Wywiad z Grzegorzem Kalinowskim, autorem cyklu Śmierć frajerom | Niestatystyczny.pl\nZapraszamy do lektury wywiadu z Grzegorzem Kalinowskim, autorem cyklu “Śmierć frajerom” którego akcja dzieje się w kryminalnym półświatku lat 20. XX wieku\nCo było Pana główną inspiracją do napisania cyklu „Śmierć frajerom”?\nInspiracji na pewno było wiele. Przede wszystkim uważałem, że nie udało się Warszawie wykreować żadnej serii, która opisywałaby miasto w pierwszej połowie XX wieku i bohatera, który spełniałby rolę cicerone. Porwałem się na coś takiego, zachęcony sukcesami panów Krajewskiego i Wrońskiego. Paradoksalnie rzecz biorąc, jest sporo polskich miast, które mają potencjał do wykreowania serii i bohatera. Najpierw stał się nim Wrocław (w serii o Eberhardzie Mocku Marka Krajewskiego), który przed wojną polskim miastem nie był, później Lwów (w serii o Edwardzie Popielskim), który po wojnie nie był już polskim miastem, no i Lublin (w serii o Zygmuncie Maciejewskim Marcina Wrońskiego), który jest miastem znanym, ale na pewno nienależącym do tych, które szczególnie pobudzają wyobraźnię publiczności, takich jak Poznań, Kraków, Łódź czy Warszawa. Tymczasem z tych ostatnich nie udało się wykreować literackiego bohatera na podobną skalę. Pomyślałem sobie, czemu by nie spróbować. Zwłaszcza że miałem dużą wiedzę na temat Warszawy i wiedziałem, że to jest miasto wciąż nieopowiedziane. Wszyscy je znają, niektórzy lubią, niektórzy nienawidzą, ale jako tło od czasów Prusa czy Tyrmanda nie występowało dość intensywnie.\nRozumiem, Panie Grzegorzu, ale jednak w trzecim tomie przeniósł Pan akcję do Stanów Zjednoczonych…\nMówi się, że czasami autor prowadzi bohatera, a czasami bohater prowadzi autora. Chciałem, żeby życie bohatera było jak najbardziej urozmaicone, zawsze z Warszawą w tle, ale niekoniecznie przez cały czas. On prowadzi życie awanturnicze i bardzo chciałem go zmierzyć ze środowiskiem wielkich przestępców. Skoro w swoich książkach kreuję kogoś, kto jest gangsterem, kto jest kasiarzem, kto jest zawodowym złodziejem, to warto go skonfrontować z najlepszymi. Wiadomo, że jeżeli bohaterem byłby śpiewak operowy, to niechybnie musiałby wylądować w La Scali. Jeżeli byłby maklerem, to musiałby się zmierzyć z przeciwnikami na giełdzie w Nowym Jorku czy w Londynie. Jeżeli byłby sportowcem, to na igrzyskach olimpijskich. A tutaj mamy gangstera, więc siłą rzeczy tym rynkiem, na którym trzeba było się pokazać, były Stany Zjednoczone. W pierwszej części serii „Śmierć frajerom” padło takie przekleństwo Szpicbródki: „Pamiętaj, Ameryka to kraj wielkich możliwości”. No i stało się.\n[śmiech] Czyli to bohater wybrał USA, nie Pan.\nBohater, sytuacja. Ja tak od początku zakładałem, że on powinien mieć jakiś epizod amerykański. W końcu inspirowały mnie „Zakazane Imperium” oraz „Al Capobe i inni” (serial emitowany w Polsce w pierwszej połowie lat 70.) oraz „Nietykalni”. Heniek powinien szybko zarobić pieniądze, zobaczyć tamten świat, i tak się to wszystko skleciło. Mogę powiedzieć, że w kolejnych częściach on zawsze będzie wracał do Warszawy, ale też zawsze będzie nim rzucało po Polsce i świecie.\nTo też taki zabieg, który pokazuje, jaka jest Warszawa i Polska są na tle świata. Heniek jest warszawskim patriotą, kocha to miasto, chce tu mieszać, ale zdaje sobie sprawę z jego słabości. On wie, że ta „kobieta”, którą kocha, nie jest idealna. To jest miłość bezwarunkowa, ale widzi jej wady. W pewnym momencie myśli o Warszawie: „Paryż? Paryżew, a nie Paryż!”. On zobaczył Paryż, Berlin, Nowy Jork, Chicago, widział wielki świat. Nie jest człowiekiem zamkniętym w czterech ścianach. Nie jest „Tatą Tasiemką”, któremu wydaje się, że Kercelak jest centrum kosmosu.\nCzyli, jeśli dobrze rozumiem, ten wyskok do USA w trzecim tomie również ma pokazywać Warszawę, tylko z innej perspektywy?\nBardzo ciekawy zabieg!\nZmieniając temat, widzę, że w serii „Śmierć frajerom” niezwykle skrupulatnie opisuje Pan Polskę dwudziestolecia międzywojennego. Wiedza przeciętnego Polaka na temat tego okresu często bardziej przypomina zbiór mitów i legend niż faktów…\nJeśli można powiedzieć prosto, wulgarnie i bezpośrednio: schody, pióra w dupie i kabaret. Eugeniusz Bodo prowadzi na spacer w Alej Ujazdowskie swojego doga, Dodek zajeżdża limuzyną na konkurs piękności samochodów, a Ordonka mierzy nowe futro. Oficerowie świecą „szklankami” (czyli oficerkami, bo przed wojną tak nazywano ten typ obuwia), mają szykowne czapki, piękne kobiety i to jest to dwudziestolecie, które część z nas kocha, odrzucając całkowicie komunistyczną propagandę czy przedwojenną publicystykę, pokazującą te gorsze fragmenty życia. To dzięki PRL rzeczywisty obraz został odrzucony i narosły mity. Była komuna, komuna była zła, bezbarwna i te aspiracje w komunie były inne, a dwudziestolecie to był świat, do którego się aspirowało, wszyscy potem za nim tęsknili. Każdemu się wydawało, że gdyby nie wojna, to na pewno on byłby w tym lepszym świecie. Tak rodziła się legenda, że „przed wojną było wspaniale”. Ja to zjawisko teraz mogę porównać do analogicznego, ale późniejszego. Przed wojną nie żyłem, ale żyłem za Gierka. I te czasy Gierka, komuny doskonale pamiętam. I chce mi się śmiać, jak słyszę starszych ludzi, dla których ten okres to były czasy młodości, czasy pewnych przyzwyczajeń, być może miłości, największych sukcesów życiowych, mówią: „Za Gierka to był raj”. Guzik, a nie raj!\nJeśli chodzi o Pana szczere przedstawienie dwudziestolecia międzywojennego, to mam takie pytanie: czy spotkał się Pan z czytelnikami niezadowolonymi, którym nie spodobało się to, jak przedstawił Pan Polskę w tym okresie?\nJeszcze się nie spotkałem, ale podejrzewam, że nie wszystkich taka wizja nęci. Film „Bodo” bliższy jest oczekiwaniom dużej części publiczności, ale postanowiłem, że nie będę schlebiać prostszym gustom czy oczekiwaniom, tylko będę pisać, jak było. Oczywiście mój bohater jest właśnie taki, choć nie pochodzi z samego dołu społecznego (będąc synem majstra jest z robotniczej arystokracji), ale aspiruje do jeszcze lepszego świata. Chce przeskoczyć półkę wyżej, później następną, a w końcu w trzeciej części jest członkiem socjety, a nawet literatem. Więc suma summarum wskakuje na samą górę. Ale dzięki temu, skąd pochodzi, gdzie ma przyjaciół, jakie ma kontakty, z jakiego świata wyrósł, udaje się pokazać cały przekrój ówczesnego społeczeństwa. Tak przynajmniej sądzę.\nW pierwszym tomie pokazał Pan także oblicze PPS‑u w sposób… Powiedzmy, że w taki, w jaki nie uczy się o nim w szkołach. Pokazał Pan jego mniej popularną stronę z Tatą Tasiemką, który do partii należał, a po wojnie wykorzystywał swoje kontakty do, delikatnie mówiąc, niezbyt czystej działalności… Jaki ma Pan personalny stosunek do PPS‑u? Jak ocenia Pan ich działania z tamtego okresu?\nMój dziadek był w PPS-ie, dopóki nie zarządzono Kongresu Zjednoczeniowego (do PZPR nigdy nie wstąpił). Większość robotników warszawskich sympatyzowała z PPS-em i oczywiście nie można generalizować, że wszyscy byli tacy jak Tasiemka – on był pewnego rodzaju ekstremum. Natomiast mam jakąś tęsknotę do tego PPS‑u, który naprawdę był partią walczącą o wolność i lepszy byt ludzi. A więc Tasiemka, doktor Łokietek czy późniejsza rejterada części PPS-owców, którzy stanęli za Sanacją, nie może tego zmienić. Warto zaznaczyć, że Tasiemka jest w PPS, ale nie w tym głównym, ale w propiłsudczykowskiej partyjce PPS dawna Frakcja Rewolucyjna.\nCieszy mnie ta odpowiedź, bo mój prapradziadek też był w PPS-ie [śmiech]. A jak ocenia Pan postać Tasiemki, jego ewolucji, to, kim był przed I wojną światową, a kim stał się po niej? Przyznam, że kiedy po raz pierwszy zetknąłem się z jego postacią, jeszcze przed lekturą Pana książki, kiedy wertowałem przedwojennego „Tajnego Detektywa”, to jego postać, co by o niej nie powiedzieć, robiła wrażenie.\nTo jest bohater tragiczny. Ktoś, kto walczy o Polskę, walczy o lepszy byt robotników, a później następuje to, co jeden z publicystów pięknie określił następującymi słowami: „Jak się już ma browninga w ręku, to go później ciężko do kieszeni schować”. Sam znam człowieka, który za czasów komuny działał w opozycji i wierzył w piękne ideały, a za czasu III RP zaczął nadużywać prawa i swojej pozycji. To jest syndrom wiecznego wojownika; kogoś, kto po pewnym czasie nie potrafi się zajmować pracą, tylko jest zawodowym działaczem, zawodowym politykiem czy też zawodowym rewolucjonistą i, będąc w tym ciągu, nachodzą go różne pokusy.\nAkurat Tasiemka był człowiekiem nieskomplikowanym… Powiedzmy sobie szczerze – dość prymitywnym. Był półanalfabetą i nie wyniosła go wielka polityka… ale kto wie, co by było, gdyby historia potoczyła się trochę inaczej. Tasiemka był kandydatem do senatu, tylko się nie dostał. Ale działał też w Radzie Warszawy, więc można powiedzieć, że tak naprawdę nie był to gangster, tylko mafiozo. Działał w świecie kryminalnym i w polityce. Do tego był jeszcze działaczem społecznym, związkowcem. Zresztą podobnie jak doktor Łokietek, który był jeszcze bardziej bezwzględny.\nOni byli przywiązani do pewnej dynamiki działania, uzależnieni od adrenaliny, która zagłusza inne instynkty. Chce się wszystkiego dużo, szybko, mocno, za wszelką cenę…\nTasiemka na koniec, jak przystało na postać tragiczną, został skazany, później odznaczony, później odznaczenia pozbawiony, a w końcu w czasie wojny działał w ruchu oporu – i koło się zamknęło. Zmarł w obozie koncentracyjnym na Majdanku.\nPanie Grzegorzu, wiem, że był Pan korespondentem w czasie wojen w byłej Jugosławii. Czy to, co Pan zobaczył, w jakikolwiek sposób zainspirowało Pana do pisania?\nGdyby mnie to w jakikolwiek sposób zainspirowało do pisania, to pewnie bym zwariował, jak paru moich kolegów, którzy się w temat wciągnęli. Wojna niszczy nie tylko uczestników, ale i obserwatorów.\nDla mnie ten etap był ważną życiową lekcją. Był prawdziwy strach i człowiek wówczas doświadcza czegoś, co ten strach najlepiej materializuje. Widziałem to samo, co teraz pokazuje się w ujęciach ze zniszczonego Aleppo – miasta nowoczesnych bloków mieszkalnych. Na nikim nie robi wrażenia spalona wieść, w której domy były stawiane w ponadczasowej architekturze. Nawet Dubrownik ostrzelany i podpalony nie robił takiego wrażenia jak osiedle bloków mieszkalnych poznaczonych granatami, gdzie na chodnikach widoczne były wyrwy po pociskach, gdzie stały współczesne podziurawione samochody. Wtedy człowiek rozumiał, że tak skutki wojny mogłyby wyglądać u nas.\nRzeczywiście, łatwiej człowiekowi zrozumieć tragizm wojny, kiedy widzi taki obraz, a nie zniszczone zabytki.\nTak, zabytek możemy uznać za nasze dziedzictwo, ale nie za wytwór naszych rąk. A bloki i osiedla są tu i teraz.\nPrzechodząc na trochę lżejszy temat: jakie są Pana ulubione książki?\nTo jest ogromny rozrzut. Swego czasu, w okresie, w którym najintensywniej czytałem, czyli na przełomie liceum i studiów, byłem zafascynowany literaturą amerykańską i iberoamerykańską. Na pewno niektóre z tamtych dzieł nie przetrwały próby czasu. Trochę się boję zajrzeć do Kurta Vonneguta. Chociaż ciekaw jestem, jak by ta konfrontacja wypadała po latach… Ale do Josepha Hellera już wracam, ale nie do „Paragrafu 22”, tylko do książki „Bóg wie”.\nHeller wydaje się autorem jednej książki (czyli „Paragrafu 22”), ale „Bóg wie” jest moim zdaniem o wiele lepsza. Zawsze staram się przy okazji wszystkich namówić do przeczytania innych książek tego autora i nie kończyć przygody z nim na „Paragrafie 22”.\nNa pewno na sposób myślenia o historii wpłynął Umberto Eco. „Imię róży”, które przeczytałem, strach powiedzieć, 30 lat temu! To była taka książka, która mnie zafascynowała. Wspaniała akcja. Nie dość, że facet był przygotowany, jeśli chodzi o detale historyczne i po prostu się czuło, że akcja dzieje się dawno temu, że to jest średniowiecze, to na dodatek jeszcze zafundował nam kilka zagadek, kilka rebusów, bawił się konwencjami. Sam fakt, że dochodzenie prowadził ojciec Wilhelm z Baskerville – Eco w ten sposób od razu puszczał oko do czytelnika i jasne było, że to średniowieczna wersja Sherlocka Holmesa, a ten drugi, młody zakonnik, to musi być doktor Watson. No i potem ojciec Jorge z Burgos, który strzegł dostępu do „Poetyki” Arystotelesa, był nawiązaniem do argentyńskiego poety Jorge Luisa Borgesa. Straszną satysfakcję mi sprawiało rozwiązywanie kolejnych zagadek i odszyfrowywanie tego typu nawiązań.\nKiedy zacząłem pisać, pomyślałem sobie, że fajnie coś takiego sprezentować czytelnikowi. I też zacząłem bawić się nazwiskami. Jeden poziom, taki bardziej zaawansowany, owocował tym, że niektórzy znajomi dzwonili i mówili: „W twojej książce było takie i takie nazwisko. Chyba nieprzypadkowo…”. Zostawiałem dla każdego z czytelników kody, zabawy, w tym dla kibiców piłki nożnej poukrywałem różnego rodzaju szyfry, nazwiska, które były związane z klubami. To była taka dodatkowa zabawa przy pisaniu. Dzisiaj jedna pani napisała do mnie „Akiro Mifune, czy on ma coś wspólnego z Akiro Kurosawą i Toshiro Mifune”. No ma! Także „Imieniu róży” i Umbertowi Eco bardzo dużo zawdzięczam.\nUwielbiam też literaturę czeską. Może dlatego poszedłem w kierunku tworzenia powieści awanturniczej i chcę, by było w nich wesoło. Lubię Czechów. Był taki moment, w którym Hrabala czytałem nałogowo. Także Haška, Škvoreckiego, Otę Pavla – to są tacy pisarze, których zawsze poważałem i szanowałem. Może też dlatego świetnie mi się czyta reportaże Mariusza Szczygła o Czechach. Znakomita lektura uzupełniająca. Jak czeski klasyk pisze także Andrzej Saramonowicz („Chłopcy”), a z kolei „Spiski” Wojciecha Kuczoka czyta się jak iberoamerykańską powieść, którą ktoś przeniósł do Bukowiny Tatrzańskiej.\nPytanie na koniec: co Pan obecnie czyta?\nMoje obecne lektury związane są z moim postanowieniem, by zmierzyć się z legendą swojej młodości. Jak chodziliśmy do liceum, nieprawdopodobnie popularne były trzy nazwiska. To był Stachura, Iredyński i Krzysztoń. Krzysztoń napisał taki polski „Lot nad kukułczym gniazdem”, trzytomową powieść „Obłęd”. I to był obłęd, żeby ją dostać, żeby w bibliotece zapisać się po nią w kolejce – istne szaleństwo. I dzisiaj, jeśli się pyta kogoś młodszego o 10, 15, 20 lat, kto to był Krzysztoń, to najczęściej robi wielkie oczy. Chciałem zobaczyć, co się stało. Czy to fantastyczna, znakomita, ponadczasowa powieść, która niesprawiedliwie przepadła, czy też może to było napisane tylko dla ludzi z moich czasów, aktualne w latach 70. w PRL i nie da rady tego odczytać obecnie.\nJeszcze w latach 80. na pewno Konwicki był dla mnie bardzo ważny. Jak już się załapałem na „Kalendarz i klepsydrę” oraz „Nowy Świat i okolice”, to przy okazji sięgnąłem po „Szumy, zlepy, ciągi” Białoszewskiego – to też było takie warszawskie arcydzieło, które zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Wydawałoby się, że to o niczym, same impresje, ale jednak piękny utwór. Potem, może ze względu na język i niepowtarzalny styl, bardzo szybko polubiłem Masłowską. Mam sentyment do warszawskich książek, do tego co pisze Sylwia Chutnik, do wzruszających miniaturek Michała Cichego. Jako autor powieści sensacyjnych polecam przygody milicjantów z Poznania Ryszarda Ćwirleja. To „07 zgłoś się”, Bareja oraz Tarrantino w jednym. No i siebie czytam (śmiech), właśnie skończyłem nową powieść „Grzechy główne aspiranta Strasburgera” i muszę parę rzeczy jeszcze wygładzić. To kryminał o serii tajemniczy zbrodni, rozgrywa się w Warszawie w roku 1930, a w księgarniach będzie jesienią. Jako czytelnik czekam na nowy, szpiegowsko-przygodowy cykl Vincenta Severskiego oraz książkę Marii Nurowskiej. Pomysł jest iście szatański, a ja mogę tylko zdradzić, że zły i to zły doskonale znany z literatury zagości na naszym podwórku.\nRozmawiał Mikołaj Kołyszko\n20 lecieGangsterzyGrzegorz KalinowskiKryminał


Ievent.pl - Unikalny ulubiony katalog\nZastanawiasz się, w jaki sposób rozważnie inwestować w marketing, aby miało to wymierne korzyści w stosunku liczby klientów i zysków osiąganych przez Twoją firmę? To przedmiot dyskusji posiadaczy sporo przedsiębiorstw, którzy biorą pod spostrzeżenie rozmaite działania marketingowe mające na celu zwiększenie sprzedaży lub świadomości konsumentów, że na lokalnym rynku istnieje zarówno taka firma jak nasza. Wymierne korzyści przynosi marketing wydarzeń, który dociera do potencjalnego klienta w zdecydowanie większym stopniu aniżeli reklama umieszczona na jakimkolwiek nośniku. Uczestnictwo w wydarzeniu zorganizowanym przez daną firmę na stałe wpisuje się w pamięć i pozwala wykreować pozytywną opinię na temat jej działań, co niejako przełoży się na postrzeganie jej oferty produktowej, z której chętniej skorzystamy.\nFirmy zajmujące się takimi działaniami dają spore pole manewru, jeżeli chodzi o wydarzenia promocyjne, jakie możemy zorganizować. Konsument, który spróbuje za darmo naszego produktu lub będzie miał szansa przetestować oferowany sprzęt zdecydowanie szybciej zdecyduje się na zakup. Należałoby zwrócić spostrzeżenie, iż tego typu marketing nie jest przesadnie nachalny, bowiem potencjalni klienci pojawiają się na wydarzeniach z swojej woli. Zachęcają ich do tego przede wszystkim przygotowane atrakcje, występy gwiazd oraz rozmaite pokazy. Gigantyczne znaczenie ma zarówno lojalność konsumenta, który uczestnicząc w takim zdarzeniu daje spore możliwości, że będzie utożsamiał się z promowaną przez nas aktywnie marką.


To jest wersja archiwalna z dnia 08.11.2018, zobacz aktualną wersję tej strony.\nPunkt Informacyjny KRK usytuowany jest w budynku Sądu Okręgowego w Kaliszu przy Alei Wolności 13, budynek B (wejście od strony Wału Bernardyńskiego), poziom 0, pokój nr 45.\ntel. (62) 7657760 fax: 62 / 5944539\nWnioski należy składać w pokoju nr 45.\nponiedziałek- piątek 800 - 1400\nSprzedaż znaków sądowych pon.-piątek 730-1400 pokój nr 49\nZasady udzielania informacji z Krajowego Rejestru Karnego\nInformację z Krajowego Rejestru Karnego można uzyskać:\n•w Biurze Informacyjnym Krajowego Rejestru Karnego w Warszawie\n•w Punktach Informacyjnych Krajowego Rejestru Karnego przy sądach powszechnych na terenie kraju.\nAby uzyskać informację z Krajowego Rejestru Karnego o osobie lub podmiocie zbiorowym, należy posłużyć się odpowiednim formularzem:\nFormularz „Zapytanie o udzielenie informacji o osobie” (format RTF)\nFormularz „Zapytanie o udzielenie informacji o osobie” (format PDF)\nFormularz „Zapytanie o udzielenie informacji o podmiocie zbiorowym” (format RTF)\nFormularz „Zapytanie o udzielenie informacji o podmiocie zbiorowym” (format PDF)\nIstnieje również możliwość skorzystania z elektronicznego portalu informacyjnego KRK, wówczas wejdź na link e-KRK\nUWAGA ! Zmiana w opłacie od 1 lipca 2014 roku. (czytaj)\n30 zł – za informację o osobie\n30 zł – za informację o podmiocie zbiorowym.\n•\tw formie znaków opłaty sądowej, które należy nakleić na formularz zapytania we wskazanym do tego miejscu. Znaki opłaty sądowej można nabyć w Biurze Podawczym Sądu Okręgowego w Kaliszu czynnym w godzinach od 730 - 1400 lub w funkcjonujących kasach sądów powszechnych.\n•\tgotówką w kasie Ministerstwa Sprawiedliwości,\n•\tna rachunek bankowy Ministerstwa Sprawiedliwości:\nMinisterstwo Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa,\n• przelewem w Urzędzie Pocztowym na konto:\n(SWIFT (kod BIC) NBPPLPW dla przelewów zagranicznych)\n•\tW tytule przelewu należy wskazać imię i nazwisko osoby lub nazwę podmiotu zbiorowego, których dotyczyć ma informacja z Krajowego Rejestru Karnego oraz datę oznaczoną we wniosku lub zapytaniu jako data wystawienia.\nWypełniony i opłacony (naklejony znak opłaty sądowej lub dołączone potwierdzenie dokonanej opłaty) formularz zapytania można złożyć osobiście w Punkcie Informacyjnym Krajowego Rejestru Karnego, bądź przesłać pocztą na adres Punktu Informacyjnego KRK. Składając wniosek osobiście, należy okazać dokument pozwalający na ustalenie tożsamości.\nJeżeli informacja potrzebna jest do zamówień publicznych to z dniem 28 lipca 2016 roku weszła w życie ustawa z dnia 22 czerwca 2016 roku o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. poz. 1020).\nWobec powyższego zwracamy uwagę Państwa na zmianę przepisów wskazywanych jako podstawa prawna udzielenia informacji w zapytaniach i wnioskach o osoby i podmioty zbiorowe.\nProszę wpisać aktualną ustawę, artykuł, punkt dotyczący osób oraz podmiotów zbiorowych.\nPublikacja dnia: 08.11.2018\nDokument z dnia: 08.11.2018\nDokument oglądany razy: 45 212


NEURO-BOX™ SEROTONINA to najskuteczniejsza pomoc w walce z wysokim deficytem serotoniny. Unikalna kompozycja aminokwasów, witamin i ziół pozwala znów cieszyć się życiem. Przywraca spokojny, zdrowy sen i usprawnia regenerację organizmu. Pomaga też zwiększyć odporność na stres i znosi konieczność poprawiania sobie nastroju za pomocą niezdrowych przekąsek.\nNajbardziej kompleksowe wsparcie aktywności serotoniny\nNEURO-BOX™ GABA to najskuteczniejsza pomoc w walce z wysokim deficytem GABA. Unikalna kompozycja aminokwasów, witamin i ziół pozwala odzyskać spokój ducha. Poprawia odporność na stres, nawet ten bardzo silny i długotrwały. Pozwala każdej nocy spać spokojnie, a rano budzić się w pełni sił - tak fizycznych, jak i mentalnych.\nNajbardziej kompleksowe wsparcie aktywności GABA\nNEURO-OMEGA3™ COMPLEX to synergiczny preparat zawierający nienasycone kwasy tłuszczowe z grupy omega-3, które konieczne są dla prawidłowego działania całego organizmu. Poprawiają stan ośrodkowego układu nerwowego i normalizują gospodarkę neuroprzekaźnikową, wspomagając nastrój i usprawniając funkcje poznawcze. Wpływają też korzystnie na układ krążenia, redukując poziom cholesterolu, oraz na układ odpornościowy i kondycję siatkówki oka.\nKompleks kwasów omega-3 dla zdrowego serca i mózgu\nNEURO-ADEK™ COMPLEX to preparat kompleksowo wspierający zdrowie psychofizyczne. Zawarte w nim witaminy i minerały pomagają zadbać o zdrowie kości oraz zwiększyć odporność na infekcje. Zapobiegają również nadmiernemu zmęczeniu i przedwczesnemu starzeniu się, a także poprawiają wydolność fizyczną i zdolność organizmu do regeneracji. Co więcej - wspomagają nastrój i ogólne samopoczucie.\nKompleksowy zestaw witamin na poprawę witalności\nADAPTONIC™ MAX to preparat stworzony w celu wzmocnienia zarówno fizycznej jak i psychicznej odporności organizmu. Specjalnie dobrana kompozycja adaptogennych ekstraktów pozwala wyraźnie podnieść poziom odczuwanej energii oraz zwiększyć wydolność fizyczną. Jej składniki pomagają zwiększyć odporność, a dzięki regulacji gospodarki neuroprzekaźnikowej przyczyniają się również do trwałej poprawy nastroju.\nOceniony 4.77 na 5 na podstawie 26 ocen klientów\nKompleks adaptogenów na odporność i wydolność fizyczną\nRELATONIC™ MAX to wyjątkowo skuteczny preparat neuroregulacyjny, który przywraca naturalną równowagę psychofizyczną. Poprzez regulację gospodarki neuroprzekaźnika GABA rozluźnia i trwale zwiększa odporność na stres. Dodatkowo receptura MAX wspomaga regenerację oraz rozwój mózgu, m.in. poprzez stymulację białka NGF, tzw. czynnika wzrostu nerwów.\nKompleks adaptogenów dla równowagi ciała i umysłu\nSEROTINE™ MAX to preparat neuroregulacyjny, który powstał w celu normalizacji poziomu serotoniny w organizmie. Serotonina jest neuroprzekaźnikiem nazywanym „hormonem szczęścia”, gdyż odpowiada za dobry nastrój, samopoczucie oraz jakość odpoczynku. Dzięki doskonale zbilansowanej recepturze preparatu możliwe jest zwiększenie naturalnej aktywności serotoniny w mózgu oraz szybkie przywrócenie równowagi psychofizjologicznej. Z uwagi na obecność składników wspomagających kontrolę łaknienia oraz metabolizm tłuszczów, produkt ten będzie obowiązkową pozycją w protokole neuroregulacyjnym u osób odchudzających się.\nKompleksowe wsparcie gospodarki serotoninowej\nCOMFORTIL™ MAX to preparat neuroregulacyjny zaprojektowany w celu wspomagania równowagi neuroprzekaźnikowej mózgu oraz poprawy komfortu psychofizycznego. Jego wyjątkowa receptura celuje w fizjologiczne źródła stresu – reguluje poziom kortyzolu oraz zwiększa aktywność GABA w mózgu. Przekłada się to na większą stabilność psychoemocjonalną oraz lepszą koncentrację na realizowanych zadaniach.\nOceniony 4.55 na 5 na podstawie 29 ocen klientów\nKomfort dla umysłu i ciała\nSEROTINE™ to preparat neuroregulacyjny, który powstał w celu równoważenia niedoborów serotoniny. Działanie zawartych w nim składników pozwala przywrócić poczucie wewnętrznego komfortu. Reguluje również wytwarzanie melatoniny, dzięki czemu pomaga zachować prawidłowy cykl dobowy oraz wspiera regenerację psychofizyczną w czasie snu.\nOceniony 4.65 na 5 na podstawie 40 ocen klientów\nWsparcie aktywności serotoniny dla lepszego snu i nastroju\nCOMFORTIL™ to preparat zaprojektowany w celu wspomagania równowagi neuroprzekaźnikowej mózgu oraz poprawy komfortu psychofizycznego użytkowników. Jego receptura celuje w fizjologiczne źródła stresu – reguluje poziom kortyzolu oraz zwiększa aktywność GABA w mózgu (odpowiedzialnego za rozluźnienie oraz stabilność nastroju i koncentracji).\nNaturalny sposób na skołatane nerwy i przewlekły stres\nRELATONIC™ to preparat opierający się na najsilniejszych naturalnych składnikach adaptogennych. Jego formuła wyjątkowo skutecznie reguluje gospodarkę neurofizjologiczną mózgu, dzięki czemu podnosi odporność na stres oraz wspomaga pamięć i dobry nastrój nastrój. Preparat ma działanie rozluźniające i tonizujące, aczkolwiek nie powoduje senności.\nKompleks adaptogenów na pamięć i rozluźnienie\nNEURIDINE™ to synergiczne połączenie urydyny z najskuteczniejszymi składnikami nootropowymi. Po pierwsze wspomaga regenerację i rozwój układu nerwowego. Po drugie zwiększa aktywność acetylocholiny w mózgu, dzięki czemu poprawia pamięć i koncentrację. Po trzecie uwrażliwia receptory dopaminowe, co przekłada się na lepszy nastrój oraz poprawę motywacji.\nSAM-e + TMG to synergiczny preparat, który kompleksowo wspomaga funkcjonowanie organizmu, chroniąc go przed działaniem wolnych rodników i innych toksycznych substancji. Wspiera przy tym budowę i regenerację mięśni oraz zwiększa odczuwany poziom energii. Dzięki regulacji aktywności kluczowych neuroprzekaźników przyczynia się do poprawy i stabilizacji nastroju.\nSynergiczne wsparcie dla oczyszczania organizmu\n5-HTP + EGCG to najbardziej esencjonalny preparat zwiększający naturalny poziom serotoniny. Gdy produkcja tego neuroprzekaźnika w układzie nerwowym jest zaburzona, jego stosowanie przynosi najlepsze efekty. Zapewnia nie tylko wydajną regenerację podczas snu, ale również dobre samopoczucie po przebudzeniu. Pomaga też regulować apetyt i pozbywać się zbędnych kilogramów.\nOceniony 4.26 na 5 na podstawie 19 ocen klientów\nNajbardziej esencjonalne wsparcie produkcji serotoniny\nWyświetlanie 1 - 24 z 36 wyników


Publiczne Pozytywne Przedszkole nr 2 to placówka w Śródmieściu Gdańska troszcząca się o potrzeby edukacyjno-rozwojowe młodych Gdańszczan, której organem prowadzącym są Pozytywne Inicjatywy. Dzięki dofinansowaniu uzyskanemu z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego mającego na celu zwiększenie liczby miejsc i poprawy jakości edukacji przedszkolnej rozpoczęliśmy działalność we wrześniu 2017 r.\nZapewniamy bogatą ofertę edukacyjno-wychowawczą oraz prawidłową opiekę nad dziećmi. Nasze przedszkole to miejsce z rodzinną atmosferą, które tworzą ludzie z pasją. Dzieje się to również dzięki wsparciu rodziców i opiekunów w procesie wychowania oraz dostępowi do nowoczesnych metod pedagogicznych. Realizowany każdego dnia program edukacyjny wzbogacony jest o dodatkowe zajęcia logopedyczne, rytmiczno-muzyczne oraz z zakresu nauki języka angielskiego. Sąsiedztwo Starego Miasta oraz terenów zielonych zapewnia dzieciom codzienny kontakt z historią, przyrodą i zabawę na świeżym powietrzu. Ścisła współpraca z Akademią Muzyczną w Gdańsku umożliwia naszym wychowankom dodatkowy kontakt z muzyką i rytmiką poprzez wspólną zabawę prowadzoną przez studentów AM.\nOdpowiednio przystosowany wystrój pomieszczeń przedszkolnych, nowoczesna przestrzeń, która jest atrakcyjna i estetyczna ułatwiają skupienie się najmłodszych prodczas procesów edukacyjnych.\nOpłata w placówce jest tożsama z placówkami gminnymi. Pięć pierwszych godzin (8.00-13.00) jest całkowicie darmowych, a za każdą następną godzinę rodzic ponosi opłatę w wysokości 1 zł oraz koszt wyżywienia w wysokości 12 zł dziennie.


Ogólnopolska konferencja naukowa: „Język nasz ojczysty – prawda, dobro, piękno”\nDate of the event: 21.02.2019 - 22.02.2019\nAdded on: 07.11.2018\nPhD Students, Independent academics, Educators, Doctors\nZakład Języka Polskiego Instytutu Polonistyki i Dziennikarstwa Uniwersytetu Rzeszowskiego wraz z rzeszowskim odziałem Towarzystwa Miłośników Języka Polskiego zapraszają na konferencję z cyklu Język nasz ojczysty”, która odbędzie się z okazji Międzynarodowego Dnia Języka Ojczystego.\nPrzedmiotem czwartej konferencji z cyklu „Język nasz ojczysty” pragniemy uczynić podstawowe wartości: prawdę, dobro i piękno. Interesował nas będzie sposób ich rozumienia, wyrażania i opisu, a także funkcje, które pełnią w tekstach kultury.\nProponujemy, by w dyskusji znalazły sięnastępujące zagadnienia:\nsposoby wyrażania wartości w mówionej i pisanej odmianie języka;a\nrola wartości we współczesnym świecie;\nemocjonalizacja i aksjologizacja zachowań językowych\nświat wartości w dyskursie medialnymi innych współczesnych dyskursach\nwartości w oficjalnych i nieoficjalnych formach kontaktów międzyludzkich;\nobrazy wartości w języku i kulturze;\nrozumienie wartości a rzeczywistość społeczno-kulturowa;\nwartości w funkcji strategii grzecznościowych;\nleksyka wartościująca w gwarach, socjolektach i odmianach regionalnych;\nczłowiek w obliczu wartości.\nW polu zainteresowań badawczych mogą się również znaleźć zagadnienia niesygnalizowane powyżej, związane z proponowanym tematem dyskusji naukowej. Konferencja odbędzie się w dniach 21–22 lutego 2019 r. w Rzeszowie.\nNa propozycje tematów referatów wraz z krótkim streszczeniem czekamy do 3 grudnia 2018 r. Prosimy je przesłać na kartach zgłoszeniowych pocztą elektroniczną na adres: jezyknaszojczysty@ur.edu.pl.\nOpłata konferencyjna wynosi 380 zł i obejmuje koszty: posiłków (przerw na kawę, obiadu, uroczystej kolacji), materiałów konferencyjnych orazrecenzowanej publikacji. Opłata nie obejmuje kosztów noclegów.\nSzczegółowe informacje organizacyjne prześlemy uczestnikom konferencji do 5 grudnia 2018 r.\nSerdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w dyskusji naukowej nad prawdą, dobrem i pięknem ojczystego języka.\nZ nadzieją na spotkanie w Rzeszowie\ndr hab. prof. UR Bożena Taras\ndr hab. prof. UR Maria Krauz\ndr hab. Wioletta Kochmańska\nmgr Sybilla Kowalik\nmgr Paulina Molicka\nul. Rejtana 16c, Rzeszów


Jaką ofertę posiada dla nas producent soków? | adventuresandtravelinmexico\nHome » Jaką ofertę posiada dla nas producent soków?\nPowinniśmy wydawać sobie sprawę z tego, że ilość pitych przez nas płynów posiada ogromne znaczenie dla jakości naszego zdrowia. Przez to właśnie powinniśmy dołożyć wszelkich starań, żeby w ciągu dnia jak najwięcej pić, gdyż tylko wtenczas nasz organizm będzie miał odpowiednią ilość składników mineralnych i odżywczych, a nasza skóra będzie właściwie nawilżona od środka.\nWażne jest także to co wypijamy, dlatego jeśli nie pragniemy ograniczać się tylko do czystej wody, musimy czytać skład soków po które sięgamy, a im mocniej będą one naturalne, tym więcej wspaniałego będą mogły zdziałać w naszym organizmie.\nJeżeli masz ochotę poznać więcej informacji na tego typu temat, to sprawdź ten link - jest tu bardzo świeża treść (https://rodzinaiprzyjaciele.pl/kontakt/) odnośnie takiej tematyki.\nPoza tym warto zaznaczyć, który owoc na co oddziałuje, tak by za ich pomocą wspierać właściwe działanie konkretnych elementów naszego ciała.\nSięgając po jakiś sok starajmy się sprawdzać jego skład, a prędko się przekonamy, czy okazuje się być on dobry dla naszego zdrowia. Przez to również musimy powiedzieć, który producent soków proponuje nam najlepsze soki, które pozyskiwane okazują się być tylko z najwspanialszych owoców i to w dodatku jeszcze tak, żeby okazał się on jak najmniej przetworzony. Co więcej taki producent świetnie wydaje sobie sprawę z tego, jakie wymagania stawiają przed nim kontrahenci, a co się z tym łączy, właściwie wie, że im zdrowsze soki oferuje, tym więcej tych klientów będzie posiadał.\nNie wystarcza Ci ten zwięzły artykuł opublikowany na tej stronie? Nie martw się i sprawdź więcej jonizatory powietrza w tym miejscu, odnajdziesz tam tego typu informacje.\nDodatkowo jeszcze oferuje różnorakie\nciekawe połączenia, tak aby oferowane przez niego soki, posiadały nie tylko niesamowity posmak, ale też aby oddziaływały na jak największą liczbę organów w naszym organizmie.\nSoki okazują się być niesamowicie zdrowe\nNależy sobie zdawać sprawę z tego, że dobrze zrobione soki będą nie tylko niesamowicie zdrowe, lecz także niesamowicie orzeźwiające, przez to właśnie należy kupować te soki, które posiadają w sobie fragmenty owoców, bo wtenczas mamy świadomość, że do naszego organizmu dostaje się na pewno wiele składników mineralnych.


Ϫ eLeasing.xmc.pl 💲 » Leasing krótko i długoterminowy ruchomy i nieruchomości Kapitał Firma Zyski Formy Leasingowe Opisy Leasingu!\nObrót nieruchomościami i związane z tym koszty obciążają każdą transakcję przenoszącą własność gruntu czy budynku.\nTak więc nieruchomość może być przedmiotem leasingu. Umowa leasingu ma zapewnić inwestorowi możliwość niezakłóconego używania nieruchomości, tak jakby był właścicielem ( z wyłączeniem prawa do rozporządzenia w formie sprzedaży, zastawu itp. ), choć może np. pozwalać na jej poddzierżawienie ).\nUżytkownik ma z reguły prawo nabycia własności po wygaśnięciu umowy, za z góry określoną cenę, nie wiązaną z wartością rzeczy w chwili jej nabycia.\nNieruchomość używana jest dużo dłużej niż trwa umowa leasingu.\nZ reguły wartość rynkowa nieruchomości w chwili wygaśnięcia umowy jest znacznie wyższa od części nakładów na jej nabycia, ponieważ kwot tych nie pokrywa suma czynszu.\nW interesie leasingobiorcy leży przeto zagwarantowanie sobie możliwości nabycia leasingowanej nieruchomości po zakończeniu umowy.\nSama umowa leasingu nie wymaga sporządzania notarialnego, o tyle jej część dotyczącą prawa zakupu wymaga formy szczególnej.\nPrzeniesienie własności nieruchomości na użytkownika wymaga po wygaśnięciu umowy leasingu osobnego aktu notarialnego ( bezwarunkowo ).\nNieruchomości i przedsiębiorstwa jako przedmioty leasingu mają to do siebie, że trzeba w nie inwestować tym bardziej jeżeli zamierza się nabyć ich własność ( problem rozliczeń za owe inwestycje ).\nPodaż nieruchomości jest ostatnio bardzo duża. Poza własnością prywatną do sprzedaży jest wiele dóbr państwowych w tym, duża liczba nieruchomości rolnych. W zasadzie nie ma przeszkód prawnych, by były one leasingowane bezpośrednio przez obecnych właścicieli .\nNieruchomości mogą być leasingowane pośrednio, przez wyspecjalizowane firmy, które kupują nieruchomość wskazaną przez zainteresowanego na uzgodnionych warunkach po to tylko, by przelicza mu ją w leasing.\nNieruchomości państwowe mogą być nabywane w trybie przetargów, a spółki z udziałem zagranicznym muszą mieć na to stosowne zezwolenie.\nTa forma leasingu jest doraźna, bowiem kredyty zaciągane przez profesjonalnych leasingodawców są kosztowne, a środki dewizowe są obciążone dużym ryzykiem wzrostu kursu walutowego.\nWiele stawianych do przetargów nieruchomości i przedsiębiorstw można kupić bardzo tanio, bo z długami ale wówczas obok środków na zakup trzeba dysponować pieniędzmi na ich spłatę, bez czego nie można w nich zacząć jakiejkolwiek działalności.\nLeasing pośredni w tych przypadkach ma następującą zaletę firma leasingowa spłacić zadłużenie wliczając to do czynszu wraz z ceną zakupu.\nObecnie bardziej rozpowszechniony jest leasing ruchomy niż nieruchomości, ponieważ związane jest to z kosztami jakie są ponoszone.\nNiewykorzystany dodatkowo obszar leasingu nieruchomości według prognoz w latach 1997-2000 nastąpi wzrost wartości nowych inwestycji w Polsce ( przekroczy 40 mld dolarów, to około 15% z tej kwoty, tj. 6 mld będzie finansowane leasingiem).\nSzansą rozwoju leasingu są duże inwestycje infrastrukturalne, jak i wiążące się z rozwojem przedsiębiorstw przemysłowych i budowlanych, a także dalszym napływem zagranicznych inwestycji bezpośrednich.\nLeasing czysty i pełny.\nZ umowami leasingowywi nierozerwalnymi związane są koszty, które mogą zakłócać różne rodzaje jego zwrotu.\nZe względu na zakres obowiązków podmiotów umowy leasingowej wyróżnia się:\nleasing czysty ( net leasing ) , w którym lesingobiorca obciąża koszty konserwacji, obsługi i napraw, a także powinności dokonywania tych czynności.\nleasing pełny ( full service leasing ), w którym powinności i koszty ( konserwacji napraw remontów itp. ) podejmuje na siebie leasindodawca.\nUmowy mogą zakładać pełny zwrot kosztów. Są to umowy leasingu pełnego, które charakteryzują się tym, że suma przewidzianych do uiszczenia przez leasingobiorcę opłat leasingowych obejmuje wszelkie poniesione nakłady na przedmiot leasingu, koszty finansowania oraz zysk finansującego, przy czym następuje to niezależnie od:\nodnowienia lub przedłużenia umowy leasingowej;\nod wartości rzeczy w chwile zakończenia transakcji;\nod przyznawanej użytkownikowi opcji zakupu rzeczy.\nIstnieją także możliwość zawarcia umowy, w której dokona się jedynie częściowego zwrotów kosztów.\nUżytkownik nie ponosi całości nakładów na rzecz kosztów finansowania oraz pełnej marży zysku leasingodawcy. Przedmiot leasingu jest wówczas najczęściej ponownie oddany w leasing lub sprzedaż.\nTypową cechą leasingu finansowego jest również wyłączenie leasingodawcy od ponoszenia kosztów eksploatacyjnych oraz dodatkowych obowiązków związanych z przedmiotem leasingu. Leasing finansowy ma więc tak zwana postać „czystą” ( net lease ), co oznacza, że ponoszona przez użytkownika wydatki związane z rzeczą, w szczególności: podatki, składki ubezpieczenia, koszty utrzymania i konserwacji nie są wliczane do opłat leasngowych.\nTagi :dobra będące, dobra inwestycyjne, dobra konsumpcyjne, Leasing długoterminowy, Leasing ruchomy, nieruchomości


4 sierpnia 2020 | 10:17\nKandydatka na prezydenta Białorusi Swiatłana Cichanouska na wiecu w Brześciu, 2 sierpnia 2020 r. (Fot. Sergei Grits / AP Photo)\nOd wtorku do soboty na Białorusi trwa głosowanie przedterminowe. Główna rywalka Aleksandra Łukaszenki Swiatłana Cichanouska apeluje do Białorusinów o przyjście do urn wyłącznie 9 sierpnia.\n- Nie głosujcie przedterminowo, ponieważ wasz głos zostanie oddany obecnemu rządowi. – zwracała się do wyborców Swiatłana Cichanouska 28 lipca w swoim przemówieniu w państwowej telewizji. Centrum Praw Człowieka „Wiasna” informuje, że właśnie w czasie głosowania przedterminowego obserwatorzy odnotowują liczne fałszerstwa.\nWedług inicjatywy “Obrońcy prawa człowieka do wolnych wyborów” w poprzednich latach wielu wyborców (głównie studentów, wojskowych i pracowników instytucji państwowych) było wielokrotnie zmuszanych do głosowania przedterminowego, a nawet “zapędzanych” do lokali wyborczych. W przypadku odmowy obywatelom grożono skreśleniem z listy studentów, odebraniem miejsca w akademiku, zwolnieniem z pracy lub innymi konsekwencjami.\nSwiatłana wzywa, aby się nie bać\nW trakcie wszystkich swoich wieców Cichanouska namawia Białorusinów, aby nie bali się bronić swojej pozycji obywatelskiej. Prosi, by w przypadku nieprzyjemnych konsekwencji zwracać się do inicjatywy „Uczciwi Ludzie”, która uruchomiła projekt „natychmiastowej wzajemnej pomocy”. Dzięki tej organizacji osoby, które straciły pracę z powodu odmowy ulegania naciskom, mogą liczyć na pomoc w ponownym zatrudnieniu lub w przekwalifikowaniu się. Zostanie im także udzielone wsparcie finansowe.\n- Każdy obywatel musi sam zdecydować, kiedy i na kogo głosować. Ma do tego pełne prawo - mówiła kilkakrotnie Swiatłana, wzywając Białorusinów do przybycia na wybory późnym popołudniem, aby ich podpis nie został sfałszowany.\nNie będzie kamer w komisjach wyborczych\n22 lipca przewodnicząca Centralnej Komisji Wyborczej (CKW) Lidzija Jarmoszyna, odnosząc się do trudnej sytuacji epidemiologicznej, zaproponowała zmniejszenie liczby obserwatorów w lokalach wyborczych. Na posiedzeniu komisji jej propozycja została przyjęta jednogłośnie.\nWcześniej przewodnicząca CKW mówiła, że ze względu na brak środków finansowych nie będzie także kamer, za pomocą których można by było na bieżąco transmitować liczenie głosów i pracę komisji. Po tym oświadczeniu „Uczciwi Ludzie” zaproponowali zainstalowanie kamer kosztem zwykłych obywateli. CKW tę propozycję została odrzuciła. Powód - „niezgodność projektu z wymogami ordynacji wyborczej i niejasność praktycznej procedury realizacji propozycji”.\nBiałoruscy programiści w obronie głosów\nPomimo różnych codziennych ograniczeń CKW, Białorusini nie przestają walczyć o uczciwe wybory. 23 lipca wystartowała platforma internetowa „Głos”, stworzona przez białoruskich programistów w celu ochrony przed fałszerstwami podczas wyborów. Przedstawiciele trzech połączonych opozycyjnych sztabów proponują Białorusinom rejestrację w programie i przesłanie tam zdjęć ich kart do głosowania. Po przeanalizowaniu wszystkich głosów program opublikuje alternatywne wyniki.\n„Nie prosimy o podanie danych paszportowych. Tajemnica głosowania nie będzie naruszana” - piszą twórcy internetowej platformy. W ciągu tygodnia z 6 mln 844 tys. wyborców zarejestrowało się tam prawie 700 tys.\nMimo że platforma zaleca głosowanie 9 sierpnia, system zacznie przyjmować zdjęcia kart do głosowania już dziś.\nTajne głosowanie przy odsłoniętej zasłonie\nChociaż pomysł stworzenia „Głosu” wśród ludności cieszy się dużą popularnością, nie spodobał się jednak CKW. Kilka dni temu, jak podaje tut.by, ogłoszono, że kabiny do głosowania nie wszędzie będą zasłaniane. Obserwatorzy wyborów alarmują, że w niektórych miejscach zasłony będą wręcz zawiązywane, aby wnętrze kabiny pozostawało przez cały czas widoczne. Oficjalnym powodem jest znów koronawirus.\n- Wszyscy mamy dotykać tych samych długopisów, a zasłony już dotknąć nie można. Okazuje się, że jest to niebezpieczne z powodu COVID-a - komentują Białorusini na portalach internetowych.\nCKW skomentowała sytuację niejednoznacznie i wyjaśniła, że "konkretnych zaleceń dotyczących obecności lub braku zasłon nie było". Jednak w związku z sytuacją epidemiczną w kabinach do głosowania musi być zapewnione bezpieczeństwo.\n- Jeśli inne osoby nie widzą, jak osoba wypełnia [kartę do głosowania], nie narusza to tajności głosowania. Nie widzę w tym niczego, co byłoby niezgodne z wymogami prawa - podsumował przedstawiciel CKW.\nWybory na Białorusi odbędą się 9 sierpnia. O prezydencki fotel walczy 5 kandydatów: obecny prezydent Aleksander Łukaszenka, jego główna rywalka Swiatłana Cichanouska, przywódca Partii Socjaldemokratycznej „Hramada” Siergiej Czereczen, była deputowana do parlamentu Anna Konopackaja oraz stojący na czele ruchu Mów Prawdę Andriej Dmitrijew.\nf.h. 04.08.2020, 10:31\nCzyżby to właśnie Łukaszenko zwracał się do polskiej PKW o pomoc w organizowaniu wyborów?\nmelchior 04.08.2020, 10:53\nto raczej z niego biora przykład pisiaki. Podobnie jak Putin. Łukszenko jest bardzo kreatywny i bezwzględny w podtrzymywaniu swojej dyktatury.\ncardal 04.08.2020, 10:47\nGdyby uczyli się od sąsiadów wiedzieliby, że to strata energii i czasu: wywalczyć wolność by potem oddać ją za 500+\nmelchior 04.08.2020, 10:55\nmoże wsrrod tamtejszej ludnosci mniej jest sprzedajnych k...rew .\nTenare24 04.08.2020, 11:41\nA co wam Baćka przeszkadza?


Asymetryczna skórkowa oliwkowa tunika - Modne Duże Rozmiary\nTuniki damskie - asymetryczna skórkowa oliwkowa tunika\nAsymetryczna tunika w oliwkowym kolorze. Produkt został uszyty z wysokiej jakości tkaniny, imitującej skórę naturalną, która cechuje się elastycznością - bardzo prosimy o zwrócenie na to uwagi podczas dobierania rozmiaru. Wykończony jest okrągłym dekoltem oraz rękawkami o długości 3/4. Tunika ma wszyte poduszki, dzięki czemu będzie ładnie układała się na ramionach. Nie posiada podszewki ani żadnych zapięć - zakładana jest przez głowę. Produkt posiada asymetryczny krój przedłużony i wycięty z jednej strony. Fason w kształcie litery A idealnie maskuje niedoskonałości w okolicy brzucha oraz bioder. Tunika będzie świetnie prezentowała się z legginsami oraz wąskimi spodniami.\nTuniki damskie - asymetryczna ciemnozielona tunika Ta asymetryczna tunika w kolorze ciemnej zieleni, wspaniale sprawdzi się jako codzienne uzupełnienie garderoby. Można ją śmiało łączyć z legginsami oraz z dopasowanymi spodniami, a przy dodatku odpowiednich akcesoriów zabłyśnie w imprezowej odsłonie. Ze względu na rozkloszowany krój polecamy tę tunikę...\nAsymetryczna tunika w zieloną panterkę\nTuniki damskie - asymetryczna tunika w zieloną panterkę Ta asymetryczna tunika ww wzór w panterkę, wspaniale sprawdzi się jako codzienne uzupełnienie garderoby. Można ją śmiało łączyć z legginsami oraz z dopasowanymi spodniami, a przy dodatku odpowiednich akcesoriów zabłyśnie w imprezowej odsłonie. Ze względu na rozkloszowany krój polecamy tę tunikę...\nTuniki damskie - asymetryczna skórkowa oliwkowa tunika Asymetryczna tunika w oliwkowym kolorze. Produkt został uszyty z wysokiej jakości tkaniny, imitującej skórę naturalną, która cechuje się elastycznością - bardzo prosimy o zwrócenie na to uwagi podczas dobierania rozmiaru. Wykończony jest okrągłym dekoltem oraz rękawkami o długości 3/4. Tunika ma...


Komentarz po sesji 11.12.2013 - Dariusz Bartłomiejczak\nKomentarz po sesji 11.12.2013\nPosted on 11 grudnia 2013 Author\nMuszę przyznać, że dzisiejsza sesja mnie zawiodła i zapaliła pomarańczowe światełko. Indeks WIG20 w żaden sposób nie wszedł w fazę widocznej korekty a nawet wręcz przeciwnie, stracił na wartości -0.18% i zakończył dzień na poziomie 2470. Z jednej strony można uznać, iż w środku sesji widoczna była „siła” objawiająca się tym, iż mimo rosnącego S&P futures nasz WIG20 „trzymał fason” jednak już w ostatnich trzech godzinach to niedźwiedzie ponownie przejęły inicjatywę. Można co prawda powiedzieć, iż na wykresie dziennym właściwie nie zaszły żadne istotne zmiany i to akurat jest czynnikiem, który jest naturalny w obliczu przewidywanej korekty wzrostowej. Jednak kiedy spojrzymy na wykres intra to należałoby zwrócić uwagę na to co jeszcze wczoraj wydawało się „jasne” a dzisiaj już takie nie jest.\nJest bardzo prawdopodobne, iż wczorajsze oznaczenie pełnego impulsu nie było jednak całkiem prawidłowe. Po dzisiejszej sesji doszedł wariant w którym jeszcze dzisiaj kończyliśmy falę 4 a następnie rozpoczęliśmy falę 5. Ta 4 byłaby wówczas korektą bardziej rozbudowaną. Niestety w świetle, mimo wszystko słabości rynku, nie wykluczyłbym możliwości, iż w efekcie końcowym będziemy mieli do czynienia z czymś jeszcze zupełnie innym. Mam tu na myśli możliwość rozbicia impulsu a to oznaczałoby, że korekta o której pisałem jeszcze wczoraj może nie nastąpić przez kolejnych kilka dni.\nSprawa jest o tyle istotna, że znajdujemy się na granicy, której wybicie w dół będzie oznaczało najprawdopodobniej wejście w znacznie dłuższy trend spadkowy a co ważniejsze będzie poważnym argumentem dla podważenia tych opinii, które uznają, iż w czerwcu 2013 rozpoczął się kolejny duży impuls wzrostowy. Mam tu na myśli poziom ok. 2450. Jeśli on zostanie przebity to kupno akcji jeszcze w tym roku będzie zapewne nieopłacalne.\nGdybym miał procentowo ustalić prawdopodobieństwo dokonania się któregoś z wymienionych scenariuszy to jeszcze dzisiaj najbardziej prawdopodobnym wydaje mi się ten z dopiero co rozpoczętą falą 5 (wykres intra) ale jutro to może się zmienić na korzyść scenariusz z rozbiciem impulsu na więcej „składowych”. Jednym zdaniem mógłbym powiedzieć, że o nowych szczytach w tym roku możemy zapomnieć (co już sygnalizowałem w weekendowej) a będzie dobrze jeśli rynek zdoła się wybronić przed spadkami schodzącymi na poziomy znacznie poniżej 2400.\nPosted in Komentarz giełdowy•15 komentarzy do Komentarz po sesji 11.12.2013\n„Złoty strzał” – dla posiadaczy kont w IronFx.\nKomentarz po sesji 12.12.2013\n15 Replies to “Komentarz po sesji 11.12.2013”\nTo skoro teraz widzisz ze piatka była nieprawidłowa to czemu sie rano ze mnie smiałes gdy ja to widziałem wcześniej i lepiej…?\nBo Ty twierdzisz że paluszki obetną nam wzrosty!\n11 grudnia 2013 o 20:56\nNic złego się nie stało. Nie ma co panikować.\nWybicie szczytu (u Ciebie 4 ) to sugestia wzrostów.\nPobicie dołka to pogłębienie spadku.\nWięc po co takie wnioski że jednak nie będzie szans na wzrost. Teraz jest okres bez sygnału i tyle co mam do powiedzenia.\nNo i takie Twoje prawo a moje jest takie że moge wyrażać co uważam za słuszne i to właśnie uczyniłem.\n11 grudnia 2013 o 22:31\nNie bardzo rozumiem. Teraz Ty nie odpowiadasz merytorycznie.\nJa napisałem że dzisiejszy spadek nie zmienia wcześniejszego układu. Nadal są szanse na wzrost do puki nie przebijemy dołka.\npowiem nawet że dzisiejsze nadbicie ostatniego szczytu intra jest raczej sugestią do wzrostu. Mowa o wzrostach korekcyjnych jak na razie.\nPo pierwszym swingu intra może być korekta i jest to naturalne.\nOczywiście mylić się mogę. Na giełdzie nie ma nieomylnych.\n11 grudnia 2013 o 22:46\nAle wszystko się zgadza. Przecież nie przekreśliłem możliwości korekty wzrostowej tylko zmieniłem nieco priorytet.\nDlatego że stany kończą nieco inaczej?\n12 grudnia 2013 o 07:23\nCzy pisząc komentarz mogłem wiedzieć jak stany skończą? Po prostu tak odczytuję nasz wykres i zachowanie w trakcie sesji.\n12 grudnia 2013 o 00:07\nMysle ze na odbicie czy korekte po spadkach przyjdzie nam poczekac do przyszlego tygodnia. Inwestuje automatem, a tam widze ze stochastyczne nie zostaly jeszcze schlodzone. jeszcze im troszke brakuje.\nJezeli zacznie sie odbicie, to wydaje mi sie ze bedzie gwaltowne, bo wystarczy raptem wzrost indexu o 1,5% a parabolic SAR zostanie przebity.\nJednak nalezy mocno uwazac, poniewaz wskazniki pokazuja z wyprzedzeniem kierunek i zbyt wczesne zajecie pozycji bedzie bolesne. srednie na razie nie sygnalizuja zmiany kierunku.\nJa na razie wstrzymuje sie z inwestycjami na spadki. nie ma gwarancji, ze dalsze „schladzanie” stochastika odbedzie sie przy spadajacych cenach na tyle aby oplacilo sie sprzedac.\nzamykam esy i biore zysk stawiam ze beda rozliczac wyzej\n12 grudnia 2013 o 14:22\nPrawda Panie Darku.\n13 grudnia 2013 o 00:41\nJa nie rozumiem co niektorych ludzi. Skoro przeszkadzają komus informacje od Pana Darka dotyczące giełdy i własnych jego spostrzeżeń to po co je czyta i głupio komentuje. Ja już inwestuje 8 lat i oprocz makroekonomi analizy technicznej i wszelakich innych wskaźnikow jak i komentarzy i spostrzeżen rożnych analitykow sam oceniam obecną sytuacje. Nie ma prostej drogi w krotkim czasie bo gdyby była to nikt by nie zastanawiał się tylko wszystkie pieniądze inwestował na giełdzie. Nasza giełda jest specyficzna to nie Ameryka że jak rośnie to widać stopniowy wzrost u nas to strasznie chaotyczne wszystko i temu ciężko przewidziec w krotkim terminie. Ale ja uważam spokojnie jeszcze przed nami spore wzrosty- zobaczycie zwłaszcza kiedy teraz 2% netto na lokacie oferują banki to jest dopiero szaleństwo:)


Zioła FIX Żurawina 20 torebek - Apteka internetowa Strywald24.pl\nID:564 Producent: HERBAPOL-LUBLIN S.A.\nOwoce wchodzące w skład herbaty są naturalnym źródłem witaminy C. Z każdą kroplą smakuje jeszcze bardziej. Niezwykła barwa i smak. To może być tylko żurawina. Picie herbat owocowych wzbogaca całodzienną dietę w niezbędne składniki potrzebne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Niepowtarzalne w swoim smaku i aromacie herbaty z Herbacianego Ogrodu mogą być spożywane zamiast czarnej herbaty bądź jako smaczny i orzeźwiający napój.\nNazwa produktu Zioła FIX Żurawina 20 torebek\nKlienci, którzy kupili: Zioła FIX Żurawina 20 torebek, kupili również:


Wyroków eksmisyjnych dużo, ale eksmisji niewiele | Myszków Nasze Miasto\nWyroków eksmisyjnych dużo, ale eksmisji niewiele\nEwelina Kurzak 22.04.2010\nPrzy budynku z lokalami socjalnymi przy ul. Kościuszki ukończona została w tym tygodniu budowa placu zabaw fot. Ewelina Kurzak\nNa mieszkania socjalne czeka w Myszkowie 45 rodzin. Zadłużenie lokatorów wobec spółdzielni wynosi ponad 5 mln zł. Myszkowska Spółdzielnia Mieszkaniowa powinna eksmitować z mieszkań 18 rodzin, ale gmina nie jest w stanie zapewnić tyle lokali socjalnych. Kilka zamierza wygospodarować w Mrzygłodzie oraz w wyniku podziału większych mieszkań o niskim standardzie\nW Myszkowie z każdym rokiem coraz więcej rodzin oczekuje na lokale socjalne z mocy wyroku sądowego dotyczącego eksmisji. Lokali socjalnych brakuje, jednak władze miasta muszą ten problem rozwiązywać na bieżąco. Na mieszkania socjalne czeka 45 rodzin, część z nich ma zasądzone prawomocne wyroki eksmisyjne.\nW mieście działa specjalna Społeczna Komisja Mieszkaniowa, która zajmuje się przydziałem mieszkań socjalnych i komunalnych. Oprócz pracowników magistratu w skład komisji wchodzą przedstawiciele policji, służby kuratorskiej, stowarzyszenia prowadzącego noclegownię dla bezdomnych i związków zawodowych. Przydzielając lokale komisja sprawdza dochody przyszłych lokatorów, aby uniknąć zadłużania mieszkań. Niestety nie jest to zwykle łatwe do zweryfikowania. Padają również podejrzenia, że w dotychczasowym miejscu zamieszkania zameldowanych jest więcej osób niż przebywa, wówczas komisja przeprowadza wizje lokalne. Jeśli podejrzenia potwierdzają się, automatycznie zmniejsza się powierzchnia mieszkania o jaką mogą starać się lokatorzy. Poza tym młode osoby sprawdzane są pod względem możliwości zamieszkania z najbliższą rodziną, tj. rodzicami. Komisja rozpatruje również wnioski o zamianę mieszkań na mniejsze lub mniejszych na większe albo też zamiany lokalu socjalnego na komunalny i odwrotnie.\nMieszkanie socjalne można otrzymać w dwóch przypadkach: na podstawie wyroku sądowego o eksmisji z dotychczasowego miejsca zamieszkania oraz na podstawie wniosków osób oczekujących, które wybrały zamieszkanie, właśnie w lokalach socjalnych. W tym drugim przypadku określone zostały warunki przyznawania takich lokali, a mianowicie ubiegający się muszą posiadać dochód nie przekraczający 70 proc. najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym i 50 proc. w jednoosobowym.\n- Skład komisji zapewnia pełny obiektywizm podczas przydziału lokali, który jest bardzo ważny z punktu widzenia zainteresowanych osób. Przydziały odbywają się wg zasad zatwierdzonych przez Radę Miasta - mówi burmistrz Janusz Romaniuk.\nGmina dysponuje obecnie 67 lokalami socjalnymi w budynkach m.in. przy ul. Kościuszki, Kopernika, Millenium i blok w POM-ie. Łącznie posiada 568 mieszkań usytuowanych w budynkach wspólnot mieszkaniowych o dobrym standardzie oraz 139 mieszkań w budynkach, gdzie gmina jest całkowitym właścicielem. I właśnie z tych lokali planowane jest wydzielanie lokali socjalnych. Mieszkania te znajdują się na ulicy Kościuszki, 1-go Maja, 3-go Maja, Millenium, Szpitalnej oraz Folwarcznej.\n- Bardzo ubolewam nad tym, że władze powiatu nie wykazały najmniejszego zainteresowania przekazaniem obiektów po byłych internatach bezpłatnie lub za symboliczną opłatą, jak proponował przewodniczący Rady Powiatu Janusz Jakubiec. Przejęcie któregoś z budynków przez gminę pozwoliło by na zaadaptowanie go na lokale socjalne oraz lokale komunalne - twierdzi burmistrz.\nNiestety jest tylu samo zwolenników, co i przeciwników lokali socjalnych w Będuszu. Patrząc na bloki przy ulicy Kościuszki czy ulicy Kopernika, mieszkańcy czy dyrekcja szkoły mają sporo racji. Jest to spokojna okolica, w dodatku obok internatów znajduje się szkoła. A w lokalach socjalnych jest sporo rodzin patologicznych. W tym sporze każdy ma swoje racje, jednak na razie jeden z internatów nadal jest własnością powiatu. Nikt nie wie, co się z nim stanie w najbliższym czasie.\nKilkanaście lat temu, kiedy gmina oddawała do użytku blok przy ulicy Kopernika, wszystkim wydawało się, że skierowanie tam młodych matek z dziećmi, to najlepszy pomysł. Takie osoby powinny zadbać o otoczenie, chociażby dla dobra własnych dzieci. Lokale zostały jednak zdewastowane. Podobnie wyglądają kamienice przy ulicy Kościuszki. Gmina w tym tygodniu ukończyła montaż placu zabaw, ale nie wiadomo czy mieszkańcy będą o niego dbać. Czy będą się tam bawić dzieci, czy stanie się on miejscem wieczornych ekscesów.\nProblem z zadłużeniami lokatorów ma również największa w mieście spółdzielnia, czyli Myszkowska Spółdzielnia Mieszkaniowa. Zadłużenie lokatorów sięga 2 mln 800 tys. zł, a w MTBS 1,56 mln zł. - Biorąc pod uwagę miesięczne wpływy do naszej spółdzielni, to tak jakby każda rodzina miała trzymiesięczne zadłużenie w czynszu. Rodzinom, które mają problem z opłatami proponujemy zamianę mieszkania na mniejsze. Niektórzy zgadzają się bardzo chętnie, inni nie chcą, więc wówczas musimy przeprowadzić eksmisję - mówi Elżbieta Matysiewicz, prezes MSM.\nSpółdzielnia powinna eksmitować 18 rodzin, ale gmina nie jest w stanie zabezpieczyć tyle lokali zastępczych. Jak mówi prezes, rocznie spółdzielnia otrzymuje tylko jeden lokal socjalny. Spółdzielnia stara się porozumieć z lokatorami w sprawie dobrowolnej wyprowadzki, gdyż przeprowadzenie eksmisji przez komornika, to dodatkowe koszty obciążające dłużnika. Wówczas często okazuje się, że niektóre rodziny mają inne mieszkania, albo domy i wyprowadzają się bez problemu.\n- Najpierw wysyłamy wezwania do zapłaty. Jeśli to nie pomoże, to zwracamy się do komornika. Niestety ciężko jest wyegzekwować długi od osób, które nie wykazują dochodu, choć w rzeczywistości taki posiadają. Jeśli nie ma innego wyboru i przeprowadzamy eksmisję, to później wyceniamy lokal i sprzedajemy go - mówi prezes.\nInaczej wygląda sprawa z osobami, które wykupiły mieszkania na odrębną własność. Te w przypadku zadłużenia są eksmitowane bez prawa do lokalu zastępczego. Sytuacja jest identyczna, jak w przypadku wspólnot mieszkaniowych. Niektórzy wykupując mieszkanie na odrębną własność nie zdawali sobie sprawy z ewentualnych konsekwencji w razie pogorszenia sytuacji życiowej. Problem z zadłużeniami ma również Spółdzielnia Mieszkaniowa "Mystal". Dysponuje ona 450 lokalami, a zadłużenie mieszkańców sięga 869 tys. zł.


Sky Guider Pro od iOptrona - wrażenia z testu polowego - Testy i Recenzje - Astropolis - Astronomia i Astrofotografia\nBy piotrem, October 22, 2017 in Testy i Recenzje\nOd pewnego czasu chciałem wzbogacić swój zestaw astrofoto o ultra mobilny sprzęt do szerokich kadrów. Mam dwa Canony 700D więc jeden został przerobiony i pozostał wybór montażu. Moje zainteresowanie wzbudził Sky Guider Pro iOptrona:\nponiżej prezentuję zdjęcia tego zestawu:\nponieważ sam montażyk (tak go nazywam bo naprawdę mieści się w dłoni) ma nieźle napisaną instrukcję więc ograniczę się do wypunktowania istotnych wg mnie praktycznych uwag, które mam po 2 sesjach w terenie:\n1. musiałem dokupić dedykowany statyw ponieważ statyw fotograficzny, który rzekomo ma wystarczyć – absolutnie nie gwarantuje sztywności zestawu, oznacza to oczywiście dodatkowe koszty\n2. dla zapewnienia pewności mocowania aparatu dokupiłem dedykowany ‘szymelek’ na vixenowskiej szynie\n3. libelka wbudowana w montażyk jest niedokładna więc radzę wspomagać się poziomicą, zresztą ja zawsze wożę coś takiego:\nw bagażniku do poziomowania montażu w terenie, ułatwia to znakomicie prowadzenie\n4. dedykowana przeciwwaga okazała się zbyt lekka do mojego zestawu, na szczęście miałem małą przeciwwagę od EQ6, która z powodzeniem spełnia swoją rolę\n5. do ustawiania polarnej warto ściągnąć sobie Apkę wymienioną w instrukcji, cała operacja trwa wówczas 3 minuty\n6. Cały zestaw bez problemu mieści się w średniej wielkości walizce (łącznie ze statywem) więc może latać i nie obciąża nadmiernie bagażu\n7. Moim zamysłem było całkowite uniezależnienie od prądu. I tu niestety jest problem związany z naszym klimatem. Fotografując obiektywami konieczne jest użycie opaski grzejnej. Niby nic bo wystarczy podłączyć się do zapalniczki samochodowej ale jednak jest to dodatkowe obciążenie tego maleństwa a moją ideą był zestaw ‘go & shoot’, który biorę do reklamówki, rozstawiam w 10 minut i focę. Jak kabel z opaską wpływają na prowadzenie ? To dopiero sprawdzę.\nPrezentowane poniżej zdjęcia były robione 60 km od Warszawy w Woli Władysławowskiej, gdzie warunki nie pozwoliły mi na klatki dłuższe niż 60 sekund przy zastosowanych nastawach czyli ISO 1600 i f/2,8 w obiektywie Canon 135 f/2. W związku z tym nie odpowiem na najważniejsze pytanie – ile czasu ten sprzęcik pociągnie bez prowadzenia. Jeśli pojawi się dziura w chmurach i okoliczności pozwolą na testy pod lepszym niebem to z pewnością zaprezentuję dłuższe ekspozycje. Na razie tyle doniesień i zapraszam do obejrzenia fotek:\nczasy: 10 x 1 min\nPlejady 55 x 1 min\nEdited October 23, 2017 by piotrem\npodwójnie wstawione zdjęcie\nChyba pierwszy test tego sprzętu w Polsce Też sie nad nim zastanawiałem, ale ze względu na portfel w końcu padło na SW Star Adventurer.\nJak oceniaasz klin paralaktyczy w SkyGuiderze ? Czy sprzęt trzyma ustawienie na polarną ?\nJestem też ciekaw czy zaglądałeś do środka ? Gdzieś cztałem jakieś plotki, że napęd jest na pasku a nie na kółkach żębatych.\nGdyby udało Ci się kiedyś zmierzyć PE byłoby super\nEdited October 22, 2017 by astrobuff\nPiotrze. W roli opaski grzejnej bardzo dobrze sprawdzają się ogrzewane rękawice. Mają baterię na jakieś 3h dobrego grzania, a że są dwie (a na obiektyw starcza jedna ) to druga bateria wydłuża czas pracy do 6h+.\nKorzystam z tego z Samyangiem 135/2 na SW star adventurer (z konieczności, ale się sprawdza).\n36 minut temu, grztus napisał:\nDzięki za pomysł z rękawicami, muszę wypróbować .\nA mógłbyś zdradzić co to za ustrojstwo?\n53 minuty temu, bas.sic napisał:\n2 godziny temu, grztus napisał:\n♥ Vaud 106\nFajny patent z "szymelkiem". Czy faktycznie byl/jest potrzebny przy tej ogniskowej czy chciales "zabetonowac" wszytko just in case?\n8 godzin temu, piotrem napisał:\nSuper sprawa. Jak to się spisuje?\nJak klin paralaktyczny w tym zestawie się prezentuje?\nJest mocny i bez problemu trzyma polarną jak np. EQ3-2 ?\nCzy ma luzy i tańczy jak w SW Adventurer?\nJak się potrafi ustawić to nic nie tańczy\n17 godzin temu, Vaud napisał:\n22 godziny temu, astrobuff napisał:\nurządzenie ma zwartą i solidną budowę, do środka nie zaglądałem ze względu na ryzyko utraty gwarancji\nchciałem 'zabetonować' takie przyzwyczajenie z dłuższych ogniskowych\n10 godzin temu, Tatasek napisał:\nniemiecka myśl techniczna, bardzo praktyczny drobiazg\njest ok, zobaczymy przy dłuższych ekspozycjach\nmógłbyś zmierzyć mniej więcej PE metodą na długa ekspozycję z osią odsuniętą na kilka stopni od bieguna?\nW dniu 22.10.2017 o 21:10, grztus napisał:\nPrzyznam że strasznie mnie to zaintrygowało.\nMożesz rzucić jakimś linkiem do tych rękawic? To co znalazłem wydaje się mało ekonomiczne, ale pewnie źle szukam.\n7 minut temu, bas.sic napisał:\nWujek Google i wszystko będziesz wiedział, masz na baterie jak i na usb, te drugie dużo tańsze, ale potrzebny jeszcze jakiś power bank.\nEdited October 23, 2017 by peter5\nWujek Google i wszystko będziesz wiedział, masz na baterie jak i na usb, te drugie dużo tańsze, ale potrzebny jakiś power bank.\nOczywiście z Gugla imiem korzystać , ale najtańszą opcję jaką znalazłem to ~100 PLN. A to wydaje mi się dużo, więc wolałem spytać.\nnie no, gicior!:)\nMożecie je znaleźć pod hasłami typu "ogrzewane rękawice narciarskie".\nJa posiadam rękawice GS5 Glovii.\nOczywiście są dużo droższe niż opaska grzejna, ale po prostu takowe już posiadałem do innych zastosowań i okazało się, że można je wykorzystać również w astrofotografii :-)\n@piotrem powiedz mi proszę jak z jakością i stabilnością z tym dedykowanym statywem?\nLink do "szymelka" mi się nie otwiera - możesz powtórzyć? Z góry dzięki\n3 godziny temu, innerside napisał:\nPewnie TS się wycofał ze sprzedaży.\nTutaj masz identyczny od Omegona


Dom na skraju - jedynie 27,61 zł w matras.pl\nRodziny się nie wybiera. Czasem się lubimy, czasem nie, ale gdy dzieje się coś złego, staramy się wspierać naszych bliskich. Ulica Różana to spokojny zakątek ze starymi domami i wspaniałymi ogrodami. Tutejsi mieszkańcy są jak rodzina – lubią się i nienawidzą, intrygują i plotkują, kłócą się i godzą, poszukują miłości i szczęścia ... Ciche wille na przedmieściu niewielkiego miasteczka pulsują emocjami mieszkających w nich kobiet. Maria, żyjąca wspomnieniami młodzieńczego uczucia, w tajemnicy przed matką pisze płomienne poezje. Leokadia, która wiele lat temu straciła ukochanego męża, teraz usiłuje ratować małżeństwo wnuka. Marta już nie potrafi rozmawiać z Olgierdem, ale trudno jej żyć bez niego. Agata zakochuje się w żonatym mężczyźnie. Karolina, nie umiejąc się odnaleźć w roli żony i matki, postanawia odmienić swoje życie. W dodatku po wielu latach nieobecności na Różaną wraca Wanda, a jej przyjazd może bardzo skomplikować sytuację dawnych przyjaciółek. Każda z tych kobiet jest inna, łączą je marzenia o szczęściu i miłość do ogrodnictwa. Co łatwiej pielęgnować – róże czy uczucia? Czytaj dalej >> << Zwiń\nNa ulicy Różanej…\n„- Ludzie się nie zmieniają, to życie ich zmienia. Radość, smutek czy cierpienie otwierają drzwi do tych miejsc w naszej naturze, których istnienia sami nie podejrzewaliśmy”.*\nW pewnym mieście Rubinie na ulicy Różanej jest pełno starych domów otoczonych ogrodami, których właściciele oddają im swoje serce i czas. Mieszkańcy ulicy doskonale się znają i jak bywa czasem w rodzinach, lubią nienawidzą, snują intrygi, kłócą się i godzą. Nad przyszłością ciąży przeszłość i niedomówienia ... Świeżo rozwiedziona Marta wraca do domu, by pomyśleć i nabrać dystansu, zamierza też wrócić do biegania. Karolina, młoda matka dwójki synów nie radząca sobie z codziennością. Maria będąca starą panną w dalszym ciągu mieszkającą z matką, kochająca skrycie miłość z dawnych lat i pisząca wiersze. Tych osób i historii jest wiele więcej, każdy ma swoje tajemnice, pragnienia i marzenia.\nPrzyszło mi trochę czekać na najnowszą powieść Kasi Bulicz – Kasprzak, ale teraz już wiem, że było warto. W przypadku jej twórczości wystarczy mi samo nazwisko na okładce, nie muszę czytać blurbu czy też czekać na pierwsze opinie, po prostu wiem, że się nie zawiodę.\nPo raz kolejny polska powieściopisarka ujęła mnie językiem, jakim została napisana książka, swoją spostrzegawczością i przenikliwością jeśli chodzi o zachowania ludzkie. Autorka nie boi się poruszać trudnych tematów, ukazuje również w jaki przeszłość może oddziaływać na teraźniejszość i jakie szkody wyrządzić, szczególnie kiedy nie stać nas na szczerość czy chociażby pozbycie się dumy i wyciągnięcie ręki. Tworzenie pozorów jest skuteczne na jakiś czas, ale w końcu na niby idealnym życiu pojawiają się rysy i może się ono rozpaść jak domek z kart. Plącze losy bohaterów i z pewnością nie ułatwia im niczego.\nTo pierwsza powieść Kasi, w której głównym bohaterem jest więcej niż jedna osoba, ale bez problemu sobie z tym poradziła. Fabuła jest dopracowana w najmniejszym stopniu, wątki są przemyślane i na tyle rozpisane, by ciekawiły, troszkę rozjaśniły sytuacje, ale ich koniec na pewno jeszcze nie nastąpił, autorka pozostawiła mnie z mnóstwem pytań i domysłów. Akcja toczy się niespiesznie, ale za to zaskakuje, nigdy nie wiadomo z kim spotkamy się w kolejnym akapicie i czego tym razem dowiemy się o danej osobie. Pomimo dużej ilości bohaterów wszystko w głowie się układa i nie ma mowy, by się pogubić w tym kto jest kim. Ponadto w tym tytule ujawnia się miłość autorki do ogrodnictwa, każdy nowy rozdział jest zapoczątkowany opisem jednego gatunku róży, a i w samej treści jest dużo o uprawie ogródków. Osobiście się tym nie interesuje i troszkę poszczególne fragmenty mi się dłużyły, ale nie mogłam nie zauważyć tego, jak Bulicz-Kasprzak umiejętnie splotła prace w ziemi z życiem, całość idealnie ze sobą współgra i się wzajemnie uzupełnia.\nKolejnym plusem jest fakt iż każda postać jest dopieszczona. Dopracowani, realnie przedstawieni, różniący się jak tylko to możliwe, pełni kontrastu, potrafili zaskoczyć. Posiadają wady oraz zalety, nie są idealni, popełniają błędy, robią głupie rzeczy i czasem trzeba dużo czasu, by zaczęli się na nich uczyć. Są tacy realni i wielowymiarowi, widać, że autorka poświęciła im dużo uwagi. Każdy zapadł mi w pamięć, jeden bohater mniej, drugi bardziej zdobył moją sympatię, ale wszyscy mieli swoje przysłowiowe „pięć minut”.\nLubię twórczość Kasi, bo porusza tematy dobrze znane zwykłym ludziom, bohaterowie nie są szaleńczo bogaci i niezwykle piękni, ą jak ja i setki innych osób. Autorka pisze… swojsko. Bez problemu zagłębiłam się w treść, z ciekawością przewracałam kolejne strony i chłonęłam zdanie po zdaniu. Zżyłam się z bohaterami, przeżywałam wraz z nimi ich wzloty i upadki. Powoli odkrywałam kolejne tajemnice, pragnienia i intrygi. Książka jest też skarbnicą zdań skłaniających do zadumy, niezwykle trafnych i jakby o nas samych. Do tego te zakończenie, jak można było postawić ostatnią kropkę w takim momencie? No jak? Nie wiem jak przetrwam do premiery „Szlachetnych pobudek”, już tupie i podskakuje niecierpliwie.\n„Dom na skraju” to niewątpliwie bardzo udany początek sagi o losach mieszkańców ulicy Różanej. Ludzi z krwi i kości, których losy z biegiem lat wzajemnie się ze sobą splotły. Powieść wielowątkowa, o codziennych troskach, miłości, przyjaźni, przeszłości, teraźniejszości i przeszłości.\n„Bo życie jak rzeka – płynie tylko w jedną stronę i nie sposób go zawrócić”.**\n*Kasia Bulicz-Kasprzak, „Dom na skraju”, s. 84\n**Tamże., s. 195\nhttp://zapatrzonawksiazki.blogspot.com/2015/03/na-ulicy-rozanej.html Czytaj dalej >> << Zwiń\nSzczytowa forma Kasi Bulicz-Kasprzak\nSą tacy autorzy, w których twórczości zakochujemy się od ich pierwszej książki. Tak było ze mną i prozą autorstwa Kasi Bulicz-Kasprzak. Każdą jej opowieść witałam z sercem mocno bijącym z podekscytowania, czym tym razem mnie zaskoczy, ale i z niezbitą pewnością, że czeka mnie czytelnicza uczta, z karuzelą emocji i dobrej zabawy. Z takim samym nastawieniem podeszłam do „Domu na skraju”, do premiery którego odliczałam niecierpliwie dni, a gdy niespodziewanie tak szybko zagościł w mych progach ... z radością oddałam mu się na cały dzień. Jestem zachwycona, ale jak tu teraz żyć, w oczekiwaniu na drugą część...?\nNiniejszym zdradziłam, że „Dom na skraju” jest pierwszym tomem serii „Po sąsiedzku”, który zapowiada nową jakość w twórczości Kasi, choć oczywiście to nadal jest styl, który ubóstwiam: pełen wdzięku, lekkości i poczucia humoru, a który jest znakiem rozpoznawczym autorki. Ale „Domem na skraju” pisarka jeszcze szerzej rozpostarła skrzydła, pokazując, że nie tylko nowych pomysłów jej nie brakuje, że jest bystrą obserwatorką świata, ale także to, że stale pracuje nad tym, by czytelnik odkładał jej książki z myślą: ależ to było dobre! Takie doświadczenie stało się moim udziałem, a dodatkowo, gdy przewróciłam ostatnią stronę, musiałam ochłonąć, gdyż na około dwadzieścia stron przed końcem zaczęłam poddawać się napięciu, co będzie dalej, z czym autorka nas zostawi. No i „wykombinowała”... Zamieszała, trochę wyjaśniła, jeszcze więcej skomplikowała, a ty teraz, człowieku, zastanawiaj się, jak potoczą się losy bohaterów...\nW niniejszej powieści pisarka pokazała, że nie straszna jej duża liczba postaci, bo każdą potrafi obdarować wyrazistym charakterem, wyposażyć ją w coś, co zapadnie w pamięć, osobowość, która wzbudzi sympatię lub wręcz przeciwnie, chęć natychmiastowej ucieczki, gdyby spotkało się – i poznało bliżej – taką osobę w rzeczywistości (we mnie takie uczucia stopniowo wywoływała Janina, matka Marty). Ale tacy właśnie są wszyscy mieszkańcy Różanej – życiowi i tak naturalni, że mogliby być naszymi sąsiadami. Ich problemy mogłyby być naszymi problemami, a to, co ich spotyka, jest nam pewnie dobrze znane. Na Różanej w Rubiniu, jak w życiu, rozkwitają miłości, rodzą się przyjaźnie; niektórzy plotkują, inni knują, by zaszkodzić drugim, a tak naprawdę każdy chce być zwyczajnie szczęśliwy.\nW fabułę „Domu...” Bulicz-Kasprzak wpisała jedną ze swoich pasji, a obok biegania i czytania jest nią także ogrodnictwo. A wiecie, jak to jest - jeśli ktoś oddaje się czemuś z pasją, to po prostu da się to wyczuć. Kasia miłość do natury, do tego, co można stworzyć własną ręką, oddała w powieści całą sobą. A zrobiła to tak, że nawet ja – twierdząca, że nie ma ręki do kwiatów posiadaczka słownie jednego domowego kwiatka, w małym ogródku mająca tylko trawę i tuje, podziwiająca kolorowe ogrody innych – zapragnęła czegoś więcej. A to chyba najlepiej świadczy o talencie pisarki.\n„Domem na skraju” Kasia Bulicz-Kasprzak oczarowała mnie i podbiła moje serce do reszty, a byłam przecież przekonana, że nastąpiło to już dawno, po lekturze pierwszej jej powieści. Obdarowała mnie historią ciepłą, życiową, mądrą, w którą włożyła wiele uczucia i pracy. Udowodniła tym samym, że jej pisarska droga absolutnie nie jest przypadkiem, choć to też wiedziałam już wcześniej. Serdecznie zachęcam, byście zajrzeli do świata mieszkańców ulicy Różanej – gwarantuję, że po przeczytaniu „Domu...” razem ze mną będziecie czekać na „Szlachetne pobudki”, drugi tom tej wspaniałej, sąsiedzkiej sagi.\nKasia Bulicz- Kasprzak to cudowna książka\nKasia Bulicz- Kasprzak- Autorka książek ,,Nie licząc kota", ,,Meandry miłości'' i ,,Nalewka zapomnienia". Największą jej pasją jest czytanie. Drugą- bieganie. Trochę romantyczna miłośniczka roślin, która każdej wiosny zamienia swój balkon w ogródek, sadzi pelargonie i pomidory, sieje aksamitki i dynie.\n,,Szczęście to nie stan duszy, tylko umysłu i można się go nauczyć"\nMarta Krupska- Jezierska- Pracuje w kancelarii reklamowej ... a jej mężem jest Olgierd Jezierski. Znali się od zawsze, gdyż mieszkali na tej samej ulicy. Spotykać zaczęli się, gdy oboje uczęszczali na studia, lecz to nie podobało się rodzicom Marty. Uważali, że mężczyzna zniszczy życie kobiety, ale Marta nie słuchała ich argumentów i wyszła za Olgierda. Po ośmiu latach małżeństwa ich związek rozpadł się. Mijali się każdego dnia, spędzali czas zawsze osobno, jedynie weekendy mieli dla siebie, które mijały w kłótniach. Konflikty i nieporozumienia nasilały się, nie byli w stanie podejmować wspólnych decyzji w najważniejszych kwestiach ich wspólnego małżeństwa. W końcu Marta wykończona szaloną parodią swojego małżeństwa, wniosła pozew o rozwód i wróciła do rodziców na ulicę Różaną by przemyśleć kilka spraw i poukładać sobie życie na nowo.\nMaria- Od trzydziestu lat pracuje w szkole. Zawsze optymistycznie nastawiona do życia i pełna wiary w dobro. Mieszka od zawsze z matką pod jednym dachem i pomimo jej ciętego języka nie odwraca się od rodzonej matki. Uwielbia pisać wiersze, ale nie pokazuje ich światu.\nLeokadia- Matka Marii. Straciła męża po którym pozostał tylko ogródek o którym zawsze marzyła. Czasami niszczyła go ze złości, a czasami pielęgnowała z czułością. Z biegiem lat ciężko Leokadii zajmowało się ogrodem, ale nie chciała od nikogo pomocy przy jego pielęgnowaniu. Wiele w życiu przeszła...\nKarolina- To była przyjaciółka Marty. Ich relacje nie są zbyt dobre. Można nawet rzec, że chłodne. Przerost ambicji Karoliny był przyczyną zerwania więzi. Od zawsze konkurowała, chciała pokazać wszystkim, że jest lepsza, potrafi wszystko zdziałać lepiej niż inni. Jednak nie potrafi odnaleźć się w roli matki, ani żony, więc postanawia zmienić swoje dotychczasowe życie.\nAgata- Ma dwadzieścia cztery lata i kończy filologię angielską. Ma ukochanego faceta Grzegorza, który jest geologiem. Któregoś dnia do Agaty przychodzą przyjaciółki i wyciągają ją na imprezę. Niestety kobieta nie przebywa tam zbyt długo, gdyż wylewa wino na koszule mężczyzny na którego przez przypadek wpada...\nCo tak na prawdę łączy te wszystkie kobiety? Co przytrafi im się w życiu? Czy wszystko wyjdzie na dobre? Odnajdą szczęście, czy raczej otrzymają kolejne kłody pod nogi z których nie będą w stanie się podnieść? Nie dowiecie się, jeżeli nie przeczytacie.\n,,Dom na skraju" opowiada o kobietach, w różnym wieku, które mieszkają na pięknej ulicy Różanej, gdzie wszędzie kwitną przepiękne kwiatki. Każda z bohaterek mniej lub bardziej interesuje się ogrodnictwem. Wydawać by się mogło, że każda z tych kobiet ma udane życie, szczęśliwe, lecz gdy zagłębiamy się w dalszą historię ich życia przekonujemy się, że tak na prawdę nie jest proste jakby się wydawało. Mimo przeciwnościom losu nie poddają się, dążą do swojego szczęścia i pomagają sobie nawzajem. Ulica Różana to piękne miejsce do którego chciałabym trafić, poznać bohaterki, oraz móc spędzić choć chwile w ich towarzystwie. Każda z bohaterek pozostawiła we mnie ciepło, bezpieczeństwo, miłość, złość, oraz radość.\nKasia Bulicz- Kasprzak napisała kolejną wspaniałą wielowątkową książkę z którą nie chciałam się żegnać. Historię opisała bardzo lekko, z zaciekawieniem, oraz pasją. Tekst jest niebanalny, łatwo i szybko się go czyta. Dzięki tej książce poznałam na nowo autorkę. W każdej z bohaterek dostrzegłam charakterystyczne cechy pisarki jakie miałam okazje poznać na żywo lub dzięki portalowi społecznościowemu. Kasia wlała we mnie tyle miłości, piękna, radości, złości, smutku, że nie wyobrażałam sobie takiego szybkiego pożegnania z bohaterami. Doczekać się nie mogę kontynuacji historii bohaterek z ulicy Różanej. Mam nadzieję, że znowu urzekną mnie swoją historią tak jak było do tej pory. Gorąco polecam miłośnikom czytania książek.\nOcena: 6/6 Czytaj dalej >> << Zwiń\nBo życie jak rzeka – płynie tylko w jedną stronę i nie sposób go zawrócić.\nNajnowsza książka Kasi Bulicz – Kasprzak jest moją drugą po „Nalewce zapomnienia…” stycznością z twórczością autorki.\nW „Domu na skraju” poznajemy mieszkańców ulicy Różanej.\nGłówną bohaterką powieści jest Marta, która jest świeżo po rozwodzie. Aby nieco się pozbierać i poukładać sobie wszystko na nowo wraca więc na jakiś czas do rodzinnego Rubinia.\nJednakże powrót w rodzinne strony wiąże się z również z ponownym zamieszkaniem w domu rodziców ... fakt ten natomiast nie koniecznie działa budująco na naszą bohaterkę. Pociesza się ona jednak myślą, iż owa sytuacja jest tylko chwilowa. Kobieta dzieli swój czas pomiędzy bieganie, do którego wróciła po dłuższej przerwie, a pomoc w ogrodzie Leokadii, która de facto jest babcią jej byłego męża.\nW niniejszej książce autorka ukazuje czytelnikowi całą gamę postaci, głownie są to kobiety, które różni właściwie wszystko – poczynając od wieku, poprzez wykształcenie, a na doświadczeniu życiowym kończąc…\nJest to powieść dla kobiet i o kobietach. Pełno w niej różnorodnych emocji, skomplikowanych relacji międzyludzkich oraz niejednoznacznych uczuć… A wszystko to w otoczeniu bajecznych ogrodów, które z niesamowitą pieczołowitością uprawiają mieszkańcy ulicy Różanej.\nW opisanej przez Kasię Bulicz – Kasprzak historii przyglądamy się życiu zwykłych ludzi. Ich radościom, smutkom, marzeniom także tym niespełnionym, frustracjom oraz drzemiącej w każdym z nas potrzebie rywalizacji, która niekiedy niestety sprowadza nas na manowce…\nAutorka w sposób niezwykle subtelny ukazuje także jak głęboko zakorzenione, mimo, iż bardzo często ukrywamy ten fakt nawet sami przed sobą, są w nas potrzeby kochania i bycia kochanym zwłaszcza, że miłość ma bardzo wiele odcieni i twarzy.\nGorąco polecam Wam „Dom na skraju”, a sama czekam na drugi tom tej powieści.\nZa udostępnienie egzemplarza do recenzji dziękuję Autorce oraz Wydawnictwu Prószyński i S-ka.\nPowieść o kobietach i ogrodach pachnąca różami.\n„Dom na skraju” Kasi Bulicz-Kasprzak to powieść o kobietach i dla kobiet. Jest miłość i zdrada. Są intrygi i tajemnica sprzed lat, z której czytelnik do pewnego momentu nie zdaje sobie sprawy . Ta tajemnica czyni książkę jeszcze bardziej interesującą. To również opowieść o ogrodach pachnących różami. Akcja książki skupia się na ulicy Różanej. Dzięki temu czytanie „Domu na skraju” jest prawdziwą przyjemnością. Każdy rozdział zaczyna się od opisu jednego gatunku róży. Nie miałam pojęcia ... że jest ich aż tyle. Wspaniała książka na lato do czytania na łonie natury w ogrodzie, jeśli go mamy. Bo jeśli nie to za sprawą powieści Kasi Bulicz-Kasprzak poczujemy się jakbyśmy byli wśród zieleni i kwiatów. Zamarzy nam się taki ogród wypielęgnowany, pachnący nie tylko różami, ale również białymi i różowymi serduszkami, żółtymi i niebieskimi bratkami, aksamitkami, pięknymi brązowymi, żółtymi , niebieskimi, fioletowymi irysami czy też nasturcjami.\nTo moja druga książka Kasi Bulicz-Kasprzak, którą przeczytałam. „Meandry miłości” w odróżnieniu od „Domu na skraju" to powieść , której bohaterami są szlachcianki, a nie kobiety współczesne.\nZarówno w jednej jak i w drugiej powieści autorka urzekła mnie pięknem języka, jakim się posługuje w swoich książkach.\n„Dom na skraju” przypomina mi książkę Hanny Kowalewskiej „Tam gdzie nie sięga już cień”.\nKsiążka Kasi Bulicz-Kasprzak to jednakowo rewelacyjna powieść obyczajowa z tajemnicą w tle. Korowód barwnych postaci i ich historie. Inny klimat, ale za sprawą ogrodów i róż równie niepowtarzalny jak w powieści Hanny Kowalewskiej. GWARANCJA DOBREJ LITERATURY. GORĄCO POLECAM! Czytaj dalej >> << Zwiń


"Święty Grób Maryi" - co wiadomo o miejscu wiecznego zaśnięcia Matki Bożej, co przekazuje tradycja i sztuka? - WNET.fm\n„Święty Grób Maryi” – co wiadomo o miejscu wiecznego zaśnięcia Matki Bożej, co przekazuje tradycja i sztuka?\nFot. Amadeusz Czernecki\nGrób Niepokalanej znajduje się w Dolinie Cedronu. I tutaj właśnie, według starożytnych tradycji, w przyszłości ma się odbyć Sąd Ostateczny, po którym nastąpi wskrzeszenie wszystkich zmarłych.\nOstatnia ewangeliczna wzmianka o Matce Pana Jezusa dotyczy polecenia Jej pod opiekę Świętego Jana przez umierającego na krzyżu Zbawiciela. Potem jeszcze w Dziejach Apostolskich w święto Pięćdziesiątnicy Maryja razem z innymi niewiastami towarzyszy uczniom swojego Syna i staje się współuczestniczką Zesłania Ducha Świętego. Jest wielce prawdopodobne, że działo się to w Wieczerniku. Następnie, kiedy wzmogły się prześladowania pierwszych chrześcijan, w wyniku których około 37 roku został ukamienowany św. Szczepan, a pięć lat później ścięto głowę Świętego Jakuba, wyznawcy Chrystusa rozproszyli się po świecie, głosząc o Nim Dobrą Nowinę.\nMaryja wraz z Świętym Janem Apostołem przeniosła się do Azji Mniejszej. Zamieszkali w Efezie. Do dzisiaj istnieje tam kaplica, zbudowana na ruinach Jej rzekomego domku. Historycznie jest to bardzo prawdopodobne, gdyż fundamenty tego budynku datuje się na I wiek naszej ery. Ponadto tam Święty Jan nie tylko redagował czwartą Ewangelię i Księgę Apokalipsy, ale też umarł śmiercią naturalną oraz został pogrzebany. Tutaj też przez trzy lata przebywał Święty Paweł i pisywał listy apostolskie. Wzmiankowali o tym pierwsi Ojcowie Kościoła, a nawet w roku 431 wyznaczyli miasto Efez na Sobór, podczas którego został ogłoszony dogmat o Boskim Macierzyństwie Maryi.\nDom na wzgórzu koło Efezu w swoich wizjach widziała błogosławiona Anna Katarzyna Emmerich, dzięki wskazówkom której został on odnaleziony przez specjalne ekspedycje naukowe w 1891 roku. Potwierdzają to także mieszkańcy wioski Kirkence, wierni wyznania prawosławnego, a potomkowie pierwszych chrześcijan efeskich. Otaczają oni czcią miejsce, gdzie żyła Najświętsza Maryja Panna, nazywając je „Panaya Kupulu”.\nW 1951 roku odnowiono tam domniemany Dom Maryi Matki. Pielgrzymowali do tego miasta papieże: Paweł VI oraz Święty Jan Paweł II. Miejsce to jest ważne nawet dla muzułmanów, którzy także na swój sposób czczą posłuszną Bogu Dziewicę Marjam.\nMatka Jezusa miała żyć wśród ludzi do 59–63 roku życia. I jeśli ostatnie lata rzeczywiście spędziła w Efezie, to jest możliwe, że na koniec ziemskiej pielgrzymki powróciła do Jerozolimy. W mieście, gdzie Jezus dokonał Zbawienia świata: umarł na Krzyżu, zmartwychwstał i wstąpił do nieba, jest również Kościół Grobu Najświętszej Marii Panny. Miejsce to czczone było już w II wieku, a w IV powstała tutaj pierwsza świątynia pod wezwaniem Maryi. Palestyna kryje w sobie więcej świadectw i pamiątek po Bogurodzicy. Zwłaszcza owo miasto trzech religii wydaje się być najgodniejszym dla Jej „paschy” z życia ziemskiego do niebiańskiego.\nMiejsce Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny wskazywane jest w Jerozolimie na wzgórzu Syjonu. Wolna od zmazy grzechu pierworodnego, nie została skażona również cielesnym zepsuciem. Koniec ziemskiego żywota Matki Boga określa się więc nie mianem śmierci, ale pogrążenia w wiekuistym śnie.\nWniebowzięcie Matki Pana Jezusa zostało ogłoszone dogmatem wiary przez papieża Piusa XII 1 listopada 1950 roku. Wzmiankowane już jednak było w źródłach pochodzących z VI wieku. Jest to więc najstarsze uznawane przez chrześcijan święto maryjne, jako Jej „narodzin dla nieba”. Ma ono też związek z tradycją obchodzenia rocznic śmierci.\nGrób Niepokalanej, z którego Ona z ciałem i duszą została wzięta do nieba, znajduje się po dzień dzisiejszy w Dolinie Cedronu. Zapewne istotne znaczenie ma jego lokalizacja pomiędzy Starym Miastem a Ogrodem Oliwnym. W tym samym też miejscu kilka lat wcześniej został ukamienowany pierwszy chrześcijański męczennik, Święty Szczepan. I tutaj właśnie, według starożytnych tradycji, w przyszłości ma się odbyć Sąd Ostateczny, po którym nastąpi wskrzeszenie wszystkich zmarłych.\nWedług legendy, w Świętym Grobie Maryi pozostały kwiaty. Na pamiątkę tego już od X wieku w Uroczystość Jej Wniebowzięcia właśnie one, z ziołami, kłosami zbóż, warzywami i owocami, są układane w najpiękniejsze bukiety lub wieńce i zanoszone do kościoła celem pobłogosławienia.\nCały artykuł Barbary M. Czerneckiej pt. „Święty Grób Maryi” znajduje się na s. 9 sierpniowego „Śląskiego Kuriera WNET” nr 50/2018, wnet.webbook.pl.\nArtykuł Barbary M. Czerneckiej pt. „Święty Grób Maryi” na s. 9 sierpniowego „Śląskiego Kuriera WNET” nr 50/2018, wnet.webbook.pl\nTagi: Barbara M. CzerneckaŚląski Kurier WnetWniebowzięcie Maryi


"Ocaleni" ukażą się w czerwcu - planszowki.gildia.pl - Gry planszowe, towarzyskie - newsy, recenzje\n"Ocaleni" ukażą się w czerwcu\nW czerwcu na sklepowych półkach pojawi się nowa gra od wydawnictwa REBEL.pl. Będą to Ocaleni, utrzymani w klimacie postapo.\nOcaleni są grą dla 2-4 osób, a czas rozgrywki wynosi ok. 25 - 100 minut. Sugerowana cena detaliczna to 199,95 zł. Z instrukcją można zapoznać się już teraz w TYM MIEJSCU.\nStworzona przez Grégory’ego Olivera, zilustrowana przez Miguela Coimbre (7 Cudów Świata: Pojedynek, Small World) gra Ocaleni opiera się na mechanice „worker placement”. Jej fabuła toczy się w postapokaliptycznym świecie. Wcielisz się w niej w rolę lidera jednej z czterech grup walczących o przetrwanie w dystopijnej rzeczywistości i chroniących się przed promieniowaniem w podziemnych schronach.\nZbieraj zasoby, powiększaj swój schron, odzyskuj i naprawiaj przydatny sprzęt i, przede wszystkim, nie pozwól umrzeć ocalałym. Mądrze planuj ruchy – Twoi ludzie wypuszczają się na łowy, zdobywają jedzenie, wodę, zapasy i wszystko, co może się przydać. Ale pamiętaj, że na zewnątrz funkcjonują też inne grupy. Nawet upadek ludzkości nie wystarczył, by zjednoczyć wszystkich, którzy pozostali przy życiu. Przez niekończącą się walkę o przetrwanie stają się wobec siebie coraz bardziej wrodzy.\nPora wyjść na zewnątrz. Ponoć ma przyjechać Konwój. Przygotuj swoich najlepszych ludzi. To Wasza ostatnia nadzieja. Jednak nie ma tam miejsca dla wszystkich – Konwój przyjmie tylko najlepszych. Musisz udowodnić, ze jesteś jednym z nich. Musisz przeżyć!\n• 1 Plansza Konwoju,\n• 4 Plansze Schronów,\n• 16 Pionków graczy w 3 zestawach (w każdym pion o sile 5 oraz 4, a także 2 piony o sile 3),\n• 4 wskaźniki napromieniowania,\n• 100 znaczników ocalonych,\n• 30 znaczników microchipów,\n• 30 znaczników konserw,\n• 30 znaczników amunicji,\n• 30 żetonów zwierzyny,\n• 12 kart wydarzeń,\n• 10 kart liderów,\n• 20 żetonów przeszukiwania,\n• 40 kafelków wyposażenia,\n• 12 kafelków pomieszczeń podstawowych,\n• 38 kafelków pomieszczeń zaawansowanych,\n• 1 znacznik alg,\n• 1 znacznik pierwszego gracza.\nArtur Sobala za Wydawnictwo REBEL.pl


Czy można z domu jednorodzinnego samowolnie zrobić blok? : Czasopisma C.H.Beck\nCzy można z domu jednorodzinnego samowolnie zrobić blok?\nCzy deweloper może z własnej woli podzielić domy jednorodzinne na wielorodzinne i sprzedawać w nich osobno lokale? Na tym tle rozgorzał spół pomiędzy przedsiębiorcą realizującym budowę osiedla, a nadzorem budowlanym.\nSytuacja miała miejsce w Warszawie, gdzie w jednej z dzielnic deweloper rozpoczął realizację inwestycji mieszkaniowej. Pierwotnie miała ona składać się z domów jednorodzinnych (podzielonych na dwa lokale o powierzchni 60 i 420 m2), jednak kiedy prace budowlane zmierzały ku końcowi, a w prasie pojawiły się ogłoszenia dotyczące możliwości kupna nieruchomości, okazało się, że w każdym z budynków jest do nabycia po kilka niezależnych od siebie mieszkań. Taki efekt stał w sprzeczności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który na omawianym terenie dopuszczał wyłącznie zabudowę jednorodzinną.\nZaniepokojeni takim obrotem sprawy sąsiedzi zaalarmowali o poczynaniach dewelopera nadzór budowlany. Ten po dokonaniu kontroli stwierdził jednak, że inwestycja jest realizowana zgodnie z pozwoleniem. Na późniejszym etapie przedsiębiorca bez problemu uzyskał zaświadczenia o samodzielności lokali oraz pozwolenia na ich użytkowanie, po czym rozpoczął sprzedaż. Wtedy mieszkańcy okolicznych posesji ponownie zwrócili się do nadzoru budowlanego o przeprowadzenie stosownej kontroli. Tym razem inspektorzy odkryli, że deweloper samowolnie zmienił sposób użytkowania budynków, w konsekwencji czego wydano nakaz przywrócenia pierwotnego ich stanu.\nTakiemu przebiegowi spraw sprzeciwił się z kolei przedsiębiorca. Zaskarżając decyzję nadzoru budowlanego do WSA w Warszawie argumentował, że na podział domów uzyskał niejako sądową zgodę. Na potwierdzenie powyższego przedkładał prawomocne postanowienie sądu rejonowego znoszące współwłasność spornych nieruchomości i ustanawiające w każdym z budynków po 9 lokali. Ponadto wskazywał, że przywrócenie do stanu pierwotnego domów byłoby niesprawiedliwe w stosunku do osób, które już kupiły mieszkania.\nWSA w Warszawie nie przyjął żadnych z argumentów dewelopera. Sąd stwierdził, że kontrole nadzoru zostały przeprowadzone prawidłowo, i że wnioski wysnute na ich podstawie wnioski trzeba uznać za słuszne. Inwestor, zgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego otrzymał pozwolenie na budowę domów jednorodzinnych i nie ma prawa do samodzielnego przekształcenia ich w wielomieszkaniowe bloki. Skład orzekający stwierdził także, że dokonane przez dewelopera podziały budynków było istotnym odstąpieniem od projektu. Sąd dodatkowo zwrócił uwagę na rozbieżność w datach pomiędzy wnioskowaniem przez inwestora o zniesienie współwłasności budynku a uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie lokali.\nPrzedsiębiorca zaskarżył wydany wyrok zarzucając przy okazji WSA i nadzorowi budowlanemu szereg niedociągnięć, w konsekwencji czego sprawa trafiła na wokandę NSA. W wyrokach z 9.5.2018 r. (II OSK 1601/16, II OSK 1602/16) sąd ten oddalił skargi dewelopera i jednoznacznie poparł decyzje wydane przez organy niższych instancji. Sąd nie dostrzegł, by PINB i WSA w Warszawie dopuściły się naruszenia art. 71a ust. 2 w związku z art. 71 Prawa budowlanego. W konsekwencji nakazał deweloperowi przywrócenie budynków do stanu pierwotnego.\nTaki werdykt z kolei stawia w niekorzystnej sytuacji osoby, które już kupiły mieszkania w nowo wybudowanych blokach – a właściwie, jak to miało być na wstępie – domach jednorodzinnych. Ponownie muszą w nich powstać po 2 lokale (o powierzchni 60 i 420 m2), a 7 nadprogramowych musi zostać scalonych. Właściciele nie mają możliwości przeciwdziałania temu zdarzeniu, bowiem nadzór budowlany w przypadku ich sprzeciwu ma prawo do nałożenia na nich kar grzywny oraz do likwidacji ścianek działowych na ich koszt. Istnieje możliwość, by deweloper odkupił od nich udziały w scalonej powierzchni. Jeśli jednak ten nie przejawi takiej chęci właściciele nie będą mieli innego wyjścia, jak pozwać go do sądu i tak dochodzić swoich praw.


Skarby �wiata - Fryburg\nFryburg to miasto w Szwajcarii po�o�one nad rzek� Sarine, na styku dw�ch wielkich region�w etnicznych i j�zykowych w Szwajcarii. Miasto za�o�ono w 1157 roku. Najstarsza cz�� miasta le�y na skalistym cyplu, opadaj�cym stromymi stokami ku g��boko wci�tej dolinie Sarine.\nW mie�cie na uwag� turyst�w zas�uguje dobrze zachowane �redniowieczne Stare Miasto, z gotyck�, katedr� St. Nicolas zbudowan� w latach 1283-1490. Katedra jest znana z witra�y J�zefa Mehoffera. Miasto jest tak�e siedzib� za�o�onego w 1889 roku Uniwersytetu Katolickiego. Warto tak�e zobaczy� zamek w P�yrolles z XVI wieuku, oraz pa�ac La Poya z pocz�tku XVIII wieku.


Sztuka: Malarskie wibracje\n[21 kwietnia 2017-14 maja 2017]Ośrodek Propagandy SztukiPiotr Turek "Wibracje i rozmowy koloraturowe" - wystawa malarstwa. Otwarcie 21 IV o godz. 18.\nNa wystawie zostaną zaprezentowane nowe prace z cyklu „Rozmowy koloraturowe”, powstałe na przestrzeni kilku ostatnich miesięcy. Jak przyznaje autor, zmiany dotyczą formatu i warsztatu, sposobu budowania wewnętrznej przestrzeni obrazu za pomocą kontrastów walorowych i barwnych – Rozmowy koloraturowe z 2016-2017 roku mają większą energię, ekspresję, głębię, siłę koloru niż płaskie i linearne kompozycje z lat 90. czy z początku XXI wieku. Działają na widza napięciami i kontrastami, dramatycznymi spiętrzeniami impastów, wielokierunkowymi załamaniami linii i efektownymi przejściami walorowymi, wręcz eksplodują materią, którą artysta coraz odważniej eksploruje, choć chyba jeszcze nie udało mu się jej ostatecznie ujarzmić – walka trwa, choć szala zwycięstwa przechyla się na stronę Piotra Turka […] perfekcyjnie operującego światłem, bawiącego się niuansami poszczególnych tonów, raz schładzanych, raz podgrzewanych, przełamywanych uderzeniami czystej bieli i czerni, spływających po powierzchni płócien gęstymi impastami, co potęguje odczucie przestrzenności.\nMonika Nowakowska, fragment tekstu do katalogu wystawy


Firmy budowlane i usługi budowlane w Stalowej Woli - katalog firm\nZobacz inne firmy w Stalowej Woli z branży:\nWszystkie firmy z branży firmy budowlane i usługi budowlane w podkarpackim\nJesteś tutaj: KB.pl > Firmy > Firmy budowlane i usługi budowlane > podkarpackie > Stalowa Wola\nFirmy budowlane i usługi budowlane w Stalowej Woli - firmy\nZobacz inne firmy z branży firmy budowlane i usługi budowlane w województwie podkarpackim\nFachowcy z kategorii budowa domów jednorodzinnych w Stalowej Woli\nGdzie znaleźć firmy zajmujące się wykonywaniem usług budowlanych w Stalowej Woli?\nStalowa wola posiada mocną bazę przedsiębiorstw budowlanych zajmujących się usługami remontowo budowlanymi. Oferują one szeroką gamę usług i ceny dopasowane do potrzeb każdego rodzaju klienta. Wiele informacji o każdej z firm z branży budowanie domów można znaleźć w katalogu przedsiębiorstw budowlanych w serwisie Kalkulatory Budowlane. Szczegółowa ich lista znajduje się powyżej.\nStalowej woli nie brakuje wykonawców świadczących bardzo zróżnicowane usługi zapewniające kompleksową obsługę w zakresie budowy domów jednorodzinnych. Są to między innymi:\nJeżeli usługi, której szukasz nie ma na tej liście, wybierz fachowców z listy poniżej i przeczytaj szczegółowy opis ich oferty. Możesz też skontaktować się z nimi osobiście na terenie Stalowej Woli. Co więcej, większość z naszych firm poza budową domów jednorodzinnych wykonuje również inne usługi budowlane, a ceny ich usług pozostają atrakcyjne.\nJakie są ceny budowania domów w Stalowej Woli?\nStandardowe koszty wykonawców od budowy domów jednorodzinnych z Stalowej Woli można znaleźć na Kalkulatorach Budowlanych. Jeżeli natomiast interesują Cię bardziej szczegółowe koszty prac, zapoznaj się z ofertami wykonawców poniżej.\nKoszty i oferty firm budowlanych z Stalowej Woli zostały podzielone na trzy grupy:\nPowyższym cenom zostały nadane oznaczenia w postaci symboli $$$, aby ułatwić Ci znalezienie takich przedsiębiorstw budowlanych w Stalowej Woli, jakich oczekujesz! Przyjrzyj się poniższym przedsiębiorstwom budowlanym, aby poznać szczegóły.


Nielegalna broń i amunicja w mieszkaniu 49-latka (ZDJĘCIA) - Gazetawroclawska.pl\n4 marca 2015 13:17 04.03.2015 13:17\nDo 8 lat więzienia grozi mężczyźnie zatrzymanemu przez policjantów z Góry. 49-latek miał w domu broń i amunicję. Mężczyzna trafił do policyjnego aresztu.\nMieszkaniec gminy Wąsosz trzymał w domu nielegalnie broń. Funkcjonariusze znaleźli 3 pistolety i dwie sztuki broni gazowej oraz 100 sztuk amunicji. 49-latek został zatrzymany w policyjnym areszcie.\nPodejrzany odpowie za posiadanie broni i amunicji bez zezwolenia. Przypomnijmy, że za tego typu czyn grozi do 8 lat pozbawienia wolności.\npolcja góra broń\nWielki sukces PO rąbanej PO licji w chorym kraju\n100 sztuk amunicji (gość) 04.03.15, 14:38:13\nfacet trzymał w domu to , co można legalnie kupić w każdym małym czeskim mieście i w Berlinie (Stuttgarten Platz 8) , artykuł z pewnością jest kłamliwy , ta amunicja pokazana od spłonek to 9-cio...rozwiń całość\nfacet trzymał w domu to , co można legalnie kupić w każdym małym czeskim mieście i w Berlinie (Stuttgarten Platz 8) , artykuł z pewnością jest kłamliwy , ta amunicja pokazana od spłonek to 9-cio milimetrowe ślepaki albo "gazówki" z granatowym końcem.\nNo fakt , w naszym durnowatym kraju jest to zakazane i tylko na "PO zwolenie"...zwiń\nZA LIBERALIZACJĄ DOSTĘPU DO BRONI\nOjom (gość) 04.03.15, 13:27:17\nJak taki zwyrodnialec ma broń, to ja chcę mieć broń, by bronić się w przypadku ataku z użyciem broni.\nChociaż nasze państwo jest chore i skazuje ludzi broniących się jako bandytów, a prawdziwi...rozwiń całość\nChociaż nasze państwo jest chore i skazuje ludzi broniących się jako bandytów, a prawdziwi sprawcy często się wyślizują.\nPolska to rozbrojony kraj - jak nas zaatakują to się nie obronimy. A władze szczególnie to utrudniają.zwiń\nRychu (gość) 04.03.15, 13:51:20\n„Dajcie Polakom rządzić, a sami się wykończą” - powiedział kiedyś Otto von Bismarck, a waść chcesz im dać broń ?\nDo tego tania gorzała bez ograniczeń a zwielokrotniony ujemny przyrost naturalny...rozwiń całość\nDo tego tania gorzała bez ograniczeń a zwielokrotniony ujemny przyrost naturalny gwarantowany.zwiń