Wzrost zatrudnienia albo katastrofa – Dariusz Grabowski\n25 lutego 2015 / Leave a comment\nPowodów jest kilka, które skłoniły nas do publicznego zabrania głosu i upomnienia się o to, co naszym zdaniem jest najważniejsze teraz, za rok, za lat kilka i kilkanaście. A mianowicie upomnienie się o strategię gospodarczo-społeczną dla Polski zawierającą odpowiedź na kluczowe pytania „od czego zacząć”.\nWśród powodów wymienimy przede wszystkim stan polskiej gospodarki i szereg bardzo złych i niepokojących zjawisk, które umykają bądź nie są wymieniane przez ekonomistów i polityków. Do napisania poniższego artykułu skłoniło nas także to, że lada chwila rozpocznie się a być może już się rozpoczęła kampania do wyborów parlamentarnych, która miast koncentrować się na sprawach zasadniczych, wygląda na to, że skupi się na sprawach pobocznych i raczej służyć będzie odwróceniu uwagi od tego, co istotne, niż odbyciu debaty na tym, co dla Polski i Polaków najważniejsze.\nW naszym artykule tylko w nielicznych przypadkach będziemy posiłkowali się aparatem statystycznym i rozbudowaną analizą teoretyczną. Nie aspiruje on bowiem do spełnienia roli opracowania naukowego, a raczej skierowany jest do tych, dla których nauki ekonomiczne są wiedzą nie wyuczoną a nabytą, natomiast którzy ze względu na posiadaną władzę czy to polityczną, czy medialną czy inną o sprawach gospodarczych decydują.\nDla Polski na najbliższe dziesięciolecia „być albo nie być” jest wysoka dynamika gospodarcza połączona z rosnącym udziałem polskiej własności. Od tempa wzrostu gospodarczego i tempa rozwoju gospodarczego zależy los Polski i Polaków. Wszystkie teorie wzrostu i modele wzrostu gospodarczego jako czynniki kształtujące ten wzrost wymieniają przede wszystkim: pracę, kapitał, postęp techniczny. Teorie wzrostu w połączeniu z wiedzą wynikającą z historii gospodarczej dowodzą, że najefektywniejszym a zatem najszybszym i najtańszym jest wzrost gospodarczy oparty o wykorzystanie czynnika jakim jest praca. Opisywany czasami wzrost „bezzatrudnieniowy” okazuje się być z reguły wolniejszy, kosztowny i nietrwały.\nTempo wzrostu zatrudnienia nabiera nowej, specyficznej treści w gospodarce o poziomie rozwoju zbliżonym do tego, który charakteryzuje Polskę. Cechą, która przybliża nas do gospodarki zacofanej jest dwusektorowość. Wyróżnia nas podział na dwa sektory, sektor dominujący o relatywnie wysokim poziomie wydajności pracy, zbliżonym do poziomu światowego – mam tu na myśli sektor przemysłu i usług nowoczesnych, ale też sektor tradycyjny o wydajności pracy wielokrotnie niższej do którego należy zaliczyć znaczną część rolnictwa i usług.\nPrzez wzrost gospodarczy rozumiemy systematyczne zwiększanie mierników ekonomicznych typu PKB, PKB na głowę mieszkańca itd. Wzrost gospodarczy w gospodarce dwusektorowej oznacza dokładnie to samo, może jednak dokonywać się według schematu, gdzie wydajność pracy i nawet zatrudnienie w sektorze nowoczesnym rosną, ale nie dokonują się zmiany ani w zatrudnieniu, ani w wydajności pracy sektorze tradycyjnym. Mówiąc obrazowo skansen zacofania nie kurczy się, lecz trwa.\nJak rozumieć zatem rozwój gospodarczy? Jest to przede wszystkim taki i tylko taki wzrost gospodarczy, który wiąże się ze zmianami w strukturze zatrudnienia, a mianowicie polegającymi na zmniejszaniu udziału w zatrudnieniu pracujących w sektorze tradycyjnym, a w konsekwencji trwałe podnoszenie się i wyrównywanie poziomu wydajności pracy w całej gospodarce, czyli likwidowanie różnicy w wydajności pracy między sektorem przede wszystkim rolnictwa a reszty gospodarki.\nW przeciwnym wypadku wpadamy w to, co ekonomiści nazywają „pułapką wzrostu bez rozwoju”. Oznacza to sytuację, w której zwiększanie się PKB całej gospodarki nie idzie w parze ze zmniejszaniem zatrudnienia w sektorze o niskiej wydajności pracy co więcej zatrudnienie w tym sektorze może nawet rosnąć, co oznacza powiększanie się enklawy gospodarującej metodami tradycyjnymi często „oddalającej się od rynku” (tracącej powiązania z rynkiem).\nJaka jest skala różnicy w poziomie wydajności pracy między polskim rolnictwem rozumianym jako ponad dwa miliony gospodarstw a sektorem nowoczesnym dziś? By uzmysłowić dystans posłużymy się prostym przykładem liczbowym. Jeśli przyjąć, że w krajach wysoko rozwiniętych rolnictwo ma podobną wydajność pracy do przemysłu (choć wielu ekonomistów stanie na stanowisku, że nawet tam wydajność w rolnictwie jest zdecydowanie niższa) a zatrudnienie w tym sektorze wynosi jeden-dwa procent ogółu zatrudnionych i jeśli przyjąć zgodnie z danymi statystycznymi, że zatrudnienie w Polsce w rolnictwie wynosi miedzy 15 a 20% (rozbieżności w statystykach są tutaj znaczne) to tak czy inaczej w nowoczesnym rolnictwie jeden rolnik „karmi” pięćdziesiąt-sto osób podczas gdy w Polsce jeden rolnik „karmi” pięć-sześć osób. A zatem różnica w wydajności pracy jest ponad dziesięciokrotna.\nTym wszystkim, którzy w tym miejscu podniosą larum, że przecież ilość środków produkcji, którymi dysponuje rolnik w Stanach Zjednoczonych czy Wielkiej Brytanii wielokrotnie przekracza tę którą posiada rolnik polski odpowiem: nawet gdyby było możliwe tak znaczne dokapitalizowanie rolnictwa polskiego z powodu obowiązujących limitów produkcji jej wzrost mógłby być znikomy, a zatem wzrosłyby wyłącznie koszty produkcji i pogorszyła się jego konkurencyjność.\nCzy mamy zatem w Polsce do czynienia z realizacją schematu wzrostu bez rozwoju? Oto kilka danych statystycznych, które pozwalają niestety potwierdzić, że tak jest. W latach 2000-2009 liczba mieszkańców miast zmalała o ponad 370 tysięcy i wyniosła 23,3 miliona. Liczba mieszkańców wsi wzrosła o około 300 tysięcy i wyniosła 14,9 miliona osób. Odsetek ludności zamieszkującej w miastach wyniósł 61,1% i zmalał o 0,8%. O identyczny wskaźnik wzrósł odsetek zamieszkujący na wsi i wyniósł 38,9%. Cóż znaczą te dane? Przede wszystkim że ubywa ludności w miastach przybywa ludności na wsi.\nOpisane powyżej zjawisko jest konsekwencją szeregu czynników obiektywnych i subiektywnych. Z subiektywnych wymieńmy ten jeden oczywisty i podstawowy, jakim jest brak strategii gospodarczej i błędna polityka ekonomiczno-społeczna kolejnych rządów. Natomiast spośród czynników obiektywnych, które komplikują obraz i oddziaływują na zatrudnienie wymienić należy przede wszystkim:\ntendencję postępu technicznego polegającą na szybkim wzroście ilości i wartości środków produkcji na zatrudnionego nazywaną przez ekonomistów tendencją kapitałointensywną, a przez publicystów niezbyt precyzyjnie nazywaną pracooszczędną\npolitykę Unii Europejskiej dofinansowywania wsi i rolnictwa, które służyć ma stabilizacji dochodów ludności wiejskiej przy jednoczesnym ograniczeniu produkcji, co skutkuje podtrzymywaniem rozmiarów zatrudnienia na wsi. Co gorsza, elementem polityki rolnej Unii jest dokumentowanie i nadzór nad rolnictwem co przekłada się na znaczny wzrost liczby urzędników i biurokratów zatrudnionych w obsłudze rolnictwa\nbardzo konkurencyjny bo tani import wyrobów głównie konsumpcyjnych z Azji, co w znacznym stopniu utrudniło tworzenie miejsc pracy na rynkach lokalnych\naspiracje konsumpcyjne mieszkańców wsi, którzy pomimo istotnych różnic w wydajności pracy w porównaniu z miastem chcą żyć i konsumować „jak miastowi”. I trudno przekonać rolnika gospodarującego na średnim ogólnopolskim polu poniżej 10 hektarów, że z powodu niższej wydajności pracy jego i tak niskie dochody powinny spaść i stanowić ułamek tego, co zarabia przeciętny mieszkaniec miasta. W związku z tym trzeba mieć jednak świadomość, że likwidowanie różnic w poziomie życia między wsią a miastem wymaga mechanizmów, transferu środków z drugiego działu do pierwszego\ndzietność na wsi przez wiele lat praktycznie do chwili obecnej była większa niż w miastach, stąd możemy mówić dzisiaj o wzroście udziału ludności wiejskiej w całej populacji\nW sumie mamy do czynienia ze zjawiskiem bez precedensu w historii gospodarczej państw europejskich, a mianowicie „uwstecznieniem” struktury zatrudnienia i ludności, absolutnym wzrostem zatrudnienia w rolnictwie. Dramat potęguje fakt, że jednocześnie w ciągu dwudziestu lat wolnej Polski nastąpił proces zmniejszenia zatrudnienia w przemyśle i innych działach gospodarki o od 2 do 3 milionów osób co oznacza, że sektor nowoczesny się pod względem zatrudnienia skurczył. Kropką na „i” jest fakt, że praktycznie bez mała cały przyrost zatrudnienia w postaci nowych stanowisk pracy pojawił się w administracji i biurokracji, bądź też sektorze usług takich jak handel, a nie przemyśle.\nDaną, którą mając możemy bez pomocy wróżki i jej „szklanej kuli” podać na dwadzieścia nawet lat wprzód to liczba ludności, która osiągnie wiek produkcyjny. Struktura według płci i szereg innych danych były znane w 1989 roku gdy rodziła się wolna Polska. Wiedzieliśmy nawet to, że efektem stanu wojennego można powiedzieć „swoistą zasługą” generała Jaruzelskiego był fakt, że w latach 1982-1983 mieliśmy największy przyrost naturalny a wyniósł on w 1983 roku 723 600 urodzin. Dla porównania najniższy wskaźnik urodzin uzyskaliśmy w 2003 roku – 351 000.\nJest sprawą bezsporną, że największym potencjałem, którym Polska dysponowała w chwili obalania komunizmu i przez następnych dwadzieścia lat do dnia dzisiejszego był potencjał ludnościowy. Dlatego też pierwsze pytanie które należy zadać wszystkim tym, którzy pozytywnie oceniają bilans 20-lecia wolnej Polski powinno brzmieć: czy dostrzegają i potrafią ocenić skalę błędów i zmarnowanej szansy wynikającej ze skali bezrobocia, emigracji.\nPopatrzmy co zrobiliśmy z potencjałem pracy. W roku 1990 pracowało 16,5 miliona Polaków, bezrobocie wynosiło 1,3 miliona osób. W 2009 roku pracowało około 12,9 miliona Polaków, a bezrobocie wynosiło około 2 miliony.\nDo podanych liczb dodajmy wcześniejszych emerytów i rencistów w liczbie ponad 0,5 miliona.\nW sumie dzisiaj oficjalne bezrobocie wynosi około 13%, a jest to bez mała 2 miliony ludzi. W efekcie emigracji zarobkowej wyjechało z Polski ponad 2,5 miliona ludzi, a trzeba pamiętać, że w latach 80-tych wyemigrowało na stałe około 880 tysięcy ludzi. Na wcześniejsze emerytury i renty przeniesiono bez mała pół miliona zatrudnionych. W sumie 5-6 milionów Polaków nie pracuje, bądź pracuje ale nie w Polsce. Do tego należy dodać jeszcze jeden wskaźnik tak zwany wskaźnik zatrudnienia, który w Polsce wynosi około 56% podczas gdy w Unii Europejskiej bez mała 66%.\nDanych o niekorzystnych trendach i tendencjach w zatrudnieniu w Polsce w ciągu ostatniego 20-lecia można cytować dużo. Dla nas oczywista jest prawda, że zaprzepaszczona została przez kolejne rządy tak zwana dywidenda demograficzna – szansa przyspieszenia wzrostu i rozwoju gospodarczego wynikająca z wysokiej podaży pracy. Dziś dramat polega na tym, że rządzący brną nadal tą samą drogą.\nKonsekwencje braku prozatrudnieniowej polityki a jednocześnie wykreowania wysokiego bezrobocia strukturalnego są wielorakie. Do najważniejszych zaliczamy:\nradykalne obniżenie tempa wzrostu gospodarczego\nradykalne obniżenie popytu konsumpcyjnego i związanego z nim efektu mnożnikowego (konsumpcja a inwestycje)\nnie wykorzystanie pozytywnego ze względu na strukturę wieku, efektu „oszczędzania młodych” i kreowanego przez nich popytu na mieszkania, dobra trwałego użytku, dobra kulturalne\nobciążenie budżetu państwa a w związku z tym i obywateli kosztami utrzymania bezrobotnych\nzałamanie systemu emerytalnego\nuwstecznienie struktury społecznej wieś-miasto\nwykreowanie pokolenia bezbronnych, świadomych „wykluczenia” ubogich i pokrzywdzonych przez los\ngłębokie rozwarstwienie społeczne jeśli chodzi o poziom dochodów skutkujące konfliktami na wielu płaszczyznach (biedni-bogaci, młodzi-starzy, wykształceni-niewykształceni itd.)\nTo co przedstawiliśmy powyżej to jest najkrócej ujęty bilans błędów i zaniechań minionego 22-lecia w wolnej Polsce, jeśli chodzi o problematykę zatrudnienia. Warto, a może ktoś kiedyś się pokusi i policzy hipotetyczne straty wynikające z faktu tak ogromnego marnotrawstwa potencjału pracy. I to jest może to, o co powinniśmy poprosić tych, którzy tak głośno i ochoczo wychwalają terapię szokową i jej orędownika – Leszka Balcerowicza.\nSkoro demografia pozwala „widzieć przyszłość” to spróbujmy ją opisać z dzisiejszej perspektywy. Co nas czeka w ciągu najbliższych kilkudziesięciu lat?\nPo pierwsze: postępująca zmiana struktury społecznej – wzrost udziału populacji w wieku ponad 65 lat (w roku 2010 stanowiła ona 13,5%, w roku 2020 stanowić będzie 18,5% i spadek udziału populacji młodych).\nPo drugie: nastąpi absolutny spadek ludności. W 2035 roku będzie nas około 36 milionów czyli o 2-2,5 miliona mniej.\nPo trzecie: w najbliższych piętnastu latach korzystnym zjawiskiem będzie wzrost liczebności ludności w wieku 30-49 lat\nPo czwarte: słabnąć będzie tempo emigracji.\nPo piąte: pojawi się imigracja zarobkowa o trudnej do oszacowania skali.\nDla ekonomisty i polityka gospodarczego te dane jednoznacznie wskazują, że będziemy mieli do czynienia z pogarszającą się z punktu widzenia dynamiki wzrostu gospodarczego sytuacją demograficzną. Struktura popytu starzejącego się społeczeństwa jest zdecydowanie inna od młodego. Maleje udział dóbr typu mieszkania i dobra trwałego użytku, a też dóbr zawierających w sobie wysoki udział nowinek technicznych. Maleje także skłonność do oszczędzania, ruchliwość społeczna, rośnie jednocześnie popyt na usługi tradycyjne – ochronę zdrowia.\nNie przez przypadek Europa Zachodnia, w której problem starzenia się społeczeństwa występuje już od szeregu lat próbuje poprzez medialną „modę na młodość”, „wieczną młodość” przeciwdziałać stagnacji ekonomicznej, spadkowi popytu aktywizując staruszków.\nOto co pisze w swym raporcie ze 115 krajów MFW – „Wzrost gospodarczy i PKB na głowę, oszczędności i inwestycje są pozytywnie skorelowane ze wzrostem populacji w wieku produkcyjnym i negatywnie ze wzrostem populacji powyżej 65 roku życia.”\nSpróbujmy teraz nałożyć procesy demograficzne na stan i perspektywy polskiej gospodarki. Wymieńmy tu czynniki naszym zdaniem podstawowe.\nSprawa pierwsza to skala i dynamika zadłużenia państwa. Otóż wynosi ono dzisiaj ponad 800 miliardów złotych nie licząc zadłużenia przedsiębiorstw a także części samorządów. Co gorsza, tempo wzrostu tego zadłużenia jest rosnące. Wśród przyczyn tego stanu rzeczy, których jest wiele wymienić trzeba przede wszystkim absurdalną politykę gospodarczą początku lat 90-tych kontynuowaną przez część kolejnych ekip rządzących a polegającą na blokowaniu i niszczeniu zasobów i potencjału pracy, zasobów środków produkcji, przedsiębiorstw i instytucji a też energii społecznej.\nRealizowano model likwidacji miejsc pracy, wyprzedaży majątku, przeciwdziałano zachowaniom prooszczędnościowym i proinwestycyjnym, ogłupiano społeczeństwo wzorcami rozpasanej konsumpcji z importu doktryną „wolnego rynku”, „taniego państwa”.\nWażnym elementem rzutującym na polskie zadłużenie jest jego struktura, a przede wszystkim znaczący i szybko rosnący udział zadłużenia zagranicznego tym bardziej jeśli do zadłużenia tego doliczyć kwoty należne bankom zagranicznym w Polsce, które przecież są filiami ich central ulokowanych w świecie. Powiedzmy wprost: odsetki od pożyczek udzielanych przez banki zagraniczne Polsce w większości nie są u nas reinwestowane, a przeciwnie – transferowane i służą ich właścicielom poza Polską.\nDrugim ważnym faktem na który chcemy zwrócić uwagę jest wyzbycie się własności majątku narodowego, głównie w efekcie procesu prywatyzacji. I tak na koniec roku 2007 własnością kapitału zagranicznego były: banki w 70%, przemysł przetwórczy w 48%, budownictwo w 32%, handel i usługi w 54%, hotele i restauracje w 35%, transport i łączność w 20%. Konsekwencją tego stanu rzeczy było przede wszystkim przeniesienie prawa do zysku w ręce kapitału zagranicznego. Jeśli dodać, że poziom płac w Polsce jest kilkukrotnie niższy od wynagrodzenia na identycznych stanowiskach w krajach wysoko rozwiniętych, a wydajność pracy zbliżona do poziomu światowego to jasnym jest, że zyski przedsiębiorstw zagranicznych w Polsce są ogromne i pomimo „twórczej księgowości” widać je chociażby na przykładzie sektora bankowego.\nSkutkiem tej jakże ułomnej struktury własności kapitału na korzyść kapitału zagranicznego w Polsce jest poziom ściągalności i wpływy podatkowe z podatku od osób prawnych (CIT). Jego wzrost jest symboliczny i niewspółmierny do dynamiki wzrostu obrotu przedsiębiorstw zagranicznych. Mamy do czynienia z trudnym do oszacowania jeśli chodzi o skalę, ale z pewnością ogromnym transferem zysków przez przedsiębiorstwa zagraniczne z Polski. Należy to z cała mocą podkreślić gdyż jako kraj zacofany potrzebujemy reinwestycji zysków w Polsce, a nie ich transferu z Polski.\nNie można także przemilczeć, że siła polityczna kapitału zagranicznego w Polsce rośnie. To one dbają o załatwianie dla siebie zwolnień, koncesji, ulg, eliminowanie polskiej konkurencji. To one korumpują polityków i urzędników, czego dobitnym przykładem byłą debata wokół zmian w OFE.\nW sumie Polska staje przed problemem konieczności spłaty rosnących długów, która może być dokonana bądź to z dochodów z własności kapitału czyli z zysku, bądź to z dochodów z pracy czyli z płacy. Otóż wszystko wskazuje, że my i następne pokolenia Polaków rosnące zadłużenie będziemy musieli spłacać z malejącego potencjału pracy, co gorsza – nisko opłacanego, a na pewno nie z dochodów z własności, czyli z zysków.\nNależy także wymienić dodatkowe „zaszłości”, które będą ograniczały swobodę manewru polskiej gospodarki w bliższej i dalszej przyszłości.\nPo pierwsze na własne życzenie zlikwidowaliśmy całe działy gospodarki i przedsiębiorstwa, które aspirowały do miana polskich marek bądź polskich specjalności. Mam na myśli przede wszystkim przemysł stoczniowy, przemysł kosmetyczny a także elektrotechniczny i inne. Po drugie: na własne życzenie zeszliśmy bądź oddaliśmy bez walki rynki zbytu na których wyroby z polskim godłem były cenione jak choćby obrabiarki, wyroby elektrotechniczne, dobra konsumpcyjne czy wreszcie polska kultura.\nJako trzeci czynnik trzeba wymienić pojawienie się na rynku światowym potężnych konkurentów w postaci przedsiębiorstw azjatyckich i południowoamerykańskich. Dysponują one konkurencyjną przewagą wynikającą z taniej siły roboczej i jej zdyscyplinowania a także ze wsparcia otrzymywanego od rodzimych instytucji finansowych i rządu.\nNowym zjawiskiem, które utrudnia wejście i zaistnienie na rynku jest skala produkcji jaką należy uruchomić by była ona efektywna ekonomicznie czyli tania i konkurencyjna, co w przypadku Polski oznacza, że przedsiębiorstwo na starcie musi założyć, że będzie eksporterem gdyż rynek polski w przypadku produkcji przemysłowej jest za wąski. Dodatkowym czynnikiem, który wiąże się ze skalą produkcji jest potencjał kapitału jakim należy dysponować, by taką produkcję podjąć finansując zarówno analizę wstępną, badania i inwestycje, produkcję w okresie dochodzenia do pełnej zdolności, a następnie kontynuację tejże produkcji do czasu otrzymania zapłaty od nabywców z rynku, co przy dzisiejszych standardach może trwać od kilku miesięcy do roku. Potencjał kapitału, który należy w związku z tym uruchomić jest ogromny i wymaga „patriotycznie zorientowanego” sektora finansowo-bankowego. O skali problemu niech świadczy fakt, ze w szeregu przedsięwzięciach uwzględnia się także konieczność takiej polityki cenowej, która pozwoli zniszczyć bądź nie dopuścić do reakcji konkurentów z danej branży.\nOtóż jasnym jest, że polskie przedsiębiorstwa nie mając wsparcia w sektorze bankowym – przecież nie polskim – nie mogą liczyć na tani, preferencyjny kredyt jednocześnie wiedza o nich jest przekazywana właśnie poprzez banki do ich konkurentów zagranicznych bądź potencjalnych nabywców, co oznacza że muszą konkurować na nierównych, niekorzystnych dla siebie warunkach.\nJako ciekawostkę mogę w tym miejscu wskazać, że nacisk polskich przedsiębiorców na niskie podatki i obniżanie narzutów na płace bierze się w znacznej części właśnie stąd, że nie mają oni wsparcia ani ze strony państwa (zwolnienia, ulgi podatkowe, strategia zamawiania w rodzimych firmach itp.) ani ze strony banków (tani kredyt, dogodne warunki i czas spłaty). Nie mając zatem sojuszników próbują choć trochę ratować się apelując o niskie podatki.\nKolejnym czynnikiem, który ogranicza nasze możliwości manewru jest członkostwo w klubie zamożnych, starzejących się, przed i po przejściach czyli w klubie Unii Europejskiej. W klubie tym znaleźliśmy się na kiepskich warunkach – wynegocjowanych przez rządy lewicy, co gorsza w momencie, w którym z całą mocą ujawniły się problemy i konflikty toczące wspólnotę. W efekcie zmuszeni zostaliśmy do ponoszenia rosnących kosztów członkostwa, przyjęcia programów dla nas i dla naszych przedsiębiorstw skrajnie niekorzystnych (ograniczenia emisji CO2, atestacji wyrobów farmaceutycznych, ograniczenia współczynników deficytu i długu publicznego itd.) a jednocześnie wyrzekliśmy się samodzielności i swobody decyzji w wielu dziedzinach gospodarki (rolnictwo, przemysł stoczniowy i inne)\nJako ostatni czynnik, który negatywnie wpływa na bilans pracy wykonywanej w Polsce przez Polaków są rosnące rzesze pracujących na szaro bądź czarno imigrantów i rodzimych obywateli. To że pracują to dobrze, ale to że nie płacą podatków to źle.\nW sumie wymieniliśmy bardzo długą listę czynników negatywnych utrudniających i komplikujących działanie przede wszystkim po stronie rządu i przedsiębiorców, co powinno tym bardziej uświadomić z jak poważnym problemem mamy do czynienia. Alternatywa bowiem brzmi: albo ockniemy się, zmądrzejemy i zaczniemy realizować strategię przyspieszania dynamiki gospodarczej i rosnącego udziału polskiej własności w gospodarce, albo ciężar długów i ciężar starości nas przygniotą. A dla nieudaczników świat nie zna litości. Jeszcze przez najbliższe 10-15 lat Polska będzie miała wysoki, a nawet rosnący potencjał pracy ponieważ w wiek produkcyjny wchodzić będą kolejne roczniki wyżu. I to jest czas, w którym powinniśmy wyplątać się z długów, stać się właścicielami kapitału z którego dochody a też dochody z pracy pozwolą nam wypłacać godne emerytury w okresie po 2020 roku, gdy ilość zatrudnionych w Polsce może zacząć spadać.\nA zatem kluczem – warunkiem koniecznym jest strategia systematycznego wzrostu zatrudnienia w Polsce podjęta tu i teraz. Dlaczego teraz? Bo koszty obecnie realizowanej doktryny gwałtownie rosną, pogarsza się sytuacja międzynarodowa, im później przystąpi się do naprawy państwa i gospodarki tym będą one trudniejsze i boleśniejsze.\nSądzę, że teraz, bo zarówno Unia Europejska zajęta problemami Grecji, Irlandii, Portugalii a także inni możni tego świata zajęci własnymi problemami mogą pozwolić nam na większą swobodę manewru, terapię nie przyniesioną przez ekspertów międzynarodowych instytucji, którzy są zwolennikami doktryny neoliberalnej.\nDlaczego teraz? Bo mamy przykład chociażby naszych braci Węgrów, który dowodzi, że działania kontrowersyjne, ale stanowcze i cieszące się poparciem ludności mogą dać dobre efekty. A my przecież potrzebujemy strategii radykalnej, na średni – 3-5-letni okres oraz na 10-20 lat.\nPunktem wyjścia powinna być teza, że państwo winno stać się akt żywnym podmiotem gospodarczym. Aktywnym poprzez wyznaczenie celów strategii, co szczególnie ważne mechanizmów jej realizacji a wreszcie okresowych sprawdzianów i kontroli co się udało a co nie. Państwo nie może być rosnącą i panoszącą się biurokracją, która ma poczucie, że jest pogardzana przez rządzących i rządzonych a w związku z tym realizuje swój cel – trwać, korzystać, nie dopuszczać do zmian. A zatem strategię rządzący powinni zacząć od dokładnego przeanalizowania i opisania obowiązków i zadań biurokracji.\nDo fundamentów ekonomicznych strategii zaliczam co następuje:\npriorytet dla budownictwa mieszkaniowego\nrosnące wydatki inwestycyjne przeznaczone na infrastrukturę z budżetu państwa i samorządów\npreferencje dla nakładów na oświatę i naukę\nregionalne i samorządowe strategie aktywizacji regionów i wykorzystania środków unijnych\nprogramy dla przedsiębiorców lokalnych kreujących miejsca pracy dla młodych\nwprowadzanie rozwiązań niestandardowych pozwalających zwiększyć zatrudnienie\nOdnośnie strategii proeksportowej – trzeba zarówno polityką kursu walutowego, jak i dostępu i ceną kredytu wspierać już istniejących eksporterów, bo czas pracuje na ich niekorzyść. Konkurencja światowa pędzi. Trzeba, by państwo przypomniało sobie, że Polska posiadała kiedyś produkty dobrze sprzedające się na świecie (broń, urządzenia energetyczne i inne). Bez wchodzenia w szczegóły możemy śmiało powiedzieć, że dziś nie mamy nawet zarysu strategii proeksportowej, a co dopiero mówić o konkretnym programie realizowanym przez przedsiębiorstwa i banki.\nBudownictwo mieszkaniowe to temat ogromny. Dziś wiemy jedno. Zrobiono wszystko, by budowane było: drogo, mało, nieuczciwie. Fanatyków rozwoju budownictwa mieszkaniowego jest wielu, a przygotowanych przez nich programów moc. Nie ma żadnego problemu, by z ich wiedzy skorzystać. Na pewno należy przywrócić dokumentowanie wydatków na budowy i remonty i powiązać to z możliwością odpisywania przynajmniej ich części od dochodu. Potrzebna jest także szeroka strategia zainteresowania samorządów przekwalifikowywaniem gruntów pod budownictwo mieszkaniowe a także wprowadzenie zachęt i ulg dla inwestorów a także powołania do życia instytucji bankowych i finansowych zorientowanych na budownictwo mieszkaniowe.\nPolska jest krajem infrastrukturalnie zacofanym. Brednie o skłonności kapitału prywatnego do inwestowania w polskie autostrady mam nadzieję, że mamy już za sobą. Były one potrzebne przede wszystkim po to, by o paradoksie już zbudowane przez państwo fragmenty autostrad przekazać w użytkowanie właśnie kapitałowi prywatnemu, co więcej ustalić że ich nowym posiadaczom będzie się dopłacać z budżetu znaczne kwoty. Problem z wydatkami na infrastrukturę zwiększy się szybko po roku 2012, gdy rząd mając „z głowy” mistrzostwa Europy w piłce nożnej radykalnie ograniczy wydatki budżetowe, a co gorsza po roku 2013 w związku z nowym preliminarzem budżetowym Unii Europejskiej Polska nie znajdzie się w koszyku krajów biednych, co oznaczać będzie, że dofinansowanie naszych inwestycji infrastrukturalnych z Brukseli – zmaleje. Uważam, że będzie wielką tragedią, która skutkować może recesją gdyby doszło do radykalnego ograniczenia wydatków na infrastrukturę po 2013 roku. Dlatego trzeba już dziś mądrego programu kontynuacji inwestycji infrastrukturalnych. Być może trzeba podjąć rozmowy z samorządami terenowymi odnośnie rezygnacji z często kosztownych i nisko efektywnych inwestycji jak stadiony, obiekty widowiskowe i wynegocjowanie współfinansowania najważniejszych dróg i kolei oczywiście ustalając stosowną premię dla samorządów.\nBez aktywizacji samorządów szanse na pracę na prowincji będą malały. Migracja z małych i średnich miast do miast wielkich, która dzisiaj ma miejsce skutkuje często dodatkowymi kosztami ekonomicznymi i społecznymi. To małe i średnie miasta oraz prowincja stanowić mogą i powinny miejsce największej absorpcji potencjału pracy. Od czego zacząć? Trzeba programu „poszukiwania własnej, lokalnej tożsamości”. Trzeba także programu dotarcia z infrastrukturą drogową i kolejową w rejony dziś zaniedbane.\nLokalna tożsamość objawia się najczęściej poprzez lokalną kuchnię, święto bądź festyn, lokalne wyroby czy też lokalne napoje od piwa zaczynając. To państwo i samorządy powinny wziąć na siebie obowiązek promowania dań i kuchni regionalnych. Co stoi na przeszkodzie sięgnąć do wspaniałej historii polskiej kuchni, gdy kucharz Stanisława Augusta Poniatowskiego Piotr Paweł Tremo był nazywany kuchmistrzem Europy, a jego potrawy uświetniały największe uczty w Warszawie, Paryżu, Petersburgu. Turystyka, hotelarstwo, sanatoria, gastronomia – to często najlepsza recepta dla regionów północno-wschodniej Polski. Co stoi na przeszkodzie, by wzorem państw zachodnich faktury wystawiane w tych regionach były wliczane w koszty firm co z kolei ich wystawcom pozwoliłoby liczyć na większe obroty. Co stoi na przeszkodzie znieść akcyzę na napoje a zatem i piwo warzone w małych, regionalnych browarach?\nNie mogę zrozumieć dlaczego władze regionalne Warmii i Mazur z taką konsekwencją robią wszystko, by zniechęcić do przyjazdów wędkarzy i żeglarzy. Tym pierwszym uniemożliwia się łapanie ryb przyznając koncesje na łowienie siecią miejscowym spółkom, choć korzyść z tysięcy wędkarzy którzy przyjechaliby i zostawili pieniądze na Mazurach wielokrotnie przekroczyłaby wpływy od lokalnych rybaków. Zaś żeglarzy próbuje się zniechęcić wprowadzając iście szatański pomysł zmiany nazwy jezior na „urządzenia wodne” i nałożenia na właścicieli przystani wysokiej opłaty z tytułu korzystania z tych urządzeń. Przecież jasnym jest, że będą oni musieli koszt tego podatku przerzucić na cumujących żeglarzy, ci zaś po prostu „odpłyną w siną dal”.\nŚrodkiem do aktywizacji prowincji powinny być programy remontów i budownictwa powiązanych ze zwolnieniami podatkowymi a także premiami za utworzenie stanowiska pracy. Każdy kto zetknął się z budowaniem „w terenie” wie jaką gehenną jest przedzieranie się przez lokalną biurokrację. Rządowe programy budowy i adaptacji obiektów na przedszkola i żłobki rozbijają się o krótkie „nie” stosownego urzędnika. Ukrócić tę urzędniczą zmowę można tylko jednym. Jeśli obiekt spełnia wymagania sanitarne, przeciwpożarowe, powinien móc zostać udostępniony pod działalność. Tymczasem dziś ilość dodatkowych dokumentów, których żądają gminy i powiaty jest absurdalna. Podobnie rzecz się ma z opłatami i biurokratyczną mitręgą przy adaptacji strychów, garaży itp. Z tym trzeba skończyć.\nW sumie państwo powinno stworzyć forum rywalizacji samorządów w efekcie której najlepsi pod względem kreowania miejsc pracy, tworzenia własnej tożsamości byliby premiowani. Program ten należy związać z zachętą dla banków spółdzielczych i SKOK-ów, które powinny mieć możliwość kredytowania i finansowania budownictwa mieszkaniowego. Prowokacyjnie, niech nas nazywają postkomuchami przypomnę, że kiedyś istniał – w latach 70-tych transmitowany w telewizji turniej miast. Czy nie czas, by Telewizja Polska wzięła znów na siebie ciężar, a może przywilej promowania i ukazywania lokalnych społeczności.\nego młodego pokolenia jest fakt, ze bez mała połowa absolwentów wyższych uczelni nie może znaleźć pracy w Polsce. Bez radykalnych zmian w systemie opodatkowania przedsiębiorstw i finansowania samorządów sytuacja się nie zmieni. Potrzebne są ulgi inwestycyjne.\nPozwolę sobie w tym miejscu być może dla niektórych prowokacyjnie przypomnieć, że Polsce na podstawie traktatów międzynarodowych przysługuje dziś limit ludzi „pod bronią”, czyli w armii – 250 tysięcy osób. Dziś polska armia liczy poniżej 100 tysięcy i często są to żołnierze, w większości oficerowie liczący dni do emerytury. Czy nie byłoby słuszniej powołać z poboru ponad 150 tysięcy bezrobotnej młodzieży, przeszkolić ją, ba nawet patriotycznie wychować, nauczyć ją posługiwania podstawowym orężem żołnierza miast wydawać ogromne pieniądze idące w miliardy dolarów na importowany sprzęt i broń.\nSumując sądzimy, że kwestia zatrudnienia bądź zostanie podjęta i zdominuje przedmiot zainteresowania kolejnych rządów Rzeczpospolitej, bądź też doprowadzi do takiego skumulowania problemów ekonomicznych i społecznych w Polsce, że porządek społeczny i polityczny zostanie zachwiany.\nEkonomia, Polityka Społeczna, Praca\tbezrobocie, Demografia, Dług, inwestycje, zatrudnienie


INSTRUKCJA: Jak zadawać pytania na forum - Forum roslinyakwariowe.pl Załóż konto\n02 kwi 2015, 16:45 INSTRUKCJA: Jak zadawać pytania na forum (#1) Jak uzyskać poradę na forum dyskusyjnym?Aby uzyskać odpowiedź na pytanie lub poradę akwarystyczną, bardzo ważne jest zadawanie rzeczowych pytań oraz publikowanie jak największej ilości informacji na temat akwarium.Uwaga: zabrania się używania linków do aukcji internetowych oraz obcych sklepów.Ich właściciele nie pomagają w utrzymaniu naszej strony dlatego nie przysługuje im darmowa reklama na jej łamach.Jeśli chciałbyś zadać pytanie o taki produkt - wklej jego zdjęcie i opis nie zawierające kryptoreklamy.Jeśli umieścisz informację lub link uznany przez moderatorów za kryptoreklamę, wątek będzie udostępniony wyłącznie użytkownikom Premium. Weź to pod uwagę i szanuj regulamin jeśli chcesz uzyskać szerszą pomoc.Oto 3 podstawowe punkty o których musisz pamiętać:1. Zadaj konkretne pytanie2. Umieść opis akwarium3. Wgraj zdjęcie akwariumPamiętaj: inni akwaryści nie znają Twojego akwarium i potrzebują informacji aby wychwycić popełnione przez Ciebie błędy.Pamiętaj o zdjęciu! Sama fotografia potrafi bardzo wiele powiedzieć o kondycji roślin i warunkach panujących w akwarium.Jak przygotować opis akwarium?Postaraj się przygotować jak najwięcej danych, poniżej typowa lista niezbędna do postawienia diagnozy i udzielenia porady akwarystycznej:1. Wymiary akwarium (dł x szer x wys) 2. Moc i rodzaj oświetlenia (ilość WAT, rodzaj światła: T5/T8, HQI) oraz ile godzin jest włączone oświetlenie? 3. Rodzaj podłoża (opisz dokładnie) 4. Rodzaj systemu CO2 (jeśli nie nawozisz CO2 - wpisz brak). W jakim trybie działa - 12/24h? 5. Rodzaj filtracji (Producent i model filtra) 6. Jakie stosujesz wkłady filtracyjne? 7. Czy filtr chodzi non-stop przez 24h? 8. Temperatura wody 9. Parametry chemiczne wody (podaj te, które znasz): - twardość ogólna GH - twardość węglanowa KH - pH wody - poziom NO3 - poziom PO4 - poziom CO2 (jesli posiadasz indykator CO2 - podaj nam kolor cieszy we wskaźniku) - poziom NO2 - poziom Fe - poziom Mg 10. Jakie nawozy stosujesz obecnie 11. Czy używasz wody z filtra RO lub zmiękczane żywicą jonowymienną? 12. Czy używam środków uzdatniających wodę? (Antychlor, odkażacz itp). 13. Jak często podmieniasz wodę (ile na raz? Czy są to regularne podmiany) 14. Czy w akwarium są korzenie lub kamienie (jakie?) 15. Jak często manipulujesz we wnętrzu akwarium (raz dziennie, raz na kilka dni, raz w tygodniu?) 16. Czy używasz lub używałes w ostatnim czasie preparatów antyglonowych? 17. Czy używasz lub używałes w ostatnim czasie leków dla ryb lub? 18. Czy używasz lampy UV? 19. Jak często karmisz ryby? Czy istnieje ryzyko, że ktoś dokarmia je podczas Twojej nieobecności? 20. Ile sztuk ryb i krewetek posiadasz w swoim zbiorniku? (podaj przybliżoną liczbę) 21. Jak długo funkcjonuje akwariumJak dodać załączniki (zdjęcia) do postów?Wybierz zakładkę "dodaj załącznik" pod polem edycji treści posta.Możesz dodać kilka załączników na raz. Nie przejmuj się zmniejszaniem rozmiarów zdjęć - skrypt forum zrobi to za Ciebie.Jak wkleić film z YouTube?W treści posta możesz umieścić film z serwisu Youtube, który będzie widoczny w postaci wygodnego odtwarzacza, bez potrzeby kopiowania linków do paska adresu przeglądarki. W tym celu przygotuj link do filmu, wklej go w treści posta, następne zaznacz i kliknij przycisk "Youtube" widoczny nad polem edycji. Twój link do filmu zostanie ujęty w specjalne znaczniki, które spowodują wyświetlenie odtwarzacza na Forum.Lista do użytku wewnętrznego Serwisu roslinyakwariowe.pl Kopiowanie oraz rozpowszechnianie w oryginalnej lub zmienionej formie poza domeną roslinyakwariowe.pl - zabronione.Copyright roslinyakwariowe.pl\nOstatnio edytowano 02 gru 2012, 16:14 przez Piotr, łącznie edytowano 5 razy\nOstatnio przesunięty w górę 02 kwi 2015, 16:45 przez: Piotr.Pozdrawiam,Piotr Baszuckimgr biologii (botanik - specjalista z zakresu fizjologii roślin wodnych)Baza wiedzy: http://www.roslinyakwariowe.pl/artykuly.htmlCzym różni się konstruktywna krytyka od krytykanctwa: "Eunuch i krytykant z jednej są parafii. Obaj wiedzą jak, żaden nie potrafi."\nPosty: 8254Miasto: Wrocław/Kraków/Nowa Ruda\nPytania AQUAEL ASAP 750E\nZakupiłem do moich 90 lirów wspomniany w tytule Aquael ASAP 750E jest to mój pierwszy w życiu filtr zewnętrzny. Użytkuję go już ze dwa miesiące i w sumie jest OK, Woda kryształ tylko irytują trochę dr...\nWyświetlenia: 1406 | Odpowiedzi: 17\nWyświetlenia: 5928 | Odpowiedzi: 2\nPytania odnośnie drivera PT4115H\nWitam ponownie. Pomału kompletuję części do mojej belki i właśnie przyszły do mnie drivery Driver P4115H LED 140mA 320mA 510mA 680mA PWM/Lin, tylko zbyt późno przeczytałem na forum, że lepiej pogadać ...\nWyświetlenia: 1406 | Odpowiedzi: 2\nWyświetlenia: 1343 | Odpowiedzi: 3\nUżytkownicy przeglądający ten dział: Starazolin i 20 gości


Sony Classical - Filmozercy.com\nNowe płyty z muzyką z „Gwiezdnych wojen” i Johna Williamsa już w sprzedaży [CD]\n20 maja o 6:00\nNakładem wytwórni fonograficznej Sony Music Poland ukazały się w Polsce na CD nowe składanki: płyta „Star Wars Stories” z muzyką z disneyowskich „Gwiezdnych wojen" (premiera: 6 maja 2022 roku) oraz album „A Gathering of Friends” z kompozycjami Johna Williamsa (premiera: 20 maja 2022 roku). Poniżej szczegóły tych wydawnictw.\n„Wiedźmin” – przegląd ofert soundtracku z 2. sezonu serialu [CD]\n21 marca o 16:38\n11 marca 2022 roku do sprzedaży w polskich sklepach trafił soundtrack z drugiego sezonu serialu „Wiedźmin” (do obejrzenia na platformie Netflix). Płyta ukazała się nakładem Sony Music Poland. Poniżej szczegóły wydania CD muzyki, której kompozytorem jest Joseph Trapanese.\n„Outlander” (sezon 6) – przegląd ofert soundtracku [CD]\n19 marca o 8:00\n18 marca 2022 roku do sprzedaży w polskich sklepach trafił soundtrack z szóstego sezonu serialu „Outlander”. Płyta ukazała się nakładem Sony Music Poland. Poniżej szczegóły wydania CD muzyki, której kompozytorem jest Bear McCreary.\nRandy Edelman „Pogromcy duchów II” – przegląd ofert wydań soundtracku [CD i VINYL]\n13 sierpnia 2021 roku do sprzedaży trafiło premierowe wydanie soundtracku z muzyką Randy'ego Edelmana do komedii „Pogromców duchów II” w reżyserii Ivana Reitmana. Płyta kompaktowa została wydana u nas przez wytwórnię Sony Music Poland, która 15 października wprowadzi na rynek także edycję winylową score'u. Poniżej znajdują się szczegóły wydań CD i LP.\nHans Zimmer i David Fleming „Elegia dla bidoków” – przegląd ofert soundtracku [CD]\n5 grudnia o 8:00\n4 grudnia 2020 roku do sprzedaży w polskich sklepach trafił soundtrack z filmu „Elegia dla bidoków” (na platformie Netflix od 24 listopada). Płyta ukazała się nakładem Sony Music Poland. Poniżej szczegóły wydania CD muzyki, której kompozytorami są Hans Zimmer i David Fleming.\nHans Zimmer „Interstellar” – przegląd ofert rozszerzonych wydań soundtracku [CD i VINYL]\n4 grudnia o 8:00\n4 grudnia 2020 roku do sprzedaży w polskich sklepach trafiły rozszerzone wydania soundtracku z filmu „Interstellar” (2014) Christophera Nolana. Dwupłytowa edycja kompaktowa ukazała się u nas nakładem wytwórni fonograficznej Sony Music Poland, która wypuściła na rynek również wersję winylową albumu z muzyką Hansa Zimmera. Poniżej znajdują się szczegóły wydań CD i LP.\n„The Crown” (sezon 4) – przegląd ofert soundtracku [CD]\n20 listopada o 20:10\n20 listopada 2020 roku do sprzedaży w polskich sklepach trafił soundtrack z czwartego sezonu serialu „The Crown”. Płyta ukazała się nakładem Sony Music Poland. Poniżej szczegóły wydania CD muzyki, której kompozytorem jest Martin Phipps.\nGustavo Santaolalla, Mac Quayle „The Last of Us II” – recenzja soundtracku\n3 października o 15:24\nW czerwcu tego roku do sprzedaży trafiła kontynuacja jednej z najsłynniejszych gier dwóch generacji konsol Sony. Za znakomitą muzykę do „The Last of Us” studia Naughty Dog odpowiada dwukrotny laureat Oscara, Gustavo Santaolalla. Do postapokaliptycznego świata Ellie i Joela kompozytor powrócił również w przypadku kontrowersyjnego, na długo przed premierą, sequela. Tym razem Argentyńczykowi towarzyszy Mac Quayle, autor muzyki do serialu „Mr. Robot”. Jak wypada ścieżka dźwiękowa do „The Last of Us II”? Zapraszamy do lektury naszej recenzji.\nJuby Dzisiaj o 15:34


Océ Client Tools - Cykl pracy CAD/GIS - Canon Poland\nBezpłatny pakiet oprogramowania Océ Client Tools dla obsługi wydruków wielkoformatowych pomaga w przygotowaniu zadań, podglądzie wydruku oraz wysyłaniu zadań druku dokumentów technicznych do różnych lokalizacji. Możesz skorzystać z tego oprogramowania w celu wysyłania zadań do pojedynczej drukarki wielkoformatowej, do centralnego działu reprograficznego, jak również do ładowania zadań do dostępnych online serwisów. Oprogramowanie obsługi druku wielkoformatowego Océ Client Tools zwiększa wygodę i efektywność drukowania udostępniając klientom jeden interfejs użytkownika dla wszystkich codziennie realizowanych prac, eliminując złożoność i czasochłonność obsługi zróżnicowanych interfejsów.\nSkorzystaj z jednego narzędzia, aby wysyłać zadania do różnych lokalizacji\nPakietowe przetwarzanie różnych rodzajów plików łącznie z plikami PDF, DWG, DWF, DWFx, TIFF oraz HPGL\nRealistyczny podgląd WYSIWYP ( to co widzisz zostanie wydrukowane) redukujący błędy i pomyłki\nPełna integracja z Adobe Reader dla wysokiej jakości przetwarzania i drukowania plików PDF\nProste dodawanie stempli i nakładanych obrazów\nPrzyjrzyj się dokładniej produktowi Océ Client Tools\nDostarczanie zadań do różnych urządzeń\nPakiet oprogramowania Océ Client Tools dla obsługi wydruków wielkoformatowych pomaga w przygotowaniu zadań, podglądzie wydruku oraz wysyłaniu zadań druku dokumentów technicznych do różnych lokalizacji. Opcje wysyłania zadań druku obejmują:\nTwoją lokalną drukarkę Océ. Możesz drukować bezpośrednio do jednej z wielkoformatowych drukarek Océ.\nWiele zainstalowanych w firmie drukarek. Możesz drukować bezpośrednio do wielu drukarek podłączonych poprzez oprogramowanie Océ Repro Desk Studio.\nTwój centralny dział reprograficzny. Możesz wysyłać dokumenty, które mają być wydrukowane poprzez Océ Repro Desk w twoim centralnym dziale reprograficznym.\nTwój zewnętrzny dostawca usług druku. Możesz wysyłać dokumenty do zewnętrznej drukarni Internetem poprzez oprogramowanie Océ Repro Desk.\nŁatwe narzędzie dostarczania zadań dla drukarki Océ PlotWave 300.\nCzęścią pakietu oprogramowania Océ Client Tools jest moduł Océ Publisher, wygodna, oparta na Windows aplikacja dla pakietowego drukowania dokumentów na drukarce Océ PlotWave 300.\nAplikacja Océ Publisher obsługuje wiele różnych rodzajów plików w tym PDF, DWG, DWF, DWFx, TIFF oraz HPGL. Dla wysokiej jakości przetwarzania i drukowania plików PDF oprogramowanie jest płynnie zintegrowane z aplikacją Adobe Reader. Poszczególne dokumenty można przejrzeć przed drukowaniem, korzystając z niezwykle realistycznego podglądu WYSIWYP (to, co widzisz, zostanie wydrukowane), który dokładnie pokazuje, jak pliki zostaną wydrukowane na wybranej drukarce i pozwala na sprawdzenie zawartości dokumentu oraz ustawień drukowania.


Hakuro H50s pędzel do podkładu FLAT TOP | PĘDZLE \_ Hakuro PĘDZLE \_ HAKURO | Minti Shop Pomysł na prezent\nblend it! ZESTAW gąbki do makijażu MINI Marble\n25,80 zł19,90 zł\nblend it! ZESTAW owalnych pędzli Oh! Brush 01-10\n265,90 zł99,90 zł\ndługość włosia: 2,2 cm., szerokość włosia ok. 2,8 cm.\nPędzel H50S to mniejsza wersja pędzla H50. Pędzel idealny do bardzo dokładnego nakładania podkładów o płynnej konsystencji oraz kosmetyków mineralnych. Rozprowadza produkt nie pozostawiając smug. Umożliwia równomierne nałożenie kosmetyku i uzyskanie naturalnego efektu.\nPolecamy stosować pędzle H50 oraz H50S jednocześnie. Większym pędzlem o numerze H50 nałożyć podkład na całą twarz, natomiast mniejszym pędzlem o numerze H50 "wykończyć" makijaż, nakładając podkład w trudno dostępne obszary twarzy (np. skrzydelka nosa, okolice oczu).\nHakuro H50 pędzel FLAT TOP nowa wersja 2,5 cm\nAnnabelle Minerals Podkład rozświetlający Beige Medium 1g\nAutor: MARZENA, LIDZBARK WARMIŃSKI Ocena:\nŚwietne pędzle w rozsądnej cenie w 100% spełniają swoje zadanie-polecam !\nAutor: Julia, Lutocin Ocena:\nNie wiem czy to może zależy od pojedynczej sztuki, ale mój pędzel strasznie gubi wlosie.. przy malowaniu co chwila jakiś włosek zostaje mi na twarzy, a przy każdym pociągnieciu za włosie wychodzi ich co najmniej kilka.. ;)\nAutor: Angelina, Ruda Ocena:\nDoskonały. Polecam gorąco\nAutor: Aleksandra, Wałbrzych Ocena:\nBardzo przyjemny w użyciu i precyzyjny, jednak wchłania dużo podkładu, nawet gdy jest wilgotny.\nAutor: Magda, Sitno Ocena:\nCudowny, mięciutki i bardzo solidnie wykonany:) Polecam serdecznie!\nAutor: Barbara, Konstantynów Łódzki Ocena:\nGenialny! idealnie wykonany, wróżę nam owocną współpracę ;)\nAutor: Marta, Wołomin Ocena:\nPędzel mięciutki idealny :) zakochałam się w nim\nAutor: Kinga, Chąśno Ocena:\nPędzel dobry, choć nie najlepszy. Początkowo wypuszczał mi włoski, ale na szczęście po pierwszym praniu to ustąpiło. Pochłania sporo podkładu, ale w końcu to pędzel :) daje wysoką 4\nAutor: Katarzyna, Lublin Ocena:\nREWELACJA!!!!!!!!!!! mam kilka pędzli do podkladu ale ten nie ma sobie równych


Dom Sprzedaż, Nowa Wieś Wielka, Olimpin, 167.00 m2, 649000 zł\n649 000 zł 3 886,23 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\ncena za m2 3 886,23 zł/m²\nBudynek położony na osiedlu w Olimpinie koło Brzozy. W otoczeniu lasu, dogodny dojazd do Bydgoszczy.\nDom dwukondygnacyjny z poddaszem użytkowym, podpiwniczony. Dach dwuspadowy pokryty gontem.\nDom o całkowitej powierzchni około 167m2, wraz z garażem w bryle budynku. Na powierzchnię składa się:\n- kuchnia częściowo oddzielona od salonu\nDodatkowo w piwnicy znajduje się mała sauna do własnego użytku. Działka ogrodzona i zagospodarowana z licznymi nasadzeniami. W cenę wliczone meble oraz sprzęt AGD.\nCicha i spokojna okolica, w sąsiedztwie las i liczne ścieżki spacerowe. Dojazd drogą z kostki brukowej i kilkadziesiąt metrów drogą gruntową. Ogrzewanie olejowe.\nSymbol oferty ART-DS-115227\nPowierzchnia pokoi 40/16/12/10 m2\n7 pokoi 280,00 m2 2 142,86 zł/m2


Dofinansowanie budowy przydomowej oczyszczalni ścieków - Okazjonalne Zdjęcia\nSierpień 27, 2018 dom i ogród admin\nDecyzja o budowie przydomowej oczyszczalni ścieków wynika najczęściej z chęci ochrony środowiska naturalnego. Unia Europejska przeznacza na ten cel ogromne środki finansowe, oferując zainteresowanym niebagatelne dofinansowania. Środki na dofinansowanie inwestycji można z powodzeniem uzyskać również z Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Wiele gmin celem uzyskania większego prawdopodobieństwa w otrzymaniu dofinansowania tworzy specjalnie na ten cel programy budowy przydomowych oczyszczalni ścieków.\nProcedura ubiegania się o dotację rozpoczyna się wraz z wypełnieniem wniosku o uzyskanie dotacji. Następnie składa się oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przy tym nie można zapomnieć o załączeniu zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt stały na terenie gminy, na której terenie ubiegamy się o przyznanie dofinansowania. Jesteśmy także zobowiązani do posiadania projektu przydomowej oczyszczalni ścieków i przedstawieniu jej odpowiednim organom. Warto zaznaczyć, iż niezbędna okazuje się być również kopia zgłoszenia o zamiarze przystąpienia do wykonania robót budowlanych.\nAby środki z przyznanej dotacji zostały nam wypłacone należy przedstawić jednostce samorządowej odpowiednie dokumenty. Mowa tu między innymi o kopiach faktur, które potwierdzają poniesione koszty. Nie może zabraknąć również dokumenty potwierdzające wykonanie przewidziane wcześniejszą umową. Niezbędną są oczywiście dokumenty świadczące o dokonaniu zgłoszenia budowy przydomowej oczyszczalni ścieków.\nW przypadku braku powodzenia w uzyskaniu środków finansowych można skorzystać z kredytów i pożyczek preferencyjnych. Udzielane są one przez Bank Ochrony Środowiska, który współpracuje z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.\nNa rynku obecnych jest wiele firm, które proponują zastosowanie biologicznych domowych oczyszczalni ścieków. Są one przyjazne dla środowiska, a ta technologia oczyszczania oparta jest o metodę osadu czynnego oraz złoża nieruchomego. Oczyszczalnie przydomowe biologiczne wyposażone są w urządzenia automatyki i sterowania. Przydomowe oczyszczalnie ścieków zawierają osadnik gnilny z filtrem, studzienki rozdzielające, rury rozdzielcze rury rozsączające oraz przewody wentylacyjne. Przydomowe oczyszczalnie i przepompownie ścieków posiadają przewody wentylacyjne zakończone wywiewkami oraz geowłókninami.\nNa przydomowe oczyszczalnie ścieków o przepustowości do 7,5 m3/ dobę nie jest wymagane pozwolenie na budowę. Domowa oczyszczalnia ścieków to zdecydowanie inwestycja na lata.\nPreviousPopularne płaskie botki\nNextCzym się kierować kupując hokery barowe?


Tyniec / Pożegnanie roku\nPoniedziałek, 31 grudnia 2012 • Komentarze: 0\n7 113 396\nPon. 11:01 13:48\n7 41 129\n0:39 0:22 0:00\n17.9 26.7 50.6\n+ 3.7% - 4.2%\nPatrząc na pogodę, trudno uwierzyć, że mamy koniec grudnia, a nie początek marca. Oczywiście nie mogłem nie wykorzystać tak pięknego dnia i wybrałem się na ostatnią w tym roku przejażdżkę.\nWyruszyłem przed południem z zamiarem dotarcia do Tyńca. Dlaczego właśnie tam? Otóż uświadomiłem sobie, że nigdy nie odwiedziłem Klasztoru Benedyktynów, chociaż wielokrotnie przejeżdżałem tuż obok. Koniecznie musiałem nadrobić tę zaległość. Nie chciałem jechać najprostszą drogą wzdłuż Wisły, bo ostatnio nazbyt często pojawiałem się na tym szlaku i dlatego wybrałem bardziej ambitny dojazd, który wiódł przez Kosocice, Swoszowice, Kliny, Podgórki Tynieckie. Trudno powiedzieć, aby była to rekreacyjna jazda, bo poza podjazdami, kolejny raz musiałem walczyć z silnym, przeciwnym wiatrem. Pokonywałem kolejne kilometry i w końcu dotarłem na klasztorny dziedziniec.\nOtoczyła mnie historia minionych dziesięciu wieków, bo początki opactwa sięgają wieku XI. Zimowe słońce, nisko zawieszone na błękitnym niebie, było reżyserem światła, które błądząc pośród kamiennych budowli, tworzyło mistyczny spektakl cieni. Jakże przedziwne to uczucie, gdy śmiertelnik, któremu dane jest żyć ledwie kilkadziesiąt lat (może trochę więcej), znajdzie się nagle pośród murów z tysiącletnią historią, gdy stąpa po bruku, wydeptanym stopami wielu pokoleń tych, którzy przychodzili tutaj szukać Boga. To jedno z miejsc, gdzie czas płynie zupełnie innym rytmem, gdzie świat zwalnia swe szalone tempo, pozwalając na chwilę zatopić się we własnych myślach.\nZnalazłem się więc we właściwym miejscu i czasie, by w ostatni dzień roku wrócić na chwilę do wszystkiego, co przyniósł ten czas. A był to dla mnie rok szczególny. Zaczynałem go, będąc przekonanym, że moja rowerowa pasja jest jednocześnie jedyną miłością. Jednak bardzo szybko zrozumiałem, że zabrnąłem w ślepą uliczkę, co bez trudu mogli zauważyć czytelnicy mojego bloga. Moja rowerowej pasji musiałem znaleźć właściwe miejsce, by stała się jednym, ale nie jedynym składnikiem tego, co połączone z sobą, buduje obraz prawdziwego szczęścia i radości. Pijąc wraz z moją ukochaną Moniką szampana o północy, zanim spojrzę w przyszłość, jeszcze na moment zatrzymam się i pomyślę, że to był naprawdę dobry rok…\nHistoria zamknięta w kamiennych fasadach – Kościół i Klasztor Benedyktynów\nWisła widziana „pod słońce” z klasztornego dziedzińca\nJeszcze jeden „wiślany” landszafcik – tym razem „ze słońcem”\nNiedziela, 30 grudnia 2012 • Komentarze: 0\n6 112 395\nNiedz. 14:43 17:07\n0:15 0:15 1:21\n21.0 26.7 43.6\nDzisiaj powtórzyłem trasę, którą jechałem w czwartek. Powtórzyłem, ale w odwrotnym kierunku. Tym razem także wiał zachodni wiatr, ale zdecydowanie słabszy niż ostatnio. Nie musząc skupiać się na walce z przeciwnościami natury, miałem zdecydowanie więcej przyjemności z jazdy.\nNajpierw przez Rybitwy dojechałem do Stopnia Wodnego Dąbie. Stamtąd, aż do Mostu Dębnickiego poruszałem się ścieżką rowerową wzdłuż Wisły. Pogoda zachęciła wielu krakowian do niedzielnego, popołudniowego spaceru, więc dosyć często musiałem używać dzwonka, zwłaszcza w okolicach Kazimierza oraz Wawelu. Na Salwator nie mogłem dotrzeć ścieżką rowerową, bo od dłuższego czasu jest remontowana, więc ten odcinek pokonałem ulicą Kościuszki. Za Salwatorem skręciłem w ulicę Wioślarską i wjechałem na wały. Przy okazji zrobiłem zdjęcie, wspomnianego poprzednim razem, wjazdu na ścieżkę rowerową – naprawdę trudno zrozumieć, co poeta miał na myśli? Czyżby zabrakło funduszy na kawałeczek asfaltu?\nPotem było już rutynowo. Dojechałem do Stopnia Wodnego Kościuszko, przejechałem na drugi brzeg, równoległą trasą wróciłem do Krakowa, przejechałem przez Podgórze i dotarłem do domu.\nDroga przez mękę, czyli dojazd do nowej trasy rowerowej\nCzwartek, 27 grudnia 2012 • Komentarze: 0\n5 111 394\nCzw. 10:22 12:42\n5 39 127\n19.2 24.7 36.6\n+ 4.1% - 3.8%\nTuż przed świętami nadeszła odwilż, co wcale mnie nie zmartwiło, bo już poprzednio wspominałem, że zaraz po świętach czeka mnie spalanie kalorii, a przecież lepiej spalać je w dodatniej, niż ujemnej temperaturze. Dzisiejszego poranka obudziło mnie słońce, co zapowiadało piękny dzień. Nie traciłem więc czasu i niedługo po dziesiątej wskoczyłem na rower.\nPomimo ciepła drogi były mokre, co spowodowało, że cały wysiłek włożony w niedawne umycie roweru, poszedł na marne. Jechałem na zachód i zamierzałem dotrzeć do toru kajakowego przy Kolnej. Przez większą część drogi nic nie zakłócało przejażdżki, ale w okolicach Salwatora zerwał się silny, południowo-zachodni wiatr. Początkowo udawało mi się utrzymać sensowną prędkość, ale wiatr stawał się coraz mocniejszy i na cztery kilometry przed celem poruszałem się w żółwim tempie kilkunastu kilometrów na godzinę. Do toru kajakowego dotarłem solidnie zmęczony, ale przecież zmieniałem właśnie kierunek i liczyłem, że od teraz wiatr stanie się moim sprzymierzeńcem. Po przejechaniu na drugi brzeg Wisły, tak właśnie się stało, a kurtka cudownie przemieniła się ze „spadochronu hamującego” na „żagiel” ;).\nPoruszałem się wzdłuż brzegu Wisły po ścieżce rowerowej, która jeszcze niedawno kończyła się na wysokości Przegorzał. Dzisiaj jednak okazało się, że można nią jechać jeszcze dalej. Skwapliwie skorzystałem więc z możliwości eksploracji nowego szlaku. Pchany wiatrem poruszałem się raczej szybko po nowej, gładkiej nawierzchni. I wszystko byłoby wspaniale, gdyby nie nasze Polskie poczucie humoru. Cała ścieżka rowerowa jest gotowa z wyjątkiem ostatnich trzydziestu, może czterdziestu metrów, które dzielą ją od ulicy. Ten fragment jest nieutwardzony, co w warunkach odwilży oznacza brnięcie przez błotne bajoro. Dobrze, że ziemia była jeszcze na tyle zmrożona, że błoto było w miarę płytkie i dało się jako tako pokonać.\nNa Rybitwach ponownie zmieniłem kierunek, co oznaczało, że ostatnie kilka kilometrów jechałem pod wiatr. Do domu dotarłem więc nieco zmęczony, ale z przekonaniem, że przynajmniej część świątecznych szaleństw kulinarnych została uwolniona z organizmu w postaci czystej energii.\nSobota, 22 grudnia 2012 • Komentarze: 0\n4 110 393\nSob. 10:58 13:06\n4 38 126\n20.9 24.6 32.0\n+ 4.3% - 3.8%\nO tym, że zbliżają się święta, zostałem brutalnie powiadomiony o godzinie 7:40, gdy któryś z sąsiadów (niech się tylko dowiem, który) wpadł na genialny pomysł trzepania dywanów. Ja wiem, że cisza nocna kończy się o szóstej, ale na Boga, jeśli przez pięć dni wstaje się o świcie, to chęć wyspania się w sobotę, chyba nie jest fanaberią. Wyrwany ze snu nie mogłem już zasnąć i pierwszy dzień weekendu rozpocząłem w kiepskim nastroju.\nAby ten zły nastrój przełamać, mogłem uczynić tylko jedno i to właśnie zrobiłem – wybrałem się na przejażdżkę. I tutaj totalne zaskoczenie, bo pomimo niewielkiego mrozu, na ponad czterdziesto-kilometrowej trasie spotkałem ledwie kilku rowerzystów. Spacerowiczów też prawie wcale nie widziałem. Czyżby smog zatrzymał wszystkich w domach? Tajemnica wyjaśniła się dopiero w okolicach Galerii Krakowskiej. Widząc kilkusetmetrową kolejkę samochodów oczekujących na wjazd na parking, zrozumiałem, że wzorem mojego sąsiada, dzisiaj wszyscy przygotowują święta.\nNa krakowskich szlakach było więc wyjątkowo pusto. Delektowałem się samotną jazdą, ciesząc się jednocześnie, że znalazłem te dwie godziny w czasie, gdy trwa jakże krótki dzień. Chociaż należy zauważyć, że dzisiejszy dzień był dłuższy od najkrótszego, czyli od wczorajszego dnia o całą, jedną… sekundę. Teraz będzie już z górki, a więc wypada powiedzieć sobie: byle do wiosny.\nKończę już. Przecież święta idą, a Chuck Norris już tu jest, więc pora, abym i ja zabrał się za jakąś robotę. Wczoraj byłem doktor G i patroszyłem karpie. Teraz czas na inne specjały. Oj chyba będzie co spalać za kilka dni…\nTutaj, gdzie zwykle są tłumy, dzisiaj w południe nie było żywego ducha\nSobota, 15 grudnia 2012 • Komentarze: 0\n3 109 392\nSob. 12:00 14:10\n3 37 125\n20.4 25.0 34.4\nPo ponad tygodniowej przerwie udało mi się dzisiaj wybrać na przejażdżkę. Było ciepło, a wszechobecny, topniejący śnieg powodował, że wszędzie zalegała woda. Rower bardzo szybko pokrył się brunatną mazią. Mimo to byłem zadowolony, że po całym tygodniu pracy udało mi się chociaż na chwilę oderwać od zwykłej codzienności.\nul. Botewa - Komentarz jest zbędny\n„Puryfikacja” – Dokąd zmierza sztuka?\nCzwartek, 6 grudnia 2012 • Komentarze: 0\n2 108 391\nCzw. 18:24 20:03\n2 36 124\n0:13 0:15 1:39\n19.1 20.4 31.2\n+ 4.6% - 3.7%\n- 1.0 0.0\nKilka dni temu zawitała prawdziwa zima i od kilku dni nie jeździłem na rowerze. Do niezbyt korzystnych warunków atmosferycznych doszedł nawał pracy, co razem powodowało, że po powrocie z pracy, zamiast rowerowego odprężenia, rozpoczynałem „drugą zmianę”. Jadąc popołudniu przez zakorkowane miasto, pomyślałem, że nadszedł czas, aby chociaż na chwilę uciec od codzienności w śnieżną scenerię królewskiego miasta.\nZ domu wyszedłem dopiero po osiemnastej. Było dosyć ciepło, bo temperatura na poziomie -1 stopnia w grudniu to prawie upał ;). Wiał zachodni wiatr, ale nie sądziłem, aby mógł być istotną przeszkodą podczas jazdy. Na początku pojechałem w stronę Rybitw. Tam zaczyna się jedna z najdłuższych krakowskich dróg rowerowych, a w warunkach zimowych, jeśli to tylko możliwe, staram się unikać wieczornej jazdy po ulicach. Niestety tradycyjnie już, odpowiedzialni za odśnieżanie miasta założyli, że w zimie miejscem rowerzysty jest fotel przy kominku, a nie „szlajanie” się po mieście i ścieżka rowerowa była tu i ówdzie mocno przysypana zmrożonym śniegiem, zgarniętym uprzednio z chodnika. Chcąc nie chcąc, jechałem więc raz po drodze dla rowerów, a raz po chodniku. Poruszałem się na zachód, a więc pod wiatr (który przecież nie miał sprawiać problemów) i wszystko byłoby w porządku, gdyby nie zaczął padać śnieg, którego płatki kłuły w oczy, niczym igiełki. W takich warunkach przydałyby się gogle – pomyślałem, ale niezrażony jechałem dalej.\nDojechałem do Starego Miasta, pokręciłem się chwilę po wąskich uliczkach, gdzie historia minionych wieków zamknięta w kamiennych fasadach, jest tuż na wyciągnięcie ręki. Mieszkam tutaj tak długo i wciąż odczuwam ten sam dreszcz emocji, gdy jestem w miejscach, które były świadkami wzlotów i upadków Najjaśniejszej Rzeczypospolitej…\nEch… Pora wrócić do rzeczywistości… Pojechałem w stronę Jubilata, Mostem Dębnickim dotarłem na drugą stronę Wisły. Potem, jadąc wzdłuż jej brzegu, dojechałem na Zabłocie i w końcu do ulicy Wielickiej, skąd miałem już prostą drogę do domu.\nNiedziela, 2 grudnia 2012 • Komentarze: 0\n1 107 390\nNiedz. 11:22 13:31\n20.2 26.3 36.4\n+ 12.0 - 7.0\nWeekend jest jedyną szansą, aby pojeździć za dnia, więc na dzisiejszą przejażdżkę wybrałem się wyjątkowo wcześnie, bo już przed południem. Było dość zimno i wiał wschodni wiatr, który dodatkowo potęgował odczucie chłodu. Po mroźnej nocy trawa pokryta była szronem, a kałuże były zamarznięte. Szczelnie opatuleni wierni zmierzali do pobliskiego kościoła, gdy ja wsiadałem na rower i ruszałem w drogę.\nZamierzałem jeździć wyłącznie po mieście, ale po niecałych kilku kilometrach zmieniłem plany. Zauważyłem, albo raczej przypomniałem sobie, że już dawno nie byłem w Balicach. Pomyślałem więc, że to słuszna koncepcja, aby dzisiaj wybrać się właśnie tam. Przejechałem zatem przez całe miasto i dotarłem do ulicy Balickiej, którą zamierzałem sprawnie i szybko dojechać w okolice lotniska. No właśnie, dlaczego sprawnie i szybko? Czy nie byłoby lepiej dodać trochę pieprzu do dzisiejszej eskapady, zmienić utarte schematy, wybrać inne drogi? Jeśli takie myśli pojawiają się w mojej głowie, to wiem z doświadczenia, że próżno z nimi walczyć. Nie zastanawiałem się więc długo i wkrótce skręcałem z ulicy Balickiej w ulicę Podkamycze.\nAsfalt skończył się po kilkuset metrach. Jakiś czas jechałem po dość twardej drodze gruntowej, której twardość gwałtownie się załamała w okolicy pierwszego zagajnika. Zacząłem brnąć przez błoto… w dodatku pod górę. Rower, który był w miarę czysty, szybko pokrył się brunatną mazią. Zabawa była przednia, radość z jazdy olbrzymia, endorfiny szalały, a gdy wreszcie dojechałem do szczytu wzniesienia i zobaczyłem w oddali oświetlony pas startowy lotniska w Balicach, byłem niemalże w siódmym niebie. Nad lotniskiem unosiła się lekka mgła, znad nagich drzew pokrywających wzgórze, wyłonił się podchodzący do lądowania samolot. Widok był naprawdę fantastyczny i szkoda, że mój aparat fotograficzny nie potrafił oddać tego klimatu.\nPozostała część trasy wiodła początkowo przez polną drogę, na której jakiś czas temu złamałem wentyl w moim podstawowym rowerze. Dojechałem do Olszanicy, a potem do Woli Justowskiej. Stamtąd w miarę najkrótszą drogą dotarłem do domu. Spojrzałem na zabłocony rower i pomyślałem – było fajnie!\nSzarość nad lotniskiem\nW tym zagajniku przedzierałem się przez błoto\nPiątek, 30 listopada 2012 • Komentarze: 0\n9 106 389\nPt. 17:30 19:34\n4 34 122\n0:14 0:13 2:04\n21.6 26.4 42.5\nOstatni dzień listopada zapowiadał nadchodzącą zmianę w pogodzie. Czy to się komuś podoba, czy nie, zima nieuchronnie się zbliża. Oprócz niższej temperatury zanosiło się także na deszcz. Tymczasem dwa dni temu uszkodziłem przedni błotnik, którego naprawa okazała się niemożliwa. Na szczęście Allegro okazało się niezawodne i nowy błotnik trafił do mnie już dzisiaj. Byłem więc gotowy do popołudniowej przejażdżki.\nJeździłem głównie po mieście. Początkowo było sucho, lecz już po przejechaniu kilku kilometrów, zaczęło kropić. Skromne opady zamieniły się wkrótce w regularny, acz niezbyt intensywny deszcz. Nie zamierzałem jednak skracać przejażdżki, tym bardziej, że nowy błotnik sprawował się całkiem dobrze.\nPrzejechałem przez Rybitwy (to już staje się monotonne), dotarłem do Mostu Nowohuckiego, przejechałem przez Łęg, dojechałem do Mogiły, a tuż potem do Nowej Huty. Wróciłem do centrum Krakowa, przejechałem wokoło Plant, dotarłem w okolice Wawelu. Krótki odcinek wzdłuż Wisły, aby Kładką Bernatka przejechać na Podgórze. No a stamtąd jeszcze kilka kilometrów i cały mokry, aczkolwiek jak zwykle zadowolony, wróciłem do domu.\nŚroda, 28 listopada 2012 • Komentarze: 0\n8 105 388\nŚr. 17:51 20:13\n0:17 0:15 2:22\n19.8 25.8 38.6\nTrochę dzisiaj popadało, ale popołudnie było już pogodne i bardzo ciepłe jak na listopad. Podobno to już ostatnie ciepłe dni i najbliższy weekend ma nas przywitać chłodem, więc tym bardziej należało wykorzystać przychylność niebios i „zaliczyć” kolejne aktywne popołudnie. W ekspresowym tempie przełknąłem więc obiad, dopompowałem koła w „zimowym” rowerze, który wybrałem na dzisiejszą przejażdżkę z prostego powodu, iż jako jedyny posiada błotniki, przebrałem się i wyruszyłem w trasę.\nZaplanowałem sobie odprężającą przejażdżkę do Tyńca. Droga była miejscami mokra, więc pomysł, aby wybrać drugi rower, sprawdził się w praktyce. Niestety tylko do czasu. Po przejechaniu kilku kilometrów, usłyszałem „chrupnięcie” i zauważyłem, że „zniknął” przedni błotnik. Zatrzymałem się, cofnąłem kilka metrów i podniosłem błotnik. Wydawał się być nieuszkodzony. Pomyślałem, że poluzowało się mocowanie, więc przy pomocy podręcznego zestawu narzędzi szybko zamocowałem go ponownie i ruszyłem w dalszą drogę. Niestety po kilkuset metrach błotnik znowu odpadł. Tym razem schowałem go do plecaka i kontynuowałem przejażdżkę bez przedniego błotnika.\nPóźny wieczór nie był ciemny, bo na lekko zachmurzonym niebie świecił księżyc w swojej pełni. Całkiem dobrze widziałem drogę, dzięki czemu mogłem omijać większość kałuż. Te, których nie ominąłem zostawiały swój ślad nie tylko na rowerze, ale przede wszystkim na mojej niedawno wypranej, białej kurtce. Ale to nic. Kurtkę można wyprać, rower można umyć, a radość z jazdy jest jak zwykle bezcenna!\nPoniedziałek, 26 listopada 2012 • Komentarze: 0\n7 104 387\nPon. 17:37 20:03\n5 72 267\n0:16 0:15 2:26\n21.5 25.1 35.6\nŚcieżki rowerowe to dobra rzecz. Zwłaszcza teraz, gdy zmrok zapada wcześnie, a poranne lub wieczorne mgły są nader częste. Dobrze więc, że dróg przeznaczonych dla rowerów przybywa, chociaż szkoda, że nie dzieje się to tak szybko, jak wszyscy cykliści by sobie życzyli. Ale nie o budowie nowych ścieżek chciałem dzisiaj napisać, lecz o tych, które już są.\nO tym, że jadąc po drodze dla rowerów można się czuć w miarę bezpiecznie, nie trzeba nikogo przekonywać. Owszem, od czasu do czasu słychać narzekania, że piesi sobie po nich spacerują, że kierowcy wymuszają pierwszeństwo, ale spokojnie. Kto bez winy niech pierwszy rzuci kamień. My rowerzyści także popełniamy różne grzeszki. No więc o co chodzi? Ano o to, co na ścieżkach leży. Miałem okazję poruszać się dzisiaj po kilku krakowskich drogach dla rowerów i moja jazda przypominała tytułowy slalom. W okolicach wielu przystanków autobusowych musiałem omijać resztki hartowanego szkła, które jeszcze niedawno było fragmentem przystanku. Jeśli w pobliżu ścieżki była ławka lub… krzaki, to musiałem przy skąpym ulicznym oświetleniu omijać porozbijane butelki. A jeśli nieopodal był trawnik, to z kolei musiałem uważać na psie kupy. Zamiast skupić się na czerpaniu przyjemności z jazdy, musiałem wytężyć wzrok i niczym radar przeczesywać przestrzeń w poszukiwaniu wrogich obiektów.\nApogeum swoistej jazdy figurowej miało miejsce w okolicach Ronda Kocmyrzowskiego. Jechałem dosyć szybko i omijałem przeszkody, ale gdy już byłem pewien, że najgorsze minęło, wjechałem z impetem na fragment rozbitej butelki. Coś chrupnęło pod przednim kołem. Coś chrupnęło pod tylnym kołem. Czekając na charakterystyczne „psssss”, byłem pewien, że to koniec przejażdżki i pora pakować się z rowerem do tramwaju. Ale… Naprawdę nie wiem, jakim cudem opony okazały się mocniejsze…\nWidok z Mostu Zwierzynieckiego na Salwator


20 lat Szkoły Artystycznego Projektowania Ubioru w Krakowie | fashionmedia.pl\nStrona główna Wydarzenia 20 lat Szkoły Artystycznego Projektowania Ubioru w Krakowie\nSzkoła Artystycznego Projektowania Ubioru stała się nieodłączną częścią polskiego świata mody. Co roku jej słuchacze rywalizują o laury w czasie Cracow Fashion Awards najlepsi wygrywają prestiżowe nagrody i międzynarodowe staże. Absolwenci SAPU regularnie osiągają sukcesy, a szkoła zdobyła\nrenomę w Europie, współpracując z uczelniami zajmującymi się modą m.in. w Wielkiej Brytanii, Włoszech, Hiszpanii czy Niemczech. Dzięki temu najlepsi słuchacze SAPU mogą liczyć na międzynarodowe wyjazdy, zarówno na zagraniczne uczelnie, jak i do firm związanych z modą w Polsce i Europie. Liczna grupa absolwentów SAPU pracuje lub pracowała w takich firmach jak:\nRESERVED, CROPP, HOUSE, VISTULA, BYTOM, RAVEL, ROYAL COLLECTION, ORSAY, SOLAR, RYŁKO.\nSzkoła słynie ze szlifowania modowych talentów. Od 1994 r.wykształciła ponad 1500 projektantów mody. Jej mury opuszczałowiele uznanych już nazwisk w świecie mody. To m.in. Karolina Pięch – obecnie projektantka w zespole Balenciaga w Paryżu,Gilbert Lach (współtwórca marki BOHOBOCO), Monika Ptaszek,Filip Roth, Anna Pirowska (wcześniej Zemełka&Pirowska, terazDRESSAP, Iga Szuchiewicz (Malgrau), Łucja Wojtala, Pat Guzik,Aneta Zielińska, Anna Dudzińska (DUD.ZIN.SKA), Monika Błotnicka, Agnieszka Tokarska, Michał Wójciak, Anka Letycja Walicka, Jakub Ziemirski, Ewelina Kosmal, Natasza Dziewit( Kiss The Frog), Monika Jaworska czy Łukasz Stachowicz.\nSłuchacze i absolwenci szkoły wygrywali prestiżowe konkursy, w tym Złotą Nitkę, Habitus Baltija, Off Fashion, Premium Young Designers Award Berlin, zdobywali też nagrody w czasie Warsaw Fashion Street, Oskarów Fashion czy Srebrnej Pętelki. SAPU otrzymała nagrody dla najlepszej szkoły honorową\nZłotą Nitkę (2010) oraz dwukrotnie na Habitus Baltija (2012 i 2009). To najlepiej świadczy o wysokiej jakości programu, który oferuje słuchaczom.\nAutorski program szkoły projektowania ubioru został skonstruowany w oparciu o doświadczenia znanych projektantów mody oraz skonsultowany z pedagogami najlepszych uczelni projektowania mody w Europie. Program, który realizuje się w SAPU, jest obecnie w pewnym zakresie powielany przez większość nowych polskich szkół projektowania ubioru, gdzie zresztą często uczą lub uczyli absolwenci SAPU. Wykładowcami SAPU są specjaliści. To czynni zawodowo projektanci mody, technolodzy i konstruktorzy ubioru, będący współautorami sukcesu wielu firm w Polsce. Zajęcia lastyczne prowadzone są natomiast przez profesorów wyższych uczelni artystycznych. Dzięki temu słuchacze mogą dowiedzieć się, jak tworzyć modę zarówno z teoretycznej, jak i praktycznej strony. Co roku program podlega modyfikacjom, jest dostosowywany do aktualnych wymogów branży i rynku zarówno w Polsce, jak i za granicą.\nWśród wykładowców SAPU znajdziemy m.in. projektantów Jerzego Antkowiaka, Wojciecha Bednarza (główny projektant marki Vistula) czy Monikę Onoszko, a także Carol Morgan (wykładowca Central Saint Martins College of Arts and Design w Londynie), Dorotę Wróblewską (Sophisti), krytyka mody Michała\nZaczyńskiego czy Marcina Dąbrowskiego (stylista gwiazd, bloger).\nSzkoła otwiera się także na zagranicznych studentów. Regularnie rozwijany jest program zajęć prowadzonych w języku angielskim, które cieszą się rosnącym zainteresowaniem wśród\nobcokrajowców, często z sąsiadujących z Polską krajów, m.in. z Ukrainy, Słowacji czy Litwy.\nSzkołę założyli i prowadzą Joanna oraz Jerzy Gaweł dyrektorzy SAPU. “Fashion Magazine” zaliczył ich do prestiżowego grona “50 najważniejszych postaci polskiej mody”. Jerzy uczy fotografii, natomiast Joanna dba o to, by SAPU wyznaczała nowe standardy nauczania. Razem podejmują decyzje i\nwspólnie dbają o to, by szkoła stale się rozwijała. A także by rozwijała kolejne pokolenia projektantów mody.\nPoprzedni artykułWszyscy chcą być jak Agnieszka Szulim?!\nNastępny artykułMęskie stylizacje na jesień inspirowane stylem gwiazd


Cleoni Lampa wisząca RAMITA P2 nowoczesna ledowa - Cleoni oprawa aluminiowa Lampy Wewnętrzne - sklep internetowy - edisonlighting.pl\nSklepLampy WewnętrzneWisząceLampa wisząca RAMITA P2 nowoczesna ledowa - Cleoni oprawa aluminiowa\nczarny głęboki (mat struktura) RAL9005 biały (mat struktura) RAL9003 srebrny aluminiowy (mat struktura) RAL9006\nOprawa wisząca Ramita P2 jest wykonana z aluminium. Ta seria opraw polskiej marki Cleoni charakteryzuje się ciekawym kształtem, co pozwala na dopasowanie ich do wielu pomieszczeń. Jej urok tkwi w prostocie i funkcjonalności. Źródła światła: Led 45W, 4365lm, 230V. Lampa do jadalni i salonu.\nLED 45W, 4365lm, 230V\nczarny głęboki (mat struktura) RAL9005\nLampa Lukomo 430 niska wisząca - Cleoni oprawa drewniana\nLampa Lukomo 700 niska wisząca - Cleoni oprawa drewniana\nLampa Aba plus wisząca - Cleoni okrągła oprawa metalowa nowoczesna\n2 077,32 zł


17 grudnia 1981. Grudniowe kule | Region Gdański NSZZ „Solidarność”Region Gdański NSZZ „Solidarność”\n17 grudnia 1970 r. doszło do masakry w Gdyni. Dzień wcześniej w wystąpieniu telewizyjnym wicepremier Kociołek nawoływał stoczniowców do powrotu do pracy. Około godz. 6 wojsko otworzyło ogień w stronę robotników idących do zablokowanej stoczni. Padli zabici i ranni. (Zobacz relację świadka.) Milicja z niezwykłą brutalnością traktowały zatrzymanych.\nPo dramacie na stacji SKM Gdynia Stocznia MO i wojsko strzelały w centrum miasta, przed dworcem PKP i przed gmachem prezydium MRN. Ludzie padli pod kulami chociaż, w tym mieście nie została wcześniej wybita nawet jedna szyba.\nStrzały oddane w Gdyni pokazały, że władza mieniąca się robotniczą jest w stanie posunąć się do zbrodni i strzelać z karabinów maszynowych do ludzi.\nTego dnia zginęło w Gdyni 18 osób, w tym 11 przy SKM Gdynia Stocznia. Było to najtragiczniejsze wydarzenie w czasie pacyfikacji robotniczych protestów na Wybrzeżu.\nBezpośrednią przyczyną strajków i demonstracji była wprowadzona przed świętami Bożego Narodzenia 12 grudnia 1970 r. podwyżka cen artykułów spożywczych. W poniedziałek 14 grudnia 1970 r. robotnicy ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina odmówili podjęcia pracy. Doszło do pierwszych starć z MO. Zenon Kliszko na posiedzeniu egzekutywy KW PZPR powiedział: „Mamy do czynienia z kontrrewolucją, a z kontrrewolucją trzeba walczyć przy pomocy siły”.\nGłówny Komitet Strajkowy w Gdyni przedstawił postulaty, m.in.: dostosowanie płac robotników do ostatniej podwyżki cen. Mimo, że komitet podpisał porozumienie z przewodniczącym Miejskiej Rady Narodowej nocą z 15 na 16 grudnia jego członkowie zostali aresztowani.\n« Grudzień 1981. Najdłuższy strajk stanu wojennego\n1 stycznia 1982. Dwa dziedzictwa »


Marzec | 2014 | Ubezpieczenia nieruchomości\nTylko z takich ekip warto korzystać, jeśli ma się w planach budowę domu. Dzięki temu, będzie można zapewnić sobie komfort podczas jego tworzenia. Wszystkie prace wykonane będą wtedy w bardzo dokładny sposób pod każdym względem. Nie ma takiej możliwości, aby mogło być inaczej. Każdy będzie mógł być z takiego faktu w pełni zadowolony i usatysfakcjonowany. Profesjonalną ekipę na pewno nie jest łatwo znaleźć. Jednak, jeśli da się sobie w tym zakresie odpowiednio dużo czasu, na pewno można będzie tego dokonać. Wystarczy tylko dokładnie sprawdzić kogo bierze się do budowy swojego domu, a wszystko pójdzie wtedy tak jak powinno. Jak najbardziej więc z takiego rozwiązania każdy będzie mógł być wtedy w odpowiedni sposób zadowolony. Nie ma takiej możliwości, aby mogło być inaczej. Profesjonalna ekipa budowlana zajmie się każdym aspektem budowy domu. Będzie posiadała w swojej ekipie specjalistów z różnych dziedzin. Dzięki temu, nie trzeba będzie szukać dodatkowych osób, które zajęłyby się późniejszym wykończeniem takiego domu. Jak najbardziej z usług takiej ekipy budowlanej warto korzystać. Osiągnie się wtedy odpowiednie rezultaty, dzięki którym dom w odpowiednio dobry sposób będzie mógł powstać pod każdym względem.\nPosted in Architektura wnętrz | Tags: ekipa | No Comments »\nStworzenie funkcjonalnego wystroju wnętrza\nArchitektura wnętrz jest bardzo rozwijającą się obecnie branżą, gdyż coraz więcej osób decyduje się na budowanie takich wnętrz, jakie pozwalają na korzystanie z komfortowych oraz wygodnych przestrzeni użytkowych. Jeśli chcemy zwiększyć funkcjonalność oraz ergonomiczność pomieszczeń w naszym domu, musimy przede wszystkim stworzyć odpowiedni projekt w zakresie wystroju wnętrza poszczególnych pomieszczeń. Znacznie trudniej jest taki projekt stworzyć w przypadku, gdy w naszym domu , czy mieszkaniu znajduje się duża liczba pomieszczeń jakie posiadają nieregularne lub nieforemne kształty. W takich pomieszczeniach znacznie więcej czasu zajmie nam odpowiednie dopasowanie poszczególnych elementów, jak meble, czy sprzęt domowy do wielkości i kształtu pokojów. Nie bez znaczenia jest również wybór odpowiedniego stylu w jakim wykonamy wnętrze. Obecnie zdecydowanie bardziej popularne staje się wybieranie nowoczesnej stylistyki. Wynika to z jednej strony z tego, że łatwiej jest ją dopasować do nowoczesnego budownictwa z jakim spotykamy się w nowych budynkach. Z drugiej strony nowoczesna stylistyka jest również minimalistyczna, co pozwala z drugiej strony na znaczne ograniczenie ilości elementów, jakie trzeba umieścić w poszczególnych pomieszczeniach.\nPosted in Architektura krajobrazu | Tags: architektura, osoba | No Comments »\nNieruchomości to jedna z ważniejszych część majątku, na której można dobrze zarobić. Jednakże, cena nieruchomości uzależniona jest, tak naprawdę, od niezwykle różnorodnych czynników takich, jak przede wszystkim ich typ. Przyjrzyjmy się zatem różnym typom nieruchomości po to, by zrozumieć, jak ten rynek funkcjonuje. Przede wszystkim, nieruchomości podzielić możemy na trzy główne typy – pierwszym są budynki różnego rodzaju, drugim, lokale w budynkach, trzecim zaś, grunty. A jeśli spojrzeć na temat głębiej, to do czynienia mamy z budynkami jednorodzinnymi, wielorodzinnymi budynkami użytku publicznego, czy tez funkcjonalnymi. Jak chodzi o lokale, możemy mówić między innymi o lokalach mieszkalnych, jak i użytkowych, a także o różnego rodzaju garażach, czy też komórkach. Grunty zaś podzielić można na mieszkalne, rolne i przemysłowe. Podziały te oczywiście nie są ostateczne, a przekształcenie gruntu jest możliwe i robi się to właśnie między innymi po to, by na nich znacznie więcej zarobić. Im lepsza jakość nieruchomości, tym wyższa cena, jednakże kluczową kwestią jest właśnie jej rodzaj. Warto zatem na to zwrócić uwagę, gdy zechcemy jakiś grunt nabyć dla siebie, czy też w celach inwestycyjnych.\nPosted in Jak remontować? | Tags: część | No Comments »\nZanim zaczną rosnąć mury domu, jego przyszły właściciel zobowiązany jest dokonać wszystkich niezbędnych formalności. Współczesne prawo budowlane przewiduje szereg pozwoleń, zgłoszeń i edycji, które należy uzyskać, zanim kierownik budowy dokona pierwszego wpisu w dzienniku budowy. Pierwszą czynnością, jak poprzedza wszystkie inne formalności jest wystąpienie do odpowiedniego organu gminnego o wydanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu. Jest to dokument, który dokładnie określa rodzaj budynku, jaki można wybudować na danej działce. W szczególności dotyczy on procentowej wielkości gruntu, która może być zabudowana, linii zabudowy, wysokości budynki, geometrii dachu, a także odległości od granic działki. Z uprawomocnioną decyzją o warunkach zabudowy terenu należy udać się do uprawomocnionego architekta, który na aktualnej mapie geodezyjne przeznaczonej do celów projektowych naniesie projekt domu – czyli wrysuje w działkę rzut budynku. Taka mapka stanowi załącznik do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę domu. Czas oczekiwania na taką decyzję wynosi zwykle około jednego do dwóch miesięcy. Po uprawomocnieniu się pozwolenia na budowę, należy znaleźć kierownika budowy i posiadając jego dokumenty potwierdzające posiadane kwalifikacji, zgłosić chęć przystąpienia do budowy domu. Podobną ilość formalności należy wykonać w przypadku konieczności doprowadzenia do działki budowlanej niezbędnych mediów, czyli energii elektrycznej i sieci wodno – kanalizacyjnej.\nEtapy budowania domu, czyli tanio nie znaczy źle\nJak powszechnie wiadomo budowa własnego domu od podstaw wiążę się ze sporymi wydatkami, należy przeznaczyć na sprawy organizacyjne dużo czasu. Jeśli jednak nie przeraża ogrom obowiązków z tych związanych warto dobrze zastanowić się nad budżetem, jaki przeznaczymy na wszystkie etapy powstawania wymarzonego domu. Nie jest żadną tajemnicą, że koszta niektórych robót czy materiałów, mogą być dość niskie. Pytanie tylko czy warto maksymalnie oszczędzać, na czymś, z czego będziemy regularnie korzystali przez wiele najbliższych lat – bo raczej z takim założeniem buduję się dom. Tańsze materiały mogą zapewniać zdecydowanie gorszą termoizolację co za tym idzie w perspektywie lat wydamy znacznie więcej na ogrzewanie, niż działoby się to w przypadku zastosowania droższych materiałów o wyższych parametrach. Przy wykonywaniu taniej elewacji można się liczyć z tym, że kolor szybko straci na atrakcyjności a parametry dotyczące izolacji pozostawią wiele do życzenia. Nie znaczy to jednak, że nie da się tanio i solidnie postawić domów, jednak oszczędności lepiej szukać gdzie indziej. Pamiętajmy, że dom będzie służył nam przez lata i powinien być wykonany jak najstaranniej z względnie dobrych materiałów, by uniknąć robót i remontów w bliższej lub dalszej przyszłości.\nPosted in Jak remontować? | Tags: budowa | No Comments »\nBudownictwo w szczegółach\nW przypadku zastanawiania się nad budownictwem warto uwzględnić wszelkie formalności. Na pewno są istotne plany, dzięki którym można przede wszystkimi w ogóle rozważać podjęcie takiej decyzji. Ścisła współpraca z dobrym architektem, to na pewno element podstawowy. Warto także zainwestować w dobrą ekipę budowlaną, jeszcze przed przystąpieniem do składnia wniosku o pozwolenie. Czasami takie ekipy remontowo-budowlane mają tak zajęty czas pracy, że wynajęcie ich trzeba przełożyć na przyszły rok. Warto mieć na uwadze takie ewentualności, a także odpowiednio wcześniej zamówić usługi budowlane. Budownictwo z pewnością doskonale będzie podporządkowane także na zasadzie właściwych wizyt specjalistów, którzy stwierdza prawidłowości bądź nieprawidłowości. Taka kontrola jest istotna tuż przed rozpoczęciem prac budowlanych. Mówiąc krótko, budownictwo to przede wszystkim proces prac, które mają na celu postawienie budynku, aby był on jak najbardziej dopasowany do właścicieli, ale żeby był także poprawny pod względem stosownych urzędów.\nPosted in Architektura krajobrazu | Tags: przypadek, Warta | No Comments »\nGdzie mieszkania z wielkiej płyty są najbardziej poszukiwane\nW poszczególnych regionach naszego kraju mieszkania z wielkiej płyty stanowią różny odsetek wszystkich mieszkań, tego rodzaju lokale cieszą się też różną popularnością w różnych częściach naszego kraju. Najbardziej poszukiwane są przez klientów, zamieszkujących w województwach: opolski, śląskim, warmińsko-mazurskim, łódzkim, świętokrzyskim i lubuskim – w tych właśnie regionach aż powyżej 60 procent osób poszukujących mieszkania deklaruje, że chętnie kupi takie właśnie mieszkanie. Z kolei najmniej zainteresowanych kupnem mieszkania wykonanego w technologii wielkiej płyty jest w województwie mazowieckim – eksperci oceniają to w ten sposób, że mieszkańcy tego województwa są zamożniejsi, więc wola mieszkania wykonane w nowej technologii. Zainteresowanie – tak duże – mieszkaniami w blokach z wielkiej płyty tłumaczy się ich relatywnie niższej cenie, dużej ich ilości na rynku oraz dobrej często lokalizacji – były budowane w okolicach, które obecnie znajdują się blisko centrów dużych miast, ponadto jest to teren dobrze zagospodarowany infrastrukturalnie.\nPosted in Jak remontować? | Tags: region | No Comments »\nFind information about common, infrequent and rare side Buy online temovate prescriptions of benazepril-hydrochlorothiazide oral.(zolpidem), CR (zolpidemextended-release), Edluar (zolpidem sublingual), Restoril 30mg , Sonata (zaleplon), Zolpimist (zolpidem) Oral SprayFind patient medical information for oral on WebMD including its uses, side Buy xenical cheap and safety, pictures, warnings and user ratings.


"Święto pieczonego ziemniaka" w Werchlisiu (zaproszenie) - RadioBiper\npt., 14 Sie 2020, 12:36\nGminny Ośrodek Kultury w Janowie Podlaskim oraz Sołectwo Werchliś zapraszają na "Święto pieczonego ziemniaka", które odbędzie się 6 września (niedziela) o godz. 15:00 w Werchlisiu. W programie: gry i zabawy terenowe, konkursy sprawnościowe, konkurs na potrawę z ziemniaka, degustacja potraw konkursowych, biesiada przy ognisku oraz wspólne śpiewanie.\nodbywającego się 06.09.2020 roku w Świetlicy Wiejskiej w Werchlisiu w trakcie trwania imprezy „Święto Pieczonego Ziemniaka”\nOrganizatorem konkursu na potrawę z ziemniaka, zwanego dalej konkursem jest Gminny Ośrodek Kultury w Janowie Podlaskim, zwany dalej Organizatorem.\n1. Prezentacja potraw kuchni regionalnej.\n2. Wymiana doświadczeń i przepisów.\n3. Aktywizacja mieszkańców Gminy Janów Podlaski.\n4. Podtrzymanie tradycji kulinarnych regionu.\n1. W konkursie mogą brać udział osoby fizyczne.\n3. Jest to konkurs indywidualny (nie mogą brać udziału zorganizowane grupy).\n4. Uczestnik konkursu zobowiązany jest do poddania ocenie komisji konkursowej zgłoszonej potrawy.\n6. Uczestnik konkursu przynosi gotową potrawę na imprezę „Święto Pieczonego Ziemniaka”\n7. Każda potrawa zostanie opatrzona numerem , w celu bezstronnej oceny przez komisję konkursową.\n8. Uczestnicy, zgłaszając udział w konkursie, wyrażają zgodę na przetwarzanie i wykorzystanie danych osobowych przez organizatora zgodnie z Ustawą z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych i z ogólnym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. o ochronie danych\n9. Administratorem danych jest Gminny Ośrodek Kultury w Janowie Podlaskim.\n1. Potrawy zostaną zgłoszone do konkursu 06.09.2019 roku w godzinach od 14.30 do 15.00 w Świetlicy Wiejskiej w Werchlisiu.\n2. Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi podczas trwania imprezy „Święto Pieczonego Ziemniaka” w Werchlisiu dnia 06 września 2020 roku.\n1. O wyłonieniu zwycięzców konkursu decyduje Komisja Konkursowa powołana w tym celu przez organizatora, zwana dalej Komisją.\n2. Komisja rozstrzygając konkurs będzie zwracała uwagę na:\na. smak potrawy\nb. estetykę wykonania\nc. wrażenie ogólne\n4. Z posiedzenia komisji zostanie sporządzony protokół.\n1. W konkursie zostaną przyznane nagrody rzeczowe za I, II, III miejsce oraz nagrody\n2. Laureatom oraz uczestnikom konkursu zostaną wręczone nagrody oraz pamiątkowe\n– Organizator zastrzega sobie prawo do publikowania imion, nazwisk, zdjęć i informacji o zwycięzcach i uczestnikach konkursu.\n– Organizator zastrzega sobie prawo do zamieszczania informacji o potrawach konkursowych w swoich materiałach i kampaniach promocyjnych.\n– Poprzez przystąpienie do konkursu, uczestnicy wyrażają zgodę na warunki zawarte w regulaminie.\n– Niniejszy regulamin jest jedynym dokumentem określającym zasady konkursu.\n– Regulamin konkursu udostępniony jest do wglądu w siedzibie Organizatora, a także na stronie internetowej gminy Janów Podlaski.\n– Wszystkie kwestie, których nie obejmuje niniejszy regulamin, ustala Organizator oraz zastrzega sobie prawo do zmian w regulaminie z ważnych powodów.\nPrevPoprzedniSosnówka: „Letnie Kino” w Sosnówce (zaproszenie)\nNastępnyWycieczka do Krainy Krasnoludków i Wioski Indian (zaproszenie)Następny\nGOK w Janowie Podlaskimświęto pieczonego ziemniakawerchliśziemniak


Ekspert: Nałożenie kolejnych sankcji może spowodować upór Rosji – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Świat / Ekspert: Nałożenie kolejnych sankcji może spowodować upór Rosji\nEkspert: Nałożenie kolejnych sankcji może spowodować upór Rosji\n17 października 2016 10:36 /w Informacje, Polecamy, Świat\nStany Zjednoczone i Wielka Brytania rozważają nałożenie nowych sankcji gospodarczych na Syrię i Rosję za ich działania w Aleppo. Poinformował o tym w Londynie szef amerykańskiej dyplomacji, John Kerry.\nSzef amerykańskiej dyplomacji podkreślił, że w Syrii codziennie dochodzi do zbrodni przeciwko ludzkości. Uznał za nie bombardowanie cywilnej ludności w Aleppo, drugim co do wielkości mieście Syrii, gdzie część dzielnic jest kontrolowana przez rebeliantów wrogich wobec reżimu prezydenta Syrii Baszara el-Asada.\nPolitolog, prof. Grzegorz Rdzanek, ocenia, że nie ma na razie szans, by zostały podjęte sankcje wobec Rosji czy Syrii. Zaznacza, że dotychczasowe restrykcje wobec Rosji nie przynoszą rezultatu.\n– Federacja Rosyjska cały czas znajduje się pod naciskiem różnorodnych sankcji po zaangażowaniu się Rosji w konflikcie na Ukrainie. Jak na razie – nie widać praktycznego efektu skuteczności tych sankcji. Nie wiem za bardzo, co nowe sankcje mogłyby spowodować. Rosja trwa w sankcjach, nie przynoszą one żadnych rezultatów, więc, moim zdaniem, nałożenie teraz kolejnych sankcji tylko by spotęgowało upór Rosji i determinację, żeby jeszcze bardziej zaangażować się w konflikt w Syrii – wskazuje Grzegorz Rdzanek.\nDziś na temat sytuacji w Syrii będą rozmawiali ministrowie spraw zagranicznych Unii Europejskiej.\nZ kolei Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych wysłucha sprawozdania specjalnego wysłannika ONZ Staffana de Mistury na temat ostatnich wysiłków dyplomatycznych mających położyć kres rozlewowi krwi w tym konflikcie.\nMIiB: nowe przepisy dotyczące badań okresowych pojazdów Ciąg dalszy sporu wokół Trybunału Konstytucyjnego