2006-09-09 BOT GKS Bełchatów - Cracovia 2:1 – WikiPasy.pl - Encyklopedia KS Cracovia\n2006-09-09 BOT GKS Bełchatów - Cracovia 2:1\nOrange Ekstraklasa , 6 kolejka\nBełchatów, sobota, 9 września 2006, 16:00\nBOT GKS Bełchatów - Cracovia\nCecot (30' Grodzicki)\nJarzębowski (63' Truszkowski)\nMatusiak (80' Kuranty)\nPietrasiak (69') 1:0\nWacek (51' Rzucidło)\nWiśniewski (76' Karwan)\nPawlusiński (76' Szwajdych)\n2006-09-10 Cracovia II - Dalin Myślenice 2:2\nNadspodziewanie dobrze spisujący się jesienią Bełchatów od pierwszych minut meczu przejął inicjatywę na boisku.\nJuż w 6 minucie Marcin Cabaj ratował Cracovię przed stratą bramki wybijając nad poprzeczkę bardzo silny strzał Matusiaka z rzutu wolnego.\nGra toczyła się głównie na połowie Cracovii jednak Bełchatów nie mógł sforsować dobrze grającej obrony Pasów i próbował zaskoczyć Cabaja strzałami z dystansu.\nPodopieczni trenera Białasa pierwszą odważniejszą próbę ataku na bramkę Bełchatowa przeprowadzili dopiero w 26 minucie po dwójkowej akcji Marcina Bojarskiego i Tomasza Moskały.\nGKS nadal posiadał wyraźną przewagę. W 32 i 34 minucie Cabaj dwukrotnie bronił w bardzo trudnych sytuacjach. Najpierw bramkarz Cracovii udanie interweniował po strzale głową Popka z kilku metrów, a kilka chwil później po strzale Garguły z rzutu wolnego.\nW 38 minucie bramkarz Cracovii był jednak bezradny po bardzo silnym strzale Garguły. Udrzona z około 20 metrów z okolic linii bocznej piłka uderzyła w "długi" słupek i wpadła do siatki. 1:0 dla gospodarzy...\nGdy wydawało się, że zespoły zejdą na przerwę przy prowadzeniu gospodarzy Cracovia w doliczonym czasie gry strzeliła bramkę "do szatni". Arkadiusz Baran prostopadłym podaniem obsłużył Piotra Banię, który z zimną krwią wykorzystał sytuację sam na sam zdobywając wyrównującą bramkę.\nPierwsze minuty drugiej połowy to - podobnie jak pierwsze 45 minut - przewaga GKS-u. Najpierw Jarzębowski strzelał silnie obok słupka, a kilka chwil później Matusiak zza linii pola karnego zmusił Cabaja do dużego wysiłku.\nPo kilku minutach gra się wyrównała i piłkarze Cracovii częściej niż do tej pory gościli pod bramką Bełchatowa. Akcje Pawlusińskiego (dwukrotnie), Bojarskiego i Gizy kończyły się strzałami, które niestety były mniej lub bardziej niecelne. W 66 minucie Cracovia wywalczyła pierwszy rzut rożny...\nTrzy minuty później po rzucie rożnym Pietrasiak silnie uderzył z 16 metrów, Marcin Cabaj zdołał jeszcze odbić piłkę, lecz ta wpadła pod poprzeczkę... 2:1 dla Bełchatowa...\nChwilę później mogło być 2:2 po indywidualnej akcji Marcina Bojarskiego w polu karnym. Akcję Bojara przerwała zdecydowana interwencja obrońcy... Chyba zbyt zdecydowana... Piłkarze Cracovii oczekiwali, że sędzia podyktuje rzut karny, tymczasem arbiter sięgnął po żółty kartonik którym ukarał... Bojarskiego!\nW ostatnim kwadransie Cracovia próbowała wyrównać wynik meczu, a gospodarze ograniczali się do obrony korzystnego wyniku.\nW 84 minucie Giza z bliska strzelał w zamieszaniu pod bramką jednak piłka trafiła w nogi obrońców.\nKilka chwil później akcja Piotra Gizy w polu karnym zakończyła - podobnie jak kilkanaście minut wcześniej Bojarskiego - bardzo (za bardzo) zdecydowana interwencja bramkarza i... żółta kartka dla Gizy!\nCracovia nie sprawiła niespodzianki na boisku lidera. Przez ponad pół godziny, do momentu straty bramki, podopieczni trenera Stefana Białasa ograniczali się praktycznie do obrony własnego przedpola.\nSzkoda straconych punktów bo w drugiej połowie Cracovia pokazała, że przy nieco odważniejszej grze mogła pokusić się o zdobycie (co najmniej) punktu. Wydaje się, że sędzia też nie miał dzisiaj najlepszego dnia...\nCabaj - 6,25\nWacek - 4,13\n(51' Rzucidło) - 4,13\nWiśniewski - 4,88\n(76' Karwan) - BO\nSkrzyński - 4,75\nRadwański - 3,75\nBojarski - 5,38\nBaran - 6,13\nGiza - 5,75\nPawlusiński - 3,25\n(76' Szwajdych)- BO\nMoskała - 4,5\nBania - 5,75\nTę stronę ostatnio edytowano 14 lut 2011, 21:04.


Sprzedam działkę : Łódź , ulica Zaścianek Bohatyrowicze, 11900 m2, 1000000 PLN - Domiporta.pl\nDziałka budowlana na sprzedaż Łódź, Zaścianek Bohatyrowicze - 11900,0m2\n1 000 000 zł 84,03 zł/m2\nDziałka 11900,0m2, Łódź, Zaścianek Bohatyrowicze\nLokalizacja Łódź, Zaścianek Bohatyrowicze\nCena za m2 84,03 zł/m2\nNa sprzedaż działka z potencjałem inwestycyjnym położona na drodze pomiędzy Strykowem a Zgierzem. Działka jest pusta. Posiada plan na budowę siedmiu domów jednorodzinnych. Działka znajduje się w odległości 100m od zabudowy mieszkaniowej oraz wszelkich mediów. Lokalizacja: Dojazd do centrum Łodzi zajmuje około 20 min Do Zgierza około 18 min Stryków - 16 min Oferta wysłana z systemu Galactica Virgo\nNumer oferty: LDS-GS-312\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Działka Łódź, Zaścianek Bohatyrowicze Powierzchnia: 11900,0 m2 Cena: 1 000 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr LDS-GS-312\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Działka Łódź, Zaścianek Bohatyrowicze Powierzchnia: 11900,0 m2 Cena: 1 000 000 PLN Proszę o kontakt


Strona główna > Magazyn Obywatel\nAdmin, pon, 2008-07-21 06:13\n„Obywatel” – czasopismo społeczno-polityczne, założone w roku 2000 przez osoby zaangażowane w różne działania społeczne (m.in. antyglobalizm, ekologia) oraz przez publicystów krytycznie nastawionych do istniejącej rzeczywistości. Jego założeniu przyświecała idea stworzenia pisma, które będzie przekraczało jałowy podział na lewicę i prawicę oraz bez obaw podejmie tematy „źle widziane” w gazetach obu tych opcji i ogólnie w mediach mainstreamu polityczno-kulturowego. Chcieliśmy stworzyć trybunę dla poglądów ciekawych i odważnych, dla autorów, którzy nie boją się myśleć samodzielnie i „pod prąd”. Naszym zamiarem było, aby „Obywatel” stał się miejscem, gdzie może się toczyć autentyczna debata o istotnych problemach społecznych – debata, w której podstawowe znaczenie ma jakość argumentów i świeżość myślenia, nie zaś ideologiczne podziały i etykietki. Chcieliśmy stworzyć miejsce, w którym spotykają się ludzie mający określone poglądy i nie wyrzekający się ich, lecz potrafiący wysłuchać innych i dyskutować z nimi. Tytuł pisma miał odzwierciedlać, iż naszym celem jest troska o dobro wspólne, nie zaś promocja partykularnych interesów którejś z grup czy opcji politycznych (pomysłodawcą nazwy pisma jest Olaf Swolkień - jeden z założycieli "Obywatela", przez kilka lat członek redakcji, a dziś jej stały współpracownik). Takie założenia mieliśmy w roku 2000, gdy zakładaliśmy pismo – tu możesz przeczytać wstęp do pierwszego numeru\n„Obywatel” przez pierwsze dwa lata ukazywał się jako kwartalnik, systematycznie zwiększając zasięg, nakład i krąg odbiorców. Od początku roku 2003 gazeta ukazuje się jako dwumiesięcznik – kolejne numery wychodzą w połowie stycznia, połowie marca, połowie maja, połowie lipca, połowie września i połowie listopada.\nNa łamach pisma poruszaliśmy wiele tematów, które rzadko lub w ogóle nie pojawiają się w innych mediach. Prezentowaliśmy wyczerpujące analizy wielu tzw. trudnych tematów, przedstawialiśmy alternatywne rozwiązania, nasze łamy służyły do licznych dyskusji. W „Obywatelu” gościło wielu spośród najciekawszych polskich analityków rzeczywistości, jako jedyni lub nieliczni w kraju prezentowaliśmy też opinie czołowych myślicieli z kręgów tzw. antyglobalizmu, ekonomii alternatywnej i myśli ekologicznej. Nie baliśmy się przekraczać utartych podziałów i schematów myślowych – przez naszych krytyków byliśmy więc w tym samym okresie, w zależności od ich opcji politycznej, nazywani a to „lewakami”, a to „faszystami”, jedni zarzucali nam wywrotowość, inni konformizm. Tu możesz poznać zawartość kolejnych numerów naszego pisma (całe teksty lub ich fragmenty)\n„Obywatel” to nie tylko gazeta. Prowadzimy także liczne inne działania i projekty – tu możesz poznać je szczegółowo. Oprócz stałych, cyklicznych inicjatyw, angażujemy się w liczne działania doraźne – wspieraliśmy inicjatywę na rzecz uchwalenia ustawy ograniczającej ekspansję hipermarketów, braliśmy udział w inicjatywach na rzecz ochrony przyrody w Polsce, staramy się powstrzymać niszczenie transportu publicznego (kolej, komunikacja miejska) w imię rozwoju szkodliwej motoryzacji indywidualnej, wspomagamy różnorakie działania i protesty obywatelskie, organizowaliśmy niezależne obchody 25-lecia powstania „Solidarności” (możesz o tym przeczytać tu).\nWarto podkreślić, że znakomita większość działań „Obywatela” jest realizowana społecznie, dzięki darmowej pracy wielu osób – pomagało nam na różne sposoby mnóstwo ludzi, którzy za swoją pracę nie wzięli ani grosza, lecz poświęcali tym działaniom wiele czasu, wysiłku, energii, a nawet ponosili ich koszty finansowe. Współpracują z nami ci, którzy pragną działać na rzecz dobra wspólnego – nie znajdziesz tu miłośników kariery, pieniędzy i sławy. Jeśli chcesz zostać jedną z osób wspierających „Obywatela”, zobacz jak możesz to zrobić.\nPolecamy - na początek lekturę:\nSource URL: http://trybunalscy.pl/node/297


Ambasador Sadoś: projekt KE w sprawie taksonomii korzystny dla Polski; uwzględnia gaz i energię atomową | Polska Agencja Prasowa SA\nAmbasador Sadoś: projekt Komisji Europejskiej w sprawie taksonomii korzystny dla Polski\n2022-01-03 07:36 aktualizacja: 2022-01-03, 09:49\nProjekt Komisji Europejskiej w sprawie tzw. taksonomii jest niezwykle korzystny dla Polski, ponieważ uwzględnia w Unii Europejskiej rolę gazu ziemnego i energii atomowej - powiedział PAP Stały Przedstawiciel RP przy UE Andrzej Sadoś.\n31 grudnia szefowie gabinetów unijnych komisarzy uzgodnili projekt dotyczący tzw. taksonomii. KE zaproponowała w nim zaklasyfikowanie energii nuklearnej oraz gazu ziemnego jako „zielonych” źródeł energii. Taka klasyfikacja oznacza, że inwestycje w te źródła będą mogły pozyskać środki unijne i na rynkach finansowych.\n„Do 12 tycznia państwa członkowskie mają opiniować ten projekt. Następnie trafi on na posiedzenie kolegium komisarzy. Obecnie jest on analizowany przez naszych ekspertów w Warszawie. Jest dla Polski niezwykle korzystny, dlatego że uwzględnia zarówno rolę gazu ziemnego, jak i energii atomowej. Na pewno w pierwszych tygodniach roku francuska prezydencja w UE będzie koncentrowała na nim swoje prace” – powiedział PAP Sadoś.\nJak dodał, zapisy zawarte w projekcie są konkretnym przykładem współpracy Polski i Francji, bo obu krajom zależało na uwzględnieniu gazu ziemnego i energii atomowej w taksonomii.\nGdy projekt zaakceptuje kolegium komisarzy, trafi on na posiedzenie Rady, która będzie mogła go odrzucić jedynie znaczną większością głosów - 21 państw członkowskich. Uzyskanie takiej większości wydaje się jednak bardzo mało prawdopodobne. Zgodnie z propozycją KE, na co najmniej następne 20 lat otwarta zostanie droga do inwestowania w elektrownie atomowe, a co najmniej na 10 lat – w gaz ziemny.\nJak podał „Financial Times”, decyzję taką podjęto, gdy grupa pronuklearnych krajów pod przewodnictwem Francji oraz rządy krajów południowej i wschodniej Europy sprzeciwiła się działaniom wymierzonym w dominujące u nich źródła energii.\nW propozycji KE napisano, że produkowanie energii nuklearnej należy uznać za zrównoważoną działalność gospodarczą, jeśli kraje, na których terytorium znajdują się elektrownie atomowe, są w stanie bezpiecznie pozbyć się radioaktywnych odpadów i nie powodują „znacznych szkód” dla środowiska. Budowa nowych elektrowni nuklearnych miałaby zostać uznana za "zieloną" przy udzielaniu zezwoleń do 2045 roku.\nInwestycje w gaz ziemny jako „przejściowe” źródło energii również miałyby zostać uznane za "zielone", choć wymieniono tu więcej szczegółowych warunków, takich jak zamiana przez gaz tradycyjnych źródeł kopalnych w rodzaju węgla czy wytwarzanie emisji nieprzekraczających konkretnych ilości dwutlenku węgla.\nUE importuje około 75 proc. wykorzystywanego przez siebie gazu ziemnego, z czego większość pochodzi z Rosji. Wobec kryzysu energetycznego, niektóre kraje członkowskie UE zaczęły zarzucać Rosji sztuczne pompowanie cen gazu i lansować przyspieszenie odejścia od importu gazu na rzecz wykorzystywania energii odnawialnej.


Franczyza - franchising - ARSS - umowa franczyzy, franczyza szkolenia - ROZWÓJ FIRMY POPRZEZ FRANCZYZĘ - 05.04.2018\nROZWÓJ FIRMY POPRZEZ FRANCZYZĘ - 05.04.2018\nTwoja firma planuje budowę systemu franczyzowego? Dowiedz się, jak zrobić to najlepiej - skorzystaj z naszej oferty edukacyjnej i weź udział w szkoleniu "Rozwój firmy poprzez franczyzę". Zapraszamy już 5 kwietnia 2018 roku.\nUświadomienie przedstawicielom firm, zamierzających przystąpić do budowy sieci franczyzowej (agencyjnej, dystrybucyjnej) specyfiki warunków prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o sprzedaż licencji.\nOmówienie kolejnych etapów i zakresu prac związanych z tworzeniem oferty franczyzy.\nPrzedstawienie szans i zagrożeń dla firmy decydującej się na rozwój poprzez utworzenie sieci oraz omówienie najczęściej występujących problemów we współpracy między franczyzodawcą i franczyzobiorcami.\nBlok szkoleniowo-konsultacyjny zawierający:\nwykład na temat warunków i zasad współpracy w systemach franczyzowych poparty przykładami z funkcjonujących na rynku polskim sieci\nszczegółową informację na temat etapów budowy systemu franczyzowego\nomówienie wzoru modelu biznesowego systemu franczyzowego\nindywidualne konsultacje dla uczestników szkolenia\nSZCZEGÓŁOWA TEMATYKA SZKOLENIA\nprzegląd rynku franczyzowego w Polsce\nco to jest franczyza i czym się różni od innych form prowadzenia biznesu\njakie warunki musi spełniać firma decydująca się na utworzenie systemu franczyzowego\nszanse i zagrożenia dla firmy decydującej się na rozwój poprzez sprzedaż franczyzy\nopracowanie koncepcji biznesowej systemu franczyzowego\nzawartość pakietu franczyzowego (umowa franczyzy, podręcznik operacyjny, model biznesowy)\nprawa i obowiązki stron umowy franczyzy - praktyczne aspekty współpracy w ramach umów franczyzy\nzawartość podręcznika operacyjnego\nplacówki pilotażowe i ich znaczenie dla budowy systemu franczyzowego\nmodel biznesowy firmy franczyzodawcy i placówki franczyzobiorcy\njakie warunki musi spełniać kandydat na franczyzobiorcę (profil kandydata) i metody rekrutacji\nmarketing systemu franczyzowego (metody sprzedaży licencji franczyzowej)\nnajczęstsze przypadki nieporozumień we współpracy we franczyzie i ich przyczyny\nwzór umowy franczyzy wraz ze spisem treści\nspis treści podręcznika operacyjnego\nSzkolenie prowadzi Andrzej Krawczyk, Partner Zarządzający w Akademii Rozwoju Systemów Sieciowych\n450 zł + VAT za 1 osobę.\nARSS wystawia fakturę VAT dla każdego uczestnika szkolenia.\nAby zgłosić uczestnictwo w szkoleniu i uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z Martą Krawczyk\ntel: 0 22 861 53 41\ntel kom: 0 604 779 709\nProwadzimy również szkolenie zamknięte, organizowane na zamówienie konkretnej firmy zainteresowanej podniesieniem kwalifikacji osób odpowiedzialnych za tworzenie i rozwój sieci. Zakres tematyczny jest podobny do zakresu szkolenia otwartego ale z przeznaczeniem większej ilości czasu na tematy istotne dla zamawiającej szkolenie firmy. Miejsce, termin oraz czas trwania i cena takiego szkolenia ustalane są indywidualnie.\nwzór umowy franczyzowej wraz ze spisem treści\nEuropejski Kodeks Etyczny Franchisingu\nFRANCZYZA - SPOSÓB NA WŁASNY BIZNES - 18.04.2018\nZARZĄDZANIE SIECIĄ FRANCZYZOWĄ - 11.04.2018\n0 22 861 53 41\nJeśli interesują Cię zagadnienia franczyzy i szukasz pracy, sprawdź nasze oferty pracy\nCopyright by ARSS, 2008-2015


Dla prawdziwego rozumienia się serc nie istnieją różnice wieku. Wielka dusza powinna mieć w sobie nieprzebrane źródło młodości, która ją utrzymuje zawsze młodą i świeżą pomimo, że zewnętrzna powłoka starzeje się. - Cytaty w Butelce\n<< Poprzedni - Jest to prawdziwym dobrodziejstwem losu, nie być otoczonym rzeczami banalnymi, a mieć tylko dookoła siebie rzeczy piękne i szlachetne. Przeznaczeniem każdej głębokiej natury jest koniec końców pozostać samej z sobą. - Następny >>\nmalwina meysenburgdlaprawdziwegorozumieniasięsercnieistniejąróżnicewiekuwielkaduszapowinnamiećsobienieprzebraneźródłomłodościktórająutrzymujezawszemłodąświeżąpomimożezewnętrznapowłokastarzejesiędla prawdziwegoprawdziwego rozumieniarozumienia sięsię sercserc nienie istniejąistnieją różniceróżnice wiekuwielka duszadusza powinnapowinna miećmieć ww sobiesobie nieprzebranenieprzebrane źródłoźródło młodościktóra jąją utrzymujeutrzymuje zawszezawsze młodąmłodą ii świeżąświeżą pomimoże zewnętrznazewnętrzna powłokapowłoka starzejestarzeje siędla prawdziwego rozumieniaprawdziwego rozumienia sięrozumienia się sercsię serc nieserc nie istniejąnie istnieją różniceistnieją różnice wiekuwielka dusza powinnadusza powinna miećpowinna mieć wmieć w sobiew sobie nieprzebranesobie nieprzebrane źródłonieprzebrane źródło młodościktóra ją utrzymujeją utrzymuje zawszeutrzymuje zawsze młodązawsze młodą imłodą i świeżąi świeżą pomimoże zewnętrzna powłokazewnętrzna powłoka starzejepowłoka starzeje się


Czy to koniec „sezonu na ogniska ASF”? - Trzoda chlewna\nDodano: 16-09-2019, 11:25\nOd ponad dwóch tygodni nie potwierdzono w naszym kraju nowego ogniska ASF. Choć oczywiście nie da się wykluczyć, że choroba pojawi się w kolejnych stadach, wiele wskazuje, że tegoroczny sezon masowych zachorowań już za nami.\nOstatnie jak do tej pory ognisko afrykańskiego pomoru świń potwierdzono w naszym kraju 29 sierpnia w powiecie olsztyńskim. Oznacza to, że od ponad dwóch tygodni na obszarze Polski nie potwierdzono wystąpienia choroby w stadzie trzody chlewnej. Naturalnie nie da się wykluczyć tego, że w najbliższych dniach, tygodniach, czy miesiącach pojawią się kolejne zachorowania w stadach świń, biorąc jednak pod uwagę dane historyczne wiele wskazuje na to, że sezon masowego występowania ognisk afrykańskiego pomoru świń już za nami. W latach minionych „sezon na ogniska ASF” kończył się zwykle najpóźniej w drugiej połowie września. Już teraz można zatem pokusić się o wstępne podsumowanie tegorocznej serii ognisk afrykańskiego pomoru świń.\nNa dzień dzisiejszy w 2019 roku potwierdzono 45 ognisk afrykańskiego pomoru świń w stadach trzody chlewnej. Jedno z nich wystąpiło w styczniu, pozostałe zaś przypadły na okres pomiędzy połową maja a końcem sierpnia. Ogniska ASF potwierdzono jak do tej pory w 4 województwach – warmińsko – mazurskim (19), lubelskim (16), mazowieckim (9) i podlaskim (1). Na Lubelszczyźnie ogniska choroby występowały w niedużych stadach trzody chlewnej – największe z nich liczyło 338 sztuk, dominowały zaś stada liczące poniżej 150 zwierząt. W pozostałych regionach choroba występowała z kolei zarówno w małych, jak i dużych stadach trzody chlewnej.\nPo raz kolejny zwiększył się również zasięg występowania ASF w stadach trzody. W dużej mierze pokrywa się on naturalnie z występowaniem choroby w populacji dzików. W tym roku po raz pierwszy ogniska choroby potwierdzono między innymi w okolicach Ciechanowa, Olsztyna, Płońska, a także na południu Lubelszczyzny – w powiatach zamojskim czy tomaszowskim.\nBiorąc pod uwagę liczbę samych ognisk, na pierwszy rzut oka sytuacja wydawać się może optymistyczna. Liczba ognisk choroby które pojawiły się w tym roku w Polsce jest bowiem najniższa od 2016 roku. Niestety, biorąc pod uwagę straty wywołane przez wirusa, obecny rok jest rekordowy. Na skutek likwidacji ognisk choroby ubojowi i utylizacji poddano dokładnie 35252 świnie, o ponad 10 tys. zwierząt więcej niż miało to miejsce rok temu. Wszystko za sprawą wystąpieniu choroby w kilku bardzo dużych stadach świń. Pomór wystąpił w dziewięciu stadach liczących ponad 1000 sztuk. W dwóch największych ogniskach zlikwidowano łącznie ponad 17,5 tys. sztuk trzody chlewnej. Są to jedynie straty będące bezpośrednim skutkiem likwidacji ognisk. Nie sposób oszacować strat wynikających z wydłużeniem okresu tuczu i niższą ceną sprzedaży tuczników, które dotknęły rolników prowadzących swoją działalność w strefach występowania afrykańskiego pomoru świń. Nie sposób również oszacować strat jakie na występowaniu choroby poniosła branża w całym kraju. Niestety nic nie wskazuje by sytuacja w kolejnym roku mogła się znacząco poprawić. ASF dzików bez problemu podbija kolejne powiaty, a w tej sytuacji kolejne ogniska są tylko i wyłącznie kwestią czasu.\non 2019-09-21 16:46:10\nkoniec sezonu na ogniska i właściwie okres grilowy się kończy\nSpokojny 2019-09-16 19:39:13\nJa nic nie muszę. Świnie już zlikwidowane, w chlewni hula wiatr a ja sobie idę na etacik na po godzinach na grzybki i spacer do lasu. Czy tacy jak ja też mają obowiązek stosować zasad bioasekuracji skoro nawet myśliwi jej nie stosują?\nGospodaż 6+ 2019-09-16 13:36:53\nJa tam u siebie w życiu dzika nie widziałem. Odchowóje co roku 3000tyś tuczników od swoich loch Wszystko ogrodzone maty nie maty wedle przepisów Nik nie ma wstępu zewnątrz chyba że weterynarz który Też przechodzi cało procedurę. Mnie ASF nie dotyczy i nie będzie dotyczył A czemu bo mam wszystko wedle wymagań A nawet więcej.\n19 44 Oceń\nPiotr 2019-09-16 14:34:18\nTak z ciekawości - czy używa Pan słomy jako ściółki dla świń ? Jaką karmę Pan podaje i skąd braną ? Może też świeżą trawę prosto z łąki ?\nmaxio 2019-09-16 16:02:54\nnie jeden tak mówił i kicha ,,nie wiesz kiedy i jak , też mam spełnione wszystko ,i jak by nie było na prawdę się przestrzega bio-asekurację ,,ale ja w porównaniu do ciebie boję się co dziennie ,,,morze dla tego że nie jestem takim bufonem ,,nigdy nie mów że ciebie to nie dotyczy bo możesz się bardzo szybko przejechać na swoich słowach ...\nPiter 2019-09-16 19:23:13\nTo racja bioasekuracyjna która jest wymagana nie jest wystarczająca, dla mnie maty są dla weterynarii, wszyscy muszą użyć szczotki i w świeżej chemii zamoczyc buty\nwaldemar 2019-09-17 08:41:59\nGdzie trzymasz te 3mln sztuk bo tyle napisałeś, reszte już pozostawiam bez komentarza\nXYZZZ 2019-09-16 13:11:53\nGmina Wohyń kolejny ASF, jeszcze nie koniec\nSyn rolniczki 2019-09-16 13:18:28\nBiała 2019-09-16 13:07:00\nAsf będzie trwał dopóki b3dą nami rządzić barany które nie potrafiły prowadzić średniego biznesu a nawet takiego małego jednoosobowego więc startują do sejmu uprawiać politykę a skutki są tragiczne...... Zobaczcie ile zdrowych świń wyrżnięto i spalono w kominie utylizacyjnym zobacz cię jaką padlinä z zachodu trują polakøw....\nRolnik098 2019-09-16 13:19:28\nTo kto twoim zdaniem ma rządzić żeby było lepiej ????\nYyjpo 2019-09-16 13:46:28\nWidzę że PO już i tu na głosy liczy żałosna Patologia


Konrad Knapik :: Blog :: 2017-05-31 6 dni w Polsce. Węgiel, piłka nożna i komunia święta.\nGłównym powodem sześciodniowej wycieczki była komunia mojej pierwszej i już jedynej chrześnicy Antoniny zwanej Tosią.\nW czwartek 18 maja wylądowaliśmy RyanAirem na lotnisku w Modlinie. Powód wyboru Modlina zamiast Katowic był prozaiczny: kasa. Z jakiś powodów lot do Modlina był znacznie tańszy od tego do Katowic. Poza tym była to szansa odwiedzenia znajomych w stolicy, co też zaważyło na ostatecznym wyborze.\nZgodnie z obietnicą daną babci w marcu, znów wrzuciliśmy węgiel do komórki. Dwie tony machnęliśmy w 2 godziny. Jak to tata stwierdził, zapierdzielałem jak mały samochodzik. Charlene też się mocno przyłożyła pomagając od samego początku do samego końca. Po raz kolejny komplenetowałem swoją żonę za jej wyjątkowość. Nie znam innej kobiety, która z własnej woli wrzucałaby węgiel. Inne oświadczyłyby, że to nie zajęcie dla nich i poszły na kawę do babci, na leżak w ogródku, albo na zakupy lub przed telewizor/komputer/telefon.\nOd dawna Charlene chciała zwiedzić prawdziwe polskie gospodarstwo rolne. Chociaż tym razem mieliśmy jeszcze mniej czasu niż podczas poprzednich wizyt, to udało nam się wepchnąć to gdzieś w napięty grafik. Moja siostra porozmawiała z koleżanką mającą zwierzęta oraz maszyny, i tak zwiedziliśmy naszą wieś. Były krowy, konie, źrebak, kaczki, kury, kogut, kot i pies skazany na łańcuch (czego nienawidzę!). Był też traktor, maszyny do sadzenia ziemniaków i robienia różnych rzeczy z owsem, których nie jestem w stanie powtórzyć. Szarlina zadawała dużo pytań, czasem mądrych, a czasem mniej mądrych, które mnie bardzo dziwiły, bo jak wiejska dziewucha może nie wiedzieć, że byk nie daje mleka. To ja, chłopak z miasta, to wiem.\nAle gwoździem wiejskiej wycieczki była godzinna jazda bryczką po asfaltowych i polnych drogach Przyrowa i okolic.\nSobota była dniem na który ja czekałem od dawna. Wreszcie udało nam się trafić na sobotę w którą nie mieliśmy żadnych planów oraz miejsc i osób do odwiedzenia, a częstochowski Raków grał na własnym stadionie. A nie był to byle jaki mecz, bo o mistrzostwo II ligi z liderującą przed spotkaniem Odrą Opole. Raków pokazał kto rządzi wrzucając Odrze trzy świetne bramki. Jeszcze zanim mecz się zaczął, doping z obu stron ruszył. Kibice Odry zaczęli pozdrawiając gospodarzy gromkim "Jebać Raków Jebać!", a zdezorientowana Szarlina zapytała "Honey, dlaczego oni kibicują Rakowowi, skoro siedzą w sektorze gości?". Tak oto moja żona poznała znaczenie słowa "jebać". Po sędziowiskim gwizdku rozpoczynającym spotkanie, odkryła też przedrotski "wy", "za", "od", "po" idące w parze ze wspomnianym bezokolicznikiem. Jej słownictwo już po kilkunastu minutach pierwszej połowy znacznie się wzbogaciło, a tylu "kurwa" wypowiadanych z taką częstotliwością i pasją jeszcze w życiu nie uświadczyła.\nBardzo lubiąca śpiewać, próbowała się włączyć do różnych piosenek kibicowskich, ale niestety nie mogąc zrozumieć większości wykrzykiwanych słów, dołączała tylko do tych, które znała, co praktycznie za każdym razem ograniczało ją do krzyczenia albo "kurwa" albo "Raków". Oczywiście nigdy te dwa wyrazy nie szły w parze.\nGdy po pierwszym golu kibice ryknęli „Ma-li-na!" na cześć piłkarza Malinowskiego, który zaliczył asystę przy golu, jeszcze bardziej zdezorientowana żona zapytała: "Honey, why are shouting 'raspberry'? None sells rasperries here...".\nPo meczu zadowolona Szarlina chętnie nuciła kibolskie przyśpiewki, które udało jej się zapamiętać przez 90 minut. Na szczęście na drugi dzień nie mogła już sobie przypomnieć żadnych z nich.\nW niedzielę pojechaliśmy na komunię. Moja żona miała okazję przyjrzeć się kolejnemu religijnemu wydarzeniu mocno zakorzenionemu w polskiej tradycji, a którego sama nigdy nie doświadczyła. Wierni Niepodległego Kościoła Filipińskiego nie przyjmują komunii świętej. Gdy jechaliśmy samochodem z kościoła na przyjęcie śpiewała zasłyszane piosenki o Bogu i Jezusie, co dość szczególnie kontrastowało z piosenkami śpiewanymi niecałe 24 godziny wcześniej.\nPrzyjęcie było ładne, jedzenie smaczne, a komunistka zadowolona. Tym co sprawiło dzieciom (i mnie!) największą frajdę był dmuchany zamek-zjeżdżalnia na zewnątrz.\nW poniedziałek rano zabraliśmy walizki ruszając z powrotem do Warszawy na spotkania ze znajomymi. Odwiedziliśmy połowę rodziny G., bo druga połowa była w pracy i przedszkolu. Poznaliśmy też przesympatycznych rodziców Weroniki, których jedną z historii chciałbym się (bez zgody) podzielić. Otóż rodzice lecieli z Polski do Hong Kongu wioząc w walizce taty małe torebki mąki, cukru-pudru i kiełbasy. Podczas rutynowej kontroli w Hong Kongu bagaż przeszedł przez skaner, gdzie pilny celnik wypatrzył dwie torebki podejrzanego białego proszku. Szybko na miejsce wezwano psa z sekcji antynarkotykowej. Pies wywąchując pachnącą kiełbasę natychmiastowo zainteresował się walizką, co zdaniem celników bezsprzecznie stanowiło dowód przewozu narkotyków. Rodziców zabrano do osobnego pokoju na skrupulatną rewizję. Oczywiście okazali się niewinni.\nSpotkaliśmy się też w polsko-filipińskim gronie pamiętającym czasy życia w Kolkacie i Iloilo wspominając już ponaddziesięcioletnie czasy życia w Bengolandii i wymieniając się wiadomościami o wspólnych znajomych.\nZ dumą też donoszę, że moja żona, która nigdy nie mieszkała w Polsce, lepiej posługuje się naszym rodzimym językiem od Filipinki z trzyletnim doświadczeniem w Warszawie. Ale tak to jest, gdy polscy pracodawcy oczekują przede wszystkim rozmowy po angielsku.


Półmisek prostokątny 6 sztuk Coal 772164 Fine Dine\n59,27 zł brutto 75,03 zł\nPółmisek prostokątny Coal to idealny wybór dla wszystkich, którzy cenią sobie niepowtarzalność. Każdy z talerzy jest inny dzięki ręcznemu zdobieniu. Zapewnia to indywidualność każdej kompozycji dania. Talerz jest sztaplowany, można go używać w kuchenkach mikrofalowych oraz myć w zmywarkach.\nPorcelana Fine Dine jest dedykowana dla branży gastronomicznej ze względu na swoją wytrzymałość oraz różnorodność wzorów. Jakość wykorzystywana w branży HoReCa doskonale sprawdza się również w domowych jadalniach, dodając rodzinnemu posiłkowi światowego charakteru. Półmisek prostokątny 6 sztuk Coal to doskonała propozycja dla restauracji, jak i domu.\nTalerz owalny Stone 772195 Fine Dine\n49,56 zł 62,73 zł


Vege Kika: BURAKOBURGERY Z BRĄZOWYM RYŻEM I MARYNOWANĄ CZERWONĄ CEBULĄ\nBURAKOBURGERY Z BRĄZOWYM RYŻEM I MARYNOWANĄ CZERWONĄ CEBULĄ\nPrzepis pochodzi z nowo zakupionej przeze mnie książki "Veggie burgers every wich way" Lukasa Volgera. Oczywiście do przepisu wprowadziłam swoje niewielkie zmiany, np. pieczenie w piekarniku.\n3 średniej wielkości buraki czerwone\n1 łyżka octu z czerwonego wina (u mnie: ocet balsamiczny)\n1 1/2 szklanki ugotowanej czarnej fasoli\n2 jajka i łyżka bułki tartej (opcjonalnie, w przepisie ich nie było, ale ja użyłam)\nMarynowana czerwona cebula:\n2/3 szklanki octu (u mnie: ryżowy)\nsurówka z marchewki, oliwy z oliwek i czarnuszki\nObrane surowe buraki rozdrobniłam w blenderze. Na dużej patelni rozgrzałam oliwę z oliwek i podsmażyłam posiekaną drobno czerwoną cebulkę. Dodałam buraki i sól i dusiłam to ze sobą przez około 12 minut, aż buraki zrobiły się dość miękkie. Dodałam ocet, zamieszałam i odstawiłam do ostygnięcia.\nUgotowaną fasolę rozgniotłam tłuczkiem do ziemniaków, dodałam do niej ugotowany brązowy ryż, posiekaną pietruszkę oraz buraki. Doprawiłam pieprzem i solą oraz odrobiną suszonego majeranku.\nZ tej porcji powinno uformować się 6 burgerów. Ja zrobiłam 12, nieco mniejszych. Ułożyłam je na blasze wyłożonej papierem do wypieków. Piekłam po około 15-20 min na każdej stronie. Podczas pieczenia można je posmarować oliwą z oliwek, aby były wilgotniejsze. Temperatura pieczenia to 200 st. C.\nBurgery podałam w opieczonych na suchej patelni grahamkach. Na spodniej części bułki ułożyłam surówkę ze startej na tarce o dużych oczkach marchewki oraz czarnuszki. Na surówce ułożyłam burgera, a na nim krążki marynowanej cebulki. Przepis na cebulkę jest prosty i można ją jeść niemalże od razu od przygotowania. Chociaż lepiej odczekać godzinkę.\nDo garnka wlej wodę. Wymieszaj ją z octem, solą i cukrem. Kiedy wszystko się rozpuści dodaj czerwoną cebulkę pokrojoną w krążki. Gotuj jeszcze przez chwilę - około 5-10 minut. Cebula nie powinna być za miękka. Powinna być jędrna.\nAutor: Monika Prucnel o 19:39:00\nOlcik 28 lipca 2013 19:42\nJustyna Bąk 29 lipca 2013 05:02\nświetny pomysł:) pysznie wygląda:)


Claudio Arrau: zejście w głąb | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Kultura » Claudio Arrau: zejście w głąb\nClaudio Arrau: zejście w głąb\nBył cudownym dzieckiem i cudownym starcem. Po raz pierwszy wystąpił publicznie, gdy miał lat pięć - tuż przed śmiercią, w 88. roku życia, wciąż jeszcze koncertował i nagrywał.\nDobre geny: siostra dożyła 96 lat, matka - 104, babka - 120. Podczas kariery, która rozciągała się na całe stulecie, wystąpił łącznie 8113 razy! Zostawił też po sobie niezliczone nagrania. Był jednym z największych pianistów stulecia. Nie przeżył hekatomby 1991 roku, który skosił pokolenie gigantów: w niespełna dwa lata po Horowitzu odeszli Wilhelm Kempff i Rudolf Serkin.\nClaudio Arrau, jak Serkin i Horowitz, miałby dziś równo sto lat. Z okazji tej rocznicy firma PHILIPS podjęła monumentalną edycję z nagraniami z ostatnich trzydziestu lat jego życia, a EMI poświęca mu jeden ze swych DVD z serii CLASSIC ARCHIVE. Ukazała się jednocześnie we Francji bardzo piękna książka pod tytułem “Apassionata, Claudio Arrau - fenomen, dandys i wizjoner", której autor, wyśmienity krytyk Andre Tubeuf, przyjaźnił się z pianistą przez lata. Tubeuf widzi w nim jednego z trzech...


Klocki Hexactly - zabawkowicz.pl\nPoszczególne elementy klocków Hexactly stanowią barwne sześciokąty, z których dzieci wyczarują niezwykłe struktury. Klocki gwarantują wyśmienitą, kreatywną zabawę, która jednocześnie pozytywnie wpływa na rozwój malucha.\nW naturze wiele struktur opartych jest na bazie sześciokątów: naturalny kształt plastra miodu, geometria płatka śniegu czy struktura żółwiej skorupy, a także wiele więcej. Skoro więc przyroda tak skutecznie buduje na podstawie tej heksagonalnej cegiełki, czemu nie mieliby tego spróbować mali inżynierowie? Właśnie z myślą o nich, pamiętając o szczególnej roli sześciokątów, stworzono klocki dla dzieci Hexactly.\nPoszczególne elementy można łączyć w jednej płaszczyźnie lub konfiguracji trójwymiarowej. A różnorodność struktur, jakie można w ten sposób stworzyć zadziwi nawet dorosłych. Hexactly dają imponujące pole do popisu dla dziecięcej wyobraźni. Stałe kąty i grubość klocków ułatwiają budowę, nie ograniczając kreatywności dziecka, a wręcz przeciwnie, pobudzają je do tworzenia jeszcze bardziej niezwykłych form. Taka zabawa połączona z planowaniem i powiększaniem stworzonej struktury rozwija kompleksowe myślenie u dzieci oraz ćwiczy umiejętność wizualizacji przestrzennej.\nw zestawie znajdują się 24 heksagonalne kolorowe i wytrzymałe cegiełki,\nobecnych jest 5 rodzajów unikalnych elementów opartych na bazie sześciokątów,\nHexactly pozwala na tworzenie tysięcy oryginalnych struktur,\nprecyzyjne kąty oraz grube ścianki klocków gwarantują spoistość konstruktów,\nklocki angażują wyobraźnię, rozwijają kompleksowe myślenie oraz ćwiczą wizualizację przestrzenną,\ndodatkowo kolorowy ilustrowany przewodnik zawierający 20 wciągających projektów oraz fakty dotyczące wykorzystania heksagonów w dziedzinie mechaniki i przyrody.\nZoLO, zainspiruj Swoje dziecko do tworzenia\nKonstrukcyjne klocki Jawbones


Rosie McDonald niegdyś porzucona przez narzeczonego przed ołtarzem, jest cenioną organizatorką ślubów. W obu sferach jej życia - służbowej i prywatnej nie dzieje się najlepiej - kariera utknęła w martwym punkcie, a chłopak zdecydowanie nie jest ,,tym jedynym".\nIle par spełni swoje marzenia w hotelu Bonneville? Czy organizowane przez Rosie i Joe śluby będą jak z bajki, a droga do ołtarza będzie usłana pachnącymi płatkami róż? Czy mimo tego, że obydwoje tworzą swoistą ,,mieszankę wybuchową" uda im się stworzyć ,,drużynę marzeń"? A może nawet - coś więcej?\nHester Browne, była dziennikarka, autorka powieści obyczajowych dla kobiet, popularna w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Pierwsze doświadczenia zdobywała jako redaktor w wydawnictwie literackim. Wiele jej książek (m.in. ,,The Little Lady Agency" oraz ,,The Runaway Princess" ) trafiło na listę bestsellerów New York Times. Cosmopolitan określa jej książki jako ,,cudownie uzależniające", a New York Times porównuje ją do Jane Austen.\nKup książkę Hotel szczęśliwych ślubów\nŚlubne wariacje Małżeństwo z częściowych bytów tworzy jedno pełne, stawia przed dwoma pozbawionymi celu życiami zadanie i podwaja siłę każdego z nich do jego wykonania; daje dwóm wątpiącym naturom powód do życia i coś, dla czego warto żyć – niestety, nie każdy wierzy w te piękne słowa Marka Twaina, nie każdy jest gotowy, by podjąć takie zobowiązanie i stanąć na ślubnym kobiercu. Powszechnie uważa się, że to mężczyzna częściej jest tym wątpiącym, to on nie chce wiązać się na całe życie, ale rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej. Sekretem szczęścia i powodzenia jest wspólne pragnienie zalegalizowania związku, a później – wspólna nad nim praca. Próba przeforsowania swojej wizji dalszego życia przez jedną ze stron może nawet skończyć się tragicznie, bo przecież nikt nie zasługuje na bycie poniżonym, a właściwie porzuconym przed ołtarzem. Rosie McDonald zapewne zniosłaby zerwane zaręczyny czy zwątpienie partnera w trakcie ślubnych przygotowań, ten jednak nie dał jej w żaden sposób odczuć, że nie pragnie tego ślubu równie mocno jak ona. Kiedy jednak nie pojawił się w kościele i nie odbierał jej telefonów, Rosie przekonała się, że mężczyznom nie można ufać. Ponieważ jej własny ślub okazał się niewypałem, z tym większym zapałem rzuciła się w wir pracy, z największą starannością i w najdrobniejszych szczegółach planując TEN DZIEŃ ...\nOpinie o książce - Hotel szczęśliwych ślubów\nDzień zaślubin. Wesele. Najważniejszy lub jeden z najważniejszych dni w życiu kobiety. Piękny kościół, biała suknia, długi welon, bukiet ulubionych kwiatów, druhny, odpowiednia muzyka... Jak to wszystko ogarnąć? Jak dopiąć na ostatni guzik? Z pewnością wie to Rosie McDonald, najlepsza wedding plannerka w Londynie. Rosie, niegdyś pozostawiona przez partnera przed ołtarzem, teraz wspina się po szczeblach kariery, marząc o stanowisku dyrektora Bonneville - londyńskiego hotelu, którego lata świetności dawno przeminęły, a za sprawą nowej dyrektorki odrodziłby się na nowo. Hester Browne, to bardzo popularna za granicą autorka, porównywana do wielkiej Jane Austen. Hotel szczęśliwych ślubów to pierwsza książka tej autorki wydana w Polsce. Ostatnio czułam się już dość przytłoczona ciężkimi powieściami i trudnymi tematami. Szukałam czegoś ciekawego, ale przy okazji lekkiego i przyjemnego. Czegoś, co poprawi mi humor i sprawi, że chwilę odpocznę od rutyny, jaka się do mnie wkradła. Czy Hotel spełnił moje oczekiwania? Hotel szczęśliwych ślubów porusza banalne tematy. Jest przewidywalny i nieszczególnie ambitny. Pomyślicie klapa? Otóż nie! Jest to jedna z tych książek, która pomimo swojej przewidywalności nie nudzi. Wciąga czytelnika dosłownie od pierwszej strony ciągle wywołując uśmiech na twarzy. Powieść Hester Browne ...\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Książka ta rozpoczyna się prologiem, w którym główna bohaterka Rosie zostaje porzucona przez ołtarzem przez narzeczonego Anthonyego. Zostaje organizatorką ślubów i od dwóch lat jest z krytykiem kulinarnym Dominikiem Crossy.Rosie McDonald pracuje jako event manager w londyńskim hotelu Boneville niedaleko Piccadilly. Pewnego lata zaczęła tam pracować jako pokojówka, a śluby tam były kameralne i szykowne. Właścicielem i szefem hotelu jest Laurence Bentley Douglas. Jednym ze ślubów, którym się zajmuje jest ślub Clementine i Jasona, gdzie jest problem z kuzynką Katharine, która przyprowadza swoją córkę, pomimo że ta nie miała zaproszenia, a do tego ubiera ją tak samo jak druhny. Rosie wszystkiego o organizacji ślubów nauczyła się od Caroline - pierwszej żony Laurence'a, a drugą żoną była Ellie. Z Carolline ma Aleca i Joego, a z Ellie - Ripley i Ottona. Dominik jest bardzo znanym krytykiem kulinarnym, a poznał się z Rosie na przyjęciu urodzinowym koleżanki ze studiów. Wysłał jej e-mail z pytaniem, czy towarzyszyłaby mu w restauracji. Rosie jest bardzo oddana swojej pracy, więc postanawia zapytać się szefa, czy zrobi z niej dyrektora hotelu. Jednak musi spełnić kilka zadań, np. zwiększyć dochody hotelu. Pewnego dnia znajduje w apartamencie panny młodej śpiącego mężczyznę, a jest nim Joe. Ma się uczyć, jak wszystko działa w hotelu i najpierw zostaje przydzielony do Rosie. Razem z Rosie pracuje jej przyjaciółka Helen, która jest managerem restauracji. Praca pomiędzy Joe a Rosie układa się różnie. Mężczyzna ingeruje w sprawy państwa młodych, co nie zawsze wychodzi na dobre. Ważnym wydarzeniem jest ślub Flory Thornbury z Milo McKnight, gdzie również dokłada swoje Joe. A potem pojawiają się kolejne pary, które mają różne podejścia do ślubu, a Rosie musi zaspokoić ich wszystkie wymagania. Jest to idealna książka o miłości, która cały czas wisi w powietrzu i chociaż nie ma tu historii kryminalnej, które lubię najbardziej, to tę książkę czyta się bardzo dobrze. I z niecierpliwością czekałam, co będzie dalej. Czy Rosie ułoży się z Dominikiem, tego nie wyjawię, ale zachęcam do przeczytania książki.\nPrzeczytane:2016-01-03, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki - 2016, Mam :),\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Wciągająca romantyczna historia i to nie jedna :)\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Obyczajowa perełka :D Ciepła urzekająca, wciągająca :) Pełna prawdziwych bohaterów, z problemami, komplikacjami, złamanymi sercami, celami do osiągnięcia i małymi szczęściami :) Ciepła, rozweselająca i lejąca miód na serce :) Idealna na zimowe wieczory :) A Joe! Zadziwiająco trafnie potrafi przejrzeć innych ludzi :) Zapraszam do hotelu! :D\nPrzeczytane:2015-12-06, Ocena: 4, Przeczytałam,\nJak walczyć z jesienną chandrą? Oczywiście: czytając! Najlepszym antidotum na nieco gorsze samopoczucie, coraz krótsze dni i ponury nastrój za oknem jest dobra książka. Jesień to czas, w którym nawet najambitniejsi czytelnicy powinni trochę odetchnąć od poważnych lektur i sprawić sobie odrobinę przyjemności powieścią ze średniej, ale solidnej półki. Świetnie sprawdzi się „Hotel szczęśliwych ślubów”, wrześniowa premiera Zwierciadła.\nPierwsza wydana w Polsce pozycja autorki bestsellerów New York Timesa to iście filmowa opowieść o nieprzewidywalnym losie i niespodziankach, którymi obdarza nas w najmniej oczekiwanych momentach. Bo kto by się spodziewał, że najlepszą event managerką, odpowiedzialną przede wszystkim za wspaniałe śluby jak z bajki wśród angielskiej socjety, jest Rosie McDonald, kobieta porzucona przed ołtarzem? Upokorzona przed weselnymi gośćmi długo dochodziła do siebie, aż wreszcie praca stała się jej wybawieniem. W pocie czoła pięła się po szczeblach kariery, z pokojówki awansując finalnie na stanowisko rozchwytywanej organizatorki imprez w uroczym hotelu Bonneville. Nie spoczęła jednak na laurach, walczy o fotel kierownika, niemniej los lubi płatać także figle, co powinno ucieszyć czytelnika, który nie raz zostanie zaskoczony, tak jak i bohaterka swoimi wpadkami. Rosie dba, by dzień ślubu był tym najbardziej wyjątkowym w życiu jej klientów. Jest bardzo skrupulatna i czuwa nad najdrobniejszymi detalami, pomagając sobie licznymi listami rzeczy do zrobienia. Jednak w jej życiu prywatnym nic już nie idzie zgodnie z planem. Po Anthonym długo czekała na kolejnego mężczyznę, więc gdy poznaje Dominika, krytyka kulinarnego, wpada po uszy, nie analizując nawet tego związku, który budzi pewien – nomen omen – niesmak. Kiedy wydaje się, że jest szansa na poukładanie spraw zawodowych i uczuciowych, zjawia się Joe, syn właściciela hotelu, który ma współpracować z Rosie i szkolić swoje umiejętności z dziedziny zarządzania. Mężczyzna sporo namiesza, nie tylko w codziennym życiu Bonneville. Hester Browne potrafi wprowadzić czytelnika do swojej powieści i nadać mu status bohatera, któremu pozwala śledzić zdarzenia z pierwszego planu. Podsłuchujemy kłótnie Rosie i Joego, zwierzenia Helen, podglądamy mało apetyczne konsumpcje Dominika czy wreszcie przemykamy między pokojami i apartamentami Bonneville, śledząc losy jego przyszłych (jak i niedoszłych) ślubnych klientów. Dzięki osadzeniu akcji w uroczym hotelu z romantycznymi tradycjami autorka stworzyła wyjątkowy nastrój, idealny do intymnych zwierzeń, ale także wykorzystała tę przestrzeń do wzmocnienia dynamiki swojej powieści – wiele się tu dzieje, niemal co krok spotykają nas zaskakujące zdarzenia, z którymi musi poradzić sobie i pokazać swoją sprawność najlepsza event manager – Rosie McDonald. Hester Browne to przede wszystkim wielka fanka ludzi i znakomita obserwatorka ich wzajemnych relacji. Z dużym poczuciem humoru i lekkim piórem doskonale sprawdza się w roli autorki powieści obyczajowych, które mają sprawić przyjemność, poprawić nastrój i niewykluczone, że również dać impuls do mniejszych lub większych zmian w życiu czytelnika. Bardzo przyjemna, błyskotliwa i inteligentna narracja daje poczucie bliskości z Rosie, która zwierza nam się ze swoich niepowodzeń, chwali sukcesami oraz małą wewnętrzną metamorfozą, jaką przeszła. Bo „Hotel…” to wcale nie opowieść o bajecznych ślubach czy miłości, która czeka bliżej, niż nam się wydaje, ale przede wszystkim to książka o zyskiwaniu samoświadomości, dostrzeganiu, ile jesteśmy warci, i docenianiu siebie. Wiele tu miejsca zajmują także uczucia, z których to przyjaźń (również przyjaźń w związku) jest tą najtrwalszą wartością, do której warto dążyć.\nPrzeczytane:2015-11-21, Ocena: 6, Przeczytałam, Wyzwanie - powieści obyczajowe 2015, wyzwanie: 52 książki w 2015 roku,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Każda kobieta marzy o tym, aby dzień w którym wypowie słowa przysięgi małżeńskiej był wyjątkowy pod każdym względem. W myślach tworzymy idealny obraz zaślubin oraz weselnego przyjęcia. Co ciekawsze pomysły notujemy. Gdy ustalona wcześniej data zbliża się w szaleńczym tempie okazuje się, że zorganizowanie obu tych uroczystości w taki sposób, aby goście mogli je wspominać w samych superlatywach nie jest takie proste jak się wydaje. Wpadamy w panikę i nie wiemy od czego zacząć. W takiej sytuacji potrzebna jest pomoc kogoś, kto się na tym zna i ma zawodowe doświadczenie. Z pewnością do grona takich osób należy Rosie McDonald... Imię i nazwisko tej Pani jest bardzo znane wśród par, które decydują się sformalizować swój związek. Rosie jest jedną z najbardziej rozchwytywanych Event Manager w Londynie. Od kilku już lat pracuje w Hotelu Bonneville, który zachwyca swoim romantycznym wnętrzem. Ona sama swoją popularność zawdzięcza ciężkiej pracy i poświęceniu. Wszystko musi być idealne i zgodne z oczekiwaniami nowożeńców. Nie bierze pod uwagę nawet malutkiego potknięcia. Na jej specjalnej tablicy zwanej "Ślubnym Planem Bojowym" ( Ślubimarz ) pojawiają się kolejne nazwiska przyszłych panien młodych i ich mężów. Niespodziewanie w hotelu pojawia się Joe, przystojny syn właściciela hotelu. Mężczyzna ma za zadanie towarzyszyć Rosie w trakcie spotkań. Delikatnie mówiąc, jej reakcja na tą wiadomość nie była entuzjastyczna. Stara się o awans, więc pojawienie się członka rodziny, do której należy hotel napawa ją niepokojem... Praca pracą, ale wszyscy mamy przecież życie prywatne. Kobieta od dwóch lat jest w związku z Dominikiem, popularnym krytykiem literackim. Planują kupno wspólnego mieszkania. Sprawy uczuciowe Rosie są dość skomplikowane. W przeszłości została porzucona przed ołtarzem, a organizację ślubów traktuje jak osobistą terapię. Tak naprawdę obecny związek również nie należy do rewelacyjnych... "Hotel szczęśliwych ślubów" to jedna z tych książek, przy której można spędzić fajnie czas, np w domowym zaciszu przy filiżance aromatycznej herbaty. Tym bardziej gdy aura za oknem temu sprzyja. Autorka postanowiła przedstawić w niej szerzej zawód organizatorki ślubów. Co niektórzy zapewne sobie pomyślą, że tego typu profesja nie zalicza się do tych poważnych. Przecież ja też dałabym/był sobie z tym wszystkim radę. Gdy się spojrzy na to z innej perspektywy, już nie jest tak różowo. Przyszła panna młoda ma wymagania i działa pod wpływem przedślubnego stresu. Tym wymaganiom trzeba sprostać, a czasami są to dość oryginalne i wyszukane pomysły. No tak, przedślubny stres jest dobrym usprawiedliwieniem, tylko co ma powiedzieć w takiej sytuacji osoba odpowiedzialna za powodzenie uroczystości. Napar z melisy jest obowiązkowy. W przypadku naszej głównej bohaterki musi to być sporych rozmiarów filiżanka, albo nawet filiżanki. Do podniesienia ciśnienia u kobiety nie przyczyniają się tylko przyszłe panny młode, a przede wszystkim Joe, jej nagły asystent. Jego urokowi osobistemu nie oprze się żadna kobieta. Skrzętnie go wykorzystuje, czym wyprowadza Rosie z równowagi. Nie powiem, ale ja też mu uległam. Polubiłam tego faceta i jego podejście do życia. Ma swój specyficzny charakter, który działa na tymczasową przełożoną jak przysłowiowa "płachta na byka". Gdy tylko pojawia się na spotkaniu z klientami, może być pewna jednego, że jej długo i skrupulatnie układany plan za chwilę rozsypie się niczym domek z kart. W takiej sytuacji o awansie może zapomnieć... Razem tworzą charyzmatyczny duet. Oboje posiadają odmienne zdanie jeśli chodzi o sprawy zawodowe. Czekałam tylko na moment, aż Rosie nie wytrzyma i skoczy na mężczyznę z pazurami. Na szczęście obyło się bez rozlewu krwi. Kto się czubi, ten się lubi. Czy to powiedzenie sprawdziło się w przypadku tej pary?? Z twórczością Hester Browne spotkałam się po raz pierwszy. I mogę z ręką na sercu powiedzieć, że lektura "Hotelu szczęśliwych ślubów" była dla mnie czystą przyjemnością. Gdy szukamy książki, która ma na celu poprawić nastrój, odpędzić od nas myśli, które zaprzątają naszą głowę, a nie możemy się ich za żadne skarby pozbyć to historia najlepszej w całym Londynie Event Manager będzie wprost idealna. Nawet gdy nie planujesz w najbliższym czasie wyjścia za mąż to wiedz o tym, że po przeczytaniu "Hotelu szczęśliwych ślubów" zaczniesz przeglądać katalogi z sukniami ślubnymi. I niech cię potem nie zdołuje fakt, że nie ma przy twoim boku tego jedynego, a na palcu brak pierścionka zaręczynowego. Strzała amora trafia niespodziewanie, o czym mogła przekonać się jedna z bohaterek. Jeśli szukasz prezentu dla przyszłej panny młodej to ta książka będzie trafionym pomysłem. Ale z ręką na sercu polecam ją wszystkim kobietom bez względu na stan cywilny.


Lampa wisząca MAILONE kol. złoty (AD20180/6D GD) ITALUX - Tomix.pl\nStrona główna » Lampy wewnętrzne » Lampy wiszące » Nowoczesne » Lampa wisząca MAILONE kol. złoty (AD20180/6D GD) ITALUX\nLampa wisząca MAILONE kol. złoty (AD20180/6D GD) ITALUX\nNumer katalogowy: AD20180-6D-GD\nKod EAN: 5900644437741\ncena netto/brutto: 1034.15 / 1272.00 PLN\nrabat 5% - cena brutto 1208.40 zł\nrabat 8% - cena brutto 1170.24 zł\nrabat 12% - cena brutto 1119.36 zł\nrabat 15% - cena brutto 1081.20 zł\nrabat 20% - cena brutto 1017.60 zł\nLampa wisząca Mailone firmy ITALUX charakteryzuje się niezwykle modnym i stylowym designem. Idealne oświetlenie do klasycznych jak i modernistycznych wnętrz. Lampa polecana do salonu, sypialni lub wszędzie tam, gdzie istnieje potrzeba zastosowania dobrej jakości oświetlenia. Sklep z oświetleniem Tomix.pl poleca oprawy firmy ITALUX.\nproponowane przeznaczenie: loft, kuchnia, jadalnia, salon, sypialnia, biuro\ntyp żarówki: bańka


Lipiec, 2017 | Opal\nNie wprost przeciwnie takie zauważenia podczas gdy sprawny inaczej czy niepełnosprawny są niepasującego zaś nieodpowiednie w odniesieniu aż do figur z niepełnosprawnością, pomimo tego owo wie nuże bodajże everyman. Równie krzywdzące a niezgodne zdołają istnieć niemniej zwroty na kształt nieczyste ewentualnie takie, jakie nie prochy aspiracji ranić. Optymalizacja kosztów, subwencja do odszkodowań jednostek niepełnosprawnych zaś [...]\nJederman wytrawny łowca wybierający się na polowanie w niekomunalnej klubowej dżungli sumiennie się do ekspedycji przygotowuje. Odziewa najlepsze dżiny, koszulkę z jaszczurem, supermodne trampki a firmowy sikor, natomiast na gęstą czuprynę od początku do końca stosuje żel. W grabie trzyma niewłasną ponętę – najświeższy. Acz nie wie, co być może go natknąć się. Myśliwy troskliwie [...]


Spasione krasnale (felieton 20.11.2015) — Radio Łódź\npia, 20 lis 2015 09:08:22 +0100\nZ początku całkowicie ignorowałem te wszystkie listopadowe bombki, choinki i prezenty, które ze świętami maja tyle wspólnego co listopad. Strategia była taka – omijać duże sklepy, nosić słuchawki, żeby nie słyszeć kolęd granych od wczesnej jesieni i nie brać żadnych ulotek reklamowych, żeby nie wiem jak śliczne oczy miała dziewczyna przebrana za śnieżynkę, która te ulotki zawsze mi wciska. I przyznam się szczerze ze zazwyczaj skutkowało. Z większym lub mniejszym powodzeniem udawało mi się tryb świąteczny włączać dopiero na początku grudnia, tuż przed mikołajkami. W tym roku wszystko jednak zawiodło. Nie dość, że w niemieckich hipermarketach kalendarze adwentowe dostępne były już w październiku, to jeszcze w handlowca, który chce nam sprzedać jak najwięcej świątecznej atmosfery zaczęło bawić się miasto! W połowie listopada na Piotrkowskiej w zasadzie wszystko gotowe – girlandy, bombki, choinka, a pod nią prezenty. Jeszcze dla niepoznaki niepodświetlone, ale w ciągu dnia atmosferę czuć na całego! Dałem się nabrać do tego stopnia, że w pewnym momencie zacząłem w redakcji śpiewać „Let it snow”, a koledzy dyskretnie spoglądali czy w kubku mam rzeczywiście kawę, czy może coś mocniejszego. Niestety. W kubku była tylko kawa, a mimo to mózg jak słychać zaczął mi się gotować, a zegar biologiczny przestawiać.\nZastanawiam się tylko dlaczego? Jakoś trudno mi uwierzyć, że proces technologiczny zdobienia ulic jest tak skomplikowany, że trzeba zostawić sobie bufor kilku tygodni na testy. Trudno mi też uwierzyć, że w tych pięknych skądinąd ozdobach przepaliła się żarówka i teraz wszyscy sprawdzają która. Najwyraźniej miasto chce coś nam osłodzić i sprzedać. Może w urzędnicy myślą, że w ten sposób łatwiej przełkniemy podwyżki, które szykują się od nowego, skoro już od listopada zaczniemy myśleć o świętach...


Pinchas, syn Helego Pinchas, syn Eleazara - Debora Sianożęcka - porównaj zanim kupisz\nPinchas, syn Helego Pinchas, syn Eleazara - Debora Sianożęcka\nTo kolejna, po ELIASZU książka Debory Sianożęckiej z kolekcji: Kapłaństwo widziane oczami kobiety, napisana przeważnie dla kapłanów, ale też interesująca dla osób świeckich, które troszczą się i otaczają modlitwą swoich pasterzy.\nPunktem wyjścia do rozważań jest dla autorki proroctwo, wypowiedziane poprzez nieznanego proroka w Szilo, o dwóch gałęziach kapłańskich: liniii Helego i linii Samuela. Wypełnia się ono i dzisiaj, tuż przed naszymi oczami. Prorok mówił o służbie kapłaństwa skoncentro-wanego na sobie, odstępczego i idącego na kompromis, starającego się przypodobać bardziej ludziom niż Bogu, kapłanów, którzy posiadają ducha Helego. I drugiej linii, kapłanów oddających cześć Bogu i pełniących służbę według Bożego Serca i zyskujących Jego błogosławieństwo.\nDebora Sianożęcka - (ur. W 1981 r.) z wykształcenia psycholog. Miłość do Biblii pociągnęła ją do poznawania biblijnego języka hebrajskiego i aramejskich komentarzy. "Uzależniona" od Eucharystii. Prowadzone przez nią warsztaty biblijno-psychologiczne: Nie bądź lustrem weneckim, Drzewo twojego serca - o genogramach w świetle Biblii, Obraz malowany w sercu - o odkrywaniu obrazu Boga jako Ojca, Rodowód Jezusa Chrystusa i moje w nim miejsce, Rachab oraz Hagar - pominięta czy odnaleziona przez szczęście, cieszyły się obszernym zainteresowaniem. W przygotowaniu kolejne medytacje pełne miłości Bożego Słowa.\n19,64zł Pinchas, syn helego pinchas, syn eleazara - debora sianożęcka (epub)


Szczuropłaszczka i inne cyborgi - Świat Lekarza\nCyborg ray: Light-guided robotic stingray powered by heart cells, Harvard John A. Paulson School of Engineering and Applied Sciences\nNa czym polega w największych szczegółach codzienna tytaniczna praca mięśnia sercowego? Co i jak ją zaburza?\nCzy można prowadzić badania nad sercem, nie mając w rękach tego organu jako takiego? Liczące sobie dwa lata dzieło Kita Parkera z Wyss Institute Uniwersytetu Harvarda, choć nie wygląda jak serce, tylko jak płaszczka, a w dodatku jest cyborgiem, może okazać się tu przełomowe.\nMięsień sercowy jest nam niezbędny, a trudny do zastąpienia i niełatwy do uzyskania do przeszczepienia. Sztuczne serca naturalnej wielkości są nadal eksperymentalne, a ksenotransplantacje serca świni zostały zatrzymane z lęku przed globalną epidemią jakiegoś świńskiego retrowirusa. Bioinżynierowie próbują zrozumieć jak najgłębiej działanie serca, by zbudować ten organ w hodowli tkankowej tak, żeby był on prawidłowy i funkcjonalny.\nPłaszczka w akwarium\nKit Parker po swoją „eurekę” udał się z córką do akwarium. Tam zobaczył płaszczkę w jej płynnym, eleganckim ruchu. I postanowił taki właśnie ruch wykrzesać z komórek mięśnia sercowego szczura. Specjalnie genetycznie przekształconych, by były wrażliwe na niebieskie światło w mechanizmie podobnym jak siatkówka oka.\nKit Parker przy wydatnej współpracy swego post-doca, bioinżyniera Sung-Jin Parka, zbudował cyborga wielkości 20-groszówki o wadze 10 g. Cyborg ów, jako „oddychający” i „odżywiający” swoje mięśnie całą powierzchnią ciała, nie może być większy. Musi zatem pływać w dobrze natlenionym roztworze glukozy.\nKomórki lubią złoto\nNajpierw zbudowano złoty szkielet – jak bowiem wyjaśnia sam pomysłodawca: „Komórki lubią złoto, dokładnie tak samo jak ludzie”. Następnie projektanci wylali w formie imitującej płaszczkę pierwszą warstwę żelowego polimeru. Dokładnie takiego, jaki wypełnia implanty piersi. Ten z kolei obudowali dwustoma tysiącami szczurzych komórek – żywych kardiomiocytów. Komórki mięśnia sercowego ułożono niczym serpentyny wokół wspartych złotem żelowych płetw. Na wierzch poszła kolejna warstwa żelu. Gdy oświetlić zastosowane kardiomiocyty szczurze niebieskim światłem, kurczą się one, co opuszcza płynnie fałdy boczne sztucznej płaszczki. Złoty szkielet zatrzymuje na sobie część energii tego napięcia mięśniowego.\nDzięki temu, podczas gdy kardiomiocyty się rozkurczają, fałdy idą płynnie w górę. Tak, skurcz za skurczem, ten półsyntetyczny robot podąża „głową” do światła. Porusza się sprawnie pomiędzy przeszkodami oraz na różnych głębokościach, w zależności od częstości i natężenia światła, niczym pojazd sterowany radiem. Tak być może będzie wyglądać sztuczne serce przyszłości – hybryda ludzkiej tkanki i elementów mechanicznych. Szczuropłaszczkowy cyborg nie jest organizmem, bo się nie rozmnoży, ale z pewnością żyje i reaguje.\nOstateczny zatem przepis na nowoczesną medyczną alchemię brzmi: wrzuć do formy szczyptę złota, szczyptę sztucznego biustu i szczyptę serca szczura. Dobrze zamieszaj i postaw post-doca, niech miesza aż do skutku.\nPoprzednie idee cyborgów wykorzystywały żywe komórki na ogół do tego, by się poruszać. Ostatnim pomysłem z tego gatunku jest wykorzystanie zmodyfikowanej komórki glonu – spiruliny – do transportowania dowolnych substancji w organizmie wielokomórkowym. Na przykład leków wprost ku komórkom nowotworowym. Tu też genialny okazuje się sam pomysł wykorzystania naturalnego ruchu obecnego w konkretnym typie organizmu – w tym wypadku mikro. Naukowcy powinni zatem więcej czasu spędzać w zoo czy ogrodach botanicznych i raczej tam karmić swoją wyobraźnię niż w laboratoriach. Ostatecznie okaże się bowiem, że godziny spędzone w pracowni są jedynie dodatkiem do „inżynierii inspirowanej biologią”.\nZ jednej strony, jeśli będziemy jedynie starać się imitować, np. w skali nano, to, co wypracowały natura i matka ewolucja, zdajemy się ograniczać. Z drugiej strony, nasza wyobraźnia pracuje w ten sposób, że zestawia elementy niespotykane razem, ale nie nieistniejące. Innymi słowy: bez trudu wyobrazimy sobie zielonego słonia siedzącego na krze lodowej i grającego na harfie, ale nie „niewiadomoco”.\nZagadnienie zwane mechanotransdukcją komórkową, tak w układach neuronalnych, jak kardiowaskularnych, jest kluczowe dla przyszłości bioinżynierii tkanek i organów. Mechanotransdukcja to zjawisko wpływu napięcia mechanicznego, kształtu i architektury komórki na jej działanie. Elektrofizjologia dziś dotyczy albo badań pojedynczego kanału jonowego (także mechanoczułego – wystarczy possać lekko błonę zaczepioną na pipecie w obserwacji typu patch-clamp, a ujawnia się kanały mechanosensytywne), albo całego organu. Pomiędzy tymi ekstremami jest rozległy brak danych. Życie zaś opiera się na skoordynowanej i harmonijnej, niczym ruch płaszczki w wodzie, współpracy wszystkich elementów molekularnych w komórce i tkance. Badacze zatem są zainteresowani jak najpełniejszą odpowiedzią na pytanie, w jaki sposób macierz zewnątrzkomórkowa i cytoszkielet modulują aktywację mechanochemicznych i mechanoelektrycznych ścieżek transdukcji sygnału, aż do uruchamiania konkretnych genów w neuronach czy mięśniówce serca i naczyń krwionośnych. Klasyczne, jeszcze ze szkoły podstawowej pytanie o związek struktury z funkcją… Okazuje się, że tu bez tworów typu szczuropłaszczka dalej ani rusz.\nGłód organów do transplantacji jest potężny, więc już dziś stoimy przed koniecznością prac nad ich „hodowaniem na szalce”. Naukowcy o potencjale intelektualnym oraz wyobraźni Kita Parkera i Sung-Jin Parka mają moc, by takie narządy stworzyć. Dziś w Wyss Institute for Biologically Inspired Engineering na Harvardzie badacz jest zaangażowany w projekty zdawałoby się tak różne jak tworzenie trójwymiarowych „narządów na chipach” – czyli życia w krzemie – i opracowywanie opartych o badania nad macierzą zewnątrzkomórkową nanotekstyliów do stosowania przy regeneracji tkanek. Szczuropłaszczka zaś stanowi podstawę dla większego, finansowanego z NIH i FDA, projektu mikromaszyny płuco-serce. Miałaby ona ostatecznie służyć do testów bezpieczeństwa i skuteczności nowych leków.\nJeśli chcemy zobaczyć osiągnięcia Kita Parkera w akcji, trzeba zajrzeć tu: Cyborg ray: Light-guided robotic stingray powered by heart cells – November 16, 2016 i tu: 3D-printed heart-on-a-chip with integrated sensors – October 24, 2016.\nPoprzedni artykułDr Łukasz Kołtowski na czele jednej z komisji EAPCI\nNastępny artykułRozszerzona rzeczywistość w Europejskim Centrum Zdrowia Otwock


Eltronix - wszystko dla elektronika - kratki proven\nStart » Sprzęt » Narzędzia » Eltronix - wszystko dla elektronika\nElektronik to człowiek, który nie tylko posiada bardzo dużą wiedzę na temat działania poszczególnych elementów elektronicznych. Jest to także człowiek pomysłowy, który umie je wszystkie tak połączyć, by powstało urządzenie, z którego wielu z nas chciałoby skorzystać. Każdy proces powstawania takiego urządzenia wymaga jednak odpowiednich narzędzi, wśród których jednym z najważniejszych jest stacja lutownicza. Każdy, kto chce, by jego urządzenie było prawidłowo zmontowane, powinien wyposażyć swoje stanowisko pracy w wiele przydatnych urządzeń. Wszystkie je znajdziesz w sklepie Eltronix, który dba o osoby, które zawodowo, bądź hobbystycznie chcą parać się elektroniką. Ta ogromna część gospodarki dostarcza każdemu pasjonatowi wiele okazji, by zrealizować swoje wizje przyjaznych i przydatnych urządzeń elektronicznych. Jeśli jesteś jednym z owych pasjonatów, niezbędna ci będzie wysokiej klasy stacja lutownicza. Znajdziesz ją oczywiście w Eltronix, do którego cię zapraszamy. Realizuj z nami swoje pasje.\nKonstrukcje stalowe kratowe czy powstające z dwuteowników walcowanych metodą na gorąco są wykorzystywane w różnego typu obiektach wielkopowierzchniowych wykorzystywanych do celów przemysłowych i produkcyjnych. Hala stalowa o takim charakterze, z indywidualnie przygotowan...


Bądź czujny - Kenneth G. McGee - Książka | Gandalf.com.pl\nBądź czujny (miękka)\nBądź czujny - opis produktu:\nJak podbić rynek? Konsekwentnie realizować obraną strategię - powie jeden menedżer. Mieć najlepszych ludzi - doda drugi. Kolejny podkreśli, że liczy się technologia. Oczywiście każdy z nich ma trochę racji, ale nie są to rzeczy najważniejsze. Umiejętne reagowanie na niespodziewane sytuacje i zdolność wykorzystywania nadarzających się okazji to właśnie klucz do sukcesu.\nKsiążka pomoże Ci pozbyć się niepewności oraz nauczyć się dostrzegać szanse wcześniej niż inni. Jest to kompleksowy podręcznik, dzięki któremu Ty i Twoja firma wypłyniecie na szerokie wody.\nKsiążka Bądź czujny pochodzi z wydawnictwa Wolters Kluwer. Autorem książki jest Kenneth G. McGee. Książka Bądź czujny liczy 244 stron. Oprawa jest miękka.\nBądź czujny książka


Ulubione potrawy :) / Na każdy temat. / Abstynenci.pl Forum\n» Ulubione potrawy :)\n#1 2011-12-05 20:34:31\nUlubione potrawy :)\nHej! Zakładam wątek o jedzeniu. Jakie są wasze ulubione potrawy? I w ogóle co lubicie jeść?\nMoją ulubioną potrawą są pierogi ruskie, ale lubię też inne rodzaje pierogów. Smakują mi też różnego rodzaju makarony oraz rosół. Nie pogardzę tez paroma innymi rzeczami, ale te lubię najbardziej.\nJeśli chodzi o sałatki, lubię sałatkę grecką, a jeszcze bardziej twarożek - pasta z twarogu, śmietany, cebuli oraz innych warzyw (zazwyczaj szczypioru i rzodkiewki). Pycha!\n#2 2011-12-05 21:23:34\nOdp: Ulubione potrawy :)\n#3 2011-12-05 22:37:42\nSpaghetti, łazanki, pomidorówka, sałatki właściwie wszystkie , gdzie nie ma oliwek i za dużo mięsa. Potrawy lubię jak są pikantne.\n#4 2011-12-05 23:06:56\nHehe, wreszcie coś ciekawego na forum .\nPo pierwsze: dużo. Po drugie: tłusto . Wszystko, co tylko da się usmażyć na patelni z dużą ilością oleju . Ziemniaki (+ placki ziemniaczane), warzywa z patelni, jajecznicę, naleśniki. Kasze (głównie pęczak i gryczana). Wszelkie makarony + wszystko co z tym związane. Kluski w dowolnej postaci. Chlebek chrupiący z masełkiem. Sery żółte wszelakie. Pierogi, ale na słodko, z białym serem w środku - niektórzy mówią na takie "lubelskie", ale "u nas" zawsze są "zwykłymi", niejako w opozycji do "ruskich". Nie no, ruskie też, byleby polane usmażoną cebulką . No i wszystko co słodkie. - Sam jakoś nigdy nie kupuję "bo i na co mi to", ale jak już jest czekoladka, to za długo leżeć nie może . Ha, no i z babcinych specjałów, to jeszcze "kluski z miętą". - Daremnie można szukać przepisu po sieci, to chyba jakaś rodzinna potrawa . Surówek jakoś specjalnie nie lubię (choć jestem niby wegetarianin). Choć pewne sałatki mi smakują, ale muszą być konkretne w smaku, z jakimś ciekawym akcentem jak papryka, kukurydza, ogórek albo jabłko.\nKurcze, ślinię się. Chyba już pójdę jeść .\nJeszcze dodam, że teraz to jestem z przymusu smakoszem kanapek, ale nie wiem czy by nie urozmaicić diety jakąś wykwintną chińską zupą z Biedronki ) .\nOstatnio edytowany przez pęknięty klawikord (2011-12-05 23:09:57)\n#5 2011-12-06 00:06:17\nPierogi z serem na słodko zwą się chyba "leniwymi".\n#6 2011-12-06 00:32:09\nNie! Leniwe, to mogą być tylko kluski - coś na kształt ziemniaczanych kopytek (też "mniam"), ale naturalnie bez ziemniaków i do ciasta daje się biały ser. Kluski leniwe też są dobre, ale pod warunkiem, że ciasto jest dobrze wymieszane z serem (nie ma grudek) i ogólnie jak jest ich odpowiednio dużo . Tak jak mówisz, leniwe wcina się na słodko, ale w mojej rodzinie je się również z... podsmażaną bułką tartą.\nHeh, czasem mam obawy mówić co się u nas zjada, bo zdarza się, że jakaś potrawa, co do której jestem święcie przekonany, że jest bardzo powszechną, okazuje się jedynie lokalnym (jak nie rodzinnym) przysmakiem i potem się ludzie dziwią .\nO! Jeszcze jeden przysmak, ale tym razem "letni" dla odmiany: mizeria. Nie ma takiej ilości, której się nie da zjeść . Kiedyś się strasznie zdziwiłem, że można dodawać do mizerii pieprzu - w mojej rodzinie kompletnie nieznane połączenie.\n#7 2011-12-06 00:37:54\nKlawikord mi przypomniał. Placki ziemniaczane tez lubię! Ze śmietaną i duuużo soli :]\n#8 2011-12-06 01:00:35\nHmm... ja z określeniem "pierogi leniwe" jak najbardziej się spotkałem. Zresztą wpisz tą frazę w Googlach i zobacz, ile wyników wyskoczy, łącznie z przepisami.\n#9 2011-12-06 01:05:23\nZ innych rzeczy, za którymi przepadam, są guliasz (gęsta, ostra węgierska zupa z czerwoną fasolą, kawałkami wołowiny i papryki), kawałki wołowiny w sosie, kotlety z grzybów (jest coś takiego!), zupy ogórkowa i brokułowa, a także tatary. A, jeszcze swojska kiełbasa oraz kiełbasa z ogniska. Oraz karp wigilijny. (i w ogóle wigilijne potrawy)\nOstatnio edytowany przez Chdzirep (2011-12-06 01:08:59)\n#10 2011-12-06 01:06:51\nNiedawno odkryłem... szpinak. Konkretnie pierogi ze szpinakiem oraz spaghetti ze szpinakiem.\n#11 2011-12-06 12:18:24\nNa start, bajeczne polaczenie miesa mielonego, pomidorow i makaronu, czyli spaghetti oraz lasagne - moja milosc do tych potraw przezywa prawdziwy renesans, od kiedy zaczelismy z zona robic wlasny makaron. Utrzymujac sie w temacie kuchni wloskiej - pizza, oczywiscie domowa, choc mam szczescie mieszkac w poblizu pizzerii serwujacej produkt niezle trafiajacy w moj gust chrupkoscia ciasta i jakoscia skladnikow (z iloscia juz duzo gorzej).\nBardziej krajowo - pierogi ruskie, koniecznie usmazone po ugotowaniu. Placki ziemniaczane, wylacznie na slono (zachodze w glowe, jak w dziecinstwie moglem tak zajadac sie plackami z cukrem). Bigos po czwartym podgrzaniu - oooch jaka byla wyzerka w mlodosci, gdy rodzice wyjezdzajac na urlop zostawiali dwa garnki tego cuda.\nOprocz tego wszelkie postaci mies - pieczenie, smazone kotlety w panierze lub piersi kurczaka w ziolach, gulasz, preferowany wolowy (byle nie prega), potrawka drobiowa (z ryzem pyyychaaa!), bitki, klopsy, byle by bialko zwierzece bylo, choc tluszczyk z pieczenia daje przewage nad innymi formami obrobki termicznej Odpadaja jedynie podroby, szczegolnie watrobka jawi mi sie jako pawiogenna.\nMniejsze posilki to przede wszystkim domowy chleb zytni na zakwasie, ze slonecznikiem, soja i siemieniem w otoczce z otrebow pszennych. Sam w sobie jest dzielem sztuki, a gdy posmarowac maslem i zaprosic nan lososia... mmmm...\nW lidze wypiekow bezapelacyjnie wygrywa sernik na spodzie z pulpy herbatnikowej, gdyby wszyscy ludzie mogli zaczac dzien od jednej porcji, nie byloby juz nigdy wojen na swiecie. Potrafie wciagnac cala blache na jedno posiedzenie i rozgladac sie za nastepna.\nReszta smacznie, lecz bez szalenstwa. Potrawy z ziemniaka takie i owakie, nalesniki na slodko, kluski, garsc zup (glownie pomidorowa, barszcz czerwony, gesty zur), mozna smacznie zjesc, ale bez sliny po kolana.\nCzarna lista - pieczarki i krupnik. Szczegolnie w drugim przypadku prawo powinno karac za karmienie dzieci tym gownem. Krupnik zabija komorki mozgowe, odwapnia kosci, podnosi cholesterol, powoduje raka, niszczy serce i wysysa dusze, czyniac z ludzi puste skorupy. Hitler jadl krupnik. Nie dawajcie go swoim dzieciom.\n#12 2011-12-06 23:19:33\nAch, pieczarki! Przysmak mój przenajmilszy na bazarku kupowany . Na niczym mi tak jajecznica nie smakuje, jak na pieczarkach i to takich lekko już przypalonych . A krupnik jak krupnik, sensacji nie ma, ale jak częstują, to ujdzie.\nJeszcze jedno wspaniałe danie śniadaniowe: owsianka )) . Ale nie jakieś tam dziadostwo z zającem na kolorowej torbie, tylko normalna owsianka z owsianych płatków. Plus dodatki sypane na oko: wiórki kokosowe, kakao, płatki kukurydziane, zmielone orzechy włoskie i rodzynki. No i łyżka miodu. Oj biedne są dzieci, które wierząc w telewizyjne bajki, uwierzyły, że owsianka jest 'be' i unikają jej jak jakiejś kary. Ok, fakt, że nie przepadam za wersją gotowaną (taki kleik), tylko uwielbiam wersję zalewaną gorącym mlekiem. Taką lekko surową, jak owies dla kunia. Ihahaha .\nOstatnio edytowany przez pęknięty klawikord (2011-12-06 23:22:37)\n#13 2011-12-07 00:05:01\nNie rozmawiam z Wami. Mam przez Was ciągle ochotę pobiec do lodówki i zjeść całą zawartość...\n#14 2011-12-07 23:11:09\nNoo, z lodówki, to najlepsza jest śmietana . Uwielbiam słodkie pierogi obficie posypane cukrem pudrem i polane zimniutką śmietaną w ilości większej niż rozsądek nakazuje .\nA skoro już o pierogach w różnych odmianach...\nKurcze, faktycznie jest coś takiego . Z tym, że "u mnie" kluski zagniatane z dodatkiem sera to 'leniwe kluski'. Ale powiem, że "Twoja" nazwa lepiej oddaje ideę. Słodkich pierogów z serem, leniwymi bym nie nazwał, bo trochę się trzeba napracować przy ich lepieniu - jak to zawsze bywa z prawdziwymi pierogami .\n#15 2011-12-17 18:27:37\nSpaghetti uwielbiam, ale nie cierpię lazanii. Chyba że taką na ryżu zamiast makaronu\nPoza tym wszelkie gotowane warzywa: fasolka szparagowa, brokuły, marchewka, brokuły. Albo genialne połączenie tychże w leczo. Mogę wcinać nonstop\nSmażone pieczarki i w ogóle jajeczniczka z grzybkami mniam, mniam\nNie lubię strasznie wędlin i niczego, czym ludzie nimi kaleczą: strogonow, grochówka, bigos. Zawsze te wersje mam bezmięsne, jeżeli tylko się da. A mięso w ogóle, to tylko to chudsze i smażone/ pieczone. Ryby z sokiem z cytryny - mniam!\nZaraz będę piec szarlotkę Ale z ciast, to najbardziej lubię murzynka z makiem i owocami.\n#16 2011-12-27 01:09:04\nKuchnia włoska rządzi Spaghetti, pasta aglio, olio, peperoncino, pasta con sugo semplice (kluchy ze zwykłym sosem), lasagne, arancini----- mmmmniam (za ewentualne błędy w pisowni przepraszam) Uwielbiam też ryż pod każdą postacią, w tym ryż z warzyami i ryż w gołąbkach mojej babci :), bigos teściowej i taty, pierogi ruskie, z kaszą i z kapustą. Uwielbiam też krokiety i... kebaba w cieście i sernik babci uwielbiam , zupe węgierską, placki ziemniaczane, leczo:) Pikantne potrawy rządzą. No i podobnie jak Madziuś uwielbiam rybki, ale te jadam głównie gdy jestem u mamy we Włoszech- tam ich pełno i są świeżuteńkie:)\nOstatnio edytowany przez aleksandra17-88 (2011-12-27 01:38:20)\n#17 2011-12-27 11:06:49\nO dobry kebab w Polsce trudno...\n#18 2011-12-27 13:04:03\nW Przemyślu są pyszne kebaby:) zwłaszcza w jednym miejscu\n#19 2012-04-20 10:08:30\nData rejestracji: 2012-04-19\nWszystko z makaronem w środku\n#20 2012-04-20 13:58:51\nSię pochwalę - ostatnio pierwszy raz rolowałam sushi, dzisiaj mam nadzieję dostać zamówione składniki i w weekend zrobić ich sporą ilość )\n#21 2013-12-18 22:34:24\nDziś na obiad były pierogi ze szpinakiem - po raz pierwszy.\nU nas najczęściej gotuje się pierogi z serem (też bardzo lubię), na Wigilię z kapustą i grzybami, czasem (rzadziej) z soczewicą, z jagodami albo z wronimi uszami.\n#22 2013-12-19 11:00:33\nLubię gotować i potrafię gotować. Często tez eksperymentuje z jedzeniem ale gdybym musiał wybierać, to kuchnia tajska, indyjska albo włoska, bo uważam je za najlepsze na świecie.\nOstatnio edytowany przez Bartosz78 (2013-12-19 11:00:53)\n#23 2013-12-19 14:35:04\n(...)albo z wronimi uszami.\nA co to za paskudztwo?\n#24 2013-12-20 13:35:40\nSpokojnie, nie chodzi o prawdziwe wronie uszy. To taki gatunek grzyba, z tym że nazwa "wronie uszy" to nazwa potoczna i chyba regionalna, tak właściwie to ten grzyb nazywa się lejkowiec dęty.\n#25 2013-12-20 18:17:27\nJa tam słyszałem tylko o babich uszach, ale to chyba co innego. Też mam na myśli grzyby, żeby nie było .\nU nas najczęściej gotuje się pierogi z serem\nAle takie na słodko, a nie żadne ruskie czy coś? Bo coś tam słyszałem, że "u nas w lubelskim", to jakieś inne pierogi się jada niż wszędzie. U mnie robi się albo ruskie (na ostro, w środku ziemniaki, ser, cebulka i pieprz) albo "słodkie" (ser, cukier, kasza manna i chyba trochę bułki jako wypełniacz żeby nadzienie nie było za rzadkie).


Jak chronić twarz przed słońcem | Blog o perfumach E-Glamour.pl\nAngelika | 25.6.2019 | bezpieczne opalanie, kosmetyki do opalania, opalanie, opalanie twarzy, pielęgnacja twarzy\nBalsamy do opalania, mleczka i olejki do ciała, którym poświęciliśmy jeden z artykułów na naszym blogu być może należą do niezbędnego wyposażenia letniej kosmetyczki każdego z nas. Jednak z ręką na sercu, czy dbacie o ochronę twarzy przed słońcem? Przecież skóra twarzy, szyi i dekoltu jest narażona na promienie słoneczne częściej niż reszta ciała. Wiele osób nadal zaniedbuje jej ochronę. Dzisiaj pomożemy Wam dowiedzieć się, jak skutecznie chronić swoją twarz nie tylko latem.\nDlaczego chronić twarz przed promieniami słonecznymi?\nSkóra twarzy, szyi i dekoltu jest cieńsza i bardziej wrażliwa niż reszta ciała. Co gorsza, twarz jest niemal nieustannie odkryta i musi ciągle stawić czoła wszystkim zewnętrznym agresorom, takim jak zanieczyszczenie powietrza, zimno, czy silne wiatry, a przede wszystkim promienie słoneczne. A co powiecie na to, żebyśmy ułatwili jej tę wieczną bitwę i zaczęli regularnie używać czynnika ochronnego? Będziemy nagradzani zdrowym i młodzieńczym wyglądem przez wiele lat.\nW artykule “Wszystko co potrzebujecie wiedzieć o kosmrtykach do opalania” dowiedzieliście się o dwóch rodzajach promieniowania UV i ich negatywnych skutkach dla naszej skóry. Co zatem zagraża Waszej skórze twarzy, jeśli nie używacie regularnie kremu z filtrem? Szybko traci ona młodzieńczą elastyczność, pojawiają się przedwczesne zmarszczki, plamy pigmentacyjne i ryzyko raka skóry. Rozwiązanie jest takie proste!\nJak wybrać odpowiednie kosmetyki przeciwsłoneczne do twarzy?\nNie martw się, epoka kosmetyków tłustych, lepkich i zatykających pory jest już przeszłością. Nowoczesne produkty do opalania, żele i emulsje oferują ulepszoną technologię, która sprawia, że są przyjemne. Co jest ważne przy wyborze? Ten, który wybierzesz, w szczególności powinien chronić przed promieniowaniem UVA i UVB i mieć współczynnik ochrony SPF co najmniej 30 i wyższy, zgodnie z zaleceniami ekspertów. Wybierz teksturę na podstawie rodzaju skóry i własnych preferencji. Co więcej, obecne produkty do opalania oferują również inne korzyści oprócz ochrony. W ofercie uznanych marek Piz Buin i Eucerin znajdziesz na przykład matujące i tonizujące składniki z wysokim faktorem.\nKosmetyki do opalania do twarzy\nA co z tymi niechcianymi przebarwieniami?\nTwarz jest prawdopodobnie jednym z najbardziej podatnych miejsc na pojawienie się ciemniejszych przebarwień o różnych rozmiarach, znanych jako plamy pigmentacyjne. Jest to spowodowane zwiększoną produkcją melaniny, a najczęstszą przyczyną jest nadmierne opalanie bez produktu ochronnego, naturalne starzenie się skóry i zmiany hormonalne na przykład podczas ciąży.\nWalka z plamami pigmentacyjnymi to bieg długodystansowy i oczywiście zapobieganie jest najskuteczniejszym rozwiązaniem. Wysoki współczynnik ochronny może skutecznie zapobiegać powstawaniu ciemnych plam i pomaga uzyskać idealnie jednolitą cerę.\nPodstawowe zasady dbania o cerę latem\nUnikaj opalania w czasie najbardziej intensywnego promieniowania, między 11:00 a 15:00.\nStaraj się, aby Twoja skóra była jak najbardziej chroniona kapeluszem, czapką i okularami przeciwsłonecznymi.\nWybierz skuteczny markowy produkt w zależności od rodzaju skóry.\nDołącz krem do opalania na twarz w codziennym rytuale pielęgnacji skóry i nie zapominaj o nim nawet kiedy niebo jest zachmurzone.\nNie zapomnij o szyi i dekolcie i zapewnij im taką samą ochronę jak twarzy.\nW czasie opalania powtarzaj stosowanie kremu z filtrem co 2 godziny


ularnie odwiedzany. Częste kontrole umożliwiają odpowiednio wczesne wykrycie wszelkich nieprawidłowości i podjęcie odpowiedniego leczenia. W ten sposób można znacznie ograniczyć wielkość ubytków oraz zakładanych w późnie\nZdrowy uśmiech jest z pewnością ogromnym atutem. Mocne zęby wyglądają dobrze wizualnie. Z tego powodu dentysta powinien być przez każdego regularnie odwiedzany. Częste kontrole umożliwiają odpowiednio wczesne wykrycie wszelkich nieprawidłowości i podjęcie odpowiedniego leczenia. W ten sposób można znacznie ograniczyć wielkość ubytków oraz zakładanych w późnie\nCzy w 2020 będziesz mógł zatrudnić adwokata?Białka serwetkowe i inne suplementyJak znaleźć dobrego prawnika - nowości w 2020 buy us auto parts? No? Kilka faktów jak uczyć się hiszpańskiegoDobre kosmetyki na trądzikSauny wkraczają do PolskiKrzesłaWentylacja tak samo ważna jak ogrzewanie?Badania serca - po co i dla kogo?Kilka słów o myjniachCzy przejść szkolenie z bhp to obowiązek?Zniewalające zapachy olejków orientalnychBól zęba? Idź do dentysty!Znaleźć dobrego prawnika? Nie?The most popular city in Poland for foreign touristsHiszpania dla turystyProfesjonaliści od wentylacjiO dealerach nowych autDo domu, do biura, dla przemysłu - o klimatyzacjiJak w 2020 skuteczniej zainstalować panele słoneczne?Mobilna reklama - o marketingu w terenieZimowo - kilka ciekawostek o ogrzewaniu Gdzie do dentysty w Zabrzu?Printing is a simple matter Kancelarie prawnicze od wszystkiego. Czy warto?Ciekawe fakty na temat drewnaDla przemysłu - o chłodnictwieCiekawe fakty na temat drewnaCo musisz wiedzieć o operacjach plastycznych?


Remonty bliźniaczych statków w MSR Gryfii - Gospodarka morska.\nWiadomości Remonty bliźniaczych statków w MSR Gryfii\nIholm II i Drejo II to statki towarowe bez własnego napędu do przewozu ładunków masowych pływające w zestawach pchanych z holownikiem w barwach Dong Energy. Na pierwszym z wymienionych statków, wykonano już większość prac remontowych. Jednostka Iholm II wymagała m.in. wymiany 50 ton konstrukcji stalowej statku i wykonania prac konserwacyjno-malarskich w pełnym zakresie na kadłubie, pokładach, pokrywach i w ładowniach, a także prac remontowych i obsługowych na systemach elektrycznych i rurarskich, maszynach i urządzeniach zamontowanych na statku. Drejo II to jednostka jest nieco większa od Iholm II. Podczas pobytu w MSR Gryfii statek przejdzie remont w podobnym zakresie jak Iholm II, w tym wymianę 60 ton konstrukcji stalowej statku.


Choroba Leśniowskiego- Crohna. Pilne - Rodzice.pl\nPozwólcie mi tu powisieć chwilę, może ktoś mi pomoże.\nCzy ktoś zna jakiegoś lekarza (poproszę o namiary) który zająłby się moją znajomą, u której wczoraj zdiagnozowali tą chorobę. Lekarze z jej miasta umywają ręce, kazali na własną rękę szukać, no i nie wiemy gdzie i do kogo uderzyć po pomoc.\nMoże ktoś słyszał o tej chorobie i zna jakiegoś lekarza?\n10 odpowiedzi na pytanie: Choroba Leśniowskiego- Crohna. Pilne\nZamieszczone przez Eiffla:Pozwólcie mi tu powisieć chwilę, może ktoś mi pomoże.\nchoroba generalnie jest mało znana wsród lekarzy innych specjalizacji niż gastroenterologia a i u tych środnio bywa, w małych miastach – tragedia\ntutaj jest spis ośrodków referencyjnych, w nich leczy się cd i cu zgodnie z programami\nmoj dobry kumpel choruje. leczy sie w warszawie. sprobuje go zlapac i popytac o szczegoly.\nBardzo dziękuję dziewczyny za odzew :Przytulam:\nJa chorowałam na tę chorobę. Dostałam lek Asamax500 i przyjmowałam jakis czas. Potem lekarz kazał zrobic badanie z krwi i ponowną kolonoskopie . Okazało sie ze jest ok.\nPolskie Towarzystwo Wspierania Osób z Nieswoistymi Zapaleniami Jelita “J-elita ” .\nJeżeli jeszcze szukasz to na tej stronie są kontakty i możliwość wyszukania lekarza.\nJakby conto pisz na priv. Mogę popytać osobę która zna sie na temacie.\nZgadzam się co do tego, że choroba leśniowskiego-crohna dotyczy niewielkiej garstki społeczeństwa. Ci “wybrani” mają naprawdę ciężko na co dzień i nie ma się im co dziwić, że często odechciewa się im żyć. Najgorzej jest w małych miejscowościach, gdzie trudno znaleźć lekarza, który będzie w stanie prowadzić skuteczne leczenie. Sytuacja w większych miastach jest wyraźnie lepsza, ponieważ to wokół nich skupiają się najlepsi specjaliści z danej dziedziny.\nZgadzam się co do tego, że choroba leśniowskiego-crohna dotyczy niewielkiej garstki społeczeństwa. Ci “wybrani” mają naprawdę ciężko na co dzień i nie ma się im co dziwić, że często odechciewa się im żyć. Najgorzej jest w małych miejscowościach, gdzie trudno znaleźć lekarza, który będzie w stanie prowadzić skuteczne leczenie. Sytuacja w większych miastach jest wyraźnie lepsza, ponieważ to wokół nich skupiają się najlepsi specjaliści z danej dziedziny. Więcej na temat, czym jest choroba leśniowskiego-crohna tutaj: .\nZnasz odpowiedź na pytanie: Choroba Leśniowskiego- Crohna. Pilne?


250. wydanie miesięcznika "Mój Pies" - baw się z nami - Psy.pl\n250. wydanie miesięcznika „Mój Pies” – baw się z nami\nDo wygrania m.in. weekend w spa dla dwóch osób z psem, namiot dla psa, komplet: obroża i smycz dla małych ras.\nOpublikowano: 24 czerwca 2012\nSzczegóły konkursu na s. 54 lipcowego numeru miesięcznika "Mój Pies". Konkurs trwa od 1 do 17 lipca. Powodzenia 🙂\nPsi katering naprawdę się opłaca!\nRobot sprzątający Kiano Elegance Robot...\nDlaczego niektóre psy jedzą papier toa...\nChcesz wyjechać z psem w góry? O tym m...\nKarma light. Jak wybrać karmę dla psa ...


Kraina Wędrujących Wysp: Patologie nad polskimi wodami\nPatologie nad polskimi wodami\nChciałoby się iść wzdłuż wiślanych brzegów tak po swojsku, na bosaka. Gdy upał wzmaga, i nasze ciało pragnie ochłody wykąpać się w rzece, a potem położyć się na miałkim piasku i odpocząć. Kiedy kajakujesz, lub płyniesz na kanu, czasami trzeba zejść z łódki i pociągnąć za sobą naszą łajbę. Bo mielizna szeroka, albo jest za płytko. Wówczas chce się zdjąć wszystko co ciąży, i pójść brodząc w wodzie. Stopy wtedy odpoczywają.\nNa wiślanej mieliźnie-rezerwat przyrody......\nNad wieloma polskimi jeziorami i rzekami jest to niemożliwe. Zanim nacieszysz się chłodem wody na twojej skórze, pod piaskiem, na żwirze, wśród drobnych kamyczków kąsa Cię rozbite szkło! Drobinki szkieł, szpikulce szyjek oraz większe cięte z ostrzem jak brzytwa szkła po rozbitych butelkach. To są artefakty po imprezowiczach, którzy na koniec swoich ''zabaw'', pozostawiają istny syf.\nNie trzeba daleko szukać. W miejscu ognisk odnaleźć można dosłownie wszystko. Opakowania po żarciu-chipsach, kiełbaskach na grilla i po wszelakich słodyczach. Są też plastiki po napojach, butelki po wódzie i browcach a także puszki po konserwach. Najczęściej nadpalone w ogniskach. A jak ma się to nieszczęście wdepnąć w zużyte kondomy i w zalegające gówna. Z doświadczenia wiem, że najgorszymi brudasami nad brzegami Wisły są wędkarze. Ci oprócz tzw. żeglarzy potrafią zostawić stosy potłuczonych butelek po alkoholach, góry folii, co niby chronić miały ich przed deszczem, i wiaderka z robakami jako przynęta. Po żeglarzach mamy stosy kapsli, folii i plastikowych zakrętek na mleko.\nJest to tym bardziej bulwersujące, że prawie wszyscy przyjeżdżają nad rzeki wypasionymi autami. Skoro już przywożą ze sobą tyle bagażu, mogliby chociaż zabrać do bagażnika, to, co zostało. Ciężkie to już nie jest, więc wracając do domów, bez problemu można wyrzucić ten syf do kontenera, lub śmietnika w mieście. Widać, tłukom się nawet nie chce o tym pomyśleć!\nNad brzegiem Bzury...\nOstatnio biwakowałem sobie na piaszczystej mieliźnie. Nieopodal więc mogłem obserwować zachowania wielu moczących kije w wiślanej wodzie. Długo nie wytrzymałem. Najsampierw widać naprawdę markowe auta, które stoją tuż nad brzegiem Wisły, tudzież w zaroślach nawłoci i pod wierzbami. Wielu, gdyby tylko mogło, wjechałoby w środek rzeki!!! Za taki jeden wypasiony złom, przeważnie terenówkę, mógłbym zakupić fajną kawalerkę z całym wyposażeniem. Podaję to, jako przykład...\nNastępnie słychać decybele śmiechu, warkoczących silników i zadymianie z rozpalanych grillów. Antropopresja na całego.Po prostu czysty obłęd, zważając na fakt, że panuje upał. Smród dymu dławi gardło. Do wieczora przybywa ognisk na których pali się prawie wszystkim. Oczywiście nie omieszkano mi wypomnieć mój skromny dobytek. Miałem rozłożoną płachtę, śpiwór z karimatą, oraz plecak ułożony pod głowę. Nie mogli pojąć, że korzystam z rzeki, nie łowiąc, nie rozpalając ogniska i nie łojąc browca. Cóż, jakie społeczeństwo, taki kraj. Przykro mi się zrobiło, tym bardziej, że były to osoby w różnym wieku. [przechodzili obok mojego obozu, szukając lepszych miejsc na wędkowanie].\nEdukacja ekologiczna ludzi korzystających z walorów rzek i jezior równa jest zeru. Wręcz sięga epoki kamienia łupanego-nie obrażając ludzi pierwotnych. Oni przynajmniej wiedzieli jak przeżyć, nie lżąc Matce Ziemi.\nTen mały ułamek zaobserwowanych przeze mnie poczynań współczesnych potworów sprawia, że patrzę krytycznym wzrokiem na ich tępotę. Całościowo, nie fragmentarycznie, inaczej się nie da; to bez sensu. Jakże inaczej nazwać, to, co widziałem? Kretynizmem, ogłupieniem, zidioceniem? I pomyśleć, że złowione ryby, jakaś część z nich, te ryby konsumuje... Śmiecąc wszystkim, co przywiozą na nadrzeczne brzegi i plaże, rzeka, która daje, staje się żywą kloaką.\nŁartyzm nocny ;-]\nWędruję na przywiślu w butach. Od wielu lat. Romantyczny widok piechura z plecakiem, co kontempluje otaczające widoki, to jakby dziś utopia. Strach zdjąć obuwie, nie narażając stopy na rozharatanie wędkarską kotwiczką, ostrzem drutu kolczastego, albo co najwyżej obrzeżem aluminiowej puszki pod jakąś roślinką... Podejmuję ryzyko raz na jakiś czas, kiedy widzę poczciwe krasule, wówczas idę boso, mijając krowie placki. Trudno się oprzeć. Wracam wtenczas do czasów dzieciństwa. I marzę.\nNapisano już wiele o brudasach, którzy zamieniają polskie akweny w syf z malarią. To nie tylko pseudo wędkarze, oraz przybywający jak sklonowane atrapy żeglarskie nieuki, którzy o przyrodzie wiedzą tyle, co kot napłakał. Wśród nich są inne męty, w garniturkach, tzw. przedsiębiorcy, biznesmeni od siedmiu boleści. Szczególnie teraz,, co zajmują się developerką, i budowlanką jednorodzinną. Wywożone gruzy na nadwiślańskie starorzecza, czy zasypywane odnogi, to nie rzadkość. Nawet wprost do rzeki.\nGdyby to ode mnie zależało, nie litowałbym się nad takim typami. Przy złapaniu na gorącym uczynku konfiskowałbym cały majątek na rzecz Skarbu Państwa. Cały! Mądry Polak, to taki, którego trzyma się mocno za mordę. I za kieszeń rzecz jasna również! Bo z wolności, to korzystać umiemy, ale na opak, byleby się ordynarnie nachapać. Dla takiego ''dobro wspólne'', to pustosłowie..Mniemam, i to całkiem na serio-to jedyne skuteczne sposoby, by cośkolwiek jeszcze uratować w naszym kraju od przyrodniczego zniszczenia.\nPiękno Wisły Środkowej.\nPewnie jestem radykałem. Ale uważam, że na głupotę i chciwość jest jedna kara. Gilotyna... Takich przykładów można wyliczać bez liku. Wycinanie Puszczy Białowieskiej, rżnięcie starodrzewów bukowych i jodłowych na Pogórzu Przemyskim, industrializacja polskich lasów, poprzez budowę setek dróg wgłąb leśnych ostępów-włącznie z ich asfaltowaniem... I oczywiście plany regulacji Wisły.\nJakiś czas temu mój znajomy zarzucił mi, że ''sączy się ze mnie żółć...' Mocno mnie tym poruszył. Myślałem o tym długo. Nawet z lękiem. Ale w końcu doszedłem do przekonania, że milcząc, lub przechodząc obok tego całościowego problemu, jakim jest dewastacja ojczystej przyrody-ktoś przyzwoity nie może zamilknąć. Zakneblować sobie ust, żeby sumienie zagłuszyć. Takie postępowanie uważam za łatwiznę w życiu. Tysiące tak postępuje. Wiem. Dlatego piszę na blogu, może dla jednej osoby-nie ważne. Nie umiem być obojętny.\nNa państwo polskie liczyć już od lat nie można. Warszawka, i tamtejsze polityczne''elyty'' to w sumie odpad, który należałoby utylizować. Samorządy też nie są lepsze, zadajcie sobie odrobinkę trudu, i podpatrzcie ile gmin ma aktualny stan ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO... Teraz mamy w Polsce totalny burdel urbanistyczny. Byle fajfus z kasą zbuduje cokolwiek zechce w Parku Krajobrazowym, zniszczy nadrzeczny brzeg, prywatyzując dla siebie, co mu wygodne. O ''zamku'' w Puszczy nie pomnę. Ścieki wypuszczane z rur nowobogackich rezydencji, czy zabudowane brzegi jezior, do których żaden kajakarz, nie jest w stanie dojść. Chyba dalej nie muszę kontynuować? Idą wybory samorządowe- i nie widzę nadziei na lepsze jutro. Kolesie kolesi, jak zawsze...\nWiślana odnoga. Skrawek dzikości.\nAle wbrew takiej opini, chciałbym Wam napisać, że kocham życie!!! Nawet najgorszy smród ludzkiego tałatajstwa, nie sprawi, że przestanę zachwycać się pięknem płynącej rzeki, i szumem starego lasu. Nie posiadam już nic, naprawdę NIC, a czasem widzę, że mam więcej niż Ci, którym od nadmiaru kasy i władzy pomerdało się we łbach.\nAutor: Sławko z Gaju o 17:10\nGreenway 15 września 2018 06:55\nZaprawdę mądrze prawisz, albowiem największym naszym bogactwem jest przyroda. To jest tak oczywiste, ale jednocześnie trudne do zrozumienia dla ludzi. Dopiero jak ją utracimy to zrozumieją, ale wtedy będzie za późno.\nSławko z Gaju 30 września 2018 14:49\nGreenway-dziekuję za tę myśl. Sądzę, że jest ona dość powszechna, co nie zmienia faktu, że idziemy na same dno ;-[\ntkloszewski 15 września 2018 21:59\nJebać śmieciarzy prądem. Tak mnie wychowano. Ja bym przeprowadzał publiczne batozenie. Na nic te lepszego te sykinsyny nie zasługują. Bardzo dobry wpis oddający mentalność polskiego luda.\nSławko z Gaju 30 września 2018 14:51\nWcale Ci się nie dziwię. Polski lud, z resztą świata to totalni głupcy. Za grosz rozumu.\nDarek 15 września 2018 22:30\nSławko z Gaju 30 września 2018 14:53\nkotek 2 października 2018 13:46\nDobry wpis Sławku. Czepiał bym się tylko tego, że znów masz jakieś ale do bogatych, właścicieli wypasionych aut, prezesów itd. Rozumiem, że się ich nie lubi bo każdy chciał by być zdrowy, piękny i bogaty a musi się godzić z tym, że nie jest :). Świadomość ekologiczna nie zależy od tego czy ktoś jest biedny czy bogaty, tak samo mądrość. Znam bogatych debili i biednych debili co wywożą śmieci do lasu, wyrzucają śmieci z okna samochodu itd. Moim zdaniem to bezmyślni, tępi egoiści, którzy widzą tylko siebie i nic dookoła. Duże kary i tzw. donosiciele byliby tu najlepszym rozwiązaniem ale jak tu kablować sąsiada, że jest burakiem, kolegę z pracy itd.\nMoim zdaniem ekologia powinna być podniesiona dziś niemal na poziom religii bo za chwilę Matkę Ziemię zamordujemy.\nA swoją drogą znasz jakiś płockich zielonych na których warto zagłosować w wyborach samorządowych? Może ten młody Mieszkowicz? Startuje chyba z moich Podolszyc. A kandydaci do parlamentu? Znasz takich? Bo jak inaczej walczyć o przyrodę? Dbać o to co wokół mnie ... tak ale czy to wystarczy?\nSławko z Gaju 5 października 2018 13:11\nCzołem Kotku. Jak zawsze szpileczka od imcia. Ja piękny, zdrowy i bogaty raczej nie będę. I z tym już dawno się pogodziłem. Z tego powodu żółć i zawiść mnie nie zalewa i nie chcę pielęgnować ich w sobie.\nProblem leży zupełnie gdzie indziej. W głowach, które bez względu na wykształcenie, społeczny status, lub kulturę osobistą cofają się w rozwoju. Już ludzie pierwotni, ze swoją brutalnością posiadali instynkt szacunku dla otoczenia, które ich otaczało. Spójrz na to, co wyprawiają Ci, którzy mienią się współczesnymi. Mają wiedzę dostępną praktycznie za darmo, a zachowują się jak ciemniaki z rynsztoku...\nJa nie mam pretensji o to, że ktoś jest bogaty i piękny. Zupełnie mi to wisi. Jakoś mnie to nigdy-powtarzam nigdy nie zachwycało, nie podziwiam, bo ktoś dorobił się tego, albo tamtego. Natomiast od lat obserwuję, że ci ludzie, wykorzystują swoje znajomości, luki prawne i władzę, do tego, aby zawłaszczać otaczający krajobraz dla siebie! Jak mam się nie denerwować, kiedy przemierzając setki kilometrów do jakiegoś wymarzonego jeziora, lub rzeki, nie mogę na miejscu dostać się nad ich brzegi? Człowiek chce popływać na kajaku, a tam linia brzegowa zabudowana do samego akwenu, ogrodzona drutem, lub siatką i nijak nie możesz przejść z kajakiem. D\nTo robią ludzie, którzy myśląc, że mają kasę wszystko im się należy.\nTak jest z urbanizacją terenów leśnych, w środku tego lasu, gdzie widzisz koszmarki urbanistyczne, nie mające nic wspólnego z lokalną architekturą. Może o tym pomyśl. Ktoś na to pozwolił. Ktoś wydał zgodę, ktoś za to wziął pieniądze. Niebawem odrolnimy cały kraj pod budownictwo nad jeziorami, gdzie nieszczelne szamba spływają do wód, bo taniej bogatym.\nTo prawda, świadomość ekologiczna nie wyznacza czy burakiem jest makler giełdowy, czy ochroniarz w supermarkecie. Ale w naszym kraju funkcjonuje setki centrów edukacji ekologicznej i nic z tego nie wynika. .\nZ kablowaniem to wybór Twój i mój. Sam musisz dokonać wyboru. Jeśli o mnie chodzi, wolę anonim, bo mniej naraża Cię na perfidię i zemstę chamów.\nGłosuj na Patryka Mieszkowicza z Zielonych. Nikogo innego nie widzę dookoła nas sensownego.


Biżuteria od N.Su-Fi: marca 2011\nBransoletka "Snake Skin"\nBransoletka została zrobiona z koralików szklanych Preciosa w dwóch różnych kształtach(okrągły i trójkątny), co tworzy bardzo ciekawą strukturę. Zapięcie antyalergiczne w kolorze "stare złoto".\nAutor: N.Su-Fi o niedziela, marca 27, 2011 Brak komentarzy:\nKomplet składa się z naszyjnika oraz bransoletki. Materiały: koraliki szklane Preciosa (dawniej Jablonex)\nAutor: N.Su-Fi o poniedziałek, marca 21, 2011 1 komentarz:\nBransoletka "Śnieżna pantera"\nBransoletka została zrobiona z japońskich koralików Miyuki Delica. Technika: mozaika.\nAutor: N.Su-Fi o środa, marca 09, 2011 Brak komentarzy: