ją sprzedać bo nie zaszła ponoć przez otłuszczenie, nie chce popełnić błędu sąsiada no i zagłodzić też nie można ..\nsiano sloma witaminy woda.\nperes100 jakie witaminy polecasz dla jałówek powyżej roku i cielneych i jak wychodza cenowo?\npremiks albo lizawki\nlizawki od 8do 12,-za 10kg\npremix od 8,-do .......najczęściej spotykam 2,5kg w opakowaniu\nLizawki podaje ale chyba musze jeszcze pomyśleć o premiksach bo wydaje mi sie że czegoś im brakuje\nDaje ktoś z was Jorsea Rimii Spezjall czy coś w tym stylu jak coś zmyliłem to sorki. Dobre są te witaminy?\nA kto to wie... Praktycznie to samo co Bullenmast - w bulenie wiecej Fosforu , mniej Wapnia. Trzeba by porównać skład i odpowiedzieć sobie na jakich składnikach nam bardziej zależy.\nOsobiście bym się kierował ceną. Ile woreczek tego Rimi spezial ??\n@mickas kosztuję 70 zł dawka dzienna na szt to 100-150 gr\nEdytowano Kwiecień 1, 2013 przez Piotrek1975\ntak jak piszesz to jest w sumie to samo co bullenmast tylko mniejsza zawartość składników, niby bullen do chowu intensywnego a ten rumi do ekstensywnego... u mnie bullenmast 78zł, a ten rumi jest tańszy dokładnie nie pamiętam. a u was jakie ceny...\nU mnie bullenmast 77zł/worek.\nStosuje ktoś z was w żywieniu opasów ścinek ziemniaczanych sa tam małe obrane kartofle dość sporo ok 60% i skórki z tych kartofli posiekane , coś takiego jak pulpa ziemniaczana tylko że gęsta , chce to dawać zamiast kiszonek bo dla 5-10 małych byczków nie opłaca sie robić kiszonek\nJak ci zechcą to jeść to dawaj przecież to nie trucizna u mnie wszystkie ziemniaki idą do spasu a najlepsze są obierki tzn. najlepiej smakują cielakom tak jak i opasom.\nStojanow w jaki sposób kisiłeś ziemniaki\nEdytowano Kwiecień 3, 2013 przez karolr2\nkisilem razem w pryzmie z qq rozciagnajem kupe z qq na taka dlogosc miala byc i mieszalem turem pare przyczep qq i jedna ziemniakow i ta w kolko\nDawać można ale jako urozmaicenie.\nZiemniaki wiadomo skrobia -> cukier czyli krótkotrwała energia. Niestety nie wpływa to na nabieranie masy, bo białka są tam znikome ilości. Ale z drugiej strony zwierzakom należy się troszkę odmiany.\nJa jeśli już stosowałabym to naprzemiennie.\nU nas w okresie wrzesień-listopad daje się dodatkowo ziemniaki z własnych zbiorów.\nJedzą bardzo chętnie z ospą. W sumie nie ma się co dziwić. Jakbym codziennie dostawała to samo to każda zmiana się przyda


OptiHome SDU – Systemy FTTH dla budynków jednorodzinnych | FCA\nSystemy i usługi » OptiHome SDU\nSystem FTTH dla budynków jednorodzinnych OptiHome SDU\nSystem OptiHome SDU obejmuje grupę produktów przeznaczonych do budowy sieci FTTH dla zabudowy rozproszonej (ang. SDU – Single Dwelling Unit – oznacza budynki jednorodzinne). W zabudowie jednorodzinnej – (wolnostojącej, bliźniaczej lub szeregowej) – najbardziej perspektywicznym rozwiązaniem dla infrastruktury osiedlowej jest budowa sieci w oparciu o mikrokanalizację doziemną (szczegóły opisane zostały w rozdziale MikroKan) choć czasem budowana jest infrastruktura z wykorzystaniem linii napowietrznych (patrz rozdział FibAir).\nBez względu na technikę w jakiej zbudowane będą przyłącza konieczne są w tym obszarze sieci punkty dystrybucyjne w postaci zewnętrznych szafek stojących lub wiszących a także słupków dystrybucyjnych. Poszczególne przyłącza z sieci rozdzielczej prowadzone są do pojedynczych budynków gdzie stosowane są skrzynki zakończeniowe montowane na zewnątrz lub wewnątrz budynków jednorodzinnych a także przepusty do wprowadzenia kabli lub mikrorurek przez elewację budynku.\nElementy sieci zewnętrznej są odporne na warunki klimatyczne (posiadają stopień szczelności IP w przedziale 54 do 67) a także spełniają wysokie wymagania odporności na uszkodzenia (IK 8 do 10). Przepusty budynkowe zaopatrzone mogą być w tzw. blokadę gazową zapobiegającą przenikaniu metanu z kanalizacji.\nSystem OptiHome SDU pozwala na elastyczne planowanie budowy infrastruktury FTTH dla różnej wielkości osiedli domów jednorodzinnych. W połączeniu z innymi rozwiązaniami – takimi jak mikrokanalizacja MikroKan pozwala na wykonanie pełnej instalacji FTTH pod klucz.\nwybrane produkty sytemu OptiHome SDU\nSłupek światłowodowy – SUS-PH-xx-xx-IP54\nPrzełącznice światłowodowe budynkowe dystrybucyjne zewnętrzne\nSkrzynki dystrybucyjne FTTH\nSkrzynki zakończeniowe FTTH\nSłupki uliczne światłowodowe\nPrzełącznica światłowodowa budynkowa dystrybucyjna zewnętrzna – Seria PSB-H\nPrzepusty ścienne – Seria MI-PS\nSkrzynka dystrybucyjna FTTH – Seria ORM-4\nSkrzynka dystrybucyjna FTTH – Seria SNM-8\nSkrzynka zakończeniowa FTTH – Seria OptiBox\nSłupek światłowodowy – SUS-PX-xx-xx-IP54\nSłupek uliczny światłowodowy – Seria SUS


Posty z elle.pl - pb.info.pl - biżuteria, zegarki, moda -\nPosty z elle.pl\n"Być projektantem w tych czasach i projektować tylko ładne rzeczy to za mało. Świat potrzebuje projektantów-tłumaczy kreujących potrzebny i mądry dizajn" - mówi Magda Dąbrowska jedna z projektantów marki YES. Przeczytaj jak o swich projektach mówią...\nModna biżuteria - trendy jesień-zima 2019/2020\nJaka biżuteria będzie modna na jesień i zimę 2019/2020? Jak pisze magazyn elle.pl biżuteria będzie dziwna i efektowna. W nowym sezonie kolczyki udają muszle wyłowione z morza, a sygnety mają przyczepione małą Wieżę Eiffla. Znów z szuflady wyciągamy chokery i nausznice, a...\nBiżuteria z nowej kolekcji ZARA jesień-zima 2019\nWygląda na to, że fast fashion w tym sezonie ma przypominać... vintage. To światowy trend - coraz częściej rezygnujemy z zakupów w sieciówkach na rzecz perełek z odzysku. To paradoksalne, ale wygląda na to, że najwięksi gracze napędzający rynek odzieżowy przynajmniej...\nNajbardziej pożądane zegarki damskie na wiosnę i lato 2019 wg ELLE.PL\nMagazyn ELLE.PL sprawdził jakie modele cieszą się największą popularnością w sezonie wiosna-lato 2019 i gdzie warto wybrać się na zakupy po najciekawsze zegarki damskie z aktualnej oferty znanych marek. Zobacz TUTAJ jakie zegarki będą modne w sezonie wiosna-lato 2019.


Polskie Muzeum Wódki w Warszawie - otwarcie już za dwa tygodnie Warszawa | wio.waw.pl\nWszystko wskazuje na to, że będziemy mieli niedługo dwa muzea poświęcone najpopularniejszemu trunkowi w Polsce - wódce.\nOd jakiegoś czas mówi się o tym, że na Pradze wiosną otwarte zostanie Muzeum Polskiej Wódki. Wcześniej jeszcze - już 16 grudnia będzie inauguracja Polskiego Muzeum Wódki. To przy Placu Teatralnym.\nJak podaje radio Eska, muzeum będzie się mieścić w kamienicy przy ul. Wierzbowej 9/11. Wśród eksponatów znajdziemy wszystko potrzebne do produkcji i picia tego trunku.\nPolskie Muzeum Wódki w Warszawie - otwarcie już za dwa tygodnie komentarze opinie\ngość sas - niezalogowany 2017-12-01 13:23:52\nJestem narawdę ciekaw - można się smiać, ale to jest nasz narodowy napitek- Szkocja ma whisky my wódkę. Fajnei zabrać gości zagraniczych na pewno, nie tlyko Chopin i łazienki... A Podobno też alkomaty dawne można obejrzeć, ciekawe jak działaly\nSuper! - niezalogowany 2017-12-01 14:13:36\nJa bym chętnie poszedł. Nie dlatego, że lubię chlać, a dlatego, że lubię naszą historię i wszystko co polskie :) Dziękuję założycielom za świetny pomysł :)\nMekel - niezalogowany 2017-12-04 15:56:09\nMuzeum dla amatorow i specjalistow, dla imprezowiczow i degustatorów. Fajnie ze powstało, ciesze sie :)\ngość 2017-12-04 16:09:39\nFajnei ze wódki wreszcie a nie piwa/szkockiej/wina etc. Te alkhole tez sa fajne ale ja osobiscie jestem ogromnym fanem tego trunku i fajnie ze bedzie dla mnie i i podobnych, takie miejsce :)\nmasker - niezalogowany 2017-12-04 16:30:08\nbedzie zabawa pewnie pod koniec wycieczki\nAntek - niezalogowany 2017-12-05 21:15:06\nDobry pomysł! Znudziły mi się klasyczne muzea i galerie sztuki - wreszcie pojawi alternatywa ;)\nJSOL - niezalogowany 2017-12-05 21:53:06\nDla mnie świetna opcja. Nie jestem fanką muzeów, ale o historii wódki z chęcią posłucham :)\nmiranda - niezalogowany 2017-12-19 22:11:29\nCiekawa alternatywa i nowe oblicze muzealnictwa ;) Podoba mi się ;)\nala - niezalogowany 2017-12-28 21:59:16\nŚwietne! Już po otwarciu mogę stwierdzić, że jest to jedno z najbardziej interesujących muzeów w jakich miałam okazję być!\nfajna - niezalogowany 2017-12-29 19:58:11\nMyślę, że to będzie bardzo interesujące miejsce - nie tylko dla Polaków ;)\nKrysia - niezalogowany 2017-12-29 20:25:02\nJa już byłam. Polecam - nie zawiedziecie się ;) Muzeum Wódki przygotowało zwiedzającym przepiękną ekspozycję ;)\nolka - niezalogowany 2018-02-15 13:32:35\nBylam, fajne miejsce,polecam opcje z degustacja.\nMirelka - niezalogowany 2018-03-02 14:46:04\nBardzo pozytywny pomysł, na pewno zwiększy ilość wyjść do muzeów w Polsce ;P Bilet podstawowy w dość przyjaznej cenie :)


Żywienie człowieka a zdrowie publiczne Tom 3 – książka\nPierwszy w Polsce podręcznik z zakresu żywienia człowieka prezentujący żywienie w kontekście zdrowia publicznego. Omówiono w nim: miejsce żywienia w ochronie zdrowia społeczeństwa z uwzględnieniem aspektów epidemiologicznych, profilaktycznych i genetycznych; różne czynniki warunkujące sposób żywienia się społeczeństwa - od ekonomicznych, klimatycznych i kulturowych po społeczne i psychologiczne; sposoby...\nCzłowiek na ba(k)terie – książka\n„Jesteś bardziej bakterią niż człowiekiem”, „Mikroby nadchodzą”, „Bakterie rządzą naszymi myślami”, „Twój drugi mózg” Nagłówki artykułów na temat bakterii żyjących z organizmie człowieka mówią same za siebie. Jesteśmy zafascynowani drobnoustrojami zasiedlającymi organizm ludzki – z jednej strony odczuwając lęk jak przed „Obcym”, z drugiej ciekawość. Trudno się temu dziwić, ponieważ coraz większa jest...\nDeep Learning – ebook\nAaron Courville Yoshua Bengio Ian Goodfellow


Marcin Dec nowym prezesem Polska Press - Dziennik.pl\n14 kwietnia 2021, 15:26 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nWirtualnededia.pl powołują się na komunikat wydawnictwa, w którym napisano: Decyzja Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia umożliwi przyspieszenie procesu integracji Polska Press w ramach Grupy Orlen. Marcin Dec będzie pełnił funkcję prezesa do czasu ukształtowania się składu zarządu Polska Press.\nPKN Orlen kupiło Polska Press\nW artykule przypomniano, że PKN Orlen kupno Polska Press od niemieckiego koncernu Verlagsgruppe Passau ogłosił na początku grudnia ub.r. Dwa miesiące później bezwarunkową zgodę na transakcję wydał prezes UOKiK, a przejęcie sfinalizowano na początku marca. Równocześnie z Polska Press odeszła dotychczasowa prezes, Dorota Stanek, a z radą nadzorczą pożegnały się trzy osoby z rodziny Diekmannów, właścicieli Verlagsgruppe Passau - podano.\nWirtualnemedia.pl podały, że w październiku Dec został prezesem Sigma BiS, agencji mediowej należącej do Orlenu i PZU. Przedtem przez ponad 15 lat był związany z koncernem IPG Mediabrands. Przez ostatnie cztery lata zarządzał jego warszawskim oddziałem, na tym stanowisku zastąpiła go Monika Bronowska, jednocześnie szefowa firmy w całej Europie Środkowo-Wschodniej. Od 2008 roku Marcin Dec był CEO należącego do IPG domu mediowego Initiative Warszawa, w latach 2004-2006 pełnił w nim funkcję media directora, w latach 2006-2008 - dyrektora zarządzającego. W 2012 roku został też szefem uruchomionego wtedy polskiego oddziału BPN. Wcześniej przez siedem lat pracował w OMD Poland. Pełnił tam m.in. funkcję dyrektora zarządzającego pionu brand & media - przekazano.\nMass media Informacje o przedsiębiorstwie Fuzja - Przejęcie Wydawcy prasowi media Polska Press Orlen\nPrezes czego? Własnego siurka i pisuaru w kiblu! Przejęcie Polski Press o ile wiem zostało wstrzymane.\n...ops rajtek bedzie mogl co najwyzej redagowac gazetke wiezienna\nTrybuna Ludu w kilkunastu odsłonach.\nwrescie gazety beda polskie nie peowskoniemieckie kiedys dalo sie czytac dziennik polski


Wydarzenia - Strona 3 z 9 - ARIWO\nSukces i szczęście na nowy rok\nOpublikowano 3 stycznia 2014 przez admin w Wydarzenia\nNa przełomie roku życzymy sobie zdrowia, sukcesów i szczęścia! Cóż to jednak tak naprawdę znaczy dla nas sukces i szczęście? Każdy ma inną definicję. Każdy oczekuje czegoś innego, bo każdy jest inny. Ma inne marzenia, cele, system wartości. Dla jednych to będą pieniądze i awans, dla...\nBilans 2013 roku\nOpublikowano 31 grudnia 2013 przez admin w Wydarzenia\nKoniec roku. Czas na podsumowania. Czas na nowe cele! To był dobry rok dla mnie i dla ARIWO. Zmaterializowała się moja idea. Odważyłam się rozpocząć jej realizację. Spotkałam mądrych ludzi. Nawiązałam sympatyczne relacje, przyjaźnie. Tym, którzy odeszli z kręgu moich znajomych, dziękuję za wspólny czas. Tym,...\nOpublikowano 20 grudnia 2013 przez admin w Wydarzenia\n6 grudnia napisałam list do Świętego Mikołaja. Prosiłam w nim o skrzydła i czas :) Dzisiaj, pomimo tego, że to jeszcze nie Wigilia dostałam to o co prosiłam!!! Pewien Anioł o imieniu Magda, korzystając z dobrodziejstwa Facebooka :) spełnił moje marzenie, które wydawało się nierealne i zbyt...\nRozświetlonych Świąt Bożego Narodzenia!\nŚwięta Bożego Narodzenia to czas prezentów i podsumowań odchodzącego roku. Dla ARIWO to był czas narodzin, stawiania pierwszych kroków, poznawania i odkrywania. Dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do tego, że było o czym pisać i czym się cieszyć. Dziękuję za to, że było mi dane...\nZostałam nominowana… zostałam zobowiązana:) W odpowiedziach daję Wam kawałek mego serca i duszy. Cóż piękniejszego może być od dzielenia się z drugim człowiekiem…czymkolwiek. Może któraś odpowiedź zainspiruje Was ” świątecznie” ? 1. Ja w pięciu słowach… Spełnione serce i rozum, poszukiwacz i odkrywca 2. Nie wyobrażam sobie życia bez… Miłości...


Droższy dojazd do Krakowa z gmin ościennych. Pasażerowie narzekają na ceny biletów | Dziennik Polski\nPiotr Tymczak 15.03.2021\nKraków. Miniautobusy będą wozić pasażerów po ulicach zabytko...\nEhh 16.03.2021 04:37:18\nO ile w miastach sa te tzw.zabytki ,które powodują ograniczenie zabudowy o tyle na wioskach to piwinno isc rach-ciach.OSP w wolnych chwilach wykladac chodniki,sciezku rowerowe i pasy dla pojazdów...autonomicznych(tak ,tak sa takie .Moglyby dojeżdżać na miejsce o kazdej porze dnia i nocy i bez kierowcy, któremu trzeba płacić nie ważne, czy wozi pasażerów, czy powietrze).\nQuest 15.03.2021 18:14:54\nTo nie jest takie proste - w sensie uzyskanie karty Krakowskiej, jeśli np jesteś mieszkańcem gminy Wieliczka ( to tylko przykład) a komunikacją miejską dojeżdżasz codziennie do i z pracy w Krakowie.\nJak podaje strona miasta Krakowa:\n"Do korzystania z Karty Krakowskiej uprawnione są osoby spełniające co najmniej jeden z poniższych warunków:\n1) są zameldowane na pobyt stały na terenie Miasta\n2) ) rozliczają podatek dochodowy od osób fizycznych w urzędzie skarbowym właściwym dla osoby ZAMIESZKAŁEJ na terenie Krakowa ze wskazaniem Miasta Kraków jako miejsca swego zamieszkania"\nA co jeśli mieszkasz w gminie ościennej ? Wieliczka, Skawina itd...\nA dojazd autobusem miejskim sporo teraz kosztuje, nie ukrywam, że po podwyżce przesiadłem się na samochód z uwagi na umiarkowaną (puki co) cenę benzyny.


Valkiria Network - Artykuły > Gry wideo > Shadow Tactics: Blades of the Shogun - Recenzja\n07-12-2016, 22:29 | 1389 x przeczytano | Ejdys\nJeśli grałeś w kultowego Commandos: Behind Enemy Lines albo Desperados: Wanted Dead or Alive oraz Robin Hood: The Legend of Sherwood to na pewno będziesz zachwyconą grą Shadow Tactics: Blades of the Shogun.\nShadow Tactics: Blades of the Shogun to taktyczna strategia, rozgrywająca się w czasach feudalnej Japonii, okrzyknięta następcą kultowego Commandosa. Trafia na polski rynek, wczoraj czyli 6 grudnia w wyjątkowej Shogun Edition wraz z którą gracze otrzymają szereg dodatków.\nDo dyspozycji gracza zostaje oddana piątka bohaterów. Ninja najlepiej czuje się\npod osłoną cienia, a samuraj Mugen dzięki sile potrafi walczyć z kilkoma przeciwnikami naraz. Gejsza Aiko to mistrzyni kamuflażu, Yuki specjalizuje się w zastawianiu pułapek, z kolei Takuma – w atakach z dystansu. Tylko w pełni wykorzystując indywidualne predyspozycje każdej postaci gracze będą w stanie sprostać wszystkim wyzwaniom.\nShadow Tactics to klasyka gatunku, każda misja różni się celem do zrealizowania oraz lokacją. Zielone trójkąty, które symbolizują nam pole widzenia przeciwników, duża ilość wrogów oraz długie planowanie taktyki i sposób gry, zależący od gracza czynią tą grę bardzo udanym tytułem. Kampania składa się z trzynastu misji, w których gra przenosi nas do Japonii, w 1615 czyli podczas Epoki Edo. Nowo wybrany Szogun pragnie zaprowadzić pokój w całym kraju. W tym celu wynajmuję pięciu wyszkolonych specjalistów od sabotażu, zabójstw i szpiegostwa. Właśnie tą zorganizowaną piątką, kieruje gracz w trakcie kampanii.\nPodczas gry natykamy się na, dialogi postaci dzięki czemu jesteśmy świadkami, relacji poszczególnych postaci. Podczas dialogów możemy natknąć się na jakiś dowcip albo opowieści ze swojej przeszłości.\nNa bardzo wysokim poziomie stoi, również voice acting japońskich aktorów, którzy nadają grze większej ilości wrażeń.\nTwórcom udało się stworzyć starą, dobrą i odświeżaną rozgrywkę, dzięki czemu będziemy bawić się bardzo dobrze. W grze przyjdzie nam wykonywać zadania w różnorodnych lokacjach więc będziemy musieli uważać na to jakie ślady zostawiamy dla wrogów między innymi zwłoki, ślady na deszczu oraz stąpanie w kałuże. Przez co będziemy musieli opracowywać plan, przejścia danego poziomu. Gra jest na tyle rozbudowana, że pozwala na możliwość różnorodnego przechodzenia misji, ale najważniejsze jest aby pozostać w ukryciu. Wrogowie są bardzo zróżnicowani, ponieważ do przechytrzenia ich będziemy musieli, używać kilku postaci w zależności od przeciwnika.\nMonotonia ? Nie tutaj !\nWiększość dzisiejszy gier jest na tyle prosta, że wystarczy iść ciągle w prosto zabijając po drodze hordy przeciwników, ale z Shadows Tactics jest zupełnie inaczej. Tutaj żeby ukończyć wybrany poziom, trzeba naprawdę sporo pomyśleć, co jest dużym plusem tytułu. Dlatego tutaj nie spotkamy bezmyślnego klikania, tylko urozmaicony plan działania. Omijanie patroli i eliminowanie wrogów wymaga od nas planowania kolejnych ruchów, ponieważ każdy błąd, może nas słono kosztować.\nQuicksave to podstawa\nPrzyciski F5 i F8 (szybki zapis, szybki odczyt) to twoi nowi kumple, ponieważ gra nie wybaczy nam najmniejszego błędu, bo jeśli wrogowie zobaczą coś podejrzanego od razu ogłaszają alarm. Sama gra przypomina nam o zapisie, podczas sesji jeśli nie zapiszemy naszego postępu, przez minutę to w górze wyskoczy nam powiadomienie, z przypomnieniem o zapisaniu postępów.\nCo możemy powiedzieć o sztucznej inteligencji, w wielu grach działa według utartych przez lata schematów. Przez co AI wygląda często sztucznie. Tutaj akurat sprawa wygląda inaczej, w Shadow Tactics wrogowie bardzo szybko reagują na zagrożenia, oraz podejrzane zagrania z naszej strony.Oczywiście zdarzają się drobne wpadki ze strony SI, ale ogólnie wszystko wypada znakomicie.\nW grze gołym okiem widać brak szczegółowości tekstur, nie spotkamy się tutaj ze szałem graficznym, bo wizualnie gra jest prosta. Ale nie oznacza to że gra jest słaba, dzięki właśnie swojej grafice oraz lokacją i barwnymi sceneriami, zasługuję na wielką pochwałę ponieważ tak pięknej scenerii, nie widuję w pierwszej lepszej grze.\nDużym plusem jest ścieżka dźwiękowa, która jest naprawdę świetna, podczas sesji polecam włączenie japońskiego dubbingu, który nada jeszcze większego i niespotykanego klimatu.\nPodsumowanie oraz Edycja Shoguna\nWydawnictwo Techland przygotowało specjalne wydanie. Oprócz gry w skład Shogun Edition wejdą:\nArtbook – 120 stron - połączony ze strategicznym poradnikiem\ndrukowana ściąga z rozpiską klawiszy\nMuszę przyznać, że ta edycja wygląda bardzo smakowicie i nie mogę się już doczekać, kiedy wpadnie w moje ręce.\nA teraz przejdźmy do krótkiego podsumowania.\nSądzę że Shadow Tactics to tytuł na sukces, moim zdaniem jest to bardzo udana produkcja taktycznego gatunku, podczas której możemy wspominać Commandos, Jagged Alliance. Dawno nie spotkałem się z tak dobrym tytułem, oczywiście jest parę błędów na które można przymknąć oko. Bardzo urzekło mnie wydanie Shoguna i nie mogę doczekać się, aż wpadnie w moje ręce. Gra jest godna polecenia, każdemu fanowi owego gatunku.\nKlimatyczna oprawa wizualna.\nAI przeciwników chwilami zawodzi.\nDługie wczytywanie poziomów.\nNiedoróbki w animacji.


Imieniny obchodzą: Gracjan, Bogusław, Laurencja, Laura\n„PACZKA DLA ZWIERZACZKA”\nW Przedszkolu Samorządowym Nr 1 im. Jana Brzechwy w Tomaszowie Lubelskim już po raz czwarty odbyła się loteria fantowa pod tytułem „Paczka dla zwierzaczka - dar serca dla bezdomnych piesków”.\nUczestnicy nabywali losy i wygrywali liczne nagrody np. zabawki, maskotki, książki, gry. Losy rozeszły się w błyskawicznym tempie.\nDzieci bardzo chętnie z wielką radością wraz ze swoimi rodzicami i rodzeństwem brały udział w loterii.\nZgromadzony dochód w budynku A wyniósł - 609,45zł. zaś w budynku B - 477.17 zł. Łączna kwota 1,086,62 zł. przeznaczony został na zakup karmy dla potrzebujących psów.\nRównocześnie przez cały luty przeprowadzona została zbiórka karmy suchej i hermetycznie zapakowanej. Łącznie z loterii jak i zbiórki do piesków trafiło 229 kilogramów 835 g karmy.\nBardzo serdecznie dziękujemy rodzicom wraz z dziećmi za dar serca, udział oraz wsparcie finansowe dla potrzebujących zwierząt.\nSerdeczne podziękowania dla Pana Burmistrza Wojciecha Żukowskiego i Pani Dyrektor Przedszkola Samorządowego Nr 1 im. Jana Brzechwy Marii Piaseckiej za zaangażowanie w kolejną już zbiórkę, koordynację całego wydarzenia oraz wyrazy szczerego uznania za patronat nad tak szlachetną inicjatywą. Dziękujemy za tak wspaniałą pomoc, przede wszystkim dostarczenie zebranej karmy do potrzebujących jej zwierząt.\nOczywiście dzieci z Przedszkola Samorządowego Nr 1 im. Jana Brzechwy wręczyły Panu Burmistrzowi statuetkę za objęcie patronatem IV edycji akcji pod hasłem „Paczka dla zwierzaczka”. Panu Wojciechowi Żukowskiemu również została wręczona odznaka „Przyjaciela zwierząt”.\nPan Burmistrz podziękował wszystkim za chęć niesienia pomocy a zwłaszcza tym, którzy są zdani i uzależnieni od ludzi. Wyraził również zadowolenie, że już od najmłodszych lat u dzieci kształtowane jest poczucie dbania i opiekowania się zwierzętami oraz cieszy się z faktu, iż akcje takie sprawiają, że zwierząt w przytuliskach oraz schroniskach jest coraz mniej. Jest to wyraz głębokiej empatii, szacunku oraz ogromnej wrażliwości w stosunku do zwierząt.\nWsparcie akcji charytatywnej dla potrzebujących zwierząt uwrażliwia przedszkolaki na słabsze istoty, a w przyszłości los braci mniejszych nie będzie im obojętny i z pewnością wyrosną na ludzi szlachetnych o wielkich sercach.\nArt.1.USTAWA z dnia 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt\nŚrednio wizyt dziennie: 820


Mecz Barcelony w USA zostanie odwołany? Piłka nożna - Sport.pl\nMecz Barcelony w USA zostanie odwołany?\nBartosz Rzemiński 13.09.2018 07:29\nMecz hiszpańskiej LaLiga pomiędzy Barceloną a Gironą, który w styczniu ma zostać rozegrany w Stanach Zjednoczonych, może nie dojść do skutku. Wszystko przez nadzwyczajne spotkanie premiera Hiszpanii, szefa hiszpańskiej federacji piłkarskiej i przewodniczącego FIFA.\nPrzypomnijmy, że że na mocy umowy z firmą Relevent liga hiszpańska będzie pomagała promować piłkę nożna w USA i Kanadzie. - Relevent potrafił zapełnić amerykańskie stadiony organizując International Champions Cup i jesteśmy podekscytowani, że wspólnie będziemy działać na rzecz rozwoju piłki w Ameryce Północnej - mówił szef La Ligi Javier Tebas.\nWe wtorek potwierdzono, że w pierwszym spotkaniu LaLigi na terenie USA udział wezmą FC Barcelona i Girona, a mecz odbędzie się w styczniu 2019 roku w Miami. Jak się jednak okazuje, starcie może zostać odwołane i przeniesione z powrotem do Hiszpanii. To efekt spotkania premiera Hiszpanii Pedro Sancheza z szefem hiszpańskiej federacji piłkarskiej Luisem Rubialesem i przewodniczącym FIFA Giannim Infantino.\nWszyscy stwierdzili bowiem, że mecze ligi hiszpańskiej powinny być rozgrywane w Hiszpanii. Każdy użył natomiast innych argumentów. Sanchez stwierdził, że przeprowadzenie meczu najważniejszych rozgrywek Hiszpanii na innym kontynencie może zaszkodzić wizerunkowi kraju. Zdaniem Rubialesa taka sytuacja osłabi rangę rozgrywek, a według Infantino piłka nożna to nie tylko biznes.\nDecyzji o rozgrywaniu przynajmniej jednego meczu LaLigi w Stanach Zjednoczonych sprzeciwiają się też sami zawodnicy. "Piłkarz nie jest kartą przetargową i nie może być wykorzystywany po to, by zyski czerpały wyłącznie osoby trzecie" - napisało AFE (Hiszpańskie Stowarzyszenie Piłkarzy) w specjalnym oświadczeniu.\nSprawę komentował również prezydent Realu Valladolid, Carlos Suarez. - Małe drużyny, jak my, mają cztery wielkie mecze w sezonie. Nie sądzę, że nasi fani cieszyliby się, gdybyśmy jedno z takich spotkań mieli rozegrać w USA - przyznał działacz.\n>> Komisja Ligi przedłużyła karę Michała Probierza\n>> Polska utrzyma miejsce w rankingu FIFA, ale straci jeden punkt. Francuzi nie będą liderem\n>> "Bild": Łukasz Piszczek znowu wyróżniony\n>> Kto zyskał, a kto stracił w oczach Brzęczka po pierwszym zgrupowaniu?\nInfantino powiedział że piłka nożna to nie tylko biznes i mówi to gość który wprowadza mundial z 48 druzynami


Buty ATOMIC REDSTER JR 65 Red/Black 2019 - SKI RACE CENTER - Ski Race Center\nchevron_right Buty ATOMIC REDSTER JR 65 Red/Black 2019\nChcesz jeździć jak Marcel i Mikaela? Redster Jr 65 to nasze topowe buty juniorskie wzorowane na seniorskich modelach, na których gwiazdy narciarstwa ścigają się w zawodach Pucharu Świata. W sezonie 18/19 prezentujemy ich nową odsłonę imponującą pakietem rozwiązań technicznych. Nowa skorupa Junior Race jest wykonana z grubszego, a zarazem miększego materiału, co zapewnia progresywny flex, wydajniejszą amortyzację i lepsze „czucie” podłoża. Sprzyja to agresywnej jeździe i pełnej kontroli. Buty oferują ponadto dopasowanie do juniorskiej anatomii – Junior Fit – czyli połączenie specjalnego kształtu skorup, cholewek i butów wewnętrznych gwarantujące fantastyczne trzymanie stóp, komfort i ciepło.\nSkorupa Junior Race\nAluminiowe klamry 6000-Series + mikroregulacja


Gazowa spółka PGNiG chce rekompensaty za to, że na razie będzie ponosiła całkowite koszty funkcjonowania terminala w Świnoujściu, choć będzie wykorzysta tylko jedną trzecią jego możliwości. Czy za tą "socjalizację" gazoportu zapłacimy my wszyscy?\nSocjalizacja, czyli pomysł na dopłatę, o którą Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo wnosi do Urzędu Regulacji Energetyki i resortu skarbu, oznacza podzielenie kosztów funkcjonowania infrastruktury pomiędzy podmioty z niej korzystające. W przypadku PGNiG pomysł ten opiera się o odszkodowanie, które spółka ma otrzymać od URE. W ostatecznym jednak rozrachunku zapłacą za to wszyscy konsumenci odbierający gaz.\nCeny nie pójdą w górę?\nNa razie nie wiadomo, ile miałaby wynosić ta dodatkowa opłata. To okaże się prawdopodobnie dopiero w po uruchomieniu terminala. Paradoksalnie jednak nie muszą tego odczuć nasze portfele.\n̶ Ceny gazy mogą pozostać bez zmian, ponieważ nawet jeśli operator systemu przesyłowego wkalkuluje opłatę z tytułu tej socjalizacji do swoich taryf, to może się okazać, że otwarcie nowego wejścia do systemu, w postaci terminala, może spowodować obniżkę cen gazu - wyjaśnia Łukasz Dubicki, partner w kancelarii Pietrzyk Wójtowicz Dubicki.\nURE zgodzi się na dopłatę, bo infrastruktura energetyczna to kwestia bezpieczeństwa nas wszystkich\nWedług mecenasa Dubickiego, URE zgodzi się na pomysł PGNiG, ponieważ jest on zasadny ze względów ekonomicznych jak i bezpieczeństwa państwa.\n- Nie można pozostawić PGNiG samemu sobie, gdyż zawarło kilka niekorzystnych ekonomicznie kontraktów z uwagi na uwarunkowania polityczne - dodaje ekspert i zwraca uwagę na to, że odszkodowanie dla spółki musi zostać wyliczone w taki sposób, aby Komisja Europejska nie uznała tego za niedozwoloną pomoc publiczną.\nNie tylko w Polsce socjalizuje się koszty\nSocjalizacja kosztów nie jest niczym wyjątkowym i nowym. Z takiego rozwiązania skorzystano chociażby w przypadku litewskiego gazoportu w Kłajpedzie.\nW USA też socjalizują\n̶ Można również przytoczyć przykład, który funkcjonuje w Stanach Zjednoczonych. Tam infrastrukturę energetyczną również poddano socjalizacji. Ponieważ korzystają z niej wszyscy i wszystkim zależy na bezpieczeństwie energetycznym, więc w wielu krajach te rozwiązania są stosowane - mówi rozmówca radiowej Jedynki.\nCo więcej również w naszym kraju już teraz można znaleźć podobne pomysły, choć w trochę innej formie. Dotyczy to np. infrastruktury drogowej.\n̶ Jest naliczana tzw. opłata adiacencka dla właścicieli nieruchomości położonych bezpośrednio przy nowobudowanych drogach, jako dla podmiotów, które będą z nich korzystały. To pokazuje, że partycypacja w kosztach jest stosowania i jest konieczna – konkluduje mec. Dubicki.\nCały tekst znaleźć można pod linkiem: http://http//www.polskieradio.pl/42/3167/Artykul/1527699,Gaz-zdrozeje-PGNiG-chce-doplaty-panstwa-do-gazu-z-Terminala-w-Swinoujsciu


Produkcja pelletu - dotacje i opłacalność biznesu - budujemySami.pl\nStrona głównaPrzemysłProdukcja pelletu - dotacje i opłacalność biznesu\nProdukcja pelletu w dzisiejszych czasach to ważna część gospodarki, która zajmuje się utylizacją odpadów drzewnych. W Polsce proces ten staje się coraz bardziej popularny ze względu na cenę oraz przede wszystkim na właściwości jakie posiada pallet.\nPallet dzięki dobrej kaloryczności i minimalnej ilości popiołu jaki pozostaje po jego spaleniu to świetne rozwiązanie dla osób posiadających kominki, kotły czy piecyki. Dodatkowo warto zaznaczyć, że produkt ten to również odnawialne źródło energii co w dzisiejszych czasach jest bardzo ważne.\nPellet to wynik obróbki odpadów drzewnych o grubości ok 1mm i długości do 4 mm, jest to mieszanka różnych rodzai drewna.\nRodzaj surowca jaki zostanie wykorzystany przy produkcji pelletu będzie miał realny wpływ na to jaki kolor uzyskamy w procesie. Chcąc uzyskać pallet w kolorze czarnym, do produkcji wykorzystuje się między innymi drewno z korą, z kolei przy użyciu drewna bez kory otrzymamy produkty finalny w kolorze szarnym. Jasne pallety uzyskiwane z wysokiej jakości okorowane drewna cieszą się największą popularnością, zawdzięczają ją swoim właściwościom takim jak lepsze oddawanie ciepła czy większa odporność na kruszenie.\nProdukcja pelletu – jak to wygląda?\nDla wielu osób produkcja pelletu to nieznany proces, który wydaje się na pozór bardzo prosty, jednak nic bardziej mylnego, proces ten jest bardzo złożony i ciekawy, który w łatwy sposób można podzielić na konkretne kroki. Na początku produkcji przygotowana mieszankę odpadów drzewnych wysypuje się na matrycę prasy, a następnie rozpoczyna pracę maszyny.\nSposób podawania pierwszej partii wiór do maszyny jest tutaj kluczowy, nie wolno bowiem pozwolić na to, aby do prasy trafiła czysta mieszanka odpadów, konieczne tutaj jest dodanie do mieszanki oleju, który sprawa, że sama maszyna działa lepiej i wydajniej.\nW przypadku kiedy do prasy trafia sucha mieszanka, może się ona przykleić do ścianek matrycy, i konieczne będzie użycie znacznie większej mocy maszyny, tak aby uniknąć zapchania się prasy i obciążenia silnika.\nKolejnym krokiem jest oczekiwanie na pojawienie się przetłoczonego pelletu z olejem, jednak nie jest to nasz pożądany ostateczny produkt. najczęściej tą mieszankę z olejem się używa ponownie przy produkcji. Po pierwszym przetłoczeniu, podaje się już czystą mieszankę wiórów, tak aby ostatecznie uzyskać czysty pallet bez dodatku oleju, a praca maszyny zostaje ustawiona na optymalną wydajność.\nProdukcja pelletu – opłacalność biznesu\nTak w kilku krokach możemy opisać to jak wygląda produkcja palettu. Opłacalność produkcji tego granulatu zależy w dużej mierze od dostępności do surowca, którą posiadamy. Znając możwliośco pozysku odpadów drzewnych jestesmy w stanie wybrać maszynę, która będzie odpowiednia dla naszych potrzeb przy produkcji. Częstym rozwiązaniem jest również zakup linii produkcyjnej z rynku wtórnego, co znacznie zmniejsza koszta już na samym początku produkcji pelletu. Opłacalność zależy również od tego, czy jestesmy w stanie pozyskać stalych odbiorców naszego produktu, wtedy jestesmy w stanie w łatwy sposób przewidzieć i zweryfikować swój pomysł na biznes.\nProdukcja pelletu – dotacje\nBiorąc pod uwagę, że produkt ten to odnawialne źródło energii warto zwrócić uwagę na oferowaną pomoc przy inwestycji jaką jest produkcja pelletu. Dotacje i programy finansowania pojawiają się regularnie, dzięki czemu można uzyskać spore wsparcie przy takiej działalności. Produkcja pelletu jest coraz bardziej doceniana w dziedzinie biopaliwa i zapotrzebowanie na tworzenie nowych instalacji do pozyskiwania tego surowca jest z roku na rok coraz większe.\nProjekty zazwyczaj wspierają zakup instalacji, niezbędnych urządzeń, budowę pomieszczeń do składowania czy budowę pomieszczeń służących do zadaszeń pomieszczeń gdzie odbywa się produkcja pelletu. Dotacje rozliczane są zazwyczaj w formie zaliczek, a same warunki przystąpienia do proponowanych projektów, oraz sposób ich finansowania z łatwością dzisiaj możemy znaleźć w Internecie. W dzisiejszych czasach coraz więcej osób zdaje sobie sprawę z konieczności szukania coraz to nowszych i bardziej przystępnych rozwiązań, które realnie mogą wpływać na poprawę jakości życia.\nPoprzedni artykułCo to jest rekuperacja i jak ona działa?\nNastępny artykułPrzepisanie licznika prądu po śmierci – od czego zacząć?