Odrobina lepszego życia | Tygodnik Ostrołęcki\nOdrobina lepszego życia\nJarosław Sender 31 października 2009, 11:14\n15-letnia Kinga Ibek, mimo strasznej choroby, ma wiele marzeń. Należy się jej jeszcze...\nKinga już do końca życia nie rozstanie się z respiratorem. A ma dopiero 15 lat. Matka walczy o to, aby jej życie było choć odrobinę lepsze. Kinga Ibek ma 15 lat. Z mamą i młodszą siostrą mieszkają w Jasienicy.\nPrzez pierwsze dwa lata życia Kinga rozwijała się prawie normalnie. W tym samym czasie co rówieśnikom, wyrosły jej pierwsze ząbki, o czasie zaczęła raczkować, a potem chodzić. Gdy podrosła, lekarzy zaczęło niepokoić, że nawet przy niegroźnych z pozoru infekcjach trzeba było ją kłaść w szpitalu i podłączać do respiratora, bo samodzielnie nie była w stanie oddychać.\nW ostrowskim szpitalu nie mieli dziecięcego OIOM-u, skierowano ją więc do Wyszkowa. Tam próbowano zdiagnozować chorobę Kingi, ale bez skutku. Dziecko trafiło w końcu do Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie-Międzylesiu.\n- Przebywała tam prawie półtora roku - wspomina Marlena Ibek, mama Kingi. - Przez cały ten czas praktycznie nie opuszczałam szpitala. Tam, po wielu badaniach specjalistycznych, zdiagnozowano chorobę Kingi.\nWada wrodzona złącza czaszkowo-szyjnego - tak brzmiał lekarski werdykt. Marlena Ibek dopiero z czasem zrozumiała jak straszne jest to, niezwykle rzadkie, schorzenie. Okazało się jeszcze, że Kinga urodziła się bez dwóch trzonów w kręgosłupie. Podczas długiego pobytu w Międzylesiu dziewczynka przeszła wiele zabiegów. Przez cały czas podłączona była do respiratora.\n- Wtedy uświadomiono mi, że tak właśnie, ciągle z respiratorem, będzie wyglądać jej życie - mówi mama Kingi. - Córka sama nie jest w stanie oddychać z powodu uszkodzenia rdzenia kręgowego.\nPo kilkunastu miesiącach w Centrum Zdrowia Dziecka Kinga trafiła ponownie do szpitala w Wysz¬kowie. Ordynator dziecięcego OIOM-u pomógł załatwić wypożyczenie przenośnego respiratora i 4-letnia wówczas dziewczynka wróciła do domu. Wiadomo już było, że nie będzie chodzić, bo skutkiem operacji były m.in. obrzęk mózgu, padaczka i paraliż wszystkich kończyn. Dzięki dobremu rehabilitantowi może się jednak sprawnie posługiwać lewą dłonią. Rozpoczęła się walka o to, aby choć troszeczkę polepszyć życie Kingi. Mama dziewczynki dowiedziała się od lekarza z Międzylesia, że robione już są operacje polegające na wszczepieniu stymulatora nerwów prze¬po¬nowych. Wtedy, przynajmniej na część doby, córka nie byłaby niewolnicą respiratora. Taką operację w Międzylesiu mogli wykonać lekarze z Finlandii, ale potrzeba było na to 70 tysięcy dolarów.\nUwolnić się od rur\n- To niewyobrażalna suma - mówi Mar¬lena Ibek. - Postanowiłam się jednak nie poddawać. Pomogła mi fundacja AMF pani Anny Forma¬nowicz, która udostępniła konto, na które można było wpłacać pieniądze. Wysłałam wtedy setki listów z prośbą o pomoc, apel o nią był w prasie i telewizji, ale odzew był niewielki. Reagowali najczęściej biedni ludzie.\nPomógł jej wtedy Józef Kielar z Warszawy, dziennikarz "Gazety Prawnej". Jego żona jest lekarką, pracuje na OIOM-ie wyszkowskiego szpitala i o problemie Kingi dowiedział się właśnie od niej.\n- Nigdy go na oczy nie widziałam, rozmawiałam z nim tylko przez telefon - mówi Marlena Ibek. - Pan Kielar pomógł mi zebrać około 60 tysięcy złotych, ale to wciąż było za mało. To dzięki jego pomocy znaczną część kosztów operacji sfinansowało ministerstwo zdrowia. Jestem mu za to niezwykle wdzięczna.\nOperację przeprowadzono w grudniu 1999 roku. Powiodła się, ale okazało się, że Kinga nie jest w stanie szybko nauczyć się samodzielnie oddychać. Nauka trwała długie siedem miesięcy, ale udało się. Odtąd Kinga do respiratora podłączona jest tylko podczas snu. W ciągu dnia w oddychaniu pomaga jej stymulator. Dzięki temu dziewczynka wreszcie mogła wyjść na podwórko. Oczywiście na wózku.\n- To dla niej inne, lepsze życie - mówi Marlena Ibek.\nW 2007 roku w urządzeniu wszczepionym do organizmu Kingi wysiadła jedna z dwóch elektrod. Kinga nie mogła oddychać, znów musiała przez cały dzień korzystać z respi¬ratora. Niemal przez rok nie opuszczała domu.\nPojawiła się możliwość wszczepienia nowej elektrody, ale zabieg kosztować miał 80 tysięcy złotych. Znów do akcji wkroczył Józef Kielar i ministerstwo zdrowia pozytywnie zareagowało na podanie Marleny Ibek. Znalazły się pieniądze na operację. Kinga już po dwóch dniach kazała się odłączyć od respiratora - taka jest w niej ciągle wola życia.\n- Dawno nie widziałam jej tak szczęśliwej, kiedy po dwóch tygodniach wróciliśmy do domu, a ona, wreszcie uwolniona od respiratora, znów mogła poruszać się po mieszkaniu i wychodzić na podwórko - mówi mama Kingi.\nUczą się od niej\nMarlena Ibek nigdy nie podjęła pracy zawodowej. Od 15 lat musi być non stop z córką. Rytm jej dnia wyznaczają żmudne czynności, z których większość związana jest z opieką nad Kingą. Domem i młodszą córką może się zająć, kiedy do Kingi przychodzą nauczyciele, albo gdy ta buszuje w internecie.\n- Komputer to jej pasja. Ma także dużo koleżanek, które przychodzą do niej - mówi mama nastolatki.\nNie ukrywa jednak, że nawet niektórzy członkowie rodziny bali się pierwszych kontaktów z Kingą, bo nie wiedzieli jak się przy niej zachować.\n- A przecież Kinga jest takim samym człowiekiem, jak inni, a respirator to tylko stale jej towarzyszący dodatek - mówi Marlena Ibek. - I tak ją właśnie traktuję. Ona ma w sobie niesamowitą wolę życia.\n- Podziwiam mamę Kingi za jej opiekę nad córką, ale także za konsekwencję w jej wychowywaniu - mówi Edward Urbanowski, nauczyciel Kingi. - Mimo, że ona wymaga stałej opieki, mama nie stosuje w stosunku do niej żadnych ulg. Kinga ma swoje obowiązki, w miarę możliwości pomaga w domu, na przykład opiekując się młodszą siostrą. Dzięki temu ma silną psychikę i, co jest niesamowite, wiele marzeń. Przychodzę, żeby ją uczyć, ale tak naprawdę, to ja się uczę od niej. Po lekcji z nią od razu znikają moje psychiczne dołki.\nJest tylu dobrych ludzi, którym Marlena Ibek chciałaby podziękować.\nO dr Joannie Kowalczyk z Ostrowi mówi "nasza kochana pani doktor".\n- Z każdą sprawą mogę do niej iść i na pewno będę wysłuchana - zapewnia Marlena Ibek. - Wcześniej dużym oparciem byli dla mnie wspaniali lekarze z Wyszkowa. To był najtrudniejszy okres, bo musiałam się nauczyć żyć z chorobą córki. Duże słowa uznania mam także do Marzeny Krutczenko, pielęgniarki, która odwiedza Kingę raz w tygodniu.\nKinga ma indywidualny tryb nauczania, w przyszłym roku skończy gimnazjum. Edward Urbanowski - dyrektor Szkoły Podstawowej w Jasienicy, jest jednym z nauczycieli, którzy przyjeżdżają do jej domu, aby ją uczyć. Trwa to już sześć lat.\n- To wspaniały człowiek - mówi o nim Marlena Ibek. - Wiele razy mi pomagał, choć wiem, że nie wynikało to z jego obowiązków zawodowych. Pomagał, bo chciał pomóc.\nJest też wdzięczna Jarosławowi Trzcianowskiego z firmy Habitus, który pomógł załatwić nowe wózki dla Kingi - w tym elektryczny.\nWinda jak marzenie\n- Nie zapłaciłam ani grosza, nie musiałam też jeździć po urzędach, bo on to wszystko wziął na siebie - mówi Marlena Ibek.\nDowódca jednostki wojskowej w Komorowie podarował rodzinie agregat prądotwórczy. Dzięki niemu nie muszą się bać o życie Kingi, kiedy zdarzy się, że wyłączą prąd.\nTo tylko niektórzy dobrzy ludzie, o których Marlena Ibek stale pamięta.\nOna sama nie należy do osób roszczeniowych. Mimo że w domu się nie przelewa, nie chodzi po urzędach z prośbą o pomoc.\n- Mąż pracuje, choć ostatnio tylko dorywczo, a ja w sumie, razem z zasiłkiem pielęgnacyjnym, otrzymuję 765 zł miesięcznie - mówi. - Część niezbędnych akcesoriów medycznych potrzebnych w codziennej pielęgnacji Kingi otrzymuję za darmo w ramach programu dla dzieci żyjących z pomocą respiratorów, ale sporą część pieniędzy, które dostaję, trzeba wydać na leki i dodatkowe pampersy.\nMarlena Ibek z rodziną zajmuje część domu na pierwszym i drugim piętrze. Do mieszkania prowadzą wąskie schody. W łazience nie ma warunków, żeby kąpać Kingę. Codzienne mycie odbywa się więc na łóżku. Dopóki Kinga była mała, mama dawała radę znieść ją na podwórko. Teraz, kiedy Kinga waży niewiele mniej niż mama, jest z tym duży kłopot.\n- Naszym największym marzeniem jest wybudowanie zewnętrznej windy - mówi Marlena Ibek. - Na niczym innym nie zależy mi bardziej niż na zapewnieniu córce choć odrobiny lepszego życia. Taka winda kosztuje 60-80 tys. zł.\nJak ją poinformowano jakiś czas temu w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie, na windę - ale także na dostosowanie mieszkania do potrzeb osoby niepełnosprawnej - można otrzymać dofinansowanie z PFRON, ale pod warunkiem, że dom stanowi własność osoby niepełnosprawnej lub jej rodziców.\nTymczasem Marlena Ibek z rodziną jest w tym domu stale zameldowana, ale dom należał kiedyś do jej dziadków i dla uregulowania spraw własności niezbędna jest czasochłonna droga sądowa.\nStarosta obiecuje pomóc\n- Sprawa spadkowa w sądzie może potrwać kilka lat, zwłaszcza że rodzina rozrzucona jest po świecie - mówi Marlena Ibek.\nStarosta Zbigniew Kamiński mieszka w Jasienicy i zna dobrze Kingę i jej rodzinę.\n- Szkoda, że pani Marlena nie przyszła z tym wcześniej do mnie - mówi. - W tym roku pewnie nic się już nie da zrobić, ale myślę, że do połowy następnego, sprawę uda się załatwić.


dan bilzerian wybory - wszystko na temat dan bilzerian wybory | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : dan bilzerian wybory\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia dan bilzerian wybory. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku dan bilzerian wybory) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem dan bilzerian wybory posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania dan bilzerian wybory jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 1 materiał. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Czwartek 09.07.2015 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Czwartek 09.07.2015. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania dan bilzerian wybory ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu dan bilzerian wybory.


oich dachach paneli słonecznych. Ci, którzy już zamontowali u siebie solary. nie żałują i twierdzą, że było to najlepsze posunięcie w ich życiu. Odpowiednio dobrane panele słoneczne sprawiają, że nasze rachunki za prąd są niemal z\nCzy warto inwestować w prawnika dla firmy?Wygodna odzież to podstawa w sporciePlumbing servicePolacy pracują za granicąPrace dekarskie lub blacharskie na dachu? Sprawdź czy z podnośnikiem nie będzie łatwiejTekst o materacachSkuteczne pozycjonowanie Wrocław - wiesz jakArtykuł o hostessachDieta i odżywki przy ćwiczeniach siłowychJak wykończyć stylowe wnętrze?Ulotki, stojaki i inne formy reklamyProblemy godne dobrego prawnikaSerwisowanie pojazdu a części na wymianęJak hormony wpływają na funkcjonowanie organizmu?Sprzedawanie foteli pod wynajemNaprawa ekspresówSamolot - wady i zaletyO czystościUWAGA! Stosując Te 9 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak pożyczć mebleProtetyka a stomatologiaZobacz te informacje jak kupić włoską kawę w sieciDrżenie rąk - o chorobie ParkinsonaO praniu dywanówTo może Cię zainteresować. Jak uzyskać dotacje na fotowoltaikę profesjonalniePoprawa wydajności ogrzewaniaDentysta ZabrzeO reklamie wizualnej i poligrafiiO tym, że wygląd (potraw) ma znaczeniePapier, druk, naklejki- słowem poligrafiaProgram Comarch XL


Komentarze do programu "Jedź Bezpiecznie" :: L-instruktor.pl\nL-instruktor.pl / Forum / Komentarze do programu "Jedź Bezpiecznie"\n3 lipca 2017, 22:44 Komentarze do programu "Jedź Bezpiecznie"\nLink do programu nr 652 https://www.youtube.com/watch?v=WVuemNH8iHk Rzecz o organizacji ruchu na rynku w Nowym Targu. Był ruch okrężny zmieniono na obwiednia runku droga z pierwszeństwem doloty podporządkowane. Sympatyczny Pan z telewizora tłumaczy że przedtem wokół rynku jechało się bez kierunkowskazu bo niby jakiś ruch okrężny. Teraz zupełnie inaczej wokół rynku z lewym kierunkowskazem należy jechać. Czary znakiem pionowym zmienia się istniejące kierunki !!!!!!!!!! Jazda po krakowsku !!!!\n4 lipca 2017, 09:54\nlubię ten program, sporo wątków komediowych,dla rozluźnienia można pooglądać. bardzo się cieszę że powstał ten wątek!!!\n4 lipca 2017, 17:57\nkopanTeraz zupełnie inaczej wokół rynku z lewym kierunkowskazem należy jechać. Czary znakiem pionowym zmienia się istniejące kierunki !!!!!!!!!! Jazda po krakowsku !!!! Błąd w rozumowaniu. To nie znak pionowy zmienia cokolwiek. Znak pionowy jest tylko konsekwencją ZMIANY ORGANIZACJI RUCHU z jednego skrzyżowania (o ruchu okrężnym) na cztery odrębne. Nie czuję się uprawnionym do oceny tej zmiany, gdyż nie jest to miejsce, po którym poruszałbym się wielokrotnie. Stwierdzić jedynie mogę, że zmiana pociągnęła za sobą znaczne zwiększenie ilości znaków, a to nie zawsze musi iść w parze z poprawą brd.\n5 lipca 2017, 01:28\nNicktkopanTeraz zupełnie inaczej wokół rynku z lewym kierunkowskazem należy jechać. Czary znakiem pionowym zmienia się istniejące kierunki !!!!!!!!!! Jazda po krakowsku !!!! Znak pionowy jest tylko konsekwencją ZMIANY ORGANIZACJI RUCHU z jednego skrzyżowania (o ruchu okrężnym) na cztery odrębne. Czytam i zastanawiam się od kiedy jakikolwiek na świecie RYNEK, niezależnie od sposobu jego zorganizowania był pod względem zasad ruchu jednym klasycznym skrzyżowaniem. Słyszę ciągle, że RONDO to wg ustawy Prawo o ruchu drogowym jedno skrzyżowanie, ale twierdzenie, że Rynek to wg zasad ruchu jedno skrzyżowanie - to już kpina. Zdjęli znaki C-12, czy zasadnie to inna sprawa, ale właśnie dlatego, że Rynek nie jest RONDEM, bo nie jest, a zespołem skrzyżowań, bo jest, co i tak nie ma związku z ruchem okrężnym. Skrzyżowań jest tyle samo co wcześniej i nikt ich nie dokupił. Nawet nie przemalowali oznakowania poziomego, dodali tylko strzałki, a od tego nie zmienia się ilość skrzyżowań.\n5 lipca 2017, 14:16\nkopanLink do programu nr 652 https://www.youtube.com/watch?v=WVuemNH8iHk Rzecz o organizacji ruchu na rynku w Nowym Targu. Był ruch okrężny zmieniono na obwiednia runku droga z pierwszeństwem doloty podporządkowane. Poprzednia organizacja ruchu miała tylko tyle wspólnego z "ruchem okrężnym" , że postawiono znaki C-12, które nie miały nic wspólnego z oznakowaniem poziomym. Na dodatek znak STOP, tak jak A-7, powinien być dodany do znaku C-12, a nie stać osobno. Poza tym znak C-12 ma obowiązek stać po prawej stronie jezdni. https://www.google.pl/maps/@49.4815242,20.0297991,3a,75y,95.06h,92.65t/data=!3m6!1e1!3m4!1sz3wwJLSiSJTTq97KP2qDkQ!2e0!7i13312!8i6656 ******Wbrew temu co mówi kierownik oddziału MORD, co źle świadczy o tej instytucji, cztery skrzyżowania na nowotarskim Rynku są FAKTEM i to niezależnie od ich oznakowania, czyli obowiązującej organizacji ruchu. Słusznie zdjęto znaki C-12 i domalowano strzałki na jezdniach, ale tabliczki T-6 to kolejny popis braku wiedzy. *******Istniejące oznakowanie poziome jest bezkolizyjne i poprawne, ale nie dla "ruchu okrężnego i "pierwszeństwa łamanego". Poziom inżynierii ruchu jest w Polsce porażająco niski.\n11 lipca 2017, 07:17\nkopanŻeby była jasność podsumuję.-------- Sygnalizowanie zamiarów zmiany kierunków jazdy zależy od rzeczywistych możliwości zmian kierunków jazdy w danym miejscu.------- Tak że Sympatyczny Pan z telewizora instruując że przy ruchu okrężnym sygnalizujemy odwrotnie jak przy pierwszeństwie łamanym opowiada niestworzone rzeczy. Było by to śmieszne jakby nie to że to Pan z telewizora, Egzaminator, Dyrektor Mord Kraków, Sekretarz Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego Małopolski. Gdzie ja żyję ?????????????????Aby była jasność. Pan z Krakowa twierdzi, a jest dyrektorem MORD i Sekretarzem Rady BRD, że jadąc dookoła Rynku przez kolejne skrzyżowania przy nakazanym "ruchu okrężnym" nie włącza się lewego kierunkowskazu, a przy "pierwszeństwie łamanym" jadąc identycznie na każdym ze skrzyżowań należy sygnalizować lewym kierunkowskazem zamiar zmiany kierunku jazdy w lewo. Pan KOPAN uważa, że Pan z Krakowa się myli w pierwszym przypadku. Powtarza za PANAMI z Warszawy, że jadąc okrężnie wg nakazu znaku C-12 należy włączyć lewy kierunkowskaz. Zgodnie z obowiązującym prawem w obu przypadkach organizacji ruchu jadąc dookoła Rynku w Nowym Targu nie należy włączać lewego kierunkowskazu poza sygnalizowaniem zamiaru zmiany pasa ruchu i wjazdu na parking po lewej. Jadąc w ruchu okrężnym wg nakazu znaku C-12 i drogą z pierwszeństwem nie zmienia się kierunku jazdy wg art. 22 ustawy.\n12 lipca 2017, 10:24\nNie zamierzam oceniać która z organizacji ruchu na tym rynku jest lepsza (bezpieczniejsza) - poprzednia, czy obecna. Będzie to możliwe po pewnym czasie, gdy będą dane porównawcze sprzed i po zmianie. Natomiast kilka słów na temat używania kierunkowskazów.--------------------------------- Likwidacja ruchu okrężnego zmieniała JEDNO skrzyżowanie na CZTERY odrębne. Ponieważ jazda okrężna wyklucza możliwość wjechania na wyspę znajdującą się z lewej strony, więc lewy kierunkowskaz jest zbędny (są wyjątki potwierdzające tę regułę- na wyspie bywają miejsca parkingowe). Identyczny tor jazdy po zmianie organizacji ruchu sprawił, że w narożnikach rynku powstały CZTERY odrębne skrzyżowania. O tym jak należy sygnalizować zamiar i zmianę kierunku jazdy przed i na skrzyżowaniu chyba nikomu nie trzeba wyjaśniać.\nkopanGościu zmianą kierunku do kierunku przeciwnego do ruchu wskazówek zegara jest ruch zgodny z ruchem wskazówek zegara. Nijak się ma zmiana kierunku w ruchu okrężnym do skrętu w prawo, lewo, jazdy na wprost. Całkiem inne pojęcia. Gościu art 22 mówi o skrętach w prawo lewo nie mówi o zmianie ruchu przeciwnego do ruchu wskazówek zegara na zgodny z ruchem. Człowieku taka zmiana przez kierującego jest niemożliwa w Polsce ba nawet wszędzie jak sobie zmienisz to będziesz jechał pod prąd. Gościu, co to za brednie? Brałeś coś na wspomaganie, czy za wszelką cenę chcesz udowodnić, że nie masz pojęcia o czym rozprawiasz na forum. Zmiana kierunku na jezdni jednokierunkowej na przeciwny jest niedozwolonym na niej prawem zawracaniem, natomiast zmiana kierunku w prawo lub w lewo jest skręcaniem Z TEJ JEZDNI w związku z zamiarem jej opuszczenia. Jeżeli jednokierunkowa jezdnia biegnie jedynie okrężnie, to można ją opuścić, ze względu na wyłączoną z ruchu wyspę środkową lub centralny plac, skręcając z tej jezdni tylko w prawo, i to nie tylko na skrzyżowaniach wylotowych, ale także na zjazdach na drogi wewnętrzne, np. na parkingi przy marketach (art. 2.10 prd). Jeżeli obiekt z wyspą jest zorganizowany wprost wg ogólnych zasad ruchu, to na nim jezdnie biegną na wprost do wylotów i na nim można zmieniać kierunek jazdy zarówno w lewo jak i w prawo z pasów ruchu oznaczonych właściwymi strzałkami kierunkowymi.\nNicktLikwidacja ruchu okrężnego zmieniała JEDNO skrzyżowanie na CZTERY odrębne. Ponieważ jazda okrężna wyklucza możliwość wjechania na wyspę znajdującą się z lewej strony, więc lewy kierunkowskaz jest zbędny (są wyjątki potwierdzające tę regułę- na wyspie bywają miejsca parkingowe). Identyczny tor jazdy po zmianie organizacji ruchu sprawił, że w narożnikach rynku powstały CZTERY odrębne skrzyżowania. O tym jak należy sygnalizować zamiar i zmianę kierunku jazdy przed i na skrzyżowaniu chyba nikomu nie trzeba wyjaśniać. Okazuje się, że nie tylko trzeba wyjaśniać, ale na dodatek wybijać z głowy poradnikowe bzdury. Sam piszesz o identycznym torze jazdy drogą posiadającą pierwszeństwo. Gdzie w prawie jest zapis, że przy organizacji ruchu "ruch okrężny" tak zorganizowany obiekt (typu rondo, Rynek, plac gwiaździsty, skwer czy o dowolnym innym kształcie, np. podpaski, czy trójkąta) to pod względem zasad ruchu jedno skrzyżowanie? A te cztery ukradli i ich nagle nie widzisz? Od kiedy to na "skrzyżowaniu" w rozumieniu zasad ruchu wolno zmieniać pasy ruchu i skręcając w lewo włączać prawy kierunkowskaz? Na Rynku w Nowym Targu od wieków są cztery skrzyżowania bez znaków, ze znakami C-12, ze znakami D-1 z tabliczkami T-6 i bez tych tabliczek.\n15 lipca 2017, 09:34\nPITERGdzie w prawie jest zapis, że przy organizacji ruchu "ruch okrężny" tak zorganizowany obiekt (typu rondo, Rynek, plac gwiaździsty, skwer czy o dowolnym innym kształcie, np. podpaski, czy trójkąta) to pod względem zasad ruchu jedno skrzyżowanie? Pytanie można interpretować dwojako: 1) autor jest prowokatorem, 2) autor ma problem ze zrozumieniem §36 rozporządzenia o znakach. Obie te możliwości pozwalają mi nie odpowiadać na tak postawione pytanie. kopanA dlaczego akurat tak, jak w rogach rynku można "fizycznie" jechać w lewo, na wprost lub w prawo. Jazda okrężna po rynku w rogach rynku wymaga zmian kierunku jazdy w lewo !!!!!!!! Jeśli nie pogodzisz się z faktem, iż organizacja ruchu (jej zmiana) wpływa na sposób jazdy (np używanie kierunkowskazów) to nie ma szans byśmy mogli się porozumieć. Przy ruchu okrężnym, chcąc objechać wyspę, MUSIMY jechać tak jak wskazuje znak C-12. I bez znaczenia jest fakt, że tor objazdu będzie miał kształt koła bądź kwadratu, Po zmianie organizacji (jak w omawianym przypadku) MUSIMY uwzględnić fakt, że spotkamy inne znaki i do nich musimy dostosować jazdę.\nkopannatomiast zmiana kierunku w prawo lub w lewo jest skręcaniem Z TEJ JEZDNI w związku z zamiarem jej opuszczenia. Dojeżdżam do skrzyżowania w rogu rynku to która to jest TA jezdnia i skąd się wzięło że TA jezdnia to TA jezdnia. Według twojego w rogach rynku TA jezdnia to jezdnia na wprost?? No jak tak to pełna zgoda, przy nomenklaturze TA JEZDNIA chcąc dalej jechać w ruchu okrężnym skręcam w lewo opuszczam TĘ jezdnię, skręcając w prawo też opuszczam TĘ jezdnię. Jadąc prosto pomykam TĄ jezdnią.Na wszystkich czterech narożnikowych skrzyżowaniach Rynku w Nowym Targu, tak jak na jego obwiedni TA DROGA to jednokierunkowa posiadająca pierwszeństwo w stosunku do podporządkowanych wlotów i to zarówno przy organizacji ruchu "ruch okrężny" jak i przy zasadach ogólnych z pierwszeństwem łamanym. Oznakowanie poziome odpowiada natomiast klasycznemu układowi krzyżujących się dróg. Starasz się być tu ekspertem, ale nie masz do tego właściwej wiedzy, a szkoda.\nkopanPonieważ jazda okrężna wyklucza możliwość wjechania na wyspę znajdującą się z lewej strony, więc lewy kierunkowskaz jest zbędny A dlaczego akurat tak, jak w rogach rynku można "fizycznie" jechać w lewo, na wprost lub w prawo. Jazda okrężna po rynku w rogach rynku wymaga zmian kierunku jazdy w lewo !!!!!!!! Możliwość jazdy w lewo, w prawo lub na wprost do przeciwległego wylotu, nie zawsze jest związane z koniecznością zmiany kierunku jazdy w rozumieniu art. 22 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Dlatego MĄDRY egzaminator odróżnia "skrzyżowanie" w rozumieniu budowli od "skrzyżowania " w rozumieniu zasad ruchu i wydaje polecenia, np.: "Na najbliższym skrzyżowaniu proszę pojechać w lewo", a nie "Na najbliższym skrzyżowaniu proszę skręcić w lewo". Czas się ocknąć, gdyż czas budowy jedynie prostych klasycznych skrzyżowań dwóch dróg dawno już minął. Przy "ruchu okrężnym" i "pierwszeństwie łamanym" jedzie się na lewą stronę skrzyżowania biegnącą po łuku drogą, bez jej opuszczania, co jest jednoznaczne z brakiem zmiany kierunku jazdy w rozumieniu art. 22 prd.\n16 lipca 2017, 11:02\nPanie KOPAN. Gdzie Pan wyczytał te bzdury, bo nie sądzę by były tylko wymysłem pańskiej wyobraźni? Jazda na zamek to ułatwienie zmiany pasa ruchu pojazdom jadącym w tym samym kierunku na zanikającym pasie ruchu oraz ułatwiająca wjazd na drogę z pierwszeństwem przy połączeniu dróg. Nawet znak dotyczący jazdy na zamek nie dotyczy tych którym kończy się pas ruchu lecz tych którzy jadąc pasem obok mają im w sposób płynny (zmniejszenie prędkości i stworzenie luki miedzy pojazdami) stworzyć warunki do bezpiecznej zmiany pasa ruchu wg art. 22 prd.\n17 lipca 2017, 09:35\nNicktPITERGdzie w prawie jest zapis, że przy organizacji ruchu "ruch okrężny" tak zorganizowany obiekt (typu rondo, Rynek, plac gwiaździsty, skwer czy o dowolnym innym kształcie, np. podpaski, czy trójkąta) to pod względem zasad ruchu jedno skrzyżowanie? Pytanie można interpretować dwojako: 1) autor jest prowokatorem, 2) autor ma problem ze zrozumieniem §36 rozporządzenia o znakach. Obie te możliwości pozwalają mi nie odpowiadać na tak postawione pytanie. Pytanie jest proste - Gdzie w obowiązującym prawie jest zapis potwierdzający twój punkt widzenia? Szukanie tak prymitywnej wymówki nie jest dobrą metodą na uzasadnienie swojej wypowiedzi. Świadomie nie pisałem tylko o RONDZIE o którym nie ma ani słowa w ustawie i rozporządzeniu, a zatem nie ma nawet jego definicji, a które to wg popularnych poradników ma być niby w całości pod względem zasad ruchu jednym skrzyżowaniem (art. 2.10 ustawy). Jest jednym skrzyżowaniem, ale w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, a nie Prawo o ruchu drogowym, tak jak Rynek w Nowym Targu jest BUDOWLĄ i nawet z podwójnymi znakami C-12 na wlotach nie będzie w całości jednym skrzyżowaniem w rozumieniu zasad ruchu. Był, jest i niezależnie od zastosowanej organizacji ruchu nadal będzie zespołem czterech osobnych tak rozumianych skrzyżowań. Znak C-12, ani żaden inny znak w polskim i międzynarodowym prawie o ruchu drogowym nie ma mocy sprawczej do zamiany zespołu skrzyżowań w jedno skrzyżowanie. To wyłączona z ruchu środkowa wyspa lub centralny plac czynią z klasycznego skrzyżowania zespół skrzyżowań. Widziałeś jedno klasyczne skrzyżowanie z podporządkowanymi wszystkimi wlotami, albo takie na którym jadąc na jego lewą stronę przełącza się kierunkowskaz z lewego na prawy i zmienia pasy ruchu na nim, a nie przed nim?\nPITER Pytanie jest proste - Gdzie w obowiązującym prawie jest zapis potwierdzający twój punkt widzenia? Szukanie tak prymitywnej wymówki nie jest dobrą metodą na uzasadnienie swojej wypowiedzi. Świadomie nie pisałem tylko o RONDZIE o którym nie ma ani słowa w ustawie i rozporządzeniu, a zatem nie ma nawet jego definicji, a które to wg popularnych poradników ma być niby w całości pod względem zasad ruchu jednym skrzyżowaniem (art. 2.10 ustawy). Jest jednym skrzyżowaniem, ale w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, a nie Prawo o ruchu drogowym, tak jak Rynek w Nowym Targu jest BUDOWLĄ i nawet z podwójnymi znakami C-12 na wlotach nie będzie w całości jednym skrzyżowaniem w rozumieniu zasad ruchu. Prowokujesz nadal. A ja w chwili słabości ulegnę tej prowokacji i odpowiem. ---------------------------------------------------------- Faktem jest, że ani PoRD, ani Rozporządzenie o znakach nie podają definicji ronda (używam potocznego nazewnictwa). Zapewne wynika to z prostego faktu - w przeciwieństwie do typowych skrzyżowań jak np X, T lub Y nie sposób jest zdefiniować rozmaitych możliwości, które znamionują rondo. Poprzestano więc na znaku C-12, za którym spotkamy wyspę wokół której musimy jechać zgodnie ze strzałkami na znaku i to bez względu na to czy wyspa (a więc i obwiednia) ma kształt koła, owalu, kwadratu itp. Na marginesie - kierującego nie interesuje prawo budowlane, a także Rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych, do którego uparcie odwołują się niektórzy "instruktorzy" nauki jazdy. ------------------------------------------------ §36 Rozporządzenia o znakach używa określenia w liczbie pojedynczej tj. SKRZYŻOWANIE. Teoretycznie można byłoby wyobrazić sobie, że dyspozycja tego znaku mogłaby być rozbudowana np poprzez uprzedzenie o różnorodności kształtów wyspy (obwiedni), ilości wlotów/wylotów itp., ale wątpię, by zdołano ująć w niej każdą z możliwości, która może wystąpić, a poza tym nic by to zmieniło w stosunku do istniejących zasad poruszania się po rondzie. Ponadto ustawodawca założył, że kierujący są istotami rozumnymi i nawet brak definicji ronda nie będzie dla nich przeszkodą. Potwierdza to fakt, iż ronda istnieją od wielu lat i tylko nieliczni mają z tym kłopot. Może za sprawą "instruktorów" nauki jazdy? PITER To wyłączona z ruchu środkowa wyspa lub centralny plac czynią z klasycznego skrzyżowania zespół skrzyżowań. To zdanie jest tak abstrakcyjne, że trudno mi do niego się odnieść. Mógłbym wprawdzie wytknąć, że PoRD nie posługuje się pojęciem KLASYCZNEGO skrzyżowania, ani ZESPOŁU skrzyżowań, ale nie o to chyba chodzi. Wydaje mi się, że twoją intencją jest podważenie sensu istnienia rond. I to bez względu na ich kształt, rozmiar itd itp. A skoro tak to dla bezpieczeństwa własnego i innych użytkowników dróg, powinieneś je omijać. PITER Widziałeś jedno klasyczne skrzyżowanie z podporządkowanymi wszystkimi wlotami, albo takie na którym jadąc na jego lewą stronę przełącza się kierunkowskaz z lewego na prawy i zmienia pasy ruchu na nim, a nie przed nim? Odbiegasz od tematu - dyskusja jest o rondach, a ty pytasz o klasyczne skrzyżowanie. Interpretuję to jako brak rzeczowych i sensownych argumentów na poparcie swoich "racji".\n17 lipca 2017, 13:38\nPrzepis mówi że nie masz utrudniać ruch wszystkim, nie tylko jadącym na twoim pasie ruchu. Właśnie szeryf dba o egzekwowanie prawa, porusza się z prędkością nie utrudniającą ruchu innym kierującym. Jak korek często przebiega przez skrzyżowania to drogowcy malują na jezdni nazwę miejscowości np. Opole . Malują po to by na tym pasie się ustawiać jadąc w kierunku Opola - żadne zamki z Marsa, a wyłącznie kolejka[QUOTE] Jeżeli mówisz że utrudnianie to to że ta osoba wjedzie przed Ciebie i przez to będziesz dłużej stać to co kierowca na następnym skrzyżowaniu nie może skręcić w ulicę która zamierzasz jechać bo będziesz dłużej jechać?[/QUOTE] Oczywiście że może skręcić i jechać gdyby wszyscy stosowali się do przepisów. Dworak ma prawo gdzieś i jest za opcją krótszy a grubszy korek - taki żeby nikt skręcający na skrzyżowaniu wcześniejszym nie przejechał. Jest za poszanowaniem miejsca na drodze za nieposzanowaniem prawa i dokładnego zablokowania przejazdu obok kolejki.\n17 lipca 2017, 13:48\nMoje wpisy poznikały. Rozumiem trudno było z nimi polemizować bo udowodniono czarno na białym podając odpowiednie Art. że Telewizja lansuje swoje przepisy niemające nic wspólnego z PRAWEM obowiązującym.\nNicktProwokujesz nadal. A ja w chwili słabości ulegnę tej prowokacji i odpowiem. ---------------------- Nie prowokuję, lecz zachęcam do np. takiej polemiki jak ta. ----------- Piszesz "Faktem jest, że ani PoRD, ani Rozporządzenie o znakach nie podają definicji ronda (używam potocznego nazewnictwa). Zapewne wynika to z prostego faktu - w przeciwieństwie do typowych skrzyżowań jak np X, T lub Y nie sposób jest zdefiniować rozmaitych możliwości, które znamionują rondo." ------- ZAPEWNE wynika to? A może się mylisz? Nie ma słowa o RONDACH, gdyż to zawsze obiekt złożony, skanalizowany okrągłą lub owalną wyłączoną z ruchu wyspą środkową która rozdziela jezdnie. JEST O NIM MOWA JEDYNIE w przepisach budowlanych z 1999 roku, a znak "ruch okrężny" istnieje w naszym prawie od 1960 roku. Każde rondo może być dowolnie zorganizowane. Czy dla rozbudowanego obiektu w formie jednopoziomowego skrzyżowania dróg z przesuniętymi czy rozsuniętymi wieloma wlotami, łącznicami, pasami wyłączenia lub włączenia stworzono jakieś ekstra zasady ruchu? Każdy złożony obiekt drogowy składa się pod względem zasad ruchu z elementów opisanych w art. 2 ustawy. Skrzyżowanie wg ustawy Prawo o ruchu drogowym to pojedyncze miejsce na drodze, a nie złożony obiekt budownictwa drogowego. Nie ma znaczenia wielkość i kształt tego obiektu, ilość wlotów i wylotów oraz ilość pasów ruchu. Wjeżdżasz na skrzyżowaniu wlotowym, przejeżdżasz przez następne i opuszczasz obiekt na skrzyżowaniu lub zjeździe wylotowym. Jak należy jechać na poszczególnych skrzyżowaniach czy odcinkach przeplatania strumieni ruchu opisuje dokładnie i jednoznacznie ustawa Prawo o ruchu drogowym zgodnie z zastosowanym oznakowaniem.\nkopanMoje wpisy poznikały.Mimo mojej "sympatii" do ciebie i tego,że generalnie uważam, żeś kołek to uważam, że nie powinny.Nic takiego w nich nie było, co pozwalałoby wywalić je w kosmos. Można przedstawić swój punkt widzenia.\nPITER ---------------------- Nie prowokuję, lecz zachęcam do np. takiej polemiki jak ta. ----------- Do TAKIEJ polemiki mnie nie zachęcisz. Proponuję byś opracował nowe PoRD, a następnie skutecznie je przeprowadził przez cały proces legislacyjny. Wówczas porozmawiamy.\n18 lipca 2017, 13:37\nNicktPITER ---------------------- Nie prowokuję, lecz zachęcam do np. takiej polemiki jak ta. ----------- Do TAKIEJ polemiki mnie nie zachęcisz. Proponuję byś opracował nowe PoRD, a następnie skutecznie je przeprowadził przez cały proces legislacyjny. Wówczas porozmawiamy.Masz do tego prawo, a ja wcale nie mam ambicji przekonywać ciebie do czegoś czego nie rozumiesz. Masz prawo dalej wierzyć w co chcesz i komu chcesz. Twój problem polega na tym, że nie potrafisz przyjąć do wiadomości, że ja właśnie mówię wyłącznie o obowiązującym już od kilkunastu lat prawie, co do zasady zgodnym z Porozumieniami europejskimi i Konwencją o ruchu drogowym oraz o znakach i sygnałach drogowych, a nie o jego nieuprawnionych interpretacjach.


Nowa książka pt. "Jogasutras Patanjalego w opracowaniu Marka Czekańskiego" jest już dostępna na naszym blogu. Jest to praca na temat tradycyjnej jogi, napisana przez średniowiecznego mistyka Patanjalego, zaliczana do mistycznej klasyki Indii. Praca ta jest unikalna na polskim rynku wydawniczym.\nNOWA KSIĄŻKA STUDIA ZA PRÓG !!! Nowa książka pt. "Jogasutras Patanjalego w opracowaniu Marka Czekańskiego" jest już dostępna n...


TOPPER na tort Wieczór Panieński ROSEGOLD\nPrzepiękna dekoracja tortu na panieński za pomocą topperu. Topper posiada metaliczny kolor rosegold. Dzięki drewnianym patyczkom topper łatwo zamocujesz w cieście.\nskład: topper na tort na panieński układający się w napis Wieczór Panieński w kolorze rosegold z motywem diamentu; topper umieszczony jest na patyczkach\nnadruk: metaliczny błyszczący w kolorze rosegold\ndekoracja tortu na panieński


Cyrdanax - informacje o leku - opis - leku - dawki - działanie - skład - interakcje - inn - atc\n> Baza produktów > Informacja o produkcie Cyrdanax\n1 fiol 500 mg\nZapobieganie przewlekłym powikłaniom kardiotoksycznym spowodowanym przez doksorubicynę lub epirubicynę stosowaną u pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi i/lub z rakiem piersi z przerzutami, którzy otrzymali wcześniej skumulowaną dawkę doksorubicyny 300 mg/m2 pc. lub skumulowaną dawkę epirubicyny 540 mg/m2 pc., gdy konieczne jest dalsze leczenie antracyklinami.\nProdukt leczniczy jest podawany w krótkotrwałym wlewie dożylnym (15-minutowym), na około 30 minut przed podaniem antracyklin, w dawce odpowiadającej 10-krotności dawki doksorubicyny lub 10-krotności dawki epirubicyny. Zalecane jest podawanie produktu leczniczego w dawce 500 mg/m2pc. podczas, gdy zwykle stosowany schemat dawkowania doksorubicyny wynosi 50 mg/m2pc. lub 600 mg/m2pc. w powszechnie stosowanym schemacie dawkowania epirubicyny, wynoszącym 60 mg/m2pc. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat. U pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 40 ml/min) dawka deksrazoksanu powinna być zmniejszona o 50%. Zaburzenia czynności wątroby: należy utrzymać proporcje dawek, np. jeśli dawka antracykliny jest zmniejszona, należy odpowiednio zmniejszyć dawkę deksrazoksanu.\nDzieci i młodzież poniżej 18 lat. Pacjenci z nadwrażliwością na deksrazoksan. Karmienie piersią. Jednoczesne stosowanie szczepionek przeciw żółtej febrze.\nIstnieją doniesienia o mielosupresyjnym działaniu produktu leczniczego, które może nasilać podobne działanie wywołane przez chemioterapię. Wartość nadiru liczby komórek krwi może być mniejsza u pacjentów leczonych deksrazoksanem. W związku z tym konieczne jest monitorowanie parametrów hematologicznych. Leukopenia i trombocytopenia na ogół przemijają szybko po zakończeniu leczenia z zastosowaniem produktu leczniczego. W przypadku wysokich dawek chemioterapii, kiedy dawka produktu leczniczego przekracza 1000 mg/m2 pc., działanie hamujące czynność szpiku może się znacząco nasilić. W związku z faktem, że u pacjentów leczonych produktem obserwowano czasami zaburzenia czynności wątroby, zaleca się rutynowe wykonywanie badań czynności wątroby przed oraz podczas podawania deksrazoksanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie. Należy kontynuować standardowe monitorowanie czynności serca, w związku z leczeniem doksorubicyną lub epirubicyną. Ze względu na cytotoksyczne działanie deksrazoksanu polegające na zahamowaniu aktywności topoizomerazy II, jednoczesne przyjmowanie deksrazoksanu i chemioterapii może powodować zwiększenie ryzyka wystąpienia wtórnych nowotworów złośliwych. W badaniach klinicznych zgłoszono rozwój wtórnych nowotworów złośliwych, w szczególności ostrej białaczki szpikowej (ang. Acute myeloid leukaemia - AML) i zespołu mielodysplastycznego (ang. Myelodysplastic syndrome - MDS), u dzieci i młodzieży z chłoniakiem Hodgkina (chłoniakiem złośliwym) i ostrą białaczką limfoblastyczną, przyjmujących chemioterapię złożoną z kilku leków o działaniu cytotoksycznym (np. etopozyd, doksorubicyna, cyklofosfamid). Występowanie AML zgłaszano niezbyt często u dorosłych pacjentów z rakiem piersi w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. W niektórych badaniach zaobserwowano wyższy współczynnik śmiertelności w grupach terapii skojarzonej deksrazoksanu z chemioterapią, w porównaniu do grup leczonych samą chemioterapią. Nie można wykluczyć możliwości wpływu deksrazoksanu na zaobserwowane różnice. Zaobserwowano znaczne zmniejszenie wskaźnika odpowiedzi guza na leczenie w jednym badaniu z udziałem pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi, którym podawano doksorubicynę i deksrazoksan, w porównaniu do pacjentów, którym podawano doksorubicynę i placebo. W związku z tym, że deksrazoksan i doksorubicyna są inhibitorami topoizomerazy, istnieje prawdopodobieństwo, że deksrazoksan może zaburzać skuteczność leczenia przeciwnowotworowego doksorubicyny. Dlatego nie zaleca się stosowania deksrazoksanu w skojarzeniu z terapią adjuwantową raka piersi lub chemioterapią podawaną z zamiarem wyleczenia. Stosowanie deksrazoksanu w skojarzeniu z chemioterapią, może prowadzić do zwiększenia ryzyka powstania choroby zakrzepowo-zatorowej. Klirens deksrazoksanu i jego aktywnych metabolitów może być zmniejszony u pacjentów ze zmniejszonym klirensem kreatyniny. Nie ma danych pozwalających na stosowanie deksrazoksanu u pacjentów z przebytym zawałem serca w ciągu ostatnich 12 m-cy, z istniejącą wcześniej niewydolnością serca (w tym kliniczną niewydolnością serca wtórną do, lub w następstwie, leczenia antracyklinami), nieustabilizowaną dusznicą bolesną lub z objawową zastawkową wadą serca. Ponieważ deksrazoksan jest lekiem cytotoksycznym, mężczyźni aktywni seksualnie powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji przez co najmniej 3 m-ce po zakończeniu leczenia deksrazoksanem. U pacjentów leczonych deksrazoksanem i antracyklinami obserwowano reakcje anafilaktyczne w tym obrzęk naczynioruchowy, reakcje skórne, skurcz oskrzeli, niewydolność oddechową, niedociśnienie tętnicze i utratę świadomości. Przed podaniem leków należy wziąć pod uwagę wcześniejsze występowanie reakcji alergicznych na deksrazoksan lub razoksan. Pacjenci, u których w trakcie stosowania produktu leczniczego wystąpi zmęczenie powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.\nPrzeciwwskazane jednoczesne stosowanie: szczepionka przeciw żółtej febrze: ryzyko wystąpienia uogólnionego odczynu poszczepiennego zagrażającego zgonem. Nie zalecane jednoczesne stosowanie: inne szczepionki zawierające żywe, atenuowane drobnoustroje: istnieje ryzyko uogólnionej choroby zagrażającej zgonem. Ryzyko jest zwiększone u osób z upośledzoną odpornością na skutek chorób zasadniczych. Jeżeli to możliwe, należy stosować inaktywowane szczepionki (poliomyelitis). Fenytoina: produkty lecznicze o działaniu cytotoksycznym mogą zmniejszyć wchłanianie fenytoiny i prowadzić do zaostrzenia przebiegu drgawek. Deksrazoksan nie jest zalecany w połączeniu z fenytoiną. Należy starannie rozważyć jednoczesne stosowanie: cyklosporyna, takrolimus: silne działanie immunosupresyjne oraz ryzyko choroby limfoproliferacyjnej. może spowodować zwiększenie toksyczności hematologicznej wywołanej przez chemioterapię lub radioterapię i dlatego konieczne jest dokładne monitorowanie parametrów hematologicznych podczas dwóch pierwszych cykli leczenia. Badania interakcji z udziałem deksrazoksanu są ograniczone. Działanie na enzymy CYP450 nie zostało zbadane. Nie należy mieszać produktu w jednej infuzji z innymi produktami leczniczymi.\nZarówno kobiety, jak i mężczyźni w wieku rozrodczym powinni stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży podczas leczenia. W przypadku mężczyzn antykoncepcję należy kontynuować jeszcze przez co najmniej 3 m-ce po zakończeniu leczenia produktem leczniczym. Nie ma odpowiednich danych o stosowaniu deksrazoksanu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały działanie embriotoksyczne i teratogenne. Potencjalne ryzyko dla ludzi jest nieznane. Nie należy stosować produktu leczniczego w okresie ciąży, jeżeli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie ma badań na zwierzętach odnośnie przenikania substancji czynnej i/lub jej metabolitów do mleka matki. Nie wiadomo czy u ludzi deksrazoksan i/lub jego metabolity przenikają do mleka kobiecego. Z uwagi na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych u niemowląt narażonych na działanie produktu leczniczego, podczas leczenia tym lekiem należy zaprzestać karmienia piersią.\nProdukt leczniczy jest stosowany w skojarzeniu z chemioterapią opartą o antracykliny, dlatego względny udział antracyklin i preparatu w występowaniu działań niepożądanych może być niejasny. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są reakcje hematologiczne i gastroenterologiczne, głównie niedokrwistość, leukopenia, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej oraz osłabienie i łysienie. Działanie mielosupresyjne preparatu może występować dodatkowo z działaniami wywołanymi przez chemioterapię. Odnotowano również występowanie zwiększonego ryzyka rozwoju wtórnych nowotworów, a w szczególności AML. Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: (niezbyt często) zakażenie, posocznica. Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy); (niezbyt często) ostra białaczka szpikowa. Zaburzenia krwi i układu chłonnego): (bardzo często) niedokrwistość, leukopenia; (często) neutropenia, małopłytkowość, neutropenia z gorączką, granulocytopenia; (niezbyt często) aplazja szpiku kostnego z gorączką, zwiększenie liczby eozynofilów, zwiększenie liczby neutrofilów, zwiększenie liczby płytek krwi, zwiększenie liczby białych krwinek, limfopenia, zmniejszenie liczby monocytów. Zaburzenia układu immunologicznego: (nieznana) reakcja anafilaktyczna, nadwrażliwość. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (często) brak apetytu. Zaburzenia układu nerwowego: (często) parestezje, zawroty głowy, ból głowy, neuropatia obwodowa; (niezbyt często) omdlenie. Zaburzenia oka: (często) zapalenie spojówek. Zaburzenia ucha i błędnika: (niezbyt często) zawroty głowy, zakażenie ucha. Zaburzenia serca: (często) zmniejszenie frakcji wyrzutowej, tachykardia. Zaburzenia naczyniowe: (często) zapalenie żył; (niezbyt często) zakrzepica żył, obrzęk limfatyczny; (nieznana) zator. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: (często) duszności, kaszel, zapalenie gardła; (niezbyt często) zakażenia układu oddechowego; (nieznana) zatorowość płucna. Zaburzenia żołądka i jelit: (bardzo często) nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej; (często) biegunka, zaparcie, ból brzucha, niestrawność; (niezbyt często) zapalenie dziąseł, kandydoza jamy ustnej. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (często) zwiększenie aktywności aminotransferaz. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej; (bardzo często) wypadanie włosów; (często) zaburzenia paznokci, rumień. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (bardzo często) osłabienie; (często) zapalenie błony śluzowej, gorączka, uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (w tym ból, obrzęk, uczucie pieczenia, zaczerwienienie, świąd, zakrzepica); (niezbyt często)obrzęk, pragnienie. Powyżej przedstawiono działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych, mające uzasadnione prawdopodobieństwo związku przyczynowo-skutkowego z deksrazoksanem. Dane te pochodzą z badań klinicznych u pacjentów z nowotworami złośliwymi, w których produkt leczniczy stosowano w skojarzeniu z chemioterapią opartą o antracykliny, a w niektórych przypadkach badania te posiadały grupę kontrolną stosującą chemioterapię jako samodzielne leczenie. Pacjenci otrzymujący chemioterapię w skojarzeniu z deksrazoksanem (n = 375): z tej grupy 76% to pacjenci poddawani leczeniu raka piersi, a 24% z powodu innych zaawansowanych nowotworów. Leczenie preparatem: średnia dawka 1010 mg/m2 pc. (mediana: 1000 mg/m2 pc.) w skojarzeniu z doksorubicyną oraz średnia dawka 941 mg/m2 pc. (mediana: 997 mg/m2 pc.) w skojarzeniu z epirubicyną. Leczenie z zastosowaniem chemioterapii u pacjentów z rakiem piersi: 45% pacjentów otrzymywało leczenie skojarzone z doksorubicyną 50 mg/m2 pc. (głównie z 5-fluorouracyem i cyklofosfamidem); 17% wyłącznie z epirubicyną; 14% leczenie skojarzone z epirubicyną 60 mg/m2 pc. lub 90 mg/m2 pc. (głównie z 5-fluorouracylem i cyklofosfamidem). Pacjenci otrzymujący wyłącznie chemioterapię (n = 157). Wszystkich leczono na raka piersi. Zastosowana chemioterapia: 43% pacjentów otrzymywało jedynie epirubicynę 120 mg/m2pc.; 33% otrzymywało 50 mg/m2pc. doksorubicyny w skojarzeniu głównie z 5-fluorouracylem i cyklofosfamidem; 24% otrzymywało 60 mg/m2pc. lub 90 mg/m2pc. epirubicyny w skojarzeniu głównie z 5-fluorouracylem i cyklofosfamidem. U dzieci i młodzieży z chłoniakiem Hodgkina (chłoniakiem złośliwym) lub ostrą białaczką limfoblastyczną otrzymujących deksrazoksan w skojarzeniu z chemioterapią, obserwowano przypadki wtórnej ostrej białaczki szpikowej (ang. Acute myeloid leukaemia - AML) i/lub zespołu mielodysplastycznego (ang. Myelodysplastic syndrome - MDS). Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano niezbyt często występowanie AML u dorosłych pacjentów z rakiem piersi. Nie badano maks. tolerowanej dawki deksrazoksanu (MTD) podawanej w monoterapii w krótkiej infuzji co 3 tyg. w celu kardioprotekcji. W badaniach cytotoksyczności deksrazoksanu wartość MTD wykazywała zależność od dawki i schematu dawkowania i zmieniała się od 3750 mg/m2pc. podczas krótkich infuzji podawanych w podzielonych dawkach w ciągu 3 dni do 7420 mg/m2pc. podawanych raz w tygodniu przez 4 tyg. Zahamowanie czynności szpiku i nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby stanowiły o ograniczeniu dawki. Wartość MTD jest mniejsza u pacjentów, którzy otrzymywali wcześniej intensywną chemioterapię oraz u pacjentów z istniejącą wcześniej obniżoną odpornością (np. pacjenci z AIDS). Działania niepożądane, które występowały po podaniu deksrazoksanu w dawce zbliżonej do MTD: neutropenia, trombocytopenia, nudności, wymioty, zwiększenie wartości parametrów czynnościowych wątroby. Inne objawy toksyczności to złe samopoczucie, niewielka gorączka, zwiększone wydalanie żelaza i cynku z moczem, anemia, zaburzenia krzepnięcia krwi, przemijające zwiększenie stężenia trójglicerydów i amylazy w surowicy, przemijające zmniejszenie stężenia wapnia w surowicy.\nPrzedmiotowe i podmiotowe objawy przedawkowania to leukopenia, trombocytopenia, nudności, wymioty, biegunka, reakcje skórne i łysienie. Nie istnieje specyficzne antidotum i należy prowadzić leczenie objawowe. Leczenie powinno obejmować profilaktykę i leczenie zakażeń, utrzymywanie stężenia płynów i podtrzymywanie odżywiania.\nDokładny mechanizm kardioprotekcyjnego działania deksrazoskanu nie został całkowicie poznany, jednak na podstawie dostępnych danych zakłada się, że jest on taki jak opisano poniżej. Zależna od dawki kardiotoksyczność antracyklin obserwowana podczas ich podawania, jest wynikiem stresu oksydacyjnego zależnych od żelaza wolnych rodników, powstających w wyniku działania antracyklin, na nieosłonięty mięsień sercowy. Deksrazoksan, analog EDTA (kwasu etylenodiaminotetraoctowego), jest hydrolizowany w komórkach serca do związku ICRF-198 z otwartym pierścieniem. Zarówno deksrazoksan (ICRF-187) jak i ICRF-198 mogą tworzyć kompleksy chelatowe z jonami metali. Powszechnie uważa się, że mogą one działać ochronnie na serce poprzez usuwanie jonów metali zapobiegając w ten sposób cyklowi utleniania i redukcji kompleksów Fe 3+- antracykliny i powstawaniu reaktywnych rodników. Wyniki przeprowadzonych dotychczas badań klinicznych sugerują, że kardioprotekcyjne działanie deksrazoksanu jest tym większe, im większa jest dawka kumulacyjna antracyklin.\nCyrdanax - 20 mg/ml : 20248\nV03AF02 - Deksrazoksan


Zdeněk Hrubý | Biografie\nUtworzono: poniedziałek, 12, sierpień 2013 16:06\nZdeněk Hrubý był jednym z najwybitniejszych czeskich himalaistów. Urodził się w 1956 roku. Ukończył studia na Politechnice Praskiej na kierunku cybernetyka. Studiował również w Niemczech i Wielkiej Brytanii na kierunkach ekonomicznych.\nBył dyrektorem departamentu w Ministerstwie Finansów oraz działaczem organizacji alpinistycznych w tym od roku 2009 prezesem Czeskiego Związku Alpinizmu (ČHS). Zginał w wieku 57 lat - 9 sieprnia 2013 w wyniku upadku, podczas wycofu z Gasherbrum I. Pozostawił żonę i dwojkę dzieci.\n1994 - Cho Oyu (8201 m n.p.m.)\n1997 - Gasherbrum I (8080 m n.p.m.)\n1997 - Gasherbrum II (8034 m n.p.m.)\n1999 - Lhotse (8501 m)\n2004 - Shisha Pangma (8027 m n.p.m.) - w stylu alpejskim, drogą McIntyre'a\n2008 - Dhaulagiri (8167 m n.p.m.)\n2012 - Nanga Parbat (8126 m n.p.m.)\nPróbował wejścia na Mount Everest gdzie dotarł do 8650 metrów oraz na Kanczendzongę osiągając 8100 metrów wysokości. Z drugiego pod względem wysokości szczytu ziemi - K2 wycofał się z wysokości 8000 metrów.\nDo osiągnięć Zdenka zaliczyć można wejście na najwyższy szczyt Antarktydy - Mount Vinson o wysokości 4897 m n.p.m.\nPartnerami himalaisty ostatnimi laty byli Radek Jaroš oraz Marek Holeček który wraz ze Zdenkiem atakaowali Gasherbrum I podczas tragicznej wyprawy podczas, której Zdenek poślizgnął się i spadł w 1000 metrów ponosząc śmierć. Razem z z Markiem realizowali projekty "Never Stop Exploring" sponsorowane przez firmę outdoorową The North Face.\nJednym z najciekawszych osiagnięć Zdenka w tym projekcie było wejście w stylu alpejskim północno - zachodnią ścianą na rzadko atakowany szczyt w rejonie Kanczendzongi - Talung o wysokości 7349 m n.p.m. Talung - 2460 metrowa droga włącznie z zejściem zajęła Czechom zaledwie siedem dni.\nNa wiosnę 2008 roku na Daulagiri Zdenek wraz Radkiem Jarosem pomogli w sprowadzeniu do obozu dwóch Polskich himalaistów - Artura Hajzera i Roberta Szymczyka. Dodatkowe zmęczenie akcją ratunkową nie przeszkodziło Czechom w zdobyciu szczytu. Podczas zejścia uczestniczyli w kolejnej akcji ratunkowej - tym razem pomogli dwóm Hiszpanom. Zdenek i Radek za pomoc jaką ofiarowali podczas swej wyprawy zostali odznaczeni nagrodą Czeskiego Klubu Fair Play.\n0 #4 eiriqak 2019-03-06 02:12\n0 #3 axacguyanib 2019-03-06 01:39\n0 #2 ugaqiyexene 2019-03-06 01:31\n0 #1 86Kristen 2017-08-28 03:20


Kredyt gotówkowy BGŻ BNP PARIBAS - Ranking Kredytów 2022\nKredyt gotówkowy – cel?\nŚrodki z kredytu gotówkowego możemy przeznaczyć na dowolny cel. Może to być spłata innych kredytów. Bank nie wymaga zabezpieczenia pożyczonych środków. Jedynym dokumentem, o który poprosi bank jest oświadczenie o dobrowolnym poddaniu się egzekucji. Banki proponują także ofertę zakupu ubezpieczenia spłaty kredytu, dzięki któremu możemy uzyskać korzystniejsze warunki finansowania. Zobacz inne cechy kredytu gotówkowego.\nRównież trzeba dostarczyć dokumenty poświadczające wysokości naszych dochodów. Jest to niezbędne aby bank przed udzieleniem nam kredytu dokonał sprawdzenia naszej zdolności kredytowej.\nOsoby, które są zatrudnione na podstawie umowy o pracę powinny dostarczyć zaświadczenie o zatrudnieniu oraz wysokości wynagrodzenia. Zazwyczaj banki udostępniają wzór formularza.\nKredyt gotówkowy BGŻ BNP PARIBAS „Stać Cię na zmiany”\nPod tym hasłem bank oferuje kredyt na dowolny cel na maksymalną kwotę kredytu 30 tys. zł na okres do 5 lat. Oprocentowanie jest stałe i wynosi 4,44%. Bank oferuje promocję, polegającą na finansowaniu w ostatnim roku bez odsetek (jeżeli okres kredytowania wynosi co najmniej 2 lata).\nPrzykładowo dla kwoty 3o 000zł okres kredytowania 5 lat rata kredytu bez ubezpieczenia wynosi 624zł.\nJeżeli potrzebujemy większą kwotę BGŻ BNP PARIBAS oferuje kredyt gotówkowy na dowolny cel, nawet do wysokości kwoty 200 tys. zł na maksymalny okres nawet 120 miesięcy. Oprocentowanie kredytu to 9,49%. Bank nie wymaga zakupu ubezpieczenia na życie. Rata kredytu bez ubezpieczenia (maksymalna kwota, maksymalny okres) wynosi 2607,92zł. Natomiast z ubezpieczeniem 3033,26zł.\nJeżeli interesuje nas kredyt bez wychodzenia z domu to bank proponuje iGotówkę do 10tys zł oprocentowany tak jak kredyt „Stać Cię na zmiany”\nRóżnica w kosztach zaciągniętego kredytu jest znaczna. Najkorzystniejsza jest oferta dla klientów na kwotę do 30 tys. zł na okres powyżej 2 lat.\nAutor KFOpublikowano 25 września 2018 Kategorie Kredyt GotówkowyTagi kredyt gotówkowy, kredyt gotówkowy 2018, ranking kredytów, rankingkredytów, zdolność kredytowa\nPoprzedni Poprzedni wpis: Kredyt gotówkowy Nest Bank\nNastępny Następny wpis: Kredyt gotówkowy ING Bank Śląski


/Dzień św. Patryka w Szkole Podstawowej w Spiach\nOpublikowano 22 marca 2021, 12:14\n1 miejsce: Krystian Dziadura kl. II\n2 miejsce: Gabriela Wyka kl. II\n3 miejsce: Emilia Dąbal kl. III\n1 miejsce: Michalina Furtek kl. IV\n2 miejsce: Patryk Dec kl. VIII\n3 miejsce: Filippo Maciąg Szewczyk kl. IV\nPrzy okazji warto dowiedzieć się kim był Św. Patryk, poniżej krótki fragment na temat jego postaci Święty Patryk jest patronem Irlandii oraz – o czym nie wszyscy wiedzą – Nigerii. Ponadto jest również uważany za patrona inżynierów, fryzjerów, bednarzy, kowali, górników, upadłych na duchu oraz za opiekuna zwierząt domowych. Praca św. Patryka doprowadziła do ewangelizacji północnej, środkowej i zachodniej części wyspy oraz wprowadzenia zorganizowanej formy działalności kościelnej. Założył wiele kościołów, m.in. katedrę i klasztor w Armagh. Co warte podkreślenia, święty Patryk prowadził bardzo surowe życie zakonne. Za życia zasłynął wieloma cudami, które przyczyniły się do nawrócenia Irlandczyków. Według legend przywracał wzrok ślepcom, ożywiał zmarłych i uwolnił Irlandię od plagi węży. Pod koniec życia dokonał chrztu kraju. Dzień Świętego Patryka rokrocznie przypada na 17 marca. Symbolami tego święta są koniczyna, zielony kolor oraz picie piwa. Choć jest to irlandzkie święto narodowe i religijne, to zyskało popularność na całym świecie – także w Polsce. Obchody Dnia Świętego Patryka w naszym kraju polegają przede wszystkim na spotkaniach i zabawach w pubach. Serwowane jest zielone piwo, w klubach odbywają się imprezy z irlandzką muzyką. Coraz więcej osób tego dnia zakłada zielony strój.


Publicysta, dziennikarz ekonomiczny\nwięcej publikacji autora Rafał Woś\nRobot Pepper w supermarkecie w Niemczech (©Sascha Steinbach, PAP/EPA)\nNiejeden czytelnik powie pewnie, że moment na to nienajlepszy. Bo jakże tu w ogóle zastanawiać się nad dalekosiężnymi skutkami automatyzacji. Przecież nawet nie wiadomo, co będzie dalej z realnym życiem po pandemii. A gdzież tu myśleć o autonomicznych autach, cyborgach humanoidach czy samouczących się maszynach?\nA jednak myśleć o tym musimy. I to nawet intensywniej niż dotychczas. Pewne jest przecież, że koronakryzys jeszcze przyspieszy pęd ku dalszej automatyzacji. To naturalny mechanizm widoczny w całej historii gospodarczej świata. Zazwyczaj szok po stronie podaży pracy (spowodowany np. wojną albo epidemią) przynosił ze sobą nową falę zainteresowania pracooszczędnymi technologiami. Nie ma powodów, by tym razem było inaczej.\nWizja sterylnych fabryk albo magazynów logistycznych, gdzie czynnik ludzki został ograniczony do minimum, była przecież bardzo nęcąca już przed wybuchem pandemii. A wielkie koncerny – choćby Amazon czy Google – stale i sowicie w automatyzację inwestowały. O ileż bardziej będzie ich to pociągało po obecnym kryzysie, w którym wielu producentów doświadczyło przecież realnych przestojów właśnie z powodu podatności swoich pracowników na zarażenie koronawirusem. Albo usługi. Przecież gdyby w czasie pandemii ktoś dysponował sprawnym, sprawdzonym i zakrojonym na szeroką skalę systemem w pełni zautomatyzowanej obsługi kurierskiej (choćby poprzez flotę dronów albo botów), nie straszne by mu były żadne ograniczenia ani opóźnienia związane z nagłym skokiem ilości zamówień. Starczyłoby tylko wypuścić na ulice więcej automatów. A przecież to dopiero początek. Wyobraźmy sobie na przykład, że zamiast ratowników medycznych czy lekarzy pierwszego kontaktu pierwszą diagnozę mogłaby postawić maszyna. Albo może się ona sprawnie i bezpiecznie opiekować zakażonymi wirusem. Czy nie byłaby to nęcąca oferta dla przeciążonych pandemią systemów opieki zdrowotnej? Przykłady można mnożyć.\nRolnictwo czeka renesans\n2010-2020: świt robotów\nZa nami dekada, gdy robotyzacja dostała turboprzyspieszenia i padło parę granic, które jeszcze jakiś czas temu wydawały się dla automatów nie do sforsowania. Spójrzmy na rolnictwo. Z perspektywy nowego zautomatyzowanego świata ta dziedzina gospodarki wydaje się nieciekawa. Wręcz nudna. Co było tu do zautomatyzowania, już dawno zautomatyzowane zostało. A jednak. W 2019 roku kalifornijska firma Abundant Robotics ogłosiła, że nowozelandzki koncern rolniczy T&G Global będzie używał ich automatów do zbierania jabłek. Podobne roboty stworzyli również Chińczycy.\nDlaczego to ważne? Bo zbiór owoców (jabłek, śliwek czy cytrusów) jakoś przez całe dekady automatyzacji się opierał. Wymagając niedostępnej maszynom delikatności, zręczności i koordynacji. Teraz jednak szacuje się, że upowszechnienie tej technologii to perspektywa maksimum końca dekady. W perspektywie krajów takich jak Polska, gdzie zatrudnionych w rolnictwie wciąż jest ok. 11 proc. siły roboczej (głównie przy rzeczonym zbiorze owoców), to trend niezwykle istotny.\nŚwiatowym liderem automatyzacji jest Korea Południowa.\nIdźmy dalej. Na temat robotyzacji produkcji przemysłowej nie warto chyba się chyba rozwodzić. Dość powiedzieć, że w ciągu minionej dekady współczynnik automatyzacji (liczba robotów przemysłowych na 10 tys. zatrudnionych w gospodarce) rósł w Azji o 9 proc. rocznie. W Ameryce o 7 proc. W Europie zaś o 5 proc. Światowy lider na tym polu to Korea Południowa. W 2014 r. miała 360 robotów przemysłowych na 10 tys. zatrudnionych. Dziś jest ich już grubo ponad 700.\nAutomatyzacja usług? Przeróżne paczkomaty, samoobsługowe kasy w sklepach czy terminale na lotniskach stały się w międzyczasie codziennością na temat której nie warto strzępić sobie nawet języka. Dużo ciekawsze jest jednak to, że pod koniec minionej dekady roboty zaczęły się pojawiać w miejscach, w których jeszcze niedawno ludzkie „miękkie kompetencje” wydawały się nie do zastąpienia. Robotyzacji miała nie podlegać na przykład branża gastronomiczna. Bo przecież nikt tak, jak człowiek nie przygotuje smacznej i aromatycznej kawy. W 2017 roku firma Cafe X Technologies ogłosiła, że we współpracy z kilkoma sieciami kawiarni wprowadza na rynek robota baristę. A przecież ów robobarista to zaledwie dość sprawny wysięgnik – bardzo przypominający swym wyglądem automaty używane choćby w fabrykach samochodów czy sprzętu AGD.\nW Japonii istnieją domy opieki, gdzie ludzie i roboty pracują ramię w ramię przy opiece nad chorymi.\nA co jeśli pójdziemy krok dalej i zastąpimy go humanoidem, czyli maszyną, która wygląda i zachowuje się łudząco podobnie do człowieka? Już w 2010 roku laboratorium Hiroshiego Ishigury stworzyło pierwszego telenoida – zdalnie sterowanego androida, który ma imitować człowieka. W 2015 roku kolejna wersja tej technologii – Geminoid F – zagrał jedną z głównych ról (kobiecych) w japońskim filmie fabularnym „Sajonara”. Z robotem (w zasadzie robotką) Nadine (zbudowanym w roku 2013) można już nawet uciąć sobie pogawędkę, bo potrafi ona zapamiętać, że już kiedyś z nią rozmawialiśmy i do tej rozmowy nawiązać. Sophia (stworzona w roku 2015 roku) przez tę samą hongkońską Hanson Robotics jest jeszcze inteligentniejsza – potrafi udzielać wywiadów, a nawet żartować. Z kolei firma Garner Holt Inc. z San Bernardino w Kalifornii to pionier produkcji animatroidów. Nie są one zbyt mądre, ale potrafią naśladować ludzkie ruchy i mimikę do tego stopnia, że można się wcale nie zorientować, że mamy do czynienia z maszyną (szczególnie imponujące są konstrukcje z lat 2017-2018). To bardzo nęcąca oferta dla branży opiekuńczej. W Japonii istnieją już domy opieki, gdzie ludzie i humanoidy pracują ramię w ramię przy opiece nad chorymi – np. na Alzheimera.\nNowa fala automatyzacji\nNa tym przykładzie widać ważną cechę najnowszej fali automatyzacji, odróżniającą ją od fal poprzednich. Oto robotyzacja wchodzi w coraz to nowe segmenty ludzkiej aktywności – uważane dotąd za niepodatne na robotyzację. W tym sensie automatyzacja zaczyna budować alternatywę już nie tylko dla pracowników najsłabiej wykwalifikowanych, lecz śmiało wchodzi do miejsc uchodzących do tej pory za bastiony wyższej klasy średniej czy inteligencji technicznej.\nSektor finansowy? Szacuje się, że 50 proc. handlu giełdowego prowadzone jest przez algorytmy. Automatyzacja medycyny? Sebastian Thrun (przez lata odpowiedzialny w Google’u za takie projekty jak autonomiczny samochód czy Street View) zwierzył się kiedyś, że chciałby zbudować „medyczny panoptykon”. Czyli sieć urządzeń i gadżetów (wanna, fotel samochodu, telefon), które towarzysząc nam każdego dnia stale monitorują nasze ciało pod kątem wczesnego wykrywania zaburzeń. Niewykluczona jest też automatyzacja samego procesu leczenia, na przykład prowadzenia operacji.\nKolejne jest prawo – tradycyjna domena cieszących się wysokim prestiżem społecznym i dobrze opłacanych profesjonalistów. W 2016 roku pojawił się tu ROSS. Program oparty o technologię sztucznej inteligencji IBM Watson, która asystuje prawnikom w przygotowaniu materiałów procesowych. Można z nim rozmawiać (program rozumie mowę naturalną) i uzyskiwać odpowiedzi nawet na bardziej złożone pytania prawne. Na mniejszą skalę ta sama technologia stoi za chatbotem DoNotPay (chatbot to automat, z którym rozmawia się tak naturalnie, że nie widząc go, trudno się zorientować, że nie rozmawiamy z żywym człowiekiem). Stworzył tę aplikację w 2015 r. młody amerykański przedsiębiorca Joshua Browder, a jej celem była pomoc w wykręceniu się od płacenia mandatów drogowych.\nOpinia publiczna już dziś dużo lepiej reaguje na propozycje polityk publicznych opartych na „liczbach i algorytmach” niż na subiektywnym widzimisię ministra lub premiera.\nW zasadzie nie ma żadnych przeciwności, by automaty (a w zasadzie algorytmy) nie stawały się też coraz bardziej zaangażowane w proces rządzenia i administrowania. Zastępując stopniowo na przykład policjantów (w Dubaju od 2017 ulice patrolują robopolicjanci), urzędników, a do pewnego stopnia także polityków. Opinia publiczna już dziś dużo lepiej reaguje przecież na propozycje polityk publicznych opartych na „liczbach i algorytmach” niż na subiektywnym widzimisię ministra lub premiera. Czy będzie to nadal demokracja to oczywiście pytanie zasadne i warte zasygnalizowania! A automatyzacja nauki? Dlaczego nie. Robot ADAM skonstruowany na Uniwersytecie w Aberdeen, który potrafi samodzielnie konstruować i sprawdzać naukowe hipotezy, skończył właśnie 10 lat. Jego młodsza siostra EVE była używana m.in. do badań nad zwalczaniem malarii.\nRobotowa wolna amerykanka\nW czasie minionej złotej dekady skala postępów w dziedzinie robotyzacji była olbrzymia. To fakt, z którym musimy się zmierzyć. W jego obliczu nie ma co wpadać ani w panikę, ani w naiwny zachwyt. Trzeba sobie po prostu uświadomić skalę wyzwania. To wyzwanie polega na znalezieniu politycznego i regulacyjnego oprzyrządowanie tego wyzwania. Na tym polu jest wiele do zrobienia, musimy nadrobić stracony czas. Tak się bowiem składa, że w trakcie „złotej dekady robotów” rozwój wypadków został puszczony na żywioł. Było to oczywiście w interesie sektora prywatnego, który w automatyzacji widział (widzi i będzie widział) źródło wielkich oszczędności (czyli zysku). Z punktu widzenia stabilności społecznej i politycznej kroczenie dalej tą samą drogą nie wróży to nam niczego dobrego.\nDlaczego? Ekonomia liberalna ma oczywiście na wyzwania związane z automatyzacją z góry przygotowaną odpowiedź. Powiada ona, że strach konsekwencjami robotyzacji (czyli głównie przed wypieraniem ludzi z rynku pracy) to typowy przejaw „pułapki luddyzmu”. Pojęcie to pojawiło się jakąś dekadę temu, ale nawiązuje do dużo starszych prac nieco zapomnianego ekonomisty Davida Frederika Schlossa z końca XIX wieku. Dowodził on, że nie ma czegoś takiego jak stała liczba miejsc pracy. Zapotrzebowanie na robotę zależy od wielu rzeczy: od poziomu rozwoju gospodarczego czy też momentu w cyklu koniunkturalnym. A także od dostępnych technologii i oczywiście od popytu na pracę. W tym sensie praca nie może się wyczerpać tak, jak wyczerpują się inne zasoby.\nWyposażeni w wygodną tezę Schlossa (znaną jako „the lump of labour fallacy”) piewcy robotyzacji sięgają chętnie po wspomnienie ruchu luddystów. Luddyści byli – jak wiadomo – grupą zrewoltowanych rzemieślników z początków XIX wieku, którzy widząc, jak automatyzacja branży podkopuje ich biznes, organizowali napady połączone z niszczeniem maszyn tkackich. W tym obrazie luddyści to w najlepszym wypadku banda prostaczków, którzy próbowali zaprzeczyć świętej logice postępu. Nie wiedzieli naiwniacy, że mechanizacja wywoła tzw. efekt komplementarności. Czyli uwolni siły wytwórcze z jednej (schyłkowej) gałęzi gospodarki i przesunie je w kierunku nowych zajęć, w których kolejne pokolenia będą mogły znaleźć prace, zarobek, a nawet spełnienie.\n„Nie bójcie się postępu” – przekonywał w 2017 roku jeden z najbardziej doświadczonych inwestorów z Doliny Krzemowej Marc Andreessen. Dowodził, że co pół wieku ludzkość ogarnia panika, że praca się skończy. A jednak – jak dotąd – nie skończyła się nigdy. Weźmy autonomiczne samochody. Według Andreessena mogą one przecież doprowadzić do powstania exurbiów – czyli miast rozlanych jeszcze dalej niż dzisiejsze suburbia. Te miasta poza miastami trzeba będzie zbudować. Wniosek? Ludzie nie stracą pracy przez rozwój samojezdnego samochodu. Jedynie otworzą się przed nim nowe możliwości związane z poszerzoną mobilnością.\nRobotyzacja jako hamulec rozwoju\nTaka argumentacja aż prosi się jednak o krytyczna kontrę. Po pierwsze, warto wskazać na czasowe przesunięcie pomiędzy fazą niszczenia miejsc pracy, a odrodzeniem się ich w nowym miejscu w gospodarce. Proces ten trwa zazwyczaj więcej niż jedno pokolenie. Po drugie, zazwyczaj – owszem – miejsca pracy odradzają się, ale w nie w tym samym (geograficznie) miejscu. Po trzecie, nowe zawody wymagają innego zestawu kompetencji – ich przyswojenie wymaga czasu i zostawienia za sobą tego, kim się było wcześniej. Dla wielu – zwłaszcza starszych pracowników – jest to wyzwanie w praktyce skazujące ich na ekonomiczną i społeczną bezużyteczność. Zwłaszcza w systemie kapitalistycznych, gdzie (w większości przypadków) jesteś wart tyle, ile wynosi stawka, którą rynek zechce ci za twoje umiejętności zapłacić. Już z tych trzech powodów powinniśmy mieć dla luddystów więcej zrozumienia.\nKonkurując z maszynami młodzi ludzie muszą godzić się na niższe płace lub większe obciążenie pracą.\nNa dodatek automatyzacja tworzy coś, co australijscy ekonomiści Eduardo Pol i James Reveley nazwali niedawno „cyklem zubożenia”. Widocznym zwłaszcza wśród młodych ludzi. Działa to tak: kolejnym pokoleniom sprzedaje się ofertę edukacyjną w nadziei na lepszą pracą i uniknięcia negatywnych skutków robotyzacji. Ale uczenie się – jak większość inwestycji – kosztuje. Czasem trzeba za edukację płacić wprost (czesne), zawsze dochodzą do tego koszty pośrednie (utrzymanie w czasie studiów). Aby móc sobie na edukację pozwolić wielu studentów musi pracować. Ale tu pojawia się problem. Bo przecież postępująca automatyzacja zmniejsza popyt na pracę właśnie właśnie w tych zawodach, w których młodzi ludzie mogliby łączyć pracę z nauką, na przykład w usługach albo w gastronomii. To nie jest tak, że pracy nie znajdą. Problem polega jednak na tym, że konkurując z maszynami muszą godzić się na niższe płace lub większe obciążenie pracą, co w wielu przypadkach uniemożliwia (albo zasadniczo utrudnia) realizację edukacyjnych ambicji. I tak koło się zamyka. A robotyzacja w bezpośredni sposób hamuje przechodzenie siły roboczej z mniej do bardziej produktywnych gałęzi gospodarki.\nTrzeba przeprogramować system\nTen hamulec postępu społecznego nie dotyczy tylko młodych. Tu krytyka automatyzacji spotyka się z marksizmem. Oczywiście Marks był zdecydowanym zwolennikiem postępu technologicznego. To właśnie różniło go na tle długiej tradycji myślicieli utopijnych postulujących powrót ludzkości do przedindustrialnego stanu natury. Niemiec chciał czegoś dokładnie odwrotnego – dowodził, że tylko śmiały skok technologiczny pozwoli przeskoczyć kapitalizm i wdrapać się ludzkości na wyższy poziom rozwoju społecznego i gospodarczego. Najlepiej widać to w słynnym (niedokończonym) fragmencie Wprowadzenia do krytyki ekonomii politycznej z 1853 r. Fragment ów dotyczy… maszyn i postuluje pełną automatyzację gospodarki. Bo tylko ona otworzy ludzkości drogę do pełni człowieczeństwa. Czyli do tego, by każdy mógł „rano polować, popołudniu łowić ryby, a wieczorem oddawać się krytyce literackiej. Czyli robić to, na co ma akurat ochotę. Bez konieczności zawodowego zajmowania się łowiectwem, rybołówstwem czy krytyką literacką” – jak pisał Marks w Ideologii niemieckiej z 1846 roku.\nPraca, zwłaszcza zautomatyzowana, staje się narzędziem opresji i kontroli.\nWszystko to oczywiście przy założeniu, że automatyzacja będzie się odbywać już po „przekroczeniu kapitalizmu”. Wtedy – i tylko wtedy – robotyzacja będzie prowadziła człowieka do wolności. Historia pokazała jednak, że tego celu nie udało się na trwałe osiągnąć. W naszych czasach kapitalizm zatriumfował wręcz w skali globalnej. I to w warunkach zglobalizowanego kapitalizmu dokonywały się kolejne generacja postępów robotyzacji. W tym ta ostatnia z lat 2010-2020. Co to oznacza? Tyle, że automatyzacja gospodarki w prawdziwym życiu jest procesem ambiwalentnym. Owszem, podnosi produktywność i pozwala na rozwój form. Ale jednocześnie odbywa się to poprzez osłabienie świata pracy. Praca podlega na naszych oczach pogłębiającej się alienacji. Z ukoronowania dobrego życia staje się narzędziem opresji i kontroli. Zwłaszcza praca zautomatyzowana.\nWidać to zarówno w literaturze – choćby pod postacią takich popularnych książek jak Praca bez sensu Davida Graebera – ale także w praktyce. To na przykład doświadczenie pracy dla najnowocześniejszych globalnych korporacji. To świat, w którym kolejne maszyny czy procesy optymalizacyjne (często sięgające po technologie sztucznej inteligencji) mają służyć do pilnowania i podkręcania norm produkcji. Pewna firma ubezpieczeniowa z Kalifornii wymaga od swoich pracowników, by używali oprogramowania mierzącego ich… ilość snu. Po to, by poprawić wydajność pracowników.\nGigant technologiczny Amazon jest zdecydowanie mniej subtelny. Ostatnio w swoich centrach logistycznych zaczął instalować technologię zwaną Kiva. Polega ona na tym, że większość operacji dokonują roboty wewnątrz bloku magazynowego. Pracownicy poruszają się zaś na jego obrzeżach. Pikerzy, czyli pracownicy, którzy muszą towar od robota odebrać są zamknięci w klatkach. Oficjalnie po to, by maszyna nie zrobiła im krzywdy. Taka organizacja produkcji znacznie minimalizuje jednak spotkania pracownika z pracownikiem. Interakcja jako zarzewie potencjalnego buntu zostaje sprowadzona prawie do zera.\nLiczba robotów w fabrykach wpływa na wyniki wyborów\nPodsumujmy tę część krytyki w sposób bardziej usystematyzowany. Według irlandzkiego filozofa i ekonomisty Johna Danahera alienacja pracy ma pięć źródeł. Pierwszy to problem strukturalnej dominacji pracodawcy nad pracownikiem (ten pierwszy może pracę kupić, podczas gdy ten drugi musi ją sprzedać). Drugi polega na prekaryzacji pracy (coraz więcej pracy za te same lub mniejsze pieniądze w warunkach rosnącej niepewności zatrudnienia). Trzeci jest związany z niesprawiedliwością dystrybucyjną – czyli świadomością, że w procesie tworzenia wartości dodanej zdecydowanie większa część zysku trafia do pracodawcy niż do pracownika. Czwarty problem tkwi w kolonizacji naszego życia przez pracę – głównie gdy chodzi o czas i uwagę. Piąty to zwykły brak spełnienia – wykonywanie prac, o których nawet pracujący wie, że nie mają one żadnej wartości i znaczenia dla wspólnoty. A może nawet są dla niej szkodliwe.\nAutomatyzacja w warunkach konkurencyjnego kapitalizmu większość z tych mechanizmów alienacji pracy wzmacnia. To są realne koszty realnej robotyzacji w realnym kapitalizmie. Robotyzacja nie jako dźwignia postępu, lecz przeciwnie – hamulec rozwoju społecznego i gospodarczego. Droga do wielkiego kapitalistycznego obozu pracy, w którym roboty pełnią funkcję metaforycznych (a może i prawdziwych) strażników niekorzystnego dla pracowników społecznego status quo.\nCo z podatkiem robotowym?\nPrzez moment wydawało się, że ta krytyczna argumentacja może doprowadzić do jakiś faktycznych zmian. A galopującą automatyzację uda się poddać jakiemuś rodzajowi regulacji. Niezwykle obiecująco wyglądała trwająca na przełomie lat 2017 i 2018 debata o opodatkowaniu robotów. Wywołał ją w 2017 roku głośnym wywiadem dla magazynu Quartz miliarder Bill Gates. Wskazał, że skoro praca człowieka podlega w nowoczesnych społeczeństwach opodatkowaniu to dlaczego praca robota zastępującego w pracy człowieka miałaby się rozwiązaniom fiskalnym wymykać?\nW trakcie następnych miesięcy powstało nawet kilka teoretycznych modeli, jak taki robot tax mógłby wyglądać. Pierwszy z nich można nazwać prostym robotowym. Mógłby działać tak: gdy firma X oddaje do użytku nową w pełni zautomatyzowaną halę produkcyjną i likwiduje Y miejsc pracy, to – choć nie ma już pracowników – nadal płaci podatek w wysokości PIT plus składki pomnożone razy Y. Oczywiście w praktyce ten model ma wiele wad. Firmy prędko zaczną wprowadzać nowe technologie po cichu, twierdząc, że nie są one wcale pracooszczędne. Inne nawet zapłacą, ale zapewne w sumie nie większej niż liczonej od poziomu płacy minimalnej.\nW innym wariancie można więc pomyśleć o rodzaju stałej ryczałtowej opłaty. Czegoś w rodzaju „roboakcyzy”. Dlaczego akcyzy? Bo akcyzę wprowadza się wtedy, gdy nie możemy czegoś zabronić, lecz jako wspólnota zgadzamy się, że godzi się dostęp do tego dobra maksymalnie utrudnić. Głównym płatnikiem akcyzy byłby biznes używający robotyzacji w celu osiągnięcia zysku. Będą rzecz jasna padały argumenty, że akcyza jest hamulcem postępu. To jednak wcale nie musi być zarzut. Zwłaszcza jeżeli uznać, że rozwój automatyzacji (a zwłaszcza praca nad sztuczną inteligencją) nieuchronnie prowadzi ludzkość w kierunku tzw. momentu przełomowego. Czyli tej ekscytującej i przerażającej zarazem chwili, gdy – jak przestrzegają filozofowie transhumanizmu – powstanie maszyna dorównująca ludzkiej inteligencji pod każdym względem. Co się wtedy stanie? Zmarły w roku 2009 pionier kryptologii I.J. Good (syn emigrantów z Polski, który urodził się jako Izydor Gudak) przewidywał, że będzie to moment, w którym inteligentna maszyna w jednej chwili zdecyduje, czy uznać za stosowne zakończenie ziemskiej przygody naszej ludzkiej cywilizacji.\nTeoretycznie można sobie wyobrazić jeszcze jeden model. Firmom można zostawić prawo wyboru. Mogą nie płacić akcyzy-ryczałtu. Ale w zamian powinny (stopniowo) przekazywać część udziałów firmy państwu. A właściwie specjalnemu funduszowi rentierskiemu (wzorowanemu na funduszach gromadzących zyski z ropy istniejących już w XX wieku na Alasce czy w Norwegii). Pieniądze stamtąd trafiałyby z powrotem do szerokich mas społecznych. W większości przypadków w postaci bezwarunkowego dochodu podstawowego, który nie poprowadziłby bynajmniej do masowej bezczynności, lecz pozwolił po wielu latach skrócić czas pracy do 3 dni w tygodniu (lub 5 godzin dziennie) i odzyskać ludziom panowanie nad życiem, a demokracji rozkwitnąć. Alternatywą byłoby sięgnięcie po tzw. nanowypłaty. Czyli model stworzony przez znawcę nowych technologii Jarona Laniera w książce Who owns the future (Do kogo należy przyszłość) z roku 2014. Ludzie dostawaliby tu regularne wypłaty od firm korzystających ze zdobyczy robotyzacji albo sztucznej inteligencji. Pieniądze byłyby rodzajem zapłaty za surfowanie w internecie czy korzystanie z portali społecznościowych. Które to czynności dla tak wielu z nas i tak są stale wykonywanym rodzajem nieodpłatnej pracy.\nUtopia się oddala\nNiestety, żaden z tych modeli nie doczekał się nigdy przełożenia na język politycznej rzeczywistości. W praktyce nie zmieniło się nic. Najdalej w próbie wyjścia naprzeciw ciemnym stronom robotyzacji wyszła Korea Południowa. W 2019 r. rząd w Seulu zapowiedział… zmniejszenie rządowych subwencji dla firm stawiających na automatyzację. Wygląda na to, że w dziedzinie robotyzacji zachodnie kraje popełnią ten sam błąd, co w wielu innych przypadkach – choćby globalizacji czy deregulacji międzynarodowych przepływów kapitałowych. Procesów, które zostały puszczone na żywioł, a gdy na jaw wyszła ich ciemna strona, usłyszeliśmy od elit politycznych i gospodarczych: to już zbyt daleko zaszło, tego nie da się już powstrzymać.\nPod wieloma względami jest to nie tylko realny problem dla gospodarki i spójności społeczeństw. To także rodzaj utraconej szansy. Złota dekada robotów z lat 2010-2020 zbliżyła nas do miejsca, z którego można byłoby się pokusić o skok do zautomatyzowanej utopii. Świata, w którym automatyzacja uwalnia człowieka od ciągłego drżenia o ekonomiczne przetrwanie i od konieczności „pracy bez sensu” Otwierając przed człowiekiem nowe perspektywy samorealizacji i bycia z innymi, o jakich się ludzkości nie śniło. Warunek jest jeden. Roboty musiałyby zacząć pracować dla wielu. A nie – jak dziś – tylko dla zysku i wygody – nielicznych.


Jeśli chcesz się skontaktować z właścicielem wpisu myourlife.pl - wyślij wiadomość za pomocą formularza.\nMultiperfumeria to sklep internetowy który oferuje szeroki wybór produktów. Znajdziejsz u nas perfum ...\nProjektowanie stron Katow\nE-promocja - Projektowanie i Tworzenie stron Katowice. Firma E-promocja jest dynamicznym zespołem sp ...\nFirma Norco oferuje kompleksową aranżację i wyposażenie sklepów, biur, restauracji i klubów. Norco p ...\nKwatery pracownicze - WAR\nOferta kwater pracowniczych. Noclegi w pokojach 3, 4 i 5 - osobowych. Dostęp do wyposażonych: kuchni ...\nDomeną naszej firmy jest wszystko to, co związane z bramami garażowymi – jesteśmy ekspertami w tej d ...


W 2017 r. dwie rudzkie kopalnie mają być połączone - WP Finanse\nW 2017 r. dwie rudzkie kopalnie mają być połączone\n"Najistotniejsze jest połączenie technologiczne, które będzie dokonane w pierwszej kolejności. Administracyjne połączenie kopalń w jeden podmiot nastąpi później, po około roku działania" - wyjaśnił prezes.\nKopalnia Bielszowice zatrudnia obecnie ponad 3 tys. osób, kopalnia Pokój niespełna 1,7 tys. Obydwa zakłady przynoszą straty - w ubiegłym roku kopalnia Pokój straciła na każdej tonie węgla średnio 77,69 zł (to wynik o 3,5 zł gorszy niż rok wcześniej), a kopalnia Bielszowice 43,77 zł (poprawiła wynik o 15,85 zł).\nŁączenie ze sobą kopalń praktykowane jest w górnictwie od wielu lat. W ocenie prezesa Sędzikowskiego, dotychczasowa praktyka wskazuje, że nie przynosiło to oczekiwanych efektów - z reguły koncentrowano się na redukcji administracji, a kopalnie nadal działały de facto oddzielnie, choć pod wspólnym szyldem. Obecnie filozofia zarządu Kompanii - tłumaczył prezes - jest inna; łączenie ma być stosowane tam, gdzie ma tu uzasadnienie technologiczne - np. połączone kopalnie Sośnica i Makoszowy nie doczekały się wcześniej takiego połączenia.\nW ramach PGG, która ma rozpocząć działalność 1 maja tego roku, również dwie rybnickie kopalnie - Jankowice i Chwałowice - mają być technologicznie połączone. Sędzikowski nie widzi jednak w tym przypadku uzasadnienia, by te kopalnie łączyć także administracyjnie.


Fani znanego polskiego piłkarza przeżyli chwile grozy! Czy Robert Lewandowski opuści reprezentację. Zyciepl\nRobert Lewandowski / YouTube: Wiadomości\nRobert Lewandowski to bez wątpienia jeden z najbardziej utalentowanych i ambitnych piłkarzy naszej reprezentacji. Piłkarz od kilku lat świetnie radzi sobie na boisku i nie sposób wyobrazić sobie, że kiedyś może podjąć decyzję o odejściu z kadry.\nFani polskiej kadry nieco spanikowali!\nJak podaje portal o2, we wtorkowy wieczór fani Roberta Lewandowskiego mocno się zaniepokoili! Na Twitterze Łączy nas piłka pojawił się post, który zmroził krew w żyłach wielu fanów!\n- Robert Lewandowski kończy karierę – napisano na Twitterze.\nFani zamarli! Mało kto wyobraża sobie bowiem sukcesy naszej kadry bez udziału Roberta Lewandowskiego! Okazuje się jednak, że wpis był tylko formą zabawy, którą zapoczątkował w sieci profil Netflix Polska.\nPod postem opublikowanym przez profil Łączy nas piłka od razu zaczęły pojawiać się komentarze fanów. Wielu wyznało, że omal nie dostało zawału, natomiast jeden z komentujących wyznał, że jak tylko zobaczył post, to od razu zaczęła trząść mu się ręka.\nJak zatem widać, Polacy nie wyobrażają sobie momentu, w którym Robert Lewandowski postanowi zakończyć swoją karierę! Przypomnijmy, że do tej pory Lewy zdobył dla naszej kadry aż 72 gole! Miejmy nadzieję, że jeszcze długo będziemy mogli oglądać go w naszych narodowych barwach i cieszyć się z jego sukcesów!\nDziś wieczorem trzymamy kciuki za naszą reprezentację w meczu z Anglią! Liczymy na korzystny wynik!\nWysłano: 08.09 11:07\nWojciech Szczęsny popełnił na Euro 2020 ogromny błąd, który mało kto zauważył. Bramkarz przyznał się do winy. Czy wynik mógł być inny\nPolska odpadła z Euro 2020 w fazie grupowej po trzech meczach.


Następnym programem dostępnym w pakiecie Nero 7 jest Nero Recode, który umożliwia wykonanie kopii istniejącej płyty DVD. Zaletą programu jest możliwość wykonania kopii płyty dwuwarstwowej na nośniku jednowarstwowym.\nWarto w tym miejscu wspomnieć o tym, że Nero Recode pozwala na przekonwertowanie płyty DVD-Video do formatu Nero Digital. W praktyce oznacza to, że materiał zostaje zapisany w postaci skompresowanej za pomocą kodeka Mpeg 4 i dzięki innowacyjnym rozwiązaniom inżynierów z Nero zachowuje prawie idealną jakość.\nOsoby często wykonujące kopie płyt DVD-Video z całą pewnością zauważą, że Nero Recode jest bardzo podobny do dobrze znanego DVD Shrinka. Stało się tak ponieważ, firma Nero zatrudniła autora tego programu i zleciła mu opracowania podobnej aplikacji na potrzeby swojego sztandarowego pakietu.\n<- Nero PhotoSnap\nNowości Nero 7 ->


Przystanek "STOP" - Blog Małgorzaty\nPosted on 19 sierpnia 2018 AuthorsikoramaLeave a comment\nZabiegani, z problemami dnia codziennego, bez marzeń, bez uśmiechu…. Widzisz wokół takich ludzi?\nPrzystanek STOP, to czas dla siebie, czas na myślenie. O tym co zrobiłam, co czułam, co muszę poprawić, co mi “wyszło” dobrze.\n“Życie nie po to jest….”\n← Previous Previous post: Co robisz ze swoim życiem?\nNext → Next post: Bajka o stolarzu.


Opublikowano: 13 sierpień 2019 | Drukuj\nLosowanie będzie przeprowadzone pod nadzorem Gminnej Komisji Wyborczej w Białym Dunajcu\n1. Dwa pojemniki będą umieszczone w widocznym miejscu. Do jednego pojemnika zostanie włożonych tyle kartek z kolejnymi numerami dla list, ile jest uprawnionych komitetów. Do drugiego pojemnika zostaną włożone kartki z nazwami komitetów wyborczych. Oba rodzaje losowanych kartek będą umieszczone w nieprzezroczystych kopertach.\n2. Czynności losowania dokonają dwaj członkowie Gminnej Komisji Wyborczej w Białym Dunajcu wyznaczeni przez Przewodniczącego Komisji. Jedna osoba będzie losowała numer dla list, zaś druga osoba - nazwę komitetu wyborczego. Wylosowany numer i nazwa komitetu będą odczytywane przez losujące osoby i następnie powtarzane przez Przewodniczącego Komisji.\n3. Wyjęte z kopert kartki będą łączone i zszywane; stanowić one będą dokumentację losowania.\nZ przeprowadzonego losowania zostanie sporządzony protokół, a informacja o przyznanych numerach list kandydatów niezwłocznie zostanie podana do wiadomości publicznej poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy w Białym Dunajcu oraz umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej.


Makieta modułowa wg norm - ZNTK Parowozowe | Modelarstwo.info\nWitajcie! Życie biegnie nieubłaganie szybko, a projekty, o których śni się po nocach dojrzewają w głowie, aż pojawia się ten moment, że można podjąć próbę ich realizacji. Od ponad dekady pracuję w zakładach naprawczych, a moja przygoda z parowozami sięga około 2003 roku, kiedy zacząłem zabawę w aktywne działanie na rzecz zabytków kolejnictwa i naukę obsługi sprawnych parowozów. Od tego czasu naprawy wraz z parowozami stały się szczególnie mi bliskie, a zamiłowanie do trakcji parowej sprawiło, że marzenia ukształtowały się na wyzwaniu w postaci budowy fragmentu zakładów naprawczych parowozów usytuowanych na przełomie III i IV epoki. Związany jestem rodzinnie od 1945 roku z ZNTK "Parowozowe" Gliwice, które znam na wylot, więc to ten zakład stał się punktem wyjściowym. Poniżej widok z około 1960 roku.\nZałożeniem jest zbudowanie modułów, które w całości nie przekroczą 5 metrów długości, a ich szerokość miałaby wynosić poniżej 1 metra.\nWszystkie wymiary i usytuowanie obiektów jest na tą chwilę orientacyjne poza halami głównymi, które narzucają układ torowy bocznicy. Jestem na etapie gromadzenia materiałów i planowania całości. W przyszłym roku planuję ruszyć z budowaniem pierwszych obiektów. Dopiero później powstaną skrzynki i zaplanuję ostatecznie zagospodarowanie terenu. Koncepcja zakłada poprowadzenie toru szlaku jednotorowego obok zakładów, który na końcach ma mieć możliwość połączenie z innymi modułami. Zjazd z toru szlakowego umożliwić ma posterunek odstępowy pełniący też funkcję posterunku bocznicowego i przejazdowego. Od lewej znajdują się zabudowania socjalne zakładów - szatnia, budynek głównego technologa, kotłownia, piaskownia kotłów i dalej hale główne: kotlarnia, hala główna z przesuwnicą z wydziałem mechanicznym i kołownią, dalej tendrownia i magazyn. Poniżej hal głównych zaplanowana jest dwustanowiskowa parowozownia pełniąca funkcję zapalarni i wieża ciśnień.\nProjekt zakłada 12 stopniowe rozjazdy i jest kompromisem między rzeczywistym obiektem, a możliwościami powierzchniowymi. Dlatego proszę o ocenę i weryfikację układu torowego oraz srk:\nMam wątpliwości, czy sposób połączenia bocznicy zakładowej z torem szlakowym ma sens. Wyjazd z zakładu powinien odbywać się przy użyciu semafora, czy może tarczy zaporowej. Pytanie, czy wyjazd z bocznicy wymaga dwóch rozjazdów i żeberka, czy można z jednego zrezygnować i zastosować wykolejnice ze wspomnianą tarczą zaporową?\nZastanawiam się też która krawędź powinna być ta "prezentacyjną". Hale główna, kotlarni i tendrowni będą przecięte w poprzek. Rozważałem wykonanie tylko fragmentu dachu, aby ukazać wnętrze hal. Jednak zastanawiam się, czy nie lepiej pokazać jego wnętrze właśnie od strony przeciętych hal, co pozwoli oglądającym zobaczyć więcej szczegółów przedstawiających proces naprawy, czy od strony toru szlakowego.\nTor usytuowany pionowo za halą kotlarni, to tor do niewielkiego budynku, gdzie piaskuje się kotły. Obsługiwany będzie przy użyciu niewielkiej obrotnicy ręcznej. Jednak nie jestem jeszcze przekonany o jego wykonaniu i może zrezygnuję z tego obiektu, a tor pozostanie w celu dowożenia węgla do kotłowni, która będzie obok.\nProszę o wsparcie i opinie, ale i wyrozumiałość. Nie bądźcie zbyt surowi\nOstatnio edytowane: 7 Listopad 2020\ntrzymam kciuki, wspaniały projekt.\nTarcza zaporowa służy do zatrzymywania jazd pociągowych, natomiast sama podaje tylko jazdę manewrową. Dlatego według mnie wyjazd powinien odbywać się na podstawie semafora. W końcu z jazdy manewrowej po bocznicy przechodzisz w jazdę pociągową na szlaku.\nNatomiast wjazd powinien odbywać się na tarczę manewrową ustawioną przy semaforze na szlaku lub na bocznicy powinieneś ustawić tarczę zaporową. To drugie rozwiązanie według mnie będzie lepsze.\nSuper, siadam w pierwszym rzędzie, jak będę w TG to się wypraszam na wizytacje. Pewnie wiesz, ale Gliwice też są na liście do wizyty w Lotnych Stanach.\nWłaśnie ta jazda pociągowa budzi wątpliwości, co postawić i na tą chwilę dałem semafor. Jednak zaznajamiając się z http://kolej.krb.com.pl/e1/zamk.htm#tarcze możemy przeczytać:\nSygnały "Stój" na tarczach zaporowych kształtowych są ważne zarówno dla manewrów, jak i dla pociągów.\nPociąg zatrzymany przed tarczą zaporową wskazującą sygnał "Stój" (Z1) może jechać dalej na rozkaz pisemny doręczony drużynie pociągowej lub przekazany za pomocą urządzeń łączności.\nI zakładałem, że tarcza umożliwi ewentualne manewrowanie i wyjazd na szlak po otrzymaniu rozkazu pisemnego na nastawni. Jak mnie pamięć nie myli, to na stacji Bierawa wyjazd na PKP odbywa się właśnie na tarcze zaporową.\nTutaj zakładałem wjazd na sygnał ręczny z nastawni. Jednak faktycznie tarczy zaporowej na torze powiedzmy zdawczo-odbiorczym zakładu nie przewidywałem i być może to lepsze rozwiązanie, ale właśnie z tarczą manewrową. Potrzebuję konsultacji w tej obcej mi materii\nNa tą chwilę nie ma się czym chwalić i sporo czasu minie nim będzie. Jakbyś miał latać nad Gliwicami i szukał przewodnika, to służę pomocą. Jednak to dopiero, jak sytuacja z pandemią troszkę się uspokoi...\nGeneralnie to rozszerzył bym to o sygnał podany na tarczy zaporowej.\nCo do zasady typ jazdy determinuje ci czym możesz ją zatrzymać. W dalszym wywodzie nie biorę pod uwagę semaforów świetlnych.\n- Odbywa się w ramach posterunku ruchu - NIGDY NA SZLAKU,\n- podawana może być sygnałem ręcznym, poprzez urządzenia radiołączności lub najprościej na stosownym semaforze,\n- jazdę manewrową można podać na tarczy manewrowej lub tarczy zaporowej,\n- jazdę manewrową zatrzymuje: kolejna tarcza manewrowa, tarcza zaporowa (także w formie wskaźnika) lub semafor.\n- Odbywa się zarówno w obrębie posterunku ruchu jak i na szlaku,\n- podawana semaforem lub rozkazem pisemnym,\n- jazdę pociągową zatrzymuje kolejny semafor lub tarcza zaporowa. Tarcze manewrowe wskazujące sygnał stój nie odnoszą się do jazd pociągowych.\nPodsumowując jeśli ma być zgodnie z przepisami to wyjazd musi odbywać się na semafor. Wjazd także najlepiej na semafor ale na torze wyjazdowym musi stać tarcza zaporowa, która tą jazdę zatrzyma. Tarcza zaporowa może być ruchoma ale w tym przypadku wystarczy podświetlany wskaźnik:\nPoza gdybaniem, planowaniem, rysowaniem, powoli realizuję zakupy i gromadzę kolejne materiały. Układ torowy ciągle budzi mieszane uczucia i już cztery razy przerabiałem całość. Jak uda się wypracować ostateczną wersję, to podzielę się nią z Wami. Być może pojawią się jakieś cenne uwagi. Na tą chwilę dotarło serce przyszłego wydziału kołowni, czyli tokarki do zestawów kołowych! Projekt powstał w oparciu o obrabiarkę Nilesa stojącą w skansenie w Zduńskiej Woli Karsznicach.\nWykonanie od A do Z przez kolegę @Merlin w oparciu o przesłane materiały. Pozostanie dorzucić zestawy kołowe, wyposażyć maszyny w "biżuterię" i wykończyć. Powinno być dobrze! Dzięki Marcinie i walczymy dalej!\nWczoraj dotarły pierwsze elementy ścian Auhagena. Warunków do budowy ciągle brak, ale na paru kartkach papieru chciałem zobaczyć, czy plan, jaki chcę zrealizować jest realny. Pierwsza pod młotek idzie hala kotlarni. Chcę ją wykonać w całości na sklejce i dopiero po jej wykonaniu i kolejnych obiektów przystąpię do wykonania skrzynek i projektowania układu torowego (może poza halą główną, która jest bardzo duża. Szerokość modułu na chwilę obecną wyniesie 1000mm. Oś toru szlakowego od krawędzi skrzynki, to 250mm i znajdzie się tam profil przejściowy. Szerokość tła w postaci białych kartek jest równa 1000mm.\nWychodzi, że widoczny bok hali będzie miał długość około 690mm. Segmenty są ułożone zbyt blisko dlatego odległość od osi toru do ściany budynku zmniejszy się z 80 na około 60mm. Druga ściana hali powinna wyglądać następująco...\nSugeruje się wymiarami dostępnych profili Auhagena i przy zastosowaniu 4 sztuk powinno udać się zmontować halę o boku 390mm, która pozwoli ustawić dwa rzędy kotłów wraz z dwoma suwnicami. Widoczny spolszczony model Revella wykonany z 12 lat temu pełni funkcję porównawczą.\nNajwiększym problemem jest wysokość budynku... suwnica powinna mieć możliwość przewiezienia kotła nad innymi kotłami ustawionymi na posadzce hali. Myślałem, że od strony długiej ściany wykonam dwa rzędy okien i podniosę dach o jakieś 24mm, ale najpewniej nie zmieści mi się tam suwnica, konstrukcja dachu itd. Od strony krótkiej ściana wzniesie się na równo z dachem pełną cegłą. Jutro trzeba to pomierzyć w realu i przemyśleć temat już z konkretnymi wymiarami. Szkic z koncepcją poniżej...\nW zasadzie w rzeczywistości ten obiekt posiada 3 nawy z 3 suwnicami, ale na chwilę obecną planuję pozostać przy 2. Sam obiekt, to hala średniej wielości. Największa będzie hala główna i najmniejsza tendrownia. Kotlarnia powinna zawierać dwa rzędy po 8 słupów pojedynczych i 8 słupów podwójnych... to chyba jedno z poważniejszych wyzwań w tym budynku. No, ale do 2030 może uda się projekt zrealizować...\nUkład torowy przeszedł metamorfozę i w zależności od późniejszych pomysłów będzie ewoluował... główna koncepcja wygląda następująco. Pięć modułów z torem szlakowym i zjazdem na bocznicę zakładów naprawczych. Posterunek pełnić będzie funkcję posterunku odstępowego i bocznicowego. W zależności od wersji finalnej może wykonam przejazd i wjazd na teren zakładu z przystankiem służbowym obok.\nKuszącą sprawą jest poprowadzenie toru szlakowego z 250mm od dolnej krawędzi z lewej do 250mm do górnej krawędzi z prawej, ale obawiam się, że szerokość modułów na to nie pozwoli. Te krzywizny toru szlakowego są przypadkowe i nie należy tego traktować za wersję finalną.\nTyle z planów na dzień dzisiejszy\nTe plany tworzyłeś w oparciu o Jaki materiał torowy? Tzn. tory konkretnie jakiego producenta?\nNa tą chwilę zakładam Tillig Elite. Dwa pierwsze rozjazdy umożliwiające zjazd ze szlaku mają 10 stopni, cała bocznica jest na 12 stopniowych, wyjątkiem są dwa rozjazdy przed kotlarnią umożliwiające zjazd parowozu manewrowego i mają 15 stopni.\nTokarki prawie piękne, poza brakującą osłoną na tarczy.\nAle to się da zrobić.\nPlanuję je wyposażyć w to i owo, ale jest to zdecydowanie odległa przyszłość. Hala kołowni będzie przylegać do boku ściany hali głównej która będize realizowana, jako kolejne obiekty. Na teraz skupiam się na gromadzeniu materiałów do hali kotlarni. Przyznaję, że zaczyna mnie przytłaczać budowa tego obiektu, bo rozplanowanie wysokości hali i słupów tak, aby zmieściła się pod konstrukcją dachu suwnica jadąca z kotłem nad innymi kotłami naprawianymi na poziomie posadzki nie jest prostą sprawą. Ściany Auhagen BKS z jednego poziomu ściany pozwalają odzwierciedlić około 8m, a tutaj potrzeba około 8,5m do haka suwnicy w najwyższej pozycji. Nie marudzimy i bawimy się dalej.... szkicujemy, mierzymy, planujemy\nUwielbiam te widoki...\nI proces rolowania osi w 0:39 filmu... i ten charakterystyczny tokarz... te jazdy próbne... moje klimaty!\nproces rolowania osi\nCo to jest "rolowanie osi"?\n3.747 28 0\nZapowiada się ciekawy wątek. Będę trzymał kciuki. Co do ścian BKS Auhagena - podpowiem z doświadczenia, że tak długie ściany są bardzo wiotkie i od razu trzeba je przyklejać do podłogi, albo do stropu, ewentualnie zastosować jakieś inne usztywnienia.\nJeśli mogę wtrącić. Onego czasu, gdy jako student odbywałem wakacyjne praktyki w Ś.p Hucie 1-go Maja w Gliwicach, na wydziale zestawów kołowych. Było coś takiego , jak rolowanie osi. To utwardzanie czopów łożyskowych osi poprzez zgniatanie ich powierzchni przy pomocy zestawu rolek.\nFachowo to się nazywa utwardzanie zgniotem. Robiono tak z osiami, które wyposażano w łożyska ślizgowe. Takie szły do dawnego ZSRR, Indii i bodajże Pakistanu. Z filmu wynika, że to jest ten sam proces.\nJak wspomniał @hamulcowy osie, wały i inne detale roluje się w celu powierzchniowego utwardzenia materiału. Zastosowanie rolki zostało częściowo wyparte przez kulkę z układem hydraulicznym - proces ten nazywa się kulowaniem, choć w słownictwie warsztatowym dalej używa się określenia rolowanie. Kulowanie z układem hydraulicznym pozwala bardziej panować nad procesem i unikać nagłych zmian twardości, co jest bardzo niebezpieczne w przypadku osi zestawów kołowych. Poza samym utwardzeniem materiału proces podnosi też klasę chropowatości, co jest niezwykle istotne przy powierzchniach pod łożyska ślizgowe. Pozwala uzyskać chropowatości uzyskiwane już przy szlifowaniu, a nie wymaga szlifierki, bo jest robiony na tokarkach. Jako ciekawostkę powiem, że wały drążone zestawów kołowych typu 4E, czyli stosowanych na niemal wszystkich lokomotywach serii EU07, ET22, czy ET41 są rolowane na powierzchniach pod panewki silników trakcyjnych.\n@tomekkor trzymaj kciuki, bo będę potrzebował wsparcia choćby dobrym słowem Twój wątek "makieta strychowa", to ogromna inspiracja i przyznam, że czerpię z niej garściami!\nŚciany na całej długości chcę podkleić PCV spienionym 3mm i pomalować na biało, może "tynkować". Dach chcę zrobić zamknięty tylko na około 1/4 długości hali, a na pozostałej części zostawić otwarty, aby ukazać procesy realizowane wewnątrz. Pytanie, czy 3mm PCV, to nie za mało i przy takiej długości nie będzie faktycznie zbyt wiotkie. Jeśli tak będzie zrobię ściany nieco grubsze i do ich środka wsunę jakiś płaskownik, który wpuszczę w sklejkę.\nWitajcie! Życie biegnie nieubłaganie szybko, a projekty, o których śni się po nocach dojrzewają w głowie, aż pojawia się ten moment, że można podjąć próbę ich realizacji. Od ponad dekady pracuję w zakładach naprawczych, a moja przygoda z parowozami sięga około 2003 roku, kiedy zacząłem zabawę w aktywne działanie na rzecz zabytków kolejnictwa i naukę obsługi sprawnych parowozów. .....\nW którym miejscu były te warsztaty, bo z planu wynika, że wzdłuż ulicy Chorzowskiej, tylko co tam robią Żerniki?\nNie były, bo do dziś są!\nA dokładniej? Kiedyś przez niecałe dwa lata pracowałem w WGW Gliwice. Na przeciw była Lokomotywownia a obok ZNLE, ale tych warsztatów nie pamiętam.\nTe warsztaty opisano tak na mapie z 1960 roku, to ZNLE. Na przestrzeni lat noszące różne nazwy, jak ZNTK Parowozowe Gliwice, po połączeniu z wagonówka ZNTK Gliwice. Później bodaj znowu ZNTK Parowozowe Gliwice i ZNLE Gliwice, ale od chwili włączenia do PKP cały czas nosiły symbol MF5. Od paru lat Newag.