System zawiesza się przy zamykaniu - Windows (ogólnie) - dobreprogramy - forum\nSystem zawiesza się przy zamykaniu\nsystem (system) 2007-04-28 19:16:35 UTC #1\nOd paru dni podczas zamykania systemu, gdy pojawia się napis "trwa zapisywanie ustawień" system zawiesza się i pomaga tylko reset. Wyświetla się error dotyczący aplikacji svchost.exe (nie mogę tego dokładnie przeczytać, bo wyświetla się to może przez pół sekundy). Czasami jest również problem z uruchamianiem systemu - wtedy zawiesza się na napisie "zapraszamy". Dodam, że często zamykam system programami timeoff albo poweroff.\nZłączono Posta : 28.04.2007 (Sob) 21:17\nChodzi o winXP professional.\nAdam_W (Adamw93) 2007-04-28 20:23:58 UTC #2\nJa tesh to miałem, mi pomogło przywracanie systemu, zawsze mi pomaga w takiej sytuacji, polecam.\nDaj znać czy ci wyszło...\nsystem (system) 2007-04-30 11:22:42 UTC #3\nA są jakieś inne wyjścia oprócz przywracania systemu? (i formata :P)\nDragon703 (Dragon703) 2007-05-02 08:36:57 UTC #4\nJeżeli nie chcesz robić format to radził bym poprobować z przywracaniem systemu.\nmatnis5 (Matnis5) 2007-05-02 16:26:03 UTC #5\nA czy w podglądzie zdarzeń znajdują się jakieś zapisy mówiące o błędach?\nJakie wpisy są w dzienniku błędów?\nByć może na podstawie tych wpisów będzie można znależć jakieś sensowne wytłumaczenie tych zdarzeń.\nmokreoko (Mokreoko) 2007-05-02 16:28:17 UTC #6\nkarolzet przeskanuj Ad-Awarem SE - miałem cos podobnego:)\njacekzmieszany (Lasinski Jacek) 2007-05-02 16:29:16 UTC #7\nkarolzet , jest taki program Microsoftu do raportowania błędów, zobacz co pokaże Ci w raporcie i wklej na forum, może to wina jakiegoś sterownika.\nZdrapec (Zdrapec) 2007-07-30 08:47:55 UTC #8\nPrzyłączę się do tego tamatu, bo mam podobny problem. System zawiesza się mniej więcej raz na trzy, kiedy go zamykam, lub wprowadzam w stan wstrzymania. Nie pomaga ani przywracanie, ani format, ani reinstall, ani upgrade BIOS'u. Sytuacja powtarza się nawet na "gołym" Windowsie (XP). Nie wyświetla się żadna inforamcja o błędzie, tak jak w poprzedzającym przypadku.\nLista sprzętu: ASUS M2N, Athlon 3500+, Seagate ST380815AS, GF ASUS 7600.\nDe_Niro (De Niro) 2007-07-31 22:07:41 UTC #9\n○start~> uruchom~> msinfo32 Zasoby sprzętowe, Konflikty/Udostępnione\n○Jaki masz internet :?:\n○Jaki masz sprzęt, czy posiadzasz konflikty sprzętowe :?:\nsystem (system) 2007-08-07 13:14:55 UTC #10\nWitam wszystkich! Przyłączę się do tego tamatu, bo mam podobny problem. System zawiesza się mniej więcej raz na trzy, kiedy go zamykam, lub wprowadzam w stan wstrzymania. Nie pomaga ani przywracanie, ani format, ani reinstall, ani upgrade BIOS'u. Sytuacja powtarza się nawet na "gołym" Windowsie (XP). Nie wyświetla się żadna inforamcja o błędzie, tak jak w poprzedzającym przypadku. Lista sprzętu: ASUS M2N, Athlon 3500+, Seagate ST380815AS, GF ASUS 7600. Dzięki z góry za pomoc.\nA jaki masz zasilacz? U mnie było coś takiego, kiedy miałem za słaby zasilacz?\nPodaj markę, model i moc.


13/19 czyli rozleniwiony stary kocur\nBardzo subiektywny zestaw najlepszych polskich płyt 2019.\nTomek Jankowski, 26.12.2019\nŻywa Akademia Pana Kleksa śpiewa reggae\n„Śpiewaj reggae” to drugi autorski utwór projektu Żywa Akademia Pana Kleksa. Koncertowa premiera piosenki odbyła się latem podczas Ostróda Reggae Festival. Teraz grupa prezentuje do niej teledysk.\nNiezwykły koncert w Golinie\nW niedzielę 9 czerwca w sali OSP w Golinie wystąpi chór Cantanti. Początek o godz. 14\nTomek Jankowski, 30.05.2019\nSarsa gwiazdą Śpiewaj i walcz!\nWłaśnie ruszył nabór do konkursu 11 już edycji Festiwalu Piosenki Młodzieżowej "Śpiewaj i walcz!" - Golina 2019. Gościem specjalnym w tym roku będzie bardzo popularna artystka pop - Sarsa.\nTomek Jankowski, 28.01.2019\n#kulturatoniebzdura: Klęska urodzaju, ale nie ma fal...\nCzyli muzyczne podsumowanie polskich premier płytowych 2018 roku\nTomek Jankowski, 25.12.2018\n"Bo kiedy marzę" - posłuchaj premierowej piosenki\nWczoraj w radiowej Trójce swoją premierę miała piosenka "Bo kiedy marzę" z udziałem m.in. laureatów X Festiwalu Piosenki Młodzieżowej "Śpiewaj i walcz!" - Golina 2018.\nTomek Jankowski, 10.09.2018\n"Śpiewaj i walcz!" na Jarocin Festiwal\nW miniony weekend został otwarty nowy rozdział w dziesięcioletniej historii "Śpiewaj i walcz!". Laureaci pojawili się bowiem na jednej z najważniejszych i najstarszych imprez muzycznych w kraju, kultowym Jarocin Festiwal.\nTomek Jankowski, 19.07.2018


Termin składania wniosków o wsparcie na przetwórstwo wydłużony do 24 grudnia - Dotacje i dopłaty\nDodano: 18-11-2020, 09:09\nWarto wiedzieć, że w Polsce cenimy sobie żywność, która została wyprodukowana blisko nas lub dostarczona poprzez niewielu pośredników. Jeszcze lepiej, jeśli pochodzi prosto od rolnika. Coraz chętniej sięgamy też po produkty regionalne i zwracamy uwagę na ich pochodzenie. Jest to po części wynikiem większej dojrzałości konsumentów, którzy chcą wybierać produkty zdrowe i bezpieczne. Zwłaszcza w czasach pandemii, zaczynamy powracać do korzeni i odkrywać, że jedzeniem można sobie zarówno zaszkodzić, jak i pomóc, zwalczając choroby i budując odporność.\nPotwierdzają to też różnego rodzaju sondy. Według badania opinii społecznej, przygotowanego przez Komisję Europejską, 41% ankietowanych Polaków na pytanie: czy ważne jest dla ciebie by produkt spożywczy pochodził z krótkiego łańcucha dostaw odpowiedziało, że jest to dla nich bardzo ważne, 45% że jest to dość ważne. Tylko 8% odpowiedziało, że nie ma to tak istotnego znaczenia, a 3% że nie jest w ogóle ważne. Wniosek? Polacy w zdecydowanej większości cenią sobie żywność, która została wyprodukowana blisko miejsca zamieszkania lub dostarczona poprzez niewielu pośredników, czyli tzw. krótki łańcuch dostaw!\nWydaje się więc, że warto zdywersyfikować źródła dochodu w gospodarstwie w oparciu o małe przetwórstwo czy RHD.\nA jak już mają Państwo gotowe produkty, których sprzedaż chcielibyście wzmocnić, zapraszamy do skorzystania z gieldarolna.pl, zakładka rynek spożywczy!\nUwaga - do końca listopada - można założyć konto i dodać ogłoszenie za darmo!


Majówka z jogą w przyrodzie\n» Majówka z jogą w przyrodzie\n#1 2017-04-08 13:13:19\nzaprasza 28 kwietnia – 3 maja 2017 na warsztat\n„Majówka z jogą w przyrodzie”\nProwadzi: Aneta Tarasewicz\nZapraszamy do spędzenia Majówki wśród malowniczych lasów i jezior, aktywniej i zdrowiej niż zwykle – ćwicząc jogę, spacerując, jeżdżąc na rowerach oraz wzmacniając orgaznizm lekką dietą detoksykującą i popijając zielone smoothi na świeżej trawie!\nZajęcia przewidziane są w godzinach przedpołudniowych i wieczornych, tak, aby całe popołudnie pozostało wolne na różne przyjemności w plenerze..\nZapraszamy rodziny z dziećmi w każdym wieku i osoby indywidualne. Dodatkowo będzie można skorzystać z jazd konnych w pobliskiej stadninie, sauny, masaży, ekologicznej kawiarenki oraz bogatej biblioteki i videoteki ośrodka.\nNie siedź w domu - przeznacz ten czas dla siebie – na przyjemności, zdrowie i odpoczynek- pełną regenerację swoich sił. Przyjedź sama/sam lub z dzieckiem, mężem, partnerem. Osoba towarzysząca nie musi uczestniczyć w zajęciach, ponosi tylko koszt noclegu i wyżywienia. Cieszcie się wypoczynkiem i relaksem w pięknym otoczeniu natury. Z dawką ruchu lub totalnym lenistwem.\nWyjazdowy warsztat to okazja by oderwać się od codzienności,. Czasami to jedyny czas, który możemy poświęcić sobie, więc nie warto go zmarnować.\n• joga klasyczna (hatha joga)\n• joga śmiechu\n• joga twarzy\n• oddech oczyszczający\n• Soul Body Fusion\n• lekka dieta detoksykująco – wzmacniajaca\n• zielone coctaile smoothi (warzywno – owocowe)\nJoga akademicka - hatha joga\nSesje jogi przeznaczone są dla wszystkich – początkujących i zaawansowanych. Będziesz mógł poznać asany jogi, rozruszasz całe ciało, wzmocnisz mięsnie i kręgosłup, ciało stanie się bardziej elastyczne. Będziesz mógł połączyć aktywny wypoczynek z relaksem, zharmonizować ciało i umysł.\nJoga akademicka, hatha joga to ćwiczenia ciała, które mają za zadanie wzmocnić całe ciało. Uczy jak wzmacniać mięśnie, które się osłabiają i rozciągnąć te które się przykurczają, jak poprawić ruchomość w naszych stawach, jak nauczyć się jak dbać o siebie i niwelować wady postawy. Doprowadza Twoje ciało do symetrii między prawą i lewą stroną, zwiększa świadomość twojego ciała, poprawia krążenie krwi w organizmie, reguluje trawienie, uspokaja twój układ nerwowy i hormonalny.\nJoga twarzy to naturalny sposób na zachowanie pięknego, młodego wyglądu. Ćwiczenia, wykonywane regularnie i we właściwy sposób, lepiej niż kremy poprawią owal twarzy, zredukują głębokość zmarszczek i zapewnią relaks zmęczonej skórze. Joga twarzy to rodzaj gimnastyki twarzy, która ma na celu przywrócenie skórze jędrności, poprawienie krążenia krwi, eliminację toksyn, wygładzenie i profilaktykę zmarszczek, a w efekcie rozjaśnienie skóry i jej odmłodzenie.\nJoga twarzy bazuje na holistycznym systemie technik czerpiących z jogi i ajurwedy. W skórze twarzy znajduje się ponad 50 mięśni, które można ćwiczyć tak jak każde inne. Dzięki regularnemu treningowi zwiększają swoją objętość i poprawia się ich napięcie.\nJogę śmiechu (Hasyayoga) stworzył indyjski guru Jiten Kohi. Joga Śmiechu to rodzaj śmiechoterapii – łączącej śmiech i jogę oddechu. Jest zupełnie nową koncepcją opartą na zasadzie, że śmiech jest korzystny dla zdrowia i że każdy może się śmiać bez stymulacji z zewnątrz. Idea jogi śmiechu opiera się na ponownym nauczeniu dorosłych jak się śmiać bez powodu i kultywować radość dziecięcych zabaw. Podstawowym założeniem tej metody jest brak możliwości rozpoznania przez nasze ciało tego, czy śmiech jest naturalny czy fałszywy. Szczery i spontaniczny śmiech to samo zdrowie. Śmiejąc się nie tylko poprawiamy sobie nastrój, ale również pozytywnie oddziałujemy na nasze ciało. Dotleniamy niemalże każdą komórkę organizmu, włącznie z mózgiem i stajemy się bardziej rozluźnieni. Wzrasta też nasz odporność.\nOddech oczyszczajacy (Sudarrshan Kriya)\nTo unikalna technika oddechowa – głęboko relaksująca, usuwająca napięcia. Sudarshan Kriya oczyszcza organizm z toksyn a umysł z emocji. Odciąża system immunologiczny przywracając zdrowie oraz głęboko odpręża regenerując system nerwowy i przywracając siły witalne (widoczne jest to między innymi poprzez redukcję poziomu kortyzolu w organizmie).\nTo technika trwałego połączenia i zintegrowania duszy z naszym ciałem.\nJej twórcą jest Jonette Crowley - sama mówi o tym iż jesteśmy magnes, który przyciąga to czego pragniemy, a połączenia duszy z naszym ciałem ten o to magnes w nas wzmacnia\ni jesteśmy zdrowsi, szczęśliwsi, piękniejsi i całkowicie spokojni.\nNauczyciel jogi akademickiej, ukończyła podyplomowe studia Relaksacji i jogi, instruktor fitness, instruktor: stretching, zdrowy kręgosłup, gimnastyka korekcyjna, pilates, Trener personalny osób starszych, instruktor kinezygerontoprofilktyki. Nieustannie poszerza swoją wiedzę na warsztatach i szkoleniach rozwoju osobistego, rozwija swój warsztat w zakresie nowych form fitnessu i jogi. Prowadzi własne autorskie warsztaty jogi, gdzie uczy jak podnieść komfort swojego życia, jak dbać o siebie, aby czuć się dobrze. Jest praktykiem SBF.\nNa swoich zajęciach zawraca uwagę na dokładność i naukę świadomości swojego ciała, ponieważ w wykonywanie ćwiczeń chodzi o jakość a nie ilość. Prowadzi także relaksacje z wizualizacją, techniki oddechowe, oczyszczające, jogę twarzy, jogą śmiechu. Jej warszty nauczą Cię jak zadbać o siebie pod każdym względem, jak poznać siebie, zaakceptować i przyjąć.\n„Moim celem w prowadzeniu zajęć jest wyrobienie w każdej osobie dbałości o siebie, o swoje ciało. Aby ruch był dla nich przyjemnością, lekiem na stres, ukojeniem dla ciała, sposobem na bycie zdrowym i szczęśliwym”.\n– godz. 18 kolacja,\n- godz. 20 sesja wstępna jogi\n29.IV -2.V (sobota, niedziela, poniedziałek, wtorek):\n8.00 napoj imbirowy oczyszcajacy\n8.30-10 sesja poranna\n14.30 -18 czas wolny w naturze\n19.30 -21 sesja wieczorna\n14.30 czas wolny i wyjazd\n28.IV – 3.V. 2017\n28.IV piątek godz. 18\n3.V środa godz. 14 (obiadem)\n4. zaliczkę w wysokości 150 zł prosimy wpłacać na konto Ośrodka Rozwoju Osobistego „Tu i Teraz” z podaniem imienia i nazwiska oraz opisem: „zaliczka za pobyt 28.IV-3.V. 2017”.\n#2 2017-04-13 14:12:38\nRe: Majówka z jogą w przyrodzie\nStrona główna Jurata ośrodki wypoczynkowe wkłady do spluwaczki wesela na Mazurach


Gdyby nie rewolucja Wałęsy i Solidarności, tkwilibyśmy w tym samym miejscu co Ukraina. U nas też kwitła korupcja i układy mafijne. Jesteśmy teraz w innym miejscu, warto więc pomóc Ukrainie. Wolna Ukraina to koniec imperium rosyjskiego\nJaniszewski ! ...a moze bys sie zainteresował tym jak 10 tys Polaków straciło 3 miliardy w aferze Getback !?! Co nas obchodzą Ukraińcy ?\ni tego gówna co rusz więcej u nas\njak to biedna? kraj rozwinięty bardziej od Polski\nAle wylew ruSSkich trolli - byle coś napluć i obrzydzić Ukrainę..\nTak samo ich koledzy pluli i obrzydzali Polskę na Zachodzie od 300 lat...\nCi ..szlachetni wspaniali upadlincy.. gw jak można tak spakować ..braci..\nzasyfiona junta kijowska - trzymać się od tego rynsztoka jak najdalej\nGdyby nie bylo kupujacych kradzione nie byloby zlodziei.Poska to kraj katolickich paserow.Dotyczy to tez aut zzachodu europy.\n"Bursztyn to skamielina powstała dziesiątki tysięcy lat temu". Buhahahahahahahaaaa!


REBELLIOUS ANNE: Recenzja nutrikosmetyku HAIRVITY\nHej :) Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją nutrikosmetyku Hairvity (Halier), o którym pisałam tutaj. Jeżeli nie widzieliście tego wprowadzającego do tematu posta, to serdecznie Was zapraszam.\nPonad miesiąc temu dostałam do przetestowania właśnie od firmy Hairvity ich kultowe kapsułki na włosy. Cała moja kuracja trwała miesiąc. Zażywałam po 2 tabletki dziennie, więc było ich 60. Kapsułki są niebieskie, podłużne, średniej wielkości. Nikt nie powinien mieć problemów z ich połknięciem. Zalecane jest, aby zażywać je po posiłku. Przyznam szczerze, że na początku zapominałam o tym i nie brałam ich zaraz po posiłku, ale jak sobie o nich przypomniałam. Potem weszło mi to już w nawyk i nie miałam z tym problemu. Sam wygląd tabletek bardzo mi się spodobał - są niebieskie z wytłoczoną na nich literką H z logo firmy. Tabletki mają typowo ziołowy zapach, lecz nie jest on mocny. Nie wyczułam, żeby miały jakiś smak, być może mają, jak się je rozgryzie. Ja tego jednak nie robiłam, bo połykałam je w całości. Samo opakowanie na kapsułki jest według mnie bardzo schludne i wystarczające, żeby pomieścić 60 kapsułek w środku. Jeżeli jesteście ciekawi, jaki skład mają te tabletki, to zapraszam na stronę Hairvity.\nPrzejdźmy teraz do samego działania, bo pewnie to Was najbardziej interesuje. Pierwsze co zauważyłam, to to, że moje włosy zaczęły szybciej rosnąć. Znacznie wydłużyły się moje 'baby hair' koło czoła i szyi. Pojawiło się też kilka nowych malutkich włosków. Nie mierzyłam włosów przed i po kuracji, ale sądzę, że jest to pewnie różnica około 2-3 cm w długości. Jak na moje włoski to całkiem sporo. Jednak nie zależało mi najbardziej na ich wzroście. Bardziej zwracałam uwagę na kondycję. I tutaj się również nie zawiodłam - włosy po około 2 tygodniach stały się gęstsze (wizualnie i w dotyku). Z czego ogromnie się ucieszyłam, bo odkąd pamiętam miałam słabe, rzadkie włosy. Następnie zauważyłam, że są one bardziej lśniące i lepiej się układają. Natomiast nie stały się one mocniejsze, wypadało mi ich tyle, co zwykłe, ani mniej, ani więcej. Widać natomiast, że są wzmocnione, troszkę odbudowane i bardziej zdrowe. Nie zauważyłam jednak jakiejś wielkiej zmiany w wyglądzie samych końcówek. Są dalej rozdwojone, ale lepiej się układają i w końcu nie wywija mi się każdy kosmyk w inną stronę.\nCzas na minusy, bo i takie znalazłam. W zasadzie jedynym i dość ważnym minusem ode mnie jest to, że parę dni po rozpoczęcia kuracji zaczęły mi pojawiać się coraz to nowe wypryski na twarzy. Nie powiem, że nie mam problemu z wypryskami i trądzikiem, ale zazwyczaj pojawiały się one u mnie umiarkowanie. Tak, że mogłam to przeżyć i jakoś je zatuszować. Dość szybko się goiły z natury. Wyskakiwały tylko na nosie i brodzie. Jednak w ciągu całej tej kuracji nie zauważyłam ani chwili odstępu od wyprysków, pojawiały mi się one dość często w porównaniu z tym, co było wcześniej. Nie goiły się też tak szybko, jak kiedyś. Zaczęły też wyskakiwać w dość dziwnym dla mnie miejscu - na policzkach. Nie możliwe jest to, żeby po czymś innym zaczęły mi wyskakiwać krostki, bo nic nie zmieniłam w swojej diecie, na zażywałam też - oprócz tych tabletek - żadnych innych. Wniosek więc nasunął mi się sam. Tym bardziej, że tuż po zakończeniu kuracji ten problem zniknął, jak ręką odjął. Byłam w szoku, bo do ostatniego dnia nie byłam w stu procentach pewna, że mnie po nich wysypuje. Znalazłam przyczynę i bardzo się z tego cieszę. Warto dodać, że oprócz pojawiających się wyprysków, nie zauważyłam żadnych innych minusów.\nCo do polepszenia kondycji paznokci, czy skóry - nie zauważyłam różnicy. Oprócz oczywiście nieprzyjaciół na twarzy. Paznokcie nadal mi się rozdwajają, tak jak wcześniej. Nic się nie zmieniło.\nPodczas trwania całej kuracji nie zmieniłam też nic w swojej pielęgnacji włosów. Szampon cały czas ten sam, czasami maska lub odżywka do włosów. Nic poza tym.\nPodsumowując: warto? Jak dla mnie tak. Nawet mimo tego incydentu z niedoskonałościami, bo moje włosy naprawdę stały się gładsze, gęstsze, bardziej miękkie i lśniące. Przestały się puszyć i elektryzować. Jestem zachwycona ich wyglądem. Co do samych wyprysków - być może ja nie mogę przyjmować któregoś ze składników zawartych w kapsułkach, lub jest to dla mnie po prostu za duża dawka witamin na raz. Może mój organizm jest na te składniki za wrażliwy. Tak przypuszczam. Nie mniej cieszę się, że mogłam przetestować ten nutrikosmetyk i wyrazić swoją opinię na jego temat. Jeżeli nie jesteście np. uczuleni na którykolwiek ze składników i zastanawiacie się czy kupić, to mogę Wam polecić.\nTutaj dołączam jeszcze zdjęcia z przed i po kuracji. Może nie widać jakiejś kolosalnej różnicy na pierwszy rzut oka, ale uwierzcie mi, że zmiana jest ogromna. Końcówki wydają się być bardziej scalone, odżywione i mniej zniszczone. Włosy mogą wyglądać na 'skołtunione', ale tak nie jest. Oba zdjęcia zostały zrobione tuż po moim umyciu i wysuszeniu włosów, może stąd ten efekt. Szkoda, że reszty zalet za bardzo nie widać. Będziecie musieli mi uwierzyć na słowo :)\nZapraszam bardzo serdecznie na stronę HAIRVITY. Znajdziecie tam jeszcze więcej informacji na temat tego produktu. Buziaki :*\nP.S. Tak, ten post już się pojawił na moim blogu na chwilkę - przez przypadek (złe kliknięcie i bach). Często piszę posty z wyprzedzeniem i ten był jednym z nich. Musiałam go opublikować ponownie, ponieważ nie był wtedy jeszcze w całości gotowy. Musiałam go dopełnić m.in. zdjęciami i moimi odczuciami. Przepraszam Was za zamieszanie. Teraz post jest już w całości taki, jaki miał być :)\nEtykiety: after, before, efekty, hair, hairvity, Halier, kapsułki, kuracja, nutrikosmetyk, photos, po, przed, recenzja, rezultaty, tabletki, włosy, współpraca blogowa, zdjęcia\nAngelika Ś. 6 października 2016 17:36\njestem w trakcie kuracji;)\nAnna Kot 6 października 2016 17:58\noo jestem ciekawa jak u Ciebie się sprawdzi! :)\nAngelika Ś. 8 października 2016 21:56\npokładam w nim spore nadzieje, poprzeczkę ma wysoko ustawioną;)\nAnna Kot 9 października 2016 08:50\nexality 9 października 2016 11:53\nja nie lubię stosować takich kapsułek itp. :) według mnie to dla mnie tylko efekt na chwilę\nAnna Kot 9 października 2016 18:38\nDorotxy 9 października 2016 13:28\nFajnie, że widzisz różnicę, choć ten wysyp to nie fajna sprawa :)\nAnna Kot 9 października 2016 18:39\nno niefajna ;/\nNie do końca kosmetycznie ! 9 października 2016 16:15\nBałabym się jednak pojawienia niedoskonałości. =/\nno trzeba ich używać z rozsądkiem i obserwować jak nasz organizm reaguje :)\nAlieneczka 9 października 2016 19:34\nAnna Kot 9 października 2016 20:35\nmoże u Ciebie lepiej by się ten specyfik sprawdził :)\nIwona 9 października 2016 19:54\nWłaśnie je łykam, ale po 3 tygodniach nie widzę powalających efektów. Coś tam daje, ale po tylu pozytywnych opiniach spodziewałam się znacznie więcej.\nAnna Kot 9 października 2016 20:36\nja po 2 tygodniach już widziałam dużą poprawę, minusem oczywiście były te niedoskonałości ;/\nfollow creativity now 17 października 2016 12:38\nI ja nie łykam żadnych suplementów, generalnie nie widzę potrzeby. Ale fajnie, że u Ciebie się sprawdziły:) Do zobaczenia na Beauty Flash:)\nAnna Kot 17 października 2016 15:41\nUnknown 14 kwietnia 2017 15:39\nbardzo mi pomogłaś tą recenzja :) jestem w trakcie zażywania pierwszego opakowania i od pewnego czasu zauważyłam że wyskakują mi krostki, wcześniej nie miałam tego problemu, dlatego też bardzo mnie to zaniepokoiło ;/ teraz już przynajmniej wiem dlaczego tak się dzieje :-)\nRebellious Anne 15 kwietnia 2017 15:18\nEmilia k. 14 kwietnia 2017 15:41\ndziękuję za recenzję, która bardzo mi się przydała ;) problem z krostkami też mi doskwiera, teraz już wiem jaka jest przyczyna ;) dziękuję i pozdrawiam ;);)\nRebellious Anne 15 kwietnia 2017 15:19


Będę grał w grę. W 3D i FullHD - 90sekund.pl\nprzez Jędrzej Mosiężny 9 grudnia, 2015 10 grudnia, 2015\n„Nie graj tyle bo ogłupiejesz”. Brzmi znajomo, prawda? Prac i badań nad wpływem gier komputerowych przeprowadzono już wiele. Wg tych wcześniejszych, granie w gry komputerowe powoduje, że gracze stają się: agresywni, zrelaksowani, mądrzejsi, głupsi, popadają w nadwagę i anoreksję… jednocześnie. Teraz do listy naukowcy dodali do listy polepszoną pamięć.\nJournal of Neuroscience opublikował badania, których wyniki wskazują, że trójwymiarowe gry komputerowe poprawiają pamięć o ok 12 proc. Według wcześniejszych badań, właśnie o tyle spada wydajność naszej pamięci między 45 a 75 rokiem życia. Już samo przemierzanie świata gry komputerowej i uczenie się „gdzie co jest na danej mapie” pozwala na nauczenie się lepszego zapamiętywania wydarzeń z prawdziwego życia.\nMario jest polepszy twoją pamięć…\nBadaniom poddano 69 studentów, podzielonych na trzy grupy. Co ważnie, żaden z badanych nie był do tej pory graczem. Grupa pierwsza testowała wpływ gier 2D na pamięć za pomocą Angry Birds, druga grupa testowała grę Super Mario 3D World, trzecia – stanowiła grupę kontrolną i przez czas badania nie grała w ogóle. Na wszystkich grupach przeprowadzono testy sprawdzające pamięć, myślenie i koncentrację przed i po eksperymencie po dwóch tygodniach grania przez 30 minut dziennie, gracze od Super Mario, poprawili swoje wyniki o średnio 12%, podczas gdy grupa kontrolna i gracze 2D nie wykazali poprawy. Podobne badania przeprowadzono na profesjonalnych graczach. Specjaliści od gry 2D (Super Smash Bros) oraz profesjonalni gracze w League of Legends poddali się standardowym testom na zapamiętywanie. Ponownie, gracze 3D wykazali się o ok 10% lepiej od swoich kolegów grających w gierki dwuwymiarowe, oraz ludzi, którzy nie grają na komputerze. Co ważne, jako grę 3D uznano taką, której trójwymiarowy świat gracz może badać.\n…League of legens też.\nOdpowiedzi na pytanie DLACZEGO tak się dzieje, naukowcy szukają wśród wyników badań na szczurach. Atrakcyjny i szczegółowy świat 3D rodem z gier stymulował u tych zwierząt hipokamp, ośrodek mózgu odpowiedzialny za wyobraźnię przestrzenną. Oznacza to, że granie na komputerze to ćwiczenie dla mózgu. Badania są jeszcze na bardzo wczesnym etapie, jednak pierwsze wnioski są… raczej typowe? Nieużywana część mózgu po prostu przestaje funkcjonować.\nPierwsze badania przeprowadzono na studentach. Metoda pozwoliła na polepszenie ich pamięci. Kolejnym krokiem będzie sprawdzenie, czy można w ten sposób odzyskać sprawność utraconą z wiekiem. Jeśli badania potwierdzą tę hipotezę, może to oznaczać przełom w badaniach nad ludzkim mózgiem i tym jak zmienia się z wiekiem człowieka. Może to też oznaczać zmianę w sposobie nauki. Chyba wszyscy znamy stan, gdy absolutnie wszystko jest ciekawsze od nauki i rozprasza, każda nawet najmniejsza rzecz. Być może „pogranie w grę” przed nauką do ważnego egzaminu pomoże ci się odprężyć a zarazem polepszy twoją pamięć… i ocenę.\nŹródło, foto: popsci, dualshockers, gameskinny, gamecenter\n3Dbadaniagamesgragranie na komputerze jest dobregry poprzez zabawękoncetracjanie graj tyle bopamięć


Tomografia oka | Klank Optyk\nPo jej zastosowaniu otrzymuje się trójwymiarową wizualizację siatkówki i nerwu wzrokowego badanego. Wynik badania wykonanego przez skaner OCT dostarcza okuliście w wysokiej rozdzielczości obrazy wszystkich warstw siatkówki.\nBadanie pozwala lekarzowi na bardzo dokładną ocenę stanu siatkówki oka. Raporty wygenerowane przez komputer porównują stan oczu badanego do wzorca.\nPrzygotowanie pacjenta na badanie OCT nie wymaga zakropienia oczu kroplami, które rozszerzają źrenice. Samo badanie jest bardzo podobne do standardowego badania wzroku.\nPacjent siada na fotelu przed skanerem OCT, opierając brodę na wsporniku, który ma na celu zapobiec gwałtowniejszym ruchom głowy. Maszyna przystępuje wtedy do skanowania oka, nie utrzymując jednak żadnego kontaktu fizycznego z badanym. Skanowanie oka zajmuje około 10-15 minut i nie jest skomplikowane.\nW razie konieczności OCT może być powtarzane kilkukrotnie. Nie ma również przeciwwskazań dotyczących wieku. Nie istnieją też przeciwwskazania do jego przeprowadzenia u kobiet w ciąży.\nJakie są wskazania do wykonania tomografii oka?\nWykonanie badania jest łatwe, szybkie oraz komfortowe dla małego pacjenta. Podczas badania urządzenie wydaje charakterystyczny przykuwający uwagę dziecka dźwięk. Ta chwila wystarczy, aby pomiar został wykonany. Urządzenie przeprowadza badanie automatycznie, gdy tylko kamera uchwyci oboje oczu dziecka. Pomiar jest wykonywany z odległości 1 metra i trwa niecałą sekundę. Wyniki są widoczne natychmiast na ekranie.\nCo ważne, autorefraktometr jest przenośny, dlatego badanie można wykonać również poza gabinetem okulistycznym.\nBadanie GCC, GC - analiza komórek zwojowych w plamce żółtej\nBadanie kąta przesączania i pomiaru grubości rogówki


Iracki eksperyment | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Dodatek » Iracki eksperyment\nCzy uda się eksperyment: stworzenie nowego państwa irackiego, zmierzającego jeśli nie ku demokracji zachodniego typu, to do jakiejś formy lepszych rządów? Jakie są przesłanki historyczne i społeczne? Pewne jest, że Irak będzie teraz inny. Ale jaki? Od tego zależy także przyszłość świata arabskiego i jego relacje z Zachodem. Upadek Husajna wywołał bowiem ferment w krajach arabskich, rządzonych przez mniejszych czy większych despotów: choć odrzuca się tam Amerykę i jej politykę na Bliskim Wschodzie, mnożą się głosy, że "tak dalej być nie może", a Arabia potrzebuje reform.\nNa początku nic nie zwiastowało tragedii. Wkraczające do Iraku wojska fetowane były przez miejscową ludność jak wybawcy od tyranii. Sytuacja szybko się jednak zmieniła, gdy wyzwoliciele zaczęli popełniać błędy. Za dużo błędów: traktowali kraj jak kolonię, nie doceniali miejscowych zwyczajów, nie zadali sobie trudu zrozumienia skomplikowanych, a kluczowych tutaj stosunków klanowo-plemiennych. Niezadowolenie rosło, powstawały tajemne sprzysiężenia. Największe napięcia cechowały jedną grupę: szyitów, tworzących dwie trzecie narodu - a właściwie społeczności, bo trudno mówić o narodzie w tym stworzonym sztucznie kraju. W końcu stało się: wybuchło powstanie szyickie. Stłumione, ale za wysoką cenę: w walkach zginęło pięciuset żołnierzy i sześć tysięcy szyitów.\nTo nie jest czarny scenariusz tego, co może stać się w Iraku. To wydarzyło się naprawdę: w 1920 r., wkrótce po tym, jak wojska brytyjskie przegnały Turków z Mezopotamii - jak wówczas nazywano trzy wschodnie prowincje chylącego się ku upadkowi Imperium Ottomańskiego, z których po I wojnie światowej powstał Irak. Po tym powstaniu Brytyjczycy zrezygnowali z zarządzania zbyt skomplikowanym i nieprzewidywalnym "Krajem Dwóch Rzek" (Tygrysu i Eufratu), traktując go jednak jak strefę wpływów. A Irak, który miał być republiką, stał się państwem autorytarnym.\nOd tamtych zdarzeń minęło ponad 80 lat, historia powstania szyickiego i jego skutków wraca jednak dziś jak przestroga w opracowaniach brytyjskich historyków (jak Charles Tripp, autor najlepszej ponoć historii Iraku) i amerykańskich politologów, kreślących scenariusze powojennego Iraku. Analogia tym bardziej kusząca, że wiele ówczesnych problemów zachowało aktualność. I doszły nowe: arabski nacjonalizm, islamski fundamentalizm, nieformalne struktury wpływów po dyktaturze, napięcia socjalne w dzielnicach nędzy na obrzeżach miast, typowych dla metropolii Trzeciego Świata. Wbrew czarnym prognozom, wojnę z Husajnem alianci wygrali szybko i bez większych strat (po obu zresztą stronach i wśród cywilów). Ale teraz okazuje się, że po zakończeniu regularnych działań wojennych napięcie w kraju nie zmalało, ale rośnie. Amerykańska i brytyjska administracja cywilna i wojskowa staje codziennie wobec problemów, których nikt nie przewidywał - albo przynajmniej nie w takiej skali. Nic dziwnego, że nawet w USA miejsce powojennej euforii powoli zajmuje świadomość, że odbudowa Iraku - z jego kompletnie zrujnowaną za rządów Husajna gospodarką - nie tylko będzie trudniejsza i bardziej kosztowna, ale także potrwa wiele lat.\nI będzie wymagać dużej obecności wojskowej: dziś jest tam 145 tys. Amerykanów i 15 tys. Brytyjczyków, z tendencją nie malejącą (jak sądzono), ale rosnącą. Żołnierze ci występują w roli, do której nie byli szkoleni: policjantów. Wszystko to stawia międzynarodową administrację w niełatwym położeniu. Amerykański dyplomata i profesor Peter Galbraith - który w latach 80. dokumentował użycie gazów bojowych przeciw Kurdom, a potem doświadczenia Bałkanów i Timoru Wschodniego - po wizycie w Bagdadzie (jeszcze za rządów gen. Garnera) zarzucił amerykańskiej administracji szereg błędów. Doprowadziło to także do zastąpienia w roli cywilnego "gubernatora" Iraku generała Garnera Paulem Bremerem, pod którego rządami sytuacja powoli się poprawia.\nGalbraith wyraził też pogląd, że alianci mają do dyspozycji niewiele czasu (nazwał to "otwartym na krótko oknem"), nim wśród ludności - także tej, która niedawno cieszyła się z upadku reżimu Saddama - uczucie radości zacznie zastępować frustracja.\nAle też zapewne inaczej być nie mogło. Choć obecne w różnych częściach świata, USA nie były nigdy mocarstwem kolonialnym i nie mają doświadczeń - takich, jakie mieli Brytyjczycy, "załatwiający" sprawy swych kolonii przy pomocy Colonial Service: korpusu wojskowo-cywilnego, przygotowanego do zarządzania innymi krajami i kulturami.\nNa przykład Faludża\nNiemal codziennie dochodzi też do ataków, głównie na Amerykanów. Od końca działań wojennych (1 maja) zginęło ich już kilkudziesięciu, a także kilku Brytyjczyków i kilku funkcjonariuszy nowej irackiej policji - głównie na terenie centralnego, sunnickiego Iraku (kurdyjska północ i szyickie południe są spokojne - poza starciem, w którym zginęło sześciu Brytyjczyków).\nW połowie czerwca Amerykanie po raz pierwszy przyznali, że mają do czynienia ze zorganizowanymi akcjami, i nawet jeśli możliwości atakujących są ograniczone, jest to "problem długofalowy" (Donald Rumsfeld). Przynajmniej póki Saddam pozostaje na wolności: aresztowany po koniec czerwca Abid Hamid Mahmud Al-Tikriti, osobisty sekretarz Husajna (wywodzący się, podobnie jak większość otoczenia dyktatora, z klanu z miasta Tikrit), zeznał bowiem, że Saddam przeżył wojnę i ukrywa się w Iraku - być może jest on też inspiratorem ataków na wojska alianckie. A na pewno z jego rozkazu tuż przed nadejściem tych wojsk uszkadzano instalacje naftowe, wodociągowe czy sieci elekrtyczne - zostawiając "spaloną ziemię" i utrudniając odbudowę. Brytyjscy i amerykańscy inżynierowie coraz częściej stwierdzają bowiem, że skala i charakter tych zniszczeń wskazują na planowe, przemyślane działanie.\nAtakujący wojska alianckie to nie "spontaniczni" fanatycy: rekrutują się oni głównie z ludzi dawnego reżimu, zwłaszcza sunnitów (szyici demonstrują, ale pokojowo). Ci zamachowcy to "fedaini", bojówki partii Baas, ludzie służb specjalnych, a także arabscy ochotnicy, którzy przybyli walczyć za Husajna.\nI nie tylko oni: specyfika Iraku - i problem administracji międzynarodowej - polega także na tym, że przynależność do niedawnej elity władzy i aparatu terroru pokrywa się czasem z podziałami klanowymi. Uderzenie w aparat Saddama oznacza wtedy uderzenie w plemię. Ludziom z zewnątrz łatwo w tym konglomeracie popełnić błędy - i inaczej być nie może, bo trudno czasem rozróżnić, czy lokalny przywódca to mający krew na rękach lider partii Baas, czy lider plemienny, który wszedł w "lukę" stworzoną przez Husajna, tworząc własną "niszę".\nTaka właśnie sytuacja panuje w miastach Faludża i Ramadi na zachód od Bagdadu, gdzie - oprócz samej stolicy - żołnierze amerykańscy są ostrzeliwani codziennie. Na pozór zaczęło się od tego, że po zajęciu Faludży Amerykanie, ostrzelani podczas demonstracji mieszkańców odpowiedzieli ogniem, zabijając 12 osób.\nAle przyczyny sięgają głębiej. Obok Tikritu (rodzinnego miasta i klanu Saddama), to Faludża i Ramadi (tam zginęło niedawno w zamachu siedmiu "nowych" irackich policjantów) oraz dominujący w tych miastach klan Dulaimich były najbardziej lojalnym wobec dyktatora regionami i plemionami w Iraku.\nOba miasta zamieszkują sunnici: mniejszość, która tworzyła jednak elitę władzy i prześladowała szyicką większość. Saddam wynagradzał lojalność Dulaimich, budując tam fabryki broni i obsadzając ludźmi plemienia kluczowe stanowiska, zwłaszcza w służbach bezpieczeństwa, policji i więziennictwie, gdzie zasłynęli jako okrutni kaci i śledczy torturujący więźniów. "Najwybitniejszym" przedstawicielem klanu był szef MSZ Nadżi Sabri.\nPanowanie irackiego dyktatora gwarantowało więc wpływy miejscowym elitom - z upadkiem reżimu to się skończyło. Nic dziwnego, że klan ten, wśród Irakijczyków znienawidzony, ma powody, aby nienawidzić Amerykanów, którzy zniszczyli jego pozycję i dochody. I nic dziwnego, że podczas fatalnej demonstracji niesiono portrety Saddama: to jedyne miejsce w Iraku, gdzie coś takiego miało miejsce - oprócz Tikritu.\nSaddam? Jaki Saddam?\nSytuacja ta zmusza do podejmowania szybkich - i siłą rzeczy nie zawsze trafnych - decyzji w jeszcze innej kwestii: wyważenia między pragnieniem sprawiedliwości za zbrodnie i krzywdy, które popełniali jeszcze niedawno ludzie "obozu władzy" (bynajmniej nie nielicznego), a wolą konstruowania nowego Iraku, który niewątpliwie łatwiej będzie budować, jeśli niedawnych popleczników Saddama będzie się nie wykluczać i ścigać - czyniąc z nich wrogów - ale integrować, oczywiście o ile poprą nowy porządek. Nie jest to bynajmniej dylemat nowy - towarzyszy on wszystkich krajom, które w przeszłości wychodziły z dyktatur i obu XX-wiecznych totalitaryzmów.\nInna sprawa, że kiedy dyktatorskiej władzy już nie ma, nagle okazuje się, że ze świecą można szukać tych, którzy ją jeszcze niedawno popierali czy byli jej beneficjentami... Plastycznie zjawisko to opisała amerykańska reporterka Martha Gellhorn, która w kwietniu 1945 r. (Hitler jeszcze żył) objeżdżała miasteczka i wsie nad Renem, już zajęte (dziś mówi się w Niemczech: wyzwolone) przez wojska alianckie.\nGellhorn opisywała, jak błyskawicznie, z dnia na dzień, zmienia się świadomość i jak tworzą się nowe legendy i zbiorowe kłamstwa. Notowała, co usłyszała i zobaczyła: "Nikt nie jest nazistą. Nikt nigdy nie był nazistą. No, może w sąsiednim miasteczku było paru nazistów. A w tamtym mieście, 20 km dalej, no tak, to prawda, tam to była prawdziwa wylęgarnia nazistów". Rzecz jasna, po przyjechaniu do tego miasteczka, 20 km dalej, Gellhorn usłyszała to samo... I oczywiście wszyscy wszędzie powtarzali jej, że byli przeciw Hitlerowi. I że teraz są ofiarami - i Hitlera, i Amerykanów, w Niemczech Zachodnich w latach 40. i 50. bynajmniej nie lubianych, ale uważanych za okupantów, którzy się panoszą i egzekwują "sprawiedliwość zwycięzców" wobec nazistów, których przecież w naszej wsi nie było... Podobnie jest dziś w Faludży i innych miejscach: z dnia na dzień wszyscy przestali poczuwać się do bycia "ludźmi Husajna", a uznali się za "ofiary USA". Co jest przynajmniej o tyle pozytywne, że mało kto płacze po Husajnie - poza tymi, którzy do niedawna uważali się za elity.\nPrzyspieszone kursy arabskiego\nJak pisał ironicznie brytyjski publicysta Walter Laquer: świeżo upieczeni waszyngtońscy eksperci od Iraku przewidywali (nietrafnie), że po upadku Husajna dojdzie do krwawych samosądów, nie przewidzieli natomiast, że bagdadzki lumpenproletariat splądruje, co tylko się da, z muzeami włącznie. Warto jednak docenić wysiłek, jaki zadano sobie w Stanach Zjednoczonych i w Wielkiej Brytanii: w obu krajach trwają dyskusje - w USA mające charakter teoretyczno-politologiczny, na Wyspach także empiryczny (Brytyjczycy mogą odwoływać się do swych doświadczeń); w Ameryce trwa wręcz boom na dokształcanie się w "sprawach arabskich".\nMożna powiedzieć za Walterem Laquerem, że w USA pojawiło się już zjawisko "intensywnych kursów geopolitycznych" w historii i współczesności Iraku. Podobnie jak po 1945 r., gdy amerykańskie agendy rządowe w krótkim czasie przeszkoliły tysiące żołnierzy i urzędników, przyswajając im podstawy języka japońskiego (basic japanese) i japońskich realiów. Inaczej jest w Polsce, choć to my mamy - obok Amerykanów i Brytyjczyków - zarządzać jedną ze stref stabilizacyjnych: poza garstką orientalistów i arabistów, w Polsce dyskusje o Iraku ograniczają się do aspektów "wewnętrznych": do skutków naszej tam obecności dla polskiej pozycji w Unii i NATO, albo do relacjonowania, co piszą inni.\nByć może różnice w podejściu do przyszłości Iraku - mnogość wizji po stronie anglosaskiej i ich ubóstwo po stronie europejskiej (bo nie tylko polskiej) - wynika także z różnic w postrzeganiu problemów świata arabskiego między (częścią) Europy Zachodniej a Ameryką - i z zaskoczenia (części) Europejczyków tak zdecydowanym wkroczeniem Amerykanów na "scenę arabską", co prowadziło także do obelg, gdy mowa była o "bolszewikach, którzy chcą nieść na bagnetach demokrację". Europejskie spojrzenie na Bliski i Środkowy Wschód zdominowane ma być przez dwa aspekty: gospodarki i bezpieczeństwa; Europejczykom - Francuzom, Niemcom - chodziło zawsze o to, by wcześnie określić ewentualne zagrożenia oraz by spokojnie handlować z tym regionem (także bronią; patrz zaangażowanie firm francuskich i niemieckich). Europa ("stara") nie przywiązywała natomiast wagi do kwestii zasadniczych zmian (reform); nie prowadzono nawet (poza Wielką Brytanią) badań teoretycznych. Stąd - argumentują niektórzy - tak wielkie zaskoczenie, oburzenie i zarazem bezradność w obliczu zdecydowanego "wejścia na scenę" Amerykanów.\nWalter Laquer, który analizował amerykańskie opracowania, doszedł do wniosku, że najbardziej klarowne wizje formułowali tzw. neokonserwatyści, postulujący intensywną demokratyzację Iraku, gdy liberałowie (wedle pojęć europejskich: lewica) nie stworzyli jednej spójnej wizji. Mimo to nierzadko słychać głosy, że Ameryka nie jest dostatecznie przygotowana do "wygrania pokoju", a propozycje są zbyt teoretyczne.\nAle też inne być nie mogą - inaczej niż w przypadku politologów brytyjskich, którzy mogli odwoływać się do historycznych doświadczeń Wielkiej Brytanii. A poza tym, wszyscy - Amerykanie, Brytyjczycy, Polacy, a także sami Irakijczycy oraz w ogóle Arabowie i muzułmanie - wchodzimy na grunt nowy i nieznany.\nO ile bowiem nikt nie potrafi przewidzieć, jak rozwinie się sytuacja w Iraku - w najbliższym czasie i po wycofaniu wojsk międzynarodowych - nie ulega wątpliwości, że po tej wojnie Bliski i Środkowy Wschód, a może także cały świat arabski/islamski stanął w obliczu głębokich zmian. Upadek Husajna wytworzył nacisk na inne autokratyczne rządy w regionie - w Arabii Saudyjskiej, Syri, czy w Iranie (gdzie w ostatnich dniach znowu podnieśli głowę niepokorni studenci) - i wywołał, nie tylko na Zachodzie, ale także w Arabii wielką dyskusję o szansach reform w świecie arabskim. Oraz formie rządów, najlepszej dla tej części świata.\n"Spektrum opinii jest szerokie - zauważa Volker Perthes, szef wydziału "Bliski/Środkowy Wschód i Afryka" w Instytucie Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa w Berlinie (ośrodku doradzającym rządowi Niemiec), autor książki "Tajemnicze ogrody. Nowy arabski świat" (2002). - Sięga od postulatów ograniczonych reform gospodarczych po poszanowanie praw człowieka i demokrację. To, czy debata będzie trwać, czy jej owocem będzie nacisk na reformy lub konkretne kroki reformatorskie, zależy od dwóch czynników: czy uda się obiecany przez USA eksperyment (Irak stabilny i pluralistyczny) i czy bliskowschodni proces pokojowy ruszy z miejsca. Zbudowanie stabilnego, dostatniego i pluralistycznego państwa palestyńskiego, które będzie istnieć w pokoju obok Izraela, dałoby kolejny impuls ku reformom w świecie arabskim".\nWizja: arabska demokracja\nJasna jest wizja ogólna: przemawiając jeszcze 26 lutego w American Enterprise Institute, prezydent Bush podkreślił, że Amerykanie uczynią wszystko, aby w nowym systemie politycznym sami Irakijczycy mieli prawo głosu i prawa obywatelskie. Rząd Busha miał też nadzieję, że upadek Husajna i zbudowanie w Iraku stabilnego, pluralistycznego, demokratycznego, prozachodniego systemu wytworzy "efekt domina": zmusi inne kraje i rządy w regionie do podobnych zmian, i ułatwi rozwiązanie konfliktu bliskowschodniego.\nPolitolodzy wskazują, że jeśli USA istotnie postanowiły podjąć się takiego zadania, to - niezależnie, czy w Iraku była broń masowego rażenia - Husajn musiał być usunięty: bez jego odejścia jakikolwiek ruch na Bliskim Wschodzie był niemożliwy, gdyż rola Iraku - z jego położeniem, historią, potencjałem gospodarczym i ludnościowym - jest kluczowa. Czy to się powiedzie? Linia podziałów wśród politologów pokrywa się po części z linią podziałów z czasu wojny: Amerykanie są (bardzo ostrożnymi) optymistami, "starzy" Europejczycy (Niemcy, Francuzi) raczej pesymistami. "Historyczne doświadczenie z narzucanymi z zewnątrz projektami politycznymi na Bliskim i Środkowym Wschodzie każe postawić tezę, że to się nie uda" - twierdzi Volker Perthes, który uważa, że nadzieje Amerykanów są wynikiem myślenia życzeniowego: nacisk niekoniecznie musi prowadzić do przemian demokratycznych, może też wzmocnić tendencje antyamerykańskie. Scenariusz pozytywny jest możliwy, jeśli USA uda się równocześnie zrealizować dwa cele: doprowadzić w Iraku do stabilizacji i zarazem pluralizacji. A więc gdy - pod kontrolą USA i sojuszników - powstanie wyraźnie nowy i lepszy Irak; państwo, w którym udział we władzy mają wszystkie grupy ludności, i w którym sami Irakijczycy będą mieć poczucie, że są panami we własnym kraju.\nTo oznacza jednak także, że Amerykanie i ich sojusznicy (w tym Polska) będą musieli pozostać w Iraku długo. Za szybkie wycofanie się - dobrowolne czy wymuszone, oporem i dużymi ofiarami - mogłoby prowadzić do zrealizowania się scenariusza najprostszego: powstania autorytarnego systemu, np. rządów wojskowych (tym razem w oparciu o szyitów). Alianci nie mogą szybko wycofać się z Iraku w interesie Irakijczyków - nawet gdyby miało to oznaczać ofiary po alianckiej (naszej) stronie.\nSzanse są "pół na pół": perspektywa, że w Iraku powstanie reżim autorytarny (kolejny w krajach arabskich, tyle że prozachodni) jest tak samo prawdopodobna jak to, że powstanie Irak demokratyczny i stabilny.\nWłaśnie: stabilny. Wszelkie uwarunkowania - polityczne, społeczne, demograficzne, historyczne, geograficzne (sąsiedzi Iraku) - mogą prowadzić bowiem do sytuacji, w której dwa cele - Irak i demokratyczny, i stabilny - mogą okazać się sprzeczne: albo kraj będzie pluralistyczny (z reprezentatywnym systemem; przymiotnika "demokratyczny" lepiej nie nadużywać, pamiętając, jak długo budowano demokrację w Japonii, na Tajwanie, w Korei Południowej), ale zarazem będzie to twór niestabilny. Albo też Irak będzie stabilny - i autorytarny.\nWłaśnie doświadczenie Tajwanu i Korei Południowej - krajów, które są tu lepszym punktem odniesienia niż powojenne Niemcy i Japonia, gdyż demokracja w realiach kultury azjatyckiej jest wynikiem procesów wewnętrznych, wprawdzie w cieniu (stabilizującej) obecności USA, ale bez "ręcznego sterowania" - pokazuje, że nie można liczyć na zmiany "skokowe". Ani w Iraku, ani w pozostałych krajach regionu, gdzie mniej czy bardziej autorytarne elity skłaniają się jedynie do "wydzielania" społeczeństwom pewnych obszarów swobody. W samoświadomości tych elit pojęcie "modernizacja" oznacza rozwój gospodarczy i podnoszenie standardu życia, ale przy zachowaniu starego systemu władzy.\nI realia: demokracja czy autokracja?\nTyle teorii. A praktyka? Powodzenie projektu "nowego Iraku" zależy od trzech czynników: USA i administracji międzynarodowej, od samych Irakijczyków i ich gotowości na taki eksperyment oraz od uwarunkowań historycznych, społecznych, gospodarczych, kulturowych. Te ostatnie nie są korzystne - i może dojść nawet do sprzeczności między strategicznymi celami: z jednej strony chodzi o stworzenie pluralistycznego systemu władzy z wybieraną reprezentacją i rządem, z drugiej o niedopuszczenie do powstania państwa teokratycznego...\nProdukt Krajowy Brutto, w przeliczeniu na jednego mieszkańca, spadł - według szacunków ONZ - z 3416 dolarów w 1984 r. do 1036 pod koniec lat 90. Iracka klasa średnia - przedsiębiorcy, urzędnicy, intelektualiści, ludzie kultury, inżynierowie - jest zubożała. Za Husajna poddawana była selekcji negatywnej (emigracja, faworyzowanie ludzi lojalnych wobec reżimu, urzędnicy jako ostoja partii Baas). Amerykanów zaskoczył też fatalny stan infrastruktury.\nHamulcem dla procesów demokratyzacyjnych mogą być silne więzi, łączące członków rodziny, plemienia, klanu; a precyzyjniej: przenoszenie ich ze sfery życia prywatnego w sferę publiczną. Przynależność do takiej "wielkiej rodziny" - a nie do społeczeństwa czy grupy interesów - daje poczucie bezpieczeństwa, przestaje być jednak wartością, gdy w życiu publicznym zastępuje etos obywatelski, prowadząc do korupcji i nepotyzmu.\nW Iraku takie powiązania klanowe zawsze były silne, a pod rządami Baas zostały jeszcze reaktywowane. Najpierw Husajn obsadzał kluczowe pozycje w kraju "swojakami". Potem, w latach 90., by zrekompensować osłabienie struktur państwa i partii rządzącej sięgnął po metodę, którą praktykował już "obcy" rodowitym Irakijczykom król Faisal I (1921-33): włączenia lojalności plemiennych w system władzy. Husajn wspierał pozycję lokalnych klanów w całym kraju, oddając pod ich wpływy np. lokalną policję, wymiar sprawiedliwości i administrację (to także przypadek Faludży). Także w tym sensie w latach 90. społeczeństwo cofało się w rozwoju, o dziesięciolecia wstecz.\nWśród czynników sprzyjających systemowi autorytarnemu wymienić można także tradycyjnie silną rolę armii i innych "struktur siłowych". W krótkiej historii Iraku zawsze panował system autorytarny, nawet w czasach monarchii parlamentarnej (1921-58) rządził król i jego otoczenie, konstytucja była kawałkiem papieru, system rządów opierał się na nieformalnych środowiskach (gospodarczych, oficerskich, plemiennych itd.), nie było mechanizmów parlamentarnych dla przyjęcia władzy przez opozycję, a wolność słowa (której domagały się rodzące się środowiska inteligenckie i literackie) nie istniała. Stąd też aż do lat 50. szyici, stanowiący większość ludności, byli upośledzeni (pierwszy premier-szyita, lojalny zresztą wobec Wielkiej Brytanii, pojawił się dopiero w 1947 r.). Gdy w 1954 r. po wolnych wyborach po raz pierwszy w parlamencie pojawiła się poważna opozycja, został on rozwiązany, a partie zakazane.\nJuż w 1936 r. - zaledwie 4 lata po uzyskaniu formalnej niezależności od Londynu - w Iraku pojawiła się tendencja, charakterystyczna z czasem dla całego świata arabskiego: zmiany polityczne dokonywały się odtąd siłowo i miały charakter apolityczny (tj. jej uczestnikom - także partii Baas - chodziło nie o idee, ale "czystą" władzę), a motorem zmian była wyłącznie armia. Przemoc i tłumienie opozycji, połączone z wynagradzaniem lojalności wobec władzy (np. dopuszczeniem do udziału w zyskach z ropy, do edukacji itd.), potem wojna domowa na terenach kurdyjskich, z czasem terror - to cechowało Irak także pod rządami partii Baas.\nA że "byt kształtuje świadomość", w Iraku nie ma dziś zbyt wielu podstaw - nie tylko materialnych, także ideowych i mentalnych - na jakich opierać mogłyby się nowe struktury. Nie ma (pokojowych) mechanizmów tworzenia się i artykułowania woli i interesów poszczególnych grup społecznych. Nie ma też ani ogólnonarodowej opinii publicznej, ani płaszczyzn formowania się takiej opinii w wymiarze wykraczającym poza jedną grupę religijną czy etniczną.\nZamiast tego są fragmentaryczne społeczności, z których jedna tylko zasługuje na miano nowoczesnej: to wolny od 1991 r. Kurdystan, który funkcjonuje najlepiej - tam powstawanie nowych struktur odbywa się najszybciej i bez większych problemów w oparciu o to, co Kurdom udało się stworzyć w minionej dekadzie. Ale też jest to "państwo w państwie" - i Kurdowie nie są zainteresowani rezygnowaniem z tego, co udało im się osiągnąć.\nZapewne dlatego wśród wielu "ćwiczeń" intelektualnych na Zachodzie pojawił się nawet "scenariusz monarchistyczny": wedle niego władzę mogłaby objąć dynastia Haszemitów (na powrót, bo rządziła już w latach 1921-58), jako siła integrująca; ona też mogłaby nawet doprowadzić do "unii" Iraku i Jordanii (gdzie też rządzą Haszemici).\nTo chyba jednak pomysł za daleko idący. Mocniej po ziemi chodzi Kanan Makiya - profesor politologii z Brandeis University (z Massachusetts), który stał na czele komisji ekspertów, na zlecenie Departamentu Stanu USA projektującej przyszłość Iraku. Makiya twierdzi, że warunkiem demokracji w Iraku jest oparcie nowej organizacji państwa na dwóch zasadach: federalizmu i pomocniczości.\nObie odnoszą się zwłaszcza do faktu, że nie ma czegoś takiego, jak "naród iracki". Może był kilkadziesiąt lat temu, w rozumieniu "narodu państwowego". Dziś społeczeństwo jest podzielone etnicznie i religijnie, a różne grupy mają różne cele. A to, czy Irak przetrwa jako jedno państwo, zależy zwłaszcza od dwóch z nich: szyitów i Kurdów.\nWłaśnie szyici wywołują dziś największy niepokój: antyzachodnie i islamskie nurty, sterowane przez kler, mogą stać się jednym z głównych czynników destabilizujących. Choć szyici jako odłam islamu są na Bliskim i Środkowym Wschodzie mniejszością, w "szyickim pasie" - ciągnącym się od Iranu, przez Irak i Syrię po Liban - stanowią siłę, która od 30 lat przeżywa "renesans" religijny i polityczny. W Iraku stanowią 60 proc. ludności i jeśli kraj przyjmie jakąś formę rządów reprezentatywnych, z podziałem władzy między grupy etniczno-religijne (jak w wieloetnicznym Libanie do wojny domowej w latach 80.), szyici będą siłą dominującą.\nWielosettysięczne, spokojne i zdyscyplinowane religijne procesje i demonstracje w Karbali, które szyici zorganizowali w 11 dni po upadku władzy Husajna tak, jakby przeprowadzali je od lat; piątkowe modły z akcentami politycznymi; ich samoorganizacja w tych dzielnicach Bagdadu, gdzie stanowią większość, i gdzie sprawnie funkcjonują służby miejskie, dzięki autorytetowi przywódców - wszystko to świadczy o samoświadomości szyitów i ich aspiracjach.\nAmerykanie nie docenili tej społeczności: sądzili, że po latach dyktatury będzie ona rozbita i wiodącą w niej pozycję uda się zdobyć organizacjom emigrantów. Stąd rozczarowaniem jest Ahmand Dżalabi, prozachodni i świecki szyita, szef opozycyjnego Irackiego Kongresu Narodowego wspieranego przez USA: okazało się, że Dżalabi nie ma autorytetu. Podobnie płonne okazały się aspiracje innej szyickiej organizacji emigrantów: Najwyższej Rady Rewolucji Islamskiej z siedzibą w Iranie, dysponującej oddziałami zbrojnymi (brygady Badr w Iranie). Choć wracający do Iraku jej liderzy byli przyjmowani gorąco.\nA że polityka nie znosi próżni, wypełniać zaczęli ją rodzimi szyiccy duchowni z Karbali, Nadżafu, Al-Kut i Bagdadu - jedni radykalni, inni umiarkowani. Amerykanie szukają porozumienia z nimi, a przede wszystkim starają się rozeznać, kto jest kim, kto - np. z lokalnych przywódców - może być sojusznikiem. Hamid Dabaszi, profesor Columbia University uważa, że siły międzynarodowe znalazły się w trudnej sytuacji: kontrolowanie czy choćby wpływanie na ruchy szyickie może okazać się niemożliwe. Z kolei wspierając umiarkowanych przywódców i osłabiając radykałów, Amerykanie - tak twierdzi Yitzak Nakash, amerykański ekspert ds. szyizmu - w krótkim czasie muszą narobić sobie wrogów. Jeśli wśród szyitów dominującą pozycję zdobędą przywódcy i organizacje radykalne, wolne wybory mogą być początkiem islamskiej teokracji. Takiego obrotu sprawy Amerykanie tolerować nie mogą - powiedział to otwarcie senator Lugar, szef komisji Senatu USA ds. polityki zagranicznej - nawet gdyby to przy urnie wyborczej zwyciężyła wizja państwa religijnego. Nie mogą tolerować, bo oznaczałoby to rozpad Iraku i wojnę domową.\nProf. Nakash zauważa, że teokratycznego modelu nie zaakceptowaliby nie tylko Kurdowie, ale też część sunnitów i szyitów, bardziej zeświecczonych niż szyici z Iranu. Poza tym społeczność szyicka w Iraku nie jest jednorodna: jest tu wiele środowisk politycznych i religijnych, i wiele autorytetów skłóconych między sobą. Właśnie dlatego w kwietniu w Nadżafie zginął, zasztyletowany przez nieznanych zabójców, ajatollah Abdul Madżid Al-Choi, który tydzień wcześniej wrócił do Iraku z emigracji w Londynie: próbował on tworzyć w mieście nową administrację i godzić różne środowiska (a "kto kontroluje święte miasto Nadżaf, kontroluje szyitów"). Warto przypomnieć, że kiedy wiosną 1991 r. na południu Iraku szyici rozpoczęli powstanie przeciw Husajnowi, natychmiast wybuchły między powstańcami spory między zwolennikami budowania w Iraku "państwa islamskiego" i republiki świeckiej.\nTak czy inaczej, jeśli Irak ma być krajem stabilnym, szyici muszą zostać w nim zintegrowani - można sobie wyobrazić np. sztywny podział najwyższych urzędów w państwie: prezydent-szyita, premier-sunnita i Kurd-przewodniczący parlamentu. Ironia historii: amerykański "szatan" - jak widzą USA szyiccy duchowni z Iranu czy bojownicy szyickiego Hezbollahu w Libanie - wyzwolił irackich szyitów od tyrana. Ale też dlatego obalenie Husajna przeżyli oni jako wyzwolenie głównie religijne, nie narodowe.\nO ile szyici aspirują do roli dominującej, a rządzący przez dziesięciolecia (choć będący w mniejszości) sunnici albo siedzą cicho, albo strzelają do Amerykanów, to komu jak komu, ale Kurdom z północy najbardziej zależy na zachowaniu status quo. Oraz na tym, by Amerykanie pozostali w Iraku, najlepiej na zawsze.\nDo połowy czerwca Irakijczycy, tak rozporządził Bremer, mieli zdawać wszelką broń, ale efekt jest skromny (wobec anarchii i bandytyzmu posiadanie broni to także gwarancja bezpieczeństwa). Rozporządzenie nie dotyczyło - rzecz charakterystyczna - Kurdów. Czyli kurdyjskiej 50-tysięcznej armii, od 1991 r. broniącej skutecznie w północnym, górskim Iraku - przy cichym wsparciu Amerykanów i Brytyjczyków - de facto wolnego od Husajna i wszelkiej innej władzy Kurdystanu. To quasi-państwo w ciągu minionej dekady dorobiło się własnych struktur władzy samorządowej, pluralistycznych mediów, kanałów satelitarnej telewizji - i właśnie armii tzw. peszmergów (partyzantów). A dokładniej: dwóch armii, podporządkowanych dwóm rywalizującym partiom, ale walczącym zgodnie po stronie aliantów.\nCzy rozbrojenie Kurdów jest realne? Trudno sobie wyobrazić, by oni sami zgodzili się rozwiązać swoją armię nie dostając nic w zamian.\nIch aspiracje są jasne - i nie mają charakteru religijnego. Obie partie kurdyjskie - konserwatywna Demokratyczna Partia Kurdystanu (lider: Barzani) i lewicowa Patriotyczna Unia Ludowa (lider: Dżalal Talabani) - mają charakter narodowy. Gdyby mogli, Kurdowie ogłosiliby niepodległość. Ponieważ nie mogą, chcą co najmniej szerokiej autonomii politycznej i kulturalnej, może też militarnej.\nWłaśnie Kurdowie (należący pod względem języka i obyczajów do irańskiego kręgu kulturowego) są najlepszymi sojusznikami międzynarodowej administracji i wojsk alianckich w tworzeniu świeckiego państwa. Kurdowie wcale też nie chcą, aby Amis kiedykolwiek poszli go home. W końcu dzięki Amerykanom i ich obecności Turcja - wróg kurdyjskich marzeń o państwie - utraciła nie tylko swego najlepszego sojusznika (USA nadal dają do zrozumienia Ankarze, że spory z czasów wojny nie poszły w niepamięć), ale straciła też możliwości wpływania na to, co dzieje się w irackim Kurdystanie. Ale Kurdowie są w mniejszości. Prócz nich model republiki parlamentarnej - w której grupy etniczne i religijne współżyją w warunkach pluralizmu - popierają też emigranci, wracający do Iraku. Lecz ich wpływ również jest ograniczony.\nIluzją byłoby jednak sądzić, że jakiekolwiek mocarstwo m1oże nie tylko przeforsować w świecie arabskim własną wizję świata, ale uczynić ją trwałą. Także, a może zwłaszcza, Stany Zjednoczone: wedle badania opinii, przeprowadzonych w krajach islamskich, negatywne zdanie o Amerykanach ma 99 proc. Jordańczyków, 98 proc. Palestyńczyków, 83 proc. Indonezyjczyków, 81 proc. Pakistańczyków, 71 proc. Libańczyków.\nPodczas przemówienia wygłoszonego na początku czerwca w Katarze, Bush obiecywał Irakijczykom - po raz kolejny - wolność, demokrację i dobrobyt. Droga do tego jest dłuższa, niż się niedawno wydawało. Iluzją okazały się plany (formułowane przez Departament Obrony) stworzenia szybko rządu tymczasowego. Dopiero na początku lipca Paul Bremer, szef administracji cywilnej, zapowiedział - z punktu widzenia Irakijczyków: nareszcie... - że teraz, po powołaniu już w większości miast nowych władz samorządowych, można zacząć tworzenie centralnego rządu przejściowego. Na pewno na decyzję tę - długo odwlekaną (dotąd Bremer argumentował, że nie ma komu przekazać władzy: społeczeństwo jest zdezorganizowane, a przywódcy nie mają "oddolnej" legitymacji) - wpłynęła napięta sytuacja w centrum kraju.\nPrzekazywanie władzy ma odbywać się stopniowo: Bremer zastrzega dla siebie prawo wetowania decyzji rządu przejściowego. Utrzymując w swych rękach kluczowe "resorty" (finanse, bezpieczeństwo, ropa), administracja międzynarodowa ma stopniowo oddawać Irakijczykom decyzje, najpierw w sprawach "drugorzędnych" (zdrowie, rolnictwo, oświata).\nAmerykanie ryzykują wprawdzie wiarygodnością - bo jeszcze niedawno obiecywali szybkie przekazanie rządów Irakijczykom; pierwszy szef administracji gen. Garner mówił wręcz o kilku tygodniach. Ale też demonstrujący (głównie w centralnych regionach) formułują sprzeczne żądania: z jednej strony domagają się, by Amerykanie załatwili za nich wszystko: naprawiali wodociągi, wypłacali pensje, zaprowadzili porządek i spokój, dali jeść itp., a z drugiej, by sobie poszli.\nSą też zjawiska pozytywne: pierwsze kroki ku społeczeństwu otwartemu. Podobnie jak w Europie Wschodniej po roku 1989-1990, niemal codziennie powstają nowe ugrupowania - ich liczba sięga już około 60. Co jednak nie świadczy, że są one w stanie wypełnić polityczną próżnię.\nWypełniają ją za to nowe władze lokalne (samorządowe) w miastach i na wsi - ich wolne i powszechne wybory przebiegają najsprawniej na kurdyjskiej północy oraz na samym południu. Organizuje się również oświata: otwierają się na powrót uczelnie, już z nowymi władzami. Średnia i drobna przedsiębiorczość, za Husajna ledwie tolerowana, teraz odradza się, choć powoli i w chaotyczny (jak to w takich momentach) sposób.\nA także media. Za Husajna w Iraku groziła kara śmierci za "rozpowszechnianie informacji nie zaakceptowanych do rozpowszechnienia". Dziś panuje wolność słowa. Korespondenci z Bagdadu relacjonują, że jak grzyby po deszczu powstają lokalne gazety, radia, a nawet telewizje. "Kto sam ma pieniądze, albo dostaje je od amerykańskiej administracji cywilnej, ten może drukować albo słać w eter, co tylko chce" - pisał w połowie czerwca z Bagdadu zachodni dziennikarz. W samym Bagdadzie, gdzie za Husajna było pięć rządowych gazet, ukazuje się dziś prawie 30 dzienników i tygodników; ich wydawcami są środowiska polityczne i religijne - szyici, sunnici, Kurdowie, organizacje dawnych emigrantów, ocaleli z prześladowań komuniści oraz Bractwo Muzułmańskie (w Bagdadzie umiarkowane) - i prywatne osoby.\nSzczególne silne i na niezłym poziomie są pisma kontrolowane przez Kurdów (mających doświadczenia ostatniej dekady w Kurdystanie) oraz wydawane przez organizacje emigrantów, wracających do Iraku (i mających doświadczenie z wydawaniem prasy emigracyjnej, głównie w Londynie). Podobnie "kolorowy" jest krajobraz mediów elektronicznych: obok państwowego niegdyś radia i TV, kontrolowanego przez Amerykanów (i nadającego z męskiej toalety w jednym z parków; tam ocalał nadajnik) i arabskojęzycznych stacji radiowych BBC i "Głosu Ameryki", rozwijają się lokalne stacje.\nJeszcze trochę mało...\nUboczny skutek jest taki, że o ile w powojennych Niemczech i Japonii możliwe było "sterowanie" powstającymi mediami (wtedy ograniczającymi się do prasy i radia), ich koncesjonowanie i cenzura, w Iraku jest to niemożliwe, także z powodu rozwoju techniki. Na bazarach kokosowe interesy robią sprzedawcy anten satelitarnych - za Husajna zakazanych - i to także rodzimej produkcji. Kto chce, może oglądać "arabską CNN", czyli Al-Dżazirę, młodziutkie irackie "TV Karbala" (podobno na niezłym poziomie), "TV Al-Haza" (transmitującą modły w meczetach), albo kilkadziesiąt niekodowanych arabskich programów satelitarnych, w tym z Iranu i południowego Libanu, skąd telewizja Hezbollahu "Al-Manaar" nadaje obok porad ogrodniczych i kreskówek programy antyizraelskie. Wolność wypowiedzi obejmuje też antyamerykańskie demonstracje bądź komentarze w gazetach ("Panie Bush, Pan jest największym złodziejem i mordercą" - pisze cytowany przez jednego z zachodnich korespondentów czytelnik gazety "Al Muajaha"). Ta wolna prasa oddaje nie tylko nastroje: jak w lustrze odbija się w niej panujący wszędzie chaos. Nie tylko społeczny, także mentalny. Poddanie tego "krajobrazu" medialnego kontroli, nie mówiąc już o cenzurze, nie jest ani realne, ani nie jest celem cywilnej administracji. Dzięki błyskawicznemu rozwoju mediów rodzi się opinia publiczna. I tworzy nowa samoświadomość: wolne media ugruntowują poczucie swobody. One - te pierwsze kroki wolnego społeczeństwa - pokazują, że mieszkańcy Iraku chcą państwa, które będzie autentyczne i sprawiedliwe, i pozwoli na życie godne i bezpieczne. Choć historia podpowiada, że jak na wspólny mianownik dla funkcjonowania tego kraju, to jednak trochę mało...


Archiwum produktów - Złoty łańcuszek z zawieszką serce prezent dla niej\nPrezent dla niej złoty łańcuszek z serduszkiem\nSerce od zawsze było jednoznacznie kojarzone z symbolem miłości. A więc jeśli chcesz w ciekawy sposób wyrazić jej swoje uczucia, jako prezent dla niej wybierz złoty naszyjnik z zawieszką w kształcie serca. Na stylowym wisiorku wygrawerujemy inicjały wybranych liter. Zawiśnie on na złotym łańcuszku- autentyczność obu przedmiotów potwierdzony jest dokumentem z urzędu probierczego. Przedmiot umieszczony zostanie w białym pudełeczku, na którego wieczku również znajdzie się grawer.


25 najpiękniejszych kont na Instagramie | Mienta blog\n25 najpiękniejszych kont na Instagramie\nOd dawna chciałam stworzyć ten wpis, ale ciągle brakowało mi czasu. Od czego są bezsenne noce ;) Przed Wami 25 najpiękniejszych kont na Instagramie. Oczywiście wg mojej subiektywnej opinii. Obserwuję na Insta ponad 1400 profli i uwierzcie, było mi bardzo ciężko wybrać jedynie 25 ulubionych, nieszablonowych, takich do których mam ochotę ciągle wracać. Plan był taki aby pokazać 10…no sorry to byłoby niemożliwe ;) I tak z bólem serca odrzuciłam wiele cudownych kont, na maxa utalentowanych osób.\nKlikając na zdjęcie zostaniecie przeniesieni na konta poszczególnych osób. Zachęcam do obejrzenia, bo to niesamowite źródło inspiracji. Zostawcie tam chociaż serduszko :) I dajcie znać jakie są Wasze ulubione insta profile.\nKolejność listy jest absolutnie przypadkowa…no może poza tym pierwszym przypadkiem ;)\nMogę napisać, bez wątpienia, że konto Pauliny @mrsostrovia jest zdecydowanie moim ulubionym. Ta przepiękna kobieta jest tak silnym i utalentowanym człowiekiem, że nie sposób przejść obok niej objętnie. W jej zdjęciach i opisach odnajduję spokój, siłę i motywację. Uwielbiam spójny styl jej fotografii i mogłabym przeglądać je godzinami. Jeśli jeszcze jakimś cudem nie znacie, koniecznie zajrzyjcie. Ah! I zapomniałabym wspomnieć o najpiękniejszych kubeczkach które tworzy! Myślę, że zakochacie się w nich tak jak ja :)\nWiecie, że przeglądanie Instagrama mnie wycisza i relaksuje? Nie jestem typem osoby, która wiecznie surfuje po internecie. Wystarczająco dużo godzin poświęcam pracy przy komputerze, by jeszcze po godzinach czerpać przyjemność z przeglądania stron. Nawet wzrok mi się od tego popsuł i właśnie jestem na etapie wybierania okularów ;) Jednak Instagram bardzo mnie przyciąga, ponieważ w zdjęciach osób, które obserwuję znajduję dużo spokoju. Lubię przyglądać się im na koniec dnia i po prostu relaksować się przy tym. A odwiedzam wtedy @haveeyeon. Na profilu Sylwi odnajduję wszystko co lubię. Dobre jedzenie, książki, piękne widoki, rodzinne ciepło. Wyciszają mnie także góry, natura i przestrzeń. Chciałabym spacerować po górach tak często jak Magda @pineforpines.\nNiesamowicie wrażliwa Jola z @makelifetastypl ma w sobie coś fascynującego i trudno się oderwać zarówno od jej tekstów, jak i zdjeć. U @shahzada_h szukam prostoty. Nie trzeba wiele by pokazać coś pięknego. Ciemne klimaty też potrafią uspokoić. Zajrzyjcie do @sweetpixy, a przekonacie się o czym mówię.\nSą też dziewczyny z którymi chętnie umówiłabym się kawę. Gdy zaglądam do Joasi z @asiejowe po prostu czuję, że trafiam do dobrego człowieka. Nie wyczuwam tu żadnej ściemy i uwiebiam od kilu lat. Z kolei Agnieszka @zwyczuciemsmaku.pl mogłaby mnie adopotować ;) Nie wiem jak ta kobieta to robi! Ale mając dwójkę małych dzieci, zawsze ma czas na kreatywną zabawę z nimi, na zrobienie pysznego obiadu, na herbatkę pachnącą aromatycznymi dodatkami. Do tego ma zawsze czystą kuchnię! ;) No dobra ja wiem, że insta a rzeczywistość to dwie różne sprawy i może Aga przyzna się, że w realu jest coś, co jej nie wychodzi ;) Ale tak na poważnie, zobaczcie jakie to konto jest autentyczne. Gdybym miała do Wrocławia trochę bliżej, z pewnością wprosiłabym się na kawkę.\nA jak o kawie mowa to najpiękniejsze kawowe zdjęcia znajdziecie u Moniki i Sebastiana @becoffeestyle. Posiadam też ich drukowane albumy i uwielbiam oglądać je w każdej wolnej chwili.\nA co do kawy? Gdzie zaglądam gdy jestem głodna? Zerknijcie do Anety z @simplevegan.blog No nie wiem jak Wy, ale ja chętnie zjadłabym każdą potrawe z tego profilu! To samo u @soulstormeverywhere. Dlaczego ta dziewczyna ma tak mało obserwujących? Zajrzyjcie do niej! A gdyby było Wam mało to pędźcie do @hautescuisines Znajdziecie tam najpiękniejsze zdjęcia kulinarne w sieci. Nieskromnie dodam, że i moje fotki od czasu do czasu są tak wyróżnione :)\nA jak już jesteśmy przy zdjęciach jedzenia, to zdradzę Wam, że cały czas nie jestem w pełni zadowolona z moich zdjęć. Podziwiam tych badziej utalentowanych i dochodzę do wniosku, że jak osiągnę chociaż zbliżony poziom jak dziewczyny poniżej, to będę zadowolona :) Moje guru fotografi kulinarnej to @everydayflavours, @apfff, @zen_w_kuchni, @czekoladautkane i @paulina_kolondra. Uwielbiam ich poczucie estetyki.\nMam słabość do rękodzieła, więc i profile osób uzdolnionych plastycznie musiały się tu znaleźć. @akswokrat czyli moja siostra z krwi i kości ;) Czy widzieliście kiedyś słodsze misie? Gwarantuję, że na żywo robią jeszcze większe wrażenie. Ania z @fandoo_ która tworzy urocze dodatki do domu, robi też piękne przepełnione ciepłem zdjęcia.\nA zdjęcia które najbardziej mnie poruszają, które pokazują miłość w taki sposób, że aż ciarki przechodzą przez ciało, robi tylko Marta @moosiatko. Jak do tej pory nie widziałam bardziej magicznych kadrów i jestem nimi oczarowana. Kolejna uzdolniona Marta to @brylinska. Zdjęcia dzieci, kwiatów, jedzenia…za co by się nie zabrała, efekt będzie cudowy.\nNa koniec zostawiłam marzenia…Kiedyś spakuję plecak i wybiorę się właśnie tam…wiem to :) @exploremarco, @lebackpacker, @mblockk, @timotomkel Czasem brakuje mi słów, gdy przeglądam te zdjęcia :)\nJeśli będziecie mieli ochotę zapraszam też na mój profil @mientablog. Znajdziecie tam nieco więcej codzienności, niż na blogu. Zdjęcia leniwych śniadań, książki które obecnie czytam, migawki z warsztatów, rowerowych wycieczek i spacerów po lesie. A na Insta Stories od czasu do czasu backstage z sesji zdjęciowych.\nZapraszam także na wpis o moich ulubionych blogach—>KLIK. Chociaż napisałam go w 2015 roku to przyznam szczerze, że niewiele się zmieniło, ponieważ najzwyczajniej w świecie nie mam czasu na odkrywanie nowych miejsc. A przedstawione blogi, dalej odwiedzam i cenię :)\ninstagrammoje ulubionenajlepsze konta na instagramienapiękniejsze zdjęcia na instagramie\nGdzie zjeść w Szczawnicy? | Gdzie zjeść w Pieninach?\nMoje miejsce na ziemi :) Co zobaczyć i gdzie zjeść w Pieninach?\nSkomentuj\tMarta 27/02/2021 at 12:00\nJejku! Żeby to nikt nie dał żadnego komentarza!?\nJa Ci bardzo dziękuję za takie zestawienie!\nJuż zaczęłam przeglądać insta.\nSkomentuj\tDiana Kowalczyk 01/03/2021 at 11:05\nWpis trochę stary, więc pewnie teraz to zestawienie wyglądałoby inaczej :)\nSkomentuj\tDrzwi automatyczne Opole 28/04/2021 at 13:06\nPiękne strony. Tylko pomarzyć mozna o tak ładnych zdjęciach


To normalne, jeśli czujesz zdenerwowanie przed pierwszym pocałunkiem niezależnie od tego, czy nosisz protezę zębową, czy nie. Jeśli masz protezę, możesz sobie zadawać różne pytania, również to: czy z protezą można się swobodnie całować? Odpowiedź brzmi: pewnie, że tak. Całowanie z protezą powinno być całkowicie naturalne, mimo że początkowe obawy z tym związane są zupełnie zrozumiałe.\n„Usłyszałam od koleżanki, że przyznając się, że mam protezę, nie znajdę faceta” – opowiada pani Hanna, lat 65, w filmie przygotowanym w ramach kampanii „9 milionów powodów”, przedstawiającym historie ludzi, którzy dzielą się swoimi osobistymi doświadczeniami związanymi z użytkowaniem protezy zębowej. Czy posiadanie protezy naprawdę może stanowić problem w związku? „Ze śmiechem odpowiedziałam jej: naprawdę nie będzie to problem (…). Proteza poprawia nasz wygląd, estetykę. Używając kremu, możemy swobodnie śmiać się, rozmawiać. Jestem przykładem na to, że żyje się lepiej, wygodniej, ładniej” – mówi pani Hanna.\nPocałuj na do widzenia swoje obawy\nPodobnie jak większość osób noszących protezy, możesz się przekonać, że nie ma powodów do zmartwień, gdy chodzi o bliskie relacje z partnerem, na przykład całowanie. Ponieważ całowanie to po prostu przyjemność, całowanie z protezami jest równie przyjemne jak wcześniej, a może nawet bardziej, jeśli wcześniejsze problemy z zębami osłabiły Twoją pewność siebie. Bliski kontakt z partnerem to po prostu naturalna sprawa. Proteza jej nie zmienia.\n2. Dbaj o pozostałe zęby. Nadal należy dbać o swoje naturalne zęby, przestrzegając podstawowych zasad higieny jamy ustnej. Szczotkuj zęby dwa razy dziennie pastą z fluorkiem (np. Corega pasta 2w1 do mycia protez zębowych i zębów), aby zapobiec tworzeniu się płytki nazębnej i by utrzymać jamę ustną i zęby w dobrej kondycji.\n4. Nie martw się. Jeśli Twoja proteza jest czysta i dobrze dopasowana, jest prawdopodobne, że nikt nawet nie zauważy, że ją nosisz. Nie jesteś sam. W rzeczywistości co druga osoba w Polsce po 40. roku życia nosi protezę, chociaż niewielu z nas ma o tym pojęcie. Nawet jeśli Twój partner wie, że nosisz protezę, całowanie jest nadal rzeczą naturalną i przyjemną. Staraj się o tym pamiętać, by szybciej odzyskać pewność siebie.\n5. Porozmawiaj ze swoim dentystą. Jeśli masz jakiekolwiek problemy ze swoją protezą lub potrzebujesz porady, jak o nią dbać, skontaktuj się ze swoim dentystą.\nObejrzyj film, poznaj historie bohaterów kampanii „9 milionów powodów” i dowiedz się więcej o osobistych doświadczeniach związanych z noszeniem protezy zębowej.\n Raport IQS dla GSK, „Corega Tracking”, sierpień 2016.


Kornel Morawiecki: Brak kadencyjności w samorządach rodzi patologie - Polityka i Społeczeństwo\nKornel Morawiecki: Brak kadencyjności w samorządach rodzi patologie\nPAP/EM • 3 kwietnia 2017 - 14:35\nBrak kadencyjności w samorządach to była błędna decyzja, ten brak rodzi patologie - ocenił poseł Kornel Morawiecki. (fot. facebook/Kornel Morawiecki)\nPoseł Kornel Morawiecki zapowiedział, że zaproponuje, by w wyborach samorządowych we Wrocławiu stworzyć szeroką koalicję, która pozwoli odsunąć od władzy obecnie rządzących miastem.\n• Poseł Kornel Morawiecki przyłączy się do tworzenia koalicji, która pozwoli odsunąć od władzy obecnie rządzących Wrocławiem.\n• Kornel Morawiecki udzielił poparcia kandydatce na nowego prezydenta Wrocławia prof. Alicji Chybickiej.\n• Poseł jest zwolennikiem wprowadzenia proponowanej przez PiS dwukadencyjności w samorządach.\n"To będzie taka oferta dla Wrocławia, która będzie przeciwna tym, którzy rządzą miastem od 27 lat. Istnieje potrzeba zbudowania takiej szerokiej koalicji i chętnie się włączę w prace nad taką koalicją. Jeśli tego nie zrobimy, to ten układ, ta siła rządząca miastem od 27 lat się nie zmieni" - powiedział na konferencji we Wrocławiu Morawiecki - marszałek senior Sejmu i poseł koła Wolni i Solidarni.\n"Władza samorządowa we Wrocławiu trwa bez zmian od początku. I teraz kandydatka tego układu na nowego prezydenta Wrocławia prof. Alicja Chybicka, choć jest znanym lekarzem i osobą zasłużoną, gwarantuje stabilność temu rządzącemu środowisku" - powiedział Morawiecki.\n"Brak kadencyjności w samorządach to była błędna decyzja. Jestem absolutnie za wprowadzeniem kadencyjności, bo ich brak rodzi patologiczne i niezdrowe sytuacje" - powiedział Morawiecki.\nw.potega@neostrada.pl, 2017-04-04 10:33:41\nKadencyjność jest potrzebna wszędzie, także na funkcjach profesorskich w uczelniach, tak bardzo w Polsce zaniedbanych przez klikowość. Nie ma zawodu ,,polityk". To może być misja dla sprawdzających się na różnych rynkowych polach.\nekspert, 2017-04-04 09:44:26\nKadencyjność w Sejmie i Senacie aby odświeżyć życie publiczne, w ślad za tym może być kadencyjność w Samorządzie (2x5lat), ale tylko łącznie. Jeśli są wątpliwości to referendum, suweren rozstrzygnie.\nProf. Glass, 2017-04-04 09:44:19\nZa późno, przebudowany, przeformatowany Wrocław nigdy już nie będzie metropolią tylko gojowskim centrum usługi taniej pracy dla Sanhedrynu! I galeryjek handlowych dla "słoików". Jak mówią o Wrocławiu mieszkańcy "szczalnia" dla Angolskich i Niemieckich Turystów! Pod Żydowskim Na...dzorem wynajętych szabesgoi! Artyści uciekają z tego miasta, gdzie rządzi od 1989 klika kilku kolesi! Plus Prezio rozwiń


Stara Pracownia...: Decoupage na świecy, czyli świeczka w tylu retro:-)\nDecoupage na świecy, czyli świeczka w tylu retro:-)\nWitajcie:-) Kilka dni temu zrobiłam sobie decoupage na świecach. Uwielbiam to robić, bo po pierwsze zajmuje to dosłownie chwileczkę, a po drugie jako wielki miłośnik świec, mogę jeszcze bardziej umilić sobie chwile, gdy ich radosny płomień tańczy w towarzystwie jakże ciekawego wzorku;-) Do wykonania poniższej świeczki użyłam dwóch fragmentów serwetki ze zdjęciami małych dziewczynek. Czyżby przedwojenne fotografie? W każdym razie uważam, że są cudowne. Kocham taki klimat dawnych czasów. Zawsze nastraja mnie jakoś tak romantycznie:-) Do ozdoby świeczki wybrałam dwa motywy, tak aby po jednej stronie i drugiej nie powtarzało się zdjęcie. Doszłam do wniosku, że tak będzie oryginalniej i ciekawiej. Zresztą sami oceńcie. Oto jedna strona świecy:\nDecoupage na świecy - świeczka w klimacie retro\nA tutaj druga jej strona.\nAż żałuję, że nie miałam jeszcze więcej świeczek. Dysponowałam tylko jedną białą i jedną ecru, ale tą drugą pokażę Wam jutro. Jest w zupełnie innym klimacie i nie pasowałaby do klimatu retro;-) Jak to oczywiście u mnie bywa zaplanowałam ozdabianie jajek ze styropianu i to do nich szukałam odpowiednich wzorów na serwetkach, a wyszło jak zwykle;-) Zamiast jajek świeczki;-) Ale co mi tam, do Wielkanocy jeszcze zdążę. Kilka jajek już ozdobionych czeka na lakierowanie i połączenie w kompozycję świąteczną:-) A jak idą Wasze przygotowania do świąt? U mnie w tym roku wszystko z dużym opóźnieniem;-) Miłego dnia kochani:-)\nEtykiety: Decoupage, Decoupage na świecy, Hand made\nszepty serca 7 marca 2014 13:30\ncudowne świece :))))\nUnknown 7 marca 2014 13:39\nTo jedna świeca:-) Tylko z różnymi motywami z przodu i z tyłu:-)\nUnknown 7 marca 2014 13:33\nBardzo fajnie prezentuje się ta świeca, miałaś ciekawą serwetkę, pozdrawiam :-)\nTwórczy świat Kasi 7 marca 2014 13:35\nKocham takie zdjęcia i właśnie na takie świece czekałam !!!:))) Wyglądają pięknie :)\nAldona 7 marca 2014 13:50\nBecia scrapuje 7 marca 2014 14:17\nAga, ta świeca jest przepiękna!!!\nJoanna Głażewska 7 marca 2014 14:17\nPięknie wyszła ta świeca! Także bardzo lubię takie klimaty retro :) Pozdrawiam.\nKatlus 7 marca 2014 14:28\ncudna:) uwielbiam takie serwetki:)\nAleksandra 7 marca 2014 14:34\nŚwieca bardzo mi się podoba, coraz bardziej przekonuję się do klimatów retro :) Ah... ślicznie ozdobiona świeca i na dodatek piękna obstawa do zdjęcia (kwiatuszki i kamienie).\nUnknown 7 marca 2014 14:47\nBardzo się cieszę, że świeczka się spodobała. Mi też wyjątkowo przypadła do gustu:-)\nAniołuchyEwuchy 7 marca 2014 21:59\nsuper świeczka sama planowałam takową ale ciągle czasu brakuje ;)\nBasiaW 8 marca 2014 07:31\nZdążysz, czasu wiele, a świeczki są zawsze piękne i romantyczne, lubię ten styl...\nStokrotka 8 marca 2014 18:42\nNie wiedziałam że świeczki tez można tak ozdabiać :) , ślicznie Ci wyszła\nMoja Sztukoteka 8 marca 2014 18:45\nEwaJ 10 marca 2014 13:03\nŚwieca jest śliczna! Ja też bardzo lubię takie grafiki. Szkoda tylko potem taką świecę zapalić. A do Świąt jeszcze daleko, spokojnie zdążysz. Pozdrawiam cieplutko.\nashki 10 marca 2014 21:51\nBardzo stylowa świeca:)\nOliwia Art Deko 11 marca 2014 09:37\nŚliczna ta świeczka, chyba sama tez kiedyś wykorzystam ten pomysł :) Co do styropianowych jajek to zaczęłam je ozdabiać parę dni temu ale wszystko leży niedokończone bo mam kilka rzeczy na uczelnie i do tego jeszcze zamówienia. Także nie tylko u Ciebie opóźnienie w świątecznych przygotowaniach :)\nmodelinowa jolina 11 marca 2014 22:26\nPiękna, bardzo romantyczna :) I już się nie mogę doczekać wielkanocnych jajeczek :)\nWielkanocny króliczek z masy solnej :-)\nNominacja "Liebster blog award" :-)\nŁyse aniołki z masy solnej - czyli wszystko przede...\nKawa żołędziówka:-) Czyli stara zapomniana receptu...\nDecoupage na świecy. Tym razem słodkie babeczki:-)...\nDecoupage na świecy, czyli świeczka w tylu retro:-...\nAniołek z masy solnej w wersji zimowej dla Ani ;-)...\nAniołek z masy solnej w "wykładanym" golfie;-)


Pytanie do moderatorów i administratorów - ŚFiNiA\nPytanie do moderatorów i administratorów\nWysłany: Czw 18:39, 31 Paź 2019 Temat postu: Pytanie do moderatorów i administratorów\nJaki jest oficjalny e-mail adres do osób odpowiedzialnych za to forum?\nWysłany: Czw 18:52, 31 Paź 2019 Temat postu: Re: Pytanie do moderatorów i administratorów\nNa forach podają osoby odpowiedzialne swoje majle??trochę wątpię.\nSzukaj po haśle wuj zbój. Jarek Dąbrowski. Chyba nadal czuje coś do tego forum :-)\nWysłany: Czw 19:08, 31 Paź 2019 Temat postu: Re: Pytanie do moderatorów i administratorów\nDrzewiej zas Wuj Zboj (za)podawal a terazki jusci nie\nWysłany: Czw 22:23, 31 Paź 2019 Temat postu: Re: Pytanie do moderatorów i administratorów\nCześć Semele, chodzi o oficjalny adres e-mail, by można było przesłać oficjalne pismo do moderatorów i administratorów.\nWysłany: Czw 23:57, 31 Paź 2019 Temat postu: Re: Pytanie do moderatorów i administratorów\nNa inych forach coś takiego jest?\nWysłany: Pią 7:27, 01 Lis 2019 Temat postu: Re: Pytanie do moderatorów i administratorów\nJa jestem odpowiedzialny, ale nie za forum, tylko odpowiedzialny względem innych forumowiczów.\nJeżeli jakiś pytek, z dziecinną odwagą pyta, nazywając się "Pytającym" to ja odpowiadając Pytkowi jestem odpowiedzialny.\nJednak niech Pytek nie szuka mojego e-maila, bo ja tam nie odpowiadam, traktuję wszystkie zagadnienia jako SPAM i wyrzucam do kosza, a z kosza w kosmosa.\nWysłany: Pią 7:29, 01 Lis 2019 Temat postu: Re: Pytanie do moderatorów i administratorów\nPrześlij tutaj. Najlepiej do Kretowiska wujaZboja. Ja tam wchodzę bez pukania i odpowiadam na pisma.\nWysłany: Pią 7:50, 01 Lis 2019 Temat postu:\nDziwię się tylko że zgłaszający ma się tłumaczyć jak lagodzil konflikt?\nPrzecież nie on go wywołał.\nWysłany: Pią 8:19, 01 Lis 2019 Temat postu:\nOj trzeba się włączyć, trzeba. Trzeba być człowiekiem, a nie zasłaniać się prawem pisanym, regulaminem od kogoś obcego lub nadzorcy.\nNadzorca nie reaguje po ludzku, nie wyraża uczuć.\nWeźmy że dwóch mężczyzn się bije i wchodzi na to kobieta. I co ona robi?\nCzyta im regulamin?\nJeśli im czyta regulamin, to obydwaj ją powinni w dupe kopnąć, bo nie o to im chodziło.\nWysłany: Pią 11:47, 01 Lis 2019 Temat postu:\nWysłany: Pią 14:55, 01 Lis 2019 Temat postu:\nBy porozumiewać się tą metodą, trzeba być zalogowanym na forum. Ja nie chcę tu tworzyć konta i się logować. Nie chcę także, załatwiać sprawy na forum, bo jest to moja sprawa i nie potrzebuję komentarzy innych tu piszących. Sprawa jest między mną a moderatorami i administratorami.\nA pismo nie będzie wysyłane przeze mnie a przez osobę przeze mnie upoważnioną drogą służbową.\nDzięki, że podałaś linki do regulaminu, którego w pewnych wypadkach się nie przestrzega.\nJeszcze raz dzięki za Twój czas i uwagę.\nWysłany: Pią 14:57, 01 Lis 2019 Temat postu:\n"Prześlij tutaj. Najlepiej do Kretowiska wujaZboja. Ja tam wchodzę bez pukania i odpowiadam na pisma. "\nDziękuję ale nie chcę załatwiać sprawy na forum. Chcę aby pismo przesłane było drogą służbową. [/quote]\nWysłany: Pią 15:35, 01 Lis 2019 Temat postu:\nDziękuję ale nie chcę załatwiać sprawy na forum. Chcę aby pismo przesłane było drogą służbową.\nSzukajcie aż znajdziesz. wuj ma stronę, ktorej adres podaje na tym forum.\nWysłany: Pią 15:39, 01 Lis 2019 Temat postu:\nA jak nie to pewnie znajdziesz w necie\nWysłany: Pią 15:49, 01 Lis 2019 Temat postu:\nBy porozumiewać się tą metodą, trzeba być zalogowanym na forum. Ja nie chcę tu tworzyć konta i się logować.\nNie chcesz tworzyć konta, logować się, to znaczy że cie forum i ci co tu piszą nie interesuje. A więc chodzi ci o samo wszęcie sprawy, jak mniemm po to aby sprawę wygrać i uzyskać odszkodowanie.\nA jaką szkodę poniosłeś, skoro nie miałeś i nie chcesz mieć z forum ani z piszącymi tutaj userami?\nJakie słowa, jakie teksty cię ubodły i jak to się stało że je przeczytałeś? Chciałeś przeczytać czy nie?\nWysłany: Pią 15:55, 01 Lis 2019 Temat postu: Re: Pytanie do moderatorów i administratorów\nTy, a dlaczego łączysz dwie osoby razem? Wuj Zbój jest wujem i do tego zbójem i on złożył forum. A w ogóle czemu temu łajdakowi, bo łajdak to musi być, podajesz kawe na ławe? I jeszcze wklejasz serce.\nLepiej tu semele sie nie szwendaj, bo ni mosz rozumu ani nawet menstruacji. Nic nie masz.\nWysłany: Pią 17:25, 01 Lis 2019 Temat postu: Re: Pytanie do moderatorów i administratorów\nSerce się przenosi...podejrzewam, że to barycki w nowej odsłonie...lub inny użytkownik tego forum.\nWysłany: Pią 17:31, 01 Lis 2019 Temat postu:\nTo strona wuja sprzed ponad 10 lat. Może jest już niaktualna. Jesli jesteś takim fanem wuja to dlaczego robiłeś te węże?\nOraz piszesz pod roznymi nikami???\nWysłany: Pią 17:38, 01 Lis 2019 Temat postu:\n"Nie chcesz tworzyć konta, logować się, to znaczy że cie forum i ci co tu piszą nie interesuje. A więc chodzi ci o samo wszęcie sprawy, jak mniemm po to aby sprawę wygrać i uzyskać odszkodowanie.\nJakie słowa, jakie teksty cię ubodły i jak to się stało że je przeczytałeś? Chciałeś przeczytać czy nie?"\nTo naprawdę nie twój interes. Twój wpis est dokładnie tym, czego chcę uniknąć. I nie nie chodzi o odszkodowanie, chodzi o zgodną z regulaminem reakcję odpowiedzialnych za to forum, którzy ten regulamin wprowadzili.\nI tak, masz rację, nie chcę mieć nic wspólnego z tym forum ale jednocześnie, nie życzę sobie, by to forum miało coś wspólnego ze mną. Informacje prywatne na mój temat, nie powinny się znaleźć\nWysłany: Pią 18:39, 01 Lis 2019 Temat postu:\nJak się nazywasz, abym wiedział czego nie wiedzieć?\nWysłany: Wto 19:44, 05 Lis 2019 Temat postu:\nNie Semele nie jestem Baryckim.\nWysłany: Wto 21:07, 05 Lis 2019 Temat postu:\nNie, Semele nie jest Baryckim.\nWysłany: Pią 8:43, 08 Lis 2019 Temat postu:\nOch jakaś ty dowcipna i jaka skrupulatna. Ale mimo wszystko dziękuję ci za uwagę. Bo zdaje się, że jesteś tu jedynym użytkownikiem forum, który jeszcze pozostał. Moderatorzy i administratorzy tego forum są ludźmi nieodpowiedzialnymi, którzy nie przestrzegają nawet regulaminu który sami wymyślili. Z ich strony to nic innego tylko szczeniackie zachowanie, pozbawione odpowiedzialności za forum które mają pod nadzorem.\nWysłany: Pią 9:12, 08 Lis 2019 Temat postu:\nJestem InZynierem. InZynierem dusz i bratku spierdalaj z tymi pytaniami do Administracji twojej komórki lokatorskiej.\nJako najważniejszy InZynier Dusz, mam dla ciebie same złe wiadomości. Na razie.\nWysłany: Pią 10:03, 08 Lis 2019 Temat postu:\nCzy ktoś cię pytał o zdanie?\nNie wiem z jakiej okazji wkraczasz w konwersację, nie mając nic do powiedzenia.


Tobias Solorz - plotki, fotki, adres e-mail, kontakt, telefon - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Tobias Solorz\nWszystko o: Tobias Solorz - filmy, fotki, adres e-mail, kontakt, telefon, wzrost, waga, wiek, plotki i komentarze. Plotki, informacje, zdjęcia, teledyski, filmy.\nTobias Solorz z żoną na festiwalu w Sopocie (ZDJĘCIA)\nPiękna para! Wśród gości Polsat SuperHit Festiwalu nie zabrakło Tobiasa Solorza, syna właściciela stacji, Zygmunta Solorza. Zobacz: Śliczna dziewczyna Tobiasa Solorza (FOTO) Tobias, który od kilku lat współuczestniczy w zawiadywaniu biznesem założonym przez ojca, pojawił się na piątkowej gali u boku żony. Żona Tobiasa Solorza Monika ...\nŚliczna dziewczyna Tobiasa Solorza (FOTO)\nDziedzic fortuny na salonach z Miss Nastolatek - Moniką Suchocką. Tobias Solorz, syn Zygmunta Solorza z pierwszego małżeństwa, na warszawskich salonach nie pojawia się zbyt często. Z drugiej strony jako osoba publiczna i dobrze znana w mediach, Tobias nie unika imprez o charakterze biznesowym czy - jak ostatnia, w której uczestniczył - ...\nTobias Solorz - syn Zygmunta Solorza na salonach (FOTO)\nDo tej pory raczej unikał mediów. O synu właściciela Polsatu, Zygmunta Solorza, Tobiasie Solorzu głośno zrobiło się w ubiegłym roku. Syn najbogatszego Polaka przygotowywał całą akcję związaną z zakupem Polkomtela. Latem 2011 roku o Tobiasie zaczęły pisać biznesowe gazety. Syn szefa stacji nie spieszył się jednak z publicznymi wystąpieniami. ...


Mały Mistrz - Mały Mistrz - Strona Internetowa\nW roku szkolnym 2016/2017 kontynuujemy program "Mały Mistrz".\nProgram ten skierowany jest do dzieci z klas I-III szkół podstawowych, a jego ideą jest propagowanie aktywnej postawy.Koordynatorem w naszej szkole jest Pan Paweł Podlaszewski. Zajęcia odbywają się raz w tygodniu.\nPoczątek roku szkolnego to dla każdego pierwszoklasisty nowe wyzwania i nowe znajomości.\nW roku szkolnym 2015/2016 na zajęciach wychowania fizycznego nasza szkoła realizować będzie ogólnopolski Program Mały Mistrz, który przygotował moc atrakcji, gdzie uczniowie będą mogli rozwijać swoje sportowe umiejętności.\nPromowanie nowych, atrakcyjnych form zajęćruchowych zgodnych z nową podstawą programową.


Opublikowane przez admin w dniu 30 września, 2020 30 września, 2020\n09.10.2020 r. (piątek) Kościół katolicki wspomina bł. Wincentego Kadłubka, biskupa. Znany i trochę zapomniany – Wincenty Kadłubek, bo o nim mowa, to postać ze wszech miar ciekawa, lecz trochę u nas zapomniana i mało kto potrafi, choćby w kilku słowach powiedzieć kto to jest.\nRównież i nasz klasztor posiada relikwie błogosławionego (obok na zdjęciu). Są to szczątki kości dłoni w relikwiarzu w kształcie dłoni. W 2014 r. przypadała 250. rocznica beatyfikacji bł. Wincentego Kadłubka. Cystersi z Jędrzejowa podjęli starania o przyspieszenie procesu kanonizacyjnego. Zakon desygnował wice – postulatorem procesu o. dr Ignacego Rogusza ze Szczyrzyca. W proces kanonizacyjny zaangażowane są także władze kościelne, z kardynałem S. Dziwiszem na czele.


Renata Butryn | Nowiny\nPaulina Sroka 4 marca 2010, 13:13\nAbsolwentka UJ w Krakowie, mgr filologii polskiej. Nauczyciel dyplomowany, wieloletni pracownik LO im. KEN w Stalowej Woli. W latach 2002-2007 radna pow. stalowowolskiego.\nDo 2006 r. wiceprzewodnicząca rady. Od trzech lat poseł na Sejm RP. Zaangażowana w sprawy Podkarpacia. Za największy sukces uważa rodzinę: męża Andrzeja, syna Łukasza i córkę Joannę. Zawsze może też liczyć na wsparcie siostry Marty. W jej życiu ważne są również dwie Ewy - serdeczne przyjaciółki.\nMoje własne, wpisane w podręczny kalendarzyk - mimo wszystko, każdy dzień zaczynać z uśmiechem i trzymać się blisko ludzi, którzy umieją się cieszyć prostymi rzeczami.\nAnia z Zielonego Wzgórza - niezwykła wrażliwość, determinacja i promieniująca szlachetność.\nMorze - godzinami siedzę na plaży i wpatruję się w daleki horyzont, pragnąc go przekroczyć. To "pragnienie przekraczania" wciąż tkwi we mnie, dlatego jestem "niespokojnym duchem".\nNiestety, jestem łasuchem i każda próba odchudzania kończy się spałaszowaniem połowy pudełka ptasiego mleczka (cytrynowe jest najlepsze!).\nMarzę o terenowym kolosie - fajnie jest czuć się bezpiecznie. Nie lubię się ścigać, wolę grać w drużynie, więc nie przepadam za autami sportowymi i ludźmi, którzy wciąż rywalizują z innymi.\nAby rządzić, a nie zarządzać ludźmi, trzeba umieć słuchać innych. Kto umie słuchać, ten podejmuje właściwe decyzje i ma zdolność krytycznej autorefleksji. Nie rządzi ponad innymi, nie gubi się "na szczytach". Mistrz może dużo nauczyć się od uczniów, jeżeli tylko chce. To tajemnica mądrości (plus skromność jako jej korona).\nMieszkam w mieście, kiedyś chcę zamieszkać na wsi, aby np. móc rankiem wyjść boso i pochodzić po trawie pokrytej rosą. Tak robiłam w dzieciństwie u mojej babci. Czasem dopada mnie straszliwa tęsknota za dzieciństwem, za tamtymi "złotymi czasami".\nJak wszyscy, do "wiekuistej przystani spokoju" ("Mistrz i Małgorzata" - moja ukochana książka). Chciałabym nauczyć się cieszyć każdym dniem. To mój najważniejszy cel. I robić, ile tylko się da, dobrych rzeczy. Program minimum - trudny do realizacji.\nJeśli chcesz, by Kobietą Przedsiębiorczą 2009 została Renata Butryn, wyślij SMS na numer 72051 o treści: nkobieta 78. Koszt jednego SMS-a to 2,44 zł z VAT.


Wyniki wyborów prezydenckich niepewne. - To będzie ciężka noc - mówią działacze PO w czasie wieczoru wyborczego | Dziennik Zachodni\nWyniki wyborów prezydenckich niepewne. - To będzie ciężka noc - mówią działacze PO w czasie wieczoru wyborczego\nAgata Pustułka 12 lipca 2020, 22:36\nWyniki wyborów prezydenckich. Tradycyjnie w katowickim "Królestwie" spotkali się działacze PO podczas wieczoru wyborczego. Jak mówią dla nich będzie to noc wyborcza, bo na ostateczne wyniki trzeba poczekać.\nWyniki wyborów prezydenckich na Śląsku\nSzef śląskiej PO Wojciech Saługa, senator Joanna Sekuła, senator Marek Plura, posłanka Ewa Kołodziej to tylko niektórzy uczestnicy wieczoru wyborczego w Królestwie, gdzie oglądano wspólnie wieczór wyborczy.\n- Czeka nas długa noc. Wierzę, że Rafał wygra - mówi nam posłanka Kołodziej. Poseł Saługa liczy, że nie dojdzie do "cudów nad urną" i uczciwie zostanie policzony każdy głos.\nNastroje w PO nie były pesymistyczne. - Różnica głosów jest tak niewielka, że daje nadzieję - ocenia Marek Plura. - Zmobilizowało się tak wiele osób.\n- Nie ulega wątpliwości, że chwilę po ogłoszeniu oficjalnych wyników rozpocznie się kolejna kampania, tym razem do sejmu. Liczymy, że obudziliśmy wspólnotę - wyjaśniali działacze PO.


NSG Group TOP Pracodawcą Polski Wschodniej 2018 - fasady21.pl - portal branżowy\nHome » Aktualności » NSG Group TOP Pracodawcą Pols...\nPodczas uroczystej gali, która miała miejsce 3 października 2018 roku w Białymstoku, NSG Group otrzymał nagrodę TOP Pracodawcy Polski ...\nJury konkursu doceniło NSG Group za stałe zwiększanie zatrudnienia, inicjowanie współpracy klastrowej, promowanie idei przeciwdziałania dyskryminacji w miejscu pracy, a także dbałość o spójność i równość społeczną poprzez przyjęcie Karty Różnorodności w Polsce. Nagrodę odebrał Dariusz Kowalczyk, Dyrektor Operacyjny Pilkington IGP.\nTo dla nas bardzo duże wyróżnienie i wyraz uznania dla podejmowanych przez NSG Group działań w obszarze human resources i rozwoju przedsiębiorczości we Wschodniej Polsce - mówi Dariusz Kowalczyk. Jesteśmy jednym z większych pracodawców w tym regionie, co pociąga za sobą ogromną odpowiedzialność za wdrażanie i stosowanie dobrych praktyk, na jak najwyższym poziomie - dodaje. Firma na początku 2018 roku stała się sygnatariuszem Karty Różnorodności - dokumentu promującego ideę przeciwdziałania dyskryminacji w miejscu pracy, a także dbałości o spójność i równość społeczną. W zatrudniającej obecne ponad 3,9 tysiąca osób grupie, reprezentowanej przez trzy spółki - Pilkington Polska, Pilkington IGP oraz Pilkington Automotive Poland - aż 30 procent zespołu pracowniczego stanowią kobiety.\nW organizowanym przez Grupę PTWP oraz portal PulsHR.pl Konkursie zwracano również uwagę na zaangażowanie we współpracę ze społecznością lokalną oraz wkład w rozwój gospodarczy regionu Polski Wschodniej. Już od wielu lat Pilkington Polska jest głównym fundatorem Fundacji Sandomierskiej, która czynnie wspiera bezrobotnych z powiatu sandomierskiego, staszowskiego, tarnobrzeskiego i opatowskiego. Działalność NSG Group przyciąga również nowe podmioty gospodarcze, inwestorów oraz średnie i małe przedsiębiorstwa, z którymi nawiązuje ścisłą współpracę umożliwiającą im dalszy rozwój - mówi Dariusz Kowalczyk.\nNagroda TOP Pracodawcy Polski Wschodniej 2018 utwierdza nas w przekonaniu, że nasza działalność podwyższająca stale standardy pracy oraz zatrudnienia jest realizowana na najwyższym poziomie, co daje nam nie tylko ogromną satysfakcję, ale przede wszystkim motywuje do podejmowania kolejnych wyzwań - dodaje.


Tematy - Kia - INFOR.PL\nStrona główna » Moja firma » Tematy » Kia\nNowa Kia Optima wyruszyła na podbój segmentu D, w którym królują tak mocni gracze jak VW Passat, czy Ford Mondeo. I trzeba przyznać, że przy tzw. wejściu zwróciła na siebie uwagę. Ale czy porażająco piękna linia nadwozia nie jest jedynym atutem Optimy?\nW związku z otwarciem listy zgłoszeń do tegorocznych Wyścigowych Mistrzostw Polski Kia Picanto „Kia Lotos Race” dla zawodników starszych niż 29 lat, organizator zdecydował o przedłużeniu terminu rejestracji uczestników.\nKIA Track'ster w sferze marzeń\nMimo, że jest to tylko samochód koncepcyjny, może wzbudzać zachwyt i nadzieję, że zostanie wdrożony do produkcji. Niby to tylko zmodyfikowana KIA Soul, jednak sprawia wrażenie rasowego auta sportowego.\nKIA Ray EV - elektryczny mieszczuch\nRozwój samochodów elektrycznych w ciągu ostatnich lat nabrał dużego tempa. Teraz KIA prezentuje w Genewie swój model o nazwie Ray EV.\nNa tegorocznych targach w Genewie KIA zaprezentowała drugą generację modelu Cee`d, elektryczny koncept o nazwie Rey EV i wyczynową wersję Soula nazwaną Track`er.\nKia Rio jest dostępna jako trzy- i pięciodrzwiowy hatchback, oraz czterodrzwiowy sedan. Do wyboru są także trzy silniki i trzy wersje wyposażeniowe. W poradniku tym podpowiadamy, jaką Kię Rio wybrać?\nKIA K9 - flagowy model producenta wchodzi do sprzedaży\nKilkanaście lat temu, modele koreańskiego producenta KIA były obiektem żartu większości europejskich kierowców. W ostatnim czasie sytuacja jednak się zmieniła. Modele tej marki coraz bardziej odpowiadają europejskim standardom.\nMiejskie auto, które będzie tanie w zakupie i użytkowaniu to dla wielu jedyna opcja, jaka wchodzi w grę przy zakupie własnych czterech kółek. W poradniku przedstawiamy zestawienie najatrakcyjniejszych ofert.\nKia pokazała nowy sportowy samochód oparty na modelu Soul - mowa o Track'sterze.\nKia Optima - nowe zdjęcia\nWszyscy ciekawi są nowej Kii Optimy, zwłaszcza że wchodzi właśnie do sprzedaży w polskich salonach. Wygląd auta i standardowe wyposażenie robią nie małe wrażenie.\n12 mld dol. na rozbudowę Hyundai Group\nKoncern Hyundai Motor Group, w którego skład wchodzą marki Hyundai i Kia, chce zainwestować w rozwój 12 miliardów dolarów.\nKia Ray EV - pierwszy „koreańczyk” na prąd\nKia zaprezentowała elektryczną odmianę modelu Ray. Kia Ray EV na pełnych akumulatorach jest w stanie przejechać 140 KM na jednym ładowaniu. Czas ładowania akumulatorów „do pełna” w trybie szybkiego ładowania trwa jedynie 25 min.\nKia Optima to najnowszy produkt koreańskiego producenta, który ma przyciągnąć klientów poszukujących sedana segmentu D o nietuzinkowym wzornictwie, bogatym wyposażeniu i przystępnej cenie. Czy Optima ma wszystko, co potrzebne aby konkurować z Passatem i Mondeo?\nSprzedaż auta w polskich salonach zaplanowana jest na styczeń przyszłego roku. Kia Motors Polska ogłosiła już ceny Optimy, nowego gracza w klasie średniej.\nPod koniec tego roku na polski rynek motoryzacyjny wejdzie groźny konkurent Passata i Modeno – nowa Kia Optima.\nKIA – zestawienie żarówek w najpopularniejszych modelach\nW poradniku tym przedstawimy zestawienie żarówek do najpopularniejszych modeli KIA. Warto wiedzieć jakie typy żarówek są zmontowane w naszym aucie.\nKia Picanto to samochód, który już w standardzie oferuje nam bogate wyposażenie. Dostępna jest jako 3 lub 5-drzwiowy hatchback. Producent w swojej gamie posiada trzy silniki benzynowe. Oto poradnik kupującego.\nKompaktowy SUV koreańskiej marki Kia Sportage zwyciężył w kategorii „Znak Czasów” w 18-stej edycji plebiscytu Samochód Roku 2011\nNowa Kia Picanto jest dostępna z fabryczną instalacją LPG. Auto wyposażone jest w zbiornik na gaz o pojemności 35 litrów i zbiornik na benzynę o pojemności 10 litrów. To oznacza, że nowa Kia Picanto przejedzie na benzynie około 150 kilometrów po zużyciu całego gazu LPG.\nKoncepcyjny model Kia Ray Concept zaprezentowano na Salonie Samochodowym Chicago Auto Show 2010. Auto posiada napęd hybrydowy typu plug-in, możliwy do ładowania z gniazdka elektrycznego.\nKia, przy współpracy z Policją, utworzyła nowy projekt- Kia Lotos Race 2011. Razem z Lotos Oil propagować będą bezpieczne poruszanie się po polskich ulicach.\nKia Cee’d to samochód oferujący wiele już w standardzie. Klienci mają do wyboru pięć silników i cztery wersje wyposażenia. Cee’d występuje w nadwoziu kombi oraz jako pięcio- i trzydrzwiowy hatchback. Oto nasz poradnik kupującego.\nKia Motors to południowokoreańskie przedsiębiorstwo produkujące samochody osobowe i dostawcze. Należy do grupy Hyundai Kia Automotive Group i jest najstarszym producentem aut w Korei Południowej. Pod tą marką na rynku dostępne są małe auta miejskie (model Picanto), kompaktowe (Kia Cee’d) , klasy średniej (Magentis). Kia to również minivany (Soul, Carnival, Venga) i SUVy (Sportage i Sorento).\n101 - 150 z 185 artykułów