Jak powinien zostać zbudowany zespół Zamawiającego, aby sprawnie przeprowadzić przygotowanie dokumentu?\nW Zespół przygotowujący Plan Mobilności powinny zostać zaangażowane osoby zajmujące się:\n– strategią rozwoju jednostek samorządu terytorialnego,\n– zagospodarowaniem przestrzennym (urbanistyka i architektura),\n– funduszami europejskimi,\n– zarządzaniem drogami,\n– zarządzaniem transportem zbiorowym,\n– zielenią miejską.\nMożna to zrobić na dwa sposoby – poprosić o przedstawienie referencyjnego SUMP i oceniać go przy użyciu określonych kryteriów. Trzeba jednak pamiętać, że każdy SUMP jest kompromisem miedzy staraniami wykonawcy, a narzuconymi ograniczeniami (w tym czasem), więc ta ocena ma swoje wady.\nRozdział 2.2. Generycznego Opisu Przedmiotu Zamówienia przedstawia kryteria oceny ofert na SUMP. W propozycji wraz ze szczegółowym opisem zawarto następujące kryteria jakościowe: organizację i metodykę procesu wypracowania SUMP, zrozumienie podstawowych wyzwań stojących przed SUMP oraz plan promocji.\nCzy wyłonienie wykonawcy opracowania powinno nastąpić w formie jednego zamówienia publicznego na całość prac czy lepszym rozwiązaniem byłoby zlecanie poszczególnych etapów prac, by móc podjąć w odpowiednim czasie działania korygujące?\nZakładamy przygotowanie SUMP idąc jedną z dwóch podstawowych ścieżek postępowania:\n– przygotowanie Planu we własnym zakresie (ang. in-house). Wtedy powołany zostaje własny zespół oddelegowany do przygotowania SUMP i spajający analizy przygotowane w ramach procesu. Analizy te mogą być zlecane na zewnątrz w formie zamówień publicznych.\n– zlecenie realizacji Planu na zewnątrz w formie jednego zamówienia publicznego. Zamówienie powinno być rozpisane na odpowiednim etapie prac i obejmować określone etapy procesu przygotowania SUMP. Szczegóły podejścia do Zamówienia zawarte zostały w Generycznym Opisie Przedmiotu Zamówienia.\nZalecane jest wyłonienie Wykonawcy całego Planu w jednym zamówieniu, tak aby nie dzielić pracy na części i unikać sytuacji braku odpowiedzialności przez Wykonawców realizujących poszczególne części (przerzucanie odpowiedzialności).\nCzy warto pisać SUMP samemu (realizacja w formule in-house)?\nJak obszernym dokumentem jest dobry SUMP?\nPlan Mobilności powinien być przede wszystkim atrakcyjny dla jego interesariuszy. Swoją treścią i objętością powinien zainteresować zarówno mieszkańca, jak i radnego. Nie należy więc zaniedbywać warstwy graficznej dokumentu, powinien on być okraszony licznymi grafikami, mapami czy wykresami. Na czterech stronach początkowych Planu zarysowane być powinny główne idee SUMP dla obszaru, z których jasno powinno wynikać – „gdzie jesteśmy i dokąd zmierzamy”? Wizja musi być jasno określona, aby interesariusze Planu mogli się z nią utożsamić.\nDobre SUMP-y przygotowywane w Europie mają do 120 stron. Finalny Plan Mobilności powinien być syntezą procesu, jaki został przeprowadzony – wręcz nie powinien to być jedyny dokument powstały w ramach projektu. Raporty z warsztatów, szczegółowe wyniki analiz i etapów prowadzonych prac powinny być udokumentowane w załącznikach – już bez ograniczenia w liczbie stron. W głównej syntezie natomiast powinny być przywołane tylko główne elementy analityczne i metodyczne zastosowane w procesie przygotowania SUMP.\nJakie są minimalne wymogi w zakresie zawartości SUMP?\nMinimalne wymogi dla SUMP zostały przedstawione w Generycznym Opisie Przedmiotu Zamówienia, przygotowanym w ramach projektu Wsparcia Planów Mobilności. Plan powinien powstać w ramach procesu składającego się z 12 kroków, opisanego szczegółowo w podręczniku ELTIS.\n Guidelines for developing and implementing a sustainable urban mobility plan. Second editon. Rupprecht Consult, Cologne 2019, s. 17 – https://www.eltis.org/sites/default/files/sump-guidelines-2019_mediumres.pdf\nJakie jest minimum metodyczne badań realizowanych przy przygotowaniu SUMP?\nW jakim zakresie dokument ma odpowiadać na zdiagnozowane, aktualne potrzeby transportowe, a w jakim ma kreować popyt?\nDziałania w SUMP powinny oddziaływać na obszar dwutorowo: z jednej strony stanowić reakcję na najpilniejsze problemy mobilności mieszkańców, często wręcz zapewniając nadrabianie zaległości w obsłudze transportowej na obszarach już zabudowanych. Z drugiej strony Plan powinien tworzyć impulsy rozwojowe i zapewniać planowanie mobilności na obszarze, dla którego został uchwalony. W szczególności dotyczy to obszaru przed jego zagospodarowaniem, tak by kreować rozwiązania nastawione na redukcję podróży lub zapewnienie dobrej dostępności ekologicznych środków transportu (ang. Transit Oriented Development).\nNa jakim poziomie szczegółowości powinny być ujęte zadania inwestycyjne w SUMP?\nZadania inwestycyjne powinny zostać wyspecyfikowane przede wszystkim na poziomie funkcjonalnym oraz koncepcyjnego przebiegu na terenie obszaru. Pozostałe kwestie powinny być rozstrzygane już w czasie procesu inwestycyjnego realizacji poszczególnych zadań.\nCzy w okresie pandemii wyniki badań odnoszące się do zachowań komunikacyjnych mieszkańców będą przekłamane?\nNie rekomendujemy obecnie przeprowadzania dużych badań ilościowych potrzeb komunikacyjnych dla SUMP, dopóki nie osiągniemy stabilnej sytuacji w systemie transportowym. Prawdopodobnie nowy stan równowagi będzie też inny niż był wcześniej, np. będzie związany z większym udziałem pracy zdalnej.\nW czasie pandemii uzyskanie reprezentatywnej grupy respondentów będzie jeszcze trudniejsze, ponieważ nie wszyscy będą chcieli wziąć udział w badaniu, szczególnie gdybyśmy chcieli przeprowadzić pogłębione badania jakościowe (np. wywiady domowe).\nJakiego typu badania można przeprowadzać w okresie pandemii?\nZalecamy realizację badań jakościowych: poznanie schematów zachowań różnych grup interesariuszy: mieszkańców, inwestorów czy urzędników oraz również tych, którzy nie uczestniczą w konsultacjach społecznych. W szczególności cenną grupą badawczą są osoby, które nie uczestniczą w konsultacjach społecznych, a są ważnym podmiotem prowadzonej polityki mobilności.\nBardzo dobrze w tej sytuacji sprawdzają się badania jakościowe służące kompleksowej analizie problemów, a nie tylko weryfikacji z góry postawionych tez. Badania takie potrafią „uwypuklić” pewne mechanizmy działania ważne dla zwykłych użytkowników, a których dotychczas nie potrafiliśmy wprost zidentyfikować i nazwać.\nPrzykłady badań jakościowych zawiera Generyczny OPZ przygotowany w ramach projektu Wsparcia Planów Mobilności.\nJakie rozwiązania należy przyjąć, gdy wyniki prac diagnostycznych w zakresie zadań transportowych niebędących w gestii samorządów gminnych, powiatowych i wojewódzkich, wskażą na inne rozwiązania niż zaplanowane?\nPlan Mobilności powinien traktować zadania realizowane przez jednostki wyższego poziomu w zależności od statusu ich realizacji:\n– zadania i inwestycje zrealizowane – jeżeli istnieją działania lub infrastruktura wpływająca na zrównoważoną mobilność miejską, to powinny one zostać przeanalizowane/przedyskutowane w SUMP. Jeżeli analiza wykaże zasadność zmian w istniejącej infrastrukturze (np. przebudowa, zmiana organizacji ruchu), to należy postulować o ich wdrożenie do organów wyższego rzędu,\n– zadania, które są już realizowane lub sposób ich realizacji będzie przesądzony do czasu powstania Planu należy uznać za zastane i ująć jako część przyszłego systemu transportowego wraz z analizą ich funkcjonalności pod kątem zrównoważonej mobilności,\n– zadania rozważane do realizacji w przyszłości – waga tych zadań dla obszaru powinna zostać przedyskutowana w SUMP. Jeśli analiza wykaże brak zasadności ich realizacji lub lepsze warianty alternatywne, to należy postulować zmiany w planach i strategiach wyższego rzędu.\nW jakim stopniu ustalenia SUMP powinny być uwzględnione w Regionalnych Planach Transportowych?\nBy lepiej odpowiedzieć na pytanie należy przenalizować potencjalny zakres merytoryczny obydwu dokumentów:\nRegionalny Plan Transportowy (RPT)\nRegionalny Plan Transportowy powinien koncentrować się na infrastrukturze i usługach transportowych służących obsłudze ruchu regionalnego z uwzględnieniem powiązań krajowych i lokalnych. Należy w nim wskazać eliminowanie luk w infrastrukturze, tzw. wąskich gardeł i wykluczenia komunikacyjnego. Oprócz indywidualnego transportu samochodowego powinien obejmować przede wszystkim wspieranie rozwoju zrównoważonej multimodalnej mobilności w celu przechodzenia na bardziej ekologiczne i zrównoważone rodzaje transportu ze szczególnym uwzględnieniem transportu kolejowego oraz aktywnych form mobilności. W Planie Transportowym należy uwzględniać również problematykę przewozu ładunków i rozwoju transportu intermodalnego.\nPlan Zrównoważonej Mobilności Miejskiej sprzyja zbilansowanemu rozwojowi wszystkich istotnych środków transportu, zachęcając do zmiany w kierunku bardziej zrównoważonych środków transportu – powinien obejmować przede wszystkim wspieranie rozwoju zrównoważonej multimodalnej mobilności w celu przechodzenia na bardziej ekologiczne i zrównoważone rodzaje transportu. Plan przedstawia zintegrowany pakiet działań w celu poprawy wydajności i efektywności kosztowej w odniesieniu do deklarowanych celów i zamierzeń. Działania te obejmują środki i usługi techniczne, promocyjne i rynkowe, jak również kwestię infrastruktury.\nPo krótkim przedstawieniu obu dokumentów de facto mamy do czynienia z podobnymi dokumentami sporządzanymi dla różnych poziomów szczegółowości:\nRegionalne Plany Transportowe będą skupiały się na budowie sieci powiązań transportowych na terenie regionu (województwa) oraz rozwiązaniu kwestii terenów wykluczonych transportowo.\nSUMP-y będą stanowiły uzupełnienie oraz uszczegółowienie działań na obszarach funkcjonalnych miast jednocześnie wpisując się w planowaną i docelową sieć komunikacyjna regionu.\nKluczem powinno być określenie dla jakich obszarów regionu (województwa) będą sporządzone SUMP-y.\nPodsumowując dokumenty muszą „widzieć się wzajemnie” – np. SUMP dla obszaru funkcjonalnego miasta musi być osadzony na kanwie sieci komunikacyjnej regionu, tak jak kanwa sieci komunikacyjnej regionu musi być dostosowana do celów mobilnościowych postawionych przed SUMP dla obszaru funkcjonalnego. Powiązania pomiędzy dokumentami będzie dobrze widać w analizach problemowych i diagnozach transportowych sporządzanych na potrzeby przygotowania dokumentów (zależności). Tylko takie podejście pozwoli na horyzontalne i wertykalne zharmonizowanie działań.\nJaką perspektywę czasową powinny obejmować zapisy przygotowywanego Planu Mobilności?\nZ uwagi na silny wpływ finansowania unijnego na inwestycje prowadzone w polskich miastach, za właściwy okres dla warstwy operacyjnej planu należy założyć okres wydatkowania środków z Funduszy Unijnych na lata 2021-2027 (7 lat), natomiast dla warstwy strategicznej do 2035-2040 roku (15-20 lat). Nie zmienia to faktu, że Plan powinien być cyklicznie aktualizowany (np. co 3 lata) i dostosowywany do zmian zachodzących na terenie obszaru, w tym nowych planów inwestycyjnych.\nJaki jest łączny czas potrzebny na opracowanie całego dokumentu?\nCały proces opracowania SUMP powinien trwać między 8 a 18 miesięcy. Z pozoru wydaje się, że jest to dużo czasu, ale mając na uwadze wieloetapowość przygotowania Planu i zaangażowanie interesariuszy nie tylko w formie konsultacji społecznych, ale również warsztatów na każdym etapie opracowywania Planu, może okazać się, że czas potrzebny na sporządzenie SUMP może ulec wydłużeniu.\nJaki powinien być harmonogram realizacji poszczególnych etapów prac?\nPodział na poszczególne etapy prac wraz z terminami realizacji produktów procesu przygotowania SUMP zawarte zostały w Generycznym Opisie Przedmiotu Zamówienia.\nW jaki sposób dokument powinien zostać przyjęty na obszarze funkcjonalnym?\nZdaniem Komisji Europejskiej SUMP należy przyjmować jako akt prawa miejscowego, mimo braku ustawowych regulacji w tym zakresie. Biorąc pod uwagę powyższe, naszym zdaniem SUMP w dzisiejszych okolicznościach powinien być inicjowany i przyjmowany przez wszystkie Rady Gmin przez podjęcie uchwał w tym zakresie, a nie poprzez zarządzenie organu wykonawczego gminy. Jednocześnie końcowy dokument powinien zostać przyjęty jako program rozwoju lokalnego lub gospodarczego. Takie działanie pozwoli właściwie umocować prawnie realizację zapisów Planu przez wyznaczone do tego jednostki i struktury.\nJak uwzględnić obszar funkcjonalny?\nPodstawową skalą opracowania SUMP jest obszar funkcjonalny, który obejmuje nie tylko miasto – rdzeń, ale przede wszystkim gminy i miasta ościenne. Udział miasta centralnego i gmin ościennych jest wręcz niejako obligatoryjny w celu realizacji dobrego SUMP. W celu zachęcenia gmin ościennych należy przedstawić korzyści płynące ze wspólnej współpracy w zakresie planowania i wdrażania zrównoważonej mobilności zarówno w stosunku do rdzenia obszaru, jak również obszarów peryferyjnych.\nCzy SUMP dla jednej gminy jest SUMP-em?\nMobilność (przemieszczanie ludzi i towarów) związana jest z obszarami funkcjonalnymi jednostek miejskich. Skoro SUMP ma w sposób kompleksowy ujmować zagadnienia mobilności oraz wzajemne oddziaływanie poszczególnych środków transportu na siebie nie może zamykać się w granicach administracyjnych jednej gminy. Istotny w tym momencie jest fakt wielkości oraz stopnia skomplikowania obszaru funkcjonalnego. Dla mniejszych ośrodków funkcjonalnych powinien być sporządzony jeden dokument mobilnościowy ujmujący w sposób zintegrowany zagadnienia. W przypadku dużych obszarów funkcjonalnych może dojść do sytuacji, że powstanie SUMP dla mniejszego obszaru (sektora aglomeracji) albo dla obszaru jednej gminy.\nJednak nie będzie to SUMP sporządzony dla jednej gminy!\nTak sporządzony dokument będzie stanowił część/uzupełnienie SUMP sporządzonego dla całego obszaru funkcjonalnego – metropolitalnego, stanowiąc jego uzupełnienie oraz rozwinięcie w kontekście lokalnym.\nJak skoordynować dokument dla wielu gmin?\nW pierwszej kolejności należy podjąć próbę wykorzystania istniejących struktur. Plan może być przygotowany w ramach związku subregionu czy stowarzyszenia ZIT, jeśli takie struktury istnieją. W ich ramach należy powołać zespół przygotowujący SUMP. Jeśli nie ma struktur metropolitalnych, to w celu przygotowania Planu należy zawiązać porozumienie międzysamorządowe lub związek międzygminny. Przykładem takiego porozumienia jest opracowywanie SUMP przez obszar funkcjonalny Warszawa Zachód. Porozumienie to zostało zawiązane przez gminy: Łomianki (lider), Czosnów, Izabelin, Nowy Dwór Mazowiecki, Stare Babice, Zakroczym, Legionowo i Jabłonna.\nJaka szczegółowość SUMP jest rekomendowana dla obszaru NUTS 2? Czy dokument może przygotować miasto - rdzeń?\nPoziom dokumentu powinien odpowiadać poziomowi obszaru. Można wyróżnić trzy podstawowe poziomy planowania mobilności miejskiej – obszar funkcjonalny, miejski/gminny i dzielnicowy. W pierwszej kolejności rekomenduje się opracowanie Planu dla poziomu obszaru funkcjonalnego, który zgodnie z metodologią ELTIS stanowi pełnowartościowy Plan Zrównoważonej Mobilności Miejskiej (SUMP) (zawiera elementy spajające cały obszar, istotne dla jego integracji). Uszczegółowienie rozwiązań oraz dostosowanie do lokalnych uwarunkowań i działań powinno nastąpić w planie miejskim/gminnym lub dzielnicowym.\nDla obszaru funkcjonalnego, dokumentacja nie powinna być przygotowywana tylko przez miasto – rdzeń. Działając w ten sposób zostanie pominięta istotna część partycypacji obszaru gmin funkcjonalnego. Działanie takie będzie również sprzeczne z ideą SUMP.\nCzy wszystkie gminy obszaru SUMP powinny przystąpić do porozumienia w postaci uchwały JST oraz przyjmować dokument uchwałą?\nNie jest konieczne uchwalenie porozumienia o przystąpieniu do opracowania SUMP, jednak taka forma zawiązania współpracy zapewni umocowanie dla osób, które zostaną zaangażowane w proces ze strony poszczególnych JST.\nZainicjowanie i uchwalanie opracowanych SUMP (uchwała Rady Gminy) przez poszczególne JST obszaru funkcjonalnego jest już jednak rekomendowane zamiast wydawania zarządzenia przez organ wykonawczy. Umocowanie uchwałą działań wynikających z Planu Mobilności zapewnia większą szansę powodzenia w jego realizacji, ponieważ angażuje nie tylko organy wykonawcze gmin, ale też uchwałodawcze.\nNa którym etapie prac należy włączyć mieszkańców?\nOd samego początku należy angażować mieszkańców w proces przygotowania SUMP, zaczynając od warsztatów, na których zdefiniowane zostaną problemy i cele działania. Często rozpoczyna się od warsztatów w formie badań fokusowych z grupą 6-8 zrekrutowanych osób, o specyficznych zachowaniach transportowych. Na przykład są to osoby, które niedawno zmieniły zachowania transportowe. W trakcie badania istotne jest m.in. określenie barier korzystania ze środków transportu i czynników decydujących o wyborze określonej formy przemieszczania się.\nMieszkańców powinno zaangażować się we wczesnych etapach prac nad projektem, tzn. na etapie wypracowywania rozwiązań funkcjonalnych dla obszaru oraz oczywiście w ramach konsultacji społecznych projektu Planu Mobilności.\nJak traktować przy opracowaniu SUMP obowiązujące dokumenty z zakresu polityki przestrzennej (przede wszystkim SUiKZP, plany miejscowe oraz opracowane dotąd branżowe strategie i dokumenty operacyjne, w szczególności transportowe)?\nSUMP powinien przeanalizować/przedyskutować kwestie dotyczące mobilności zawarte w innych dokumentach obszaru. Składać się na to powinna m.in. identyfikacja problemów, przeprowadzonych badań i analiz przestrzennych oraz zadań do realizacji, wraz z ich oceną pod kątem realizacji idei zrównoważonej mobilności. Przydatne elementy dokumentacji można wykorzystać w Planie. Wynikiem SUMP powinny być też rekomendacje zmian dla obowiązujących dokumentów strategicznych i planistycznych.\nW szczególności dość cennym materiałem są analizy przestrzenne w zakresie dostępności komunikacyjnej do istniejących i planowanych do zainwestowania terenów. W toku prowadzonych analiz może się okazać, że część terenów przeznaczonych w dokumentach planistycznych pod zainwestowanie nie będzie mogła być obsłużona zgodnie zasadami zrównoważonej mobilności (rozwój zorientowany na transport, ang. Transit Oriented Development). W tym przypadku należy zastanowić się nad ich przeprojektowaniem lub usunięciem z dokumentów planistycznych.\nJaki jest stosunek SUMP do strategii ponadlokalnych?\nW stosunku do uchwalonych strategii i planów ponadlokalnych, wszelkie działania oraz wytyczne powinny zostać przenalizowane i przedyskutowane w SUMP. Jeżeli analiza wykaże zasadność ich realizacji lub konieczność zmiany priorytetów działania, to należy postulować o ich ujęcie w dokumentach wyższego rzędu (zmiana dokumentu).\nCzy należy korzystać z tworzonych obecnie (np. wyników ankiet) strategii elektromobilności?\nSUMP jest strategią dużo szerszą niż strategia elektromobilności, wykraczającą daleko poza kwestie elektryfikacji transportu samochodowego, obejmując m.in. zagospodarowanie przestrzenne, bezpieczeństwo ruchu drogowego, politykę parkingową, działania promocyjne czy zarządzanie mobilnością. Z pewnością należy zachować spójność pomiędzy dokumentami strategicznymi, w co wchodzić powinno przeanalizowanie i wpisanie się w cele działania. W przypadku niespójności z działaniami wynikającymi z diagnozy SUMP należy wykazać rozbieżności oraz wskazać jakich zmian należy dokonać w innych dokumentach.\nZ jakimi podmiotami i interesariuszami z obszaru miasta należy współpracować przy SUMP?\nNależy zaangażować struktury wewnętrzne miasta: planowanie przestrzenne, ochronę środowiska, rewitalizację, pełnomocników (np. oficera rowerowego), miejskie pracownie urbanistyczne oraz zarządy dróg i transportu, komórki odpowiedzialne za dialog i komunikację społeczną.\nWśród innych jednostek samorządu terytorialnego należy podjąć współpracę z powiatem i województwem oraz ich jednostkami organizacyjnymi.\nJeśli chodzi o zewnętrzne struktury interesariuszy, to wśród nich powinni znaleźć się m.in.: operatorzy komunikacji, organizacje pozarządowe, rady dzielnic i seniorów.\nW zakresie współpracy międzyinstytucjonalnej odsyłamy również do materiałów z warsztatów, które odbyły się w tym temacie – materiały na stronie: https://www.pois.gov.pl/strony/o-programie/plan-zrownowazonej-mobilnosci-miejskiej-sump/materialy-z-warsztatow/materialy-z-warsztatow-24-wrzesnia-2019-r/\nJak wypromować SUMP?\nPlan promocji SUMP nie powinien być opisem wymaganych do dostarczenia gadżetów, lecz planem przekonania jak najszerszej liczby osób do udziału w procesie wypracowywania SUMP oraz do idei zrównoważonej mobilności. Do podstawowych elementów (katalog otwarty) możemy zaliczyć: warsztaty w ramach realizacji SUMP, konferencję podsumowująca realizację SUMP wraz z jego prezentacją, prowadzenie strony internetowej, przygotowanie materiałów promocyjno-informacyjnych, notatki prasowe, obecność projektu w mediach społecznościowych, na miejskich nośnikach reklamowych, w pojazdach komunikacji miejskiej oraz przygotowanie drobnych gadżetów. Szczegóły zostały zawarte w Generycznym Opisie Przedmiotu Zamówienia na SUMP.\nNa podstawie jakich przepisów można legalnie pozyskiwać dane osobowe respondentów w procesie SUMP?\nW odniesieniu do SUMP obowiązują standardowe przepisy dotyczące zarządzania danymi osobowymi (tzw. RODO). Warto wspomnieć, że mimo zapisów RODO profesjonalni wykonawcy badań jakościowych i ilościowych posiadają bazę osób, które wyraziły zgodę na przetwarzanie ich danych osobowych. W innych przypadkach w przypadku przetwarzania danych należy standardowo poinformować osoby o tym, że ich dane będą przetwarzane w celu realizacji zrównoważonego planu mobilności.


serwis IKP / sprawy mieszkańców ZP / zza drzwi urzędów / ZUS kontroluje zwolnienia lekarskie\nDzięki wprowadzeniu e-zwolnień Zakład Ubezpieczeń Społecznych może na bieżąco reagować na wszelkie pojawiające się nieprawidłowości. W Małopolsce w I kwartale tego roku ZUS przeprowadził ponad 12 tys. kontroli zwolnień lekarskich. W ich efekcie wstrzymano wypłatę świadczeń na kwotę prawie 800 tys. złotych.\nW efekcie kontroli przeprowadzonych od stycznia do marca 2019 r. wydano w Małopolsce 725 decyzji pozbawiających prawa do zasiłku. Kwota oszczędności z tego tytułu wyniosła w województwie prawie 800 tys. złotych. Dla porównania w I kwartale 2018 r. małopolskie oddziały ZUS skontrolowały 11,6 tys. osób, wydano 624 decyzje, a kwota oszczędności wyniosła 456 tys. złotych.\nNarzędziem pomocnym w ujawnianiu nieprawidłowości są z pewnością elektroniczne zwolnienia lekarskie, które stały się obowiązkowe od 1 grudnia 2018 r. Zakład mając do dyspozycji bieżące dane o wystawianych zwolnieniach lekarskich może szybciej i skuteczniej reagować na potencjalne nadużycia.\nZakład Ubezpieczeń Społecznych przypomina, że prawo prowadzenia kontroli wykorzystania zwolnień lekarskich mają również pracodawcy zatrudniający powyżej 20 osób.


Publicystyka - Strona 3 z 6 - gunblog.eu\nYou are Here: Główna / Publicystyka / Page 3\nCo tam się stało: Jak wiecie zginął wieloletni instruktor, były policjant, zamordowany z zimną krwią przez 25 letniego bandytę. Instruktor zgodnie z przepisami instruował go z zasad używania…\nMamy nowe rozporządzenie w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji. No, w końcu. W dniu 16 września 2014 r. w Dzienniku Ustaw pod pozycją 1224 opublikowane zostało ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW…\nzłoty medal i rekord świata polskiej drużyny nikogo nie obchodzi. Z jakiegoś powodu w ogóle nikogo sport strzelecki w Polsce nie interesuje. Mamy super związek strzelectwa sportowego, wielki…\nMamy nowy rząd i nowych/ starych ministrów. Najbardziej interesują mnie dwa miejsca – Minister Obrony Narodowej i Minister Spraw Wewnętrznych. Mamy kilka pań w nowym rządzie i robi…\nCzęsto używa się argumentacji że broń w rękach obywatela to potencjalne zagrożenie dla społeczeństwa. Także policja często podnosi w argumentacji pojecie „interesu społecznego” który wymaga reglamentacji, ograniczeń i…\nWe współczesnej „Encyclopedia Britannica” czyli w Wikipedii mamy taką definicję: I wojna światowa (w latach 20. i 30. XX wieku nazywana „wielką wojną”) – konflikt zbrojny trwający od…\nPonad 100 mitów na temat broni: oraz restrykcji w jej posiadaniu. Że włamywacz zabije cię w pół sekundy od wyciągnięcia broni z kabury – ale nie skrzywdzi cię…


35 lat Stołecznego Oddziału Wojskowego PTTK im. gen. Mariusza Zaruskiego przy Domu Wojska Polskiego w Warszawie\nProgramowy rozwój turystyki i krajoznawstwa w wojsku w okresie powojennym należy datować od normującego te sprawy zarządzenia nr 15 Szefa Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego (GZP WP) z 8 lipca 1957 roku oraz stosownego porozumienia o współpracy, zawartego pomiędzy Zarządem Głównym PTTK a GZP WP. Zapoczątkowały one dynamiczny rozwój ruchu turystyczno-krajoznawczego w wojsku, powstało wiele kół PTTK, skupiających kilkadziesiąt tysięcy członków i działaczy środowiska wojskowego.\nNa podstawie zarządzenia nr 29 Szefa GZP WP z 23 czerwca 1965 roku została powołana Komisja Kół Wojskowych ZG PTTK, jako organ doradczy ds. turystyki w wojsku. Z inicjatywy tej komisji oraz wojskowego aktywu turystycznego 16 listopada 1967 roku powołano do życia Wojskowy Oddział PTTK przy Domu Wojska Polskiego w Warszawie.\nPierwszym prezesem oddziału wybrany został Jerzy Biliński, który tę funkcję pełnił przez kilka kadencji aż do 1974 roku i ponownie w latach 1989-1993. Kolejnymi prezesami byli Ryszard Kowalczyk (1974-1977), Jerzy Łucznik (1977-1985), Adam Turza (1985), Ryszard Witalski (1985-1989), Włodzimierz Kania (1993-2001), a od 2001 roku prezesem jest Andrzej Zubelewicz.\nPierwsze lata działalności oddziału cechowała duża dynamika organizowanych imprez oraz masowy wzrost liczby kół PTTK w jednostkach i instytucjach wojskowych. Do końca lat 70. osiągnięto pułap 48 kół, które zrzeszały ok. 5000 członków. Organizowano liczne kursy i szkolenia, których pokłosiem był wzrost kadry programowej do 184 osób. Umożliwiało to rozwój turystyki kwalifikowanej przez poszczególne komisje oddziałowe, które prowadziły aktywną działalność i wypracowywały nowe jej formy. Do najaktywniejszych należały wtedy komisje turystyki górskiej, pieszej i wodnej.\nRealia lat 80. odcisnęły swoje piętno na całym ruchu turystycznym w kraju, także i w wojsku. Rozwiązanie zarządów wojewódzkich PTTK, ograniczenie do minimum dotacji na działalność programową i szkoleniową, daleko idące ograniczenia w korzystaniu ze środków transportu, lokali i sprzętu spowodowały gwałtowne osłabienie działalności w wielu wojskowych kołach PTTK oddziału. Liczba imprez zmalała do kilkudziesięciu w roku, a liczba członków osiągnęła poziom niespełna 500 osób.\nPewne ożywienie działalności obserwuje się od początku lat 90., które z różnymi wahaniami trwa do dzisiaj. W 1991 roku oddział uzyskał osobowość prawną i zmienił nazwę na Stołeczny Oddział Wojskowy PTTK. Powołano zgodnie z nowym statutem oddziałowy sąd koleżeński. Z rozwiązanego Stołecznego Zarządu Wojewódzkiego PTTK przejęliśmy w 1993 roku Regionalną Pracownię Krajoznawczą, Wojewódzki Zespół Znakarski, Regionalną Komisję Turystyki Pieszej i Regionalne Kolegium Instruktorów Krajoznawstwa.\nAktualnie w strukturach oddziału zrzeszonych jest 9 kół PTTK i 3 kluby: turystyki wodnej, kajakowej i motorowej, skupiających 336 członków PTTK, a wspierają ich działalność Komisja Turystyki Górskiej, Komisja Turystyki Pieszej, Komisja Turystyki Narciarskiej, Komisja Krajoznawczo-Przyrodnicza, Komisja Odznaczeń i Wyróżnień, Kolegium Instruktorów Krajoznawstwa woj. mazowieckiego, Regionalna Pracownia Krajoznawcza, Warszawski Zespół Znakarski, Redakcja Biuletynu Informacyjnego.\nDziała od początku istnienia oddziału i ma wielu entuzjastów w środowisku wojskowym. Posiadanie doświadczonej i wykwalifikowanej kadry turystyki górskiej umożliwiało prowadzenie imprez na wysokim poziomie organizacyjnym i merytorycznym. Do pionierskich przedsięwzięć należały złazy turystów górskich "Śladami partyzantów" (przez pierwsze 5 lat były to imprezy o zasięgu ogólnopolskim) oraz rajdy "Szlakami Zwycięstwa". Komisja zorganizowała dotychczas m.in. 66 imprez ogólnokrajowych (ok. 5500 uczestników), 15 imprez zagranicznych (241 uczestników), 7 obozów metodyczno-szkoleniowych (181 uczestników), 18 obozów młodzieżowych (726 uczestników), 176 comiesięcznych spotkań turystów (około 9500 uczestników). Działający przy komisji Terenowy Referat Weryfikacyjny GOT powstał w 1991 roku i zweryfikował dotychczas 1603 odznaki.\nDziała od początku istnienia oddziału. Pierwsze lata działalności komisji to organizacja masowych imprez pieszych "Szlakami walk 1. Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte Studzianki Pancerne" oraz wspólnie z Oddziałem PTTK w Nowym Dworze Mazowieckim zlotów turystycznych z udziałem obrońców twierdzy Modlin pod hasłem "Nigdy więcej wojny". Komisja zorganizowała dotychczas m.in. 15 masowych imprez ogólnopolskich (ok. 4200 uczestników), 12 okolicznościowych zlotów (ok. 2800 uczestnikow), 70 imprez metodyczno-szkoleniowych (ok. 3500 uczestników), 7 szkoleń Przodowników Turystyki Pieszej (205 uczestników), ponad 300 sobotnio-niedzielnych wędrówek pieszych (ponad 4000 uczestników).\nOddziałowa Komisja Turystyki Narciarskiej\nDziała od początku istnienia oddziału. Zorganizowała dotychczas 69 szkoleniowych obozów narciarskich (ok. 2900 uczestników), 46 rajdów narciarskich (ok. 1300 uczestników), 5 zawodów narciarskich (157 uczestników).\n(od 2001 Krajoznawczo-Przyrodnicza)\nDziała w strukturach oddziału od marca 1968 roku z przerwą w latach 1974-1983. Komisja organizuje kursy i wycieczki metodyczno-szkoleniowe, popularyzuje krajoznawstwo przez opracowywanie i dystrybucję materiałów o ciekawych regionach i zabytkach. Członkowie komisji pełnią społecznie dyżury w Regionalnej Pracowni Krajoznawczej, prowadząc jednocześnie Terenowy Referat Weryfikacyjny Odznak Krajoznawczych i Przyrodniczych. Komisja zorganizowała dotychczas m.in. 29 wielodniowych wycieczek krajoznawczych (ok. 1100 uczestników), 8 wycieczek zagranicznych (432 uczestników), 9 kursów instruktorów krajoznawstwa (267 uczestników).\nWojskowy Klub Turystyki Wodnej\nJego "protoplastą" była Komisja Turystyki Wodnej, która z upływem lat przekształcona została w Wojskowy Klub Turystyki Wodnej, do której należały: sekcja żeglarska "Laguna", sekcja motorowodna "Relaks" i sekcja turystyki kajakowej "Pasaty". Znaczący przełom w rozwoju turystyki wodnej nastąpił w 1975 roku. W tym czasie Dom Wojska Polskiego przejął Ośrodek Wodny od "Legii" przy ul. Wał Miedzeszyński 381 i utworzył Wojskowy Ośrodek Rekreacyjny DWP. Ośrodek stał się bazą dla działalności poszczególnych ogniw zajmujących się turystyką wodną. Dom Wojska Polskiego zakupił kilka żaglówek kabinowych typu "Orion", 45 kajaków oraz inny sprzęt. W czynie społecznym wykonana została przyczepa do przewożenia kajaków. To pozwoliło rozwinąć aktywną działalność.\nSekcja żeglarska organizowała klubowe rejsy śródlądowe i morskie oraz regaty na rozpoczęcie i zakończenie sezonu turystycznego, a także regaty o puchar Dyrektora Domu Wojska Polskiego. Sekcja kajakowa organizowała Centralne Spływy Turystów WP w każdym roku na innym akwenie, spływy okolicznościowe i klubowe. Sekcja motorowodna organizowała klubowe i indywidualne rejsy po Wiśle i jeziorach mazurskich. Wszystkie sekcje prowadziły systematycznie kursy i szkolenia, zwiększając w ten sposób ilość kadry programowej. W pierwszym 20-leciu działalności poszczególne sekcje zorganizowały: sekcja żeglarska - 1138 imprez dla 3850 osób, sekcja kajakowa - 177 spływów dla 3512 osób, sekcja motorowodna 110 rejsów dla 597 osób. W latach 90. sekcje żeglarska i motorowodna połączyły się, tworząc WKTW "Laguna", a rozwiązana wcześniej sekcja kajakowa została reaktywowana w 2001 roku, tworząc samodzielny WKTK "Pasaty-STO".\nWojskowy Klub Turystyki Motorowej "WARS"\nJego poprzedniczka, Komisja Turystyki Motorowej, działała w latach 1967-1972. W jej działalności uczestniczyło wówczas 90 osób. Limitowanie paliwa ograniczyło możliwość działania tej komisji, która uchwałą zarządu oddziału została rozwiązana w 1986 roku. Upowszechnianie turystyki motorowej reaktywowano w 2000 roku, powołując do życia WKTM "WARS". Zorganizował on do tej pory 17 imprez dla 197 uczestników.\nW strukturze oddziału aktywnie działają koła PTTK, organizujące liczne przedsięwzięcia turystyczne. Do najbardziej aktywnych wśród kół oddziału należą:\nkoło nr 22 (prezes H. Dunalewicz) przy Domu Wojska Polskiego, które zrzeszając 138 członków, organizuje corocznie około 20 imprez dla 350 osób;\nkoło nr 46 (prezes L. Piórkowski) przy Akademii Obrony Narodowej, organizujące corocznie dwie duże imprezy górskie (w tym obóz młodzieżowy);\nkoło nr 31 (prezes S. Wasilewski) przy Klubie Garnizonowym w Kazuniu, specjalizujące się w masowych turystycznych imprezach na orientację;\nkoło nr 156 (prezes W. Bączyk) przy SKG DWP, organizator ciekawych krótkich wycieczek wokół Warszawy.\nAktualnie pracą Stołecznego Oddziału Wojskowego przy Domu Wojska Polskiego kieruje 11-osobowy zarząd oraz statutowo powołane: 5-osobowa Oddziałowa Komisja Rewizyjna i 5-osobowy Oddziałowy Sąd Koleżeński. Zarząd oddziału, komisje i Regionalna Pracownia Krajoznawcza nieodpłatnie korzystają z lokali użyczonych przez kierownictwo Domu Wojska Polskiego. Jest to bardzo istotna sprawa dla oddziału, bo gdyby nie życzliwość władz wojskowych, nasza praca byłaby bardzo utrudniona lub wręcz niemożliwa, ze względu na brak środków finansowych na działalność turystyczno-krajoznawczą oraz opłacanie lokalu.\nW kinie Stołecznego klubu Garnizonowego są również organizowane raz w miesiącu spotkania wszystkich chętnych turystów, w trakcie których wygłaszane są prelekcje na ciekawe tematy, omawiane są sprawy organizacyjne i szkoleniowe oraz przekazywane wiadomości o imprezach turystycznych. Ambicją oddziału jest zarejestrowanie i prowadzenie działalności gospodarczej, która umożliwi pozyskanie funduszy na działalność organizacyjną i programową oddziału. Obecnie działalność ta prowadzona jest tylko dzięki pomocy kierownictwa Domu Wojska Polskiego oraz aktywności i społecznemu zaangażowaniu szerokiej rzeszy działaczy oraz kadry funkcyjnej i programowej oddziału, komisji, kół i klubów. Mimo trudności, jakie występują obecnie w codziennym życiu, działalność w oddziale prowadzona jest w zasadniczych dziedzinach na niezmienionym poziomie i w zakresie oraz kształcie odpowiadającym potrzebom środowiska wojskowego.\nMożemy działaczom Stołecznego Oddziału Wojskowego PTTK przy DWP pogratulować satysfakcji z dobrze spełnionego obowiązku i życzyć wszystkim turystom naszego oddziału wszelkiej pomyślności z okazji Jubileuszu 35-lecia działalności.\nTekst: Andrzej Zubelewicz


Instytut Badań Literackih Polskiej Akademii Nauk – Wikipedja, wolna encyklopedia\nNa mapah: 52°14′15,0″N 21°01′05,0″E/52,237500 21,018056\nInstytut Badań Literackih Polskiej Akademii Nauk\n(Pżekierowano z Instytut Badań Literackih PAN)\nInstytut Badań Literackih\nThe Institute of Literary Researh of the Polish Academy of Sciences\nPałac Staszica, siedziba Instytutu w Warszawie\nData założenia 24 lipca 1948\nDyrektor dr hab. Mikołaj Sokołowski\nInstytut Badań Literackih Polskiej Akademii Nauk (IBL PAN) – instytut badawczy Polskiej Akademii Nauk powołany 24 lipca 1948, początkowo podległy Ministerstwu Oświaty, następnie Ministerstwu Szkuł Wyższyh i Nauki. W 1951 Instytutowi nadano statut. Od 1952 jest placuwką Wydziału I Nauk Społecznyh Polskiej Akademii Nauk; pozostając w strukturah PAN, w 1998 uzyskał osobowość prawną. Prowadzone w nim badania dotyczą głuwnie historii literatury polskiej, teorii literatury, historii kultury, dokumentacji literackiej i leksykografii.\nPodstawową dziedziną badań prowadzonyh w Instytucie jest historia literatury polskiej; obok niej: zagadnienia teorii form literackih i procesu historycznoliterackiego, języka literackiego i stylu, poetyki teoretycznej i historycznej, wersologii i metryki, literatury popularnej, a także problemy kultury literackiej i świadomości literackiej poszczegulnyh epok. Instytut prowadzi też rozbudowane prace bibliograficzne i dokumentacyjne, leksykograficzne oraz edytorskie.\nW jego dorobku są m.in. wielotomowe, zespołowe opracowania, należące do podstawowego warsztatu polonistycznego, syntezy: Historia literatury polskiej (wyd. od 1972), Historia prasy polskiej (1976-1980), Dzieje folklorystyki polskiej 1800-1918 (1970-1982); opracowania bibliograficzno-dokumentacyjne i informacyjno-encyklopedyczne: Bibliografia literatury polskiej „Nowy Korbut” (wyd. od 1963) wraz z kontynuacjami: Słownikiem wspułczesnyh pisaży polskih (seria I 1963-1966, seria II 1977-1980) i słownikiem Wspułcześni polscy pisaże i badacze literatury (wyd. od 1994); Słownik pseudonimuw pisaży polskih (1994-1998); bieżąca Polska Bibliografia Literacka, obejmująca okres od 1944/1945 (wyd. od 1954) wraz z uzupełnieniem okresu 1939-1945: Literatura polska i teatr w latah II wojny światowej (1983-1986); serie: Obraz literatury polskiej XIX i XX wieku (od 1965), Poetyka. Zarys encyklopedyczny (od 1956), Vademecum polonisty (od 1974); bibliografie osobowe i kalendaria życia i twurczości pisaży, zwłaszcza Kronika życia i twurczości Mickiewicza (od 1957); bibliografie zawartości czasopism; bibliografie gatunkuw literackih (Dramat staropolski od powstania sceny narodowej, od 1965); słowniki językowe, zwłaszcza Słownik polszczyzny XVI wieku (od 1966) i Słownik języka Adama Mickiewicza (1962-1983).\nPod patronatem Instytutu ukazują się wydania krytyczne utworuw literatury polskiej, m.in. fundamentalna edycja Bogurodzicy, sejmowe wydanie Dzieł wszystkih Jana Kohanowskiego. Trwały prace nad Pismami wszystkimi Adama Mickiewicza. Oprucz wymienionyh tytułuw wydawane są liczne serie studiuw i monografii, m.in.: „Studia staropolskie” (64 tomy), „Studia z okresu Oświecenia” (26 t.), „Z dziejuw form artystycznyh w literatuże polskiej” (85 t.), serie edytorskie: „Arhiwum literackie” (28 t.), „Biblioteka pisażuw polskih” (od 1953 – 30 t.), „Biblioteka pisaży staropolskih” (37 t.), „Biblioteka pisaży polskiego Oświecenia”. Bogate materiały bibliograficzne i dokumentacyjne, udostępniane do celuw naukowyh, zgromadzone są w kartotekah Instytutu; wśrud nih: bibliografia zawartości literackiej czasopism polskih XIX i XX wieku (do roku 1939; tzw. kartoteka Bara), bibliografia literariuw średniowiecznyh, kartoteka rękopiśmiennyh literariuw staropolskih, Kronika życia literackiego Polski Ludowej (w wielotomowym maszynopisie), kartoteka wariantuw pieśniowyh opracowana pżez Pracownię Literatury Ludowej, działającą w Instytucie w latah 1953-1996.\nW realizacji planuw naukowyh Instytut wspułpracuje z polonistycznymi placuwkami wyższyh uczelni, z zagranicznymi ośrodkami naukowymi, z instytutami Wydziału I PAN. Wspułpraca wiąże go także z Toważystwem Literackim im. A. Mickiewicza, ze Stoważyszeniem „Pro Cultura Litteraria”, z Fundacją „Centrum Międzynarodowyh Badań Polonistycznyh”, z Fundacją „Akademia Humanistyczna” i z Toważystwem Badań Wieku XVIII.\nOstatnio Instytut uczestniczył w międzynarodowyh programah naukowyh, pżygotowując i realizując duże projekty badawczo-edukacyjne: Kanon kultury polskiej w pżeobrażającej się Europie (w ramah Programu Phare SCI-TECH, 1996 – jako jedyna placuwka humanistyczna PAN) oraz Europa Środkowa. Kulturowe kontakty i zależności (w ramah programu Phare-Fiesta, 1997-1998). Obecnie zainicjowany został pżez IBL PAN program badawczo-edukacyjny Polskie dziedzictwo kulturowe w nowej Europie, we wspułpracy z krajowymi i zagranicznymi ośrodkami naukowymi.\nDziałalność Instytutu to także kształcenie polonistyczne. Instytut prowadzi (pży wspułpracy Mazowieckiego Toważystwa Naukowego): Podyplomowe Studia Filologii Polskiej; Podyplomowe Studia Nowe Liceum - Wiedza o Kultuże; Kurs Retoryki Praktycznej i Krytyki; interdyscyplinarne Podyplomowe Studia Humanistyczne – oraz (we wspułpracy z Polską Fundacją Upowszehniania Nauki) Podyplomowe Studium Komunikacji Społecznej i Mediuw. W zakresie nauczania w szkołah średnih Instytut był inicjatorem, a następnie (wespuł z Ministerstwem Edukacji Narodowej) organizatorem Olimpiady Literatury i Języka Polskiego, obejmującej młodzież szkolną w zasięgu ogulnokrajowym, a od 1990 ruwnież polskih uczniuw z zagranicy.\nBiblioteka Instytutu Badań Literackih PAN jest najbogatszym w kraju specjalistycznym księgozbiorem z zakresu historii literatury polskiej i nauki o literatuże. Obok bieżącej produkcji literackiej i naukowej pżehowuje w swoih zbiorah cenne zespoły arhiwalne i ikonograficzne; sprawuje ruwnież opiekę nad Arhiwum Elizy Ożeszkowej.\nInstytut wydaje czasopisma: „Pamiętnik Literacki” i „Teksty Drugie”. Dysponuje własnym wydawnictwem, kture – oprucz obsługi Instytutu – prowadzi działalność wydawniczą na zlecenia.\nWażniejsze publikacje o IBL[edytuj | edytuj kod]\nInstytut Badań Literackih: Informator. Oprac. Anna Gżeśkowiak-Krwawicz, Zygmunt Ziątek. Słowo wstępne: Elżbieta Sarnowska-Temeriusz. Warszawa 1994.\nJadwiga Czahowska, Instytut Badań Literackih PAN. [w:] Literatura polska XX wieku. Pżewodnik encyklopedyczny.T.1. Warszawa 2000.\nKronika Instytutu Badań Literackih PAN. Październik 1947 - październik 1987. Oprac. Jadwiga Czahowska, Julia Pitera, Joanna Zawadzka, pod red. J. Czahowskiej. „Biuletyn Polonistyczny” 1988 z. 1/2, 3.\nInstytut Badań Literackih Polskiej Akademii Nauk 1948-2001. Książki i czasopisma (bibliografia). Oprac. Katażyna Batora i Barbara Tyszkiewicz, pod red. Jadwigi Czahowskiej. Warszawa 2002.\nSiedziba IBL-u znajduje się w Warszawie w Pałacu Staszica, pży ul. Nowy Świat 72.\nObecnym dyrektorem Instytutu jest prof. dr hab. Mikołaj Sokołowski.\nZ tym tematem związana jest kategoria: Pracownicy Instytutu Badań Literackih PAN.\nZ bardziej znanyh postaci Instytutu można wymienić prof. Marię Janion, prof. Grażynę Borkowską, prof. Mihała Głowińskiego, prof. Ryszarda Nycza, prof. Jarosława Marka Rymkiewicza, dr. hab. Marka Bieńczyka, prof. Marka Zaleskiego, prof. Jana Tomkowskiego, prof. Andżeja Wernera, prof. Janusza Sławińskiego, prof. Włodzimieża Boleckiego, dr. hab. Jacka Kopcińskiego oraz mgr Kazimierę Szczukę.\nStrona Instytutu Badań Literackih PAN\nInstytut Badań Literackih Polskiej Akademii Nauk w bazie instytucji naukowyh portalu Nauka Polska (OPI).\nISNI: 0000 0001 2144 627X


Kredyt a pożyczka - najważniejsze informacje i różnice pomiędzy nimi - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościKredyt a pożyczka - najważniejsze informacje i różnice pomiędzy nimi\nKredyt a pożyczka - najważniejsze informacje i różnice pomiędzy nimi\nKredyt i pożyczka różnią się m.in. tym, kto może ich udzielić. Kredytobiorcą zostaje jedynie bank, natomiast pożyczkodawcą - osoba fizyczna lub instytucja będąca właścicielem pożyczanych pieniędzy bądź przedmiotów.\nKredyt może być udzielany wyłącznie przez banki. Termin ten oznacza kwotę środków pieniężnych, którą instytucja finansowa przekazuje kredytobiorcy na czas określony w umowie. Umowa dotycząca kredytu powinna zostać sporządzona w formie pisemnej. Musi zawierać takie elementy, jak: kwotę, zasady oraz termin spłaty kredytu, wysokość oprocentowania (i warunki zmiany oprocentowania), a także wysokość prowizji. Należność powinna zostać spłacona w terminie zawartym w powyższym dokumencie wraz z odsetkami. Reguluje to ustawa o kredycie konsumenckim. Konsument może otrzymać kredyt po pozytywnej weryfikacji jego zdolności kredytowej. Oznacza ona, iż potencjalny kredytobiorca ma możliwość comiesięcznego spłacania rat. Od zdolności kredytowej zależy wysokość pożyczonej kwoty. Jeśli osoba ubiegająca się o kredyt może spłacić raty kredytu opiewającego na 5 tysięcy złotych, dostanie tylko tyle, nawet w sytuacji, gdy ubiegała się o 10 tysięcy złotych. Przy wnioskowaniu o kredyt należy podać cel, na który ma on zostać\nspożytkowany. Warto wiedzieć, że nie każde zobowiązanie finansowe zaciągnięte w banku można nazwać kredytem. Nie wszystkie produkty oferowane przez instytucje bankowe spełniają bowiem takie kryteria, jak wysokość miesięcznych rat lub określony termin spłaty. Jest tak m.in. w przypadku kredytu odnawialnego w koncie.\nPożyczka jest zdecydowanie szerszym pojęciem niż kredyt. Może jej udzielić nie tylko instytucja finansowa, ale także osoba fizyczna. Ważne jest, że pożyczane pieniądze (lub przedmioty) muszą należeć do pożyczkodawcy, a nie do osób trzecich. Zasady dotyczące udzielania pożyczek zostały spisane w Kodeksie cywilnym. Firmy pożyczkowe muszą działać też zgodnie z Ustawą o kredycie konsumenckim. Aby otrzymać tego typu wsparcie finansowe, nie jest konieczne podanie celu, w jakim pieniądze mają zostać wydane. Co więcej, pożyczki nieprzekraczające 500 zł nie muszą być zawierane na podstawie umowy. Oddanie pieniędzy może nastąpić na podstawie zasad, które ustalą między sobą pożyczkodawca i pożyczkobiorca. Dokument powinien zostać podpisany dopiero przy pożyczaniu kwoty bądź przedmiotów o wartości powyżej 500 zł.\nPierwsza różnica między kredytem a pożyczką to podmiot udzielający wsparcia finansowego. W przypadku kredytu jest to wyłącznie bank, natomiast pożyczki - instytucja lub też osoba fizyczna. Przeznaczenie otrzymanych pieniędzy musi zostać określone przez kredytobiorcę. Natomiast pożyczkobiorca może wydać otrzymaną kwotę lub przeznaczyć pożyczone przedmioty na dowolny cel, którego nie ma obowiązku przedstawiać. Kolejną różnicą pomiędzy kredytem a pożyczką jest sposób uregulowania prawnego. Informacje na temat udzielania kredytu znajdują się w prawie bankowym, a pożyczki - w Kodeksie cywilnym. Kolejnym bardzo ważnym elementem różniącym te dwa sposoby pożyczania jest rodzaj umowy. Kredytobiorca i kredytodawca mają obowiązek podpisać umowę, w której znajdą się informacje m.in. o terminie i kosztach związanych z podjętym zobowiązaniem. Natomiast w przypadku pożyczki poniżej 500 zł nie ma konieczności zawierania umowy. Taki dokument należy sporządzić wtedy, gdy wartość pieniędzy lub przedmiotów przekracza tę kwotę.\nZ kredytem zawsze związane są opłaty, takie jak prowizja oraz odsetki, natomiast pożyczka może być darmowa. Pożyczka różni się od kredytu także formą własności przekazywanego kapitału. Kredytobiorca otrzymuje kapitał do swojej dyspozycji, jednak nie staje się on jego własnością. Z kolei pożyczka jest własnością pożyczkobiorcy. Ważne jest też to, że kredytodawca może pożyczać nie swoje pieniądze, natomiast osoba udzielająca pożyczki może rozporządzać jedynie kapitałem, będącym jej własnością.\nPożyczka hipoteczna i kredyt hipoteczny to następne formy przekazania kapitału. Kredyt hipoteczny można zaciągnąć na konkretny cel związany z nieruchomością, np. budową, kupnem lub remontem mieszkania bądź domu. Warto wiedzieć, że ten, kto kupuje mieszkanie na kredyt staje się jego właścicielem dopiero po spłaceniu całości kredytu. Pożyczka hipoteczna może być przeznaczona na dowolny cel, którego nie trzeba podawać przy ubieganiu się o dodatkowe pieniądze. Jest ona udzielana osobom będącym właścicielami nieruchomości z wolną hipoteką (tzn. nieobciążoną kredytem). Staje się ona zabezpieczeniem kredytu. Wysokość pożyczki jest mniejsza niż wartość nieruchomości. Zwykle stanowi 60-70% jej ceny rynkowej. Oprocentowanie pożyczki hipotecznej wynosi około 8-10% i jest niższe niż w przypadku kredytu konsumpcyjnego. Dzieje się tak, ponieważ nieruchomość stanowi mocne zabezpieczenie kredytu. W związku z niższym ryzykiem kredytowym, klient płaci niższą marżę. Zarówno kredyt hipoteczny, jak i pożyczka hipoteczna to\nzobowiązania o charakterze długoterminowym. Kredyt można spłacać nawet do 35-40 lat, a pożyczkę - 15-20 lat. Procedury uzyskiwania obu opisywanych zobowiązań są podobne. Klient musi przedstawić dokumenty dotyczące nieruchomości, takie jak akt notarialny, wycena oraz odpis z księgi wieczystej. Powinien też mieć zaświadczenie o dochodach. Czas analizowania wniosku o pożyczkę i kredyt hipoteczny to około miesiąca.\nArtykuł został zrealizowany we współpracy z https://www.incredit.pl/.\n"Warto wiedzieć, że ten, kto kupuje mieszkanie na kredyt staje się jego właścicielem dopiero po spłaceniu całości kredytu." Ciekawa opinia. Czy prawdziwa???\nPożyczka hipoteczna może być przeznaczona na dowolny cel, którego nie trzeba podawać przy ubieganiu się o dodatkowe pieniądze. Jest ona udzielana osobom będącym właścicielami nieruchomości z wolną hipoteką (tzn. nieobciążoną kredytem). Staje się ona zabezpieczeniem kredytu. to w koncu pozyczka czy kredyt. pisz konkretnie!\nPowiem wam, że z tymi darmowymi pożyczkami to bym podchodziła ostrożnie. Moja koleżanka wzięła darmową chwilówkę i przeżyła taki stres, że ja dziękuję. Później musiała się ratować kredytem rozłożonym na raty z dziesiątka finanse bo z 3 tys. nagle zrobiło się 2 razy tyle. Na szczęście wszystko dobrze się skończyło. Spłaciła chwilówkę za jednym zamachem a teraz powolutku spłaca kredyt gotówkowy z tej drugiej firmy. Niby kredyt jest płatny ale jednak ta spłata ratalna nie powoduje takiego stresu i wyrzeczeń jak nagle wykopać 7 tysi. Pozdrawiam i życzę rozwagi!\nPilnie potrzebowałam pożyczki, próbowałam w 3 bankach, bezskutecznie. Całe szczęście instenieją zaufane strony z pożyczkami, dzięki nim mój problem został rozwiązany ;)\nZanim wzięłam kredyt poczytałam trochę poradnik novacash żeby dowiedzieć się z czym to się wiąże


Witaminy i Minerały Cheers - 2 x 30 kapsułek\nSugerowana Cena Detaliczna Brutto : 99 zł\nMultiwitamina Cheers to zestaw dwóch produktów: Cheers Vitamins Day oraz Cheers Minerals Night. Jest to kompleksowa formuła o złożonym składzie. Zestaw witamin na dzień dostarcza przede szeregu witamin oraz adaptogenów, które wspomagają odporność i wytrzymałość organizmu, a także redukują szkodliwe oddziaływanie stresu na organizm. Z kolei zestaw minerałów na noc wspomaga potencjał regeneracyjny organizmu. Dzięki tej wyprodukowanej w Polsce, wyjątkowej formule multiwitaminy, pokryjesz dzienne zapotrzebowanie na najważniejsze witaminy i minerały. Nasza multiwitamina zawiera naturalne ekstrakty roślinne, jest także w 100% clean label - nie zawiera żadnych sztucznych dodatków, konserwantów, wypełniaczy czy barwników. Starannie skomponowane składniki zawarte są w wyjątkowej, wegetariańskiej kapsułce VCaps Plus bez agentów żelujących.\nto wyjątkowy zestaw minerałów, niezbędnych dla właściwego funkcjonowania organizmu i regeneracji po całodziennej aktywności.\nGABA – kwas gamma-aminomasłowy to chemiczny związek organiczny, który ze względu na swoją budowę zaliczany jest do grupy aminokwasów. Kwas gamma-aminomasłowy występuje naturalnie w organizmie, gdzie pełni rolę neurotransmitera o działaniu hamującym w obszarze centralnego i obdowodwego układu nerwowego.\nZawartość opakowania: 2 x 30 kapsułek (30 dni stosowania)\nMasa netto: 2 x 25,50 g\nSuplementy diety JOINT Formula Cheers - Stawy Kości - 60 Kapsułek\nSuplementy diety Hair Formula Cheers - Włosy - 60 Kapsułek\nSuplementy diety WitaC SANA Proszek 100g - Czarna Porzeczka\nSuplementy diety Karma Rub 45 ml


(Wersja z grudnia 1995 roku)\nWidownia wchodzi na salę przy przyciemnionych światłach. Widać scenę, na której rozłożono w czterech symetrycznie położonych punktach zwinięte w kostkę płótno. Dokładnie w środku między nimi stoją dwa, zwrócone do siebie zwierciadłami, lustra (Namiot Spotkania).\nAktor jest półnagi, posiada tylko białe płócienne spodnie. Do głowy przywiązany ma worek wędrowca, z którego w czasie spektaklu wyciągać będzie rekwizyty. Aktor posiada również zestaw instrumentów (gwizdek i kazoo), nawleczonych na sznurek i zawieszonych na szyi.\nPodczas wchodzenia widzów aktor wydobywa z kazoo melodię (leitmotiv), krążąc dookoła własnej osi i trzymając w rękach zapalone świece. Po wyciszeniu się głosów rozpoczyna się monodram.\nZaczyna się ryt ognia. Działanie to ma przygotować miejsce do zamanifestowania się w nim nadludzkich energii.\nAktor śpiewając, podchodzi kolejno do czterech miejsc z leżącym tam płótnem i wygłaszając odpowiedni dwuwiersz, zostawia przy każdym z nich jedną świecę. Jednocześnie przekazywany jest tekst:\nZbuduj dom z bogactwa granitu i marmuru\nA padnie złym spojrzeniem przeklęty\nUwij ciche miejsce na drzewie\nA runie targnięte gniewem gromu\nPrzyłóż rękę do żelaza\nA spłonie zniewolona urokami kuźni\nSchroń się w trawach\nA zginą pod zaborem zawistnych kosiarzy\nA ziemia może wyda owoc\nOstatni dwuwiersz jest podsumowaniem rytu ognia. Postać deklaruje teraz chęć wejścia w przestrzeń świętą:\nChcę wejść do Namiotu Spotkania\nW którym dzień wita się z nocą\nW którym schodzą się wszystkie strony świata\nW którym brak czasu\nKlematis wskazał mi drogę\nCzy zostanę wpuszczony?\nPostać próbuje przejść przez niewidoczną bramę, lecz jest ona zamknięta. Cała przestrzeń wewnątrz koła świec i płótna jest niedostępna, jest za murem. Zostaje to ukazane przez pantomimiczną sekwencję ruchu po okręgu, kończącą się wirowaniem postaci, ulegającej złudzeniu, że to wszechświat zaczął wirować. Następuje jednak upadek. Wygłaszana jest refleksja:\nUprosiłem niebo lecz nie ubłagałem ziemi\nA ona przecież oddycha\nPatrzy na mnie zdziwiona\nI z wyrzutem mówi o mojej niezgrabności\nZ początku tkliwie rozcina palce\nPóźniej dotyka całe ciało\nRadzi uważać na kamienie\nGdyż to przez nie spada się z wysokiej sfery\nAktor przystępuje do rytu ziarna. Jest to zasiew pragnienia świętości jaka przepełnia postać spektaklu.\nPojawia się motyw muzyczny grany na kazoo. Z worka wędrowca aktor wyciąga saczek z pszenicą i powoli rozsiewa ją po linii regularnego okręgu. Grający robi to, mówiąc tekst:\nKtórą depczę dzień za dniem\nWinienem pieścić twoje trawy\nJakże zapomnianą cię widzę\nZeschłą i spłowiałą\nPragnę abyś mnie przyjęła\nW ciepło matni pod wielką skałę\nGdzie pogodzę się z każdym życiem\nPrzejście do rytu wody. Oznacza to dbałość postaci spektaklu o pielęgnowanie świętości ukrytej w ziarnie. Najprostsza czynność nabiera tu sensu duchowego.\nAktor chowa do worka wędrowca saczek po ziarnie. Bierze w usta gwizdek i wydobywa z niego dźwięk. W czasie trwania tego sygnału wyciągany jest gliniany bukłak z wodą. Ma on zatknięty kawałkiem świeczki wylot. Podczas największego natężenia dźwięku gwizdka, zapalana jest świeczka bukłaka. Następnie aktor przemierza w tanecznym ruchu obwód okręgu, rytmicznie wydając stukot stopami. W pewnym momencie wylot bukłaka zastaje otwarty i wylewana są na wewnętrzną powierzchnię mandali krople wody. Dźwiękowy plan tworzy więc rytm nóg, odgłos rozsiewanej wody oraz zaśpiewy gwizdka.\nPo chwili ciszy reakcją aktorską i tekstową na rytualne zjawiska są wersy:\nObudził się kobierzec mokradeł\nOwady przeliczają kępy\nA kra z nich opadła\nŻegna się szron z twarzą\nZe skóry opadają sople\nCzuję wodę pod stopami\nKtórą tak długo więziłem\nBędzie się roztapiał ubiór\nW lesie rozhukanej oziminy\nSkończy się żebranie o sen\nDający krwi ulgę\nOto tkwiłem w bezruchu przed bielą\nKlęczałem przed potęgą ciszy\nTeraz przechodzę tam\nGdzie zwyciężona wieczna zmarzlina\nPodsumowaniem intencji użyźnienia przestrzeni mandali i oczyszczenia się postaci spektaklu jest jej pochylenie się i wylanie na siebie zawartości bukłaka.\nNastępuje teraz kolejna próba przekroczenia niewidzialnej bramy mandali. Wciąż jednak brak tam wejścia.\nPostać zbliża się do kresu myślowych rozważań na temat swej postawy wobec świata. Powoli do głosu dochodzą treści urazów egzystencjalnych. Manifestowane jest to tekstem:\nBłagam niech będę wpuszczony\nMieszkam w piwnicy pragnień\nLub strychu wyobraźni\nUkładam swój świat dzięki wrakom przeżyć\nKtóre wszyscy wyrzuciliby z pamięci\nŚpiewam pieśń bezgłośną\nPrzyciągającą stada zgryzot\nPieśń tego który oplótł się sobą\nI nie może znaleźć wyjścia\nDo czego jeszcze mam się przyznać?\nAktor opuszcza się ciałem ku podłodze w geście pokory. Ściszonym głosem zapytuje o sens działania, gdy świętość mandali jest wciąż nie do zdobycia:\nCzyż nie oddaję wody, by obmyć kurz wędrowców?\nCzyż nie oddaję szaty, by odziać nagich?\nCo oni zrobili dla mnie?\nNastępuje teraz ostateczne wyznanie wszelkich złudzeń jakim ulegała postać spektaklu. Przedstawiane są wszelkie stereotypy, jakie pojawiły się na drodze rozwoju osoby kreowanej przez aktora.\nNa początku zobrazowany jest stan dzieciństwa. Postać pełna jest ciemności duchowej, pomieszania, charakteryzuje ją odwrotność rozumienia rzeczywistości w tym okresie życia, co figura nietoperza symbolicznie ma ukazywać.\nNastępuje zmiana świateł. Dołączone jest teraz oświetlenie aktora rzutowane z dwóch reflektorów przednich.\nAktor z gestu pokory poprzedniej sceny przechodzi do stania na głowie. Jednocześnie z układem sylwetki podawany jest tekst:\nTeraz wypowiem wszystko\nJuż od dzieciństwa byłem nietoperznikiem\nSkokami mierzyłem dziedziny mojej wiedzy\nSpałem na głowie w ciągu dnia\nO północy najbardziej byłem zajęty\nButelkowałem odgłosy ulicy\nW łapki na myszy chwytałem przekleństwa\nPrzywoływałem mary na noworodki\nZ desek podłogi wydobywałem prawdę o drugiej stronie świata\nByłem coraz zdolniejszy i szybszy\nI nie zagrażał mi już ten kopista nocy\nKtórego widywałem w grzybni bełkotu i przypadku\nKtórego rozbiłem na kawałki gdy stroił się w moje ciało\nI naśladował każdy mój ruch... w lustrze\nPostać opisuje teraz stan młodości, co symbolicznie przedstawiać ma figura żuka. Stan ten pełen jest zbierania przeżyć, wchłaniania z życia każdego elementu z naiwną wiarą, że przyczyni się on do stworzenia w sobie bogatej osobowości.\nAktor ze stania na głowie przechodzi w łagodny przewrót, po czym przekazuje tekst, przerywając mówienie płynnymi przewrotami do tyłu wokół przestrzeni mandali. Zatrzymuje się przy każdej ze świec i wylewa z niej wosk, mieszając go z ziarnem i tworząc kulę doświadczeń.\nW czasie mej złotej młodości upodobniłem się do żuka-gnojarza\nJakżesz lubiłem toczyć swój świat uroczy\nW powietrzu powiewały chorągwie modlitewne i strony gazet\nA ich strzępy służyły mi za pożywienie\nMoją dewizą było zdanie: Wszystko się jakoś potoczy\nWięc różne rzeczy toczyłem\nUporczywe dyskusje filologiczne\nPianę z ust gdy się przeciągały\nKorytarze torsjami gdy były już nieznośne\nObracałem się za siebie w poszukiwaniu złotego środka\nObracałem się w kierunku bajora duchowych olśnień\nObracałem bibliotecznym kurzem\nBy wytoczyć z gliny liter\nAktor podnosi teraz utoczoną kulę w trójkątnie złożonych dłoniach i zrzuca ją na ziemię.\nPo chwili aktor w niewidoczny dla widzów sposób układa swe nogi w pozycji lotosu i zaczyna wydobywać z siebie zwierzęco-ludzkie zawodzenie.\nObrazowane jest teraz trzecie stadium rozwoju postaci spektaklu, symbolicznie ujęte przez figurę psa. Ma to odzwierciedlenie w pasji porządkowania świata i pilnowania jego statusu.\nAktor wciąż odwrócony do widzów naśladuje wycie a potem szczekanie. W końcu podrywa się na kolana (mając splecione w lotosie nogi) i przemierzając obwód mandali na czterech kończynach, mówi tekst:\nW okresie mej dojrzałości płciowej stałem się psem\nI to psem przewodnikiem\nByłem brudny i wyliniały\nLecz stawałem w bramach miejskich targów na chwałę każdego stworzenia\nKupcy naśmiewali się z mojej brzydoty, wołali o hycla\nRzucałem się na nich z szałem i opętaniem\nI goniłem ich po ulicach o zapachu bielizny\nPo sieniach zatęchłych wilgocią\nPo korytarzach duszącego karbidu\nBalkonach z których skakali na dno cuchnącego słoika podwórza\nGryzłem ich łydki i odkrywałem kolory w których byli najbardziej prawdziwi\nDawałem im spokój dopiero przy szaletach\nTak że Szeol stawał się dla nich wybawieniem\nTeraz już wiedzieli czym grozi chwytanie Boga za nogi\nNie będą bluźnić przeciw istotom\nNastępuje ryt pożywienia. Posiada to wymiar ofiarowania tego, co jest nieodłączne z zachowaniem życia. Jest to gotowość porzucenia odżywiania się, byle tylko dotrzeć do wnętrza mandali. Jednocześnie ryt pożywienia stanowi świadectwo zerwania z intelektem i emocjami. Następuje pełne oczyszczenie.\nAktor z zaśpiewem kazoo rozkładać zaczyna małe pieczywo, umieszczając je na złożonych płótnach na obrzeżach mandali. Tekst podzielony jest na cztery części, wygłaszany zgodnie z położeniem pieczywa:\nGdybym mógł przełamać pszenicę\nUjrzeć jądro mirry\nBez krwi jagnięcia i synogarlicy\nBez kanejskiego wina\nGdybym mógł zrozumieć wodę\nObjąć ciało ascetki\nBez pokłonu słońcu\nBez zakrzywionej piaskiem szabli\nAktor przystaje, widać w nim zwątpienie i niemoc. Wygłasza słowa jakby stał nad urwiskiem, tuż przed samobójczym skokiem:\nGdybym mógł dotknąć dźwięku\nPrzeniknąć ścianę słowa\nBez łodzi i wody\nBez radości i smutku\nChyba prawdziwie bym umarł\nSkok rozpaczy. To wyraz decydującej determinacji. Cała przeszłość i przyszłość, nadzieja i oczekiwania zostały porzucone. Postać spektaklu przygotowuje się do skoku w nicość\nAktor, wydając cichy ton z gwizdka, przygotowuje ciało do układu. Po chwili z piskiem gwizdka bierze zamach ciałem i ląduje w przestrzeni mandali. Wydaje ogromny krzyk.\nPo chwili aktor chwyta stojące na podłodze lustra i przykłada je do twarzy.\nOd dołu zapalane jest mocne światło rozlewające się po twarzy aktora zwielokrotnionej przez lustra.\nMówiony jest tekst natchniony atmosferą mandali:\nOto kamienne tablice\nGdzie gorejącym mieczem napisano\nTo ty jesteś przedmiotem dla cienia\nTo ty jesteś źródłem dla rzeki\nRzeką dla morza\nMoment nawiedzenia, lśnienia zakończony zostaje krzykiem radości. W chwilę później lustra-tablice odłożone zostają od twarzy. Następnie aktor wymierzając zwierciadła w publiczność, starotestamentową emfazą piętnuje odbiorców. Lustra-tablice stają się atrybutem władzy:\nHej! Przyczajony w cieniu!\nJeśli rozmawiasz z lustrem uważaj na gesty\nZłapany w obrazu ramy możesz nie podołać nagłej prawdzie odbicia\nRozbijesz taflę lecz zostanie w kawałkach szczerząc zęby\nBo wyśniłeś wszystko prócz siebie\nI dalej oglądasz swe oczy ślepca\nPostać spektaklu całą energię świętości mandali rozmieniła na poprawianie świata i ludzi. Zapomniana zaś została sama kontemplacja stanu łaski.\nMieliznami duchowymi są filozofowanie i sofizmaty. To bezpłodność, z której wyziera lęk do świata:\nMówię dużo o lustrze lecz groźne jest i bezbożne\nMiałem kiedyś przyjaciela od serca\nPo pewnej nocnej wizycie kiedy był już u wyjścia mego domu\nUjrzał w lustrze zamiast swojego\nObce odbicie twarzy\nUznał to za zgubne\nZaczął się rozglądać za przedmiotem którym mógłby rozbić lustro\nI ta chwila go zgubiła\nZwierciadło wciągnęło mego przyjaciela\nI przyjęło jego twarz\nOd tego czasu muszę uważać by nie zostać wchłonięty\nPostać zatrwożona niebezpieczeństwem powraca myślami do mandali, na nowo chce w niej się schronić. Powoli okazuje się jednak, że potencja świętości została zatracona egocentrycznymi problemami.\nAktor, będąc w środku mandali, układa z pieczywa, luster i części świec figurę sefirota (obraz Boga). Jest to ostatnia próba dotarcia do Absolutu:\nBina (Inteligencja) Chochma ( Mądrość)\nGewura (Surowość) Chesed (Łaska)\nHod (Majestat) Necah (Wieczność)\nAle tutaj jestem bezpieczny\nW mandali jestem bezpieczny\nMogę wreszcie przeprowadzić dowód na istnienie Prawdy\nMalchut - Królestwo\nLecz za mandalą rozszalała się wichura\nPrzynosząc pocałunki wszystkich kobiet\nOdbiegam od Pisma\nGorzko karzę ciało\nGewura - Surowość, Chesed - Łaska\nPatrzę na czysty papier mego dowodu i na karty Pisma\nOne ciągle dają znaki\nLecz skąd pewność że nie skłamię\nBina - Inteligencja, Chochma - Mądrość, Keter - Korona\nNiczego już nie napiszę\nWszystko zostało zapomniane\nLustro pamięci popękało\nCo było cennego pościnałem i wykarczowałem\nTif'eret - Piękno\nCzuję jak wiara wycieka ze mnie\nA wszystko z powodu wichury wspomnień które wpuściłem do siebie\nRunęły bloki, zapadły się fundamenty\nHod- Majestat, Necah - Wieczność, Jesod - Podstawa\nFigura kabalistyczna nie ocala już atmosfery świętości. Staje się to coraz bardziej jasne dla postaci monodramu. Symbole, które przywołano, są puste, gdyż nie mogą pobudzić czegoś, co nie wykształciło się w danej osobie.\nTen ołtarz był kacerski\nTo było świadectwo rozbieżności natur\nŚwiadectwo nieudanej próby zjednoczenia\nPo raz ostatni zaklinałem siebie\nW okruchy chleba i ognia\nNiech będą wiarą w sens\nGdyż dni spadają bezwładnie\nZ rąk które je tworzą\nI nie ma konieczności jakiegokolwiek życia\nTa konstatacja odkrywa rozbicie wewnętrzne postaci spektaklu. Pozostaje tylko odrobina nadziei.\nAktor ze zrezygnowaniem wypowiada tekst, zabierając świeczki z obwodu mandali i umieszczając je pośród figury sefirota:\nJedna z moich części zostanie przy murze\nBędzie oglądać jak rodzi on hieroglify\nJak grzyby wilgoci wyjaśniają żywoty\nDruga z moich części oprze się na murze\nBędzie przełykać jego piasek\nŻywe srebro, lapis mędrców\nTrzecia z moich części skamienieje\nBędzie służyć skruszałej idei\nCzasu schwytanego w kamienny cud świata\nAktor pozostawia ostatnią świecę w ręce symbolizującą jedyną szansę ratunku.\nOstatnia z moich części\nWychodzi wprost na pustynię\nBiegnie ku przepaści\nRoztapia się w ciszy\nI nawet nie zadrży\nGdy ostrze przecina kark\nMonodram kończy się sceną wyzwoloną od przestrzeni mandali. Jest aforystycznym przedstawieniem drogi życia.\nNastępuje zmiana świateł. Pozostaje jedynie blask świec.\nAktor trzymając w jednej ręce świecę, drugą zaś zbierając kostki płótna z obrzeża koła, wypowiada tekst kończący przedstawienie. W trakcie mówienia z pasów płótna rozciąga linię, po której wychodzi poza krąg rytów:\nDaleko, daleko jest cel drogi\nLecz znajome wołanie nakazuje podróż\nKu jednemu brzegowi poprzez wielość rzek\nChoć tak naprawdę nie żadnego celu\nPodróż rozwija się sama\nPrzez ostrze brzytwy posmarowane miodem\nNad przepaścią bez dna\nKroczeniu po ścieżce z płótna towarzyszy muzyczny motyw nucony przez aktora. Koniec spektaklu.


Musimy jeździć przy możliwie największym biegu przy najmniejszych obrotach silnika. Znajomość pokonywanej trasy znacznie nam ułatwi oszczędzanie paliwa. Starajmy się nie przyspieszać gwałtownie jeżeli mamy zaraz hamować. Jazda musi być płynna, planujesz się zatrzymać, nie jedz na luzie. Silnik nic nie spala gdy zwalniamy na biegu ponieważ to koła zaczynają go napędzać.\nOtwarte szyby znacznie zwiększają opór powietrza, tak samo jak bagażnik dachowy. Odpowiednie ciśnienie w oponach jest też ważne. Warto sobie zadać pytanie czy w ogóle potrzebujemy korzystać z samochodu. Nic nie jest bardziej eco niż jazda rowerem. Jeżeli już musimy używać auta pamiętajmy o wszystkich zasadach a zaoszczędzimy trochę pieniędzy, które można wydać w bardziej pożyteczny sposób.


Płyty PLEXI Docinane Na Wymiar - Wybudowania Krojanckie i Okolice\nPlexi Na Wymiar - Wybudowania Krojanckie\nZamów Plexi w Miejscowości Wybudowania Krojanckie!\nWybudowania Krojanckie i okolice to obszar, który objeliśmy nasza działalnością - dla Twojego komfortu.\nOd niedawna powiększyliśmy obszar naszej działalności. Wybudowania Krojanckie i okoliczne miejscowości to teraz miejsca, gdzie każda osoba lub firma łatwo zaopatrzy się w plexi. Opróćz tego można u nas zamówić płyty plexi na wymiar jak również wszelkiego rodzaju wyroby z plexi.\nDostawa do każdego miasta w Polsce • Wierchy Zarzeckie • Woźniarka • Włoszczówka • Wybudowania pod Minikowo • Wszemierzyce


Wysłany: 2012-02-18, 20:04\nStanowisko Konrada Hałupki jest takie:\n"KAS jest projektem naukowym realizowanym tak jak każdy inny projekt - trwa i rozwija się, dopóki są osoby zainteresowane jego prowadzeniem. Prowadzenie projektu jest związane z inwestycjami (czas i pieniądze), które zainteresowani powinni sami zapewnić."\nJeśli zatem dojdzie do porozumienia z osobami, które są z KAŚ związane od początku istnienia (czyli prof. Dyrcz i Andrzej Czapulak), to Konrad nie będzie temu przeciwny.\nJa nie jestem niestety w stanie nikogo zmusić, żeby zmienił swoje wystąpienie, a poza tym myślę, że jedno wystąpienie nie przeczy wrzuceniu do programu dyskusji. Ta dyskusja, jak już pisałam, będzie, bo mamy na to czas.\nNie będę wywalać z programu żadnego wystąpienia. Mogę jedynie coś dodać.\nTo już coś wiemy.\nJeśli masz wpływ na program zjazdu i wolę poprawy sytuacji to proszę Ciebie o wprowadzenie do programu (w pierwszej części) zjazdu tematu: KAŚ - stan obecny i przyszłość na który składałyby się krótkie wystąpienia przedstawiciela ZEB i osoby z grona obserwatorów zainteresowanych zmianami obecnego stanu (pewnie się taka szybko znajdzie) oraz przewidzenie dyskusji po tych dwóch wystąpieniach. Wprowadzenie i ogłoszenie zmian w programie zjazdu pozwoli przygotować się uczestnikom do tego wystąpienia, mamy jeszcze 3 tygodnie.\nKrytyczna i merytoryczna dyskusja o KAŚ po planowanym wystąpieniu Andrzeja (nic do tego tematu nie mam, ale nie traktuje on bezpośrednio o sytuacji KAŚ) będzie dla wielu osób niezrozumiała i może przynieść więcej szkody niż pożytku.\nJeśli nie masz wpływu to napisz proszę do kogo należy się zgłosić aby takie zmiany w programie wprowadzić.\nJeśli będę problemy czasowe to być może obecni tu Clavi i Merula zgodziliby się na krótsze wystąpienia i przeznaczyli ten czas aby poruszyć w sensowny sposób kwestie KAŚ?\nA i taka uwaga na koniec, jeśli osoby czytające ten wątek uważają, że dyskusja jest niepotrzebna, KAŚ jakoś tam działa i w sumie nie jest źle to proszę o info, bo może reprezentuje jakieś niszowe grono malkontentów którzy oderwali się od rzeczywistości.\nWysłany: 2012-02-19, 00:05\nNa pewno temat jest bardzo ważny i powinien być poddany pod dyskusję.\nMiło ,że tak uważasz.\n"Nie i ja nie widzę takiej potrzeby".\nNiestety organizator zjazdu i szef ZEB-Zakład Ekologii Behawioralnej(a nadmienię ,że jast to nasz wspólny zjazd gdzie większość 190 osób będą stanowić członkowie Klubu Ornitologów Śląska-KOŚ) nie mają takiej potrzeby.\n(tzn. na początku stycznia mówią organizatorowi, że będą mówić coś tam, ale potem w lutym przesyłają jako tytuł coś innego)\nO czym miało być pierwotne wystąpienie prelegenta?To kluczowe żeby zrozumieć kilka spraw.\nDlatego też w styczniu napisałam, że WSTĘPNIE będzie coś o "śląskich sprawach". No ale jest jak jest. To co ja mogłam zrobić to zarezerwować czas na dyskusję. Tak też zrobiłam. A najlepszy do tego moment, to czas po wystąpieniu Andrzeja (został o tym poinformowany). Za nic więcej nie odpowiadam. Za to, co prelegent będzie mówił w trakcie swojego wystąpienia odpowiada on sam. Ja mogę jedynie coś tam sugerować, no ale niestety nie wszyscy sobie biorą do serca moje rady/prośby/groźby\nPoprosimy o szczegóły,skoro coś w śląskich sprawach miało być to dlaczego nie ma,pomimo,że zgodnie z treścią ogłoszenia o zjezdzie prosiłem o odrębny temat i konsultacje(21.01. i 25.01.-w imieniu szerokiego grona obserwatorów-KOŚ)\nTo, że zajmuję się (nie sama) organizacją ZOŚ\nChyba wątek o Zjeździe nie jest też miejscem odpowiednim na tę dyskusję (pewnie nas ktoś tu zaraz przywoła do porządku...).\nJak najbardziej jest.Skoro prosiłem o konsultacje a nie odbyły sie.Ta kropla przepełniła kielich.\nJedynie lepszym miejscem do tego był by temat "Kartoteka Awifauny Śląska Quo Vadis". Jednak takiego tematu nie mamy, a Zjazd na którym POWINNO się podjąć POWAŻNĄ dyskusję na ten temat już za pasem, toteż ta rozmowa tutaj nie wygląda mi na off topic\nTo kolejny ważny punkt widzenia.\nPodstawowym pytaniem jest: co obecnie dzieje się z KAŚ?\n- system komputerowy\n- zmiany w wytycznych\n???? to garść podstawowych informacji, o jakich nie mamy pojęcia, a które pozwoliły by nam się jakoś do tematu ustosunkować\nSłusznie.To pierwszy zjazd pod szefowaniem Konrada Hałupki.Poza przedstawieniem się KOŚ,powinniśmy uzyskać odpowiedź na te kluczowe pytania.Przecież to leży w dobrym tonie nowego szefa.Wiemy ,że nie odpowiada za to co z KAŚ działo sie za Pana Wesołowskiego.\nMoja osobista refleksja: jak "naród" zobaczyłby przejrzystą witrynę www z wytycznymi odpowiadającymi obecnym przyrodniczym realiom + sensowny formularz to dane posypały by się lawinowo Jeśli nie to czas pakować manatki i wyemigrować na Marsa\nMoże nie na Marsa,ale wyprowadzka z Sienkiewicza 21 wraz z kartami(majątkiem).To są karty KOŚ zdeponowane w ZEB.Do tego potrzebna jest jednak publiczna debata na zjeździe,do kórej organizatorzy nie chcą dopuścić.Nie rozumieć dla czego?Żadne prostokątne stoły niczego nie załatwią.200 osób na zjeździe Klubu Ornitologów Śląska jest ciałem,które podjąć może co z KAŚ.Nawet jesli zajdzie potrzeba to powinno dojść do głosowania nad tą kwestią.\nMoże czas pójść w ślad innych regionów i założyć stowarzyszenie, które zajmie się KAŚ? Stowarzyszenie + zacna inicjatywa = szansa na dofinansowanie UE? pół etatu dla fascynata? KAŚ odżywa...?\nTak właśnie to działa w wielu regianach.Jakby Beata,Andrzej,Konrad i inni chcieliby należec do stowarzyszenia to drogi nikt im nie zamyka.\nZreszta kartoteka byla zawsze prezna w czasie preznosci Kola Studenckiego.\nI oni mogą należec do stowarzyszenia.\nGranty mozna na to dostac i jestem pewien, ze nawet kilka osob mogloby tam docelowo pracowac,\nTo jest istotne.Niestety wydział biologii kształci spore grono bezrobotnych.\nMoim zdaniem o ile 20 lat temu ZEP UWr mialo pozytywny udzial w integrowaniu srodowiska obserwatorow na Slasku, unikalny na skale Polski,\nTo stareotyp,wielu tak ciągle uważa bo brudy nie wychodziły na zewnątrz.Około 10-lat dopełniło swego.\nto obecnie ma destrukcyjny bo utrwala fikcje i marazm. Wszedzie dziala to obecnie lepiej niz na Dolnym Slasku, wlasnie w oparciu o stowarzyszenia.\nWięc po to na tym zjeździe powinniśmy o tym porozmawiac i przywrócic do normalności.\nJesli ktos przestal wysylac obserwacje po wprowadzeniu kart, bo mu sie nie chcialo wypelniac, dzis moze smiac sie w głos. Jesli ktos wyslal ich tysiace (ja zaledwie setki) to ma prawo mocno tupnac noga. A chowanie powaznej dyskusji po czyjejs prelekcji to jest dziecinada.\nWłaśnie takich osób ,które oszukano jest sporo.\nCo do samego Zjazdu - miło się spotkać posłuchać prelekcji o badaniach, wyprawach. Ale wszak to zjazd ORNITOLOGÓW ŚLĄSKA czyli wszystkich "ptasiarzy" i "naukowców", a temat przyszłości KAŚ tyczy się nas wszystkich i z racji stagnacji tym bardziej należy podjąć dyskusję\nJak najbardziej.10 lat stagnacji to tak naprawdę ,że świat poszedł do przodu to 10 lat cofania się,10 lat straconego czasu.Gdyby ZEP po 3-4 latach poinformował uczciwie na zjeździe:\n-przepraszamy nie radzimy sobie z KAŚ,to nas przerasta,prosimy pomóżcie,bądź zaproponowało alternatywne rozwiązanie np. stowarzyszenie ,dzisiaj byśmy byli daleko w przodzie.A tak 10 lat straconego czasu i więcej tracić już szkoda.Tu ziarno zostało zasiane,tylko dbać żeby wzeszło.\nByć może najlepiej byłoby powołać stowarzyszenie, którego głównym celem byłoby zbieranie danych awifaunistycznych i integracja środowiska ornitologicznego na Śląsku.\nCzyli co.Stowarzyszenie ma robić brudną robotę:wklepywac dane i zachęcać obserwatorów do ich przesyłania.\nA pisarczykiem maiłby być ZEB wraz z MP?\nTo zapewne nieporozumienie.\nA ta prelekcja nie jest czyjaś, tylko jest to prelekcja koordynatora KAŚ. Kto więc inny, jak nie on, miałby odpowiadać na wasze pytania w tej kwestii?\nPrelekcja,prelekcją patrząc na inne punkty programowe to 30 min.Czyli 15 min na dyskusję.To jakieś nieporozumienie.200 osób burza mózgów i na to wszystko 15 min.\nniemniej FUNDAMENT powinna stanowić organizacja/stowarzyszenie/fundacja na którą NAJŁATWIEJ będzie zdobyć jakiś fundusz\nDzisiejszy kryzys jest skutkiem tego, że brakuje jasnej wizji tego, kto obecnie miałby zajmować się Kartoteką i koordynować na bieżąca jej działania.\nCzekamy na wystapienie szefa ZEB.Nowy szef i jaka jest jego wizja?\nKolejnym problemem jest również to, że obecnie nastąpił ogromny napływ danych i problem z określeniem zasad ich udostępniania, co obecnie przerasta możliwości do samodzielnego wykonania przez jedną osobę.\nCoś więcej?Czyli co,jakieś dane spływają i nadal ZEB nie daje sobie rady?\nMyślę, że warto pomyśleć przede wszystkim nad tym, kto miałby to wszystko ogarnąć, a jeśli zostanie wybrana odpowiednia osoba, to pozostałe problemy, jak zaangażowanie ludzi, zaprezentowanie wyników i finansowanie KAŚ będą mogły być stopniowo i skutecznie rozwiązane.\nNa Zjeździe można stworzyć listę, kto chce się zaangażować w prace zespołu obsługującego KAŚ i z pośród tych osób zespół wybiera koordynatora. Wtedy po pierwsze jest dobrowolność i nikogo nie trzeba zmuszać, ale jest również przypisanie zadań i odpowiedzialność za to czego się podejmujemy.\nTak możnaby to zrobić.Tylko jak w 15 min. to zrobić.\nWysłany: 2012-02-19, 02:18\nA czy mozemy liczyc na oficjalne wystapienie na Zjezdzie, szefa ZEB (obecnego, bylego?) i krotka odpowiedz na pytanie, co on uwaza, ze nalezy z KAS zrobic?\nNie i ja nie widzę takiej potrzeby. Stanowisko Konrada Hałupki jest takie:\n"KAS jest projektem naukowym realizowanym tak jak każdy inny projekt - trwa i rozwija się, dopóki są osoby zainteresowane jego prowadzeniem.\noczywista oczywistość - a obecnie ten projekt naukowy STAGNUJE\nProwadzenie projektu jest związane z inwestycjami (czas i pieniądze), które zainteresowani powinni sami zapewnić."\na zainteresowanych przyszłością i uzdrowieniem KAŚ jest wielu...jak nie bardzo wielu\nwreszcie jakiś konkret. Wiemy kto trzyma buławę.\nMam pewne przemyślenia....chyba przykre. Na początku tej bardzo żywo rozwijającej się dyskusji "ptasiarzy" z dr Beatą Czyż czyż niosącą głos ZEBu odniosłem bardzo pozytywne wrażenie, że kadra chce podjąć DZIAŁANIA (nie tylko dyspute przy geometrycznym stole) by KAŚ zaczęła funkcjonować i nieść korzyść nam wszystkim. Jednak po ostatnich wypowiedziach "Głosu ZEB" zaczynają się sprawdzać moje najczarniejsze przypuszczenia. Kadra staje okoniem nie chcąc wypuścić z rąk danych nawet kosztem tego że KAŚ kolejne dziesięciolecie przewegetuje zarastając mchem i porostami,\nMy nie chcemy zagarnięcia danych, żeby dla własnej korzyści je wykorzystać i napisać publikację ze swoimi nazwiskami.\nCHCEMY TEMATU PODCZAS ZJAZDU DYSKUSJI DECYZJI ZMIAN\nzupełnie nie rozumiem czemu nie można wstawić dodatkowego tematu do zjazdu... to takie "typowo polskie" ..........\nbo nikt nam nie wciśnie kitu, że KAŚ działa i należy się nią chwalić\n1) stare dane przekartkować na nowy system\n2) utworzyć nowoczesną bazę danych\n3) prosty w obsłudze formularz\n4) reforma wytycznych "co wysyłać" (tu naprawdę jest wiele rodzynków z poprzedniej epoki)\n3) wolontariusze do czystego klikania myszką\njedna osoba nie jest w stanie tego fizycznie ogarnąć\npodjęcie decyzji o sposobie sfinansowania tej KONIECZNEJ REAKTYWACJI\n1)"nowe ciało" i kasa pozarządowa/UE\n2) może kadra ma wizje jak to rozruszać pod flagą ZEBu?\nJa naprawdę chcę żeby KAŚ zaczęła działać, mamy DZIESIĘĆ LAT W PLECY. To nasz wspólny dorobek, który powinien się powiększać z roku na rok i zostawać udokumentowany a nie kisić się w notesach setek obserwatorów i/lub na półce na Sienkiewicza 21.\nWysłany: 2012-02-19, 02:56\nTo nie ZEP pograzyl sie w kryzysie, lecz nauka w galopie.\nNikt nie ma interesu, zeby napisac monografie, poniewaz monografie sa nisko punktowane. A na uczelniach naukowcy scibolą punkty, zeby uzyskac habilitacje czy profesury. Innymi slowy realizujac nowatorski projekt w Białowieży czy na Stawach, można po 2 sezonach napisac anglojezyczna publikacje i dostac ich 20-30. Zas za monografie i to w jezyku polskim nawet 5 nie bedzie a roboty w pierun. Ot i cala tajemnica.\nHao halo - to znaczy tak samo jak w innych branżach? Tylko biznes się liczy? Nic dla ludzi? Jak PLL LOT - jak coś się nie opłaca to won. Z tego tak wynika Marku\nWysłany: 2012-02-19, 03:17\nI jeszcze jedna rzecz ode mnie - od nowego forumowicza, ale od gościa co to kart wysyłał od groma i jeszcze trochę. Nie będę teraz drążył przez wszystkie wątki Forum, bo zrobi się 5 rano Wiem - głównie po wypowiedziach Pawła, ale i tez po swoich spostrzeżeniach, że źle się dzieje w sprawie gromadzenia danych przez ZEB czy jak to się teraz nazywa. Nie ważne. Gdzie są Ptaki Śląska - nowe wydanie? Gdzie jest ta publikacja, która miała wyjść na światło dziennie dobrych kilka lat temu? Dlaczego nasze dane są gdzieś przetrzymywane? Czy ZEP/ ZEB czy jak Wy się teraz nazywacie nie możecie jakoś porozumieć się z inną Uczelnią i wziąć jakiś program do gromadzenia danych? Czy nadal Polska ornitologia jest w 20 wieku / Ludzie - kurde - ogarnijcie się!!! Trzęsący się Andrzej Czapulak co ma nam przedstawiać nowego? To, czego nie mógł zrobić przez lata? Co to za czarowanie Współpracowników? ZEP czy ZEB - weźcie się ogarnijcie. Jak macie granty zza granicy - postępujcie też tak w Polsce!!! Jak nie umiecie dysponować czyimiś danymi to je oddajcie! Paweł ma jakiś pomysł - przyjmijcie go z OTWARTYMI REKAMI - a nie jak Polski rząd za przeproszeniem - z podejrzliwością... Tyle ode mnie. Będę ten watek śledził, ale tez pozwolę sobie coś napisać. W końcu oddawałem karty przez prawie 11 lat.\nWysłany: 2012-02-19, 03:52\nChciałabym ustosunkować się do niektórych opini wygłoszonych w ostatnich kilku postach.\nŚląska Kartoteka znajduje się w kryzysie, a próby naprawy tej sytuacji na razie nie dają pożądanych rezultatów. Problemy wynikają głownie z sytuacji finansowo-osobowej ZEPu. Kolejnym problemem jest znikoma liczba obserwatorów przysyłających swoje obserwacje w ostatnich latach. Jest to chyba wynik dwóch podstawowych faktów:\n1. braku obiecanej kilka lat temu monografii\n2. braku opracowań z kartoteki na Zjazdach Ornitologów Śląska\nWydaje mi się, że te dwa powyższe fakty (być może jeszcze inne) wpływają na brak motywacji obserwatorów do wysyłania swoich danych. Z drugiej strony tzw. naukowcy również nie mają motywacji, jeśli dostają obserwacje od kilku osób. Tutaj koło się zamyka...\nNie czuję się upoważniona do wypowiadania się na temat terminu wydania monografii, trzeba pytać autorów. Faktycznie w chwili obecnej pisanie monografii się "nie opłaca", bo\njest ona słabo punktowana, ale nie to jest przyczyną braku tej książki (większości autorów punkty do niczego potrzebne nie są).\nKolejna sprawa to czasopismo "Ptaki Śląska". Nie jest prawdą, że czasopismo umarło i nie będzie wychodzić. Bardzo chcielibyśmy wydawać kolejne zeszyty, ale teczka redakcyjna jest praktycznie pusta!!! Po sezonie prof. Dyrcz chce zabrać się za przygotowywanie kolejnego numeru, ale nie ma materiału. Przypominam, że na stronie ZEPu jest dostępna instrukcja dla autorów jak przygotować maszynopis publikacji. Czekamy na artykuły, więc jesli macie jakieś dane, które można opublikować w PŚ, teraz jest właśnie czas, kiedy powinniście siadać do komputera i pisać. Niestety naukowcom wybitnie nie opłaca się publikować w PŚ.\nCzy Ty jesteś PR Zakładu ? Bo zauważyłem, że starasz się odpowiadać na każdą sprawę, ale nie wnosisz nic własnego Ja wiem, że PR polega na perfumowaniu tego co śmierdzi, ale czy naprawdę chcesz mieć taką rolę? Zwłaszcza, że występujesz w imieniu kogoś kto jest pogrążony...I jak trzeba to przytoczę nazwiska A gdzie samokrytyka ?\nWysłany: 2012-02-19, 07:32\nKilkakrotnie zostałem wywołany w wątku, więc czas najwyższy się odezwać. Moje milczenie nie wynikało w żadnym wypadku z braku zainteresowania tematem - ci, którzy mnie znają, wiedzą doskonale, że cały czas mam dużą chęć zaangażowania się w KAŚ - w jej reformę i w dalsze działanie (również - a raczej przede wszystkim, jak to określił Kuba, "po godzinach").\nAle uważam, że dyskusja zabrnęła za daleko. Wszystkim nam leży na sercu dobro śląskiej faunistyki i wszyscy jesteśmy zgodni, że KAŚ wymaga zmian, i to nie małych, aby podnieść się z marazmu. I na tej konkluzji powinniśmy zakończyć dyskusję na forum. To zbyt poważna sprawa, żeby zajmować się nią w tym miejscu. Zdecydowana większość dyskutantów jest osiągalna we Wrocławiu - więc należy się spotkać i porozmawiać na żywo "Dyskusje" internetowe mają tą brzydką cechę, że bardzo łatwo (zdecydowanie za łatwo) zmieniają się w ordynarne pyskówki. Ktoś źle postawi przecinek, ktoś zapomni wstawić emotkę osłabiającą powagę zdania, ktoś źle przeczyta/ zrozumie/ zinterpretuje cudzą wypowiedź, i zaraz się połowa obrazi, a druga zacznie się wyzywać. Druga sprawa, że łatwo rzucać oskarżenia i oburzać się w internecie - ale chyba lepiej i poważniej to zrobić w realu, kiedy druga strona będzie znacznie pełniej reprezentowana i będzie miała możliwość pełnej repliki tudzież wyjaśnienia niejasności (w jaki niby sposób na zarzuty miał odpowiedzieć ktokolwiek inny z ZEB-u, skoro tylko Beata jest zarejestrowana na forum ).\nDlatego zdecydowanie jestem za spotkaniem. Beata już zaproponowała termin - ja tylko dorzucę, że 3 marca nie jest najszczęśliwszy, bo właśnie na ten weekend planuję liczenie gęsi (dzisiaj wieczorem zapewne roześlę info do obserwatorów). Ale uważam, że spotkanie jest absolutnie konieczne - i tam powinna się przenieść poważna dyskusja.\nWysłany: 2012-02-19, 09:14\nI na tej konkluzji powinniśmy zakończyć dyskusję na forum.\n25.01.-prosiłem o konsultucje w tych sprawach.Ale mnie wynika z tego zwyczajnie olano.A posty kolejne to punkt widzenia kolejnych forumowiczów.\nZdecydowana większość dyskutantów jest osiągalna we Wrocławiu - więc należy się spotkać i porozmawiać na żywo\nJak najbardziej należy się spotkać,zjazd z odrębnym tematem to doskonałe miejsce,gdzie 200 członków Klubu Ornitologów Śląska będzie miało okazję wypowiedzieć się we własnym imieniu.A nie grupka wrocławskich forumowiczów wypowiadać się za 200 osób.Na litość boską waż proporcje.Jaka grupa,wybrana przez kogo,kogo reprezentująca?\nKolejna kwestia,o której przez te kilka dni zapomiałem.Pytanie kieruję do Beaty.\nCzy wspólny majątek był wykorzystywany do pisania magisterek studentów biologii?\nCzy na kartach była stosowna klauzula(wiem ,że nie było) ,że własciciel karty zezwala na wykorzystanie jego danych do czyjeś prywatnej magisterki?\nJedna nie ale np. nowe ciało(stowarzyszenie) pewnie jest w stanie.\n-wolontariusz(ze stowarzyszenia) za frajer wklepuje komuś dane z ZEB.\nJak najbardziej 33 zjazd to doskonałe miejsce.\nWysłany: 2012-02-19, 09:23\nSpotkanie w waskim gronie ma te wade, ze niektorzy zostaja wykluczeni z "porozumienia 3 marca". Zas Zjazd jest walnym zgromadzeniem wszystkich zainteresowanych, gdzie kazdy ma mozliwosc wysluchania stron i rownego udzialu w dyskusji. Stad wazne jest, zeby ludzie przeczytali juz dzis w programie zjazdu, ze taka sprawa bedzie poruszona. Wtedy ci ktorzy nie przyjada, moga miec zal tylko do siebie, a ci ktorzy nie mieli zamiaru przyjezdzac, moga uznac, ze jednak warto.\nMoim zdaniem szkoda, ze dyskusje zmoderowano do tego watku, poniewaz zasadnicza sprawa to wlasnie program Zjazdu: mimo wczesniejszych obietnic takiego punktu nie ma.\nWysłany: 2012-02-19, 10:52\nLudzie, nie wiem dlaczego tak się uczepiliście Konrada Hałupki, który (jak już czyż napisała!) nie jest koordynatorem Kartoteki, a szefem zakładu i te dwie funkcje się nie pokrywają.\nJak na pytania dotyczące kartoteki ma odpowiadać człowiek, który jej nie tworzył, nie brał czynnego udziału w jej funkcjonowaniu, a nawet nie interesuje się faunistyką?\nAndrzej Czapulak jest najlepszym adresatem waszych pytań, a czasu po jego prelekcji byłoby za mało nawet gdyby dyskusję rozciągnąć na 3 godziny.\nMam smutną wizję (opartą na obserwacji poprzednich zjazdów i dyscypliny panującej na widowni w trakcie prelekcji), że jakakolwiek próba dyskusji przemieni się w lawinę emocji, wyrzutów, żadnych konstruktywnych wniosków nie usłyszymy w ogólnej wrzawie; następnie czas dyskusji się skończy, połowa zgromadzonych będzie obrażona/wyjdzie z sali, druga połowa będzie głośnym szeptem dokańczać dyskusję w trakcie kolejnych wystąpień....\nDlatego uważam, że spotkanie PRZED zjazdem jest świetnym pomysłem, wręcz koniecznością. Terminu pasującego wszystkim nigdy się nie znajdzie, ale ważne żeby przynajmniej zarysować plany, przedstawić pomysły - zapobiec katastrofie.\nCzy Ty jesteś PR Zakładu ? Bo zauważyłem, że starasz się odpowiadać na każdą sprawę, ale nie wnosisz nic własnego\nJeśli nie czyż ma odpowiadać to kto? Jest jedynym pracownikiem ZEB zarejestrowanym na forum i słusznie próbuje podtrzymać poziom dyskusji.\nNajlepiej rozgrzać emocje, oburzać się, a potem na zjeździe wylać to na niczego nieświadomych ludzi, którzy prawdopodobnie nawet tej dyskusji nie przeczytają.\nTo kolejny argument za koniecznością dyskusji PRZED a nie w trakcie Zjazdu - bez adresatów waszych żalów możecie się wyłącznie nakręcać.\nZjazd jest walnym zgromadzeniem wszystkich zainteresowanych, gdzie kazdy ma mozliwosc wysluchania stron i rownego udzialu w dyskusji.\nDyskusja 200 osób w niewielkiej sali wykładowej? Tego jeszcze nie widziałam, nawet trudno mi to sobie wyobrazić ile czasu potrzeba aby każdy ze zgromadzonych mógł wziąć "równy udział w dyskusji". Znając już teraz wysoką temperaturę dyskusji na forum, w DSW zapanuje chaos, a z chaosu nie da się nic skonstruować.\nWysłany: 2012-02-19, 12:04\nPawik, niestety pare osob uslyszalo: "won z pracy", bo punktow nie nascibolily... Smutne tez dla mnie ale prawdziwe. Zreszta po reakcjach Czyż wyglada, ze sie ZEB w takim systemie odnajduje. Mysle ze podczas Zjazdu wiele osob uslyszaloby chetnie o planach ZEB wobec setek wieloletnich obserwatorów ale jakos ochotników do wystapienia niet. Planow, koordynacji zreszta tez od lat nie ma; marazm.\nA Monografia sie nam nalezy jak psu zupa.\nŻadne stowarzyszenie jeszcze nie powstało, a już Paweł pisze kto może do niego należeć. Za chwilę może jeszcze usłyszymy kto do niego nie może należeć\nProszę Was o nie obrażanie mnie, ani nikogo z Zakładu. Jeśli mamy dojść do porozumienia, to chyba dobrze by było, żeby ta dyskusja nie zabrnęła tutaj za daleko, bo z doświadczenia wiem, że potem już ciężko będzie nawet na siebie spojrzeć. Ja akurat jestem osobą, która długo nie żywi urazy (spoko Marek, może niedługo znowu sobie miło pogawędzimy przez telefon , ale wiem, że różnie to bywa niestety.\nCo do magisterek, to ja nie widzę w tym nic zdrożnego. Na karcie jest klauzula "Wyrażam zgodę na wykorzystanie danych w innych publikacjach niż monografia "Ptaki Śląska" (w razie odmowy proszę skreślić). Nie wiem ile dokładnie było magisterek napisanych na kartach KAŚ, ale nie było ich znowu tak dużo. Zwykle osoby piszące prace z tych danych z jakichś względów nie mogły pisać z terenu (np. względy zdrowotne). Ja nie byłam promotorem żadnej takiej pracy, nie odpowiadam zatem za nie. Ale powtórzę jeszcze raz, uważam, że to nic złego, zwłaszcza jeśli potem jeszcze taka magisterka została opublikowana dajmy na to w "Ptakach Śląska" i dane "ujrzały światło dzienne".\nSkoro już jesteśmy przy czasopiśmie, to może troszkę więcej, bo niejaki pawik77 zapodał jakiś mój stary post w tym temacie. Może przy okazji odpowiem też Agentowi Tomkowi, który gdzieś w moich postach wyczytał, że "kadra staje okoniem". Ponieważ pojawiła się grupa osób z GŚ, które chciały to czasopismo prowadzić, oddaliśmy je w ich ręce, a prof. Dyrcz nadal (z tego co wiem) bierze udział w pracach redakcji. I wygląda na to, że będziemy mogli dalej czytać to pismo! Cieszmy się z tego!\nTak jak napisała elf_zielony, dyskusja na sali, gdzie jest 200 osób, z tego niech tylko 20 będzie naładowanych emocjami i testosteronem , jest skazana na niepowodzenie. Nadal uważam, że spotkanie przed Zjazdem, a potem przedstawienie pomysłu na naprawę sytuacji na Zjeździe i poddanie tego pomysłu pod dyskusję jest wyjściem optymalnym. Ja mogę jedynie spróbować do takiego spotkania doprowadzić.\nA co do ewentualnego przenoszenia dyskusji do pierwszej części (czyli na którą? bo druga część to chyba jest po długiej przerwie), to sorry, ale program Zjazdu jest już podany i jak już niejednokrotnie pisałam, czas jest zarezerwowany ok. 13:25 i tylko tam mogę coś dodać. Jest weekend, nie oczekujcie, że będę teraz wstawiać coś konkretnego do programu. Przypuszczam zresztą, że jak już coś wstawię, to będzie pewnie, za krótkie, za późno, za wcześnie, nie po tym prelegencie co ma być i co tam jeszcze...\nI żeby nie było, ja również uważam, że monografia się wszystkim należy. Takie stwierdzenia to "odkrywanie Ameryki". No i zauważę Marku, że ty w tym systemie uczelnianym, o którym piszesz też się znajdujesz i wiesz jak jest. A jednak niektórzy znajdują czas pomiędzy pisaniem artykułów, poprawianiem wcześniejszych, prowadzeniem zajęć dla studentów, nadzorowaniem magistrantów, pisaniem pism do GDOŚ, RDOŚ, komisji etycznych, siedzeniem w laboratorium, uczeniem się nowych rzeczy itd., żeby zorganizować kolejny Zjazd, a potem na tym Zjeździe nawet nie mają czasu, żeby spokojnie porozmawiać ze znajomymi. No więc ni mówcie mi proszę, że nam tylko punkty i może jeszcze (o zgrozo) kasa w głowie. I gwoli ścisłości, nie oczekuję za to od nikogo pokłonów i oklasków. Ale fajnie by było dyskutować w bardziej przyjaznej atmosferze.\nWysłany: 2012-02-19, 16:36\nDo zjazdu zostały niecałe trzy tygodnie, w tym dwa weekendy, najbliższy jest już na tyle blisko, że nie wypada się umawiać, w kolejnym jest liczenie gęsi i pewnie parę zainteresowanych osób wyjedzie w teren, nie będzie mogło pojawić się we Wrocławiu. Trudno też będzie zawiadomić wszystkich zainteresowanych, bo nie wiadomo kto to może być, czy wszyscy mają e-maile?\nWprowadzenie dyskusji o stanie KAŚ po temacie "Przyloty i odloty ptaków na Śląsku" jest nieporozumieniem organizacyjnym i doprowadzi do większej katastrofy niż moderowana 20-30 minutowa dyskusja po krótkich wystąpieniach dwóch stron (przedstawiciel ZEB-KAŚ i grona niezadowolonych-reformatorów).\nTylko w ten sposób można sprostać podstawowym zasadom organizacji ludzi zgromadzonych wokół jakiejś pasji i działających nonprofit czyli maksimum partycypacji, konsultacji i transparentności. Pamiętajcie proszę drodzy organizatorzy i zwolennicy przedzjazdowych spotkań, że polskie społeczeństwo mam jeden z najniższych poziomów zaufania społecznego w Europie. Umawianie się przez zjazdem, będzie, jak już pisał kivirovi, tworzeniem "porozumienia 3 marca" i od początku dla wielu słuchających, obecnych podczas zjazdu osób, naznaczone będzie brakiem zaufania i transparentności wobec szeregu potencjalnie zainteresowanych osób (z których część być może, jak już pisałem, nadal przebywa w świecie analogowym). Pojawienie się tematu na zjeździe pozwoli ustalić sensowny termin spotkania roboczego na którym zostaną wypracowane dalsze działania, zmierzające do poprawy sytuacji.\nW odpowiedzi na brak miejsca na zjeździe mogę napisać tylko, że z 10 zjazdowych wystąpień przynajmniej 4 opierają się na informacjach zgromadzonych przez szereg obserwatorów współpracujących obecnie lub w przeszłości z KAŚ i którzy z pewnością poświeciliby niejedno wystąpienie żeby ruszyć do przodu z KAŚ i na kolejnych zjazdach posłuchać jeszcze ciekawszych wystąpień.\nJa czegoś tutaj nie rozumiem. Czy ja gdziekolwiek napisałam, że nie mam woli wpuszczenia reformatorów na mównicę? Co złego jest w tym, że po "Przylotach..." w programie pojawiłby się punkt "Przyszłość KAŚ"? Do jakiej to katastrofy miałoby to doprowadzić? Coraz bardziej utwierdzam się w przkonaniu, że oprócz tego, że bardzo niektórym leży na sercu "dobro śląskiej ornitologii", chodzi również o personalne dowalanki...\nWysłany: 2012-02-19, 18:04\nNie napisałaś wcześniej, że zmienisz program, jeśli wprowadzisz oficjalnie taki punkt do programu a nowy program zostanie rozprowadzony po sieci to dyskusja tutaj zapewne zamrze do czasu zjazdu. Katastrofą organizacyjną mogłoby być dyskutowanie o KAŚ bez żadnej zapowiedzi po wystąpieniu o przylotach i odlotach. Tylko tyle.\nZapewniam Cię, że nie interesują mnie personalne dowalanki, nie wiem komu miałby dowalać i za co. Nie zajmujmy się przeszłością tylko przyszłością, to jest jednak tylko faunistyka i obserwowanie ptaków;-)


Decyzja o dofinansowaniu projektu umieszczonego na ostatecznej liście rezerwowej projektów w ramach konkursu nr RPOWZ/7.3.2/2009/2\nInstytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 - 2013 informuje, iż Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego uchwałą Nr 423/11 z dnia 24 marca 2011 r. podjął decyzję o dofinansowaniu projektu umieszczonego na ostatecznej liście rezerwowej projektów w ramach konkursu nr RPOWZ/7.3.2/2009/2 – Poddziałanie 7.3.2 Lokalna infrastruktura ochrony zdrowia, ogłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013. Kwota przeznaczona na dofinansowanie przedmiotowego projektu wynosi 537 570,00 zł ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.\nŁączna kwota środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach konkursu nr RPOWZ/7.3.2/2009/2 wynosiła 3 000 000,00 zł ze środków EFRR. Uchwałą Nr 455/10 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 30 marca 2010 r. ustalono rezerwę finansową dla przedmiotowego konkursu, w wysokości 600 000,00 zł z EFRR.\nDnia 20 kwietnia 2010 r. uchwałą nr 602/10 Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego podjął decyzję o dofinansowaniu projektów umieszczonych na liście rankingowej będącej wynikiem prac Komisji Oceniającej Projekty oraz oceny strategicznej dokonanej przez Zarząd Województwa w ramach konkursu nr RPOWZ/7.3.2/2009/2 – Poddziałanie 7.3.2 Lokalna infrastruktura ochrony zdrowia, ogłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 oraz ustaleniu listy rezerwowej wniosków, którym nie udzielono dofinansowania ze względu na ograniczoną ilość środków finansowych przeznaczonych na konkurs.\nZe względu na fakt, iż w ramach przedmiotowego konkursu żaden ze złożonych protestów nie został uznany za zasadny, lista rezerwowa utworzona w/w uchwałą stanowiła jednocześnie ostateczną listę rezerwową projektów w ramach konkursu.\nW dniach 28 maja i 15 czerwca 2010 r. Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego podjął decyzje o dofinansowaniu odpowiednio pierwszego i kolejnego projektu umieszczonego na ostatecznej liście rezerwowej projektów oraz zaktualizowaniu przedmiotowej listy.\nW związku z odmową podpisania umowy o dofinansowanie dla projektu nr WND-RPZP.07.03.02-32-001/10 (uchwała Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr 2212/10 z dnia 14 grudnia 2010 r.), zostały zwolnione dodatkowe środki finansowe w wysokości 494 983,50 zł z EFRR, które przekazane zostały na zwiększenie rezerwy finansowej ustalonej uchwałą nr 455/10 z dnia 30 marca 2010 r.\nW wyniku zwolnienia środków w ramach konkursu, które zasiliły rezerwę finansową oraz mając na uwadze fakt zwiększenia alokacji przeznaczonej na konkurs (uchwała nr 290/11 z dnia 3 marca br.), Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego podjął decyzję o dofinansowaniu projektu znajdującego się na ostatecznej liście rezerwowej w ramach konkursu nr RPOWZ/7.3.2/2009/2.\nW ciągu najbliższych dni Wnioskodawca, którego projekt znajduje się na liście projektów skierowanych do dofinansowania z ostatecznej listy rezerwowej projektów w ramach konkursu nr RPOWZ/7.3.2/2009/2, zostanie pisemnie poinformowany o przyznaniu dofinansowania i konieczności złożenia dokumentów potrzebnych do podpisania umowy o dofinansowanie.\nW związku z dofinansowaniem wszystkich projektów znajdujących się na ostatecznej liście rezerwowej projektów, przedmiotowa lista zostaje zlikwidowana.\n1.\tLista projektów skierowanych do dofinansowania z ostatecznej listy rezerwowej projektów w ramach konkursu nr RPOWZ/7.3.2/2009/2.