Odkurzacz BLAUPUNKT VCC301 | www.kupujemy.pl porównanie cen\nCENA: od 182,08 PLN do 229,00 PLN\nWysoką jakość odkurzacza VCC301 potwierdza klasa energetyczna A. Jest to stosunek poboru energii przez urządzenie do jego efektywności. Klasa A oznacza, że odkurzacz cechuje się bardzo wysoką skutecznością czyszczenia przy niskim zużyciu energii, co przekłada się na zauważalnie niższe wydatki na prąd, nawet przy częstym odkurzaniu. Klasa DpuHF A oznacza, że na twardej podłodze odkurzacz zbierze do 111% procent kurzu. Wartość ta, w najbardziej efektywnych modelach, jest najczęściej wyższa niż 100%, ponieważ w trakcie odkurzania urządzenie zbiera również kurz z przyległych do ssawko-szczotki powierzchni. Klasa wydajności A na podłogach twardych to najwyższa wartość wśród modeli domowych. Drugie z oznaczeń, klasa DpuC D, świadczy o efektywności urządzenia w trakcie odkurzania dywanów. Model VCC301 zbiera do 0,83% kurzu ze wszystkich rodzajów dywanów i wykładzin za jednym pociągnięciem szczotki, co będzie szczególnie docenione przez osoby uczulone na kurze, ponieważ to właśnie tam gromadzi się najwięcej zanieczyszczeń i alergenów. O jakości odkurzacza VCC301 świadczy nie tylko to jak dobrze zbiera kurz, ale również czystość powietrza, która wydostaje się z urządzenia po drugiej stronie przy wylocie. Klasa reemisji A w modelu VCC301 to gwarancja pozbawionego kurzu i pyłków powietrza w czyszczonym pomieszczeniu. Świetną wydajność urządzenia podkreśla zastosowanie najbardziej zaawansowanego filtru HEPA H13, który zatrzymuje nawet 99,97% zanieczyszczeń, w tym kurz, bakterie, komórki pierwotniaków oraz grzybów. Odkurzając z modelem VCC301 masz pewność, że powietrze, które wydostaje się z odkurzacza, jest maksymalnie oczyszczone i bezpieczne dla Ciebie oraz Twoich bliskich....\nJeśli lubicie wiedzieć co kupują inni, to przyda Wam się informacja, że w ostatnim miesiącu wśród wszystkich produktów z kategorii Odkurzacze zwykłe produkt Odkurzacz BLAUPUNKT VCC301 znajdował się na 11 miejscu w rankingach sprzedaży kanałów online. Jego średnia cena wynosi 193,42 zł, cena ta jest więc niższa niż średnia w kategorii. Odkurzacz BLAUPUNKT VCC301 systematycznie spada w rankingach sprzedaży w kategorii Odkurzacze zwykłe.\nNa lepszej pozycji w tej kategorii znajduje się Odkurzacz BLAUPUNKT VCB201 . Średnia cena tego produktu w sklepach to 160,66 zł i jest ona niższa o 69,08% od średniej ceny w kategorii Odkurzacze zwykłe.\nW ostatnim czasie w kategorii Odkurzacze zwykłe największym zainteresowaniem kupujących cieszy się Odkurzacz Amica Ora VM1032 .\nOdkurzacz BLAUPUNKT VCC301 w rankingu sprzedaży urządzeń marki Blaupunkt w ogóle aktualnie znajduje się na 18 miejscu.\nNieco popularniejszym produktem Blaupunkt jest Odkurzacz BLAUPUNKT VCB201 . Aktualnie najlepszym produktem marki Blaupunkt jest BLAUPUNKT CR5WH .\nBlaupunkt nie należy do najpopularniejszych marek w kategorii Odkurzacze zwykłe, Odkurzacze zwykłe Blaupunkt znajdują się dopiero na 8 miejscu. Jednym z najbardziej popularnych produtków marki Blaupunkt w tej kategorii jest Odkurzacz BLAUPUNKT VCB201 .\nUrządzenia Blaupunkt w kategorii Odkurzacze zwykłe są średnio tańsze niż Odkurzacze zwykłe w ogóle.\nProducent Blaupunkt > Odkurzacze zwykłe Blaupunkt\nFragment opisu producenta: W bogatej ofercie firmy znajdziemy urządzenia z linii radioodtwarzaczy samochodowych, wzmacniaczy, zestawów głośnikowych, anten, nawigacji satelitarnej oraz akcesoriów Zobacz więcej o producencie Blaupunkt\nPodobne produkty: Odkurzacz bezprzewodowy BLAUPUNKT vch601 Odkurzacz warsztatowy Blaupunkt wd 4000 kamera ip BLAUPUNKT vio h30 kamera ip BLAUPUNKT ipc s1 Blaupunkt vio b30 Czajnik BLAUPUNKT eks601 Sokowirówka Blaupunkt eje201 Żelazko BLAUPUNKT hsi 501 Czajnik Blaupunkt ekp 501 Blender BLAUPUNKT hba 201 Głośnik Blaupunkt pa25 Głosnik Blaupunkt pa15 Blender BLAUPUNKT tbp601 Czajnik BLAUPUNKT ekp401 Radio BLAUPUNKT kr10 Głośnik przenośny Blaupunkt BT12 OUTDOOR Radio BLAUPUNKT pr4\nOdkurzacz bezworkowy Blaupunkt VCC301 Blaupunkt\nOdkurzacz bezworkowy BLAUPUNKT VCC301 Media Markt\nOdkurzacz Blaupunkt VCC301 Szybka dostawa! Darmowy odbiór w 26 miastach!\nOdkurzacz BLAUPUNKT VCC301 DARMOWY TRANSPORT BLAUPUNKT VCC301


Druga wizyta studyjna - KRAKÓW 12.12.2016 – projekt 100 lat aktywności\nWczesnym rankiem – bo już o godz. 6:00 wyjeżdżaliśmy do Krakowa, by zdążyć na umówione spotkanie w Akademii Pełni Życia.\nPod tą wdzięczną nazwą kryje się stowarzyszenie , działające na rzecz ludzi starszych.\nPrzyjęła nas wice prezes Maria Kacprzycka, która szczegółowo opowiedziała na czym polega działalność Akademii, jakie projekty realizują i dlaczego zajęcia kierowane do osób starszych w Krakowie są bezpłatne. Tego ostatniego trochę pozazdrościliśmy naszym krakowskim gospodarzom.\nJednak mieliśmy się też czym pochwalić, mówiliśmy o naszej działalności oraz o szerokim spektrum zajęć kierowanych do słuchaczy WUTW. Wrażenie wywarła ilość członków oraz rozmach z jakim działamy. Wymieniliśmy doświadczenia, podzieliliśmy się dobrymi praktykami , wymienili drobnymi upominkami i ruszyliśmy zwiedzać Kraków.\nA było co zobaczyć, gdyż przedświąteczna atmosfera uczyniła to miasto jeszcze piękniejszym.\nZwiedzanie odbywało się w zgodzie z indywidualnymi zainteresowaniami ale nikt nie pominął Wystawy Krakowskich Szopek oraz Jarmarku Bożonarodzeniowego na krakowskim rynku.\nPobyt w Krakowie zakończyliśmy na koncercie zespołu SHOLEM. Trio wykonuje tradycyjną, klezmerską muzykę żydowską we własnej aranżacji.\nPełni wrażeń i zmęczeni wróciliśmy do Wodzisławia nocą.\nSeniorzy z WUTW w ramach wizyty studyjnej projektu 100 lat Aktywności odwiedzili w Czernicy\nSeniorzy z WUTW w ramach wizyty studyjnej projektu 100 lat Aktywności odwiedzili w Czernicy- małej wsi powiatu rybnickiego, grupę seniorów działających w międzypokoleniowym stowarzyszeniu.\nStowarzyszenie Działań Lokalnych Spichlerz jest stowarzyszeniem , które powstało w październiku 2012 r. Przed jego zawiązaniem grupa tworzących go później społeczników realizowała w sposób nieformalny działania społeczne. Do tej pory stowarzyszenie ma na swoim koncie organizację pięciu pikników historycznych, szereg spotkań – happeningów, publikacje książkowe, spektakle historyczne, własną stronę internetową. Wszystkie te przedsięwzięcia są skutkiem dobrej organizacji, zaangażowania społecznego i wsparcia finansowego w postaci pozyskanych grantów.\nPodczas wizyty wiele dowiedzieliśmy się o ciekawej, nastawionej na poznawanie własnej tożsamości , mieszkańców – seniorów, którzy ocalając od zapomnienia, kultywują tradycje i poznają historię terenów na których zamieszkują.\nWizyta studyjna była bardzo korzystna, wymieniliśmy się doświadczeniami, wskazaliśmy na dobre praktyki realizowane w obu stowarzyszeniach, nawiązaliśmy kontakty rokujące na przyszłość dobrą współpracę.\nNASI GOŚCIE Z GLADBECK - rewizyta seniorów - 28.09 - 2.10.2016\nOd 28 września do 2 października 2016 r. na zaproszenie Prezydenta Miasta Mieczysława Kiecy oraz Prezes Wodzisławskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku Jadwigi Holeczek-Wojdat Wodzisław Śląski gościł delegację z zaprzyjaźnionego z nami od 25 lat niemieckiego miasta partnerskiego.\nWśród zaproszonych gości byli seniorzy z działającego w Gladbeck Serniorenbeirat.\nJest to organizacja przy Urzędzie Miasta Gladbeck, skupiająca wolontariuszy, zajmujących się problemami ludzi starszych.\nProgram wizyty był bogaty i w szerokim ujęciu pokazywał wolontaryjną działalność nie tylko seniorów.\nJuż pierwszego dnia pobytu nasi goście uczestniczyli w co miesięcznych spotkaniach z cyklu MUZYCZNA ŚRODA – projekcie kierowanym do mieszkańców Miasta - nie tylko członków WUTW.\nWspólne śpiewy w obu językach przełamały pierwsze lody.\nW Gimnazjum nr 2 seniorzy wraz z młodzieżą wzięli udział w obchodach Międzynarodowego Dnia Wolontariusza. Młodzi wolontariusze pokazali, jak pomagają dzieciom głęboko upośledzonym fizycznie i umysłowo w rehabilitacji.\nW Urzędzie Stanu Cywilnego odbyło się spotkanie robocze z udziałem przedstawicieli władz miasta i seniorów, na którym pochwalono się sukcesami, wymieniono doświadczenia i sposoby, jak radzić sobie z barierami, które wydają się nie do pokonania. Jak organizować czas wolny ludziom starszym, jak włączać ich do aktywności umysłowej, fizycznej i społecznej.\nWażnym punktem spotkania były występy artystyczne promujące osiągnięcia społeczności Wodzisławskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku.\nW czasie wizyty gościom pokazano Wodzisław Śląski i okolice wraz z atrakcjami - zwiedzając miasto, wyrazili oni duże uznanie dla funkcjonalności Rodzinnego Parku Rozrywki.\nOdwiedzili siedzibę Uniwersytetu Trzeciego Wieku, Urząd Miasta oraz placówki oświatowe. Zwiedzili również Pszczynę i Kraków.\nW ramach podsumowania padły deklaracje i zapewnienia o chęci współpracy obu Stowarzyszeń.\nPowitanie jesieni - 23.09.2016\nStało się już niemalże tradycją, że każdą porę roku Włóczykije witają w plenerze, po przejściu kilku kilometrów z kijkami. Tak było i tym razem. Pogoda dopisała na medal, frekwencja trochę mniej. Jednak najwierniejsi członkowie klubu stawili się na miejsce zbiórki i punktualnie o dziewiątej ruszyliśmy na naszą tradycyjną już trasę. Po drodze podziwialiśmy piękno jesiennej przyrody oraz feerię barw w jakie przystroił się nasz las i robiliśmy sobie pamiątkowe zdjęcia. Nad Balatonem czekał na nas ze śpiewnikami nasz zaprzyjaźniony akordeonista i przy wspólnym śpiewie, kanapkach, ciasteczkach i kawie czas upłynął miło i wesoło. Jeszcze tylko sesja fotograficzna na pirackim statku oraz na brzegu jeziorka i trzeba było wracać. Ruch na świeżym powietrzu tak wszystkim przypadł do gustu, że nawet do zdjęć pozowaliśmy ćwicząc różne „wygibasy”. Kto nie był niech żałuje.\nPowitanie zimy mamy zamiar urządzić również w plenerze. A zatem do zobaczenia !\nTURNUS REHABILITACYJNY W W NIECHORZU - 31.08.2016 - 14.09.2016\nW dniu 31.08.2016r. o godz. 6,00 rano grupa 51 osób WUTW wyjechała autokarem do Niechorza w województwie zachodniopomorskim.\nDroga przebiegała bez zakłóceń i po krótkich postojach związanych z czasem pracy kierowcy dojechaliśmy o godz. 17,2o do hotelu „ New Corner’’.\nPo przywitaniu z gospodarzami sprawnie przebiegało zakwaterowanie. O godz. 18,00 spotkaliśmy się na obiadokolacji, gdzie również dowiedzieliśmy się o programie pobytu ,\nGodzinach posiłków oraz o ustaleniu godzin zabiegów. Jednak w zasadzie wszystkim było śpieszno na przywitanie się z Bałtykiem. Posiłki były ustalone- śniadanie (bufet szwedzki) w godz.8-10, obiad o godz.14,oo; kolacja o 18,00. Zabiegi rehabilitacyjne od godz. 8,00- 16,00.\nW czasie całego pobytu każdy z uczestników miał 30 zabiegów rehabilitacyjnych, które przebiegały w miłej i spokojnej atmosferze. Posiłki bardzo smaczne, obfite i różnorodne. Można było je spożywać na tarasie oraz w sali restauracyjnej.\nByły zorganizowane wycieczki kolejką wąskotorową do Trzęsacza – nie dopisała nam trochę pogoda ale humory były wyśmienite, do muzeum rybołówstwa. To w ramach pakietu oferowanego przez hotel.\nDo zwiedzania na miejscu była ; latarnia morska w Niechorzu, park miniatur latarni morskich, oceanarium, muzeum figur woskowych, motylarnia , kamienny krąg ‘’Siedlisko’’; Park wodny w Pogorzelicy. Czas wolny organizowany wg. własnego uznania.\nZorganizowana została wycieczka objazdowa do Kamienia Pomorskiego – zwiedzanie Katedry oraz rynku i mariny jachtowej, przejazd wyspą Wolin i zwiedzanie muzeum i wyrzutni V-3 oraz jeziora turkusowego, zwanego również szmaragdowym we wsi Wapnica ; Międzyzdroje – aleja gwiazd, replika krzyża z Giewontu , który nazwano Bałtyckim Krzyżem Nadziei a znajduje się w miejscowości Pustkowo ( Gmina Rewal).\nOdbyły się również wieczorki taneczne ; powitalny i pożegnalny z poczęstunkiem oraz kolacja grillowa.\nW dniu 14.09. 2016r. po śniadaniu ok. godz. 9,00 ruszyliśmy w podróż powrotnądo Wodzisławia gdzie przybyliśmy ok. godz. 19,15\n"JEŻELI W ŻYCIU WAŻNE SĄ TYLKO CHWILE, TO NASZA CHWILA\nW NIECHORZU TRWAŁA 2 TYGODNIE.\nHOTEL "NEW CORNER" SPEŁNIŁ PONAD MIARĘ NASZE\nOCZEKIWANIA, ZAWARTE W ŻYCZENIU;\n"DOBRY ODPOCZYNEK DLA SENIORA"\nMiejsce jest godne polecenia - WARTO POJECHAĆ.\nWróciliśmy zadowoleni, wypoczęci, opaleni , pełni wrażeń i sił - z chęcią wyjazdu na przyszły rok.\nWYCIECZKA - FIORDY NORWEGII\nW dniu 15.07.2016 r. grupa słuchaczy WUTW wyjechała na siedmio dniową wycieczkę na Fiordy Norwegii. Pierwszym miejscem docelowym była stolica Norwegii. Spacerując po ulicach Oslo zobaczyliśmy Twierdzę Akershus, Pałac Królewski, Parlament, Teatr Narodowy oraz Ratusz gdzie corocznie organizowana jest ceremonia wręczania pokojowej nagrody Nobla. Byliśmy również w pięknym Parku Frogena , w którym znajduje się 212 rzeźb Gustawa Vielanda . Jedną z najsłynniejszych rzeźb jest postać nagiego chłopczyka krzyczącego i tupiącego nogą. W największym punkcie parku góruje Monolit – gigantyczna kamienna kolumna uformowana z sylwetek nagich ludzi w różnym wieku. Po zwiedzaniu Oslo udaliśmy się na nocleg do Domdas gdzie doświadczyliśmy białych nocy. Rano ruszyliśmy w dalszą drogę , kierunek – najpiękniejszy fiord Norwegii – Fiord Geiranger. Po drodze zwiedziliśmy punkt widokowy nad „Drabiną Troli ”oraz wodospad Stigfossen. Gdy dotarliśmy do Geiranger popłynęliśmy po Fiordzie Geiranger. Fiord ten ma 15 km i otoczony jest stromymi górami ,z których spadają do niego liczne wodospady. Jednym z nich jest Wodospad Siedmiu Sióstr, który w 2005r. został wpisany na listę dziedzictwa światowego. W następnym dniu celem naszym był Lodowiec Briksdalsbreen. Z doliny w Olden wyruszyliśm w stronę lodowca szlakiem prowadzącym przez Park Narodowy Jostedalsbrenn wzdłuż rwącego potoku oraz fantastycznego wodospadu. Po około godzinie doszliśmy do celu - lśniącego jeziora polodowcowego, które powstało u podnóża jęzora lodowego Briksdalsbreen . Piąty dzień to miejscowość Flam. Tu rejs statkiem po fiordach oraz kolejka na trasie Flam-Myrdal-Flam , z której podziwialiśmy przepiękne widoki. Trasa kolejki jest jedną z najbardziej stromych na świecie o długości 20,2 km i biegnie spiralnie przez górskie tunele (20 ) , kaskadowe wodospady i głębokie wąwozy. Ten dzień zakończyliśmy noclegiem w Oslo aby rano wyjechać do stolicy Dani . W Kopenhadze zobaczyliśmy Pałac Amalienborg , Muzeum Rekordów Guinnessa, starą dzielnicę portową i słynną Syrenkę Kopenhaską. W taki sposób zakończyliśmy naszą wycieczkę do Norwegii , która jest krajem niesamowitych fiordów , przepięknych gór, licznych wodospadów i malowniczych miasteczek.\nW ramach realizacji projektu „ UTW dla Społeczności” realizatorki tego projektu uczestniczyły w trzy dniowej wizycie studyjnej w Łodzi\n28.06.20016 – po podróży i zakwaterowaniu w hotelu zwiedzałyśmy miasto a szczególnie ul. Piotrkowską z jej zabytkowymi kamienicami, Pałac Poznańskich w którym mieści się Muzeum oraz Manufakturę. Naszym przewodnikiem była p. Roma zaprzyjaźniona członkini UTW i grupy Aktywni +\n29.06.2016 – spotkanie z przedstawicielami : Fundacji „Subvenio” prezes Celiną Maciejewską ; wolontariuszkami Telefonu Życzliwości; przedstawicielem Zespołu ds. Seniorów Urzędu Miasta Łódź.\n30.06.2016 – spotkanie z grupą wolontariuszy „Aktywni +” działającą na rzecz dzieci Domu Dziecka przy ul. Bednarskiej. Spotkanie z prezes Stowarzyszenia Edukacji Centrum- Integracja Międzypokoleniowa „Hipokamp” – Grażyną Busse, redaktor naczelną gazety senioralnej „my, M-łodzi Duchem”.\nZapoznałyśmy się z projektem „Generacje-Kreacje" , który pokazuje, że jest możliwa współpraca międzypokoleniowa, której celem jest integracja oraz aktywizacja społeczna i kulturalna dzieci z domów dziecka i seniorów z Uniwersytetów III Wieku i domów dziennego pobytu. Po Domu oprowadziła i o nim opowiadała Małgorzata Bak.\nWszystkie spotkania ,w których uczestniczyłyśmy w ciągu trzech dni, były bogate w treści merytoryczne i ciekawie przygotowane. Tak ze strony czynników oficjalnych – Urząd Miasta, czy też w kontakcie z wolontariuszami działającymi w różnych sferach życia społecznego ( dzieci, młodzież ,seniorzy) otrzymałyśmy szczegółowe informacje poparte materiałami poglądowymi (informatory),zapoznano nas z zasadami działania Telefonu Życzliwości – inicjatywa społeczna na rzecz seniorów , która znalazła wsparcie w Urzędzie Miasta Łódź( wydział zdrowia i spraw społecznych UMŁ – Zespół ds. Seniorów)\nZaskoczyła nas wielość działań Miasta dla seniorów: Miejska Karta Seniora, projekt 60+ Wolontariat; Łódzkie Senioralia; Pudełko Życia; Dzielnicowe Centra Kultury; Warsztaty Senior w Sieci; i wspomniany Łódzki Telefon Życzliwości. Wszystkie działania kierowane są do seniorów bezpłatnie. Wydawany jest również kwartalnik współredagowany przez seniorów „My, M-łodzi Duchem” – obywatelska gazeta seniorów. Też bezpłatna.\nOtrzymałyśmy wyczerpującą informację na temat interesujących nas zagadnień i przede wszystkim poznałyśmy niezwykle interesujących ludzi, ludzi z pasją i otwartym sercem : Celina Maciejewska – prezes Fundacji Subvenio, Elżbieta Adamska- Tylutki – poetka i animatorka, Grażyna Busse –prezes Stowarzyszenia „Hipokamp oraz wiele osób znanych nam tylko z imienia – wolontariuszy łódzkich.\nIlość poznanych nowych praktyk, godnych naśladowania przeszła nasze oczekiwania i za to jesteśmy wdzięczne naszym przyjaciołom z Łodzi. Przed nami jednak dużo pracy, w tym najważniejsze - pozyskanie wsparcia i sojuszników szczególnie wśród decydentów.\nNawiązałyśmy nowe kontakty , poznałyśmy dobre praktyki , wśród których zainteresowały nas szczególnie ŁÓDZKI TELEFON ŻYCZLIWOŚCI oraz PUDEŁKO ŻYCIA. Uznałyśmy, że te dwa przedsięwzięcia warte są zachodu, gdyż niewielkim nakładem materialnym, przynieść mogą efekty w postaci poprawy jakości życia seniorów .\nWizytę studyjną uważamy za bardzo udaną.\nJadwiga Holeczek-Wojdat, Edyta Mężyk, Krystyna Błachut\nW Krainie Uśmiechu - 17.06.2016\nW Krainie Uśmiechu !\nW piątkowy wieczór 17 czerwca 2016 roku czworo wspaniałych artystów zabrało nas w magiczną Krainę Uśmiechu. Dzięki kilkumiesięcznym staraniom niezastąpionego Andrzeja Płaczka i przy finansowym wsparciu Prezydenta miasta Pana Mieczysława Kiecy do Wodzisławia zawitali –\nJeden z najpiękniejszych męskich głosów operowych w Polsce - Pan Kazimierz Kowalski - bas\nPrzecudna uroda i wspaniały sopran – czyli Pani Małgorzata Kulińska\nRewelacyjny baryton i wykładowca Akademii Muzycznej w Łodzi – doktor Andrzej Niemierowcz\nOraz akompaniująca artystom pani Ewa Szpakowska\nWUTW i Stowarzyszenie Nasz Wodzisław cyklicznie organizują w ramach tak zwanych Symfonicznych Poniedziałków spotkania pod nazwą Wielkie Postaci Świata Muzyki. I tym razem były to postaci z najwyższej artystycznej półki. Pan Kazimierz Kowalski z właściwą sobie swadą i ogromnym poczuciem humoru poprowadził nas w świat opery, operetki i musicalu. Artyści solo i w duetach zaśpiewali takie utwory jak : słynna Aria z kurantem ze Strasznego Dworu , aria Skołuby, Usta milczą ,dusza śpiewa , czy Żegnajcie Przyjaciele i wiele, wiele innych nie mniej znanych pieśni. W finałowym utworze cała publiczność zgromadzona w Wodzisławskim Pałacu Ślubów została zaproszona do wspólnego śpiewu. Wszystkim wykonawcom akompaniowała na fortepianie Pani Ewa Szpakowska z Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Łodzi. Na zakończenie koncertu Pan Kazimierz Kowalski obiecał słuchaczom, że przyjedzie do Wodzisławia z kolędami, czym wzbudził ogromny entuzjazm słuchaczy. Było to już czwarte spotkanie z tego cyklu i jak widać zapewne nie ostatnie. Dziękujemy organizatorom i sponsorom i bardzo liczymy na następne .\nProjekt UTW dla społeczności - Warsztaty w Gdyni - 12.05 – 14.05.2016\nW dniach 12.05 – 14.05.2016r. odbyły się w Gdyni kolejne warsztaty, w których uczestniczyłyśmy w trójkę – Edyta, Teresa i Stasia. Program warsztatów był bardzo bogaty i ciekawy. Były zajęcia na miejscu w salach warsztatowych na temat: „Co w trawie piszczy”( tworzenie i rozwijanie grup wolontariatu) oraz ”Partycypacja społeczna osób starszych oraz wolontariatu obywatelskiego”. W ramach zajęć wyjazdowych zwiedzaliśmy Muzeum Emigracji - program wolontariatu(U)czynni w kulturze.. Brałyśmy udział w prezentacji Laboratorium Innowacji Społecznych „Partycypacja społeczna osób starszych i tworzenie lokalnych partnerów wokół spraw ważnych dla mieszkańców”. Zwiedzaliśmy Pomorski Park Technologiczny oraz Stocznię Gdańską, gdzie byliśmy oprowadzani przez seniorów wolontariuszy. W ciekawy sposób zaprezentowali nam projekt „Stocznia jest kobietą”. Owocna była wizyta w Gdańskim Centrum Wolontariatu oraz w Pomorskiej Szkole Wolontariatu Opiekuńczego. Na zakończenie warsztatów spotkaliśmy się z przedstawicielkami Fundacji Nadaktywni – prezentacja projektu Manual Factory – dzierganie z sercem. W warsztatach zdobyłyśmy wiele nowych pomysłów do pracy w WUTW. Zapraszamy chętnych do naszego Klubu Wolontariusza. Zdjęcia z warsztatów w zakładce galeria.


Co znaczy: Mieszkańców wsi przybywa, w przeciwieństwie do lekarzy...\nMieszkańców wsi przybywa w co to jest\nCo to jest, że Mieszkańców wsi przybywa, w przeciwieństwie do lekarzy.... Definicja: Poza miastami.\nDefinicja Mieszkańców wsi przybywa, w przeciwieństwie do lekarzy... w słowniku\nCo to jest: Poza miastami mieszka 38 procent Polaków. Nie ma precyzyjnych danych obrazujących, jaki wymiar i oblicze ma dziś wiejska służba zdrowia. Na wsi brakuje ekspertów, zwłaszcza pediatrów.\nW jednych wiejskich ośrodkach zdrowia trzeba uzbroić się w cierpliwość, kolejki są długie. W innych - nie ma kolejek, ponieważ nie ma pediatrów...\nZ raportu Eugeniusza Zawadzkiego sporządzonego dla Biura Studiów i Ekspertyz Sejmu w 1998 r. wynika, iż wówczas na wsi pracowało „nieco powyżej 4000 lekarzy, w tym 987 pediatrów i 153 ginekologów. Na jeden etat lekarski przypadało ok. 3560 mieszkańców wsi. Do osiągnięcia normy resortu zdrowia (2000 osób/etat)” brakowało ok. 2000 lekarzy. Stan zatrudnienia pielęgniarek jest bliski pokrycia potrzeb” - stwierdzono w raporcie sprzed 10 lat.\nJeden z ośrodkówRenata Pogorzelska-Rynio kieruje Gminnym Ośrodkiem Zdrowia w Dziadowej Kłodzie. W przychodni wybudowanej poprzez władzę ludową, a kilka lat temu wyremontowanej za kapitał UE, pracuje w sumie jedenaście osób; od palacza po kierowniczkę. Mąż kierowniczki także jest lekarzem, lecz pracuje w szpitalu, w mieście. Małżeństwo mieszka w Dziadowej Kłodzie. Mieszka tu jeszcze dwóch lekarzy, więc statystycznie rzecz biorąc, jeden medyk przypada na tys. mieszkańców.\nWszystko jest w porządku, dopóki mieszkaniec gminy ogranicza się do korzystania z usług Ośrodka. Gorzej, gdy trzeba udać się do specjalisty, a więc do miasta.\n– Interna, pediatria,neurolog, laryngolog, psychiatria, okulistyka – szpital i przychodnie w Sycowie, dziesięć kilometrów. Chirurgia, ginekologia – Oleśnica, trzy razy dalej. Pozostali eksperci w Oleśnicy i we Wrocławiu. Najbliższy tomograf jest we Wrocławiu, powyżej sześćdziesiąt kilometrów – wylicza dr Pogorzelska-Rynio.\nW GOZ zarejestrowanych jest 4,3 tys. pacjentów. Przychody ze sprzedaży świadczeń własnych są mniej więcej równe kosztom działalności operacyjnej i wynoszą około 470-490 tys. zł. Dodajmy, iż gmina na ochronę zdrowia przeznacza rocznie około 60 tys. zł.\nDr Mariusz Wyrwas, pracownik Ośrodka w Dziadowej Kłodzie uważa, iż dostępność do świadczeń w POZ na wsi jest lepsza niż w mieście. W skali 10–stopniowej w mieście daje czwórkę, na wsi – szóstkę. I na tym kończą się pozytywy wiejskiej służby zdrowia.\nInstytut Medycyny Wsi analizuje i oceniaInstytucją specjalnie powołaną do analizowania stanu zdrowia ludności wiejskiej i kształtowania opieki zdrowotnej na wsi jest lubelski Instytut Medycyny Wsi im. Witolda Chodźki.\nZatrudnia powyżej 200 pracowników, w tym ok. 120 ekspertów z różnych dziedzin: lekarzy medycyny, weterynarii, biologów, toksykologów, chemików, fizyków, psychologów, socjologów, informatyków. Badania naukowe prowadzą zakłady naukowe. Instytut, to również Klinika Chorób Wewnętrznych i Nadciśnienia Tętniczego z Oddziałem Chorób Zawodowych, Gabinet Specjalistyczna i Chorób Zawodowych Wsi (21 poradni specjalistycznych) i Ośrodek Rehabilitacji.\nKuszą mieszkaniamiNiestety, lekarzy na wsi brakuje. Gdyby tak nie było, to – dajmy przykład – wojewoda małopolski Jerzy Miller nie przeznaczałby 77 mln na zachęty dla decyzyjnych się na pracę (i zamieszkanie) na wsi. Grzegorz Napiórkowski, prezes Stowarzyszenia "Młody Doktor", tłumaczy, dlaczego lekarze rozpoczynający karierę zawodową, nie chcą osiedlać się na wsi, mimo iż gminy kuszą mieszkaniami i tym podobne\n– Z prostej powody: mieszkając na wsi, trudno jest zrobić specjalizację. Jest mało miejsc specjalizacyjnych w szpitalach powiatowych. Zostaje więc robota w mieście.\nNa wsi brakuje ekspertów, zwłaszcza pediatrów. W jednych wiejskich ośrodkach zdrowia trzeba uzbroić się w cierpliwość, kolejki są długie. W innych – nie ma kolejek, ponieważ nie ma pediatrów... Okazuje się, iż to od mieszkańców wsi (teoretycznie) zależy, czy będą mieć specjalistę.\n– Doktor może mieć pod własną opieką do 2750 osób. Nie zatrudniamy nowych lekarzy. Nie możemy także zmusić przychodni, tak aby utworzyła nowy etat. Opłacamy tylko świadczenia medyczne pacjentów – wyjaśnia „Gazecie Pomorskiej” Barbara Nawrocka, rzecznik bydgoskiego oddziału NFZ.– Jeżeli mieszkańcy wsi chcą dodatkowego medyka, to muszą przedstawić przychodni specjalną listę z podpisami.\nZa kilkanaście lat będzie lepiejGdyby jednak lekarze chcieli pracować na wsi, to może tworzenie takich list miałoby sedno. Aktualnie na wsi mieszka 38 procent Polaków, o 2 procent mniej niż 10 lat temu.\nSpecjaliści przewidują, iż już za kilkanaście lat liczba mieszkańców wsi zwiększy się do 50 procent Dlaczego? ponieważ Polacy (ponadprzeciętnie uposażeni) zamieniają zgiełk miast na wiejską ciszę. Moda ta przyszła do nas z USA. Należy mieć nadzieję, iż zapanuje ona również wśród młodych lekarzy\nCzym jest Mieszkańców wsi przybywa, w znaczenie w Słownik medycyny M .\nJak leczyć Mieszkańców wsi przybywa, w przeciwieństwie do lekarzy... w słowniku:\nCo oznacza Mieszkańców wsi przybywa, w przeciwieństwie do lekarzy... leczenie.\nCo to jest Mieszkańców wsi przybywa, w przeciwieństwie do lekarzy... wyjaśnienie.\nJak leczyć Mieszkańców wsi przybywa, w przeciwieństwie do lekarzy... słownik.\nDefinicja Mieszkańców wsi przybywa w znaczenie.\nCo znaczy Mieszkańców wsi przybywa w słownik.


Nieruchomości na sprzedaż: gmina Szemud Łebno | Morizon.pl\nmorizon.pl nieruchomości pomorskie Szemud Łebno\nNieruchomości na sprzedaż: gmina Szemud, Łebno\nZnaleziono 12 ogłoszeń, średnia cena 440 352 zł (693 zł/m²)\nSprzedam działki w Łebnie\nWitam, sprzedam 4 działki budowlane (139/ 23, 28, 29, 30) położone przy ulicy Słonecznikowej w Łebnie. Działki od ok 1000 mkw do ok 1200 mkw. Podzielone są tak, jak na załączonej mapie. Media są w obrębie działek, także nie będzie problemów z pozwoleniem budowlanym. Działki położone są w przepięknej okolicy. W bliskim sąsiedztwie lasów, łąk, a zarazem tylko 19 km od centrum Wejherowa i Gdyni oraz pare kilometrow od zjazdu budowanej Trasy\nŁEBNO- NOWOCZESNY DOM Z DUŻĄ DZIAŁKĄ\nŁEBNO, miejscowość położona około 25km od Gdyni, Oferta dotyczy sprzedaży nowoczesnego domu wolnostojących, posadowionego na działce o pow. 10000m2. Na nieruchomości są posadowione jeszcze dwa domki o pow. 35m2 i drugi 60m2. Jest możliwość podziału na dwie odrębne posesje. Nieruchomość położona jest w bardzo urokliwym miejscu, w sąsiedztwie nowe domy jednorodzinne i siedliska. Budynek, bardzo przemyślany sposób wykonany, energooszczędny i\nDom - Łebno\ndziałka 37 306 m²\nPrzedmiotem sprzedaży jest atrakcyjne siedlisko wraz z domem. W części mieszkalnej domu znajduje się salon z kominkiem o powierzchni około 30m2, otoczony dużymi oknami z widokiem na staw i oddzielnym wyjściem na taras. Z salonem połączona jest część jadalniana oraz przestronna otwarta kuchnia z oknem widokowym na kaszubskie krajobrazy. W kuchni zabudowa kuchenna w kształcie "litery U" oraz kontuar. Dodatkowo w części mieszkalnej dostępne są trzy\nŁebno- 29kmod Gdyni, oferta dotyczy sprzedaży działek budowlanych, bardzo ciekawie położonych. W sąsiedztwie kameralnej zabudowy domów jednorodzinnych oraz pięknych zadbanych siedlisk. Do wyboru, cztery działki o pow. 2456m, 3000m2. Dojazd drogą gminną, media przechodzą w granicy działki, sieć wodociągowa i energetyczna. Na ten obszar została wydana decyzja o warunkach zabudowy, przeznaczając teren pod zabudowę jednorodzinną; Ustalenia zasady\nSzemud, Łebno, Znana\ndziałka 1676 m²\nNieruchomość posadowiona na prostokątnej działce o pow. 1676m2. Budynek połączony łącznikiem z garażem na 2 samochody z bramą na pilota. Działka ogrodzona, z 2 stron płotem murowanym z cegły z kutą furtką i bramą na pilota, działka zagospodarowana, częściowo wyłożona kostką brukową. Całe piętro i poddasze to cześć mieszkalna, obecnie zamieszkałe jest całe piętro natomiast poddasze jest do całkowitej adaptacji 2 pokoje z kuchnią, łazienką i\nDziałka z panoramicznym widokiem\nŁebno- działka o pow. 10000m2 położona w kameralnej zabudowie siedliskowej i domów jednorodzinnych. Dojazd drogą gminną, media przechodzą w granicy działki, sieć wodociągowa i energetyczna. Przepiękna architektura krajobrazu, przeplatające się z lasami i młodymi zagajnikami. Idealne miejsce dla osób ceniących ciszę i spokój, zaplecze rekreacyjne dla mieszkańców, liczne ścieżki spacerowe, jak i również na wycieczki rowerowe. Odległość\nDziałka budowlana w centrum miejscowości Łebno\nDziałka budowlana położona w centrum miejscowości Łebno przy ul.Kulingi. Teren w kształcie prostokąta o wymiarach 20x60. Możliwość dokupienia sąsiednich działek o powierzchni kolejno: 1215m2 i 1226m2. Teren jest objęty aktualnym planem zagospodarowania przestrzennego z którego wynika, iż istnieje możliwość zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Odległość do Wejherowa 22km. W miejscowości kościół, szkoła, przystanek autobusowy. Oferta godna\nDziałkapod budownictwojednorodzinne- Łebno Opis działki: Działka o powierzchni 2000 m2 położona w zacisznym miejscu. Dla działki wydane są warunki zabudowu przewidujące: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna (budynek parterowy z poddaszem, możliwość podpiwniczenia) wysokość max. do 9m od średniego poziomu terenu w miejscu głównego wejścia do budynku dach dwu lub wielo spadowy Media doprowadzone zostaną w tym roku, Idealne miejsce dla osób ceniących\nDziałkapod budownictwojednorodzinne- Łebno Opis działki: Działka o powierzchni 2999 m2 położona w zacisznym miejscu. Dla działki wydane są warunki zabudowu przewidujące: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna (budynek parterowy z poddaszem, możliwość podpiwniczenia) wysokość max. do 9m od średniego poziomu terenu w miejscu głównego wejścia do budynku dach dwu lub wielo spadowy Media doprowadzone zostaną w tym roku, Idealne miejsce dla osób ceniących\nKulingi 2 oferty


Na samym początku niemałe zaskoczenie. Produkt ze „stajni” Huawei i bez autorskiego procesora Kirin? Jednak to możliwe. Przypomnę tylko, że smartfon pracuje w oparciu o Snapdragona 625 wraz z grafiką Adreno 506 i 3GB pamięci RAM.\nOptymalizacja pozostawia trochę do życzenia. W trakcie moich testów czterokrotnie miał miejsce samoczynny restart urządzenia podczas dość standardowych czynności, takich jak słuchanie muzyki poprzez Spotify i jednoczesne przeglądanie Twittera. Jakby tego było mało, kilkakrotnie przeładowywał mi się ekran startowy. W dodatku Nova Plus miewa problemy z zarządzaniem pamięcią RAM. Czasem nie potrafi długo utrzymać więcej niż 5-6 zminimalizowanych aplikacji. Zważywszy na podzespoły, cenę i klasę smartfona dla mnie jest to niedopuszczalne. Huawei zdecydowanie powinien coś z tym zrobić przy najbliższej aktualizacji.\nDość tego narzekania. Przejdźmy do pozytywów. W gry gra się komfortowo. Nie zacinają się. Na ogół telefon działa płynnie i szybko wykonuje polecenia (nie licząc tych kilku wpadek opisanych wyżej). Niezmiernie cieszy mnie fakt, że urządzenie stosunkowo mało się nagrzewa, czy to podczas gier, czy pracy z kilkoma aplikacjami (biorąc pod uwagę aluminiową obudowę). W żaden sposób nie wpływa to na komfort korzystania z urządzenia. Bez problemów możemy jednocześnie ładować smartfon i z niego korzystać.\nNie jestem fanem wszelkiego rodzaju benchmarków. Uważam, że kompletnie nie oddają tego, jak korzysta się z urządzenia. No ale z redaktorskiego obowiązku trzeba było je wykonać, tak więc prezentują się następująco:\nAnTuTu: 64395 punktów\nQuadrant: 37728 punktów\nGeekbench 4: 845 punktów (single core), 3141 punktów (multi core)\n3D Mark: 465 punktów\nNova Plus pracuje pod kontrolą Androida w wersji 6.0 przykrytego autorską nakładką EMUI w wersji 4.1. Jest to dokładnie ta sama wersja, jaką znajdziemy w aktualnym flagowcu firmy. Co więcej ma dokładnie te same funkcje, co flagowiec (rewelacyjne posunięcie!), a jest ich naprawdę dużo. W tym momencie mógłbym odesłać Was do tej części recenzji Huawei P9, gdzie Kasia rozpisała się na temat oprogramowania, co też zrobię. Zatem:\nID odcisku palca – funkcje związane z czytnikiem linii papilarnych,


O lacrosse | Grom Warszawa – Stołeczna Drużyna Lacrosse\nProtoplastami lacrosse’a byli Indianie. Traktowali go jako remedium na waśnie międzyplemienne skąd wniosek, że sport ten mógł uratować wiele istnień. Być może jest to stwierdzenie lekko na wyrost, bo na początku grano ludzkim pęcherzem – tak przynajmniej podają niektóre źródła – lub piłką ze skóry jelenia. Irokezi i im ówcześni do najłagodniejszych osobników nie należeli, dlatego fakt, że w meczu uczestniczyło nie dwudziestu, lecz tysiące napompowanych adrenaliną facetów, daje pożywkę dla wyobraźni, co takiego mogło się dziać w polu gry. Prawdopodobnie dlatego etymologia indiańskiej nazwy wywodzi się od słów, które w przekładzie oznaczałyby „młodszy brat wojny”. Inne funkcjonujące określenie to „gra Stwórcy”.\nLacrosse był więc substytutem nie tylko krwawych sporów, ale także miał wymiar religijny. Tej specyficznej formy duchowości nie poczuli jednak jezuici, którzy kolonizując Amerykę Północną w XVII wieku otwarcie walczyli nie tylko z pogańskimi wierzeniami, ale i kulturą dzikich. Gra była jednak na tyle obecna w codzienności plemion indiańskich, że także kolonizatorzy ulegli jej wpływowi. Zacięcie antropologiczne u misjonarza Jeana de Brebeufa pozwoliło mu udokumentować rdzenny sport Ameryki. Niestety święty mąż skończył marnie. Irokezi zamordowali go, ale pozostając pod wrażeniem wytrzymałości męczennika, zjedli jego serce jako wyraz szacunku dla odwagi kapłana. Wiadomo, że zakazany owoc jest najlepszy. Potępiony przez jezuitów lacrosse zadomowił się w Kanadzie, a w XIX wieku powstał pierwszy oficjalny klub w Montrealu. Sto lat później przyjął się w amerykańskich szkołach i na uniwersytetach, wcześniej trafił na stary kontynent jako ciekawostka. Obecnie najbardziej wybiegani i najskuteczniejsi w Europie są Niemcy, Czesi i Wielka Brytania. Ze względu na szybki rozwój dyscypliny oraz wiele wysiłku wkładanego w promocję i trening zawodnicy z Polski są coraz bardziej doceniani na arenie międzynarodowej. Jak się gra w lacrosse?\nPrzede wszystkim potrzebujesz miejsca. Zielona murawa wielkości 100×50 metrów to idealne warunki. Strzały oddajesz do bramki o wymiarach 1,8×1,8 metra. Cel jest więc dość duży, by trafił nawet początkujący. Stopień trudności rośnie oczywiście wprost proporcjonalnie do wymiarów i skilla bramkarza. Gdy już podbiegniesz wystarczająco blisko, by zaatakować bramkę, strzał oddajesz shaftem - czyli specjalną rakietą. Niewielkich rozmiarów piłka spoczywa spokojnie w meshu (siatce na końcu shafta), by za chwilę wystrzelić w kierunku bramki z prędkością około 150km/h, o ile masz trochę pary i umiejętności. Oddanie strzału nie jest jednak takie proste. Przeciwnik nie śpi i też jest wyposażony w kij. Nieraz się zdarzy, że dostaniesz nim po łapach. Dlatego nosisz ochraniacze pokrywające praktycznie całe ciało. Standardem jest kask, ochraniacz klatki piersiowej i barków, stawów łokciowych oraz rękawice z karwaszami. Jeśli cenisz swoją męskość to także suspensor pod spodenkami. Nie dziw się. Lacrosse to sport kontaktowy. Bezpieczne są tylko twoje plecy, chronione przez oficjalne zasady i kolegów z drużyny.\nSkoro już z grubsza wiesz, jak się ubrać, żeby nie polec na polu chwały, warto dowiedzieć się czegoś o technice. Atakując dysponujesz krótszym shaftem o długości około jednego metra. Długość kija rośnie wraz z bliskością bramki względem twojej pozycji na boisku. Obrońcy używają rakiet o długości maksymalnej nawet 1.80m. Bramkarze posługują się shortem – metrowym kijem z szeroką główką. Na boisku możesz być jednym z trzech pomocników, atakujących lub broniących. Możesz też osłaniać bramkę własną piersią jako bramkarz.\n(fragment tekstu z bloga thatslife.pl - kliknij po więcej)


Biblioteka w Jeruzalu: czerwca 2018\nAutor: Biblioteka Jeruzal o 15:10 Brak komentarzy:\n15 czerwca w naszej Bibliotece odbyło się ostatnie w tym roku szkolnym spotkanie z książką. Tradycyjnie uczestniczyły w nim dzieci ze starszej i młodszej grupy przedszkolnej oraz zerówka.\nTematem spotkania był czas, na który czekamy cały rok, czyli wakacje :) Dzieci wysłuchały dwóch opowiadań z książeczki pt. "Wakacje Emilki" autorstwa Joanny Klugmann. Następnie każdy uczestnik wykonał rysunek przedstawiający jego plany na wakacje - były góry i morze, baseny pełne wody i blok mieszkalny, a nawet sam Robert Lewandowski, chyba wśród naszych milusińskich jest fan piłki nożnej :) Część prac dzieci będzie można oglądać w naszej Bibliotece.\nDziękuję pani Marioli, pani Magdzie i pani Ani za możliwość prowadzenia spotkań z książką. Do zobaczenia we wrześniu! :)\nGaleria - grupa młodsza\nGaleria - grupa starsza i zerówka\nAutor: Biblioteka Jeruzal o 15:24 Brak komentarzy:\nEtykiety: przedszkolaki, spotkania z książką, zerówka\n21 czerwca w naszej bibliotece odbyły się warsztaty plastyczne. Z racji zbliżającego się Dnia Ojca zaproponowałam wykonanie prezentu dla Taty - zakładki do książki w kształcie krawatu oraz laurki w kształcie koszuli :) Najlepsze życzenia dla naszych Ojców! :)\nAutor: Biblioteka Jeruzal o 14:00 Brak komentarzy:\nAutor: Biblioteka Jeruzal o 13:13 Brak komentarzy:


Archiwa: wegańskie - Bezglutenowe jadło\nBezglutenowe bułki – miękkie, elastyczne, wegańskie.\nAga Bednarska / 19 listopada 2020\nJeżeli szukasz miękkich, smacznych bezglutenowych bułek, to ten wpis jest dla Ciebie jak znalazł. 😀 Bułeczki wychodzą mięciutkie, sprężyste i smaczne. Bardzo prosto się je robi, nie wymagają jakiś specjalnych umiejętności. 😉 Idealne do kanapek, tostów, grzanek… Składniki (4 sztuki): 9 g drożdży – świeże 250 ml wody 1 łyżeczka cukru 100 skrobi ryżowej lub kukurydzianej 40 g skrobi ziemniaczanej …


Zestaw do herbaty; puszka TEA LEAF +zaparzaczka TEAFU + łyżeczka LUISA all4gastro.pl\n» Zestaw do herbaty; puszka TEA LEAF +zaparzaczka TEAFU + łyżeczka LUISA\nZestaw do herbaty; puszka TEA LEAF +zaparzaczka TEAFU + łyżeczka LUISA\nKod produktu: ARC_PR_18\nZestaw akcesoriów do herbaty :\n- puszka na herbatę "ORIENT LEAF" ze szczelnym wieczkiem\n- Zaparzaczka do herbaty Teafu ! ( 6 kolorów do wyboru - ilość ograniczona )\n- Łyżeczka do herbaty Luisa\n1. Zaparzaczka do herbaty - Teafu !\nTeafu to nowoczesne urządzenie do zaparzania herbaty.\nWystarczy nabrać suszu herbacianego do silikonowego pojemniczka, włożyć zaparzaczkę do ulubionego kubka lub szklanki i zalać wodą w odpowiedniej temperaturze. Za pomocą specjalnie skonstruowanego uchwytu, ścisnąć pojemnik z herbatą kilka razy, zwiększając cyrkulację wody i przyspieszając zaparzanie.\nPo wyjęciu zaparzaczki w ten sam sposób wycisnąć susz do ostatniej kropli.\n2. Puszka stalowa lakierowana z zamykanym wieczkiem.\nśr. 110 mm wys. 130 mm\n3. Elegancka i subtelna łyżeczka do herbaty LUISA


Forum Nieruchomości :: Zobacz temat - Atrakcyjne mieszkania w Warszawie\nWysłany: Sro Cze 04, 2014 1:58 pm Temat postu: Atrakcyjne mieszkania w Warszawie\nDa się jeszcze znaleźć w Warszawie jakieś mieszkania deweloperskie w cenach niższych niż 5 tysięcy za mkw?\nWysłany: Sro Cze 04, 2014 5:17 pm Temat postu:\nCeny w Warszawie ogólnie są wyższe niż w innych polskich miastach, ale myślę, że w niedługim czasie konkurencja na rynku deweloperskim zrobi swoje.\nZobacz sobie te inwestycje: http://www.makdom.pl/mieszkania-domy-warszawa - moim zdaniem warto pomyśleć o wyborze mieszkania wykończonego od klucz.\nMoże wtedy cena przekroczy te 5 tys zł za mkw, ale wjeżdżasz na gotowe mieszkanie, bez żadnych prac wykończeniowych, co jest bardzo wygodne.\nWysłany: Nie Cze 08, 2014 8:12 pm Temat postu:\nCięzko będzie znaleźć w tej cenie.\nJak pisze mój poprzednik możesz poszukać czegoś z opcji "wprowadź się na gotowe" czy jak to nazwali deweloperzy.\nMożesz też poszukać opcji z rabatami lub dodatkami typu : garaż albo komórka lokatorska.\nJest wybór, obniżka cen też wchodzi u niektórych deweloperów.\nWysłany: Pon Cze 09, 2014 12:51 pm Temat postu:\nwiesz co zobacz sobie na inwestycje na http://dolcanplus.wordpress.com/ Na stronie masz pełno ofert mieszkań i inwestycji pozdrawiam\nWysłany: Czw Paź 02, 2014 3:18 pm Temat postu:\nNiby ceny nieruchomości idą w dół, ale Warszawy to raczej chyba średnio dotyczy.\nWysłany: Nie Lis 16, 2014 9:56 pm Temat postu:\nMy z mężem chcemy kupić mieszkanie na Mokotowie i mamy na to przeznaczone ok 400 tysięcy. Udało nam się znaleźć kilka fajnych mieszkań na stronie Viva Invest i chcemy je koniecznie obejrzeć. Nie wiem czy ceny poszyły w dół czy nie ale wydaje mi się, że w Warszawie ceny są takie same jak wszędzie.\nNa Mokotowie raczej nie znajdzie się mieszkania w cenie poniżej 5 tys. złotych za m2. Jakiś czas temu przeglądałam sobie realizacje deweloperskie w tej dzielnicy i mieszkania nie schodzą z ceny 6 tys. za m2.\nZa to wiele niedrogich inwestycji powstaje obecnie na Bielanach, Białołęce oraz Targówku.\nMożna sobie je przejrzeć na stronie Targów Nieruchomości:\nNa Targówku na Łodygowej można kupić mieszkanie już od 3500 za m2 !\nWysłany: Sro Lut 25, 2015 6:23 pm Temat postu:\nja polecam mieszkania w nowej inwestycji na Targówku, ul. Łodygowa. Ceny mają bardzo konkurencyjne.\nWysłany: Pon Mar 02, 2015 1:20 pm Temat postu:\nStolica się ceni. Nie jestem znawca rynku nieruchomości, ale mogę polecić ciekawą stronę z ofertami nowych mieszkań i domów. Wypełniasz na niej formularz, w który wpisujesz interesujące Cię parametry (w Twoim przypadku kluczowa będzie cena), a w odpowiedzi dostajesz tylko oferty spełniające Twoje oczekiwania. Oszczędność czasu i gwarancja trafionego wyboru.\nWysłany: Pon Sty 21, 2019 5:25 pm Temat postu: mieszkania Warszawa\nFajne mieszkania w Warszawie znajdziesz tutaj https://www.dobryadres.pl/sprzedaz/mieszkania/warszawa/ . Najlepszy wybór mieszkań z Warszawy.\nWysłany: Pią Cze 14, 2019 5:21 pm Temat postu:\nDeweloperzy mają teraz fajne oferty, prześcigają się w cenach i promocjach, jest w czym wybierać, Centro Ursus na przykład, ładne osiedle, dobrze skomunikowane z centrum i niedrogie można znaleźć\nWysłany: Sro Lip 03, 2019 2:47 pm Temat postu:\nJa tam z warszawskich inwestycji stawiam na Wilanów. Naprawdę fajnie rozwijająca się okolica\nWysłany: Sro Lip 03, 2019 9:24 pm Temat postu:\nJeśli nadal jesteś na etapie poszukiwań to sprawdź https://prywatnaoferta.pl/oferta/dodaj-ogloszenie.html ponieważ mają sporą ilość ogłoszeń w wielu miastach, ale też przy sprzedaży umożliwiają szybkie ich dodanie do wielu większych, jak i mniejszych stron. Co z kolei przekłada się na większe możliwości w dotarciu do potencjalnych klientów i też nieschodzenie zbyt dużo z ceny.\nMnie na Wilanowie trochę przeraża betonoza… W sumie rzadko tam bywam i mam w pamięci głównie Centrum Opatrzności\nWysłany: Sro Lip 10, 2019 10:40 am Temat postu:\nNo co Ty, teraz to już miejsce zabudowane ładnymi osiedlami


WYWIAD: Tommy Emmanuel przed koncertem w Gdańsku! [VIDEO] Tegoroczna trasa koncertowa Tommy'ego Emmanuela rozpoczęła się od czterech koncertów w Polsce. Mieliśmy okazję porozmawiać z muzykiem tuż przed koncertem w gdańskiej Filharmonii Bałtyckiej, który odbył się 21 marca. WYWIAD: Wojciech Moryto (Departament) Do niedawna gitarzysta Acid Drinkers, dziś lider Departamentu, nowego zespołu na polskim rynku muzycznym, który właśnie ogłosił kompletny skład. Wojciech Moryto opowiada nam o swoim nowym projekcie, nadchodzącej płycie, a także o tym jak... WYWIAD: Maciej Balcar - Wychodząc na scenę nie chcę się bawić w kogoś, kto udaje jakiś przekaz. Muszę być całkowicie spójny z tekstem, wtedy ta muzyka przeze mnie przepływa. Nie chcę przekazywać treści, które są mi obce, czyli niezrozumiałe. Banalne lub... WYWIAD: Wojciech Pilichowski O źródłach inspiracji, instrumencie, z którego trudno wydobyć dźwięk, oraz prostym patencie na sukces w muzyce rozmawiamy z Wojtkiem Pilichowskim, basistą, kompozytorem i producentem... WYWIAD: Zbigniew Preisner Pisał muzykę do filmów Krzysztofa Kieślowskiego. Pracował z Agnieszką Holland, Paolo Sorrentino czy Thomasem Vinterbergiem. Grał na jednej scenie z Davidem Gilmourem. Został uznany za Najwybitniejszego Kompozytora Muzyki Filmowej.... WYWIAD: Kayah - "Jestem zachwycona polską tradycją" 15 grudnia w krakowskim Teatrze Variete wystąpiła Kayah promująca swój najnowszy, świąteczny album "Gdy pada śnieg". Przy okazji tego wydarzenia opowiedziała nam o tym, w jaki sposób spędza świąteczny oraz w jaki sposób nagrywała... WYWIAD: Smok Smoczkiewicz Dobry gitarzysta jest jak snajper. Przyjmuje zlecenie i je rozpracowuje Smok Smoczkiewicz, wieloletni gitarzysta, lider formacji Sold My Soul i pedagog opowiada nam o swoim zespole, modzie na retro granie... WYWIAD: Andy McKee dla Infogitara.pl! [VIDEO] Andy McKee - wirtuoz gitary akustycznej techniką fingerstyle po wielu latach oczekiwania w końcu zawitał do Polski. Nasza redakcja miała przyjemność przeprowadzenia obszernego wywiadu z artystą tuż przez pierwszym koncertem, który odbył...


Francja Zainwestuje Milion Złotych Więcej W Reklamę Turystyczną | Poradnik Turystyczny, Blog Podróżniczy - Travelizer.pl\nTravelizer Podróże Informacje Francja zainwestuje milion złotych więcej w reklamę turystyczną\nFrancja zainwestuje milion złotych więcej w reklamę turystyczną\nInformacjeautor: Dominika 2 marca 2016\nOd czasu ataku terrorystycznego, do którego doszło 13 listopada 2015 r. w Paryżu Francja odnotowuje duże straty w branży turystycznej. Z tego powodu rząd zdecydował się na wydanie miliona złotych na reklamę turystyczną- podaje Rzeczpospolita.\nFrancuscy hotelarze i restauratorzy odnotowują spadek rezerwacji, zdjęcie ilustracyjne, foto: pixabay.com\nW kraju, odwiedzanym co roku przez 80 mln turystów, obecnie odnotowuje się duże spadki w liczbie zagranicznych gości. Odbija się to szczególnie na właścicielach hoteli i restauracji, gdzie od czasu listopadowego zamachu obserwuje się zmniejszone ilości rezerwacji.\nW związku z tą niepokojącą sytuacją minister spraw zagranicznych Jean-Marc Ayrault zdecydował o przeznaczeniu z budżetu państwa miliona złotych na reklamę turystyczną. Działania mają objąć zapraszanie przedstawicieli zagranicznych biur podróży, zwrócenie uwagi mediów oraz reklamę w krajach, w których Francja cieszyła się dotąd największą popularnością.\nMilion zasili kwotę 1,5 mln, wydawaną na ten cel przez firmy związane z turystyką.\nHipisowski klimat Matali Gruzja w...Turcji, czyli zachwycające Öşvank


Morze biegaczy | Tygodnik DB2010Tygodnik DB2010 Morze biegaczy | Tygodnik DB2010\nJedlina-Zdrój utonęła w morzu biegaczy górskich, którzy odwiedzili ten dolnośląski kurort, by wystartować w Półmaratonie Górskim Jedlina-Zdrój. Na linii startu stanęło blisko 500 osób. Najszybciej do mety 23km trasy dobiegł Piotr Hercog – Salomon Suunto Team z Pasterki z czasem 1:31:41, a wśród kobiet zwyciężyła Danuta Piskorowska – KB Sobótka z Wrocławia 1:47:50.\nTakiego debiutu nie spodziewali się chyba najwięksi optymiści. Pierwszy Półmaraton Górski Jedlina-Zdrój spotkał się z gigantycznym zainteresowaniem najlepszych biegaczy z Polski i Czech. Bardzo szybko został wyczerpany limit 500 miejsc dla zawodników i kilka tygodni przed startem było już wiadomo, że każdy kto zdołał się zapisać na listę może się uznać za szczęśliwca.\nAle nie wszystko zapowiadało się dobrze. Dzień przed startem nad Jedliną-Zdrój przeszły bardzo duże opady deszczu, które spowodowały, że trzeba było przystąpić do planu awaryjnego i zacząć osuszać najbardziej zagrożone odcinki trasy. Praca wielu osób nie poszła na marne.\nTrasa była wyjątkowa. Za jej przebieg i przygotowanie byli odpowiedzialni: Jacek Zakrzewski i Marcin Kapuścik, mieszkający w Jedlinie-Zdroju. Przygotowali ją trudną ale i piękną zarazem. Największą niespodzianką był oczywiście najdłuższy tunel kolejowy w Polsce, który ciągnie się na długości 1601m pod Małym Wołowcem. Biegacze pokonali go w ciemnościach, z latarkami czołowymi, które otrzymali w pakietach startowych. Kolejne kilometry trasy były wytyczone leśnymi drogami, ponad nieczynnym kamieniołomem, aby przez Pałac Jedlinka i Uzdrowisko doprowadzić biegaczy do linii mety.\nKażdy kto ukończył bieg został nagrodzony przepięknymi pamiątkowymi medalami, wykonanymi rękoma lokalnego artysty – Ryszarda Klimasa. Dodatkowo kilkadziesiąt osób zostało obdarowanych cennymi nagrodami i upominkami od sponsorów, przekazywanymi w formie nagród w konkursach dla wszystkich uczestników biegu.\nŚmiało można powiedzieć że debiut organizacyjny był na mistrzowskim poziomie. Wszystko to dzięki zaangażowaniu pracowników Centrum Kultury w Jedlinie-Zdroju, wolontariuszy z programu „Pomoc z Toyoty” i jeszcze kilkudziesięciu osób, które ciężko przepracowały kilka miesięcy, aby wszystko dopiąć na ostatni guzik.\n1. PIOTR HERCOG – PASTERKA SALOMON SUUNTO TEAM 01:31:41\n2. ROBERT KUBIAK – JEDLINA – 01:33:47\n3. MAREK SWOBODA -WAŁBRZYCH BYLEDOBIEC ANIN 01:34:55\n1. DANUTA PISKOROWSKA – WROCŁAW KB SOBÓTKA 01:47:50\n2. EWA HOFMAN – JELENIA GÓRA TS REGLE SZKLARSKA PORĘBA 02:06:11\n3. MARZENA ANDRZEJCZUK – WROCŁAW RUNPLANET 02:06:48\nNastępnyKolarze na podiumNext


Siemień - Batory odpłynął\nW Siemieniu znajduje się największy na Lubelszczyźnie staw hodowlany, o powierzchni 830 ha. Zbudowali go tatarscy jeńcy w XVII w., za panowania króla Władysława IV. Obecnie jest własnością Go... niezwykłe: natura\nUstronie Morskie - Przystań rybacka\nMożna tu kupić świeżą rybę prosto od rybaka. Nieopodal, na wysokiej wydmie rośnie bukowy las. Jest to rzadko spotykane w Polsce skupisko buków o charakterystycznej, popielato-szarej korze. niezwykłe: przeżyj to sam!


Kibole niepotrzebni - Sport - rp.pl\nAktualizacja: 22.03.2015, 23:24\nZawisza wygrał czwarty mecz z rzędu i jest wiosną najlepszą drużyną w lidze.\nMożna oczywiście przyjąć tezę, że przeciwnicy pozwalają bydgoszczanom na takie harce, jak pozwala się w wyścigu kolarskim wygrać maruderowi, który nikomu nie zagraża. Tyle że Zawisza odebrał w ostatnich tygodniach punkty m.in. Wiśle i Lechowi, czyli klubom, które będą walczyć o tytuł mistrza, a pierwszą bramkę w tym roku stracił dopiero teraz, w Chorzowie.\nZastanawiam się, czy to może jakoś wpłynąć na normalizację stosunków na linii kibice – klub. Jak widać, nieobecność bydgoskiego kibolstwa na trybunach nie wpływa niekorzystnie na wyniki. Inaczej mówiąc, ekstrema nie jest piłkarzom potrzebna.\nAle Zawisza to trudny przypadek. Jego właściciel Radosław Osuch zaprotestował w PZPN przeciw wyznaczeniu na mecz z Ruchem sędziego Pawła Gila. Prowadził on jesienny mecz Zawisza – Ruch, popełniając, zdaniem Osucha, błędy, na których skorzystał Ruch. Na szczęście PZPN się nie ugiął, sędziego nie zmienił, a Zawisza wygrał. A to, że Gil sędziuje coraz gorzej, to inna sprawa. Wróżono mu (ja też) karierę międzynarodową, a dziś jest daleko za najlepszym polskim sędzią Szymonem Marciniakiem.\nKilkanaście dni temu zmieniono trenera w Wiśle. Kazimierz Moskal zastąpił Franciszka Smudę, Wisła zremisowała z Legią i pokonała Cracovię. Słyszę więc, że Moskal w czasie kilku treningów odmienił drużynę. Nie ma takich cudów. Moskal jest bardzo dobrym trenerem, ale Smuda też. Mam wrażenie, że coś między piłkarzami a Smudą poszło nie tak, więc ich wola walki zmalała. Sytuacja się zmieniła, więc grają. Z przygotowaniem do sezonu może to nie mieć wiele wspólnego.\nBędą chyba kolejne zmiany. Robert Podoliński, dobry trener na dorobku, testuje w Cracovii cierpliwość właściciela Janusza Filipiaka. Jan Kocian zwycięstwem nad Bełchatowem uratował posadę w Pogoni, ale pogrążył Kamila Kieresia. W Bełchatowie czekają na Marka Zuba, który pracował tam z Orestem Lenczykiem w najlepszych czasach klubu, a przez ostatnie dwa lata zdobywał na Litwie tytuły i puchary z Żalgirisem Wilno.


Łukasz K. – Rozgrywki Minifootball Konin\nWybór najlepszej szóstki sezonu 2014/2015 spotkał się z pozytywnym odbiorem ze strony zawodników oraz kibiców, dlatego też w tym sezonie będziemy wybierać drużynę marzeń po każdej ligowej kolejce. Wybór “TOP 6” każdej kolejki to również okazja, aby spojrzeć na rankingi najlepszych strzelców, zawodników oraz bramkarzy sezonu 2015/2016. We wszystkich rankingach bierzemy pod uwagę jedynie zawodników z prawidłowo (zgodnie z regulaminem) wypełnionymi profilami: podanie prawdziwych danych osobowych; dodanie zdjęcia profilowego (z widoczną twarzą); wpisanie poprawnej daty urodzenia; wybranie numeru na koszulce i pozycji na boisku. Najlepsza szóstka pierwszej kolejki Pierwszy ranking…


Warszawa, Mokotów, Służewiec, ul. Jana Pawła Woronicza - Lloyd Properties\nPrzesyłam Ci link do interesującej oferty: https://www.lloydproperties.pl/oferty/55944\nNumer oferty : LL/55944/2022\nPowierzchnia użytkowa: 112.73 m2\nMetraż pokoi: 36.78 m2, 15.8 m2, 15.46 m2, 13.4 m2\nMetraż łazienek: 5.15 m2, 4.22 m2\nKierunki świata: salon: pd., kuchnia: pd., pokój: pd., pokój: pn., pokój: pn.\nCena za miejsce parkingowe: 40000 zł , 40000 zł\nCzynsz: 938 zł\nApartament składa się z przestronnego salonu, połączonego z kuchnią oraz jadalnią (o powierzchni 36,78 m2), głównej sypialni (15,80 m2) - połączonej z garderobą (3,20 m2) i łazienką (4,22 m2), pokoju dla dzieci (15,46 m2), pokoju do pracy (13,40 m2), łazienki (5,15 m2) oraz pralni (1,83 m2).\nZ salonu oraz z sypialni wyjście na 2 oddzielne balkony, wychodzące na spokojną boczną uliczkę. Z pokoju dziecięcego oraz pokoju do pracy widok na wewnętrzne, bardzo dobrze zagospodarowane patio. Wysokie drewniane okna zapewniają uczucie dużej przestrzeni. W salonie znajduje się klimatyzacja.\nApartament jest bardzo dobrze utrzymany, wykończony w wysokiej jakości materiałach.\nOkolica to swego rodzaju ostoja spokoju. Jest to też świetny punkt komunikacyjny z resztą miasta, ponieważ ciągle pozostajemy w niedalekiej odległości od Centrum (10 min samochodem), czy też komunikacją miejską do stacji metra Wierzbno (5 przystanków).\nW bezpośredniej okolicy znajdziemy liczne punkty usługowe, jak również Galerię Mokotów, która znajduje się w zasięgu spaceru.\nApartamentowiec "Woronicza Qbik", w którym znajduje się prezentowane mieszkanie, uchodzi za prestiżową inwestycję na mapie Mokotowa. Cechuje ją nowoczesny i unikalny styl wykończenia, a dodatkowe udogodnienia w postaci placu zabaw, recepcji oraz siłowni (dostępnej dla wszystkich mieszkańców), zwiększają atrakcyjność tego miejsca. Osiedle jest zamknięte i strzeżone, Na wewnętrznym rozległym patio znajduje się ładnie zagospodarowany teren zielony.\n+48 22 409 54 93, +48 533 340 328


Młoda kapustka | WegeBLW\nJestem ogromną fanką młodej kapusty. W sezonie mogłabym ją jeść w ogromnych ilościach. Cieszę się, że mojemu najmłodszemu „blwowcowi” posmakowała.\nMłoda kapusta gotuje się bardzo szybko a jej przygotowanie jest banalnie proste.\n1 główkę młodej kapusty\nkilka łyżek oleju kokosowego/masła klarowanego\n2-3 łyżki mąki /orkiszowej/pełnoziarnistej\npieprz ziołowy/ mieszanka przypraw np. ojca Mateusza\nopcjonalnie/dla starszaka sól morska/himalajska (ok. pół płaskiej łyżeczki na cały garnek); papryka słodka\nKapustę kroję, wcale nie tak drobno, czasem w paski, czasem bardziej w kostkę. Przekładam do garnka. Zalewam 1 szklanką wody, dodaję płaską łyżeczkę oleju i gotuję. Gotuję kapustę do miękkości- jest to zazwyczaj około 20 minut. Mieszam od czasu do czasu, aby górna część kapusty również się poddusiła. Na koniec dodaję posiekany koperek, szczypiorek, pieprz ziołowy/przyprawy. Gdy jest już miękka, przygotowuję zasmażkę: na patelni rozpuszczam około 3 łyżki masła klarowanego/oleju kokosowego, dodaję 2-3 łyżki mąki, mieszam, chwilę podtrzymuję na ogniu cały czas mieszając. Następnie zasmażkę dodaję do kapustki i dokładnie mieszam. No pycha!\nJeżeli chodzi o sól: można dodać sól przed rozpoczęciem gotowania kapusty, wtedy puszcza ona soki; można też w razie potrzeby dodać dopiero na talerzu dorosłego. U nas sprawdza się wersja z fajnymi przyprawami i wtedy soli wcale nie brakuje.\nMożna podać z młodymi ziemniaczkami, ryżem lub jako całkiem samodzielne danie.\ngotowana kapusta kapusta koperek obiad olej koksowy przyprawy wegeobiad ziemniak\n28 Maj 2016 Ada\nOpowieści mam – Baby lead raising → ← Placuszki z kaszą jaglaną


Dziwny apetyt na Delmę i cukier | NetMama.pl\nDziwny apetyt na Delmę i cukier\nMój syn od jakiegoś czasu jak nie dostanie czegoś słodkiego domaga się czystego cukru a od kilku dni wyciąga Delmę i wcina łyżeczką. Może mu czegoś brakuje? Jakieś badania mogę na to zrobić?\nCukier jest gorszy niż heroina, tak szybko uzależnia, więc się nie dziwię. Delma łyżeczką?!?! Nie podpatrzył domownika, który je chleb z masłem i sypie nań cukier? Dziadkowie, babcie czasem tak jadają.\nEwentualnie cukier jako uspokajacz. Bez przesady z tymi badaniami. To tylko dziecko. Dla uspokojenia zmierz poziom cukru we krwi.\nPodaj może dżem, bądź inny zamiennik, albo kup inne smarowidło.\nBez urazy ale ja nie znoszę nawet zapachu tej margaryny.\nCo do cukru to Czarek nigdy nie jadł dużo słodkiego. Dopiero ostatnio zaczął jeść cukier więc kupujemy mu cukierki żeby codziennie coś małego dostał ale nie jadł cukru. Z tym być może tak ma ale żeby jeść Delmę łyżeczką? Nikt nie używa masła/margaryny u nas do niczego innego jak smażenie czy smarowanie pieczywa, a on ostatnio tylko patrzy żeby ją wyjeść i co dziwne masła prawdziwego nie ruszy a Delmę tak. Trochę to dla mnie dziwne.\nto nie kupuj Delmy. Jak nie będzie jej w domciu to nie będzie jej jadł.\nWiem, że w cukierkach jest cukier :P ale zawsze to bardziej normalne zjeść cukierka niż zwykły cukier z cukierniczki ;)\n@Bestyjko mamy filmik jak mały Krzysio siedzi na podłodze w kuchni i z apetytem wcina paluszkiem Śniadaniową, wprost z opakowania Raz jeden się takie coś przytrafiło. Teraz żadnego "smarowidła" Junior nie uznaje. Co do cukru- jako dzieci wcinałyśmy z siostrzyczką taki w kostkach. Na potęgę. Mamusia przestała ów kupować hehe Obie żyjemy, nic nam nie jest.\nMoże to chwilowa "faza" i minie samoczynnie?


Menghai Sheng/Shu Aged Pu-erh | DeniMix\n1995 Menghai Sheng/Shu Aged Pu-erh\nby deni · 1 października 2013\n1995 Menghai Sheng/Shu Aged Pu-erh to kolejna próbka jaką zmawiałam w nieistniejącym już (a szkoda) sklepie Five Star Tea i pozwolę sobie wstawić tu fragment opisu z tegoż sklepu, zachowanego w notatniku. Chodzi mi tu głównie o opis i pochodzenie.\n„Pochodzenie: Menghai, Yunnan, Chiny\nZbiór: kwiecień 1995\nOferowana przez Five Star Tea 1995 Menghai Sheng/Shu Aged Pu-erh jest herbatą rzadką i wyjątkową. Trudno zaliczyć ją do konkretnego typu Pu-erh.\nZebrane w 1995 r. liście starych, dzikich drzew w rejonie Menghai nie poddane zostały procesowi wstępnej fermentacji- powstała herbata typu sheng. W celu przyspieszenia procesu dojrzewania, do herbaty zostały dodane liście fermentowanej herbaty pu-erh shu. Tak spreparowana mieszanka liści dojrzewała w Kunming (prowincja Yunnan) przez 16 lat w warunkach optymalnej wilgotności.”\nBardzo ciekawa herbata, ciemna, wyrazista, z wyczuwalnym ziemistym posmakiem, jednak różnym od tych, które piłam wcześniej, powiedziałabym że wyjątkowo wytrawna. Widać 16, a nawet więcej, lat dojrzewania robi swoje. Susz bardzo ciemny, ogromne liście pachnące ziemią. Napar ciemny, gęsty, utrzymujący intensywny kolor i smak przez wiele zaparzeń. Prawdę mówiąc straciłam rachubę, chyba było ich około dziesięciu?\nParzyłam w sposób, który mi odpowiada, szczególnie w gaiwanie – wstępne budzenie liści, następnie pierwsze parzenie 15 sekund, drugie 25, trzecie 35 i tak dalej.\nHerbata warta spróbowania.\nNext story Zielona herbata En Shi Yu Lu\nPrevious story Ręcznie robione czarki do herbaty\n26 listopada 2014 o 19:01\nTeż dane mi było spróbować tej herbaty i była ona wybitna. Wyjątkowy pu erh, niespotykane połączenie shu i sheng. Szkoda, że nie ma już FST.\n27 listopada 2014 o 09:04\nTo prawda, FST poznałam stosunkowo późno, niewiele udało mi się skorzystać, ale na szczęście są inne, choć po próbnych zakupach, nie wszystkie mi odpowiadają.


Natuo | eucp.pl\nZdrowie, medycyna, zabiegi, uroda 15 kwiecień 2021\nSklep internetowy Natuo to miejsce w którym znajdziesz naturalne kosmetyki oraz produkty pochodzenia naturalnego. Pieczołowicie wyselekcjonowana oferta naszego sklepu spełnia oczekiwania nawet najbardziej wymagających klientów. W naszej ofercie znajdziesz produkty, które pomogą zadbać o zdrowie twarzy, wliczając w to cerę oraz usta. Można także znaleźć dużą ilość produktów, które pomagają zadbać o jakość skóry całego ciała, między innymi żele pod prysznic, kosmetyki do pielęgnacji dłoni oraz stóp i skuteczne filtry wspomagające opalanie oraz skutecznie chroniące przez promieniowaniem UV. Osoby poszukujące skutecznych i naturalnych kosmetyków do dbania o włosy znajdą u nas szeroki asortyment różnorodnych produktów dopasowanych do bardzo konkretnych potrzeb. Kosmetyki proponowane w naszym sklepie pomogą zadbać o jakość włosów, nawilżą je, odżywią oraz skutecznie wzmocnią, aby podkreślić ich naturalny blask. Wyszukanie konkretnych kosmetyków jest bardzo proste dzięki podziałowi na zrozumiałe kategorie.\nUlica: Długa 65K\nTelefony: +48 504 008 400\nStrona internetowa: https://www.natuo.pl/


W niedzielę odsłonięcie lokomotywy przy INEA Stadionie. W planach m.in. ogromny tort\nDodano czwartek, 13.10.2016 r., godz. 12.01\nNa niedzielę przewidziano "Chrzest bojowy Legendy", czyli oficjalne odsłonięcie pod INEA Stadionem Lokomotywy Ty51-183. Wszystko rozpocznie się dwie godziny przed pierwszym gwizdkiem w spotkaniu Lech Poznań - Wisła Kraków, a organizatorzy przygotowali sporo atrakcji.\nW miniony weekend Parowóz trafił z zakładów Cegielskiego na Bułgarską. Efektownemu transportowi ulicami miasta przyglądała się spora grupa fanów Kolejorza. Teraz przyszedł moment na zwieńczenie trwającej od wielu miesięcy akcji.\n- Najtrudniejsze już za nami, teraz czas na prawdziwe przyjemności. Część projektu "Stawiamy Legendę na Stacji Bułgarska", która wymagała od nas najwięcej koncentracji i była obarczona największym ryzykiem, została wykonana perfekcyjnie i - co najważniejsze - całości towarzyszyli kibice Kolejorza - powiedział Wojciech Terpiłowski, kierownik działu Promocji i Reklamy Lecha Poznań.\nPoczątek spotkania pod hasłem "Chrzest bojowy Legendy" zaplanowany jest na godzinę 16.00. Tradycyjnie już znaczącą rolę do odegrania będzie miał w nim pan Zbyszek Dziędzielak, dawny maszynista lokomotywy. Imprezę uświetnią rozmaite atrakcje przygotowane wspólnie przez sponsora lokomotywy - markę Lech Pils - oraz Lecha Poznań.\nW planach jest m.in. gigantyczny tort, przygotowany przez cukiernika Piotra Koperskiego. - Odsłaniamy gigantyczny parowóz, więc i gabaryty przygotowanego tortu nie mogą być standardowe - zdradza podstarszy Cechu Cukierników i Piekarzy w Poznaniu. - Mogę zdradzić, że będzie słodką makietą całej Stacji Bułgarska, która może ważyć około 200 kilogramów - dodaje.


WIATRÓWKI - Sklep Myśliwski\nKurtka myśliwska Graff 609 oliwka\n230,00 zł 480,00 zł\nWIATRÓWKI Jest 14 produktów.\nPistolet Umarex Tornado 4.5 mm\nRewolwer firmy Umarex posiada polimerową konstrukcję, profilowaną rękojeść która jeszcze bardziej dostosowuje się do dłoni użytkownika zapewniając wyższy poziom komfortu przy oddawania strzału.Producent wiatrówki zaprojektował ją w taki sposób aby zapewnić nowoczesny wygląd jednocześnie zachowując tradycyjne kształty rewolwerów.\nPistolet osadzony w polimerowej kolbie...\nSolidny pistolet w polimerowej kolbie. Wiatrówka wykonana została z najwyższej jakości produktów. Kaliber 4.5mm\nPistolet osadzony w drewnianej kolbie...\nSolidny pistolet w polimerowej kolbie. Wiatrówka wykonana została z najwyższej jakości produktów. Kaliber 5.5mm\nPistolet EKOL ES55\nProdukt zasilany jest przy pomocy CO2 - pistolet posiada magazynek na kartusz o pojemności 12. Jeden pojemnik CO2 wystarcza na oddanie jednorazowo 60 mocnych strzałów. Dostępny w kolorze satyna lub chrom.\nWiatrówka Sig Sauer SP2022 4,5 mm\nNapędzana CO2 wiatrówkowa replika Sig SP2022 PowerFull Version - zamówionego dla francuskiej policji i żandarmerii w ilości ponad ćwierć miliona egzemplarzy!\nWiatrówka Hatsan (MOD 125) 4,5mm\nHatsan MOD 125 4,5mm Wiatrówka tłokowa z wydłużoną i poszerzoną komorą sprężania o sprawdzonej konstrukcji. Polecana miłośnikom tuningu.\nWiatrówka sprężynowa TYTAN WF 600 z dolnym...\nKarabinek posiada dolny naciąg, gwintowaną lufę oraz nowoczesny wygląd dlatego też jest to bardzo dobra wiatrówka dla osób które dopiero rozpoczynają przygodę z strzelaniem.\nWiatrówka sprężynowa Tytan B3 z dolnym...\nWiatrówka B3 polskiej produkcji. Konstrukcja produkt został unowocześniona w związku z czym oferowana wiatrówka jest mniej awaryjna oraz niezawodna. Kolba została wykonana z drewna - w porównaniu z poprzednią generacją tej wiatrówki kolba została wykonana jeszcze lepiej.\nWiatrówka Hatsan (STRIKER EDGE) 5,5mm


Spaghetti z kurczakiem w sosie śmietanowym z Parmezanem - Serving Dumplings\nDla dzieci, Jednogarnkowe, Makaron | Ryż | Kasza, Mięso | Drób, Szybkie obiady / 12.06.2021\nSpaghetti z kurczakiem w sosie śmietanowym z Parmezanem\nSpaghetti z kurczakiem w śmietanowym sosie cytrynowym z parmezanem. Proste do zrobienia i gotowe w około 30 minut. Wyśmienite z odrobiną czosnku, kaparami, szpinakiem i świeżym sokiem z cytryny. Wyjątkowy, ekspresowy i ultrakremowy makaron z soczystym kurczakiem, podany z chrupiącą bułką tartą.\nJedno spojrzenie na przepis ujawnia, że to danie jest jednogarnkowe, które robi się w mgnieniu oka. Na początek, smażymy kurczaka na maśle i oliwie z oliwek, aby uzyskać złocisto-brązowy i chrupiący wygląd. Na tej samej patelni podsmażamy czosnek, a następnie zalewamy go białym winem. Potym dodajemy szpinak, trochę wody z gotowania makaronu i śmietanę, potem kapary i sok z cytryny. Wrzucamy spaghetti i starty parmezan, dodajemy kurczaka i pozwalamy, by smaki się połączyły, tworząc wspaniały sos do makaronu.\n-zamiast spaghetti, można użyć ulubionego kształtu makaronu np. fettuccine, penne, rigatoni, muszelki…\n-lub zrezygnować z makaronu i podać z ryżem, makaronem z cukinii, warzywami lub z chlebem\n-aby uzyskać bardzo cytrynowy smak, proponuję użyć 4 łyżki soku z cytryny, dla mniej intensywnego cytrynowego smaku, użyć 2 łyżki\n-można użyć filetów z udek z kurczaka zamiast piersi z kurczaka, lub użyć filetów z indyka\n-podawać z prostą sałatką skropioną oliwą z oliwek i sokiem z cytryny\n-nie macie czasu na bułkę tartą? Podawać z chrupiącym chlebem\n-zamienić bazylię na pietruszkę\nWięcej takich przepisów, please!\nMakaron z boczkiem w kremowym sosie z białego wina\n2 piersi z kurczaka, pokrojone na małe kawałki\n2 ząbki czosnku, zgniecione i posiekane\npo 1 łyżeczce: soli, czarnego pieprzu, słodkiej papryki, płatków czerwonej papryki chili\n250 ml (1 szklanka) śmietany kremówki 20 %\n50 ml (1/4 szklanki) białego wytrawnego wina\nchrupiąca bułka tarta\npo 1/2 łyżeczki soli + czarnego pieprzu\nZacząć od bułki tartej. Podgrzać dużą patelnię na średnim ogniu, dodać 3 łyżki oliwy. Następnie dodać panko. Smażyć, mieszając od czasu do czasu, aż bułka tarta się zrumieni, około 4 minut. Doprawić solą i pieprzem. Przełożyć bułkę tartą na talerz.\nDoprowadzić do wrzenia duży garnek osolonej wody. Ugotować spaghetti al dente. Odcedzić, zachowując 1/2 szklanki wody z gotowania.\nNa tej samej patelni rozgrzać olej i masło, dodać kurczaka. Smażyć, ok. 5 minut, w zależności od grubości kurczaka. Przełożyć na talerz.\nZmniejszyć ogień, dodać czosnek i zeszklić, ok. 1-2 minut. Dodać białego wina i wymieszać drewnianą łyżką, aby rozpuścić przyrumienione kawałki na dnie patelni. Dodać szpinak, wymieszać, aż lekko zwiędnie. Dodać kapary i sok z cytryny. Wlać 1/4 szklanki wody z gotowania i śmietanę, doprowadzić do wrzenia. Włożyć spaghetti, a następnie stopniowo wmieszać parmezan, aż rozpuści się w sosie. Pod koniec dodać kurczaka, wymieszać do połączenia, gotować na wolnym ogniu przez 1 minutę. Na koniec posypać listkami bazylii. Doprawić do smaku solą i pieprzem. Dodać więcej wody z gotowania, aby rozrzedzić sos.\nPodawać natychmiast. Posypać bułką tartą, czarnym pieprzem i płatki chili. Smacznego!\nPoprzedni: Makaron z łososiem i boczkiem w sosie pomidorowym\nNastępny: Sałatka makaronowa z czerwonym pesto i boczkiem


Projekt noweli ustanawiającej odznaczenie "Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas" | Nauka w Polsce\nProjekt noweli ustanawiającej odznaczenie "Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas"\nUstanowienie nowego odznaczenia "Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas" przewiduje projekt nowelizacji ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. We wtorek na posiedzeniu sejmowej Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży przeprowadzono pierwsze czytanie projektu.\nProjekt nowelizacji przygotowali posłowie PiS. Wprowadza on zmiany w sześciu ustawach.\nZgodnie z projektem minister edukacji i nauki będzie mógł nadać medal "Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas" (łac. mądrość i prawda) za szczególne zasługi dla szkolnictwa wyższego i nauki, w tym za wybitne osiągnięcia w zakresie działalności naukowej, dydaktycznej lub organizacyjnej.\nMedal będzie mógł być nadany osobie fizycznej, w tym osobie niemającej obywatelstwa polskiego, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej. Będzie miał trzy stopnie – złoty medal, srebrny i brązowy.\nProjektowana nowelizacja przewiduje wpisanie do katalogu podstawowych zadań prezesa Głównego Urzędu Miar prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych. Prezes GUM będzie mógł występować jako wnioskodawca (także w konsorcjum z innymi podmiotami) w konkursach na realizację projektów badawczych ogłaszanych przez Narodowe Centrum Nauki i Narodowe Centrum Badań i Rozwoju.\nW projekcie zaproponowano też zapisy, zgodnie z którymi uchwały podjęte przez Krajową Komisję Etyczną ds. Doświadczeń na Zwierzętach i lokalne komisje etyczne do spraw doświadczeń na zwierzętach we wszystkich rozpatrywanych przez te organy sprawach, w tym w sprawach zgód na przeprowadzanie doświadczeń i w sprawach dotyczących odmowy udostępnienia informacji publicznej, powinni podpisywać ich przewodniczący, a w razie ich nieobecności – wiceprzewodniczący tych komisji.\nW projekcie znalazły się także zapisy o trybie wznowienia postępowania o nadanie stopnia doktora, doktora habilitowanego i tytułu profesora, jak również wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postępowania o nadanie tytułu profesora. (PAP)


Anna Tatarska 22.10.2021 08:45\nDoszliśmy do punktu, w którym uznaliśmy, że żadna ideologia, żadne nakazy i zakazy nie powinny nas zmuszać do tego, by mordować swoich bliskich - mówi o swojej relacji z ojcem Mahdieh Mirhabibi, córka mułły, nauczyciela teologii i prawa islamu. Jest fotografką i reportażystką. Współreżyserowała film o sobie "Córka mułły", pokazywany na HER Docs Film Festival.\nW filmie śpiewa pani piosenkę, która mocno zapadła mi w pamięć. "Jakie to tragiczne, że ten dobry statek tonie, a jego kapitan ignorant wciąż śpi". Co to za utwór?\nUsłyszałam tę piosenkę po raz pierwszy, kiedy byłam nastolatką, miałam 16, może 17 lat. Razem z rodziną jechałam na ferie zimowe na północ Iranu. Potem nuciłam sobie właśnie ten utwór, żeby ukoić nerwy i opanować niepokój. W jednej ze scen filmu widać, jak zupełnie nieświadomie zaczynam go nucić w momencie, w którym wszystko wali się nam na głowę, po tym jak pożar trawi jedno z pomieszczeń w naszym domu. To był tymczasowy dom, w którym mieszkaliśmy podczas budowy tego właściwego, co zresztą trwało o wiele za długo. Wraz z tym pożarem legła w gruzach nadzieja – moja, moich braci, sióstr – że będzie lepiej, że jakoś się to wszystko poukłada. To, co się wydarzyło, czytałam też jako pewnego rodzaju symbol sytuacji, w jakiej znalazło się społeczeństwo irańskie pod rządami wstecznych światopoglądowo władz religijnych. Społeczeństwo oszołomione, a jednocześnie zbyt wystraszone, by walczyć i sprzeciwić się uciskowi i despotom.\nPoznajemy panią jako narratorkę filmu, już dorosłą kobietę, ale niewiele wiemy o tym, co było wcześniej. Jak to się stało, że córka mułły została osobą tak wyemancypowaną, fotografką, reportażystką?\nTo prawda, córka mułły nie powinna być wyemancypowana. Nie powinna być fotografką, nie powinna być reportażystką. We mnie ta moja wyjściowa sytuacja wywołała niezgodę i bunt przeciwko temu, jak zarówno mój ojciec, jak i społeczeństwo irańskie postrzega kobietę, w jakiej roli kobiety obsadza. Przychodzisz na świat od razu wyposażona w lęk, z nim dorastasz. Z czasem twoja płeć staje się czymś bardzo mrocznym i bolesnym.\nJeżeli miałabym żyć zgodnie z planem, którzy wymyślili dla mnie inni, to w wieku 16, może 17 lat musiałabym oddać swoje ciało w ramach przymusowego małżeństwa. Moją rolą byłoby bycie żoną na usługach męża, słuchającą jego rozkazów, i matką wychowującą dzieci. Musiałabym szanować każdą decyzję męża, nawet gdyby postanowił wziąć sobie drugą lub trzecią żonę.\nZostałam ukształtowana w kulturze i religii, która stawia na pierwszym miejscu honor. Zgodnie z obowiązującym systemem wartości musi istnieć jakiś mężczyzna, który będzie moim opiekunem i który będzie za mnie podejmował decyzje. A gdyby którykolwiek z mężczyzn z rodziny miał wątpliwości dotyczące mojej relacji z innym mężczyzną, ojciec, mąż, a nawet brat lub wujek mogliby doprowadzić do tego, że wykonano by na mnie karę śmierci. W Iranie w szariacie zabójstwa honorowe mają podstawę prawną. Co więcej, mężczyźni sami interpretują to prawo według własnych potrzeb i sami wymierzają sprawiedliwość. W ostatnich latach tego typu zabójstwa stały się nie tylko częstsze, ale także bardziej brutalne.\nCzy pani rodzina była przed rewolucją bardziej liberalna i to się zmieniło wraz z nowymi realiami? Czy zawsze była po konserwatywnej stronie?\nHistoria mojej rodziny jest niezwykle ciekawa. Ojciec był wręcz dogmatycznie religijny. Jeszcze przed rewolucją 1979 roku miał bardzo konserwatywne przekonania. Przyszedł na świat na wsi nieopodal Karadżu w bardzo pobożnej rodzinie. Dziadek trudnił się pisaniem modlitw intencyjnych. Dzieciństwo mojego ojca było dosyć gorzkie, zwłaszcza po śmierci jego matki. Byli bardzo biedni, ojciec od małego musiał pracować.\nNatomiast moja mama urodziła się w mieście. Mój dziadek ze strony mamy zapisał się w historii Teheranu jako pierwszy właściciel nowoczesnej drukarni. Przed ślubem nie nosiła nawet hedżabu. W moim ojcu zakochała się jako 17-latka, mimo sprzeciwu dziadka, motywowanego przede wszystkim różnicami klasowymi i kulturowymi, ale też zbyt młodym wiekiem i tym, że powinna kontynuować naukę. Ale ona zaakceptowała warunek postawiony przez swojego wybranka i po ślubie nałożyła hedżab, zaczęła ubierać się jak skromna muzułmanka. Przez dziadka została wydziedziczona.\nPo ślubie mój ojciec kontynuował naukę, po rewolucji poszedł nawet na uniwersytet, by studiować religioznawstwo i prawodawstwo muzułmańskie. Mama uwielbiała aktywności związane ze sztuką. Malowała obrazy, wyrabiała małe arcydzieła, szyła, zajmowała się makijażem, wiązała dywany. Wykonywała różne prace, żeby zarobić pieniądze na życie. Swój skromny dochód przeznaczała też na to, by ojciec mógł nadal się uczyć.\nMyśli pani, że ojciec to doceniał?\nMatka nie lubiła ubrań, które według tradycji noszą osoby wykonujące w Iranie zawód mułły, bo jej ojciec był zaciekłym przeciwnikiem kleru w Iranie. Kiedy odwiedzaliśmy dziadka w Teheranie i w telewizji pokazywano Chomeiniego, dziadek zaczynał głośno złorzeczyć i bluźnić. Mówił, że Chomeini sprowadził na nas wszystkie nieszczęścia. Ojciec zwykł w takich chwilach wychodzić z pokoju zdenerwowany. Jednak dopiero po śmierci mamy zaczął ubierać się jak mułła.\nPo rewolucji, w okresie wojny z Irakiem, jego wiara stała się jeszcze silniejsza, a poglądy się zradykalizowały. Ale potem, z wiekiem i pod wpływem moim oraz mojego rodzeństwa, stały się nieco bardziej umiarkowane.\nUrodziła się pani w 1982 r., już po rewolucji. Wśród jakich wzorców kobiecości pani wzrastała?\nUrodziłam się w trakcie wojny irańsko-irackiej. Władze wtrącały wtedy do więzienia przeciwników politycznych i tych, którzy myśleli inaczej. Wykonywano egzekucje na kobietach i mężczyznach z opozycji. Przyszłam na świat w dekadzie, w której dziewczęta będące dziewicami przed straceniem wydawano w więzieniu za mąż, a następnie gwałcono. Dopiero potem wykonywano egzekucję i z kwiatami i ze słodyczami udawano się pod drzwi domu tej dziewczyny, by przekazać rodzinie "radosną" wiadomość, że córka poszła do raju.\nKadr z filmu 'Córka mułły' (fot. Materiały prasowe)\nMiałam dziewięć lat, gdy w szkole dla dziewcząt, do której chodziłam, zorganizowano ceremonię i oświadczono nam, że już jesteśmy dorosłe. Osiągnęłyśmy taki wiek, że pora nakładać hedżab na ulicy i wśród mężczyzn, którzy są namahram – czyli nie należą do najbliższej rodziny. Wymagano od nas, byśmy nie biegały. Miałyśmy się modlić najczęściej, jak możemy. W domu ojciec także wiele ode mnie i od siostry wymagał, był bardzo srogi. Myślałam, że nigdy nie zdołam spełnić swoich marzeń. Że w wieku 17 lat jako najstarsza córka w rodzinie zostanę zmuszona do małżeństwa, zajdę w ciążę z jakimś innym mężczyzną, który będzie występował w roli mojego męża, będzie podejmował decyzje o moim życiu.\nZbuntowała się pani przeciwko temu.\nMiałam 16 lat, kiedy postanowiłam nie nosić czadoru. Po wyjściu z domu, minąwszy kilka uliczek, zdejmowałam go, składałam i chowałam do torby. Nakładałam go dopiero w drodze powrotnej. Czyli robiłam dokładnie to, co w filmie robi moja siostra Marzieh. Robi to, by sąsiedzi nie plotkowali i nie obmawiali nas za plecami. Żeby mój ojciec mógł zachować twarz.\nWracając jednak do mnie, ojciec się zorientował, co robię, i spuścił mi lanie. Wtedy powiedziałam mu prosto w twarz, że brzydzę się zarówno hedżabem, jak i religią. Od tamtej pory powtarzał uparcie, że jestem nihilistką. Kiedy skończyłam 18 lat, chciał mnie wydać za mąż. Wybrał dwie szanowane, bardzo pobożne rodziny, które już wcześniej zgłaszały chęć poślubienia mnie przez ich synów. Powiedział mi, łaskawca, że mogę wybrać kandydata na męża, że mi na to pozwala. Oblałam się wtedy naftą i zaszantażowałam go: jeżeli mnie zmusi do małżeństwa i nie uszanuje tego, czego ja chcę, podpalę się. Od tego dnia aż do mojego wyjazdu z Iranu cały czas szukałam przestrzeni osobistej wolności. A jednocześnie doświadczałam swojej płci bardzo boleśnie.\nJaki rodzaj doświadczeń ma pani na myśli?\nPojechałam robić zdjęcia w irańskim Kurdystanie. Po tym pierwszym wyjeździe ojciec chciał mi odrąbać głowę. Uznał, że to ujma na jego honorze. Stało się tak, bo ludzie zaczęli o mnie źle mówić. "Ta córka mułły zachowuje się nieprzyzwoicie!" Bardzo się cieszę, że ojciec tego nie zrobił, że cała ta ideologia i kultura przeciwna kobietom nie przesłoniła człowieczeństwa.\nWtedy też z ojcem doszliśmy do punktu, w którym uznaliśmy, że żadna ideologia, żadne nakazy i zakazy nie powinny nas zmuszać do tego, by mordować swoich bliskich. Przez ostatnie lata dokładałam wszelkich starań, by odnaleźć swoją drogą do człowieczeństwa. Na tej drodze zrozumiałam też, że nie powinnam czuć się grzeszna tylko dlatego, że jestem kobietą. Zrozumiałam, że nie powinnam akceptować dyskryminacji ze względu na płeć ani w domu, ani w społeczeństwie. Zrozumiałam, że w społeczeństwie powinno funkcjonować prawo, które chroni kobiety przed przemocą i gwałtem, a nie na tę przemoc i gwałt pozwala i dodatkowo za nie karze kobiety.\nJak kształtowała się pani wrażliwość, wyobrażenie na temat własnej kariery?\nKiedy miałam 23 lata, postanowiłam, że zostanę aktorką. Przedtem chciałam też studiować dziennikarstwo na uniwersytecie, ale czesne było za wysokie. Mieszkałam już poza domem rodzinnym, z moją siostrą. Nie było nam łatwo. Ale mogłam czytać książki, chodziłam na zajęcia z aktorstwa, zaczęłam też ćwiczyć fizycznie. Nabyłam doświadczenie w aktorstwie, w pracy z reżyserami i reżyserkami telewizji i kina. Dostałam nawet kilka niewielkich ról.\nKupiłam aparat fotograficzny, pierwotnie po to, żeby bardziej rozwinąć się aktorsko poprzez świadomość ujęć i kadrów. Zaczęłam też robić zdjęcia studyjne i pracować w atelier, by zarobić jakiekolwiek pieniądze. Spodobało mi się to. Chciałam się zapisać na zajęcia w domu fotografów w Teheranie, poszłam tam nawet złożyć podanie. Przyjmowała je kobieta w czarnych rękawiczkach i czarnym czadorze, spod którego widać było tylko jej oczy. Od razu zwróciła podanie i powiedziała, że w takim ubraniu i z tym makijażem nigdy się tutaj nie dostanę. Poczułam, jak ściska mnie w gardle, miałam ochotę się rozpłakać.\nNa ulicy Enghelab, gdzie znajdują się księgarnie, kupiłam książkę do nauki fotografii autorstwa Hadiego Szafa’iego i na tydzień zamknęłam się w pokoju, zapamiętując informacje z jej kart. Po tygodniu wyszłam z aparatem na ulicę. To zbiegło się z wyborami prezydenckimi w 2009 roku. Moja wrażliwość ukształtowała się chyba właśnie na ulicach Teheranu w tamtym czasie. Próbowałam też nagrywać wypowiedzi ludzi, ich głosy, zapisywałam je w swoim dzienniku. Po wyborach w 2009 roku i po tak zwanej zielonej fali wielu reformatorów stało się przeciwnikami systemu i wyjechało lub zostało do tego wyjazdu zmuszonych. Kiedy ludzie, niezadowoleni z wyniku wyborów, wyszli w proteście na ulice, byłam świadkiem tego, jak giną z rąk władzy. Z bliska zobaczyłam rozdźwięk między władzą a ludźmi. Wtedy go pojęłam. Zdjęcia, które zrobiłam w trakcie wyborów w 2009 roku i już po nich, były wielokrotnie publikowane, także za granicą. Wśród nich było to chyba najsłynniejsze, pokazujące zakrwawioną dłoń. Zmieniło ono bieg mojej kariery, a nawet życia. Przyczyniło się do tego, że jeszcze bardziej starałam się zdobyć doświadczenie, zrozumieć świat.\nW filmie mieszkacie gdzieś na obrzeżach Teheranu. Wylądowaliście tam, bo ojciec nakazał zburzenie rodzinnego domu, by wybudować większy, ale potem budowa została wstrzymana ze względu na nieprawidłowości. Czy wreszcie się skończyła, czy wszyscy wciąż tkwią w tym zawieszeniu, z życiem popakowanym w pudła?\nBudowa domu dobiegła końca. Teraz wszyscy żyją dość niezależnie, mają swoje mieszkania, przestrzeń. Ale jednocześnie są obok siebie.\nTa budowa miała w moim życiu specjalne miejsce. Po powrocie z Indii do Iranu w 2013 roku poprosiłam znajomego reżysera o pomoc, chciałam od niego pożyczyć kamerę. To było tuż przed kolejnymi wyborami prezydenckimi. Zaczęliśmy rozmawiać na temat warunków, w których przyszło nam żyć. Doszliśmy do wniosku, że przypominają one ten niedokończony dom. Że to, co się dzieje w Iranie, jest jak ta wiecznie przeciągająca się budowa. To wtedy postanowiłam dokumentować swoją codzienność, robić zapiski kamerą. Ale bez żadnych kompromisów, na swoich warunkach. Tak zaczął się projekt film.\nFilm "Córka mułły" to właściwie zapis procesu żegnania się z ojcem. Dlaczego forma wizualna wydała się pani pomocna w tym procesie?\nW filmie niby nie wszystko jest pokazane, ale to, co widzimy, dzieje się naprawdę. Mam doświadczenie aktorskie i w pracy przy produkcjach. Od kiedy wzięłam do ręki aparat, zawsze robiłam zdjęcia, ale też dokumentowałam filmowo. Robiłam to także w otoczeniu domowym, wśród rodziny. Dlatego na ekranie widać, że moi bliscy czują się w obecności kamer swobodnie. Mój ojciec mówi o swoich wspomnieniach. Ali, mój młodszy brat, i Raja, czyli moja siostrzenica, pokazują swój mały świat, ale też sami biorą do ręki kamerę, nagrywają to, co widzą. Ja także godzinami siedziałam przed kamerą i mówiłam, śmiałam się, płakałam, opowiadałam o tym, co sama pamiętam. Nagrywałam również dźwięki, żeby uchwycić specyficzny rytm życia domu, jego muzykę, melodię. Zawsze zadawałam samej sobie pytanie, co mogę zrobić, żeby stworzyć film, który nie będzie czymś pomiędzy. Forma wizualna nie zna kompromisów.\nW filmie dość zdawkowo opowiada pani o koszmarze, jaki przeżyła, gdy była przetrzymywana przez służby po demonstracjach w 2009 roku.\nTrafiłam na posterunek na granicy Iranu z Afganistanem, w Tajbad. Od 9 rano do 22 poddawano mnie rozmaitym rewizjom. Na posterunku pracowali tylko mężczyźni. Musiałam czekać, aż przyjedzie kobieta, która dokona rewizji osobistej. Ona także chciała mnie poniżyć. Powiedziała, że mam się rozebrać do naga. Stało za nią dwóch mężczyzn, którzy przez cały czas zerkali w moją stronę, podglądali mnie. Jeden z nich nocą kilkakrotnie wracał do mojej celi, chciał mnie dotykać. Z płaczem prosiłam, żeby nic mi nie robił, mówiłam mu, kim jest mój ojciec, że ma wszędzie kontakty i znajomości, że sama jestem fotoreporterką i że jeżeli mnie tylko dotknie, poniesie tego konsekwencje, wszyscy się o tym dowiedzą. Nic mi nie zrobił, ale ta sytuacja była dla mnie przerażająca. Jeszcze długo po zwolnieniu z aresztu na samą myśl o tym doświadczeniu zaczynałam mieć myśli samobójcze.\nCzy musiała pani kręcić swój film w ukryciu, biorąc pod uwagę zakaz wykonywania zawodu narzucony przez władze?\nNie. Ponieważ materiał nagrywany był w domu i prywatnie, nie wymagało to żadnego pozwolenia ze strony władz, ale nie miałam też złudzeń co do tego, że władze Islamskiej Republiki Iranu nigdy nie wydadzą pozwolenia na pokaz filmu w takiej formie, jaką on przybrał. Stoi on w sprzeczności z ideami rewolucji i ideałami Chomeiniego, które od ponad 40 lat sączy się obywatelom i obywatelkom do głów. Zgodnie z nimi rola kobiety sprowadza się do wykonywania rozkazów innych, usługiwania im i bycia posłuszną, a nie odrzucania hedżabu, krytykowania zastanej rzeczywistości i bycia niezależną. W filmie widzimy też mojego brata, syna z rodziny duchownego, który zamiast iść w ślady ojca i zacząć się kształcić w szkole koranicznej, a później na uniwersytecie, gra na tarze i recytuje poezję o winie i upojeniu. Tego typu muzyka jest przez islam zakazana.\nW filmie nawiązuje pani też do swoich związków, o których nie mogła pani mówić głośno. To też musiało być straszne.\nMojemu ojcu zupełnie nie mieściło się w głowie to, że mogłabym mieć chłopaka. Nie mogliśmy otwarcie mówić o naszej relacji. Podobnie jak nie mogliśmy palić papierosów czy pić alkoholu i robić tysiąca innych rzeczy.\nZarówno przedstawiciele władz, jak i Sepahu [Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej lub Armia Strażników Rewolucji Islamskiej – jedna z dwóch gałęzi irańskich sił zbrojnych, obok Armii Islamskiej Republiki Iranu – przyp. aut.] urządzali sobie ohydne gierki, wykorzystując informacje z mojego pamiętnika pozyskanego po aresztowaniu w 2009 roku. Próbowali mnie szantażować i zastraszać, wykorzystując na przykład wiedzę o moich lękach z dzieciństwa i lat młodości. To trwało tak długo, że czułam się wycieńczona. Myślałam, że albo będę musiała zrezygnować z tego, co robię i co kocham robić, albo zrezygnować z siebie i się zabić.\nMogłabym też zaakceptować propagandę Islamskiej Republiki Iranu i Sepahu i za ich pieniądze realizować siebie, przez tę współpracę osiągnąć zawodowy sukces. Ale oczywiście to nigdy nie wchodziło w grę. Wywiad Sepahu i Instytut Sztuki i Mediów Oudż chciał, bym przekonywała młodych ludzi w Iranie, Iraku i Syrii do tego, by wyjechali na wojnę do Syrii lub Iraku i walczyli ramię w ramię z Obrońcami Świętych Miejsc. Jeden z reżyserów, który kręcił filmy na zlecenie Sepahu w Iraku i w Syrii, zaproponował mi małżeństwo czasowe, tak zwane siqhe, po to, żebym była traktowana jako przyzwoita kobieta, a jednocześnie miała zapewnione bezpieczeństwo. Dodajmy, że miał żonę i dziecko. Tłumaczył, że uszczęśliwię w ten sposób Boga i zyskam wolną rękę w pracy... Moja sytuacja w Iranie była naprawdę bardzo skomplikowana. Do tej pory taka jest. Zaczynam się zastanawiać, czy nie powinnam spisać wspomnień i wydać ich w formie książki...\nOpuściła pani Iran. W filmie proces wyjeżdżania z kraju pokazany jest jako coś bardzo trudnego, co należy organizować w ukryciu.\nTen wyjazd zdecydowanie różnił się od wszystkich moich poprzednich podróży, bo opuszczałam miejsce, które kocham, swój dom. Rozstawałam się ze swoją rodziną.\nW kulturze irańskiej w obrębie jednej rodziny może istnieć całe spektrum przekonań. Moje relacje z ojcem wyglądały w ten sposób, że oboje byliśmy w stanie w jakiś sposób siebie nawzajem akceptować czy też tolerować. W jakiś sposób zmieniać się jako ludzie na swoich oczach. Ale władze Republiki Islamskiej Iranu tego typu sentymentów nie mają. Z dużą łatwością wykorzystują Boga i islam do swoich celów, czyli do tego, żeby uciskać ludzi. Postawiono mnie przed wyborem, a raczej mi go nie dano. Była to niezmiernie trudna decyzja. Gdybym została, to ze względu na pozycję i sukces mojego ojca, ale też władze, musiałabym siebie samą cenzurować. Musiałabym się poddać kłamstwu i hipokryzji, stłumić wszystkie swoje sny i marzenia. Żyć w ciasnych ramach podporządkowania, w depresji. W tym ogrodzie, w którym spędzałam tyle czasu w filmie, najprawdopodobniej bym w końcu umarła. Albo mogłam zacząć działać. Dołożyć wszelkich starań, by nie stać się osobą pokonaną, by nie dać się stłamsić. Wybrałam więc siebie.\nOpuściła pani kraj w 2015 roku. Później zarejestrowała się jako osoba poszukująca azylu w Turcji. W napisach końcowych filmu pojawia się informacja, że od tamtej pory czeka pani na zatwierdzenie sprawy. Jak wygląda sytuacja teraz?\nW Turcji zgłosiłam się do działającego tam wówczas Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców (UNHCR) jako osoba poszukująca azylu. W 2019 roku moja sprawa wciąż nie była rozpatrzona, biuro UNHCR zamknęło się i wszystkie sprawy zostały przekazane do biura ONZ. Podania analizowała strona turecka, co było bardzo niebezpieczne dla ludzi, którzy działali politycznie, i dla dziennikarzy z Iranu. Pod koniec 2019 roku irański Sepah zażądał od władz Turcji i organizacji zajmującej się bezpieczeństwem wewnętrznym, żeby mnie deportowali.\nW progu mojego domu pojawili się ludzie, którzy wezwali mnie na rozmowę. Wcześniej robiłam zdjęcia i kręciłam wideo w Rożawie w Iraku, dokumentowałam też walki na północy Syrii. Materiały te zostały częściowo opublikowane przez perskie BBC. Ze względu na to zaproponowano mi, żebym zaczęła pracować jako szpieg strony tureckiej. Miałam szpiegować w syryjskim Kurdystanie i w Iraku. Mówili, że mi zapłacą, że będę mogła realizować się w zawodzie, że dadzą mi mieszkanie. Byli w stanie spełnić każde moje życzenie. Zaproponowali mi to samo, co wcześniej proponowano mi w Islamskiej Republice Iranu! Oczywiście nie mogłam na to przystać. Powiedziałam im, że moja działalność jest przyjazna ludziom, a w obliczu tej propozycji widzę, że między władzą w Turcji i w Iranie nie ma żadnej różnicy. W styczniu 2020 opuściłam Turcję. Obecnie mieszkam w Szwajcarii.\nCzy ojciec wciąż mieszka z rodziną w Iranie?\nWszyscy wciąż mieszkają w Iranie, poza moją młodszą siostrą Marzieh, która wyjechała do Kanady.\nCzy może pani odwiedzać rodzinę?\nNie chciałabym nigdy korzystać z pieniędzy, które należą do ludu, i zostać tubą propagandową Islamskiej Republiki Iranu, by móc pracować w swoim zawodzie. Nie chciałabym też przykładać ręki do tych wszystkich niegodziwości i zbrodni, które Iran popełnia tak wewnątrz kraju, jak poza jego granicami. Zależy mi, żeby kontynuować działalność fotograficzną i filmową i dzięki niej opowiadać o rzeczywistości takiej, jaka ona jest. A to według naszych władz jest czyn, za który grożą wysokie kary, w tym kara śmierci. Dlatego nie mogę wrócić do Iranu.\nFilm „Córka mułły" można zobaczyć na odbywającym się w dniach 22–28.10 HER Docs Film Festival w ramach edycji kinowej w Warszawie (Kinoteka, Muranów i Elektronik) oraz 22–31.10 równolegle online na platformie VOD Onestage.pl. Więcej informacji na www.herdocs.pl.\nZa pomoc przy pracy nad tym tekstem – nie tylko w charakterze tłumaczki – dziękujemy Aleksandrze Szymczyk, iranistce i członkini zwyczajnej Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury.


Kredyt plus legnica kontakt- Skarszewy\nChetnie sie czyta takie posty. To znaczy ze ludzie jezdza ta firma. Skoro tak Cie potraktowali to miej odwage sie przedstawic. Twierdzisz ze polamali Ci walizke. To czemu nie szukasz winnego od razu w firmie. A moze ta niby "walizka" okazala sie kredyt plus legnica kontakt za 10 E. A moze byla napchana tak ze zanim ja podniosles to juz pekla.\nMiałam nieprzyjemność kredyt plus legnica kontakt skorzystania z usług tej firmy. Po telefonicznym uzgodnieniu daty, godziny oraz miejsca oczekiwania na kierowcę busa okazało się, że mogę tam stać do końca świata, bo ten najzwyczajniej nie przyjechał. Wyjazd był zaplanowany na piątkowe popołudnie, zatem w godzinach kiedy biuro jest zamknięte. Moja próba kontaktu z podanym komórkowym nr tel. Po czym mówię, kredyt plus legnica kontakt czekam na bus, kredyt plus legnica kontakt nie ma.\nOna mi na to: nie pracuję w biurze, nie mogę pomóc. Jest Pani na liście pasażerów, nie ma Pani na liście pasażerów. Nie pracuję w biurze nie mogę pomóc.\nCena bardzo wysoka 300 zł w zmiana pracy a kredyt hipoteczny kredyt plus legnica kontakt do tego dojazd za 5 km zboczenia z trasy przy samym monachium 20 euro dopłaty!. Może w końcu ktoś zareaguje ,jak można prowadzić autokar pełen pasażerów ,palić jednocześnie papierosy,rozmawiać przez tel. Wstyd na cały świat.\nMa pan kulturę wspaniałą.\n28.09.2017 by Konwerski Kwiryn\nNie wiem kredyt hipoteczny gdzie najtaniej forum czego to wynika, ale jeden ze znajomych kredyt plus legnica kontakt trafił najlepiej. Ja jednak nie mogę powiedzieć złego słowa odnośnie załatwiania formalnościNie jest potrzebny zastaw w przypadku wiarygodności, bo wszystko jest sprawdzane na podstawie rejestru dłużników i zostaje podpisana racjonalna umowa.\nNie jest tak jak w przypadku innych firm tego typu, gdzie możesz po prostu zostać oszukany i wystawiony do wiatruRynek ma to do siebie, że jest ruchomy fajnie że został wprowadzony każdy kredyt z dłuższym terminie spłacania.\nJednak dziwi mnie, że dopiero nastąpiło to teraz, bo w dzisiejszych czasach kredyt plus legnica kontakt nie da się spłacić kredytu na czas mimo dobrej sytuacjiWedług niektórych formalności są załatwiane wolno przez osoby zajmujące się naszym kredytem warto pomyśleć także nad podpisem elektronicznym kiedy nasza umowa już będzie gotowa do podpisania. Zamiast narzekać na nieprofesjonalne traktowanieKażda umowa kredyt plus legnica kontakt redagowana w sposób elektroniczny, dlatego nie trzeba się martwić jeśli się gdzieś zgubi.\nNad tym rozwiązaniem można było już wcześniej pomyśleć, ale dobrze że takowe się pojawiło i wszystko ma swoje miejsce i nie w stercie papierów. Fajnie, że można ustawić sobie hasło w kredyt plus legnica kontakt online, gdyż ciężko jest zapamiętać randomowy ciąg znaków. Jestem pewny, że w ten sposób w końcu nie zgubię ważnego dla mnie hasła.\nNaprawdę super, że ktoś w końcu o tym pomyślał.\nW ostatnich miesiącach instytucje finansowe coraz chętniej nawiązują współpracę kredyt plus legnica kontakt operatorami komórkowymi, co pozwoli im na przyciągnięcie nowych klientów, a telefoniom komórkowym przyniesie wymierne korzyści ze strony samych banków.


Recenzja LEGO Batman Film - nie tylko dla najmłodszych! - GeneticsD - 12 lutego 2017\nFilm zaczyna się od czarnej planszy oraz głosu narratora. Już wtedy zaczęło być śmiesznie, a sala pokryła się warstwą dowcipu. Twórcy nie bawią się z widzami. Od razu, już na wstępie niszczą czwartą ścianę i starają się rozruszać tłum ludzi. Żart ściele się gęsto. A to dopiero pierwsze minuty.\nNa czym jednak opiera się fabuła? LEGO Batman to film przede wszystkim o samym superbohaterze, a nie jego wrogach. Początkowe minuty wprawiają nas w dobry nastrój, a twórcy przedstawiają Bruce'a jako egocentrycznego, zadufanego samotnika, który na sam dźwięk słowa „rodzina” dostaje palpitacji serca. Dzięki temu wyraźnie dostrzegamy obraz bohatera, który został wykreowany po tylu latach wydawania komiksów, gier, a także filmów. Obraz od razu jest wyszydzany i trudno się temu dziwić. Już sam klimat kloców LEGO taki po prostu jest.\nAutoironia, dowcipy z popkultury, samego głównego bohatera, czerpanie motywów ze znanych książek, jak LOTR, czy Harry Potter są na porządku dziennym. Ilość żartu na minutę jest tak ogromna, że z pewnością zejdzie trochę czasu na ogarnięcie wszystkich. Jedno podejście do filmu nie wystarczy. Duża część zostanie zrozumiana tylko przez osoby zaznajomione z danym tematem, ale nie martwcie się, jeżeli nie ogarniacie całkowicie niczego i tak będziecie rozbawieni. Twórcy w jednej minucie są w stanie zmieścić efektowną walkę, trzy żarty, dwa nawiązania, niezrozumiały podkład muzyczny oraz logikę klocków LEGO. Ilość upchniętej, skondensowanej treści jest ogromna.\nPamiętacie zeszłorocznego Deadpoola? Jestem pewny, że LEGO Batman Film wygrał i przegonił przystojniaczka. Po pierwsze, uniwersum skłania do tego, by żarty były o wiele bardziej inteligentne. Nie ma tutaj miejsca na wyśmiewanie masturbacji, seksu, czy kupy. Żart nikogo nie skrępuje. Nie ma szans, aby ktokolwiek odczuł żałość, czy obrzydzenie. Sam zaczynam się teraz zastanawiać, jak to możliwe, że Mroczny Rycerz (smutny, samotny, poważny) przegonił Deadpoola (urodzonego, szaleńczego śmieszka). Wiem, jednak kogo spytać. Chris McKay, Seth Grahame-Smith, Chris McKenna, Erik Sommers, Jared Stern, John Whittington. To w ich umysłach narodził się pomysł. To oni zasługują na oklaski. Brawo!\nOczywiście animowane postaci potrzebują również głosów. Ponownie wybór padł wyśmienicie. Sam nie oglądałem polskiej wersji dubbingowej, ponieważ byłem przekonany, że część żartów oprze się na języku angielskim. I wcale się nie pomyliłem. Mimo to z chęcią obejrzę kolejny raz film, ale tym razem dam szansę polskim aktorom.\nPodsumowując, LEGO Batman Film to dzieło, które obejrzę jeszcze wiele razy. Z pewnością kupię płytę z filmem, kiedy tylko będzie dostępna w sklepach. Pomyślicie, że skoro LEGO to zapewne to bajeczka dla dzieciaczków. I nie pomylicie się. Dzieci z pewnością się nie znudzą. Ale jest to także świetna zabawa dla dorosłych. Dowód? Wchodząc na salę kinową nie widziałem, ani jednego młodszego widza, a sala była dość wypełniona (pewnie to też przez napisy). Polecam zobaczyć każdemu, kto nie udaje przed sobą, że jest XIX-wiecznym gentelmanem, bądź damą.\nfilmyfelietonyLEGOrecenzje filmów i seriali