bielizna - ofertowy.pl\nPost autor: gość » 12 paź 2021, 12:25\nCześć. Ostatnio szukałam w Internecie sklepów z bardzo dobrą wyszczuplającą bielizną. Dosyć dużo osób polecało mi by zrobić zamówienie w http://orirose.pl/ . Z tego co widziałam to mają wielki wybór i naprawdę można znaleźć coś dobrego dla siebie. A czy wy już coś zamawiałyście tutaj?\nPost autor: tasia » 12 paź 2021, 15:06\nZapewne jest duży wybór wyszczuplającej bielizny, ale na szczęście w moim przypadku jest ona po prostu zbędna. Jestem zadowolona z tego jak wygląda moje ciało i chętnie kupuję bieliznę która podkreśla moje kształty. Jednym ze sklepów gdzie lubię zaglądać to jest tutaj wejdź tutaj gdzie zawsze wybieram dla siebie coś sexy.


Audytorium w komie — Survival. Archiwum\nTemat tegorocznej edycji w kontekście osadzenia jej w modernistycznym Audytorium Chemii zaskakiwał. Okazał się jednak idealnym katalizatorem dla trwającej od wielu lat dyskusji o przyszłości budynku – pozwolił ją pogłębić, zniuansować, rozwarstwić.\nAudytorium Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego było dla tegorocznych survivalowych prezentacji tłem paradoksalnym. Nietrudno wszak zauważyć, że tytułowe dla 15. edycji Przeglądu rozwarstwienie – rozumiane jako spiętrzenie śladów działań funkcjonalnie czy estetycznie przeobrażających budynek – dotknęło go w znikomym stopniu. Przy odrobinie (albo i całkiem sporej dozie) dobrej woli przekroczenie progu Audytorium może przywieść na myśl wizytę w Pawilonie Barcelońskim Miesa van der Rohe czy willi Savoye Le Corbusiera. Po starciu grubej warstwy kurzu przed naszymi oczami odsłoni się nienaruszony modernistyczny układ przestrzenny, nieostentacyjnie eleganckie detale wnętrz i wkomponowane w nie z precyzją, bo specjalnie dla nich zaprojektowane, wyposażenie. Jeżeli jednak wspomniane ikony architektury swój obecny stan zawdzięczają bardzo świadomym działaniom konserwatorskim czy wręcz rekonstrukcyjnym, trwanie nadodrzańskiego pawilonu jest wynikiem zbiegu zasadniczo sprzecznych okoliczności. Wśród przyczyn, dla których realizację Krystyny i Mariana Barskich doświadczać możemy w niezmienionej formie, bez większych wątpliwości wskażemy koncepcyjną jakość projektu, która pozwoliła mu przez dekady z powodzeniem pełnić założoną dla niego funkcję. Ta sama wyszukana forma wepchnęła go jednak w trwającą od dekady inercję, gdy okazało się, że starzejący się projekt przestaje nadążać chociażby za rygorystycznymi wymogami bezpieczeństwa. Pomysł przebudowy budynku, który w założeniach Uniwersytetu tchnąć miał w niego nowe życie, zaniepokoił wrocławian – pamiętających postmodernistyczną fantazję, z jaką potraktowano chwilę wcześniej bliźniacze Audytorium Matematyki – a w konsekwencji także Miejskiego Konserwatora Zabytków. Wpisanie Audytorium Chemii w 2012 roku na listę zabytków jako najmłodszego tego typu obiektu w Polsce uratowało jego kształt, ale i skazało na dalsze, bezterminowe trwanie w komie. Z perspektywy badania historyczno-architektonicznego niewielki chemiczny pawilon prezentuje się wyjątkowo jednorodnie. Tym, co uchroniło go przed rozwarstwieniem, było jednak właśnie nawarstwienie nieoczywistych w skutkach determinant.\nReakcje artystów 15. Edycji SURVIVALU na dojmująco czystą, a jednocześnie nasycaną przez lata treściami modernistyczną przestrzeń, były rozmaite. Nie zabrakło – czym, biorąc pod uwagę żywe zainteresowanie samym obiektem, jak i architekturą z epoki w ogóle, nie sposób być zaskoczonym – działań nacechowanych dydaktycznie czy nawet interwencyjno-prezerwacyjnie. Do takich zaliczyć można projekt kartonowych miniatur Audytorium Do składania Aleksandry Sojak-Borodo, ale i prezentację modeli rzeźb Romana Pawelskiego, autora stojącego przed Audytorium Atomu, czy segment kuratorski Jest Chemia! pod opieką Marty Mnich, Patryka Kusza i Mikołaja Smoleńskiego z Jednostki Architektury. Do tego, by wsłuchiwać się w język plastyczny modernizmu i analizować jego gramatykę, trudno wyobrazić sobie przestrzeń bardziej adekwatną niż tegoroczna lokalizacja SURVIVALU. Przywołane działania poza funkcją poznawczą jawiły się jednak również jako głos w dyskusji o przyszłości budynku w jego obecnym kształcie – i to głos w zdecydowany sposób optymistyczny. Pojawiły się jednak i wypowiedzi zdecydowanie bardziej powściągliwe.\nNapięcie między pasywną trwałością a dynamiczną niepewnością Audytorium zauważone zostało przez Michała Gdaka, autora projektu antyfunkcjonalnych siedzisk estetycznie zszytych z wnętrzami obiektu. Ławki wchodzące w skład pracy Balast perfekcyjnie naśladowały kreskę Barskich, będąc przy tym niesamowicie wręcz nieużytecznymi. Wizualnie imitowały projekty modernistów, a jednocześnie odrywały od siebie współzależne dla nich pojęcia formy i funkcji. W ten sposób Balast stawia niemogącemu usiąść widzowi pytania: czy utopijny projekt, którego częścią było niedziałające Audytorium, nie wyczerpał już swego potencjału? Czy zainteresowanie, jakim jest dziś obdarzany, nie ma wyłącznie powierzchownego charakteru? Posępnej odpowiedzi zdaje się udzielać na nie turpistyczne wideo Strata Mai Wolińskiej, pokazujące w ogromnym powiększeniu powolny rozkład nagromadzonych w podziemiach budynku pokoleń martwych owadów. Statyczne kadry osobliwie pięknego obrazu wiele mówią o stanie dusznej stagnacji, w którym pogrążone jest od lat Audytorium. Opowiadają – jak dowiadujemy się z wypowiedzi artystki – o miejscu, którego „funkcje życiowe” ustały, architektonicznej skorupie, wydmuszce. Studium rozkładu przeprowadził i Tytus Szabelski, który w – bardzo a propos zdekonstruowanej i bezładnej – instalacji fotograficznej Krypta zaprezentował w Audytorium Chemii jego wciąż użytkowany toruński odpowiednik. Powstałe w podobnym okresie analogiczne obiekty opierają się upływowi lat ze względów finansowych lub konserwatorskich, z powodu konieczności korzystania z dostępnej infrastruktury lub ze względu na szacunek i sentyment, jakim darzona jest stojąca za nimi idea – nie jednak dlatego, że funkcjonalnie przetrwały próbę czasu. Stanowią sarkofag pewnego historycznego momentu i przynależnej mu myśli, kryptę zaprzeszłego marzenia o przyszłości.\nPodobnie krytyczny (choć może nie tak ostateczny) duch przenikał i inne survivalowe propozycje. W holu Audytorium zwiedzających witała Fontanna przeznaczenia Marcelo Zammenhoffa – obiekt zainspirowany masywnymi betonowymi donicami stanowiącymi integralną część wnętrz budynku. Przyciągająca wzrok dymami i światłem laserów praca podawała w wątpliwość modernistyczną wiarę w możliwość wykorzystania technologii w służbie większego dobra. O zupełnie odwrotnym, a bardziej powszechnym zastosowaniu techniki przypominały gorzkie komunikaty wyświetlane na obramowujących Fontannę ekranach LED. Podobną niewiarę wyczytać można było z 10 pięter. Wysokościowca – obrazów Karoliny Balcer, na których majestatyczne „maszyny do mieszkania” chwieją się niczym wieże z klocków. Jedna z audytoryjnych ramp została opisana cytatem z Oskara Hansena: Przestrzeń to środek do wypowiadania idei przez humorystyczną w swej tautologii realizację Małgorzaty Kazimierczak. Praca Kazimierczak konfrontowała tym samym dziedzictwo twórcy koncepcji „formy otwartej” ze współczesnym mu obiektem zaprojektowanym tak kompletnie, że doprowadziło to do jego wyłączenia z użytku. Przypominała, że na pytania o idealną formę, które zadawali sobie powojenni moderniści, nie było jednej zdecydowanej odpowiedzi – czy można więc wskazać stanowczo jedno właściwe rozwiązanie, jeśli chodzi o dalsze losy Audytorium?\nW tym kontekście ekstremalną strategią wydawać może się ta proponowana przez grupę Centrala w Klaserze powojennego modernizmu. Rozproszona po obiekcie instalacja, kontynuująca pracę efemerycznego Instytutu Zarządzania Otoczeniem (godnym uwagi), oparta została o specyficznie definiowaną technikę spoliów – transplantacji fragmentów jednych, nieistniejących już obiektów architektonicznych w innych, w tym przypadku przenoszonych między budynkami reprezentującymi ten sam okres historyczny. Spolia takie nie tylko ułatwiałyby uzupełnianie ubytków w realizacjach, w które są wszczepiane, ale symbolicznie przenosiłyby też pamięć o tych, które dziś możemy oglądać jedynie na archiwalnych fotografiach. Propozycja ta otwiera interesującą dyskusję – również ze względu na wybiórczość, z jaką traktuje idee, które legły u podstaw modernistycznych realizacji. Tak formalistyczne potraktowanie elementów architektury drugiej połowy XX wieku nie pozostawia wszak wiele miejsca na funkcjonalistyczne fundamenty całego ruchu, skupionego, bardziej niż na utrwalaniu historii, na budowaniu lepszej przyszłości. We Wrocławiu debata musi brać pod uwagę i dodatkowy czynnik – o czym przypominały podczas SURVIVALU choćby instalacje Anastazji Jarodzkiej i Patrycji Sap Po niemiecku czy Michała Szoty Ani tam, ani tam. Jarodzka i Sap w holu Audytorium ustawiły kierunkowskaz-zdrapkę, który pod cienką warstwą polskich nazw ulic skrywał ich pisane gotykiem niemieckie odpowiedniki. Szota w swej audioinstalacji sięgnął po te same oznaczenia topograficzne – syntezator mowy, który je odczytywał, zaprogramowany był na język niemiecki (symbolizujący przeszłość Wrocławia) i angielski (mający odzwierciedlić jego obecne aspiracje). W mieście świeżo doświadczonym radykalną nieciągłością, w którym teraźniejszość nie jest liniową kontynuacją przeszłości, rozmowa o ochronie pamięci obejmować musi również pamięć o tradycjach innych niż ta dominująca obecnie. To, co zostaje dodane, wciąż stanowi część powojennej odbudowy Wrocławia, która – czy to w wymiarze architektonicznym (o czym odwiedzającym Przegląd przypominać mógł choćby void placu Społecznego na drugim brzegu Odry), czy tożsamościowym – wciąż nie została zakończona.\nŚwiadome „nawarstwianie” obiektu takiego jak Audytorium Chemii UWr to jednak proces wyjątkowo trudny, bo przeprowadzone nieumiejętnie dać może kuriozalne efekty. Funkcję swego rodzaju przestrogi pełniła tu Rewitalizacja Pawła Karpińskiego – punktowa styropianowa termomodernizacja przeszklonej fasady budynku. Mogłaby sprawiać wrażenie pomysłu absurdalnego, gdyby nie to, że zaledwie kilkaset metrów na południe, na elewacji wspomnianej już części Wydziału Matematyki, znajdziemy jej pełnowymiarową wersję. W podobnym kierunku kierowały myśli widzów dwie interwencje zatytułowane Kolumna – pierwsza autorstwa Macieja Albrzychowskiego z grupy Silesium, druga Krzysztofa Furtasa. Podpora Albrzykowskiego krzykliwie odcinała się od wnętrz Audytorium, nie tylko ze względu na klasyczną formę, ale i nieadekwatne dla niej materiały wykorzystane do jej skonstruowania – styropian, tekturę, gips. Kolumna zaproponowana przez Furtasa, pomimo że stylistycznie bliższa była architektonicznej tożsamości obiektu, zdawała się być implantem odrzucanym przez tkankę Audytorium. Obie jawiły się jako elementy „sztuczne” i „nieautentyczne” – choć, w rozmowie o rozwarstwieniu, terminy te uznać trzeba za mocno umowne.\nPrzegląd Sztuki SURVIVAL co roku stanowi pole dyskursu sztuki z przestrzenią publiczną. Zajmując się miejscami opuszczonymi i zapomnianymi, festiwal przywraca je mieszkańcom, inicjuje o nich dyskusję, nierzadko przyczynia się do ich przetrwania. Wizyta w Audytorium Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego nie była więc niespodziewana – wprost przeciwnie, można stwierdzić, że oczekiwano jej od dawna. Temat tegorocznej edycji w kontekście osadzenia jej w modernistycznym gmachu mógł początkowo budzić zaskoczenie, okazał się jednak idealnym katalizatorem dla trwającej od wielu lat dyskusji o przyszłości budynku – pozwolił ją pogłębić, zniuansować, rozwarstwić. 15. edycja Przeglądu nie stanowi oczywiście dla tej rozmowy finałowego rozdziału. Można jednak mieć nadzieję, że wątki, które wprowadzili do niej artyści, zbliżają nas do momentu, w którym Audytorium w końcu się przebudzi.\nKatalog, 2017, s. 172-181


Maciej Bando: Monopol państwa w energetyce - Wywiady - rp.pl\nAktualizacja: 12.04.2017, 07:36\nDla odbiorców niebezpieczne jest skupienie energetyki w rękach państwa. Tworzy się monopol. Efektem może być dyktowanie warunków sprzedaży – mówi prezes Urzędu Regulacji Energetyki Maciej Bando.\nURE zgłosiło szereg poprawek do projektu ustawy o rynku mocy. Główna obawa dotyczyła możliwości wspierania nieefektywnych kosztowo elektrowni. Jak powinien ewoluować model wsparcia tworzony dla energetyki konwencjonalnej?\nOstatnio pojawiła się kolejna wersja projektu, która wymaga dalszej pracy. Moim zdaniem regulator powinien być znacznie bardziej zaangażowany w procedurę tworzenia rynku mocy. I URE jest gotowe wziąć na siebie więcej obowiązków. Tylko wtedy odbiorcy, a więc wszyscy ponoszący koszty wsparcia sektora, będą w stanie uwierzyć, że nie jest to układ między przedsiębiorstwami a ich właścicielem.\nTa rola nie zmieniła się od 20 lat istnienia URE. O ile jednak jeszcze kilka lat temu istniała potrzeba równoważenia interesów przedsiębiorstw energetycznych (państwowych i prywatnych) i odbiorców, o tyle dziś – kiedy niemal cały sektor elektroenergetyczny jest pod kontrolą rządu – to mamy do czynienia z równoważeniem interesów spółek, ich właściciela i konsumentów. To wyzwanie i sprawdzian niezależności dla URE.\nOligopol państwowy powstał też w górnictwie, więc składowa ceny energii, czyli węgiel też jest pod kontrolą ...\nPaństwo nie oczekuje dziś chyba od URE owego równoważenia interesów ...\nW raporcie NIK dedykowanemu szarej strefie nawet zdefiniowano tę nową rolę regulatora. W ocenie Izby URE powinno być w większym stopniu organem państwa, a nie sędzią godzącym interesy uczestników rynku. Nasza rola – jako organu państwa - z pewnością ulegnie wzmocnieniu np. w takich aspektach jak kontrolowanie różnych obszarów rynku energetyczno-paliwowego. Nie można jednak zapominać, że nadal najważniejszą powinnością URE jest regulacja.\nPo ostatnim procesie zatwierdzania taryfy dla PNGIG Obrót Detaliczny, które dostarcza paliwo do kuchenek czy pieców do grzania wody większości z nas, zmieniłem podejście do tego tematu. Bo chociaż spółka sama deklarowała wprowadzenie niższych cen gazu, to – wykorzystując możliwości przysługujące jej z tytułu prawa – odwlekała maksymalnie moment obniżki.\nCena regulowana powinna funkcjonować jako prawo pozostania przy taryfie pilnowanej przez URE. Ona byłaby dla tych, którzy chcą być uwolnieni od konieczności przebierania w ofertach – nie zawsze uczciwych sprzedawców.\nMam nadzieję, że w tej kwestii nastąpił przełom. Dostałem zapewnienie od ministra Andrzeja Piotrowskiego, że system powstanie. Bo dzięki niemu będziemy mieć też kontrolę nad podmiotami z obszaru obrotu energią elektryczną. Jest to więc narzędzie służące budowaniu tego rynku. Szkoda tylko, że straciliśmy rok. System powstanie najwcześniej pod koniec 2018 r., a nie jak planowaliśmy – w połowie 2017 r.\nMaciej Bando został prezesem URE w czerwcu 2014 r. Po raz pierwszy regulatora wybrano na pięcioletnią kadencję, co ma gwarantować niezależność polityczną. Wcześniej Bando był p.o. prezesa i wiceprezesem URE. Przez wiele lat odpowiadał za finanse i inwestycje w różnych firmach. Był związany m.in. z PGE.


10 przykazań zdrowych nerek | Zdrowie 50 plus | Kobieta 50 Plus\nArtykuł został opublikowany 09 kwietnia 2019\nUsuwają to, co jest niepotrzebne, szkodliwe lub czego jest w nadmiarze. Choroby nerek mogą rozwijać się bezobjawowo przez wiele lat, dlatego jeśli zaczynają niedomagać, istnieje ryzyko zatrucia całego organizmu. Poznaj 10 sposobów na zdrowe nerki.\nNerki kontrolują ilość płynów ustrojowych oraz stężenie jonów we krwi, przyczyniają się do zachowania równowagi kwasowo-zasadowej, a także właściwego poziomu sodu. Pełnią w organizmie niezwykle ważną funkcję. Usuwają zanieczyszczenia i toksyny, są odpowiedzialne za produkcję moczu oraz oczyszczają krew z odpadów przemiany materii. W przypadku zaburzeń ich pracy i nieodpowiedniego przefiltrowania krwi, dochodzi do gromadzenia się toksyn. Sprawne nerki są zatem podstawą prawidłowego funkcjonowania organizmu. Lek. Daniel Leszczyński, urolog Grupy LUX MED tłumaczy, na czym polega profilaktyka zdrowych nerek.\nOsoby z nadwagą są w grupie ryzyka chorób nerek, takich jak: kamica nerkowa, stany zapalne, czy nowotwory. Nadmiar kilogramów sprzyja rozwojowi nadciśnienia i cukrzycy, które w dłuższej perspektywie mogą doprowadzić nawet do groźnej dla organizmu niewydolności nerek. Dobrym sposobem jest wprowadzenie do codziennego jadłospisu warzyw o właściwościach moczopędnych, które będą stymulować ich pracę, na przykład: selera, pietruszki, marchwi, cebuli. Warto również ograniczyć do minimum tłuszcze zwierzęce, zastępując je tłuszczami roślinnymi oraz unikać cukru i niezdrowych przekąsek, a obróbkę termiczną posiłków ograniczyć do pieczenia i gotowania na parze.\nSól soli nierówna, ale spożywana w nadmiarze, powoduje wzrost ciśnienia tętniczego krwi, co może doprowadzić do uszkodzenia nerek. Dodatkowo zatrzymuje wodę w organizmie, a to z kolei jest przyczyną uciążliwych obrzęków kończyn. Warto pamiętać o tym, że sól znajduje się w wielu gotowych produktach, które spożywamy codziennie, więc dodatkowe dosalanie potraw jest zbyteczne – korzystniej jest zastąpić ją ziołami.\nOgranicz, a najlepiej całkowicie zrezygnuj z używek\nNie tylko z uwagi na zdrowie nerek – papierosy i alkohol w nadmiarze bezwzględnie szkodzą. Warto również zaznaczyć, że wbrew powszechnej opinii alkohol, zwłaszcza piwo, nie oczyszcza nerek. Cechuje się ono co prawda właściwościami moczopędnymi, zwiększając w ten sposób diurezę, natomiast w rzeczywistości podobny efekt wywołuje także woda. Prawidłowa diureza jest oczywiście jednym z elementów profilaktyki zdrowych nerek, niemniej sugeruję nie uzależniać jej przebiegu od typu, a ilości wypitych płynów. Niedostarczanie odpowiedniej dawki dobowej płynów jest przyczyną wzrostu ryzyka powstawania złogów nerkowych.\nChroń nerki przed zimnem\nNależy unikać wyziębiania dolnych partii ciała. Mogą być bowiem przyczyną infekcji dolnych dróg moczowych, jak zapalenia pęcherza czy układu moczowego. Latem, po kąpieli w morzu lub jeziorze, należy zmienić mokry kostium lub spodenki kąpielowe na suche. Zapobiegnie to rozwojowi infekcji lub przeziębień układu moczowego.\nWszelka aktywność fizyczna sprzyja zdrowiu. Dotlenia organizm i poprawia funkcjonowanie pracy wszystkich organów, w tym również nerek. Nie trzeba się katować morderczymi treningami – wystarczy umiarkowany ruch trzy razy w tygodniu, przez co najmniej pół godziny. Może to być równie dobrze spacer, lekki trucht lub jazda na rowerze.\nNerki filtrują krew, odwirowując z niej nadmiar wody, szkodliwe produkty przemiany materii, toksyny, resztki leków oraz nadwyżkę soli mineralnych. Aby mogły one prawidłowo funkcjonować, niezbędne jest picie odpowiedniej ilości wody, najlepiej mineralnej, niegazowanej. Dzięki temu zwiększa się produkcja moczu, a wraz z nim usuwane są bakterie z błon śluzowych układu moczowego. Dodatkowo warto zaznaczyć, że w rozrzedzonym moczu o wiele rzadziej namnażają się bakterie. Zalecana dzienna dawka płynów u dorosłej osoby to około 2 litrów, latem – o 1 litr więcej.\nNie wstrzymuj moczu!\nWstrzymywanie moczu jest bardzo szkodliwe. Pęcherz moczowy u dorosłego człowieka może pomieścić średnio około 350-500 ml płynów. Po wypełnieniu pęcherz wysyła informację do mózgu, że czas udać się do toalety. Nieopróżnienie pęcherza w porę powoduje, że jego ściany się rozciągają. W ten sposób może dojść do ich poważnego uszkodzenia, a także groźnych zakażeń. Co więcej, mocz składa się ze zbędnych lub szkodliwych dla organizmu substancji, wstrzymywany powoduje powstawanie kwasów i amoniaku, które mogą okazać się szkodliwe dla ścian pęcherza. Wstrzymywanie moczu sprzyja także namnażaniu bakterii, powodując infekcję dróg moczowych i stany zapalne, a nawet kamicę nerkową.\nKażdy lek przyjmowany w nadmiarze, niezależnie od tego, czy jest to preparat na receptę, czy zwykły lek przeciwbólowy lub suplement diety powoduje nieodwracalne szkody w nerkach. Nie należy więc pod żadnym pozorem przekraczać dawek zalecanych na ulotce ani zażywać leków na własną rękę. Osoby przewlekle chore, przyjmujące na stałe leki, powinny ściśle stosować się do zaleceń lekarza i częściej poddawać się badaniom moczu i krwi z uwzględnieniem stężenia zawartej w niej kreatyniny.\nNa infekcje układu moczowego narażone są częściej kobiety niż mężczyźni. Wynika to głównie z budowy anatomicznej i krótkiej cewki moczowej, która ułatwia drobnoustrojom szybkie dotarcie do pęcherza i nerek. Na różnego rodzaju zakażenia i infekcje układu moczowego cierpi średnio co czwarta kobieta, i to przynajmniej raz w roku. Po wystąpieniu dolegliwości przy oddawaniu moczu i pojawieniu się stałego uczucia parcia na pęcherz, można spróbować terapii lekami bez recepty, natomiast należy przyjmować je zgodnie z zaleceniami. Błędna praktyka wśród pacjentek to zaprzestanie stosowania preparatu zaraz po tym, jak dolegliwości ustępują. Tymczasem niedoleczona infekcja nawraca. Kiedy natomiast „domowe sposoby” nie pomagają, należy zasięgnąć porady lekarza, który na podstawie zleconych badań moczu stwierdzi, czy jest to zakażenie bakteryjne i w razie potrzeby przepisze antybiotyk.\nTo niezwykle ważne, by przynajmniej raz w roku, przy okazji rutynowego bilansu zdrowotnego, poprosić lekarza rodzinnego o zlecenie analizy moczu, raz na kilka lat wykonać USG układu moczowego, a przynajmniej raz na dwa – trzy miesiące kontrolować ciśnienie. Choroby nerek rozwijają się długo i nie dają w tzw. międzyczasie żadnych objawów, dlatego tak ważna jest profilaktyka i naturalne wspomaganie pracy nerek.\nNerki są jednym z najważniejszych organów w organizmie. Ich prawidłowe funkcjonowanie jest warunkiem koniecznym do życia człowieka, ale również do dobrego samopoczucia. Warto więc szczególnie zadbać o zdrowie tej pary narządów, regularnie wykonując proste badanie i przywiązując większą wagę do stylu życia.


Muzealnicy zapraszają na kolejny spacer po mieście. Tym razem będzie można wysłuchać historii o parku Legnica | tuLegnica.pl\nDAMI TV 15/07/2019 14:41\nMuzeum Miedzi organizuje kolejny, historyczny spacer po Legnicy. Tym razem miłośnicy miasta będą mogli poznać więcej ciekawostek na temat legnickiego parku. Spacer rozpocznie się w niedziele o godz. 14. Będzie można dowiedzieć się więcej m.in. na temat śpiącego lwa.\nMuzealnicy zapraszają na kolejny spacer po mieście. Tym razem będzie można wysłuchać historii o parku komentarze opinie


Wybór studiów to jedna z najpoważniejszych życiowych decyzji. Zmieniający się rynek pracy, wymusza zmiany w edukacji. Podczas debaty: Edukacja, kompetencje, rynek pracy – o czym młodzież powinna wiedzieć? Eksperci postarają się wskazać najważniejsze argumenty, które pomogą młodzieży wybrać właście studia i zapewnią stabilną przyszłość na rynku pracy.\nMarzenia i pasje, czy sukces zawodowy? Przed takim wyborem staje większość młodych osób decydujących o wyborze studiów. Postęp technologiczny, zmiany pokoleniowe i zarządcze jednoznacznie wpływają na wymagania pracodawców. Wobec nowych warunków na rynku pracy nie mogą pozostać obojętne także uczelnie, które, aby być atrakcyjne muszą przygotować ofertę kształcenia spójną z biznesowymi realiami.\nUkończenie studiów licencjackich lub magisterskich nie zawsze gwarantuje znalezienie pracy w zawodzie, składa się na to wiele czynników. Jednak eksperci są zgodni, że na znaczeniu zyskują praktyczne umiejętności. Pracodawcy coraz częściej poszukują pracowników, którzy poza wiedzą teoretyczną mają też konkretne kompetencje. Na spotkaniu, którego gośćmi będą rekruterki, specjaliści ds. HR, oraz Eksperci WSB m.in. z zakresu potrzeb rynku pracy, zastanowimy się, czym powinni kierować się młodzi ludzie w wyborze kierunku studiów. Jak powinny przygotować się uczelnie? Czego oczekują pracodawcy? Debata odbędzie się w środę (24.03) o godz. 09.50 i potrwa do godz. 10.45. Wydarzenie jest bezpłatne. Dostęp do transmisji online będzie możliwy po wypełnieniu formularza zgłoszeniowego: dla uczniów i nauczycieli. Więcej informacji o wydarzeniu znajduje się na stronie www.


Udane starty ratowników WOPR\nKolejny udany start mają na swoim koncie zawodnicy WOPR Ostrołęka, którzy startowali w finale Grand Prix Polski w Lublinie. Ich łupem padło pięć medali oraz cztery puchary w klasyfikacji końcowej. Cenne trofeum zdobył Paweł Szulerecki.\nZacięta walka Unii Basket z Huraganem\nPo turnieju Euroligi rozegranym w Rydze, koszykarki ostrołęckiej Unii Basket mają za sobą również kolejne ligowe starcie w krajowych rozgrywkach. Tym razem podopieczne trenera Mariusza Mierzejewskiego stoczyły emocjonujące starcie z Huraganem Wołomin.\nEnerga Pekpol chce pomóc Tytanowi\nSiatkarze Energi Pekpol Ostrołęka już w najbliższą sobotę rozegrają kolejne spotkanie w rozgrywkach I ligi. Podopieczni trenera Andrzeja Dudźca w hali im. Arkadiusza Gołasia podejmować będą Stal AZS PWSZ Nysa. Spotkanie będzie miało dodatkowy wymiar.\nBokserzy Victorii walczą w Pucharze Polski\nPięściarze ostrołęckiej Victorii Tomasz Kiernozek i Grzegorz Bacławski walczyć będą w Nowym Dworze Mazowieckim o medale Pucharu Polski Juniorów. Finałowe zawody rozpoczęły się już w środę i potrwają aż do niedzieli. Jako pierwszy na ring wyjdzie Grzegorz Bacławski.\nAPN chce być jak Panathinaikos\nOstrołęcka Akademia Piłki Nożnej podpisała umowę o współpracy z Panathinaikos Soccer Schools w Polsce. To wszystko ma pomóc w jeszcze lepszym rozwoju młodych nadziei piłki nożnej w naszym mieście i stworzyć lepsze warunki pracy dla sztabu szkoleniowego.\nMaja Bieżuńska srebrna w Mistrzostwach Polski\nPonad 600 zawodniczek i zawodników stanęło na starcie Zimowych Otwartych Mistrzostw Polski w Pływaniu w kat. Masters. Zawody odbyły się w miniony weekend 15-17 listopada w Krakowie, a w rywalizacji oglądaliśmy również ostrołęczankę Maję Bieżuńską.\nŁazicki i Pszonak poza podium Mistrzostw Europy\nDwóch reprezentantów MKKK Shinkyokushin reprezentowało nasze miasto i region w Mistrzostwa Europy w Karate Shinkyokushin, które odbyły się w rumuńskiej Oradei. W zawodach walczyli Cezary Łazicki i Krzysztof Pszonak, którzy nie zdołali wedrzeć się na podium rywalizacji.\nPolska z Irlandią bez bramek\nAdam Nawałka będzie musiał jeszcze poczekać na pierwsze zwycięstwo w roli selekcjonera reprezentacji Polski. W towarzyskim meczu w Poznaniu, Biało-Czerwoni bezbramkowo zremisowali z Irlandią. Po spotkaniu reprezentacji Polski przeciwko Słowacji na kadrę dowodzoną przez Adama Nawałkę spadła lawina krytyki.\nPracowity weekend ratowników WOPR-OS\nBardzo pracowity i owocny weekend mają za sobą zawodniczki i zawodnicy Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego "WOPR – OS" w Ostrołęce, którzy reprezentowali klub i miasto Ostrołęka na trzech imprezach sportowych. Medalowych startów nie zabrakło!\nUnia walczyła w turnieju Euroligi w Rydze\nZawodniczki MUKS Unia Basket Ostrołęka prowadzone przez trener Mariusza Mierzejewskiego mają za sobą udział w pierwszym z cykli turniejów w ramach rozgrywek Europejskiej Ligi Koszykówki EYBL, w sezonie 2013/2014. Emocjonujących spotkań w silnej stawce nie zabrakło.\nNiespodzianki w piłkarskiej IV lidze\nPiłkarze ostrołęckiej Narwi awansowali w tabeli IV ligi na jedenastą pozycję. Podopieczni trenera Marcina Romana w ostatniej serii spotkań pokonali Wkrę Żuromin 4:0. Porażki doznali z kolei piłkarze ostrołęckiej Korony HiD, którzy w wyjazdowym starciu ulegli Czarnym Węgrów.\nPiłkarze Tęczy JBB Łyse zdobyli odnieśli kolejne zwycięstwo w rozgrywkach ligi okręgowej. Tym razem podopieczni trenera Kazimierza Puławskiego przed własną publicznością na stadionie przy ulicy Topolowej pokonali Makowiankę Maków Mazowiecki 2:1.\nOstra rywalizacja w piłkarskiej A klasie\nBardzo ciekawie zapowiada się runda wiosenna rozgrywek w A klasie, po tym co zaprezentowała ligowa czołówka w pierwszej odsłonie zmagań. Walkę o awans zapowiada siedem zespołów i trudno wskazać wyraźnego faworyta, mimo prowadzenia piłkarzy GKS Strzegowo.\nEmocji w I lidze siatkówki nie brakuje\nMKS Banimex Będzin i KPS Siedlce uciekają rywalom w tabeli I ligi siatkówki. Obie ekipy zapisały na swoim koncie kolejne niezwykle pewne zwycięstwa. Banimex Będzin ograł Ślepsk Suwałki, KPS Siedlce pewnie pokonał siatkarzy Energi Pekpol Ostrołęka.\nCzarni zrewanżowali się Koronie HiD\nPiłkarze Korony HiD Ostrołęka doznali porażki w wyjazdowym spotkaniu 18. kolejki IV ligi mazowieckiej. Podopieczni trenera Tomasza Słowika ulegli Czarnym Węgrów 1:3, a jedyną bramkę dla żółto-niebieskich strzelił Karol Kamionowski.\nVictoria lekko zbiła Gwarka (zdjęcia, wideo)\nPięściarze Victorii Ostrołęka i Gwarka Łęczna stworzyli bardzo dobre widowisko w sobotni wieczór w towarzyskim starciu boksu amatorskiego. Podopieczni trenera Mieczysława Mierzejewskiego odnieśli zwycięstwo w hali przy ulicy Partyzantów po niezwykle zaciętym meczu 12:10.\nAmbitna postawa Trójki (zdjęcia, wideo)\nSzczypiorniści ostrołęckiej Trójki doznali porażki w starciu 8. kolejki rozgrywek II ligi z Mazurem Sierpc 24:28. Podopieczni trenera Radosława Żebrowskiego walczyli ambitnie, ale do zwycięstwa zabrakło nieco lepszej skuteczności formacji ofensywnej.\nNajlepsi zawodnicy i zawodniczki z naszego miasta walczyli w II Otwartych Mistrzostwach Ostrołęki w Pływaniu. Zawody z udziałem z trzynastu klubów zostały przeprowadzone w Parku Wodnym Aquarium. Nie zabrakło emocji i dobrych wyników.\nNarew rozbiła żuromińską Wkrę (zdjęcia, wideo)\nPiłkarze ostrołęckiej Narwi przełamali serię spotkań bez zwycięstwa i pokonali Wkrę Żuromin 4:0. Podopieczni trenera Marcina Romana byli zespołem zdecydowanie lepszym, a przede wszystkim skuteczniejszym. Prowadzenie niebiesko-czerwonym dał Tomasz Niedźwiecki.\nKompromitujący debiut Nawałki\nPrawdziwym falstartem nazwać można debiut nowego selekcjonera reprezentacji Polski - Adama Nawałki. Biało-czerwoni rozczarowali na całej linii, przegrywając we Wrocławiu ze Słowacją 0:2. Co wy robicie? Polacy, co wy robicie? - śpiewali już na początku drugiej połowy meczu nasi kibice.\nŁomacz z nagrodą MVP w PlusLidze\nSiatkarze Lotosu Trefl Gdańsk nieoczekiwanie pokonali w wyjazdowym spotkaniu Indykpol AZS Olsztyn 3:0. Świetne spotkanie w barwach gości rozegrał ostrołęczanin Grzegorz Łomacz, który był zdecydowanie najlepszym siatkarzem piątkowego starcia w 6. kolejce PlusLigi.\nPorażka Energi Pekpol w Siedlcach\nSiatkarze Energi Pekpol Ostrołęka przegrali kolejne spotkanie w rozgrywkach I ligi. Podopieczni trenera Andrzeja Dudźca tym razem ulegli w starciu 8. kolejki z wiceliderem rozgrywek KPS Siedlce 0:3. Wyrównana walka trwała jedynie w pierwszej odsłonie meczu.


TVPropaganda. Za kulisami TVP (6140445) - Mariusz Kowalewski - Książka, recenzja, streszczenie\nTVPropaganda. Za kulisami TVP\nTrudno dziś znaleźć Polaka, który nie miałby własnego zdania na temat tzw. mediów narodowych. Chyba nigdy od czasów PRL telewizja finansowana ze środków publicznych nie budziła takich emocji, bo też nie była tak jednoznacznie podporządkowana interesom partii rządzącej.\nMechanizmy działania tej instytucji możemy poznać dzięki Mariuszowi Kowalewskiemu, który pracował w TVP Jacka Kurskiego przez ponad dwa lata. Z książki Kowalewskiego dowiadujemy się, jak funkcjonuje czarna lista dziennikarzy i komentatorów, których nie wolno zapraszać do pasm publicystycznych, w jaki sposób zapadają decyzje personalne, jak powstały głośne materiały TVP takie jak ten o lekarzach rezydentach objadających się kawiorem, a także o tym, kto tworzy „paski grozy”.\nKowalewski opisuje TVP w stylu reporterskim – relacjonuje zdarzenia, przywołuje treść rozmów i korespondencji, opatrując to wszystko niezbyt rozbudowanym komentarzem, bo też komentarz jest tu właściwie zbędny – Czytelnik wyrabia sobie opinię na bazie samych faktów. One są wystarczająco barwne. Opisane tu zachowania czasem śmieszą nieporadnością, częściej porażają ładunkiem cynizmu i zła\nTagi: reportaż telewizja dziennikarstwo propaganda\nKup książkę TVPropaganda. Za kulisami TVP\nTequila Sunrise – przyjaźń ponad prawem\nW Poznaniu powstała społeczna Biblioteka Sąsiedzka!\n"Czego pragną kobiety" – szczególny dar Casanovy\nAntologia "Nadzieja": Tokarczuk, Myśliwski, Szczygieł. Kupując, pomagasz seniorom\nOpinie o książce - TVPropaganda. Za kulisami TVP\nPrzeczytane:2020-03-10, Ocena: 4, Przeczytałam, Gatunek: Literatura faktu/reportaż, Mam, Ukończone w roku 2020,\nMariusz Kowalewski to jeden z wielu dziennikarzy, który został zwolniony z TVP za rządów Jacka Kurskiego. W swojej książce opisuje jak działał prezes TVP oraz jego ludzie wobec swoich pracowników i tematów, którymi się zajmowali. Na początku serwuje nieco historii, opisuje gdzie mieszczą się poszczególne pomieszczenia w budynku, po czym przestawia wszystkie absurdalne ale też i te mniej zabawne działania decydentów publicznej TV.\nZ tyłu książki czytamy takie zdanie:\n"Kowalewski opisuje TVP w stylu reporterskim – relacjonuje zdarzenia, przywołuje treść rozmów i korespondencji, opatrując to wszystko niezbyt rozbudowanym komentarzem, bo też komentarz jest tu właściwie zbędny".\nJak najbardziej tak jest. Autor pisze lekko i nieskomplikowanie, objaśnia wszystkie pojawiające się w tekście nazwiska (a mało ich nie jest, dzięki czemu czytelnik nie gubi się. Komentarz jest niepotrzebny, bo czytelnik sam może wyrobić sobie własne zdanie a w przypadku tej książki jest takich momentów sporo. Najczęściej wtedy nie wiadomo czy się śmiać czy płakać. W większości przypadków pewnie to drugie...\nKsiążkę pochłonęłam szybko i z zainteresowaniem. Jest ciekawa. Warto się z nią zapoznać, żeby zobaczyć jak to wszystko tam wyglądało od kulis i żeby wyrobić sobie własne spojrzenie w temacie. Zawarte w niej treści wywołują u czytelnika różne emocje: od zażenowania, po śmiech i nawet gniew na zaistniałą sytuację.


Rozdział IV. - Reset - powieść post apo online - Bartosz Adamiak\n– No pokaż się ślicznotko – powiedział Mengele lubieżnie oblizując wargi, kiedy Max wprowadził mnie do namiotu. – Rozbierzesz się sam, czy chcesz, żebym ja to zrobił. – Uśmiechnął się.\n– Rozbierać? Mam ranę na głowie…\nJeżeli w momencie Resetu był na AWF`ie, to chyba musiał być wykładowcą albo woźnym. Na pewno nie studentem. Ten zwalisty facet o fizjonomii prymitywa, odzianym w biały kitel laboratoryjny, obdarzony był nieforemną głową, porośniętą właściwie z każdej strony siwą, rzadką szczeciną.\n– Nie przejmuj się nim. – Max przyjacielsko poklepał mnie po plecach. – Ma specyficzne poczucie humoru. Jak to naukowcy.\nNaukowcy srowcy. Poznałem się już na tych debilach.\nKątem oka ujrzałem nad jednym z łóżek stary plakat z filmu „Mad Max”. Pewnie stąd wziął swoją ksywkę impresario. Nawet hodował taki trzydniowy zarost, jak Mel Gibson. Ale niestety bardziej przypominał George`a Michaela z czasów Wham! Koszmar.\n– Napijesz się czegoś mocniejszego?\n– Nie pogardzę, zwłaszcza jak ma boleć.\nMengele zaśmiał się nie wiadomo z czego, a Max wyciągnął trzy szklanki i butelkę najprawdziwszego Jacka Danielsa. Albo po prostu klarowanego bimbru z herbatą. Czort wie. Różne rzeczy ludzie robili, żeby wywrzeć dobre wrażenie. Po pierwszym łyku przekonałem się, że w tej kwestii nie było lipy. To był najprawdziwszy Jack Daniels. Najlepsza rzecz, jaką piłem w ciągu ostatnich trzech lat. To straszne, że takim kutasiarzom się powodzi.\n– Skąd ty to masz? – zapytałem.\n– Trzymaj się blisko mnie, a świat stanie się dla ciebie kopalnią możliwości – odparł wyciągając paczkę marlborasów. – Zapalisz? Fajki niestety zza wschodniej granicy.\n– Też mogą być. – Wyciągnąłem sobie jednego i wystawiłem się na płomień benzynowej zapalniczki. – Nie pamiętam już, kiedy ostatnio paliłem prawdziwego papierosa.\n– Przyzwyczajaj się młody! – Przechadzał się po wojskowym namiocie jak jakiś natchniony guru od biznesu. – Bez względu na to, jak brzydki jest świat, jak bardzo rzygać ci się chce każdego ranka, gdy podnosisz się z łóżka, jest on nadal taką samą kopalnią możliwości, jaką zawsze był i zawsze będzie.\nW międzyczasie Mengele rozłożył na stole skórzaną saszetkę pełną rozmaitych, ostrych szydeł, skalpeli i wierteł. Wszystko to było stare, pordzewiałe i nie budziło szczególnie mojego zaufania.\n– Sterylizowałeś to chociaż? – spytałem.\n– Jestem profesjonalistą – odparł konował.\nPrzyznam, że do końca wiedziałem, co właściwie miało to oznaczać.\n– Czym różnią się ludzie gnijący w obozach pracy od nas? – kontynuował Max. – Bo, wierz mi, różnią się ode mnie i od ciebie. Zaś my dwaj jesteśmy ulepieni z tej samej gliny. Wyczułem to już przy pierwszym spotkaniu. Jesteśmy inni, niż ta cała hałastra. Jesteśmy lepsi. Stanowimy elitę.\nOd początku miałem przeczucie, że koleś jest mocno zaburzony. Jednak dopiero teraz zaczynało do mnie docierać, jak bardzo.\n– Nie myślałeś może o karierze solowej? – mówił dalej. – Wszyscy najwięksi, w pewnym momencie uwalniali się z ograniczeń, jakie narzucał im zgniły kompromis konglomeratu: Lennon, Waters, Gabriel… Prawdziwy geniusz źle znosi ograniczenia…\n– Nie, nie myślałem – wszedłem mu w słowo – i chyba raczej obecne czasy nie sprzyjają skrajnemu indywidualizmowi. – Wysiliłem się na mądre zdanie, bo słyszałem, że ludzie rozumieją więcej, gdy dostosowujesz się do ich sposobu mówienia.\n– A widziałeś może film „Wojownik szos”? – zapytał stojąc do mnie tyłem. Każdy jego ruch wyglądał na starannie wyreżyserowany i przećwiczony. Cholerny picuś. – Max, główny bohater filmu, zasadniczo jest indywidualistą. Skrajnym, można powiedzieć.\n– No tak, ale… – Syknąłem z bólu, kiedy Mengele polał moją ranę bimbrem. – Co robisz cholerny rzeźniku?\n– Musiałem odkazić – powiedział. – Teraz opatrzę to jeszcze raz, ale solidniej. I czystym bandażem. Czy nie uczono was, że bandaż to rzecz jednorazowa?\n– Nie kurwa. Wypraliśmy go w wybielaczu razem z tamponami.\n– Napij się jeszcze. – Max polał mi drugą szklankę whisky, na co zresztą czekałem z niecierpliwością. – Mój nowy show nazywa się „Rąbanina”. Przedstawię ci pokrótce założenia. Musicie znać scenariusz pokazu, żeby wpasować się z muzyką.\nMax przeszedł się po pokoju z rękami założonymi do tyłu, jakby szukał odpowiednich słów, do wyrażenia swoich myśli.\n– Zdecydowałem zrezygnować ze znanych osobistości. Coraz ciężej ich pozyskać, przez co zyskują na czarnym rynku niebagatelne sumy. Zrezygnowałem z jakości, na rzecz ilości. Kupiłem kilkoro niewolników z obozu pracy i będę wpuszczał ich po kolei na moją ścieżkę zdrowia, która składa się z maszyn skonstruowanych przez tego tutaj dżentelmena. – Skinął dłonią w stronę Menegle.\nPoczułem, jak do gardła podchodzi mi zimna gula. Niewolnicy? Cywile? Gibon tym razem na pewno nie da rady. Odstrzeli łeb temu pajacowi w samym środku przedstawienia, na oczach setek, a może nawet tysięcy świadków. To już nie było to samo, co show z udziałem celebrytów, których wszyscy nienawidzili. W większości byli to ludzie, którzy pozamykali się w swoich willach, obudowali murami, karabinami maszynowymi i psami. A kiedy ktoś przyszedł błagać o pomoc, po prostu przymykali dźwiękoszczelne okna.\nNieraz słyszałem historie o tym, jak szwadrony śmierci szlachtowały cywilów, jednego po drugim, na progu domu jakiegoś bogatego panicza. Robili to, czerpiąc czystą przyjemność z faktu, że ów gwiazdor stał w oknie i nie był w stanie nic zrobić. I nie chodzi o to, że nie miał broni. Jedyne, czego im brakowało, to ludzkich odruchów. To były figury woskowe, wypełnione szampanem i truskawkami, z krwią niewinnych osób na rękach.\nAle niewolnicy to co innego. Status niewolnika mieli zwyczajni obywatele, najczęściej zbyt słabi, by się bronić, chorzy, nieposiadający żadnego majątku albo po prostu apatyczni i akceptujący swój los. Byli jak owieczki, a świat był dla nich jak zły wilk. Każdy przyzwoity człowiek powinien w tej sytuacji poczuć się jak owczarek i strzec owiec przed wilkiem. Problem jednak w tym, że tak naprawdę to nie świat był wilkiem. To ludzie, tacy jak Max byli wilkiem. Budowali swój sukces na cierpieniu innych i czerpali zysk ze śmierci…\n– Zależy mi trochę na takim slapstickowym klimacie…\nOcknąłem się nagle z zamyślenia. Koleś był mocno nakręcony, więc postanowiłem go nieco przystopować.\n– Posłuchaj, muszę to jeszcze skonsultować zresztą zespołu. Nie jestem żadnym Lennonem ani Watersonem. Stanowimy trio. Gramy razem, jemy razem i śpimy razem – powiedziałem.\n– To akurat nic złego – uśmiechnął się. – Ta mała wygląda niepozornie, ale takie są najgorsze. Potrafią niejednego wprawić w zawstydzenie…\nZacisnąłem pięść, ale udało mi się nad sobą zapanować.\nWyszedłem z namiotu i ruszyłem w stronę naszego busa.\nCamp Sky to miejsce, które nigdy nie śpi. To jedyne, naprawdę żywe, pulsujące krwią miejsce we wszechświecie. A przynajmniej w tej części wszechświata. Sieć uliczek wokół szklanej wieży zamieniona została na wielki camping oświetlony setkami tysięcy diod LED, zasilanych potężnymi solarami i wiatrakami, osadzonymi na samym budynku. Gigantyczna część bazarowa wiła się niczym wąż, pomiędzy opustoszonymi blokami. W niej, niczym pieczarki na pryzmach kompostu, wykwitały małe królestwa kebabu. Dalej część rzemieślnicza, gdzie można było naprawić dosłownie wszystko, oprócz okaleczonej duszy i sumienia. Dragi, broń i seks na każdym rogu. Najważniejsze jednak były miejsca przeznaczone do zabawy: parkiety taneczne otoczone rozbudowanymi do absurdalnych rozmiarów sound-systemami. Ludzie po kilku godzinach zabawy tracili słuch. Trudno oszacować nawet, ile watów miały te instalacje, ale jeszcze bardziej tajemniczy był fakt, w jaki sposób to wszystko było zasilane. Bo przecież nie z elektrowni wodnej. Była za daleko i dawała za mało mocy. Solary i wiatraki też by nie dały rady. To miejsce kryło w sobie wiele zagadek.\nDo strefy zabawy nie wchodziło się na trzeźwo. Biletem wstępu był zakup drinka zwanego mutantem. Nazwa brała się z tego, że po jego wypiciu usta i język też były zielone przez kilka godzin, dzięki czemu bramkarze odróżniali tych, którzy bawią się dobrze, od szumowin, które wlazły na krzywy ryj.\nSpecjalnym składnikiem mutanta był kwas 4-hydroksybutanowy, czyli specyfik zwany przed Resetem pigułką gwałtu. Oczywiście podany w niewielkiej dawce. Wszyscy bawili się wesoło i mieli zielone japy, które dodatkowo podświetlano od spodu lampami ukrytymi w parkiecie. A wszystko to przy dźwiękach niemiłosiernie głośnego, oldschoolowego techno-rave.\nCzy tak wyobrażaliście sobie koniec świata? Bo ja nie.\n– Zaproponował nam udział w czymś naprawdę potwornym – powiedziałem. – Co więcej, zrobi to z nami lub bez nas. I w żaden sposób mu w tym nie przeszkodzimy. Dziś o północy ten plac spłynie krwią niewinnych ludzi.\n– To straszne kurewstwo – powiedział Gibon podrygując do muzyki i kołysząc swoim mutantem. – Nie dałoby rady jakoś…\n– Nie – wszedłem mu w słowo. – Absolutnie nie da rady. Ma glejty na wszystko. Kupił tych niewolników. Jeżeli zrobimy mu cokolwiek na terenie Festung Breslau, przy świadkach, w najlepszym wypadku jutro sami zawiśniemy przed ratuszem.\n– Skurwysyn. – Violet wykrzywiła twarz do granic możliwości. – Zakradnijmy się po prostu do jego namiotu i poderżnijmy mu gardło. Nikt się nie dowie, że to my.\nPomysł niby dobry, ale…\n– Nie jest sam – odparłem. – Jest jeszcze Mengele. Poważny facet. Jeżeli nawet się nam uda załatwić ich obu, zawsze istnieje ryzyko, że ktoś nas zobaczy. To z kolei ściągnie na nas zainteresowanie władz. Nie mamy gdzie się podziać. Musielibyśmy uciec z miasta – tłumaczyłem zawiłości problemu plączącym się od alkoholu językiem. – Czy mamy jakikolwiek plan B? Oprócz tego, że pojedziemy na „Danza Extravaganza”? W dłuższej perspektywie tamten kierunek nie jest zbyt bezpieczny. Pamiętacie, co mówił komandos?\n– To może południe? – wciął się Gibon. – Jeździliśmy w tamte strony kilka razy na koncerty i za wyjątkiem Ślęży, nigdy nie spotkało nas nic złego.\n– Do wypłaty za fosfor pozostał nam tydzień. Nie mamy za dużo paliwa. Nie mamy prawie żadnych zapasów żywności, wody czy amunicji. Jeżeli sprzątniemy Maxa teraz, będziemy w absolutnie czarnej dupie.\n– Masz rację – odparł Gibon. Chyba po raz pierwszy, odkąd go znam.\nMilczeliśmy sącząc nasze mutanty i podrygując w rytm skocznej muzyki.\n– A gdyby tak jednak zagrać? – zapytałem nieśmiało, a moi spojrzeli na mnie krzywo.\n– Słuchajcie, nie jesteśmy aniołkami. Swoje za uszami mamy. Gdyby tak po raz ostatni ubabrać się, wziąć to na klatę, a później…\nDopiłem swojego mutanta, by zaczerpnąć maksymalną ilość dostępnej mocy i odwagi do powiedzenia tego, co zamierzałem powiedzieć.\n– Gdybyśmy dziś udawali jego kumpli, a potem wyrwali chwasta? Moglibyśmy umówić się z nim na spotkanie w Anorganie. Za tydzień.\n– Ale po co? – wtrąciła się Violet.\n– Wysłuchaj mnie! Przez ten czas zdążymy odebrać zapłatę za fosfor. Nic już nie będzie nas trzymać w Breslau. W Anorganie zrobimy to spokojnie, na zimno. Nikt nam nie przeszkodzi. Fabryka jest także poza jurysdykcją Festung Breslau, więc nawet gdyby znalazł się jakiś świadek, to będziemy na ziemi niczyjej, gdzie nie obowiązują zasady – mówiłem coraz bardziej rozgorączkowany i podniecony swoim geniuszem. – Sprzątniemy go, zbierzemy jego fanty, a później już spokojnie pojedziemy sobie na „Danza Extravaganza”. Tam zgarniemy pierwszą nagrodę, dzięki czemu uciekniemy na południe, spektakularnie unikając śmierci w nalotach bombowych.\nDługo przyglądali mi się. W końcu Gibon zabrał głos.\n– Plan zuchwały i głupi. Co gorsza, czyni z nas współwinnych kolejnego bestialstwa.\n– Tak – przyznałem – ale i tak nie zdołamy uratować tych ludzi. Nie robiąc nic, także nie zmyjemy z siebie grzechu bierności. Ale idąc mu na rękę, zdobędziemy jego zaufanie – tłumaczyłem. – Nie będzie problemu z tym, żeby wywabić go z miasta. Załatwimy go tak, żeby czuł, że umiera. To jak? Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego?\nPrzyglądali mi się krytycznie, ale chyba docierało do nich, że mam rację, i że to jedyne wyjście z tej sytuacji. Prawda nie zawsze jest ładna. Z reguły bywa paskudna i przykra.\n– Nie wiem, jak do tego doszło – zaczął Gibon – ale wygląda na to, że musimy przystąpić do realizacji twojego pomysłu.\n„Rąbanina” była czymś skrajnie złym. Czymś, o czym nie można nawet opowiadać, gdyż nawet to byłoby skrajnie złe. Max wzniósł się na wyżyny bestialstwa i absolutnego zezwierzęcenia, czym ostatecznie przypieczętował swój los. Choć nie. Powiedzmy sobie wprost: on już od dawna był na drodze, z której nie było żadnego odwrotu. Po „Gwiazdy spadają w dół” nie byliśmy w stanie spojrzeć w lustro. Teraz nie byliśmy w stanie nawet myśleć o spojrzeniu w lustro, czy w oczy pozostałych. Staliśmy się udziałowcami zła i jedynym sposobem, by w jakikolwiek sposób się z tego uwolnić, było spłacenie naszych udziałów. Odpłacenie złem za zło.\n– I jak wam się podobało? – zapytał Max, kiedy już opuścił swój namiot, umyty, odświeżony i przebrany. Jego twarz zieleniała od mutanta. – Jest potencjał, nie? Mnie osobiście trudno zachować obiektywizm, ale Mengele mówi, że mógłbym popracować nad swoimi kwestiami. Można by nadać temu jakąś bardziej wysublimowaną formę…\nPoczułem jak od zaciskania zębów, jeden z nich przemieścił się nieznacznie.\n– Słuchaj… Max… – zacząłem, ale nie dał mi dokończyć.\n– Mam wątpliwości co do niektórych maszyn. Chyba wymagają udoskonalenia. Krajalnica zabija za szybko. W zasadzie ciach i plasterki. Ta kobieta nie zdążyła nawet wrzasnąć. Wolałbym, żeby to jednak działało stopniowo, począwszy od stóp… Wtedy ofiara konałaby dopiero gdzieś na wysokości brzucha, przy odrobinie szczęścia może trochę dalej. Potrzebny byłby jakiś mechanizm, który pozwoliłby na opuszczanie ostrzy w sposób kontrolowany…\n– Słuchaj Max, Pójdziemy trochę potańczyć – teraz ja mu przerwałem. – Jutro jedziemy szukać chemii dla Duce. Jakieś trzydzieści kilometrów na północny zachód, jest stara, opuszczona fabryka.\n– Opuszczona fabryka? – W końcu złapał haczyk.\n– Tak. Wczoraj przywieźliśmy stamtąd ciężarówkę fosforu, za którą dostaliśmy dużą zapłatę. Sądzimy, że w okolicy może być tego znacznie więcej. Szkoda by było zostawiać. Będziemy tam przez tydzień, a później jedziemy na koncert do… – Tu na chwilę straciłem rezon.\n– Do Görlitz. – Poratowała mnie Violet.\n– Tak… wypadła mi ta nazwa z głowy. Czy moglibyśmy się spotkać jeszcze przed naszym wyjazdem i omówić szczegóły dalszej współpracy?\n– Jasne, jasne. Będę cały czas na Camp Sky. Wpadajcie, kiedy tylko zechcecie. – Wydawał się lekko zbity z tropu.\n– Właśnie wolelibyśmy już nie wracać do Breslau, bo strasznie nam nie po drodze. Ale gdybyś ty podjechał do Anorgany, to moglibyśmy przekazać ci nasze znaleziska. Przywiózłbyś to do Breslau i sprzedał, a później podzielilibyśmy się fifthy-fifthy. Co ty na to? Czysty zysk, całe ryzyko po naszej stronie.\nMax przyglądał mi się badawczo, jakby próbował odczytać, co kryje się za moimi oczami.\n– Spotkajmy się może rano w moim namiocie i przegadajmy sprawę. Nie chciałbym robić takich ustaleń po pijaku, bo później i tak nic nie pamiętam. Ok? – Poklepał mnie przyjacielsko po ramieniu.\nPomysł nie był zły. Lepiej, żeby nie zapomniał. Jego chwiejny krok zdradzał wysoki poziom alkoholu i innych środków odurzających we krwi. Nawet największy potwór nie byłby w stanie zrobić na trzeźwo tego, co zrobił Max.\nRozeszliśmy się do swoich siedzib, a rankiem poszedłem do niego już sam, by nie generować dodatkowych spięć. Wiedziałem, że gość czegoś ode mnie chce i jest dla mnie szczególnie miły. Może był sodomitą i zamierzał złożyć mi jakąś propozycję. Na tę okazję miałem nóż. Żywcem by mnie nie wzięli. W każdym razie kazałem Gibonowi i Violet zaczekać w busie przy bramie wjazdowej do Camp Sky, a sam pobiegłem szybko do namiotu Maxa, by potwierdzić wszystkie ustalenia. I w sumie dobrze, że to zrobiłem, bo rzeczywiście nie pamiętał niczego, o czym rozmawialiśmy poprzedniego wieczora. Zaskakująco łatwo zgodził się na wszystko, zapisał sobie termin w kalendarzu, a Mengele obejrzał mój opatrunek. Powiem szczerze, że kamień spadł mi z serca, bo spodziewałem się problemów.\n– Dokąd teraz pojedziemy? – zapytał Gibon, gdy zamknąłem za sobą drzwi. – Zdaje się, że nie powinniśmy rzucać się w oczy w Festung, ale musimy też podjechać za kilka dni do chemików, a później jeszcze do kwatermistrzostwa. Byłoby dobrze, gdybyśmy nie natknęli się na Maxa ani tego jego przydupasa. Do Ludzkiego bębna też raczej nie mamy co wracać.\nCholerna racja. Nie mieliśmy się gdzie podziać. W zasadzie moglibyśmy poświęcić ten czas faktycznie na gruntowne przeszukanie Anorgany, ale staliśmy słabo z paliwem i nie mogliśmy sobie pozwolić na zbyt odległe wojaże.\n– Może odwiedzimy nasze stare śmieci? – zaproponowałem. – Możemy tam kimać. Może coś się jeszcze z ogródka ukopie, a jak nie, to ktoś wyskoczy przynieść jakiś fast food. Do czwartku wyżyjemy.\n– Jasne, o ile nasza jama jeszcze stoi – odparł Gibon.\nZ braku innych możliwości tak właśnie zrobiliśmy. I nie powiem, przeżyliśmy dość duże zaskoczenie, gdy zajechaliśmy pod nasz magazyn i ujrzeliśmy szyld z napisem: Trupia farma. Wszystko wskazywało na to, że pod naszą nieobecność jakiś kutasiarz zaanektował nasze lokum na pub. Takie życie. Jednak nie wszystko było stracone. Przyszło mi na myśl, by wykorzystać tę nadarzającą się okazję i pograć przez kilka wieczorów za wikt i opierunek. Moi jedyni prawdziwi przyjaciele natychmiast storpedowali ten pomysł posiłkując się argumentem, że Max może gdzieś usłyszeć, że w Trupie farmie grają Apo-Calypso i całą intrygę chuj strzeli. Mieli rację. Ale ja po swojej stronie miałem siłę intelektu. Zauważyłem, że na ścianach wisi więcej flag konfederacji, niż w Ludzkim bębnie i zaproponowałem, byśmy podali się za zespół bluegrassowy o nazwie Caleb Banjo & The Bullets. Widziałem kiedyś podobny numer w moim ulubionym filmie z lat osiemdziesiątych, Blues Brothers czy jakoś tak. Wąsaty właściciel łyknął wszystko bez większych zastrzeżeń, jakby średnio raz w tygodniu zgłaszał się do niego jakiś zespół bluegrass. Musieliśmy tylko dla bezpieczeństwa przemalować logo na burcie naszego pojazdu, aby żaden postronny obserwator nie zoczył nas i nie doniósł, gdzie trzeba. Wprawdzie mogliśmy też ukryć busa w jakiejś bocznej uliczce, ale woleliśmy go mieć cały czas na oku, gdyż licho nie śpi.\nW trakcie malowania, dwadzieścia metrów nad naszymi głowami, przeleciały dwa wojskowe Mi-24. Wszyscy prawie się posraliśmy ze strachu.\n– Skurwiele droczą się z nami – powiedział Gibon.\n– Kiedy tu jechaliśmy, widziałem na placu Orląt Lwowskich, jak obudowują pięćdziesiątkę workami z piaskiem. Trochę mnie to zastanowiło, ale teraz wszystko staje się jasne. – Potrząsnąłem energicznie kolejną puszką z lakierem i rzuciłem Violet. Była najbardziej uzdolniona plastycznie z nas trzech. – Mam nadzieję, że zdążymy zrealizować wszystkie nasze plany przed ofensywą. Ładowanie się do Łodzi to beznadziejnie głupi pomysł.\n– Usłyszeć coś takiego w twoich ustach? Bezcenne – mamrotał pod nosem złośliwy goblin.\nTydzień udawania rednecków zleciał nam zaskakująco szybko i przyjemnie. Dawaliśmy koncert każdego wieczora, a później piliśmy i graliśmy w bilarda do późnej nocy. Rano wstawaliśmy i zaczynaliśmy dzień od piwka, żeby potem trochę poleżakować w ogrodzie i popatrzeć, jak rośnie trawa. Zwykle koło południa nasz wąsaty przyjaciel wynosił grill, mięso i skrzynkę piwa, byśmy mogli posilić się przed wieczornym koncertem. I tak w kółko.\nPokochaliśmy naszego nowego gospodarza bardziej, niż tego zdradliwego grubasa Czarka. Aż szkoda nam było opuszczać Trupią farmę. Ale cóż było zrobić? Obowiązki wzywały. Trzeba było dokopać pewnemu kurwiowi. A któż mógł to zrobić lepiej niż my? Raczej nikt. Dlatego zapakowaliśmy dupy do busa i pojechaliśmy do centrum, żeby odebrać, co nasze. I oczywiście modląc się, by przy okazji nie napatoczył nam się Max czy jego kumpel Mengele.\nZaparkowaliśmy w bocznej uliczce, niedaleko gmachu chemików. Wyskoczyłem szybko i rozglądając się niczym zbok w parku, pokonałem truchtem ten kawałek, który dzielił nas od bramy głównej. Szczęśliwie pogoda nie nastrajała do spacerów. Nad miastem unosiły się ciężkie, szare chmury, które nie zwiastowały nic dobrego. To znaczy dla nas, miałem nadzieję, że jednak tak, bo nie po to urabialiśmy sobie ręce po pachy przez cały tydzień, żeby teraz odchodzić z niczym.\nNa wejściu pokazywałem kwity każdemu napotkanemu człowiekowi, aż w końcu ktoś zlitował się nade mną i zawołał magistra.\n– A witam, witam. – Oczom mym ukazał się znany mi już jajogłowy. – Pan fosforek, tak? Wszystko już się wyjaśniło, wszystko wiemy. Proszę za mną.\nTen to tylko by kazał ludziom łazić za nim. Pewnie czerpał satysfakcję seksualną ze świadomości, że ktoś musi patrzeć na jego tyłek. Zbok jeden. Ale jakie życie może mieć jajogłowy? Każdemu coś się należy.\n– Przebadaliśmy bardzo dokładnie wszystkie beczki, które pan dostarczył. Dwanaście beczek, zgadza się?\n– No to świetnie, że się udało – odparłem, ignorując ostatnie pytanie. – Wezmę kwity i muszę lecieć do kwatermistrza. Sam pan rozumie, mam dziś dość dość napięty grafik…\n– Nie tak prędko. – Magister uśmiechnął się przebiegle. – Są pewne problemy z pańskimi beczkami.\nCóż… Zwykle kiedy coś układało się zbyt dobrze, nadchodził moment, by padły słowa: „są pewne problemy”. Nie inaczej było tym razem.\n– Przebadaliśmy zawartość beczek i wychodzi na to, że ich zawartość stanowi woda.\n– H2O. Tlenek wodoru. Niech mnie piorun trafi, jeśli te pojemniki zawierały kiedykolwiek fosfor. Nie znaleźliśmy nawet pojedynczych cząsteczek. Ta woda jest niemal tak czysta, że można ją pić. Chociaż osobiście bym nie zalecał. Ktoś musiał je tak opisać dla jaj, albo zamierzał dopiero wypełnić je fosforem.\n– No dobra, ale co pan chce przez to powiedzieć? – Czułem, że zaraz wybuchnę, bo kutasiarz nieprzerwanie uśmiechał się głupio jak pederasta.\n– Oczywiście zapłacimy wam za tę wodę. Woda zawsze się przydaje – powiedział w końcu. – Pewnie mniej niż za fosfor. Raczej znacznie mniej. Ale możemy przyjąć także ciężarówkę, chyba, że chce pan ją zatrzymać. Pojazd sprawny. Nam się przyda.\nNie chciałem ciężarówki, więc jajogłowy magister wypisał mi weksel. Następnie kwit wcisnąłem sobie w kieszeń i nie żegnając się, ruszyłem do wyjścia. Nie tak to sobie wyobrażałem. Miało spłynąć na nas bogactwo i miał zapanować dobrobyt. Tak to już jest, kiedy zadajesz się z pachołkami systemu. Zawsze cię wyruchają, albo przynajmniej zginą próbując.\n– Zapraszamy ponownie – krzyknął jeszcze za mną magister, ale nawet się nie odwróciłem.\nPo powrocie do wozu powiedziałem jak jest i pojechaliśmy do kwatermistrzostwa, żeby się wyposażyć. Kupiliśmy trochę paliwa, zapasów żywności i wody. Wzięliśmy także trochę klamotów na miarę naszej epoki: kałacha dla Gibona i pistolet maszynowy Glauberyt dla Violet. Wydawał nam się sensowniejszym wyborem niż karabin szturmowy, który sporo przecież ważył. Dobraliśmy amunicję do broni długiej i krótkiej, zapasowe magazynki i środki do konserwacji. Ja wziąłem sobie jednopunktowe zawieszenie taktyczne, które pozwalało bardzo szybko przekładać broń z przodu na tył i z powrotem, oraz kaburę udową na pistolet. Gibon też dobrał jakiś szpej i w końcu wyglądaliśmy jak prawdziwi komandosi z krwi i kości. Pozostało napić się kawy, siknąć i wsiadać do wozu.\nNo nie… Nie było tak różowo. Z racji tego, że w beczkach nie było fosforu, wszystkiego kupiliśmy trochę po biedaku, w nadziei, że po Maxie zostanie nam jakiś spadek. Paliwa na przykład nie mieliśmy na tyle, żeby do Łodzi dojechać, więc mieliśmy w sumie nóż na gardle. Gdyby coś nie wypaliło, gdyby wujek Max się nie pojawił, bylibyśmy w totalnie czarnej dupie. Biznes by się nie spiął. A do spotkania zostało już w sumie niewiele czasu, bo byliśmy umówieni następnego dnia rano. Pozostało jeszcze zastanowić się nad strategią, ewentualnymi zagrożeniami oraz innymi niuansami, takimi jak chociażby znalezienie pomieszczenia, w którym moglibyśmy spokojnie torturować i wykończyć tę mendę. Musieliśmy wymyślić sposób, w jaki Max rozstanie się z tym światem. Nie mogło to być byle co, bo przecież tyle zła, co narobił on, to nie narobił nikt inny.\nGibon optował za powieszeniem. Violet, jak to baba, okazała się znacznie bardziej okrutna, bo zaproponowała obdarcie ze skóry. Zagrała mi na ambicji, więc skupiłem się w sobie i wymyśliłem utopienie we krwi. Specjalnie dla Maxa: podwieszamy go za nogi, nakładamy mu worek na głowę i ramiona, a później podrzynamy mu gardło. Gdyby worek był wystarczająco ciasny, ilość krwi, która by się w nim zebrała, wystarczyłaby do utopienia skurwiela. Ostatecznie jednak mieliśmy wątpliwości, czy zgon nastąpiłby w wyniku utopienia, gwałtownego wykrwawienia czy samego poderżnięcia gardła. Ten ostatni wariant wydawał nam się zbyt litościwy.\nCo do jednej kwestii byliśmy jednomyślni: nie pozwolimy Maxowi zbyt łatwo rozstać się z tym światem. Nie po tym, co my sami musieliśmy zrobić, by umożliwić sobie dorwanie go.\nPoprzednie Poprzedni wpis: Rozdział III.\nDalej Następny wpis: Rozdział V.


Uciekał aż się kurzyło. Lew morski przyłapany na kradzieży ryby – wideo - Sputnik Polska\n14:21 18.11.2019 Krótki link\nPracownicy zakładu rybnego w Pietropawłowsku Kamczackim złapali na gorącym uczynku lwa morskiego, który wtargnął na teren fabryki, żeby najeść się do syta świeżej ryby.\nMateriał dowodowy w formie wideo pojawił się w serwisie YouTube i na portalach społecznościowych. Na kadrach widzimy, jak dorosły lew morski pokaźnych rozmiarów w podskokach ucieka z „miejsca zbrodni” z rybą w pysku. Sprawca oddala się w swoim tempie, niezdarnie, ale bardzo uroczo podskakując i chwiejąc się na boki, kieruje się w stronę wody. Kic, kic i już jest przy rampie, chwila namysłu i „złodziej” skacze do wody, rozpluskując wokół siebie fontannę.\nW Pietropawłowsku Kamczackim często dochodzi do podobnych sytuacji. Niedawno miał miejsce taki przypadek: foka wgramoliła się na przepływający obok statek rybacki i rozpoczęła konsumpcję połowu.\nOgromny szczupak i niezwykły połów na Wołdze. „Jest jak krokodyl!”\nDo wędkarza z Syzrania umiechnęło się szczęście. Mężczyzna łowił ryby na spinning na Wołdze niedaleko Rudnika. Nawiasem mówiąc, jest to jeden z najbardziej skutecznych i sprawdzonych sposobów na złowienie szczupaka. Trofeum w postaci wielkiego szczupaka zostało zdobyte nie bez trudu. Gigantyczna ryba ważyła około 9,5 kg. Szczęśliwy rybak nie mógł się oprzeć i sfotografował się ze swoją zdobyczą.


Maszyna Smitha (suwnica) MF-U003 - Marbo Sport | Marbo-Sport.pl\nKod produktu: MF-U003v2-k1\nHaki asekuracyjne wykonaliśmy z blachy o grubości #5 mm, co zapewnia 100% bezpieczeństwo treningu. Hakownica posiada 13 poziomów, umożliwiając na pełen zakres ruchu podczas treningu.\nElement odpowiadający za odkładanie gryfu pokryliśmy poliamidem, dzięki czemu maszyna jest bardzo cicha w eksploatacji.\nJak sam widzisz, sprzęt nowej linii dopracowany jest do perfekcji!\nGryf prowadzący o długości 220 cm przeznaczony jest do załadunku talerzy olimpijskich fi 51 mm.\nDzięki długiej części na obciążenie oraz wysokiej wytrzymałości zmieścisz na nim aż do 300 kg obciążenia!\nOpinie klientów o Maszyna Smitha (suwnica) MF-U003 - Marbo Sport\nMonstrualna konstrukcja. Olbrzymie profile, grube blachy. Naprawdę gorąco polecam!


Wystawa FORMA - architektoniczne skojarzenia :. infoArchitekta.pl\nWystawa FORMA - architektoniczne skojarzenia\nData: 11.07.2018 07:30\nOrganizatorzy zapraszają na wystawę SC Szymana pt. "FORMA" która odbędzie się 13 lipca 2018 roku w piątek w galerii Punkt w Gdyni. Wydarzenie organizowane jest w ramach Gdynia Design Days 2018.\nPodczas swej najnowszej wystawy Szyman wpuszcza nas na zaplecze swojej twórczości. Pokazuje, skąd bierze się grafika jego plakatów i muralowe kompozycje. Po usunięciu mandalicznych wzorów pozostaje dokładnie to, co sygnalizuje tytuł wystawy - forma. Widzimy konstrukcję, szkielet, który Szyman wypełnia zwykle graficzną treścią. Tym razem pozostawia go pustym, pozwalając widzom na studiowanie precyzji swych założeń kompozycyjnych. Co ciekawe, prace, które powstały w efekcie tego zabiegu wyglądają dziwnie znajomo. Widać wyraźnie, że w swoich podstawach sztuka Szymana osadzona jest mocno w estetyce konstruktywizmu, a w szczególności w jej implemantacjach architektonicznych. Uderzające jest podobieństwo tych drewnianych form do projektów Władysława Strzemińskiego, z willą Przybosia na czele. Inne w oczywisty sposób nasuwające się architektoniczne skojarzenia to modernizm i brutalizm. Sam Szyman nie ukrywa, że architektura jest podstawowym źródłem jego inspiracji. Jego twórczość to sztuka wynikająca z miasta i tworzona dla miasta - Marcin Rutkiewicz, Fundacja Sztuki Zewnętrznej.\nZ cyklu Zbudowane - Akademia Wychowania Fizycznego\nZbudowane to cykl spacerów architektonicznych zapoczątkowanych w zeszłym roku w związku z przypadającą w 2018 roku – 20 edycją Nagrody Prezydenta Miasta Poznania im. Jana Baptysty Quadro za najlepszą realizację architektoniczną. Podczas najbliższego spaceru uczestnicy spotkania poznają obiekt Akademii Wychowania Fizycznego im. E. Piaseckiego w Poznaniu.


Testowanie z Marieną: TRICO BOTANICA - ZESTAW IDEALNY I KOMPLETNY\nTRICO BOTANICA - ZESTAW IDEALNY I KOMPLETNY\nczerwca 11, 2018 15\nZnacie produkty firmy Trico Botanica ? Może niektórzy z Was tak, ale Ci, którzy o nich jeszcze nie słyszeli to zapraszam dziś na kilka informacji.\nJedynym dystrybutorem tych włoskich kosmetyków do włosów jest firma ANS CONCEPT, która propaguje kilka zagranicznych marek ale również wspiera polskich producentów.\nWchodząc na stronę producenta już na samym wstępie dowiadujemy się, że wszystkie produkty są wolne od parabenów, SLS, Substancji ropopochodnych i innych szkodliwych składników, czyż nie cudowna wiadomość? Co zatem możemy znaleźć w składzie produkowanych kosmetyków?\nOczywiście same dobre rzeczy: olejki eteryczne, keratynę, kolagen, olej arganowy... i wiele innych składników pochodzenia naturalnego, zatem przedstawię Wam dziś jedną z serii produktów do włosów, mianowicie PRO-AGE, czyli silne nawilżanie.\nDostępnych jest jeszcze kilka serii kosmetyków, m.in. "odbudowa", "oczyszczanie i relaks", "energia", "walka z łupieżem", "regulacja sebum".\nDo przetestowania otrzymałam 3 produkty: szampon, maskę oraz olej ochronny.\nPrzyznam, że bardzo lubię stosować takie serie kosmetyków, głównie z dwóch powodów:\n- po pierwsze: taki sam bądź bardzo zbliżony skład produktów, dzięki czemu dostarczamy je włosom w trakcie stosowania\n- po drugie: ta sama linia zapachowa.\nUltradelikatny szampon do codziennego mycia włosów:\nKosmetyk zamknięty w plastikowej butelce o pojemności 250ml, przeźroczysty, dość gęsty (a co za tym idzie wydajny), o pięknym zapachu, który dość długo utrzymuje się na włosach. Dzięki swojej delikatnej formule polecany do codziennego stosowania do wszystkich rodzajów włosów. Bogaty w komplet hydrolizowanych protein: jedwabiu, pszenicy oraz keratynę i olej pistacjowy, nawilża i zmiękcza włosy oraz regeneruje skórę głowy.\nŚwietnie się pieni, już niewielka ilość produktu zapewnia dokładne umycie włosów, ale równie dobrze się spłukuje. Jedyne czego brakuje mi w tym kosmetyku to pompka, dzięki której odmierzało by się odpowiednią ilość szamponu (ale sami przyznacie, że to akurat przysłowiowy pryszcz).\nDzięki odpowiednio dobranym składnikom szampon nie tylko myje i nawilża włosy ale również je odżywia i sprawia, że nabierają pięknego blasku. Nie plącze włosów ( wypróbowałam stosując bez innych kosmetyków), po umyciu dobrze się rozczesują i zjawiskowo pachną.\nPonieważ producent zapewnia o delikatności produktu, można go używać codziennie, do każdego rodzaju włosów, należy jednak pamiętać, że najlepsze rezultaty uzyskujemy stosując całą serię.\nNawilżająca maska do włosów:\nKosmetyk zamknięty w plastikowej butelce z pompką 😁 o pojemności 250ml. Biała, pięknie pachnąca masa, doskonale się nakłada i rozprowadza na włosach. Wystarczy na umyte włosy nałożyć odpowiednią ilość kosmetyku i wmasować, pozostawić na 2-3 minuty, następnie dokładnie spłukać.\nDzięki masce i zawartym w niej składnikom ( masło Karite, olej pistacjowy, olej kokosowy, oliwa z oliwek) włosy nabierają miękkości, blasku, gładkości i ogólnie pięknego wyglądu. Dodatkowo, olej jojoba chroni je przed wpływem czynników zewnętrznych i zapobiega łamliwości. Dobroczynne działanie oliwy z oliwek gwarantuje nam pomoc w walce z łupieżem. Mogę powiedzieć, że oba produkty są świetne, po kilku zastosowaniach widać efekty gołym okiem, włosy są ładniejsze, bardziej sprężyste, nabrały połysku i lepiej się układają, spływając zdrową kaskadą w dół pleców 😊 i co dla mnie dość ważne, długo i pięknie pachną 💙\nOchronny olej do włosów PRO-AGE:\nKosmetyk zamknięty w plastikowej butelce o pojemności 100ml z atomizerem, dzięki czemu bardzo łatwo się go nakłada.\nSzczerze napiszę, że olejowanie odkryłam dość niedawno, jakoś nie mogłam się do tego zabiegu przekonać. Patrząc na efekty, powiem wprost, że jestem zachwycona. To dzięki olejowi, palące słońce nie sprawia, że włosy zbyt silnie wysychają i płowieją, skutecznie chroni je również przed innymi szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Włosy nabierają blasku, zdrowia i pięknego wyglądu.\nStosując całą serię PRO-AGE zapewniamy włosom zdrowie, blask, sprężystość i miękkość. Jednocześnie nawilżamy i chronimy je przed wpływem czynników szkodliwych. Zawarte w kosmetykach składniki pochodzenia naturalnego, zapewnią odpowiednią pielęgnację , nie podrażniają skóry głowy, nadają się do wszystkich rodzai włosów.\nKochani, jeśli i Wy chcecie zapewnić włosom wszystko co najlepsze- to zapraszam Was do sklepu dystrybutora czyli ANS CONCEPT.\nZnajdziecie w sklepie zarówno pojedyńcze kosmetyki Trico Botanica jak również w zestawach, możecie zapoznać się z dokładnym składem i działaniem produktów.\nSzczerze polecam te kosmetyki każdemu, komu nie jest obojętny wygląd i zdrowie włosów.\nEveline Raspberry testuje 11 czerwca 2018 10:42\nNie znam firmy, ale podoba mi się skład i szata graficzna opakowań. Wyglądają na fajne produkty\nMarzena Rzadkowska 11 czerwca 2018 21:56\nFajnie działają, włoski są miękkie i lśniące jak nie przymierzając... wiesz co :D\nJoanna N. 11 czerwca 2018 11:43\nnie miałam nic tej firmy\nMarzena Rzadkowska 11 czerwca 2018 21:57\nMagdalena Szumlak 11 czerwca 2018 13:00\nDziękuję za artykuł. Nie znam tej firmy, ale zaintetesowałaś mnie ich produktami.\nMagdalena Szumlak 11 czerwca 2018 13:01\nshahidullah 12 czerwca 2018 05:06\nAnonimowy 12 czerwca 2018 08:20\nNie znam firmy ale wydaje się być ciekawa. Na plus na pewno przemawia świetna szata graficzna ;)\nJointy&Croissanty 13 czerwca 2018 03:41\nPierwszy raz słyszę o tej marce, ale zaciekawiłaś mnie tym produktami:)\nDroga do lepszego i świadomego życia. 14 czerwca 2018 02:34\nNie znam tej firmy, nigdy nawet nie widziałam w sklepie. Ale chętnie się zorientuje :)\nEmza 15 czerwca 2018 07:15\nNie znałam tej marki, a uwielbiam włoskie kosmetyki!\nJe suis Madeline 17 czerwca 2018 09:23\nChętnie wypróbuj maskę do włosów i olej ;)\nmam nadzieję, że skład równie wygląda tak obiecująco jak opakowanie ;)\nOdnowionaJa 23 czerwca 2018 02:26\nCiekawe produkty. Ja jeszcze nie olejowałam włosów i teraz mnie do tego zachęciłaś, bo suche pasma mnie już denerwują. hehe Pozdrawiam i życzę udanych dni weekendowych. :))))\nUnknown 30 października 2018 05:36


Le Caniette Rosso Bello 2007 Marchia - Viniculture.pl - Blog o winie\nData degustacji: 18.10.2009\nOko: piękna, rubinowa barwa, na wstępie zapowiada się pięknie zbudowane wino, z ciemniejszymi refleksami.\nNos: granat! na wstępie uderza jego otwartość. jest gotowe do wypicia, choć usta sugerują, że wytrzyma próbę czasu. bardzo aromatyczne. wino nie jest filtrowane, przez co mniej klarowne, ale to zupełnie nie przeszkadza! w pierwszym momencie wyraźnie wyczuwalne aromaty dojrzałej wiśni. ponieważ na krótko trafiło do tzw. mały beczek „barrique” wyczuwalne aromaty wanilii, które zaokrąglają jest i czynią bardziej delikatnym. w końcówce nosa lekko pieprzowe.\nUsta: genialny poziom kwasowości. miękkie garbniki. stosunkowo długie. jeżyny z wiśnią. nie chcę przesadzić, ale to wino do głębszego zastanowienia. lekko ziemiste.\nDodatkowe informacje: uprawa biologiczna, brak filtracji, nowe beczki, małe z dębu francuskiego. generalnie producent mocno nastawiony na lokalną specyfikę winorośli, o czym świadczą pozostałe jego wina w portfolio. z pewnością jeden z lepszych w całym regionie. rosso bello do tego w bardzo korzystnej cenie!


Zakładam, że duża część naszego społeczeństwa się ze mną zgodzi, iż świetnym miejscem do odpoczynku nad polskim morzem jest niewątpliwie rewal domki . Jest to miejsce magiczne, które kryje dużo fascynujących widoków i atrakcji turystycznych. Nic przeto szczególnego, że coraz częściej Jastarnia jest wybierana na obszar spędzenia wypoczynku, jak też zdystansowania się od problemów dnia codziennego. Równocześnie zapewniamy, ze Jastarnia ma dużo pięknych widoków, jakie raz w życiu warto zobaczyć. W związku z tym, zapoznaj się z ofertami noclegowymi już dzisiaj i zaplanuj wczasy dla rodziny, ukochanej osoby. Gwarantujemy, że miejsce to zrobi bardzo dobre wrażenie na każdym.


Lampy Sufitowe Kh od 1999,0zł. Lampy - Ranking 10\nLampy sufitowe Kh - ranking 2020\nOd kilku lat budujemy ranking cen towarów na polskim rynku dzięki wsparciu rzetelnych partnerów. Nasze forum tanich produktów umożliwia zaoszczędzić znaczną część Twoich pieniędzy dzięki rabatom i ciekawym promocjom. Dajemy Ci szansę na zdobycie solidnego i taniego prezentu od sprawdzonych producentów, często w najniższej cenie i to prosto do domu. Internet dziś daje olbrzymie możliwość zdobycia wszystkiego co dusza zapragnie w sklepie internetowym tylko jednym kliknięciem. Szybciej i bezpieczniej niż w sklepie stacjonarnym. Dobrze szukając trafisz również na świąteczne wyprzedaże. Rozbudowana galeria zdjęć w Tentacle.pl umili Ci tanie zakupy online i pomoże podjąć decyzje, co kupić i gdzie kupić. Oszczędzaj czas, oszczędzaj pieniądze i rób tylko tanie zakupy w oparciu o pradniki modowych blogerek i technologicznych ekspertek. Przeczytaj również profesjonalne opinie blogerów, zdobądź modne nowości prosto od marki KH czy modnego i popularnego producenta na rynku jakim jest .\nTeraz wszystko zależy wyłącznie od Ciebie i Twojej decyzji. Jest szansa, że już dziś kurier z wymarzomym prezentem dotrze do Twojego domu lub dostarczy Ci bezpieczną paczkę do paczkomatu. Nie bez kozery się mówi, że dziś lampy to podstawa prestiżu i mody! Prezentujemy Tobie ponad 0 ekstrawaganckich i luksosowych promocji, a jest w czym wybierać. Jeżeli lampy sufitowe jest źródłem Twich westchnięć, to na pewno znajdziesz prezent dla siebie. Na stronie znajdziesz też 66592 sprawdzonych ofert, które najczęściej są wybierane przez kupujących online. Przede wszystkim jednak czytaj regulanie naszego bloga, inspiruj się naszymi propozycjami, kieruj się sercem, wspieraj recenzjami, a potem komentuj i dyskutuj - chcemy być zawsze pomocne. Czekamy na propozycje o czym chcesz przeczytać, o czym mamy napisać, co powinnyśmy zrecenzować. Jeżeli jednak zamierzasz kupić coś w prezencie, zapoznaj się z dobrymi opiniami naszych promocji oraz ich cenami.. Pamiętaj, że my zawsze wiemy jaka jest cena i gdzie znaleźć najtańszą ofertę w internecie. Uzupełnianie koszyka warto rozpocząć od Kh Lampa wisząca ragno 16 czarna (5900000016771) Powodzenia i tanich zakupów!\nKh Lampa wisząca ragno 16 czarna (5900000016771)\nKing Home to ciągle nowe rozwiązania dla Twojego mieszkania. Ukazujemy tu zbiór postępowych pomysłów na urządzenie każdego wnętrza. W serii King Home znajdują się między innymi modernistyczne lampy


Syntetyczne krwinki lepsze niż prawdziwe? | Poradnia.pl\nBadacze z uniwersytetu w Nowym Meksyku (USA) stworzyli zamienniki krwinek, które – jak zapowiadają – mogą być bardziej uniwersalne niż krwinki oryginalne. Oprócz transportu tlenu, pozwolą one na przenoszenie leków, wykrywanie toksyn czy nadawanie tkankom własności magnetycznych.\nAby osiągnąć te cele, uczeni pokryli naturalne krwinki cienką warstwą krzemu. W ten sposób stworzyli silikonową formę, na którą nanieśli nakładane elektrycznie warstwy polimeru, a później usunęli krzem. Tak powstały elastyczne repliki krwinek, które badacze pokryli typowymi dla tych komórek białkami. Podobnie jak naturalne komórki, sztuczne ciałka potrafiły się zwężać i przeciskać przez wąskie naczynia krwionośne.\nNaukowcy podali je myszom, w których przetrwały one ponad 48 godzin bez wywoływania toksycznych reakcji. W krwinkach badacze umieszczali różne substancje – hemoglobinę, lek przeciwnowotworowy i magnetyczne nanocząsteczki. Okazało się, że sztuczne krwinki mogą przyciągać bakteryjne toksyny. Autorzy wynalazku zapowiadają dalsze badania; chcą sprawdzić jego przydatność w terapii raka i wykrywaniu znajdujących się w organizmie toksycznych substancji.\nŹródło: New Review of Hematology


Indykpol AZS Olsztyn - PGE Skra Bełchatów [RELACJA NA ŻYWO] — Radio Łódź\nśro, 06 kwi 2016 19:34:13 +0200\nPGE Skra wygrywa w Olsztynie. Finał MP o włos\nSiatkarze PGE Skry Bełchatów pokonali na wyjeździe Indykpol AZS Olsztyn 3:0. Do zajęcia drugiego miejsca po rundzie zasadniczej brakuje im jeszcze jednej wygranej bez straty seta.\nSponsorem relacji z meczu Indykpol AZS Olsztyn - PGE Skra Bełchatów były bezpłatne Szkoły dla dorosłych Cosinus\nW siatkarskiej PlusLidze nadszedł finisz rundy zasadniczej. Pasjonująca walka trwa o drugie miejsce. W środę (6 kwietnia) do tego osiągnięcia zbliżyła się PGE Skra Bełchatów. Podopieczni Philippe'a Blaina wyjazdowe spotkanie z Indykpol AZS-em Olsztyn rozpoczęli fatalnie. Przegrywali 0:5, ale szybko się pozbierali. Ostatecznie pierwsze seta wygrali 25:19.\nW kolejnych partiach walka się wyrównała. Drugą zakończono na przewagi, zwycięstwem gości 29:27. W trzeciej bełchatowianie triumfowali do 23. Do awansu do finału Mistrzostw Polski, gdzie czeka już ZAKSA Kędzierzyn-Koźle, potrzeba im wygrać w ostatnim spotkaniu z BBTS-em Bielsko-Biała 3:0. Niewykluczone, że po meczu Lotos Trefl Gdańsk - Asseco Resovia Rzeszów to wymaganie zostanie jeszcze obniżone. Rzeszowianie swój mecz rozpoczną w środę (6 kwietnia) o godzinie 20.30.\n2. Mikko Oivanen\n3. Maciej Ostaszyk\n6. Filip Stoilović\n8. Krzysztof Gulak\n12. Paweł Woicki (kapitan)\n13. Krzysztof Bieńkowski\n15. Thomas Koelewijn\n17. Jakub Zabłocki (libero)\nZ meczu Indykpol AZS Olsztyn - PGE Skra Bełchatów przeprowadziliśmy transmisję audio.


Artelioni kod rabatowy 5% Kwiecień 2020 ⇒ AleRabat.com\nArtelioni kody rabatowe i promocje Kwiecień 2020\nObrączki 5% taniej z kodem rabatowym w YES!\nKod wpisz w koszyku zamówienia. Oferta obowiązuje na zakup obrączek złotych lub tytanowych oraz nie obowiązuje na Kolekcje Ekskluzywną.\nnastępnie wklej go w koszyku zamówienia na stronie Artelioni\nStrona Artelioni otworzyła się w nowej zakładce/oknie.\nWyprzedaż w Yes do 50% taniej!\nStrona promocji Artelioni otworzy się w nowej zakładce/oknie.\n3946 osób skorzystało z tego kuponu\nKolczyki, bransoletki, łańcuszki i inne produkty w niskich cenach.\nZa zapisanie się do newslettera sklepu Artelioni.\nDla zamówień powyżej 75 zł.\nPopularne kody rabatowe Artelioni\n5% Obrączki 5% taniej z kodem rabatowym w YES! Do odwołania\ndo 50% Wyprzedaż w Yes do 50% taniej! Do odwołania\ndo 50% Wybrana biżuteria do 50% taniej! Do odwołania\nPiękna biżuteria codzienna w promocji sklepu Artelioni\nBiżuteria, jaką znamy z dzisiejszych czasów to przede wszystkim delikatne, dyskretne ozdoby, mające na celu zarówno uzupełniać strój jak i w specyficzny sposób podkreślać niektóre walory urody. Styliści dobierając odpowiednie kolczyki, naszyjnik czy pierścionek potrafią zwrócić uwagę obserwatora na wyjątkowo kształtną szyję, idealny dekolt z zarysem pełnych piersi czy piękne, zadbane dłonie. Dla wielu kobiet biżuteria jest niezbędnym dodatkiem zarówno do eleganckiego stroju, jak i do ubiorów galowych, a wybór kompletu ma ogromne znaczenie w całości stylizacji. Organizowane przez sklep internetowy Artelioni wyprzedaże zapewniają możliwość stworzenia własnej niepowtarzalnej kolekcji biżuterii, która doskonale sprawdzi się w każdych okolicznościach. To starannie dobrane wzornictwo i materiały, które nie zawyżają cen, a są idealnie piękne i doskonałe do noszenia każdego dnia.\nArtelioni - szeroki wybór biżuterii!\nKolekcje, jakie znajdziesz w ofercie sklepu z biżuterią to wyjątkowe, starannie dobrane wzory, w których obok klasyki możesz znaleźć też wiele unikalnych, fantazyjnych wzorów pierścionków, zawieszek czy naszyjników z kolorowymi kamieniami. W ofercie nie znajdziesz drogich wyrobów ze złota, ale biżuterię srebrną oraz z takich ciekawych i sporadycznie wykorzystywanych metali, jak brąz, mosiądz czy stal, uzupełnionych o kolorowe kamienie i silikonowe dodatki. Promocje Artelioni to dodatkowa okazja do zniżek, dlatego oferowana w sklepie biżuteria jest doskonałym wyborem dla każdej kobiety, bez względu na jej wiek czy status finansowy. Nie musisz inwestować dużych kwot, aby poczuć się piękną. Wybierz modele z brązu lub stali, wpisz przygotowane przez Artelioni kody rabatowe i ciesz się pięknymi dodatkami za przystępną cenę.\nAsortyment sklepu dedykowany jest wszystkim kobietom, dlatego nie ma znaczenia ile masz lat, jaki jest Twój zwód czy status społeczny. Wprowadź do swojego życia odrobinę słońca wybierając piękny pierścionek z mosiądzu z kwarcem, kryształem lub agatem, albo zafunduj sobie ciekawy model pierścionka z muszlą i kryształem. Ilość wzorów jest tak duża, że z pewnością dobierzesz swój ulubiony kolor i kształt kamienia. A może darzysz jeden z nich wyjątkowym sentymentem? Wyprzedaże Artelioni to okazja do zakupu większej ilości modeli, albo skompletowania całego zestawu, który świetnie uzupełni Twoją sukienkę koktajlową lub wieczorową suknię, w której chodzisz do teatru. Nie zostawiaj decyzji na potem! Wykorzystaj przygotowane przez Artelioni kody rabatowe i zamów zestaw biżuterii do swojej domowej kolekcji.\nPobierz kod rabatowy do Artelioni!\nPoszukujesz ciekawego prezentu dla bliskiej Ci osoby? Biżuteria to jeden z najpiękniejszych i najbardziej osobistych prezentów, który nie tylko sprawi wyjątkową przyjemność, ale też zachowa trwałość i niezmienność przez długie lata. Wykorzystaj promocje Artelioni i wybierz piękny naszyjnik dla swojej mamy, zamów taniej pierścionek dla siostry lub przyjaciółki, a jeśli jesteś mężczyzną, podaruj swojej dziewczynie zawieszkę w kształcie serduszka. Koniecznie już za chwilę odwiedź stronę sklepu i dokładnie przejrzyj cały asortyment, a przekonasz się, ze znajdziesz w nim dokładnie to, czego szukasz. Kochasz biżuterię? Wyprzedaże Artelioni są właśnie dla Cebie. Skorzystaj z szansy niższych cen i wybierz dla siebie kilka pięknych, niebanalnych modeli, a od jutra będziesz cieszyć się ich pięknem każdego dnia.\nBiżuteria od niepamiętnych czasów towarzyszyła człowiekowi, pełniąc zarówno funkcję ozdobną, jak i będąc wskaźnikiem zamożności czy zajmowanego urzędu. Dziś już nie ogranicza się jedynie do sfer ludzi bogatych, ani nie stanowi przywileju królów, bowiem dzięki takim okazjom, jak promocje Artelioni każda kobieta może cieszyć się pięknymi ozdobami z metali i kamieni. Zadbaj o swój wizerunek, dopełnij swój strój unikalnymi modelami wisiorków i bransoletek, a przekonasz się, że nie tylko Twój wygląd wiele na tym zyska, ale też poczujesz się znacznie bardziej komfortowo. Bądź piękna na co dzień! Zamów biżuterię, wpisz kody Artelioni i sprawiaj sobie małe przyjemności każdego kolejnego dnia, dodając do stroju mały ozdobny drobiazg. Nie czekaj! Jeszcze dziś wybierz się do sklepu na zakupy!\nArtelioni - instrukcja korzystania z kodówpromocyjnyich i promocji\nKod rabatowy 20% na biżuterię Artelioni!\nKod wpisz w koszyku zamówienia. Rabat obowiązuje na biżuterię marki Artelioni.\nKupon -15% na cały asortyment w salonach Artelioni!\nbiżuterii Artelioni do 50% taniej!\nKod rabatowy Yes do 50% na biżuterię!\nKod wpisz w koszyku zamówienia. Rabat 25% otrzymasz na drugą sztukę biżuterii, rabat 50% otrzymasz na trzecią sztukę biżuterii.\nOpinie użytkowników o Artelioni


O linii, która jest kobietą – RODZAJ ŻEŃSKI\nNatalia Milewska 9 października 2018 9 października 2018 Bez kategorii\nJoanna Mudrowska, 25 l.\nOpowiedz mi o początku, o tym skąd wziął się charakter Twoich prac.\nWszystko zaczęło się od okręgów. Kreśliłam mniejsze i większe w pracowni na Politechnice w błękitnej Walencji. To był 2014 rok, podczas wymiany studenckiej. Pablo, mój ówczesny profesor rysunku na wydziale architektury kazał nie bać się okrągłego kształtu i pękatych średnic. Kół więc na arkuszach było coraz więcej i więcej, nieśmiało zapowiadając kobiece zgięcia i wygięcia, które miały się z nich wkrótce wynurzyć.\nI z tego architektonicznego żebra, wyrosła nagle kobieta?\nTo działo się stopniowo. Moje rysunki techniczne miały zawsze „za dużo emocji”. Przedstawiając projekt budynku, uwydatniałam ludzi, którzy zawsze w przypadku rysunku technicznego pracach pełnią trzeciorzędną rolę. Dla mnie byli najbardziej interesujący, budynek zostawiałam w tle. Potem zostawiłam też studia architektoniczne na ostatnim roku, w trakcie pisania pracy inżynierskiej.\nDość radykalnie. Ostatnia prosta, a Ty postanowiłaś rzucić studia. Co poszło nie tak?\nNie rzuciłam studiów dlatego, że coś nie szło. Wręcz przeciwnie, szkoła nigdy nie była dla mnie problemem – zdawałam egzaminy w pierwszych terminach, wygrywałam konkursy na uczelni. Ale pisząc pracę inżynierską przestałam cokolwiek czuć. Siadałam przed komputerem i nie potrafiłam niczego od siebie dać. Po pięciu latach studiowania architektury nie czułam ani trochę, że jest to moja droga. Zrezygnowałam z podejścia do obrony w połowie pisania pracy. Nie było mi łatwo, a jeszcze trudniej było zrozumieć tę decyzję moim bliskim. „Skończ, tak mało zostało. Skończ, będziesz miała z głowy!” – mówili. Ale ja postawiłam na swoim. Nie chciałam robić niczego na siłę, wolałam zaryzykować i robić to, co sprawia mi przyjemność.\nDroga do publikowania Twoich pierwszych prac była więc bolesna – od rzucenia studiów, aż po treść Twoich prac. Bycie autorką aktów nie jest chyba proste, nawet w naszej „rozebranej” kulturze.\nTo prawda, nagie ciała wzbudzają wciąż dużo emocji. Tych pozytywnych i tych negatywnych także. Dla mnie nagość jest czymś naturalnym, a przede wszystkim jest dla mnie synonimem wolności. Okazuje się, że nie jest to takie oczywiste dla wszystkich. Jedni widzą w moich pracach coś pięknego i subtelnego, dla innych jest to zbyt odważne i wulgarne.\nTakie osoby dają Ci znać wprost, że nagość jest dla nich zbyt kontrowersyjna?\nTak, zdarza mi się otrzymywać wiadomości od obserwujących na Instagramie. I zawsze oprócz miłych słów pojawi się krytyka tematyki prac albo niechciana propozycja matrymonialna z załączonym zdjęciem „na zachętę”. Ci ostatni są przekonani, że akty to moje autoportrety, i że rysuję je z braku namiętności. Zawsze ignoruje tego typu zaczepki.\nOprócz incydentów, o których wspomniałaś, aktualny klimat mediów społecznościowych, mówię tutaj o body positive i fali feminizmu – wydaje się sprzyjać Twoim pracom.\nNie zastanawiałam się nad tym wcześniej, ale to prawda, że fala feminizmu i ruch body positive wpływa na pozytywny odbiór moich prac. Szczęśliwie epoka kobiet zbiegła się z moim osobistym poszukiwaniem kobiecości, więc moja twórczość dojrzewała wraz z rozpędzającym się feminizmem.\nA nie masz obawy, że fala feminizmu opadnie, a body positive nam się zwyczajnie znudzi. Tak jak wszystko inne, zostanie wyparte przez nowy trend, przez nowy społeczny problem?\nMam nadzieję, że nie! My naprawdę potrzebujemy większej bliskości z ciałem. Moim zdaniem wciąż żyjemy daleko od samych siebie, od ciała. Być może więcej się o nim mówi, ale to wciąż za mało.\nÀ propos ciał – od roku tatuujesz swoje prace. Jak to jest zostawiać swój pomysł, swoją pracę na cudzej skórze?\nTak, robię też tatuaże moich prac. Raz wytatuowana praca nie może być przeze mnie powielona na innym ciele. Na początku tatuowanie mojej pracy na czyjejś skórze było dla mnie bardzo trudne. To tak, jakbym pozbywała się jej na zawsze, to było dziwne i nowe uczucie. Nie czułam tego aż tak mocno w trakcie sprzedaży prac. Tatuowanie to coś więcej, bo moja praca nagle staje się czymś bardzo bliskim dla kogoś innego. Z biegiem czasu nabrałam dystansu i teraz czuję się zaszczycona, że ktoś na tatuaż wybrał sobie mój rysunek.\nMiałaś taki moment, w którym poczułaś się szczególnie dumna ze swoich prac?\nTakim momentem był tegoroczny Czarny Protest. Stojąc pośrodku tłumu i protestując przeciwko zaostrzeniu ustawy antyaborcyjnej nagle zobaczyłam jak obecne tam osoby trzymają moją pracę. Był to rysunek, który stworzyłam dla Pogotowia Graficznego. Przeszedł mnie cudowny dreszcz i dało mi to mnóstwo siły!\nRodzaj Żeński skupia się wokół słowa i definicji. Jaka jest Twoja definicja słowa „rysować”?\nRysować to tworzyć własny świat. Jest także jednym ze sposobów wyrażenia emocji czy wątpliwości. Często utożsamiam rysunek ze swego rodzaju notatką z życia, coś jak wyrwana kartka z pamiętnika.\nZdjęcia: Joanna Mudrowska\nWięcej prac Asi znajdziecie tutaj: http://www.jmudrowska.pl\nPoprzedni Tak trzeba\nDalej O pływaniu\nNapisane przez Natalia Milewska\nWyświetl wszystkie wpisy według Natalia Milewska


Bukowina Tatrzańska wrzesień 2017: 20 najpopularniejszych wakacyjnych domów w: Bukowina Tatrzańska - Airbnb, Województwo Małopolskie, Polska\nBukowina Tatrzańska · Domy\nUwielbiam to piękne miejsce. Kilka dni minęło odkąd l opuszczał Ukasi. Jednakże, dekoracje od pokoju, wciąż pozostaje w moim umyśle. Nigdy nie zapomnę tych obrazów w moim życiu. Byłem tam przez trzy dni z 2 dzieci. Karolina, Caterina i Marcus (wybacz Pisownia może być błędna) Oni nigdy nie skrzywił się niepożądanych zachowań moich dzieci. Były obfite, ciepłe serce i przyjaznych ludzi. Należy wziąć pod uwagę, jednak lokalizacja jest trochę daleko od miasta. Aby kierowca samochodu to ok. Kolarz Bus z ciężkiego bagażu rejestrowanego jak ja wolą wziąć taksówkę na przystanku Bukwina.\nmiejsce jest bardzo czyste i przytulne, widok jest znakomita, a gościnność jest świetny. Karolina jest taka miła osoba, była po z nami przed naszym przyjazdem, aby upewnić się, że wszystko jest płynne i doskonałe. każdy w U Kasi był pomocny, pomogli nam, aby nasza podróż w Zakopanem i dał nam prawo porady. Dzięki Karolina za wspaniały pobyt :))\nU Kasi to bardzo piękne miejsce, dobrze położony i zgodnie z opisem na zdjęciach. Karolina jest doskonałym gospodarzem, pomogła nam wszystko!\nW naszej kwaterze znajdziesz duży przytulny salon gościnny, który połączony jest z jadalnią, z której rozciąga się przepiękny widok na prawie całe Tatry. Kwatera dysponuje dużym ogrodem, wraz z meblami ogrodowymi, gdzie razem z Toba rozpalić możemy ognisko czy grilla.\nTo miejsce jest czyste, proste i przytulne. Widok z salonu jest nie do pobicia w Tatrach, bardzo nam się podobało. Okolice są ciche i czyste, świeże powietrze. Sklepy i restauracje są w odległości spaceru, jeśli nie masz samochodu, nadal można złapać autobus lub dwa, aby dotrzeć do Zakopanego lub w pobliżu stref turystycznych. Nasz gospodarz był wspaniały, bardzo pomocny i ekspert od lokalnych atrakcji i wskazówki na temat unikania pułapek turystycznych. Sam dom ma wiele etapów i trochę wytłumienie dźwięków między pomieszczeniami, ale jest warte swojej ceny. Jeśli odwiedzi region następnym razem planujemy wrócić tu ponownie.\nJest to w zasadzie schronisko. To było bardzo czyste i wygodne. Upewnij się, że masz ze sobą własne ręczniki i materiałów eksploatacyjnych i odliczoną gotówką zapłacić rachunek. To jest bardzo dobrze położony, nawet jeśli planujesz zobaczyć Zakopane. Widoki są tu niesamowite. Polecam coraz śniadanie. Polecam również kompleks łaźni pobliżu termiczną !!!\nszybko odpowiedział gospodarz na wszelkie pytania, to miejsce znajduje się w cichej i spokojnej okolicy i ma czyste pokoje. Byłam w pokoju na miał balkon z pięknymi widokami na góry. To miejsce jest idealne miejsce na pobyt podczas wizyty w Tatrach z bliskim sąsiedztwie Zakopanego.\nSpędziliśmy 1 noc tu przed wyjazdem na Słowację. Katarina i Michael są przydatne do opracowania wytycznych i jazdę. Widok od strony dziedzińca jest piękne! Chcielibyśmy wrócić w przyszłości.\nDom jest w naprawdę niesamowite miejsce i village.Have an Magnifique widoki z okolicy. Mieliśmy wspaniały czas razem z właścicielami. Są bardzo pomocni ludzie! Ja polecam to miejsce dla ludzi, którzy szukają cichej i łatwych osób wykraczających i miejsc. Także jesteś blisko granicy ze Słowacją i Zakopanem.\nI miałaś została przyjęta przez osobę tak robię jak mogłem! ale miejsce jest super i na szczęście miałem zaplanowane zupy i gorące napoje dla mnie Ciepły !!! I widok na góry z moim łóżku warto trochę poświęcenia. ...\nPerspektywy z tego hostelu jest oszałamiające. Pokój był wygodny i czysty. Świetna jakość za rozsądną cenę, zwłaszcza w porównaniu z pobliskimi noclegami w Zakopanem. Bukowina jest cichym, ale pięknym miastem. Michał dał jasne wskazówki do 10-15 minut spacerem od głównego dworca autobusowego do hostelu. Z Bukowiny może być trochę trudniej dostać się na wędrówki itp. Niż z Zakopanego, ale z hostem hostelu, pomoc Karoliny, którą mogłem łatwo dotrzeć do Morskiego Oko iz powrotem. Jeśli nie ze względu na pogodę, zrobiłabym również kilka wycieczek do innego miejsca przeznaczenia. Karolina nawet pomyślnie sprawdziła się na mnie, gdy sam byłem na wędrówkach. Michał zawsze bardzo szybko odpowiadał na wiadomości. Komunikacja była świetna. Upewnij się, że jeść jakiś ser topiony podczas gdy jesteś w Bukowinie! Dzięki za wspaniały pobyt Michał i Karolina!\nTypowym i cichy obszar górski. Piękny domek z pięknymi widokami po przebudzeniu, na jodły ... Wszystko jest dostępne, to nic nie brakuje w sprzęt. Dziękuję bardzo. Thomas & Marie\nWe offer you 5 cozy rooms with private bathrooms, TV and free WiFi. Feel free to be the part of our family for few days! We have few rooms so ask about offer even it is not available in calendar\nObiekt posiada doskonałą lokalizację w pobliżu ośrodka narciarskiego. Gospodarze są wspaniali ludzie i komunikowania się z nimi zupełnie bez kłopotów. Polecam każdemu i na pewno jest jeszcze czasem przypadek. Dziękuję.\n"Dziupla" to tradycyjny drewniany dom w Tatrach Wysokich, na południu Polski. Domek jest bardzo wygodnie urządzone z wielką uwagą. Na parterze znajduje się kuchnia, łazienka i sauna. Nad dużym pokoju (30sqm) z kominkiem. Nieruchomość znajduje się bezpośrednio przed Tatrzańskiego Parku Narodowego, w małej górskiej miejscowości. Można wędrować do 2000 metrów lub pieszo przez łąki i lasy tutaj. To jest bardzo naturalne i ciche. Spodziewa Ci oryginalną górskie krajobrazy i wspaniałe widoki!\nDom położony jest w małej górskiej wiosce w środku gór Tatr Wysokich. Można wędrować przez lasy i łąki w górach z domu. Jest dzikiej górskiej rzeki, gdzie można przeżyć wiele przygód. W kilku kilometrów znajdują się restauracje i sklepy, do Zakopanego jest 15 km. Z domu spojrzeć na słowackiej Tatry, do granicy polsko-słowackiej znajduje się 10 minut jazdy samochodem.\nMieliśmy wspaniały weekend w schronisku! Mariola wspomaga nas serdecznie i mówi do naszego szczęścia Super niemieckiej. Ona jest zawsze dostępny i zawiera wyczerpujące informacje. Obiekt jest całkowicie w domu i pięknie urządzone. Po prostu czuję się dobrze! Dzięki za wspaniały czas :)\nBrzegi, małopolskie, Polska\nHighlander stylu przytulny pokój z balkonem w drewnianym domku. Można zrelaksować się na grilla w ogromnym ogrodzie lub zjeść kolację w domu w ogrodzie. Można zakończyć swój pobyt z domowej roboty wina lub z sesji zdjęciowej z naszymi beutiful koni. Pokochasz to!\nAnna jest bardzo przyjazny i ciepły człowiek. Mieszkanie jest piękne, wygodne i niepowtarzalne. Zdecydowanie wybrać zakwaterowanie Anny podczas pobytu w pobliżu Zakopanego! Również ona hoduje konie, które jest ładne i niezwykłe, dzieci będą love it!\nDoskonała lokalizacja pod Tatr Wysokich. Dom jest piękny drewniany alpejskich domków. Co za spokojne, przyjemne miejsce. Szkoda, że nie mogliśmy zostać dłużej. Anna i jej rodzina byli super i to było zabawne spotkanie jej konie. Pobyt tutaj, jeśli jesteś w okolicy.\nWszystko doskonale, gospodarz bardzo pomocny i miły, pokój o bardzo wysokim standardzie, przystanek rzut beretem. Ogólnie doskonale miejsce na weekend. Polecam każdemu :)\n· Pokoje Gościnne Jurgowianka 4\nOna i jej mąż są bardzo ładne. Doskonała lokalizacja. Niesamowity pokój. Gorąco polecam! Michał\nEzbietas miejsce było great.Away od tłumów w Zakopanem, ale bardzo łatwo dostać się do bus.the pokój miał wszystko, co potrzebne w tym telewizor oraz aneks kuchenny w apartamencie floor.from balkonie są piękne widoki na lasy i góry. Na pewno będę tam ponownie.\n· Pokój dwuosobowy w Małem Cichem\nByłem w Zakopane kilka razy, z i bez rodziny, ale zdecydowanie polecam to miejsce.\n· 4 - osobowe studio z aneksem kuchennym bez balkonu


Obuwie medyczne uniwersalne | wygodne i wytrzymałe buty medyczne\nCały dzień w biegu? Śliskie podłogi? Wybierz specjalistyczne obuwie medyczne, które będzie nie tylko wygodne i wytrzymałe, ale przede wszystkim będzie spełniać wszystkie wymogi BHP. W naszej ofercie znajdziesz obuwie medyczne damskie, męskie oraz uniwersalne.\nMedibut Model 08a\nMedibut Model 08ab\nMedibut Obuwie Operacyjne Model K011


Lublin: Odnaleziony w ostatniej chwili - Aktualności - KMP Lublin\nLublin: Odnaleziony w ostatniej chwili\nPolicjanci z Komisariatu w Niemcach odnaleźli 56-latka, którego zaginiecie zgłosiła jego siostra. Od 2 czerwca mężczyzna nie dawał znaku życia. Wycieńczonego i odwodnionego mężczyznę mundurowi znaleźli na strychu pomieszczenia gospodarczego jednej z posesji. Miał ledwo wyczuwalny puls i nie było z nim kontaktu. Przybyli na miejsce ratownicy udzielili mu pomocy medycznej. Najprawdopodobniej 56-latek nie przeżyłby do następnego dnia.


13 mało znanych faktów o McDonald's z lat 90'tych. Fast food zmienił się w wielu kwestiach! - Pyszności\nPyszności » Newsy » 13 mało znanych faktów o McDonald’s z lat 90’tych. Fast food zmienił się w wielu kwestiach!\n13 mało znanych faktów o McDonald’s z lat 90’tych. Fast food zmienił się w wielu kwestiach!\nAktualnie McDonalds przymierza się do zrezygnowania z zabawek w zestawach dla dzieci. Jest to jedna ze strategii ograniczenia zużycia plastiku.\nZabawki, jakie teraz dołączane są do Happy Meala różnią się od tych, jakie my pamiętamy z dzieciństwa. I chyba zgodzisz się ze mną, że kiedyś jednak te dodatki były o niebo lepsze 🙂\n#2 Place zabaw\nNa bogato, kolorowo, chociaż nie do końca bezpiecznie. Wszystkie dzieciaki kochały place zabaw, które znajdowały się przy restauracjach. Zresztą, nie tylko dzieci- w końcu zjeżdżalnie zapewniały też chwile spokoju naszym rodzicom.\n#4 McDonald na ławce\n#5 Styropianowe opakowania\n#7 Imprezowy zbiornik\n#8 Menu na McDrive\n#9 Zakręcone lody\nW latach 90. paliło naprawdę mnóstwo osób, a społeczne przyzwolenie na papierosy w miejscach publicznych było zdecydowanie większe. Nic więc dziwnego, że i w McDonaldzie można było znaleźć logowane popielniczki.\n#12 Zabawkowe jedzenie


Kancelaria radcy Prawnego Agata Szostek, Sosnowiec, Alwja Zwyciestwa 18/3\nKancelaria radcy Prawnego Agata Szostek\nSosnowiec, 41-200, woj. śląskie\nUlica: Alwja Zwyciestwa 18/3\nTelefon: 322668486, 608207372\nStrona www: http://www.kancelariasosnowiec.pl\nKancelaria z powodzeniem dba o interesy Klientów indywidualnych i firm, zapewniając wysoką jakość usług, dopasowanie do stawianych wymagań a także dużą skuteczność. Kancelaria znajduje się w ścisłym centrum Sosnowca, w kamienicy przy Urzędzie Miasta. W trosce o Klienta, aby wyeliminować zbędne oczekiwanie, prosimy uprzejmie o uprzednie telefoniczne umawianie się na spotkanie.\nPrawo i finanse Sosnowiec Adwokaci Sosnowiec Doradcy finansowi i prawni Sosnowiec\nKancelaria sosnowiec radca prawny radcy prawni radcowie podatki prawo gospodarcze prawo handlowe prawo podatkowe prawo cywilne prawo rodzinne prawo pracy prawo autorskie prawo karne prawo karne skarbowe obsługa spółek obsługa prawna doradztwo prawne\nNumer ID: 9162, liczba odsłon: 194, aktywacja: 13/03/2012 08:51:20.\nPopularne wyszukiwania: kredyt, oze, asset management, dotacje unijne lubelskie, radcowie, skuteczny adwokat, consensus, doradztwo prawne, prawo paliwowe, firmy, audyty podatkowe, odkup odszkodowań, procesowych.