Archiwum Historii Mówionej - Aleksandra Schmidt\nAleksandra Schmidt „Ela”, „Lobelia”\nAleksandra Schmidt, z domu Marcinkowska, urodzona 2 marca 1923 roku w Poznaniu. W czasie Powstania Warszawskiego w Śródmieściu Południe.\nTo był Batalion „Bełt” i była pani sanitariuszką.\nTak, sanitariuszką byłam, chodziłam z plutonami. Zawsze dwie sanitariuszki szły z plutonem na placówkę.\nProszę mi opowiedzieć o latach przedwojennych, czym zajmowali się pani rodzice? Czy miała pani rodzeństwo?\nMój brat już był wtedy w Mauthausen.\nPrzed wojną? Bo pani urodziła się w Poznaniu.\nW Poznaniu. Miałam starszego brata i dwie młodsze siostry.\nOjciec pracował w ubezpieczeniach.\nTak. Chodziłam do gimnazjum Dąbrówki. Moja młodsza siostra również, trzecia była jeszcze w podstawówce.\nJak zapamiętała pani wybuch wojny, wrzesień 1939?\nByłam na obozie harcerskim. Obie z siostrą należałyśmy do harcerek. Przy gimnazjum była drużyna harcerska, należałam do tej drużyny i był obóz właśnie. Nawet nazywał się obozem służbowym, ponieważ obawiano się już, że może być wojna. To już z tym nastawieniem nawet obozy harcerskie urządzano. Żeśmy były pod Drawskiem, w lesie zupełnie, pod namiotami. Rzeczka płynęła, która była do kąpieli, do prania. Miesiąc byłyśmy na obozie harcerskim. Była nawet niedaleko granica niemiecka, posterunki straży granicznej. Postawili nam olbrzymi maszt. Miałyśmy flagę ze sobą biało-czerwoną, wciągnęłyśmy na maszt, ale do tego trzeba siły męskiej, bo to był bardzo potężny słup. Przy stawianiu masztu to troszkę zaprzyjaźniliśmy się z tymi sprawującymi straż graniczną. Urządzili nam wycieczkę wzdłuż granicy, żebyśmy zobaczyły, jak posterunki graniczne wyglądają. Strasznie to przeżyłyśmy. Raczej powiedziałabym pesymistycznie – padał deszcz, ale to nas nie przerażało, harcerska dusza to się nie boi takich rzeczy, ale widziałyśmy posterunki niemieckie. Na granicy widać było Niemców i naszych strażników granicznych. Tamci byli fantastycznie ubrani, stosownie do pogody, w nieprzemakalnych pelerynach z kapturami, w odpowiednich kaloszach, z odpowiednią bronią. A nasi biedacy, strażnicy, w mundurkach letnich, bo to lato. Mieli drelichowe mundurki, kapał im deszcz na nos. Tak to smutnie wyglądało, że naprawdę mam wspomnienia z tego okresu bardzo marne. Dowódca strażnicy to był oficer. Powiedział nam: „Popatrzcie! – był las po jednej i drugiej stronie, środkiem tylko był dukt i to była granica – Zobaczcie sobie zachodnią stronę”. Były świeżo powycinane drzewa, na szerokość mniej więcej, jak mówił: „Jak na oko biorąc, to śmiało czołg przejedzie”. Czyli byli już przygotowani w lipcu. Obóz odbywał się w lipcu. To będę pamiętać zawsze. Dla mnie to już była, mimo że byłam młodą dziewczyną, zapowiedź wojny. Pytam: „Po co to robią? I w odległościach takich, co pewien odcinek?”. Oczywiście nasz wywiad musiał to doskonale widzieć.\nWe wrześniu była pani w Poznaniu?\nTak. Poznań właściwie specjalnie nie ucierpiał we wrześniu, bo raczej Warszawa była bombardowana. Jak na dzisiejsze spojrzenie, były zabawne przygotowania, jak oklejanie na krzyż szyb w oknach, żeby nie wypadły.\nGdzie pani mieszkała wtedy w Poznaniu?\nPrzy Ogrodowej, teraz mieszkam przy Ratajczaka, zupełnym trafem. Dom na Ogrodowej spalił się niestety w czasie walk o Poznań, już w ostatnim miesiącu.\nProszę opowiedzieć, jak wkroczyli Niemcy do Poznania?\nRodzice zostali, nigdzie nie uciekali, bo bardzo dużo ludzi jednak wyjechało. Nie wiadomo po co właściwie. Uciekali z terenów zachodnich, myśleli, że wojna skończy się pewnie gdzieś pod Kutnem. Tymczasem rozsądek nakazywał siedzieć po prostu i czekać, na toczące się wypadki. Tak że myśmy żadnych wędrówek nie urządzali.\nNiemcy wyrzucili rodzinę z pani domu?\nNie. Właśnie nie wyrzucili nas z domu. Natomiast zabierali pokoje. Wsadzali Niemca na pokój, zabierali pokój, nas wyrzucali, meble oczywiście, wszystko musiało zostać. To byli sprowadzani z Rzeszy różni pracownicy. I co rusz była zmiana – to tego wyrzucili, to tamtego. Potem drugi pokój zabrali. Nasz pokój, to znaczy dziewcząt, zabrali na samym początku. Wsadzili telefonistkę, Niemkę, która pracowała na lotnisku. Potem drugi pokój i tak nas coraz bardziej [ścieśniali]. Nie mówię o tym, że mój brat już się wyprowadził z domu, bo już wyglądało to niebezpiecznie, zwłaszcza że co rusz jakiś inny Niemiec do mieszkania wkraczał. Ale aresztowany został poza domem.\nBył w AK?\nNie. Był w konspiracji, ale w „Ojczyźnie”.\nDo obozu w Mauthausen wywieźli go za działalność konspiracyjną?\nNajpierw do Domu Żołnierza. Aresztowano w ogóle całą grupę, łącznie z wojewodą. Szesnastu rozstrzelano, nie wiadomo do dzisiaj gdzie. Wiadomo, że rozstrzelano, ale gdzie są ich zwłoki, to do dzisiaj [nie wiadomo]. Są wymienieni na tablicy przy dominikanach. Był właśnie z tej grupy konspiracyjnej. Wyjechał z Poznania, niestety po drodze go aresztowano. Przywieziono z powrotem do Poznania. Już siedzieli zresztą jego koledzy.\nWłaściwie byłam, powiedzmy, w nieoficjalnej konspiracji, bo bardzo dużo wiedziałam, jak brat konspirował. Ponieważ dużo do niego przychodziło konspiratorów, a jego nie było na przykład, to ktoś musiał być, kto wpuszczał i dowiadywał się, o co chodzi i odbierał. Potem okazało się, że trzeba zawieść to tam, owam, bo zaczęli się ukrywać. To zmieniało się stale. Zresztą stosunkowo szybko wpadli. Właściwie nawet bym nie uciekała do Warszawy, gdyby nie fakt, że jeden z gestapowców, który prowadził całą [akcję, został aresztowany]. Bo to była duża wpadka poważnych ludzi. Tak że to nie było tylko, powiedzmy, aresztowanie młodych. Nawet biskup by był aresztowany też. To była duża wpadka.\nMusiała pani uciekać do Warszawy?\nMusiałam. Później dopiero uciekałam, dlatego że jeden z gestapowców został aresztowany – potem dopiero dowiedzieliśmy się – pod zarzutem, że brał łapówki od jakichś, którzy wpadli i nie byli rozstrzelani, tylko zostali zesłani do obozów koncentracyjnych. To prawdopodobnie była paczka, w której był też brat. Ktoś z rodziców chłopaków miał jakieś kontakty w ogóle w Niemczech, z Niemcami jakimiś i doszedł do jednego z gestapowców z Domu Żołnierza. Nie wiadomo, czy wygadał się komuś, jego zaaresztowali rok później. Jak już właściwie tamci byli w obozie koncentracyjnym, jego wsadzili z kolei do więzienia i przesłuchiwali. Do nas doszła ta wiadomość. Prawdopodobnie ktoś, kto przyczynił się do tego przekupstwa zawiadomił nas, że może być cała sprawa znów od nowa. Doszliby do wniosku, że mogłabym dużo powiedzieć, to najlepiej żebym zniknęła. Nadarzyło się tak, że mogłam do Warszawy uciec i mieć gdzie się zatrzymać. To jest ważny szczegół, bo pojechać do Warszawy wówczas [nie było łatwo].\nGdzie zatrzymała się pani w Warszawie?\nU znajomych, którzy byli w Warszawie już dawno, od dwóch lat. Byli znajomymi.\nGdzie dokładnie, na jakiej ulicy?\nNa Elektoralnej. Mieszkałam do Powstania na Elektoralnej.\nW konspiracji też pani działała w Warszawie?\nTak. Dużo pisałam na maszynie różnych krótkich przesyłanych wieści. Raczej taka praca, poza przygotowywaniem się do ewentualnego Powstania. Bo liczyliśmy się z tym, że w końcu sanitariuszką powinnam być na tyle przygotowaną, że w razie czego [dam sobie radę]. Do ostatniego momentu nie wiedzieliśmy, czy to Powstanie będzie. Przez trzy dni było wahanie. Dlatego mnie zastało Powstanie nie w domu czy gdzieś w pobliżu, tylko w Śródmieściu. Mieliśmy skrzynkę w podłodze zrobioną, zresztą bardzo fachowo, u pani, która mieszkała sama i można było się spotkać.\nGdzie dokładnie zastało panią Powstanie, 1 sierpnia?\nNa Wspólnej. Poszłam do tej pani. Nie doszłam do niej, bo na Koszykowej mieszkała. Szłam na Koszykową i nie doszłam, bo jak byłam na Wspólnej, to nagle poleciała seria pocisków. Ludzie od razu uciekli do bram, schronili się. Też stałam w bramie, spojrzałam w górę i nagle zobaczyłam moich znajomych, na balkonie stojących i patrzących, co się dzieje. To było właściwie pierwsze schronienie, bo przebiegłam na drugą stronę, poszłam do nich. Nie wiem, w jakim czasie mogło być, bo o piątej wybuchło Powstanie, gdzieś za dwie godziny, może cztery, już płonął Dworzec Główny. Widzieliśmy dokładnie, bo z balkonu. To zdaje się było na trzecim piętrze, tak że było widać.\nJak to się stało, że pani dołączyła do Batalionu „Bełt”?\nWiedziałam już, gdzie mam w centrum miasta znajomości takie, że będę mogła się przyłączyć. Miałam nawet dość duże znajomości. Tak że zaraz się zgłosiłam. Późno wieczorem, już było ciemno właściwie, zaczynał nawet deszczyk mżyć, to dosłownie ludzie wylegali, wszyscy wyciągali już z chodników kamienie, układali barykady. Taki był jakiś szalony entuzjazm wówczas. Jak porównam ten entuzjazm z późniejszym, tragicznym obrazem piwnic pełnych ludzi, chroniących się, to w ogóle... Pierwszy entuzjazm. Ludzie nie patrzyli na ubranie, na nic, tylko wszyscy wyciągali kamienie, wyszukiwali jakichś łomów i bractwo budowało barykady. Widocznie już były jakieś pod tym kątem wskazówki, bo wiedziano, gdzie barykady stawiać. To na Wspólnej było.\nGdzie pani miała swoją kwaterę?\nKwaterę [miałam] na Żurawiej. Później, jak już byłam w „Bełcie”, to było zorganizowane dobrze, bo sześć nas, sanitariuszek, miało swoje miejsce w pokoju, który był zupełnie pozbawiony wszelkich mebli, tylko leżały sienniki. To było mieszkanie jakiegoś lekarza, który był w akcji. Jego mama, żona i dziecko byli w pozostałych pokojach, a ten jeden pokój przeznaczyli dla nas, na sanitarne. Krzesło też niejedno było i jakiś stolik. Sienniki leżały, dwurzędowo na nas sześć. Myśmy zawsze miały dyżur całą dobę. To znaczy z plutonem szło się na placówkę, na całą dobę. Na placówce też kimało się jakoś, zależnie od tego, co się działo. Potem wracałyśmy i całą dobę był tak zwany wypoczynek. Miałyśmy przespać się, ale w międzyczasie trzeba było kombinować jedzenie dla plutonu jednego z drugim, który też wypoczywał. Tak samo był podział łączniczek. Były łączniczki, które miały wyznaczone.\nGdzie pani chodziła na placówki?\nNajbardziej pamiętam tą, która tak mi się w pamięci wbiła, to była naprzeciw BGK, Bank Gospodarstwa Krajowego. Niemcy siedzieli w banku. Przed bankiem był skwerek, płot jakiś ozdobny i oni siedzieli, a my naprzeciw w budynku, gdzie okna były zupełnie zasłonięte workami z piachem. Mieliśmy tylko lufcik zrobiony, gdzie można było lornetkę wsadzić. Oni oczywiście mieli lornetki i wyposażenie wszelakie. Tak że wiedzieli, że siedzimy. Był narożnik, który przedtem był sklepem drogeryjnym. Oczywiście przez ostrzeliwania właściwie był już zrujnowany, tyle że można było jakieś legowiska urządzić. Natomiast w piwnicy były butelki z jakimiś perfumami. Przed naszymi oknami, zupełnie zapchanymi workami, leżał zabity człowiek, który prawdopodobnie zginął pierwszego dnia Powstania, podejrzewano, że drugiego. To przecież był sierpień, w tym upale nieboszczyk rósł nam w oczach. Zapach związany z tym nieboszczykiem był straszny. Na dodatek nie było sposobu usunąć go, bo myśmy nie mogli pojawić się przed oknami, dlatego żeby nas zaraz rąbnęli z miejsca. Nocą chłopcy próbowali. Którejś nocy był bardzo silny wiatr, pożary zresztą i różne ostrzały bardzo niszczyły drzewa, liście leciały zupełnie suche od pożarów, od gorąca i leżały na ulicach. Jak był wicher, to wszystko szumiało. Był hałas w każdym razie, więc wykorzystali to i w nocy próbowali przy pomocy jakiejś żerdzi usunąć te zwłoki. To był koszmar. Nasze rzeczy później, nawet jak już wracałyśmy na kwaterę, to wszyscy mówili: „Zdejmijcie to z siebie czy jak!”. Włosy, wszystko nam pachniało. Potem ktoś wpadł na pomysł i z piwnicy przyniósł jakichś z tych perfum i polał worki z piachem, w nadziei, że to [zabije zapach]. To było jeszcze gorsze w sumie. Koszmarne momenty sobie przypominam, nie mówiąc już o takich typowych, jak zbieranie rannych chłopaków, którzy bardzo często przez fanfaronadę, bo często po prostu młodzieńcza chęć, za wszelką cenę... Poległ, chłopaka zastrzelili, ale miał przy sobie broń. To on postanowił, przecież trzeba sprawdzić, czy faktycznie nie żyje, czy można go ściągnąć jeszcze, ale broń trzeba zabrać przede wszystkim. Na ogół sanitariuszki wtedy się czołgały i sprawdzały, czy żyje. Chłopacy nie mogli wytrzymać, który pierwszy do tej broni dotrze. Przy takich okazjach czasem ginęli po prostu. Mieliśmy też w naszym zasięgu robiony przekop na Alejach. Pod Alejami był tunel, gdzie przechodził elektryczny pociąg. Robili podkop i za niski ciągle. Ciągle był za niski, żeby uchronić ludzi, bo już trzeba było na czworakach dosłownie [chodzić]. Niemcy wiedzieli, że podkop robimy. Najpierw starali się rozwalić barykadę, a potem seriami, co chwilę i to świetlnymi, żeśmy widzieli pociski, jak lecą. Co chwilę strzelali wzdłuż Alej. Na przykład postanowiłam przelecieć przez Aleje ze względu na ludzi, u których mieszkałam. Elektoralna została cała spalona. Wszystkich ludzi wyrzucili z domów. Kobiety osobno, mężczyzn osobno. Mężczyzn na plac, na Chłodną pogonili, kobiety w drugą stronę. Dostałam od ich syna wiadomość. Piętnastolatek, który też był w akcji i mnie znalazł. Powiedział mi, gdzie jest mama z najmłodszym synem.\nJak nazywał się ten chłopak?\nSzmidt. Jestem żoną najstarszego. Byłam. Mój mąż nie żyje już. Najstarszy z tej rodziny, Jerzy, na kwaterze już jest pochowany. Nawet podporucznika dostał.\nTo był pani narzeczony? Też brał udział w Powstaniu?\nJeszcze narzeczonym nie był, ale myśmy się znali. Prawie nie widzieliśmy się w Powstaniu.\nTeż gdzieś walczył?\nBył też w „Bełcie”. Tak że widywaliśmy się dosłownie w przelocie czasem, bo przypadało, że nas przydzielono do plutonu, który właśnie szedł, a inny pluton gdzie indziej. Tak że przez przypadek czasem się widywaliśmy. Następny był aresztowany przed tym jeszcze, wcześniej i był wywieziony do Gross-Rosen, był w obozie koncentracyjnym. Brat męża.\nNie mieli nieprzyjemności, że mieli nazwisko niemieckie?\nNiemcy nie chcieli, żeby podpisali jakąś listę?\nNie. Mój teść zresztą był w legionach swojego czasu. Tak że był tutaj i mieszkali w Poznaniu cały czas. Później nawet był w wojsku, dość długo pracował. Potem już na emeryturę [przeszedł], wojskowi jednak emerytury dostają wcześniej. Potem zaczął pracować w Izbie Skarbowej, ale w wojsku zawodowym pracował jakiś czas.\nJaki mąż miał pseudonim?\nChciała pani przejść na drugą stronę Alej, żeby dowiedzieć się co z tą rodziną?\nTak, bardzo. Zwłaszcza że mama była jeszcze ze swoim bratem, inwalidą z pierwszej wojny światowej. Tak ich Niemcy rozdzieli, że inwalidę zostawili, a ojca na drugą stronę. Jeszcze najmłodszy był, który miał wtedy chyba jedenaście lat, to zgubił się w ogóle. Jego z mężczyznami rozdzielili, a ojciec kazał mu iść do mamy, dlatego że bał się, że mężczyzn rozstrzelają. Bo niby po co ich rozdzielali? Była obawa, zresztą na trasie z Woli to strasznie dużo ofiar. Rozstrzeliwali ludność cywilną w straszliwy sposób.\nPani nie chciała wziąć ślubu w Powstaniu?\nNie. Ależ skąd. Myśmy jechali do niewoli, każdy do swojej. Razem wszyscy poszliśmy do Ożarowa. Rozdzielili nas – mężczyzn osobno, a kobiety osobno. Załadowali nas do pociągów towarowych i zawieźli najpierw pod Opole. W Lamsdorf – to był pierwszy obóz – mężczyzn i nas wsadzili. Ponieważ mąż był oficerem, to był w innej klatce, za szosą, a z tej strony, za drutami, byli szeregowi i podoficerowie. Z tyłu mieliśmy Włochów, jeńców. Do tych straszliwych prac, jak noszenie kotłów – wygłodniali, w straszliwy sposób traktowani, fatalnie – byli Rosjanie. Myśmy byli po Powstaniu wygłodniali. Byliśmy straszliwie głodni wszyscy. Jak szliśmy do Ożarowa – to było dwadzieścia kilometrów pieszo – myśmy mieli pecha, bo trzeciego była brzydka pogoda, mało tych ofiarnych, co przynosili jakieś [warzywa], marchew rzucali nam, cebulę, takie rzeczy. Wszystko łapaliśmy w locie i zaraz zjadaliśmy. Byliśmy głodni straszliwie.\nGdzie panią przewieźli z Lamsdorfu?\nW Lamsdorfie dostaliśmy wreszcie jakąś zupę i po, bodajże, dwa ziemniaki na twarz. To już uważaliśmy, że to jest nadzwyczajne. W Powstaniu już nie było nic, a Rosjanie przy samym końcu pewnie chcieli okazać jakąś chęć pomocy głodującym – kukuruźniki latały bardzo nisko, terkotały jak motocykle zupełnie, tak: trrr, trrr i rzucał. Ale rzucał na przykład mąkę tak, że paczka się rozwaliła. Wymieszała się z tym całym kurzem, pyłem rozwalonych domów. Potem, jak ugotowali kluski z tego wszystkiego, to była taka mieszanina, że coś makabrycznego. Jak moim dzieciom (miałam dwóch synów) coś nie smakowało, to im mówiłam: „Żebyście chociaż raz zjedli taki poczęstunek”. To było straszne, ale z głodu to człowiek zje wszystko. Jeszcze byli palacze, którzy na przykład cierpieli z u papierosów. Na szczęście mnie to nie dotyczyło. Znaczy dziewczyny to nie paliły raczej, tylko chłopcy czasem szukali.\nDo jakiego obozu została pani przewieziona z Lamsdorfu?\nByłam w sumie w pięciu obozach. Rozdzielili nas potem. Najpierw do Altenburga – to nawet w teatrze było. Teatr zamienili [na obóz] w Altenburgu. Zamiast siedzeń wstawili prycze piętrowe. Jeszcze przydarzyła mi się taka historia: mianowicie już w Lamsdorfie postanowiono rozdzielić oficerów kobiety od pozostałych szarż. Miałyśmy komendantkę, która jeszcze była w legionach. Pani wysoka, z twarzą, ona na przykład do Niemca nie odezwała się nigdy. Była komendantką, miała tłumaczkę. Na Niemców zawsze, ponieważ była wysoka bardzo, to patrzyła z góry z pogardą. Tłumaczka im tłumaczyła dopiero, co komendantka mówi. Ale to byli ci oficerowie. Obliczyły, że na ilość pozostałych szarż, jest za mało oficerów. Może być więcej, można dokooptować, bo liczyła się z tym, że jednak los oficerów może być trochę lżejszy. Potem wzięli pod uwagę podoficerów. Ponieważ byłam w grupie podoficerów, a wyglądałam rzeczywiście chudziusieńko po tej głodówce, dokonano przeglądu i zostałam zakwalifikowana, dokooptowana do grupy oficerskiej. W związku z tym, [znalazłam się] w obozie w Mühlbergu, bodajże. To był olbrzymi obóz, czternaście narodowości było. Nawet Indianie byli.\nAle to chyba z wojskiem amerykańskim?\nTak. Anglicy, Amerykanie, Belgowie, wszystkie narodowości, jakie tylko. Oczywiście Polacy również. Jechaliśmy do tego obozu pociągiem, w wagonach, oczywiście, towarowych. Dano nam żywności na jedną dobę, bo obliczyli, że na ten odcinek drogi to zupełnie wystarczy. Tymczasem po drodze, jechaliśmy bodajże przez Lipsk, było bombardowanie w nocy. Wstrzymano pociąg przed Lipskiem i trzymano go przed miastem, żeby nie wjechać w bombardowanie. A tam paliło się w tym czasie. Zbombardowane zostały jakieś obiekty, tak że pożary były duże. W każdym razie do Mühlberga zamiast jedną dobę, jechaliśmy trzy.\nW ogóle byłyśmy na samym końcu, tylko nas trzysta. Oddzielili oficerów od pozostałych. Tamte zostały do obozu pod holenderską granicę przewiezione. Zostały nawet wcześniej wyzwolone przez naszych, przez Polaków, miały szczęście pod tym względem. My byłyśmy w obozie, trzysta nas było. Niemcy zmiękli potem. Zresztą niemiecki komendant obozu zawsze musiał być szarżą, co najmniej tak samo jak nasza komendantka, więc się okazało, że to był starszy pan. W tym obozie byli coraz bardziej miękcy, bo już front się zbliżał. Potem już nawet katiusze słyszeliśmy z daleka. Ziemia drżała od katiusz dosłownie. Wyprowadzili nas z obozu, bo toczyła się bitwa samolotów o most. Niemcy chcieli wysadzić most, Anglicy prawdopodobnie nie chcieli do tego dopuścić. Bitwa samolotów była nad mostem i nad naszym obozem. Nasz obóz był niedaleko. Niemcy wyprowadzili nas z obozu do lasu, bo nie wiedzieli, czym to się skończy. Już jedna taka bitwa była, gdzie szesnaście rannych naszych było później. Jedna z koleżanek zabita nawet. Tak że wyprowadzili nas do lasu. Most jednak wysadzono. Był to taki huk i taki wstrząs, że nasze baraczki chlapnęły. Dachy po prostu spadły na prycze. Jak wróciłyśmy, to nasz dobytek był w kiepskim stanie. Co można było, to [koleżanki] powyciągały i wyprowadzono. Dali nam resztę żywności, co oczywiście chowali na czarną godzinę. Każdy dostał jakiś zapas i ruszyliśmy w dal, nie wiadomo dokąd, lasami. Pilnowali nas. Właściwie nasza straż niemiecka była coraz starsza. Młodzi szli na front. W końcu już tacy nas pilnowali, że nikt ich się nie bał. Poza tym w naszym interesie nie leżało w ogóle uciekać. W lesie, jak szliśmy lasami w siną dal, to już widzieliśmy bardzo dużo mundurów. Po prostu Niemcy zaczęli z frontu dezerterować i przebierać się w cywilne ubrania. Mundury leżały, hełmy leżały, różne takie rzeczy .\nZaprowadzili nas, trafili na obóz Hitlerjugend, który był szkołą gospodarowania. W Hitlerjugend, ci młodzi ludzie… ale obóz bardzo pięknie urządzony. Zresztą baraki, umywalnie, czego u nas w ogóle nie było. To był obóz szkoleniowy. Przy tym był majątek gospodarski – mieli uczyć się gospodarowania – i zameczek. Zabytkowy zameczek, który ku wielkiemu naszemu, że tak powiem, oburzeniu i ironii, nazywał się Krakau. Był kierownik tego wszystkiego, straszny, zamknął się w zameczku i zabronił wydawać jakiejkolwiek żywności dla nas. Niemal zagłodzili nas przy tym całym gospodarstwie, bo nie dawali nam nic do jedzenia. Leżałyśmy już na pryczach, powiedziała nam komendantka: „Nie wstawać. Leżeć i czekać”. Wreszcie zjawili się Amerykanie. Wciągnęliśmy od razu flagę naszą i białą. Ten kierownik, Niemiec – bezrozumni wręcz ludzie byli – kazał ściągnąć to. Jak walnęli w wieżyczkę, pocisk mu przeciął naczynie, tryskała krew, fontanna. Leciał i: Hilfe do nas. To może niech będzie ostatni akcent, że szukał u nas ratunku. Nie do swoich leciał, tylko do nas i Hilfe wrzeszczał, z tą krwią.\nOczywiście obandażowali go i krew zatrzymali, bo mimo wszystko cieszyłyśmy się z wyzwolenia. Z początku ostrzelali nas, nie wiedząc, co to za obóz. Mieli na pewno w planie, że to jest Hitlerjugend.\nDlaczego pani przyjęła pseudonim „Ela”?\nCiotkę miałam ukochaną. Nie, specjalnie człowiek się nie zastanawiał.\nA ten drugi pseudonim?\n„Lobelia” to mi nadali sami. Ziółka miały być. Pamiętam, miałam koleżankę, która „Tymianek” miała.\n„Pokrzywa” też była?\nNie wiem, nie pamiętam. „Tymianek” [zapamiętałam], bo blisko byłyśmy, Krysia. „Trawa” była na przykład jedna, to pamiętam.\nJak wybuchło Powstanie, miała pani dwadzieścia jeden lat.\nCzy jakby pani znowu miała dwadzieścia jeden lat, poszłaby pani do Powstania?\nNie. To były inne czasy. Boże, teraz, po przeżyciu tego wszystkiego, człowiek patrzy na świat, na dramaty rzekome, które w porównaniu z tamtymi strasznymi obrazami...\nAle jakby pani miała dwadzieścia jeden lat?\nNie wiem. Przecież dzisiaj jestem rozsądna, dużo czytam, nie historycznych rzeczy, ale jestem na fali nowoczesnej literatury.\nPoznań, 18 kwietnia 2008 roku\nAleksandra Schmidt Pseudonim: „Ela”, „Lobelia” Stopień: plutonowa, sanitariuszka Formacja: Batalion „Bełt” Dzielnica: Śródmieście


Kino Iskra - Cennik\nReklama i oferta\nNowy cennik ważny od 04.09.2020.\nbilety normalne ulgowe grupowe karta grosik karnet kinomana tania środa kino z rodziną Iskra na Obcasach karnet dkf\nseanse 2d 18 zł 16 zł 12 zł 16 zł 13 zł 13 zł 14 zł 15 zł -\nseanse 3d 19 zł 17 zł 12 zł 17 zł 15 zł 15 zł 15 zł -\nseanse specjalne 16/12 zł - - - - - - - 50 zł\nBilet ulgowy przysługuje: dzieciom, młodzieży uczącej się, studentom do 24 roku życia, emerytom, rencistom, osobom z kartą grosik. Przy zakupie biletu należy okazać ważną legitymację.\nSzkolny karnet DKF przysługuje uczniom augustowskich szkół średnich - koszt 15 zł na 2 seanse.\nBilet grupowy przysługuje widzom z conajmniej 20-osobowej grupy zorganizowanej. Przy dużych grupach istnieje możliwość negocjacji cen.\nRezerwacji biletów można dokonywać codziennie na godzinę przed pierwszym seansem pod nr 87 641 01 36 lub kinie w godzinach otwarcia kasy kina (na godzinę przed pierwszym seansem). Rezerwacje należy wykupić najpóźniej na pół godziny przed seansem, w przeciwnym razie kino ma prawo anulować rezerwację.\nGodziny otwarcia kasy kina: na godzinę przed każdym seansem i do rozpoczęcia ostatniego seansu.\nPrawo do odwołania seansu: jeżeli liczba widzów na dany seans ne osiągnie minimalnej liczy (6 osób) kino zastrzega sobie prawo do odwołania seansu. W ostatni dzień grania danego tytułu (zazwyczaj czwartek) seans odbywa się bez względu na liczbę osób.\nVouchery to bilety na dowolny seans do wykorzystania w ciągu 3 miesięcy lub pół roku. Koszt biletu takiego biletu to 17 zł na seanse 2D i 20 zł na wszystkie seanse.\nVouchery dla firm proponujemy Państwu bilety otwarte (nie ograniczone datą i godziną), dla indywidualnego pracownika. Bilety mogą poslużyć jako premia lub dodatkowa forma gratyfikacji dla pracowników. Można go sfinansować z ZFŚS. Bilet otwarty upoważnia do wstępu na dowolny seans w Kinie Iskra, okres ważności wynosi 6 miesięcy. Bilety i karnety dla firm sprzedawane są w specjalnych, niskich cenach. Przy dużym jednorazowym zakupie możliwa jest negocjacja cen. Zapraszamy firmy do korzystania z naszych uslug!\nRegulamin Kina Iskra w Augustowie\nRegulamin określa zasady korzystania z Kina Iskra w Augustowie.\nWstęp do Sali Kina jest możliwy za okazaniem ważnego biletu.\nDokonywania jakiejkolwiek rejestracji obrazu i dźwięku.\n(Ustawa o prawach autorskich Dz. U. 1994 Nr 43 poz. 170 z dnia 04.02.1994 r.)\nDZIAŁANIA TAKIE SĄ NIELEGALNE I BĘDĄ ZGŁASZANE NA POLICJĘ.\nSpożywania alkoholu, palenia papierosów i innych używek.\nGłośnego zachowania, zakłócającego oglądanie filmu (w tym spożywania jedzenia spoza baru kina - przede wszystkim szeleszczących chipsów i chrupek)\nZabrania się wnoszenia na Salę Kinową artykułów spożywczych zakupionych poza Barem Kina.\nZa rzeczy pozostawione na Sali Kina nie ponosimy odpowiedzialności.\nSeanse filmowe wyświetlane są dla minimum 6 widzów. Przy mniejszej ilości zastrzegamy sobie prawo odwołania seansu.\nNa całym terenie Kina obowiązuje zakaz palenia.\nKlient przed seansem 3D otrzymuje specjalne okulary, które ma obowiązek zwrócić po zakończeniu projekcji filmowej.\nKlient ma obowiązek dbać o okulary 3D w trakcie ich użytkowania\nProsimy o nie dotykanie palcami szkieł w wypożyczonych okularach, nie wycieranie szkieł w odzież, nie rozciąganie okularów, nie siadanie na nich itp. Można w ten sposób doprowadzić do ich zniszczenia.\nW przypadku zniszczenia lub zagubienia wypożyczonych okularów 3D Klient ponosi za nie odpowiedzialność materialną!\nCeny voucherów i karnetów\nKarnet roczny (15 wejść) - 190 zł (okres ważności - 1 rok)\nKarnet kwartalny (10 wejść) - 130 zł (okres ważności - 3 miesiące)\nNOWOŚĆ Voucher Zestaw filmowy - 2 x voucher (okres ważności - 3 miesiące) i mega zestaw barowy - 60 zł\nNOWOŚĆ Voucher PLUS - voucher (okres ważności - 3 miesiące) i duży zestaw barowy - 35 zł\nVoucher 2D (okres ważności - 3 miesiące) - 18 zł\nVoucher 2D/3D (okres ważności - 3 miesiące) - 20 zł


Mistrzostwa Polski Kurierów Rowerowych – Kraków 2011 - ostre.SKIBEK.pl\nsie.05, 2011 in Wydarzenia\nPolish Cycle Messenger Championships, czyli Mistrzostwa Polski Kurierów Rowerowych.\nPolish Cycle Messenger Championships, czyli Mistrzostwa Polski Kurierów Rowerowych, to cykliczna impreza rowerowa nie tylko mająca na celu wyłonienie najszybszych i najsprawniejszych użytkowników dwóch kółek w Polsce. Nie mniej ważna jest dobra atmosfera i możliwość spędzenia czasu z przedstawicielami tego światka z całego kraju.\nW tym roku zapraszamy wszystkich do Krakowa, w którym to nieopodal Wawelu, w mitycznym miejscu na Plantach, mieści się źródło energii każdego oświeconego rowerzysty. Nie zabraknie z jednej strony przeróżnych wyścigów, konkurencji i dyscyplin, a z drugiej imprez, afterów i wszelkiej maści melanżu.\n18:00 Crack Off – targi i wystawa rowerowa\nTam też będzie można się zarejestrować.\n21:30 Projekcja filmu „Line Of Sight” Lucasa Brunelle’a\n22:30 Impreza rozgrzewkowa\n13:00 Wyścig główny\n16:00 Sprinty i skidy\n18:00 Alejkat drużynowy\nKlub Karlik, ul. Reymonta 17, Miasteczko AGH\n11:00 Miejski przełaj\nul. Parkowa, stadion Korony\n12:00 Bike polo\nSPANIE I DOJAZD\nAkademik „Olimp” w Miasteczku Studenckim AGH:\ntel. (12) 637-22-97\nTamże na hasło „PCMC” albo „Mistrzostwa Kurierów” bierzecie sobie łóżko w cenie 25 zł za noc.\nZorganizowanie imprezy tej rangi byłoby bardzo trudne bez hojności sponsorów, dzięki którym możemy zapewnić górę nagród w poszczególnych konkurencjach. Swoje wsparcie zapowiedzieli:\n– Bike Park,\nOdwiedziny tej strony: 289\nDopiero 1309515 odwiedzin...


Sukienki eleganckie do pracy I Sukienki eleganckie I 13sukienek.pl\nStrona główna / Produkty otagowane „Sukienki eleganckie”\nKoronkowa sukienka z rękawami z falban bordowa roz. XL\nPromocja! 199.00zł 159.00zł więcej\nSukienka midi do pracy z krótkim rękawem butelkowa zieleń roz. M\nProsta ołówkowa sukienka midi czarna roz. XL\nTrapezowa sukienka z dekoltem błękitna roz. L\n159.00zł 119.00zł więcej\nSzyfonowa sukienka midi w kwiaty różowa roz. M\nPromocja! 229.00zł 169.00zł więcej\nSukienka ze złotym łańcuszkiem czarna roz. L\nPromocja! 119.00zł 79.00zł więcej\nSukienka z kimonowymi rękawami różowa OUTLET\nPromocja! 169.00zł119.00zł więcej\nSukienka z kimonowymi rękawami granatowa roz. XL\nDługa suknia hiszpanka czarna w kwiaty roz. XXL\nPromocja! 289.00zł 219.00zł więcej\nElegancka sukienka kopertowa pudrowy róż roz. XS\nPromocja! 229.00zł 159.00zł więcej\nSukienka z dłuższym tyłem i rękawkiem bordowa roz.XL\nPromocja! 209.00zł 159.00zł więcej\nTrapezowa sukienka z dekoltem na plecach ecru roz. L\nTrapezowa sukienka z koronką biała roz. L\n169.00zł 119.00zł więcej\nPikowana sukienka trapezowa ecru roz. L\nSukienka mini z zakładkami i rękawem zielona OUTLET\nSukienka do pracy z dekoltem w kształcie litery V granatowa OUTLET\nPromocja! 189.00zł129.00zł więcej\nSukienka biznesowa ze stójką jasny brąz roz. S\nPromocja! 199.00zł 139.00zł więcej\nSukienki eleganckie do pracy, czyli piękno, komfort oraz jakość\nSukienki eleganckie do pracy sprawią, że dzięki nim wyróżnisz się niebanalną stylizacją. W naszej ofercie sukienek proponujemy bogactwo kolorów oraz fasonów. Dobrze skrojone, starannie uszyte, dopasowane nie tylko do ciała, ale i okoliczności. Dzięki temu zyskasz pewność, że w biurze czy w szkole będziesz zawsze dobrze wyglądać.\nSukienki są wykonywane ze zwiewnych, jak i grubszych materiałów. Zapewniają one przewiewność w ciepłe dni, a w chłodniejsze ochraniają przed zimnem. Stąd sukienka do pracy wiosna, elegancka i drapowana. Z rękawkami ¾, rozszerzanym krojem, z ozdobnym drapowaniem przy talii oraz ramionach. Pastelowe kolory od beżowego po pudrowy róż podkreślają jej wiosenny charakter. Spokojnie możesz założyć ją do pracy w szkole czy w urzędzie. Jej optymalna długość podkreśla nogi, ale nie odsłania ich zbyt mocno.\nMożesz także wybrać sukienki o bardziej uniwersalnym, prostym kroju. Taka jest właśnie sukienka w kolorze musztardowym z kopertowym dekoltem, przewiązywana szerokim pasem. Swoim charakterem przypomina kimono. Bardzo stylowa i elegancka. Oryginalna ze względu na nietypowy kolor. Świetnie prezentuje się z szarymi dodatkami. Sukienka do pracy w szkole to z kolei propozycja sukienki, która wcale nie jest typowa i nudna. Długie rękawy, prosty dół midi przecięty szerokim paskiem i dekolt zakończony falbanką.\nW bardziej awangardowej formie dół sukienki może być rozkloszowany. A góra zakończona kołnierzykiem. Kolory? Jasne, pastelowe lub ciemne, jak granat, brodo. To świetne połączenie formalnego styli koszuli i kobiecej sukienki.\nUbrania do pracy, z czym warto je zestawić?\nWarto dobrać do nich stonowane i minimalistyczne dodatki, żeby stworzyć naprawdę ciekawą stylizację. W bardziej formalnej odsłonie wystarczy założyć na górę żakiet. W mniej formalnej wersji możesz zdecydować się na średniej długości sweterek lub kurtkę ramoneskę. Najlepiej byłoby, gdyby ich kolory były do siebie zbliżone. Całość dobrze uzupełnią szpilki lub botki na niewysokim obcasie, mogą być zamszowe. Najlepiej w odcieniach brązu, szarości lub czerni. Jednak sukienki do pracy sprawdzają się nie tylko w duecie z marynarką. Można założyć do nich długi, lekki płaszcz. A wtedy, w zależności od pogody, uzupełnić apaszką. Podobnie, jeśli chodzi o dobór rajstop. Cieliste i cienkie będą pasowały zawsze, niezależnie od okoliczności. Dobrze czasem, przełamać klasykę i postawić na grubsze, kolorowe rajstopy lub rajstopy w lekkie wzory. Możliwości jest naprawdę wiele. Sukienki to dobry punkt wyjścia do modowych eksperymentów.


Alternatywa dla płaskiej plaży - recenzja Kępa Redłowska & Klif Orłowski, Gdynia, Polska - Tripadvisor\nAtrakcje w pobliżu obiektu Kępa Redłowska & Klif Orłowski\nAlternatywa dla płaskiej plaży - Kępa Redłowska & Klif Orłowski\nNr 1 wśród 52 atrakcji w lokalizacji Gdynia\nUl. Orłowska, Gdynia, Polska\n“Piękny rezerwat, plaża pod drzewami”\nMoje ulubione miejsce na wybrzeżu: uwielbiam widoki z klifu, jak i na klif z dołu. Cudowny las... Przeczytaj więcej\nPo obiedzie oczywiście mieliśmy spacer po pięknej plaży orłowskiej wzdłuż klifu. Miejsce naprawdę... Przeczytaj więcej\nZrecenzowano: 24 lipca 2020\nAlternatywa dla płaskiej plaży\nKępa Redłowska & Klif Orłowski — recenzja\nDobry plener do zdjęć, ciekawa plaża z urwiskiem, lasem, klifem , molo. Ciekawsza niż płaskie plaże np.w Sopocie.W pobliżu bezpłatny parking na którym w sezonie ciężko znaleźć wolne miejsce.Jest knajpa i kilka budek z lodami.Ciekawy relikt przeszłości opuszczone sanatorium znajduje się nieopodal.\nKępa Redłowska & Klif Orłowski — zapytaj autora recenzji: romekmarzysz\n18 z 23 wśród 135 recenzji\nobowiązkowa wizyta w Orłowie\nwarto tu wpaść popatrzeć na klif i na morze o każdej porze dnia i roku ... jest restauracja z widokiem na morze,jest kawiarnia w Domku Żeromskiego i jest Liceum Plastyczne i wspaniała galeria\nKępa Redłowska & Klif Orłowski — zapytaj autora recenzji: Jerzy H\n1 Dziękujemy, Jerzy H\nPiękne miejsce na spacer o każdej porze dnia i chwilę zadumy z dala od miejskiego zgiełku. Spokój, natura, piękne widoki... czego więcej chcieć!\nKępa Redłowska & Klif Orłowski — zapytaj autora recenzji: SilesianGirl\n1 Dziękujemy, SilesianGirl\nWarto zobaczyć wysoki klif wzdłuż którego warto przejść górą - ścieżką wśród drzew jak i sympatyczną plażą u jego podnóża. Super widoki na zatokę. Piękne miejsce.\nW sąsiedztwie molo w Gdyni Orłowie - takie jak Sopockie ale w miniaturze. Bardzo malownicza kameralna plaża.\nKępa Redłowska & Klif Orłowski — zapytaj autora recenzji: Jarecki111\n1 Dziękujemy, Jarecki111\nObowiązkowy punkt do odwiedzenia\nPopularne miejsce sesji zdjęciowych, wielu ujęć w filmach. Jedno z miejsc będących wizytówką miasta Gdynia. I ja, wraz z Żoną załapaliśmy się na kilka ujęć sesji ślubnej na szczycie klifu Orłowskiego. Cudowne widoki!\nKępa Redłowska & Klif Orłowski — zapytaj autora recenzji: piopru\nMolo jak molo\nMolo jak molo. Średniej wielkości. Odwiedzamy po drodze do Tawerny Redłowskiej. Słabo z parkowaniem samochodów. Najlepiej zaparkować kilkaset metrów wcześniej.\nKępa Redłowska & Klif Orłowski — zapytaj autora recenzji: Anzelmik\n1 Dziękujemy, Anzelmik


Podpisanie listu intencyjnego. - Biznes w INTERIA.PL\nSobota, 25 sierpnia 2007 (15:30)\nZarząd DECORA S.A. informuje, że w dniu 24 sierpnia 2007r. otrzymał zwrotnie oryginał Listu Intencyjnego, datowanego na dzień 31 lipca 2007 roku, podpisanego ze strony przedstawicieli i właścicieli spółki - niemieckiego dystrybutora artykułów wykończenia wnętrz.\nNa mocy podpisanego z DECORA S.A Listu Intencyjnego strony ustaliły, iż w odrębnie ustalonym przez strony terminie, DECORA S.A. zakupi 82% udziałów w spółce. List Intencyjny podpisano z dotychczasowymi wspólnikami spółki. W liście intencyjnym strony ustaliły możliwość zakupu przez DECORA S.A. w 2010 roku dalszych 18% udziałów w Spółce.\nUmowa zawarta na podstawie Listu Intencyjnego, o ile zostanie przez strony podpisana, uznana zostanie za znaczącą, gdyż jej wartość najprawdopodobniej przekroczy 10% kapitałów własnych DECORA S.A. jako emitenta."


Centrum rehabilitacji – Salus\nSALUS › CENTRUM REHABILITACJI › Centrum rehabilitacji\n› Oddział Dzienny Rehabilitacji w Kłodzku\n› Rehabilitacja Ambulatoryjna w Kłodzku, Dusznikach-Zdroju i Nowej Rudzie\nW ramach Oddziału Dziennego Rehabilitacji leczenie prowadzone jest na podstawie zlecenia lekarza i trwa zazwyczaj około 3 tygodni lub czasem dlużej. W tym czasie pacjent przebywa w placówce codziennie przez kilka godzin, wykonując zalecone ćwiczenia i poddając się odpowiednim zabiegom fizjoterapeutycznym (minimum 5 każdego dnia). Zazwyczaj na terapię w tym trybie kierowani sią pacjenci, którzy nie kwalifikują się na rehabilitację ambulatoryjną, gdyż potrzebują więcej czasu lub intensywniejszej terapii, aby wrócić do zdrowia i odzyskać sprawność. Są to m.in. osoby cierpiące na stwardnienie rozsiane i chorobę Parkinsona, po przebytych udarach, po mastektomii i rekonstrukcjach.\nDo leczenia w ramach Rehabilitacji Ambulatoryjnej kierowni są pacjenci, którzy mogą przychodzić na zlecone zabiegi do przychodni. Obejmuje ono poradę lekarską i zabiegi fizjoterapeutyczne (maksymalnie 5 każdego dnia).\nAby zapewnić pacjentom komfortowe warunki terapii, przygotowaliśmy w centrum rehabilitacji w CM Salus w Kłodzku, Nowej Rudzie i Dusznikach-Zdroju gabinety do zabiegów fizykalnych, masaży i hydroterapii oraz sale gimnastyczne z nowoczesnym, wysokiej klasy sprzętem do zabiegów fizykalnych, manualnych oraz ćwiczeń.\nW każdej z trzech placówek CM Salus w Kłodzku, Dusznikach-Zdroju i Nowej Rudzie, w których prowadzona jest rehabilitacja, można skorzystać również z konsultacji fizjoterapeutycznych.


BIGOS I KOPYTKA - Wszystko o gotowaniu w kuchni - Ugotuj.to\n, gulasze, czy potrawki (w tym również bigos), kotlety, itp. Jak zamrozić pierogi lub kopytka? Najlepiej pojedynczo. Dzięki temu nie skleją się w jedną bryłę i łatwiej nam będzie później wydobyć potrzebną ilość. Aby to zrobić, układamy je np. na drewnianej desce wyłożonej papierem\ncieście, z ziemniakami smażonymi z boczkiem i czerwoną kapustą. A czwarte smażone z porem, pomidorami i skórką chleba, podane z kopytkami i młodą prażoną kapustą. Natchnienie wieszcza Rozkoszujemy się żeberkami, a Andrzej Kuźmiński, który wraz z\nmiseczce, skropiony oliwą i posypany kuminem. Zjadamy z pieczonymi warzywami. Autor: Marta Dymek (przepis pochodzi z magazynu "Kuchnia" ) Kopytka bez ziemniaków? To da się zrobić - najlepiej z kaszy jaglanej. Najlepsze są polane masłem, na którym podprażyliśmy listki szałwii. Składniki\nKOPYTKA Z BIGOSEM I SCHABOWY mniaam...\nqrwa ale za dużo z tym jebania nie ma jak McDonald i -wieśmaki- z dodatkowym majonezem albo pizza NIEMIECKA z TELEPIZZY.A BIDONIK ROŚNIE 180cm 86kg i w pasie 93cm (krzywdy nie ma co??)\nRe: kopytka + ... ?\nUwielbiam kopytka odsmażone na maśle i posypane cukrem, lub... jeśli mam bigos, to koniecznie z bigosem.\nRe: bigos z kopytkami\nfettinia napisała: > Oj Krzaczkowa nie badz taka skromna:) no dobra, nie będę:))))) sąsiadki oo tę wersję z ciekawości zapytałam - i też nie zna -- pozdr. krzaczkowa\nOj Krzaczkowa nie badz taka skromna:) Tez nigdy nie jadlam w tej wersji:)Ale Slask jest duzy-moze w innych rejonach tak jadaja:) -- no i jeszcze Pinezka\nZłodzieje placków, racuchów i kopytek\nCo się czepiacie,chłopaki zgłodnieli i postanowili się trochę posilić.Ciekawe,czy jakby znaleźli wazę z zupą pomidorową to też by ją skroili?Albo garniec bigosu. www.rockthecasbah.blox.pl\nDoral, to widze ze ty tez lepisz? :). Ja wczoraj ulepilam stowe pierogow z miesem, a dzis drugie tyle z kapusta i grzybami. Mroze jakies 70 z kazdego rodzaju, bo mam zamiar czestowac nimi na swieta-jestesmy zaproszeni do znajomych meza, Amerykanina i Chinki:). No i mam dlemat, co polskiego moge\nKot właśnie zjadł mi bigos!\nRudolf przyzwyczaił mnie do swoich dziwnych upodobań kulinarnych, przestały mnie dziwić jego prośby o kopytka, makaron, warzywa, skórki bobu i słodkie bułki, ale bigos?!? Przed chwilą jadłam go po córci, jak to mamy zwykle mają ;-), i Rudolf wyżebrał swoją porcję . Dałam mu na próbę\nRe: bigos czyli granice tlumaczenia\nw polskich restauracjach. Jak się tam nazywa po angielsku: bigos, kopytka, kluski kładzione, racuchy, zraz zawijany, to głowa mała. To jest nie tylko kaleczenie języka (obu języków), ale przede wszystkim kuchni. Przykładów nie podaję, bo nie pamiętam. A z innej beczki: czy gnocchi nie\n-baru. Ale mam dzieci i zmuszam się by im coś dobrego ugotować. Ot, prosta rzecz- kopytka, a też takie ... nijakie. Kurcze, wszystko jest nijakie.\nRe: Kapusta, niedoszły bigos i co dalej\npieczone lub smażone, albo fasolę z puszki, zieleninę. Danie samo w sobie lub z dodatkiem ziemniaków lub kopytek.\nbigos - najlepszy jest po 3 gotowaniach i mrozeniach kopytka serowe - odsmazone\nrestauracja z polskim żarciem w Monachium\nto Cohens, Theresienstr. restauracja wprawdzie żydowska, ale w karcie są : kopytka, pierogi, barszcz i bigos kopytka były gumowe, 7 sztuk, polane smażoną plus sałata polana vinaigratte za 11 euraka! niezła przebitka, ale natchnęło mnie i sama robiłam kopytka i były lepsze, ha! żeby tak\nRe: Forumowa ekipa w Cytrynie!\nkarczma mowi: dostaniesz piwo, kopytka, ruskie pierogi i bigos przy najblizszej okazji za oscylator\n- opychałabym się > półproduktami i chodziła do kebab-baru. Ale mam dzieci i zmuszam się > by im coś dobrego ugotować. Ot, prosta rzecz- kopytka, a też > takie ... nijakie. Kurcze, wszystko jest nijakie. Nie dołuj się. Twoje własne smaki przyjdą z czasem. Nie warto martwić się takimi\nRe: wykorzystywanie resztek i "przerabianie" potr\nKlasyczne potrawy do których upycham pozostałości to: pasztet (mięso i warzywa z rosołu), bigos, zapiekanki (makarony, kopytka, ziemniaki, wędliny), pizza, flaczki z naleśników lub kurczaka z rosołu, sałatka jarzynowa z warzyw z rosołu, "zimne nózki" z kurczaka i rosołu.\nJa zrobiłam taki resztkowy bigos wczoraj. Mój mąż powiedział, ze chce go także na kolacje i na obiad i kolacje na dziś. I tak dostał :) Tylko na śniadanie nie dostał bigosu. Tak czy owak zezarł wszystko. Jutro na obiad kopytka. A na święto - wątróbka drobiowa w cebulowym sosie.\nBigos i kopytka i pierogi z serem i nalesniki... mniam mniam... -- Jesli nadzieja jest matka glupich, to zycie madrych jest beznadziejne.\nRe: >> obiadowo i powidlowo <<\n*Mario, ciesze sie ,ze przy?pmnialam cos zapomnianego do zjedzenia, sama ,natomiast wytestam ta salatke,ktora podals , nie jadlam w takiej kompozycji.. dzis kopytka i bigos i pomidor w yogucie z cebula bylo.. SMACZNEGO -- * https://forum.gazeta.pl/forum/f,11086,Vistula.html Vistula\nLazanki z kapusta :) Moj maz rodowity Amerykaniec nie tknie czerwonych zup typu pomidorowa czy barszcz bo 'zupa nie powinna byc czerwona'; tatara bo surowe mieso, bigosu bo kiszoa kapusta jest zepsuta... za to wchodza mu wszelkie rodzaje pierogow. Lubi tez odsmazane kopytka (a moze kopytka z\nziemniaki - kopytka, kluski śląskie, kotlety ziemniaczane. Ostatnio za dużo zrobiłam kotletów mielonych,jedliśmy dwa dni, na trzeci dzień poddusiłam je w grzybowym sosie i podałam z kaszą - całkiem inna potrawa. Resztę bigosu czy zasmażanej kapusty można wetknąć w naleśniki. A może jakieś inne\nRe: **lunch -niedz.**\nKendo to nie zrozumialam ...ok. deser niech zostanie, to mam przyjechac z deserem ? i bigosem +kopytka?. -- Serce miej otwarte dla wszystkich, zaufaj niewielu W. Shakespeare\nBBWR, kopytko, karabin, Wernyhora i maliny.\n... wczoraj mialem bigos... ale nie wiem, czy to sie liczy, mi go Obca przyniosla :D Tzn. w zasadzie sam musialem sobie po niego isc ;) Obca, w tym tygodniu ja ci podrzuce kopytka ;) A Bigos Był Wprost Rewelacyjny (w skrócie: BBWR - to tak a propos jednej z najnowszych propozycji ojca dyrektora\nKawkę pijamy przy śmietniczku w "karuzelu" na Kasprowicza... A może (jak raz) jakiś mało klimatyczny lokal? Taki ze śledziami w oleju, kopytkami, bigosem i tanim piwskiem?\n1. Bigos 2. Zupy(ale nie krem) 3. Gulasz 4. Świeża sałatka jarzynowa też nie smakuje tak dobrze, jak na drugi dzień... 5. Pierogi i kopytka tylko smażone :-)\nRe: jestem chora i dzisiaj ....\ndzieki temu, ze zamrozilam wczesniej "nadwyzke", moglismy zjesc domowy obiad. Mroze takie dania, jak : -kopytka -gulasz -golabki -bigos -pierogi (tesciowa zawsze robila ich tyle, ze mielismy cala szuflade w zamrazalniku! -mielone (robie wiecej, panieruje, mroze na tacy i pakuje :) - i\ntak miedzy innymi bigos.pierogi,kopytka,nalesniki,frytki z ziemniakow z mojego ogrodka,lecho,kotety w zalewie,salatkiz serem feta i wiele innych potrach ktore potrafie sama przyrzadzic.\nbigos, placki zmiemniaczane, kasze gryczana z sosem miesnym, pieczona kaczke z jablkami i buraczkami plus kopytka, pyzy ze skwarkami lub pyzy nadziane miesem, krokiety z kapusta i grzybami... bialy ser:)\nAlcea, bo własnie wiemy jak jeść: zdrowo i lekko. A nie: bigosy, pierogi, ziemniaki, kopytka , kluski śląskie itd ;). I uważam, ze nie tzreba być uzdolnionym kulinarnie :) -- Lilablog\nkanie dalam dzis do bigosu na poczatku czulam ich smak, teraz posmakowalam i nie bardzo czuc grzybkiem, musza byc jednak inne sorty.. bigos zawsze w pazdzierniku robie i jest jedna porcja juz na swieta a reszte bedzie na obiady ,lubie z kopytkami. -- * https\nRe: kupilam sobie....\nSpoko! Jestem za :D To ja zrobię bigos, z prawdziwymi polskimi suszonymi grzybami i polską kiełbaską :D A do tego kluski kładzione albo kopytka :D Mniam! -- my_Flickr\nRe: Szare kluski, eksperyment\nklasyczne sa z bialego sera, ciasta o konsystencji kopytek i tez tak krojone ale to pewnie jak bigos, co dom to inna wersja ? -- https://www.gify.net/cat-koty-209.htm https://www.gify.net/data/media/209/kot-i-kicia-ruchomy-obrazek-0338.gif\nNie znam gościa. Pierwsze słyszę\nA najlepszymi kucharzami i tak są moi rodzice. Zupy czy też pieczeń mojej mamusi (że o wypiekach nie wspomnę) to mistrzostwo świata. A bigos, kopytka i pierogi mojego taty to powinni umieścić w Sevres.\nno właśnie, przeczytałam "drastyczny" post giezika a'propos kopytek i pomyślałam, że warto zebrać wszystkie "zakulisowe" doświadczenia i informacje, i stworzyć listę dań, których zamawianie w restauracjach (czy innych jadłodajniach) jest ryzykowne. zawsze mnie ciekawiło, co oni tam robią na\ndo ziemniaków, kliuseczków, kaszy, jajecznicy,fasolki, bigosu, żurku, kartoflanki,do różnych sałatek , cieniutkie plasterki usmażone na chrupiąco i do kanapek między sałatę , do obłożenia suchego mięsa przy pieczeniu...., do kopytek ,śląskich , pyz itd.\nRe:pewnie chodzi o ten amerykanski stracony przez\npakistanczkow .. ale tym palanta z redakcji wszystko sie w pustych lbach mechta.. z amerykanskiego bezzalogowego zrobili rosyjski a z pakistanczykow zrobili gruzinow. byle co jedza(bigos,kaszanke i swinskie kopytka)i dlatego byle co pisza\nWchodzę ja sobie w poniedziałek do baru Piast na ulicy Śląskiej na kopytka z sosem i pół bigosu, a tam przy ostatnim stoliku, już pod drzwiami kibla, siedzi i wtranżala mielonego z kartoflami i młodą kapustą zasmażaną pełnomocnik w rządzie Donalda Tuska do spraw równego statusu kobiet i mężczyzn\nRe: halo zadumana ....\nnie dumaj tak mocno, bo odrywasz sie od rzeczywistosci sa rozni obcokrajowcy i maja rozne upodobania wielu jest zachwyconych polskimi potrawami barszczyk czerwony z uszkami, pierogi, kopytka, bigos itd. wymawiaja nawet poprawnie po polsku\nczerwony barszcz z uszkami, zupa pomidorowa lub zurek pierogi z miesem albo ruskie, chociaz to malo polska nazwa bigos - jak najbardziej schab pieczony ze sliwka i kopytkami kurczak pieczony z szalwia i jablkami plus pieczone ziemniaki\nPrzypomniał mi się bar mleczny "Smakosz",\nul.Struga (pomiędzy Kościuszki i Piotrkowską). Niezwykle tanie dania, a to leniwe, a to pierożek, a to bigos z chlebem. Wszystko cieniutkie jak emerytura z II filaru, ceny adekwatne do wysokości tejże. Jadłam tam kopytka z sosem pieczarkowym, bigos, pierogi z malinami i jeszcze coś, ale nie\nRaz w tygodniu kupuję w barze mlecznym. Dziś kupiłam 80dag świeżych kopytek. W domu bułka na masełku i zajadamy się właśnie, aż uszy się trzęsą. Kupuję też pierogi ruskie, bigos, fasolkę po bretońsku. -- W weekendy ematka staje się matką.\nRe: Nienawidzę robić a uwielbiam jeść\nPierogi, kopytka, kluski śląskie, placki ziemniaczane, krokiety i inne takie, gołąbki - nie lubię robić bo się kleją, dużo pracy i zmywania. Bigos, pomidorowa, rosół, kawa, kurczak pieczony - bardziej mi smakują jak ktoś inny zrobi - co nie znaczy, że nie umiem.\n"ile wyrzucisz-tyle ci braknie"\n"na winie":D No i mam wlasnie od wczoraj miske ziemniakow ugotowanych,pogniecionych. Ani kopytek ani innych kluch nie chce. Jakies pomysly?:) -- no i jeszcze Pinezka\nRe: A propos mrozenia\nJa tak przechowuje truskawki na zimę do ciasta, jagody, fasolke szparagową, obgotowane grzyby idelane do pierogów, papryke wlasnie, i jedzenie , ktorego zrobie za duzo. np . kopytka , kluski żląskie, bigos, kotlety. -- ''Nie przejmujcie sie moimi komentarzami, wszak w mojej galerii są ino\nkocham polska kuchnie i kocha ja moj amerykanski maz i wszyscy znajomi! polskie jedzenie jest proste, zdrowe i pyszne. mieso jest dodatkiem a nie glownym elementem. miech zyja golabki, pierogi , kasza gryczana z sosem grzybowym, leniwe, surowki, kopytka,nalesniki, bigos i moje najukochansze\nKendo to ja mialam na mysli wlasnie bigos i kopytka, bo wiem ze to lubisz, jak tak chcesz to, no nie wiem, to ja z deserem sie zjawie?. juzwlasnie czytam przepisy, jakis specjalny na ta okazje, -- Serce miej otwarte dla wszystkich, zaufaj niewielu W. Shakespeare\nPierogi,kluski,kopytka,pulpety w sosie,fasolke po bretonsku,bigos chyba tyle z gotowych dan. Warzywa,mam zapas fasoli chyba na nastepne 2 lata,dynie tak samo.Pieczarki zawsze surowe i pokrojone.Kiedys zamrozilam ugotowane ziemniaki ale to nie byl dobry pomysl\nRe: Vege wesele\n...a pierogi z kapusta albo ziemniakami(ruskie) nie sa sycace, a golabki z kasza, ryzem i grzybami, krokiety, uszka bezmiesne z barszczem czerwonym itd, kopytka, pyzy, bigos bez miesa---no zeczywiscie mozna z glodu umrzec :o\nniestety, nie pozmywa stolnicy i reszty 'garow' po przygotowaniu pierogow albo kopytek, albo innych kluch. glut zwycieza wszystko. sprzatanie po bigosie i golábkach to przy tym pikus. kiedys na forum Kuchnia zalozylam nawet watek o sprzataniu po przygotowywaniu potraw mácznych. ps\nwarzywa, kasze, chude gotowane mięso itp. A tu pojawia się wątek o kotletach czy ogrzewanych potrawach i okazuje się, że e-matka jada schabowe, bigosy, naleśniki i pierogi odsmażane, fasolki po bretońsku, kopytka (też oczywiście odsmażane), zapiekanki makaronów inne pyszne potrawy itp. ;);););)\n. Z mąki, ziemniaków i jajek zagnieść ciasto na kluski, uformować małe kopytka i ugotować w osolonej wodzie. Odcedzić, wymieszać z mięsem i kapustą, wstawić na chwile całość do piekarnika. Podawać bardzo gorące. Bigos gospodarski Składniki: 80 dag kapusty kwaszonej, 10 dag fasoli perłowej\nSLO, dzisiaj chyba nikt nie ma za duzo czasu i upraszczamy sobie wszyscy zycie jak mozemy i umieny. Ja zrobilam po handlowaniu kopytka i bigos i pojadlysmy z Kendo i herbatka na deser + piernik, no i juz pojechala Kendo, bo jeszcze miala zakupic jarzyny i owoce. -- Serce miej otwarte dla\n1. lasagne (tylko i wyłącznie w moim wykonaniu) 2. kopytka, sosik z wołowinki i ogóreczek kiszony (wykonanie mojej Babci) 3. barszczyk czerwony i paszteciki (mojej ciotki) 4. bigos (wykonanie obojętne, no chyba, że ktoś kompletnie sknocił) 5. zupa grzybowa albo karp (nie mogę się zdecydować\nCo wytrzyma 2 msc-e. w zamrażarce?\nNo właśnie... Wyjeżdzam na dwa miesiące, a mój chłopak musi w tym czasie coś jeść. Przejrzałam już wcześniejsze wątki i wiem, że mogę zamrażac niemal wszystko - gulasz, leczo, kotlety, fasolkę po bretońsku, bigos, głąbki, chińszczyznę, naleśniki, pierogi, kopytka, sosy, zupy (najlepiej te\nmąki pszennej * 1 jajko * sól Opis przygotowania: Ugotować kapustę kiszoną. Pokrojone w kostkę mięso i cebulę - usmażyć, dodać czosnek roztarty z solą, mąkę, przecier pomidorowy i doprawić do smaku. Zrobić kopytka - do ziemniaków przepuszczonych przez praskę dodać jajko, mąkę i\nRe: TGIF :-D\nRobie "polska" impreze w sobote i mam zrobic: bigos, pieczony schab ze sliwka, rybe po grecku i salatke jarzynowa. do tego beda wlasne ogorki kiszone i nie wlasne matjasy z cebulka. mam nadzieje, ze to bedzie dostatacznie polskie menu - bo pierogow, kopytek etc - mimo ze uwielbiam to nie umiem i\nmusze wkladac sob > ie miedzy nogi tego rozowego, aby wydac z siebie soczysty.... bas. a weź no! ostatnio jakoś tak się ułożyło w domu, że były kopytka z kapustą, bigos i pierogi z kapustą... aha i jeszcze chleb żytni 100% się trafił... i to wszystko w obrębie tygodnia... wiatry hulały po\no,*LUsia tez bigos sobie wyjelam z kopytkami, dla dzieciecia wezme pirogi z miesem bo lubi i jak bedzie chcial zrobie Mu surowke z kiszonej kapusty, cos czytam,ze smaki Cie zawodza przez to przeziebienie..ale chociazby z rozsadku trzeba zjesc cos. SMACZNEGO -- * https\nBezdomni mieli już dość kaszy. Food Not Bombs w...\nJasne, schabowego z bigosem i kopytkami im dać, potem kompocik z ciastem... Kurczę, ludzie - jak ktoś daje coś komuś bezinteresownie to się nie wybrzydza tylko dziękuje!!!! Bezczelność! Na miejscu tych młodych ludzi przestałabym ich karmić - jak tacy wybredni to wypad z baru. Młodzież poświęca swój\n, potem stopniowo wracam do modelu "schabowe, bigosy, naleśniki i pierogi odsmażane, fasolki po bretońsku, kopytka (też oczywiście odsmażane), zapiekanki makaronów inne pyszne potrawy" :D\nRe: Czy któraś e-matka...\nkopytka. -- nie lubię pustych głów, pustych słów i pustych butelek\nDobrze mrozi się bulion/rosół, pierogi. Ja często mroże pulpety (z indyka, gotowane na parze) można podać z sosem koperkowym lub pomidorowy i kasza/ryzem/ziemniakami plus surówka /gotowane warzywa/ ogórek kiszony. Dobrze mroże się też wszelkie gulaszerokość (byle bez śmietany ), bigos, fasolka\nsmakuje wam McDonald, to przyznacie się do tego?:) Ja bardzo lubię jeść, czasami gotuję (jak mi się chce). Lubię kuchnię śródziemnomorską i niektóre potrawy z naszej (pierogi, placki ziemniaczane, ryby słodkowodne, mielone, zupy, kopytka, leniwe). A nie mogłabym żyć bez ziemniaków, serów i pomidorów\nA jaki ma dostep do skladnikow? Mieszkaja w Polsce? Barszcze sa latwe, i czerwony, i bialy, ale o przepis musi sie zatroszczyc ktos inny, bo ja zawsze "na oko" :) Poza tym kapusta z grzybami wzglednie bigos, kopytka oraz schabowy w panierce z ziemniakami z wody, hihihi ;) -- Rzeczy, które\nWiększość potraw bezproblemowo się mrozi: wszelkie mięsa duszone, kotlety mielone, bigos, gulasze, kopytka, niektóre zupy itp., itd. Raz na jakiś czas trzeba się zakopać w kuchni i to zrobić, ale potem wyjmujesz zamrożone gotowe porcje na zmianę i nie ma problemu, że w sobotę ugotowałaś gar czegoś\nRe: gotujesz raz pulpety a potem odgrzewasz ..\nJedne w sosie pomidorowym drugie w naturalnym---zamrozić w porcjach na ilość osób dziennie--jak znalazł a to do makaronu ,a to do ziemniaków, a to do ryż, a to do kaszy..... na czarna godzinę:) Bigos też zamrażam--lubię z kopytkami. Z zup nie wszystkie smakują po rozmrożeniu. Dobre\nRe: Co je kot...\n.naleśnki, kluchy gotowane typu pyzy i kopytka a nie chce jeść ryb i mięsa, :(\nbyć użyte dużo więcej wody niż normalnie, inaczej wrzucenie ich schłodziłoby ją za bardzo i mogłyby się trochę rozciapać przed zagotowaniem; to taka ogólna zasada gotowania mrożonych pierogów i klusek (np. kopytek). Bigos można mrozić już ugotowany. Jest nawet lepszy od świeżego, zresztą\nRe: mam pomysla , zrobmy sobie nowelke forumowa\nlubie tez: pierogi, nalesniki , bigos, fasolke po bretonsku, grochowke, zupki mleczne, schabowe, mielone, karkowke, fasolowa, mlode ziemniaczki, tatara, ryby, golonke, kielbase, biala kielbase , kopytka, racuchy, flaczki, zurek, cwikle, owoce morza, kurczaki, indyki, kaczki, golabki, grzyby i\ntak jednogarnkowe zdecydowanie, u mnie bylo podobnie od siebie dorzuce bigos, leczo (a teraz sezon), potrawka chinska - mieszanka warzywna chinska i kurczak w kostkach lub inne mieso pezsmazone i dodane do warzyw (ryz ugotowany osobno) kotlety z kurczaka, rosol z makaronem, barszcz czerwony z\nbuka007 napisała: > bigos, caponatę, kopytka itp też robię na oko, ale mogę podac przepis na wszyst > ko, na oko :-) ...chyba, że to bigos jedyny w swoim rodzaju i gotowany tylko dla jednej wyjątkowej osoby, prawda? Wiem, że nie każdy ma takie potrawy, ja poza tym jednym\ntresci ad personam w twoim poscie:\nNiech dla giggus kopytka, pierogi, barszcz i bigos (...) Bo wedlug logiki, jaka posluguje sie giggus (...) i jeszcze bezposr. do mnie: teraz rozumiem, dlaczego potrafisz doprowadzic jednych do bialej goraczki a innych do zwatpienia mozesz sie odnosic do moich wypowiedzi, ba powinienes\n. Zamiennie wrzucam warzywa na patelnię. O, jeszcze łazanki- bigos plus makaron :). Kopytka kupne z bułką tartą zrobioną w domu też szybkie są. Naleśniki można nasmażyć- nadzienie każdy sobie sam nakłada (dżem, nutella, serek homogenizowany). Pierogi można podsmażyć. Ogólnie najlepiej wychodzi zrobić obiady w\nRe: Obiadkowo ...\n... > > ja kopytka z pierwszego dnia na drugi tez jadlam pokrojone w mniejsze kawalki z bigosem. Moje musza byc odsmazone i mocno zrumienione ... wtedy nie potrzebuje do nich zadnych dodatkow! .\nCzerstwe pieczywo przerobione na tosty francuskie to u nas standard:) resztki makaronu usmażone z jajkiem,czerstwe bułki z odpowiednim sosem ,wędliną ,serem zapieczone w piekarniku.Resztki ziemniaków ugotowanych zbieram przez 2/3 dni i robię albo śluski kląskie albo kopytka:) Zwiędłe jabłka\npudlo prosze pani i pana, kompletne pudlo. wiekszosc potraw tzw. tradycyjnych to wlasnie dania jarskie: pierogi, kopytka, pyzy, zupy lub dania polmiesne typu golabki, czy bigos. ta tradycje palaszowania miesa od rana do nocy dzien w dzien wypracowalismy sobie po II wojnie. przedtem mieso bylo\nWielogodzinne potrawy robię w weekendy. Wtedy można z rana nastawić rosołek i niech sobie "mruga" do 14-15, kiedy wydaję obiad. Także np. bigos, albo wołowe bitki, które też wymagają czasu. Kotlety (schabowe, mielone, kurzęcze) z surówką i ziemniakami, kopytka z wczorajszych ziemniaków\naha, zapomniałam dodać że od dań typowo polskich typu: kopytka, pierogi, uszka, kotlety schabowe, bigos mam mamę i teściową. Sama nie cierpię tego robić, chociaż mam dzieci (i męża) wyjątkowo kluskożerne. Wolę robić zapiekankę z niczego, spagetti słynne na okolicę ;), sałatki, zupy jedyne w\n-- Ja tu sernik robilam , z tureckiego sera, ktory moczylam w wodzie dopuki sol z niego nie wylazla:). A moj maz lubi wszystko z wyjatkiem kaszy gryczanej . Ja gotuje roznie , ale ze mi czasu brak to sa to kopytka, kluski lyzka kladzione, kluski slaskie. No i rzeberka , gulasze i BIGOS\nzupy jako dodatek - gotuje zawwsze w wiekszej ilosci czesc jemy reszte porcjuje i mroze - nieraz mi sie uzbiera ze caly tydzien codziennie inna zupa a ja nie gotuje. Fasolka po bretonsku, leczo i bigos - w wiekszej ilosci i mroze. Kopytka, kluski z dziurka i pierogi - wieksza ilosc i mrozona\npycha, to znaczy, ze naprawde proste. Ale do rzeczy. Od jakiegos czasu chodzi za mna polski obiad. Wymyslilam sobie kopytka z sosem grzybowym (na forum juz sobie przepisy znalazlam, a co), miesko (chyba zrobie schab bo maz uwaza ze to takie typowo polskie mieso :-) no i mam kapuste czerwona ze\nsrodku nocy, natomiast wszelkie bigosy, mielon, golabki itp, musze sie wspomagac internetem bo nie jestem pewna co i jak w jakiej kolejnosci. Mam wrazenie ze odkad nie mieszkam w Polsce trace zdolnosc gotowania polskich potraw, zapominam czy co??? jesli chodzi o kopytka, kluski kladzione i tym\nRe: Bedzie drastyczne-- tatar!\nPinkink,posadzasz mnie, o bardziej wyrafinowany smak???Polskie jedzenie to jest to! Tatar, kopytka, pierogi, bigos, golabki, nalesniki - raj w gebie. Nie wszystko umiem sama zrobic bo wyjechalam w czasie kiedy pochlanialam mamine obiadki, ale probuje. A robilas kiedys chicken broccoli? Albo\npopisu to samo tylko zamiast makaronu daj upugotowane pokrojone w plasterki ziemniaki -nalesniki -placki ziemniaczane -bigos -pierogi leniwe -kopytka -fasolka po bretonsku -gulasz -zupy: gulaszowa, szpinakowa, warzywna, grochowa, fasolowa, barsczyk, pomidorowa, rosol, ogorkowa, porowa\nRe: Feministyczne proroctwa\nTak tak - teoria, ze feminizm tak naprawde to faszyzm, a feministki chca w najlepszym wypadku absolutnej wladzy nad swiatem, a w najgorszym - zaglady wszystkich mezczyzn wraca jak bigos, kopytka i co tam sobie jeszcze chcesz. A po Krakowskim Przedmiesciu chodzi taki zgiety w pol kuzyn tego\nTak. Zeberka nie bo ani maz ani synowie nie zjedza nic z kosci, natomiast schabowe, mielone, pierogi, kopytka, zurek, bigos sa u nas w miare regularnie. Nie widze jakby schabowy mial byc ciezszy od np. steka, panieruje tylko jajkiem i bulka tarta, bez uzycia maki jak to robila moja mama. Rownie\nRe: bez jakiego (...) nie wyobrażasz sobie życia\nNie wyobrazam sobie zycia bez mojego robota. Dzieki niemu gotowanie to przyjemnosc. Nie musze juz szatkowac kapusty na bigos, trzec burakow na barszcz i warzyw na sorowki. Nie mam balaganu przy gnieceniu ciasta na pierogi lub kopytka bo wyjmuje je gotowe. Mieso na tatara jest super posiekane\nRe: Książka - prezent. Pomocy!\nKuchnie Polska mam, jest super, polecam:) tylko, trzeba wziac pod uwage "trudnosc " przepisow tam zamieszczanych. jest to przeglad polskich potraw, od podstawowych dan (jak kluski lane, kopytka, slaskie, leniwe, rosol, bigos, nalesniki itd itd), czyli lopatologia stosowana, po bardziej\nRe: co w tych danonkach takiego jest?\nmemphis90 napisała: > A co złego jest w słoiczkach??? Czy Ty przypadkiem się trochę nie > zagalopowałaś? przypomina mi to forum kuchnia, gdzie nawet kupny > majonez to zbrodnia i chodzenie na łatwiznę (gotowiec!) A ty sama żywisz się gotowym jedzeniem ze słoików? Bigos


FILM: Offowe zielonogóskie kino w Kawonie - wZielonej.pl\nHome/Kultura/FILM:/Offowe zielonogóskie kino w Kawonie\nOffowe zielonogóskie kino w Kawonie\nFilm co prawda określany jest przez niektóre źródła jako thriller psychologiczny, jednak reżyserka i współautorka scenariusza Ada Gniazdowska twierdzi, że “Mentis” jest przede wszystkim historią o zabarwieniu kryminalnym. Jej główny bohater musi rozwikłać zagadkę ucieczki z więzienia dwóch przestępców, a także obcych wspomnień, które zaczynają pojawiać się w jego umyśle. Członkowie Firefly Film Studio uważają jednak, że pod względem klimatu “Mentis” faktycznie może przypominać thriller, aczkolwiek nie było to planowane.\nMimo, że jest to produkcja krótkometrażowa, jej produkcja rozciągnęła się nieco w czasie. Jak tłumaczą twórcy, było to wynikiem zaangażowania sporej ilości osób w ten projekt, a to z reguły wiąże się z problemami zgrania się w czasie. Koniec końców, udało się go jednak sfinalizować i jak się okazuje ów film cieszy się sporym zainteresowaniem. Jego oficjalny trailer doczekał się już niemal 2 tysięcy odsłon na portalu YouTube. Dziś będzie można wreszcie obejrzeć go w całości w Piwnicy Artystycznej Kawon o godzinie 18.\nOprócz projekcji “Mentis” Firefly Film Studio przewidzieli także inne atrakcje podczas dzisiejszej premiery. Więcej o nich, o filmie, a także samej ekipie Firefly dowiecie się słuchając zapisu wczorajszego wywiadu, przeprowadzonego na antenie Akademickiego Radia Index.


Strona Mirosława Dakowskiego - Dla kogo Sanacja morduje norki?\nS T A R T O POLSKĘ na pasku UE czy na stryczku [USA?] Dla kogo Sanacja morduje norki?\nTuesday 09 March 2021 02:54:03.32.\nDla kogo Sanacja morduje norki?\nStanisław Michalkiewicz „Najwyższy Czas!” 23 lutego 2021\nJeszcze raz się okazało, że zbrodniczy koronawirus jest wyrobiony politycznie w stopniu niesłychanym. Oto wbrew wielokrotnym zapewnieniom utytułowanych mądrali, tych samych, co to żyrują wszystkie szaleństwa biurokratów okupujących swoje państwa, że zbrodniczy koronawirus nie atakuje zwierząt – okazało się, że to nieprawda. Nie tylko nieprawda, bo nie tylko atakuje zwierzęta, ale w dodatku – z jedynie słusznych pozycji.\nJak bowiem pamiętamy, Naczelnik Państwa zaangażował cały swój autorytet, by pod pretekstem pójścia na rękę zwierzętom, zdemolować jeśli nawet nie całe rolnictwo w Polsce, to w każdym razie – z pewnością jego segmenty.\nTeraz ta sprawa nieco przycichła, bo uwaga opinii publicznej została przez niezależne media głównego nurtu skierowana na problemy maciczne, z którymi boryka się Biuro Polityczne pani Marty Lempart. Okazuje się, że pani Marcie aborcja nie grozi nie tylko dlatego, że jest już – jak to się mówi – kobietą z przeszłością – ale w dodatku czujnie utrzymuje stosunki intymne wyłącznie z kobietami. Wprawdzie pani profesor Monika Płatek odkryła, że w związkach jednopłciowych rodzi się więcej dzieci, niż w normalnych, ale przezorna pani Marta na wszelki wypadek woli wybrać ostrożność. Nawiasem mówiąc, mimo takich wiekopomnych odkryć, pani Monika Płatek nadal urzęduje na Uniwersytecie Warszawskim w sposób nie zwracający niczyjej uwagi.\nTakie rzeczy zdarzały się i wcześniej. Na przykład Antoni Słonimski pisał, jak to w armii austriackiej generał Oskar Potiorek dowodził bodajże korpusem, ale oprócz dowodzenia objawiał też zainteresowania naukowe. Badał mianowicie ciężar gatunkowy pojedynczego żołnierza w ten sposób, że w pełnym oporządzeniu zanurzał go w beczce z wodą, a następnie zapisywał, ile wody taki żołnierz wypiera. Nikomu to nie przeszkadzało dopóty, dopóki nie spróbował zbadać tą metodą ciężaru gatunkowego oficerów sztabowych. Wcześniej jednak - jak zapewnia Antoni Słonimski – dowodził korpusem bez zwracania niczyjej uwagi.\nOtóż wydaje mi się, że przypadek pani prof. Moniki Płatek wskazuje na potrzebę, jeśli nawet nie konieczność, badania doktorów habilitowanych przez jakieś konsylium weterynarzy. Przed otwarciem przewodu habilitacyjnego, kandydat powinien dostarczyć zaświadczenie, że jest przynajmniej zdrowy na umyśle i po pomyślnym odbyciu kolokwium habilitacyjnego, może zostać mianowany profesorem, niechby nawet „belwederskim”. Dotyczy to zwłaszcza filozofów, którzy zaczynają zdradzać objawy jeszcze bardziej niepokojące, niż odkrycia naukowe pani prof. Moniki Płatek. Oto pani filozofowa, czyli pani prof. Magdalena Środa całkiem na trzeźwo, wypowiedziała w Radiu ”Zet” te skrzydlate słowa: „Myślę, że powinniśmy mówić, że życie rozpoczyna się wraz z narodzinami, chociaż powinno być chronione od poczęcia, zgodnie z wolą kobiety i mężczyzny.”\nZatrzymajmy się chwilę nad tą rewelacją. Przede wszystkim pani filozofowa nie wyjaśnia, jak jest, tylko – jak „powinniśmy mówić” - chociaż już nie wyjaśnia dlaczego właśnie tak, a nie inaczej. Ale to jeszcze nic w porównaniu z zagadką, że skoro „powinniśmy mówić”, że życie rozpoczyna się „wraz z narodzinami”, to co właściwie powinno być „chronione od poczęcia”, zgodnie z wolą kobiety i mężczyzny?\nTajemnica to wielka, wskazująca jednak, że filozofowie bywają głupsi nawet od generała Oskara Potiorka, który, bądź co bądź, sprawdzał swoje hipotezy eksperymentalnie, a nie twierdził z góry, co „powinniśmy mówić”. Podejrzewam w związku z tym, że na Uniwersytecie Warszawskim muszą unosić się jakieś niewidoczne gołym okiem miazmaty, groźniejsze nawet niż zbrodniczy koronawirus, który atakuje przede wszystkim płuca, a mózg dopiero potem.\nPodejrzewam to, bo jeszcze za pierwszej komuny wymieniałem poglądy z pewnym tamtejszym filozofem, który twierdził to samo, co pani filozofowa. Zapytałem go tedy, czy na minutę przed urodzeniem, możemy już mówić o człowieku? Po namyśle odrzekł, że na minutę, to tak, to możemy. No a na dwie minuty przed urodzeniem – też możemy, czy już nie? Po jeszcze dłuższym namyśle odparł, że i na dwie minuty też. I tak cofaliśmy się coraz głębiej, aż wreszcie okazało się, że nie da się ustalić momentu, w którym już możemy nie mówić o człowieku. Wydawało mi się, że w takiej sytuacji „powinniśmy mówić”, że człowieczeństwo rozpoczyna się od poczęcia – a tymczasem pani filozofowa po trzydziestu paru latach od tamtej wymiany zdań twierdzi, że „powinniśmy mówić” co innego. No dobrze – ale właściwie dlaczego? Ponieważ pani filozofowa mi się nie zwierza, to nie wiem, ale domyślam się, że dlatego, by nie obejmować embrionów ludzkich ochroną prawną, jaka rozciąga się na „człowieka”. Żeby ominąć tę konieczność, zgodnie z odkryciami językoznawczymi Józefa Stalina, postępactwo wprowadziło kategorię „płodu”, będącego „zlepkiem komórek”, a filozofowie w rodzaju pani filozofowej, dostarczają temu krętactwu pozorów naukowego uzasadnienia. Nawiasem mówiąc, gdybyśmy tak rozłupali pani filozofowej głowę siekierą, to też poza „zlepkiem komórek” niczego byśmy tam nie znaleźli.\nZgodnie z zaleceniami epidemiologów umyjmy starannie ręce po tym przelotnym kontakcie z filozofami i wróćmy do zwierząt oraz zbrodniczego koronawirusa. Okazało się, że jednak atakuje on zwierzęta, a w szczególności uwziął się na norki, których hodowle, zgodnie z ulubioną ustawą Naczelnika Państwa o ochronie zwierząt, miały zostać bezwzględnie zlikwidowane. W tej sytuacji nie ma innej rady, jak urządzić tym nieszczęsnym norkom coś w rodzaju holokaustu, to znaczy – zapędzić je do gazu, a potem „zutylizować”. Podobno hodowcy próbują się ratować zaszczepianiem norek przeciwko zbrodniczemu koronawirusowi, ale nie wiadomo, co z tego wyniknie, skoro szczepionek nie wystarcza nawet dla „seniorów”?\nNie jest tedy wykluczone, że właśnie gwoli wyjścia naprzeciw temu zapotrzebowaniu, pojawiła się stara-nowa gałąź przestępczości zorganizowanej; przestępcy albo kradną szczepionki, albo sprzedają fiolki z solą fizjologiczną, ale oczywiście zaopatrzone w prawidłowe etykiety. W tej sytuacji tylko patrzeć, jak pojawią się gangi sprzedające fałszywe „paszporty szczepionkowe”, bez których już wkrótce nie będzie można niczego sprzedać ani kupić, zgodnie z proroctwem św. Jana z „Apokalipsy”.\nKiedy okazało się, że w ramach wspólnego z Amerykanami budowania nowego porządku politycznego w Europie, sowieci ewakuują swoje imperium z Europy Środkowej, stare kiejkuty, które wtedy robiły w Polsce „la pluie et le beau temps”, postawiły na „lewicę laicką”, do której, chociaż im się niekiedy bisurmaniła, mieli zaufanie, jako że Michnikuremek serce miał cały czas po lewej stronie. Tak oto doszło do kontraktowych wyborów, których efektem było pojawienie się rządu premiera Tadeusza Mazowieckiego. Ale już na początku roku 1990, bracia Kaczyńscy zaczęli lansować w charakterze kandydata na prezydenta Kukuńka, czyli Lecha Wałęsę, który w roku 1976 został zdjęty z ewidencji SB jako tajny współpracownik, ale przypuszczam, że tylko dlatego, że został przejęty przez starych kiejkutów. Lech Wałęsa, który mówił: „ja nie chcem być prezydentem. Ja muszem być prezydentem”, z pewnością wykonywał kolejne zadanie. Jakie? Otóż stare kiejkuty nie chciały iść na żywioł, tylko – zgodnie ze wskazówkami klasyka demokracji Józefa Stalina – zawczasu przygotowywały sobie alternatywę polityczną dla „lewicy laickiej”, gdyby się zaśmierdziała. Po wygraniu przez Lecha Wałęsę wyborów prezydenckich w roku 1990, skonfundowany porażką Tadeusz Mazowiecki abdykował, a premierem został Jan Krzysztof Bielecki, reprezentujący tzw. „liberałów gdańskich” stanowiących obecnie najtwardsze jądro obozu zdrady i zaprzaństwa.\nCzy tylko obecnie? W życiorysie JE Rudigera von Fritscha, ambasadora RFN w Warszawie czytamy, że w latach 1986-1989 był radcą politycznym niemieckiej ambasady w Warszawie i do jego obowiązków należało „utrzymywanie kontaktów z opozycją”. W latach 2004-2007 był zastępcą szefa BND, a w 2010 roku przesunięty został na ambasadora w Warszawie, które piastował aż do roku 2014, kiedy to został ambasadorem niemieckim w Moskwie. Po tym, jak pod koniec lat 80-tych utrzymywał kontakty z opozycją, to i on awansował i „opozycja” awansowała, więc po starej znajomości łatwiej było się potem dogadać. Kiedy okazało się, że starym kiejkutom, którzy pod koniec lat 80-tych, asekurowały się na wszelki wypadek przejściem na służbę do naszych przyszłych sojuszników, żadne listki figowe w rodzaju Porozumienia Centrum nie są potrzebne, pan Mieczysław Wachowski bez problemów trzódkę braci Kaczyńskich rozgonił, a Kukuniek w sierpniu 1993 roku przyjął w Belwederze całkiem inną trzódkę, w osobach starych kiejkutów i powiedział im, że „stanie w ich obronie z całą mocą”.


Pracownicy tymczasowi zwalniani z dnia na dzień. Czy mają szansę na odzyskanie pieniędzy. Zycie\nPracownicy tymczasowi zwalniani z dnia na dzień. Czy mają szansę na odzyskanie pieniędzy\nCzęść pracowników zwolnionych w czasie epidemii może liczyć na odzyskanie zaległych premii, odpraw i nagród. W jaki sposób?\nJak wynika z informacji przekazanych przez portal "Money" wynika, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych ma możliwość przekształcania umowy z agencją pracy tymczasowej na umowy o pracę zawarte z pracodawcą. Dzieje się tak jednak tylko w przypadkach, kiedy przedłużono je z obejściem prawa. Oznacza to, że część z pracowników może liczyć na odzyskanie zaległych premii, nagród oraz odpraw.\nW świetle obowiązujących przepisów, agencje pracy tymczasowej mogą wypożyczać firmom pracowników, jedna na okres nie przekraczający 1,5 roku. Po upływie tego czasu umowa musi zostać przekształcona w klasyczną umowę z pracodawcą.\nPracownikom tymczasowi mają zagwarantowane prawem dokładnie takie same warunki, jak pozostali pracownicy firmy, pracujący na klasycznej umowie o pracę. Niestety w praktyce często pracują na warunkach gorszych.\nCzęść pracodawców szukając oszczędności, tworzy dla pracowników tymczasowych gorsze stanowiska pracy. Nie otrzymują oni na nich premii, nagród, a w przypadku zwolnień są odprawiani z dnia na dzień z niczym - nie przysługują im bowiem odprawy.\nStało się to szczególnie dotkliwe w dobie epidemii koronawirusa, kiedy wielu pracowników tymczasowych zostało pozbawionych możliwości zatrudnienia.\nCzęść funkcjonujących na rynku agencji pracy tymczasowej starało się iśc na rękę swoim klientom i zakładało siostrzane agencje, w których pracownicy krążyli przez lata, omijając regulacje obowiązujące w ustawie. Po zmianie przepisów w 2010 roku proceder ten był niestety legalny, przynajmniej do werdyktu wydanego w 2019 roku przez Sąd Najwyższy.\nZ wyroku wynika, że jeżeli pracodawca zatrudnia pracownika przez rożne agencje pracy tymczasowej powiązane osobowo lub kapitałowe przez okres przekraczający 18 miesięcy, wówczas za pracodawcę uznaje się firmę, dla której pracownik świadczy pracę. W praktyce oznacza to, że ZUS może dokonać przeksztłcenia takiej umowy. Może wówczas wystąpić z rozszczeniem o premie i nagrody.\nZobacz, o czym jeszcze pisaliśmy w ostatnich dniach: Majątek Rafała Trzaskowskiego bez tajemnic. Dla wielu będzie to spore zaskoczenie\nO tym się mówi: W tym tygodniu spadnie śnieg w wielu miejscach kraju. Jakiej pogody można się spodziewać w najbliższych dniach\nWysłano: 08.12 13:16


Jurajskie Forum Dyskusyjne :: Zobacz wątek - Przybynów - Dwór/ Szpital\nPrzybynów - Dwór/ Szpital\nhttp://forumjurajskie.pl/viewtopic.php?f=1&t=7050 Strona 1 z 1\nAutor: Krystian [ 15 cze 2018, 08:53 ]\nTytuł: Przybynów - Dwór/ Szpital\nSzukam informacji na temat dworu i szpitala w Przybynowie. W 1791 r. we dworze mieszkał Piotr Grodzicki wraz z rodziną. Dzierżawił go od Adama Męcińskiego. Pytanie.. czy ktoś z Was może mi podpowiedzieć, gdzie mogę szukać ich lokalizacji, informacji o nich? W jakich dokumentach, mapach itd.?\nSzukam też starych zdjęć Przybynowa, może możecie mi doradzić w jaki sposób wy docieracie do zdjęć miejscowości które Was interesują?\nAutor: Mirów Polska [ 15 cze 2018, 13:33 ]\nWg broszury ks. Władysława Smolarkiewicza z roku 1938 pt. "Parafia św. Mikołaja b-pa i kościół p. w. św. ap. Piotra i Pawła w Przybynowie k. Żarek diecezji częstochowskiej" w 1818 wieś Przybynów należy do majątku Choroń i właścicielem jest Anna z hr. Stadnickich żona Stanisława hr. Małachowskiego.\nDo dawnych, nieistniejących zabudowań należał m.in. dom dla ubogich zwany także szpitalem.\nW jednym z numerów Ziemi z roku pdp 1911 jest zdjęcie cisów w Przybynowie z grupą mieszkańców. Jest to dostępne cyfrowo w świętokrzyskiej bibliotece cyfrowej, artykuł nie dotyczy Przybynowa, a poszukiwania drzew - cisów. Nie ma niestety nazwisk tych ludzi.\nCo do szukania zdjęć i informacji to robiąc to hobbystycznie to zaczynam od wszelkich możliwych bibliotek cyfrowych, stron z mapami.\nPotem ksiażek o danej wsi, o parafiach do której należała, o przyległych wsiach - o ile takie są. Akurat o Przybynowie jest kilka, tylko trudno dostępne, o Choroniu są chyba dwie - jedna dostępna tylko chyba u sołtysa wsi - Edwarda Mizery, ale on jej nie wypożycza i w ogóle trudno go zastać (napisana kilka lat temu przez trzech mieszkańców na podstawie pracy magisterskiej jednego z nich. Druga to ksiażka ks. Dudy pt. "Brama do nieba na jurajskim wzgórzu..." - ale to jest o Choroniu, choć wzmianki o Przybynowie też na pewno tam są - tylko nie wiem jakie.\nTypowo o Przybynowie, poza broszurą podaną na wstępie:\nS. Mizera "Dzieje kościelne parafii Przybynów", Częstochowa 1960\nS Mizera "Rozwój społeczno-gospodarczy parafii Przybynów w latach 1518-1864" Lublin 1965\nW. Rzepka, Dzieje miejscowości i parafii Przybynów do 1939, Cześtochowa 2006 - to ostatnie to na pewno praca dyplomowa-magiserska, jest w bibliotece seminaryjnej w Częstochowie.\nDalej to już na ślepo szukam ludzi, którzy sami coś sobie piszą lub pisali "do szuflady" - w kilku wsiach tacy byli, są.\nW ten sposób także znajduję zdjęcia, czyli od kontaktu, do kontaktu. Przy czym wcale nie jest powiedziane, że najfajniejsze zdjęcia będą mieli akurat ludzie mieszkający teraz w Przybynowie w rodzinnych archiwach. Dla przykładu "najfajniejsze" zdjęcia dot. Antolki znalazłem nie u mieszkańców Antolki, ale u ludzi mieszkających w Jaworzniku, Włodowicach, Tychach, Katowicach:).\nMożna też popytać w gminnych bibliotekach, choć tam najczęściej nie mają takich książek jak te o Przybynowie czy Choroniu, bo nikt ich tam nie daje. Np. w Żareckiej bibliotece pytałem kiedyś, to mi powiedzieli, że z regionaliów mają 1 szt. książki Henryka Roli i 1 szt. książki Marcelego Antoniewicza - nie pamiętam już tytułów, ale akurat nie o te mi chodziło, tylko że to było dawno, może teraz mają więcej. W Poraju byłem niedawno - też nic nie mają .\nMożna też popytać w gminnych domach kultury - jak trafisz na pracownika - hobbystę, to jest szansa, że będzie wiedział coś, czego w żadnych bibliotekach nie ma i miał materiały jakich nigdzie nie ma - ze wspomnień ludzi, z prywatnych archiwów zdjęcia itp. i się tym podzieli, ale jak trafisz na niehobbystę - to krótka piłka, "nie wiem, nie mam, nie znam się, zarobiony jestem" - bo też i pracownicy nie są od tego by udzielać inf. osobom prywatnym, mają tam multum innych bieżących zadań.\nNa temat Przybynowa dwie książki podane wyżej wydał (nie jestem pewny czy to było tylko po kilka egzemplarzy - czy może tylko jego prace jakieś dyplomowe), a jeszcze więcej napisał i nigdy nie wydał, ksiądz z Masłońskiego - Stefan Mizera. Być może zapiski po nim ma jego rodzina (ale wstępnie mi odp. "nie wiemy, nie znamy, zarobieni my są":), a być może coś jest w archiwum archidiecezji w Częstochowie - tam nie sprawdzałem, ale sprawdzę, bo przygotowuję sobie tekst o wsi Masłońskie.\nW Częstochowie jest też zapewne jakaś biblioteka regionaliów, nie tylko książek ale i artykułów prasowych.\nPoza tym zostają wyszukiwarki w archiwach państwowych. Można też przeglądnąć forum genealodzy Częstochowa lub jakieś podobne, o ile działają.\nAutor: Krystian [ 16 cze 2018, 09:06 ]\nDziękuję za obszerną odpowiedź. Broszurka ks. Smolarkiewicza jest mi znana, podobnie jak art. o cisach. O reszcie książek nie słyszałem, będę ich szukał może uda mi się do nich dotrzeć.\nCo do Masłońskiego, to swego czasu natknąłem się na inf. o rozprawie doktorskiej pani Grażyny Habrajskiej pt. "Gwara wsi Masłońskie i okolic sąsiednich" napisanej na Uniwersytecie Łódzkim."\nChętnie zapoznam się z Twoim tekstem, oczywiście jeśli zgodzisz sie go udostępnić.\nAutor: terluk [ 03 lis 2018, 21:49 ]\nW kręgu moich zainteresowań też jest Przybynów. Z początkiem 1800 roku mój x pradziadek Andrzej Michniewski jest ekonomem w Przybynowie, prawdopodobnie we dworze. W 1805 rodzi mu się syn a w 1806 umiera pierwsza żona Tekla z Gnojeńskich i żeni się drugi raz z siostrą zmarłej żony Agnieszką Gnojeńską. Gdzie mogę znaleźć zapiski, informacje o tym dworze, folwarku?\nAutor: Mirów Polska [ 03 lis 2018, 22:24 ]\nJeśli prawdę jest, że w jakimś okresie Przybynów należał do majątku Choroń (początek XIX wieku), to informacje o dworze, folwarku, mogą znajdować się w księdze wieczystej majątku Choroń. Raz w życiu mi mignęła przed oczami bibliografia do książki o wsi Choroń i - tu opieram się na własnej pamięci tylko - podano tam, że jednym ze źródeł do ksiązki jest "księga wieczysta majątku Choroń" przechowywana w Sądzie Rejonowym w Myszkowie. Polegam w tym tylko na własnej pamięci.\nKsiążka o Choroniu to "Historia wsi Choroń, Zarys" autorzy: Łukasz Sitarz, Zbigniew Królak, Jan Duda, wyd. Rada Sołecka Choronia 2010.\nNatomiast już z moich osobistych doświadczeń: SR w Myszkowie nie udziela odpowiedzi na zapytania w sprawach dawnych, nieważnych już z mocy prawa ksiąg wieczystych kierowane przez formularz kontaktowy lub e-maile. Trzeba pisać papierowo i złożyć w biurze podawczym (chodzi o informację, czy w ogóle księga tam jest, nie o dostęp do księgi) - a jaki efekt, sam jeszcze nie wiem.\nAutor: sław Miro [ 17 paź 2019, 13:07 ]\nMoże ktoś wie kto jest na tym zdjęciu, może ma podobne w domowych zbiorach, może to czyjś pradziadek, prababcia, itd?\nCisy w Przybynowie, góra, 1910 rok.png [ 39.96 KiB | Przeglądane 3933 razy ]\nAutor: niki [ 17 paź 2019, 13:13 ]\nTrochę małe zdjęcie, by kogoś rozpoznać. Nie możesz wstawić większego ?\nAutor: sław Miro [ 17 paź 2019, 15:47 ]\nspróbuję za chwilę\nAutor: sław Miro [ 17 paź 2019, 15:54 ]\ncisy 1910, Przybynów.png [ 239.01 KiB | Przeglądane 3914 razy ]\nAutor: Krystian [ 07 lis 2019, 19:14 ]\nZdjęcie z 1910 roku autorstwa Józefa Miłobędzkiego. Na zdjęciu najprawdopodobniej rodzina Maślanków lub Franciszka Piętaka z Wysoki Lelowskiej, na którego działce również rosły cisy. Poniżej fragment artykułu dot. Cisów przybynowskich, które są na zdjęciu.\n„Od stacji Poraj do Przybynowa jest około 10 wiorst drogi, nad wyraz smutnej, ma się bowiem wciąż przed sobą obraz spustoszenia – bezmierny, biedny, piaszczysty teren po wyrąbanym lesie, urozmaicony wynędzniałą zmarnowaną cienką sośniną. Mój woźnica, autochton 70 – letni, lecz dziarski zupełnie, zawiózł mnie wprost na osadę wdowy Maślankowej, gdzie miały być 3 drzewa, lecz najpiękniejsze z nich właśnie w tym roku wyrąbano. (..) Po obfotografowaniu obu drzew i ich właścicieli udałem się w dalsza drogę. Polecając się wieźć do cisów największych. Minąłem pastwisko włościańskie Kępina, do wsi Wysokiej należące, zarośnie gęsto krzakami jałowcu i cisu – jedyne zabytki wspaniałych dawnych lasów, poczem zatrzymaliśmy się w pobliżu osady Franciszka Piętaka, gdzie w nizinie nad strumykiem (..) pozostały kępy drzew wśród nich 2 cisy mające 20 i 18 cm średnicy, a 9 i 6 m wysokości.”\nCzasopismo "Ziemia" nr 11 1910 r. Józef Miłobędzki\nW 2015 r. został utworzony Rezerwat przyrody „Cisy Przybynowskie” obejmuje 7,6 ha lasu położonego na południowy wschód od Ostrowa.\nAutor: Rybak [ 07 lis 2019, 19:59 ]\nKrystian - widzisz różnicę w ubiorze patrząc od prawej? Trzecia i czwarta osoba wyglądają jakoś inaczej\nAutor: Mirów Polska [ 21 sty 2020, 22:53 ]\nMiałem okazję przez 4 godziny zapoznawać się z tą pracą:\nw archiwum KUL w Lublinie. To maszynopis przez kalkę dostępny tylko do odpisywania notatek długopisem (a nawet wg regulaminu ołówkiem...), nie wolno ksero, nie wolno foto. Wiadomości bardzo ciekawe, stanowiące fajne dopełnienie informacji o Piecu Masłońskim z innych źródeł. O szpitalu i dworze w Przybynowie jakieś wzmianki też zauważyłem, choć i tak nie miałbym czasu na ich odpisywanie. Z pośpiechu nawet nie wiem ile stron ma praca, chyba ponad 200.\nNa razie nic nie zrobię w sprawie docierania do krewnych autora i uzyskiwania zgód na wydruk, ale w przyszłości jest to możliwe, tylko to kwestia kilku lat do przodu .\nMiałem też kontakt z p. Habrajską, tą od "Gwary wsi Masłońskie". Jej praca jest w archiwum Uniwersytetu Łódzkiego, też nie była w całości nigdy wydawana. Na podstawie jej pracy (fragmentów) powstały artykuły (nie wiem czy to wszystkie):\n1. Słownictwo gwarowe z zakresu roślinności leśnej we wsi Masłońskie, Rozprawy Komisji Językowej Łódzkiego Towarzystwa Naukowego (RKJ ŁTN) XXV, 1980, s. 63-85\n2. Słownictwo górnicze w południowej części okręgu częstochowskiego, Acta Universitatis Lodziensis, Folia Linguistica 7, 1983, s. 3-48\n3. Formy czasu przeszłego w gwarze wsi Masłońskie, RKJ ŁTN XXX, 1984, s. 43-57\n4. System fonetyczny i fonologiczny Masłońskiego i wsi okolicznych, RKJ ŁTN XXXI, 1985, s. 37-62\n5. Kategoria rodzaju gramatycznego w gwarze wsi Masłońskie, RKJ ŁTN XXXIII, 1987, s. 93-103\n6. Typy słowotwórcze rzeczowników występujących w gwarze wsi Masłońskie, RKJ ŁTN XXXVI, 1990, s. 87-100.\nAutor: Krystian [ 01 lut 2020, 18:27 ]\nDziękuję bardzo za cenne informacje. Niestety archiwum KULu jest dla mnie obecnie nie dostępne logistycznie, a szkoda, bo od dawna "poluję" na te pozycje, jak i wszystkie inne informacje związane z Przybynowem.


Zobacz temat - DVD | Children of Bhaal (Forum)\nChildren of Bhaal (Forum) Athkatla » Slumsy (Dyskusje) » Dom Jansena » Błyskawiczna Cudowna Techno-pracownia Jana » DVD Poprzedni temat «» Następny temat\nWysłany: 2005-09-02, 23:45 DVD\notóz, Kupiłem sobie DVD Nec.\nCóż, wymieniłem Miejscami CD ROM z DVD. Właczam Windowsa i wyskakuje błąd przed wejsciem do windowsa (nie bede opisywał ytekstu) ale błąd to UMMONTABLE_BOOT_VOLUME\nMoze cos wie oco chodzi?\nzdaje mi sie ze Virus lub plyta głowna...\nWysłany: 2005-09-03, 00:37\nwejdz do biosu\nustaw bootwanie z dysku\na nie z pcdromu\nwywala blad byc moze dlatego.\nWysłany: 2005-09-03, 00:53\nOk, zrobie to rano - teraz robie scana antyvirem i nie mog esie oderwac bo trojana mi złapało jednego i moze przez to tez. Ale sprawdze jak radzisz. Dzienks\nWysłany: 2005-09-03, 13:34\nTen komunikat może być wynikiem wadliwego wpisu w pliku boot.ini windowsa; uruchom instalatora z cd, wciśnij R podczas uruchamiania setupu, pojawi się konsola odzyskiwania; tam sam skan dysku powinien przywrócić prawidłowy wpis w boot.ini - chkdsk; dokładna komenda: "chkdsk /f" (skanowanie z jednoczesnym automatycznym naprawianiem błędów). Jeśli skanowanie nie dojdzie do końca, jest to oznaka sypiącego się dysku twardego, który również może być powodem owego komunikatu. W takim wypadku pozostaje gwarancja, ew. zakup nowego dysku.\nJaki to dysk? Model, wiek, pojemność?\nWysłany: 2005-09-07, 23:09\nDobra, dzięki za wysilienie sie z pomoca, sam sobie poradziłem, ale mialem równiez problemy z Dyskiem Twardym, musiałem Reinstalnąć Windowsa, bo sie cos zkonociło .\nWysłany: 2006-08-02, 23:12\nja mam inny problem kupiłem nagrywarke dvd wszystko ładnie podłączyłem, potem wlączam windowsa no i komputer zaczął się zacinac tzn jak mam włączonego winampa i stronki internetowe to dzwięk się zacina i myszka, od tego zacinającego się dzwięku strasznie mnie juz głowa boli czy to moze byc wina nowo zkupionej nagrywarki :| ??\nWysłany: 2021-02-06, 11:25\nMam taki drobny problem a tak na szybko nie znalazłem odpowiedzi na googlu. Mam już od dłuższego czasu schrzaniony dvd/cd w moim lapku. Muszę go jednak cały czas trzymać niedomknięty (kurzy się strasznie), bo inaczej mi mieli i się sam otwiera. Próbowałem go odłączać w menadżerze urządzeń, ale nic to nie dało. Tak samo w urządzeniach i drukarkach, może w biosie trzeba? Nie jestem informatykiem, więc pytam szlachetnych forumowiczów czy ktoś mógłby mi powiedzieć jak to zrobić?\nWysłany: 2021-02-06, 11:30\nW tym menadżerze tylko go wyłączyłeś czy odinstalowałeś?\nWysłany: 2021-02-06, 13:13\nW zakładce sterownik kliknąłem wyłącz\nWysłany: 2021-02-06, 13:14\nTo spróbuj całkiem odinstalować.\nEdit: Jeśli to zadziała to może być tak że po restarcie Windows będzie próbował automatycznie zainstalować go z powrotem. Najprościej byłoby całkiem odłączyć kabel ale dostęp do bebechów bywa problematyczny, zależy od modelu lapka.\nWysłany: 2021-04-07, 10:12\nMożna zrobić restart całego systemu.\nChildren of Bhaal (Forum) Athkatla » Slumsy (Dyskusje) » Dom Jansena » Błyskawiczna Cudowna Techno-pracownia Jana » DVD


Sporo wątpliwości potrafi pojawić się w głowach rodziców, którzy po raz pierwszy przystępują do poszukiwań najlepszego przedszkola dla swoich dzieci. Okazuje się, że w tej branży rywalizuje pomiędzy sobą niesłychanie wiele przedsiębiorstw, których propozycja jest dosyć porównywalna. Przedszkole miasteczko wilanów jest w stanie...\nJak przyciągnąć uwagę klientów, by akurat w naszym sklepie dokonali zakupów? W wypadku sklepów odzieżowych szanse jest mnóstwo, a każda z nich jest efektywna. Genialnie przygotowana wystawa, a na niej manekiny sklepowe ubrane w produkty, które warte są uwagi, to jedna z szanse, które są najczęściej wykorzystywane poprzez posiadaczy...\nUciążliwy orzech do zgryzienia mogą mieć klienci, jakich interesują niesłychanie kosztowne ubrania dla dzieci, które oferują proporcjonalnie wysoką jakość. Poniektórych rodziców po prostu stać lub stają na głowie, aby zapewnić swoim dzieciom wszystko, co najlepsze. Jednym z tych dóbr są z pewnością luksusowe ubrania dla dzieci, które...\nGdy w grę wchodzi dobry fryzjer warszawa poszukiwania mogą stać się prawdziwym wyzwaniem, gdyż uwagę możemy zwrócić na niezmiernie wiele kwestii, które decydują o tym, iż konkretny salon fryzjerski będzie w stanie sprostać naszym oczekiwaniom. Z całą pewnością poszukiwania sprawdzonego fryzjera podejmują zarówno kobiety, jak i mężczyźni...\nNabycie szczoteczki do zębów powinien być przemyślany niezależnie od tego czy produkt przeznaczony jest dla najmłodszych lub ludzi dorosłych. Najwięcej krzywdy może zrobić niewłaściwie wybrana pierwsza szczoteczka dla dzieci, ponieważ to ona ma decydujący wpływ na jakość higieny jamy ustnej, jaką zachowujemy u naszego malucha...\nPrzyszli i aktualni rodzice powinni przywiązywać sporo uwagi do kwestii wyboru szczoteczki dla dzieci. Większość rodziców będąc w szoku chciałoby pewnie od razu zrealizować komplet zakupów, w której skład wejdzie wyprawka dla malucha. Z szczoteczką możemy się na chwilę powstrzymać, ponieważ istnieją różne modele, a my powinniśmy odnaleźć...\nJest wiele osób chorych na autyzm, jest to niezwykle ciężka choroba jednakże poprzez profesjonalne leczenie i właściwe terapie można ją ogromnie zminimalizować. Dzięki nauczaniu poprzez osobę, jaka wie jak się to robi i posiada właściwe wykształcenie i wiedze o nauce autystów można dziecko wyprowadzić na prostą. Chorym dzieci należy...\nOrganizujesz Kinder Bale dla dzieci? Nie masz jeszcze pomysłu? Z pewnością dobrym pomysłem będzie, wata cukrowa. Maszyna do waty cukrowej jest dostępna na rynku. Można ją prosto nabyć, jest łatwa w obsłudze, charakteryzuje ją, cicha robota, łatwa obsługa, iskrownik do zapalania, regulator obrotów głowicy, regulator palnika gazu...\nJeśli macie w domu niemowlę, które niezwykle częstokroć załatwia się w pampersa i nie nadążacie z kupowaniem nowych paczek pampersów natomiast przy tym wydajecie niezwykle gigantyczne sumy pieniędzy, to możecie to zmienić na lepsze i korzystniejsze rozwiązanie. Mnóstwo ludzi nie wie, iż są takie wielorazowe pieluchy, które można prać i...\nDzieci w współczesnych czasach mają to coraz większe wymagania. Dziej się tak zatem, gdyż zapewniamy ich dostęp do wszelkiego rodzaju wiadomości. Z biegiem lat poprawił się troszkę byt społeczeństwa. Staramy się dorównać krajom wiele lepiej rozwiniętym. Samo państwo także kładzie nacisk, aby obywatele mieli coraz lepszą sytuację...\nPewne chwile należałoby uwiecznić. Można wziąć aparat, czy też prywatną kamerę a także zająć się samodzielnym fotografowaniem danej uroczystości – bankietu, komunii, wesela a także ślubu, lub urodzin. Można też usiąść sobie spokojnie z gośćmi, jednak wideofilmowanie Olsztyn zlecić specjalistom. Nagranie materiału to jedna rzecz. Drugą...


Zaskakujące powody przerzedzania się włosów|Everydayme\nRzeczy które ku Twojemu zaskoczeniu mogą doprowadzić do przerzedzania się włosów\nCzy czasem zdarza Ci się traktować swoje włosy zbyt brutalnie? Suche, łamliwe pasma mogą oczywiście być efektem problemów zdrowotnych, ale to, w jaki sposób dbamy o naszą ozdobę, ma również wpływ na jej kondycję.\nBadanie przeprowadzone w USA wykazało, że aż 40% kobiet zauważyło u siebie oznaki przerzedzania się włosów na przestrzeni ostatnich trzech miesięcy. Oczywiście kilka wypadających kosmyków to zupełnie normalna sytuacja. Problem zaczyna się wtedy, gdy jest ich znacznie więcej.\nWypadanie włosów może być uwarunkowane genetycznie\nJedną z najczęstszych przyczyn utraty włosów są względy genetyczne – a tu, niestety, nie możemy zbyt wiele zdziałać. Poza tym za przerzedzanie się włosów w okresie menopauzy często odpowiadają hormony. Spadek poziomu estrogenu może przyspieszyć naturalne tempo wypadania włosów, ponieważ mieszki włosowe potrzebują go do prawidłowego rozwoju.\nZmniejszenie się jego poziomu może również prowadzić do spadku poziomu kolagenu, czyli jednej z protein odpowiedzialnych za zdrową skórę i włosy. W rezultacie włosy stają się bardziej suche, kruche i łamliwe. A przy zwiększonej łamliwości pojedynczych kosmyków włosy ogólnie wydają się cieńsze.\nNa szczęście mamy też dobre wiadomości. Jeżeli uważnie przyjrzymy się naszym codziennym zwyczajom, odkryjemy szereg sprytnych sposobów ochrony i wzmocnienia włosów. I to już od dzisiaj!\nOchrona przerzedzających się włosów\nJeżeli po wskoczeniu pod prysznic lub do wanny zaczynasz przeczesywać włosy palcami, aby pozbyć się splątanych kosmyków, lepiej zwalcz ten nawyk! W ten sposób możesz nie tylko wyrwać całe garście włosów z cebulkami, ale również spowodować łamanie się splątanych pasm, ponieważ mokre włosy są o wiele bardziej delikatne. Dlatego, zanim wejdziesz pod prysznic, użyj szczotki do włosów, aby je delikatnie rozplątać.\nWarto też zwrócić uwagę na szampon, którego używasz. Jeżeli zależy Ci tylko na właściwościach myjących, a zapominasz o pielęgnacji skóry głowy, może to powodować problemy. Niedawne badanie przeprowadzone przez Head & Shoulders dowiodło, że istnieje związek pomiędzy łupieżem a ogólnym stanem włosów, zaś problem łupieżu najczęściej dotyka cienkich włosów, pozbawionych blasku. Inne badanie wykazało, że drapanie swędzącej skóry głowy może powodować uszkodzenia włosów i prowadzić do ich łamliwości. Dlatego zanim sięgniesz po szampon pogrubiający cienkie pasma, sprawdź skórę głowy i zastanów się, czy nie warto wybrać szampon, który zapewni jej właściwą pielęgnację (taki jak Head & Shoulders Thick & Strong).\nWarto też zwrócić uwagę na sposób suszenia włosów. Energiczne tarcie ich ręcznikiem może powodować wyrywanie i łamanie delikatnych mokrych kosmyków, natomiast suszenie ich suszarką ustawioną na najwyższą temperaturę albo używanie prostownicy czy lokówki może dodatkowo przyczyniać się do łamliwości włosów.\nGdy tylko jest to możliwe, pozwól swoim włosom wyschnąć w sposób naturalny, a jeśli modelujesz je przy użyciu suszarki, nałóż na nie specjalny produkt, który będzie chronił wilgotne kosmyki przed wysoką temperaturą. Trzymaj suszarkę w odległości co najmniej 15 cm od włosów i ustaw niską temperaturę suszenia.\nChroń swoje włosy przed czynnikami zewnętrznymi\nKiedy przebywasz na świeżym powietrzu, pamiętaj o zapewnieniu włosom takiej samej ochrony, jaką zapewniasz swojej skórze. Szkodliwy wpływ promieni słonecznych może osłabić włosy, sprawiając, że staną się jeszcze łamliwe. Poszukaj produktów z filtrami SPF, które osłonią Twoje piękne włosy przed promieniami UV.\nJak z wiekiem zadbać o swoje mięśnie


Położyła dziecko na podłodze w poczekalni lotniska. Internauci wylali na nią wiadro pomyj. Słusznie?\nMolly Lensing w 2016 roku czekała ze swoją malutką córeczką na samolot. Była bardzo zmęczona, a jeszcze czekał ją długi lot z 2-miesięcznym dzieckiem. W jednej chwili ktoś zrobił jej zdjęcie i wrzucił do sieci. Bardzo szybko fotografia stała się hitem. Niestety internauci byli bezwzględni wobec Molly, a wszystko przez to, że położyła córkę na podłodze. Kobieta ma pretensję do autora zdjęcia, że nie zapytał, dlaczego tak się stało.\nNa zdjęciu, które trafiło do sieci, widać kobietę, która siedzi znudzona i przegląda coś w telefonie, a w tym samym czasie na podłodze leży jej maleńkie dziecko. Od razu wylał się hejt. Ludzie byli oburzeni. Niektórzy pisali bardzo ostre słowa. Zarzucali kobiecie, że jest nieodpowiedzialna, że nie umie zająć się dzieckiem i że ktoś powinien jej je odebrać (!). Posypało się także sporo bluźnierstw.\nMolly Lensing uważa, że lincz, z którym się spotkała, był czymś naprawdę okropnym, a nikt nawet nie zapytał, dlaczego doszło do takiej sytuacji.\nPrzede wszystkim nie wyrażałam zgody na opublikowanie mojego wizerunku, a po drugie położyłam moją córeczkę w ten sposób, ponieważ po wielu godzinach noszenia jej na rękach i w nosidełku, musiały mi odpocząć ramiona, a i ona też powinna się rozciągnąć, leżąc\nMolly dziś jest szczęśliwą mamą wesołej czwórki dzieci i zapewnia, że jest dla nich najlepszą mamą na świecie. My w to nie wątpimy i wiemy, jak ciężkie jest macierzyństwo i ile kosztuje emocji. Czasem brak sił i dlatego zachęcamy, aby nie oceniać innych mam, a zamiast tego, je wspierać :)


Ogłosili zwycięstwo z koronawirusem. Teraz pojawiają się nowe przypadki zarażenia - o2 - Serce Internetu\n| 16.06.2020 8:41\nOgłosili zwycięstwo z koronawirusem. Teraz pojawiają się nowe przypadki zarażenia\nW Nowej Zelandii potwierdzono dwa nowe przypadki koronawirusa. W kraju od 24 dni nie wykryto żadnych zakażeń, a od 8 czerwca zniesiono wszystkie ograniczenia wprowadzone na czas epidemii.\nCzytaj także: Ich kraj pokonał koronawirusa. Zero nowych przypadków, ograniczenia zniesione\nWcześniej, przez 24 dni, nie odnotowano żadnych nowych zakażeń. 8 czerwca Nowa Zelandia zniosła wszystkie ograniczenia krajowe, ogłaszając, że kraj jest wolny od epidemii.\nPomimo zniesienia ograniczeń granice pozostają zamknięte. Do Nowej Zelandii mogą wjechać tylko jej obywatele lub osoby, które mają specjalne przepustki wydawane indywidualnie. Każda osoba, która przyjedzie, jest poddawana 14-dniowej kwarantannie.\nKobiety, które przybyły z Wielkiej Brytanii, także były na kwarantannie. Władze zapewniają, że zakażone nie przebywały w miejscach publicznych, nie kontaktowały się z wieloma osobami i miały prywatny transport.\nCzytaj także: Koronawirus się odradza. Szybka decyzja w Pekinie\nW Nowej Zelandii od początku epidemii potwierdzono 1506 przypadków zarażenia. 22 osoby zmarły na COVID-19.\nPrzecież to nie logiczne. Jeśli wygrali z korona wirusem to jak on śmie znowu się pojawiać?\nNikt nie pokonał kto tak mówi kłamie\nA u nas granice otwarli. Ciekawe jak długo?\nTu w UK dużo tego jest. Kilkoro znajomych już to miało.\nJuż jest kolejne zakażenie w Nowej Zelandii, a podejrzewanych jest ponad 300 osob dzieki tym dwoma UK. Głupota ludzka nie zna granic, nie ma co liczyć innych, trzeba chronić się samemu!\nMieszkam w UK dużo moich znajomych miało wirusa 2 zmarło