„Robić dobrze, nawet robiąc źle” – pamiętnik więzienny Piotra Ratyńskiego – cz. III | GRECJA W OGNIU | Nieregularne informacje o sytuacji w kryzysowej Grecji\n/ Opublikowano 2035 dni temu /\nZa chwilę idziemy na spacer.Wyprowadzają nas na spacer.Włożyłem dwie pary skarpet.Jest już listopad,kłęby pary buchają nam z pysków,a ja nadal chodzę w trampkach.Sciany cel straszliwie zimne.Nie można się o nie opierać.Mrożą nawet przez dwie koszule i bluzę.Sedes straszliwie śmierdzi.Nie potrafiłem go umyć.Jest okropnie zapuszczony.Rdzawy,cuchnący nalot pokrywa niemal całą powieżchnię.Otwarcie klapy każdorazowo sprowadza falę smrodu.Kwaśnego,stęchłego smrodu.\nWczoraj,włożyłem sztruksy i pochyliłem się aby zawiązać sznurowadła.Poczułem się bardzo dobrze.W cywilnym ubraniu,zawiązywać białe sznurówki sportowych butów.Moje ręce wydały mi się ładne.Jakby trochę,ręce męszczyzny.Całe ciało szczupłe i gibkie.Zupełnie tak jakbym dopiero co wrócił z pływalni lub sportowego boiska nie zaś zdjął nieświeżą piżamę i jasną,szpitalną (więzienną) koszulę. Pozostałem tak dłuższą chwilę.Nikt nie zwracał na mnie uwagi.Tak mi się przynajmniej wydawało.X pisał skargę do rzecznika praw obywatelskich.Y leżał z otwartymi oczami.Już na spacerze zrozumiałem sens refrenu:”Piękne są tylko chwile”.On uśmiecha się do mnie.Jeszcze nie chwycił.Poprzez jazgot selfprezentacyjnych rozmów nadaję mu przez całą długość pokoju! „Piękne są tylko chwile”.Dopiero wtedy widzę w jego oczach,że zgadza się ze mną.Chciałem napisać,że robi mi się przyjemnie ale nie byłoby to w zupełności tym o co wtedy chodziło.Niech wam jednak będzie:i wtedy zrobiło mi się przyjemnie.Jeśli ktoś myśli tak jak ja to jest nas dwuch!\nMiałem sen.Wysiadłem gdzieś w centralnej Rosji na wielkim zatłoczonym dworcu prowincjonalnego miasta.\nNa Litwie każdy porusza się jakby w cudzej skórze.Wszyscy sprawują kontrolę.Są zaszachowani.W jakiś wietrzny dzień wyszedłem na drugą stronę Rossy.Szedłem wzdłuż torów kolejowych za jakąś maleńką dziewczynką,która była prowadzona (pod opieką) przez harta.\nTo,że była biedna,maleńka Poleczka… podskakiwała jak czerwony pajacyk.Byłem oddalony od niej o 100 m.\nStarałem się nie spłoszyć jej.Cudownie natóralna.\nSądziła,że jest absolutnie sama.Tylko ona i jej poważny przyjaciel.Śliczna.Podrygiwała niczym rusałka.Mówiła do swojego psa trzymając oburącz jego głowę.Opuściło mnie zmęczenie.Chciałem tak iść za nią aż za choryzont.\nOtrzymałem list z którego nic nie mogłem zrozumieć.Chyba była to jakaś pomyłka.Treść częściowo pasowała do moich spraw, ale całość jakby przeznaczona dla innej osoby.Nieważne.Przestałem wychodzić na spacery.Nic mi się nie chce.Myśleć mi się nie chce.Niewiele czytam.A jeżeli nawet to żeczy błache.\nTo nie do wiary,ale słuchamy muzyki,mówimy: szamią? nie szamać! Bony „M” i puszczamy bąki.Dławimy się śmiechem.Ktoś krzyczy:każdy bawi się jak umie! Szlagier ostatnich dni.Przed otwarciem klapy sedesu mówimy formułkę:szamią? Nie szamać! I powtarzamy ostatnie słowa jakie padały w rozmowie,TV lub radiu.Z przykrością konstatuje,że bywa to śmieszne.\nWstydzę się tego.I zalewam łzami.\nMoja siostra nie otrzymała widzenia.Wysłała mi paczkę.Cukier,herbata,cebula,mleko,jabłka,kakao…słowem wszystko to czego potrzebuję.Ciekawe czy ona zdaje sobie w pełni sprawę jak bardzo mi pomaga.\nDrogi pamiętniczku.Bialutki powierniczku.Rozchyl swe pachnące stroniczki,abym mógł poszeptać ze sobą. Przyjmij,bezgłośnie to wszystko,pisane na górnym koju zasłanym brudnym,nieświeżym kocem.\nBądź dla mnie namiastką życzliwych ramion i rytmicznie bijącej piersi.Poddawaj mi się bez cienia skruchy.Przejdźmy razem ten odcinek.Wyobraźmy sobie,że to tylko sen.Nawet nie dodam słowa:zły.To tylko sen,sen o uniwersytecie.Takiej uczelni na którą papiery złożyłeś w wieku 13,12 lat.Jak do tej pory dostałeś to czego chciałeś.Bądź więc zadowolony. Pomyśl:jeżeli dalej nie opuści cię szczęście,”Szczęście” (może ktoś tak by wolał) to będzie jeszcze kolorowo.Kiedy pomyślę o tym,dostaję dreszczy.Po wyjściu na wolność muszę przyłożyć większą wagę do tego,od czego tak skutecznie uciekałem.Zajmę się żeczywistością.To jasne,że nie oprę się sposobności.Na co? Ba! To tak oczywiste! Że aż opadają ręce.Nie należy tego robić lecz ja się wyłamię,nigdy nie wolno mówić wprost takich rzeczy.Lękam się jednak iż inaczej umknie mi to.Zrozumiałem co to znaczy odnaleźć siebie.I nawet odnalazłem.Wszystko to co ostatnio przeżyłem było niezwykle ważkie.Marichuanowy seans w noc poprzedzającą wyjazd do Wilna.Pobyt TAM.Więzienie,bujka. Obie jak się okazuje były bardzo istotne.Przekonałem się kim teraz jestem.To takie banalne,a ja inaczej nie potrafię!\nPragnąłbym (ach,jak subtelnie!) być nieco bardziej skomplikowanym.Z czymś takim byłoby mi do twarzy.Tak,to jest miłe.Mówi się inteligentny chłopak.O jest coś ważniejszego.Mniej mówić.Zwłaszcza o sobie.Marsowa mina,powściągliwość.Trzeba być tajemniczym.Sprawiać wrażenie człowieka sukcesu.Kogoś,kto zawsze ma coś w zanadrzu.Nieograniczone możliwości rozwoju.Jasna przyszłość.Sportowa sylwetka.Żadnych słabości,choć już obowiązkowa jest maska litości nad nieudacznikami.Można się litować-obiegowe określenie: wrażliwość.Porządana.Dobrze jest być w białym swetrze z opaloną twarzą i zmieżwionymi, puszystymi włosami.Blondyn. O! I koniecznie lśniące zęby.\nOd miesiąca nie brałem notatnika,mojego notatniczka,do ręki.Unikałem go wszelkimi sposoby.Wracać pamięcią,cofać się by powtarzać to co się zdarzyło dni lub tygodnie temu? Nie…jestem zbyt leniwy.A wydarzyło się bardzo wiele…ale stop! Dosyć już na wstępie.Ani słowa więcej.Zrozumiałem wstrzemięźliwość weteranów dramatycznych wypadków.Jak opisać komuś siedzącemu w wygodnym fotelu własne wrażenia z wnętrza płonącego budynku czy pokładu tonącej łodzi? Spiłem kiedyś litewskiego uczestnika wojny w Afganistanie.Zamiast się zwierzać zaczął płakać i błagać mnie o wybaczenie. Myślałem że udaje.Po prostu-gra.Kombatant! Wystękał,że doskwierało im pragnienie.Spękanymi do krwi ustami żuli górski mech,aby nie oszaleć.Proste pytanie: z czego strzelali do was? Odp: ze wszystkiego.A zresztą,nie wiem bo nie wystawiałem głowy!\nMoje wrażenie z kryminału? Pustka,samotność? Tęsknota za błękitem nieba? Nic podobnego! Pierwsze skojarzenie-puszczanie bąków,inaczej:pierdzenie.\nByłem przekonany,że za miesiąc skończę 23 lata.Jednak ktoś uświadomił mi,że to będzie 24 lat.Przeraziłem się.Jakgdyby ktoś niepostrzeżenie skradł mi całe 12 miesięcy życia.Wróciłem do celi w lekkim szoku.Dookoła całe mrowie starczych 19-latków.Grobowych,przepitych z chropowatymi głosami 17-letnich złodzieji.Dzisiaj ktoś mnie zagadnął ile ja mam w końcu lat (sic!) Kiedy moje usta artykółowały odpowiedź,słuchałem tego ze zdumieniem.Jestem już dorosły.Dorosły facet.To do czegoś zobowiązuje.Tylko nie bardzo wiem do czego.Chyba idzie tu o odpowiedzialność. Dorośli ludzie są zawsze za coś odpowiedzialni.I cyniczni.A dobroć to naiwność.Naiwność zaś to infantylizm.Infantylne są dzieci więc jak u licha mogę być dorosły starając się byc poprostu dobrym ?!\nOtrzymałem paczkę żywnościową z lipnym adresem nadawcy. Ciekawe,kto to może być? Wspaniałe wydażenie.Doniosłe wydażenie.Jestem tutaj sam,ale znowu nie tak do końca!\nWigilia.Moja najlepsza.Od tej pory przestanie mi się kojażyć z prezentami.Jakaś kobieta zaczęła czytać na głos:\nPiszę Ci,synku,list z daleka,z domu\nwspominam dawne dni-i po kryjomu\npłaczę…Ty synku zrozumiesz łzy matki.\nWszystkim stanęły łzy w oczach.Wszystkim,bez wyjątku.Poza tym mnustwo zażenowania.Ksiądz robił co mógł,sklejał imprezę,latał z każdej strony.Spiewaliśmy kolędy.Czegoś takiego nigdy przedtem nie słyszałem.50 złodzieji ryczy przy otwartych oknach:”Dzisiaj w Betlejem…”\nKtoś nie chciał niczym się częstować-grypsujący.To byłoby kulawo! Sztywniak.Złodzieje zaczęli dzielić się opłatkami.Wychowawcy i naczelnik również.Stałem pomiędzy tymi grupami z opłatkiem w ręku.Po chwili wachania zacząłem składać życzenia pracownikom.Kilku złodzieji poszło za moim przykładem.Jeszcze nie znam skutków wigilijnej wylewności.Zdumienie.\nUczyniłem coś bardzo złego.Czuję przemożny wstyd.Jestem zakłamanym gnojkiem.Jeśli powiem komuś o tym co się w dniu dzisiejszym stało, to będzie to wyłącznie na wielkim haju.To,że tak musi być,to takrze wina innych.Może nawet bardziej niż moja.Ja jestem gotów mówić,ale kto jest gotów słuchać? Znak zapytania wielki niczym sterta pięciu miliardów ludzi.Ta historia jest mimo wszystko pouczająca.Koniec końców to moja wina.Gaszę papierosa w puszce po konserwie rybnej.Panie „Życie Wewnętrzne”,kiedy poznam kogoś,komu będę mógł o tym wszystkim powiedzieć? Nie wolno postępować niesprawiedliwie. Zapisuję chociaż wydawało mi się,że wiem o tym.Zapisuję-by pamiętać.Co ja czynię,że wciąż zwiększam różnicę pomiędzy tym jaki jestem,a tym jaki chciałbym być.Shizofrenia.\nJeśli tak,to ta z tych nabytych.Shizol.Thuż.\nCzym dłużej tu przebywam,tym bardziej zaciera mi się wizerunek wolności.Życie bieżące więzienia,absurdów i bezduszności,jakby postawione do góry nogami, zaskakujące-straszliwie niechciane;wypełnia treścią całego mnie.Angażuje bez reszty niepozostawiając ani kszty miejsca na nawet niewinne marzenia o spokojnym,banalnym życiu. Chwilami czuję się jak w oku zwariowanego cyklonu. Zaprojektowanego w atelier idiotyzmu.\nPrzez te cztery miesiące zamknięcia przetoczyły sie po moim karku tabuny wydażeń.Mam tu więcej przygód niż na wolności.Jestem bezwolną,inercyjną pacynką.Mogę jedynie krzywić twarz w grymasie niezadowolenia.Co jeszcze znajduje się przedemną? Przez co przejdę nim wyniosę na wolność swoją torbę pełną ksiązke?\nCo mi zgotowano na jutro?! Gdybym się jeszcze tak zaraził chorobą weneryczną poprzez źle zdezynfekowane spodnie okrzykną mnie łajdakiem,dziwkarzem.Oplują mnie,miast przeprosić.Świat się kręci,a ja wraz z nim.\nZ wolna przestaję być pewnym czego tak naprawdę chcę.Coraz częściej maży mi się tylko fragment,stop klatka.W każdym bądź razie zero pomysłów na całe życie.Jak łatwo jest nienawidzieć ten kraj.W kilka miesięcy wyssał ze mnie wszystkie żywotne siły.Kiedy mi źle,kiedy mam depresję nie pocieszam się niczym jasnym.Zdetonować trotyl w Mariocie-ot co! Oczami wyobraźni widzę skutki.Od razu lepiej.Lżej oddychać.Można się w końcu odprężyć.\nChciałbym mieć coś za sobą.Stabilny fundament? Tak.Wiktoriańską architekturę w tle i ludzi…określonych. Nie,tych zakompleksionych fatalistów.Cholerne pijawki! Sama energia niszczenia.Kciuki do dołu zamiast orła na czerwonym tle.Satysfakcja niszczenia.No,to mam coś,co mnie tłumaczy. Za granicą chce mi się wszystko.Tutaj-odczówam jedynie pragnienie ucieczki.Jak to świetnie,że mam chociaż Ciebie,ty pieprzony dzienniczku-samotniczkó.\nZlazłem z koja przed dziesiątą.Bogdan wciąż śpi.To lepiej.Twarz mam opuchniętą.W ustach czuję niesmak.Będzie to moja pierwsza wigilia,którą spędzę w piżamie.Robię czekoladę.Taką świąteczną.Sypię nieco więcej mleka w proszku i granulowanej czekolady.Wesołych świąt! Pochylam głowę nad betonowym blatem stołu i słucham jak ziomek oprużnia wypełniony przez noc pęcheż.\nŚwięta Bożego Narodzenia.Betlejemska Gwiazdka.Śnieżek pruszy w okna.\nNiedzielny wieczór.Koniec świąt.Mam zupełną pustkę w głowie.W lutym będzie to mój ósmy miesiąc aresztu.24 lata z tego prawie jedno w więzieniu.Gdyby nie ja,to kompletnie niepotrzebnie.Nikt z tego nie skorzystał-poza mną.Tylko co z tym zrobić po tamtej stronie murów? Mógłbym spędzić tu jeszcze sto takich miesięcy i żadnemu anarchiście by mnie nie zabrakło.Być żołnierzem nieistniejącej wojny to prawdziwa tragedia.Ja zaś jestem jeńcem wojennym. Pozbawionym wolności.Od kurdów i Palestyńczyków nietrudno usłyszeć słowa wdzięczności.Od anarchistów zaś jedynie zarzóty i oszczerstwa.Na czarnych sztandarach należałoby złotą czcionką wypisać:”PARANOJA”.To dokładnie odzwierciedla stan naszych umysłów.\n*Otrzymałem krótki list od matki.Dlaczego nie piszesz? A o czym mam ci pisać? Ty sie nie zmieniłaś.Lituję się nad Tobą – z mojego powodu.To jest najgorsze.Czuję się niczym wędrowiec po środku pustyni.Pustka po choryzont.A mnie nie chce się nawet maszerować.Nawet nie mogę powiedzieć sobie:rzócam to wszystko! I wrócić.Nie mam dokąd. Przecież nie do swojego pokoiku na drugim piętrze.W miasteczku gdzie nigdy nic się nie dzieje.Miasteczko „Nic Nigdy Się Nie Dzieje”.Brudny chodnik,poszarpane ulice.Grube kobiety z czerwonymi,kluhowatymi nosami.Wszyscy sprawiają wrażenie, jakgdyby nadal byli zmuszeni walczyć o wszystko za pomocą pięści.Może nawet tak nie jest,ale byłaby to dla mnie wielka niespodzianka.Nic tych ludzi nie łączy.Starają się nie mieć ze sobą nic wspólnego.Chyba oceniają się właściwie.Brzydzą się sobą,a nawet gardzą.Jednak to,czego się wstydzą w innych wynosza u siebie za cnotę.Jeśli jesteś sceptyczny to możesz dostać pięścią w nos! Więc lepiej ówierz!\nNiesposób od tego uciec,lecz nie ma możliwości,by przejść obok.W 1985-88 rzeczywistość była dla mnie potwornie ciężką czapą,przytłaczającą nas wszystkich swym betonowym ogromem.Socjalizm w rozkwicie.Szarzy ludzie,marazm. Anonimowość osiedli mieszkaniowych.Jednak wiadomo było czemu się tak dzieje,kto tym powoduje.Nasze kolorowe środowisko było niczym życiodajna oaza.Niewielu gubiło,a każdy kto tam dotarł był uratowany.Teraz wszystko uległo radykalnej zmianie.Czasza (tak autor nazywa system PRL – przyp.red.) zniknęła,ale nas wszystkich wepchnięto na równię pochylą.Nikt się za nikim nie ogląda.Bez znaczenia czy powiesz,spadają czy się wznoszą,ale ten kto zostaje w tyle,zostaje sam.I nie ma mowy o jakiś oazach,o jakiś azylach.Chyba,że o takich które wyłącznie gubią.\nDzisiaj w łaźni ktoś zabrał mi prześcieradło.Nawet nie wiem jakich słów użyć by to opisać.Tego jak się czułem.Nie,żeby mną to wstrząsneło.Tylko Chryste,kim są ludzie,którzy robią innym takie rzeczy? Czemu tak…? Siedzę zgarbiony przy stole,twarz trzymam ukrytą w dłoniach..Przestrzenie Australii,rozległe pampasy Argentyny.Może właśnie w ten sposób.Boję się jednakrze tego,że kiedyś mógłbym zbyt mocno tęsknić.Tęsknić i wrócić już do kompletnie obcego kraju.W którym nie będzie nikogo.\nChciałbym mieć ranczo.Najbliższych sąsiadów dopiero za choryzontem.Rąbać drewno.Jeździć konno.Szaleńczo wjechać na trawiastą górę i wygodnie rozparty w głębokim siodle trwać tak przy wschodzie słońca.Świat jest piękny niczym stary fresk.Trzeba tylko zbliżyć się do tych miejsc w których treść przebija poprzez lata cywilizacyjnego brudu.\nTylko nie chciałbym być sam.Bardzo bym nie chciał.Uniknąć samotności.Za wszelką cenę.Być samotnym pośród tysięcy ludzi w centrum wielkiego miasta a być samotnym twarzą w twarz z tym wszystkim co się stopniowo odrzóca,od czego odchodzą pokolenia…uparcie z napiętymi rzyłami szyi i skroni.Wysunięta do przodu głową i wyszczerzoną szczęką.\nTak naprawdę,to powoli przestaję myśleć o wolności.Nadal chciałbym wyjść,ale jakgdyby z przyzwyczajenia.Nachodzi mnie mnustwo lęków.Niezupełnie iracjonalnych.Budzę się często w nocy z przerażającą wizją przed oczyma.Toważyszy mi ona wtedy przez resztę dnia.\nPowiem ci coś,co w sumie mam na końcu języka od bardzo dawna.Niepodoba mi się,wcale,a wcale,kiedy tak mówisz,kiedy tak się zachowujesz.Nie strugaj mężczyzny,nie próbuj.Nic na siłę.Nie do twarzy ci z tym.Nie tobie.\n-Słuchaj, ja niczego nie usiłuję.Nie teraz.Nie musze niczego grać.Przynajmniej nie teraz,nie przy tobie.ja niczego nie muszę!\nWięcej,dostaję nawet to,co otrzymuje tylko część z kobiet.A uwierz mi,każda tego pragnie.Mnie samemu właśnie to bardziej się podoba.Zastrzeżone dla tych nielicznych o malowanych ustach.\nZostało zaledwie 9 dni do mojej rozprawy sądowej.Ostatni miesiąc był bezbrzeżnie jałowy.Czegoś takiego nie przeżyłem nigdy dotąd.Czas w całości wypełniony oczekiwaniem.Boję się.Boję się jakiś uwag pod moim adresem ze strony niegdysiejszych towarzyszy.Jeszcze dwa lata temu tuż po moim aresztowaniu,rozklejali plakaty z żądaniem uwolnienia mnie.Teraz,niektórzy wprost nienawidzą mnie,a ja nie potrafię sobie z tym poradzić.Nie czuję się na siłach tak po prostu wzruszyć nad tym ramionami.Jeszcze nie tak dawno byliśmy prawdziwymi,jak się zdawało,przyjaciółmi.Dzisiaj plują na wszystko co razem czciliśmy.Widziałem Fafę w telewizji.Uczestniczył w organizowaniu zbiórki pieniędzy na rzecz „Orkiestry Świątecznej”.Przeraźliwie odmieniony. Okrutna,bezrozumna twarz.Straszliwy egoista.Pazerny na każde swoje słowo,mogące być zarejestrowane w kamerze.Tak myślę coż można by poradzić na okrucieństwo i bezmyślność. Coż takiego siedzi w niektórych ludziach,że pozwala im na tak olbrzymie wolty w życiu.Widziałem coś takiego: w gronie Szwedów,Niemców,Anglików i Amerykanów ktoś zachował się agresywnie.Nic strasznego.Coś czego my byśmy nawet nie spostrzegli.Ot po prostu,ktoś komuś nazbyt energicznie odmówił dodatkowej porcji ciastek.Tylko,że to,tam i wtedy, spotkało się z natychmiastową dezaprobatą.Wszystkich. Absolutnie wszystkich.Było to widać i słychać.Nikt nie miał wątpliwości co bywa tutaj niemile widziane.Wśród nas uchodzi wszystko.Byle by tylko wymierzone było w osobę trzecią.To wielce prawdopodobne,że i na nas przyjdzie kolej.Wszystko w swoim czasie,lecz póki co kochamy się jak nigdy dotąd.Choroba uczuć.Uczuciowe dzieci.Maleńkie,niedoświadczone, nieświadome niebezpieczeństw życia,bobasy.To mi się nie podoba.To mi sie nie podoba.Nienawidzę tego!\nZa pięć dni rozprawa.Sąd.Nie mogę spać.Całymi nocami toczę urojone rozmowy z sędzią,prokuratorem,współoskarzonymi.Po włosku rozmawiam z Valentinem.Opowiadam mu o wszystkim. Siedzimy na parkingu,jak dawniej,w jego samochodzie. Patrzymy przed siebie i rozmawiamy.On trzyma ręce na kierownicy.Jest noc,cisza i spokuj.Nikogo nie ma w zasięgu wzroku.Nikt nam nie przeszkadza.My zaś,nie zawadzamy nikomu.\n„Mieszać” to jakby wspinać się po linie w bardzo gęstej mgle.Czym wyżej,tym bardziej znikasz z pola widzenia,wciąż krygującym się na dole.Po pewnym czasie można pozwolić sobie na ignorowanie ich.Nie moga być pomocni w niczym.Czym wyżej,tym upadek bywa dotkliwszy.Są tacy,którzy zwalają się z hukiem i obolali wdrapują z powrotem.Są naprawdę nieliczni.Intrygują,ale i odpychają.Zwiastują zagrożenie.\nJuż ich pojawienie się oznacza kres dotychczasowego spokoju,koniec gnilnej stabilizacji.Czym wyżej w mlecznej mgle,tym samotniej.\nNa samym szczycie są już tylko zapomniane legendy.Nikogo z kim możnaby przypalić.\nJa upadłem z bardzo wysoka.Mam przeczucie,że kolejny wypadek będzie ostateczny.Będzie to bardzo,bardzo poważny wypadek.\nDo rozprawy zostały zaledwie cztery dni.Mam grypę.Jestem zakatarzony.Jutro sobota,więc może ktoś mnie odwiedzi.Ni stąd,ni z owąd przepełniony jestem niejasnym optymizmem. Nawet zaczyna mi się wydawać,że będę potrafił przekonać prokuratora i skład sędziowski,aby pozwolili mi odpowiadać z wolnej stopy.Obym tylko nie przeżył rozczarowania.Muszę zachować zdrowy rozsądek.Nie jest to jednak takie proste gdy jedynym partnerem nocnych rozmów jestem ja sam.Chwilami odnoszę wrażenie,że zdołam powiedzieć sędziemu absolutnie wszystko co było z mojej strony do powiedzenia.Powtarzam się więc mając przed oczami ruchy swoich rąk.Jaki byłby ten pierwszy dzień wolności? Rano wycieczka do lasu, niewykluczone,że odwiedzę kogoś.No i nacieszę się domem,muzyką.Rozpakuję przywiezione książki.\n„A kiedy będzie już po wszystkim,kiedy to wszystko zabiega się na śmierć: …rozkosz występowania wśród mas…powiewania flagami całą grupą… Przyjdzie wtedy ktoś,kto dokona druzgocącego odkrycia: odkryje jednostkę ludzką.Powie wówczas: jest taki organizm zwany człowiekiem,o niego chodzi.I czy jest szczęśliwy,oto jest pytanie.Ażeby był wolny,oto cel.Grupy są czymś drugorzędnym… państwo jest czymś drugorzędnym.Nie o to idzie,żeby państwo żyło – niech żyje człowiek!”\nJestem ci niezmiernie wdzięczny za to,że przyjechałeś na moją rozprawę sądową.Nawet sobie nie wyobrażasz jak bardzo jest mi to potrzebne.Nie mogę się pogodzić z tym,że Fafa i ten drugi chłopak (niski) wprost bali się zetknąć z moim wzrokiem.Zupełnie jakbym był trendowaty.Mają do mnie pretensję ?\nBoże, za to,że pozostałem wierny temu,co było dla nas absolutnie wszystkim,zupełnie niedawno ?\nKiedy widzę jak wielkie spustoszenie wśród nas uczynił miniony okres,jak stopniowo wszyscy się wykruszają,to odechciewa mi się żyć.Staram się unikać myśli na ten temat.Odprężyć się.Nie jest mi jednak łatwo.\nCałymi nocami leżę na plecach z otwartymi oczami i toczę wewnętrzny dialog.Setki ważnych i nieważnych żeczy mówię tysiącom ludzi. Znajomych i nieznajomych.\nSprawa w Gdańsku załamała we mnie wiarę w człowieczeństwo. Może nie tak do końca,ale trudno mi będzie o utraconą dziewiczość sądów.\nNie chodzi mi o to,że zeznają – i ja przecież zeznaję.Po prostu nie chcemy tracić życia w więzieniu.To nie może być naganne.Musisz to zrozumieć.\nJednak,zrezygnowali z prawdy na żecz prostszej do pojęcia koncepcji winy.Nie są w stanie udźwignąć odpowiedzialności za to co uczynili.\nŁatwo było rzócać butelki z benzyną i toczyć ambicjonalne boje o przywódczą rolę,trudniej zaś,stawić czoła odpowiedzialności.\nDopiero teraz doceniam twoje stanowisko w kwestii ewentualnego odbywania kary.W przeddzień procesu powiedziałeś,że jeśli dostaniesz większy wyrok – skończysz ze sobą.Uznałem to za przejaw tchurzostwa,tendencję ucieczkową.Lecz spójrz dzisiaj na tamtych łajdaków.\nZaświadczenie od psychiatry czy z namowy kolegi! Stara gadka! Koledzy namówili,on by tego nigdy nie był w stanie zrobić.\nChce mi się płakać.Jeszcze wczoraj mieli poczucie,że są prawdziwie wspaniali,a dziś…\nNo coż.Może sądzą podobnie,to ja jestem tym złym.To przecież przezemnie! To ja dałem się złapać! Mea culpa…\nNiepostrzeżenie przywykłem do więziennego trybu życia.Myśl,że na wolności tak wiele się dzieje,że trzeba podejmować decyzje odnośnie każdego drobiazgu napawa mnie lękiem.Będzie mi trudno w pierwszych dniach na świerzym powietrzu.Dalej jednak mam w sobie mnustwo sił witalnych. Chyba w dalszym ciągu byłbym w stanie użądzić sobie życie,takie poprostu.Tak aby cieszyć się każdym dniem.Nie wiem jednak jak to będzie wyglądało póżniej.Czuję się z tym podle.\nRozumiesz,po raz pierwszy jestem gotów tego spróbować,a tymczasem nie mogę nawet wyjść do sklepu po mleko.\nŻycie płata niezłe figle.Marzy mi się choć jedna,jedyna żecz od tego kraju,prezent za który mógłbym być wdzięczny.Było by mi łatwiej.\nPogodziłem się bowiem z myślą,że będę musiał,mimo wszystko, egzystować w tym kraju.Mam pewne plany i chciałbym je zrealizować.Chyba nawet mogę ci o nich napisać.Nie ówierzysz!\nSpokojna praca,zajmę się muzyką (zrobię kilka bębnów) i kulturalna pomoc wileńskim Polakom.Przeprowadzę się do Białegostoku.\nŻyczę ci,abyś takrze ułożył sobie życie po najniższej linii oporu.I nie oglądaj TV! Narazie,inaczej nie można.\nMoże kiedyś,tutaj albo gdzieś,w jakimś punkcie na ziemi będziemy bardzo potrzebni i na taką chwilę trzeba się przygotować.A to w naszej sytuacji znaczy przeżyć i nie oszaleć.Zacisnąć zęby,a wzrok wlepić w podłogę.Bo inaczej sami się wykończymy.\nNiestety to rok 1993,nie zaś 1936 w Hiszpanii.I nic się nie da zrobić.Wiemy to obaj-próbowaliśmy !!!\nJeśli puszczą mnie po kolejnej rozprawie na wolność to chciałbym pojechać do Ciebie na jedną noc.Mam ci tak dużo do opowiedzenia.\nP.S pozdrów tam kogoś,kto by jeszcze tego chciał.\nBogdan wyleciał karnie na izolatkę.Do mojej celi wjechał starszy,siwy pan.Jest bardzo spokojny.Ja zaś wylądowałem na górnym koju.Tuż obok lipa.Czuję się jakbym leżał na placu spacerowym.Przez ulotną chwilę niepewności opanowało mną niezrozumiałe przekonanie,że za momencik trzasną z chukiem zamki w stalowych drzwiach celi i oddziałowy tonem kelnera zapowiadającego nadejście oczekiwanej potrawy zaanonsuje: „Pakuj się! Wychodzisz na wolność”.Strofowałem się za te myśli.Wiedziałem,mogą być bowiem niezwykle niebezpieczne. Coż z tego! Kiedy pragnienie wolności to obecnie moja słabość rzędu najwyższego.Tuż za pragnieniem pragnienia. Afirmacja absolutu.Punkt najwyższy-ostateczny.\nSzczyt z którego można już zawrócić.\nCzasem powraca wspomnienie zajścia z Rosjaninem. Podświadomie napinam wszystkie mięśnie.Każda najdrobniejsza komurka mego ciała drży niczym rakieta gotowa do startu.Czuję się jak przyklejony do ściany w ogarniętym pożogą pokoju.\nW dniu rozprawy Fafa wyglądał niezwykle kiepsko.Żadkie włosy zaczesane do tyłu,blada,chorobliwa cera. Szczupłe,wręcz chude ciało.Niezwykle silne napięcie na twarzy.Wyglądał jakgdyby ktoś wypuścił z niego powietrze.\n„Małpa” był w czarnej szwedce.Włosy przystrzyżone bardzo krótko.Zacięta twarz.Chmurne oblicze.\nKielas ukrył twarz w dłoniach kiedy adwokat odczytywał oświadczenie o jego ograniczonej poczytalności.Sprawiał wrażenie kogoś o kim mówi się: „pragnąłby zaryć się pod ziemią”.Całość sprawiała wrogie wrażenie.Zobaczyłem to czego się spodziewałem.Śmiech,ale to zwyczajny spisek przeciwko mnie.\nJedynie na obliczu Fafy dostrzegłem lekkie wyżuty sumienia. Jednak nie krępuje go to zbytnio.Nie zanosi się na to aby oszczędzał się cokolwiek.\nPo trzech miesiącach dekownictwa w celi wyszedłem na spacer.Po czterech minutach prosiłem dyżurnego policjanta aby zabrał mnie spowrotem.Działo się to kilka godzin temu ale sam już nie wiem jak o tym myśleć.Co powoduje ludźmi by byli tak okrutni i bezwzględni.Przecież nie trzeba było mi ubliżać ani tym bardziej wpychać do brudnej kałuży.Nic to przecież nie zmieniło.Nikomu się nie przysłużyło.Może tylko ktoś poprawił sobie samopoczucie.Niewiele.Takim kosztem. Cały czas dzwięczy mi w uszach kakofonia najgorszych przekleństw jakie słyszałem w życiu.\nZupełnie czym innym jest krutkie zwarcie z bandytą na bezludnej ulicy -twarde i brutalne- ale jakrze różne od doświadczenia przebywania z nim w jednym pomieszczeniu,w zamkniętej przestrzeni.Tęsknię do rzeczy miłych i dobrych, do łagodnej rozmowy,kołyszącej ciszy.Spaceru leśną ścieżką. Szmeru koron drzew.\nPrzebywam w celi z nowym lokatorem.65-letni dziadek oskarżony o morderstwo.Jak twierdzi,od samego początku,już na dole,na pierwszej przejściowej celi zapewniono go,że będzie osadzony ze spokojnym człowiekiem.Bardzo o to prosił.Jest wylękniony.Biedaczysko.\nDni mijają niezwykle ślamazarnie.Obecnie nie jestem w stanie sięgać wyobraźnią dalej niźli do kolejnej rozprawy.Łudzę się,że sędzia pozwoli mi abym odpowiadał z wolnej stopy.\nNiemal jestem gotów błagać o to.Nic nie wskazuje na to abym został zaszczycony zaufaniem Wysokiego Sądu,jestem jednak dobrej myśli.Zwyczajnie nie starcza mi wyobraźni aby ujżeć się w zakładzie karnym.To będzie ponad moje siły.Dedykuję ten wstęp wszystkim młodym,zadziornym anarchistom.\nTeraz właśnie dziadek gramoli się ze swojej gondoli. Pojękuje,stęka i szoruje kapciami w stronę sedesu.Otwiera go i zaczyna lać.Sapie,trzęsie się.Okropność.Po co zabijał tamtego nieszczęśnika?! Wczoraj się rozkleiliśmy. Przegadaliśmy całą godzinę.Bitą godzinę o swoich sprawach. Pocieszenie.\nPsuje się atmosfera w celi.Dziadek,stary,zniedołężniały.Gdy w progu ukazuje się twarz oddziałowego lub pielęgniarki roznoszonej przypisane mu leki,dopalającym się głosem charczy cichutko prośbę o troszeczkę wody.Nieustannie walczę z nim by nie żucał brudnych skarpet w kąt celi,by nie rozstawiał pod ścianami pustych słoików i butelek.Drażni go to,że co drugi dzień zmywam podłogę gorącą wodą z proszkiem.\n-Eh! Po co to?! Zawracanie głowy.\nDusi mnie smrodem „Popularnych”.Walczę aby uchylić odrobinę okno.Nie! Dziadek dogorywa.Oskarżono go o morderstwo.Jak twierdzi,niesłusznie.Żekomo wbił komuś nóż w serce.Noża nie odnaleziono.Dziadek buty miał zalane krwią.W trakcie awantury wpadł w pasję.Ryczał i miotał się na wszystkie strony.Z potworną siłą i energią.Zrobił kuchennym nożem ruch jakby cięcia z takim wyrazem twarzy,że uwierzyłem. Bracie,zabiłeś!\nOto właśnie otwierają się drzwi „zwijać manatki,przenosicie się na inną celę”.\nPotworny bród.Cuchnie stęchlizną.Zlew zapuszczony maksymalnie.Żółte plamy od wylewanej cherbaty.Po brzegach fusy i mokre niedopałki.Na środku podłogi zieje w betonie metrowa dziura wypełniona kostkami betonu.Wszystko spowite miałem i pyłem.Atmosfera budowlanej pakamery.Brakuje tylko mokrych kufajek i gumofilców.\nZakładam elektrykę (kabelki od buzały), rozkładamy swoje manele.Trwa to bardzo długo.Jesteśmy przygnębieni.Często po prostu stoimy z opuszczonymi rękami.Jest nam przykro.\nKolejna przeprowadzka.Tym razem pod celę nr.51.Moim towarzyszem niedoli jest cygan.Niski,o twarzy przywodzącej na myśl steraną podeszwę sandała.Wygląda na 55 lat,a ma 35 lat.Prawdopodobnie jest analfabetą,więc mogę pisać swobodnie.On takrze przechodził z celi pod celę,uciekając przed nienawiścią,w tym wypadku o podłożu rasowym.Przy mnie jednak,jakgdyby odżył.Od pięciu minut gotuje się nastawiona przez niego woda na cherbatę.Udajemy,że tego nie dostrzegamy.Litrowy słoik niemal nie wzbije się w powietrze,Cygan jednak czeka aż ja go wyłączę.Wdrapuje się na kojo i gwiżdżę na to.Bez przerwy gwarzy do siebie, zagadując: „Co nie,Pietrek?” Nie reaguję.Ignoruję go zupełnie.Bierze do ręki gazetę i mówi: „wezmę tę gazetę”.Sięga po chleb i: „ukroje sobie kromke,co nie,Pietrek?”.\nZ poprzedniej celi zmykał tak chyżo,że zapomniał kilku drobiazgów.W tym nieszczęsnej popielniczki wykonanej z puszki po konserwie.Odgraża się tym,którzy z niej obecnie korzystają,lub co bardziej prawdopodobne cisneli ją do kubła na śmieci.”Chuj im w dupę! Do dzioba skórwysynom”. A chłopcy mają po 190 wzrostu.\nPatrzę na niego z tyłu.Pochylony nad stołem,śniady,taki jakiś kusy,o nikczemnej postórze,kruczoczarnych włosach i odstających uszach-Diabeł.Diabeł! Orientalny diabeł!\nNiedziela.To zaledwie nasz drugi dzień,a już jesteśmy po ostrym starciu.Co za prymitywne bydle.Skarży się,że wszedzie się nad nim znęcają,a w sposobnej chwili prubuje robić dokładnie to samo.Brak mi słów.Aż boję się wracać myślą do takich chwil.Czekam jedynie z utęsknieniem na czas gdy zgasną światła i utulę tważ w poduszkę.Z góry ustalam plan nocnej wędrówki po krainie wyobraźni.Podniecony czekam jego realizacji.\nŚmiać mi się chce gdy myślę,po co ja tu siedzę? Co ja tu robię?\nJeszcze nie tak dawno,siedząc w obszernym fotelu w mieszkaniu mojej matki (nigdy bym nie przypuścił,że tak właśnie będe o nim myślał) paraliżował mnie strach na samą myśl,że znowu trafię za kraty.\nOto teraz-jestem.Zamknęli mnie.\nRefeleksje.Czy coś nowego? Coś czego dotychczas nie odczówałem? Jednak dopadło mnie uczucie zagubienia w czasie.Brakiem którego,jak dotychczas byłem raczej zaskoczony.Pocieszam się,że chociaż taki z tego pożytek,że zmieniłem się.Jakby to takie nieomal trywialne,wydoroślałem.Przyszło mi właśnie do głowy,że na prawdziwe skutki jak dotąd półrocznego aresztu przyjdzie poczekać do pierwszych dni wolności.Po dwuch miesiącach pokochałem zwykły las,zwykłe łąki.Rozkochałem się w drobiazgach.Tym razem impuls był silniejszy.Zobaczymy.\nChciałbym otrzymać list od kogoś,choćby od Izy.Jakie to obrzydliwe,że wystarczy zniknąć komuś z pola widzenia,aby zostać całkowicie usuniętym z jego życia.Była u mnie w domu,aby zaprosić mnie na swój ślub.Nie zastała mnie-znaczy nie istnieje.Ktoś mnie gdzieś tam pozdrawiał,ktoś prosił by coś przekazać,lecz tak naprawdę…Sam nie byłem inny.\nKiedy pobito „Ślepego” nawet go nie odwiedziłem w szpitalu. Padał deszcz i było zimno,a droga taka długa.Zobaczymy się przecież gdy go wyleczą! Jedynie Romek okazał się inny.Na sprawie rzucił: „Wiesz! Teraz spotykam się z zupełnie innymi ludzmi.Tamtych widuję jedynie w oknach tramwajów”. Czyżby z nim działo się podobnie? Związki polityczne,jeśli to tylko o to chodzi,a chyba niezupełnie,okazały się silniejsze niż konwencjonalna znajomość.Chciałem napisać przyjaźń.\nCzytam na swoim górnym koju.Cygan opiera się o drzwi celi,zakłada rece na piersiach:”Wiesz Pietrek co? Ja nie umiem czytać po Polsku”.\nChytrze jakgdyby miał to być wesoły sekrecik.”Wiesz,ja wogóle nie potrafię czytać ani pisać” dodaje już smutnym tonem.Dyktuje mi wieczorem list do rodziny.Piszę,starając się poprawić go stylistycznie.Połowę strony zajmuje wyliczanie pozdrawianych osób.Każdą ciotkę,każdego siostrzeńca wymienia z imienia i nazwiska.Teraz jest pora gaszenia świateł.Za chwilę przyjdzie oddziałowy,spojży przez wizjer czy u nas wszystko O.K. i prztyknie światło.Cygan leży i klnie.Wszystkich po kolei.Bluźni aż mi uszy więdną.”Ty,Pietrek! A te chłopaki zawsze się ciebie czepiają jak idziesz do łaźni?”. Niepokój w głosie.No tak,jutro łaźnia.Z tym,że ja idę oddzielnie.Schodzę pod prysznic z dwoma chłopcami.Jeden z nich trochę podobny jest do mnie.W każdym bądź razie,wszyscy jesteśmy trupio bladzi.W moim przypadku jest to już przecież trzeci miesiąc bez spaceru.Jakoś sobie daję z tym radę.Nie brakuje mi tego śmietnika z wydeptaną ścieżką dookoła ogrodzenia.Im widocznie,takrze nie.Smutna jest indolencja administracji.Jak im się wydaje,za co biorą pieniądze?\nTuż przed samym nosem,mam zdjęcie wycięte z gazety przyklejone żółtym serem do betonowej ściany.Cały pierwszy plan zajmuje biało-czerwony samochód rajdowy przyobleczony w reklamę „Marlboro”.Lecz z tyłu,jakby po cichu,nieśmiało, pełna wachań,widnieje prastara knieja.Puszcza kanadyjska.Sędziwy bór.Potwornie gróbe,niebotyczne sosny,gąszcz niewiadomych krzewów.Zagadkowe wykroty.Stalowa maszyna jest w pełnym biegu.Wlecze za sobą chmurę kużu z kamienistej drogi.Zda się wychodzić z karkołomnego wirażu.W górnym,prawym rogu „Kto kogo?”.\nŻÓŁty,drukowany napis,czy też raczej jego końcowy fragment.Obaj lubimy to wycięte żyletką z czasopisma kolorowe zdjęcie.Zabawne.Zacząłem je zaóważać krok po kroku – stopniowo.W pierwszych dniach było dla mnie irytującym przypomnieniem współczesności.Kiedy widzę taką rozbuchaną maszynę myślę sobie:\nPol Pot-miałeś rację!\nCygan jest sadystą.Bezmózgim okrutnikiem.We wszystkich celach dręczono go i poniżano.Nigdy nie widziałem go inaczej niźli ze spuszczona głową i przygaszonymi oczami.Chyba po raz pierwszy w kryminale znalazł się w innej,powiem nawet,odwrotnej,sytuacji.Teraz on prubuje dręczyć na miarę swoich możliwości.Zagaduje mnie bez przerwy o powód mego niewychodzenia na spacery i do łaźni razem z grupą.Niby to,taki życzliwy.Jakby starał się ulżyć mi,bluźni i przeklina wszystkich,bez wyjątku.On sam, poradził sobie w łaźni w typowy tutaj sposób.Po powrocie wręczył komuś paczkę papierosów i solennie przyżekł,że będzie o czymś pamiętał.Dla niego to najwłaściwsze rozwiązanie.Nazywa ich „chłopaki”.Chłopaki to,chłopaki tamto,zwierzył mi się,że on takrze grypsował,ale niestety skitrali go do wora.Trzech rzóciło się na niego z nożem, poradził sobie lecz nie na wiele to się zdało bo z zemsty zabronili mu grypsować.Powiedział mi to już po pierwszych minutach bytności w celi.ja zacząłem mówić do niego per pan,a on tak bardzo mnie rozczarował.\nNie mam niczego do czytania.Książki z mojej torby mógłbym cytować rozdziałami.Spradycznie sięgam do podręcznika języka włoskiego,jednak nie potrafię się skupić należycie.Czas sądu już za osiem dni.Już za osiem dni.\nPrzez chwilę wydawał mi się sympatycznym,takrze nawet przestało mnie drażnić rozkołysane kojo w środku nocy.Pierwszego dnia gdy mnie przebudził,wbrew swej woli jak mniemam,byłem spłoszony,lekko zażenowany.Ostatecznie rozumiem to.Sam jestem człowiekiem.\nKolejne rozbujane noce zaczęły mnie śmieszyć.Wsłuchiwałem się w tłumione posapywanie,przełykanie ogromnej ilości śliny z przepełnionych ust.Na koniec zwykł pochrząkiwać.Tak miękko,łagodnie.\nJak nie zwykł był czynić w ciągu dnia.\noto otworzyły się drzwi.Cygan wpada ze spaceru,a za nim wsówa lewą nogę jeden z naszych sąsiadów.JUż przyciskany przez zamykane drzwi a jeszcze nalega by dać mu TĄ paczkę herbaty.Cygan jest roztrzęsiony.Tłumaczy gestykulując rękami,że herbatę ma schowaną bardzo głęboko,ale – będzie,na pewno! Te przyjaźnie zaczynają go kosztować zbyt drogo.Może teraz będzie potulniejszy.Jednak muszę mu przyznać,że zupełnie nie potrafi docenić spokojnej celi.Drobne uprzejmości przyjmuje za służącą czemuś taktykę.Dobroć zaś za przejaw słabości.\nSobota.Dzień odwiedzin.Czekamy niecierpliwie.On takrze się kogoś spodziewa.Wraz z upływem czasu denerwujemy się coraz bardziej.Krążymy po celi obijając się o siebie.Tężejące napięcie zdaje się być namacalne.Siadam na podłodze i zakrywam twarz dłońmi.Staram się uspokoić.Wchodzą policjanci z pałkami szturmowymi.Tzw.atanda.Otwierają okno by drewnianym młotkiem sprawdzić stan krat.Po ich wyjściu Cygan stojąc na środku celi „Skocz no,zamknij to kurewskie lipo!” Mówię mu: „Sam pan nie może tego zrobić?” – przerywam pisanie.Cygan zaczyna mi coś opowiadać o kurczaku,jakiś konserwach.Po raz wtóry wylicza wiktuały otrzymane w paczce.Ignoruję go,ale to zaczyna go złościć.Czym dłużej plecie tym bardziej się irytuje,że go nie słucham.\nZaczyna wykrzykiwać jak to pobił kogoś z poprzedniej celi.\nOdgrywa tą scenę na środku podłogi.Aby móc dalej pisać otwieram podręcznik do języka włoskiego i symuluję pochłoniętego nauką.Jest bardzo podejżliwy.Nieufny i brutalny.\nWtedy on wdrapuje się po taborecie na moje kojo,trzaska oknem i zaczyna mi ubliżać.Potwornie.Jest cały podminowany. Stracił panowanie nad sobą.Wrzeszczy: „Jak ci się tu nie podoba to wypierdalaj stąd!”. Podnosze się,sięgam po długopis i kartkę i mówię spokojnie:”O.K. piszę do wychowawcy i się rozstaniemy”.\nWyrywa mi długopis,kartkę z wściekłością ciska do kubła na śmieci.Ma zmarszczone wargi,wyszczerzone zęby.Udeża mnie pięścią w piersi.Nie mocno,tak tylko aby się wyładować.Coś do niego mówię.Reaguję spokojnie.Tak,jak się tego nie spodziewał.W taki sposób do jakiego nie przywykł.Sens tego co słyszy z moich ust jest łatwy do pojęcia.Nawet dla niego.Jest hamem,ale to mi nawet niezbyt zawadza.Mimo wszystko chcę być z nim w jednej celi – jeśli,jak to ójmuję,dojdziemy do porozumienia.Czuję się niczym opanowany treser w jednej klatce z wściekłą bestią.Nie mam nic.Tylko zimną krew.Już po chwili świadczymy sobie drobne uprzejmości.A dopiero po wszystkim puszczają mi nerwy.Nie mogę opanować drżenia kolan.Nie potrafię utrzymać słoika z grzejącą się woda na cherbatę.Prubuję to zatuszować.Nie dać niczego poznać po sobie.Nie chcę dać mu atutów na przyszłość.\nOn takrze chciałby mnie zatrzymać w celi.Raz,dlatego,że prosząc o przeniesienie podałbym powód,dwa -co istotniejsze- dostałby za współlokatora kolejnego bandytę.Historia powtórzyła by się.Znowu stałby się w celi „cyganem”.\nCały areszt obiega informacja o chłopcu,którego dwóch współwięźniów zmusiło do samobujstwa.Zabraniali mu załatwiać się,spożywać posiłki,wychodzić na spacer.Któryś z nich oddał kał na jego pościel.W końcu uległ im.Ledwo go odratowano.Ręcznik nie nadaje się na stryczek.Pytanie:czy naprawdę nikomu się nie skarżył? Czy nikt o tym nie wiedział? To możliwe.Można się poskarżyć wychowawcy, oczywiście – tylko co potem?\nOfiara prędko stanie się kłopotliwym więźniem dla…administracji.Wywołuje konflikty.Widocznie jest konfliktowy.\nCzwartek.jesteśmy już po obiedzie.Jutro Dzień Sądu.Troszkę koniecznych nerwów.Czasami aż dech mi zapiera w piersiach. Zależy mi tylko na tym,abym wyszedł z więzienia.Chcę odpowiadać z wolnej stopy.Widzę,że nastawiłem się na to bez reszty.Muszę wziąść się w garść bo wkrótce mogę gożko zapłakać.Perspektywa więzienia karnego,jego otwartych cel i wszechwładzy więźniów paraliżuje mnie.Gdy pomyślę,że… Jezu! Nieuniknione kontakty z całą plejadą paragrafów.Od zboczeńców seksualnych do morderców i złodzieji.\nTo nie może się tak stać.Boję się bardzo.Jedyna pociecha to,to,że wiem za co.Muszę częściej o tym myśleć bo rozkleję się bez reszty.Ta kraina niesprawiedliwości.Gdyby jutro przełożono z jakiś względów termin rozprawy – padam trupem na miejscu.Nie zdzierżę tego.\nJakaż to różnica być tak boleśnie ubezwłasnowolnionym,a mieć bezpośredni wpływy na swoje losy,choćby nawet w równie dramatycznych okolicznościach.Otwarłem zeszycik na przypadkowej stronie i przeczytałem przypadkowe zdanie: „Zostało zaledwie 9 dni do mojej rozprawy sadowej”.Krew odpłynęła mi do stóp.Jutro,o tej porze będę wiedział czy jestem przesądny.\nJestem już spowrotem.Siedzę na koju przebrany w swój codzienny,niezobowiązujący struj:piżamę.Sprawa się wogóle nie odbyła.Przesiedziałem w sądowej poczekalni cztery godziny,eksplodując z emocji setki tysięcy razy.Pół roku czekam na pierwszy dzień rozprawy.Pół roku życia,tak po prostu.Nie powiedziano mi nawet na kiedy wyznaczono rezerwowy termin.Bo i po co.Jestem wszak pod ręką.Przyjdą rano i zawiadomią.\nCygan wulgarnymi słowami indoktrynuje mnie.Leżę na plecach,rękami zasłoniłem twarz i starałem się nie słuchać go.Puszczać to zżędzenie mimo uszu.Po chwili jednak zaczął docierać do mnie sens jego słów.Przeklinał kolegów. Rozładowywał się.Jemu też to doskwierało,dręczyło go,”I widzisz jakich masz kolegów?! Tyle już siedzisz,a czy dostałeś od nich chociaż kartkę świąteczną czy paczkę papierosów w sądzie?! Nie ma kolegów! Do zabawy, do wódki – zwłaszcza jak ty ją „stawiasz – to owszem! Kiedy jesteś to wszystko dobrze,ale spróbuj mieć kłopoty! Wtedy kończy się wszystko.Teraz widzisz.Każdy ciągnie w swoją stronę.Jeden nawet stara się zwalić wszystko na ciebie.Takich to masz koleżków”.Leżę i słucham.\nKiedyś siostra proponowała mi złożenie kaucji.Odmówiłem jej.Byłem pewniejszy siebie.Teraz czuję,że tracę kontrolę nad wydażeniami.Po raz pierwszy nic nie idzie po mojej myśli.Jestem przerażony.Jutro sobota.Może przyjdzie do mnie siostra.Poproszę ją o kaucję.\nPowiem jej:umieram każdego dnia.Pomóż mi,proszę.\nCygan bez przerwy mówi sam do siebie.Klnie,wygraża komuś.Wychowawcom,strażnikom,więźniom.czasami zapomina się,idzie zbyt daleko w iluzjach i wychodzi na to,że to wszystko tyczy się mnie.Cały czas utrzymuje atmosferę grozy.Zaczyna to przypominać klimat spod wspólnej celi z Rosjaninem.Oby się nie skończyło podobnie…lub nawet gorzej! Jakie to straszne.Zgaszenia świateł oczekuje niczym zbawienia.Wtedy cygan milknie.Czasami siada „w kuchni” pod kaloryferem z miską zupy w rękach i wygląda na to,że jest mu doskonale.Dzisiaj się okazało,że absolutnie nie ma pojęcia co to jest niedzwiedź.Starałem się mu wytłumaczyć.Zostało przy „coś w rodzaju psa”.Jezu,ja piszę,a on się wciąż odgraża najobelżywszymi słowy.Ktoś mu żekomo podebrał tubkę jakiejś maści.Co za słowa.Chryste! Boję się! Dawno nie sięgałem do podręcznika języka włoskiego.Cygan powiedział: „Otwórz to lipo.Muszę się złamać”. Przykryłem nogi kocem i słucham jak dyskutuje z własną kiszką stolcową.Staram się wstrzymać oddech.Właśnie dotarła do mnie fala smrodu.To nic,właśnie kończy – spuszcza wodę.Zamykam okno nie czekając aż cela się wywietrzy.Jest już wieczór.Siostra nie przyszła.\nNie pisałem od tak dawna bo,co tu dużo mówić,nie miałem na to ochoty.Dosyć mam tych waszych kłamstw i obłudy.Gośka była u mnie wiele razy,jednak nie zamieniliśmy szczerze nawet dwóch zdań.Pytałem co słychać u ciebie,czy dobrze się czujesz,skoro nie przyjechałaś do mnie.Powiedziała,że wszystko O.K. ale przecież to nieprawda.Ty ją tego nauczyłaś.Jak to mówisz: „Okłamałam ale przecież dla twojego dobra”.To wam przychodzi najłatwiej.\nMoja sprawa nie odbyła się już dwukrotnie.teraz siedzę w celi i już nawet nie wiem kiedy kolejny termin.Nawet nie wiem na co czekam.Czasami wydaje mi się,że nigdy stąd nie wyjdę,ale to tylko czarne myśli.Może dostanę wyrok w zawieszeniu.Wtedy byłbym na wiosnę w domu.Może jeszcze tego roku!\nJak się dzisiaj okazało,wyjazd na Litwę był najlepszym co mogłem zrobić.Czuję się jakbym urodził się tam na nowo.Po prostu chce mi się normalnie żyć.Wiem,że to cię bardzo ucieszy.Napiszę ci więc co zamierzam robić po wyjściu stąd.Tak po krótce.W końcu znalazłem takie rzeczy którymi będę mógł się zajmować na codzień.Nie mogę się doczekać kiedy zacznę pracę i będę miał wolny czas,by zająć się muzyką.Chciałbym pomieszkać z Tobą ze dwa lata,aż zwrócę koszta sądowe i grzywne.Pewnie to tyle potrwa.Oni są bezlitośni.Myślę nawet o tym by zrobić tak samo jak ty.Matórę w szkole dla pracujących.Cztery lata miną nim zdążę się obejżeć.Chciałbym takrze ukończyć trzymiesięczny kurs języka włoskiego.Kosztuje to tylko 170 dolarów. Musiałbym pojechać do Włoch,ale na to przyjdzie pora.Wtedy mógłbym zdać państwowy egzamin i uczyć w szkole.Chyba nieźle to wygląda i naprawdę chcę tego.Zawsze bałem się,że skończę tak jak mój ojciec i wolałem już zginąć lub pujść do więzienia jako anarchista niż włuczyć się po polsce jako alkocholik.Teraz mam to wszystko za sobą,tylko powiem ci jeszcze,że nie chcę utrzymywać kontaktu z Ulką,ani też z wami jako rodziną.Okazaliście się do niczego.Dam sobie radę bez was.Nie pozwolę na to abyście traktowali mnie jak upośledzonego.Tak na dobrą sprawę to Ulka nie jest warta moich sznurowadeł,ale cóż,jej mąż jest bogaty.Więc macie dla mnie odpowiednie miejsce.Ale teraz dosyć już tego.Nie będę więcej udawał.Ciebie tylko proszę: uprzątnij,sprzedaj,wyrzóć te okropne meble z mojego pokoju. (przypis na marginesie: Kiedy to przedstawiłem Gośce na widzeniu skrzywiła się z niesmakiem.Wy naprawdę umiecie podtrzymać na duchu!) Regał i wersalkę.Nigdy cię o nic nie prosiłem.I jeśli zrozumiałaś cokolwiek z tego listu to postaraj się abym zastał swój pokój pusty.Na książki zrobię półki wzdłuż ścian.Zresztą,o to niech cie głowa nie boli.I jeszcze jedno: jeżeli ponownie pozrywałaś moje plakaty,to tak jakbyś wyrzóciła mnie z domu.Ostrzegałem cię! Kończę już.Poszukaj mi lepiej jakiejś dobrej pracy na początek i nie martw się.\nPs: Gdyby się tak złożyło,że przyjechałabyś odwiedzić mnie,to przyjdź sama,bez Gośki.Ale nie proszę cię tym samym być tu przyjeżdżała.To tylko tak na wszelki wypadek.Może wrócę do domu szybciej niż się spodzieważ,ale tym razem na dłużej niż li kiedykolwiek dotąd! Nie pisz mi tych głupot w liscie,że mnie kochasz,albo coś takiego.Już się nasłuchałem.Lepiej zrób raz jeden,tak jak należałoby,miast strzępić język.Rzygać mi się chce,kiedy o tym myślę!\nSiostra nie odwiedziła mnie już od półtora miesiąca.Na ostatnim widzeniu dałem jej talon umożliwiający wysłanie paczki.Wzięła go skwapliwie.Od dawna prosiła o to.Kiedy nadeszła pierwsza sobota miesiąca -czas widzenia- nadeszła paczka.Potraktowała ją jako pretekst,by się nie trudzić.Odwiedziny to kłopot.Wizyta w sądzie,ranne wstawanie.Co zrobić z dzieciakami? Rozumiem to,a jednak jest mi przykro.Aż lękam się spotkania z nią.Chyba się nawet nie będę potrafił cieszyć.Miniony okres upłynął w cieniu smutku i niepowodzeń.\nJestem niczym żeglaż unurzany w bezmiarze oceanów,będący 24-ty rok w rejsie,który na widok Lądu przerażony krzyczy: Ziemia!\nWczoraj wieczorem,gdy myłem zęby przed snem Cygan rozgadał się o swoim życiu.Zaczął przestrzegać -mnie,Pietrka- przed piciem alkocholu i zgubnym wpływem kolegów.\n„Jesli już wypijesz – idź prosto do domu.Nie słuchaj się nikogo.Unikniesz wielu kłopotów,kiedy zawsze będziesz wiedział co robisz.Popatrz choćby na mnie,gdyby nie wódka i nerwy nie byłoby mnie tutaj”.\nWięc jednak,wbrew temu co twierdzi,zabił? Błyskawicznie zreflektował się i wykonał kilka manewrów by zatrzeć pierwsze wrażenie.Teraz wisi to między nami,na kształt kamiennej lawiny.Absolutnie nieobliczalnej.Czym by to było,gdybym na jego rozprawie zeznawał jako świadek oskarżenia? Zdradą czy społecznym obowiązkiem?\nPiątek.Budzę się rano:”Ubieraj się,masz dzisiaj rozprawę!”\nSam już nie wiem co Ci napisać.Chyba tylko,po raz kolejny – dziękóję! Jestem bardzo rozczarowany odmowną decyzją sędziego.Z wolna dociera do mnie,że walka trwa.Tylko,że tym razem to nie ja walczę.Szczerze mówiąc zastanawiałem się co stałoby się ze mną gdyby sędzia uśmiechął się i powiedziałby: O.K.synku! Idź do domu i zaczynaj życie od nowa.Powodzenia!\nGdzież,rzec by można,ten zły aparat represji? Znaczyłoby,że mylimy się cholernie.Niestety,chyba jednak nie! Zrozumiałem,że chcą sie na mnie odegrać.A ja jestem absolutnie w ich mocy – z własnej woli!\nZ wolna,dzień po dniu,wymiękam.Topię się jak kostka lodu.Już nie starcza mi sił.6 miesięcy to jednak bardzo wiele.Zaczynam bać się siebie.Jeśli wyrok nie zostanie zawieszony i odeślą mnie do więzienia karnego – to koniec.Nie zdzierżę!\nPo raz pierwszy pragnę wrócić do domu i żyć życiem prywatnym.Chciałbym trochę pobyć synem swojej matki,aby wynagrodzić jej tą dotychczasową żałobę po mnie.A tu,nic z tego.\nKończę już,bo nie jestem w stanie napisać niczego nowego,a zaraz chyba się rozpłaczę.\nSiedzę na taborecie i popijam herbatę z cytryną.Cygan zagaduje:”Wiesz co,Pietrek.Powiem ci prawdę.Mam mendy.Jak skończysz,to odwróć się twarzą do lipa,a ja w tym czasie ogolę się.W tym kryminale można wszystko złapać.”\nWiem coś o tym.Dziś rano na podłodze schwytałem wyrośniętą pluskwę.Zrobiło się cieplej za oknem.Wszelki duch pana Boga chwali!\nJest już po apelu ale goła żarówka nad klapą wciąż się świeci.Siedzę odwrócony twarzą do ściany i udaję,że czytam książkę.Cygan goli łono.Sapie jak rozbudzony niedzwiedź i skrobie żyletką niczym deską po trawniku.To niewątpliwie jedna z najgłupszych sytuacji w jakich się znalazłem.Czuję niesmak i obrzydzenie.Zaczeło mi się wydawać,że swędzi mnie,powiedzmy tu i tam.Co mnie jeszcze czeka?!\nPol Pot!Jesteś kochany.\nTwoje usta mają smak przekwitających malin i gorycz piołunu.\nOd przyjaciela otrzymałem szklaną lufkę i pudełeczko z marihuaną.W nocy pozorując palenie papierosa spotkałem się ze znajomymi poznałem nowych,ciekawych ludzi.Stałem przed frontem domu koleżanki.Pojawiła się w towarzystwie kogoś o zakrytym obliczu.Pochyliłem się,łagodnie zsunąłem w tył czarny kaptur „Co to za milutki skrzat?” spytałem czarnowłosej dziewczyny.\nSobota.Odwiedziła mnie siostra.Poprosiłem ją,aby zapłaciła za mnie kaucję.Po raz pierwszy zakończyliśmy wizytę radośnie.Widać było,że zrobi wszystko co będzie można.Jestem spokojny.Poniedziałek będzie dniem sądnym.Jest wiosna.Dni są słoneczne.Doskonały czas powrotu do domu.\nCygan uspokoił się bardzo.Traktuje mnie inaczej,nie bluzga,nie ciska się po celi.No tak,niedługo przestanę być niewolnikiem.Ręce więziennej dintoiry,być może,niedługo nie sięgną mnie.Trzeba być ostrożnym! Obmyśliłem perfidną zemstę.\nGdy będę już wychodził zwierzę się wychowawcy z tego,że cygan ma,ni mniej ni więcej,wszy łonowe – mendy.\nNieźle go to upokorzy.Pielęgniarka zlustruje go z łonem gołym jak kolano.Zemsta zza grobu.A może nie?\nZostawię to tak jak jest? Szansa na zarażenie współwięźnie jest,choć niewielka.Przemyślę to.Jeszcze mam czas.Nienawidzę kryminalistów.Czemu ja nie zostałem policjantem?!\nŚroda.Cyganowi coś ukradziono.Szaleje po celi.Tłucze taboretem w klapę.W tej chwili zabrano go na rozmowę do wychowawcy.Jednak zaraz wróci.Straszliwie się boję.On jest nieobliczalny,a ja pomyślałem,że każdy dzień niesie nową zadymę.Co wydaży się jutro? Nowa wersja starego,czy tym razem coś naprawdę ekstra? Byle do zgaszenia świateł.Wtedy kładziemy się spać.\nNadal nie mam żadnych informacji w sprawie wyznaczenia kaucji za moją głowę.Miałem nadzieję,że w poniedziałek wyjdę na wolność.Za pięć godzin będzie już czwartek a nie mam nawet informacji czy sędzia zgodził się na kaucję.Każda następna godzina,od świtu do 16:00 może być moją godziną ostatnią w tej społecznej kloace.Każda może też przynieść hiobową nowinę:kaucji nie będzie!\nWczoraj w nocy miałem nieomal namacalną wizję drewnianego domu,blatu stołu ze starych,niemalowanych desek.Wiercącego w nosie kużu starej szopy z prześwitującymi przez szpary w stropie promieniami słońca.Potem była zielona,pachnąca łąka.I wszystko to,tak bolało.Poczułem się niczym ktoś,kto ocknął się na dnie głębokiej studni.Duszno i ciasno.Pod dwoma kocami jak w stalowym pancerzu.Było coś co o mały włos nie rozerwało mnie od środka na strzępy.\nOdnaleziono skradziony przewód antenowy.Nic to jednak nie zmieniło.Teraz problemem stało się jak podłączyć telewizorek by działał jeszcze lepiej.”Telewizorek”.\nOddziałowy przyłapał Cygana gdy ten wyrażał się o nim z lekceważeniem.Strasznie się ubawiłem widokiem tego podlca.Spuścił wzrok.Poczół się zdemaskowany.Coś tam wylazło z pod jagnięciej skóry.Funkcjonariusz mówił:”Dobrze pan grasz,panie! Dobrze grasz!” Jak na ironię,o nim właśnie cygan ma jak najgorszą opinię – popierdolony gad.\nBoję się wieczorów.To właśnie wieczoram roznosi Cygana energia.Potwornie bluźni.Jest to czymś czego istnienia nawet nie podejżewałem.Chyba już nigdy w życiu nie powiem niecenzuralnego słowa.Atmosfera staje się ciężka,naładowana agresją do granic wytrzymałości.Uciekam wtedy na kojo i przykrywam poduszką twarz aby zapanowac nad sobą.Boję się dać sprowokować temu zwierzęciu.Pomyślałem,czy naprawdę chcę mścić się nad tą ofiarą losu – bądź co bądź.Chyba jednak nie.\nGdy otrzymam wiadomość:Chłopie,do domu! będę jedynie szczęśliwy,myślami w swoim małym miasteczku,w domu i razem z matką.Gdy otworzę drzwi i rzucę „cześć!”,mama się lekko uśmiechnie i poczłapie do kuchni,by zrobić coś do jedzenia.Już to nieraz widziałem.Jej,tak zapragnąłem tej chwili…aż mnie lekko uniosła,niczym babie lato.Pierwszego dnia wybiorę się na długi spacer za miasto.Na pola.Wzdłóż torów kolejowych do Lublina.Kilkanaście kilometrów pól i łąk i lasów.Żadnych chat czy spacerowiczów,sarny,zające, słowem wszystko co przeżyło sezon polowań.\nJak się dowiadujemy przewód skradli więźniowie funkcyjni, tzw. „kalifaktorzy”-„kajfusy”.Akurat padło na nas,coż nie przypadkowo.Ja jestem jaki jestem,ten drugi to Cygan.Nam można zrobić wszystko.Nikt się za nami nie ujmie.Nikt z więźniów -dlaczego,to oczywiste- a administracja? Z lenistwa.Tu takrze niech nikt nie ma złudzeń.Po prostu z lenistwa.Być strażnikiem czy wychowawcą to dla nich zawód,jak każdy inny,ze wszystkim co za tym idzie,nie zaś posłannictwo.W więzieniu odbywa się karę pozbawienia wolności i nikt nie ma czasu na ekstrawaganckie eksperymenty.Nasza rola polega by siedzieć,ich by pilnować zatrzaśniętych drzwi.Każdy zna tu swoje miejsce.\nŚroda drógiego tygodnia gotowości wyjścia na wolność.Jeden z wychowawców dzwonił do sądu.Nikt nawet nie złożył propozycji wpłacenia kaucji.O mało nie zemdlałem.Nie wiem co o tym myśleć.To napewno z winy adwokata.Zwleka,załatwia. Sugeruje to kłopoty,trudności,a więc niebłache koszta.\nCygan bez reszty zdominował celę.Oddałem mu wszystkie pola.Pewne rzeczy robię na wyrost,by nie dać mu okazji do sztorcowania mnie.Przeprowadziłem akcję „dwa ciche dni”.Zupełnie go ignorowałem.Biegał w dole,klnąc,bluźniąc. Groteska sytuacji przestała go krępować.Ja czytam książkę,on zaś prowadzi ze sobą szaleńczy dialog.Spuścił trochę z tonu.Mówi łagodniej,bardziej z sensem,nie chce wszystkich wokół mordować ciosem kosy w mordę.\nWówczas nagradzam go kilkoma zdawkowymi słowy.Uradowany podchwytuje to,by znów zapędzić się w językowe chwasty. Odwracam się gwałtownie,zaciskam szczęki i wie już,że zrobił źle.Nieomal widzę łzy w jego oczach.Spuścił głowę.Trzyma papierosa w dłoni i mruczy nerwowo jak miś,któremu doskwiera uwięzły w łapie kolec niemożliwy do odnalezienia.Niby go nie ma – a jednak boli.\nW minioną sobotę odwiedziła mnie jakaś dziennikarka. Młoda,miła,niegłupia.Była z wizytą na Wileńszczyźnie. Zaskoczyło ją,kiedy wypowiedziałem na głos to,co i ona stamtąd wywiozła.\nwszyscy widzimy krępójącą różnicę pomiędzy Słowianami a Litwinami,choćby czystość,jednak każdemu z nas wydaje się,że przynikliwość nie jest cechą powszechną.Niech więc rasowy smutek zostanie naszą słodką tajemnicą…\nKolejna cela,to już jedenasta w ciągu 6 miesięcy.Moim współlokatorem jest 17-letni chłopiec aresztowany za włamania do sklepów.\nSam nie wiem jakich słów użyć do pisania tego co się działo przez ostatni tydzień w poprzedniej celi.Czy wystarczy napomknąć,że Cyganowi puściły wszelkie moralne hamulce,by ktoś zrozumiał? Przypomniał mi moje dzieciństwo.Kiedy cała rodzina leżała w łóżkach nie mogąc zmróżyć oka mimo późnej pory,bo pan i władca jeszcze nie wrócił.Pijany.I kroku po schodach trzypiętrowego bloku gdzie każdy udawał głuchego.Wszyscy byli wzywani po kolei.Na dywanik.I ja leżałem na górnym „koju” drżąc jak gałązka osiki.\nRano budziłem się pierwszy,napawać się iluzoryczną nieobecnością mego więziennego pogromcy.Rano bydle spało.Wylewał swe żale,leczył kompleksy,rekompensował własne nieudacznictwo.Jak to wyglądało,widziałem,jak się czuje człowiek sterroryzowany – czułem jeszcze wczoraj. Później,wiele lat potem,dziwiłem się mamie,że na pierwszy ryk tatusia wstawała z łóżka i z pochylonymi ramionami pokornie,stawiała się na wezwanie.Widziałem na jej twarzy,resztki wstydu przed dziećmi.Bardziej za to,że takiego im znalazła ojca,niźli z własnego powodu.Kiedyś i ona miała noc przełomu.Jeżeli ma się człowiek upokarzać i godzi się z tym,lepiej robić to bez każdorazowych rozterek.Od któregoś momentu,mówimy sobie: przestaję być człowiekiem,jestem już wyłącznie świnią.Wczoraj można było mnie urazić tonem rozmowy,dzisiaj bez obrzydzenia ścieram twój mocz z podłogi.\nSobota.Wczoraj odbył się pierwszy dzień rozprawy sądowej.Zeznawali oskarżeni.Była to czysta formalność.Tak naprawdę nikt o nic nie pytał.Sędzia odczytywał po kilkanaście stron z zeznań złożonych w śledztwie i pytał,czy potwierdzamy je,czy też nie? Byłem zaskoczony postawą współoskarżonych.Ci,po których spodziewałem się najgorszego osłaniali mnie,natomiast „Małpa” wysilił się na coś głupiego.Wygląda n to,że ma dobrego adwokata.W przeciwieństwie do innych walczy,zadaje pytania,prowokując odpowiedzi kożystne dla „Małpy”.Mój adwokat z urzędu po prostu opuścił salę podczas moich zeznań.Tego,nie obchodziło absolutnie nic.\nNa ostatnim widzeniu była u mnie siostra z mamą.\nPowiedziała „może i dla Ciebie wkrótce będzie wiosna”\nMamy dziś połowę marca.Wynajęła bardzo dobrego adwokata,który niejako prywatnie uzgodnił z sędzią,że być może zostanę zwolniony (przypis na marginesie: nie chciał się dowiedzieć ) z Planety Areszt Śledczy,niebawem gdy złożę zeznania.\nSędzia tłumaczył swą odmowę żekomą presją wywieraną na nim.Biedaczysko! Ciekawe któż to taki zmusza go by trzymał mnie na P.A.Ś. Presja społeczna – ani chybi!\nJeszcze jeden magik od społecznych oczekiwań.\nGdy zeznawałem wzruszenie odebrało mi głos.Nie było mi łatwo.Nie jestem zadowolony z treści,ani sposobu w jaki mówiłem na sali.W pewnym momencie oświadczyłem,że organizację wymyśliłem… sam. Powiedziałem tak i dostrzegłem,że wszystkim przyniosło to wyraźną ulgę. Jakgdyby odprężyli się.Jeden z sędziów odchylił się w tył na krześle.Oto bowiem otrzymał to na co czekał.Coś co jest ośmieszone nie może być groźne.Nic im z kolei nie zawadza,że jak na mit pokazaliśmy w W-wie i Grudziądzu ostre pazurki.Coż,dla nich główną przesłanką do orzeczenia niskiego wyroku jest wskazana pokora – choćby czysto formalna,umowna.A ja,przecież chce wrócić do domu.\nNa zakończenie pwoiedziałem coś w rodzaju:”Jest jeszcze jedna ważna rzecz do dodania.Zdecydowałem się przyznać do postawionych mi zarzutów,w obliczu złożonych przez pozostałe osoby zeznań.Jako ostatni postanowiłem wziąść udział w wyścigu po najniższy wymiar kary.”\nKu mojemu zdziwieniu wyglądało na to,że mile połechtałem sędziego,choć niezupełnie o to mi chodziło.\n„Piszę do Ciebie i to nawet nie ma znaczenia,że nigdy się o tym nie dowierz.Kiedy naprawdę jest coś do napisania nie lubię użyć tysiąca obojętnych słów,aby tylko broń Boże nie poruszyć sedna sprawy.Nawet nie zpowodu ryzyka obnażenia własnego dwuj-myślenia,czy też autocenzury (bo niby z jakiego to powodu,na miły Bóg?!) lecz z obawy przed kontrolą,jaka czycha na wszystko z czym mam styczność,gdy tylko wychodzę spod celi.Tak tu się mówi,spod celi.\nGdy tak mocno czegoś pragnę,gdy wiem o tym,gdy zdaję mi się,że wprost instynktownie odgaduję rzeczywistość jakgdyby z grugiego pokoju,oddzielony półmetrowym mórem,wtedy najśmielsze marzenia przybierają realne kształty.\nTak,i teraz,mogę ci powiedzieć,że gdy w końcu wyjdę stąd,to jedną z pierwszych rzeczy,które uczynie to poznam Cię,a ty się okażesz taką jaką sobie ZAPLANOWAŁEM. Tak zawsze było,ale dopiero tym razem zależy mi na powodzeniu,wprost niewyobrażalnie.Więc nie naraź mnie na rozczarowanie.Dosyć juz smutku i cierpień.To „może i dla ciebie nadejdzie wiosna” niechaj będzie prorocze.\nTeraz,pod celą,mam tak,że nie znajduję bezpiecznego miejsca,gdzie mógłbym się podziać.To aż trudno wyrazić. słowami,takrze trochę z obawy,ale co tam! Przecież zupełnie nie chodzi o to,że się boję.Nie,nie o strach tu idzie.Czuję się sparaliżowany tym,iż w rezultacie bliższego poznania,a w więziennych warunkach jest to kwestią kilku dni,każdy okazuje się taki sam.Kiedy piszę „taki sam” to wyrażam swe myśli bardzo dokładnie.Brutalny,prymitywny.Wobec tego,kogo subiektywnie uzna za silniejszego.\nWobec tego skrzętnie kładzie uszy po sobie,bez najlżejszej zmarszczki na pysku.Lecz niech no tylko wyczuje jakąś słabość,czuły punkt…koniec.\nNa poczatku każdej znajomości następuje wzajemne badanie.Zadaje się sztychy w różne,nieprzewidziane miejsca,jedynie w celu wybadania reakcji.Stosuje się gardy,nawet z pozoru wcale zbędne.To takrze jest celowe.Pokazać swój mocny punkt,to jakby uprzedzić cios przeciwnika.Tym razem zajęło to dwa tygodnie.Co za ból! Co za przejmujący ból,przed którym nie znajdę ucieczki. Dotkliwy przez swą absolutną zbędność.To przerażające jak liczne jest grono osób kierowanych emocjami miast rozumem. Być kimś takim (jak się staje,kimś takim?) To znaczy obawiać się własnych myśli.Małe sam na sam mogłoby wielu porazić niczym elektryczny prąd.\nMoże to stąd właśnie,tak wiele leje się alkocholu.Jak celebrowac uroczystość bez tej odrobiny oszołomki? Nie jest łatwo spojrzeć komuś w trzeźwe oczy i wspólnie wypracować radosny nastrój.Ciągle słyszę to samo: „kiedy wyjdę,kupię se pół litra,pójdę nad rzekę i gul,gul,gul”.Sama rzeka nie wystarczy.Brzegi muszą sie zakołysać.To byłoby przecież wysoce żenujące.Pujść nad rzekę jedynie w celu podziwiania jej piękna? Niczym egzaltowane dziecko?\nPragnąłbym zanurzyć się w tym liście bez reszty.Jakby wyrwać się stąd poprzez białą kartkę papieru,ale tak to nieznośnie niemożliwe.Ciężko jest podwójnie.Raz,to brak wolności.Te budynki,ciągły chałas i nawoływania przez otwarte okna.Smród sedesu w pomieszczeniu gdzie sporzywamy posiłki.Dwa,to coś o wiele okropniejszego.Udręka pod celą skąd w razie bójki nie można uciec.Brak pomocy ze strony policji.Obojętność,a nawet gorzej,ciche sprzyjanie ludziom pastwiącym się nad innymi.Czym ktoś jest gorszy,tym więcej mu wolno.Zupełnym wariatem,zwłaszcza mordercom wolno jest absolutnie wszystko.Nawet odwiedziny w sąsiednich celach. Dłuższe widzenia,normlanie traktowane jako przywilej,dla nich są przyznawane automatycznie.Wolna ręka.\nPo co z nimi zadzierać?Skoro nie mają nic do stracenia? Jeśli ktoś chce być tutaj dobry.łagodny niechaj nie oczekuje znikąd wsparcia.Będzie sam.Aż do końca.\nPiszę do Ciebie,powiedzmy…Elu,niech to będzie mój pierwszy w życiu list miłosny.Tak mi przykro,że brak w nim elementów słońca,smutno mi.Widzisz jaki on jest kostropaty,niezdarny.Pragnąłbym napisać jakies piękne zdanie,aby je odczytywać w chwili smutku.Napisać coś w rodzaju:marzę,aby pobyć z Tobą Wiosenny Kwiatuszku Pełni Księżyca.Posiedzieć razem przy kuchennym stole i długo bawić się przy śniadaniu.Jeszcze potarganymi we śnie włosami.Zaczynać w takim stylu jeden z wielu podobnych dni.Boże! a rzeczywistość jest taka inna.Najgorsza jest świadomość braku możliwości zmiany.Przynajmniej przez najbliższy tydzień.Potem,kto wie? Może naprawdę się zobaczymy? Narazie czekam jedynie na porę gaszenia świateł.Zanurkuję w nocnych marach.Przez te kilka godzin upływających do chwili zasnięcia będę czuł się bezpieczny,zwolniony od obowiązku reakcji na jakiekolwiek wydarzenia.Noc należy do śpiących.Niech żyje noc!\nTo nie mądre,ale znaleźliśmy dzisiaj zdjęcia z fotomodelką i wisi teraz, przyklejone do ściany przy pomocy pasty do zębów.\nWiesz,ona jest bardzo podobna do Ciebie.I to bynajmniej nie z twarzy.Jest odwrócona tyłem w półobrocie.Uśmiecha się,a ręce trzyma wsparte na biodrach.Chyba są tak samo piękne jak Twoje.Kiedyś to sprawdzę,powiem CI o tym!\nU mnie w celi bez zmian.Sytuacja napięta.Z rodzaju tych,które wróżą wybóch.W każdej chwili.Raz jest gorzej,raz lepiej.Ogólnie – jest kiepsko.Nażekam.Jóż nawet nie potrafię skupić myśli na twojej osobie.Moim marzeniem jest pora gaszenia świateł.Jeszcze tylko półtorej godziny. Jeszcze tylko półtorej godziny i cztery dni.Jest niedziela,godzina 19:30. W piątek wszystko się rozstrzygnie.BYć może,w przyszłym tygodniu otrzymasz ode mnie telefon.Niewiesz jeszcze o tym,lecz proszę,błagam nazwij to jak tylko zechcesz – byle tylko… niechaj wszystko pójdzie po mojej myśli,również co do Ciebie.Kiedy tak uciekam,na swym koju z zeszytem na kolanach,od rzeczywistości,ach co to ja chciałem? To jest niczym narkotyk.Lepiej mi służy niźli czytanie książek,znam je,już zresztą wszystkie.W sumie najlepsze jest czytanie tego co przed chwilą napisałem.Bo tak po prawdzie potrzebóję jedynie tego co mi jest niezbęde,czego mi tutaj brak.Trudno nawet ocenić na ile tu chodzi o Ciebie,Ciebie personalnie.W sumie,to nawet nie jest istotne,nie sprawia różnicy.\nBo jeśli nawet nie – cóż z tego? Chodzi więc o to co uosabiasz.Więc,wszystko mi jedno.\nPo raz drugi zkolei mam przemożna pewność,że to już ostateczny koniec.Wyczytuje to z twarzy mojej siostry.Jest jakby stężała,zacięta.Taką ją widziałem w sądzie. Powiedziała mi: „Jestem przerażona tym co tutaj usłyszałam”.Chyba nie zaczęłą żałować,że mi pomaga? Spytam ją.\nMama przekazała mi gorące pozdrowienia od Izy.Wyszła za mąrz.Zaprasza mnie do Siebie gorąco.Czy to ma coś znaczyć? Może to jakiś kod,u licha?!\nZiomek spod celi schował gdzieś żyletkę.Uprzedza wypadki,skubany! Teraz się znalazła,lecz kiedy mogłem jej potrzebować -jak uznał- nie było jej na swoim miejscu.\n10-12 km torami w stronę Lublina znajduje się stare, opuszczone obejście gospodarskie.Ostatnie 200 m idzie się szczelnym tunelem z drzew.Korony ich zasklepiają się tuż nad głową.Pod nimi wiedzie piaszczysta droga.Pierwszy jest sad owocowy,potem stodoła,jakiś mórowany z cegieł i kamieni spichlerz,tu i ówdzie porośnięty mchem i trawą.Jest studnia,tak głęboka,że nie sposób dojżeć dna.Stoi komórka niewiadomego przeznaczenia.Brak tylko najmniejszego choćby śladu po budynku mieszkalnym.Brak tam ducha ostatnich mieszkańców.Stanowi to chyba,o jego dobrych stronach.Cała posesja,może nawet trudno mówić „opuszczona”,sprawia irracjonalne wrażenie.Było to,zdać się może,miejsce wszystkiego,poza banalnym spędzeniem życia,aż do jego kresu.\nOstatnie dni kwietnia.Przez kraty praży niemiłosiernie słońcem,przypominając,że oto wszystko budzi się i rozpoczyna.Kolejna rozprawa została przełożona na inny termin.Odwiedziła mnie siostra z mężem.Wszystko przestaje mieć znaczenie.Nic nie jest w stanie wzbudzić we mnie emocji.Myślami jestem w domu.We własnym pokoju.Przy nielicznych znajomych.\nWiersz przepisany od pewnego ziomka:\n„Ene,due wiosło blat\ngibie kumpel złodziej brat\nczas tu bardzo szybko mija,\nSą nowiny,sa przypały i tak mija\nEne,due wiosło klapa\ni za tobą już trzy lata!\n( w gwarze więziennej wita to ręka a styja to członek – przyp.red.)\nPoważna zadyma z okazji święta pierwszego maja.W Gdańsku aresztowano 60-iu anarchistów.Anarchistyczna bojówka zaatakowała kordon policji, przybyłej chronić wiec przed skincheadami,aby nie dopuścić do tego co się stało w zeszłym roku.Nie przewidzieli jednak,że tym razem anarchiści będą już na tyle silni,by nie tylko ochrona z zewnątrz okazała się zbędna,ale że będą w stanie sprowokować walkę uliczną z każdym,kto tylko się poważy stanąć w poprzek ulicy.Akcja brutalna,bezmyślna i bezwzględnie potrzebna.\nU mnie zmieniło się tak wiele,że opadają mi ręce na samą niezobowiązującą myśl opisania tego.Pracuję teraz jako kajfus.Jestem więźniem funkcyjnym – roznosze posiłki,sprzątam korytaże.Problemy ciagle te same.Zmieniają się jedynie twarze głównych bohaterów.Z wyjątkiem mojej własnie niestety!\nZacząłem szukać w myślach stosownego zakończenia tej pisaniny.Czegos zgrabnego,gładkiej płęty.\nIlekroć robi się gorąco dookoła mnie,czuję,że widziałem to już,jedynie w nieco innych okolicznościach.Działo się już,lecz w celi o innym numerze wymalowanym białą farbą na brązowych drzwiach.Jestem tym nieco zblazowany.choć groza upadnięcia na samo dno naszej wesołej społeczności wisi nademną niczym katowski topór.\nNie posiadam niczego czym mógłbym się skutecznie posłużyć w obronie.Niczego poza uczciwością,tzn.czymś co trudno tutaj nawet określić,bo jednak słowo uczciwość…no,w każdym bądź razie niezupełnie o to mi chodziło.\nNiepostrzeżenie zrobiło się na kartce papieru miejsce na zdanie w rodzaju:\n„Tuż przed obiadem otworzyły sie drzwi celi i pan wychowawca z uśmiechem dookoła głowy oznajmił:Prosze pakować mandżur! (tobołek z koca – przyp.red.) Wpłacono za pana kaucje! Do domu!”


Stycznik id - SEOKatalog - nowoczesny katalog stron www\nTytuł: Stycznik id\nSłowa kluczowe: stycznik id, rozłącznik rin, stycznik sla\nAutoryzowany i certyfikowany partner handlowy firmy montrada.\nOferujemy instalację terminali płatniczych w Warszawie i całej Polsce:\nSzybka instalacja w dzielnicach:\nTerminale płatnicze Warszawa montrada, najlepsza oferta, niskie prowizje! Dzwoń 691 894 788. Warszawa i cała Polska szybka instalacja.\nKtóry jest tani esklep w sieci »\nZastanawiamy się w większości wypadków do których sklepików internetowych zaglądać, żeby być w stanie kupić rzeczy do pracy. Na pewno potrzebujemy te najbardziej istotne rzeczy, na przykład ubrania, stylowe meble. W ogromnej liczbie przypadków chcemy nabyć atrakcyjne meble. Pragniemy kupować nie zupełnie te, które zostały wykonane poprzez znanych designerów, niemniej jednak wyjątkowo zależy nam zwłaszcza na stosownej dekoracji. Mieszkanie jest piękniejszy jeżeli używa się produkty, które są interesujące, eleganckie, a ponadto wyjątkowo atrakcyjne. W takich sytuacjach należy korzystać z usług sprawdzonego sklepu Wedan. Dobry sklep od początku powinien sprawiać na odbiorcach piorunujące wrażenie. Zdarza się, że jednakże należy korzystać ze wiarygodnych sklepów, ponieważ, jak prawie każdy wie, że możemy trafić na zły sklep sprzedający też produkty prosto do wyrzucenia. Początkowo należy coś idealnie poznać, a dopiero później zakupować do swojego lokalu. Nie chcemy ze starannością opisywać takie sklepy. Indywidualnie jeszcze nie korzystałem w wedan.pl, natomiast po tym w jakim stylu się prezentuje, jaki posiada image, jak bardzo potrafi zmodyfikować dom, to może znaczyć, że posiada dobre oferty oraz rewelacyjne produkty.\nNasza firma oferuje kompleksowe naprawy laptopów jak również komputerów. Długoletnie doświadczenie na rynku i szeroka praktyka sprawiło, że LRC stała się firmą wartą zaufania, która przeprowadza zlecenia w niezmiernie szybkim tempie. Bardzo doświadczona kadra serwisowa i najnowsze techniki pozwalające na dokładną diagnostykę sprawiły, że jako serwis laptopów staliśmy się jednym z liderów lokalnego rynku. Każda szybka naprawa laptopów wykonywana jest w konsultacji z klientem, wszystkie mankamenty oraz potrzebne naprawy są od początku do końca wyjaśniane. Jeżeli więc pojawił się jakiś kłopot ze swoim notebookiem to bez zwłoki odwiedź nasz serwis. Realizujemy naprawy laptopów wszystkich marek takich jak Samsung, Toshiba czy Fujitsu-Siemens. Serdecznie zapraszamy do skorzystania z oferty naszej firmy.\nAutomaty vendingowe jest to najlepsze rozwiązanie w szkołach oraz pracy! W automacie można kupić niemalże wszystko (jest tak przynajmniej w automatach naszej firmy). W naszych automatach mogą Państwo kupić m. in:\n- pyszną naturalną kawę ziarnistą z mlekiem oraz cukrem,\n- herbatkę oraz herbatki owocowe,\n-ciepłe zupki z grzankami,\n- przekąski takie jak batoniki i inne.\nStaramy się by wszystkie automaty jaki możemy Państwu zaoferować było jak najlepszej jakości. Wszystkie produkty jakie możemy Państwu zaproponować objęte są gwarancją, która może sięgać nawet do 36 miesięcy! Obecnie obsługujemy ponad 1000 maszyn vendingowych i ponad 1 000 000 klientów miesięcznie! Nasi specjaliści są do Państwa usług przez okres 7 dni w tygodniu, 24 godziny na dobę. Zapraszamy na naszą stronę internetową!


Polacy o bezrobociu 2014-05-11\nZ badania przeprowadzonego przez CBOS wynika, że w co czwartej polskiej rodzinie można spotkać osoby bezrobotne i poszukujące pracy. Osoby uznające się za bezrobotne, stanowią 13 procent dorosłych Polaków.\nPrawie jedna trzecia badanych deklaruje, że doświadczyła bezrobocia w przeszłości. 58 proc. osób określających się jako bezrobotne przyznaje, iż pozostaje bez pracy dłużej niż rok. Nadal większość bezrobotnych - 55 procent - jest zarejestrowana w urzędzie pracy, przy czym w ostatnim roku nieco przybyło niezarejestrowanych - wzrost o 4 punkty.\nBadanie CBOS pokazuje, że podstawowe źródło utrzymania bezrobotnych to niezmiennie wsparcie finansowe członków rodziny, choć obecnie jest ono wskazywane rzadziej niż przed rokiem. Częściej niż rok temu bezrobotni deklarują, że podejmują prace dorywcze (wzrost o 7 punktów).\nWśród osób określających się jako bezrobotne, 23 procent nie poszukuje pracy, a 25 procent nie jest gotowych do jej podjęcia w najbliższym czasie.\nBadania przeprowadzono metodą wywiadów bezpośrednich wspomaganych komputerowo w dniach 6-12 marca oraz 3-9 kwietnia 2014 roku na liczącej łącznie 2126 osób reprezentatywnej próbie losowej dorosłych mieszkańców Polski.


SŁOWO BOŻE DLA SECIM na rok 2018 - Secim\nSŁOWO BOŻE DLA SECIM na rok 2018\nJak co roku członkowie Przymierza naszej Wspólnoty uczestniczyli w dniu skupienia. Był to czas modlitwy, podsumowań, ale przede wszystkim czas rozeznawania do czego Bóg powołuje nas w nadchodzącym roku. Efektem wspólnego trwania na modlitwie jest rozeznanie proroctw oraz konkretnego fragmentu Słowa Bożego, którym chcemy się kierować w najbliższym czasie.\nHasło rozeznane na podstawie proroctw:\nku nowej misyjności\nTych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: “Bliskie już jest królestwo niebieskie”. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie! Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów. Nie bierzcie na drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski! Wart jest bowiem robotnik swej strawy.\nJedenastu zaś uczniów udało się do Galilei na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: «Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.


Nicky Hilton w panterkowej spódnicy - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Nicky Hilton » Nicky Hilton w panterkowej spódnicy\nnicky hilton nicky hilton styl spódnica w panterkę panterka stylizacja\nPanterka w tym sezonie święci trumfy!\nStyl Nicky to ciągłe modowe eksperymenty. Młodsza Hiltonówna preferuje rockowe dodatki nawet do klasycznych casualowych zestawów.\nTym razem celebrytka przyłapana przez paparazzich wybierała się na jedną z gali.\nNa tę okazję założyła krótką spódnicę w panterkę, czarną bluzkę i skórzana pilotkę. Do tego oczywiście botki od Christiana Louboutina.\nJak oceniacie wieczorowy look Nicky Hilton?\nCzy tylko my nie możemy doczekać się aż w którejś z kreacji zaprezentuje się Elle Fanning? Jako wielkie fanki talentu Oscara de la renta z niecierpliwością czekałyśmy aż w sieci pojawi się kampania reklamowa jego najnowszej ... czytaj więcej


Metalowe urny pogrzebowe – wiele wzorów do wyboru | Katalog pogrzebowy\nadmin 26 marca 2020 Urny\nUrny pogrzebowe wykonane z metalu to najbardziej popularne urny kupowane w zakładach pogrzebowych. Firmy produkujące urny metalowe na prochy mogą zaoferować je obecnie w wielu różnych wzorach, które pozwalają na dopasowanie tej najlepszej na ostatnie pożegnanie bliskiej osoby.\nUrny metalowe – z dbałością o każdy szczegół\nWykonane z wysokiej jakości metalu urny na prochy stanowią najpopularniejszy wybór wśród klientów. Są wytrzymałe i trwałe, przystępne cenowo, a przy tym także estetyczne.\nUrny tego rodzaju powstają ręcznie, w procesie tak zwanego wyoblania blachy, czyli jej odpowiedniego odkształcania na maszynach – wyoblarkach. Nadaje się im wtedy charakterystyczną postać pojemnika z pokrywą.\nNastępne tak przygotowane urny są odpowiednio wykańczane i przyozdabiane z wykorzystaniem metalowych uchwytów, krzyży, ornamentów roślinnych, na przykład wzorów palmy, róży.\nEfektowne wzory metalowych urn pogrzebowych\nAktualnie urny metalowe są dostępne w wielu wzorach, co daje bliskim zmarłej osoby niemalże nieograniczone możliwości w doborze takiej, która byłaby najlepszym zakupem.\nNajtańsze to urny metalowe o jednolitych kolorach, na przykład czarnym, szarym, beżowym czy białym, które prezentują się elegancko.\nPopularne są także urny imitujące naturalny kamień. Są one ręcznie malowane, aby nadać im wygląd czarnego, różowego czy białego marmuru. W związku z tym urny metalowe stanowią także atrakcyjną alternatywę dla urn kamiennych, które mają wyższe ceny.\nW asortymencie firmy Dust Urny, która specjalizuje się od lat w produkcji urn, dostępne są także modele zdobione brokatem. Bardzo elegancko prezentują się również jej urny o przecieranej fakturze. Można zobaczyć je tutaj.\nUrny metalowe to zatem pełna gama wzorów do wyboru, aby bliscy zmarłego mogli dopasować je tak, by zapewnić mu uroczyste ostatnie pożegnanie.


BEZPIECZEŃSTWO Liczba cyberataków na firmy wzrosła w ciągu roku o 900 proc. Co...\n– Widzimy wyraźny wzrost przeprowadzanych ataków hakerskich w porównaniu z tym samym okresem ubiegłego roku. Liczba ataków na firmy podwoiła się, wzrost sięgnął 48 proc. Można powiedzieć, że co druga firma na świecie została w pewien sposób dotknięta cyberatakiem. Te ataki są w tej chwili różnorakie: od prostych po celowane i bardzo skomplikowane – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Wojciech Głażewski, dyrektor zarządzający Check Point Software Polska.\nPoprzedni artykułTargi RetailShow – wiodące wydarzenie dla całej branży handlowej już w listopadzie\nNastępny artykułTechnologia radarowa najnowszym trendem na rynku kamer przemysłowych. Rynek ten będzie rósł w tempie blisko 13 proc. rocznie


Kasyno Parimatch – DCIPL\nPari Match Jest To Niesamowity I Współczesny Bukmacher Sportowy\nKursy Dzięki Zakłady Sportowe Po Parimatch\nOperator Zakładów Przedłuża Partnerstwo Spośród Virtus Pro Na Temat Kolejne Dwa Okres\nŚledź Social środowiska I Zobacz Branżę Bukmacherską Od środka!\nJednak pomoc klienta Parimatch reagowała na komentarze, podając rozwiązanie problemów kontrahentów. To jest kasyno Słyszałem o fajnym bonusie powitalnym, wszedłem i zarejestrowałem się. Chciałem już wpłacić pieniądze, ale przy rzeczywistości nie posiada bonusu. Nieprzyjemne wydaje się być to, że niektórzy gracze są wykluczeni z programu bonusowego. Wszyscy nowi zawodnicy otrzymują 100% zbytnio pierwszy depozyt, 50% za drugi, oraz za trzeci – 125% i 20 darmowych spinów w całej automacie Sin City Nights.\nPo rejestracji będziesz mógł edytować wszystkie swoje dane dla osób fizycznych w swoim gabinecie osobistym, z wyjątkiem waluty konta.\nW prawym górnym rogu strony nadrzędnej oficjalnej strony internetowej mieści się przełącznik wraz z napisem «Enrollment», według kliknięciu którego otworzy się okno wraz z zestawem pytań.\nTa oferta, dodatkowo pochodzące z bonusem powitalnym, egzystują główne promocje operatora.\nPo zależności od tego, do jakiego operatora ubiegasz, masz ma możliwość dostęp do ponad dziesięciu bonusów.\nOprócz niesamowitych tytułów kasyna większość kasyn internetowych platform w celu zakładów mają wciąż jedną dużą zaletę – bonusy.\nNaszym obiektem jest bycie podstawą sprawdzonych informacji z branży hazardowej.\nZakłady na wyścigi konne owe naprawdę opłacalny rodzaj zakładów na energicznie u bukmacherów.\nMinimalny depozyt to wyłącznie 20 $, lecz 150-procentowy bonus być może sięgać nawet tysiąc pięćset $.\nPoprzednia położenie, GKL Gangbuk Hilton, utrzymywała umowę wraz z sklepem od powyżej 15 lat. Wydaje się aplikacja na Windows, ale dostępne są w niej jedynie zakłady sportowe. By komunikować się wraz z operatorami wsparcia technicznego, gracze mają dostęp do całodobowego czatu online na stronie internetowej oraz poczty internetowej. Funkcjonuje również obszerna dział FAQ z odpowiedziami na najczęściej zadawane pytania od klientów. [newline]Kategoria Betgames zawiera około 10 unikalnych rozrywek, które są w przybliżeniu podobnej treści do gier wraz z Live Casino.\nStrona Parimatch, szczęśliwym trafem dla naszych lokalnych fanów hazardu internetowego, dostępna jest po trosze w języku polskim. Niestety, jednak nie zaakceptować wszystkie podstrony jak i również treści są przetłumaczone na nasz zbiór znaków, stąd ci, którzy nieszczególnie cenią sobie posługiwanie się języczkiem angielskim, będą trochę zawiedzeni. O aktualnościach dostępnych na stronie internetowej będziesz z kolei miał szansę poczytać w języku… rosyjskim. Aby radować się w odgrywa z bonusu, należy jednak pamiętać na temat spełnieniu wymogu operatora. Pierwszy depozyt musi wynosić minimum 30 PLN, druga wpłata 60 PLN, natomiast trzecia 80 ZŁ.\nVolcanoBet Cieszę się, że biuro Vulcanbet dba o przepych ludzi.\nAby wypłacić tę środki, należy słuchać zasad i kryteriów zakładów zamieszczonych dzięki stronie bukmachera.\nOczekuje się, hdy Grand Korea Leisure przyciągnie parimatch polska jest tylko dla użytkowników zagranicznych oraz będzie współpracować wraz z hotelem Dragon City.\nOgólnie rzecz nabierając, można powiedzieć, hdy strona internetowa wydaje się być doskonale zorganizowana.\nNieprzyjemne jest to, że niektórzy gracze są wykluczeni z programu bonusowego.\nKolekcja gier Parimatch Casino ma kilka rodzajów automatów do odwiedzenia gier, które różnią się specyfikacjami technicznymi, rodzajem, kwotą zgromadzonego jackpota, oraz tematem i dostawcą.\nIstnieje wiele sposobów na zasilenie konta bankowego i wypłatę pieniędzy – od kart bankowych po płatności mobilne.\nJeszcze jeden zniewalający fakt o ofert darmowych obrotów opiera się na tym, że każdy z nich ma pewną wartość.\nW początkowym spojrzeniu zdaje się, że ich dostrzegalna atrakcyjność polega w dobrej reklamie i marketingu, dość rozległej praktyce i wysoko rozwiniętych usługach. Mówiąc prościej, użytkownicy, którzy zaczęli stawiać zakłady w Parimatch, nie http://top-buk.com/bukmacherzy/parimatch/ mają powodu, ażeby odejść. Wypłata dywidendy odbywa się , którzy pół roku przy średniej rocznej stopie dywidendy 6, 25% od następnego do odwiedzenia 2026 roku. Po ciągu pierwszych trzynaście miesięcy od notowania możesz oczekiwać dywidendy w wysokości 8%.\nZachodnie technologie i progres przyspieszają rozwój niewykorzystanych nieruchomości. Jest jest to strategia budowy zaawansowanych technologicznie obiektów i zmiany struktury zysków. Oczekuje się, że Grand Korea Leisure przyciągnie parimatch polska jest tylko dla użytkowników zagranicznych i będzie współpracować wraz z hotelem Dragon City. VolcanoBet Teraz Vulcanbet ma aplikację mobilną na iOS, użytecznie jest wprowadzić swoje konto osobiste z aplikacji. Obecność zdawkowej licencji mówi mnóstwo, nie ma jak się martwić, bukmacher jest uczciwy. Nie, ale każdego poranka gracze mogą otrzymywać specjalne prezenty w całej ramach promocji „Kalendarz bonusów”.\nGwoli tych, którzy potrzebują grać prywatnie, kryptowaluta jest opłacalną metodą płatności, którą fani mogą wziąć pod uwagę.\nWspółpracując wraz z szanowanymi markami finansowymi, Parimatch oferuje nietrudny transfer środków.\nAby używać z kasyna, gracze potrzebują języka, który to w pełni rozumieją.\nJednak kadra klienta Parimatch reagowała na komentarze, oferując rozwiązanie problemów odbiorców.\nJeśli regularnie grasz po Parimatch Casino dzięki oficjalnej stronie domowej, powinieneś uważnie śledzić sezonowe promocje i promocje z hojnymi nagrodami.\nZa pomocą wzorowej obsłudze konsumenta platforma wykazuje zaangażowanie w rozwiązywanie zagrożeń klientów.\nGry kasynowe znajdują się podzielone na automaty, gry karciane, ruletka, pokeri kasyno na żywo na stronie internetowej internetowej.\nRozwój uczciwej i regulowanej filii bukmacherskiej jest idealną wiadomością dla Ukrainy. Przyciągnie międzynarodowe inwestycje i pomoże rozwinąć ważne sektory technologii i płatności, które są fundamentem filii bukmacherskiej. Dzięki opłatom licencyjnym i składkom podatkowym przyniesie także bardzo potrzebne dochody dla budżetu ciebie – czytamy po oświadczeniu.\nParimatch proponuje wiele sposobów wpłacania i wypłacania zaliczek. Parimatch zapewnia równoczesne sposoby wpłaty dla klientów z Obszernej Brytanii i Azji. Oczekuje się, że Shinhan West Tiendi Ritz, bazowy składnik aktywów Dragon City, zdywersyfikuje przychody sprawne przed notowaniem. Shinhan West Tiendi Ritz, który przekazał Spanie The Ritz, pozostanie zarejestrowany na gałęzi papierów wartościowych 10.\nJednak minione recenzje w Necie pojawiają się odnośnie opóźnień w wypłatach bukmacherów.\nTa witryna korzysta z ciasteczek aby świadczyć pomoce na najwyższym poziomie.\nW całej oknie aplikacji, jakie otworzy się pod dolnym pasku programów, wybierz opcję “Profil”, następnie “Zarejestruj się”, wypełnij wszystkie wymagane dane.\nObrócić automaty do uciechy teraz w kasynie Parimatch i zagraj w najlepsze opcje i rundy bonusowe.\nVolcanoBet Teraz Vulcanbet ma aplikację mobilną na iOS, wygodnie jest wprowadzić swoje konto osobiste wraz z aplikacji.\nInformacje osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej adaptacji usług określonych po polityce prywatności.\nWiele z linków, które znajdują się na stronie www Polskie Kasyno to linki referencyjne, , którzy oznacza, że możemy otrzymywać prowizję, na temat ile klikniesz weń i złożysz przechowanie.\nPrzedsiębiorstwo posiada ponad czterysta biur bukmacherskich w całej różnych krajach jak i również działa online jak i również offline na bazie licencji poszczególnych państwa, jak również międzynarodowej licencji Curacao. Zagraj po sloty, jackpoty oraz gry w kasynie na pulpicie bądź w aplikacji mobilnej Parimatch. Wsparcie 24/7 jest również osiągalna 24/7 na czacie, WhatsApp i Telegram. Wpłać teraz, za pomocą wielu atrakcyjnych metod płatności, ażeby otrzymać swój nadprogram powitalny w Parimatch.\nPari Match Owo Niesamowity I Współczesny Bukmacher Sportowy\nNa stronie internetowej nie ma wielopoziomowego aplikacji lojalnościowego, ale fani mogą otrzymać skręt gotówki od 10% w ramach programu Premia Calendar. Jest obliczana na podstawie kwoty pieniędzy straconych w koniec tygodnia na automatach. Żeby go otrzymać, należy utworzyć odwołanie do odwiedzenia pomocy technicznej w całej niedzielę lub poniedziałek z nagłówkiem „10% zwrotu” i wskazać numer konta. Strona ma ograniczenia dotyczące gier i dostawców zachęt do odwiedzenia zakładów, szczegółowe doniesienia można znaleźć na stronie z regulaminem. Czas ważności każdego wynagrodzenia z powyższego kosztuje 30 dni od momentu daty naliczenia. Strona główna Kasyno skierowane jest do mieszkańców Rosji i krajów WNP.\nIstnieją osobne kategorie wraz z popularnymi tytułami, nowościami, automatami 3D oraz grami z jackpotami.\nW przypadku innego i trzeciego bonusu musisz użyć kodów promocyjnych DRUGA jak również TRZECI.\nKasyna przy hotelach w Kijowie za licencję zapłacą 121, 6 mln, w innych metropoliach nieco mniej, ponieważ 70, 8 mln UAH.\nŚrodki znajdują się odejmowane po kompletnym rozegraniu bonusu oraz dopiero wtedy wolno je wypłacić.\nPierwszy depozyt ma obowiązek wynosić minimum czterdzieści PLN, druga wpłata 60 PLN, natomiast trzecia 80 PLN.\nMinimalna kwota aktywacji to 700 rubli, zakład owo x35, kod promocyjny to 25.\nTo kasyno ma kilka zacnych cech, ale także wiele negatywnych cech, dlatego uważamy w ciągu konieczne zaoferowanie odmiennego, lepszego kasyna.\nJedynym warunkiem uzyskania kodu promocyjnego dla nowego gracza jest wpis w Parimatch.\nFirma Electronic Arts opracowała tytuł, aby zaspokoić potrzeby graczy w 51 krajach, tłumacząc grę na 18 przeróżnych języków. Jako najsprawniej sprzedająca się gra e-sportowa, tytuł ulokowany jest w księdze rekordów Guinnessa. Od 2021 r. sprzedał się w całej ponad 325 mln egzemplarzy, przewyższając różne tytuły na branży. Jesteśmy odważni jak i również gotowi na innowacje, a co najważniejsze, oboje urodziliśmy się po to, by wygrywać. Ubiegły rok był niezwykle udany w celu Parimatch, ponieważ firma rozwinęła się i otworzyła na nowe rynki, jednocześnie uruchamiając kilka zmieniających się projektów.\nSkorzystanie z upoważnienia do cofnięcia potwierdzenia nie ma wpływu na przetwarzanie, które to miało miejsce do odwiedzenia momentu wycofania potwierdzenia. Parimatch Cieszy owo kasyno ze względu na swoim stosunek do graczy, bez pytania dają pieniądze do wypłaty. Ładne bębny, klarowna i czytelna odbitka graficzna, widać, że były zakupione i montowane u producenta. Wszystko jest jakoś chaotyczne i dopóki się tego nie zorientujesz, minie sto latek.\nPoprzez wysłanie informacje drogą mailową lub przez rozmowę w live czacie, którykolwiek bądź będzie miał możność skontaktowania się wraz z zespołem Parimatch. Tu także musimy zawierzyć na naszych zdolnościach językowych, gdyż naszego kraju nie wydaje się być obsługiwany na żadnym z dostępnych kanałów. W załączonym linku do Polityki Prywatności przypominamy zasadnicze informacje z obrębu przetwarzania danych osobowych dostarczanych przez Ciebie podczas korzystania z naszego własnego serwisu. Zamykając tenże komunikat (klikając przy przycisk “X”), potwierdzasz, że przyjąłeś do wiadomości polecane w nim funkcjonowania. Pamiętaj, że kod promocyjny ma datę ważności, po której to nie jawi się być ważny oraz nie będzie akceptowany przez system. Po wybraniu sportu, kliknij na odpowiednią sekcję, aby wyświetlić suplementarne menu, które pozwala na filtrowanie meczów według kraju albo linii.\nOperator Warsztatów Przedłuża Partnerstwo Pochodzące Z Virtus Pro O Kolejne Dwa Okres\nWyjątkową rzeczą, o której to musisz pamiętać to, że Twój szyfr promocyjny ma limit czasowy, w którym może zostać wyczerpany. Sprawdź warunki wykorzystywania i zasady zakładów, aby nie stracić dobrej oferty. Prawidłowo z regulaminem witryny, ta oferta bonusowa jest dostępna na rzecz klientów, którzy w żadnym wypadku wcześniej nie dokonywali wpłat w Parimatch.\nPiłkarski Wynik W Calgary Podsumowanie Drugiego Dzionka Play\nTwórcy stworzyli wygodną wersję przeglądarkową strony, która wykonuje idealnie na każdym smartfonie i tablecie, niezależnie od wielkości ekranu. Okres ważności wszystkich zachęt sięga 10 dni od daty naliczenia. Parimatch ułatwił ludziom dokonywanie transakcji, udostępniając dużo walut na stronie kasyna. Niektóre waluty to dolar jankeski, euro, Lira turecka, Bitcoin, rupia indyjska, Rubel rosyjskii hrywna ukraińska. Waluty używane na stronie możemy łatwo zmienić, jeżeli jest to oferowane.\nW większości przykładów premie depozytowe удвоят kwotę, na którą zasiliłeś swoje rachunek rozliczeniowy. Jednak niektóre sieciowy kasyno chcą, by ich klienci dostawali jak najwięcej uciechy, więc mogą podarować im 10 razy większe kwoty, jaką zrobili. Akcja gratisowych obrotów-to to, , którzy daje graczom sposobność gry w swej ulubione gniazdo, nie zaakceptować wykorzystując własne pieniądze. Czasami można wykorzystać z tej ogłoszenia, nie wydając żadnych pieniędzy, ale w większości przypadków możesz musiał wpłacić przechowanie do tego. Kryptowaluta wydaje się być mile widzianym suplementem do Opcje płatności bukmachera e-sportowego.\nJeżeli nadal będziesz mieć na afiszu we wtorek, owe samo jest rzeczywistością, z jedynym wyjątkiem, że sprzedaż w całej kasynie parimatch ma obowiązek wynosić przynajmniej 85 euro. Ponadto zdołasz otrzymać bonus w całej wysokości 10% Przy środę, Jeśli zdeponujesz od 85 do odwiedzenia 200 euro na swoim koncie Parimatch. OnlineCasinoHEX. de jest to niezależna usługa oceny skonstruowana w celu szczegółowego zbadania wiodących niemieckich witryn z Grami.\nLecz oczywiście jest też wiele innych wspaniałych wydarzeń, na które to można stawiać zakłady. Należy zaznaczyć, że wirtualne sporty Parimatch są również osiągalne do obstawiania zakładów. Parimatch ma bardzo dużą grupę brytyjskich klientów i jest w czołówce w najwyższym stopniu znanych firm po kraju.\nŚledź Social środowiska I Zobacz Branżę Bukmacherską Od środeczka!\nZdecydowana większość graczy sieciowy lubią automaty do gier, dlatego niemalże w każdym kasynie online są tabun, jeśli nie setki automatów do gier. Dlatego też, nie zaakceptować powinno być nic dziwnego w tym, że premie w kasynie darmowych obrotów istnieją jednymi z najbardziej prestiżowych nagród w całej kasynie na świecie. Oprócz niesamowitych podpisów kasyna większość kasyn internetowych platform gwoli zakładów mają jeszcze jedną dużą zaletę – bonusy. Aczkolwiek niektóre z najbardziej znanych lądowych operatorów pozwalają klientom skorzystać z różnych ofert, zazwyczaj nie istnieją tak dobre, jakim sposobem te, które istnieją dostępne w kasynie online. Ekspansywny Parimatch bonus powitalny obejmuje dopasowanie w stu procentach. Aby jego otrzymać, nie wydaje się być potrzebny kod promocyjny, ponieważ bonus powitalny dotyczy konta wszelkiego nowego rejestrującego według pierwszym depozycie.\nDlaczego Chcesz Kod Promocyjny Parimatch I Jak Fita Użyć?\nZdecydowana większość zakładów platform połączyli siły wraz z najbardziej renomowanych dostawców oprogramowania dla kasyn. W rezultacie klienci mogą cieszyć się najlepsze sloty, rozrywki z prawdziwymi krupierami, licznymi jackpotami jak i również wiele innych gierek. Promocje pozwalają graczom grać bez ryzyka jak i również dowiedzieć się, jakim sposobem działa platforma, nim wydadzą środki własne na kursy warsztatów eSports. Jako podstawowa część doświadczenia, bonusy oferują graczowi ekscytującą opcję korzystania pochodzące z zakładów eSports przez internet. Metody płatności Parimatch obejmują MasterCard, Visa, kryptowaluty, portfele cyfrowe i inne oszacowane opcje płatności.\nGraj w najnowsze wersje lub poznaj tematy gry, takie jak Azja, fantasy i owoce. Obrócić automaty do rozrywki teraz w kasynie Parimatch i zagraj w najlepsze rolę i rundy bonusowe. Aby zacząć zarabiać pieniądze na zajęciach sportowych i rozmaitych innych projekcjach w Parimatch, należy najpierw stać się pełnoprawnym członkiem klubu poprzez podstawową rejestrację konta bankowego.


Uszkodzony telefon i co dalej? Jak wybrać dobry serwis? - DigitalCare\nHome » Blog » Uszkodzony telefon i co dalej? Jak wybrać dobry serwis?\nUszkodzony telefon i co dalej? Jak wybrać dobry serwis?\nNajczęściej uszkadzaną częścią naszych telefonów jest wyświetlacz. Telefony niszczymy średnio co dwie minuty. Co zrobić, gdy ta nieprzyjemna sytuacja przydarzy się nam? Wybór odpowiedniego serwisu jest kluczową kwestią. Odpowiednie miejsce naprawy zagwarantuje bowiem zachowanie gwarancji i bezpieczeństwo naszego sprzętu.\nŚrednio tylko co czwarty Polak (ok. 26 proc.) naprawia swojego smartfona w autoryzowanym serwisie – wynika z badania Smart Barometr Kantar na zlecenie Grupy Digital Care z 2019 r., co trzeci w lokalnym punkcie, a 12 proc. dokonuje naprawy samodzielnie. Jednocześnie większość konsumentów była zdania, że ważne jest, by taka naprawa odbyła się autoryzowanym punkcie napraw, co pozwoli im utrzymać gwarancję producenta na telefon. Takiej odpowiedzi udzieliło ok. 87 proc. badanych. Dlaczego zatem powinniśmy naprawiać uszkodzenia w naszych telefonach wyłącznie w serwisach autoryzowanych?\nTakie miejsca posiadają certyfikację producentów, co oznacza, że naprawy w nich realizowane są zgodnie z ich wytycznymi. Używają też wyłącznie oryginalnych części, co zapewnia prawidłowe działanie sprzętu po wykonanej naprawie. Czasem naprawiony telefon może prezentować się dobrze, a jednocześnie posiadać wewnętrze uszkodzenia, które spowodują, że nie będzie działać właściwie. Serwisy autoryzowane wykonują naprawy kompleksowo. Telefony są w końcowej fazie poddawane szeregowi testów, przeprowadzanych w aplikacji dedykowanej danej marce, co pozwala upewnić się, czy urządzenie działa bez zarzutu.\nNaprawa w serwisie z certyfikatem producenta to też gwarancja… zachowania gwarancji. Uszkodzenia wynikające z codziennego użytkowania to zupełnie coś innego, niż fabryczne usterki, które w razie wykrycia producent zobowiązuje się usunąć na własny koszt. Wszystkie naprawy przeprowadzone w autoryzowanym serwisie są raportowane w systemie producenta. Dzięki temu technik może sprawdzić pełną historię napraw. Dokument z poprzedniej naprawy zawiera szczegółowe informacje pomocne w zdiagnozowaniu usterki, ale też może być dowodem, że wykryta usterka powstała z winy producenta. Jeśli zdecydujemy się na nieautoryzowaną naprawę, a następnie w ramach gwarancji, diagnosta może ten fakt odkryć między innymi dzięki numerowi IMEI. Posiada go każdy telefon, a są w nim ukryte informacje na temat konkretnego urządzenia, np. jakiego koloru obudowę fabrycznie posiada. W efekcie, jeśli wymienimy obudowę w serwisie za rogiem, w przypadku usterki fabrycznej autoryzowany punkt każe nam zapłacić za naprawę wszystkich elementów.\nDobry serwis zadba o to, by nas uprzedzić o odpowiednim zabezpieczeniu naszych danych. Przed oddaniem telefonu do naprawy należy wykonać kopię zapasową danych zapisanych w urządzeniu, ponieważ najczęściej podczas naprawy telefon przywracany jest do stanu fabrycznego, a wtedy możemy utracić kontakty i zdjęcia. Należy usunąć kartę SIM i pamięci oraz wylogować się z konta Apple i Google oraz usunąć naklejkę do szybkich płatności.\nNajlepsze serwisy przywracające sprawność naszym smartfonom nie wymagają od klientów nawet wyjścia z domu. Naprawę można zlecić telefonicznie, a sprzęt przekazać za pośrednictwem kuriera, który jednocześnie dostarczy nam zastępczy smartfon na czas naprawy. Możesz np. wygodnie skorzystać z oferty autoryzowanego serwisu MTTC , który w profesjonalny i szybki sposób naprawi Twój telefon.