Wybrane pozycje z działu „Teologia” (liczba wybranych pozycji: 250, strona 3 z 10).\nArka Noego odnaleziona. Przez całe stulecia biblijna opowieść o potopie była traktowana jak legenda. Czy na naszej planecie wydarzyła się... Więcej...\n„Rod Bennett rzetelnie, a zarazem bardzo przystępnie, pokazuje, jak około sto lat po narodzinach chrześcijaństwa nasiliła się prawdziwa batalia o... Więcej...\nHildegarda z Bingen (1098-1179) to jedna z największych mistyczek i wizjonerek chrześcijańskich. Od wczesnego dzieciństwa wychowywała się w benedyktyńskiej żeńskiej... Więcej...\nCZY DIABEŁ ISTNIEJE NAPRAWDĘ? Demon może wygrać bitwy. Nawet ważne bitwy. Ale nigdy nie wygra wojny. KS. GABRIELE AMORTH Toczy się nieustanna walka... Więcej...\ncena promocyjna: 38,90 zł 35,00 zł — do koszyka\n„Nauczyć się kochać Boga takimi darami, jakie się posiada, a nie jakie chciałoby się mieć, być rozdzielonym pomiędzy modlitwą a zaangażowaniem, marzyć... Więcej...\nKarol de Foucauld! To nazwisko budzi respekt i zarazem przyciąga tajemniczą siłą. Czy można inaczej podejść do niesamowitej osobowości księdza... Więcej...\nPan stworzył nas wolnymi – i dzięki temu zdolnymi do miłości Cudowność działania Boga w naszym życiu nie polega „jedynie” na... Więcej...\nPrzy ogromnym ładunku myśli, autor pokazuje, jak w kulturze naszych czasów dokonało się oderwanie sensu życia od doświadczenia. Również tam, ... Więcej...\nKsiążka zawiera Nowennę przed poświęceniem rodziny Najświętszemu Sercu Jezusa oraz sam obrzęd poświęcenia. Tekst nowenny jest oparty na pismach apostoła... Więcej...\nApoftegmat jest króciutkim tekstem, najczęściej zbudowanym na zasadzie: ktoś zapytał – ktoś inny odpowiedział. Uczeń zapytał mistrza – mistrz rzekł... Więcej...\n„Dzięki łasce my, chrześcijanie, jesteśmy w lidze mistrzów”. – Marcin Zieliński Nie pozwól, by ominęła cię łaska Czy chcesz z Bożą pomocą: -... Więcej...\nKsiążka jest owocem przyjaźni, która rodziła się z pasji i miłości do Słowa. Autorami są kierownicy duchowi i dyrektorzy domów... Więcej...\nCzy wiecie, czego potrzeba, żeby przeżyć najwspanialsze wakacje w życiu? Po pierwsze, starego drewnianego domu otoczonego zdziczałym sadem, w którym... Więcej...\nAntologia prezentuje dokonania łódzkich językoznawców na polu (wieloaspektowego) poznania polszczyzny biblijnej zarówno dawnej, jak i współczesnej, a także dialogu współczesnej... Więcej...\nPrzesłanie miłosierdzia jest bardzo proste i bliskie naszemu sercu. Za niczym tak nie tęsknimy, jak za tą prawdą, którą przybliżyła... Więcej...\nW drugiej połowie XIX wieku rozpowszechnił się pogląd, że nauka znajduje się w konflikcie z wiarą i tradycyjnie pojmowanym teizmem. ... Więcej...\nZbiór przypowieści o cienkiej granicy życia i śmierci. Zaproszenie do przeciskania się przez wąskie przejście, by szukać ukrytego sensu, zadawać... Więcej...\nPoznaj tajemnicę spokoju papieża Jana XXIII. To jego 10 przykazań, swoisty dekalog miłości i opanowania pod hasłem: "Dzisiaj, tylko dzisiaj, ... Więcej...\nEdukacja muzyczna. Studium teoretyczno-praktyczne\nDrodzy Przyjaciele! Jak wiecie, Wyższe Seminarium Duchowne w Tarnowie przeżywa w tym roku jubileusz dwusetlecia istnienia. Poprzez rozważania majowe w... Więcej...\ncena promocyjna: 17,40 zł 16,00 zł — do koszyka\nKontemplacja Chrystusowego boku i wypływających z niego strumieni Krwi i Wody towarzyszyć nam będzie do końca świata, niosąc życie, odrodzenie... Więcej...


Przetarg Zakup energii elektrycznej na potrzeby Domu Pomocy Społecz - e-przetargi.pl\nPrzetarg Zakup energii elektrycznej na potrzeby Domu Pomocy Społecz\nZakup energii elektrycznej na potrzeby Domu Pomocy Społecz\nZakup energii elektrycznej na potrzeby Domu Pomocy Społecznej w Dąbrowie\nOgłoszenie nr 503497-N-2018 z dnia 2018-01-10 r.\nZamawiający: Dom Pomocy Społecznej w Dąbrowie\nKod pocztowy: 95047\nNumer telefonu: 468 756 391\nFax: 468 756 391\nAdres strony internetowej (URL): www.dps-dabrowa.4bip.pl\nOfertę w wersji papierowej należy dostarczyć do sekretaiatu DPS Dąbrowa\n95-047 Jeżów, Dąbrowa 1\n1.\tPrzedmiotem zamówienia jest dostawa energii elektrycznej na potrzeby Domu Pomocy Społecznej w Dąbrowie . 2.\tSzacunkowa wielkość zamówienia 156 000 kWh. Zakres zamówienia został szczegółowo określony w Opisie Przedmiotu Zamówienia, stanowiącym załącznik nr 2 do SIWZ.\nOkres w miesiącachOkres w dniachData rozpoczęciaData zakończenia 2019-02-28\nWarunek zostanie spełniony jeżeli wykonawca wykaże, że posiada aktualnie obowiązującą koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu energią elektryczną, wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki Warunek zostanie spełniony jeżeli wykonawca wykaże, że posiada aktualną umowę z Operatorem Systemu Dystrybucyjnego, umożliwiającą sprzedaż energii elektrycznej za pośrednictwem sieci dystrybucyjnej dla obiektów Zamawiającego.\nZamawiający nie stawia warunku w tym zakresie. Wykonawca potwierdza spełnienie warunku poprzez złożenie oświadczenia składanego na podstawie art.25 a ust1 ustawy.\nWarunek udziału w postępowaniu zostanie uznany za spełniony, gdy Wykonawca wykaże się doświadczeniem w należytym wykonaniu (lub w wykonywaniu - w przypadku świadczeń okresowych lub ciągłych) w okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, co najmniej 2 (dwóch) dostaw, odpowiadających swoim rodzajem dostawie, stanowiącej przedmiot zamówienia. Za dostawę odpowiadającą swoim rodzajem dostawie, stanowiącej przedmiot zamówienia, uważa się dostawę energii elektrycznej w ilości co najmniej 156 000 kWh, świadczoną w sposób nieprzerwany przez okres co najmniej 12 miesięcy.\n1. odpisu z właściwego rejestru lub z centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej, jeżeli odrębne przepisy wymagają wpisu do rejestru lub ewidencji, w celu potwierdzenia braku podstaw wykluczenia na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 1 ustawy Pzp; 2. aktualnie obowiązującą koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu energią elektryczną, wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. 3. aktualnie obowiązującą umowę z Operatorem Systemu Dystrybucyjnego, umożliwiającą sprzedaż energii elektrycznej za pośrednictwem sieci dystrybucyjnej dla obiektów Zamawiającego;\n1. wykazu dostaw wykonanych, a w przypadku świadczeń okresowych lub ciągłych również wykonywanych, w okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, wraz z podaniem ich przedmiotu, dat wykonania i podmiotów, na rzecz których dostawy zostały wykonane, oraz załączeniem dowodów określających czy te dostawy zostały wykonane lub są wykonywane należycie, przy czym dowodami, o których mowa, są referencje bądź inne dokumenty wystawione przez podmiot, na rzecz którego dostawy były wykonywane, a w przypadku świadczeń okresowych lub ciągłych są wykonywane, a jeżeli z uzasadnionej przyczyny o obiektywnym charakterze wykonawca nie jest w stanie uzyskać tych dokumentów - oświadczenie wykonawcy; w przypadku świadczeń okresowych lub ciągłych nadal wykonywanych referencje bądź inne dokumenty potwierdzające ich należyte wykonywanie powinny być wydane nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem terminu składania ofert albo wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu; 2. dokumentów dotyczących podmiotu trzeciego, w celu wykazania braku istnienia wobec nich podstaw wykluczenia oraz spełnienia, w zakresie, w jakim Wykonawca powołuje się na jego zasoby, warunków udziału w postępowaniu - jeżeli Wykonawca polega na zasobach podmiotu trzeciego.\n1. Zamawiający przewiduje możliwość dokonania istotnych zmian postanowień zawartej umowy, w przypadkach: a)\tzmiany podmiotów na etapie realizacji zamówienia, na zasobach których Wykonawca opierał się wskazując spełnienie warunków udziału w postępowaniu, pod warunkiem, jeżeli nowy podwykonawca wykaże spełnianie warunków w zakresie nie mniejszym niż wskazany na etapie postępowania o zamówienie publiczne jak dotychczasowy podwykonawca. 2. Zamawiający przewiduje możliwość dokonania zmiany postanowień zawartej umowy, w zakresie terminu realizacji oraz/lub wysokości wynagrodzenia Wykonawcy w wypadku: a)\twystąpienia okoliczności których nie można było przewidzieć w chwili podpisania umowy ; b)\tzmiany stawki podatku od towarów i usług; c)\tzmiana opodatkowania energii elektrycznej podatkiem akcyzowym\nOfertę należy złozyć w języku polskim


Inspektorzy zatrzymali kolejnego pijanego kierowcę\nW dniu 19 kwietnia na drodze ekspresowej nr S8, w pobliżu Wolborza inspektorzy z Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w Łodzi podczas rutynowych działań sprawdzających zatrzymali do kontroli zespół pojazdów należący do rumuńskiego przewoźnika. Podczas kontroli przeprowadzono ważenie zespołu pojazdów. Uwagę inspektorów zwróciło dziwne zachowanie kierowcy, a zwłaszcza jego nerwowość. Badanie... Czytaj więcej...O Inspektorzy zatrzymali kolejnego pijanego kierowcę\nPijany łotewski kierowca zatrzymany w Częstochowie\nW dniu 18 kwietnia o godzinie 09:20 na drodze krajowej nr 1 w Częstochowie inspektorzy z WITD Katowice zatrzymali do kontroli ciągnik samochodowy z naczepą. Pojazdem kierował obywatel Łotwy, który wykonywał międzynarodowy transport drogowy w imieniu łotewskiego przedsiębiorcy. Od momentu zatrzymania kierowca wydał się inspektorom podejrzany, ponieważ nie czekając na... Czytaj więcej...O Pijany łotewski kierowca zatrzymany w Częstochowie\nPiknik Bezpieczeństwa Drogowego we Wrocławiu\nW dniu 16 kwietnia w godzinach od 10:00 do 15:00 we Wrocławiu, na parkingu przy ul. Ślężnej, odbyła się zorganizowana przez Dolnośląską Inspekcję Transportu Drogowego impreza plenerowa pod nazwą „Piknik Bezpieczeństwa Drogowego". Nadrzędnym celem zorganizowanego pikniku była promocja bezpieczeństwa w ruchu drogowym, połączona z możliwością dobrowolnego i kompleksowego sprawdzenia stanu... Czytaj więcej...O Piknik Bezpieczeństwa Drogowego we Wrocławiu\nKontrole stanu technicznego autobusów komunikacji miejskiej w Bydgoszczy\n18 kwietnia w godzinach porannych inspektorzy transportu drogowego z Bydgoszczy, przeprowadzili wzmożone kontrole autobusów wykonujących przewozy drogowe pasażerów komunikacji miejskiej. Kontrole te, ukierunkowane przede wszystkim na sprawdzenie stanu technicznego pojazdów, zostały przeprowadzone z wykorzystaniem infrastruktury trzech Okręgowych Stacji Kontroli Pojazdów. W trakcie sześciogodzinnych działań skontrolowano trzydzieści jeden pojazdów należących do... Czytaj więcej...O Kontrole stanu technicznego autobusów komunikacji miejskiej w Bydgoszczy\nPrzewozy drogowe do Rosji - instrukcja dla służb kontrolnych i przewoźników\nMinisterstwo Transportu Federacji Rosyjskiej potwierdziło, że 17 kwietnia 2016 r. (niedziela) wejdą w życie nowe rosyjskie przepisy wewnętrzne regulujące wykonywanie przewozów drogowych. Nowe regulacje odnoszą się do przewozów dwustronnych z ładunkiem pochodzącym z kraju trzeciego i stanowią realizację uzgodnień dokonanych przez Polskę i Rosję w Moskwie 19 lutego 2016 r.... Czytaj więcej...O Przewozy drogowe do Rosji - instrukcja dla służb kontrolnych i przewoźników


Studia jednolite czy oddzielny licencjat i magister? Jaki rodzaj studiów wybrać? - Studia - artykuły - Artykuły dla studentów i absolwentów - studiowanie - dział studia - Student NEWS\njednolite czy licencjackie\nOsoby zajmujące się rekrutacją w Wyższej Szkole Biznesu i Nauk o Zdrowiu w Łodzi podpowiadają, jaki rodzaj studiów możesz wybrać.\nCo to studia jednolite?\nJednolite studia magisterskie trwają zazwyczaj pięć lat, a ich ukończenie jest równoznaczne z uzyskaniem tytułu magistra. Najczęściej taka forma nauki jest charakterystyczna dla bardziej wymagających kierunków o dużym natężeniu materiału, takich jak prawo czy psychologia. Tym samym musisz pamiętać, że studia jednolite są bardziej czasochłonne, a zrezygnowanie po trzech latach będzie wiązało się z ich nieukończeniem. Jeśli nie jesteś pewien, czy będziesz w stanie studiować przez najbliższych pięć lat lub nie odnajdujesz się na żadnym z tego typu kierunków, to zdecyduj się na studia wyższe licencjackie. Ciekawą ofertę edukacyjną posiada m.in. Wyższa Szkoła Biznesu i Nauk o Zdrowiu w Łodzi, którą znajdziesz pod adresem www.medyk.edu.pl.\nLicencjat a magisterka – czy studia drugiego stopnia są potrzebne?\nJuż wiesz, co to studia jednolite. Z kolei studia licencjackie obejmują trzy lata nauki na wybranym kierunku, a wybór jest naprawdę rozmaity. W tym czasie zdobędziesz najbardziej przydatną, specjalistyczną wiedzę w danej dziedzinie. Różnica między licencjatem a magisterką jest znacząca. Obecnie pracodawcy coraz częściej cenią bardziej osoby z tytułem magistra, który możesz uzyskać po dodatkowych dwóch latach studiów. Wówczas poszerzysz wiedzę i zakres własnych kompetencji w obszarze tego samego kierunku lub innego, którego zakres materiału jest zbliżony do kierunku ukończonego na licencjacie. Dwustopniowa forma studiowania jest odpowiednia dla osób chcących szybciej wejść na rynek pracy, a jednocześnie z ambicją do poszerzania swoich horyzontów. Szerokie grono studentów po ukończeniu studiów licencjackich decyduje się na podjęcie pracy, a studia magisterskie kontynuuje w trybie weekendowym.\ndata ostatniej modyfikacji: 2020-07-29 13:29:37


Ręce Pana Boga\nelblag.gosc.pl → Ręce Pana Boga\nWiele osób zdecydowało się przyjąć szkaplerz\nOn pomaga nacisnąć życiowy hamulec, włączyć kierunkowskaz. Jak nawigacja satelitarna ochroni nas przed skrętem w ślepą uliczkę. I nie mowa tu o św. Krzysztofie.\nSzkaplerz św. Michała Archanioła to dla mnie ochrona przed złymi mocami. Książę Wojsk Niebieskich jest przewodnikiem na trudnych ścieżkach życia. Wierzę w jego siłę i moc – mówi Małgorzata Bizon, która razem z matką na uroczystości przyjechała z Elbląga. – W swoim życiu tej opieki doświadczyłam już wiele razy. Nie jestem superkierowcą. Nieraz „otarłam” się o drzewa, jednak udało mi się uniknąć poważniejszych sytuacji – zaznacza czcicielka św. Michała.\nDodaje człowiekowi sił\nTen szkaplerz to zewnętrzny znak powierzenia się św. Michałowi Archaniołowi i przynależności do Rodziny Michalickiej. Noszenie go to odnowienie czci św. Michała Archanioła. Jak zapewniają michalici, osoby, które przyjęły szkaplerz, mają udział w dobrach duchowych Zgromadzenia św. Michała Archanioła. – Dla mnie uczestnictwo w tej uroczystości jest czymś nadzwyczajnym. Człowiek potrzebuje wsparcia z góry. Niejednokrotnie to, co nas tu spotyka, przerasta nas. Możliwość zwrócenia się o pomoc, kiedy jest się tak blisko figury św. Michała Archanioła, dodaje człowiekowi sił. Pozwala na nowo odżyć wierze – mówi pani Barbara. Mieszka na Śląsku, nad morzem spędza urlop. Arkadiusz Kwaśniewski na wakacje nad morze przyjechał z rodziną z Mławy. Do kościoła wstępują codziennie. W pierwszym dniu peregrynacji uczestniczył w Apelu Jasnogórskim. – Przychodzimy tu z potrzeby serca – wyjaśnia. – Jest to dodatkowa okazja, by poprosić o łaski dla całej rodziny. Wiadomo, że św. Michał Archanioł chroni przed złymi mocami. Warto westchnąć, by ochronił także moich najbliższych.\nZa kierownicą życia\nW czasie Mszy św. w sobotnie przedpołudnie ks. Piotr Prusakiewicz zaznaczył, że św. Michał Archanioł zawsze jest obok Boga. – To jeden z siedmiu aniołów stojących przed obliczem Boga. Dlatego promieniuje jego świętością i pięknem – mówi michalita. Jak zaznaczył, św. Michał równocześnie jest blisko człowieka, bo aniołowie to ręce Pana Boga, ramiona wyciągnięte do drugiego człowieka. – Jako największy przyjaciel, św. Michał nie opuszcza nas aż do śmierci. Niektórzy mówią, że nawet i po śmierci. Gdy człowiek trafi do czyśćca, to jego anioł mobilizuje innych, aby zamówili Mszę św. za duszę tej osoby, ofiarowali odpust – wylicza kapłan. W tradycji Kościoła św. Michała Archanioła nazywano przewodnikiem dusz do nieba. Wierni w Piaskach przed figurą z Gargano modlili się w dniu wspomnienia św. Krzysztofa, patrona kierowców. Bez niego wiele osób nie wsiada za kierownicę samochodu. Jak zaznaczył ks. Piotr Prusakiewicz, za kierownicę życia nie powinniśmy wsiadać bez św. Michała Archanioła. On pomaga nacisnąć życiowy hamulec, włączyć kierunkowskaz. Ochroni nas jak nawigacja satelitarna przed skrętem w ślepą uliczkę. Da znać, że pękła opona i trzeba się zatrzymać. – Peregrynacja jest czymś wyjątkowym dla parafii i dla wszystkich tych, którzy mogą uczestniczyć w tym wydarzeniu – przyznaje natomiast Tomasz Kalwarczyk z Piastowa. – Dla mnie to zawierzenie się Panu Bogu. Oddanie wszelkich spraw i trosk pod opiekę św. Michała Archanioła.\nGość Elbląski 31/2015


Siedem Dalekich Rejsów: Litera czy duch?\nNo właśnie - co jest ważniejsze. Litera, czy duch prawa? Takie pytanie mnie naszło wczoraj podczas kontroli bezpieczeństwa na wrocławskim lotnisku. Po raz 53 w tym roku jak zawsze wyciągnąłem z torby komputer, kosmetyczkę i... po raz pierwszy od 2007 roku usłyszałem pytanie: 'czy płyny w kosmetyczce są zapakowane w foliowy woreczek?'. Zgodnie z prawdą odpowiedziałem że nie, ale na życzenie okażę zawartość kosmetyczki. Nie, musi być foliowy woreczek. Na pytanie dlaczego uzyskałem jakże wyczerpującą odpowiedź: 'bo tak stanowią przepisy'. Nie będę ukrywał że poziom mojej irytacji sięgnął zenitu - państwo kazali spakować wszystkie rzeczy, których nie mógł nawet przypilnować kolega i z tym całym majdanem udałem się do wskazanego kiosku, gdzie nabyłem stosowny woreczek za złotych 5. Kioskarz widać wyczuł koniunkturę i z niej korzystał. Już z zapakowanymi w piękny foliowy woreczek płynami przeszedłem kontrolę bezpieczeństwa i się zapytałem jak to jest, że we Wrocławiu, w którym ostatnio byłem kilka razy, nikt nigdy tego durnego przepisu nie egzekwował aż do dzisiaj, uzyskałem odpowiedź, która wyjaśniła mi wszystko - mieliśmy audyt ULC i w zaleceniach pokontrolnych dostaliśmy m.in. właśnie ten, aby płyny były przewożone w plastikowych woreczkach.\nJako osoba interesująca się lotnictwem wiem jak ważne są takie inspekcje i audyty. I o ile w takich przypadkach jak w Lublinie zalecenia mają sens, bo wskazują na konkretne zagrożenia, o tyle w przypadkach takich jak we Wrocławiu, czy ostatnio w Warszawie jest to wg. mnie próba wykazania się przed przełożonymi ile to by robimy, natomiast sensu praktycznego to za bardzo nie ma. W wymiarze praktycznym przekłada się to jedynie na dyskomfort podróżnych. Sam pamiętam wykładanie wszystkich kabelków, złączek, akumulatorów w Warszawie (fotografowie z pełną torbą sprzętu wiedzą o co chodzi).\nW takich wypadkach wychodzi z szanownych inspektorów homo sovieticus w postaci najczystszej - to nie urząd jest dla pasażera, a pasażer jest dla urzędu. Smutne, zwłaszcza że mamy dziś AD 2013.\nAutor: Krzysztof Moczulski o 08:38\nDaro 3 września 2013 09:34\nW okolicach kwietnia we Wrocławiu, ojciec w podręcznym przeszedł z litrowym sokiem w kartonie ...\nTakże musieli oberwać podczas audytu, bo naprawdę nigdzie takie rzeczy nie przechodzą jak we Wrocławiu.


TRENING BRZUCHA W SPORTACH WALKI CZ.2 – Artur Jobda – Trener Personalny\nBy Artur Jobda8 lipca 201721 października, 2021No Comments\nJak trenować mięśnie brzucha??\nŻeby zadbać o każdy aspekt związany z silnymi i funkcjonalnymi mięśniami core, musimy trenować wszystkie mięśnie, które wymieniłem w części pierwszej.\nMięsień poprzeczny brzucha aktywujemy najmocniej poprzez oddychanie torem brzusznym. Jak to zrobić? Kładziemy się na podłodze i umieszczamy sobie na brzuchu książkę. Musi ona znajdować się tuż pod naszymi żebrami. Następnie staramy się nabrać powietrze nosem w taki sposób, aby książka uniosła się do góry. Zazwyczaj jesteśmy przyzwyczajeni do oddychania torem piersiowym, co jest złe i niesie dużo negatywnych konsekwencji (słabsze dotlenienie podczas wysiłku, migreny, zawroty głowy). Dzieje się tak dlatego, że zbyt dużo przebywamy w pozycji siedzącej, w której zbyt mocno hamujemy prace przepony. W przypadku zawodnika sportów walki jest to następstwem zbyt długiego przebywania w gardzie. Również nadmiar stresu będzie powodował problemy z poprawnym wzorcem oddechu, ponieważ gdy się stresujemy, to zaczynamy oddychać szybko z przewagą oddechu torem szyjnym.\nWarto również oddychać w ten sposób podczas wszystkich ćwiczeń izometrycznych na mięśnie brzucha, czyli np. ćwiczeniu typu plank.\nMięśnie skośne w sportach walki trenujemy zarówno w sposób rotacyjny, jak i antyrotacyjny. Na początku powinniśmy nauczyć nasze ciało, w jaki sposób będą na nie oddziaływały siły, które chcą skręcić nasz tułów. Podstawowym ćwiczeniem, jakie świetnie się sprawdza w sportach walki, jest ćwiczenie o nazwie Palloff press. Gdy już my sami lub nasz zawodnik dobrze kontroluje antyrotację tułowia, to możemy przejść do ćwiczeń rotacyjnych. W dalszym ciągu nie oznacza to, że mamy wykonywać bezmyślne skręty tułowia, ale przykładowo możemy wykonywać rotację ze sztangą. Ważne w tych ćwiczeniach jest to, aby nie doprowadzać do krańcowych zakresów ruchu, ponieważ jest to niebezpieczne dla kręgosłupa. Naszym zadaniem jest gwałtowna zmiana toru ruchu sztangi w odpowiednim momencie. Uczymy w ten sposób, aby nasze mięśnie skośne brzucha potrafiły ochraniać nas przed urazami oraz kumulować moc przy szybkiej zmianie toru ruchu. Wypisz wymaluj cios w sportach walki.\nMięsień prosty brzucha to mięsień, który nie potrzebuje dużo uwagi. Wykonywanie brzuszków w czasach, gdy garbimy się przez nadmiar pracy siedzącej, nie ma do końca uzasadnienie, ponieważ mięsień ten zostaje i tak nieustannie w mocnym przykurczu. Zawodnicy sportów walki również nie mają łatwo, bo praktycznie każdy sport stójkowy wymaga od nas przygarbienia się w gardzie, więc ten problem mocno dotyczy Fighterów. Proszę mi wierzyć, że treningi sportów walki i ćwiczenia wielostawowe wystarczą, by odkryć osławiony sixpack 😉\n-Ćwiczenia przeciw wygięciu w przód. Wszystkie rodzaje planków są dobre, ale na początku. Jeżeli jesteś sportowcem i umiesz już prawidłowo napinać mięśnie brzucha, to statyczna pozycja nie będzie odzwierciedlała warunków, w jakich Twoje mięśnie powinny pracować podczas walki. Warto dodać do nich elementy ruchu rękoma lub nogami. Przykładowymi ćwiczeniami tego typu jest renegate row oraz wszelkiego rodzaju spacery farmera.\n– Wszystkie ćwiczenia antyrotacyjne, jak i rotacyjne, czyli wspomniane wcześniej skręty ze sztangą lub piłką, oraz ćwiczenia z wykorzystaniem gum oporowych takie, jak przykładowo Palloff press w różnych pozycjach.\n– Podstawowym ćwiczeniem, aby przeciwdziałać wygięciu bocznemu, jest plank boczny, którego świetną progresją jest spacer farmera z ciężarem trzymanym jednorącz.\nJAK WKOMPONOWAĆ W TRENING TEGO TYPU ĆWICZENIA?\nZaleca się, aby dodawać 1 do maksymalnie 3 ćwiczeń na mięśnie core po treningu motorycznym. Podczas rozgrzewki wykonuje się ćwiczenia w podporze, ale tylko po to, aby aktywować core (daje to lepszą mobilność i stabilność podczas docelowego treningu), ponieważ nadmiernie zmęczony brzuch rzutuje negatywnie na ćwiczenia wielostawowe, które są rdzeniem treningu motorycznego.\nNa koniec pamiętajcie, że wszystkie ćwiczenia wielostawowe, takie jak przysiad i martwy ciąg, wykonywane w poprawny sposób również wzmacniają core, więc nie warto się katować codziennie plankami, ponieważ nie ma to sensu. Ćwiczcie mądrze i doszukujcie się swoich słabych stron 🙂


Głównym zadaniem stomatologii estetycznej jest poprawienie wyglądu uzębienia pacjenta, co jest istotnym aspektem dla wielu osób. Stomatologia estetyczna, co ciekawe, nie stanowi osobnej specjalizacji stomatologicznej, ponieważ wiele innyc\nh zabiegów spełnia pośrednio cele estetyczne. Część zabiegów stomatologicznych, które wykonuje dentysta, mają na celu przywrócenie właściwych warunków w jamie ustnej i pełnią przy okazji także funkcje estetyczne. Takie zabiegi często są związane z protetyką, implantologią, a nawet ortodoncją. Typowo estetycznym zabiegiem wykonywanym w gabinecie jest wybielanie zębów, które może być przeprowadzane metodą nakładkową lub gabinetową. Jednym z najnowocześniejszych zabiegów oferowanych przez gabinet stomatologiczny jest Cyfrowe Projektowanie Uśmiechu. Digital Smile Design wykorzystuje nowoczesną technologię do zaprojektowania uśmiechu pacjenta na podstawie fotografii, a później na wdrożeniu odpowiedniego leczenia mającego na celu uzyskanie określonego efektu. Stomatologia estetyczna jest więc dość szerokim pojęciem.\nO zębach z cyrkonuProtezy stałe, ruchome- jak wybraćCzego używają obecnie dentyści? Nowe techniki w stomatologiiDo którego dentysty iść w ZabrzuJak Leczyć zęby na sto procent!Artykuł o stomatologii - poradnik dla pacjentówOgólnie o stomatologii - coś o implantachCo warto wiedzieć na temat nowoczesnej stomatologiiBoisz się wizyty u dentysty? NiepotrzebnieEndodoncja i pozostałe zabiegi u stomatologaCo warto wiedzieć o swoich zębach przed wizytą u stomatologaO leczeniu zębów - stomatologia zachowawczaKilka porad dla pacjentów - stomatologiaOto jak lepiej znaleźć dentystę w CieszynieOto jak lepiej znaleźć dentystę w CieszynieStomatologia - krótki poradnik dla pacjentówCzy Mieć zdrowe zęby można tanio?Co warto wiedzieć na temat nowoczesnej stomatologiiDo którego dentysty iść w ZabrzuDiagnostyka w stomatologii jest ważnaPoradnik pacjenta - wizyta u stomatologaPoradnik dla pacjenta - o nowoczesnej stomatologiiPorady na zdrowie. O zębachPoradnik dla pacjenta - o nowoczesnej stomatologiiKilka porad dla pacjentów stomatologicznychDlaczego nie warto bać się wizyty u dentysty?Nowa metoda leczenia kanałowego zębów - endodoncjaPorady na zdrowie. O zębachCo warto wiedzieć o nowych technologiach... u dentysty4 Sprawdzonych Sposobów Aby leczyć zęby


Teraz Gąbin | Akcja ratownicza na Warszawskiej. Lądował śmigłowiec. [zdjęcia] - Teraz Gąbin\nAkcja ratownicza na Warszawskiej. Lądował śmigłowiec. [zdjęcia]\n1 marca po godzinie 15 służby ratownicze zostały powiadomione o nagłym zatrzymaniu krążenia u jednego z mieszkańców Gąbina. Do akcji zadysponowano śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego z Płocka i jako zabezpieczenie lądowiska strażaków z OSP Gąbin.\nStrażacy wyznaczyli lądowisko przy ulicy Trakt Lipiński. Załoga śmigłowca została samochodem operacyjnym przetransportowana na miejsce zdarzenia. Na miejsce dojechali również strażacy z JRG nr 2 PSP w Płocku. Ratownicy i strażacy stoczyli walkę o życie poszkodowanego. Niestety mężczyzny nie udało się uratować.


Rozkosz warta ryzyka [Kimberly Lang] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00373 005897 20277633 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Kimberly Lang Liczba stron: 160\nISBN: 97883276-2897-8 Data wydania: 2017-03-24\nKimberly Lang Rozkosz warta ryzyka Tłumaczenie: Barbara Ert-Eberdt\nPROLOG Dziesięć lat wcześniej, Uniwersytet Hillbrook, stan Nowy Jork – Ona spała z Carterem. Marnie Price krępowało mówienie o seksie. Jak na ironię to, że była w tej chwili zdolna wyrazić na głos oburzenie, zawdzięczała trwającemu od roku wpływowi Giny. Marnie nie potrafiła rozstrzygnąć, czyja wina była większa: Giny, która podawała się za jej przyjaciółkę, czy Cartera, który uległ jej powabowi, chociaż był zaręczony z inną. Zdrada mocno dotknęła Marnie, nie mogła zrozumieć, jak mogło do niej dojść. I to właśnie wtedy, kiedy wszystko zaczynało nabierać sensu… Reese głaskała Marnie po głowie, mrucząc coś pocieszająco. Reese, gospodyni i współmieszkanka, zastępowała Marnie starszą siostrę, której nie miała, a którą tak bardzo chciała mieć. Przynajmniej Reese potrafi ją zrozumieć. – Uspokój się, nie wiemy wszystkiego – odezwała się Reese. Swego czasu dzięki temu, że Reese zaprosiła Marnie pod swój dach, jej rodzina uznała, że będzie miała dobrą opiekę w wielkim oraz wrogim świecie i zgodziła się wypuścić ją na studia do Hillbrook. Marnie czuła za to dozgonną wdzięczność dla Reese, tym bardziej więc zabolała ją próba obrony Giny. – Dla mnie wszystko jest jasne. Gina uwiodła mojego brata, wykorzystała go. Jak ona śmie traktować każdego mężczyznę jak swoją zdobycz? – Carter jest dorosły, a więc także odpowiedzialny. Marnie nie mieściło się w głowie, że Carter mógłby być winny. Wpojono im ten sam system wartości, te same kryteria odróżniania dobra od zła. Seks był zastrzeżony dla par małżeńskich. Należało zachowywać czystość dla przyszłej żony czy przyszłego męża. Carter złamał tę zasadę, zdradził narzeczoną, dopuścił się aktu hipokryzji. Z bólem myślała o swojej najlepszej przyjaciółce. Missy od roku planowała uroczystość ślubną, która miał zapoczątkować wspólne życie z Carterem. Zdrada złamie jej serce. Marnie nigdy nie czuła się swobodnie, mając do czynienia z wyzwoloną Giną, dla której seks był jak rekreacyjny sport, a mężczyźni jak przedmioty jednorazowego użytku. Z drugiej strony apetyt na życie tej dziewczyny mógł imponować. Oczywiście Gina nie zdołałaby zachwiać poczuciem moralności Marnie i należało jej oddać sprawiedliwość, że nie próbowała. Ta dziewczyna bez skrupułów uwodziła i rzucała mężczyzn, co według Marnie oznaczało ni mniej, ni więcej tylko to, że była zwykłą szmatą. – Nie, Carter jest przyzwoitym facetem. Tego Marnie była pewna. Może nieco wobec niej nadopiekuńczym, zwłaszcza od śmierci ojca. Miał wszelkie cechy, jakie przyzwoity facet mieć powinien. Zaczynał nawet godzić się z faktem, że Marnie nie była już dzieckiem: nie dalej jak w zeszłym tygodniu przyjął do wiadomości, że ona wybiera się tego lata w gronie kolegów na wakacyjną włóczęgę po kraju. – Carter nie zrobiłby tego, gdyby nie Gina… – Nie zrzucaj winy na Ginę. Do tanga trzeba dwojga – zauważyła Reese. – Bronisz jej? Bierzesz jej stronę? – Marnie wyrwała się z objęć Reese. – Nie biorę niczyjej strony, Marnie. Nie zapominaj, że Gina jest twoją przyjaciółką. – Prawdziwa przyjaciółka zostawiłaby mojego brata w spokoju. Nie raniłaby bliskich mi ludzi. – Nie sądzę, żeby Gina zamierzała dotknąć cię w taki sposób. – To dlaczego mi o tym powiedziała? Mówisz, że jest moją przyjaciółką! Nie potrzebuję przyjaciółek, które wskakują do łóżka z ledwo poznanymi facetami. – Marnie, przypomnij sobie, co mówiłyśmy o twojej skłonności do pochopnego osądzania ludzi? – Przepraszam, Reese, ale należy odróżniać dobro od zła. Carter zachował się źle, Gina okazała się jednak nie lepsza od zwykłej dziwki! – Ostatnie słowo wykrzyknęła, dobrze wiedząc, że rozniesie się w holu pięknego domu Reese i dotrze do pokoju Giny. Marnie wypiła szampana z kieliszka, który ściskała w dłoni przez cały wieczór, po czym sięgnęła po butelkę i, nie zważając na zdziwiony okrzyk przyjaciółki, napełniła kieliszek ponownie. – Zasłużyłam na to – stwierdziła. Jej matka nie tolerowała alkoholu w domu. Marnie spróbowała go po raz pierwszy dopiero w Hillbrook. Jeszcze jeden dowód, jak się zmieniła pod wpływem współmieszkanek. Może wcale nie na lepsze. Rozległy się czyjeś kroki. Wróciła Cassie. – Gina mówi, że porozmawiamy jutro – oznajmiła, nie wiedząc, co się dzieje, jak zwykle zresztą. Zazwyczaj Marnie z wyrozumiałością traktowała ten brak rozeznania w subtelnościach koleżeńskich relacji ze strony prostolinijnej Australijki, tego wieczoru jednak była zła i zabrakło jej cierpliwości. – Nie ma o czym rozmawiać, Cas. – Nie rozumiem. – Więc ci wytłumaczę. Nigdy więcej nie odezwę się do Giny Carrington. – Dlaczego? – Bo Gina jest potworną egoistką. Założę się, że nie przyszło jej do głowy, jak skrzywdziła biedną Missy. – Możliwe. – Cassie pokiwała głową. – Przecież Gina nie zna Missy. – Ale wiedziała, że Carter jest zaręczony. – Carter też wiedział. Nie rozumiem, dlaczego obarczasz Ginę odpowiedzialnością za decyzję Cartera. On chciał być niewierny, więc jak już się zdecydował, to kobieta, z którą zdradził, nie ma nic do rzeczy. – Nie mogę uwierzyć, że ty też stajesz po jej stronie. Takie z was przyjaciółki? – Marnie, staramy się być dobrymi przyjaciółkami – wtrąciła Reese. – Zarówno twoimi, jak i Giny. – Nie ułatwiasz nam, reagując tak przesadnie – dodała Cassie. To była kropla, która przepełniła czarę goryczy. – Missy jest moją przyjaciółką, praktycznie siostrą, i zasługuje na moją lojalność – wybuchła Marnie. – Prawdziwe przyjaciółki nie uwodzą ci brata i nie bronią kobiety, która to zrobiła. Jeśli obie tego nie widzicie, to nie wiem, czy chcę się z wami jeszcze przyjaźnić. Głos Marnie załamał się na ostatnim słowie. Pobiegła do swojego pokoju i tam się rozpłakała. Leżała na łóżku z oczami utkwionymi w suficie. Niestety, całą winę należy przypisać jej. W rodzinnym Savannah wszyscy próbowali jej wytłumaczyć, że wyjazd do Hillbrook to zły pomysł. I widać mieli rację. Ale przedstawiciel uczelni, który przyjechał do ich szkoły, był taki przekonujący. Marnie nie zastanawiała się nad konsekwencjami wyjazdu, dopóki nie przyszło pocztą zawiadomienie, że została przyjęta i dostała atrakcyjne stypendium, które łechtało jej ambicję i sprawiało, że czuła się naprawdę chciana przez tę uczelnię. Carter protestował, mama była w rozterce, a jej chłopak gorszył się, że w ogóle rozważa taką możliwość. Decyzja wyjazdu do Hillbrook była jej pierwszym buntem – i jedynym jak dotychczas. Pamiętała swoje dobre samopoczucie, kiedy tu przyjechała. Reese, Gina oraz Cassie wprowadzały ją w świat tak różny od dobrze znanego światka w Savannah, zachęcały do opuszczenia skorupy i poznawania nowych rzeczy. Piękna ciemnowłosa Gina, która ciekawie rozprawiała o życiu w Londynie i Oksfordzie i niczego się nie bała, słynęła z szybkich ripost wypowiadanych z suchym brytyjskim akcentem. Pochłonięta nauką Cassie, która dorównywała Marnie naiwnością w sprawach damsko-męskich, w życiu kierowała się logiką i ścisłym umysłem, a nie południowymi przesądami i uprzedzeniami. I wreszcie Reese, która zaprosiła je do swojego domu, ponieważ uznała, że będzie ciekawie mieć takie współmieszkanki, jakże inne od towarzystwa z nowojorskiej Park Avenue, gdzie się wychowała. Wszystko pięknie grało, jak zapewniała Marnie w domu, dumna zarówno ze swych wyników, jak również z rozszerzonych horyzontów. Może przesadziła z tym rozszerzaniem. Życie było o wiele łatwiejsze do ogarnięcia, zanim tu przybyła. Podczas gdy inni wyśmiewali jej naiwność, ona tęskniła teraz do utraconej niewinności. Jest wszystkiemu winna, to pewne. Gdyby nie podjęła studiów w Hillbrook, nie poznałaby Giny, Carter nie przyjechałby w odwiedziny i nie wpadłby w jej sieci. Missy będzie cierpiała, i to z jej przyczyny. Szkoda się stała i nic nie można na to poradzić, musi jednak istnieć jakiś sposób zrekompensowania Missy wyrządzonej krzywdy. Co do Cartera… Był jej ideałem, wzorem doskonałości. Jego upadek z piedestału, jaki wzniosła, dotknął ją boleśnie. Zlekceważył wszystko, co było im obojgu drogie, a na dobitkę miał jeszcze czelność udzielać jej na wyjezdnym nauk, jak ma się zachowywać, i to po tym, gdy wyszedł z objęć Giny. Marnie leżała bezsennie bardzo długo, rozważała najróżniejsze opcje, co w zaistniałej sytuacji należałoby uczynić. Mieszkanki domu dawno już spały, gdy jej przyszło do głowy jedyne sensowne rozwiązanie. Dłużej tu nie może zostać. Musi wrócić do domu.\nROZDZIAŁ PIERWSZY Marnie Price z namysłem oceniała sytuację. Namysł był konieczny. Podjęła wreszcie racjonalną decyzję, zrobiła to, co uczyniłaby każda dorosła kobieta w podobnej sytuacji. Wyciągnęła butelkę z wiaderka z lodem. Chociaż tego wieczoru wypiła już kilka kieliszków wina, pozostawała przeraźliwie trzeźwa. Okazja była wyjątkowa: Cassie wychodziła za mąż, a ona powoli odbudowywała mosty, które wydawały się doszczętnie spalone. Powinna być zadowolona. Była, tyle że nie do końca. Zaczęła dzień od uprzątnięcia biurka w pracy, a skończyła odkryciem, że przyjaciółki od lat ją okłamywały i że swoje wieloletnie wyobcowanie zawdzięcza sama sobie. Między jednym a drugim wydarzeniem poszła na ślub i odkryła, że jej brat spał znowu z Giną. Najpierw utrata pracy, a na koniec dnia jeszcze takie odkrycie. Dlatego musiała się napić. Matka chyba przewraca się w grobie. Damy nie nadużywają alkoholu, tym bardziej w miejscach publicznych, lecz to jest Nowy Jork, nie Savannah, a Marnie już dawno temu zrezygnowała z pretendowania do miana „damy”. Trudno jednak zerwać ze starymi nawykami, więc trzeba utopić to rodem z południa poczucie winy w kolejnym kieliszku chardonnay. Na wielkim stole w kącie sali modnej restauracji Tribeca na Manhattanie zalegały resztki weselnego poczęstunku. Państwo młodzi, Cassie i Tuck, tańczyli. Nie trzeba było wielkiej przenikliwości, by przewidzieć, że wkrótce opuszczą przyjęcie. Carter z Giną i Mason z Reese kołysali się powoli w tańcu w sposób świadczący o tym, że i oni zaraz zostawią towarzystwo. Marnie westchnęła. Nikt z jej przyjaciół nie znalazł prostej drogi do szczęścia, lecz dzięki temu ich historie stały się pasjonujące. Namiętność może i komplikuje życie, jednak Marnie miała przed oczami naoczny dowód, że gra jest warta świeczki. Ona też chciała tego doświadczyć. Gdyby pragnęła przewidywalnego, ustabilizowanego i niczym niewyróżniającego się życia, zostałaby w Savannah. Wszystkie pary znajdowały się na parkiecie, przy stole zostali tylko ona i Dylan Brookes. Ośmioosobowe towarzystwo składało się z trzech par i dwojga singli, ale to nie rzucało się w oczy dopóty, dopóki pozostali nie poszli tańczyć. Niezręcznie jest być piątym kołem u wozu, lecz dzisiejsza sytuacja była przykra z jeszcze innego powodu. Dylan był drużbą Tucka, mimo to jego obecność mogła budzić zdziwienie. Tuck był najlepszym przyjacielem Dylana, oprócz tego kuzynem Reese i poznał Cassie na niedoszłej do skutku uroczystości ślubnej Reese i Dylana, kiedy to Reese uciekła od ołtarza Dylanowi, by rzucić się w ramiona Masonowi. Zrobił się niezły bałagan. Wygląda na to, że Reese i Dylan mimo wszystko utrzymują dobre relacje, jednak wszyscy pozostali, łącznie z nią, uznawali sytuację za krępującą. Widok byłej narzeczonej czulącej się do faceta, dla którego cię rzuciła, musi by przykry. Jednak nawet jeśli Dylan miał z tym jakiś problem, zręcznie to ukrywał. W tej chwili wklepywał coś do telefonu komórkowego i jeśli też czuł się piątym kołem u wozu, nie dawał tego po sobie poznać. Albo był takim dobrym aktorem, albo rzeczywiście nic sobie z tego nie robił. Marnie nie wiedziała, czy mu zazdrościć, czy się nad nim litować. Muzyka nie była nachalna, lecz na szczęście wystarczająco głośna, by panujące przy stole milczenie nie stało się zauważalne. Co nie znaczy, że Marnie była w nastroju do towarzyskiej pogawędki. Nikomu nie zależało na zepsuciu święta Cassie, więc rozmowy toczyły się szeptem i za drzwiami toalety; przyjaciółki, każda z osobna, pospiesznie wprowadzały ją w sytuację i dawały wyraz swoim odczuciom. W rezultacie Marnie pękała głowa od nadmiaru zasłyszanych nowin i emocji. Powinna dopić to, co ma w kieliszku, i wyjść do domu. W lodówce ma butelkę wina, która pomoże jej zakończyć ten okropny dzień. Jutro zastanowi się, co dalej. – Chyba wypada, żebym cię poprosił do tańca. Przez cały wieczór niewiele się do niej odzywał, rozmawiał przeważnie z Tuckiem i, co dziwne, z Carterem. – Słucham? Dylan wskazał w stronę parkietu, na którym Reese czyniła ponad ramieniem Masona gesty, które miały chyba oznaczać: hej, wy tam, zatańczcie! – Dziękuję, ale nie. – Marnie nie chciała, by z nią zatańczył z litości, jednak zirytowało ją, że przyjął jej odmowę z ulgą. Reese odkleiła się od Masona i podeszła do stolika. – Powinnaś zatańczyć, Marnie. – Dlaczego? – Bo państwu młodym przynosi pecha, jeśli goście weselni nie tańczą. – Wymyśliłaś to. – Nieważne. – Nie sądzę, żeby Dylan chciał tańczyć. – On chętnie zatańczy, jeśli przyjmiesz zaproszenie. To uroczysta chwila, a wy dwoje ją psujecie, nie uczestnicząc w zabawie. Moim zdaniem zachowujecie się niegrzecznie. Reese dobrze znała Marnie. Obawa, by nie popełnić niestosowności, była w niej głęboko zakorzeniona. Marnie zawsze rozważała, co lepiej się opłaca. Reese, gdy się uparła, prawie nigdy nie ustępowała. Była negocjatorką, doskonałą panią domu, która chciała, by wszyscy czuli się zadowoleni. Marnie miała wybór: albo ulec, albo dać się uprzejmie i z miłością zagłaskać na śmierć. – Fajnie. – Pociągnęła długi łyk z kieliszka i wstała. Dylan z miną wyrażającą znudzenie lub niezadowolenie – trudno orzec co – podniósł się również. – Wspaniale. – Uśmiechnięta Reese wróciła w ramiona Masona. Marnie nie zaprotestowała, gdy Dylan prowadził ją na parkiet, opierając rękę o jej plecy. Ścigało ich po drodze kilka zazdrosnych spojrzeń kobiet. Marnie rozumiała dlaczego. Dylan Brookes był przystojny i otaczała go aura sukcesu, a wiadomość, że znowu znalazł się na liście kawalerów do wzięcia wywoływała radość prawie każdej niezamężnej kobiety pragnącej dobrze wyjść za mąż. Dylan wyglądał w każdym calu na bogacza z Park Avenue. Emanował obyciem i elegancją. Dzisiejszego wieczoru, z włosami w lekkim nieładzie, w koszuli z rozpiętym kołnierzykiem i podwiniętymi rękawami odkrywającymi opalone przedramiona, wyglądem i sposobem bycia przywodził na myśl tylko jedno określenie: światowiec. Nieżyjąca matka Marnie byłaby w tym momencie zadowolona, ponieważ Dylan Brookes – elegancki, bogaty, ustosunkowany, szanowany prawnik i filantrop – był takim właśnie mężczyzną, z jakim powinna tańczyć panna Marnie Suellen Price, jedyna córka Marshalla i Almy Price’ów (świeć Panie nad ich duszami) z Savannah w stanie Georgia. A z tego rodzaju mężczyznami nie tańczyła – z założenia – od dobrych pięciu lat. Marnie znała ten typ mężczyzny, wśród nich wyrosła. Dobrze urodzeni, dobrze wykształceni i dobrze wychowani, otoczeni wszelkimi dobrami, jakie można nabyć za pieniądze, przygotowani do zastąpienia tatusiów na stanowiskach zapewniających im kontrolę nad światem. Egocentryczni, nudni i zazwyczaj aroganccy, ukrywający niedostatki pod garniturami za tysiąc dolarów. Dla jednego tańca mogła się poświęcić. Dylan podał jej dłoń, drugą objął ją w pasie. Poruszali się powoli w rytm muzyki, patrząc w przestrzeń. Dzieliło ich dobrych trzydzieści centymetrów, zupełnie jak na balu maturalnym. Peterowi Stevensonowi, synowi burmistrza Savannah, młodemu człowiekowi, który zdobył zaufanie rodziny Price’ów, dzięki czemu pozwolili mu odprowadzić ją na bal, pociły się ręce. Teraz, gdy sobie o tym przypomniała, przyszło jej do głowy, że chyba pierwszy raz tańczył z dziewczyną. Też cały czas trzymali się w takiej odległości, a gdy odprowadził ją do domu, pożegnał się na ganku uściskiem dłoni. Marnie była przekonana, że zachowanie Petera świadczyło o szacunku. Jeszcze teraz dźwięczał jej w uszach śmiech Giny, gdy opowiedziała jej tę historię. O święta naiwności! – brzmiał komentarz Giny. Niemniej nawet potem, gdy zepsuły się ich stosunki, Marnie była nadal wdzięczna Ginie za to, że otworzyła oczy osiemnastoletniej panience na realny świat. – Co cię tak rozśmieszyło? – Podskoczyła, kiedy przebiło się do jej świadomości pytanie Dylana. W pośpiechu zastanawiała się, co odpowiedzieć. Dylana spotykała podczas różnych okazji towarzyskich, gdy on i Reese przestali być kolegami z pracy, a stali się parą – pierwszy raz na przyjęciu, jakie wydali z okazji zaręczyn, a potem na lunchu z okazji Święta Dziękczynienia w domu rodziców Reese – lecz nigdy z sobą dłużej nie rozmawiali. Z opowieści o przebiegu jego kariery zawodowej wyłaniał się niezbyt sympatyczny obraz i Marnie zawsze było trochę żal Reese, że związała się z kimś nieciekawym. Jeśli Dylan miał jakieś ukryte zalety, Reese nigdy o nich nie wspominała. Zawsze była skryta, jeśli chodziło o sprawy, o których dziewczyny opowiadają sobie szeptem. Tematy te na ogół nie pojawiały się podczas rzadkich spotkań na lunchu w mieście, na jakie umawiały się ona i Marnie. Marnie mogła więc stwierdzić, że znając Dylana, wie o nim niewiele. A to, co wie, nie było bardzo pomocne w tej chwili. Najbezpieczniejszym tematem rozmowy był więc najoczywistszy. – Myślałam, jaką dziwną parę stanowią Cassie i Tuck. Mimo to są bardzo szczęśliwi. – Wy, dziewczyny, odwaliłyście kawał dobrej roboty, organizując to przyjęcie. Wiem, że oni to doceniają. Marnie podchwyciła ten temat niczym linę ratunkową. – Tuck… na pewno. Cassie było wszystko jedno. Nie mogłyśmy pozwolić, żeby wyszła za mąż bez uroczystej oprawy. Niechęć do białej sukni z welonem i hucznego ślubu nie oznacza, że należy popaść w skrajność, jaką byłaby rejestracja w urzędzie bez żadnej uroczystości. Dylan pokiwał głową. Temat został wyczerpany. Ile czasu im to zajęło? – Ta ślubna passa trwa u mnie od czerwca – dodała ze śmiechem Marnie. – Też raczej mam tego dość. Cholera, nie powinna o tym wspominać. – Przepraszam, to musi być dla ciebie drażliwy temat. – Nie za bardzo. – Wzruszył ramionami. – Nie rusza cię to? – Ciekawość wzięła w Marnie górę nad dobrymi manierami. – Co ma mnie ruszać? – Bliskość Reese. To, że ją widzisz z innym. – Patrząc, jak Reese bez skrępowania tuli się do Masona, Marnie uzmysłowiła sobie, że nigdy nie widziała przyjaciółki okazującej otwarcie uczucia Dylanowi, i na odwrót. Reese i Dylan stanowili miłą dla oka parę, lecz z ich zachowania nie wynikało, że byli nią rzeczywiście. – Poza tym, że nie przepadam za publicznym demonstrowaniem uczuć, nic mi w jej zachowaniu nie przeszkadza. To tłumaczyłoby brak objawów czułości między nimi, gdy byli razem. – Podziwiam twoją wyrozumiałość i przyzwoitość. – A jest inna opcja? Próbowała wyobrazić sobie Dylana w napadzie szału zazdrości albo pogrążonego w depresji z powodu odrzucenia. – Podejrzewam, że nie. – Przyjaźnimy się. Życzę jej wszystkiego najlepszego. Mam nadzieję, że nie popełni drugi raz tego samego błędu… Nieuprzejmie jest przerywać, lecz Marnie nie wytrzymała. – Myślisz, że związek Reese z Masonem to błąd? – Dobrze jej życzę, więc mam nadzieję, że nie. Ale okoliczności nie są sprzyjające. Marnie przystąpiła do obrony Reese. – Ja bym powiedziała, że po tym, co oboje przeszli, okoliczności są bardzo sprzyjające. Oni się kochają… Dylan żachnął się. – To prawda, ale miłość to chyba najgorszy z powodów, dla których warto brać ślub. – A jaki byłby lepszy powód? – zapytała. – Jesteś romantyczką. – Z jego tonu wynikało, że uważa to za wadę. Nie była romantyczką, ale żeby aż tak pomniejszać wartość miłości? – Bo uważam, że miłość jest dobrą podstawą małżeństwa? – Miłość jest ulotna. Dobre małżeństwo wymaga solidniejszego fundamentu, na którym da się zbudować trwałe i rzeczywiste partnerstwo. Marnie słyszała już nieraz tę teorię. Jej też wpajano, że małżeństwo polega na utworzeniu silnej rodziny – zazwyczaj żona powinna być stroną wspierającą męża – zawsze jednak padały obowiązkowe zapewnienia, że miłość jest niezbędnym elementem tego równania. – Więc uważasz, że Mason i Reese nie stworzą trwałego partnerstwa, bo się kochają? – Wyszłabyś za kogoś tylko dlatego, że jest dobry w łóżku? Bezceremonialność tego pytania sprawiła, że Marnie aż potknęła się z wrażenia. Dylan pomógł jej utrzymać równowagę. Pomyślała, że może celowo chciał ją zszokować, ale odrzuciła tę myśl. Nie, to chyba nie w jego stylu. Ginę byłoby stać na coś podobnego, ale jego? – Tak samo jak miłość nie powinien to być jedyny powód do zawarcia małżeństwa, ale jest cholernie ważny. Dylan uśmiechnął się z niemal ojcowską wyrozumiałością. Dawno nikt nie traktował jej w taki protekcjonalny sposób. – Chwileczkę – zatrzymała się. – Jeśli miłość nie jest wystarczającym powodem, żeby wziąć ślub, to znaczy, że nie kochałeś Reese? – Reese jest obecnie zakochana, lecz odkrycie, że nie była kochana przez pierwszego narzeczonego, na pewno by ją zabolało. – Oczywiście, że ją kochałem. – Deklaracja ta zabrzmiała bardzo nieprzekonująco. Z równym zapałem Dylan mógłby zapewniać, jak bardzo lubi pizzę. Reese zdecydowanie uniknęła popełnienia błędu. – Cieszę się, że Reese uczy się na błędach. Tymczasem muzyka umilkła, dzięki czemu Dylan nie musiał reagować na sarkastyczną uwagę Marnie. Zamiast tego ukłonił się z przesadną uprzejmością. – Dziękuję ci za taniec. Chwilę potem państwo młodzi opuszczali restaurację. Obsypani deszczem płatków kwiatów wsiedli do samochodu i odjechali. Marnie poczuła, że ktoś dotyka jej łokcia. Carter. Gina stała krok za nim i sprawiała wrażenie onieśmielonej. – My też wychodzimy – oznajmił Carter. – Mam nadzieję, że się spotkamy przy okazji mojej najbliższej bytności w mieście. Marnie wciąż nie potrafiła przyzwyczaić się do owego „my”. Będzie potrzebowała jeszcze trochę czasu, zanim do niej dotrze, że Carter i Gina są parą. W ostatnich dziesięciu latach jej stosunki z bratem, niegdyś dobre, sięgnęły dna, by ostatecznie ustabilizować się na poziomie „napięte”. Marnie nie miała pojęcia, jak odnowienie przez Cartera znajomości z Giną wpłynie na jej relacje z bratem, poprawi je czy pogorszy. Stosunki z Giną zaczynały się układać i Marnie była z tego zadowolona. Z Carterem jakoś się ułoży. Musi się ułożyć. – Okej. Może pójdziemy na lunch. Gina, co dla niej bardzo nietypowe, milczała, ale do akcji wkroczyła Reese. – Dobrze się dziś spisałyśmy, dziewczyny. – Uściskała je obie. – Też tak myślę – przytaknęła Gina. – No jak? Wszystko w porządku? – zapytała Reese. Pytanie było rzucone w przestrzeń, lecz Marnie wiedziała, że wszyscy oczekują odpowiedzi od niej. Podczas gdy między nią a Giną było jeszcze wiele niewyjaśnionych kwestii, Reese też na pewno czuła, że nie zachowywała się bez zarzutu – w końcu wiedziała o ciąży oraz poronieniu Giny i cały czas ukrywała to przed Marnie. Marnie oddała jednak Reese uścisk i położyła dłoń na ramieniu Giny. – W porządku – powiedziała. – Później pogadamy. – Chyba nie zamierzasz wracać do domu sama? – zatroszczyła się o nią Reese. Długa podróż pociągiem do Brooklynu nie zapowiadała się atrakcyjnie, nawet jeśli w lodówce czeka butelka wina. Na szczęście Marnie miała jeszcze jedno wyjście, a między Tribeką a SoHo było po drodze wiele sklepów, gdzie można kupić wino. – Nie, przenocuję chyba u Svena, w SoHo. – Moglibyśmy cię podrzucić. – Jest jakiś Sven? – zainteresowała się Gina. – Sven to gej, który podczas nieobecności pozwala mi niekiedy nocować u siebie – wyjaśniła Ginie i odrzuciła propozycję Reese. – Zostanę i dokończę napoczętą butelkę. Potem złapię taksówkę. Zaczęli się żegnać. Marnie skorzystała z okazji i odciągnęła Ginę na bok. – Jest jedna sprawa… Nie mów Carterowi, że zostałam wyrzucona z pracy. Nie chcę o tym na razie myśleć. – Rozumiem. Pomachała odchodzącym parom i usiadła w fotelu. Wlała do kieliszka resztę alkoholu. – Marnujesz dobre wino. Zapomniała o Dylanie, który też został, zapewne by dokończyć drinka. Miał w szklance coś ciemnego z lodem. – To doskonałe wino i wcale go nie marnuję. Doceniam każdą jego wyborną i znieczulającą umysł kroplę. – Na poparcie swoich słów pociągnęła porządny łyk. – Ciężki dzień? Czyżby wstęp do towarzyskiej pogawędki? – Coś w tym rodzaju. Jestem naprawdę szczęśliwa szczęściem swoich przyjaciółek, ale… – Nie masz chyba zamiaru zaczynać gadki w stylu: druhna – owszem, panna młoda nigdy. Niemal się zakrztusiła. – Gdyby tylko na tym polegał problem, byłoby dużo prościej. Niestety nie wszystkie smutki, jakie człowiek topi w kieliszku, wynikają z miłości lub jej braku. Dylan milczał. Czekał na wyjaśnienie? Czy byłoby nieuprzejmością nie dostarczyć mu żadnego? Ciekawe, ile wie na temat jej stosunków z Reese, Cassie i Giną. W każdym razie nie miała zamiaru poruszać tego tematu. Jednak uchyliła drzwi i teraz należy chyba wytłumaczyć, dlaczego wlewa w siebie tyle chardonnay. Czy to dobrze, czy źle, że ma inny powód, by to robić? – Straciłam dzisiaj pracę. – To rzeczywiście cios. – Wiedziałam, co się święci, wiesz, problemy budżetowe, ale lubiłam tę robotę. – Butelka i kieliszek były puste. Marnie zastanawiała się, czy nie zamówić kolejnej. – Widzę, że powinienem postawić ci drinka. Nie potrzebowała dobroczynności. Stać ją było na to, by płacić za drinki mimo braku pracy, przynajmniej dopóty, dopóki Price Paper Consortium daje zyski. Nie potrzebowała również jego towarzystwa, sensowniej byłoby upić się w samotności. Jednak samotne picie jest czymś żałosnym. W Dylanie nie widziała wymarzonego partnera do kieliszka, ale lepszy on niż ktoś zupełnie obcy, a najwidoczniej jemu też nie spieszyło się do domu. On również przez cały wieczór nie udawał abstynenta i musiał mieć już dobrze w czubie, co by sugerowało, że także miał co zalewać. – Kolejne chardonnay? Czy może coś mocniejszego? Albo jej się zdawało, albo rzucał jej wyzwanie. Zobaczymy, kto kogo, pomyślała. Przywołała kelnera. – Poproszę porcję tequili, dwie soku z limonki i piwo Dos Equis. – Odwróciła się z niewinnym uśmiechem do Dylana. – Co dla ciebie? – To samo. – Ja wiem, i teraz ty wiesz, dlaczego piję – powiedziała, kiedy kelner odszedł. – A jaki jest twój pretekst? Kłopoty z kobietą? – Sama stwierdziłaś, że nie wszystkie smutki, jakie człowiek topi w kieliszku, wynikają z miłości lub jej braku. Nie jesteś jedyną osobą, która może mieć zły dzień. Z drugiej strony nie straciłem dzisiaj pracy, więc mój dzień nie był chyba tak zły jak twój. Kelner wrócił z drinkami. Dylan uniósł szklankę. – Za złe dni i za alkohol, który pozwala nam je przeżyć. Ze zdumieniem przypatrywał się delikatnej blondyneczce wychylającej jeden za drugim kieliszki tequili. Niewiele wiedział o Marnie. Reese mówiła o niej jako o najsłodszej istocie pod słońcem, a on, mając nieliczne okazje, by ją widywać, nie znajdował w jej zachowaniu niczego, co przeczyłoby tej opinii. Szczerze mówiąc, był zadowolony, że do niej dołączył. Niespodziewanie dobrze czuł się w jej towarzystwie. W czasie publicznych uroczystości zazwyczaj ograniczał się do wypicia najwyżej dwóch drinków, bo chciał zachować trzeźwy umysł i nie tracić kontroli nad sytuacją, tym razem jednak dotrzymywał tempa Marnie i pochłaniał tequilę za tequilą oraz piwo za piwem. Marnie przypominała wyglądem anielskie istoty z płócien Botticellego, ale eteryczna powłoka i różana cera kryły energiczną i pewną siebie kobietę. Ilekroć wcześniej spotykał Marnie, zawsze zachowywała się wobec niego z nienaganną uprzejmością, lecz równocześnie z dystansem i raczej chłodno. To się zmieniło. Omówili wszystkie tematy, od polityki do balu maturalnego Marnie. Była inteligentna i zabawna. I chociaż nie mieli żadnego wspólnego tematu poza Reese, Dylan ani przez chwilę się nie nudził. Dokładnie tego potrzebował i nawet o tym nie wiedział. Gdy Reese przed wyjściem odciągnęła go na bok i poprosiła, by miał oko na Marnie i wsadził ją do taksówki, w pierwszym odruchu chciał odmówić, bo nie zamierzał bawić się w niczyją niańkę. Został jednak i zanim się zorientował, barmani dzwonkiem ogłosili ostatnią kolejkę. Dylan wypił zatrważającą ilość alkoholu, lecz tego też nie żałował. W chwili obecnej Marnie kończyła monolog na temat różnic między kobietami z Południa a resztą świata. – Ostrzegam, żebyś się nie zadawał z kobietami z Południa. My potrafimy wyrwać mężczyźnie serce z piersi, zjeść je i nawet potem nie beknąć. – Wbiła w niego swoje wielkie niebieskie oczy. – I na dodatek sprawić, że będziesz zachwycony i jeszcze podziękujesz. W miarę upływu czasu Marnie mówiła z coraz silniejszym południowym akcentem. Dylan miał przed oczami omszałe pasma oplątwy zwisające z drzew w rodzinnych stronach Marnie. Może to wpływ alkoholu, ale akcent Południa działał na niego niemal hipnotycznie, był słodki i gęsty jak miód, wsysał go i robił dziwne rzeczy z jego trzewiami. Wyglądało na to, że Dylan miał ukrytą predylekcję do piękności z Południa, o której dotąd sam nie wiedział. – Jak udaje ci się ukrywać na co dzień ten akcent, Marnie? – zażartował, naśladując melodię jej głosu. – Z trudem, ale mam wprawę. Nie przedrzeźniaj mnie. Kiedy jestem pijana, mój akcent stanowi prawdziwy problem. Czuję, że czas wracać. Mam dość. Dylan dał znak barmanowi, by przygotował rachunek. – Odwiozę cię do domu. Weźmiemy taksówkę. – Nie ma potrzeby, przejdę się. – Do Brooklynu? Jesteś pijana. – Nie, mam klucze do mieszkania znajomego. Wyjechał na weekend. To pięć przecznic stąd. Tobie nie po drodze do penthouse’u przy Park Avenue. – Mieszkam przy 64. Wschodniej. – Nie pomyliłam się zanadto. Nie mógł pozwolić Marnie ruszyć samotnie w miasto o tej porze, i to po wypiciu takiej ilości tequili. – Przejdę się z tobą. – Miło z twojej strony, ale to niekonieczne. – Dopiero co wysłuchałem wykładu na temat dobrych manier z ust piękności z Południa, zachowam więc ostrożność. Nie chcę, żeby mi wyrywano serce z piersi. – Zaoferował jej ramię i w końcu je przyjęła. Jak na osobę, która twierdziła, że jest pijana, Marnie dość dobrze trzymała się na nogach. – Kocham tę dzielnicę. Powinnam poszukać sobie tutaj mieszkania. Jego zdaniem Marnie nie pasowała do tej dzielnicy. – Nie lubisz Brooklynu? – Nie powiem, dość lubię, ale zamieszkałam tam wyłącznie z względu na bliskość do pracy. Teraz, kiedy pracy nie mam, nic mnie nie wiąże z Brooklynem. Zawsze chciałam mieszkać tutaj albo w Village. W jakimś miejscu pełnym życia, w którym wiele się dzieje. – Szukasz atrakcji? – Zawsze. – Nie ciągnie cię z powrotem do Savannah? – Ani trochę. Lubię przyjeżdżać do Savannah, ale nie chcę tam żyć. Rozumiesz? – Jasne. – Na wszelki wypadek potwierdził. Szli przez pewien czas w milczeniu, nie było to jednak kłopotliwe. W końcu Marnie przemówiła: – Dziękuję, że zostałeś. Było zabawnie. – Zgadzam się. Nie musisz dziękować. – Żałuję, że nie miałam okazji poznać cię bliżej, kiedy ty i Reese… to znaczy wcześniej. Moglibyśmy się zaprzyjaźnić. – A teraz nie możemy? – Wydaje mi się, że teraz byłoby to dziwne i kłopotliwe dla wszystkich. W każdym razie, bez względu na to, co powiedziałeś wcześniej, przykro mi, że między tobą i Reese się nie ułożyło. Jemu też było przykro. Może nie miało to być małżeństwo z wielkiej miłości, lecz na pewno byłoby stabilnym, bezpiecznym i solidnym związkiem. – Dzięki. Byliśmy wspaniałą parą, ale Reese kocha Masona. – A ty mówiłeś, że miłość nie jest wystarczającym powodem do zawierania związku. – Mówiłem, że nie powinna być jedynym powodem, tym bardziej gdy któreś z partnerów kocha kogoś innego. Podejrzewam, że przez cały czas czułem, że coś jest nie w porządku, ale w tamtym momencie ślub wydawał mi się rzeczą najwłaściwszą. Bardzo szybko człowiek osiąga punkt, z którego nie ma odwrotu. Prawie się ucieszyłem, że zjawił się Mason i w końcu zdobył Reese. – Więc naprawdę nie żałujesz? – Pytasz, czy dałem sobie spokój z Reese? – Właśnie. Niewiele osób śmiałoby go zapytać tak bezpośrednio. – Reese i ja byliśmy i nadal jesteśmy przyjaciółmi. Nie jestem w niej zakochany. – Rozsądne podejście. Bardzo dojrzałe. – Tak jest najlepiej. – Wzruszył ramionami. – Jeśli żeniąc się, człowiek nie ma przekonania, że rzeczywiście dokonał właściwego wyboru, to nie powinien się żenić. – Co do tego, w pełni zgoda. – Naprawdę? – Przekonałam się na przykładzie własnego brata. Zachęcałam ich oboje, żeby się pobrali – mówiąc „zachęcałam”, mam na myśli wywieranie nacisku – i byli bardzo nieszczęśliwi aż do dnia, w którym uprawomocnił się wyrok rozwodowy. Koniec był taki, że zerwałam stosunki z jego żoną, Missy, którą znałam od dzieciństwa i uważałam za najlepszą przyjaciółkę, i nie naprawiłam stosunków z Carterem. Dylan zauważył dystans między Carterem a Marnie. Przez cały dzień ledwo się do siebie odzywali. – Dla obopólnego dobra lepiej się stało, że przejrzałeś na oczy, zanim zrobiłoby się za późno. Dla druhen też lepiej, że nie zdążyłyśmy kupić sukienek, bo sklep nie przyjmuje zwrotów. – Myślałem, że Reese wybrała fason, który nadawałby się do powtórnego użytku. – Wszystkie panny młode okłamują swoje druhny. Byłam na tylu ślubach, że nie zliczę, i nigdy nie udało mi się włożyć tej samej sukni po raz drugi. – To przykre. Zapamiętam. – Już myślisz o następnym razie? – Nie mam konkretnych planów, ale owszem, zamierzam się kiedyś ożenić. Ty nie? – Może. Kiedyś. W każdym razie nieprędko. – Więc nie jesteś romantyczką. – Jestem wybredna. I nie widzę powodu do pośpiechu. – Ja też, wydaje mi się jednak, że zbliżam się do takiego punktu w życiu, kiedy chciałbym się ustabilizować. – Stabilizacja. Brzmi to tak romantycznie, że chyba się przewrócę! – Marnie roześmiała się, jej obcas wpadł w kratę na chodniku i straciła równowagę. Dylan podtrzymał ją za ramię, by nie upadła. – Nie wiedziałem, że spełnisz swoją groźbę tak dosłownie. Spojrzała na niego, jakby oceniała, czy warto mu coś powiedzieć. Widocznie uznała, że tak. – Obiecywałam sobie, że nigdy nie będę się wtrącała w niczyje sprawy uczuciowe, postanowiłam jednak złamać tę obietnicę i udzielić ci pewnej rady. Nie potrzebował rad, ale chciał jej zrobić przyjemność. – Jakiej mianowicie? – Kiedy zalecasz się do damy, unikaj prezentowania jej swojego punktu widzenia na małżeństwo, to znaczy że chodzi w nim w większym stopniu o partnerstwo i stabilizację niż o miłość. – A to dlaczego? – Bo brzmi to strasznie staroświecko. Tak samo jak stwierdzenie, że rola kobiety polega wyłącznie na byciu podporą męża. Stąd tylko krok do podjęcia z jej ojcem targów o to, ile jest warta ziemi i sztuk bydła. Skąd taki pomysł? Było w niej dużo goryczy. Dylan uznał, że będzie bezpieczniej porzucić temat, niż wszczynać dyskusję, bo nie miał pojęcia, na jaki czuły punkt mógł trafić. Nie jest terapeutą. – Radę przyjąłem. Marnie jednak nie zamierzała kończyć tematu. – Kobiety, nie twierdzę, że wszystkie, ale większość, pragną namiętności. Chcą, żeby w związku iskrzyło. Kobieta pragnie być pożądana, a nie oceniana pod kątem przydatności w partnerstwie. Chcąc ją sprowokować, pokręcił smutno głową. – Namiętność jest mocno przereklamowana. – Bzdura. – Wiesz, że prowadzę fundację na rzecz ofiar przemocy domowej, prawda? Wydaje mi się, że wiele kobiet szukających u nas pomocy zamieniłoby namiętność na stabilizację i spokój. – Wypaczasz pojęcie namiętności. Może powinieneś mniej czasu spędzać w fundacji, a poświęcić go więcej na znalezienie kobiety, przy której będzie ci szybciej biło serce. – Miała być tylko jedna rada – zażartował. Marnie zatrzymała się i odwróciła w jego stronę, wspięła się na palce i potrząsnęła go za ramiona. – Wierzę, Dylan, że jest w tobie wiele warstw. Odkryj je. Znajdź kobietę, która pomoże ci odnaleźć namiętność. Była bardzo blisko, jej usta znajdowały się zaledwie kilka centymetrów od jego warg. Delikatny cytrusowy zapach wypełnił mu nozdrza. Coś się wokół nich poruszyło, Marnie puściła jego ramiona, zrobiła krok w tył i wskazała na jakieś drzwi. – Jesteśmy na miejscu. Dziękuję za opiekę. Znowu doznał uczucia dziwnego rozczarowania, tylko tym razem łączyło się ono z irytacją, której się nie spodziewał. – Bardzo proszę, Marnie. – Kiedy dojdziesz do kolejnej przecznicy, nie będziesz miał kłopotu ze złapaniem taksówki. Jej ton zaczynał go drażnić. – Dam sobie radę. Z lekko wymuszonym uśmiechem wyciągnęła ku niemu dłoń. – Dobranoc, Dylanie. Wziął jej rękę i, jak to zazwyczaj robił, schylił głowę, by ucałować Marnie w policzek. Robił to setki razy, tym razem jednak zamiast natrafić na policzek, dotknął jej warg. Zamarła, był to dla niej szok, ale się nie cofnęła. Jej wargi zmiękły, przytuliła do niego, mocniej ścisnęła jego dłoń. Miała gładkie i gorące usta. Ten pocałunek wywołał w nim podniecenie. Zrozumiał już źródło swojej irytacji. Chciał ją pocałować. Chyba od początku. I to było jeszcze bardziej zadziwiające niż sam pocałunek. Świat skurczył się, wydawało się, że nie ma niczego poza Marnie i jej przytulonym do niego ciałem. Delikatny zapach jej perfum wypełniał mu płuca za każdym wdechem, jego dłonie wsunięte w jej jedwabiste włosy przytrzymywały ją na miejscu, podczas gdy ich pocałunek trwał. Usłyszał jej cichy jęk, który rezonował w nim, pobudzając do życia zmysły, domagając się więcej wrażeń dotykowych i smakowych. To było zupełnie nowe doznanie, jak gdyby Marnie była pierwszą i ostatnią kobietą, z jaką miał do czynienia. Niepokoił go stan rozedrgania zmysłów, jednocześnie jednak czuł się z tym tak dobrze, że chciał, by trwało. Nie rozumiał, jak to się stało, że Marnie tak go oszołomiła, i nie dbał o to, że nie rozumie. Pocałunek trwał dopóty, dopóki obojgu nie zabrakło powietrza. Serce Dylana waliło jak oszalałe, ciało było napięte. Użył całej swojej siły woli, o którą się nie podejrzewał, by przestać ją całować i pozwolić stanąć na niepewnych nogach, zamiast przyprzeć ją do metalowej bramy i się w niej zatracić. Pociemniałe oczy Marnie były szeroko otwarte, jej usta nabrzmiałe i wilgotne. Wstrząsnęła się i odetchnęła. – A więc to tak… Nie miał pojęcia, co to miało znaczyć, gdyż w tym momencie jego krew nie zasilała przede wszystkim mózgu, a ten był pełen obrazów i pomysłów, które mogłyby przestraszyć Marnie, gdyby je poznała. – Hm… Jestem pewna, że u Svena znajdzie się butelka czegoś… co aż prosi się o wypicie. Uniosła ku niemu oczy. To, co w nich dojrzał, niemal rzuciło go na kolana. – Wejdziesz na jednego przed pójściem spać?\nTytuł oryginału: Last Groom Standing Pierwsze wydanie: Harlequin Mills & Boon Limited, 2013 Redaktor serii: Ewa Godycka Korekta: Urszula Gołębiewska © 2013 by Kimberly Lang © for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o. Warszawa 2015, 2017 Wydanie niniejsze zostało opublikowane na licencji Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Harlequin i Harlequin Gorący Romans są zastrzeżonymi znakami należącymi do Harlequin Enterprises Limited i zostały użyte na jego licencji. HarperCollins Polska jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela. Ilustracja na okładce wykorzystana za zgodą Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone. HarperCollins Polska sp. z o.o. 02-516 Warszawa, ul. Starościńska 1B, lokal 24-25 www.harlequin.pl ISBN: 978-83-276-2897-8 Konwersja do formatu EPUB: Legimi Sp. z o.o.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Rozkosz_warta_ryzyka-ebookRO/p124548i224642" target="_blank" title="Rozkosz warta ryzyka [Kimberly Lang] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Rozkosz warta ryzyka [Kimberly Lang] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


2 GRY TAKIE JAK ETERNAL DARKNESS: SANITY'S REQUIEM NA SYSTEM PSP - GRY STRZELANKI\n2 Gry takie jak Eternal Darkness: Sanity's Requiem na system PSP\nWieczna ciemność: Requiem Sanity opracowany przez Silicon Knights i opublikowany przez Nintendo. Jest to gra przygodowa typu Action-Adventure, Horror i Single-player. Gra oferuje podobną rozgrywkę do najpotężniejszej gry survivalowej Horror Resident Evil, w której gracz może walczyć z potworami agentów różnymi rodzajami broni i rozwiązać serię łamigłówek, by dalej eksplorować. Podobnie jak seria Resident Evil, pozwala ona również na przejęcie roli kobiecej bohaterki jako widoku trzeciej osoby w środowisku otwartego świata, gdzie gracz może swobodnie poruszać się w środowisku wewnętrznym i zewnętrznym współdziałać z innymi graczami postacie i zabij wrogie stworzenia, aby ukończyć jego misje. W grze dostępnych jest szereg misji, aw każdej misji gracz może stawić czoła potężniejszym wrogom, aby mogli je pokonać. Pozwala również graczowi na zbieranie różnych urządzeń podczas rozgrywki, które pomogą graczowi w grze. Eternal Darkness: Requiem Sanity oferuje także wiele wybitnych funkcji, takich jak wiele NPC, ogromny wybór broni, zbieranie przedmiotów i wiele map itp. Z fantastyczną mechaniką gry, dobrze napisaną fabułą i pięknymi detalami wizualnymi. Eternal Darkness: Sanity's Requiem to jedna z najlepszych gier z gatunku Psychological Horror do grania i cieszenia się.\nThe Warriors to gra wideo Action-Adventure, Beat-em-up, Single i Multiplayer opracowana i opublikowana przez Rockstar. Gra osadzona w pięknym mieście Nowy Jork, w którym gracz może wziąć członka gangu ulicznego i wykonać niektóre zbrodnicze działania, takie jak zabicie określonej liczby wrogów i kradzież przedmiotów itp. Gra oferuje środowisko otwartego świata i pozwala gracz, aby zwiedzić całe miasto, weź ...\nResident Evil 2 to Action-Adventure, Horror, Survival, Third-Party Shooter i gry wideo dla pojedynczego gracza opracowane i wydane przez Capcom. Jest to druga gra z serii Resident Evil, która ma miejsce w amerykańskim mieście Raccoon City, którego mieszkańcy przekształcili się w krwiożerczych zombie przez broń biologiczną o nazwie T-virus stworzoną przez firmę farmaceutyczną Umbrella. Gra oferuje dwóch bohaterów o imieniu Claire Redfield i Leon S. Kennedy ...


REGULAMIN KONKURSU KGHM to MY. Film z Barbórki - PDF\nDownload "REGULAMIN KONKURSU KGHM to MY. Film z Barbórki"\n1 REGULAMIN KONKURSU KGHM to MY. Film z Barbórki 1. ORGANIZATOR Organizatorem konkursu KGHM to MY. Film z Barbórki, zwanego dalej Konkursem, jest Particules PR, ul. Mickiewicza 25 lok.185, Warszawa, NIP , REGON , zwany dalej Organizatorem. 2. CZAS TRWANIA I ROZSTRZYGNIĘCIA KONKURSU a/ Czas trwania Konkursu: 03 grudnia grudnia b/ Prace konkursowe (filmy i zdjęcia, dalej zwane utworem lub łącznie utworami ) przesyłać należy w wyżej wskazanym terminie na adres poczty Po upływie wskazanego terminu zgłoszenia nie będą przyjmowane. Laureaci zostaną powiadomieni pocztą do 21 grudnia c/ najlepsze materiały (filmy i zdjęcia) wskaże i zwycięzców Konkursu wyłania jury złożone z osób wskazanych przez Organizatora 3. WARUNKI UCZESTNICTWA W KONKURSIE a/ Konkurs przeznaczony jest dla wszystkich osób (zwanych dalej Uczestnikami/Zgłaszającymi), przy czym osoby w wieku poniżej 18 lat muszą uzyskać zgodę rodziców lub opiekunów prawnych na uczestnictwo w Konkursie. b/ W przypadku nagrodzenia pracy nadesłanej przez osobę w wieku poniżej 18 lat do odbioru nagrody niezbędne będzie podpisanie przez rodzica lub opiekuna prawnego formularza nr. 1 będącego załącznikiem do Regulaminu i okazanie do przedstawicielowi Organizatora. 4. ZASADY KONKURSU a/ Przedmiotem konkursu są: - film z obchodów Barbórki 2015 w Zagłębiu Miedziowym (03-06 grudnia 2015),\n2 w szczególności z uroczystego pochodu (Pochód Lisa Majora i Ceremonia skoku przez Skórę) w Głogowie 3 grudnia 2015, oraz z uroczystości / wydarzeń towarzyszących. - cykl zdjęć z obchodów Barbórki 2015 w Zagłębiu Miedziowym (03-06 grudnia 2015), w szczególności z uroczystego pochodu (Pochód Lisa Majora i Ceremonia skoku przez Skórę) w Głogowie dnia 3 grudnia 2015, oraz z uroczystości / wydarzeń towarzyszących. Film i zdjęcia powinny nawiązywać do tematyki związanej z KGHM Polska Miedź S.A., lub/i uczestnictwem autora/bohaterów filmu/zdjęć w w/w uroczystościach. Film i zdjęcia nie powinny ukazywać osób, które nie wyraziły zgody na rozpowszechnienie ich wizerunku, jednakże bez takiej zgody mogą ukazywać zgromadzenia osób w miejscach publicznych, nie skupiając się na indywidualnych osobach. b/ Film na konkurs może mieć długość do 40 sekund, powinien być przesłany w formie pliku elektronicznego (dowolnego formatu, np. mp4, mov, avi) na adres do północy dnia 07 grudnia W temacie wiadomości z załączonym filmem należy wpisać Konkurs film. W treści a należy wpisać dane: imię i nazwisko, adres Zgłaszającego/Uczestnika, oraz oświadczenie następującej treści: Oświadczam, że zapoznałem się z regulaminem Konkursu <KGHM to MY. Film z Barbórki 2015> i akceptuję jego treść. c/ Zdjęcia na konkurs powinny tworzyć cykl fotoreportaż (od 3 do 5 zdjęć) i powinny być przesłane w formie plików elektronicznych (w formacie jpg) na adres do północy dnia 07 grudnia W temacie wiadomości z załączonymi zdjęciami należy wpisać Konkurs zdjęcia. W treści a należy wpisać dane: imię i nazwisko, adres zgłaszającego/uczestnika, oraz oświadczenie następującej treści: Oświadczam, że zapoznałem się z regulaminem Konkursu <KGHM to MY. Film z Barbórki 2015> i akceptuję jego treść. d/ Jeden Uczestnik może przesłać tylko jeden film lub jeden cykl zdjęć (3-5 zdjęć) lub jeden film i jeden cykl zdjęć. e/ Akceptacja Regulaminu i wzięcie udziału w Konkursie poprzez przesłanie filmu / zdjęć na wskazany wyżej adres oznacza, iż: 1) Uczestnik Konkursu wysyłający film/zdjęcia posiada do nich wszelkie prawa autorskie i majątkowe; 2) prawa autorskie zgłaszanego filmu/zdjęć w żaden sposób nie naruszają praw autorskich i dóbr osobistych osób trzecich. 3) Uczestnik konkursu posiada pisemne zgody na wykorzystanie wizerunku osób uwidocznionych na zdjęciach lub filmie, za wyjątkiem sytuacji, gdy prezentują one zgromadzenia osób w miejscach publicznych, nie skupiając się na indywidualnych osobach; 4) Uczestnik wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych i rozpowszechnianie wizerunku uwidocznionego na zdjęciach lub filmie (lub jego małoletniego dziecka, będącego pod jego opieką), w celach rozstrzygnięcia konkursu oraz w celu powstania produkcji zawierającej w całości lub we fragmentach nadesłane zdjęcia lub film. f/ Uczestnik konkursu ponosi odpowiedzialność za ewentualne wady prawne filmu/zdjęć zgłoszonych do konkursu. g/ Zgodnie z ustawą z dn. 29 sierpnia 1997 o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2014 r. poz t.j.) informujemy, iż: 1) Administratorem Danych Osobowych Uczestników konkursu jest\n3 Organizator2) dane osobowe zbierane są jedynie w celu wyłonienia zwycięzców konkursu 3) Uczestnik ma prawo dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania; 4) podanie danych osobowych Uczestnika w postaci imienia, nazwiska, adresu oraz zgody na rozpowszechnienie wizerunku jest dobrowolne. Odmowa podania ww. danych osobowych lub udzielenia zgody na rozpowszechnienie wizerunku przez Uczestnika (lub osobą uwidocznioną na filmie/zdjęciach) jest równoznaczna z odmową wzięcia udziału w konkursie. 5) Zbiór danych osobowych powstały w związku z Konkursem będzie sporządzony doraźnie, wyłącznie ze względów technicznych związanych z rozstrzygnięciem Konkursu. Zbiór nie będzie dalej przetwarzany, ani udostępniany podmiotom trzecim i zostanie niezwłocznie usunięty. h/ Poprzez zaakceptowanie Regulaminu i wzięcie udziału w Konkursie w wyniku przesłania filmu / zdjęć na wskazany adres Uczestnik, będący jednocześnie twórcą utworu w myśl ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U j.t.) udziela Organizatorowi oraz KGHM Polska Miedź S.A. w Lubinie nieodpłatnie licencji niewyłącznej na czas nieoznaczony, na korzystanie z nadesłanego utworu na niżej wymienionych polach eksploatacji: 1) poddania utworu niezbędnej ingerencji komputerowej (obróbki, montażu, skrótu); 2) utrwalenie techniką cyfrową; 3) kopiowanie na dowolnych nośnikach 4) publiczne nadawanie i reemitowanie; 5) publiczne udostępnienie utworu na stronie internetowej w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym; 6) wykorzystanie utworów przy produkcji materiałów promocyjnych, szkoleniowych, prezentacyjnych, również jako fragmentu własnej produkcji, utrwalanych i powielanych na dowolnych nośnikach k/ Do Konkursu nie zostaną dopuszczone filmy/zdjęcia, które: - naruszają powszechnie obowiązujące na terytorium Polski prawo; - naruszają prawa i uczucia osób trzecich; - zawierają treści powszechnie uznawane za naganne i niewłaściwe; - eksponują znaki towarowe zastrzeżone w Urzędzie Patentowym (za wyjątkiem znaków związanych z KGHM Polska Miedź S.A.); - zawierają treści reklamowe; - naruszają inne postanowienia Regulaminu. l/ Zwycięskie filmy i cykle zdjęć zostaną wybrane przez Organizatora w porozumieniu z przedstawicielami KGHM Polska Miedź S.A. 5. NAGRODY a/ Nagrodami w konkursie są: - aparaty telefoniczne (smartfony) marki Samsung Galaxy (2 pierwsze miejsca: jedno w kategorii film, drugie w kategorii cykl zdjęć) - zestawy upominków firmowych KGHM Polska Miedź S.A. (miejsca 3-10). b/ Nagrody zostaną przekazane Uczestnikom laureatom Konkursu w siedzibie KGHM Polska Miedź S.A. Lubin w terminie do 30 dni od chwili ogłoszenia wyników Konkursu na stronie internetowej oraz na profilu Facebook/KGHMtoMY, lub w porozumieniu z Uczestnikiem wysłane pocztą. c/ Nieodebranie nagrody we wskazanym wyżej terminie powoduje jej utratę.\n4 6. Postanowienia końcowe a/ Dodatkowe informacje na temat Konkursu Uczestnicy mogą uzyskać kontaktując się z Organizatorem pod adresem b/ Reklamacje związane z Konkursem należy zgłaszać pod w/w adresem ; reklamacja powinna zawierać dane Uczestnika, oraz dokładny opis i wskazanie przyczyny reklamacji. Organizator rozpatruje reklamacje w terminie 14 dni od ich otrzymania, na podstawie Regulaminu. d/ Organizator zastrzega sobie prawo zmian Regulaminu w każdym czasie poprzez zamieszczenie informacji na stronie\n5 ZAŁĄCZNIK NR.1 OŚWIADCZENIE Oświadczam, że jako rodzic (opiekun prawny) korzystający z pełni władzy rodzicielskiej wobec wyraziłem zgodę na udział mojego dziecka (dziecka pozostającego pod moją opieką prawną) w Konkursie KGHM to MY. Film z Barbórki na zasadach określonych w Regulaminie Konkursu. Jednocześnie wyrażam zgodę na odbiór nagrody przez moje dziecko (dziecko pozostające pod moją opieką prawną) na zasadach określonych w Regulaminie Konkursu. Zapoznałem się z treścią Regulaminu Konkursu, którą akceptuję. Oświadczam, że wyrażam zgodę na przetwarzanie i wykorzystanie danych osobowych oraz rozpowszechnianie wizerunku mojego dziecka (dziecka pozostającego pod moją opieką prawną) dla celów niniejszego Konkursu oraz w celu powstania produkcji zawierającej w całości lub we fragmentach nadesłane zdjęcia lub film (Ustawa z dnia o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2014 r. poz t.j.)). Imię i nazwisko. Adres zamieszkania.. Pesel: (podpis rodzica/opiekuna prawnego) Zgodnie z ustawą z dn. 29 sierpnia 1997 o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2014 r. poz t.j.) informujemy, iż: 1) Administratorem Danych Osobowych Uczestników konkursu jest Particules PR, ul. Mickiewicza 25 lok.185, Warszawa, (NIP , REGON ) dane osobowe zbierane są w jedynie celu wyłonienia zwycięzców konkursu 3) Uczestnik ma prawo dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania; 4) podanie danych osobowych Uczestnika w postaci imienia, nazwiska, adresu oraz wizerunku jest dobrowolne. Odmowa podania ww. danych osobowych przez Uczestnika jest równoznaczna z odmową wzięcia udziału w konkursie.


Komisja Europejska : CORDIS : Projekty i wyniki : Łączność jest zasadniczym elementem bezpieczeństwa na morzu\nŁączność jest zasadniczym elementem bezpieczeństwa na morzu\nMARNIS — Wynik w skrócie\nWypadki tankowców Erika i Prestige, przewożących ropę naftową, przyśpieszyły opracowanie bardziej skutecznych procedur dla zapewnienia bezpieczeństwa. Aby uniknąć podobnych katastrof, w ramach europejskiego projektu zainicjowano nową strukturę informacji morskich.\nW rezultacie wstrząsających wypadków z tankowcami, opracowano technologię możliwą do wykorzystania lokalnego i regionalnego. Doskonałe przykłady takiej technologii obejmują ruch jednostek pływających (VTS), morski odpowiednik kontroli ruchu powietrznego, oraz usługę automatycznej identyfikacji (AIS), służącą do lokalizacji jednostek w czasie rzeczywistym, oraz do określenia przewidywanych czasów zawinięcia do portów.\nJednakże istnieje nadal potrzeba poprawy tych systemów. Analitycy systemów zdają sobie sprawę, że istnieje potrzeba opracowania systemów bardziej proaktywnych. Z drugiej strony, ważne jest, by odpowiedzialność nie dotyczyła jedynie jednostki pływającej czy kapitana statku, który powinien prowadzić tankowiec.\nRozwiązaniem dla UE był zintegrowany system kontroli, obejmujący wszystkich interesariuszy oraz informacje w połączeniu z technologią łączności. Zespolenie usług i systemów, pod nazwą eMaritime, zostało pomyślnie opracowywane, do czego przyczynił się finasowany przez UE projekt Marnis.\nOdpowiednie dane statków wprowadzane są poprzez scentralizowany system, z wykorzystaniem systemu Marnis, który obejmuje pojedyncze okno administracji elektronicznej (National Single Windows, NSW). NSW stanowi centralny rdzeń, do którego podłączeni są wszyscy uprawnieni interesariusze. Dane zapisywane są w elektronicznej bazie danych Safeseanet++, opracowanej w ramach projektu Marnis.\nZarządzanie ruchem jednostek pływających (VTM) obejmuje także operacje poszukiwawcze i ratunkowe. Zainteresowano się także kwestiami ochrony, bezpieczeństwa i intermodalności portów. Wymiana olbrzymiej ilości informacji w tym zakresie obsługiwana jest przez AIS (system automatycznej identyfikacji), a w razie jego niezdolności do przetworzenia danych można wykorzystać szerokopasmową platformę Marnis.\nKoncepcja Marnis umożliwiła opracowanie dokładnie zintegrowanego systemu w skład którego weszli: dobrze wyszkolony personel, świadomi interesariusze oraz najnowsza dostępna technika. Umożliwiła ona osiągnięcie wyższego poziomu bezpieczeństwa morskiego dla załóg, pasażerów, statków i środowisk podróży.\nNumer rekordu: 85593


Akupunktura oka według profesora Johna Boela. Czy niewidomi zaczną widzieć? – ebook\nWyleczyć nieuleczalne. Witamina C - choroby, infekcje, toksyny – ebook\nWyleczyć nieuleczalne to kolejna publikacja podejmująca temat niedocenianej możliwości wykorzystania witaminy C w leczeniu różnych dolegliwości. Dr Thomas Levy dokonał dogłębnej analizy i syntezy ponad tysiąca dwustu opracowań naukowych, które dowodzą niezbicie, że witamina C podawana w dawkach 5000–20 000 mg (doustnie) oraz 20–200 g dożylnie ratowała ludzkie życie w wielu przypadkach, gdy pozostałe...


Kolejny Hiszpan dołączy do ŁKS? Na celowniku skrzydłowy – ŁKSFANS.PL\nKolejny Hiszpan dołączy do ŁKS? Na celowniku skrzydłowy\n02/06/2021 02/06/2021 Ninja08\nZdaniem portalu „La Verdad” wkrótce do Łódzkiego Klubu Sportowego może trafić kolejny Hiszpan. Do zespołu „Rycerzy Wiosny” ma dołączyć dwudziestotrzyletni skrzydłowy, który reprezentował ostatnio barwy UCAM Murcia.\nW środę na łamach portalu „La Verdad”, który jest lokalnym portalem hiszpańskiej Murcii, przeczytać można było o przenosinach do Polski jednego ze skrzydłowych miejscowego UCAM – Javiego Moreno. Według informacji redaktora Jose Otona – Moreno ma dołączyć do swoich rodaków w Łódzkim Klubie Sportowym.\nSam Moreno to wciąż młody i perspektywiczny zawodnik. Dwudziestotrzylatek pochodzi z Almerii, a swoje pierwsze piłkarskie kroki stawiał w miejscowej UD Almeria, w którym nie zdołał przebić się do pierwszego zespołu. Latem 2019 roku Moreno przeniósł się do UCAM Murcia i co ważne – jego obecna umowa wygasa 1 lipca, więc do ŁKS-u może dołączyć jako wolny zawodnik.\nJavi Moreno wciąż buduje swoją pozycję w seniorskiej piłce nożnej. Jak dotąd w żadnym z klubów nie zdołał przebić się na stałe do wyjściowej jedenastki, przez co nie może pochwalić się imponującymi liczbami.\nWiele wskazuje jednak na to, że Moreno wciąż może wiele pokazać, a jako młody piłkarz ma w sobie jeszcze sporo potencjału.\nW ostatnim sezonie rezerwowy\nW kampanii 2020/21 Moreno był w Murci jedynie zmiennikiem. Na boiskach Segunda Division skrzydłowy uzbierał zaledwie 23% możliwych do rozegrania minut. Hiszpan nie zdołał w tym czasie zanotować ani bramki, ani asysty. Znacznie częściej dwudziestotrzylatka oglądać mogliśmy w drugiej drużynie UCAM Murcia, choć i tutaj jego dorobek w klasyfikacji kanadyjskiej zatrzymał się na zerze.\nPotencjalny transfer Javiego Moreno do ŁKS-u na swoim Twitterze potwierdza również Eugenio Gonzalez Aguilera – hiszpański dziennikarz mieszkający w Polsce, który bardzo dobrze orientuje się w piłkarskich realiach obu krajów. Łodzianie mieli podobno wygrać walkę o podpis Hiszpana z innymi pierwszoligowcami.\n🔜 Hace unos días @cazurreando_com hablaba de la llegada de Javi Moreno 🇪🇸 a Polonia y así será. El habilidoso extremo almeriense aceptó la oferta del ŁKS Łódź. Incluso @laverdad_es habla de un sueldo neto de 120.000€ para el futbolista que será el quinto español del plantel https://t.co/csJlw5zXBZ pic.twitter.com/UexDgfBib2\n— Eugenio González Aguilera (@Eugeniogonza2) June 2, 2021\n← Kamila Witkowska nową „Łódzką Wiewiórą”!\nTomasz Marciniak sędzią meczu z Termaliką Nieciecza →\nPo czwarte zwycięstwo! Rezerwy grają na Minerskiej z Pogonią Zduńska Wola\nRaport kartkowy: Tosik nie zagra z Radomiakiem


Korona - Ruch statystycznie\nW poniedziałek Żółto-czerwoni po raz dwudziesty czwarty zmierzą się z Ruchem Chorzów. Jak wyglądały ostatnie mecze pomiędzy Koroną a Niebieskimi pod względem statystycznym?\nW sezonie 2012/2013 obie ekipy mierzyły się aż trzykrotnie. Najpierw w ramach 4. kolejki T-Mobile Ekstraklasy kielczanie wywieźli remis 1:1 z boiska przeciwnika. Zaledwie 10 dni później Koroniarze w ramach 1/8 Pucharu Polski chcieli już pokazać swoją wyższość nad Niebieskimi. I byli całkiem blisko, bo w 71. minucie spotkania wyszli na prowadzenie po golu Michała Janoty. Potem trafieniem odpowiedział Arkadiusz Piech i doprowadził do dogrywki. W doliczonym czasie więcej zimnej krwi zachowali gospodarze, którzy ostatecznie po bramkach Jakuba Smektały i Pavela Sultesa wygrali 3:1.\nNa szczęście Koroniarze zrewanżowali się Niebieskim w Kielcach w rundzie wiosennej. Na Arenie Kielc Żółto-czerwoni wygrali 2:1, a trafieniami dla naszej drużyny popisali się Maciej Korzym oraz Paweł Golański z rzutu karnego.\nA jak było w sezonie 2013/2014? Niestety niedobrze... Jesienny mecz podopieczni Jose Rojo Martina chcieli jak najszybciej wyrzucić z pamięci. Po bardzo słabym spotkaniu kielczanie przegrali na własnym boisku aż 1:4. Wtedy bezlitosny dla Koroniarzy był Łukasz Janoszka, strzelec hat-tricka. Gola dla Ruchu dołożył jeszcze Grzegorz Kuświk, a jedyne trafienie dla Koroniarzy zaliczył Przemysław Trytko. Kielczanom niestety nie udało się zrewanżować Niebieskim w wiosennym meczu, bo w Chorzowie przegrali 0:2.\nBardzo dobre wspomnienia mamy za to ze starcia na Śląsku w rozgrywkach 2014/2015. Żółto-czerwoni właśnie w Chorzowie przełamali prawie roczną serię bez zwycięstwa wyjazdowego w ekstraklasie. Koroniarze po bramce Radka Dejmka wygrali 1:0 i od tej pory ich marsz w górę tabeli nabrał dużej prędkości.\nDlatego wszyscy ostrzyli sobie zęby także przed rewanżowym meczem Korony z Ruchem. Żółto-czerwoni na Kolporter Arenie mieli zwyciężyć i tym samym zbliżyć się do pierwszej ósemki. Niestety w Kielcach padł tylko bezbramkowy remis, co później uniemożliwiło awans naszej drużyny do grupy mistrzowskiej. Obie drużyny więc spotkały się w drugiej ósemce i znowu na kieleckim obiekcie. Tym razem było jeszcze gorzej, bo Ruch pewnie pokonał naszych piłkarzy 2:0.\nPoczątkowo wydawało się, że w poprzednim sezonie Ruch już nie wywiezie kompletu punktów z Kolporter Areny. W rundzie jesiennej podopieczni Marcina Brosza szybko objęli prowadzenie po goli Pawła Sobolewskiego. Potem jednak strzelali już goście, a właściwie Eduards Visnakovs i Mariusz Stępiński. Koroniarzom nie powiodło się też w Chorzowie, gdzie także przegrali 1:2. Jedynego gola dla naszej drużyny zdobył wtedy Bartłomiej Pawłowski. Niestety jeszcze gorzej było w tym sezonie. Jesienią kielczanie wyjechali do Chorzowa, gdzie musieli się pogodzić z bardzo wysoką przegraną 0:4.\nSezon 1990/1991 - 1/16 Pucharu Polski:\nKorona Kielce – Ruch Chorzów 0:0 (0:0) karne 2:1\nBramki dla Korony: Szpiega, Parzyszek\nSezon 2003/2004 - 1/16 Pucharu Polski:\nKorona Kielce – Ruch Chorzów 2:0 (1:0)\nBramki: Cichoń 8’, Gołąbek 88’\nSezon 2004/2005 – II liga:\nRuch Chorzów – Korona Kielce 4:1 (2:1)\nBramki: Bizacki 12’, 84’, Śrutwa 23’, Bartos 76’ – Bilski 7’\nKorona Kielce – Ruch Chorzów 1:1 (1:0)\nBramki: Piechna 39’ – Wawrzyńczok 79’\nSezon 2007/2008 – ekstraklasa:\nRuch Chorzów – Korona Kielce 1:2 (0:1)\nBramki: Mikulenas 76’ – Robak 44’, Edi 70’ (k)\nKorona Kielce – Ruch Chorzów 0:2 (0:1)\nBramki: Ćwielong 43’ (k), Baláž 81’\nSezon 2009/2010 – ekstraklasa:\nRuch Chorzów – Korona Kielce 0:0 (0:0)\nKorona Kielce – Ruch Chorzów 3:0 (1:0)\nBramki: Tataj 33’, 60’, Pilarz 69’ (s)\nSezon 2010/2011 – ekstraklasa:\nBramka: Niedzielan 19’\nKorona Kielce – Ruch Chorzów 0:1 (0:1)\nSezon 2011/12 – ekstraklasa:\nBramki: Zieliński 6’, Vuković 37’ – Straka 8’, Abbott 33’ (k)\nRuch Chorzów – Korona Kielce 4:1 (3:1)\nBramki: Zieńczuk 22’, 25’, 35’ (k), Abbott 90’ - Vuković 45’ (k)\nSezon 2012/2013 – ekstraklasa:\nRuch Chorzów – Korona Kielce 1:1 (1:1)\nBramki: Piech 45' - Stano 12'\nBramki: Korzym 32', Golański 55' k - Starzyński 53'\nSezon 2012/2013 – 1/8 Pucharu Polski:\nRuch Chorzów – Korona Kielce pd. 3:1 (0:0, 1:1)\nBramki: Piech 79', Smektała 94', Sultes 119' - Janota 71'\nSezon 2013/2014 - ekstraklasa:\nKorona Kielce - Ruch Chorzów 1:4\nBramki: Trytko 11' - Janoszka 27', 45', 63', Kuświk 84'\nRuch Chorzów - Korona Kielce 2:0\nBramki: Stawarczyk 44', Kowalski 61'\nSezon 2014/2015 – ekstraklasa:\nRuch Chorzów – Korona Kielce 0:1 (0:0)\nBramki: Dejmek 77'\nBramki: Starzyński 45', Zieńczuk 83'\nSezon 2015/2016 - ekstraklasa:\nBramki: Sobolewski 7' - Visnakovs 34', Stępiński 80'\nRuch Chorzów - Korona Kielce 2:1 (1:0)\nBramki: Iwański 42', Stępiński 53' - Pawłowski 48'\nSezon 2016/2017 – ekstraklasa:\nRuch Chorzów – Korona Kielce 4:0 ( 1:0)\nBilans: 23 mecze – 6 zwycięstw Korony, 6 remisów, 11 zwycięstw Ruchu. Bramki: 21:36.


Rozpoczęto II etap budowy zbiornika retencyjnego Garwolin | eGarwolin.pl\nPortal eGarwolin.pl 07/07/2016 07:53\nBudowa zbiornika retencyjnego to dla władz Garwolina, w chwili obecnej, najważniejsze i najdroższe zadanie. Zgodnie z planem inwestycja ma zakończyć się w 2018 roku, by wszystko się udało i nie było opóźnień, do października br. zakończone mają zostać prace II etapu budowy, który właśnie się rozpoczął.\nOd 2005 roku, kiedy to miasto nawiedziła powódź, samorząd miasta Garwolina podejmował działania zmierzające do zwiększenia bezpieczeństwa mieszkańców miasta i wybudowania zbiornika retencyjnego, który chroniłby miasto przed dużą wodą. Wykup gruntów pod planowany zbiornik, sporządzenie planów i uzyskanie stosownych zezwoleń – ten proces wreszcie samorządowcy mają za sobą. I etap inwestycji, czyli wykonanie rowów opaskowych został przeprowadzony w latach 2014-2015.\nNa początku listopada minionego roku do Urzędu Miasta w Garwolinie wpłynęło pismo z firmy eSCeSaper, oferującej usługi saperskie, w którym pojawiła się sugestia przeprowadzenia rozpoznania i oczyszczenia saperskiego na terenie budowy zbiornika retencyjnego przy rzece Wildze w Garwolinie. Wówczas budowa zbiornika stanęła, a burmistrz Garwolina Tadeusz Mikulski unieważnił przetarg na realizację II etapu budowy zbiornika retencyjnego i nie podpisał umowy z firmą Tombet, która ten przetarg wygrała.\nPrawie 2 mln 400 tys. zł na realizację II etapu\nPrzetarg ogłoszony został ponownie z dodatkowym punktem, który mówił, iż firma wyłoniona w postępowaniu przetargowym musi dokonać kompleksowego rozpoznania i oczyszczania terenu z przedmiotów pochodzenia wojskowego, niewybuchów i niewypałów oraz prowadzić nadzór saperski podczas wykonywania prac ziemnych. Do ponownego przetargu zgłosiło się 23 wykonawców. W postępowaniu wykluczono 16 wykonawców, a ich oferty odrzucono. W maju miasto Garwolin wybrało najkorzystniejszą ofertę, która jest zgodna ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, jak też otrzymała najwyższą liczbę punktów w kryterium oceny ofert. Etap II budowy zbiornika retencyjnego posiadającego retencję powodziową przy rzece Wilga w Garwolinie wykona Zakład Usług Wodno-Melioracyjnych i Rekultywacji Sp. J. Mieczysław Siemaszek, Antoni Gancarz z Sandomierza. W dniu 8 czerwca bieżącego roku miasto podpisało umowę z wykonawcą na realizację II etapu budowy zbiornika retencyjnego. Zakres robót II etapu będzie obejmował: wykonanie części czaszy zbiornika, urządzeń zrzutu wody ze zbiornika, a także budowę drogi dojazdowej. Koszt realizacji II etapu budowy zbiornika wynosi 2 mln 361 tys. 702 zł. Zgodnie z planem prace drugiego etapu mają zakończyć się w październiku 2016 roku, zaś data zakończenia realizacji całej inwestycji planowana jest w czerwcu 2018 roku.\nNa realizację II etapu budowy zbiornika retencyjnego miasto Garwolin dostało dofinansowanie z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska w wysokości: 40,42% kosztów to bezzwrotna dotacja, zaś 49,84% niskooprocentowana pożyczka. Pozostałe koszty pochodzą ze środków własnych miasta. W projekcie Wieloletniej Prognozy Finansowej na realizację całego zadania zaplanowano około 12 mln zł.\n(oprac. dw) 2016-07-07 10:01:21\nfot. UM Garwolin, archiwum eG\nRozpoczęto II etap budowy zbiornika retencyjnego komentarze opinie\nSzymon - niezalogowany 2017-01-21 14:07:42\nJak było widać przy zakończeniu prac saperskich jednak warto było zatrudnić saperów przed rozpoczęciem inwestycji.Pozdrawiamy mieszkańców GarwolinaeSCeSaper Usługi Saperskie\nTom - niezalogowany 2016-07-11 10:14:10\nZnaleźli kilka pocisków 88 mm, trochę amunicji i zapalników. I cała masa podków, łańcuchów i wszelakiego rolniczego dobra :))) O innych fantach oczywiście cisza :))) Podobno więcej jest na tej drugiej części, która nie jest jeszcze robiona, bo natarcie szło z tamtej strony. Wojskowi saperzy zabierali wszystko pod koniec czerwca. Nie ma wzmianki, bo teraz wstyd władzom miasta, że nie wpisały saperów do planu robót :)))\nsaper - niezalogowany 2016-07-11 08:40:02\nCiekawy jestem czy saperzy tam coś znaleźli bo żadnych informacji o ich pracy na lokalnych portalach nie było. Chodzi mi o niewybuchy bo kilka urwanych noży z rotacyjnej czy kołków od wiązania krów to mogli tam znaleźć.\nTom - niezalogowany 2016-07-10 22:22:15\nz tego co mi wiadomo, to najpierw unieważniono przetarg i dopiero potem było pismo od saperów, którzy wcześniej mieli podpisaną umowę z TOMBETEM, więc zrobili by to samo, co zrobili saperzy teraz, czyli oczyścili budowę przed wejściem maszyn\nnatasza - niezalogowany 2016-07-10 17:47:21\nTo nie zbiornik tylko wylegarnia robactwa. :oops:\npułkownik - niezalogowany 2016-07-09 09:38:10\n[quote name="aw"]co to będzie jak się egon dowie? strach pomyśleć co się będzie działo.[/quote]Za to konio pewnie jest w siódmym niebie.\naw - niezalogowany 2016-07-07 12:10:05\nco to będzie jak się egon dowie? strach pomyśleć co się będzie działo.