Projektowanie stron internetowych Rybnik lipiec 2021 − galeriascena.pl\nFirma to lider wśród firm, które oferują usługi takie jak tworzenie i projektowanie stron WWW. Dzięki naszemu wielkiemu doświadczeniu skutecznie budujemy pozytywny wizerunek firm w sieci. Stworzymy dla Twojej marki przyjazną klientom i responsywną stronę, zarówno ze względów informacyjnych, komunikacyjnych jak i wizualnych. Projektujemy proste w obsłudze, bardzo funkcjonalne, ale również bardzo estetyczne strony internetowe, kładąc nacisk w pierwszej kolejności na indywidualne podejście do klienta.\nW zespole naszej firmy spotkasz jedynie ekspertów i profesjonalistów w projektowaniu stron internetowych. Wciąż śledzimy trendy w technologii , ale również wizualne, aby być na bieżąco. Nasza wiedza i doświadczenie powoduje, że potrafimy dobrze projektować strony internetowe, tak, aby były w 100% zgodne z wytycznymi Google, funkcjonowały sprawnie, a użytkownicy byli zadowoleni z ich prędkości i łatwości korzystania.\nStrategia naszej firmy opiera się głównie na tym, że staramy się mocno współpracować z klientem. Dokładnie wsłuchujemy się w jego potrzeby i wybieramy naszą strategię pod niego. Klienci mogą być pewni, że są obsługiwani kompleksowo i za każdym razem z równym zaangażowaniem. Zrealizowaliśmy mnóstwo zleceń, stale powiększając liczbę usatysfakcjonowanych klientów. Strony WWW, które zostały przez nas wykonane, zawsze zadowalały naszych klientów. Wszystkie nasze projekty odpowiadały charakterowi, jaki ma biznes klienta, przykuwając uwagę unikalnością grafiki, estetyką i kolorystyką.\nNie oddawaj Twojej strony WWW w niesprawdzone ręce. Tworzenie stron to działania wymagające wymaganego przygotowania technicznego, doświadczenia oraz eksperckiej wiedzy. Pamiętaj, że jest to bardzo ważny element reklamy Twojej firmy. Dzięki niej pokazujesz światu swoją jedyną w swoim rodzaju ofertę, zdobywasz potencjalnych klientów, polepszasz wizerunek firmy i powiększasz świadomość istnienia Twojej firmy w gronie użytkowników sieci. Trzeba mieć na uwadze, że Twój wizerunek w internecie to główny filar sukcesu Twojego biznesu. Wielu ludzi korzysta głównie z urządzeń mobilnych, dlatego powinieneś zadbać o to, aby Twoja strona była responsywna oraz dopasowana do wszelkich urządzeń. Daj nam kredyt zaufania i oddaj swoją stronę w ręce ekspertów. Rezultatem naszych działań będzie to, że Twoja strona internetowa będzie funkcjonalna i nowoczesna.\nProjektowanie stron internetowych to przede wszystkim nasza pasja. Zajmujemy się tym od lat, z czując radość z poszerzania swoich możliwości, kompletując nowe elementy wiedzy na wszelkie istniejące na rynku sposoby. Projektowanie stron internetowych to sztuka, za którą powinno podążać posiadania ogromnych chęci i serca włożonego w każdy projekt. W połączeniu z wiedzą, ciągłym kontaktem z klientem i zrozumieniem jego potrzeb, dobrze dobranymi technikami i doświadczeniem, daje to pewność zadowolenia i obopólnej satysfakcji z otrzymanego projektu. Nie boimy się żadnych wyzwań, wykonujemy nawet najbardziej skomplikowane zadania. Nasza skuteczność spowodowana jest współpracą tylko najlepszych specjalistów od grafiki, programowania i marketingu internetowego.


Przemysłowy podczerwony grzejnik Teplov P4000 | Цена и фото | Teplov\nStrona główna > Partnerstwo > Podczerwony grzejnik TeploV P4000\nPowierzchnia ogrzewana, m² 40\nMoc znamionowa, W 4000\nWymiary w mm 1540х436х72\nStarszy model przemysłowej serii podczerwonych grzejników TeploV. Z sukcesem stosuje się dla ogrzewania pomieszczeni dużego placu z wysokością sufitu do 20м.\nPrzeznacza się dla szybkiego i komfortowego ogrzania pomieszczeni z wysokością sufitów od 3,7 do 20 m. Starszy model przemysłowej serii. Z sukcesem stosuje się dla ogrzewania pomieszczeni dużego placu. Idealnie podchodzą w jakości głównego grzewczego systemu. Łatwo montuje się na steli, na montażowej armaturze systemów oświetlenia czy na linach.\nWykorzystują: przemysłowe cechy, sportowe sale, duże place pod szklanym dachem, westybule hoteli, terminale portów lotniczych, kryte pływalnie, handlowe centra i tak dalej. Oni również wykorzystują się dla lokalnego ogrzania miejsc pracy w pomieszczeniach, co nie ogrzewa się.\nDodatkowe ogrzewanie do już istniejącego systemu: 80 m2\nWiosna-jesień: - 4C na ulicy wewnątrz pomieszczenia będą +20C - 80 m2\nGłówne ogrzewanie: - 23C na ulicy wewnątrz pomieszczenia będą +40C - 20 m2\nGwarancja na podczerwony grzejnik TeploV składa 2 lata. Termin służby podczerwonego grzejnika TeploV P4000 składa 25 lat.\nPo to, żeby kupić podczerwony grzejnik TeploV P4000 wam wystarczy znaleźć na karcie najbliższego przedstawiciela naszej produkcji, albo załatwić formalnie zamówienie przez "koszyk".


Sleepy Buildings - A Semi Acoustic Evening - Strona 2 - Black Light District.pl\nPostautor: misiek14 » 30 listopada 2012, 20:05\nOK, dzięki za info Vin Słaby powód imo, bo przecież piosenki z pierwszych dwóch płyt też były wydane pod inną wytwórnią Ale to pewnie taki symbol, że się odcinają W każdym razie szkoda, bo pomyślcie - np. takie "Golden Grounds", "Souvenirs", "You Learn About It" czy "These Good People" w wersji (pół)akustycznej, mmmmm\nPostautor: Natta » 30 listopada 2012, 21:46\nmisiek14 pisze: Słaby powód imo, bo przecież piosenki z pierwszych dwóch płyt też były wydane pod inną wytwórnią\nNo jak? Przecież to są akustyczne aranżacje utworów z dwóch pierwszych płyt (Like Fountains, The Mirror Waters, Stonegarden), nie wydane nigdzie indziej, tylko na Sleepy Buildings. No fakt, zagrali też "Like Fountains" na DVD "A Sound Relief" ale to było rok później.\nPostautor: misiek14 » 30 listopada 2012, 21:53\nNatta pisze: No jak? Przecież to są akustyczne aranżacje utworów z dwóch pierwszych płyt (Like Fountains, The Mirror Waters, Stonegarden), nie wydane nigdzie indziej, tylko na Sleepy Buildings.\nChodziło mi o to, że oryginalnie były na pierwszych płytach, a na SB je przearanżowali, więc tak samo mogliby zrobić z piosenkami z Souvenirs, tylko przearanżowując je trochę mniej\nPostautor: Vinlett » 30 listopada 2012, 23:10\nSłaby czy nie słaby ten powód, to wydaje mi się, że tą akustyczną płytą chcieli zakończyć pewien etap, przy jednoczesnym niemieszaniu CM w ich aktualną na tamten czas działalność, tę którą zaczęli prowadzić na własną rękę. No nie chcieli po prostu, aby ludzie z CM położyli również łapy na ich nowych piosenkach . Tak mi się wydaje, bo faktyczne nie wiem jak to wszystko wygląda od strony prawnej . W każdym razie wcale to nie oznaczało, że olali fanów, bo dali nam stare, niegrane od lat utwory w zupełnie nowych aranżacjach (The Mirror Waters, Stonegarden, Like Fountains- do tego dopisano nawet nowy refren) plus zupełnie premierowy utwór tytułowy. Ośmielę się zaryzykować i postawić tezę, że te kawałki są najbardziej smakowitymi kąskami na płycie .\nmisiek14 pisze: W każdym razie szkoda, bo pomyślcie - np. takie "Golden Grounds", "Souvenirs", "You Learn About It" czy "These Good People" w wersji (pół)akustycznej, mmmmm\nSądzę, że byłoby to nieco niezręczne, gdyby piosenka o tych-'dobrych'-ludziach z Century Media trafiła na płytę wydaną przez Century Media lol, ale masz rację. Te utwory w wersjach półakustycznych wypadają świetnie. Dlategóż muzycy z TG poprawili się i na DVD A Sound Relief można usłyszeć kilka utworów z Souvenirs. Choć z kolei mnie na A Sound Relief brakuje These Good People, ale wtedy zawsze mogę sobie włączyć ten koncert. Jest na nim też moje ukochane Spirits .\nPostautor: misiek14 » 30 listopada 2012, 23:15\nVinlett pisze: (...) W każdym razie wcale to nie oznaczało, że olali fanów, bo dali nam stare, niegrane od lat utwory w zupełnie nowych aranżacjach (The Mirror Waters, Stonegarden, Like Fountains- do tego dopisano nawet nowy refren) plus zupełnie premierowy utwór tytułowy. Ośmielę się zaryzykować, że te kawałki są najbardziej smakowitymi kąskami na płycie .\nVinlett pisze: Sądzę, że byłoby to nieco niezręczne, gdyby piosenka o tych-'dobrych'-ludziach z Century Media trafiła na płytę wydaną przez Century Media lol,\nOoooo, a ta piosenka jest o tym. Kurde... o.O A ja na miejscu zespołu bym chyba celowo ten jeden utwór tam nagrał, specjalnie im na złość


Kuna Domowa: I tak, i nie\nDopadł mnie spadek formy. Wydaje mi się, że spadki formy zdarzają się każdemu, chociaż czasem jak czytam blogi niektórych widzę tylko pełną, piękną twórczość i czysty geniusz. No i brak gorszych dni. Powód takiego stanu u mnie trudno wytłumaczyć. Może to z powodu "tych dni", może z nieznanej przyczyny. Ogólnie jednak jestem z siebie niezadowolona: nie potrafię czytać wzorów szydełkowych (więc nie zrobię sobie szala), nie potrafię robić na drutach (co każdy potrafi, a ja jak odłożę na 10 minut robótkę to zapominam z czym to się je), nie potrafię w około obkleić świecznika serwetką (tak ładnie, żeby wzór był jednostajny)... Oczywiście wszystko to inne crafciarki potrafią na 5+ - tylko ja nie.\nWczoraj jednak postanowiłam zrobić ciastek, żeby jakoś przełamać to wszystko. Czekoladowych "Całusków pani Darling" z książki pani Małgorzaty Musierowicz. Dla zainteresowanych - przepis z książki "Całuski pani Darling" M. Musierowicz. Pełno tam przepisów literackich typu Ciastka Ksantypy, Śniadanko Sherlocka Holmesa czy Złociste biszkopciki Ani Shirley. Wszystko łatwo i przyjemnie - chociaż przyznaje się, że poza "całuskami" nie próbowałam innych przepisów.\nSkładniki: 3/4 tabliczki gorzkiej czekolady, 1/2 kostki masla, 1/2 szklanki cukru, 1 jajko, 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia, 2 szklanki mąki\nWykonanie: Rozpuścić czekoladę w rondelku włożonym w garnek z gotującą się wodą. Zostawić czekoladę do lekkiego wystygnięcia. W tym czasie ubić w mikserze masło, cukier i jajko. Do puszystej masy dolać czekoladę, szczyptę soli, proszek do pieczenia i mąkę. Wszystko wymieszać łyżką, a potem wyrobić ciasto na stolnicy. Następnie ciasto chowamy do worka i lodówki na przynajmniej godzinę. Potem już tylko wyciągamy, wałkujemy (grubość około pół centymetra), wycinamy i pieczemy ok. 20 minut w piekarniku nagrzanym do 120 stopni.\nUwagi własne: 1. Osobiście ciastka piekę w temperaturze ok. 130-140 stopni; 2. Ciastka gdy je wyciągamy mogą wydawać się miękkie, ale potem dość szybko stają się kruche i pyszne; 3. Lubię dodawać do nich pokruszonej czekolady - należy tylko uważać, aby kawałki nie były za duże, inaczej ciasto ciężko się wałkuje; 4. Gdy wałkuje ciasto ma ono grubość pomiędzy 0,5-1cm\nNa dowidzenia, dokładam wam zdjęcie mojej kochanej Inki zrobione wczoraj :)\nAutor: Kuna Domowa o 11:32\nEtykiety: ciastka, kot, osobiste, słodkości\nklaudyna 24 stycznia 2010 16:05\nchyba dawno nie byłaś u mnie na blogu... gorzej niż nędza i nic mi nie wychodzi... Nawet tak pysznie wyglądających ciasteczek nie mam...\nklaudyna 24 stycznia 2010 16:43\na czy powyższy komentarz nie jest dowodem na to, że ktoś tu zagląda? ;)\njak mogę zrobić baner? boi ja też bym chciała ale nie umiem...:(\nholka polka 2 lutego 2010 17:10\n"Całuski pani Darling" - kiedyś namiętnie czytałam i gotowałam. A śniadanie S. Holmesa polecam -pychotka:)\nLenistwo do potęgi N


Test z języka angielskiego sprawdź swój poziom - topbryk.pl\n18 kwietnia 2020 09:11Informacje\ntest z języka angielskiego sprawdź swój poziom.pdf\nMadame FRenglish - blog o nauce języka francuskiego i angielskiego. W wielu sytuacjach konieczne jest przedstawienie stopnia naszej znajomości języka angielskiego - z taką sytuacją spotkamy się przy składaniu CV lub resume, jeżeli ubiegamy się o pracę w państwie anglojęzycznym, ale również przy aplikacji na różnego rodzaju kursy, czy też na uczelnię.Sprawdź się. W każdym pytaniu jest tylko jedna poprawna odpowiedź.Jakiś czas temu na Językowej Grupie Wsparcia pojawiło się pytanie o to, jak sprawdzić swój poziom angielskiego. Olga Nina. Test nie jest zbytnio dokładny, ale szybki, a przede wszystkim ocenia każdą kompetencję językową osobno. Do każdego poziomu zaawansowania dopasowałam odpowiedni zestaw fiszek, z którym możesz pracować, aby błyskawicznie podnieść swój poziom angielskiego. Sprawdź swój poziom, rozwiązując test składający się z 40 pytań. Jeśli nie znasz odpowiedzi, nie strzelaj w ciemno - po prostu je pomiń.Jak określić poziom znajomości języka angielskiego? Język angielski, poziom podstawowy.Planujesz naukę języka rosyjskiego? Polskie instytucje w Paryżu Bezpłatnie! Interaktywne zadania zgodne z materiałem lekcyjnym. Pamiętaj, zanim zaczniesz:Nasze zajęcia z języka angielskiego, niemieckiego i innych prowadzimy w siedzibach Klientów m.in. w Warszawie, Wrocławiu, Krakowie, Poznaniu, Gdyni, Gdańsku i Lublinie, a także w mniejszych miejscowościach.\nTest z angielskiego, matura 2016, maj - pr (stara matura) Test z angielskiego, matura 2016, maj - pp.\nNauka języka za granic .Sprawdź swój poziom angielskiego, rozwiązując nasz bezpłatny test poziomujący z języka angielskiego. Zostaw swój adres e-mail i otrzymuj za darmo przydatne angielskie zwroty używane w rozmówkach podczas podróżowania.Test składa się z 3 wybranych zadań zamkniętych. Posłuchaj nagrań z wymową amerykańską, kamdayjską i brytyjską. Jeśli odpowiedziałeś poprawnie na co najmniej 8 pytań, Twój poziom języka angielskiego szacowany jest na C1 (advanced)! Home; Testy; Kontakt; Potrzebujesz lekcji? Jeśli nie znasz odpowiedzi na jakieś pytanie, pomiń je.Bezpłatny test poziomujący online z angielskiego. Został utworzony na podstawie matury z maja 2014 r. Test z angielskiego, matura 2016, maj - poziom dwujęzyczny. Pomoże Ci on odkryć Twoje mocne strony i dowiedzieć się, nad czym musisz jeszcze popracować. Testy poziomująceJak określić mój poziom zaawansowania? Strona główna .Sprawdź swój poziom języka wypełnij test poziomujący online. Egzamin możesz zdać w np. w jednych z centrów Cambridge.Sprawdź swój poziom języka! Aby określić swój poziom zaawansowania z języka angielskiego, wykonaj bezpłatny Test poziomujący. Kompleksowo sprawdza on najważniejsze umiejętności językowe, w tym znajomość słownictwa i gramatyki, rozumienie tekstu czytanego, rozumienie ze słuchu, znajomość pisowni angielskiej.Jak sprawdzić swój angielski przez Internet? Test kwalifikujący z języka angielskiegoTest z języka angielskiego Zasady dotyczące wypełniania testu: test składa się z 60 pytań; w teście każde pytanie ma TYLKO JEDNĄ prawidłową odpowiedź; na wypełnienie całego testu przewidziane jest 45 MINUT; zalecamy wypełnianie testu do momentu, kiedy pytania nie staną się zbyt trudne.Pełny test na podstawie matury z 8 maja 2019 r.\nA2 - Słownictwo 2. Dowiedz się, na jakim poziomie zaawansowania jesteś oraz który egzamin będzie dla Ciebie właściwy. Studium Student Kursy Certyfikaty Kursy Sprawdź swój poziom językowy Sprawdź swój poziom językowy. Ćwiczenia przygotowane przez nauczycieli i uczniów Prawie wszystkie podręczniki Wciągające i dynamiczne .Poniższe testy językowe pomogą ocenić Twój aktualny poziom znajomości języka. Do wyboru masz 3 odpowiedzi, z czego tylko 1 jest poprawna. Maksymalna liczba punktów: 50. Testy z języka angielskiego dla uczniów szkół podstawowych. Instrukcja: Zaznacz odpowiedzi na pytania 1-20. Sprawdź rzetelnie swój poziom na skali Rady Europy (A1-C2) i przygotuj się do .Poziom B2 odpowiada certyfikatowi FCE, czyli First Certificate English. Ten egzamin z angielskiego potwierdza znajomość języka na poziomie średnio zaawansowanym (Upper-Intermediate).FCE składa się z czytania ze zrozumieniem, pisania, słuchania, mówienia. Czeka Cię także test z gramatyki. Gratulacje! Jeśli zastanawiasz się na jakim poziomie zaawansowania jest Twój język angielski to w tym artykule pokażę Ci gdzie znajdziesz oraz w jaki sposób możesz wykonać profesjonalny test języka angielskiego zupełnie za darmo przez Internet aby natychmiast poznać swój poziom znajomości języka angielskiego.Profesjonalny test poziomujący z angielskiego - placement test A1-C1.\nSprawdź nasz interaktywny test poziomujący Placement Test przygotowany przez metodyka dla Gettin' English.\nZa wypracowanie z ostatniego pytania można uzyskać 10 punktów (u nas w teście wg samooceny). Test ma 100 pytań, powinieneś rozwiązać go w około 30 minut. Punktacja w teście jak na maturze. Poniższy test zawiera 100 pytań sprawdzających praktyczną wiedzę z zakresu angielskiej gramatyki i słownictwa na poziomie A1 do C1. Poznaj format egzaminu TOEIC® (TEST of ENGLISH for INTERNATIONAL COMMUNICATION)-sprawdź ile punktów możesz zdobyć na "oficjalnym" egzaminie. A więc - sprawdź swój poziom i… do dzieła! B1 .Test online - język angielski (poziom B2 i wyższy) Sprawdź swój poziom znajomości języka angielskiego Na rozwiązanie testu masz 45 minut. Wybierz testy językowe z angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego, francuskiego lub włoskiego i sprawdź jakie fiszki pomogą Ci w dalszej nauce!Przystąp do testu z języka angielskiego, który pozwoli dokładnie określić Twój poziom i pokaże Ci, jak prezentujesz się na tle kraju.Sprawdź swój poziom z angielskiego Opublikowany w serwisie e-korepetycje.net test poziomujący z angielskiego w szybki sposób pozwala na określenie stopnia jego znajomości. Testy poziomujące z pozostałych języków.Sprawdź swoje umiejętności językowe! Zajęcia językowe dla firm prowadzimy w całej Polsce.Rozwiąż krótki, darmowy test, który sprawdzi Twoją znajomość języka obcego.\nW naszych szkołach oferujemy kursy językowe na wszystkich poziomach zaawansowania!Zasady uczęszczania na.\nSkłada się on z 40 pytań, a do wyboru masz 3 odpowiedzi, z czego tylko 1 jest poprawna. Jeśli natomiast osiągnąłeś wynik poniżej 8 punktów - zachęcamy Cię do ćwiczeń!TEST POZIOMUJĄCY Rozwiąż test i sprawdź z wykorzystaniem klucza swój poziom językowy TABELA SAMOOCENY Poziomy biegłości językowej wg Europejskiego Systemu Kształcenia Językowego. Obiecałam research i dziś, zgodnie z obietnicą, wracam do Was z wynikami moich poszukiwań. Francuski w tłumaczeniach Sytuacje 2 lata temu Mademoiselle Kier. Sprawdź swój angielski-test ogólny; Sprawdź swój angielski — bezpłatny test online W tej witrynie. Uwaga: Test your English jest poglądowym testem językowym podającym ogólną ocenę poziomu angielskiego na podstawie 25-pytaniowego testu - nie jest więc egzaminem Cambridge English i nie może służyć jako formalne potwierdzenie znajomości języka na danym poziomie.Jak Ci idzie nauka języka angielskiego? UWAGA, przypomnienie! A1 - Słownictwo 1 i Gramatyka dla początkujących. Jak sprawdzić swój poziom angielskiego? Sprawdź swój poziom z niego, rozwiązując nasz test poziomujący. Jeśli chcesz dowiedzieć się, na jakie zajęcia powinieneś/powinnaś się zapisać, sprawdź swój poziom angielskiego, wybierając interesującą Cię opcję z rozwijanego menu. Pozwala ocenić poziom znajomości języka i pomóc w wyborze testu lub egzaminu Cambridge English. Interaktywne testy. Test składający się 40 zamkniętych pytań został przygotowany przez szkołę językową online - Chatterbox.pl .UMK USOS poczta Moodle English USOS poczta Moodle English ul. Gagarina 11, 87-100 Toruń. Jeśli zatem chciałbyś wyjechac z nami na kurs jednak nie wiesz na jakim poziomie językowym obecnie się znajdujesz - wypełnij nasz test online z wybranego języka. Test składa się z kilku części i sprawdza znajomość angielskiego w zakresie:Sprawdź swoje mocne i słabe strony w języku angielskim. Oceń swój pozim na podstawie zawartego w tabeli opisu umiejętności.Na początek zaproponuję Ci proste rozwiązanie. Nauka i powtórka materiału. Zrób pełen test online za darmo!.\nSprawdzian całoroczny język polski klasa 2


Plaża ewakuowana po alarmie bombowym - Świat - Najnowsze informacje z Europy i ze świata - polityka, komentarze, dyskusje dziennik.pl\nPlaża ewakuowana po alarmie bombowym\n15.08.2009, 20:11 | Aktualizacja: 07.06.2010, 19:50\nHiszpańska policja musiała ewakuować plażowiczów wypoczywających niedaleko Barcelony. Wszystko przez ostrzeżenie o rzekomo podłożonej bombie. Ładunek miał znajdować się w plecaku.\nNagrane ostrzeżenie, dotyczące plaży w Calella, otrzymały baskijskie służby drogowe. Informator nie podał możliwej godziny wybuchu. Organizacja baskijskich separatystów ETA często kontaktuje się z służbami drogowymi, by uprzedzić o planowanych zamachach.\nChcą okupu za statek z Rosjanami przeczytaj »


On, ona, gender | Miesięcznik Znak\nBarbara Szacka Marzec 2014\nOn, ona, gender\nNa wielu uniwersytetach istnieją kierunki i specjalizacje, które mają gender w nazwie. Przez wiele lat nikomu to nie przeszkadzało i nie budziło żadnych protestów. Aż tu nagle pojawił się i zaczął straszyć potwór zwany „gender”. To jego nagłe objawienie się każe zadać dwa pytania. Pierwsze o to, co takiego w tym niewinnym dotąd genderze znaleziono, że można było z niego zrobić straszydło, drugie: dlaczego stało się to teraz?\nBudzące strach widmo krąży po Polsce. Widmo „genderyzmu”. „Żenderu” boi się nawet znajoma fryzjerka w warmińskim miasteczku. Wielki jest przed nim strach, tym większy, że nie wiadomo, co to jest i czym grozi. Wymyślane przez ludzi straszydła będące projekcją ich różnych lęków często budzą większy strach niż realne zagrożenia. Bliski mi człowiek, który przeżył powstanie na warszawskim Starym Mieście, wyznał, że strach, jaki wówczas odczuwał, był niczym w porównaniu ze strachem, jaki budziły w nim strzygi, o których opowiadano mu w dzieciństwie. Przyjrzyjmy się tej współczesnej strzydze o imieniu „gender”. Jej narodzinom i przekształceniu się w straszydło.\nŹródło pojęcia „gender” znajduje się w feminizmie, samego zaś feminizmu w przemianach społecznych, które zaczęły się wraz z narodzinami społeczeństwa przemysłowego. Społeczeństwo to powstawało, znosząc podziały stanowe i wypisując na sztandarach hasło „równość, wolność, braterstwo”. Trudno, aby kobiety nie uznały, że hasło to dotyczy także ich. Pod koniec XVIII w., w 1776 r., w Ameryce Abigail Adams, żona późniejszego prezydenta (1797‒1801), pisała do męża Johna, który zajmował się tworzeniem konstytucji: „Czekam z utęsknieniem na wiadomość, że ogłosiłeś niepodległość – nawiasem mówiąc w nowym Zbiorze Praw, który – jak sądzę – będziesz musiał wydać, powinieneś, i tego oczekuję, uwzględnić Damy, będąc dla nich bardziej wielkoduszny i łaskawy niż twoi przodkowie” 1, a we Francji w 1792 r. pojawiła się książeczka autorstwa Mary Wollstonecraft A Vindication of the Rights of Woman („Windykacja praw kobiet”), uchodząca za pierwszy tekst feministyczny.\nWraz z rozwojem społeczeństwa przemysłowego emancypacyjne dążenia kobiet stawały się coraz bardziej widoczne. Kobiety domagały się – i uzyskiwały je – dostępu do oświaty wszystkich szczebli oraz praw wyborczych, chociaż bardzo wolno i w niektórych krajach europejskich dopiero po II wojnie światowej (w Szwajcarii w 1970 r.). Żądały samodzielności w rozporządzaniu zarobionymi przez siebie pieniędzmi i pełnej zdolności do działań prawnych, bez względu na stan cywilny. W Polsce w okresie międzywojennym takiej zdolności nie miały mężatki – miały ją jedynie panny i wdowy.\nCoraz lepiej wykształcone, wkraczały na rynek pracy jako osoby o kwalifikacjach pozwalających na wykonywanie różnych zawodów i zajmowanie wszelkich, w tym najwyższych, stanowisk, nie tak jak w początkach uprzemysłowienia, kiedy były jedynie niewykwalifikowaną, tanią i potulną siłą roboczą, zatrudnianą do najcięższych prac, ponieważ, jak stwierdzał brytyjski inspektor: „ich praca jest tańsza i łatwiej nakłonić je do podjęcia cięższych prac fizycznych niż mężczyzn”2.\nRównolegle z tymi, wynikającymi z przeobrażeń społecznych, dążeniami do uzyskania równouprawnienia pojawiały się w przestrzeni społecznej dające im wyraz organizacje kobiece i powstawało ich zaplecze intelektualne w postaci różnych wariantów ideologii feministycznej. Ich zróżnicowanie było i jest tak znaczne, że jedyną trafną odpowiedź na pytanie, co to jest feminizm, stanowi szerokie i ogólnikowe określenie, które w słowniku wyrazów obcych dał przed laty Władysław Kopaliński: „ruch dążący do politycznego i społecznego równouprawnienia kobiet”. Wszystkie odmiany feminizmu (zresztą w każdej książce o feminizmie wyróżniane są inne) łączy wrażliwość na przejawy nierównego traktowania mężczyzn i kobiet oraz dążenie do zmiany tego stanu rzeczy. Z upływem lat oraz przekraczaniem granic krajów i kontynentów feminizm różnicował i różnicuje się coraz bardziej.\nPojawia się gender\nKiedy kobiety uzyskały już formalne równouprawnienie, dostrzegły, a było to mniej więcej w połowie lat 60. XX w., że wciąż nie ma faktycznej równości płci, albowiem w sferze obyczaju jest wiele dyskryminacji i nierówności skutecznie podtrzymywanych przez wzory i stereotypy upowszechniane w toku socjalizacji. Skierowało to ich uwagę w stronę kultury oraz jej wielkiej i względnie autonomicznej potęgi i powstała nowa problematyka związana z kulturowym wymiarem zróżnicowania płciowego, która zyskując coraz większe znaczenie, wkrótce znalazła się w centrum uwagi feministycznych ideologii. Wraz z nową problematyką zaczął powstawać nowy język, w którym niezwykle ważnym terminem stał się „gender” jako określenie różnic między płciami, które nie mają podstaw w biologii, ale są arbitralnymi, kulturowymi konstrukcjami. Skierowanie uwagi na kulturę spowodowało też dalsze różnicowanie się myśli feministycznej. Jedne feministki, jak Judith Butler, uznały wpływy kultury za tak wszechmocne, że płeć stawała się dla nich niemal wyłącznie konstrukcją kulturową, natomiast inne, nie zaprzeczając wielkiej mocy kultury, nie lekceważyły wpływu biologii na różnice w społecznym zachowaniu mężczyzn i kobiet. Były też takie, które domagały się uwzględnienia w myśleniu feministycznym perspektywy biologii ewolucyjnej. W latach 90. Patricia Adair Gowaty zorganizowała wielką konferencję Feminism and Evolutionary Biology („Feminizm i biologia ewolucyjna”).\nTermin „gender”, przydatny dla określania takich nierówności między płciami, których źródłem jest kultura zmieniająca się w czasie i przestrzeni, próbowano różnie przekładać na język polski. Początkowo, zwłaszcza w pracach psychologicznych wydawanych przez Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, „gender” tłumaczono jako „rodzaj”, co wprawdzie zgadza się z pierwszym słownikowym znaczeniem tego angielskiego wyrazu, ale lekturę tych prac czyniło nieznośną, a nawet mało zrozumiałą, czego jaskrawym przykładem może być napotkane przeze mnie w jednej z książek zdanie: „oczekiwania rodziców w połączeniu z rodzajem dziecka”. (Chodziło oczywiście o „oczekiwania rodziców związane z płcią dziecka”).\nInnym rozwiązaniem było określenie „płeć kulturowa”. Z czasem przyjęło się używanie słowa „gender” w jego oryginalnej postaci, gdyż jako krótsze niż dwuczłonowa „płeć kulturowa” było wygodniejsze do określania różnic między kobietami i mężczyznami przyswajanych w trakcie socjalizacji i opartych na cechach społecznych i kulturowych, odmiennie ukształtowanych w różnych kulturach.\nWarto też zauważyć, że termin „gender” jest nam rzadziej potrzebny niż Anglosasom, albowiem słowo „płeć” ma w polskim języku dużo luźniejszy związek z biologiczną różnicą płci i seksualnością niż angielski „sex”. Mówimy przecież o kobietach „piękna płeć”, co nie daje się przełożyć na język angielski, a gdyby ktoś uparty przetłumaczył to dosłownie otrzymałby coś, co znaczyłoby „fajny seks ”. Warto dodać, że jeszcze nie tak dawno w języku polskim słowo „płeć” oznaczało także cerę, jak w przyśpiewce: „Śliczny chłopiec, czego chcieć, czarny wąsik, biała płeć”.\nW rezultacie w polskich przekładach anglojęzycznych prac słowo „gender” jest często tłumaczone po prostu jako „płeć”. Przykładem tłumaczenie anglo-amerykańskiej książki pod redakcją Mary Roth Walsh, która w oryginale nosi tytuł Women, Men and Gender, natomiast w polskim: Kobiety, mężczyźni i płeć (2003). W samym natomiast tekście książki słowo „gender” jest często tłumaczone jako „płeć” bez żadnego przymiotnika, gdyż jak stwierdziła polska redaktorka tego tomu Anna Titkow: „Nadużywanie określenia »płeć kulturowa« osłabiłoby czytelność polskiego tekstu, a niekiedy uczyniłoby go wręcz niezrozumiałym”3.\nDoktor, szofer i pani Krysia\nTermin „gender” w naszym języku jest niezbędny i niezastępowalny wtedy, kiedy chcemy mówić o przejawach odmiennego podejścia do kobiet i mężczyzn w różnych sytuacjach społecznych i zwrócić uwagę, że kobiety są traktowane jako istoty gorszego rodzaju, mniej sprawne intelektualnie i zasługujące na mniejszy szacunek niż mężczyźni. Spotkała się z tym na pewno każda kobieta, chociaż mogła tego nie zauważyć, ponieważ powszechność takich form zachowania czyni je oczywistymi. Przytoczmy przykłady. Moja kuzynka ukończyła politechnikę, zrobiła doktorat i została zatrudniona na tej uczelni. W zakładzie, w którym pracowała, była jedyną kobietą. Dla całego otoczenia jej koledzy byli „panami doktorami”, natomiast ona „panią Krysią”. Inny przykład: od lat rozliczamy podatki wspólnie z mężem na odpowiednim formularzu składanym w urzędzie skarbowym i przestrzegamy kwietniowego terminu ich płatności. Pewnego roku w lipcu przyszło z tego urzędu pismo domagające się zapłacenia zaległego podatku wraz naliczoną karą i stosownymi odsetkami. Powód był prosty: w tym akurat roku podatek został zapłacony z mojego konta, a paniom urzędniczkom możliwość zapłacenia przez kobietę nie mieściła się w głowie i sprawdziły jedynie wpływy od płatnika mężczyzny. Tego rodzaju doświadczenia trudno nazwać inaczej jak „doświadczeniami genderowymi”, które zresztą miewają także mężczyźni. Mój znajomy skarżył się, że gdy odbierał ze szpitala żonę z nowo narodzonym dzieckiem, to pielęgniarka udzielająca porad dotyczących pielęgnacji noworodka zwracała się wyłączne do jego żony, ani razu nawet na niego nie spojrzawszy. Był dla niej wyłącznie szoferem. Przytoczone przykłady uzmysławiają, że takie właśnie przejawy nierówności płci są przedmiotem uwagi budzącego lęk „gender mainstreaming”. W wywiadzie dla „Wysokich Obcasów” z 27 grudnia 2013 r. Barbara Limanowska, konsultantka ONZ i OBWE w dziedzinie przeciwdziałania handlowi ludźmi, praw kobiet i polityki genderowej, powiedziała: „Z punktu widzenia Unii Europejskiej gender mainstreaming ma dosyć wąską definicję: to wdrażanie, integrowanie problematyki równościowej we wszelkie działania instytucji unijnych i państw członkowskich”.\nZainteresowanie miejscem kobiet w społeczeństwie i płcią kulturową od wielu lat istnieje w kręgach akademickich tak na świecie, jak i w Polsce. W historii, socjologii, filozofii, kulturoznawstwie i innych naukach społecznych powstawały i powstają liczne prace z tego zakresu, na wielu uniwersytetach istnieją kierunki i specjalizacje, które mają gender w nazwie. W Polsce pierwsze Podyplomowe Studia nad Kulturową i Społeczną Tożsamością Płci Gender Studies zostały otwarte na Uniwersytecie Warszawskim w 1986 r., a więc ponad ćwierć wieku temu. Potem takie kierunki pojawiły się na pozostałych polskich uniwersytetach i w różnych ośrodkach akademickich. Prowadzone są w nich rozliczne dociekania dotyczące płci kulturowej, często wielce wyrafinowane i mocno hermetyczne.\nPrzez wiele lat spokojnie istniały i rozwijały się, co nikomu nie przeszkadzało i nie budziło żadnych protestów. Aż tu nagle pojawił się i zaczął straszyć potwór zwany „gender”. To jego nagłe objawienie się każe zadać dwa pytania. Pierwsze o to, co w tym niewinnym, jak było widać wyżej, genderze jest takiego, że można było z niego zrobić straszydło, drugie: dlaczego stało się to teraz? Spróbuję na nie odpowiedzieć, mając jednocześnie świadomość dyskusyjności tej, zresztą jak każdej innej, odpowiedzi.\nCiemne moce emancypacji\nW każdej przedprzemysłowej ludzkiej kulturze podział na mężczyzn i kobiety jest bardzo silnie zaznaczany. Każda tworzy normy dotyczące ubioru mężczyzn i kobiet, rodzaju zajęć i wykonywanych prac, wzorów zachowania, udziału w rytuałach, uczestnictwa w praktykach religijnych itd. U badanych przez Bronisława Malinowskiego Trobriandczyków mężczyźni i kobiety nawet te same prace zobowiązani byli wykonywać inaczej – kobiety nosić ciężary na głowie, mężczyźni na plecach. Silnie zaznaczony podział na mężczyzn i kobiety jest istotnym elementem, a nawet podstawą organizacji społecznej, zwłaszcza w społeczeństwach plemiennych. Do zidentyfikowanych przez Donalda Browna powszechników kulturowych należy binarne rozróżnianie kobiet i mężczyzn, przekonanie o odmienności natury kobiet i mężczyzn oraz podział pracy według płci. Domaganie się dla obu płci jednakowego dostępu do wszystkich zawodów i pozycji społecznych oznacza zakwestionowanie tego binarnego podziału. To właśnie stanowi dynamit ukryty w słowie „gender”, nietrudny do odpalenia.\nJego sile rażenia sprzyja również niemały, jakkolwiek głęboko ukryty, strach mężczyzn przed kobietami, często kojarzonymi z ciemnymi mocami. W kulturze europejskiej nigdy nie było czarowników, były natomiast czarownice, czasami palone na stosie, czasami latające na miotłach na Łysą Górę. Kobiety odczyniały uroki, zbierały zioła, którymi mogły uleczyć, ale także otruć, przepowiadały przyszłość jak grecka Pytia i wieszczyły klęski jak Kasandra.\nKiedy minęły czasy wiary w czarownice, uroki i nastał wiek rozumu, w którym kobiety zaczęły domagać się prawnego zrównania z mężczyznami, pojawił się nowy strach związany nie z mocami nadprzyrodzonymi, ale innymi zagrożeniami z ich strony – wzrostem konkurencji na rynku pracy.\nPoczątkowo postulaty równościowe kobiet brzmiały tak nierealnie, że jedynie śmieszyły. John Adams, odpisując żonie, nie krył rozbawienia: „Co do twojego nadzwyczajnego Zbioru Praw to nie mogłem powstrzymać się od śmiechu (…). Jesteśmy na tyle mądrzy, by nie likwidować naszych męskich systemów, na których możemy polegać”4. Jednakże wkrótce postulaty te zaczęły budzić lęk i kobiety, kwestionując swoje dotychczasowe usytuowanie społeczne, zaczynały być postrzegane jako istoty wrogie mężczyznom i groźne, a co najmniej nienormalne, wymagające leczenia. Agnieszka Taborska w książce Spiskowcy wyobraźni. Surrealizm pisze o panice wywoływanej na początku XX w. przez postulaty emancypacyjne kobiet. Wspomina, że „pocztówkowy temat tortur zadawanych przez olbrzymki zminiaturyzowanym mężczyznom – cieszył się na początku wieku [XX w. – przyp. B. S.] wielkim wzięciem, podsuwając nieskończony wachlarz możliwości: zasypywanie męskich figurek w piasku, łowienie na wędkę, łapanie w sieci i klatki, podgrzewanie w szklanych kolbach, przebijanie szpicem parasolki czy zrzucanie z zabójczej wysokości”5.\nW pierwszym dziesięcioleciu naszego stulecia w Wielkiej Brytanii istniał portal UK Men’s Movement, na którego pierwszej stronie wielkimi czerwonymi literami napisano ostrzeżenie: „Uwaga, poważne zagrożenie zdrowia, ta strona nie jest poprawna politycznie”. Hasło portalu brzmiało: „Panowie, najwyższy czas, abyśmy zorganizowali się dla odzyskania praw obywatelskich”, a dalej można było przeczytać: „Czy świadom jesteś, że feministyczne lobby i kolejne rządy atakują prawa mężczyzn?”. Jeżeli w tamtych latach w wyszukiwarce napisalibyśmy hasło „men’s rights” (prawa mężczyzn) wyświetlała się wielostronicowa bibliografia, w której bez trudu znaleźć było można takie publikacje jak The Man’s Book: 101 Ways to Survive Women’s Liberation and Other Female Nonsens („Księga mężczyzny: 101 sposobów poradzenia sobie z wyzwoleniem kobiet i innymi kobiecymi nonsensami”) czy liczący 27 stron i wydany po raz piąty w 2000 r. przez Men’s Defense Association (Stowarzyszenie Obrony Mężczyzn) The Men’s Manifesto. A Commonsense Approach to Gender Issues, Philosophy and Politics of the Legitimate Men’s Movement („Manifest mężczyzn. Zdroworozsądkowe podejście do problematyki genderowej. Polityka i filozofia prawomocnego ruchu mężczyzn”) Richarda F. Doyle’a. W „Gazecie Wyborczej” z 21‒22 grudnia ubiegłego roku spotykamy myśl Eustachego Rylskiego: „Lęk w mężczyznach wzbudzają nie kobiety piękne, seksualne, uwodzicielskie, tylko mądre i wykształcone”. Tomasz Szlendak wydaną w 2005 r. książkę o mężczyznach i kobietach w społeczeństwie konsumpcyjnym zatytułował Leniwe maskotki, rekiny na smyczy. To, że kobiety są rekinami, jest oczywiste dla najmłodszych pokoleń, chociaż niekoniecznie dla starszych.\nW takim i temu podobnym postrzeganiu kobiet dopominających się o zrównanie z mężczyznami w sposób czytelny widać, że jego powodem bywa męskie poczucie zagubienia w świecie. Bowiem aktywne na rynku pracy i sprawnie działające w sferze publicznej kobiety samym swoim istnieniem kwestionują dotychczasowe społeczne role mężczyzn, które we wszystkich kulturach cieszyły się i cieszą wyższym prestiżem.\nIndywidualizm i tożsamość\nJeżeli to, co dotychczas zostało powiedziane, można uznać za odpowiedź na pytanie, dlaczego gender może stać się straszydłem, pytanie o to, dlaczego stał się nim teraz, pozostaje wciąż bez odpowiedzi.\nSzukając jej, należy powrócić do płci kulturowej, w której mimo jej zmiennych kulturowo wyznaczników podział na mężczyzn i kobiety jest traktowany jako jednoznaczny i wyczerpujący, co opiera się na niewzruszonym przekonaniu, że każdego bez wyjątku człowieka możemy zaliczyć do jednej z tych dwu kategorii. Tymczasem nigdy tak nie było i nie jest. Niezależnie od współczesnej biologii, dla której płeć człowieka ma wiele wymiarów o różnym natężeniu i nie zawsze ze sobą zgodnych, doświadczenie potoczne pozwala zauważyć istnienie osób o widocznej dysharmonii elementów składowych dwoistej płciowości, najczęściej w postaci pociągu seksualnego do osób tej samej płci.\nSpołeczną reakcją na takie przypadki jest ich eliminacja lub co najmniej uczynienie ich niewidocznymi w przestrzeni społecznej za pomocą różnych metod: od przemocy fizycznej do przemocy symbolicznej oraz różnych form kamuflażu i skrywania. Homoseksualiści bywali i w niektórych krajach są do dzisiaj karani śmiercią, zamykani w więzieniach, poddawani przymusowemu leczeniu, o pozainstytucjonalnej spontanicznej agresji i pogardzie nie wspominając.\nMohawkowie, północnoamerykańskie plemię Indian, zmieniali homoseksualnego mężczyznę w kobietę za pomocą praktyk kulturowych. Chłopcy, którzy preferowali kobiece zabawki i stroje, przechodzili ceremonię inicjacji w okresie dojrzewania i stawali się alyha. Jako alyha przyjmowali kobiece imiona, malowali sobie twarze tak, jak czyniły to kobiety, wykonywali zadania należące do kobiet i byli poślubiani.\nW naszej kulturze pospolitym zabiegiem jest przemilczanie – co nienazwane, to nie istnieje. Przykładem zamieszczony w „Wysokich Obcasach” 2 grudnia 2013 r. artykuł o niezwykle interesującej i barwnej postaci krakowskiego stylisty Władysława Kucharskiego. Dowiadujemy się, że był starym kawalerem, dom prowadziła mu siostra, a po jej śmierci zamieszkał z nim jego bliski przyjaciel, który opiekował się nim do śmierci. Związek obu panów jest przedstawiony bez żadnej aluzji do jego homoseksualnego charakteru, którego możemy się jedynie domyślać czy też który możemy podejrzewać.\nWszystkie te praktyki, jakkolwiek różne, mają ten sam cel: przeciwdziałanie zakłóceniu binarnego podziału na mężczyzn i kobiety w przestrzeni społeczno-kulturowej, budzącego ogromny niepokój, gdyż w niektórych, zwłaszcza plemiennych, kulturach oznaczało to naruszenie porządku społecznego. Społeczeństwo plemienne dawno zostawiliśmy za sobą, ale nie plemienne emocje.\nKoncentracja uwagi na kulturowym wymiarze płci, jako demonicznym genderze, nie sprzyja dostrzeżeniu organicznego związku związanej z nim problematyki z całą współczesną, różnorodną i płynną kulturą ponowoczesnej Europy, w której rozwiniętemu indywidualizmowi towarzyszy wszechstronne zainteresowanie jednostką, jej ciałem i emocjami. Rozwija się nie tylko antropologia ciała, ale również socjologia ciała, socjologia emocji, i cielesność ludzka staje się istotnym przedmiotem filozoficznej refleksji. Coraz większej wagi nabiera też problem tożsamości. Już w 1981 r. zespół Perfect śpiewał: „chciałbym być sobą, chciałbym być sobą wreszcie”. Sobą chcą też być wreszcie osoby, które nie mieszczą się w binarnym podziale płci. Nie chcą się ukrywać ze swoją homoseksualną orientacją ani być na siłę wpychane do którejś z płci, jeśli przydarzyło im się obojnactwo. Domagają się prawnego uregulowania swojej sytuacji i ich coraz donośniejszy głos staje się słyszalny i budzi atawistyczny strach, któremu dano imię „gender”.\n1 C.M. Renzetti, D.J. Curran, Kobiety, mężczyźni, społeczeństwo, tłum. A. Gromkowska-Melosik, Warszawa 2005, s. 417.\n2 A. Rich, Zrodzone z kobiety. Macierzyństwo jako doświadczenie i instytucja, tłum. J. Mizielińska, Warszawa 2000, s. 91‒92.\n3 A. Titkow, Przedmowa do wydania polskiego, w: Kobiety, mężczyźni i płeć. Debata w toku, red. M.R. Walsh, tłum. P. Cichawa, Warszawa 2003, s. X. 4 C.M. Renzetti, D.J. Curran, Kobiety, mężczyźni, społeczeństwo, dz. cyt., s. 417. 5 A. Taborska, Spiskowcy wyobraźni. Surrealizm, Gdańsk 2007, s. 30‒31.


Warszawska Jesień 2012 - The revenge of the dead indians: in memoriam John Cage (Henning Lohner)\nThe revenge of the dead indians: in memoriam John Cage (Henning Lohner)\n(Zemsta martwych Indian: In Memoriam John Cage)\nReżyser Henning Lohner pracował z Johnem Cage’em pod koniec życia kompozytora, m.in. przy jedynym filmie Cage’a One11. W tym czasie Lohner kręcił wywiady i rozmaite sceny z Cage’em, a po śmierci kompozytora postanowił na podstawie tego materiału stworzyć „kompozycję filmową” opartą na zasadach muzycznych – jako swego rodzaju hołd dla Cage’a, jego myśli, twórczości i ogromnego wpływu, jaki wywarł.\nW filmie występują ponadto 42 rozmawiające ze sobą postacie – od powszechnie znanych (aktorzy, architekci, artyści, choreografowie, kompozytorzy, teoretycy, pisarze) aż do całkiem nieznanych (takich jak uliczni sprzątacze czy sprzedawcy). W rezultacie powstała nieoczekiwana, fascynująca mieszanka myśli, opinii i punktów widzenia.\nZemsta martwych Indian nie jest ani dokumentem, ani filmem fabularnym. Główny wątek filmu to seria „znalezionych” krajobrazów w postaci wideo i audio, a także teatralnie reżyserowanych tekstów i wywiadów. Każda scena filmu jest zamkniętą całością narracyjną, zarazem jednak przyczynia się do linearnej progresji głównej fabuły.\nZamierzeniem Lohnera było rozwinięcie twórczego credo kompozytora Johna Cage’a, któremu film jest dedykowany. Kamera skupia się na „zapomnianych” krajobrazach, miejscach, które najczęściej pomijamy, gdyż należą do naszej codzienności i są po prostu zwyczajne.\nKoncertowe wykonania wplecione w fabułę filmu zarejestrowane zostały w czasie występu Musicircus w sali Symphony Space w Nowym Jorku 1 listopada 1992 roku oraz podczas festiwalu muzyki Johna Cage’a w Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie Wschodnim 1 sierpnia 1990 roku.\nMateriał dźwiękowy i wizualny został zmontowany z ponad tysiąca dwustu ujęć, a film trwa 130 minut. Najkrótsza scena trwa jedną klatkę, zaś najdłuższa – dokładnie 4 minuty 33 sekundy.\nDodatkowo film zawiera kompletne wykonanie słynnego niemego utworu Cage’a 4’33”, zrealizowane w Berlinie przez Cage’a i Lohnera oraz Rozmowę Henninga Lohnera z Vanem Carlsonem, materiał stworzony specjalnie na potrzeby tego DVD, w której reżyser i filmowiec rozmawiają o swojej współpracy nad filmem, a całości towarzyszy komentarz (czas trwania ok. 20 minut).


Szukaj w SFD: cwiczenia ujedrniajace i powiekszajace piersi\nTrening mięśni klatki piersiowej dla kobiet: Wiele kobiet boryka się z problemem słabo rozwiniętych mięśni klatki piersiowej. Często ma to bardzo ujemny wpływ na kształt sylwetki. Zaniedbanie tej części ciała podczas ćwiczeń powoduje ogólne zatracenie proporcji. Chyba zgodzicie się ze mną, że każda kobieta życzy sobie mieć ładne i kształtne piersi.\nOdpowiedzi: 76 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2003-08-21 21:34:00 Liczba szacunów: 5\nOstatnio wyszukiwane: now foods Structum animal flex 35 dag mąki ile to szklanek plasterek sera zóltego poziom testosteronu obliques Sos zero johimbina protein na co pomaga sok z aronii białko gainer clomid bieganie ciasto stabilizator błonnik karate LIPO 6 Black


wokół kultury strona 6 requiem for the indifferent strona 7 czego chcieć więcej? strona 10 dr. John - powrót legendy (nie tylko) bluesa strona 12 nowość ze starej półki strona 14 XVIII sesja sejmu dzieci i młodzieży strona 17 wielcy na trybunach strona 22 dlaczego Hiszpania nie wygra euro? strona 30 cichy faworyt strona 34 przegląd dziecięcych filmów animowanych strona 38 EURO BLISKO, CORAZ BLIŻEJ\nOutro Ogólnopolski tygodnik młodzieżowy Wydawca: Fundacja Nowe Media www.outro.pl Mail: redakcja(@)outro.pl rekrutacja(@)outro.pl Redaktorzy naczelni: Monika Toppich Kamil Wiśniowski Zastępca: Paulina Zguda Sekretarz redakcji: Marek Suska Zastępca: Magdalena Wąwoźna Redaktor prowadzący: Aleksandra Wojtaszak Korekta wydania: Nina Bezpałko Szefowie działów: Justyna Książek (kultura), Patrycja Rawska (społeczeństwo), Maciej Kulina (sport), Agata Andrzejak (korekta), Dorota Stach (foto), Patryk Skoczylas (graficy). Korekta: Agata Andrzejak, Maria Gołaszewska, Agnieszka Dydacka, Martyna Kłopeć, Agata Hajduk, Nina Bezpałko, Cynthia Schmidt, Patryk Łowicki Graficy: Angelika Marchewka, Jarosław Stępień, Dorota Stach, Adam Białek, Paweł Szpondowski Fotoedycja wydania: Roksana Grzmil Projekt okładki: Patryk Skoczylas Zdjęcie na okładce: photoreti (CC BY 2.0)\nWłączysz telewizor - Euro. Wyjdziesz przed dom - wielki baner reklamujący imprezę. Za chwilę strach będzie zajrzeć do lodówki! Tak, choć trudno w to uwierzyć, nasze upragnione Euro 2012 już za pasem. Kiedy pięć lat temu dowie-dzieliśmy się, że wraz z Ukrainą zostaliśmy wytypowani jako gospodarze tej sławnej imprezy, większości nas szczęki opadły. I tak po szybko płynącym czasie gorą-czkowych przygotowań, budowania auto-strad, hoteli, restaurowania dworców i og-lądania ładnych reklam o śpiewaniu hymnu możemy wreszcie... odetchnąć. Bo tylko to nam teraz pozostaje: dopingo-wać kadrę, oglądać mecze i przez kilka tygodni czuć, że co jak co, ale teraz napra-wdę jesteśmy centrum Europy. A jeśli nie jesteście zainteresowani sportem i nawet fakt, że wreszcie można powie-dzieć, że w Polsce (dosłownie) gra się na międzynarodowym poziomie, nie przekona was do zajmowania się piłką nożną... No cóż, możecie ze świętym spokojem oddać się lekturze najnowszego numeru, skrzęt-nie omijając teksty sportowe. Za kilka tygodni znów wszystko ucichnie i wróci do normy. Miejmy jednak nadzieję, że tę normę będziemy mogli znosić z do-robkiem powiększonym o pewien puchar. Paulina\nWOKÓŁ Testosteron kontra progesteron\nPoznaj islam We Wrocławiu w ramach Dni Kultury Muzułmańskiej w niedzielę 10 czerwca od-będą się interesujące wyk-łady, panele dyskusyjne, lekcje języka arabskiego, wystawy, jak również de-gustacje arabskich potraw. Miejscem wszystkich im-prez będzie Muzułmańskie Centrum Oświatowe. KULTURY Malarstwo i rzeźba 10 czerwca w Galerii Au-torskiej Jana Siuty w Kra-kowie odbędzie się werni-saż wystawy Pawła Szad-kowskiego, artysty znane-go głównie z prac wykona-nych techniką akwaforty. Zaprezentowane na wysta-wie prace będą wyrazem fascynacji autora historią malarstwa europejskiego. „Czarodziejka z Paryża” ponownie w Polsce 5 czerwca w Pałacu Kul-tury i Nauki wystąpi jedna z największych gwiazd mu- zyki francuskiej, okrzyknię- ta przez Polskie Radio nas-tępczynią Edith Piaf – Isa-belle Geffroy, znana pod pseudonimem Zaz. Roztańczone lata 50–te 6 czerwca na deskach Te-atru Muzycznego im. Da-nuty Baduszkowej w Gdyni wystawiony zostanie kulto-wy musical „Grease” w re-żyserii Macieja Korwina. Alicja Wojtas W najbliższy wtorek w CSW Znaki Czasu w Toruniu, w ramach Kinodania, zaprezentowany zostanie film libańskiej reżyserki Nadine Labaki zatytułowany „Dokąd teraz?”. Zabawna historia opowiadająca o losach trzech kobiet, które podczas wojny domowej, panującej w ich kraju, próbują rozwiązywać konflikty i przy okazji okiełznać męski testosteron. Fot. nr 1 CC by Koshyk Fot nr 2 CC by Foreign and Commonwealth Office Udane połączenie rozmachu symfonicznego metalu z ekstremalną odmianą tej muzyki to motyw przewodni muzyki holenderskiej grupy Epica. Obok Nightwi-sha, to jeden z najpopularniejszych zespołów wykonujących ten gatunek. Ich cztery poprzednie krążki na stałe zadomowiły się w odtwarzaczach większości fanów gatunku. Ostatnio postanowili przy- pomnieć o sobie i 12 marca do sklepów trafił ich nowy album.\nLawirowanie pomiędzy dwoma światami – z jednaj strony drapieżny growl Marka Jansena, z drugiej mezzosopranowy wokal Simone Simons – to główny element poprzednich albumów. Na najnowszym LP nie można zauważyć nic nowego, choć odnoszę wrażenie, że być może oba oblicza są bardziej wyważone. Na płycie dominuje progresywne podejście do muzyki. Orkie-strowe intro „Karma” wprowadza słuchacza w podniosły nastrój. Potem mamy rozbu-dowaną, dwugłosową kompozycję „Mono-poly of Truth” ze zmianami nastroju i pod-niosłym finałem. Utwór tytułowy przesy-cony jest orientalnym, arabskim duchem. Epice już wcześniej zdarzały się takie inspiracje, ale dopiero tu wypada to prze-konująco. Warto wyróżnić „Deter the Ty-rant”, łączący metalowy ciężar z intrygu-jącą wstawką w rytmie walczyka z frag-mentem przemówienia Kadafiego w tle. „Deep Water Horizon” zwraca uwagę bar-dzo melodyjnym solo gitary. „Requiem For\nthe Indifferent” przynosi również bardziej nastrojowe kompozycje. Na ten przykład ballada „Dellirium” z główną rolą fortepianu i lekko świątecznym klimatem lub orkies-trowe interludium „Anima”. Nie zabrakło prostszych, wpadających w ucho utworów takich jak rytmiczny singiel „Strom the Sorrow”. "O rzetelności instrumentalistów nie można dyskutować, aczkolwiek parę ciekawych brzmień i profesjonalizm nie załatwią sprawy." Biorąc pod uwagę wszystkie elementy, warstwa muzyczna nie przykuła mojej uwagi w taki sposób, jakiego mogłam się spodziewać. Odnoszę wrażenie, że utwory są bardzo podobne. Jakby do kilku moc-nych kompozycji reszta powstała w formie „zapychaczy”. O rzetelności instrumenta-listów nie można dyskutować, aczkolwiek parę ciekawych brzmień i profesjonalizm nie załatwią sprawy. Kunszt techniczny można prezentować inaczej i prościej. Bo-gactwo motywów, riffów, smaczków i kon-trastów przygniata słuchacza. Nadmierna ilość licznych pomysłów staje się nużąca. To właśnie wpływa na brak spójności, mimo lirycznych, poważnych tekstów, które bez wątpienia wyszły spod dobrego pióra, nie czuję żadnego poruszenia ani więk-szych emocji. Poziom jest wysoki, całość brzmi dość przebojowo i nośnie, ale po\njednokrotnym przesłuchaniu listy nie ma się ochoty do tego wracać i bez końca chłonąć tę muzykę. Zatem polecam słucha-nie płyty raczej fragmentami, niż od razu w całości, aby nie zniechęcić się i nie prze-razić. "Requiem na pewno znajdzie swoich fanatyków, bo nie można przy tej płycie się nudzić, a głos Simone ma w sobie niesamowite piękno i moc." „Requiem” na pewno znajdzie swoich fanatyków, bo nie można się przy tej płycie nudzić, a głos Simone ma w sobie niesa-mowite piękno i moc. Formacja stale się rozwija i stara udoskonalić swój przekaz. Moim zdaniem tym razem wybrali nieodpo-wiednią ścieżkę. Alexandra Szeweła Foto nr 1: ohnotheydidnt.livejournal.com Foto nr 2 i 3: Wikipedia.org CZEGO CHCIEĆ WIĘCEJ?\nKolorowa okładka, na niej pani patrząca na słuchacza o niewiele mówiącym imieniu Mela. Trąci trochę klonem Gosi Andrzejewicz, ale przecież nie ocenia się płyty po okładce.\nPierwsze dźwięki utworu „Dlaczego drzewa nic nie mówią” i zaskoczenie. Mela zapro-siła do wspólnego śpiewania Kasię Nosow-ską? Szczęka opada dopiero, gdy do słu-chacza dochodzi, że to nie gościnny wys-tęp, a sama Koteluk. Bo nie ulega wąt-pliwości, że barwa głosu i charakterysty-czna chrypka są bardzo podobne do tych frontmanki zespołu Hey. Można więc albo stwierdzić, że Mela Koteluk to jedynie pod-róbka Nosowskiej i zaprzestać obcowania z jej debiutem, albo dać szansę młodej wokalistce i zachwycić się jej „Spado-chronem”, bo jest czym się zachwycać. O tym, że Mela Koteluk nie jest kopią Nosowskiej świadczy choćby kończący płytę jedyny utwór po angielsku, „In The Meantime”. Złośliwi mogliby powiedzieć, że akurat w tym utworze niebezpiecznie zbliża się do Tori Amos, ale ja twierdzę, że to właśnie na finał zostawiono nam najwięcej Meli w Meli. Hipnotyzujący fortepian, Ko -\nteluk zahaczająca o górne rejestry i cała gama emocji zamknięte w dosyć stono-wanej kompozycji – bardzo ładne zakoń-czenie. Poza tym, debiutantka raczy nas całą paletą utworów. Od przebojowych melodii, które mogłyby znaleźć się w ogól-nopolskich radiach, gdyby tylko te trzymały wyższy poziom („Spadochron”, „Poje-dnanie”) przez klimatyczne ballady („Dla-czego drzewa nic nie mówią”, „Rola gra”) nawet po rytmy lekko klubowe („Wolna”). Warto także zwrócić uwagę na energiczny kawałek „Melodia ulotna” ze świetną partią perkusji oraz na utwór „Niewidzialna” z so-lówką saksofonu oraz bardzo podniosłym finałem. Nie ma tutaj wielopoziomowych kompozycji czy wyszukanych instrumentów z innego kontynentu. Jest delikatnie, cza-sem rockowo, a czasem elektronicznie, ale zawsze wpadająco w ucho. Całość dopeł - niają poetyckie teksty – nienachalne i bez-pretensjonalne. Czego chcieć więcej? Oczywiście porównania Meli Koteluk do innych artystek na polskiej scenie można by mnożyć, bo oprócz Nosowskiej,na upar- tego, znajdziemy tu coś i z Julii Marcell, i Gaby Kulki, i wielu innych. Trzeba jednak przyznać, że „Spadochron” to kolejny bar-dzo udany debiut na naszym rynku muzy-cznym, których nigdy za wiele. Stanowczo godny polecenia. Jestem pewien, że znaj-dzie się on w podsumowaniach końcowo-rocznych. Norbert Oset CC by piafth DR. JOHN - POWRÓT LEGENDY (NIE TYLKO) BLUESA\n60 lat kariery scenicznej, miejsce w Rock and Roll Hall of the Fame, uznanie krytyków i liczne grono słuchaczy na świecie. Najnowszą płytą „Locked Down” jedynie potwierdza swoje miejsce w kręgu wybitnych artystów.\nRok 1968 był przełomem. Nowoorleańczyk przeszedł metamorfozę. Nikomu nie znany Malcolm John "Mac" Rebennack, Jr. "umarł", a narodził się jako Dr. John. Zer-wał z przeszłością, by zmierzyć się z przy-szłością. Krążek otwiera tytułowa kompozycja „Locked Down”. Melodyjny utwór, stylizo-wany na voodoo bluesa, wkomponowuje się w nowoorleańskie korzenie Rebenna-cka. Już na samym początku została pot-wierdzona dobra dyspozycja już 71-let-niego Dr. Johna. Drugi singiel z płyty to „Revolution”. Basistą, który współtworzy kawałek, jest Nick Movshon. Ten sam, któ-ry urzekł większość opinii publicznej na płycie Amy Winehouse – „Back To Black”. Stworzył się duet marzeń. W twórczości wielu zespołów dominuje kwartet złożony z perkusji, dwóch gitar i wokalu. Rzadko kiedy mamy okazję\ndoczekać się bardziej urozmaiconych blue-sowych bandów. Dobrze się stało, że w tej piosence użyto dodatkowych instrumen-tów. Wpleciony saksofon oraz organy far-fisa bardzo urozmaicają i podnoszą wartość utworu. "Wpleciony saksofon oraz organy farfisa bardzo urozmaicają i podnoszą wartość utworu." Czytając zapowiedzi tej płyty, byłem opty-mistycznie nastawiony. Niestety, rozczaro-wanie jest tym bardziej bolesne, ze wzglę-du na brak ciekawszych kompozycji. Do- piero „Kingdom of Izzness” ponownie przy-kuwa uwagę. Skromny w dźwięki, ubogi w ozdobniki - dzięki temu mamy okazję poznać wachlarz umiejętności autora. Co chwila pobrzmiewa nam w uszach głos Johna, a gdzieś w oddali słychać lekkie nucenie chórku. Ciekawe dopasowanie mocnego, męskiego głosu do aksamitnych i delikatnych kobiecych partii. W niespełna trzy minuty utwór „Ellegua” zaskakuje zmianą tematyki. Przeważająca część płyty ma charakter smutny, pesymi-styczny czy nawet nostalgiczny. Zabrakło czegoś bardziej lekkiego i radosnego. Na szczęście ten kawałek rekompensuje nam to w dużej mierze. Bardzo melodyjna, wpa-dająca w ucho piosenka, która napawa optymizmem. W końcu mamy wiosnę! Michał Fila CC by Infrogmation\nNOWOŚĆ ZE STAREJ PÓŁKI\nRECENZJA PŁYTY fot. fhygba\nNorah Jones nie stoi w miejscu, ale też nie poddaje się drastycznym eks-perymentom, unika gwałtownych zmian. Została „zaszufladkowana” ja-ko subtelna jazzowa wokalistka i pia-nistka. Właśnie w takiej odsłonie uka-zała się po raz kolejny. Płyty Norah nie są identyczne, ale także nie różnią się zbytnio od siebie. Artystka cały czas podąża tą samą ścieżką. Pierwsza z nich „Come Away with Me” to mieszanka jazzu, folku i bluesa. Krążek o balladowym charakterze, gdzie pianino odgrywa ogro-mną rolę. Drugi album, „Feels Like Home” Norah urozmaiciła dozą muzyki country. Nie odeszła jednak od przewodniej, jaz-zowo–bluesowej stylistyki. Kolejne płyty, w tym także najnowsza „Little Broken He-arts”, są kontynuacją takich rytmów, które niekiedy przeplatają się z klasycznym popem czy też folkowo–soulowym brzmie-niem. W sposób zamierzony bądź nie, Norah konsekwentnie komponuje płyty, stylisty-cznie zbliżone do siebie. Niewielkie uroz -\nRECENZJA PŁYTY "Już jedna sylaba potrafi zjeżyć włos na głowie słuchacza. Jej głos bez wątpienia zapewnia dreszcz emocji i nie pozwoli nikomu przejść obojętnie obok jej utworów."\nmaicenia, których dokonuje na przestrzeni lat, ograniczają się do zmian tempa utwo-rów czy aranżacji muzycznych. W porównaniu do poprzednich płyt, zwła-szcza tych z początków kariery artystki, „Little Broken Hearts” jest uboga w dźwięki pianina, które schodzą tu na drugi plan. Dominują gitarowe brzmienia. Pojedyncze dźwięki klawiszy usłyszymy w takich utworach jak „She’s 22” czy też „Miriam”. Gdzieniegdzie w tle słychać także instru-menty smyczkowe, takie jak patetyczne skrzypce na końcu „Take It Back” czy też majestatyczna wiolonczela w utworze „Tra-velin’ On”. Wyrazista i prosta rytmika „Little Broken Hearts”, „Out On The Road” i „Happy Pills” sprawia, że te utwory są nieco żywsze od reszty. Wplecione pomię - dzy bardziej subtelne, melodyjne i sto-nowane kompozycje, aktywizują odbiorcę. Barwa głosu wokalistki wciąż jest taka sama – łagodna i kojąca zmysły. Niezwykły jest jednak konsekwentny, pewny, silny i zarazem magiczny sposób, w jaki Norah śpiewa. Nie każde zdanie, nie każde słowo, lecz każda sylaba dopracowana jest do perfekcji i zaśpiewana w sposób przemyś-lany, tak by wybrzmieć subtelnie i donośnie zarazem. Już jedna sylaba potrafi zjeżyć włos na głowie słuchacza. Jej głos bez wątpienia zapewnia dreszcz emocji i nie pozwoli nikomu przejść obojętnie obok jej utworów. Trafiają one bezpośrednio do słuchacza, ale nie są agresywne. Ci, którzy oczekiwali po „Little Broken He -\narts” powiewu świeżości i zaskakującej zmiany, mogą być zawiedzeni. Brak inno-wacyjności i stałość, która charakteryzuje twórczość Norah, nie ujmuje jej jednak talentu. Wydawałoby się, iż ten sam patent nie sprawdzi się wielokrotnie. Do tej pory jednak każda z płyt artystki spotkała się z wielkim uznaniem. Myślę, że również „Little Broken Hearts” zostanie doceniona. Pomimo młodego wieku, Norah Jones to bardzo dojrzała artystka, która wie, co robi. Znalazła sposób na wyrażanie siebie i trzyma się go. Wie, jak dotrzeć do od-biorcy. Nie wątpi w moc przekazu i ma-giczny charakter swoich utworów. Myślę, że to, iż płyta „Little Broken Hearts” nie różni się zbytnio od poprzednich, jest jej dużą zaletą, dowodem na ugruntowaną pozycję piosenkarki, która zna swoją war-tość i wie, czego chce. Justyna Majchrzak "Norah Jones to bardzo dojrzała artystka. Znalazła sposób na wyrażanie siebie i trzyma się go. Nie wątpi w moc przekazu i magiczny charakter swoich utworów."\nXVIII sesja Sejmu Dzieci i Młodzieży – ZNOWU TO SAMO Pierwszego czerwca w polskim Sej-mie po raz kolejny obradował Sejm Dzieci i Młodzieży. Tegoroczna debata poświęcona była roli samorządu szkolnego w kształtowaniu demok-racji, zaś patronem tej edycji został Janusz Korczak. Można powiedzieć, że w tym roku było z rozmachem. Wszak SDiM stał się pełno - letni. Z tej okazji były prezenty od niemal wszystkich partii politycznych. Podczas spotkania z ich przedstawicielami młodzi parlamentarzyści na godzinę zamienili się w łowców gadżetów. Do wyboru, do ko-loru. Zacznijmy od naszych gadżetowych faworytów. Partia rządząca obdarowała prezentami praktycznymi: koszulki, wodą do picia, notatnikami i poradnikami, jak unowocześnić polską wieś. Opozycja ocie-plała swój wizerunek żółciutką nieśmier-telną kaczuchą do przytulania, kubkami z żółciutką nieśmiertelną kaczuchą wycią-gającą dłoń w iście słowiańskim pozdro-wieniu (choć naturalnie możemy się mylić… i kaczucha tylko przybija żółwia) oraz czapkami z daszkiem i… żółciutką nieśmier-telną kaczuchą. Jak humorystycznie sko-mentowała stoisko posłanka Małgorzta Kidawa–Błońska: humor w polityce jest potrzebny.\nPSL zadbało o bezpieczeństwo na drodze rozdając opaski oraz prześliczne pocztówki wykonane przez dzieci dla Ochotniczej Straży Pożarnej podczas konkursu „Zapo-biegajmy Pożarom 2012”. SLD skręcało wiatraczki, przyniosło krówki i zabawki. Czyhałyśmy na termos, ale nie udało się. Solidarna Polska przyniosła mieszankę wedlowską. Ruch Palikota uznał zaś, że cienkie manifesty programowe na pewno zainteresują najmłodszych. "Partia rządząca obdarowała prezentami praktycznymi: koszulki, wodą do picia, notatnikami i poradnikami, jak unowocześnić polską wieś." Gadżety promocyjne opisujemy tak dokładnie, aby przybliżyć wam niezapo-mnianą atmosferę tamtych chwil. Zastana-wiałyśmy się, ile spośród tych przedmio-tów, kiedy uczestnicy wrócą do domu, znów będą mogły być recycled niczym no-tatniki z makulatury. Pragniemy także zaz-naczyć, że obrady stanowiły również nie la-da gratkę dla kolekcjonerów poselskich autografów, mimo że spośród sejmowych gwiazd pojawili się jedynie posłanka Małgorzata Kidawa–Błońska, minister\nedukacji Krystyna Szumilas oraz minister (naj-młodszy w rządzie!) pracy i polityki spo-łecznej, Władysław Kosiniak–Kamysz. "Niektórzy młodzi posłowie próbowali mimo to godnie reprezentować swoje regiony zbierając podpisy przeciwko najnowszej reformie emerytalnej." Niektórzy młodzi posłowie próbowali mimo to godnie reprezentować swoje regiony zbierając podpisy przeciwko najnowszej reformie emerytalnej. Niestety misja nie powiodła się, gdyż dla wielu deputowanych objuczonych torbami ze zdobyczą, pers-pektywa emerytury jest nadal zbyt odległa. Zapytałyśmy więc jednego z młodych pos-łów, co sądzi o reformie emerytalnej, stwierdził, że nie wie, o co cała dyskusja, a o swoją emeryturę jeszcze się nie mart-wi, bo to za daleko. Zapytałyśmy również jednego ze współtwórców reformy, mini-stra Kosiniaka–Kamysza, jak przekonałby młodych ludzi do jej słuszności, stwierdził on, że: „każdy młody człowiek jest odpowiedzialny za drugiego, a przyjęcie reformy jest oznaką dorosłości”. Zatem nawet jako teoretyczne crème de la crème polskiej aktywniejszej części najmłodszego poko-lenia, nie zamierzają nawet o niej myśleć.\nZgłaszanie poprawek i głosowanie nad ostatecznym kształtem kolejnej „śmie-ciowej” uchwały SDiM przebiegło nadz-wyczaj sprawnie. Nikt nie przekroczył czasu przemówienia, a postulowane zmiany w działalności szkolnego samorządu wcho-dziły w życie szybciej niż zostały od-czytane. "Wystąpienia posłów były nawet zgrabne retorycznie, lecz ogólne." Ale poważnie. To prawda, że nigdy nie miałyśmy złudzeń co do rzeczywistej mocy sprawczej uchwał SDiM, jednak osiemnasty sejm sprawił, że zwątpiłyśmy w tę instytucję jeszcze bardziej. Doceniamy pomysł, organizację, zaangażowanie CEO, polskich posłów, Fundacji Nowe Media (or-ganizatora warsztatów medialnych dla uczestników) i wielu, wielu innych ludzi. Niestety odniosłyśmy wrażenie, że po-mimo trudnych zadań, wiele osób raczej nie jest ani lokalnymi liderami, ani co gor-sza, przesadnie świadomymi obywatelami. Wystąpienia posłów były nawet zgrabne retorycznie, lecz ogólne. Spośród kilku -dziesięciu mówców tylko pięcioro przed-stawiło coś świeżego i konkretnego. Resz-cie bardzo dobrze wychodziło cytowanie takich postaci jak prymas Wyszyński, Nor-wid czy Jan Paweł II i tylko to z ich wy-powiedzi dało się zrozumieć. Jeden z mło-dych posłów chyba za bardzo wziął sobie do serca wyczyny prawdziwych posłów i wręczył z pełną satysfakcją pani Szumilas\nskarbonkę, aby zbierała do niej pieniądze na samorządy szkolne. "Wystąpienia posłów były nawet zgrabne retorycznie, lecz ogólne. Spośród kilku -dziesięciu mówców tylko pięcioro przed-stawiło coś świeżego i konkretnego." Ponadto zdziwiły nas postulaty dotyczące m.in. nagrody dla uczniów za naukę, ingerencji w budżet szkolny, tworzenia an-kiet o nauczycielach, organizowania wycie-czek czy imprez szkolnych, nieobecności spowodowanych działaniem np. w wolon-tariacie, które nie miałby być brane pod uwagę. Wydało nam się to o tyle dziwne, gdyż młodzi posłowie zdawali się nie odróżinać wolontariatu od pracy oraz obo-iązków uczniów od obowiązku dyrektora szkoły. Mimo wszystko wierzymy, że kiedyś SDiM nie będzie tylko ładnym wpisem w CV czy działalności społecznej. Aleksandra Bartosik Patrycja Rawska fot. Patrycja Rawska WIELCY\nTEMAT NUMERU: EURO 2012 TEMAT NUMERU: EURO 2012\nJuż od 8 czerwca będziemy mówić tylko o tych, którzy będą biegali po murawach ośmiu aren Euro 2012. Zanim jednak nadejdzie pierwszy gwizdek i pierwsze kopnięcie, poś-więćmy chociaż chwilę tym, którzy boiskowej trawy w zbliżającym się wielkimi krokami turnieju nawet nie powąchają. Na Mistrzostwach Europy z powodu swojego pochodzenia nie zagrają Leo Messi, Luis Suarez, Didier Drogba czy Neymar. Wiedzieliśmy to od dawna – ci piłkarze odbiją sobie brak możliwości gry na Euro występami w Copa America czy Pucharze Narodów Afryki. Jednak nawet wśród graczy ze Starego Kontynentu nie brakuje takich, którzy mecze w Polsce i na Ukrainie obejrzą z puszką piwa przed telewizorem. Dla kogo zabraknie zaproszeń na największą w przeciągu kilku miesięcy futbolową imprezę, nawet jeśli według wszelkich poszlak powinni znaleźć się na samym szczycie listy gości?\nTEMAT NUMERU: EURO 2012\nZacznijmy od tych, którzy są wielkimi podporami klubów i niekwestionowanymi gwiazdami drużyn narodowych. Problem w tym, że jeden gracz nie zdoła doprowadzić do awansu przeciętnej reprezentacji. Do fazy grupowej nie przeszły Bośnia i Her-cegowina, Serbia, Belgia czy Walia. To zaś łączy się z tym, że w mistrzostwach nie wezmą udziału kluczowi piłkarze tych kadr – chyba że w roli kibiców. Największy przegrany z tego grona to oczywiście Eden Hazard - według wszelkich wiarygodnych serwisów tematycznych bohater najciekawszej sagi transferowej tego lata. O młodziutkiego Belga biją się obecnie Chelsea Londyn, Manchester City i Man-chester United i o ile prawie pewne jest, że wybierze The Blues, to przy udanych występach w barwach narodowych mógłby jeszcze podwyższyć cenę swojego odejścia z Lille oraz tygodniówkę za kanałem La Manche. Tymczasem Belgii do dostania się chociażby do barażów zabrakło dwóch punktów – przegrana tym boleśniejsza, że cztery oczka stracili, remisując w starciach z Azerbejdżanem oraz tracąc wyrównu-jącego gola w 93. minucie meczu z prze-ciętną Austrią. Jeszcze gorzej ma Edin Dzeko – jego ojczysta Bośnia i Herce-gowina przegrała walkę o pierwsze miejsce w grupie z Francuzami, a różnica między nimi wyniosła... jeden punkt. Na domiar złego w barażach trafili na Portugalię, która po pierwszym bezbramkowym spotkaniu, w rewanżu rozbiła rywali aż 6:2. Dużo wcześniej z marzeniami o występie w tym prestiżowym turnieju pożegnał się jeden z największych talentów na Wyspach – Gareth Bale. Walia nie miała szans w walce z Anglikami, Czarnogórcami i Szwajcarami,\nostatecznie wyprzedzając jedynie Bułga-rów. Skrzydłowy Tottenhamu starał się jak mógł, zdobywając trzy bramki, ale nie wystarczyło to, by Smoki po raz pierwszy od 1976 roku zakwalifikowały się do Euro. "Wielu jest także tych, którzy oczekiwali powołania na próżno." Największym pechowcem może się jednak spokojnie zwać obrońca Manchesteru United - Nemanja Vidić. Jego Mistrzostwa Starego Kontynentu ominą nie tylko z powodu paskudnej kontuzji, która wykluczyła go z prawie całego zeszłego sezonu, ale też dlatego, że Serbia nie zajęła miejsca premiowanego awansem do barażów, tracąc je jednym punktem na rzecz Estonii. Żeby było ciekawiej, przegrana z Włochami była karą od UEFA za zachowanie serbskich kibiców na stadionie w Genui. Serbowie zwyczajnie przegrali wyścig po Mistrzostwa Europy walkowerem. "Serbowie zwyczajnie przegrali wyścig po Mistrzostwa Europy walkowerem." Wielu jest także tych, którzy oczekiwali powołania na próżno. Zacznijmy od naszej drużyny. Od dawna niestety wiedzieliśmy,\nże Franciszek Smuda nie postawi na tak doświadczonych graczy jak Dariusz Dudka, regularnie grający we francuskim AJ Auxerre jako pomocnik, czy Artur Boruc. Zostali oni zawieszeni za nieodpowiedzialne zachowanie po spotkaniu Polski z Ukrainą w sierpniu 2008 i mimo że bramkarz Fiorentiny był jednym z najpewniejszych punktów Violi w ubiegłym sezonie, co mecz zbierał dobre recenzje i wyraził chęć do walki o miejsce w pierwszym składzie w lipcowym turnieju, to stadiony odwiedzi najwyżej w roli kibica. To samo tyczy się Radosława Majewskiego, występującego na co dzień w Notthingam Forest, który w zeszłym sezonie zaliczył dla swojej drużyny osiem trafień i osiemnaście razy wybiegał na murawę. Do tych, którzy pokutują za niegodne zawodowych graczy wybryki, dołączą też Kamil Glik, Tomasz Jodłowiec i Michał Kucharczyk. Cała trójka była tymi pechowcami, którzy wypadli w ostatniej chwili z szerszej, 26–osobowej kadry. Na trybunach jednak nie będą mogli narzekać na brak doborowego towarzystwa. Kto wie, czy krzesełko obok nich nie przypadnie chociażby Rio Ferdinandowi, który przed ostatnie lata do spółki z Johnem Terrym był podporą angielskiej defensywy. Po za-jęciu posady trenera przez Roya Hodgsona, byłego menadżera Liverpoolu i West Brom-wich Albion, 33–letni środkowy obrońca nie potrafił sprostać zarówno własnym kontuzjom (m.in. wciąż odnawiającemu się urazowi pleców), jak i... młodszemu koledze z zespołu, Philowi Jonesowi. Anglicy w pierwszych dwóch spotkaniach będą musieli także radzić sobie bez pauzującego za faul w meczu z Czarnogórą Wayne'a Rooneya. Wróci dopiero na\npotencjalnie najłatwiejsze dla Wyspiarzy spotkanie podczas zmagań w grupie D – z Ukrainą. "Ostatnim z faworytów, u którego nie pojawi się jeden z kluczowych piłkarzy, jest Francja." Powodów do zadowolenia nie mają także hiszpańscy atakujący. Vicente Del Bosque znalazł w swojej kadrze miejsce dla wciąż szukającego formy Fernando Torresa, zabrakło go jednak dla Adriana i Roberto Soldado, którzy razem, odpowiednio dla Atletico Madryt i Valencii, zdobyli w ubiegłym sezonie 34 gole. Rozgoryczony ma prawo być także Mattia Destro. 21–latek zdobył dla AC Sieny tuzin bramek, które były dla tej drużyny kluczowe w walce o utrzymanie się w lidze. Mimo to nie znalazł się w 23–osobowej kadrze Włoch. Cesare Prandelli wolał zamiast niego bardziej doświadczonych Sebastiana Giovinco, Antonio Cassano i Antonio Di Natale, a także nieprzewidywalnego Mario Balotelliego. Wśród naszej grupy raczej brak niespodzianek. Ekipę zachodnich sąsiadów opuszczą za to młodzicy: Marc Andre ter Stegen, uznawany za jedno z największych bramkarskich odkryć osta-tnich lat, i Julien Draxler. Obaj nie zapre-zentowali się dostatecznie dobrze w prze-granym 3:5 spotkaniu ze Szwajcarią.\nOstatnim z faworytów, u którego nie pojawi się jeden z kluczowych piłkarzy, jest Francja. Tutaj występ ominie Yoanna Gourcuffa, jeszcze niedawno wielką nadzieję futbolu znad Sekwany, którego miejsce zajmą chociażby nieznany szerszej publiczności Blaise Matuidi z Paris Saint–Germain bądź Yohan Cabaye, którego doskonałe występy w Newcastle przyćmiły gwiazdora Olympique Lyon. Co ciekawe, w 23–osobowej kadrze znalazło się tylko jedno miejsce dla mistrzów Ligue 1, Montpellier! Zajął je napastnik Olivier Giroud, przekonując trenera Kogutów 21 bramkami strzelonymi podczas ligowej kampanii. Pechowcy zdarzali się też wśród kontu-zjowanych. Wśród polskich piłkarzy walkę ze zdrowiem przegrał Łukasz Fabiański, rezerwowy bramkarz Arsenalu Londyn. O wiele większym osłabieniem wydaje się być strata Garetha Barry'ego wśród Angli-ków, jednego z najlepszych defensywnych pomocników na Wyspach, mających nieba-gatelny wpływ na zdobycie mistrzostwa przez Manchester City. Niestety dla gości zza Kanału La Manche, naderwany mięsień brzucha wykluczy go z całej czerwcowej kampanii. To zresztą nie jedyny uraz, który powoduje ból głowy Roya Hodgsona. Od dawna wiadomo, że na Mistrzostwa nie pojedzie prawy obrońca Manchesteru United, Chris Smalling. To jednak nie tak kluczowi zawodnicy jak Thomas Sorensen – a bez niego będą musieli obejść się Duńczycy. Sorensen, który od lat staje między słupkami Gangu Olsena, przegrał ze swoimi zawodnymi plecami. Jego kontuzja jeszcze bardziej zmniejsza szanse\nnadbałtyckiego kraju na wyjście z trudnej grupy, w której znaleźli się Holendrzy, Niemcy oraz Portugalczycy. Miejsce golki-pera Aston Villi zajmie albo Kasper Schmeichel, syn słynnego gracza Manche-steru United, obecnie grający w Leicester, albo Anders Lindegaard – obecnie re-zerwowy Czerwonych Diabłów. Spore problemy będzie miała także Hiszpania, pozbawiona kapitana – Carlesa Puyola oraz Davida Villi. Obaj byli pewniakami w kadrze i obaj obejrzą turniej z trybun ze względu na zły stan zdrowia. Ci wymienieni powyżej to zdecydowanie najwięksi pechowcy tego turnieju – gracze, którzy zasłużyli na wyjazd do Polski i Ukrainy, ale ze względu na przegraną rywalizację z lepszymi przeciwnikami na swojej pozycji, kontuzję, niesubordynację lub za słabych kolegów z zespołu spędzą czerwiec przed telewizorem. Na szczęście nie są to zazwyczaj gwiazdy tak wielkiego formatu, by przyćmić nazwiska, które wyjdą na murawę. Cristiano Ronaldo, Mario Gomez, Mario Goetze, Steven Gerrard, Wayne Rooney czy Robin Van Persie dadzą z siebie podczas Euro 2012 wszystko, my zaś dostaniemy za to futbol na najwyższym poziomie. I nawet, jeśli zabraknie niektórych piłkarzy z podstawo-wych jedenastek, to nadal znajdzie się kilkudziesięciu innych, którzy godnie ich zastąpią. Taką przynajmniej miejmy nadzieję. Jakub Mirowski CC by pol4r CC by ishui Przez kilka ostatnich lat hiszpańska reprezentacja piłki nożnej wiodła prym. Była najlepsza pod każdym aspektem. Pięknie rozgrywała piłkę, strzelała dużo bramek i roznosiła kolejnych przeciwników. Mogłoby się wydawać, że Hiszpanie obronią zdobyty w 2008 roku tytuł mistrza Europy.\nDLACZEGO HISZPANIA NIE WYGRA EURO?\nKażdy pasjonat piłki nożnej wie, że w składzie Hiszpanii roi się od zawodników FC Barcelony, która przez ostanie trzy lata zdobyła 14 tytułów! Osiągnięcie niesamo-wite i historyczne, ale w tym sezonie coś zaczęło szwankować. Barcelona przegrała tytuł o mistrzostwo kraju z Realem Madryt i odpadła z Ligi Mistrzów. Nie była to już ekipa, która potrafiła wygrać z Królewskimi 5–0. Spadek formy Barcelony przyczynił się do spadku formy La Roja, co widać gołym okiem. Po pierwsze, jest to spowodowane wypaleniem projektu, a po drugie zawo-dnicy, którzy zdobyli już wszystko, nie dążą do wygrywania tak jak piłkarze, którzy nie mają jeszcze nic. Do tego dochodzi wiek graczy, którzy nie są herosami i starzeją się jak normalni ludzie. Oczywiste jest, że Iniesta nie będzie w tak dobrej formie jak cztery lata temu w Szwajcarii i Austrii, a następców na horyzoncie brakuje.\nPrzyglądając się bliżej każdej z formacji, trudno zaprzeczyć, że Hiszpanie nie są już tak mocni jak byli kiedyś. Na bramce niemal na pewno zobaczymy Ikera Ca-sillasa. Jest on kapitanem, a jego forma w tym sezonie była świetna, śmiem twierdzić, że jest jednym z najmocniej-szych ogniw tego zespołu. W razie jego kontuzji Vincente Del Bosque może mieć ból głowy. Victor Valdes jest solidnym bramkarzem, ale popełnia wiele prostych błędów, a Jose Reina od lat gra w prze-ciętnym Liverpoolu. Linia defensywna pre-zentuje się dosyć mizernie. Raul Albiol ma już swoje lata, a na dodatek dostawał niewiele szans na grę w tym sezonie. Alvaro Arbeloa jest solidny, ale nie można nazwać go gwiazdą czy pewnym punktem defensywy. Gerard Pique nie był w tym sezonie sobą i mówi się nawet o jego odejściu z Barcelony. Jordi Alba to wielki talent, ale nie wiadomo, jak poradzi sobie z presją tak wielkiej imprezy. Juanfran zaliczył świetny sezon, jednak podobnie jak Arbeloa czy Albiol nie błyszczy i nie daje pewności. Jedynymi, których szkoleniowiec Hiszpanów może być pewien, są Sergio Ramos i Javi Martinez. Utrzymują wysoki poziom od wielu sezonów i są liderami formacji defensywnych w swoich klubach, nie wiadomo jednak, czy dwóch zawod-ników najwyższej klasy wystarczy, aby sięgnąć po tytuł. Linia pomocy prezentuje się nieco lepiej, jednak kiedy patrzy się na nią, nie zapiera tchu. Niewątpliwie zawodnikami, którzy się\nwyróżniają, są Xabi Alonso, Cesc Fabregas i Santiago Cazorla. Sergio Busquets zaliczył jeden z najgorszych sezonów w swojej karierze, Xavi i Iniesta nie potrafili zapro-wadzić Barcelony na szczyt, jak robili to do tej pory, a Juan Mata i David Silva mają spore wahania formy, jednak ta formacja powinna poradzić sobie z trudami EURO, gdyż posiada odpowiednie doświadczenie i umiejętności. Każdy z zawodników zaliczył trudny sezon i wiele zależy od tego, jak klubowi lekarze przygotowali ich wytrzy-małościowo. Jeżeli jakiś aspekt został pominięty, Hiszpania może mieć problem. Drużyna jest jak pięść, o ile jest zaciśnięta, to może zadać mocny cios, ale jak jeden palec zostanie rozłożony, to podczas ciosu można go złamać i wtedy kolektyw jest osłabiony. "Drużyna jest jak pięść, o ile jest zaciśnięta, to może zadać mocny cios, ale jak jeden palec zostanie rozłożony, to podczas ciosu można go złamać i wtedy kolektyw jest osłabiony." Formacja, która odpowiada za strzelanie bramek prezentuje się zdecydowanie najgorzej. David Villa nie zdążył wyleczyć kontuzji i nie pojedzie na EURO, Fernando Lorente w tym sezonie nie grał tak, jak\nmożna by się spodziewać, Alvaro Negredo jest zawodnikiem, którego forma ma ogromne wahania. Jesus Navas stracił swój blask, Pedro Rodriguez został jednym z winowajców porażki Barcelony w tym sezonie, a Fernando Torres przez dwa lata strzelił zaledwie kilka bramek. Z takiej sytuacji nie ma dobrego wyjścia. Jeżeli Hiszpanie będą chcieli zdobyć mistrzostwo Europy, każdy zawodnik będzie musiał wspiąć się na wyżyny swoich umiejętności, bo tym razem Hiszpania nie jest faworytem i nie przejdzie gładko przez tę imprezę. Czy tak będzie, okaże się za kilkanaście dni. Maciej Dziubiński "Gerard Pique nie był w tym sezonie sobą i mówi się nawet o jego odejściu z Barcelony. Jordi Alba to wielki talent, ale nie wiadomo, jak poradzi sobie z presją tak wielkiej imprezy." CC by frank120 CC by menro CC by photoret Minęły zaledwie dwa lata od niesławnego występu reprezentacji Francji podczas finałów mistrzostw świata w Republice Południowej Afryki. Atmosfera tamtych wydarzeń wydaje się jednak znacznie bardziej odległa. Drużyna Laurent Blanc pełna umiarkowanego optymizmu przystępuje do Euro 2012.\nFrancja jest jedną z największych i naj-bardziej utytułowanych piłkarskich nacji. To kraj mistrzów świata z 1998 i finalistów mundialu z 2006 roku oraz mistrzów Europy z 1984 i 2000 roku. Tym razem, wyjątkowo, oczekiwania w stosunku do narodowego zespołu tuż przed startem wielkiej futbolowej imprezy nie są wygóro- wane. Skutecznie tonuje je Blanc, uczes-tnik turniejów (jako zawodnik) w 1998 i 2000 roku: - Naszym pierwszym celem jest obecność w ćwierćfinale – wyraźnie podkreślał selekcjoner Les Bleus na jednej z licznych konferencji prasowych. – Nie mówię tego, żeby chronić siebie czy drużynę. To realna ocena rzeczywistości. Wstrzemięźliwość Blanc nie bierze się znikąd. Reprezentacja Francji nie wyszła z grupy ani podczas ostatnich finałów mistrzostw Europy (w 2008 roku), ani\nświata (2010). Co więcej, kończyła zma-gania na najniższym miejscu w czterozes-połowej stawce, nie odnosząc ani jednego zwycięstwa i strzelając w sumie tylko dwa gole. Nic zatem dziwnego, że spokój i po-zytywne nastroje towarzyszące kadrze Trójkolorowych mieszają się z dużą dozą ostrożności. Przeważają jednak powody do optymizmu. Pod wodzą Blanc Francuzi wygrali swoją grupę eliminacyjną i odnieśli kilka presti-żowych zwycięstw w spotkaniach towa-rzyskich. Pokonali na wyjeździe Anglię i Niemcy. Wygrali u siebie z Brazylią. Mogą się pochwalić serią 19 meczów z rzędu bez porażki! Tracą mało bramek, a w kilku spotkaniach zademonstrowali bardzo dobrą grę w ataku pozycyjnym. Les Bleus dysponują ogromnym potencja-łem i dużą liczbą wariantów do wyko-rzystania na większości pozycji. W bramce Blanc konsekwentnie stawia na swojego kapitana, Hugo Llorisa. Duet stoperów – gdy wszyscy są do dyspozycji selekcjonera Co to znaczy?] – tworzą Adil Rami i Philipp Mexès. Dość powiedzieć, że w 11 meczach, w których grali razem na środku obrony, Francja straciła zaledwie 6 goli! Podstawo-wą trójkę środkowych pomocników sta-nowią Yann M’Vila, Yohan Cabaye oraz Samir Nasri, choć w obwodzie pozostaje również wysoki i silniejszy fizycznie Alou Diarra. Napastnikiem numer 1 jest zdecy-dowanie Karim Benzema, ale imponujące wejście do reprezentacji w wykonaniu Olivier Giroud oferuje drużynie istotną alternatywę.\nPlany Blanc z pewnością pokrzyżowały problemy zdrowotne podstawowych bocz-nych obrońców – Bacary’ego Sagny i Érika Abidala – które wyeliminowały ich z udziału w turnieju. O miejsce na prawej stronie rywalizują teraz Anthony Réveillère i Ma-thieu Debuchy, a na lewej Patrice Evra i Gaël Clichy. "Francja jest jedną z największych i najbardziej utytułowanych piłkarskich nacji." Największe pole manewru występuje na skrzydłach. Tam, w zależności od strategii obranej na dany mecz, przeciwnika i dys- pozycji poszczególnych zawodników w ok-reślonym momencie, mogą zagrać Frank Ribéry, Florent Malouda, Jérémy Ménez, Mathieu Valbuena czy Hatem Ben Arfa. Kontuzja uniemożliwiła występ w finałach Euro Loïkowi Rémy’emu. Reprezentacja Francji została dolosowana do grupy D, gdzie zmierzy się ze współ-gospodarzem, Ukrainą, oraz Anglią i Szwe-cją. Baza treningowa zespołu będzie mieścić się w Doniecku. Les Bleus uchodzą za faworyta stawki, choć Blanc (jeszcze raz) uspokaja: - Znajdujemy się w wyrównanej grupie, w której Anglia jest faworytem. Imponujący potencjał kadrowy, pewność siebie wyniesiona z kolejnych meczów pod wodzą nowego selekcjonera oraz\nniewygórowane oczekiwania powinny przyczynić się do rozegrania przez Francję dobrego turnieju. Priorytetem pozostaje awans do ćwierćfinału, ale – jak przyznaje Blanc – „potem wszystko może się zdarzyć”. Kto wie, „absolutne marzenie”, o którym nieśmiało mówi kilku graczy Trójkolorowych, w postaci wygrania Euro 2012 także może się spełnić. Wojciech Falenta "Imponujący potencjał kadrowy, pewność siebie wyniesiona z kolejnych meczów pod wodzą nowego selekcjonera oraz niewygórowane oczekiwania powinny przyczynić się do rozegrania przez Francję dobrego turnieju." CC by pishui CC by armylok CC by cesan\nOutro W ostatni weekend we Wrocławiu można było podziwiać dzieła najmłodszych adeptów sztuki animacji w Polsce. Ośmioosobowe jury Ogólnopolskiego Przeglądu Dziecięcych Filmów Animo-wanych postanowiło nagrodzić GIGA KRASNALEM Joannę Siecińską z Centrum Młodzieży im. dr. H. Jordana w Krakowie za film pt. "Życie w dżungli" i Janka Popińskiego z Dziecięcej Wytwórni Filmowej we Wrocławiu za "Przerwę obiadową". Oba MEGA KRASNALE powędrowały do uczestników wywodzących się z Dzie-cięcego Studia Filmów Animowanych przy Centrum Kultury Wrocław Zachód. Jeden przyznany został duetowi animatorów: Mai Orłowskiej i Bartkowi Włodarczykowi za "Ślimaczki I i II", a drugi - dzieciom z tego Studia za "Podróże bałwanka". Nie zabrakło też wyróżnień i wyróżnień specjalnych. Serdecznie gratulujemy wszystkim uczes-tnikom! Życzymy Wam wielu pięknych pomysłów i wytrwałości w rozwijaniu swoich talentów! Marek Suska


Gorące tematy Społeczeństwo dołącz do dyskusji (163) 11.12.2018\nMinisterstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego dąży do kolejnych zmian. Tym razem pomysły resortu miałyby uderzyć rykoszetem w humanistów. Wszystkiemu winien jest nowy projekt rozporządzenia dotyczącego kosztochłonności. Środowiska akademickie obawiają się, że Ministerstwo chce wygasić niektóre dyscypliny humanistyczne poprzez zmniejszenie subwencji dla nauk humanistycznych.\nZmniejszenie subwencji dla nauk humanistycznych. O co chodzi z nowym rozporządzeniem MNiSW?\nWiele kontrowersji wywołała już tzw. ustawa Gowina. W nowym rozporządzeniu autorstwa Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego określone zostały koszty prowadzenia badań w poszczególnych dyscyplinach naukowych. A koszty te z kolei w wymierny sposób wpływają na wysokość subwencji, którą otrzymują zarówno polskie uczelnie, jak i instytuty badawcze, takie jak np. Polska Akademia Nauk. Dr Ireneusz Sadowski w Uwagach o skutkach rozporządzenia MNiSW stwierdził, że trzecia z proponowanych zmian jest jego zdaniem próbą „wygaszenia” badań w zakresie nauk społecznych i humanistyki.\nChodzi o rozpiętości współczynników z zakresu 1-3 do 1-6. Przeciętny współczynnik kosztochłonności miałby wzrosnąć z 1,99 do 3,11. Tyle że w przypadku nauk humanistycznych i społecznych współczynnik miałby pozostać na tym samym poziomie – zwiększeniu uległ natomiast współczynnik np. dla nauk o zdrowiu czy nauk ścisłych i przyrodniczych. Dlaczego jest to takie ważne? Głównie ze względu na to, że ten współczynnik jest brany pod uwagę (wliczany do algorytmu) przy podziale środków finansowych na utrzymanie i rozwój potencjału dydaktycznego i badawczego. Współczynnik decyduje bowiem o udziale w łącznej kwocie przyznawanej subwencji. Czyli – jeśli współczynnik w przypadku nauk społecznych i humanistycznych pozostaje na tym samym poziomie, podczas gdy w przypadku innych rośnie, to ostatecznie dyscyplinom humanistycznym i społecznym przypadnie „mniejszy kawałek tortu” niż dotychczas. Dr Sadowski wskazuje również, że przeskalowany współczynnik dla niektórych konkretnych dziedzin jest jeszcze niższy. Chodzi m.in. o historię czy filozofię.\nMniej środków, a więcej pracowników niż w przypadku innych dyscyplin\nProblemem jest nie tylko to, że po przeskalowaniu współczynnika nauki humanistyczne i społeczne będą dostawać mniej środków. Istotną przeszkodą jest również fakt, że wymienione dyscypliny gromadzą znacznie więcej pracowników niż w niektórych innych dziedzinach, gdzie współczynnik rośnie. Konkluzja jest zatem taka, że zgodnie z nowym rozporządzeniem dyscypliny humanistyczne i społeczne dostaną po prostu mniej pieniędzy. I uderzy to w nie szczególnie – chociażby ze względu na liczbę pracowników.\nOczywiście współczynnik kosztochłonności nie jest jedynym czynnikiem wpływającym na wysokość całej subwencji (dotacje z czynnika badawczego, którego elementem jest współczynnik kosztochłonności, wynosi do 75% całej dotacji). Jest to jednak ważny sygnał płynący od Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego świadczący o tym, że humanistyka i nauki społeczne prawdopodobnie będą marginalnie traktowane przez władzę. Zmniejszenie subwencji dla nauk humanistycznych – wbrew pozorom i opiniom części społeczeństwa – może przynieść odwrotne skutki niż pożądane. Na razie projekt rozporządzenia jest w fazie opiniowania.\nTagi:: Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego , subwencje dla instytutów badawczych , subwencje dla uczelni , zmniejszenie subwencji dla nauk humanistycznych


Niezdolność psychiczna w stwierdzeniu nieważności małżeństwa - Rozwód bez orzekania o winie - Kancelaria kanoniczna Michał Poczmański\nniezdolność psychiczna w stwierdzeniu nieważności małżeństwa\nJesteś tutaj: Strona główna » Adwokat kościelny » Niezdolność psychiczna w stwierdzeniu nieważności małżeństwa\nAdwokat kościelny mojego męża doradził mu, aby podstawą naszego rozwodu kościelnego była moja niezdolność z przyczyn natury psychicznej do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich. Czy mam się czego obawiać?\nPojęcie niezdolności psychicznej\nNiezdolność psychiczna do zawarcia małżeństwa określona w kan. 1095 n.3 dotyczy przedmiotu zgody małżeńskiej, którym jest węzeł małżeński, a w istocie istotne obowiązki małżeńskie.\nW strukturze tej niezdolności występują trzy następujące elementy:\n1) niezdolność (niemożliwość) podmiotu do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich;\n2) źródło niezdolności w postaci przyczyn natury psychicznej;\n3) istotne obowiązki małżeńskie.\nNiezdolność (niemożliwość) podmiotu do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich\nNiezdolność powinna charakteryzować pewnymi właściwościami przyjmowanymi tak przez doktrynę jak i przez judykaturę. Niekwestionowanym przymiotem jest jej ciężkość, czyli nieproporcjonalność do istotnych obowiązków małżeńskich. Co się tyczy postulowanej często uprzedniości niezdolności, to doktryna jest podzielona i przeważa pogląd, że przymiotu tego nie można wymagać. Wystarczy bowiem, by niezdolność ta wystąpiła rzeczywiście w momencie zawierania umowy małżeńskiej. To samo należy powiedzieć w odniesieniu do trwałości. W kwestii absolutności czy względności niezdolności również pojawiają się głosy odmienne i nie ma jednoznacznego stanowiska w tej kwestii.\nŹródło niezdolności psychicznej\nPrzyczyna – natury psychicznej – powodująca ową niezdolność musi stanowić jakiś stan patologiczny, możliwy do zdiagnozowania. Niezdolność, o której mowa powinna się odnosić do struktury psychicznej podmiotu, niezależnie od jej przyczyny sprawczej, która może być fizyczna (np. w przypadku zaburzeń psychicznych na bazie organicznej).\nPrzymiotnik psychiczny w odniesieniu do natury przyczyn niezdolności do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich może być interpretowany jedynie w sensie poważnej patologii psychicznej. W szczególności w kontekście alkoholizmu, narkomani, nimfomanii, czy satyryzmu.\nZatem każda choroba psychiczna jest niezdolnością z do zawarcia ważnego małżeństwa.\nIstotne obowiązki małżeńskie, a niezdolność psychiczna\nIstotne obowiązki małżeńskie mieszczą się w obrębie dobra małżonków, dobra potomstwa, dobra wierności i dobra sakramentu.\nDobro małżonków konkretyzuje się we wzajemnych relacjach międzyosobowych. Obejmuje m.in. wzajemne oddanie się małżonków zarówno w sferze cielesnej jak i duchowej, co powinno prowadzić do ich doskonalenia się, ofiarne udzielanie się sobie przez strony, wspólna wymiana myśli oraz wzajemna pomoc w wypełnianiu własnych zadań.\nIstotnymi obowiązkami małżeńskimi w zakresie dobra potomstwa są: spełnianie – w sposób ludzki – aktów małżeńskich skierowanych do zrodzenia potomstwa, ochrona życia poczętego, zachowanie przy życiu dziecka po urodzeniu, wychowanie potomstwa.\nW odniesieniu do dobra wierności istotnym obowiązkiem małżeńskim jest zachowanie wierności wobec współmałżonka.\nGdy spojrzymy na dobro sakramentu istotnym obowiązkiem małżeńskim jest dochowanie współmałżonkowi dozgonności, inaczej dozgonne trwanie w związku małżeńskim.\nW tym temacie warto również przeczytać dwa artykuły:\nCZY KAŻDA CHOROBA PSYCHICZNA TO NIEZDOLNOŚĆ PSYCHICZNA ?\nZdrada a stwierdzenie nieważności małżeństwa.\nPolecam także artykuł dotyczący nałożenia w wyroku klauzuli zakazującej zawarcia małżeństwa:\nKLAUZULA ZAKAZUJĄCA ZAWARCIA MAŁŻEŃSTWA


Pokazuje 33 - 60 z 60 elementów\nNowość. Komplet srebrny wysadzony cyrkoniami KY82. Kolczyki na angielskich zapięciach z zabezpieczeniem. Waga kolczyków: 12.5g Waga wisiora: 9.4g Waga pierścionka: 7.8g Cena wisiora wraz z kolczykami: 310zł Cena pierśionka: 110zł\nKomplet z jasnym mieniącym kamieniem KY80\nKomplet biżuterii srebrnej KY80 z jasnym mieniącym kamieniem syntetycznym imitującym barwy opalu. Bransoletka z regulowaną długością 17cm - 19.5cm Srebro pr. 925 Cena kompletu: 330zł\nBiżuteria srebrna z onyksem. Komplet KY79\nPiękny komplet biżuterii srebrnej KY79. Bransoleta, wisior oraz kolczyki wysadzone onyksem. Bransoleta o długości 19cm, kolczyki wiszące na zapięciach angielskich. Srebro pr. 925 Cena: 335zł Opis kompletu poniżej.\nKolczyki i wisiorek z drobinkami malachitu...\nKomplecik biżuterii srebrnej najwyższej próby 925 wysadzony drobinkami naturalnego malachitu. Kolczyki z zabezpieczeniem. Cena dotyczy kolczyków oraz wisiorka bez pierścionka. Możliwość dokompletowania pierścionka widocznego na zdjęciu, rozmiar: 15, wags: 4g, cena: 72zł. Srebro pr. 925 Waga kompletu: ~12.6g\nMalachit - kolczyki i wisiorek KY75\nBiżuteria ze srebra pr. 925 wysadzonej drobinkami malachitu. W komplecie: kolczyki na angielskich zapięciach z zabezpieczeniami oraz wisiorek. Możliwość dokompletowania pierścionka (1) w rozmiarze 19.5, waga: 8.7g, cena: 150zł oraz pierścionka (2) rozmiar: 15, waga: 9.5g, cena: 170zł. Srebro pr. 925 Drobinki malachitu Waga kolczyków: 8g Waga wisiorka...\nBiżuteria srebrna z naturalnym ametystem KY74\nSrebrna biżuteria pr. 925 z drobinkami ametystu. W komplecie: kolczyki na angielskich zapięciach z zabezpieczeniami oraz wisiorek. Możliwość dokompletowania pierścionka w rozmiarze 17.5, waga: 8.7g, cena: 150zł. Srebro pr. 925 Waga kolczyków: 8.2g Waga wisiorka: 6.3g\nBiżuteria z ceramiką - komplet\nElegancki komplet biżuterii z ceramiką. Bigle przy kolczykach oraz zawieszka wisiorka wykonana ze srebra pr. 925, elementy wysadzone cyrkoniami. Srebro pr. 925 Waga kompletu: 11g\nKolczyki i wisiorek z białym agatem\nElegancki komplet biżuterii srebrnej, kolczyki oraz wisiorek wysadzone białym agatem. Komplet jest uniwersalny, pasuje do każdej kreacji. Kolczyki posiadają bezpieczne zapięcia angielskie. Waga kolczyków: 8.2g Waga wisiorka: 5.5g\nKomplet z markazytami i cyrkoniami KY68\nSrebrny komplet - wisiorek oraz kolczyki z bezpiecznymi zapięciami angielskimi wysadzone fioletowymi cyrkoniami oraz markazytami. Komplet KY68 to niepowtarzalna biżuteria z kolekcji wiktoriańskiej. Srebro pr. 925 Waga kolczyków: 9.4g Waga wisiorka: 6.5g\nKomplet biżuterii Swarovski ball\nSrebrny komplecik biżuterii srebrnej w skład którego wchodzi: wisiorek, kolczyki wkręcane oraz łańcuszek 45cm (na życzenie możliwość wymiany na 50cm w tej samej cenie). Jest to komplet uniwersalny pasujący do każdej kreacji. Kryształki dzięki swojemu szlifowi dają wyjątkowy mieniący blask.\nSrebrny komplet biżuterii damskiej KY62\nSrebrny komplet z cyrkoniami, wisiorek wraz z kolczykami wkręcanymi. Srebro pr. 925 Waga kompletu: 14.8g\nSrebrny komplet z pięknym kamieniem KN13\nPiękny komplet biżuterii srebrnej wisiorka wraz z kolczykami na bezpiecznych angielskich zapięciach. Łupinki Akwamarynu wysadzone z cyrkoniami tworzą elegancki wzór. Srebro pr. 925 Waga: 19.4g\nBiżuteria pozłacana. Srebrny komplet łezki...\nKomplet biżuterii damskiej srebrny próby 925 - pozłacany. W komplecie bransoletka o długości 19cm, kolczyki przekładane przez ucho z długim biglem widocznym na zdjęciach oraz większym wisiorku. Waga kompletu: 18.7g\nSrebrny komplet z cyrkoniami KY55\nKomplet srebrnej biżuterii. Wisiorek oraz kolczyki z kolorowymi cyrkoniami oraz misternie wysadzony markazytami. Swoim stylem odwołuje się do kolekcji wiktoriańskiej. Kolczyki srebrne posiadaja bezpieczne zapięcie angielskie na których zostały wybite próby srebra 925. Waga kompletu: 19g\nBroszko wisior i kolczyki z koralem KY49\nSrebrny komplet z koralem, broszkowisior do przypięcia jako sama broszka lub do zawieszenia na łańcuszek. Kolczyki przekładane przez ucho z zabezpieczeniem. Wybite próby oraz cechy probiercze.. Srebro pr. 925 Waga: ~21.2g Wymiary broszki: 4.8cm x 3.9cm Wymiary elementu kolczyków: 2.2cm x 1.8cm\nBroszko wisior i kolczyki z masą perłową KY47\nKomplet srebrnych róż z markazytami KY43\nPiękny komplet srebrnych róż wysadzanych markazytami. Komplet wykonany z najwyższej próby srebra 925 lekko oksydowany tzw. srebro przyciemniane. Z tyłu kolczyków jak i wisiora wybite zostały próby 925. Do kompletu polecamy również bransoletki z tej samej kolekcji. Waga wisiora: 20g Waga kolczyków: 6.3g Markazyty\nDama Kamea KY41\nKomplet srebrny w kształcie owalu z wizerunkiem Damy Kamei. Środek przedstawiający Kamee wykonany został z masy perłowej. Kolczyki przekładane przez ucho z zabezpieczeniem. Waga kompletu: 6.4g Waga wisiorka: 1.8g Waga kolczyków: 4.6g Srebro pr. 925 Do kompletu KY41 polecamy bransoletkę.\nKomplet kolczyki + zawieszka KW25\nKolczyki oraz wisiorek srebrny, komplet oksydowany wysadzany markazytami nawiązujący do stylu epoki wiktoriańskiej. Srebro oksydowane pr. 925 Waga kolczyków: 16.6g Waga wisiorka: 8.3g Kolczyki wiszące wkręcane na sztywcie zapinane barankiem. Markazyty\nKomplet kolczyki + zawieszka KW24\nKolczyki oraz wisiorek srebrny, komplet oksydowany wysadzany markazytami nawiązujący do stylu epoki wiktoriańskiej. Srebro oksydowane pr. 925 Waga kolczyków: 10.4g Waga wisiorka: 4g Angielskie zapięcie Markazyty\nWisior i kolczyki srebrne pr. 925 KY25\nKolczyki oraz wisiorek w kształcie motyla, komplet z najwyższej próby srebra 925 ze złoconymi elementami. Waga kompletu: 8.3g Waga wisiorka: 4g Waga kolczyków: 4.3g Srebro pr. 925 pozłacane Kolczyki wiszące, przekładane na biglu.\nWisior i kolczyki srebrne pr. 925 złocone...\nKolczyki oraz wisiorek, komplet z najwyższej próby srebra 925 ze złoconymi elementami z cyrkonią. Uniwersalny pasujący do każdej kreacji. Waga kompletu: 12.6gŚrednica wisiorka: 3cm Waga wisiorka: 6g Średnica kolczyków: 2.2cm Waga kolczyków: 6.6g Srebro pr. 925 pozłacane Kolczyki wiszące przekładane.\nKolczyki i wisior z cyrkoniami KY9\nKolczyki oraz wisiorek. Piękny komplet w jasnym herbacianym kolorze. Srebro pr. 925 Waga kolczyków: 5.3g Waga wisiora: 8.3g Kolczyki wkręcane. Więcej kompletów srebrnych z cyrkoniami\nKolczyki i wisior z cyrkoniami KY6\nKolczyki oraz wisiorek. Piękny komplet w ciemnym wiśniowym kolorze. Srebro pr. 925 Waga kolczyków: 10g Waga wisiora: 8.4g Kolczyki wiszące z zabezpieczeniem. Więcej kompletów srebrnych z cyrkoniami\nKolczyki i wisior z cyrkoniami fiolet KY2\nKomplet srebrny kolczyki oraz wisior starannie wykuty cyrkoniami. Srebro pr. 925 Waga kolczyków: 6g Waga wisiora: 7.6g Kolczyki wkręcane. Więcej kompletów srebrnych z cyrkoniami\nKomplet kolczyki + zawieszka KW17\nKolczyki oraz wisiorek z kolekcji wiktoriańskiej. Srebro oksydowane pr. 925 Waga kolczyków: 8g Waga wisiorka: 12g Angielskie zapięcie Crykonie Markazyty\nKomplet kolczyki + zawieszka KW16\nKolczyki + wisiorek z kolekcji wiktoriańskiej. Srebro oksydowane pr. 925 Waga kolczyków: 11.2g Waga wisiorka: 5.9g Angielskie zapięcie Crykonie Markazyty\nKomplet złocony ażur\nWaga kompletu: 25.7 gramDługość bransoletki: 19cmśrednica zawieszki: 3.2 cmśrednica kolczyków: 2cmśrednica elementu bransoletki: 1.5cm srebro rodowane z elementami złoconymi 17 zakutych cyrkoni


UE: EKR wybierze współprzewodniczącego. Legutko faworytem - GazetaPrawna.pl\n5 lipca 2017, 13:18\nEuropejscy Konserwatyści i Reformatorzy (EKR) w Parlamencie Europejskim wybiorą w środę współprzewodniczącego frakcji / ShutterStock\n"Sytuacja Wielkiej Brytanii, Brexit spowodował taką refleksję w grupie EKR, że potrzebujemy wzmocnienia przywództwa tej grupy w kontekście czekających ją wyzwań. W związku z tym, że polska delegacja jest największa po brytyjskiej w EKR, kandydat PiS prof. Legutko, mamy nadzieję, będzie współprzewodniczącym" - powiedział w środę PAP Tomasz Poręba, który stoi za całą koncepcją.\nNiewykluczone, że EKR będzie miało więcej niż dwóch współprzewodniczących. Startu nie wyklucza belgijska europosłanka Helga Stevens. Była ona kandydatką EKR w styczniowych wyborach na szefa Parlamentu Europejskiego. "Rozważa to" - powiedział PAP jeden z jej współpracowników pytany, czy będzie się ubiegała o współprzewodniczenie grupą. Inne źródło podkreśliło, że być może będzie więcej niż jeden współprzewodniczący.\nSprawa ma się rozstrzygnąć w środę wieczorem. Wówczas to w Strasburgu zbierze się grupa EKR i zdecyduje, kto wejdzie do ścisłego kierownictwa. Zarówno Legutko jak i Stevens są obecnie wiceprzewodniczącymi grupy EKR. Poza Polakami i Brytyjczykami w skład EKR wchodzą europosłowie z jeszcze 16 krajów UE. Delegacje te są jednak niewielkie.\nparlament europejski legutko\nUE: Główne grupy w PE popierają plany ściślejszej współpracy wojskowej Przedstawiciele głównych frakcji w Parlamencie Europejskim poparli we wtorek plany...