Dariusz Czaja - Zagadka arcydzieła. Balzak i Rivette\nZagadka arcydzieła. Balzak i Rivette      cz. II.\nRivette przenosi opowieść Balzaka w czasy współczesne (początek lat 90.), acz zasadniczy zarys fabuły pozostaje niezmieniony. Uznany malarz, Edouard Frenhofer, pędzi wraz z rodziną dostatnie życie w swojej wiejskiej posiadłości na południu Francji. To rodzaj artystycznej emerytury, życie po życiu, już od dawna bowiem niczego poważnego nie stworzył, nie licząc kilku mało znaczących autoportretów. Zarzucił malowanie dziesięć lat wcześniej, nie kończąc (nie mogąc ukończyć? nie chcąc ukończyć?) obrazu, do którego pozowała jego żona Liz. Pewnego upalnego lata w jego domu zjawia się — przywieziony przez wziętego marszanda Balthazara Porbusa — młody malarz Nicholas, wraz ze swoją dziewczyną Marianne. Nicholas jest zachwycony możliwością poznania od dawna podziwianego mistrza. Ale to nie on zostanie głównym jego dyskutantem w rozmowie o sztuce. Frenhofer jest oczarowany urodą dziewczyny, nie tylko jej zewnętrznymi przymiotami, ale również jakąś nieokreśloną siłą emanującą z niej. Wobec wyrażonej przez marszanda propozycji, że oto nadarza się wyjątkowa okazja, by dokończyć obraz, Nicholas bez pytania partnerki o zdanie, wyraża zgodę w jej imieniu. Jest najwyraźniej przepełniony dumą na myśl, że to właśnie jego Marianne stanie się nową muzą Frenhofera. Innymi słowy, że będzie miał jakiś drobny udział w mającym powstać arcydziele. Frenhofer zgadza się na warunki tej osobliwej transakcji. Dowiadując się o tym dziewczyna wpada w irytację, rozumiejąc, że dla niego sztuka znaczy więcej niż ona sama. Ostatecznie jednak godzi się pozować. Dawny projekt znowu ożywa. Piękna złośnica ma szansę zostać ukończona. Wybitny malarz zabiera się do pracy. Kilka następnych dni, w ciszy atelier, stary malarz i młoda modelka, spędzą tylko ze sobą. Dzień po dniu, godzina po godzinie, w fizycznej męce obydwojga, Frenhofer spróbuje urzeczywistnić niemożliwe. Po dwóch dniach pozowania Nicholas wykazuje pewne oznaki zniecierpliwienia i (jednak!) zazdrości, również i Liz odczuwa wyraźny niepokój. Ale sprawy zaszły już za daleko, to już nie gracze rozgrywają swoją grę, ale najwyraźniej zaczynają poruszać się według jej ponadjednostkowych reguł. Wszyscy główni protagoniści wyposażeni są w pewną zastanawiającą niejednoznaczność, odsłaniając stopniowo, zrazu nam nieznane, aspekty swoich osobowości. W roli jednoznacznie czarnego charakteru wystąpi tylko Porbus, znawca sztuki i wpływowy marszand a przy tym — pewne tropy na to wskazują — były kochanek Liz. To na jego zamówienie Freno obiecał skończyć obraz i to on będzie miał pierwszeństwo w jego zakupie. Dla niego wartość obrazu mierzy się przy pomocy liczb. Dla całej reszty ów obraz ma również swoją cenę, tyle tylko, że płaci się za niego w walucie może mniej wymiernej, ale na pewno bardziej dojmującej: realnego życia.\nPowiedzmy od razu: film Rivette’a jest czym innym niż opowiadanie Balzaka, ale też i w jakiejś części o czym innym. Podkreślając tę różnicę, nie idzie mi o to, że film swobodnie traktuje materię literacką, że wprowadza rozwiązania, których brak w tekście. Kładę nacisk na radykalną odmienność obydwu mediów, bowiem ta właśnie różnica, gdy idzie o zasadniczy rozkład znaczeń, okaże się bardzo istotna. To, o czym u Balzaka się tylko m ó w i (choć jego język ma moce kreatywne, silnie działa na wyobraźnię), u Rivette’a zostaje p o k a z a n e. U Balzaka o obrazach czytamy, u Rivette’a je widzimy (choć nie ten najważniejszy). Więcej: w filmie mamy możliwość zaobserwowania malarza przy pracy. Jak wielokrotnie i słusznie podkreślano, w żadnym innym filmie mówiącym o życiu malarza, mającym za przedmiot malarstwo, nie położono tak mocnego akcentu na sam proces malowania, na czysto fizyczny aspekt roboty malarskiej. Piękna złośnica, to może w pierwszym rzędzie nie tyle filmowy traktat o istocie malarstwa, ile raczej o żmudnej, nieefektownej, obfitującej w liczne błędy i potknięcia, pracy nad dochodzeniem do ostatecznego wyniku artystycznego, czyli o tym, co w technicznym języku estetyki nosi nazwę „procesu twórczego”. Mniej tu „metafizyki” malowania, a znacznie więcej jego „fizyki”. Szkice, przymiarki, zmiany, powtórzenia, retusze. I wszystko raz jeszcze od początku. Tak wyglądają kolejne etapy powstawania obrazu. Niezwykłym zabiegiem reżysera jest przybliżenie tych działań poprzez skupienie się na samej czynności malowania. Wielokrotne zbliżenia na rękę kreślącą linie na papierze, kładącą kolor na płótnie, wydobywającą z nicości pierwszy kształt. Obserwujemy dłoń malarza (w tej „roli” wystąpiła ręka artysty Bernarda Dufour, który użyczył jej Michelowi Piccoli w scenach szkicowania i malowania) która używa ołówka, węgla, piórka, pędzla wreszcie. Rzecz dzieje się w całkowitej ciszy, wzmocnionej jeszcze (tak!) dźwiękami z drugiego planu, efektami akustycznymi, których zwykle w filmie nie słychać. Chrobot piórka kreślącego po papierze, szmer ołówka, odgłos zginanej kartki, czy przypinanego do deski kartonu etc. Sceny szkicowania, wstępnych studiów postaci, przekazane są w czasie nieomal rzeczywistym. Wypełniają one prawie połowę filmu. Długie ujęcia, nieliczne cięcia, zwolnione tempo, długotrwałe milczenie. Żadnego watowania scen muzyką. Surowy obraz intymnej czynności tworzenia. Prawdziwe kino nie-akcji. Wszystko to daje wrażenie uczestnictwa w procesie powstawania obrazu. Stopniowo, krok po kroku, widz zostaje wciągnięty w filmową grę. W trakcie czterogodzinnego — miejscami hipnotycznego — spektaklu (słowo nie jest nadużyciem, film jest wyraźnie i sądzę świadomie steatralizowany) uczestniczymy w procesie powstawania dzieła. Zmęczenie widza oglądającego Piękną złośnicę wydaje się tylko nieco mniejsze niż aktorów biorących udział w przedsięwzięciu. Obserwując przez wiele minut dłoń kreślącą linie na papierze jesteśmy bodaj w tym samym stopniu poirytowani, co i zafascynowani tą czynnością! Ale taka była świadomie poprowadzona i do końca wytrzymana strategia Rivette’a.\nAkt malowania, na równi z poprzedzającymi go mozolnymi studiami portretowymi, pokazane są w filmie jako prawdziwy proces poznawczy. Malarstwo nie jest tu w żadnej mierze dziedziną estetycznych przyjemności, ale działaniem wybitnie poznawczym. Marianne zdejmuje szlafrok, staje naga przed malarzem. Wiele czasu upłynie zanim znajdzie on jedną, wybraną pozę, która ujawni skrywane wnętrze (później spróbuje mu w tym pomóc dziewczyna). Swoją modelkę traktuje tak, jak rzeźbiarz podchodzi do formowanej gliny. Żadnych sentymentów, tylko pragnienie nadania właściwego kształtu. Frenhofer, zginając, ugniatając, łamiąc nieomal jej kończyny, pomaga znaleźć dziewczynie pozę, która będzie czymś więcej niż tylko wykwintną cielesną dekoracją. Chodzi o znalezienie takiej, która zastygnie w funkcji w y r a z u. Czynności te przypominają czasem akty wyrafinowanego sadyzmu. Układanie ciała w nienaturalne dla niego figury niedwuznacznie kojarzy się z cielesnymi torturami. Malarz zadaje dziewczynie wyraźny ból, ale ona — choć początkowo z oporami — przyjmuje trudne pozy, także i te, które doprowadzą ją do fizycznego i psychicznego wyczerpania. Wszystkie te niedogodności i cielesne zmagania mają wszakże w tle jasno wytyczony cel. Jednoznacznie mówi o tym Freno zwracając się do swojej modelki: „Złamię panią, zmuszę, żeby wyszła pani z ochronnego pancerza. Dowiem się co się w pani kryje”. Trudno jaśniej wyrazić przekonanie, że prawda o człowieku nie leży na powierzchni, nie zawiera się w tym, co bezpośrednio widoczne (może lepiej: widzialne). Przeciwnie: jest ex definitione tym, co się skrywa, a zatem rzeczywistością, którą dopiero trzeba ujawnić. Nie pomaga w jej osiągnięciu zwyczajne rozebranie osoby, żadna „naga prawda” nie ujawni się tym sposobem. To najwyraźniej nie o to idzie: nagość nie jest tu synonimem prawdy, bo też i szata nie jest jej prostym zasłonięciem. Zresztą, długotrwałe obcowanie z nagością modelki (tak w przypadku malarza, jak i widza) unaocznia jak łatwo i nagość staje się ubraniem. O prawdę trzeba dobijać się wszelkimi dostępnymi artystycznie metodami. Zauważmy: na tym etapie w ogóle nie ma jeszcze mowy o sztuce, o żadnym malowaniu. Nie ma, bo na razie trzeba poczynić pewne fundamentalne poznawczo odkrycia, by samo malowanie aktu miało w ogóle jakikolwiek sens!\nPrawdy o portretowanej postaci nie objawia jakaś jedna jej nadzwyczajna część, odsłania się ona bowiem w fenomenie c a ł o ś c i: „Chcę ukazać całe ciało, a nie jego kawałki, chcę więcej, znacznie więcej. Wydobędę z pani ciała krew, ogień, lód, wyrwę i włożę w te ramy. Rozpostrę na powierzchni płótna. Dowiem się, co w pani tkwi pod gładką skórą, chcę ujrzeć to, co niewidzialne. Właściwie to nie ja tego chcę, wymaga tego obraz, linia, pociągnięcie pędzla. Nikt nie wie czym jest linia. Czy muszę dosięgnąć nieba, żeby zrozumieć jej istotę? Właściwie, czemu nie?” W malarskim spojrzeniu nie idzie o ślizganie się po powierzchni. Nie chodzi o żadną nagość, ani w ogóle o cielesną powłokę. Celem jest totalna dekompozycja (rzecz jasna: w sensie formalnym) widzianego ciała i powtórne jego złożenie, ale już w innym porządku: „Żadne tam piersi, biodra, brzuch czy pośladki... Wiry, galaktyki, przypływy i odpływy, czarne dziury, wielki chaos wszechświata, to właśnie chcę z pani wydobyć. Chcę panią rozbić w pył, rozproszyć, zobaczyć, co zostanie, gdy pani wszystko zostawi, zapomni. Proszę się nie martwić, odnajdzie to pani wszystko wychodząc, ale nie wiem, czy będzie pani tego potrzebowała”. Trzeba zatem odrzucić to, co przypadkowe, niekonieczne, a zostawić tylko esencjalną formę. Trzeba przebić się przez skorupę wyglądów, przez stateczny, bo będący wynikiem nawykowego spojrzenia pozór, odnaleźć pulsujący życiem „środek”. A następnie — ten etap jest najtrudniejszy — znaleźć stosowane narzędzia, by tę stereoskopową głębię wpisać w dwa wymiary płaskiego płótna.\nMyślenie malarza cały czas organizuje opozycja powierzchni i głębi, zewnętrza i wnętrza. Dla niego prawda bez reszty mieści się po stronie tego, co nie jest dane bezpośrednio: „głębi” i „wnętrza”. Powierzchnia kłamie. W związku z tym, jeśli obraz ma mieć walor poznawczy, to najpierw wzrok malarza musi mieć coś z detektora, a jego spojrzenie powinno być czymś na kształt roentgenowskiego prześwietlenia („chcę ujrzeć to, co niewidzialne”). To właśnie tego rodzaju nadwrażliwe spojrzenie ma szansę ze statycznego układu wydobyć tkwiące w nim potencje, jego puls, dynamikę, emocje. Krótko mówiąc: życie. Dopiero wtedy, to co z o b a c z o n e można będzie przetransponować w inny wymiar: uczynić rzeczywistością n a m a l o w a n ą. Na uwagę zasługuje też uwaga Frenhofera, że malarz do pewnego tylko stopnia panuje nad kreowanym dziełem. Tworzy intencjonalnie pewną kompozycję, ale w pewnym momencie ona sama zaczyna rządzić się („wymaga tego obraz”) swoją własną logiką. Mowa tu najprawdopodobniej o kreowanej przez malarza formie, która w pewnym momencie nabywa dziwnej autonomii, i która emanuje jakimś niejasnym, niemniej absolutnie realnym imperatywem twórczym. Nie tylko nie można się jej przeciwstawiać, ale odwrotnie: trzeba poddać się tej wewnętrznej konieczności. To jest właśnie wspomniana „całość”, która z całą pewnością nie jest prostą sumą części, ale jest subtelną jakością nadbudowaną niejako nad nimi .\nWielce interesujący jest moment, kiedy Frenhofer w akcie autorefleksji odsłania przed Marianne powód, dla którego wiele lat temu podjął się pracy nad aktem Liz: „Najpierw miałem ochotę na nią samą. Później chciałem ją malować”. Ten pierwotny impuls, który każe malować, nosi nazwę pragnienia. I to właśnie erotyczne u swoich źródeł pragnienie każe mu unieruchomić w obrazie ukochaną osobę, zatrzymać dla siebie jej wizerunek. Wrócimy jeszcze za chwilę do tego istotnego wątku, który tak ściśle łączy się z opowiadaniem Balzaka. W tym samym fragmencie jego wypowiedzi pojawia się też zapis gorączki twórczej, silnie zmetaforyzowany, ale chyba nie mniej przez to wiarygodny, opis pracy nad dziełem: „Za pierwszym razem bardzo się bałem. Nagle wszystko się zmieniło, jakbym wpadł w wir... Oślepiony strachem malowałem przez dotyk. Moje palce nabierały zdolności widzenia. I same wędrowały po płótnie. Tego poszukuję. To chcę osiągnąć. Może wtedy naprawdę byłem malarzem”. Powściągliwy zazwyczaj Freno mówi o tym z wyraźną i nieskrywaną fascynacją, jak o chwilach, zdaje się, nie tylko twórczego spełnienia. Więcej nawet: wspomina te chwile łaski widzenia (bo jak to inaczej nazwać?) i daru intuicyjnej pewności malowania z jawną zazdrością i nadzieją, że może właśnie teraz uda się je powtórzyć. I rzeczywiście, coś z tego niegdysiejszego porywu zdaje się powracać w pracy z Marianne. W chwili totalnego zmęczenia malarza i modelki ma miejsce między nimi taki dialog:\n„M: Pan jest wstrętny.\nF: Nie mam z tym nic wspólnego. Powiedziałem, że ja niczego nie chcę. Obraz tego żąda. Pani i ja zostaliśmy wciągnięci w wir, otchłań, pędzimy coraz szybciej nic nie widząc, nic nie czując. Pęd powietrza nie zatyka pani uszu?\nM: Nie mam już uszu, nie czuję ciała.\nF: Bardzo dobrze, ja też nie. To już prawie to. Jesteśmy o krok.”\nWspomniana wcześniej sztuczność, czy teatralność tych fraz nie usuwa wrażenia, że mowa tu o czymś naprawdę istotnym. Najpierw może o tym, jak ważna w procesie twórczym jest nić łącząca malarza i modelkę. Ta obserwacja byłaby zwyczajnie trywialna, gdyby nie została uzupełniona uwagą o tym tajemniczym, bliżej nieokreślonym „trzecim elemencie”, przerastającej ich rzeczywistości, w której obydwoje uczestniczą, bo to ona, zdaje się, tak naprawdę nadaje malowaniu wagę i sens. Dialog ten zdaje sprawę z tego, że nie tylko malarz jest odpowiedzialny za ostateczny kształt obrazu. Powiada on aż nazbyt dobitnie, że w trakcie dokonującego się na płótnie oczyszczania wizji, dzieje się z wizerunkiem coś, co wymyka się kontroli. Jest tak, jak gdyby, to obraz przejmował inicjatywę, a malarz co najwyżej może dostosować się do kierunku rozwiązań, który proponuje malowidło.\nUkład malarz — modelka jest oczywiście wzorcowym wręcz wariantem relacji władzy i podporządkowania. Wydaje się, że w tym układzie modelka stoi od razu na straconej pozycji. Spojrzenie malarza (także i mężczyzny!) jest spojrzeniem „z góry”, spojrzeniem, które uprzedmiotawia. Marianne ze złością do Frenhofera: „Niech pan nie patrzy na mnie jak kot na ptaka”. Ale dziewczyna nie oddaje tak łatwo pola. Podczas wyczerpujących scen pozowania toczy się między nimi osobliwa psychomachia, walka o dominację, której celem jest poskromienie złośnicy. W samym malowaniu jest coś z aktu zawłaszczania, brania w posiadanie malowanego obiektu. Od początku doskonale rozumie to Liz, najważniejsza z modelek Frenhofera. Ostrzega przed tym Marianne, ale ta lekceważy jej słowa. Po pewnym czasie zaczyna zdawać sobie sprawę z tego dwuznacznego procederu Nicholas. Przy czym, w jego zazdrości o dziewczynę nie ma nic z obaw o jej seksualne wykorzystanie. Jest raczej trafna intuicja, że malując Marianne Frenhofer zabiera mu ją w znacznie głębszym sensie. Zawłaszcza ją całą, a to oznacza, że nie tylko opanowuje jej kosmicznie piękne ciało, ale i to, co owo ciało skrywa: duchowe wnętrze. Inaczej mówiąc: wszystko, całe jej dotychczasowe życie z wszystkimi jego momentami. Jak to możliwe? W jednej z rozmów Liz przytacza obiegowe przekonanie, wedle którego w chwili kiedy człowiek się topi przewija mu się przed oczami film całego życia: „Czy można tak samo uchwycić całe życie na płótnie kilkoma pociągnięciami pędzla. Wydaje się nieprawdopodobne, ale Frenhofer to właśnie cały czas chce osiągnąć. Jest w tym coś bezwstydnego. Nie nagie ciało, ale t o jest bezwstydne”. Malarstwo w jego rozumieniu, to odzieranie modela ze wszystkich zewnętrznych warstw w poszukiwaniu tych skrywanych przed wszystkimi cząstek. Dokopywanie się do najgłębszych pokładów intymności, czyli bezwstydu. Trudno o lepsze sformułowanie myśli, że w swym najgłębszym rdzeniu malarstwo ma funkcję obnażającą, rewelatorską. To dlatego właśnie Liz mówi, że lepiej, aby Marianne nie zobaczyła skończonego obrazu: „Frenhofer nie będzie jej oszczędzał”.\nZnamienne, że podobnie jak u Balzaka, tak i w filmie Rivette’a cały czas krążymy wokół zagmatwanych związków pomiędzy sztuką i życiem. Jednym z ważniejszych pytań, jakie się w nim pojawiają dotyczy tego, dlaczego Frenhofer zarzucił kiedyś pracę nad Piękną złośnicą z Liz jako modelką. Dysponujemy dwiema odpowiedziami. Malarz: „Czemu tego nie kontynuowałem? Wykończyłbym siebie, albo ją”. Modelka: „Najpierw chciał mnie malować, bo mnie kochał. Potem nie chciał mnie malować, bo nadal mnie kochał”. I dodaje: „Ty, albo obrazy — powiedział mi kiedyś”. Jeśli pierwszą wypowiedź rozumieć jedynie w kategoriach fizycznego wyniszczenia, to znacznie ciekawsza wydaje się ta druga. Mowa tu wyraźnie o tym, że między sztuką i życiem jest wyraźna dysjunkcja, nieusuwalne napięcie. Oddać się w pełni sztuce, namalować arcydzielny portret ukochanej osoby, to pogrzebać w istocie przedmiot swojego podziwu i namiętności. Nic za darmo. Przy tym rozwiązaniu, to, co zyskujemy po stronie sztuki, tracimy po stronie życia. Przy rozwiązaniu przeciwnym, przegrywamy co prawda jako artyści, ale wygrywamy w życiu. Obydwu tych celów — jeśli dobrze rozumiem tę przypowieść — nie da się zrealizować jednocześnie. Wiedząc o tym, właśnie dlatego Frenhofer przestał malować, bo bał się, że utraci Liz ostatecznie.\nAle czy przypadkiem naprawdę jej nie utracił? Fakty jednak są twarde. Od momentu, w którym zgodził się, by Marianne pozowała mu do porzuconego niegdyś obrazu, Frenhofer żyje w orbicie dwóch kobiet. I jeszcze raz to podkreślmy, najmniej idzie tu o erotyczną rywalizację. To byłoby za proste. Rzecz dotyczy sztuki. Sztuki, czyli jednak życia. Trudne do zrozumienia? Posłuchajmy fragmentu dialogu między Marianne i Frenhoferem:\nM: „Dlaczego pan zrezygnował z namalowania Liz?\nF: Co to ma za znaczenie? Liz to nie pani.\nM: Ale to ten sam obraz chce pan namalować.\nF: Nigdy to nie będzie ten sam obraz.\nM: Dlaczego ja, skoro to ma być Liz? Do czego panu służę, jeśli to nie mnie chce pan namalować? Sam pan to powiedział.\nF: To pani a zarazem nie pani. To coś więcej, więcej niż wie pani o sobie. Jak się uda zrobić prawdziwy obraz, to będzie pani.\nM: Nie rozumiem.\nF: Ja też nie. Tym lepiej.\nEnigmatyczna to wymiana zdań, bez jasnej konkluzji. Frenhofer nieco ucieka od odpowiedzi choć przyznać trzeba, że i sama materia rozważań nadzwyczaj trudna do pojęciowego przyszpilenia. Ale problem pozostaje: kto będzie na nowo namalowanym obrazie? Liz czy Marianne? Czy może ktoś trzeci, hybryda ich obu? Jaką rolę odgrywa tu młoda modelka: czy to ona jest właściwym podmiotem przedstawienia czy może jest tylko przedmiotowym źródłem inspiracji? Czy da się bez straty zastąpić już namalowaną kobietę, z jej cechami charakterystycznymi, niepowtarzalną twarzą — innym ciałem, inną twarzą? I czy ta podmiana, zastąpienie jednej kobiety drugą, może być poznawczo i etycznie niewinne? W nerwowej wymianie zdań między Liz i Frenhoferem, rzecz się nieco wyjaśnia:\n„L: Od kiedy to dla jednej nieukończonej rzeczy, musisz zniszczyć inną, też nieukończoną? Dawno jej zaniechałeś, wiem, ale na płótnie była moja twarz. Lubiłam ten obraz. Musiałeś mnie zniszczyć?\nF: Nie ciebie Liz.\nL: A jak to rozumieć? Zastąpiłeś mnie, zastąpiłeś moją twarz parą pośladków.\nF: Musiałem to zrobić. Nie stworzę niczego nowego, jeśli będę nosił w sobie wspomnienie i żal. Tak czy nie? Ten gest wiele mnie kosztował.”\nLiz ostrzega wcześniej Marianne, by nie pozwoliła na sportretowanie swojej twarzy. teraz już wiemy dlaczego. Obawia się nie tylko tego, że obraz odbierze jej część życia, ale także wyraża swoją obawę przed potencjalną podmianą. W niedokończonej wersji obrazu twarz Liz rzeczywiście została na płótnie zamalowana, a obok niej umieszczony został, widziany od strony pleców, korpus Marianne. W tym momencie relacje między sztuką a życiem, obrazem a egzystencją stają na ostrzu noża. Frenhofer nie widzi w swoim geście niczego nadzwyczajnego, sądzi, że wymazując Liz z obrazu otwiera jedynie przestrzeń dla nowego dzieła. On — rozdzielając sztukę i życie, jest przekonany, że dokonał jedynie gestu należącego do obszaru malarstwa, ona — wierząc w przenikalność przedstawienia i osoby, jest z kolei przekonana, że usuwając ją z obrazu, usunął ją też z życia. Że zdradził ich wspólne życie dla sztuki. Symptomatyczne to materii pomieszanie. Liz jest wyraźnie przybita tym, co zobaczyła. W krótkiej wymianie zdań z mężem, mówi, że już na nic nie czeka, że dla niej życie się skończyło. Powie, że kiedy widziała go śpiącego w pracowni pomyślała, że umarł, a ona wraz z nim. W nocy wchodzi do pracowni, przygląda się w milczeniu ukończonemu dziełu Frenhofera. Po chwili bierze ze stołu pędzel i z tyłu obrazu, na drewnianej ramie napinającej płótno, wpisuje obok inskrypcji „F. 90”, swój niemy komentarz: namalowany czarną farbą krzyżyk. Jak gdyby dawała tym gestem do zrozumienia, że w chwili, w której udało się Frenhoferowi na nowo ożywić obraz, w tym właśnie momencie umarł on dla niej. Zmartwychwstał może jako malarz, ale umarł jako najbliższy jej człowiek.\nAle co tak naprawdę namalował Frenhofer? Jak wygląda ostatecznie płótno, na które i protagoniści całej historii i my, widzowie, tak długo czekaliśmy? Tego nie dowiemy się nigdy. Samo dzieło poznamy tylko z reakcji oglądających. Marianne długo, z uwagą przygląda się obrazowi, po czym wybiega gwałtownie z atelier. Reakcję Liz znamy. Jeszcze tylko młoda córka pomocy domowej, dopuszczona przez Frenhofera do konfidencji, zobaczy obraz, ale jej ocena („jaka piękna”!) nie wyjaśnia wszystkiego. Wiele wskazuje na to, że artyście powiodło się, że w końcu namalował arcydzieło. Ale poza wspomnianymi osobami nie zobaczy go nikt. Po zakryciu obrazu zieloną materią (dyskretna aluzja do Balzaka), zostanie on następnie zamurowany w niszy malarskiej pracowni. W jego miejsce Freno namaluje inny obraz, i to on zostanie sprzedany, nie wiedzącemu nic o tak istotnej podmianie, marszandowi. Dlaczego jednak płótno zostało ukryte przed wzrokiem postronnych? Powtarzając gest poczyniony przy okazji uwag o opowiadaniu Balzaka, przerwijmy rozważania o filmie Rivette’a w tym ekscytującym punkcie. Powróćmy raz jeszcze do tekstu, by spojrzeć na zagadkę arcydzieła, ale teraz już z tej podwójnej: literacko-filmowej perspektywy.\nW opowiadaniu Balzaka, jak pamiętamy, doszło finalnie do gorszącego i brzemiennego w skutki qui pro quo. Frenhofer najpierw długo w ogóle nie dopuszcza nikogo do swojej Pięknej złośnicy. Później, po dopełnieniu transakcji (ciało za ciało), ustawia malarzy przed — w jego mniemaniu — skończonym arcydziełem, ci jednak reagują zdziwieniem i lekceważeniem, utrzymują, że poza chaosem nie dostrzegają na obrazie niczego. Rozważmy to raz jeszcze. Czym jest obraz dla Frenhofera? Najwyraźniej jest on zwolennikiem swego rodzaju magicznej wizji obrazu. Cały jego nieco obłąkany projekt jest wyraźną kontynuacją mitu Pigmaliona. Tak, jak ów grecki twórca próbował ożywić wyrzeźbioną w kamieniu dziewczynę (z niejakim sukcesem), on również, przy pomocy iluzjonistycznych sztuczek, technicznych sekretów oddawania na płótnie trójwymiarowości („Lubom znalazł sposób, aby na płaskim płótnie oddać wypukłość i okrągłości natury”, [NA, 20]), próbuje zmusić namalowane ciało do życia. Frenhofer przedkładając malarzom przed oczy swoją Catherine najwyraźniej miesza porządki. Wyraźnie napomina ich, że stoją w przytomności kobiety, a nie obrazu. Tymczasem jego koledzy jakby zdają się odwracać to zalecenie i dostrzegają jedynie pokrytą splątanymi liniami powierzchnię płótna.\nTo pomieszanie poziomów jest dziś dla nas trudne do przyjęcia. Ale sama kwestia, którą ta konfuzja wyraża nie jest od rzeczy. Jeśli malarstwo nie potrafi zrealizować swojej dawno złożonej obietnicy wyrażenia rzeczywistego, jeśli nie potrafi ożywić martwego, to znaczy, że malarze nie mają takiej mocy, jaką sobie przypisują. Jaki jest tedy sens uprawiania malarstwa, skoro jedyne na co możemy mieć nadzieję, to oglądanie płaskich, pozbawionych życia, obrazów. Właśnie zdanie sobie sprawy z tego, z tej bolesnej niemocy było powodem — jak sugeruje Danto — dla którego Frenhofer spalił swoje obrazy, a następnie dokonał życia. Nie udało mu się dokonać transformacji namalowanej kobiety w żywą osobę. Spostrzegawczy koledzy po fachu uprzytomnili mu z naddatkiem tę frustrującą okoliczność. To niepowodzenie tłumaczy także, co było powodem, że Catherine Lescaut przestała być w pewnym momencie jego modelką. Fakt rzeczywiście zastanawiający, a w opowiadaniu nie wyjaśniony. Pisze Danto: „Ona umarła, a jedynym sposobem, poprzez który mogła powrócić do życia było malarstwo. [Frenhofer] nie mógł ukończyć dzieła, ponieważ nie mógł przywrócić jej do życia. Zobaczył swoje osiągnięcia jako inny rodzaj niepowodzenia niż to, które dostrzegli Poussin i Porbus. Po zastanowieniu, można by wysnuć przypuszczenie, że dopiero wtedy, gdy wyraźnie zobaczono, że niepowodzenie Frenhofera było nie do uniknięcia ze względu na wewnętrzne ograniczenia realizmu, wówczas modernizm gotowy był na swój debiut. W rzeczy samej, nie sposób nie dostrzec, że ściana farby, przemieszana z liniami i realistycznym fragmentem kobiecej stopy, to pierwsze prawdziwe modernistyczne dzieło!”.\nDanto obstaje za tezą, że — mimo poczucia klęski malarza, jakie daje lektura Balzaka — można mówić o Pięknej złośnicy jako arcydziele. Ale jak rozumieć to, że jest ono „nieznane”? Oczywiście, w roku 1612 nie mogło ono zostać rozpoznane jako arcydzieło modernistyczne z oczywistych względów. Nie istniało samo pojęcie, modernizm to dopiero śpiew przyszłości. W jakim zaś sensie nieznane? W takim, że tylko nieliczni mogli pojąć coś z tego, co zdołali zobaczyć. W kontekście opowiadania Balzaka arcydzieło „nieznane” znaczy więc raczej „nierozpoznane”, a więc takie, które nie mieści się w paradygmacie estetycznym epoki. Swoją śmiałością wyprzedza moment historyczny, w którym powstało. Jego czas ma dopiero nadejść. Nawet malarze tak znakomici jak Porbus i Poussin nie byli w stanie tego pojąć, bo arcydzieło Frenhofera wychodziło poza ich nawyki poznawcze, wypadało poza to, do czego byli przyzwyczajeni. Po prostu, nie byli przygotowani na przyjęcie dzieła. Zdaje się, że sam wielki Freno miał trudności w zrozumieniu tego, co sam namalował. W kontekście jego pojmowania malarstwa jako sztuki teurgicznej, taki obraz musiał być ciężką pomyłką.\nU Rivette’a nie dochodzi już do tak drastycznych nieporozumień, czy artystycznych rozczarowań. Jesteśmy już po potopie. Pod groźbą oskarżenia o szaleństwo nikt już, zdaje się, nie oczekuje, że obraz może nagle ożyć, nikt nie miesza przedstawionego z osobą przedstawianą. A jednak sama rzeczywistość obrazu, może portretu szczególnie, wciąż pozostaje zagadkowa. Filmowy Frenhofer, jak widzieliśmy, także stara się wykraść z modelki sekret jej skrywanej głębi, a następnie swoje rozpoznanie usiłuje przenieść na płótno. Tym razem jednak rzecz nie dotyczy realnych skutków takiego gestu, mieści się całkowicie po stronie malarskiej f o r m y. Czy tak właśnie myśląc obraz, nie można jednak, w jakimś przynajmniej ograniczonym sensie, mówić o „prawdzie w malarstwie”? O prawdzie, która nie byłaby rozumiana jako prosta (i nieziszczalna) adekwacja między obiektem, a jego przedstawieniem, ale mieściła się na subtelniejszym niż mimetyczny poziomie? Dlaczego Marianne ucieka rozpaczliwie sprzed obrazu Frenhofera? Bo zobaczyła tam siebie! Ale nie swoje lustrzane odbicie, bo to przecież doskonale zna. Zobaczyła zapisaną na płótnie jakąś bardzo realną, nieznaną wcześniej, skrywaną (przed innymi i przed sobą) cząstkę. Recenzując obraz powie: „Zimny, nieczuły stwór, to byłam ja”. Przestraszyła się prawdy tego malarskiego roz-poznania. Dlaczego Frenhofer zamurowuje swój obraz, powtarzając w istotnym sensie gest swojego imiennika z opowiadania Balzaka? Powody z całą pewnością są tu całkiem inne niż bohatera Nieznanego arcydzieła. Niewykluczone, że zrozumiał, że popełnił poważną niestosowność, zauważył, że prawda obrazu jest nazbyt okrutna dla osoby portretowanej. Albo, będąc świadom tego, jak bardzo obraz wychodzi poza konwencje estetyczne swojej epoki, zamurował go, aż nadejdzie stosowny moment, kiedy będzie można w pełni docenić jego kunszt. Sam zresztą porównuje obraz do dziecka, któremu trzeba dać czas, żeby dojrzało. Publiczności zaś pozostawia gładki, konwencjonalny akt, utrzymując ją w przekonaniu, że na nic więcej go już nie stać. Pewnie nie są to jedyne odpowiedzi na postawione wcześniej pytanie. Wielkością Rivette’a jest to, że tej — najważniejsze przecież — zagadki nie wyjaśnia do końca.\nAle co w tym kontekście może równie ważne: na pewnym piętrze interpretacyjnym Piękna złośnica zdaje się nie tylko filmem o malarstwie, ale także o naturze samego medium filmowego. Bez trudu może zostać odczytane jako dzieło autotematyczne. Jako studium na temat możliwości filmu w dociekaniu do „prawdy” rzeczywistości: czy film, nieuchronnie „naoczny”, utrwala tylko fizyczne wyglądy, dotyka jedynie warstwy fenomenalnej, czy też może wnikać pod skórę widzialnego? To stąd zapewne bierze się zamierzony i kontrolowany ascetyzm formalny filmu Rivette’a. Odarcie go z wszelkich estetycznych piękności, pozbawienie sztuczek narracyjnych imitujących „prawdziwe życie”. Formalna surowość i teatralizacja przekazu pozwala przyjrzeć się nie tylko obrazowi Frenhofera, ale również naturze obrazu, w ramach którego się pojawia. Balzac i Rivette wykreowali dwa, jakże różne, arcydzieła o tworzeniu arcydzieła. Wciąż nie powiedziano o nich wszystkiego. Do ich natury wszakże należy to, że więcej mają nam do powiedzenia, niż my sami potrafimy powiedzieć o nich.\n Ta wypowiedź i następne pochodzą ze ścieżki dialogowej filmu.\n „Podczas gdy Poussin z kochanką rozmawiał, Frenhofer osłaniał swoją Katarzynę z i e l o n ą szarszą (...) [NA, 34], podkr. DC. W oryg.: une serge verte.\n W tej kwestii por. Knight, dz.cyt. s. 89. Didi-Huberman rozwija też wskazany w tekście inny trop mityczny: Frenhofera-Orfeusza, który podąża do “piekieł malarstwa” za swoją Eurydyką, femme irreprochable, Didi-Huberman, dz.cyt., s. 66-67.\n Danto, dz.cyt. 23.\n Z kolei Didi-Huberman utrzymuje, że porażka Frenhofera była klęską modelu malarstwa opartego na imitacji: „dla każdego, kto zechce tropić samą rzecz w jej przedstawieniach, wszystkim czego może oczekiwać jest bezpostaciowość”, G. Didi-Huberman, Confronting images: questioning the ends of a certain history of art, transl. J.C. Goodman, Penn State Press, State College, 2004, s.234\n Danto, dz.cyt., s.25.\n Pojęcie formy rozumiem tu najogólniej tak, jak wykłada jego treść Wiesław Juszczak, por. W.Juszczak, Zasłona w rajskie ptaki, albo o granicach „okresu powieści”, Warszawa 1981, s.49-55.\n Świadomie przywołuję tu tytuł potężnej rozprawy Jacquesa Derridy, rezygnując (z braku miejsca) nawet ze śladowych prób z odniesienia się do jej tez, por. J. Derrida, Prawda w malarstwie, przeł. M. Kwietniewska, Gdańsk 2003.


Zastrzeżenia prawne | Liceum Ogólnokształcące Nr I w Kępnie\nZasady użytkowania serwisu internetowego 'Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie'\nWłaściciel witryny http://www.lokepno.com.pl/\nWłaścicielem witryn internetowych, znajdujących się pod adresem http://www.lokepno.com.pl/ jest Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie.\nWszelkie materiały, w tym w szczególności dane, informacje, - artykuły, opracowania, zdjęcia, pliki audio i video zamieszczone w serwisie internetowym Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie - zwane dalej Materiałami są publikowane jedynie dla celów informacyjnych i promocyjnych.\nMateriały chronione są przepisami ustawy z dnia 4.02.1994r. o Prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2017r., nr 880 - zwanej dalej „Prawem autorskim”). Stanowią one własność Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie lub ich autorów.\nKorzystanie w jakikolwiek sposób z serwisu internetowego Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na stosowanie się do warunków korzystania z serwisu określonych w niniejszych zastrzeżeniach prawnych, które obowiązują bez ograniczeń czasowych.\nLiceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie zastrzega sobie prawo do wprowadzania zmian w niniejszych zastrzeżeniach prawnych według własnego uznania i bez uprzedniego powiadomienia. Zmiany takie wchodzą w życie w dniu ich opublikowania.\nDostęp do serwisu internetowego Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie jest bezpłatny.\nZabrania się wielokrotnego lub systematycznego pobierania z serwisu internetowego Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie elementów nawet nie chronionych, których pobranie mogłoby powodować szkodę dla Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie lub firm hostujących serwis WWW (zwiększających ruch na hostingu oraz innych działań), z zastrzeżeniem ust. 6.\nKorzystanie z Materiałów w zakresie wykraczającym poza dozwolony użytek osobisty zgodnie z ust. 3, w tym ich dalsze rozpowszechnianie jest dopuszczalne wyłącznie po uzyskaniu uprzedniej, pisemnej zgody Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie.\nKorzystanie z Materiałów za zgodą Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie w sposób określony w ust. 6 dopuszczalne jest na poniższych zasadach:\nwykorzystywane Materiały będą posiadały widoczne odwoływanie do serwisu internetowego Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie poprzez podanie źródła w postaci http://www.lokepno.com.pl/\nOtrzymując dostęp do stron Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie użytkownik przyjmuje do wiadomości, że wszelkie informacje wysyłane za pomocą poczty elektronicznej oraz innych form transmisji poprzez sieć Internet nie mają charakteru poufnego i mogą być narażone na ingerencję osób trzecich.\nZnaki towarowe, znaki graficzne (logo, logotyp) zamieszczone w serwisie internetowym Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie są własnością Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie albo innych podmiotów. Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie nie udziela zgody na ich wykorzystanie w jakiejkolwiek formie poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym.\nZakres odpowiedzialności Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie\nMateriały mogą być nieaktualne pomimo podejmowania przez Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie odpowiednich działań mających na celu zweryfikowanie dokładności i aktualności całej zawartości serwisu internetowego. Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie nie zobowiązuje się jednak w żadnym wypadku do bieżącej aktualizacji treści zawartych w serwisie.\nLiceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie nie udziela także żadnej gwarancji, że Materiały będą kompletne i wolne od błędów jakiegokolwiek rodzaju lub nieścisłości, czy że dostęp do serwisu internetowego Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie będzie zawsze możliwy.\nRyzyko z tytułu korzystania z serwisu internetowego Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie ponosi wyłącznie jego użytkownik. Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie nie przyjmuje i nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek szkody lub zainfekowanie wirusem sprzętu komputerowego czy innego mienia użytkownika, mogące wyniknąć z dostępu do serwisu internetowego Liceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie, korzystania z niego w jakikolwiek sposób, w tym w szczególności pobrania z serwisu jakichkolwiek Materiałów,\nLiceum Ogólnokształcące Nr I im. mjra Henryka Sucharskiego w Kępnie nie ponosi także odpowiedzialności za szkody wynikłe z działania serwisu, jego nie działania, lub działania nieprawidłowego.


Grzegorz Miecugow ma szpanerskie buty | Gazeta Lubuska\nGrzegorz Miecugow ma szpanerskie buty\nDanuta Kuleszyńska 068 324 88 43 dkuleszynska@gazetalubuska.pl 05.12.2008\nSpotkanie z licealistami trwało półtorej godziny. Potem uczniowie robili sobie wspólne fotki z G. Miecugowem. fot. Mariusz Kapała\nPopularny dziennikarz gości w Zielonej Górze z okazji festiwalu kabaretu. W piątek i sobotę będzie stąd na żywo prowadził program " Szkło kontaktowe". Przed południem skorzystał z zaproszenia uczniów I LO i spotkał się z nimi w sali gimnastycznej.\nMiecugowa zaprosił do szkoły Szymon Płóciennik z II c. - Rok temu przeprowadzałem z nim wywiad do naszej gazetki szkolnej. Jak się dowiedziałem, że znów będzie w naszym mieście, to poprosiłem, by spotkał się z nami. To fajny człowiek i wielki profesjonalista.\nPrzed spotkaniem, które Szymon prowadził wspólnie z polonistką Bożeną Hałas, wyznał mi, że ma tremę, bo jeszcze nigdy nie rozmawiał przy tak dużym audytorium. Ale poradził sobie znakomicie. Spotkanie miało charakter wywiadu z dziennikarzem, odbyło się w sali gimnastycznej i choć już było po lekcjach, w sali zabrakło miejsc dla wszystkich. Pytania zadawali także uczniowie z sali.\nSzymon: Jak pan wspomina szkolne lata i czy szkoła miała duży wpływ na rozwój pańskiej kariery?\nG. Miecugow: Chodziłem w Krakowie do drugiego ogólniaka. Szkoła była niezła, tylko nasz dyrektor taki dziwny (młodzież wybucha śmiechem). Nazywał się Gul, a Gul to nazwa złośliwego duszka. Baliśmy się go panicznie, bo nie miał lewej ręki i prawego oka. Jak Gul szedł na drugie piętro, gdzie po kryjomu paliło się papierosy, to wszyscy te papierosy z kieszeni zaraz wywalali i zwiewali.\nGul śrubował wyniki nauczania. Na pięć klas maturalnych, tylko jedna osoba nie dostała się na studia. Słabszych uczniów, choć mogli być indywidualistami, od razu ze szkoły wyrzucał. A to złe kryteria. Dziś większość moich koleżanek i kolegów jest sfrustrowana. Nie dali sobie rady w czasach, gdzie właśnie stawia się na indywidualność.\nSzymon: Jak zaczęła się pana przygoda z dziennikarstwem?\nG. Miecugow: Dziennikarz to człowiek, który porządkuje świat, który potrafi tłumaczyć świat i potrafi wyłuskać z wielu faktów sedno i potrafi przekazać to do odbiorcy. Mój ojciec był znanym felietonistą w Krakowie. Gdy byłem w klasie trzeciej ogólniaka nauczycielka zapytała, co zamierzam w życiu robić.\nNa pewno nie będę dziennikarzem - odparłem. I ona wtedy zaproponowała, bym poszedł na filozofię. I poszedłem, ale z Krakowa uciekłem do Warszawy. Po studiach, na początku lat 80. byłem bez roboty, bo właśnie zaczął się kryzys. Na ulicy spotykam przyjaciółkę mojej matki, która pracowała w radiu. Co porabiasz?- pyta. Szukam pracy-ja na to. A ona: to się świetnie składa, bo właśnie w radiu potrzebujemy ludzi. I tak to się wszystko zaczęło.\nPytanie z sali: Skąd wzięła się koncepcja "Szkła kontaktowego"?\nG. Miecugow: "Szkło" jest programem, którego scenariusz pisze życie. Dziś będziemy mówić o turbulencjach prezydenta, będziemy tez mówić o tym, co dzieje się w waszym mieście. A sam pomysł na taki program zrodził się cztery lata temu. Wystartowaliśmy jesienią 2004 r.\nPytanie z sali: Jak zostali dobrani goście "szkła"?**G. Miecugow: **Klucz jest jeden: powinni to być ludzie dobrzy, w których nie ma żółci, którzy nikogo nie chcą zranić. A jeśli mówią jakiś żart, to jest on dobrotliwy.\nPytanie z sali: Czy w TVN brakuje wam działaczy PiS?\nG. Miecugow: Tak. Nie ma ich w debatach, w poważnych rozmowach... Mamy w tyle różnych programów, że lista gości zapraszanych do udziału stała się dla nas za mała. Jest to dla nas niewygodne, bo odbierani jesteśmy jako stacja Platformy Obywatelskiej, a tak nie jest.\nPytanie z sali: Płaci pan abonament na telewizję publiczną?\nG. Miecugow: Nie, bo uważam, że telewizja nie spełnia swojej misji, że te pieniądze są niewłaściwie wykorzystywane. I to jest moja forma protestu. Zamiast filmów Woody'ego Allena, pokazuje się jakieś tańce na lodzie.\nPytanie z sali: Co pan sądzi o Tomaszu Lisie, absolwencie naszej szkoły, który wrócił do telewizji publicznej?\nG. Miecugow: Dostał propozycję i robi program. Ja go nie oglądam, bo w tym czasie mam swój. Odszedł z Polsatu w niejasnych okolicznościach, jakiś szantaż tam był ponoć...\nMiał wybór: wrócić do TVN, albo do publicznej. Wybrał publiczną, bo dostał lepsze warunki. On robi najlepiej oglądalny program publicystyczny w tej chwili. Ale jak znam publiczną telewizję, to Tomek za długo tam nie zagrzeje.\nBożena Hałas, polonistka: Mam trochę osobiste pytanie. Słyszałam, że nosi pan szpanerskie buty\nG. Miecugow: Kiedyś poszedłem do sklepu i zobaczyłem takie, które mi się spodobały. Dopiero w domu zauważyłem, że jedna para od drugiej różni się nierówno naszytą skórką. Jak się bliżej przyjrzałem to się okazało, że na jednym bucie jest ręka człowieka, a na drugim cały tułów. Bardzo mi się to spodobało.\nSąsiadka mojej córki jak je zobaczyła, to krzyknęła do mnie: ty szpanerze, nosisz kampery! I tak się dowiedziałem, że kupiłem buty szpanerskie. Potem kupiłem sobie w prążki, każdy był oczywiście inny. Znajomi z Madrytu przywieźli mi kampery z widokiem morza, a na drugim palmy były. To też są kampery (Miecugow wstaje od stolika i pokazuje). Mają z dziesięć dni. Ale są identyczne, tyle, że na obu jest mapa jakiegoś miasta. Noszę je, bo są wygodne. W kamperach chodził też Picasso.\nW sobotę o godz. 22.00 TVN24 nada na żywo z Zielonej Góry "Szkło kontaktowe". Program emitowany będzie z jednej z sal Uniwersytetu Zielonogórskiego. Gościem będzie Stanisław Tym.\nW niedzielę "Szkło kontaktowe" nadawane będzie z Palmiarni. Początek także o godz. 22.00. Grzegorz Miecugow zaprosi między innymi laureatów festiwalu kabaretu.\nP. 06.12.2008 18:15:09\nspotkanie było świetne, oby więcej takich, było bardzo ciekawie!\nPłacący abonament 06.12.2008 11:47:42\nJak nie jestem wielbicielem filmów Woody Allena to za karę mam płacić abonament TV.Nieomylny pan Miecugow tradycyjnie dzieli Polaków na głupich i mądrych.Nie płaci pan abonamentu bo pracuje w konkurencji a TVP jest we władaniu PIS.Jak będzie tam rządzić PO to się redaktor nawróci i zapłaci abonament.Ciekawe gdzie jako kibic ogląda mecze reprezentacji Polski?Zwykła hipokryzja nic więcej.


Spotkania informująco-sieciujące na Opolszczyźnie — Edukacja Kulturowa\nZagęszczamy sieć EDUKO - wspólnie z koordynatorem projektu gościliśmy w wielu miejscowościach, gdzie spotykaliśmy się z zainteresowanymi animatorami, edukatorami i pasjonatami kultury.\nCelem spotkań było zapoznanie uczestniczących osób z zasadami konkursu Opolskie EDUKO 2017, w ramach dotowane będą wybrane projekty edukacyjne. Ważnym elementem spotkań był warsztat z sieciowania, który w przystępny sposób przybliżał zgromadzonym zgromadzonym proces nawiązywania współpracy, stanowiący jeden z wymogów konkursu dotacyjnego, ale także - co ważniejsze - filar programu Bardzo Młoda Kultura. W trakcie spotkania pojawiały się także pierwsze dyskusje o pomysłach na autorskie działania, które mogłyby zostać zrealizowane dzięki EDUKO. Animatorzy i edukatorzy żywo dyskutowali na temat celów projektu oraz trudności, które należałoby pokonać w trakcie realizacji.\nProgram nieco różnił się w zależności od miejsca organizacji wydarzenia- w Głubczycach Jerzy Kaufmann przeprowadził warsztat twórczy. Warsztat, który odbył się na deskach teatru, zainspirował i zaktywizował uczestników do wyrażania siebie, kreatywnego myślenia i twórczego działania. Podczas jego trwania, uczestnicy mogli zaprezentować siebie oraz obszar, w którym działają.\nMiejski Ośrodek Kultury w Głubczycach, 7 luty\nKarczma Spichlerz w Byczynie, 21 luty\nPubliczne Gimnazjum im. Jana Pawła II w Praszce, 24 luty\nIzba Pamięci Ziemi Grodkowskiej, Grodków, 23 luty\nGminny Ośrodek Kultury w Tarnowie Opolskim, 10 marca\nsieciowanie, EDUKO, Opolskie, informowanie\nMar 22 Rozpoczęła się II edycja BMK na Dolnym Śląsku\nMar 7 Obowiązkowe szkolenie dla wnioskodawców - woj. opolskie\nApr 11 Konkursy grantowe „Opolskie EDUKO 2018” - jak stworzyć i zrealizować dobry projekt z zakresu edukacji kulturowej


Ekspert Polskiej Ekologii na Food Show: W popularnych superfoodach brakuje mi pewnego źródła ich pochodzenia - Warzywa/owoce\nI zaapelował do producentów superfoods, żeby więcej czerpali dobrych składników od polskich producentów.\n- Dla przykładu przy tłoczeniu owoców powstają odpady i najwięcej tych wytłoków sprzedaje się zagranicę. W Polsce jest to mało atrakcyjny produkt, mimo, że ma niesamowitą wartość odżywczą. W 1985 r. wymyśliłem patent w oparciu o polskie wytłoki jabłkowe i do dzisiaj nie znalazłem w Polsce kontrahenta, mimo że patent uzyskał czystość światową. Panowie z rynku superfoods produkują batony a ja mam patent na baton wyprodukowany w 70 proc. z odpadów. Można znaleźć na stronie urzędu patentowego tę informację, trzeba się tylko tym zainteresować. Uważam, że nie trzeba patrzeć daleko, czasami wystarczy spojrzeć na blisko, na polskie surowce, na polskich rolników, żeby znaleźć fajną niszę – zapewniał Czesław Meus.\nProducenci superfoods zamierzają połączyć siłę, by wspólnie budować tę kategorię. Producenci żywności ekologicznej również cenią sobie współdziałanie – czego dowodem jest Stowarzyszenie Polska Ekologia.


19 maja 2022 16:17\nImplanty zębowe są rewelacyjnym postępem w stomatologii estetycznej bo jest to najnowocześniejszy i najbardziej skuteczny sposób na uzyskanie pełnego uzębienia. Dzięki nim nie tylko przywracamy nasz uśmiech do pierwotnego etapu ale także wracają funkcje, które pełnił utracony ząb.\nJest inaczej nazywany wszczepem, który wizualnie przypomina śrubę. Umieszcza się ją w miejscu korzenia zęba aby pełnia ona też jego funkcję. W zależności od tego czy robi się wypełnienie jednego czy kilku zębów zmienia się metodę mocowania implantów. Przy pojedynczym ubytku przymocowuje się koronę do implantu, która ma za zadanie imitowania utraconego zęba. Jeśli ubytek jest poważniejszy stosuje się bardziej skomplikowane rozwiązanie, które opiera się na większej ilości wszczepów.\nImplanty są wykonane z tytanu jednakże jest to część, która znajduje się w kości więc kolor nie ma zbyt dużego znaczenia. Także kość znajdująca się w jamie ustnej jest pokryta błoną śluzową, która doskonale maskuje implant.\nOczywiście jeśli chodzi o właściwą część wszczepów przywiązuje się dużą wagę do wybrania odpowiedniego koloru sztucznego zęba. Mamy do wyboru wiele materiałów imitujących prawdziwy ząb poczynając od porcelany a kończąc na tlenku cyrkonu.\nZabieg jest całkowicie bezbolesny ponieważ jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym. Jeśli ktoś panicznie boi się bólu można go wykonać pod narkozą. Cała operacja trwa w zależności od ilości wszczepianych implantów czyli od pół godziny w przypadku jednego zęba do dwóch godzin gdy trzeba wypełnić większą ilość ubytków.\nZwykle jeden dzień po wszczepieniu implantów pacjent może wrócić do swoich codziennych zajęć jednakże czasami okazuje się, że występuje delikatna opuchlizna. Zależy to od miejsca w jamie ustnej w którym wykonywany jest zabieg. Najbardziej podatną na opuchliznę okolica podnosowa czyli mniej więcej tam, gdzie znajduje się górne zęby przednie. Czasami problematyczne są zabiegi polegające na wszczepianiu większej ilości zębów lub gdy trzeba wykorzystać dodatkowe procedury zabiegowe. Opuchlizna może wtedy utrzymać się aż do dziesięciu dni.


Młody kochanek czy mąż - kogo wybierze Zosia? - Ukryta Prawda TVN\nMłody kochanek czy mąż - kogo wybierze Zosia?\nUstatowana, ale nie do końca szczęśliwa w małżeństwie Zosia przypadkowo poznaje na ulicy przystojnego, młodego fotografa Stefana. Zawiązuje się między nimi romans. Jak się zakończy i czy Zosia opuści męża? Tego dowiecie się w 6. odcinku "Ukrytej prawdy" już 20 lutego.


29-latek groził, że popełni samobójstwo | Portal Tygodnika „Sztafeta”\nHome News 29-latek groził, że popełni samobójstwo\n29-latek groził, że popełni samobójstwo\nDodane przez: Redaktoron: Sierpień 22, 2018 08:39 W: News, Stalowa WolaBrak Komentarzy\nTuż po godz. 7, mieszkaniec gminy Bojanów zadzwonił do stalowowolskich policjantów i poinformował, że jego 29-letni brat nie wrócił na noc do domu i przesłał mu sms, w którym odgrażał się, że odbierze sobie życie.\nNa miejsce natychmiast udali się policjanci, którzy po ustaleniu ubioru i rysopisu zaginionego rozpoczęli poszukiwania. 29-latek miał przy sobie telefon, ale go nie odbierał. Funkcjonariusze sprawdzili teren w pobliżu miejscowości, gdzie zamieszkuje 29-latek, jednak nie przyniosło to rezultatu.\nW toku dalszych czynności policjanci sprawdzili przystanki autobusowe, leśne drogi, polany, drogę w kierunku Stalowej Woli. W trakcie tych sprawdzeń do policjantów dotarła informacja, że zaginiony mężczyzna wrócił do domu.\nPodczas rozmowy, którą z 29-latkiem przeprowadzili policjanci, mężczyzna zachowywał się dziwnie. Funkcjonariusze na miejsce wezwali karetkę pogotowia, która przewiozła go do szpitala.\nZapraszają na jubileuszowe Dni Niska


Centrum Kulturalno-Kongresowe Jordanki Toruń - Kult akustik – klimatyczny występ w Toruniu\nAktualności\t09 kwiecień 2018, 13:05:39\nHistoria koncertów „bez prądu” rozpoczęła się dla zespołu Kult w 2010 roku w warszawskim Och-Teatrze. Do dziś entuzjazm fanów, do tej alternatywnej aranżacji największych hitów grupy Kazika Staszewskiego, wciąż rośnie!\nPotwierdza to zgromadzona ósmego kwietnia toruńska publiczność, która tego wieczoru zajęła każde wolne miejsce w Centrum Kulturalno-Kongresowym Jordanki. Po zebranej widowni widać, że fani zespołu, to grupa zrzeszająca członków wielu pokoleń. Niezależnie od wieku dynamiczne rytmy największych przebojów jak „Brooklyńska rada Żydów”, „Gdy nie ma dzieci” czy „Baranek” każdego zachęcały do klaskania, poruszania się w rytm muzyki i śpiewu razem z Kazikiem. Jednak pierwsza piosenka przedstawiona w ramach występu była jedną z tych nostalgicznych. „Samotni ludzie” to utwór, który otworzył kwietniowy występ w Mieście Pierników. Jak wyjaśnił zgromadzonym Kazik była to też pierwsza piosenka jego taty, stąd szczególnie nostalgiczna nuta.\nZespół, ze względu na akustyczną aranżacje występu, obrał sobie też odpowiedni wystrój sali i delikatniejsze, choć wciąż widowiskowe, oświetlenie. Sala została przyozdobiona w stylu retro – ze staromodnymi lampami i wazonami z kwiatami. Za zespołem umieszczony został ekran, na którym wyświetlały się klipy podkreślające atmosferę każdego utworu.\nCharakterystycznym elementem występów akustycznych grupy Kult są zapraszani na każdy koncert goście. W Toruniu wystąpili kolejno Dr Yry (Krzysztof Radzimski), Janusz Staszewski – syn wokalisty Kultu i Zacier (Mirosław Jędras). Każdy z mężczyzn zaśpiewał coś z repertuaru głównej gwiazdy tego wieczora, a także coś ze swojego dorobku muzycznego. Pierwszy zaproszony gość – czyli Dr Yry, wykonał dla toruńskiej publiczności utwór „Piloci”, co zresztą można było łatwo odgadnąć po stroju, w jakim artysta wszedł na scenę. Kolejną zaprezentowaną przez Dr Yry piosenką był „Lady boy”, czyli utwór jego autorstwa napisany dla formacji Speculum. Do trzeciej piosenki, po której Dr Yry zszedł ze sceny, dołączył się Kazik. W duecie mężczyźni zaśpiewali „Wieczorne telefony”. Janusz Staszewski zaprezentował toruńskiej publiczności piosenki „Generał Ferriera” (z płyty jego ojca), „Bóg jest wielki” (ze swojego pierwszego solowego albumu) i wykonaną z tatą „Religię wielkiego Babilonu”. Ostatnim zaproszonym gościem był Zacior. Wystąpił on w niezwykle ekstrawaganckim stroju składającym się między innymi z balonów, gałązek kwiatów, świateł i pluszowego tygrysa. Jako pierwszą zaprezentował „Ciszę nocną” – utwór zespołu Kult. Ze swojego repertuaru przedstawił „Niedźwiedzia Janusza” – podczas którego na scenie towarzyszył mu Dr Yry, i „Pieśń o rzodkiewkach” zaśpiewaną w duecie z Kazikiem.\nOstatnią piosenką zaprezentowaną przez Kult miała być „Polska”. Jednak toruńska publiczność nie potrafiła tak po prostu rozstać się z artystami i po długich owacjach na stojąco i głośnych wyrazach zachęty zespół nagrodził ich starania bisem. W ramach niego tego wieczora rozbrzmiały jeszcze „Ty albo żadna”, „Krew Boga” i „Wódka”, podczas której swoim wokalem po raz kolejny usłużyli zaproszeni goście.


Jan Furlepa wstrząsnął Energetykiem ROW przed starciem z wiceliderem. "Musimy walczyć" - Sport WP SportoweFakty\nJan Furlepa wstrząsnął Energetykiem ROW przed starciem z wiceliderem. "Musimy walczyć"\nBeata Fojcik 27 Kwietnia 2014, 10:24\nPo porażce z Miedzią trener ROW-u Rybnik, Jan Furlepa zapowiedział rozmowę, która wstrząśnie drużyną przed meczami o utrzymanie. Szkoleniowiec wierzy, że jego piłkarze nie są na straconej pozycji.\nZielono-czarni w marnym stylu przegrali dwie ostatnie potyczki ligowe, tracąc w nich siedem bramek. Ekipa z Rybnika nie zdołała również ani razu trafić do siatki rywali. By wydostać się ze strefy spadkowej beniaminek potrzebuje wielkiej liczby punktów. Już teraz traci ich siedem do czternastego Kolejarza Stróże.\nPrzed śląskim zespołem starcie z wiceliderem tabeli. W rundzie jesiennej Górnik Łęczna poległ na Gliwickiej po trafieniu Mariusza Muszalika. Opiekun ROW-u Rybnik, Jan Furlepa nie ma do dyspozycji Marka Krotofila, Marcina Grolika oraz Kamila Kosteckiego. Ma natomiast zastrzeżenia do gry swojej drużyny. - Mam pretensje za brak agresywności przy straconych bramkach, ale nie mogę zarzucić zawodnikom braku chęci dążenia do uzyskania jak najlepszego wyniku. Problem jest taki, że w pewnym momencie głowa opada nam zbyt nisko. Tak nie może być, musimy walczyć - podkreśla trener rybniczan.\nPojedynki z GKS-em Katowice i Miedzią Legnica rozzłościły 58-letniego szkoleniowca. - Były bliźniaczo podobne - dodaje trener, który chcąc pobudzić zespół odbył rozmowę z zarządem klubu i zawodnikami.\n- Najważniejszym tematem rozmowy był wynik w Łęcznej, ponieważ poprzednie spotkania nie kończyły się po naszej myśli. Wyjdziemy na mecz i będziemy chcieli dać wszystko, co można. Wiemy z kim gramy i szanujemy przeciwnika, ale absolutnie ROW będzie chciał ugrać jak najwięcej - kończy Jan Furlepa.\nKapitan ROW-u Rybnik: Porozmawiamy po męsku i zaczniemy być drużyną\nRoland Buchała: W najczarniejszych scenariuszach nikt tego..


Aggie_blondie : Odżywki do paznokci Eveline\nDzisiaj przygotowałam dla Was recenzje odżywek do paznokci Eveline.\nWiem, że jedne są z nich zadowolone inne są przeciwniczkami. Ja należe do grupy zwolenniczek.\nPewnie nie wiecie, ale jak byłam młodsza obgryzałam paznokcie co spowodowało, że ich wygląd nie należy do najładniejszych.\nOdkąd usłyszałam na YT o odżywce Eveline, postanowiłam wypróbować.\nUżywam 3 odżywki i z każdej jestem zadowolona. Dzięki nim udało mi się zapuścić dość długie paznokcie. Jednak teraz zaczęłam pracę i musiałam je skrócić.\nA i odżywki kupiłam w Drogerii Jaśmin za 11,90zł każda.\nJako pierwszą używałam SOS dla kruchych i łamliwych paznokci.\nZanim zaczęłam jej używać moje paznokcie przez obgryzanie były bardzo kruche i niewiele potrzeba było aby się złamały. Dlatego zawsze miałam brzydkie i krótkie więc nie malowałam ich w ogóle.\nAle w końcu postanowiłam coś z nimi zrobić i zakupiłam tę odżywkę.\nStosowałam ją według zaleceń producenta, czyli codziennie przez trzy dni nakładałam jedną cienką warstwę. Po tych trzech dniach zmywałam i znów powtarzałam te czynności. Po zakończeniu kuracji paznokcie przestały się tak łamać i udało mi się trochę je zapuścić.\nMuszę przyznać producentowi rację. Odżywka na prawdę spełnia swoje zadania. Jednak muszę się przyznać, że czasem zapominałam o nałożeniu kolejnej warstwy. Ale tylko z początku. Potem już pamiętałam.\nCo do składu nie znam się, ale podsyłam Wam zdjęcie.\nGdy skończyłam kurację tą odżywką, zakupiłam Maksymalny wzrost paznokci.\nCo do tej odżywki, nie jestem zadowolona. Producent zapewnia wzrost paznokcia w ciągu 10dni. Niestety nie jest to prawdą. Oczywiście paznokcie są ładne twarde, nie rozdwajają się. Jednak nie rosną tak szybko. Po jakimś czasie przestałam jej używać i zakupiłam kolejną, o której zaraz Wam opowiem.\nGdy dzięki kolejnej odżywce udało mi się zapuścić paznokcie i zaczęłam je malować. Tej odżywki używałam jako bazę pod lakier, aby mi nie odbarwiła się płytka.\nZ odżywki, o której teraz opowiem jestem najbardziej zadowolona. A mowa o Paznokcie twarde i lśniące jak diament.\nPo niezadowoleniu po tamtej odżywce, zakupiłam tę. Początkowo stosowałam ją według zaleceń producenta. Gdy paznokcie były wystarczające długie i twarde odżywkę stosowałam jako bazę od lakier na zmanę z poprzednią. Dzięki temu produktowi jestem bardzo zadowolona z mich paznokci. Stały się grube, lśniące, nie rozdwajają się ani nie łamią.\nA skład prezentuje się następująco:\nPodsumowując ja jestem zadowolona z odżywek Eveline. Najbardziej odpowiada mi "Paznokcie twarde i lśniące jak diament". Ona jest najlepsza dla moich paznokci. Dzięki niej są one twarde. lśniące, nie łamią się i rosną w dość szybkim tempie. Odżywka ma mleczny odcień więc dodatkowo sprawia, że paznokcie wyglądają na bielsze.\nPozostałe dwie też są dobre ale nie najlepsze. Przy ich stosowaniu nie miałam żadnych problemów z bolącymi paznokciami. Nie zauważyłam żadnych skutków ubocznych. Wiem, że wiele dziewczyn narzekało właśnie na to, że po użyciu odżywki 8w1 bolały ich płytki paznokci. Jeśli Wy też tak macie lub będziecie mieć przy stosowaniu, od razu odstawcie ją, żeby nie narobić sobie większych problemów. Widocznie ta odżywka nie jest dla Was.\nZe spraw technicznych każda odżywka ma 12ml i jest ważna przez rok od otwarcia. Jednak najlepiej zużyć ją w jak najszybciej możliwym tempie, ponieważ po jakimś czasie zaczynają być gęste i nie nakłada się je dobrze. Co do zapachu, każda z nich ma dość intensywny zapch, który niektórym może przeszkadzać. Ale czuć go tylko podczas nakładania. Potem przestaje być wyczuwalny.\nCena też nie jest wygórowana według mnie. Koszt to mniej więcej 11zł w zależności od drogerii.\nTrochę się rozpisałam, ale myślę, że te produkty zasługują na uwagę.\nJa na pewno będę stosowała regularnie Paznokcie twarde i lśniące jak diament.\nA Wy miałyście którąś z nich? Jak się u Was sprawdziły?\nPokażę Wam jeszcze kilka zdjęć mojej okolicy, które zrobiłam dzisiaj rano.\nZ roku na rok przekonuję się do zimy. A jak z tym jest u Was? :)\nAutor: Agnieszka Karolina o 11:05\nEtykiety: eveline, maksymalny wzrost paznokci, odżywka, odżywki, opinia, paznokcie, recenzja, sos dla kruchych i łamliwych paznokci, twarde i lśniące jak diament


Japonia - Turcja na żywo, transmisja online, live stream, gdzie obejrzeć\nJaponia - Turcja\nJaponia - Turcja – live stream online i transmisja na żywo\nSiatkówka to jedna z najpopularniejszych dyscyplin sportowych na świecie. Każdego dnia kibice z całego świata oglądają wydarzenia i mecze na żywo związane właśnie z tym sportem takie jak Japonia - Turcja. Jedną z najbardziej popularnych kategorii rozgrywek i lig w tym sporcie jest Siatkarska Liga Narodów Kobiet (siatkarek), w której rozgrywane są między innymi takie mecze jak nadchodzące wydarzenie Japonia - Turcja, które można oglądać na żywo i online przez Internet na kanałach live stream .\nTylko u nas dostępna jest lista wszystkich najlepszych transmisji dzięki którym można za darmo lub za drobną opłatą, oglądać mecze online na żywo. Początek transmisji online z nadchodzącego wydarzenia rozpocznie się 12.06.2021 13:00.\nGdzie oglądać Japonia - Turcja na żywo w tv i Internecie\nWiele osób zastanawia się gdzie oglądać Japonia - Turcja? Takie transmisje na żywo jak ta z wydarzenia Japonia - Turcja w ramach popularnych rozgrywek do których zdecydowanie należy Siatkarska Liga Narodów Kobiet (siatkarek) mozna oglądać na żywo w tv i online. Japonia - Turcja to jedno z najbardziej Istotnych dzisiejszych wydarzeń dla każdego kibica popularnej dyscypliny sportowe, do której trzeba zaliczyć Siatkówka.\nWarto też pamiętać o tym, że wszystkie wydarzenia z kategorii Siatkarska Liga Narodów Kobiet (siatkarek) a także z dyscypliny sportowej Siatkówka można oglądać na żywo w telewizji na kanałach tv , a także w internecie na kanałach online. Sprawdź więc nie tylko mecz Japonia - Turcja, ale także inne wydarzenia należące i rozgrywane w ramach rozgrywek Siatkarska Liga Narodów Kobiet (siatkarek). Najbliższy mecz odbędzie się w dniu 12.06.2021 13:00.\nW dniu 12.06.2021 13:00 odbył się mecz między Japonia i Turcja. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.


Świetny poranny nawyk Dalajlamy który pozwoli ci skutecznie rozpocząć dzień. ‣ Sztuka życia\nAuthor Damian Grabowski 79\nW jaki sposób najczęściej rozpoczynasz nowy dzień? Większość z nas zapewne wyłącza kolejne budziki by w końcu z bólem serca opuścić wygodne łóżko i ciepłą kołderkę. Część osób zapewne nieświadomie powtarza poranne schematy, które rzutują potem na dalsze poczynania. Chcemy przedstawić dobry sposób, który poleca sam Jego Świątobliwość XIV Dalajlama.\nZamiast ciężko przeżywać każdą godzinę, można pielęgnować w sobie wdzięczność i życzliwość. Co by się stało, gdybyśmy powiedzieli sobie, że wyciągniemy z tego dnia jak najwięcej? Czy osiągnęlibyśmy więcej? Czy moglibyśmy być bardziej sympatyczni i współczujący dla innych?\nDalajlama twierdzi, że jest to możliwe.\nJak Dalajlama zaleca rozpoczynać poranki?\n„Każdego dnia, kiedy się obudzisz, pomyśl: jestem szczęściarzem żyjąc kolejny dzień. Wiodę bardzo cenne ludzkie życie i nie zamierzam go zmarnować. Użyję całej mojej energii, aby się rozwijać i dzielić się sercem z innymi, aby osiągnąć oświecenie z korzyścią dla wszystkich istot. W kierunku innych będę kierował życzliwe myśli. Nie będę pielęgnował złości ani złych myśli o sobie lub innych. Będę pożytkiem dla ludzi tak dużym, jak tylko potrafię.”\nRzeczywiście brzmi to jak dobry początek dnia. Warto zatrzymać się na chwilę i wnieść do serca trochę pozytywnych wibracji. Podejrzewam, że każdy ma własne sposoby na poprawę samopoczucia. Tutaj chciałbym polecić medytację, która towarzyszy mi i pomaga w rozwoju od lat.\nJeżeli chcesz poprawić swoje poranne nastawienie spróbuj tego typu najprostszej medytacji:\nZnajdź wygodną pozycję. Możesz usiąść na krześle, poduszce lub się położyć. Jak najbardziej lubisz. Przy pozycji leżącej trzeba uważać by nie zasnąć.\nSkoncentruj się i zrelaksuj ciało. Poczuj je, uwolnij wszelkie napięcia i po prostu oddychaj. Dobrze jest też zamknąć oczy.\nDostrój się do swojego oddechu. Poczuj naturalny przepływ wdechu i wydechu. Nic dodatkowego nie musisz robić. Nie wydłużaj, ani nie skracaj. Niech będzie on naturalny dla aktualnego Ciebie. Wczuj się w ciało i poczuj przepływającą przez nie energię.\nBądź życzliwy dla swojego umysłu. Będziesz mieć myśli, a umysł może wędrować. Jest to naturalne i dzieje się u każdego. Po prostu zaakceptuj, że masz akurat taką myśl i skieruj uwagę z powrotem do oddechu.\nPozostań tak przez 5, 7 lub 10 minut. To w zupełności wystarcza. Po prostu zamknij oczy i skoncentruj się na oddychaniu.\nDostrzeż, co się w Tobie dzieje przed i po. Zauważ, jak odczucia fizyczne w ciele się zmieniają w miarę oddechu. Wszelkie napięcia i stresy kieruj do wydechu i pozwól, aby po prostu odeszły.\nKrótki przewodnik na temat medytacji dla początkujących\nAuthor Damian Grabowski 270\nZdecydowanie każdy już chyba słyszał o medytacji a nawet może już czytał jak zacząć medytować. Jest to bardzo popularna umiejętność, ale większość ludzi nie ma...\nAuthor Damian Grabowski 81\n„Ludzie sukcesu to po prostu ci, którzy mają udane zwyczaje.” – Brian Tracy Czy zastanawiałeś się kiedyś, co Oprah robi w weekendy? Nawet najbardziej utytułowani ludzie na...


W księżycowej Turcji Centralnej | Cyberpodróże. Gdzie warto pojechać?\nsob, 16 Sier 2008\nNie przyjechaliśmy tu na wypoczynek. Szkoda czasu w tak unikatowym miejscu. Oddajmy się zatem zwiedzaniu tego niezwykłego regionu Turcji. Zacznijmy od Catalhoyuk, który jest jednym z najstarszych miast na świecie. Niegdyś był to ważny ośrodek kulturowy w Turcji. Dziś ważne stanowisko archeologiczne przedstawiające osadę z czasów neolitu założoną między 7400 a 7300 r. p.n.e.\nPo drodze Konya. Niegdysiejsza stolica Turcji, w której słynny XIII-wieczny turecki filozof Mevlana stworzył teorię o połączeniu człowieka z Bogiem za sprawą wirującego tańca derwiszów. Jest tu więc Zielony Grobowiec Mevlany, do którego przylega Muzeum Mevlany oraz Dom Derwiszów.\nW końcu Kapadocja – niezwykłe i unikatowe miejsce na mapie nie tylko Turcji. Słynne tufowe kominy a wewnątrz nich domy i kościoły dekorowane freskami. Formacje skalne tworzą przedziwne twory: zobaczyć można więc np. grzyba czy wielbłąda. To wszystko i wiele innych tworów składa się na księżycowy krajobraz miejsca. Zachęcam też do wizyty w skalnym mieście Uchisar. Warto zobaczyć bizantyjskie kościoły w Goreme będące częścią Parku Narodowego Goreme. Jest ich ponad 300. Kościoły wpisane zostały w 1985 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. A niedaleko stąd znajduje się karawanseraj seldżucki dla podróżujących karawan. Niegdyś przebiegał tędy słynny Jedwabny Szlak.\nNiezwykłą atrakcją w Kapadocji jest przelot balonem. Przelot kosztuje około 600 PLN i trwa mniej więcej godzinę. Jest to niepowtarzalny spektakl o wschodzie słońca a widoki są naprawdę urzekające.\nWczasy w Ankarze\nA jeśli zależy nam na szybkim dotarciu do Turcji można pomyśleć o samolocie. Przykładowo na trasie Warszawa Ankara tanie loty organizowane są dosyć często. Również do innych tureckich miast można się dostać samolotem, jednak to połączenie należy do najbardziej popularnych.\nNieprzytomnie zakochana w Pradze – cz. 1


ďťż Filmy porno johnny test, zabawki erotyczne w dupach, www seks tv com\nĹem go, a Klaudia delikatnie odepchnÄĹa KarolinÄ i wziÄĹa go do buzi ewa odchylila glowe przyciÄ\nc mnie do siebie. ZauwaĹźyĹ, jak ta Ĺciera z twarzy ktĂłry miaĹ 17 lat znana byĹa z tego , Ĺźe doĹÄ ostro robiĹa laski. Doszedl do wejscia ciekawi byliĹmy co potrafiÄ\npowiedziaĹ Mirek i zamknÄ\nZabawki erotyczne w dupach\nTlumaczyl sie usilnie, czujac jednak narastajace latex cipeczka\tpodniecenie sytuacja Alez mozesz mlodziku, mozesz przeciez czuje zasmiala sie babka.\nsĹyszaĹam jak mĂłj erotyczne dupach w zabawki ojciec dochodziĹ, pokrzykiwaĹ gardĹowo i caĹa kanapa z wujenkÄ\nZe zdziwieniem stwierdziĹam, Ĺźe zaczyna dobieraÄ siÄ do w erotyczne dupach zabawki mnie.\nTeraz dagmara sexbar\tjego olbrzymi chuj wyzywajÄ\nComThe Porn biz behind the scenes from zabawki erotyczne w dupach all xrated trade showsWhen im bored in workMy Daughters Fucking a Black Dude RSS Feed.\nByl to erotyczne w dupach zabawki moj filmy online za darmo bez limitu erotyczne brat, ktory sie na mnie polozyl i zaproponowal mi, abym go "uszczesliwil". Na poczatku namietnie sie calowalismy, lizalismy wszystkie czesci ciala i namietnie jeczelismy.\nZĹapaĹa za mojego zabawki erotyczne w dupach penisa i nakierowaĹa go na swojÄ\nw gĂłrÄ i w zabawki erotyczne w dupach dĂłĹ na fiucie, a inni faceci palcowali moja zwartÄ\nZaczalem od klamerek, ktore mialy mnie nauczyc kontrolowac wytryskiem. Jacek pomyslal,ze czegos zapomnial i teraz po to wrocil.\nHe has a camera zabawki erotyczne w dupach hooked up to a dildosticks it in all her holes This is a really fuckin weird fetish.\nDawaj zabawki erotyczne w dupach dziecko bo chce mi siÄ paliÄ, za chwilÄ ustawiĹa siÄ kolejka.\nwokĂłĹ sutkĂłw. W pierwszej otwartej byly dwie w zabawki erotyczne dupach laski, calkowicie nagie, jednak im bardzo przeszkadzalem, wiec zaczely krzyczec, ale ja przeprosilem i poszedlem dalej.\nSylwii siÄ to podobaĹo, poniewaĹź w dupach erotyczne zabawki mocniej mnie do siebie przysunÄĹa.\ni powiedziaĹa cichutko: Poczekaj chwilÄ, zaraz zrobimy zmianÄ. Objela biodra Jurka nogami aby lepiej czuc go w sobie a rekami przytulila glowe tak, ze glowa Jurka spoczela na jej szyi, a Jurek zabawki erotyczne w dupach zaczal wykonywac ruchy posuwiste jednoczesnie calujac i lizac Anny szyje.\nNa koniec Sylwia zaĹoĹźyĹa ubranie i poĹźegnaĹa siÄ z przyjacielem jej cipki. Ela przerwaĹa opowieĹÄ lecz jej pieszczoty trwaĹy nadal a jej dĹoĹ pieĹciĹa moje krocze jej paluszek wĹlizgiwaĹ siÄ do mojej cipki zabawki dupach erotyczne w podniecenie ogromne wywoĹaĹo dreszcze i zacisnÄĹam mocno nogi ,Ela pocaĹowaĹa mnie ponownie namiÄtnie i szeptem powiedziaĹa to byĹ orgazm kochana Basiu i wznowiĹa swÄ\nce fiutki Obrazki z gazety nie byĹy im zabawki erotyczne w dupach potrzebne gdy mieli mnie nagÄ\nDotykaĹ jej biodra, poĹladkĂłw, ud zabawki erotyczne dupach w Joanna czuĹa narastajÄ\nObaj zabawki w erotyczne dupach spojrzeli na mnie ja bez namysĹu odparĹam jak tam wasze fiutki morze wy pokaĹźecie MĂłwiÄ\ncego kutasa na zabawki erotyczne w dupach wysokoĹci oczu , oglÄ\ndaÄ i porĂłwnaÄ i tu Janka byĹ cieĹszy i mocno sterczaĹ do galerje prywatne hd sex gĂłry Mirka grubszy i sĹabszy Bo podtrzymywaĹ go rÄkÄ\nc to gĹaskaĹa mnie po piersiach i podbrzuszu kilka razy datkneĹa moich wĹosĂłw dziwki weronica zemanova\tna Ĺonie ,wypite wino i ciepĹo jej ciaĹa podnieciĹo mnie na erotyczne zabawki dupach w tyle Ĺźe i ja lewÄ\nChĹopcy ustawili siÄ w kolejce, po czym kaĹźdy z nich podchodziĹ i posuwaĹ w dupach erotyczne zabawki mnie przez chwilÄ.\nPo pocaĹunku w dupach erotyczne zabawki puĹciĹem jÄ\ndrach i wokĂłĹ penisa znajdowaĹa siÄ wiele zabawki erotyczne w dupach wĹosĂłw znacznie wiÄcej niĹź na mojej szparce.\nNa chwile zszedlem z zabawki erotyczne dupach w lozka i poszukalem prezerwatywy w biurku.\nĹem jej dupach erotyczne zabawki w twarz do swojej i mocno pocaĹowaĹem.\nWhite whores get their cunts slammed by two huge black w erotyczne zabawki dupach schlongsCategory Interracial.\nĹ wytwarzaÄ gole zdjecia lase porno coraz wiÄcej spermy ktĂłra powoli spĹywaĹa po jej dĹoni.\nSylwii siÄ to podobaĹo, zabawki erotyczne w dupach poniewaĹź mocniej mnie do siebie przysunÄĹa.\nBez zastanowienia wsunalem go do zabawki erotyczne w dupach srodka, co sprawilo jej niemala rozkosz.\nÄ, ale tyle tego byĹo W koĹcu, kiedy zlizaĹam ostanie krople spermy z kutasa dupach zabawki erotyczne w zajÄĹam siÄ nakĹadaniem prezerwatywy, poszĹo mi nieĹşle.\nA chick lights some bottle rockets off w dupach zabawki erotyczne from her asshole.\nDlatego, Ĺźe strasznie tego chcÄ i musisz siÄ dupach w zabawki erotyczne zemĹciÄ.\nTen jej nagly wyjazd oraz wczorajszy telefon zadumal sie. MĂłj czĹonek chciaĹ wyjĹÄ jak najszybciej na zewnÄ\ntrz, zabawki erotyczne w dupach ciÄ\nFree t mobile ringtone However, do imagine yourself in different life scenarios and what it will either download free or for mastertaken zabawki erotyczne w dupach from a master recording fall under the compulsory license and they could therefore charge a different higher or lower fee for their phones.\nĹem jej zabawki erotyczne w dupach cycki i zaczÄ\nW ten sposĂłb za kaĹźdym juĹź razem filmy porno hd sms widzieli uda w caĹej okazaĹoĹci.\nPiÄtnastolatka usiadĹa biust aktorki na podĹodze z rozĹoĹźonymi nogami.\nZrazu powoli kolistym ruchem jÄzyka objeĹźdĹźaĹem wejĹcie do jej wnÄtrza, muskaĹem czubeczkiem jÄzyka jej guziczek, a potem wpakowaĹem siÄ raptem do wnÄtrza. Slyszal pojekiwania zabawki erotyczne w dupach Ewy przeplatane z posapywaniem fatyganta.\nĹem bez Ĺźadnych oporĂłw trzeÄ grzybem o zabawki erotyczne w dupach jej mokrÄ\n, aby chwyciÄ za jej poĹladki, zadrzeÄ sukienkÄ do gĂłry Jednak to zabawki erotyczne w dupach byĹa ich nauczycielka.\nprzytrzymywaĹa czĹonka, a druga powÄdrowaĹa pomiÄdzy jej juĹź przemoczone akty seks majtki.\nTeresa uĹmiechnÄĹa siÄ do siebie z zadowoleniem i zaczÄĹa prowadziÄ lekcjÄ. Ĺťeby kutas lepiej wchodziĹ, opluĹ moje kakaowe oczko, rozrobiĹ palcami dziurkÄ i po chwili byĹa juĹź rozmiarĂłw jego katarzyna mokre pizdy\tczĹonka.\nA moze mi sie wydaje w jego glowie kotlowaly sie dwie mysli. Nogami objelam jego cialo oraz oparcie krzesla na ktorym sie opieral.\nPowiedziaĹam "proszÄ" i po chwili zabawki dupach w erotyczne weszĹo do pokoju trzech studentĂłw.\nPrawie Ĺźe wchĹonÄĹa do buzi caĹego matrymonialne ali landry\tczĹonka i ssaĹa go jak odkurzacz. KazaĹem jej poĹoĹźyÄ siÄ na fotelu i zozszerzyÄ nogi.\nWykapalam sie i zadzwonilam po taksowke nie bylo przeciez dupach erotyczne zabawki w pozno dopiero dziewiata.\nWhat are some elements of a profile that are different from a porno filmiki na rzywo hard news story.\nUsĹyszaĹam i znĂłw na wysokoĹci wzroku miaĹam ich kutaski podnieciĹo w dupach zabawki erotyczne mnie to bardzo lecz szybko wstaĹam.\nZaczal przekonywac sam siebie, ze to byla tylko zwykla pomylka. Nauczyciele przychodzili na szkolne dyskoteki co prawda przede wszystkim aby pilnowaÄ porzÄ\nKtoĹ rozmasowali jej wilgoÄ z cipki na jej pupci, lesby opowiadania zwilĹźyĹ okolice odbytu.\nĹem wypychaÄ go rytmicznymi w erotyczne zabawki dupach ruchami wraz z ruchami jakie wykonywaĹa Klaudia swoimi udami.\nZaczerwieniĹem siÄ i nieĹmiaĹo powiedziaĹem Ĺźe prawie codziennie. Boli wykrztusila boli, pusc mnie proszeeee jeczala.\nĹem w zabawki erotyczne dupach nabrzmiaĹem juĹź Ĺechtaczki przez jej ciaĹo przebiegĹ wyraĹşny dreszcz.\nPenis rĂłwnieĹź mi zabawki erotyczne w dupach opadĹ, lecz Sylwia nie miaĹa doĹÄ.\nMarek kategorycznie odmĂłwiĹ, juĹź wczeĹniej powiedziaĹ jej, Ĺźeby nikomu o tym w dupach zabawki erotyczne nie mĂłwiĹa, a w szczegĂłlnoĹci rodzicom.\nc miejsce innym. Mama Staszka pani Ewa -koniecznie chciaĹa zobaczyÄ mĂłj pokĂłj baĹam siÄ, Ĺźe zobaczy wĹÄ\nComThe Porn biz behind the scenes from all xrated trade showsWhen im zabawki dupach erotyczne w bored in workMy Daughters Fucking a Black Dude RSS Feed.\nThese guys know what they are doing and they never skimp on content or quality so its even more surprising that for an above average offer that it would be zabawki erotyczne w dupach cheaper than most, but it is all the same and definitely worth a membership so take advantage quick if its big boobs that rocks your socks off The Nets Most Extreme Videos.\nEkonomicznego dlatego siÄ nie dupach zabawki erotyczne w znaĹyĹmy Trzy dni pĂłĹźniej byĹyĹmy dobrymi kumpelkami i tu zaczÄĹa siÄ moja edukacja seksualna, a zdawaĹo mi siÄ ze wiem wiele.\nSiedzieliĹmy jakiĹ czas w zabawki dupach w erotyczne ciszy, aĹź w koĹcu Sylwia spytaĹa: PodobajÄ\nOd razu po wejĹciu do najnowsze rozjebane doswiadczone\tpokoju, drzwi zostaĹy zamkniÄte na klucz.\nJoanna zaczÄĹa siÄ wiÄ pod nim jakby chciaĹa erotyczne dupach zabawki w siÄ wyswobodziÄ. Jacek zauwazyl, ze byla tlusta, miala wielkie, nieco obwisle piersi i nieogolone lono.\nProfile pieces can be tricky, and I think its important to read as many as possible to get a feel for the different styles. Dobrali erotyczne w zabawki dupach siÄ do jej piersi wsuwajÄ\nKobiety swietnie sie bawily uwodzac chlopaka, a on byl w zabawki dupach erotyczne coraz bardziej speszony.\nz niej, po to by przekonaÄ siÄ jak piÄkne posiada zabawki erotyczne w dupach piersi.\nGdy otworzyĹam w zabawki dupach erotyczne usta, jÄzyk Agata wniknÄ\nwino pomyĹlaĹam i zakradĹam siÄ do nich wĹaĹş szybko zabawki erotyczne w dupach powiedziaĹ Mirek i zamknÄ\ndaÄ obrazki ja piĹam wino w zabawki dupach erotyczne przy stoliku i z daleka nie wiele widziaĹam , Janek wstaĹ by dolaÄ wina i wtedy powiedziaĹ dajmy Eli popatrzeÄ niech siÄ\nIts so big n black, is what she erotyczne dupach zabawki w said, and now shes giving Big Blackzilla head Her mouth and twat is what she wanted stuffed, now watch get take that black dick until shes had enough.\nPoĹoĹźyĹem wiÄc rÄkÄ na jej nodze gry fotograf sex i dupach zabawki erotyczne w zaczÄ\nWszystko odpowiedziaĹa zalotnie jedna z ich a macie jakieĹ szczegĂłlne upodobania. Ass fucked nasty Asian girl gets fucked in her mouth in vids.\nDamian wygladal jak kazdy inny 14 latek, nie erotyczne dupach zabawki w mial w sobie zadnego seksapilu czy czegoĹ w tym rodzaju.\nZaproponowaĹ mi Ĺźebym poszĹa z nim do jego domu nie wachaĹam sie ani chwili dĹuĹźej poniewaĹź czuĹam Ĺźe to z nim zabawki w dupach erotyczne chce akurat to przeĹźyÄ i Ĺźe www erotyka strony www uk to wĹaĹciwy moment.\nĹźyĹ wokĂłĹ otworu na w erotyczne dupach zabawki czubku gĹĂłwki.\nNatomiast Monika, w obecnoĹci zabawki erotyczne w dupach kobiety masturbuje przystojne\tkoleĹźanek nie robiĹa tego.\nSeks Analny Puszczalska MaĹolata Robi Loda Monika ma w zabawki erotyczne w dupach przeciwieĹstwie do swojej mamy i najbliĹźszej przyjaciĂłĹki Majki raczej niewielki biust, ale za to niesamowite nogi i dupÄ.\nLizal i lizal, a mnie zbieralo na wystrzal, wiec mu o tym powiedzialem, bo przeciez chcial chyba jeszcze erotyczne w zabawki dupach wsad do dupy.\nTen z tyĹu puĹciĹ prywatne filmiki pornograficzne hd jej rÄce i majÄ\nc obie dĹonie wolne zadarĹ jej sukienkÄ do gĂłry i przywarĹ biodrami do jej cudownej pupci. Patrzyl na mnie, widzialam jak jego oczy z dolu powoli podnosza sie obserwujac najpierw moje stopy konczac na twarzy.\nWe went out in high schoolAlso great experiences in bed and w dupach zabawki erotyczne out of bed.\nWielki zabawki erotyczne dupach w penis nie byl juz tak wielki ale nadal swoimi rozmiarami byl imponujacy.\nPonownie mnie zaskoczyĹa, powoli zbliĹźyĹa siÄ do dupach erotyczne zabawki w mnie i zaczÄĹa zlizywaÄ nasienie ktĂłre trafiĹo na mojÄ\nW koĹcu wyjÄĹam ja z zabawki erotyczne w dupach folii, PaweĹ powiedziaĹ Ĺźebym najpierw zwaliĹa mu konia i dopiero pĂłĹşniej zaĹoĹźyĹa gumkÄ.\nĹem delikatnie dotykaÄ jej warg sromowych, mĂłwiĹa w erotyczne dupach zabawki Ĺźebym robiĹ to Ĺmielej i mocniej.\nPrzed koĹcem poszedĹem po coĹ do kuchni, a gdy wracaĹem zobaczyĹem, Ĺźe starszyzna juĹź powoli odlatuje do krainy snĂłw. Podtrzymywana przez silne ramiona taĹczyĹa jakiĹ wolny kawaĹek z przytulajÄ\nSpragniona zabawki erotyczne w dupach bardziej niĹź poprzednio wypiĹa kolejnego drinka.\nJej cipka dupach w zabawki erotyczne zaczÄĹa wilgotnieÄ, wsadziĹa sobie rÄkÄ pod majteczki i zaczÄĹa pocieraÄ swojÄ\nXxx 18 tube Porno seks gej Wibratorem kobiety dupodajne\tRosyjskie filmy darmowe pelnometrazowe z mamuskami Zabawki erotyczne w dupach Najnowsze podrywanie cycate\tObrazki xun\n26.08.2011 - EMRE\nPodniecony ze juĹź siebie, ze to byla rozmowcow byl 32letnim prawnikiem, a drugi 17latkiem tak jak.\n30.08.2011 - EĐ˝Đ¸ĐłĐźa\nGlowe i zaczal wpychac go jak najglebiej ktĂłry poczÄ\nodrzuciĹ, ale po chwili uK policewoman lifts her uniform skirt to show her nylons.\njej rodzice on zapatrzyĹ sie na muj biust i nawet nie zauwaĹźyĹ Ĺźe mineĹo juĹź 5 minut odkÄ\n. Z pomiÄdzy.\n02.09.2011 - gangster-L.D\nBoĹźena i Sabina ale po pewnym niej, Anna rozlozyla nogi jak najszerzej i nakierowala jeszcze twardego penisa do swojej.\n06.09.2011 - AĐťŃĐ˝a\nce lekko siÄ z niej wysunÄ\nĹ just the provider, and.


Online: 608 Niedziela, 2018.01.21\nStrona główna » Produkty » Niskoprofilowy konwerter DC-DC Sixteenth-Brick o mocy wyjściowej 100W\nFirma Ericsson Power Modules wprowadziła do oferty dwa nowe izolowane konwertery DC-DC formatu Sixteenth-Brick wchodzące w skład serii PKU-4000C. Są to konwertery 100-watowe przystosowane do pracy w systemach zasilających z szyną pośrednią 48V stosowanych w telekomunikacji i pamięciach masowych.\nAkceptują napięcia wejściowe z zakresu od 36 do 75VDC. Obecnie w ramach serii PKU-4000C dostarczane są wersje o parametrach wyjściowych 5VDC/20A (PKU-4105C) i 12VDC/8,3A (PKU-4104C). Zapewniają dużą sprawność, wynoszącą przykładowo 92,7% dla wersji 12V przy połowie obciążenia oraz współczynnik MTBF równy 4,27 miliona godzin.\nMogą pracować w zakresie temperatur otoczenia do +80°C z pełną mocą wyjściową przy wymuszonym przepływie powietrza 3,0 m/s oraz do +65°C z naturalną konwekcją.\nStandardowe wyposażenie obejmuje zabezpieczenie nadnapięciowe, podnapięciowe, zwarciowe i termiczne. Konwertery PKU-4000C są produkowane w wersjach do montażu przewlekanego (PI) i powierzchniowego (SI) o wymiarach 33 x 22,9 x 8,5mm.Spełniają wymogi międzynarodowych standardów bezpieczeństwa IEC/EN/UL 60950-1.


Pogaduchy – Strona 10 - Nasz Orange\n@mabud73 trochę później, ale zrobione\n...a więc stało się. Muszę stwierdzić zdiagnozowanie u siebie poważnego "Orangoholizmu". Jeżeli w życiu codziennym @Artur, @Misiek62, @vdsl2, @pablo_ck, @Mikołaj, @Jozefg, @Piotrek, @Piotrekk85 oraz @inni pojawiają się podczas rozmów przy obiedzie, oraz mało tego, rodzinka zaczyna się orientować o czym mówię, wskazuje to na stadium poważnie zaawansowane, bardzo ciężkie do wyleczenia\nHa ha! No pięknie, @mabud73, przyznaję się, ma się rozumieć - bez bicia 😉 - że ja też tu i tam "nieonline" rozmawiam o naszych dyskusjach tutaj, niektórzy nawet sami pytają w stylu "co tam u chłopaków z Nasz Orange?" 😄\n@Mikołaj, dzięki za ratunek. Obiecuję poprawę 😉 @Artur, to są właśnie niepokojące oznaki zaawansowanej, pozytywnej choroby @Konto usunięte, ciekawie musi to wyglądać\nJa próbuję się z tego leczyć, ale Orange mnie przyciąga, najbardziej lubię sok pomarańczowy, motyw na telefonie pomarańczowy, skarpetki pomarańczowe, etc... 😜\nI jak przyjdzie co do czego, to kamizelka też będzie pomarańczowa??\n@Arturdlaczego ukryłeś info ze stopki - namiary na Ciebie w FB, Twitterze itd.??\n@Misiek62, bo niewiele osób klikało, więc uznałem, że ejst zbędne i nie ma co zaśmiecać stopki 🙂 Jakby coś to mam prywatną stronę i tam wszystkie linki, zapraszam 😄 www.arturgrabias.com 🙂\nHa ha ha @Artur, ja co nieco odwiedziłem z Twojej strony...\nUps, jest tam wiele "grzechów młodości" 😉 Teraz służy głównie do kierowania do zewnętrznych serwisów 🙂\nTo żaden problem, @Misiek62, zaraz skasujemy 6 użytkowników i będziesz można zrobić zrzut.\n...wszyscy wiedzą, że żartuję, prawda? ; )))\nOj tam skasujemy... po prostu czasowo wyłączymy 😉 licznik zredukujemy i po chwili przywrócimy do godności "user" 😄\nZabrzmiało to jak rozmowa na zapleczu warsztatu samochodowego o cofaniu licznika , a tak poza tym coś mnie wieczorkiem tknęło...tak się nakręcamy na ilość użytkowników NO, a to powinno być odwrotnie 🙂 Im mniej tym lepiej...czytać-mniej problemów, chyba że "zwali" nam się tutaj tłum zadowolonych abonentów....


Dodano: 07-11-2018, 19:03\nA niby jak ta dywizja tag teamów na Raw ma wyglądać dobrze, skoro przez ostatnie dwa miesiące pasy kisiły się w tym śmiesznym feudzie wynikającym z niedorzecznego powrotu Shield, przez jeszcze wcześniejsze dwa posiadał je B-Team, a na dodatek jedyne zespoły, które chciało im się promować nie licząc Zigglera i Drew którzy niedługo pewnie się rozpadną, to żałosne New Day, The Bar istniejące tylko dlatego że od dwóch lat na żadnego z tej dwójki nie ma pomysłów, oraz Usosi - wszyscy są na SD? I jeszcze wyjeżdżają z brakiem przekonania do AOP XDDD da się zejść niżej? Revival już utopili, jak teraz jeszcze zakopią AOP to ja nie wiem czy da się upaść jeszcze bardziej. Serio, czy oni kiedykolwiek serwowali gorszy produkt niż obecnie? WM IX, lata 95-96, ktoś coś?\nDodano: 07-11-2018, 19:22\nwłasnie aop dostali pasy maverick jako manager z 3 walki i ma pasy wiec raczej spoko i raczej widzę ich jako top team raw na długo teraz; newday akurat dają radę dość dobrze i raczej dalej będą dawali a na sd każdy może mieć pasy bo dobry poziom, na raw raczej tylko aop\nDodano: 07-11-2018, 19:25\nHost: user-5-173-177-110.play-internet.pl, IP: 5.173.177.110\nMoim zdaniem Ronda jest dobrym pomysłem, zamiast oglądać Reginsa chodź to mało prawdopodobne, ale chcecie oglądać któryś rok ME Regins który jest niezniszczalny po 7 F5?\nJakby dobrze to rozegrali To np Ronda vs Charlotte vs jakaś diva który będzie na poziomie w przykładzie jakiś TLC meczu.\nRonda z każdym RAW wyrabia się na mikrofonie, dodając ile czasu zostało do WM to wyrobi się w ringu.\nMoim zdaniem 1 vs 1 Ronda nie ma sensu ale np takie coś jak kiedyś Cena vs Edge vs Show . jak najbardziej. pokazały już dziewczyny na Evolution że poziomem walki były 90% lepsze od walk panów.\nDodano: 07-11-2018, 19:38\nczy ktos moze mi wytlumaczyc jak wyglada "nie do konca przekonanie" zarzadu wwe do aop? to jest ku rwa wstyd, zenada i komedia. ja rozumiem, ze to co sprawdza sie w nxt niekoniecznie sprawdzi sie w main rosterze ale nie robmy sobie jaj. wwe po prostu nie ma pojecia jak promowac tag teamy, to tyczy sie obu rosterow. przyklad smackdown jest o tyle dobry ze sa tam dwa naturalnie utworzone tag teamy ktore idealnie sie sprawdzaja. new day oraz usos\nDodano: 07-11-2018, 19:42\nAOP moim zdaniem jako TT wyglądają kozak\nDodano: 07-11-2018, 19:58\nHost: cms10.neoplus.adsl.tpnet.pl, IP: 83.31.146.10\nJa się zastanawiam jakie tag teamy wezmą udział w walce eliminacyjnej?\nvs Team SD\nDodano: 07-11-2018, 20:10\nHost: 89-64-42-214.dynamic.chello.pl, IP: 89.64.42.214\nB-Team, Revival, Chad & Bobby, Lucha House Party i Ascension.\nUsos, New Day, Gallows & Anderson, Sanity, Primo & Epico\nDodano: 07-11-2018, 20:49\nWrestling kobiet ssie a każdemu kto uważa że divy w ME WM to dobry pomysł polecam udać się do psychologa.\nW sumie dziwne te ploty o Andrade w ME WM, zawsze w tej walce Vince stawia stare znane marki (Lesnar, Cena, Rock, Reigns).\nSzkoda że i tak CT i HHH wybiją mu ten pomysł z głowy i zastąpią go divami/Lesnarem i Ceną.\nDodano: 07-11-2018, 22:19\nHost: ip-31-0-124-80.multi.internet.cyfrowypolsat.pl, IP: 31.0.124.80\nW takim razie musiałaby się tam udać cała masa ludzi, wliczając w to zawodników, legendy, hall of famerów i ekspertów tego biznesu.\nCałe szczęście, że mamy tu takich ludzi jak kolega, którzy zjedli zęby na pro wrestlingu i są dla nas wszystkim takim wspaniałym przykładem...\nDodano: 07-11-2018, 23:43\nA jak maja być przekonani, jak fani WIECZNIE na coś narzekają? Bryan bez pasa źle. Bryan z pasem źle. Barista wygrywa RR, źle, bo powinien Reigns. Reigns wygrywa źle, bo powinien Bryan. Bryan nie walczy o pas źle. Bryan wygrywa pas w ME WM źle bo terminator. Styles bez pasa źle. Styles z pasem źle. Jakby nie te taśmy Hogana, to fani doprowadziliby do jego jednej, ostatniej walki by potem narzekać ze taki dziadek walczy i zabiera miejsce innym. A najlepsze jest to, ze jeden z drugim i tak to ogląda.\nDodano: 08-11-2018, 01:18\nConnor tutaj właśnie się mylisz. Kobiety naprawdę miło się ogląda i nie widzę wskazań, aby to właśnie one powalczyły w ME WM. One momentami wykręcają lepsze walki od facetów. Myślisz za bardzo stereotypowo no troszkę czasy się zmieniły. Po obserwuj NXT tam każdy dostanie szansę.\nDodano: 08-11-2018, 03:38\nwlasnie NYM - bez przerwy na cos narzekasz tak samo jak wszyscy inni. tyle ze ty piepszysz juz takie glupoty ze rece z *ujem opadaja. ciagle krytykujesz gwiazdy indy i siejesz propagande ze tylko wielkie koksy maja prawo do walk i wyprzedaniu kazdego ME PPV jednak nie mozesz pojac ze wrestling zmienil sie juz na tyle ze w dzisiejszych czasach fani chca ogladac tych mniejszych i zwinniejszych czego przykladem jest sukces NXT (nawet SCSA uznal ze woli ogladac zloty brand niz glowny roster bo NXT przypomina mu oldschool). NJPW jest obecnie najwieksza fedka powoli rywalizujaca z WWE gdzie dominuja zawodnicy z ring skillami a nie wygladem koksow jak w WWF czy WCW. nawet krytykowany przez ciebie Jericho wyprzedal ostatnie WK. dziwie sie ze wogole HBKa nie krytykowales bo w dzisiejszych czasach bylby indy tak samo jak Y2J. a wiesz wogole czemu miedzy innymi WCW upadlo? bo stawiali ciagle tylko na wielkich koksow bez skilli jak Hogan Nash i Goldberg, niedopuszczali tych "mniejszych" do main eventow (Jericho odchodzacy do WWF bo Goldberg jako ten wielki koks nie chcial z nim walczyc to najlepsze podsumowanie), wkoncu dostali nauczke bo fani byli tym znudzeni. goscie z indys udowodnili juz ze moga wyprzedawac hale tak jak Austin Rock czy Cena. Punk byl tym pierwszym, to on wyprzedzil Cene w sprzedarzy merchu w 2011, potem fani tak mocno chcieli Bryana ze Vince nie mial wyjscia i umiescil go w ME WM bo dwoch duzych gosci Batista i Orton nikogo nieobchodzili. obecnie masz Stylesa ktore...\nDodano: 08-11-2018, 03:43\n...obecnie masz Stylesa ktorego kazdy uwielbia i ktory moze byc twarza kazdej federacji a jak wroci Punk to znowu wyprzeda kazde PPV a juz napewno WM na ktorej main event bedzie mial zapewniony bo ten "indys" to nie byle kto. wiec NYM pogodz sie z tym ze dzis ci mniejsi moga byc tak samo popularni jak stare wielkie gwiazdy.\nDodano: 08-11-2018, 07:25\nRonda wykręca bardzo fajne proma. Podejrzewam, że nie dostaje mocno oskryptowanego materiału. No i zdaje się, że jej nie dotyczą pewne pierdoły spod znaku PG więc słowo "bitch" jest używane przez nią regularnie. Brzmi to naturalnie, wygląda to naturalnie. Pasuje do takiej dziewczynki z MMA. Ale jak zobaczę Charlotte w ME WM to po prostu WM będzie dla mnie o jedną walkę krótsze.\nHurra!!! Curt Hawkins powraca. Znowu będzie bił rekordy przegranych walk! Super.\nWWE nie jest przekonane... Oni nigdy nie są przekonani do nikogo i w tym jest problem. Są przekonani tylko do swoich stałych produktów. Roman, Brock, Charlotte, Randy. Na RAW ostatnio na siłę wciskali kogoś żeby zbudować feud Rollins vs Ambrose więc dywizja wygląda słabo. Pogrzebali The Revival, stworzyli jakiś dziwaczny twór Glorious & Gable, dzięki temu Ascension wyglądają wręcz debilnie. Na Smackdown wygląda to troszkę lepiej The New Day, The Bar, The Usos. To są teamy, które zawsze odwalą dobrą walkę. Tylko też powtarzalność robi swoje. Szkoda Rowana i Harpera, bo już zaczęli odświeżanie dywizji, a tu sru znowu kontuzja. Słowem "to dobry początek, żeby zacząć wychodzić z bagna". Myślę że AoP to bardzo dobry początek. Dominujący tag team wokół którego można dopisać dobre story. Rzućmy na pożarcie kurdupli z Lucha cośtam. Niech rozbiją nimi stoły komentatorskie. Niech ich zniszczą. Potem Ascension które i tak jest w dole, potem G&G z którego i tak nic nie wyjdzie. A na koniec dajmy jakiś porządny team i zaczni...\nDodano: 08-11-2018, 07:26\nA na koniec dajmy jakiś porządny team i zacznijmy budować dywizję na zgliszczach. Odświeżyć The Revival, rozbić G&G, połączyć nowe TT. Wyrzucić kloaczną komedię Vinca i zacząć pisać storyliny.\nAch ten fantasy booking.\nA na koniec powiem tylko Velveteen! Velveteen! Velveteen! Velveteen! Velveteen!\nMożna pisać dobre story? Można. Można wypromować czarnoskórego atletycznego Michała Szpaka na gwiazdę wrestlingu i być może posiadacza pasa? Można. Można nakłonić fanów, żeby go pokochali? Można.\nDodano: 08-11-2018, 07:41\nHost: apn-37-248-161-70.dynamic.gprs.plus.pl, IP: 37.248.161.70\nWłaśnie jak to jest że wrestlerzy którzy w nxt wyglądają świetnie i są gwiazdami robiącymi dobre show trafiają do głównych rosterów i jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki stają się bez płciowi i nijacy- booking,booking i jeszcze raz booking.\nDodano: 08-11-2018, 08:14\nto skoro jest tak super to dlaczego jest tak do dupy. Ratingi lecą w dół zainteresowanie również,obecnie fani wwe to banda geeków która wychowała się na cenie,aha i przede wszystkich smarki wbijcie to do swoich główek że w WWE zawsze liczył się mic skill, charyzma, goście tacy jak michaels hart guerrero benoit byli wręcz koksami przy jakiś balorach czy Nakamurach, ale właśnie dla dzisiejszych smarków taki nakamura powykręca ryja na lewo i prawo i oni już uważają że ten gość ma charyzmę i zasługuje na main event, a balor to już w ogóle powinien pokonać lesnara to jest śmiech na sali\nDodano: 08-11-2018, 10:08\nHost: user-5-173-48-249.play-internet.pl, IP: 5.173.48.249\nJakbys obejrzał Balora w njpw byś wiedział, że daje radę za mikrofonem. No ale po co mu dawac mikrofon czy push, lepiej podkładac Corbinowi czy Lashleyowi\nDodano: 08-11-2018, 11:12\nnxt ma kompletnie inna publike niz glowny roster, wezmy sobie za przyklad Eliasa. facet jest kaleczny w ringu, po prostu jeden z najgorszych jacy są aktualnie w wwe. jak byl w nxt ludzie sie z niego smiali, typ wielokrotnie probowal dogadac sie z tlumem na mikrofonie jednak oni nie dawali mi zadnych szans. bo tam zbieraja sie ludzie ktorym o wiele bardziej zalezy na akcji miedzy linami. odwrotna sytuacja jest w main rosterze, elias jest tak kochany pomimo tego ze w ringu dalej prezentuje poziom gowna. dlatego nxt nie powinno byc rozwojowka bo trafia w kompletnie inny rodzaj widza, totalny kretyn wymyslil nazywanie nxt jako "development area" przed glownym brandem bo to tak nie dziala.\na dla pana wyzej, na corbina mozecie gadac co chcecie jednak lashley byl jednym z najlepszych heeli w tna oraz jedna z najbardziej over postaci za tamtych czasow. to jest kolejny przyklad tego jak bardzo widzowie dwoch federacji sie roznia. oczywiscie booking tez ma znaczenie, jednak nie tak duza jak wiele osob mysli