Baldurs Gate 3: Ranger/Łowca - omówienie postaci - Baldurs Gate 3 - poradnik do gry | GRYOnline.pl\nBaldurs Gate 3: Ranger/Łowca - omówienie postaci Baldurs Gate 3 poradnik, solucja\nNastępna Klasy postaci Ranger Czary Poprzednia Klasy postaci Ranger Zdolności i specjalizacje\nW tym rozdziale poradnika do gry Baldurs Gate 3 znajdziesz ogólną charakterystykę klasy postaci Łowcy (Ranger).\nRanger (Łowca) to jedna z klas postaci dostępnych w grze Baldurs Gate 3. Ich wyszkolenie bojowe koncentruje się przede wszystkim na technikach, które są szczególnie przydatne i skuteczne w trakcie walki z ich ulubionymi wrogami. Ze względu na to, że żyją w zgodzie z naturą posiadają dużą wiedzę na temat dzikich miejsc do których niewprawieni wojownicy nie odważyliby się nawet wkroczyć. Zdolni są nawet do rozmowy ze zwierzętami i oswajania dzikich bestii, które będą towarzyszyć im w trakcie podróży i walczyć u ich boku. Cechami charakterystycznymi Łowcy są znajomość różnych sztuk walki oraz ogromna zręczność lecz posiedli oni także wiedzę na temat rzucania zaklęć wykorzystujących moc natury. Ze względu na to, że główną bronią Łowcy jest łuk, wyrządza on ogromne obrażenia z dystansu jednak może także pełnić w drużynie rolę zwiadowcy.\nUlubiony Wróg (Favored Enemies)\nW zależności od preferowanego stylu gry, Łowca w grze Baldurs Gate 3 można rozwijać na różne sposoby jednak na szczególną uwagę zasługują 3 główne cechy: Zręczność, Mądrość i Kondycja.\nZręczność to główny atrybut każdego Rangera, który wspiera najbardziej powszechne style walki jak łucznictwo i walka dwoma broniami (dual wielding).\nMądrość wykorzystywana jest przez Łowców do rzucania zaklęć, określa ona szansę na trafienie zaklęciem w cel.\nGrając klasą Łowcy w grze Baldur's Gate 3 będziesz mógł wybrać swojego ulubionego wroga dzięki czemu zyskasz przewagę w walce z tym przeciwnikiem.\nŁowca Nagród (Bounty Hunter): otrzymujesz biegłość w Śledztwie (Investigation) i dostęp do zdolności pasywnej Grypsery (Thieves Cant). Stworzeniom, które pozostają pod Twoim wpływem trudniej jest uciec;\nStrażnik Całunu (Keeper of the Veil): specjalizujesz się w polowaniu na istoty z innych sfer egzystencji. Otrzymujesz dostęp do zaklęcia Ochrona przed dobrem i złem (Protection from Evil and Good);\nPogromca Magów (Mage Breaker): w przeszłości walczyłeś z czarodziejami dzięki czemu teraz masz przewagę w trakcie walki z tym przeciwnikiem. Zyskujesz biegłość w Wiedzy Tajemnej i dostęp do zaklęcia Sztuczka Maga (True Strike);\nRycerz-Łowca (Ranger Knight): zdobywasz biegłość w Historii (History) i ciężkich zbrojach Heavy Armour;\nŚwiętoszkowaty Prześladowca (Sanctified Stalker): zdobywasz biegłość w Religii (Religion) i dostęp do zaklęcia Sacred Flame.\nBiorąc pod uwagę powyższe możliwości najlepiej będzie wybrać pomiędzy Pogromcą Magów i Strażnikiem Całunu.\nNaturalny Odkrywca to klasowa zdolność Łowcy, która daje mu przewagę w walce w określonych warunkach lub zapewnia inne przydatne umiejętności.\nMiejski Tropiciel (Urban Tracker): uzyskujesz biegłość w posługiwaniu się przebraniem (Disguise Kit) i złodziejskimi narzędziami (Thieves Tools);\nWędrowiec Pustkowi - Zimno (Wasteland Wanderer - Cold): bohater posiada odporność na Zimno przez co otrzymuje od zimna tylko połowę obrażeń;\nWędrowiec Pustkowi - Ogień (Wasteland Wanderer - Fire): bohater posiada odporność na Ogień przez co otrzymuje od ognia tylko połowę obrażeń;\nWędrowiec Pustkowi - Trucizna (Wasteland Wanderer - Poison): bohater posiada odporność na Truciznę przez co otrzymuje od trucizny tylko połowę obrażeń;\nSzczególną uwagę warto zwrócić na dwie opcje: Poskramiacz Zwierząt oraz Miejski Tropiciel. Posiadanie u boku dodatkowego towarzysza zwiększa możliwości ofensywne Twojej drużyny, a złodziejskie narzędzia do otwierania zamków mogą przynieść Ci korzyści materialne.\nTworząc postać Łowcy będziesz mógł wybrać 3 spośród 8 dostępnych umiejętności. Należy tutaj zaznaczyć fakt, że niektóre z nich mogą już być przyporządkowane z uwagi na wybraną rasę postaci i nie będzie można ich zmienić.\nNajlepiej wybierać pomiędzy umiejętnościami, które bazują na podstawowych cechach Łowcy, a więc Opieka nad zwierzętami (Mądrość), Percepcja (Mądrość), Skradanie się (Zręczność), Sztuka przetrwania (Mądrość), Intuicja (Mądrość).\nPo osiągnięciu drugiego poziomu doświadczenia, Łowca otrzymuje wybór preferowanego stylu walki. Będziesz mógł wybrać jedną z czterech dostępnych opcji.\nNajlepszym wyborem dla Ranger'a Łucznika będzie oczywiście wybór stylu walki Strzelectwo. Jeśli jednak chcesz skupić się na walce dwoma broniami (dual wielding), a łuku używać jako broni pomocniczej lepiej będzie wybrać styl walki dwiema broniami.\nPo osiągnięciu trzeciego poziomu doświadczenia, Łowca będzie mógł zdecydować się na jedną z dwóch specjalizacji.\nHunter: specjalizacja, która pozwoli Twojemu bohaterowi nauczyć się specjalistycznych technik walki z określonym zagrożeniem dzięki czemu będzie on mógł wykonywać dodatkowe akcje ofensywne;\nBeast Master: specjalizacja dzięki której Twój bohater będzie mógł nawiązać niezwykłą przyjaźń ze zwierzęcym towarzyszem (bestią), który będzie obecny u Twego boku w trakcie podróży przez rozległy świat Baldur's Gate 3 i jest dodatkowo szkolony do walki.


2021-02-03 12:06:57 informacje\nObecnie ZUS wypłaca ponad 153 tys. zagranicznych emerytur i rent. Osób, które pracowały przez część swojej kariery zawodowej za granicą, jest coraz więcej. – Stąd też nowa usługa dla naszych klientów, czyli możliwość wideorozmowy z pracownikiem ZUS w zakresie świadczeń międzynarodowych. Zanim złożymy wniosek, bądź zaczniemy kompletować dokumenty, warto wcześniej skonsultować się z nami, by wyjaśnić ewentualne wątpliwości i otrzymać odpowiedzi na pytania dotyczące świadczenia za pracę w różnych krajach. Teraz jest to wyjątkowo łatwe, bo w swojej sprawie można porozmawiać z pracownikiem przez internet, bez wychodzenia z domu – informuje Beata Kopczyńska, regionalny rzecznik prasowy ZUS województwa śląskiego.\n* Wystarczy telefon z dostępem do internetu\n* Lista oddziałów i przypisanych do nich krajów:\n* Jak połączyć się z ekspertem ZUS


jsce, którym pracują profesjonaliści. Doświadczony adwokat Katowice daje gwarancję wysokiej jakości usług. Kompleksowa obsługa zleceń klientów, ekspercka wiedza oraz pozytywne opinie to atuty, które przemawiają za p\nDodane: 10-07-2021 00:57\nDoświadczony adwokat Katowice daje gwarancję wysokiej jakości usług. Kompleksowa obsługa zleceń klientów, ekspercka wiedza oraz pozytywne opinie to atuty, które przemawiają za p\nMystery Shopping- opis i charakterystyka badańPrawo w praktyce - czyli z czym przychodzimy do adwokataZ wizytą u dentysty. Krótko o stomatologiiOptima EPRPraca w geodezji, łatwa czy trudna?Lepsze od basenu - sauna w ogrodzieJak dbać o siebie? Ogólnie o kwestiach kosmetycznychSilnik - warto wiedziećSzkolenia bhp onlineSzkolenia bhpWycena tego jak transportować ponadgabarytyFakty, montaż i informacje o panelach fotowoltaicznychCzym tak na prawdę zajmują się geodeci?Zepsuty samochód - kilka poradKursy bhp onlinePipes are leaking? Better call for helpNaprawa ekspresów do kawyBiznes i podróż - zadbaj o prestiżBeautiful landscapes, nice people and great food - PolandCzy w 2021 jeszcze warto kupić samochód?Kilka ciekawostek dotyczących ogrzewaniaGdzie warto naprawiać komputer?Dobry stomatolog ZabrzePsychiatra - nie wstydź sięKrótko o nowej modzie basenowejPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak Położyć KostkęO czystych i brudnych dywanachCo musisz wiedzieć przed wizytą u dentysty?Szukam sposóbów jak zainstalować panele słoneczneSposoby na ogrzewanie zimowych tarasów


Wybitni polscy i rosyjscy cywiliści w TaniaKsiazka.pl\nOpracowanie stanowi pokłosie konferencji naukowej "Wybitni polscy i rosyjscy cywiliści", która odbyła się w dniach 24-26 czerwca 2014 r. w Sankt Petersburgu. Książka obejmuje 44 artykuły podzielone na dwie grupy. Pierwsza zawiera biografie pięciu polskich (Józef Górski, Stefan Grzybowski, Alfred Ohanowicz, Zbigniew Radwański, Stanisław Sołtysiński) i dziewięciu rosyjskich (Michaił Michajłowicz Agarkow, Borys Borysowicz Czerepachin, Wasilij Pawłowicz Domanżo, Wiktor Abramowicz Dozorciew, Walery Abramowicz Musin, Władimir Aleksandrowicz Riasienciew, Gabriel Feliksowicz Szerszeniewicz, Jewgienij Władimirowicz Waśkowski, Anatolij Wasiliewicz Wieniediktow) wybitnych cywilistów. Na grupę drugą składają się artykuły dotyczące problemów lokujących się w głównym nurcie szerokich zainteresowań wymienionych uczonych. Teksty podzielono na trzy podgrupy tematyczne: prawo handlowe, prawo zobowiązań, cywilistyczne miscellanea. Należy mieć nadzieję, iż niniejsza pozycja chociażby w niewielkim stopniu przybliży sylwetki wybitnych Polaków i Rosjan czytelnikom w obu krajach, a przecież element wzajemnego poznania od zawsze stanowi warunek dobrych stosunków między narodami.\n92,40 zł 115,50 zł Do koszyka dodaj do schowka\nChcielibyśmy, by niniejszy album Portugalio, dziękujemy! Polscy uchodźcy cywilni i wojskowi na zachodnim krańcu Europy w latach 1940-1945 był symbolicznym podziękowaniem dla Portugalczyków za życzliwe przyjęcie polskich uchodźców w czasie II wojny światowej. Ważne też, by przypominał w obydwu...\nKsiążka jest zbiorem szkiców o polskich pisarzach i poetach, artystach i kompozytorach, którzy w w wyniku działań wojennych w latach 1939-1945 znaleźli się poza krajem, towarzysząc polskim formacjom wojskowym w Europie Zachodniej i na bliskim Wschodzie. Znaczna większość tych ludzi, często...\nMuzułmańska imigracja do Europy stała się dyżurnym tematem pośród polityków, publicystów i naukowców. Różnorodność tej grupy sprawia, że na temat zakresu i wpływu muzułmanów w Europie formułowane są często skrajne sądy i opinie. Autor w swojej książce udziela odpowiedzi na pytania: Jak wygląda...\n9,93 zł 27,00 zł Do koszyka dodaj do schowka\nTom pierwszy otwiera serię dokumentacyjnych kompendiów poświęconych nowemu pokoleniu twórców - poetów, prozaików, dramatopisarzy, krytyków literackich, tłumaczy oraz literaturoznawców. W każdym tomie znajdzie się nowy zestaw haseł autorów, którzy rozwinęli twórczość głównie w okresie ostatnich...\nSłownik zawiera ważniejsze miana ze wszystkich dziedzin medycyny i nauk pokrewnych. Oprócz klasycznych dyscyplin medycyny uwzględniono także terminy z medycyny biocybernetycznej, kosmicznej, biologii i biofizyki, statystyki lekarskiej, techniki laboratoryjnej i organizacji służby zdrowia. Na...


Alphabet Inc. jest już wart ponad 1 bilion USD. Dołączył do wielkiej trójki - TELEPOLIS.PL\nAlphabet Inc., czyli holding stworzony przez Google’a i formalnie umieszczony ponad nim, osiągnął historyczny, wyjątkowy rezultat – na amerykańskiej giełdzie wycena konglomeratu przekroczyła 1 bilion dolarów. Tym samym firma jako czwarta dołączyła do ekskluzywnego grona, która dotąd tworzyły trzy największe firmy technologiczne.\nJak dotąd pułap biliona dolarów osiągnęły tylko trzy amerykańskie firmy i wszystkie trzy związane są z technologiami. Jako pierwsza spóła giełdową taką wycenę osiągnęło Apple, co miało miejsce w połowie 2018 roku. W zeszłym roku tę magiczną granicę przekroczył Microsoft, a następnie Amazon. Teraz dołączył do nich Alphabet Inc. z Google’em jako „perłą w koronie”. Wartość jednej akcji firmy wynosi po ostatnim notowaniu 1451,70 USD.\nFirma Google weszła na amerykańską giełdę w 2004 r., natomiast w 2015 r. przeprowadziła restrukturyzację. W rezultacie tego procesu spółką nadrzędną wobec Google’a stał się konglomerat Alphabet Inc., a jej dyrektorem generalnym został Larry Page. Zmianie nie uległy jednak wyceny akcji ani symbole giełdowe GOOG i GOOGL, więc stawianie znaku równości między tymi podmiotami nie będzie wielką pomyłką. Poza Google do Alphabet Inc. należą firmy Nest Labs (automatyka domowa) i Calico (biotechnologia), a także mniejsze przedsiębiorstwa, jak Google Fiber, Google Ventures, Google X czy Google Capital.\nZobacz: Najpierw Apple i Amazon, a teraz Microsoft. Kolejny gigant osiągnął bilion dolarów wartości\nW grudniu zeszłego roku z funkcji kierowniczych w Alphabet Inc. zrezygnowali założyciele Google - Sergey Brin i Larry Page – a nowym szefem holdingu został Sundar Pichai.\nKlubowi amerykańskich bilionerów przewodzi firma Apple – obecnie wycena giełdowej wartości producenta iPhone’ów osiąga poziom 1,4 bln USD. Ostatnio z ekskluzywnego grona wypadł Amazon, którego wartość obniżyła się do 0,93 bln USD, ale wciąż zaliczany jest do wielkiej - teraz już - czwórki.\nZobacz: Alphabet najbardziej wartościową firmą na świecie\nŹródło tekstu: Android Authority, The Wall Street Journal\nTagi: alphabet google


Koncertowe czwartki w Cudzie nad Wisłą: Novika - konkurs ROZWIĄZANY! | Soulbowl.pl - Soulbowl.pl\nData: 21 sierpnia 2013 Autor: dzesi Komentarzy:\nCześć! Z okazji występu jednej z barwniejszych postaci na polskim rynku muzycznym – mamy do rozdania wejścióweczki. 5 podwójnych, także jest o co grać.\nZ racji, że czasu na walkę będziecie mieli mało, to zabawa do trudnych należeć nie będzie. Napiszcie na ewa.soulbowl@gmail.com maila, dlaczego to właśnie Wam należy się wygrana i tym samym darmowy wstęp na koncert Noviki w Cudzie nad Wisłą.\nNa odpowiedzi czekamy do 22.08 (czwartek), do 9:00. Powodzenia!\nKoncertowe Czwartki, Cud nad Wisłą\nKonkurs został rozwiązany, a w skrzynkach mailowych zwycięzców znajdują się już wiadomości zwrotne z gratulacjami.\nDo zobaczenia dziś w Cudzie!\ntagi: cud nad wisłą, koncertowe czwartki, novika


ZŁOTÓW krok po kroku – Muzeum Ziemi Złotowskiej w Złotowie\nMuzeum Ziemi Złotowskiej w Złotowie > Produkty > Publikacje > ZŁOTÓW krok po kroku\nOprawa twarda – kartki usztywniane, 50 stron\nZŁOTÓW krok po kroku – ilustrowany przewodnik po Złotowie dla dzieci i dorosłych, dostępny tylko w Muzeum Ziemi Złotowskiej.\nProjekt przewodnika po mieście dla dzieci „Złotów, krok po kroku” opracowany został przez pracowników muzeum. Forma przewodnika – wiersz i obraz – ma w przystępny sposób zachęcić do zainteresowania się historią swojego miasta, w tym przypadku Złotowa. Wiedza „w pigułce” stanowi bazę, którą można i należy poszerzać na różne sposoby, aby budować swoją tożsamość – począwszy od tej lokalnej …\nPublikację zrealizowano w ramach projektu „Małymi krokami – edukacja historyczna w Muzeum Ziemi Złotowskiej” – dofinansowanego ze środków Muzeum Historii Polski w Warszawie w ramach programu „Patriotyzm Jutra” 2017.\nPrzewodnik do pobrania w PDF KROK PO KROKU\nZłotów nasz i wasz, cz. III\n„Z notesu Ericha Hoffmanna – Kronika Złotowa i okolic” – część I\nYour ticket for the: ZŁOTÓW krok po kroku


מגזין אופניים - poznan\nŚmierć kogoś bliskiego to bardzo smutne wydarzenie dla wszystkich, którzy przez to muszą przechodzić. Ostateczne pożegnanie odbywa się podczas pogrzebu, a potem przez wiele lat trzeba będzie odwiedzać cmentarz, żeby zapalić znicz albo położyć kwiaty na grobie. W naszym kraju zmarłych się chowa właśnie na cmentarzach, w najróżniejszych gromach oraz grobowcach. Symbolem pamięci o tych, co odeszli są zadbane, czyste nagrobki, i rzecz jasna wspomniane już modlitwa i zapalenie znicza. Sam nagrobek nie musi być wcale okazały i wielki, najistotniejsze jest to, żeby o niego dbać. Nawet zwykła ziemna mogiła stanowić będzie symbol pamięci, gdy będzie regularnie sprzątana, cały czas z zapalonym zniczem czy kwiatami. Jednak rozwiązanie tego typu, pomimo swojej niskiej ceny, nie jest praktyczne, z tego powodu że bez przerwy należy o nią dbać. Z takich też powodów należy zastanowić się nad jakimś nagrobkiem, który nie tylko będzie dużo ładniej wyglądał, lecz również nie potrzebuje tak ogromnej ilości codziennej pracy przy utrzymaniu porządku. Zaimpregnowanie raz na parę lat i przemycie od czasu do czasu powinny wystarczyć, aby zapewnić odpowiednią trwałość.\nNagrobki Poznań wykonuje się z różnych surowców, które się różnią od siebie kosztami, ceną i odpornością na warunki atmosferyczne. Jedna z tańszych wersji to różnego rodzaju lastrika i konglomeraty, przy pomocy mieszanek tego typu można uzyskać dość ciekawe efekty wizualne. Lecz te rodzaje materiałów wraz z mijającymi latami mogą zacząć się niszczyć, często na przykład pojawiają się na nich pęknięcia czy uszczerbieniu. Sporo osób decyduje się także na nagrobki marmurowe. Faktem jest że marmur prezentuje się naprawdę niesamowicie, jednak ma jeden ogromny minus. W naszym klimacie niestety nie jest zbyt trwały, mrozy, opady i promienie słoneczne powodują, że może w ciągu kilku lat ulec zniszczeniu. Najbardziej praktycznym, a równocześnie przystępnym cenowo surowcem do wykonywania nagrobków jest granit. Ta właśnie skała jest jednym z najtwardszych minerałów, a dodatkowo bardzo ładnie wygląda. Jeżeli taki nagrobek zostanie dobrze zaimpregnowany, to bez żadnego problemu wytrzyma nawet kilka dekad.


Medical Tribune - Jestem z Kutna\nStarosta powiatu kutnowskiego chciałby odbudować zaufanie do tamtejszego szpitala. Całkiem zrozumiałe, bo starostwo jest organem założycielskim szpitala. Całkiem zrozumiałe, bo po śmierci trójki dzieci, które były leczone w tej placówce, pod bramą stanęła pikieta z transparentami: „Pozwalacie umierać, zamiast leczyć”. Niestety, niezrozumiałe po zapoznaniu się z nowatorskim pomysłem pana starosty. Najbardziej martwi mnie nie to, że pomysł się pojawił, tylko fakt, że wszyscy współpracownicy mu przyklasnęli, bo każdy chce mieć święty spokój. Najbardziej martwi mnie także to, że być może lekarze w jakiś sposób poczuli się zwolnieni z jakichś dalszych działań.\nA uzdrawiający, przywracający zaufanie pomysł jest następujący: starosta powoła samorządowego rzecznika praw pacjenta, do którego będą mogli się zwracać wszyscy, którzy mają zastrzeżenia do pracy lekarzy w szpitalu. Nie idźcie tą drogą… – chciałoby się zacytować znany cytat. Rzecznik nie spłynie z chmurki, by przysłuchiwać się rozmowom rodziców i lekarzy, nie zweryfikuje w porę diagnozy. Pensja rzecznika to wyrzucone pieniądze, jeszcze jedna biurokratyczna machina, która przemiele sprawę i ku niezadowoleniu wszystkich po długim czasie wyda werdykt, który nikogo nie usatysfakcjonuje, bo też możliwości rzecznika są żadne.\nSzpital w Kutnie (nie on pierwszy!) ma inny problem i nie jest nim urzędnik, który będzie pouczał, jak leczyć. Szpital w Kutnie nie zareagował na oburzające teksty w brukowcach, które z lekarzy uczyniły morderców. Zresztą zgodnie z polską tradycją natychmiast wszyscy się od lekarzy odsunęli, jakby byli kosmitami mającymi porwać Ziemian. Tyle że lekarze też, a przynajmniej ich przełożeni, nie pomyśleli, może się nie odważyli, że trzeba natychmiast mówić „nie”. Dlaczego celebryci coraz skuteczniej dają odpór paparazzim, idą do sądu szybko i ogłaszają to głośno? Dlaczego lekarze w sytuacjach ostentacyjnych kłamstw czekają, aż sprawa przycichnie? Albo działają tak, że nikt o tym nie usłyszy…\nI jeszcze na koniec zwykła empatia. Jakkolwiek kiepsko bym oceniała pomysł pana starosty – brawo za odwagę spotkania z mieszkańcami Kutna i szczere słowa współczucia.\nJestem z Kutna. Z miasta, w którym szpital nie walczy z transparentem „umieralnia”.


Truskawkowa Fiesta - zdrowo i fit: Bigosik z młodej kapusty\nBardzo lubię potrawy, które przygotowuje moja mama, ale zawsze muszę coś w nich zmienić. Stawiam na lekkość i zdrowość, Tym razem bigosik z młodej kapusty bez żadnych zasmażek i tłustych mięs. Lekko, zdrowo i apetycznie!\nKapustę myjemy, szatkujemy i ponownie myjemy. Do gotującej się wody wrzucamy skrzydełka i pozostałe składniki. Gotujemy ok. 30 minut, aż bigosik stanie się gęsty i lekko wygotuje się woda. Na koniec obieramy skrzydełka z kości i ponownie wrzucamy do garnka.\nBe Fit Be Strong 6 czerwca 2015 20:55\nZ chęcią bym taki zjadła!\nKulinarna Maniusia 7 czerwca 2015 09:21\nsmak i uczucie 7 czerwca 2015 10:14\nBardzo smaczny :0\nzawsze uwielbiałam bigos :D\nJulianna Bednarczuk 7 czerwca 2015 13:45\nz młodej kapusty bigos ma zupełnie inny smak, jest lekki, smakowity, taki świeży!\nUnknown 8 czerwca 2015 19:40\nZ młodej kapusty musi być pyszny:)\nIza z Gdy w brzuchu burczy 8 czerwca 2015 20:09\nMagda C. 10 czerwca 2015 13:33\nMmm najlepszy :)\nMini omlety z truskawkami\nPesto z sałaty z makaronem i tuńczykiem\nZupa kalafiorowa-batatowa z warzywami\nWarstwowa zapiekanka makaronowa\nGrillowany filet z piersi kurczaka w maślance z gr...\nLetnie oczyszczenie - akcja na Durszlak.pl\nKoktajl - zielone oczyszczenie\nOwoce, które dają nam orzeźwienie\nPieczony jogurt z truskawkami i kruszonką\nOwsianka z bananem i truskawkami\nGrillowana cukinia z twarożkiem, papryką i ziołami


Dodane: 12-05-2019 04:39\nDruk naklejek reklamowych jest przeprowadzany przez szereg wyspecjalizowanych do tego placówek. Ciężko w dobry sposób wydrukować takie naklejki na przykład we własnym domu. Ciężko jest tak zaplanować pracę, aby było wszystko ok i żeby rzeczywiście móc cieszyć się dużym zainteresowaniem ze strony potencjalnych klientów. Dlatego też warto znaleźć takie firmy, które już na pierwszy rzut oka budzą nasze\nZamówienia publiczne - prawoZmiana prądu - inwerteryMedycyna alternatywna w walce z drobnoustrojamiDentysta ZabrzeJak szeroka jest dziedzina prawa?W mieście: TaxiEnergia słoneczna w centrum uwagiNie dla tradycjonalistówGdzie kupić części?Co i jak z wentylacja i klimatyzacjąCo musisz wiedzieć o dentystach i stomatologachDiagnoza stomatologicznaTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak Znaleźć Dobrego Prawnika (chyba, że Popełniasz Te 8 Największych Błędów)Zimowy taras - jak go ogrzać?Obsługa BHPCzy panele słoneczne się opłacają?Nie daj się sądom!Osąd prawnika. Czyli o adwokatach i sądachNatura dla kobietPojazdy drogowe - serwis i utrzymanie2020 - do you need to repair the car? Adres dla firmy - o wirtualnych biurachCzyste autoMaszyny na budowieDomy starców- nie takie straszneDobra odzież do ćwiczeń?Czy w 2020 zdołasz serwisować ekspresy do kawy?Gdzie wypożyczyć meble?Serwisowanie pojazdu a części na wymianęSprawy estetyczne


Coaching Menedżerski - Justyna Kaczorowska\nCoaching menedżerski - sesje coachingowe dla menedżerów\nSukcesy managerów stanowią o sile całej organizacji – świadomi liderzy zaś wpływają na pracę swoich zespołów.\nProwadząc doradztwo czy szkolenia w organizacji, często jako element wsparcia stosuję procesy coachingowe, których celem jest pomoc menedżerom w efektywnym przeprowadzeniu zespołu przez zmiany lub momenty, które stanowią wyzwanie.\nTrudno bowiem osiągnąć efekty, jeżeli w procesie zmian nie następuje zmiana postaw i zachowań menedżerów, którzy mają być motorem zmian i należy do nich monitorowanie, optymalizacja i ich przeprowadzanie.\nProcesy coachingowe dla menedżerów oferuję również niezależnie od innych elementów wsparcia, wtedy, kiedy organizacja dostrzega taką potrzebę.\nJakie tematy może obejmować coaching dla menedżerów ?\nCoaching menedżerski to praca z menedżerami i kierownikami średniego i wyższego szczebla. Celem tego typu coachingu jest pomoc im w określeniu jasnych celów, a następnie w osiągnięciu ich.\nW centrum zainteresowania coacha leżą oczywiście wszystkie „biznesowe” problemy\ni zagadnienia. Najczęstszymi tematami w coachingu menedżerskim są:\ntrudność ze zbudowaniem autorytetu,\nnieumiejętność udzielania informacji zwrotnych,\nniska energia do realizacji zadań,\n"Przywództwo to sztuka motywowania zwykłych ludzi\ndo osiągania niezwykłych rzeczy".\nKorzyści, jakie daje coaching menedżerski dla firm:\nzaczniesz szybciej i efektywniej realizować cele firmy i generować zysk,\nlepiej dbać o rozwój menedżerów, którzy mają dużą wiedzę teoretyczną i operacyjną, a dalej chcą się rozwijać,\nzminimalizujesz konflikty interpersonalne, bo świetny menedżer sprzedaży nauczy się współpracować z zespołem i nie będzie powodował dużej rotacji lub niezadowolenia wśród zespołu ludzi,\nwyeliminujesz na trwałe niekorzystne nawyki menedżerów, które nie wynikają z niewiedzy lub braku umiejętności, lecz z ograniczających przekonań lub konfliktu wartości, a także\nTwój menedżer – przywódca będzie umiał wypracowywać jeszcze większe wyniki sprzedaży,\nTwoja kadra menedżerska będzie pracowała z inicjatywą i kreowała nowatorskie rozwiązania, korzystała ze swojej twórczej energii i pracowała z charyzmą,\nzaczniesz maksymalnie korzystać z niemal nieograniczonego ludzkiego potencjału i generować wartość dodaną w postaci doskonałych produktów, usług i wyjątkowej kultury organizacyjnej.\nPotrzebujesz więcej informacji o coachingu dla menedżerów?\nJak działam? Etapy współpracy\nStandardowy proces coachingowy składa się z 5 lub 10 sesji coachingu indywidualnego.\nKażda z sesji trwa około 1,5 godziny i dotyczy konkretnego celu rozwojowego zdefiniowanego w wyniku diagnozy\ni zawartego w kontrakcie coachingowym. W połowie procesu coachingowego dokonuję weryfikacji zrealizowania celów procesu w oparciu o wcześniej ustalone z Klientem KPI‘s.\nZaplanowanie procesu i ustalenie jego celów oraz sposobu pomiaru efektywności odbywa się z udziałem sponsora procesu, przedstawiciela HR, bezpośredniego przełożonego osoby poddanej coachingowi oraz samego zainteresowanego.\nUstalenie celów poprzedzone jest wywiadami. Przystępując do procesu po wstępnej analizie potrzeb, przedstawiam propozycję spotkań coachingowych (możliwe są także sesje przez Skype’a).\nStandardowy proces coachingowy dla menedżerów składa się z następujących etapów:\n1. Umowa (kontrakt) coachingowy\n2. Analiza potrzeb – diagnoza\n3. Ustalenie celów coachingowych (coachee i KPI firmy)\n4. Seria indywidualnych sesji coachingowych (5-12 godzin)\n5. Pomiar efektywności\nJesteś zainteresowany/-a coachingiem dla menedżerów?\nZobacz także Coaching samooceny i wzmacniania Pewności Siebie


Wyspa Fantazji Online (2020) - Cały Film Po Polsku\nŹródła wideo 818 Wyświetleń\nFeb. 12, 2020United States109 Min.PG-13\nWyspa Fantazji Online Cały Film Po Polsku\nO czym jest Wyspa Fantazji, którą możemy obejrzeć tu online ? Tajemniczy pan Roarke spełnia fantazje swoich szczęśliwych gości w luksusowym, ale odległym tropikalnym kurorcie. Kiedy wymysły te zamieniają się w koszmary, goście muszą rozwiązać tajemnicę wyspy aby uciec z życiem.\nSzczerze mówiąc, o wiele mniej interesujące pomysły faktycznie się sprawdziły. W tej chwili Wyspa Fantazji to głęboko szalony, cynicznie „horror”, który zasadniczo ma niewiele wspólnego z tym gatunkiem. Fabuła jest bardzo prosta. Pięć osób wygrywa konkurs na wyjazd do kurortu znajdującego się na tytułowej wyspie. Tam fantazje najwyraźniej spełniają się dzięki uprzejmości tajemniczego właścieciela wyspy, pana Roarke. Jednak kiedy wczasowicze doświadczają ożywienia swojej fantazji, nieuchronnie dzięją się rzeczy na które nie byli przygotowani. Scenariusz jest wypełniony po brzegi boleśnie zawstydzającymi linijkami. Pomimo że bracia Brax i JD są naprawdę jedynymi dość sympatycznymi postaciami. To ich brawurowe przekomarzanie się wciąż jest dosyć słabe. Cały film Wyspa Fantazji to jeden z tych tytułów na które warto pójść do kina jak lub obejrzeć online.\nPodkreśla to największy problem twórcy filmu, który jest przeznaczony dla całkowicie niewłaściwej publiczności. Podobnie jak Truth or Dare, zabiera zabawną koncepcję i odrzuca wszystkie dojrzałe obietnice na rzecz ogólnego horroru z ograniczeniem od 13 roku życia. Całkowicie pozbawia go to prawdziwej grozy. Dzięki pięknej scenerii na wyspie – nakręconej na Fidżi i dość dużej obsadzie zespołu, z pewnością wygląda znacznie drożej niż jest. Choć niewątpliwie pomaga temu rozpaczliwa struktura narracyjna filmu. Środkowa część filmu wysyła większość głównych bohaterów na własne, zaplanowane wycieczki fantasy. Wymaga to tylko kilku aktorów i lokalizacji lub dwóch jednocześnie, zamiast gromadzenia obsady przez więcej połączonych dni zdjęciowych. Niestety żadna ilość przekrojów między tymi trzymającymi w napięciu sekwencjami nie jest jednak w stanie opisać, jak bardzo niewyobrażalnie pobieżnie grają. Wyspa Fantazji jest do obejrzenia online na naszej stronie w świetnej jakości.\nOcena IMDb 4.6 6,224 Głosów\nOcena TMDb 4.9 161 Głosów\nUdostępniono:1 Facebook Twitter


Motocyklista - kolorowa ilustracja - Fototapeta flizelinowa - Decor Mint\nInspiracje wnętrzarskie możecie znaleźć wszędzie. Dosłownie. Doskonałym tego przykładem są Pojazdy i transport, które pojawiają się w naszej ofercie jako wzór zdobiący fototapety flizelinowe. Motocykle to tylko jeden z detali pojawiających się w tej kategorii.\nStyl doskonale współgra z dekoracjami w tym wydaniu. Na pewno można zaliczyć je do kategorii zadziornych, przykuwających uwagę bez względu na to, do jakiego pomieszczenia są ostatecznie przeznaczone (m.in. Do przedpokoju Do wnętrza użytkowego Do pokoju nastolatka). Dla przykładu –fototapeta flizelinowaMotocyklista - kolorowa ilustracja świetnie sprawdzi się jako dekoracja Do przedpokoju Do wnętrza użytkowego Do pokoju nastolatka. Pozwala na to dający się łatwo aranżować styl . Oryginalny wzór produktu Motocyklista - kolorowa ilustracja stanie się centralnym punktem wystroju wnętrza pomieszczenia. Zawsze przykuje uwagę, będzie w nim dominował.\nPodłożem fototapet flizelinowych – także produktu Motocyklista - kolorowa ilustracja – jest flizelina celulozowa o gramaturze 185 g/m2. Materiał ten wyróżnia się ogromną odpornością na uszkodzenia, rozdarcia, porysowania. Pozwala na czyszczenie, a także przesuwanie w trakcie montażu po nałożeniu na klej.\nOpinie klientów o: Motocyklista - kolorowa ilustracja


dzenie powietrza do i z wnętrza pomieszczenia. Zadaniem procesu klimatyzowania jest utrzymanie prawidłowych warunków klimatycznych, wilgotności powietrza czy jego czyst\nDodane: 28-03-2020 05:09\nKlimatyzacja to bardzo ważny system montowany w każdego rodzaju obiekcie. Dzięki niemu możliwe jest odprowadzanie i doporowadzenie powietrza do i z wnętrza pomieszczenia. Zadaniem procesu klimatyzowania jest utrzymanie prawidłowych warunków klimatycznych, wilgotności powietrza czy jego czyst\nJak stworzyć sobie wygodny wjazdO podatkach i księgowościPick the best oil for your carO ekstremalnych pracach porządkowychDobry i zły prawnikO praniu, czyszczeniu i innych nieprzyjemnościachSport dla ciebie - wspinaczkaWyposażyć saunę w nowy sposóbStyle i wnętrza francuskieIstota suplementacji w treninguCzęści do silnika, skrzyni biegów i więcej...Ogólnie o czystości samochoduKiedy trzeba iść do psychiatry?Czym są choroby autoimmunologiczne?Dlaczego warto kupić oprogramowanie dla logistyki?Co musisz wiedzieć o poligrafiiSEO - czy warto w to inwestowaćUWAGA! Nie Kupuj Nic Aby sprzedać samochód Zanim Nie Przeczytasz Tego!Dla sportowców i nie tylko! Termoaktywne ubraniaO prowadzeniu księgowościDobry gabinet weterynaryjny, jak wybrać?Kwestia paneli fotowoltaicznychKilka receptur na środki domowej czystości. Eko sprzątanieMechanicy samochodowi - jak ich rozpracować?O domach opieki i domach spokojnej starościChcesz wiedzieć więcej o prawie?Jak fajnie uczyć się hiszpańskiego?O zewnętrznej reklamie ogólnie Du bryr deg ikke om helse, hvis du ikke bryr deg om tenner Dlaczego warto dostać dotację na fotowoltaikę?


Pedagog szkolny – Prywatna Szkoła Podstawowa Nr 1 w Biedrusku\n825 – 1450\nNazywam się Magdalena Borak i w naszej szkole pełnię funkcję pedagoga. Jestem tu, by pomagać dzieciom, które napotykają na trudności edukacyjne oraz emocjonalne i sprawić by szkoła była dla wszystkich przyjaznym miejscem, sprzyjającym rozwojowi.\nJestem specjalistą terapii pedagogicznej.\nPrzewodniczę Zespołowi Ds. Pomocy Psychologiczno – Pedagogicznej.\nPrzeprowadzam diagnozy uczniów.\nProwadzę zajęcia korekcyjno-kompensacyjne dla uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.\nUczę przedmiotu Wychowanie Do Życia W Rodzinie uczniów klas 4 – 8 SP oraz Gimnazjum.\nPomagam uczniom w wyborze ich ścieżki edukacyjnej podczas lekcji Doradztwa Zawodowego.\nOpiekuję się uczniami zaangażowanymi w działania szkolnego klubu INTERACT BIEDRUSKO – pierwszego w Wielkopolsce klubu będącego częścią światowej organizacji ROTARY INTERNATIONAL.\nOd roku 2013 współtworzę Teatr „BELFER”. Na koncie mamy już przedstawienia: „A teraz wrzuć to tam z powrotem”, „Rybkę zwaną Wanną” oraz „Le Mikołajek”. Aktualnie pracujemy nad kolejnym spektaklem.\nProwadzę warsztaty dla rodziców w cyklu AKADEMIA RODZICA.\nBy misja mogła się udać, konieczna jest współpraca z rodzicami i nauczycielami. W naszej szkole to się udaje i sprawdza!\nNajważniejsze zadania pedagoga\npomoc wychowawcom klas w rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb uczniów oraz analizowaniu przyczyn niepowodzeń szkolnych i trudności wychowawczych poprzez obserwację zachowania pojedynczych uczniów i klasy, rozmowy indywidualne, uczestnictwo w godzinach wychowawczych\nanalizowanie wyników nauczania i ocen zachowania, kontrola obecności uczniów w szkole\nindywidualne rozmowy z rodzicami (opiekunami prawnymi) – porady wychowawcze, informacje na temat zachowania uczniów\nudział w wywiadówkach (w razie potrzeby) i radach pedagogicznych\nudzielanie pomocy pedagogicznej uczniom realizującym indywidualny program lub tok nauki (konsultacje dla uczniów i ich rodziców/opiekunów prawnych, dla nauczycieli)\nwspółpraca z Poradniami Psychologiczno-Pedagogicznymi (kierowanie uczniów na badania psychologiczno-pedagogiczne)\nwspółpraca z policją, sądami dla nieletnich i sądami rodzinnymi (w przypadku naruszania prawa lub regulaminu szkolnego)\ndoskonalenie swoich kwalifikacji poprzez uczestnictwo w różnych formach doskonalenia zawodowego\nOrganizacja wsparcia psychologiczno- pedagogicznego w naszej szkole\nW naszej placówce kładziemy duży nacisk na wczesne diagnozowanie uczniów i uczennic.\nProwadzimy obserwacje i badania gotowości szkolnej najmłodszych, diagnozujemy ryzyko wystąpienia dysleksji rozwojowej. W razie potrzeby rekomendujemy badania w placówkach poza szkołą, takich jak Poradnia Integracji Sensorycznej, Poradnia Psychologiczno Pedagogiczna czy Poradnia Zdrowia Psychicznego Dzieci i Młodzieży.\nW zerówce oraz klasach 1-3 wspieramy dzieci w ich naturalnym rozwoju poprzez zajęcia specjalistyczne: wsparcie logopedyczne, terapia ręki, zajęcia korekcyjno – kompensacyjne, dydaktyczno – wyrównawcze.\nDla uczniów i uczennic ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi klas 4-8 prowadzimy zajęcia korekcyjno – kompensacyjne, dydaktyczno – wyrównawcze z języka polskiego, matematyki i języka angielskiego, zajęcia wspierające kompetencje emocjonalno – społeczne oraz zajęcia dla uczniów wybitnie zdolnych.\nW klasie ósmej funkcjonują indywidualne konsultacje z doradztwa zawodowego, z którego korzystają uczennice i uczniowie wraz z rodzicami.\nWszystkim uczniom oferujemy wsparcie emocjonalne i psychiczne. Stosujemy indywidualne podejście. Reagujemy na potrzeby dzieci i rodziców.\nPotrzebne adresy i numery telefonów\ndyżur w szkole: poniedziałki i wtorki, w godzinach zajęć szkolnych\nkontakt telefoniczny: poniedziałki i wtorki w godzinach 825 – 1450 pod nr telefonu 507 435 597\nPoradnia Psychologiczno – Pedagogiczna w Luboniu Filia w Suchym Lesie\nPlac Nowy Rynek 2\ntel.: 61 8 116 122, 505 327 064


Curry z kurczaka z chlebkiem naan Wino ze Smakiem curry przepis kuchnia indyjska kurczak w sosie z nerkowców chlebek naan przepis najlepsze curry przepis pyszne curry kuchnia azjatycka kurczak curry przepis | Wino ze Smakiem\nOpublikowane w 06/05/2020 06/05/2020 przez Paweł\nW wolnowarze ugotować możemy niezliczoną ilość różnych dań. W zasadzie, to każdy produkt z powodzeniem może trafić do tego urządzenia. Ogranicza nas tylko nasza wyobraźnia. Mięso, ryby, warzywa, kasze, ryż, makaron itd. – to wszystko możemy ugotować w tej maszynie ( choć oczywiście każdy produkt wymaga innego czasu gotowania ). Wolnowar jest doskonały do przygotowania zup, różnych potrawek, gulaszy, dań typu curry, a nawet można przyrządzić w nim desery. To także doskonały sprzęt dla tych bardziej zapracowanych, jednak jego walory doceni każdy miłośnik gotowania.\nTym razem w wolnowarze upichciłem świetne curry – niezwykle aromatycznego kurczaka w sosie z nerkowców, którego podałem z brązowym ryżem i domowym chlebkiem naan. Wolno gotowane mięso kurczaka w nieziemsko pachnącej paście orzechowej z przyprawami to dla mnie obiad niemalże idealny. Cztery godziny w wolnowarze zrobiły swoje. Miękkie, rozpływające się w ustach kawałki kurczaka w gęstym, pełnym aromatów sosie niczym prosto z dalekich Indii, z którego to kraju ten przepis pochodzi. Kuchnia indyjska jest przepełniona wonią rozmaitych przypraw, które nadają potrawom wyjątkowego charakteru. Nie inaczej sprawa wygląda w tym przypadku.\nCurry podałem z brązowym ryżem i chlebkiem naan. Możesz również przygotować te same dodatki albo jeden z nich, bądź inne, które lubisz. Polecam jednak upiec samodzielnie chlebki naan, gdyż są po prostu świetne i bardzo dobrze pasują do różnych curry. Można je dodatkowo maczać w gęstym, aromatycznym sosie. Ich przyrządzenie nie sprawia żadnych trudności, więc każdy poradzi sobie z ich wypiekiem. Kluczem do sukcesu jest wysoka temperatura piekarnika – chlebki pieczemy na rozgrzanych blachach w minimum 230 stopniach, aż wyrosną nieco i się zarumienią.\nJeżeli tak jak ja uwielbiacie rożnego rodzaju curry, to nie wahajcie się wypróbować tego przepisu. Danie oczywiście można przygotować także bez użycia wolnowaru – wtedy czas gotowania będzie znacznie krótszy.\n2 cebule, przekrojone na ćwiartki\nopcjonalnie: ugotowany brązowy ryż do podania\nChlebki naan ( około 6 sztuk ):\n2 łyżki roztopionego masła, do glazurowania\nPrzygotowanie: Zaczynamy od curry. Cebule, przecier pomidorowy, nerkowce, garam masala, czosnek, chili, kurkumę, sól, sok z cytryny i jogurt wkładamy do robota kuchennego i miksujemy przez minutę na pastę. Na patelni rozgrzewamy łyżkę oleju i smażymy pastę przez dwie minuty, aż zacznie uwalniać aromaty. Przekładamy pastę do wolnowara, dodajemy kawałki kurczaka połowę posiekanej kolendry/natki pietruszki, rodzynki i wodę. Dokładnie mieszamy i ustalamy tryb powolnego gotowania na około 3 godziny. Po tym czasie curry powinno być gotowe – mięso idealnie ugotowane, a sos gęsty i aromatyczny.\nTeraz chlebki naan. Mąkę i sól wsypujemy do misy robota kuchennego. W miseczce rozdrabniamy drożdże z mlekiem i odstawiamy na 15 minut. Do mąki dodajemy drożdże z mlekiem, olej, jogurt, jajko. Wyrabiamy całość w robocie kuchennym, aż uzyskamy miękkie ciasto. Jeżeli będzie zbyt suche, wlewamy odrobinę letniej wody. Ciasto możemy też wyrobić ręcznie. Następnie ciasto wyjmujemy z robota kuchennego i na oprószonej mąką powierzchni ugniatamy je prze około 10 minut, aż będzie gładkie i jednolite. Wkładamy do miski i odstawiamy w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na godzinę.\nPiekarnik ( może być z funkcją grilla ) nagrzewamy do minimum 230 stopni. Ja swoje chlebki piekłem w temperaturze 260 stopni. Ciasto wyjmujemy z miski i dzielimy na 6 równych części i formujemy z nich kule. Wałkujemy je na kształt kropli – 20 cm długości i około 12 cm szerokości. Naany pieczemy na rozgrzanych w piekarniku blachach przez około 4 minuty, aż wyrosną i zrumienią się. Wyjmujemy z piekarnika i smarujemy roztopionym masłem.\nCurry podajemy posypane resztą kolendry/natki z brązowym ryżem i chlebkiem naan.\nPrzy tym curry możemy sięgnąć np. po Rieslinga, Torrontes, rose ( w tym musujące), Chenin Blanc lub lżejszą czerwoną Garnachę czy Barberę.\nKategorieBlog, Przepisy Tagichili, chlebek naan, curry, kuchnia azjatycka, kuchnia indyjska, kurczak, orzechy, orzechy nerkowca, ryż, wina, wino, wino i kuchnia, wino i potrawy, wolnowar\nPoprzedni wpisPoprzedni Argiolas Iselis Nasco di Cagliari 2015\nNastępny wpisNastępny Chocolate delice


Szpital Wojewódzki w Bielsku-Białej - Nowy sprzęt w zakładzie diagnostyki obrazowej\nW zakładzie diagnostyki obrazowej pracują obecnie dwa USG. Jeden z nich ma już ponad 10 lat. - Nowy kosztował 400 tysięcy złotych. To sprzęt najwyższej jakości – podkreśla Łukasz Matlakiewicz, zastępca dyrektora ds. administracyjno-technicznych szpitala.\nWicedyrektor dodał, że starsze aparaty będą również nadal używane, bo tak duże jest zapotrzebowanie na tego typu badania w Szpitalu Wojewódzkim.


Prawdziwe rady: Back to school. – WASZCZUK\nPrawdziwe rady: Back to school.\nDzień dobry bardzo! W tą zmienną pogodowo sobotę. Tak, nie ma słońca- jest zimno, jest słońce- jest gorąco, nie wiem jak się ubrać!\nZaczął się sierpień i niestety (lub stety) lato się kończy, w niektórych miejscach w Polsce, jak na przykład u mnie, na Podlasiu jest już cholerna jesień. Znaczy liście nie są kolorowe, ale ciepło też nie jest.\nSkoro zacząłem już temat jesieni to dokończę go tym, że już niedługo szkoła. Zauważyłem, że zaczął się właśnie sezon „back to school”, więc ja sam postanowiłem zrobić coś podobnego.\nZnacie pewnie te wszystkie poradniki, jak efektywnie się uczyć, jak zdobywać dobre oceny i cały ten pospolity bełkot o podkreślaczach i kolorowych karteczkach, których nigdy sam bym nie użył, ze względu na bezużyteczność i brak sensu ich używania. Nie mówię jednocześnie, że te rady są głupie bądź bezsensowne, bo inni może z nich skorzystają, ale dzisiaj przedstawię wam coś, z czego skorzystać może i powinien każdy, kto chodzi jeszcze do szkoły.\nZAKUPY DO SZKOŁY.\nZacznijmy od czegoś prostego i najbliższego czasowo. Zakupy szkolne. Tak, ten miesiąc to jeden z najbardziej obleganych, w którym każda rodzina idzie i wydając masę pieniędzy wyprawia dzieci do szkoły. To czas, w którym każdy wypruwa flaki ze swoich „starych” by kupili to, co akurat widzieliśmy na wystawie sklepowej lub na jakieś reklamie, która przekonywała nas, że bez tych „wspaniałych długopisów z wyginającymi się wkładami nie zdobędziemy dobrych ocen w szkole”.\nMoja rada jest prosta. Po latach nauki stwierdziłem, że zakupy, przynajmniej te przeze mnie opisane, nie mają sensu. Jeżeli chodzisz do gimnazjum, liceum i wyżej, jedyne, czego potrzebujesz to plecak, najważniejsze książki, nie wszystkie z wykazu, zeszyty i tona długopisów, bo uwierz mi, że ktoś na pewno będzie chciał jakieś pożyczyć. Nie potrzebne ci są jakieś dziwne podkreślacie i kolorowe fiszki, wystarczy Internet w telefonie, długopis, zeszyt – tyle.\nMASZ POŻYCZYĆ DŁUGOPIS?\nNawiązując do poprzedniego, przygotuj się na to, że ktoś z twojej klasy „zapomni długopisu”. Nie ma tu sensu niczego pożyczać, bo słowo „pożyczyć” w szkole zmienia znaczenia na bardziej – zabrać na zawsze. I jeżeli ty się jeszcze tego nie nauczyłeś, to twoja cholerna wina.\nKiedy ktoś spyta się czy masz pożyczyć długopis, a ty spojrzysz do plecaka widząc swoje ulubione pióro z nowiutkim tuszem jedyne, co ci pozostaje to… skłamać.\nNie wiem, co dzieje się z tymi wszystkimi ołówkami, które komukolwiek pożyczyłem, ale wiem, że te, które pożyczyłem ja, zginęły w tajemniczych okolicznościach na dnie zagraconego wszystkim plecaka.\nSZKOŁA NIE JEST TAKA WAŻNA.\nAle co, jak to?! Przecież szkoła to miejsce naszej edukacji, to ścieżka naszego rozwoju i kariery!- Tak, być może, ale nie o to mi tutaj chodzi. Znacie pewnie te wszystkie osoby, które na widok czwórki czy jakiejkolwiek oceny plączą, że znowu kogoś zawiedli?\nNo właśnie. Wiem, że rożnie może być, że niektórzy walczą o stypendia i tak dalej, ale powiem wam jedno: Za dwadzieścia lat nie będziecie pamiętali, że ten sprawdzian wam nie wyszedł. Że spierdzieliście się w klasie. Że nie dostaliście się do szkolnego chóru, bo ponoć brzmieliście jak koza. To wszystko jest tymczasowe, minie i o tym zapomnicie. Inni też tak zrobią idąc do przodu przez lata i pamiętając jedynie o sobie.\nTa część przeznaczona jest specjalnie dla licealistów i studentów, bo w gimbazie nie ma czegoś takiego jak zakochanie czy miłość. Mówcie, co chcecie, obrażajcie się, ale tak uważam. Brnąc przez lata nauki w liceum, technikum czy potem na studiach, zostaniecie skrzywdzeni parę dobrych razy. Stracicie kilku przyjaciół, zakochacie się kilka pięknych razy. Zostaniecie porzuceni.\nI nie ma się czym martwić, to dzieje się każdemu. Takie chwile przeżywa każdy i każdy wychodzi z tego silniejszy niż przedtem. To zwykła szkoła życia, nie naprawdę nie chce nawiązywać do tego „programu” w naszej telewizji.\nWchodząc w świat dorosłości przygotujcie się na to, że nie jesteście w Equestrii gdzie wszystko jest piękne i różowe (wcale nie oglądam koników pony). Bądźcie nieufni i wyprzedzajcie fakty, wyprzedzajcie ludzi, a zobaczycie, że tak na prawdę nie są tak nieskazitelni.\nA TO JEST WŁAŚNIE TO, CZEGO SZKOŁA MNIE NAUCZYŁA:\nBrnąć przez problemy i pokonywać je własnymi siłami.\nProsić o pomoc, kiedy trzeba.\nWalczyć z emocjami, które prowadzą donikąd.\nZarządzać czasem. Bo jak niby mógłbym poprawić te wszystkie zagro w jeden miesiąc.(Tak na prawdę do zawsze miałem tylko jedno zagrożenie – z matmy)\nJak zdobywać prawdziwych przyjaciół. Bo właśnie w liceum takich dostałem.\nJak być w pełni sobą, nie wadząc innym.\nJak zaakceptować siebie takim, jakim się jest.\nJak dobrze oszukiwać i manipulować ludźmi. (siii, nikomu nie mówcie)\nI ostatnie, jak przewidzieć przyszłość. Tak, dokładnie. Dzięki szkole wiem już, że moje słowa i czyny prędzej czy później odbiją się mi z hukiem. Czasami bolesnym.\nAutor WaszczukOpublikowano 13/08/2016 Kategorie lifestyle, nauka, życieTagi blogowanie, lifestyle, lifestyle porada, na luzie, nauczyciele, nauka, porady, przybory szkolne, szkoła, życie\n10 myśli na temat “Prawdziwe rady: Back to school.”\nStrażaczka (@eskucinska) pisze:\n13/08/2016 o 20:24\nNie są ważne kto ma fajnieszy plecak , ważne żeby uczeń był przygotowany psychicznie\n14/08/2016 o 19:52\nBardzo docierający post! Wiesz, chyba nawet najlepszy z wszystkich postów z serii Back to School, czy nawet filmików. Najważniejsze jest przygotowanie – przede wszystkim psychiczne. 🙂\n14/08/2016 o 21:39\n16/08/2016 o 23:22\nFajny post. Wbrew pozorom tym, którzy narzekają na szkołę to to właśnie ona uczy nas najwięcej 🙂\nJa jakoś wyjątkowo chcę wrócić do szkoły, hmm trochę dziwne 😛\n21/08/2016 o 13:15\nJa już też się przekonałam, że nie pożycza się długopisów połowie klasy, bo potem żaden nie wróci. Zupełnie nie wiem czemu u niektórych przyjęła się ta dziwna zasada, że długopisów i ołówków się nie oddaje… ,,Jak zaakceptować siebie takim, jakim się jest.” – to chyba najważniejsza rzecz jakiej może nauczyć nas szkoła.\n21/08/2016 o 13:53\nTak, dokładnie, po tych wszystkich próbach wtopienia się w innych w końcu zdajemy sobie sprawę że my to jednak my i jesteśmy warci świeczki.\nNaprawdę fajny post, dużo bardziej mi się podoba, niż „haul-przybory szkolne”. Wiesz, z tymi zakupami szkolnymi, to powiedziałbyś co innego będąc dziewczyną 😀 http://daisy-dyana.blogspot.com/\n21/08/2016 o 17:25\nHahaha 🙂 być może tak by własnie było 🙂\n23/08/2016 o 09:03\npodobno jak ktoś odda pożyczony długopis to można mu bezgranicznie zaufać hah 😉\na rady jak najbardziej życiowe!\nJa bym zaufał po takim „cudzie” 🙂\nPoprzednie Poprzedni wpis: Jak unikać krępującej ciszy?\nNastępne Następny wpis: Sposoby na odpowiedzialność (jakby).


Uruchamiają nowe połączenie autobusowe - Obserwator Nadodrzański - Twój Region - Twój Portal!\nZ Mieszkowic do Kostrzyna nad Odrą, taką trasę od września pokonywać będzie autokar przewożący mieszkańców regionu. Uruchomienie po wakacjach nowej lini autobusowej zapowiedziała firma Autokarowe Usługi Robert Caban ze Starych Łysogórek.\nNowa linia autobusowa moa zostać uruchomiona od września. Poniżej przedstawiamy Państwu, jaką trasę i na jakich przystankach zatrzymywać będzie się autobus.


Mój szkolny kolega - Puls Biznesu - pb.pl\nMój szkolny kolega\nGustaw Holoubek? Tak, chodziliśmy do tej samej krakowskiej szkoły — powszechnej, jak mówiło się wtedy, a podstawowej, jak powiedziałoby się dzisiaj.\nMiejska szkoła IV im. św. Jana Kantego. Solidny budynek główny z roku l886 przy ul. Smoleńsk (służy do dziś kolejnym pokoleniom), poszerzony później o gmach sąsiedni. Zburzono — po ostatniej wojnie — filię tzw. barakową tejże szkoły przy ul. Wygoda, tuż obok Kossakówki, gdzie mieszkały i pracowały trzy pokolenia sławnej, utalentowanej rodziny. Widywaliśmy zwłaszcza panie z tego domu. Jakże tęskniła do tego miejsca i do „rozdzwonionej tramwajami” ul. Zwierzynieckiej wspaniała poetka Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, umierając po wojnie samotnie w Manchesterze! Ów barak, jak kilka innych, powstał w czasach galicyjskich, gdy gwałtownie przybywało ludności Krakowa. Były to budynki proste, ale solidne i dobrze zaplanowane dla celów szkolnych. Klasy uczyły się zamiennie, tu i tam. Ostatnie, to jest V i VI, z reguły przy ul. Wygoda.\nTak, chodziliśmy do tej samej szkoły, ale do klas różnych. Holoubek był o rok młodszy. Szansę spotkania mieliśmy tylko podczas przerw, zabaw, wycieczek na Błonia, nad Rudawę, do parku Jordana. Nawet po lekcjach wracaliśmy do domu różnymi drogami. Ja mieszkałem przy Rynku Głównym, on — na Zwierzyńcu. Nie zapamiętałem go z tamtych czasów — poza jednym wydarzeniem. Kiedyś chłopcy na dziedzińcu zaczęli go dla żartu przepytywać: jak on się właściwie nazywa: Holubek, Holoubek, Holołbek? I co to nazwisko znaczy? Znamienne, że ta niepewność co do wymowy zdarza się w mediach do dziś... A nazwisko jest czeskie, Holoubek to oczywiście Gołąbek.\nTo interesujące, ile było w Krakowie — i do dziś jeszcze tu żyje — rodzin o bardzo różnych etnicznie korzeniach, a wielce dla Polski zasłużonych. Od Jana Matejki poczynając... Ojcem jego był zgermanizowany Czech, matka wywodziła się z rodziny niemieckiej. Ta łatwość kojarzenia małżeństw mieszanych była w austro-węgierskiej monarchii czymś zrozumiałym, normalnym i akceptowanym bez oporów. Służba wojskowa, przenoszenie urzędników, kontakty gospodarcze, wędrówki za pracą — wszystko sprzyjało powiązaniom rodzinnym. A w pozostałych zaborach, zwłaszcza w Kongresówce? Tam nawet towarzyskie stosunki pomiędzy Polakami a Rosjanami były — ze względów narodowościowych i religijnych — tolerowane do pewnych granic; małżeństwa mieszane zdarzały się, o ile mi wiadomo, nader rzadko.\nŁączyło nas z Holoubkiem jeszcze jedno. Mój ojciec zmarł przedwcześnie właśnie w roku, w którym miałem rozpocząć naukę szkolną. On stracił ojca jako uczeń chyba czwartej klasy, mając lat l0. Obaj kończyliśmy tę szkołę jako półsieroty. Potem nasze drogi całkiem się rozeszły. Uczęszczaliśmy do różnych gimnazjów, wspólnych mieliśmy chyba tylko instruktorów przysposobienia wojskowego z 20 pułku piechoty. Podczas okupacji on pracował w gazowni, mnie zagarnęła przybudówka Baudienstu, służba sanitarna na wypadek nalotu. Spotkaliśmy się osobiście i mieliśmy okazję porozmawiać o naszej dawnej szkole i o wspólnych znajomych krakowskich dopiero po wielu, wielu latach — w Warszawie.\nW świetnie napisanej książce „Wspomnienia z niepamięci” Holoubek opowiada barwnie i ciepło o krakowskich latach dzieciństwa i młodości. O naszej szkole — niewiele. Poza katechetą właściwie nikt z nauczycieli nie zapisał mu się w pamięci. A skoro już o katechetach się wspomniało: niektórym poświęcił Holoubek nieco uwagi, bywały to bowiem postaci wyraziste. I mocno grzmiące, zwłaszcza z ambony. Przytacza niektóre wypowiedzi. Z jednej wynika, iż czas płynie tak szybko, że dla pełnego jej zrozumienia trzeba już dziś notki objaśniającej. Otóż, opowiada Holoubek, jeden z jego katechetów uczynił podczas kazania taką dygresję: „Dzieciaczki. To straszne. Szedłem sobie wałami Rudawy i co widzę? Student ze studentką. Tak się, wiecie, zdenerwowałem, że trzasnąłem drzwiami”.\nPomińmy zabawne przejęzyczenie, zajmijmy się istotą sprawy. Cóż to tak gorszącego, że student przechadza się ze studentką nad rzeką — pełnoletni młody człowiek z pełnoletnią dziewczyną? Rzecz w tym, że mianem studenta określano jeszcze w międzywojniu uczniów gimnazjów i liceów. Słuchacz wyższych uczelni nosił dumne miano akademika. I do dziś tak nazywa się popularnie domy dla słuchaczy uniwersytetu — przynajmniej w Krakowie. A zatem katecheta spotkał na spacerze gimnazjalistę i gimnazjalistkę! Ale jakim sposobem poznał, że to „studenci”? Mieli mundurki i tarcze na ramieniu z numerem szkoły. Można ich było zawsze rozpoznać, by zachowywali się godnie, nigdzie i nigdy nie przynosząc wstydu swemu gimnazjum. By nie pozwalali sobie na gorszące spacerki — w biały dzień, wałami nad Rudawą. Czytając tę zabawną opowieść i mając w świeżej pamięci właściwie wciąż jeszcze trwającą kampanię o mundurki szkolne, musimy przyznać: coś się na świecie zmieniło. I w sferze słownictwa, i mundurków, i obyczajowości. Czy tylko na lepsze? Oto pytanie.\nKsiążka Holoubka jest w istocie hołdem dla Krakowa, jego miasta rodzinnego, miasta dzieciństwa i młodości, dramatu czasów okupacji, lat studiów i pierwszych wielkich sukcesów zawodowych. Autor ceni w tym mieście sam fakt, że trwa ono w swym kształcie przez wieki. Chyba nie tylko skutkiem szczęsnych zbiegów okoliczności, ale też dzięki rozsądkowi i politycznej mądrości jego mieszkańców. Przynajmniej ja tak odczytuję rozsiane tu i ówdzie w książce delikatne refleksje autora.\nHoloubek pozostał krakowianinem na zawsze. Ponad pół wieku mieszkania w stolicy chyba nic tu nie zmieniło. I jak prawdziwy krakowianin najchętniej spędzał wakacje w górach. Choć z Warszawy do Zakopanego i Bukowiny nieco dalej niż z Krakowa... Drogi kolego szkolny, nie brakło po Twym odejściu nekrologów i wspomnień z wszelkich stron i z różnych środowisk. Bo też podziwiała Twój talent i osobowość cała Polska. Zechciej jednak przyjąć słowa pożegnania także od nieco starszego kolegi. Jednego z ostatnich żyjących jeszcze w Krakowie uczniów szkoły im. św. Jana Kantego z tamtych, przedwojennych roczników.\tl\nBosch wyda w tym roku w Polsce 100 mln zł\nRemedium na szkorbut\nKraków , Business Class , Krawczuk , Mieszkania\nNieruchomości / Mój szkolny kolega


Simba - samotność, cierpienie i ból - RatujemyZwierzaki.pl\nSimba - samotność, cierpienie i ból\n820 zł (88,17%)\nSimba zwany też Bimbkiem dobrze zniósł zabieg i powrót do sprawności. Od kilkunastu dni mieszka ze swoją nową rodziną. Dziękujemy za pomoc!\nPiękny dzień. Słoneczko. Cieszył mnie ten spacerek. Ale nagle zrobiło się ciemno, a później nie mogłem wstać... Auta przejeżdżały obok, jedno po drugim. Nikt się nie zatrzymał. Nikt mnie nie słyszał. A ja tak głośno prosiłem, pomóż...tak bardzo mnie boli. Straciłem nadzieję. Zamknąłem oczy i leżałem. Obudziła mnie ciepła ręka. Głaskała mnie po pyszczku, mówiła do mnie miło. Przytuliła do siebie i powiedziała, że mnie tak nie zostawi.\nA później zabrała mnie gdzieś. Robili mi tam badania. Dotykali, kłuli igłą. Mówili, że muszę u nich zostać, ale nie wiem dlaczego.\nSimba, bo tak go nazwaliśmy, jest po poważnym urazie. Został znaleziony na poboczu, tuż przy drodze o natężonym ruchu. Leżał zabrudzony moczem i kałem. Płakał z bólu. Dokładnie nie wiemy, co się wydarzyło. Pilnie został przewieziony do kliniki. Testy FeLV i FIV ujemne. Brak czipa. Ma zwichnięty lewy staw biodrowy i rany w obrębie łebka. Musiał też zostać uderzony w ok. wątroby, parametry są mocno podwyższone. Jest odwodniony. Został w szpitalu.\nBędzie wymagał zabiegu dekapitacji głowy kości udowej lewej. Na dziś mamy w lecznicach ogromne długi, ale są sytuacje, kiedy nie możemy odpuścić. Nie możemy zostawić na poboczu rannego, krzyczącego z bólu kota. Bardzo prosimy Was o pomoc w leczeniu Simby. Chcemy dalej ratować zwierzęta, ale nie możemy dalej pogrążać się finansowo, bo przestaniemy istnieć. Po wstępnej wycenie koszty leczenia wyniosą ok. 900 zł (testy, morfologia, biochemia, rtg, usg i zabieg). Kochani! Czy młody Simba może liczyć na Waszą pomoc?


Na Świątynię Opatrzności potrzeba jeszcze 30 milionów złotych | TVN Warszawa\nNa Świątynię Opatrzności potrzeba jeszcze 30 milionów złotych\n9 listopada 2016, 8:59\nW 98. rocznicę odzyskania niepodległości, otwarta zostanie Świątynia Opatrzności Bożej. Budowa sanktuarium wraz z częścią muzealną kosztowała dotąd 220 mln zł, a na jej dokończenie potrzeba jeszcze kolejnych 30 mln.\nWnętrze głównego kościoła, który zostanie uroczyście otwarty 11 listopada, ma pomieścić nawet 4 tys. miejsc siedzących. Świątynia Opatrzności Bożej to najwyższy kościół stolicy - jego wysokość wraz z krzyżem to 75 metrów. Do pokrycia kopuły zużyto 30 ton miedzi, świątynia liczy ok. 3 tys. metrów kwadratowych powierzchni.\nMimo planowanego na 11 listopada uroczystego otwarcia, świątynia pozostaje wielkim placem budowy. Ułożone są już posadzki - w nawie głównej i prezbiterium z białego marmuru, w kaplicach bocznych - granitowe. Zamontowane jest ogrzewanie podłogowe i systemy wentylacji. Częściowo zakończone są prace nad oświetleniem i akustyką. Na 10 listopada gotowy ma być ołtarz.\nWystrój świątyni w niewielkim stopniu oddaje na razie jej sakralny charakter - wciąż brak jest malowideł czy witraży, a te - jak zapowiada Centrum Opatrzności - mają być "dziełami najwybitniejszych polskich i zagranicznych artystów".\nKard. Nycz podsumowując obecny etap mówi: "otwieramy i budujemy dalej czyli kontynuujemy wystrój świątyni".\nMuzeum sfinansowało państwo\nJak szacuje Prezes Centrum Opatrzności Bożej Piotr Gaweł, na dokończenie wszystkich prac potrzeba jeszcze ponad 30 mln zł. Do tej pory budowa Świątyni Opatrzności Bożej kosztowała 160 mln zł, nie licząc Muzeum Jana Pawła II, na które przeznaczono 60 mln zł.\nJak podkreśla Monika Drozd z Centrum Opatrzności Bożej, wydatki na budowę świątyni w całości pochodzą od darczyńców. Ale muzeum sfinansowano natomiast z dotacji ministerstwa kultury: 30 mln zł w 2008 r.; 4 mln zł - w 2012; 4 mln zł - w 2013; 6 mln zł w 2014 r. i 16 mln zł w roku 2015.\nFinansowanie muzeum z budżetu państwa budziło kontrowersje. W 2014 roku stołeczna prokuratura prowadziła w tej sprawie śledztwo (m.in. z zawiadomienia SLD i Twojego Ruchu), które ostatecznie umorzono nie dopatrując się przekroczenia uprawnień przez urzędników ministerstwa. Odpierając krytykę ówczesny minister kultury Bogdan Zdrojewski podkreślał, że "budowa muzeum Jana Pawła II mieści się w obszarze polskiej racji stanu". Wskazywał, że administracja publiczna nie partycypuje w budowie świątyni, ale obiektu muzealnego, który jest jej częścią.\nDo tej pory budowę świątyni wsparło ponad 80 tys. darczyńców. Każdy, kto wesprze budowę może liczyć, że jego nazwisko znajdzie się na pamiątkowej tablicy w Alei Zasłużonych Darczyńców. 2 tys. zł zapewnia miejsce na tablicy zbiorczej, kwota powyżej 5 tys. zł uprawnia do indywidualnej tabliczki; 10 tys. zł zapewnia małą tablicę, a kwoty powyżej 50 tys. zł uprawniają do indywidualnej, dużej tablicy upamiętniającej.\nKard. Nycz zapowiedział, że od momentu otwarcia Świątyni Opatrzności Bożej to w niej - a nie jak dotąd w warszawskiej archikatedrze św. Jana Chrzciciela - będzie celebrowana większość uroczystości państwowych, które mają oprawę religijną.\nPlanowana od 225 lat\nBudowa świątyni planowana była już w XVIII wieku. 225 lat po podjęciu uchwały przez Sejm Czteroletni o budowie świątyni ku czci Opatrzności Bożej jako wotum za Konstytucję 3 Maja, w głównym kościele Świątyni na warszawskim Wilanowie odprawiona zostanie pierwsza msza święta.\nJak przypomina Archidiecezja Warszawska, król Stanisław August Poniatowski planował wybudowanie kościoła na skarpie nad wąwozem Agrykola, naprzeciw Zamku Ujazdowskiego. Kamień węgielny pod świątynię wmurowano w rocznicę uchwalenia Konstytucji. Dwa tygodnie później na ziemie polskie wtargnęły jednak wojska rosyjskie i budowę zatrzymały rozbiory.\nMiała stanąć na Polu Mokotowskim\nW 1921 roku, trzy lata po odzyskaniu niepodległości, Sejm Ustawodawczy wrócił do zobowiązania Sejmu Czteroletniego. Na miejsce budowy wybrano tym razem Pole Mokotowskie. Tym razem budowę uniemożliwił wybuch II wojny światowej w 1939 roku.\nPo odzyskaniu niepodległości, rozpoczęcie budowy świątyni skutecznie uniemożliwiały władze komunistyczne. Starania kolejnych prymasów: kard. Augusta Hlonda i kard. Stefana Wyszyńskiego, nie przyniosły efektu.\nMetropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz przypomina, że nadzieja na budowę świątyni "do tego stopnia malała", iż Prymas Tysiąclecia kard. Stefan Wyszyński, zdecydował się w 1979 roku konsekrować na warszawskim Rakowcu kościół parafialny pod wezwaniem Opatrzności Bożej, traktując to jako "próbę zastąpienia tej wielkiej obietnicy".\nPo 1989 roku prymas Polski kard. Józef Glemp wystąpił z inicjatywą powrotu do idei wzniesienia świątyni. Budowę ostatecznie rozpoczęto w 2002 roku jako "wyraz wdzięczności narodu wobec Boga za dar wolności". Dwa lata później została jednak przerwana i wznowiona dopiero w 2008 roku, po powołaniu przez kard. Kazimierza Nycza Centrum Opatrzności Bożej.\nPrzez wszystkie te lata zmieniały się także koncepcje architektoniczne. Król Stanisław August Poniatowski wybrał projekt autorstwa Jakuba Kubickiego, ucznia Dominika Merliniego, oparty głównie na rzucie krzyża greckiego. W 1930 roku wybrano projekt Jana Pniewskiego.\nSpór o wygląd świątyni\nW 1999 roku powrócono do idei budowy Świątyni Opatrzności Bożej. Pod egidą Stowarzyszenia Architektów Polskich ogłoszono otwarty konkurs na jej projekt. 12 kwietnia 2000 roku pierwsze nagrody przyznano pracom trzech zespołów, spośród których prymas Glemp wybrał projekt zgłoszony przez Marka Budzyńskiego. Jego koncepcja Świątyni jako symbolicznej, obrośniętej zielenią góry, zwieńczonej kryształowym świetlikiem, nawiązującej wyglądem do kopców usypywanych na cześć wielkich osób lub wydarzeń, wywołała kontrowersje.\nDla jednych to nowatorstwo było zaletą, a dla innych - wadą. Wobec tej krytyki w listopadzie 2000 roku Fundacja Budowy Świątyni odstąpiła od realizacji projektu Budzyńskiego, co uzasadniano kosztami planowanego przedsięwzięcia.\nW lipcu 2001 roku ogłoszono drugi konkurs, skierowany do wybranych zespołów architektonicznych. W warunkach zastrzeżono, by projektowana świątynia nawiązywała do pierwotnej koncepcji Kubickiego. Ostatecznie Świątynia Opatrzności Bożej została wybudowana na Polach Wilanowskich i opiera się na projekcie wykonawczym przygotowanym przez pracownię architektoniczną "Szymborski&Szymborski".\nMuzea i Panteon Wielkich Polaków\nCzęść parterową wypełnia Świątynia Opatrzności Bożej z ołtarzami i kaplicami, które mają upamiętniać najważniejsze wydarzenia dla polskiej historii i tradycji religijnej. Na pierwszym piętrze, na wysokości 26 metrów, na które wjedzie się nowoczesnymi windami, będą się znajdować multimedialne muzea kard. Stefana Wyszyńskiego i Jana Pawła II. W dolnym kościele umiejscowiony jest Panteon Wielkich Polaków.\nW panteonie pochowani są m.in. ostatni prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, pierwszy po 1989 roku minister spraw zagranicznych Krzysztof Skubiszewski, poeta ks. Jan Twardowski oraz księża, którzy zginęli w katastrofie w Smoleńsku. Umieszczono tam symboliczny grób papieża Jana Pawła II. Znajduje się też relikwiarz z fragmentem sutanny z krwią św. Jana Pawła II z zamachu na placu św. Piotra.\nCZYTAJ TAKŻE: Wysoka na 30 metrów, przetrwa 700 lat. Kopuła świątyni gotowa\nKard. Nycz: została zakończona budowa kopuły Świątyni Opatrzności Bożej


Kura Fatima od pół roku mieszka z Mateuszem w kawalerce na Grochowie\nFatima budzi się i zasypia o tej samej porze co Mateusz. Najczęściej śpi na poręczy łóżka, lubi też wchodzić pod kołdrę i spać z gospodarzem. Kiedy tylko widzi, że pan już jest na nogach, zaczyna się kręcić, przeciąga się, opuszcza skrzydło i wyciąga nogi. Po porannym rozciąganiu zaczyna się darcie dzioba o coś dobrego na śniadanie. Najczęściej Mateusz sieka jej warzywa (buraczki, marchew, seler) i trawę, pokrzywę, koniczynę i inne jadalne chwasty, zioła i liście. Fatima uwielbia świeżą bazylię i tymianek, lubi też kolorowe owoce, ale z tym trzeba uważać, bo niestety po niektórych ma problemy żołądkowe. Czasami wychodzą razem do knajpy, mają swoje ulubione wege bary w stolicy. Fatima jest w nich traktowana jak V.I.P. Obsługa zawsze proponuje jej darmową sałatę, ale kura nie jada „na krzywy dziób” i Mateusz zawsze grzecznie odmawia. Wracając do diety - zdarza się, że Fatima dostaje granulowany czosnek, żeby wzmocnić odporność, zjada też zarodki pszenne, kiełki i inne ziarna. Dieta Fatimy trochę kosztuje, raz na jakiś czas kura zjada np. kaszę Quinoa (ok. 50 zł za kg). Podróżuje też z Mateuszem i sypia z nim w hotelach. Panie na recepcji niezmiennie pytają, „czy kura będzie spać w klatce”. - Oczywiście - odpowiada Mateusz, po czym wypuszcza ją z klatki na pokoje.\n- Kiedy odkryłem, jakie to jest niewyobrażalne cierpienie, jak to jest nieekologiczne, jak nieekonomiczne, bo przecież wyprodukowanie kilograma mięsa kosztuje od kilku do kilkunastu kilogramów pełnowartościowego pożywienia, które mógłby zjeść człowiek - wtedy postanowiłem już nigdy nie zjeść mięsa. Rodzice zareagowali bardzo pozytywnie, bo byłem grubym dzieckiem, ucieszyli się, bo szybko schudłem. Od tego czasu działam na rzecz zwierząt, propaguję dietę roślinną i tak jak w przypadku Fatimy realnie „uwalniam” zwierzęta z ferm - opowiada. - Mam swoje sposoby, o których wolałbym nie mówić.\nKura Fatima mieszka z Mateuszem w kawalerce\nZanim się spotkaliśmy, uprzedził mnie, że nie chce, żebym opisał go, jak "kolesia, który dla fanu mieszka z kurą, że niezłe jaja i chodzi spać z kurami, hehehe!!!". Zależy mu na tym, żeby zmienić wizerunek drobiu. Do lat 90. ludzie uważali, że kury nie odczuwają bólu. To się powoli zmienia, ale według Mateusza drób wciąż cierpi na fermach. Dlatego zdarzyło mu się odmówić spotkania dziennikarzom, którzy chcieli w swoich materiałach przedstawić go właśnie jako „tego śmiesznego kolesia, który dla sensacji, zabawy i popularności żyje z kurą”.\nKura Fatima mieszka na Grochowie, w kawalerce z Mateuszem\n- Przeraża mnie, że ludzie czytając artykuły o nas będą chcieli również „sprawić sobie” kurkę. Nie zdają sobie sprawy, że kura robi kupę przeciętnie co siedem minut. Trzeba być bardzo systematycznym, mieć dużo czasu i ciągle sprzątać, prać, myć, zmywać i od nowa. Staram się jej nie zamykać w klatce, nie chcę żeby miała traumę, pierwsze dwa miesiące życia spędziła w zamknięciu. Kiedy wyjeżdżam (Mateusz dużo podróżuje autostopem, chwilę przed naszym spotkaniem wrócił z podróży na Łotwę) do kury przychodzi opiekunka, za którą muszę płacić. Nieprzypadkowo wybrałem też pracę, spędzam w niej tylko kilka godzin dziennie, resztę czasu poświęcam moim zwierzętom. Myślę, że niewielu ludzi byłoby skłonnych poświęcić tyle uwagi kurze, dlatego odradzam wszystkim takie pomysły - zastrzega Mateusz.


Relacja Marii Fijał | Polscy Sprawiedliwi\nStrona główna  Historie pomocy  Lista historii  Rodzina Bachulów\nStanisław Bachul, ojciec\nLudwika Bachul, matka\nJanina Siwiec z d. Bachul, córka\nur. 4 maja 1917\nzm. 2000 w Kraków (małopolskie)\nRoman Bachul, syn\nur. 22 listopada 1918\nzm. 2005 w Makowa (podkarpackie)\nWładysław Bachul, syn\nJan Bachul, syn\nzm. 1947 w Zakopane (małopolskie)\nMieczysław Bachul, syn\nzm. 1975 w Kraków (małopolskie)\nMaria Rzeszutko z d. Bachul, córka\nur. 6 września 1922\nAnna Radoń z d. Bachul, córka\nur. 6 sierpnia 1924\nAntonina Siwiec z d. Kowalska, teściowa\nur. w Maków Podhalański (małopolskie)\nMaria Fijał z d. Siwiec, wnuczka\nJanina Siwiec z d. Bachul\nMaria Rzeszutko z d. Bachul\nAnna Radoń z d. Bachul\nSarah Lea Yareach z d. Glaser, córka\nur. 19 kwietnia 1941 w Kraków (małopolskie)\nMiriam Glaser z d. Wolfgang, matka\nur. 27 stycznia 1916 w Kraków (małopolskie)\nA odbyło się to w ten sposób, że dziewczynkę wyniesiono prawdopodobnie w torbie, ona miała półtora roczku. Jakoś jeszcze getto nie było widocznie szczelnie zamknięte, ale już były informacje, już zaczęli pierwsze partie wywozić. […] Wywozili starszych ludzi, rodziców tej Miriam wywieźli, chyba do Bełżca i nikt stamtąd nie wrócił. Natomiast tych młodszych zostawiono i chyba już wiadomość taka była, że małe dzieci też są na wykończeniu. Więc jakimś cudem […] tą malutką dziewczynkę wyniosła matka, Maria się nazywała, w torbie prawdopodobnie i pierwsze dni u mojej babci ze strony taty, u babci Siwcowej, na ulicy Starowiślnej […], jakoś z tym dzieckiem i z tą Miriam tam się przechowywały. […] Ale […] tam parę dni tylko. Dziecko płakało i już zaczął się robić ruch, że podejrzana sytuacja. Wobec tego chyba ustalono, że dziecko trzeba wywieźć z Krakowa, no i jedyny pomysł to było wywieźć ją do Bystrej, gdzie mieszkali rodzice mojej mamy.\nMaria Fijał - Wyniesienie dziewczynki z getta 1m 09s\nJest nawet […] taka historia, że jak zostawiła […] Miriam […] tą malutką Leę […], zostawiła jej bransoleteczkę złotą. Jedną widocznie coś, co […] w tym getcie mogła uratować. I jak przyjechała po […] Sarę, to babcia jej oddała […]. Ona nie żądała tego, ale babcia jej oddała. Nawet tego babcia mi nie opowiadała, bo to było dla niej tak naturalne, że dziecko przetrwało. To było dla dziecka, więc razem z dzieckiem poszło. Także tego nie wiedziałam, ani od mamy mojej, ani od babci, natomiast […] teraz żeśmy się dopiero w tych latach właśnie z tych kontaktów dowiedziały, że tą jedną cenną rzecz, którą zostawiła dla dziecka i która byłaby dla dziecka, gdyby dziecko […] zostało tam, ale ponieważ przyjechała po nią, to oddała. […] Przynajmniej tutaj, w Bystrej, nie było […] materialnego wsparcia, bo oni byli w obozie.\nMaria Fijał - Złota bransoletka na utrzymanie dziewczynki 0m 53s\nOna nie czekała końca wojny […] w Oświęcimiu. Przeżyła […] gdzieś w Niemczech […], tam ją chyba wyzwolenie zastało. I ona […] po wyzwoleniu przyjechała po Sarę […], nie wiemy dokładnie kiedy przyjechała. […] musiało być to już po maju, po ósmym maja, wtedy jak już były możliwości. Czy w 46, mi się obiło o uszy, że w 46 dopiero mogła stamtąd wrócić. No i przyjechała, w okropnym stanie była […], to pamiętają […] siostry mamy. Dziecko nie chciało iść do niej […] chwyciła się babci za szyję i: „Nie dawaj mi tej kobiecie”. No bo ona w 42 miała półtora roku, czyli w 45 miała cztery i pół, koło pięciu. No i zabrała ją i tak wiemy z późniejszych losów, ona mieszkała przejściowo w Wrocławiu, potem gdzieś w jakimś obozie przejściowym w Niemczech. I wyjechała do Izraela. I wzięła tę dziewczynkę do Izraela.\nMaria Fijał - Powrót matki ukrywanej dziewczynki 0m 56s\n[…] dziecko zostało jako nieślubne mojej mamy, mama wróciła do Krakowa, tu urodziła brata w styczniu w 43 roku, a dziecko zostało pod opieką babci no i tych dwóch sióstr. Pewno schodziła, brały ją w pole, oczywiście chodziło się z nią do kościoła, uczyło się ją pacierza, bo to było podstawowe. Niemcy w ten sposób też […] rozpoznawali dzieci żydowskie. Dosyć taki znany manewr, żeby dziecko umiało pacierz i że chodzi do kościoła […]\nMaria Fijał - Opieka nad dzieckiem w Bystrej 0m 33s\n[…] pojechały razem z tą Miriam, mama […] niosła tą dziewczynkę […] na rękach. Szły osobno, żeby nie zwracać uwagi. Dziecko okropnie wrzeszczało, no bo ta matka […] gdzieś tam została z tyłu. I […] to często mama opowiadała, taki dramatyczny przypadek, że przechodziły koło grupy kolejarzy, widocznie na tych dworcach ci kolejarze różne rzeczy obserwowali […] „O, popatrzcie, niesie Żydówkę”. Więc mama się wtedy zdenerwowała, stanęła, coś im tam powiedziała. Także nie było to groźne, ale nie mniej w tym momencie się trochę przestraszyła. W każdym razie jechały w osobnych przedziałach, dojechały do Bystrej.\nMaria Fijał - Niebezpieczna sytuacja podczas przewożenia dziecka 0m 38s\nRelacja Marii Fijał\nNiebezpieczna sytuacja podczas przewożenia dziecka\nPróbę ukrycia dziecka poza gettem podjęto prawdobodobnie w październiku 1942, kiedy w krakowskim getcie miała miejsce kolejna akcja wywożenia ludności żydowskiej do obozów zagłady. Przypuszczamy, że w tym czasie rodzice dziewczynki, Maria i Maks Glaser, doszli do wniosku, że życie dziecka jest zagrożone i przetrwanie w getcie z dzieckiem nie będzie możliwe. Zaczęli więc szukać możliwości umieszczenia dziewczynki po „aryjskiej“ stronie. Prawdopodobnie w pierwszej kolejności skontaktowali się z moją prababką, teściową mojej mamy, Antoniną Siwiec, z którą mogli mieć kontakty zawodowe z czasów przedwojennych (Antonina Siwiec prowadziła szwalnię a rodzina Glaserów zajmowała się handlem tekstyliami). Maria Glaser (Miriam) wyniosła swoją półtoraroczną córeczkę z getta w torbie, śpiącą po podaniu leków nasennych. […] Po jakimś czasie, moja mama, Janina Siwiec, zawiozła dziecko do swojej rodziny w Bystrej, zapewne dlatego, że ukrywanie się i zdobycie pożywienia w czasie okupacji było łatwiejsze na prowincji niż w dużym mieście. […] Pojechały razem z Miriam, moja mama […] niosła tę dziewczynkę […] na rękach. Na dworzec kolejowy szły osobno, żeby nie zwracać uwagi. Mama często wspominała dramatyczny przypadek, który miał miejsce na Dworcu Głównym w Krakowie, w czasie tej podróży. Dziecko płakało, bo niosła je obca kobieta, matka dziecka […] gdzieś tam została z tyłu. Kiedy przechodziły koło grupy kolejarzy, jeden z nich, wskazując na moją mamę, powiedział głośno: „Patrzcie, ona niesie Żydowskie dziecko” (ludzie wtedy byli wyczuleni na takie sytuacje, rozpoznawali bezbłędnie Żydów szukających schronienia). Mama się zatrzymała, kazała im milczeć i chyba nawet zaatakowała ich parasolką lub torbą. Ten odruch samoobrony podziałał skutecznie, bo umilkli. Możliwe, że wtedy dotarło do tych kolejarzy, na co narażają dziecko i te kobiety. Do Bystrej, dla bezpieczeństwa, moja mama z dzieckiem i Miriam jechały w osobnych wagonach.\nOpieka nad dzieckiem w Bystrej\n[…] Maria Glaser (Miriam) przez krótki czas (prawdopodobnie kilka tygodni) przebywała w domu rodziny Bachul w Bystrej razem ze swoją córką a następnie wróciła do getta w Krakowie. Dziecko zostało w Bystrej pod opieką mojej babci i dziadka, Ludwiki i Stanisława oraz dwóch młodszych sióstr mojej mamy, Anny i Marii (moja mama wróciła do Krakowa, gdzie wówczas mieszkała). Niespodziewane pojawienie się obcego dziecka mogło wzbudzić podejrzenia, dlatego tłumaczono sąsiadom, że dziewczynka jest nieślubnym dzieckiem mojej mamy. Dziewczynka, jak podrosła, zwracała się do swoich opiekunek babciu i ciociu. Wychowywano ją tak jak własne dziecko, chodziła wszędzie z rodziną, zabierano ją w pole, w odwiedziny do sąsiadów, bawiła się z innymi dziećmi. Dziewczynka chodziła wraz z innymi do kościoła, uczyła się pacierza, bo to było podstawowe. Niemcy w ten sposób też […] rozpoznawali dzieci żydowskie. Dosyć taki znany manewr, żeby dziecko umiało pacierz i że chodzi do kościoła […] Zdarzyła się raz sytuacja, że przyszedł do domu Niemiec z gestapo i sprawdzał znajomość podstawowych modlitw katolickich. Sara wyrecytowała modlitwy poprawnie dzięki czemu uniknięto represji.\nPowrót matki ukrywanej dziewczynki\nPod koniec wojny Maria Glaser była w Auschwitz, a następnie została przewieziona do obozu w Buchenwaldzie, gdzie doczekała wyzwolenia. Po wyzwoleniu Miriam przyjechała do Bystrej po Sarę […], w drodze z Krakowa do Bystrej towarzyszyła jej krewna Róża. Nie wiemy dokładnie, kiedy to było, prawdopodobnie jesienią 1945 […]. Po powrocie z obozów Miriam była w bardzo złym stanie fizycznym, w ogóle nie była do siebie podobna […], to pamiętają […] siostry mamy. Dziecko nie poznało swojej mamy i nie chciało iść do niej […], dziewczynka trzymała się babci i prosiła, żeby jej nie oddawać. Sara w 42 miała półtora roku, czyli w 45 miała cztery i pół, koło pięciu i w ogóle nie pamiętała swojej mamy. Dziewczynka dała się przekonać i zgodziła się pójść dopiero jak dostała od Miriam cukierki. Z późniejszych losów wiemy, że Miriam z córką mieszkały przejściowo we Wrocławiu, potem w obozie przejściowym dla osób przesiedlonych w Hofgeismar w Niemczech. Następnie wyjechała do Izraela. I wzięła tę dziewczynkę do Izraela.\nMaria Fijał, styczeń 2012


My podpowiemy jak urządzić event firmowy, który będzie okazją do wspólnej zabawy , a przez zaangażowanie członków zespołu w jego organizację, samo jego przygotowanie będzie świetną zabawą\nCo i jak z tą geodezjąWirtualne biuro - funkcjonalne rozwiązanieArganowe kosmetyki a MarokaJak odzyskiwać wodę?Hydraulika siłowaTriki pozycjonerów - skuteczne pozycjonowanie GliwiceDobry biznes- początki i planyCzego używają obecnie dentyści? Nowe techniki w stomatologiiKilka ciekawostek o geodezjiO dedykowanych aplikacjach i programach na zamówienieBhp-pulsar.plStyl prowansalski. Krótki opis i charakteryzacjaCo robić, kiedy nie można schudnąć?Popularne prace geodezyjneMarzysz i ciepłym kraju na wakacje? Jest bliżej niż myślisz!Co musisz wiedzieć o sukienkachOgólnie o odzieży medycznejCzysty dywanTworzenie sklepów dla internetu. Co powinien mieć e-sklep?O marketingu i badaniach tajemniczy klientDentysta nie sadysta, pomaga i zapobiegaHow to avoid problems with airport transferArtykuł o jedzeniuPomysł na stylowe wnętrzeKilka sprawdzonych trików na pozycjonowanie KielceW życiu poligrafiiSerce twojego auta - silnikJak zrobić lepszą kawę?Pulsar BHPO wyższości mniejszego nad większym - laptopy


Partnerzy – Ubezpieczenia rolnicze, upraw, OC rolnika - iExpert get your coursework done\nPolish Prestige Sp. z o.o., założona w grudniu 1990 r., jest pierwszą w Polsce prywatną firmą zajmującą się świadczeniem usług dla środowiska hodowców i użytkowników koni.\nNaszym patronem duchowym jest książę Józef Poniatowski, dla którego Bóg, Honor i Ojczyzna były najwyższymi wartościami.\nOd początku działalności specjalizowaliśmy się w organizacji aukcji, zawodów, pokazów, targów z udziałem koni, promocji polskiej hodowli, eksporcie i imporcie koni. Aktualnie świadczymy usługi spedycji i transportu międzynarodowego, obsługujemy przyjazdy klientów zagranicznych do polskich stadnin, prowadzimy doradztwo i profesjonalną wyceną koni, zapewniamy ubezpieczenia dla środowiska hodowców i użytkowników koni.\nPolska jest krajem, w którym hodowla koni i jeździectwo stanowią element narodowej tradycji i kultury. Nasze pokolenie odziedziczyło cenny materiał genetyczny zgromadzony w polskich stadninach koni, wiedzę i talent wielu pokoleń hodowców, a także piękne obiekty, w większości o charakterze zabytkowym. Potencjału tego w niepodległej Rzeczypospolitej nie wolno zmarnotrawić. Ochrona tego potencjału i przekształcenie go w nowoczesny „koński przemysł” jest misją naszej Firmy i zadaniem naszego pokolenia.\nKrajowa Rada Izb Rolniczych reprezentuje wojewódzkie izby rolnicze przed Sejmem, Senatem i organami administracji rządowej. Przedstawiciele KRIR biorą czynny udział w posiedzeniach Sejmowej i Senackiej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a także przekazują swoje stanowisko w mediach odnośnie ważnych spraw dla wsi i rolnictwa.\nKrajowa Rada Izb Rolniczych reprezentuje także ok. 4 mln. rolników – płatników podatku rolnego, dochodowego z działów specjalnych oraz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych posiadających wkłady gruntowe – którzy należą do niej z mocy ustawy.\nKrajowa Rada Izb Rolniczych zajmuje się także podnoszeniem kwalifikacji rolników oraz, wraz z Funduszem Składkowym Ubezpieczenia Społecznego, realizacją letniego i zimowego wypoczynku dla dzieci rolników.\nInstytucja działa na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o izbach rolniczych. Począwszy od 2006 r. Krajowa Rada Izb Rolniczych jest członkiem COPA (Komitet Rolniczych Organizacji Zawodowych) w Brukseli.\nOC gospodarstwa rolnego\nDotowane ubezp. upraw rolnych\nUbezpieczenie gospodarstwa od ognia i zdarzeń losowych\nDotowane ubezp. upraw i zwierząt\nUbezpieczenie budynków od ognia i zdarzeń losowych\nUbezpieczenie mienia ruchomego gospodarstwa\nUbezpieczenie hodowli ryb


Etui na tablet 7" Myszka Minnie | Hurtico24.pl\nBrelok Squishy Gniotek gumowy antystresowy - wzór do wyboru Zaloguj się aby zobaczyć ceny Zaloguj się aby zobaczyć ceny\nSZKATUŁKA PUDEŁKO KARBON NA 12 ZEGARKÓW PD48 Zaloguj się aby zobaczyć ceny Zaloguj się aby zobaczyć ceny\nEtui na tablet 7" Myszka Minnie\nDziecięce etui na tablet stworzone na licencji Myszka Minnie. Zostało bardzo starannie zaprojektowane i wykonane z wysokiej jakości materiału. Jednokomorowe zamykane na zamek błyskawiczny z popularnym motywem, prezentuje się bardzo oryginalnie. Ochroni tablet przed obrysowaniem i pozwoli go bezpiecznie transportować.\nRozmiary w pakiecie: 22x15x1,5 cm


Johnny Rotten głównym bohaterem Jarocin Festiwalu 2018 | RockMetalNews\n20 lutego 2018 10 lutego 2018\nJohnny Rotten będzie głównym bohaterem tegorocznej odsłony Jarocin Festiwalu – jako jeden z dwóch ambasadorów wydarzenia i zarazem jego główna gwiazda. Wokalista pojawi się w Jarocinie wraz z formacją Public Image Limited.\nTegoroczny Jarocin Festiwal odbędzie się w dniach 13-15 lipca. Sam festiwal po raz kolejny odbędzie się w formule, w której odbył się w 2017 r., śmiało wkraczając w przestrzeń miejską bezsprzecznej „stolicy polskiego rocka”.\nNa czterech scenach w centralnych punktach miasta wystąpi kilkudziesięciu wykonawców, nie zabraknie też konkursu Rytmy Młodych, w którego jury w tym roku zasiądzie m.in. Katarzyna Nosowska – laureatka Rytmów w roku 1992.\nNawiązań do historii festiwalu będzie jednak więcej. Wśród ambasadorów Jarocin Festiwalu znalazł się bowiem legendarny punkrockowiec – Johnny Rotten!\n„Razem z Sex Pistols zrewolucjonizował muzykę i kulturę, dając światu punk rocka. Od 40 lat stoi na czele Public Image Limited (PiL), z którym wystąpi na tegorocznym Jarocin Festiwalu” – informują organizatorzy imprezy, zaznaczając, że to właśnie Rottenowi poświęcone będą festiwalowe projekcje filmowe, spotkania literackie, przede wszystkim zaś koncerty.\nZ rodzimych artystów – rolę Ambasadora JF’18 przyjmie Wojtek Mazolewski. Założyciel i lider zespołów Pink Freud oraz Wojtek Mazolewski Quintet. Jego muzyczna aktywność wywołała w Polsce boom na muzykę improwizowaną i przywróciła światu polski jazz w początkach XXI wieku. Mazolewski należy do najczęściej grających poza granicami naszego kraju artystów. W Jarocinie wystąpi z programem Punk Freud Army, ale nie tylko. Rola Ambasadora to także współkreacja festiwalowych projektów specjalnych, spotkania i panele tematyczne oraz aktywności pozamuzyczne. Jakie? Tego dowiemy się wkrótce.\nPrzypomnijmy: w ubiegłym roku Jarocin Festiwal odbywał się w dniach 14-16 lipca. Naszą videorelację z wydarzenia udostępniamy poniżej.


Józefa Pokrzywa, najstarsza mieszkanka województwa łódzkiego, skończyła 108 lat! - plus.expressilustrowany.pl\nJózefa Pokrzywa, najstarsza mieszkanka województwa łódzkiego, skończyła 108 lat!\nPonad 108 lat i ma dziś najstarsza mieszkanka województwa łódzkiego. To Józefa Pokrzywa z Tuszyna-Lasu.\nJuż rodzą się praprawnuczęta!\nJózefa Pokrzywa przyszła naświat w 1908 roku. Gdy Polska odzyskała niepodległość, miała już 10 lat, a była dojrzałą kobietą, kiedy wybuchła II wojna światowa.\nJako 38-latka straciła męża, co oznacza, że wdową jest już od 70 lat... Z tego też powodu jej życie nie było usłane różami. Sama wychowywała czwórkę dzieci. Oprócz nich doczekała się sześciorga wnucząt, tyluż prawnucząt, a w ostatnich latach przychodzą już na świat praprawnuczęta pani Józefy - obecnie jest ich czworo.\n- Jeszcze jako 101-latka mama pamiętała datę urodzenia każdego wnuka, każdego prawnuka - mówi córka wiekowejtuszynianki, Jadwiga Owczarz.\nJadła niewiele i „swoje”\nSama pani Józefa była najstarszym z siedmiorga dzieci swych rodziców. Jednak do dziś z całego rodzeństwa żyje tylko ona. Długo nie opuszczały jej dobre zdrowie i sprawność. Mając 102 lata bez okularów czytała nawet wiadomości przesuwające się u dołu telewizyjnego ekranu, wnikliwie studiowała też prasę. Jeszcze niedawno samodzielnie, choć przy pomocy tzw. balkonika, poruszała się po domu. Warto poznać tajemnicę tak długiego życia w dobrej formie. Zwłaszcza, że nie było to życie lekkie.\n- Mama miała gospodarstwo rolne i mnóstwo pracy - mówi pani Jadwiga. - Ale też wszystko, co się jadło w domu, było zdrowe, bo własnego chowu. Mięso, mleko od swojej krowy, jaka od swojej kurki... Mama nie zwracała szczególnej uwagi na dietę, potrawy gotowała takie jak wszyscy, ale też trzeba przyznać, że jadła niewiele i zawsze była szczupła.\nCórka 108-latki pamięta też, że jej mama zawsze była pogodna i bardzo spokojna...\nUrodziny w Tuszynie-Lesie\nTuż po minionych świętach (pani Józefa przyszła na świat w drugi dzień Bożego Narodzenia) z okazji 108. urodzin szacowną jubilatkę odwiedził burmistrz Tuszyna Witold Małecki wraz z przedstawicielami miejscowego Urzędu Stanu Cywilnego, Rady Miejskiej i Rady Dzielnicy Tuszyn-Las. Był tort, życzenia, kwiaty. Wiosną oficjalna delegacja znów zapewne gościć będzie na urodzinach, bo 25 kwietnia 105. urodziny świętować będzie Zofia Kuczowska. Także pani Zofia mieszka w części Tuszyna zwanej Tuszynem-Lasem...\nSosny, żywica i... prątki?\nDzielnica ta sprawia wrażenie osady zagubionej w sosnowym lesie - miejscami domy wręcz toną tu wśród drzew. O sprzyjających zdrowiu, a w efekcie długowieczności, warunkach panujących zwłaszcza w tej części Tuszyna jest przekonana Maria Krawczyk, tuszyńska radna i pięlęgniarka z zawodu.\n- Sąsiedztwo lasu, więcej natury, mniej cywilizacji, to napewno działa na plus - mówi. - My tu zaraz obok mamy dwa rezerwaty przyrody, a jak człowiek wstaje rano i wygląda przez okno, widzi na przykład wiewiórkę... No i te sosny! W czasie pylenia tu wszystko jest żółte. Pewnie, dla alergików to nie jest dobre, tylko że tutaj alergie zdarzają się rzadko. Rzadko spotykam się też z astmą, czy np. obturacyjną chorobą płuc. Myślę, że wszechobecne tutaj sosny i ich żywica mają na to wpływ.\nMaria Krawczyk ma też pewną teorię, według której pozytywny wpływ na zdrowie kolejnych pokoleń mieszkańców Tuszyna-Lasu mogło mieć... ulokowanie tu w latach 20. minionego wieku sanatorium płucno-przeciwgruźliczego (dziś szpital).\n- A kto wie, czy takie prątki gruźlicy, które w minimalnych ilościach musiały przedostawać się poza mury tego ośrodka, nie działały na zasadzie szczepionki, pobudzając działanie układu odpornościowego... - mówi.\nNajstarsza P olka ma 111 lat\nPoza wymienionymi wcześniej przypadkami wyjątkowej długowieczności, na terenie całej gminy Tuszyn mieszka obecnie 70 osób, które ukończyły 90 lub więcej lat.\nCo do bardzo leciwych mieszkańców Polski, to 108-letnia Józefa Pokrzywa z Tuszyna jest obecnie na 9. miejscu. Najstarsza jest Jadwiga Szubartowicz, mieszkanka Lublina, która w październiku minionego roku skończyła 111 lat. Najstarszy mężczyzna nazywa się Józef Żurek, ma 107 lat i mieszka w Czarnowie (woj. kujawsko-pomorskie).\nZ Polski pochodzi, choć przedprawie 70 laty wyemigrował do Izraela, najstarszy żyjący mężczyzna na świecie, 113-letni Isra’el Kristal (choć według nie- których źródeł najstarszy jest 146-letni Mbah Gotho z Indonezji). Isra’el Kristal urodził się w Żarnowie pod Opocznem, a następnie przez wiele lat mieszkał w Łodzi, gdzie prowadził wytwórnię słodyczy.


Na początek spróbuję się usprawiedliwić z weekendowej nieobecności. A stało się tak z powodu pewnej pracy pisemnej, którą pisałam trzy dni i nie mam najmniejszego pojęcia, czy jest chociaż na średnim poziomie. A mowa tu o eseju na temat przejścia z paleolitu do neolitu wg twórców filmu '10 000 BC', który to mieliśmy przygotować na zajęcia z historii sztuki.\nAle przejdźmy do czegoś przyjemniejszego. ;p\nSpójrzcie na to: "LEARN KOREAN (◕‿◕✿)"\nHehhehh. Teraz nie pozostaje nic innego, jak tylko brać się do nauki. xD\nZa to ja się przeziębiłam i chora leżę w domu. :(\nWam życzę zdrówka, a na poprawienie humoru...\nCzy marzyło Wam się kiedyś posłuchać naszych koreańskich ulubieńców w radiu?\nJeśli tak, to zachęcam do zwiedzenia tej stronki: SEOULFM\nKiedyś trafiłam na nią przypadkiem i byłam wręcz zachwycona. xD\nPóźniej zauważyłam, że nie tylko ja zawsze chciałam znaleźć taką stację radiową, więc przesyłałam link komu tylko mogłam. ;P Dziś mam okazję udostępnić go na blogu, toteż właśnie to robię. ;)\nMoże ktoś ucieszy się równie mocno, jak ja tamtego dnia? xD\nAutor: elf_0203 o poniedziałek, października 08, 2012\nMagdalena B 8 października 2012 12:43\nObrazki z pierwszego linku fajne.\nMagdalena B 8 października 2012 12:50\nNo ależ oczywiście ;D\nMagda Minhae 9 października 2012 11:22\nJeju ja jestem uzależniona od tego radia prawie od początku przygody z kpopem haha ^_^\nJi-Joon 13 października 2012 09:51\nJeżeli chodzi o profil to raczej nie miałam problemu z wyborem.. gorzej ze szkołą. Jestem w szkole mundurowej, w klasie wojskowej i zastanawiałam się czy po prostu nie pójść do zwykłego liceum, bo w tym jest strasznie dużo innych obowiązków. Jednak jak na razie nie jest tak źle, tylko strasznie tęsknię za domem, bo w internacie jestem. A jak jest u Ciebie? + Tak. Spakowani w kartony, które będą owinięte kolorowym papierem i wstążeczką, a następnie zostaną wysłane do mnie :D\nMagdalena B 14 października 2012 04:31\nciekawe czy było mi do twarzy :)\nJi-Joon 14 października 2012 05:25\nNo to jesteśmy w podobnej sytuacji ;) Myślę, że warto się poświęcić, bo jak będziemy siedzieć cały czas na dupie przed komputerem to nic pożytecznego z tego nie wyjdzie ;p + Wow 10-9h?! :o To naprawdę dużo.. Ale pociesz się tym, że np. ja muszę codziennie rano wstawać przed piątą i biegać na dworze albo chodzić w butach, które ważą więcej ode mnie XD ++ Ok, możemy się podzielić, ja biorę całą dziewiątkę, a Tobie zostawiam Shindonga :D\nMagdalena B 14 października 2012 06:22\nach...ciekawe, gdzie tylko takie znajdę :D\nAstrid .Q 14 października 2012 06:57\nZamieszczane na tej stronie zdjęcia zespołów i wokalistów użyte są w celach promocyjnych. Autor bloga nie ponosi odpowiedzialności za niezgodne z prawem wykorzystanie udostępnionych tutaj informacji.


east rent & Renault Captur Hybryda Plug-in\neast rent & Renault Captur Hybryda Plug-in\nKilka tygodni temu, przy okazji pierwszego śniegu tej zimy, mieliśmy przyjemność testować kolejny hybrydowy model Renault.\nRenault Captur jest już dobrze znanym z naszych dróg crossoverem, który doczekał się hybrydowej wersji Plug-in - czyli z możliwością ładowania z gniazdka lub stacji.\nAuto może się podobać, szczególnie w tym połączeniu kolorów. Wnętrze jest bardzo przyjemne i dobrze wyciszone. Komfort jazdy również możemy wysoko ocenić. Niestety bagażnik stracił prawie 1/3 objętości na rzecz umieszczonych pod podłogą akumulatorów. To w niektórych sytuacjach może sprawić problem.\nCaptur napędzany jest benzynowym silnikiem o mocy 92 KM, wspieranym przez 67 konny silnik elektryczny. Takie połączenie zapewnia bardzo żwawe poruszanie się po miejskich ulicach.\nOczywiście jest możliwa jazda w trybie wyłącznie elektrycznym. Teoretycznie powinniśmy przejechać na prądzie ok. 40-50 km i wydaje się, że latem będzie to możliwe. Jednak zimą z powodu technicznych uwarunkowań, silnik spalinowy pomaga czasem elektrykowi uruchamiając się nieoczekiwanie (lub przy mocniejszym naciśnięciu gazu).\nDlatego nie jesteśmy w stanie podać rzeczywistego przebiegu w trybie PURE. Aby to zweryfikować, potrzebowaliśmy więcej czasu na testy 😀\nAuta hybrydowe coraz bardziej przekonują do siebie. Nocne ładowanie (ok. 4-5h) wystarczy już, aby przeciętny białostoczanin przemieszczał się przez cały dzień na prądzie. A jeśli w pracy macie możliwość "podpięcia się" do gniazdka, to zasięg zwiększy się dwukrotnie 🙂\nDziękujemy Motozbyt Renault i Dacia za użyczenie tego ciekawego auta do testów 👍


Duet Krzysztofów skacze z Polfy do… Polfy - terenyinwestycyjne.info\nDuet Krzysztofów skacze z Polfy do… Polfy\n, Polfa Tarchomin\n, Krzysztof Berndt\nPod ich okiem odżyła Polfa Warszawa. Teraz Krzysztof Berndt i Krzysztof Pawłowski pokierują Polfą Tarchomin - pisze "Puls Biznesu".\nOjcowie sukcesu warszawskiej Polfy mają go powtórzyć w innej Polfie. Krzysztof Berndt, prezes Polfy Warszawa, oraz Krzysztof Pawłowski, członek jej zarządu, pokierują Polfą Tarchomin. Wczoraj walne zgromadzenie tarchomińskich zakładów farmaceutycznych powołało Berndta na prezesa, Pawłowskiego na członka zarządu należącej do skarbu państwa spółki. więcej >>\nPolfa Tarchomin szuka inwestora\nProducent leków z Warszawy pilnie potrzebuje środków na inwestycje. Jeśli nie otrzyma ich od państwa...


JACK JK-5558WB - Stebnówka\nJACK JK 5558WB to jednoigłowa stębnówka z odkrawaczem. Bardzo użyteczna szczególnie w wykonywaniu takich prac, w których ścieg musi iść równo z brzegiem materiału. Odkrawacz działa w niej podobnie, jak owerlokach i pozostaje w odległości od igielnicy wynoszącej 1/8 cala, czyli 3,2 milimetry.\nW tej maszynie szwalniczej zastosowano rozwiązanie Direct Drive. Oznacza to, że jej silnik jest wbudowany w głowicę urządzenia. Taki sposób montażu silnika do maszyny do szycia sprawia, że urządzenie pracuje cicho, a przy okazji jest niezawodne i pobiera mniej energii elektrycznej niż przy alternatywnych rozwiązaniach. Transport w modelu JACK JK 5558WB jest dolny ząbkowy, przez co ścieg jest bardzo równy.\nW stębnówce JACK JK 5558WB wykorzystano panel operacyjny (również wbudowany w głowicę), który jest bardzo intuicyjny, przez co wygodny i prosty w obsłudze. Tak że zmiana z innej na tę maszynę do szycia, będzie bardzo łatwa.\nPrzy igielnicy w tym modelu znajdują się diody LED, które bardzo dobrze podświetlają pole pracy. Za ich sprawą komfort korzystania z maszyny znacznie wzrasta. Podobnie, jak jakość szwu, który może być wykonywany precyzyjnie. W maszynie zastosowano centralne smarowanie z miską olejową.\nParametry techniczne stębnówki JACK JK 5558WB:\n- Regulowana prędkość szycia do 4000 ściegów/min\n- Regulowana wysokość podnoszenia stopki 5 mm (max 13 mm – kolanówka)\n- Regulowana długość ściegu (do 5 mm)


Data publikacji: 2016-09-25 08:36\nW niedzielę, 25 bm. na placu u zbiegu ulic Nad Odrą i Zamkniętej w godz. 11-14 odbędzie się impreza integrująca mieszkańców Stołczyna. Szykuje się moc atrakcji.\nFestyn organizują Stowarzyszenia „Stołczyn po sąsiedzku” i „Skolwin i my”. Tym razem to zabawa pod hasłem „Stołczyn Odra Show”. W programie mnóstwo propozycji dla dzieci i dorosłych – gry zręcznościowe, quizy, konkursy (m.in. fryzura po sztormie, odrzańska syrenka), rozstrzygnięty zostanie też konkurs fotograficzny oraz kulinarny „Nie bigos” (można się do niego zgłaszać do piątku, 23 września w 46. filii Biblioteki Miejskiej). Czekają atrakcyjne nagrody!\nBędzie bookcrossing, miasteczko harcerskie, pokazy fizyczne Wiesława Piotrowskiego i jego uczniów. Policja przypomni dzieciom zasady bezpieczeństwa, a chętnym oznakuje rowery. Od godz. 12 do 13, zostanie udostępnione dawne przejście do huty i do zabytkowej Lokomotywy potocznie zwanej Huta Szczecin 6.\nOrganizatorzy festynu proszą mieszkańców dzielnicy, aby przejrzeli albumy rodzinne i przynieśli ze sobą zdjęcia z minionych lat Stołczyna. Zostaną zeskanowane, a potem powstanie album i wystawa.\nNa zdjęciu: w ub. roku zorganizowano festyn pod hasłem "Urodziny ulicy nad Odrą. Teraz mieszkańcy są zaproszeni na Szczecin Odra Show.


Bajkowir: Katrina Leno - "Jedna sroka smutek wróży"\nKatrina Leno - "Jedna sroka smutek wróży"\nJedna sroka smutek wróży to książka, która zwróciła moją uwagę… tytułem. Brzmi on niebywale intrygująco, prawda? Nie inaczej jest i z opisem powieści - Jeśli nazwiesz rzecz niemożliwą, sprawisz, że może stać się możliwa… i – jak się okazało – treścią. Bo choć jest to historia pod wieloma względami nieidealna, tak z całą pewnością zapada w pamięć i daje do myślenia.\nKsiążka jest zdecydowanie skierowała do nieco starszych czytelników. Przesycona jest samotnością, uczuciem niesprawiedliwości oraz – w swoim wydźwięku – jest bardzo niepokojącą lekturą. Porusza tematy bliskie wielu nastolatkom – szczególnie uczucie dojmującego zagubienia i braku zrozumienia, a także – po prostu – młodzieńczego buntu w nieco mocniejszej odsłonie.\nŻycie głównej bohaterki, Mags, zostaje zamienienie w gruz. Liczne problemy rodzinne (burzliwy rozwód rodziców, alkoholizm matki), wyalienowanie od rówieśników, przemoc seksualna – to wszystko sprawia, że dziewczyna ucieka w świat wyobraźni, do swojego świata idealnego. Z początku jest to niewinna zabawa, ale z czasem światy zaczynają się mieszać, a Mags zyskuje władzę absolutna, która… wymyka jej się nieco spod kontroli.\nMags nie jest postacią pozytywną, aczkolwiek z jej problemami może utożsamić się wiele osób – a nawet zrozumieć jej niewłaściwe czyny. Emocje opisane przez autorkę są zadziwiająco prawdziwe, a całość… bardzo niepokojąca. Miejscami historia jest bardzo zagmatwana, ale… czyta się ją zadziwiająco dobrze. Sam motyw wymyślonego przyjaciela Tu jest naprawdę niesamowity – poniekąd zdaje się być cudacznym alter ego, a z drugiej strony… Boję się powiedzieć coś więcej, aby nie popsuć Wam lektury – lub przemyśleń po niej.\nJedna sroka smutek wróży to oryginalna i przerażająca historia, która porusza wiele problemów dotykających współczesnych nastolatków. Czuć tu nieco vibe Stephena Kinga, a cały motyw alternatywnego świata, który stopniowo przedziera się do prawdziwego – po prostu bomba! Jestem przekonana, że wiele osób zaczyta się w historii, ale i może znaleźć sporo przeciwników – jest bardzo specyficzna. Mimo wszystko – polecam z całego serca, mnie przepysznie wciągnęła! I wciąż mam ciary!\nEtykiety: alkoholizm, Dizzy, dorastanie, problemy nastolatków, rozwód, Wydawnictwo Zielona Sowa, Zielona Sowa