Tablica na 70. rocznicę śmierci błogosławionego Trauguciaka\nMetropolita częstochowski, przedstawiciele władz miejskich oraz dyrekcja II LO uczcili w środę pamięć Ludwika Gietyngiera, absolwenta „Traugutta” zamordowanego podczas II wojny światowej. Tablica upamiętniająca losy błogosławionego kapłana została wmurowana obok wejścia do szkoły.\nJako pierwszy w szkolnej świetlicy przemawiał dyrektor II LO, Krzysztof Ponchała. Wspomniał L. Gietyngiera jako absolwenta "Traugutta", który był przede wszystkim nauczycielem młodzieży. Dyrektor stwierdził także, że pokolenie kapłana było tym, które żyło w ciężkich czasach i musiało walczyć z nazizmem. Czytaj więcej >>\nKolejna edycja TRMF - kolejny sukces\nUbiegły czwartek należał do jednych z najważniejszych dni w życiu szkoły. Od godziny 17:00 drzwi "Traugutta" praktycznie się nie zamykały. Ekipa przy bramce miała ciężki orzech do zgryzienia, by okiełznać tłum gości przybyłych na kolejną, już trzecią edycję TRAUGUTT ROCK MUSIC FESTIVAL.\nW końcu zniecierpliwiona publiczność powitała na scenie pierwszy zespół. Tegoroczny festival otworzył debiutujący The Outrage. Nie mieli łatwego zadania, jednak poradzili z nim sobie wyśmienicie. Prezentując znane i lubiane covery rozkręcili imprezę i podkręcili temperaturę o kilka stopni. Szkolna świetlica zamieniła się w prawdziwą salę koncertową, która ku zadowoleniu organizatorów była pełna gości. Kilka minut po godzinie 18:00 scenę przejęła znana i lubiana grupa Inventoria. Organizatorzy, po ich poprzednim koncercie w Hormonie, byli pewni kolejnego sukcesu. Mimo pewnych problemów technicznych, zespół zachował się profesjonalnie. Do dziś na samą myśl mam dreszcze. Chętnie cofnęłabym czas, by móc jeszcze raz poczuć te emocje, które wywołała we mnie Inventoria. Czytaj więcej >>\nRadio Traugutt - TOP WSZECH CZASÓW WG JESIONA cz.3\nJuż w niedzielę 27 listopada o godzinie 20 mam przyjemność zaprosić na ostatnią trzecią część przygotowanego przeze mnie Topu Wszech Czasów. Serdecznie zapraszam :D\nStart niedziela godzina 20:00. Aby słuchać radia wystarczy (w niedzielę) o 20:00 wejść na stronę lub wpisać adres radia 212.87.238.34:8801 w aplikacji do odtwarzania muzyki - w winampie "Dodaj adres URL/add url' (CTRL+L) 212.87.238.34:8801\nCyprian ''jesion'' Jesionowski\nIII MIĘDZYSZKOLNY KONKURS LITERACKI "ERUDYTA ROKU"\nWe wtorek tj. 29.11. o godz. 10.00 rozpoczynamy konkurs literacki. Miło mi poinformować, że do konkursu zgłosiło się 34 uczniów (w tym 18 z naszej szkoły). Część pisemna konkursu odbędzie się w sali 2B, natomiast część ustna w bibliotece. W związku z konkursem we wtorek biblioteka będzie nieczynna. Bardzo proszę uczniów w miarę potrzeb i możliwości skorzystać z biblioteki w poniedziałek.\nprof. Turel Barbara\nAkcja koła Caritas\nW dniu 28.11.2011r. (poniedziałek) szkolne koło Caritas będzie prowadzić sprzedaż ciast.\nZapraszamy do wsparcia akcji.\nWygraj index na UJ\nFundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego zaprasza wszystkich uczniów klas maturalnych przystępujących do Egzaminu Maturalnego w 2012 r. do wzięcia udziału w XVI Konkursie Wiedzy o Uniwersytecie Jagiellońskim.\n- Nagrodami w Konkursie będą indeksy na studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, przydzielane na podstawie decyzji Dziekanów poszczególnych Wydziałów UJ (w ubiegłorocznej, XV edycji Konkursu przyznano 76 indeksów),\n- Na stronie internetowej Fundacji opublikowana jest lista lektur obowiązujących uczestników Konkursu. Na jej podstawie opracowane będą testy i pytania konkursowe, Czytaj więcej >>\nPrzed poniedziałkową imprezą, pojawiły się w naszej klasie ogromne obawy… Ile przyjdzie ludzi? Czy będzie im się podobać? Ile pieniędzy uda się nam zebrać? Na te wszystkie pytania, na całe szczęście, możemy odpowiedzieć z szerokim uśmiechem na twarzy! Dzięki Waszej pomocy udało nam się zebrać (po odliczeniu kosztów organizacyjnych) 446 zł. Pieniądze te, zostaną przekazane na pomalowanie sali 3B. Nie tylko kwestia materialna okazała się zadowalająca. Również sama zabawa była bardzo przyjemna i wyjątkowo klimatyczna, a przygotowane przez nas wróżby spotkały się z Waszą dużą aprobatą, co nas bardzo cieszy.\nChcieliśmy wyrazić ogromną wdzięczność nauczycielom, którzy zgodzili się poświęcić swój wolny czas i przyjść w poniedziałkowy wieczór do szkoły. Są to: prof. Anna Papis, prof. Małgorzata Chmielewska, prof. Marzena Szota, prof. Ireneusz Stasiak i prof. Marek Podgórski. Serdecznie dziękujemy!\nMikołajki dla bardziej potrzebujących!\nSamorząd Uczniowski ogłasza świąteczną zbiórkę rzeczy dla dzieci z: Zespołu Szkół Specjalnych nr 43, Młodzieżowej Świetlicy Socjoterapeutycznej oraz Domu Małego Dziecka w Częstochowie. Najmilej widziane będą: pomoce naukowe i artykuły szkolne (zeszyty, bloki, farby, plastelina, kredki itp.), ubrania oraz słodycze. Jeśli chodzi o ubrania muszą być one czyste i w dobrym stanie. Wszystkie rzeczy prosimy dostarczać do prof. Marka Podgórskiego do 2. grudnia. Na klasę która zdoła przekazać najwięcej prezentów czeka bardzo miła nagroda :) Liczymy na Was!\nW najbliższym czasie w naszej szkole odbędzie się spotkanie z członkami Stowarzyszenia ''Po Prostu" http://www.poprostu.czest.pl. Stowarzyszenie "Po Prostu" jest obecnie grupą 26 osób, która w bardzo szybkim tempie powiększa się i dzięki takim akcjom <http://2lo.traugutt.net/aktualnosci/583,po_prostu_pomagaja> jak ostatnia, przeprowadzona w naszej szkole może pomagać innym, bardziej potrzebującym. Jego członkowie są zadowoleni z ogromnego sukcesu sprzedaży cegiełek w Traugucie, bardzo chętnie chcą spotkać się z nami i za razem podziękować za tak liczne zainteresowanie tematem. Prosimy przewodniczących klas, aby do piątku dostarczyli listy osób, które chętnie wezmą udział w spotkaniu. Listy przyjmują: Aleksandra Chatys (IA), Kamil Brewczyński (II E) i Szymon Malinka (IID).\n„Rejczel nie Inejczel” – debiutancka audycja\nSerdecznie zapraszamy wszystkich słuchaczy Radia Traugutt na debiutancką audycję „Rejczel nie Inejczel”, którą specjalnie dla Was poprowadzą Karolina Najman i Mateusz Koj.\nAudycja zostanie poświęcona zespołowi Coldplay oraz zbliżającej się imprezie „Traugutt Rock Music Festival”. Chcemy choć trochę przybliżyć sylwetki zespołów, które już w najbliższy czwartek zawładną sceną.


Modlitwa o dziecko czyli Czym jest Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego? – Fundacja Małych Stópek\nModlitwa o dziecko czyli Czym jest Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego?\nWydarzenia minionego roku pokazały, że walka o nienarodzone życie wciąż trwa i potrzeba ogromnej mobilizacji wielu serc i sumień, aby w naszym kraju niewinne życie już nigdy nie było zagrożone. Każdego roku zachęcamy zgromadzenia zakonne, wspólnoty i całe parafie, aby dołączyły do dzieła Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Również i w tym roku Fundacja Małych Stópek pragnie zachęcić wszystkich do podjęcia się trudu 9-miesięcznej modlitwy w intencji zagrożonego życia nienarodzonych dzieci.\nDuchowa Adopcja nie jest modlitwą nową, która powstała kilka lat temu. Ludzie nie tylko w Polsce, ale również poza jej granicami od ponad 30 lat przyrzekają modlić się codziennie przez okres 9 miesięcy w intencji ocalenia nieznanego im nienarodzonego życia. Modlitwa cieszy się dużym zainteresowaniem szczególnie od 1992 r. kiedy św. Papież Jan Paweł II ogłosił 25 marca Dniem Świętości Życia.\nPrzyrzeczenie Duchowej Adopcji może złożyć każdy kto tylko czuje wewnętrzną potrzebę przyczynienia się do tego ogromnego dzieła Obrony Życia. Stając się Duchowym Rodzicem i odmawiając codzienną modlitwę w intencji nienarodzonego dziecka, każdego dnia możemy się przyczynić do odmienienia czyichś losów albowiem jako katolicy głęboko wierzymy w moc modlitwy. Oprócz tego codziennie przez 9 miesięcy, przynajmniej raz w ciągu dnia w trakcie modlitwy Duchowej Adopcji kierujemy swoje myśli w stronę dziecka, którego życie jest zagrożone, a na którym nam zależy.\nZłożenie przyrzeczenia Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego nie jest skomplikowane. Można do niego przystąpić indywidualnie, a można również we wspólnocie. Najważniejsze, aby zrobić to szczerze, z myślą o nienarodzonych i z pragnieniem wytrwania do końca.\nDlatego również w tym roku, z okazji zbliżającego się Dnia Świętości Życia, Fundacja Małych Stópek zaprasza wszystkich Obrońców Życia do rozpowszechniania dzieła Duchowej Adopcji w swoich środowiskach i zachęcania duszpasterzy w swoich parafiach do zamawiania bezpłatnych formularzy, które oprócz treści przyrzeczenia, zawierają również szczegółowe informacje na temat Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego, jak również fragment, który po wypełnieniu swoimi danymi można odesłać na adres Fundacji i w zamian otrzymać „Jasia” czyli model 10-tygodniowego dziecka w skali 1:1.\nZamówienia można kierować na adres e-mail zamowienia@fundacjamalychstopek.pl lub przez formularze na stronie www.dlazycia.info/gadzety


Virtus.pro w finale ELEAGUE! - IzakTV\nVirtus.pro w finale ELEAGUE!\nStało się. Virtus.pro pokonali mousesports 2:0 (16:7 Train, 16:10 Cache) i już dziś wieczorem staną naprzeciw Fnatic w wielkim finale ELEAGUE. Nim to nastąpi, podsumujmy spotkanie, które dało im awans.\nMecz rozpoczął się na mapie Train – wybranej przez Virtusów. Pistoletówka wygrana na korzyść Niemców w CT potoczyła się tak dzięki 4 fragom Denisa “denisa” Howella. Przy wyniku 1:4 na korzyść mousesports, clutch Janusza “Snaxa” Pogorzelskiego uratował jego drużynę od dalszych strat w rundach.\nZ Nikolą “NiKo” Kovacsem zauważalnie bez formy Polacy nie mieli większych problemów z ugraniem pierwszej połówki Traina wynikiem 9:6. Druga pistoletówka tylko podwyższyła ich prowadzenie.\nmousesports w terro ugrało tylko jedną rundę, co dało Filipowi “NEO” Kubskiemu i spółce wynik 16:7, po którym z pewnością siebie mogli podejść do mapy przeciwnika – Cache.\nTu pierwsza pistoletówka należała do VP, a konkretniej do Jarosława “pashy” Jarząbkowskiego, który wyciągnął 3 fragi. Mimo dobrego startu w CT Polaków pierwsze rundy były bardzo wyrównane i w pewnym momencie wynik wskazywał 4:4. mousesports udało się jednak wyprowadzić pierwszą połówkę do wyniku 6:9.\nKolejna pistoletówka trafiła w ręce Polaków i kolejny triple kill, tym razem Wiktora “TaZa” Wojtasa wywróżył drużynie dobrą połówkę. Nie mogło się stać inaczej – mapa zakończyła się wynikiem 16:10.\nVirtus.pro tym samym awansowali do finału ELEAGUE, gdzie z Fnatic już dziś wieczorem zmierzą się o tytuł mistrza pierwszego sezonu ELEAGUE – i 390 tys. dolarów z puli nagród.


Recenzja „Zakłamani” oraz „Zastraszeni” – redakcjaBB\n„Zakłamani” oraz „Zastraszeni” to dwie debiutanckie książki Joanny Dulewicz - absolwentki filologii angielskiej i zarządzania, lektorki i tłumaczki.\nHistoria „Zakłamanych” i „Zastraszonych” krąży wokół miasteczka w województwie świętokrzyskim, które na pierwszy rzut oka jest miasteczkiem jak każde inne. Każdy każdego zna, a każda nowinka rozchodzi się bardzo szybko. Zbijów nie wydaje się skrywać wielu tajemnic. Jednakże przeszłość i niewyjaśnione sprawy sprzed 30 lat nie dadzą o sobie tak łatwo zapomnieć…\nGłówną bohaterką jest Eryka Olbracht – polonistka, która po 10 latach wraca do swojego rodzinnego miasteczka, aby przejąć obowiązki w prywatnej klinice po swoim mężu, który znika bez śladu.\nWkrótce po przybyciu bohaterki do miasteczka, pod jej domem zostają znalezione zwłoki Ukrainki, która leczyła się w szpitalu Eryki. Taki zbieg okoliczności ściąga wzrok kieleckiej policji, która podejrzewa Olbracht. W tym czasie pracę w policji zaczyna były uczeń Eryki, którego okazuje się łączyć coś z kobietą.\nPatryk Wroński daje sobie za cel dowieść niewinności kobiety. Pod czujnym okiem dosyć charakterystycznej przełożonej – Leny Chmiel będzie musiał przebrnąć przez kłamstwa i kolejne tajemnice, aby dotrzeć do prawdy.\nKilka miesięcy po wydarzeniach z „Zakłamanych” wracamy do Zbijowa, gdzie zostają odnalezione fragmenty ludzkiego ciała. Sprawą zajmuje się Patryk Wroński, którego poszlaki oraz wskazówki mieszkańców prowadzą do miejscowej “czarnej owcy” – byłego ormowca, który przeszło 30 lat wcześniej był podejrzewany o popełnienie podobnej zbrodni.\nMieszkańcy jednogłośnie wskazują winnego. Czy warto jednak wierzyć plotkom?\nEryka zaś boryka się z natarczywymi wiadomościami od swojego męża, który ukrywając się przed policją, w końcu doprowadza do porwania jej matki. Kobieta, by ją ratować, musi przystać na warunki męża. Spotykając się z kolejnymi pionkami w jego grze, musi stać się swego rodzaju pośrednikiem w jego brudnych interesach i poświęcić swoje wysokie stanowisko w szpitalu.\nSpirala kłamstw i intryg coraz bardziej pochłania Erykę. Czy uda jej się uratować matkę i samą siebie?\nKrymianły – coś co kocham. Przeczytałam już niezliczoną ilość tego typu książek i nie łatwo jest znaleźć coś świeżego i wciągającego. Dlatego też jestem pozytywnie zaskoczona książkami pani Dulewicz, które okazały się tym, czego mi od dawna brakowało – choć na początku nie spodziewałam się niczego specjalnego.\nHistoria bardzo mnie wciągnęła, czytało się szybko i przyjemnie – pomimo grubości książek. Barwni i ciekawi bohaterowie, z którymi łatwo się utożsamimy. Stopniowo ujawniane tajemnice i intrygi są swoistym paliwem do dalszego czytania. Wszystko idealnie przemyślane, żeby krok po kroku stworzyć coś naprawdę interesującego i wciągającego – to jest właśnie styl Joanny Dulewicz.\nUDOSTĘPNIJ: Facebook Twitter Link: redakcjabb.pl/16240 TAGI: kryminał książki recenzje KATEGORIA: Recenzje OPUBLIKOWANO: 28 września 2020


Święto łakomczucha już jutro – Sic!\nŚwięto łakomczucha już jutro\n27 lutego 2019 Redakcja Poznań 0\nTłusty czwartek przypada w tym roku 28 lutego. Tradycyjnie w ten dzień wypada zjeść przynajmniej jednego pączka. Gdzie dostaniemy najlepsze?\nTłusty czwartek rozpoczyna ostatni tydzień karnawału. Zgodnie z tradycją, która w Polsce pojawiła się już w XVII wieku, była to szansa na najedzenie się do syta przed nadchodzącym postem. Tradycja jedzenia pączków jest pogańska i miała zwiastować również zakończenie zimy. Wówczas nie objadano się pączkami, czy innymi słodyczami, ale tłustym mięsem wszelkiego rodzaju. Popularne dzisiaj pączki dawniej jadano ze skwarkami i smażono w głębokim tłuszczu, najczęściej na smalcu. Nadzieniem często były migdały zamiast marmolady. Pampuchy były bardziej zbite i nie przypominały smakiem dzisiejszych pączków. Współcześnie symbolem tłustego czwartku są pączki. Tradycja głosi, że każdy z nas powinien zjeść chociaż jednego. Dzień ten przypada 28 lutego, a karnawał potrwa do 5 marca. Dzień później środa popielcowa oznaczająca początek Wielkiego Postu.\n25 lutego odbył się konkurs jedzenia pączków na czas. W konkursie wzięło udział ponad 90 zawodników. Była to 15. edycja tego konkursu. Nie było podziału na kategorie wagowe, wiekowe, na kobiety, mężczyzni. Dziesięć pączków w niecałe sześć minut. Nie obyło się bez kontrowersji. Według obserwatorów, jeden z uczestników złamał zasady. Pączki, które zostały można było wziąć do domu.\nGdzie w Poznaniu kupić najlepsze pączki? Na to pytanie odpowiada Natalia Kmieciak ze Smaków Wartych Poznania. Jej zdaniem są to: Pączek w maśle (ul. Dąbrowskiego 15) tutaj wypieka się pączki według tradycyjnej receptury, codziennie w innej odsłonie smakowej. Pawłowicz (ul. Półwiejska 27) codziennie do tej cukierni ustawiają się kolejki po ciepłe, puszyste i pełne nadzienia pączki. Pączuś i Kawusia (ul. Rynek Łazarski 8) to jedno z najlepszych miejsc w Poznaniu. Pączki wypiekane są na miejscu z marmoladą własnej roboty. Zemsta w kuchni (ul. Fredry 5) przygotowane zostanie tutaj alternatywne menu dla wegan i bezglutenowców. Zostaną tam przygotowane pieczone fit pączki bez cukru, laktozy i glutenu.


Bieg Papiernika Kwidzyn Zdjecia - NaszeMiasto.pl\nBieg papiernika kwidzyn zdjęcia\nIX Kwidzyński Bieg Papiernika. Meta oraz wyniki kategorii wiekowych mężczyzn [ZDJĘCIA, CZ.4]\nW IX Kwidzyńskim Biegu Papiernika do mety dobiegło 1911 panów. Najmłodsi, zgodnie z regulaminem, mieli po 16 lat, zaś najstarsi mogliby być ich pradziadkami, bo aż trzech biegaczy liczyło sobie co najmniej 80 wiosen, a najstarszy z nich aż 84. Poniżej prezentujemy najlepsze trójki we wszystkich męskich kategoriach wiekowych, a do tego pierwsza galeria zdjęć z mety.\nWięcej na temat: IX kwidzyński bieg papiernika bieg papiernika 2018 kwidzyński bieg papiernika 2018\nIX Kwidzyński Bieg Papiernika. Jeszcze raz meta i wyniki klasyfikacji drużynowej [ZDJĘCIA, CZ.7]\nJeszcze raz zapraszamy do obejrzenia zdjęć z mety IX Kwidzyńskiego Biegu Papiernika. Tym razem można zobaczyć w akcji zawodników, którzy zajęli nieco odleglejsze lokaty, ale wielu z nich z osiągnięcia celu cieszyło się bardziej, niż zwycięzcy. Do tego dołączamy wyniki klasyfikacji drużynowej, którą wygrał Zantyr Sztum. Na znakomitym drugim miejscu uplasowała się ekipa Gmina Gardeja Biega.\nWięcej na temat: IX kwidzyński bieg papiernika bieg papiernika bieg papiernika 2018 kwidzyński bieg papiernika 2018\nIX Kwidzyński Bieg Papiernika [ZDJĘCIA CZ. 1] Start, rozgrzewka, wyniki open\nTym razem rekordu frekwencji nie było, ale jak zawsze była dobra zabawa, świetna organizacja i oczywiście...upał. W IX Kwidzyńskim Biegu Papiernika linię mety osiągnęło równo 2800 zawodników i zawodniczek. Wyścig open zdominowali biegacze z Afryki, jako pierwszy linię mety minął Abel Kibet Rop , który 10-kilometrowa trasę pokonał w czasie 30:36 min. Drugi przybiegł jego rodak Nelson Cherutich, a trzecie Marokańczyk Abderrahim Elasri. Najlepszy z Polaków Andrzej Rogiewicz zajął szóste miejsce, a najlepszy kwidzynianin, Bartosz Kotowicz, był czternasty. W pierwszej "20" uplasował się też Krzysztof Białkowski (Gmina Gardeja Biega)\nIX Kwidzyński Bieg Papiernika. Kolejne foty z mety i klasyfikacje kwidzynian [ZDJĘCIA, CZ. 6]\nZapraszamy do obejrzenia kolejnej porcji zdjęć z mety IX Kwidzyńskiego Biegu Papiernika. Poza tym prezentujemy wyniki najlepszych kwidzynian i kwidzynianek, a konkretnie najszybszych mieszkańców powiatu. Przypominamy, że wśród panów najszybszy był Bartosz Kotowicz, a wśród pań Paulina Wiernicka.\nGrzegorz Wilk, Hey i fajerwerki na zakończenie Dnia IP Kwidzyn [ZDJĘCIA]\nMuzycznie zakończył się jubileuszowy Dzień IP Kwidzyn. Na scenie pojawił się Grzegorz Wilk z zespołem, a potem Kasia Nosowska i Hey. Sobotnie świętowanie pracowników kwidzyńskiej papierni i mieszkańców zwieńczył najpiękniejszy bez dwóch zdań pokaz sztucznych ogni jaki widział Kwidzyn.\nWięcej na temat: dzień papiernika kwidzyn hey dzień ip kwidzyn hey kwidzyn 2017 koncert hey kwidzyn kwidzyński bieg papiernika\nVIII Kwidzyński Bieg Papiernika [ZDJĘCIA CZ. 10]. Fotorelacja z mety\nDo Waszej dyspozycji oddajemy kolejną obszerną galerię z VIII Kwidzyńskiego Biegu Papiernika. Znajdźcie się na zdjęciach z finiszu 10-kilometrowej trasy! Już wkrótce na naszym portalu kolejne fotografie z mety, a także biegów dziecięcych oraz wieczornych koncertów Grzegorza Wilka, Hey i pokazu fajerwerków.\nWięcej na temat: VIII bieg papiernika kwidzyn bieg papiernika 2017 kwidzyn kwidzyński bieg papiernika\nVI Kwidzyński Bieg Papiernika [CZ. 6]. Zobacz ZDJĘCIA z mety i klasyfikacje kwidzyńskich firm\nW trakcie VI Kwidzyńskiego Biegu Papiernika walka o czołowe lokaty i atrakcyjne nagrody rozgrywała się nie tylko w kategorii open i poszczególnych kategoriach wiekowych, ale też w klasyfikacjach firmowych. Najwięcej, bo 87 biegaczy reprezentowało International Paper Kwidzyn.\nWięcej na temat: IP Kwidzyn wyniki KBR Poland Tor-Pal Kwidzyn VI Kwidzyński Bieg Papiernika bieg papiernika 2015 papiernik 2015 zdjęcia wypadek na mecie kwidzyński\nIV bieg papiernika kwidzyn\nkwidzyn bieg papiernika\nip kwidzyn bieg papiernika\nbieg papiernika 2014 kwidzyn\nV bieg papiernika kwidzyn\nbieg papiernika 2017 kwidzyn zdjęcia


Koszyce, miasto królewskie - Czy wiesz, że - Wirtualne Muzea Małopolski\nDrukuj Koszyce, miasto królewskie\nKonwertuj Koszyce, miasto królewskie do DOC\nKonwertuj Koszyce, miasto królewskie do ODT\nKonwertuj Koszyce, miasto królewskie do PDF\nKonwertuj Koszyce, miasto królewskie do RTF\nKonwertuj Koszyce, miasto królewskie do TXT\nKoszyce, miasto królewskie\nPierwsze źródłowe informacje o Koszycach pochodzą z danych dotyczących świętopietrza z roku 1328, gdzie odnotowane jest: „Świętopietrze oddawane było wspólnie przez parafię Witów—Koszyce”.\nPrzełom w źródłach pisanych dotyczących miejscowości następuje w 1374 roku. W tym to roku nastąpiła lokacja miasta Koszyce na prawie magdeburskim dokonana przez Elżbietę Łokietkównę.\nNadanie miastu Koszyce prawa magdeburskiego oznaczało, że były już wcześniej rozwiniętym miastem. Wydany przez Elżbietę przywilej lokacyjny na prawie magdeburskim mógł być z jednej strony potwierdzeniem, z drugiej zaś — rozszerzeniem wcześniejszego aktu, którego nie znamy. Królowa Elżbieta, lokując Koszyce, ustanowiła cotygodniowe targi w poniedziałki. Po lokacji Koszyce stały się miastem królewskim, czyli państwowym.\nZaskakujący jest fakt, iż w 1421 roku, a więc 47 lat później, Koszyce otrzymały drugi akt lokacyjny na prawie magdeburskim, nadany przez Władysława Jagiełłę. Trudno dziś jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, dlaczego Koszyce otrzymały dwa akty lokacyjne na prawie magdeburskim. Uwzględniane są dwie wersje. Pierwsza zakłada, że dokument z 1374 roku mógł zaginąć i należało go ponowić. Zgodnie z drugą wersją pierwszy akt lokacyjny nie był nadany przez głowę koronowaną, tylko przez regentkę, jaką była wówczas Elżbieta Łokietkówna, i konieczne było jego ponowienie przez króla.\nW każdym razie w tym czasie nastąpił bardzo szybki rozwój Koszyc. Istotny wpływ, oprócz wprowadzonego prawa magdeburskiego sprzyjającego rozwojowi, miały na ten fakt przebiegające przez królewskie już miasto trzy szlaki handlowe: tak zwany trakt królewski Kraków—Sandomierz, trakt kijowski Kraków—Sandomierz—Lublin—Kijów oraz szlak rzeczny wzdłuż Wisły (w miejscowości Morsko obok Koszyc znajdował się piąty co do wielkości port rzeczny, skąd spławiano sól z Bochni, zboże i drewno).\nKoszyce jako miasto posiadały herb, rynek oraz ratusz. Herb był elementem prawno-ustrojowym miasta i figurował na jego pieczęci. Nie są znane procedura i data nadania herbów. Według prof. M. Gumowskiego, Koszyce posiadały dwa herby. Pierwszym były dwa koszyczki na niebieskim polu. W drugim herbie na niebieskim polu umieszczona jest postać św. Stanisława z Szczepanowa w złocistych szatach — i ten typ znaku tożsamościowego miasta pojawia się na prezentowanej na portalu pieczęci.\nW początkowym okresie po wprowadzeniu prawa magdeburskiego władzę w imieniu króla sprawował mianowany wójt. Źródła z 1382 roku mówią, że władzę w Koszycach sprawował wójt Paweł, a z 1412 roku wymieniają Wojciecha, sołtysa z Jawiszowic, który pełnił funkcję ławnika. Wraz z rozwojem miasta pojawili się rajcowie. Pierwsza informacja o koszyckich rajcach pochodzi z 1399 roku. Z biegiem czasu władza wójta została zastąpiona władzą burmistrza i rady miasta, której uprawnienia były bardzo duże. Mogła ona między innymi uchwalać statuty dla cechów, jak na przykład prezentowany przez nas statut cechu wielkiego w Koszycach, które później musiał zatwierdzić jeszcze król.\nKoszyce należały do miast o obliczu rzemieślniczo-handlowym. Według rejestru z końca XVII wieku w mieście było 70 rzemieślników, 12 przekupniów, a 46 osób zajmowało się rolnictwem. Dla porównania, w tym czasie w Proszowicach było 56 rzemieślników. Świadczy to o szybkim rozwoju Koszyc, które posiadały też własną miarę, tj. 1 korzec koszycki równy ¼ korca krakowskiego.\nOd XVII wieku następuje zmierzch miast Małopolski, w tym i Koszyc. Przychodzą rozbiory, wojny napoleońskie (Koszyce były w granicach Księstwa Warszawskiego) i ważne dla Koszyc powstanie styczniowe 1863 roku. Miasto stało się wówczas terenem przepraw oddziałów i przerzutów broni, a mieszkańcy — sprzymierzeńcami powstańców. Po stłumieniu powstania rozpoczęły się dotkliwe represje ze strony cara, który — poprzez Komitet Urządzający Królestwa — 1 czerwca 1868 roku odebrał Koszycom i kilkudziesięciu innym miastom prawa miejskie. Jak na razie, bezpowrotnie.\nOpracowanie: Muzeum Ziemi Koszyckiej im. Stanisława Boducha, Redakcja WMM, © wszystkie prawa zastrzeżone\nZobacz pieczęć miasta Koszyce w kolekcji Wirtualnych Muzeów Małopolski.\nTagi: Muzeum Ziemi Koszyckiej im. Stanisława Boducha, historia, Koszyce, miasto, © wszystkie prawa zastrzeżone


"A"Maxi-Kaz" profesjonalnie wszelkie imprezy kraj - zagranica Wizytówka\nOceny (0)oceńOpinie (0)dodaj nową opinię [+]Opis działalności"A"Maxi-Kaz" profesjonalnie wszelkie imprezy kraj - zagranicaZespół Maxi-Kaz bawi gości od 1986r. Wieloletnie doświadczenie pozwala dostosować repertuar do gustu wszystkich gości . oprócz muzyki tanecznej bawimy gości za stołami przy wspólnej biesiadzie a każda impreza z naszym udziałem zostawia na długo miłe wspomnienia, pozdrawiam wszystkich gości na tej stronce i zachęcam do zabawy z Maxi-Kaz. Gramy na imprezach w całym kraju, a także poza granicami.\nDane kontaktowe"A"Maxi-K...Adres Radom Kolejowa 18a\nTelefon 605-730-485E-mail Kliknij aby zobaczyć adres emailmaxi_kaz@vp.plLokalizacja


inspiracje w moim mieszkaniu: Wiosna to czas miłości, czyli czas romantycznych randek\nWiosna to czas miłości, czyli czas romantycznych randek\nDzisiaj post bardziej lifestylowy z zakresu Porady.\nNiedawno były Walentynki, czyli Dzień Zakochanych, za kilka dni mamy Dzień Kobiet, po nich nowe święto czyli Dzień Mężczyzny, 10 marca. Więc mamy wiele okazji do randkowania :). Ponad 25-30 lat temu gdy w Polsce Walentynki były nieznane, to właśnie Dzień Kobiet był świętem, kiedy panowie zabierali swoje panie na romantyczną randkę. Można więc rzec, że 8 marca kiedyś był odpowiednikiem dzisiejszych Walentynek.\nWiosna to czas kiedy stajemy się bardziej romantyczni, mamy więcej okazji do wyjścia na romantyczną randkę we dwoje. Z dnia na dzień jest coraz cieplej, przyroda budzi się do życia, więc bardziej nam się chce coś fajnego zorganizować. Kwitnące drzewa owocowe w parkach i na ulicach wpływają na romantyczną atmosferę.\nWiosna, również sprzyja osobą samotnym, singlom, którzy chcą poznać swoją drugą połówkę.\nChociaż nie jest to takie proste, nie każdy ma szczęście poznać ukochaną osobę w szkole, w pracy, u znajomych czy na imprezie.\nCzasem trzeba szczęściu pomóc. Dobrym sposobem na spotkanie drugiej połówki mogą być tzw. speed dates, czyli szybkie randki. Stają się one coraz bardziej popularne, a odbywają się nie tylko w Warszawie czy Krakowie, ale w coraz większej ilości polskich miast jak Białystok, Łódź, Opole, Toruń, Lublin. W takiej randce uczestniczy zazwyczaj 13 pań i panów w podobnym wieku. Każda z pań przy stoliku ma okazję przez kilka minut porozmawiać z każdym panem (i odwrotnie). Więcej informacji o szybkich randkach możecie znaleźć na stronie speed-dates.pl. Takie spotkanie nie jest tylko dobrym pomysłem na spędzenie wolnego czasu, ale może być początkiem czegoś pięknego, czyli spotkaniem swojej bratniej duszy.\nPary z długim stażem i pary, które dopiero zaczynają się spotykać mogą wybrać się na randkę do restauracji, kawiarni, kina, teatru. Gdy zrobi się naprawdę ciepło randkę możemy zorganizować na świeżym powietrzu w postaci pikniku, kina plenerowego. Na piknik możemy wybrać się na piękną polną łąkę w pobliżu lasu lub jeziora. Gdy mieszkamy blisko morza, może być to też plaża. Fajnym pomysłem jest randka na wodzie w łódce na jeziorze lub na pomoście. Koc piknikowy warto zastąpić romantycznie udekorowanym stołem i krzesłami.\nKilka pomysłów na romantyczną randkę.\nW restauracji w blasku świec.\nDla lubiących przygody, w balonie.\nNa pomoście, blisko wody.\nFoto 1-4 google.pl/romanticdates\nNa wodzie, na łódce.\nPiknik w retro klimacie.\nFoto 5-9 pl.pinterest.com\nW klimacie safari.\nSielsko i romantycznie, czyli na łące.\nFoto 10-12 aperfectgray.com\nSpacer po starym mieście lub wzdłuż wybrzeża również może być romantyczny.\nFoto 13-15 speed-dates.pl\nJak śpiewa Maryla Rodowicz w piosence "Wszyscy chcą kochać, choć nie przyznają się. Tak pięknie jak w kinie, jak we śnie". Miłości czasem trzeba dopomóc, a jak mamy już swoją drugą połówkę to musimy dbać o to uczucie i je pielęgnować. Warto od czasu do czasu wybrać się na romantyczną randkę we dwoje, zorganizować kolację przy świecach. A wiosną i latem korzystajmy również z romantycznych widoków jakie nam daje matka natura.\nA wy Moi Drodzy jak pielęgnujecie swój związek, czy lubicie romantyczne randki ?\nEtykiety: dekoracja stołu, lifestyle, porady, wiosna\nagatek 4 marca 2018 16:29\nMajek 4 marca 2018 17:37\nJak to ładnie na zdjęciach wygląda :) Randka wśród lampionów - to jest to :)\nKlimaty Agness 4 marca 2018 18:49\nKażda z tych randek może być niezapomnianym czasem, jeśli tylko ludzie czują do siebie ,,miętę,, :D Cudne pomysły na romantyczne spędzenie czasu :)\nkatalog inspiracji 4 marca 2018 21:46\nZa plażą zatęskniłam najbardziej. A szybkie randki to nie moja bajka. Na szczęście mam obok siebie męża, który jest także moim przyjacielem.\nElżbieta 4 marca 2018 23:00\nCo zdjęcie, to piękniejsze i bardziej nastrojowe. Aż się rozmarzyłam:)\nŁukasz Bier 5 marca 2018 09:01\nOh na plaży *.*\nJustyna P. 5 marca 2018 15:35\nDla mnie bardzo romantycznym jest wypad pod namiot - nawet na plażę czy w inne, ustronne miejsce, w którym można odpocząć od wrzasków dzieci, hałasu samochodów i gadania innych ludzi :)\nMaria Katarzyna Kołodziejczyk 5 marca 2018 16:15\nJa zdecydowanie wybieram randkę na łódce lub łące:)\nPod białą sową 5 marca 2018 18:43\nZachwyciły mnie te nad wodą, ale schodząc coraz niżej zachwycałam się coraz bardziej.\nDoti 5 marca 2018 20:58\nAleż cudnie:) Ja wybieram plażę:) Piękny post Aniu:) Pozdrawiam cieplutko!\nPatrycja 5 marca 2018 21:29\nNigdy nie byłam na takiej szybkiej randce, ale wiem że są też w Katowicach ;)\nraeszka 5 marca 2018 23:03\nCudowne zdjęcia wybrałaś. Wszędzie by mi się podobało :).\nJa dalej choruję więc pewnie w Dzień Kobiet ograniczymy się do świętowania w domu. Chyba Pieronek nie zapomni ... Hihi.\nmarysse 7 marca 2018 13:31\nPomysłów jest mnóstwo, my z mężem niedługo wybieramy się w góry 🏔 w końcu sami :)\ndecorayadora 8 marca 2018 14:25\nque romantico. me encantan esas imagenes a la luz de las velas


Czarne Espresso: listopada 2014\nDziś chciałabym opowiedzieć o kolejnej z książek sióstr Brontë - tym razem Anne - Lokatorka Wildfell Hall. Biorę ostatnio udział w wyzwaniu, które wymyśliła Elenkaa_ Stare, dobre czasy i ta powieść idealnie wpasowuje się w ten okres i klimat!\nPowieść opowiada dzieje młodej, ale doświadczonej przez życie kobiety. Helen wyszła za mąż z miłości, przymykając oko na wady przyszłego męża, a nawet ciesząc się na to jak jej miłość i pomoc go zmienią, uszlachetnią. Zawiodła się jednak okrutnie, gdyż małżeństwo nie przyniosło jej satysfakcji. Zamiast tego zaś cierpienie i ból. Poznajemy Helen, gdy wraz z małym synkiem zamieszka w ponurym Wildfell Hall. Kobieta pragnie spokoju, jednak sąsiedzi zaintrygowani nową postacią w ich nudnym środowisku postanawiają - mimo jej rezerwy - wciągnąć ją w towarzyskie życie. Jednak przeszłość nie daje o sobie zapomnieć.\nAutorka zastosowała bardzo ciekawy zabieg. Cała powieść jest jakby listem Gilberta Markhama do swego szwagra. W środku znajdziemy także prawie cały pamiętnik Helen, z którego dowiadujemy się o jej smutnej historii oraz kilka z jej listów do brata. Daje to interesujący efekt. Na uwagę zasługuje też język powieści - jest wspaniały. Bohaterowie potrafili tak pięknie ubierać myśli w słowa! Majstersztyk.\nHelen jest osobą na wskroś moralną, żyjącą nadzieją na wieczne szczęście. Potrafi kochać, jest odpowiedzialna. Wykazuje zadziwiający w tamtych czasach hart ducha, silną wolę i odwagę zarówno w słowach, jak i w czynach Może jest troszkę zbyt idealna? Mnie to jednak nie przeszkadza. Dla mnie jest naprawdę godna podziwu. Jeśli mam być szczera to troszkę irytowała mnie za to postać Gilberta. Z jednej strony jest taki dobrze wychowany, a z drugiej porywczy i dający się ponieść emocjom. Ja rozumiem, że był zakochany i wzburzony wydarzeniami, których był świadkiem, ale nie usprawiedliwia to do końca czynu jakiego się dopuścił (uderzenie Fredericka, który nie wiedział o co właściwie chodzi). Powieść ukazuje nam także kilka innych ciekawych postaci, wzbudzających naszą sympatię bądź antypatię.\nW każdym razie książka bardzo mi się podobała. Bardzo lubię tego typu książki i nie zawiodłam się i tym razem. Przytoczę tylko jeszcze cytat, który szczególnie mi się podoba i nawet w obecnych czasach coś w nim jest. rzecz tyczy się wywodu, jakim ciotka Maxwell uraczyła Helen jeszcze przed poznaniem Huntingdona. Oto on:\nNie chełp się i miej się na baczności. Strzeż swych oczu i uszu jako bram do swego serca i pilnuj swych ust, aby nie zdradziły cię w chwili zapomnienia. Dopóki nie poznasz i nie rozważysz należycie charakteru swojego adoratora, wszelkie uprzejmości z jego strony przyjmuj chłodno i bez emocji. Nasamprzód przyjrzyj się jego wnętrzu i kochaj dopiero wtedy, gdy spodoba ci się to, co widzisz. Niech twoje oczy będą ślepe na wszystkie jego przymioty zewnętrzne, a uszy głuche na bezwartościowe pochlebstwa i dowcipne uwagi, które nie są niczym innym, jak podstępnymi sztuczkami mającymi usidlić nieprzezorną ofiarę i doprowadzić ją do zguby. Pierwszą rzeczą, której powinnaś szukać są zasady moralne, po nich stoi rozsądek, szacunek innych i godziwy majątek. Nie wiesz, jak wielkie spotkałoby Cię nieszczęście, gdybyś poślubiła nawet najprzystojniejszego, najbardziej utalentowanego i najdowcipniejszego człowieka na ziemi i potem odkryła, że jest on zatwardziałym grzesznikiem lub zwykłym głupcem (Anne Brontë, Lokatorka Wildfell Hall,wyd MG 2012, s. 147-148)\nAutor: Czarne Espresso o 11:45 4 komentarze:\nByłam wczoraj w kinie! Nie byłoby w tym nic zasługującego na wzmiankę, gdyby nie dwie rzeczy. Po pierwsze, w tym przybytku X muzy nie byłam od... hmmm, od dawna :) Bardzo dawna. Druga sprawa to film, na który się wybrałam, a była nim francuska komedia z 2014 roku Za jakie grzechy, dobry Boże?\nDwoje rodziców, 4 córki - 4 wesela. I to jakie! Claude i Marie są statecznymi katolikami, dość konserwatywnymi. Gdy córki jedna po drugiej wychodzą za mąż za Araba, Żyda i Chińczyka ich cierpliwość zostaje wystawiona na próbę. Także między zięciami nie panuje zbyt przyjacielska atmosfera.Ostatnią nadzieją na "odpowiednie" zamążpójście jest najmłodsza córka. Marie tęskni za dziećmi i postanawia zaradzić tym problemom zapraszając wszystkich na Święta. Nie wie, że Laure szykuje dla nich prawdziwą bombę, gdyż jej wybranek, mimo, iż katolik jest...Afrykańczykiem. Czy Święta będą okazją do pogodzenia się, czy rozognią tylko atmosferę? Czy zbliżający się ślub będzie sukcesem czy katastrofą? Jak dogadają się rodzice przyszłych małżonków, którzy poglądy mają podobne, tyle, że raczej ksenofobiczne?\nOj, podobał mi się ten film! Z mojego opisu tego nie wynika, ale Za jakie grzechy, dobry Boże? jest fantastyczną komedią, gdzie w krzywym zwierciadle ukazana jest ksenofobia i uprzedzenia. Jest to jednaj ujęte w tak zabawną formę, że nie przestajemy się pod nosem uśmiechać, a nawet wybuchać głośnym śmiechem. Naprawdę nieczęsto oglądam tak fajne filmy. Na odstresowanie, zły humor czy po prostu, aby miło spędzić czas ta pozycja jest idealna :)\nAutor: Czarne Espresso o 18:00 6 komentarzy:\nCzy Wy też macie tak, że fazy czytelnicze są przeplatane czytelniczą niemocą? Ja jestem ostatnio w takiej właśnie fazie czytelniczej :) O książce, którą Wam dziś przedstawie czytałam całkiem dobre opinie. Postanowiłam więc zmierzyć się z moimi oczekiwaniami.\nKrólestwo marzeń to romans historyczny osadzony w końcu XV wieku. Rycerze, damy, wojny, te sprawy :) Trwa wojna Anglii i Szkocji. Z terenu klasztornego zostają porwane dwie branki należące do jednego z potężnych szkockich klanów. Nie wiedzą, że trafią do obozu Czarnego Wilka, człowieka-legendy, budzącego w ludziach przerażenie i a popłoch wśród wrogów. Dziewczęta jednak nie poddają się i planują ucieczkę. To tylko początek, zaś przeróżnych zwrotów akcji jest w książce masa.\nAutorka zastosowała ciekawy zabieg, mianowicie rozpoczęła książkę w momencie ślubu, którego ani panna młoda ani pan młody najwyraźniej niespecjalnie pragnęli. Później cofamy się nieco w czasie i poznajemy historię dlaczego do tego doszło i w jaki sposób. dzięki temu prostemu zabiegowi nie mogłam się doczekać, aby dowiedzieć się co do tego doprowadziło!\nBardzo polubiłam postać Czarnego Wilka, który wcale nie jest taki straszny :) Musi być twardy i szorstki, czasem okrutny dla wrogów, ale środku jego szerokiej piersi bije gorące i sprawiedliwe serce. Ach, jak on potrafił kochać. Jenny za to była rozdarta między miłością do mężczyzny, miłością do klanu i Szkocji. Oj, była czasem godna współczucia, choć czasem zachowywała się trochę lekkomyślnie. Była zaślepiona miłością do ojca, który wykorzystywał to jak mógł nie dając swej córce jednak swej miłości w zamian. Czasem było mi jej szkoda, jednak czasem troszkę mnie denerwowała. Wiem jednak, że to wszystko wzięło się z tego wewnętrznego rozdarcia i w zasadzie rozumiałam jej motywy. Jeszcze jedna postać zasługuje, aby o niej wspomnieć - ciotka Elinor. Pomimo swojego gadulstwa zyskała moją sympatię, gdyż potrafiła sprzeciwić się woli szwagra czy wskazać błędy siostrzenicy. Jednak pokochałam ją za jej błyskawiczną reakcję na turnieju, gdy wybawiła Jenny z kłopotu.\nJednej rzeczy trudno mi autorce wybaczyć. Śmierć jednej z bliskich Jenny osób. Nie będę mówić, o którą chodzi, Ci którzy czytali wiedzą, a Ci którzy przeczytają - domyślą się. I to nawet nie o samą śmierć mi chodzi (choć wolałabym, aby przeżył), ale o sposób w jaki to się stało. Bo stało się to w wyniku lekkomyślności jednego i odruchowej reakcji drugiego. Ot, bezsensowna śmierć.\nOj, nasi bohaterowie musieli wiele przejść bólu, cierpienia i upokorzeń. Czasem budzą naprawdę gorące współczucie. Przy tym książka nie jest jakaś ponura, o nie! Momentami śmiałam się do siebie pod nosem, zwłaszcza słysząc potyczki słowne między Jenny a Wilkiem. Jednym słowem książka bawi, ale też wzrusza :)\nMimo, że książka nie była bez wad spędziłam przy niej czas bardzo miło i polecam ją wielbicielom romansu historycznego!\nAutor: Czarne Espresso o 14:30 8 komentarzy:\nNie wiem czy znacie blog Mirabelki o gotowaniu. Można tam znaleźć wiele ciekawych i smacznych przepisów. Już korzystałam, więc wiem co mówię :) Ostatnio upiekłam chałkę w ten sposób. Przepis znajduje się TU i naprawdę jest wart wypróbowania.\nDość będzie jeśli powiem, że w czasie mojego ostatniego pobytu u Rodziców (około 4 doby) piekłam chałkę 3 razy :) Pierwszy raz upiekłam z kruszonką, później ją sobie podarowałam a i tak była wyśmienita. Przy okazji jest bardzo prosta do zrobienia.\nMoje chałki może nie wyszły tak ładne i rumiane jak u Mirabelki, ale smak wynagradza wszystko :) POLECAM!\nAutor: Czarne Espresso o 11:00 8 komentarzy:\nDziś napiszę kilka słów o najnowszej książce Wojciecha Cejrowskiego Wyspa na prerii. Swego czasu duża część blogosfery książkowej ekscytowała się tym tytułem. Ja przeczytałam go niedawno. WC tym razem wziął na tapetę Amerykę Północną a konkretnie Arizonę w USA.\nCóż można powiedzieć o tej książce, czego nie powiedziano wcześniej? Hmmm, przede wszystkim trzeba zaznaczyć, że gawędziarzem Cejrowski jest świetnym. No bo jak inaczej nazwać człowieka, który z siedzenia na niebieskim krześle, które drąży termit, podczas gdy po dachu coś szura a Autor nicnierobi*, stworzył książkę na prawie 300 stron? No dobra, jest więcej tematów, ale jakby mimochodem. Historyjki o lokalnych dziwakach czy próba wrośnięcia WC w małomiasteczkową społeczność, poznawanie mentalności mieszkańców Dzikiego Zachodu (który przestał być dziki, ale czasem o tym zapomina) czy rozważania na temat zapachu skunksa. Troszkę Autor nam tu leje wodę, ale robi to w taki sposób, że całkiem przyjemnie się to czyta. Jednak poprzednie książki, moim zdaniem, były lepsze (w dużym stopniu inne)! Tak się tylko zastanawiam czy wszystkie opisane w Wyspie... historie są prawdziwe (bracia Antonio, historia o Ojcu)... Akcja toczy się leniwie, jak krzaki niesione przez wiatr na prerii (o ile ów wiatr nie jest taki bardzo porywisty, bo i takie się zdarzają; w zasadzie to dość często). Aj, byłabym zapomniała o wydaniu, które jest urzekające. Zdjęcia, twarda oprawa, kolory, papier - aż chce się sięgnąć po taką książkę. Fani WC powinni być zadowoleni, choć można poczuć pewien niedosyt pod względem treści.\n* tak określa ten stan sam Autor\nAutor: Czarne Espresso o 11:04 14 komentarzy:\nW pewną niedzielę szłam do pracy i nie było za bardzo czasu na robienie wymyślnych obiadów, więc zrobiłyśmy szybkie danie w stylu chińskich.\n- opakowanie mrożonej mieszanki chińskiej\n- przyprawy (przyprawa azjatycka, pieprz, papryka i co tam kto lubi :D)\nRyż gotujemy, kurczaka kroimy, przyprawiamy i smażymy na oleju. W osobnym garnku podsmażamy pokrojone pieczarki, dodajemy mieszankę chińską, odrobinę wody, sosu sojowego i przypraw i dusimy. Dodajemy mięso i ugotowany ryż. Mieszamy i jeszcze chwilkę dusimy. Gotowe :)\nAutor: Czarne Espresso o 10:34 6 komentarzy:\nAutor: Czarne Espresso o 19:10 6 komentarzy:\nAutor: Czarne Espresso o 10:08 6 komentarzy:\nDziś będzie o filmie, który obejrzałam jeszcze w październiku. Do obejrzenia go skłoniły mnie głównie dwie rzeczy: Lady Lukrecja go chwaliła, a muszę przyznać, że wśród jej poleceń znajdują się perełki, oraz Colin Firth - bardzo lubię tego aktora.\nParę słów o fabule. Młody chłopak przywozi do domu swą żonę. Kobieta jest Amerykanką i dość wyzwoloną jak na tę epokę kobietą, na dodatek była już mężatką. Nie pasuje zbytnio do nieco skostniałej atmosfery rodzinnej siedziby małżonka. Nie znajduje wspólnego języka z matką ukochanego. Za to z ojcem dogaduje się całkiem nieźle.\nWśród znanych aktorów mamy tu wspomnianego wyżej Firtha w roli ojca. W rolę matki wcieliła się Kirstin Scott Thomas a młode małżeństwo grają Jessica Biel i Ben Barnes. Na pierwszy plan wysuwają się kostiumy, które są świetnie dobrane oraz cięty dowcip królujący w filmie. Mamy tu też jednak drugie dno. Matka trzyma dom żelazną ręką, ale ktoś musi to robić a ona nie ma wsparcia ani męża, który żyje wspomnieniami z wojny i, kolokwialnie mówiąc, ma wszystko gdzieś ani dzieci. Zderzenie dwóch silnych osobowości choć generuje wiele śmiesznych sytuacji nie prowadzi do niczego dobrego.\nDla mnie jest to komedia z nieco gorzkim posmakiem.\nAutor: Czarne Espresso o 13:00 4 komentarze:\nBędąc jakiś czas temu w Rossmannie skusiłam się na saszetkę soli do kąpieli marki Isana o zapachu granatu i imbiru. Bardzo lubię wszelkiego rodzaju umilacze kąpielowe, dlatego byłam bardzo ciekawa tej saszetki.\nSól, jak to sól, ma postać jakby małych kryształków barwy malinowej. Przepraszam za jakość zdjęcia, troszkę ono niewyraźne a i kolor jest ździebko przekłamany :/\nCo ciekawe bardzo fajnie barwi wodę na ten właśnie kolor! I to dość intensywny - to chyba stanowi największy atut tej soli :) Daje również lekką pianę, która jednak w miarę upływu czasu zanika. Sól po rozpuszczeniu ma delikatny, nienachalny zapach, ale nie mogę powiedzieć czy jest to zapach granatu z imbirem. Imbiru to ja za bardzo nie wyczuwam... Nie zauważyłam jakichś specjalnych właściwości pielęgnacyjnych, ale też nie spodziewałam się ich. Jednym słowem może nie jest super rewelacyjna, ale za to jest całkiem przyjemnym dodatkiem, który uprzyjemni nam kąpiel :)\nAutor: Czarne Espresso o 16:00 4 komentarze:\nAutor: Czarne Espresso o 15:57 4 komentarze:\nDziś będą same zdjęcia (i filmik) - słowa są zbędne...\nNa koniec pokaże jeszcze filmik, który mnie kompletnie zauroczył. No i ta piosenka...\nAutor: Czarne Espresso o 11:47 6 komentarzy:\nZwykle robię żeberka w piwie, ale tym razem chciałam wypróbować coś nowego. Miałam żeberka, miałam kapustę, odpaliłam wyszukiwarkę i znalazłam ten przepis. Troszkę go zmieniłam, mianowicie podsmażyłam żeberka przed gotowaniem i nie zagęściłam mąką. Efekt był całkiem smaczny, zwłaszcza, gdy trochę się już przegryzł.\nSama kapusta, która została z żeberek świetnie smakowała z chlebem następnego dnia - nic się nie zmarnuje :)\nAutor: Czarne Espresso o 09:58 2 komentarze:\nUdało mi się wreszcie upolować idealne jesienne buty. Kupiłam także rude spodnie, zimową kurtkę i sukienkę.\nSpodnie są obcisłe, podoba mi się ich kolor - taki jesienny :)\nCieplutka kurtka z misiem w środku, bo jestem strasznym zmarzluchem :)\nBuciki idealne :)\nSukienka szalenie mi się podoba. Zamierzam pójść w niej do teatru :)\nOgólnie jestem bardzo zadowolona z zakupów :)\nAutor: Czarne Espresso o 17:30 6 komentarzy:\nEtykiety: Ubrania nowe, Zakupy\nAutor: Czarne Espresso o 17:30 8 komentarzy:\nKoniec października i początek listopada spędziłam z cyklem Podróż do miasta świateł Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk. To moje pierwsze spotkanie z tą autorką. Cykl dzieli się na dwie części. Omówię je pokrótce po kolei.\nPodróż do miasta świateł. Róża z Wolskich.\nAkcja powieści rozpoczyna się w 2011 roku. Nina jest historykiem sztuki i dzieckiem toksycznego rodzica. Nie potrafi uwolnić się od tej męczącej więzi łączącej ją z matką. Gdy umiera jej ciotka to Nina musi zająć się wszystkim, bo matka nie ma zamiaru pojechać do rodzinnej miejscowości. W Gutowie zatrzymuje się w hotelu, gdzie na ścianie wisi portret hrabiego Zajezierskiego sygnowany literami RdV. Czyżby było to dzieło słynnej malarki Róży z Wolskich? W tym samym czasie ma miejsce seria kradzieży dziel tejże malarki z przełomu XIX i XX stulecia. Linearnie akcja toczy się w dziewiętnastowiecznym Paryżu, gdzie mala Róża z matką przyjeżdża pod opiekę wuja z popowstaniowej Polski. Ojciec Róży został zesłany na Syberię na 15 lat za udział w powstaniu, więc wyjazd z będącej pod zaborami Polski był najlepszym rozwiązaniem dla nich. jak potoczą się losy obu kobiet? jaką drogę będzie musiała przejść Róża, aby zaistnieć jako malarka? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w książce.\nMam mieszane uczucia. Z jednej strony autorka postarała się oddając realia życia w dziewiętnastowiecznym Paryżu. Ukazała trudne relacje matki z córką, kładła silny nacisk na uczucia, próby manipulacji, relacje między bohaterami. Ciekawym zabiegiem było także dwutorowe prowadzenie akcji: XIX i XXI wiek. Jednak czegoś mi w tej książce brakło, jakiejś iskry, która wzbudziłaby we mnie zachwyt. Książka nie jest zła, przeciwnie. Jest dobra, ale jednak nie rewelacyjna.\nDruga część cyklu stanowi kontynuację losów Róży i Niny. Nina w poszukiwaniu informacji na temat Rose i coraz bardziej zafascynowana postacią rudowłosej malarki wyjeżdża do Paryża. Wyjazd ten ma nieco gorzki posmak, gdyż miała tam jechać ze swym partnerem, który jednak w niezrozumiały sposób ją opuścił. Los nie pozwala jej jednak zbyt długo martwić się złamanym sercem, gdyż "sprawa Róży" nabiera rozpędu z chwilą, gdy Nina poznaje argentyńskiego potentata, właściciela zamku w Val, Rubena Chavarria Resendeza. Kim naprawdę jest ten tajemniczy mężczyzna? Czy pomoże Ninie czy wręcz przeciwnie? Równocześnie poznajemy dalsze losy Rose, która straciwszy ukochanego stara się wrócić do życia w czym pomaga jej przyjaciel i przybrana córeczka. Poznaje też niezwykłego mężczyznę, który jednak nie jest tym za kogo się podaje. Czy zraniona Róża będzie umiała wybaczyć? Jak odnajdzie się w nowej roli i jak potoczy się jej kariera? Czy małżeństwo da jej szczęści?\nPrzyznam, że ta część zainteresowała mnie nieco bardziej od pierwszej. Mamy tu trochę więcej Niny, podczas, gdy pierwsza część była bardziej skupiona na Rose. Zaciekawiły mnie losy obu kobiet, choć Rose przeszła jednak o wiele więcej. Niestety, ciężko mi było polubić główne bohaterki. Owszem, czasem współczułam im (zwłaszcza Róża), ale to jednak trochę za mało. Mimo wszystko do Rose chyba poczułam więcej sympatii, zwłaszcza pod koniec książki. Nie da się ukryć, że ta kobieta miała ciężkie, ale bardzo interesujące życie. Obie kobiety przypominały mi nieco ćmy lecące do światła, nie myśląc o konsekwencjach... Czasem po prostu bywały lekkomyślne (zwłaszcza Nina), ale to może kwestia wychowania i tego rozpaczliwego pragnienia miłości. W ogóle moje uczucia do bohaterów (nie tylko tych głównych) ewoluowały i były bardzo różnorodne. Polubiłam Serge'a i Marcela. Co do Lucie miałam mieszane uczucia, ale pod koniec mam wrażenie, że kobieta dojrzała i sporo zyskała w moich oczach. Historia Rubena i pobytu Niny na zamku jest troszkę mało prawdopodobna, ale na upartego mogło i tak być, choć naiwność Niny nieco działała mi na nerwy. W każdym razie postacie nie były jednowymiarowe.\nCóż, myślę, że cały cykl może się podobać, zwłaszcza drugi tom był nieco ciekawszy.\nAutor: Czarne Espresso o 12:08 2 komentarze:\nJuż nadszedł listopad, koniec roku tuż, tuż... Niedługo zacznie się oczekiwanie na Boże Narodzenie... Zanim to jednak nastąpi zapraszam na kolejne podsumowanie.\n1. Przeczytałam 4 książki, w tym Annę Kareninę, Dom na placu Waszyngtona, Niewolników z Socorro oraz Podróż do miasta świateł. Róża z Wolskich. Zaczęłam też drugą część: Rose de Vallenord.\n2. Filmowo październik był miesiącem kina kostiumowego. Obejrzałam dwa seriale BBC: Północ i południe oraz Jane Eyre z 2006 roku, a także dwa filmy: Jane Eyre z 2011 i Wojnę domową z 2008.\n3. Zrobiłam zakupy ubraniowe na zimę, pokażę je kiedyś na blogu.\n4. Wygrałam książkę w rozdaniu, jak przyjdzie to zapewne się pochwalę :)\n5. Coś tam pichciłam, ale niewiele i robiłam zdjęcia - to też pokażę na blogu w swoim czasie.\n6. Odwiedziłam moją ulubioną herbaciarnię. Mam do niej sentyment jeszcze od czasu studiów :)\n7. Zakupiłam bilet do teatru i już nie mogę się doczekać, a tu jeszcze prawie miesiąc! Nie byłam na żadnym spektaklu od liceum, ups...\n8. Last but not least: świętowałam urodziny Przyjaciółki. Jeszcze raz wszystkiego najwspanialszego S.!\nLubię jogurciki :)\nAutor: Czarne Espresso o 17:02 4 komentarze:


Tylko nie miałam dostępu do internetu. Tomek jest u mnie, właśnie siedzimy w hotelu w Kobe.\nWydarzyło się mnóstwo i więcej. I mam kłopot od czego zacząć...\nSpróbuję po kolei, najwyżej w kolejnych notkach pojawią się jakieś update.\nAle zanim zacznę, zaległość roku – po pierwsze ogromnie dziękuję wszystkim za świąteczne życzenia! Ależ mi już Was brakuje! Po drugie - dla wszystkich odwiedzających bloga (nieodwiedzających właściwie też, tylko, że tego nie zauważą) najserdeczniejsze życzenia szczęście i uśmiechu w Nowym Roku! Niech spełniają się wasze marzenia!! Dla jednych 2006, dla innych 18 (tutaj właśnie się kończy17), dla jeszcze innych Roku Psa. Nieważne jak będziemy nazywać – wszystkiego najlepszego!\nAcha, i jeszcze dla tych, co mieli imieniny, urodziny, śluby (niepotrzebne skreślić) również dużo szczęścia i radości!\nTeraz zaległości. 15 przyleciał Tomek, mnie udało się nie zgubić w drodze na lotnisko. Dworzec w Nambie wielkości Kościana został oswojony i całe szczęście, bo jak się okazuje takich wieelkich dworców w Japonii jest więcej. Udało też mi się nie zaspać. W każdym razie Tomka przywiozłam do akademika i zajęliśmy się przepakowywaniem... Potem poszliśmy zjeść okonomiyaki, a potem miałam check out. Otosan powiedział, że jestem “perfect”. Nie potłukłam żadnych naczyń, szafkę wysprzątałam. Tatami nie zniszczyłam. Ja na pożegnanie dałam otosan i okasan cukierki świąteczne z firmy “Wawel”... i było smutno. Nie mogłam uwierzyć, że się wyprowadzam. Otosan i okasan wyszli nawet przed akademik pomachać nam na pożegnanie jak wsiadaliśmy do autobusu!! Niesamowite.\nPotem dostaliśmy się w miarę sprawnie do Kioto... potem nieco mniej sprawnie do hotelu. Spytany o drogę pan z obsługi metra, nie bardzo mógł się odnaleźć na mapce. Na szczęście na mapce był zaznaczona pizzeria. Okazało się, że jest tam ponoć pycha pizza, którą ów pan zna i do niej potrafił wskazać drogę. Dalej już poszło. Hotelik o nazwie “Costa del Sol” - w centrum Kioto, żeby nie było ze słońcem wiele wspólnego nie miał.. Zimno tam dość, ale za to fajna atmosfera. Zaszliśmy tam koło 16:30, żeby znaleźć karteczkę, że nikogo nie ma, ale będą po 17...Okazało się, że obsługa to w znacznej mierze studenci. Przed 17 wpadł taki jeden. I jak uznaliśmy... nie mówi po angielsku, bo zaczął przepraszać po japońsku, pytać czy długo czekamy, etc.. potem się ulokowaliśmy i mówił zawsze po japońsku... “Uznaliśmy” - bo chyba ostatniego dnia spotkaliśmy go na dole gadającego z Chińczykiem po angielsku i się zdziwiliśmy niezmiernie! Oszust i tyle.;)\nKioto nadal śliczne. Tomek powiedział, że kojarzy mu się z Krakowem i Włochami. Hm.. W sumie zabudowa czasem faktycznie włoska. Zwiedziliśmy juz chyba wszystkie możliwe świątynki – uznając na koniec zgodnie, że właściwie wszystkie wyglądają niemal identycznie! Inna była Fushimi Inari -ale głownie dlatego, że po pierwsze była szintoistyczna i po drugie zajmowała wielką górę. Zresztą liczba pojedyncza nie jest tu właściwa, bo jest to góra z mnóstwem (kilka tysięcy!!) świątynek. Chodzenie po schodach dało nam tam niezły wycisk. Na koniec znalazłam kawałek pomarańczowego tori (bramy), który postanowiłam sobie zabrać na pamiątkę. Jednocześnie, chciałam zawrzeć układ z japońskim lisim bóstwem, że oddam w czasie następnej wizyty. Przekorna dusza ze mnie. Lisy jednak bardziej przebiegłe, ledwo skończyłam mówić znalazła na ziemi masę kawałków tori... Chyba więc inari ma w nosie moje ponowne odwiedziny. Co jeszcze. Spotkaliśmy się z Erykiem na wyprawę do Arashiyamy. Śliczne miejsce – w górach, masa świątyń (tym razem buddyjskich), park, rzeka. Musiało być naprawdę pięknie jesienią wśród żółtych i czerwonych liści. Za to las bambusowy niesamowity! Było rewelacyjnie. Było też wesoło, bo zdecydowaliśmy się zjeść bento na lunch, taki obiad w pudełku... jak jedliśmy, zaczął prószyć śnieg!! Fajnie, nie? Miałam też chwilkę radości, że jednak coś wiem z japońskiego... Eryk usiłował kupić prezent dla swojej dziewczyny, wymyślił wachlarz, więc poszliśmy do sklepu z wachlarzami i pomagałam mu wytłumaczyć sprzedawcy, jaki chce i dlaczego... Do tego uradowałam sprzedawcę wiedzą o Japońskiej kulturze, bo w pewnym momencie pokazał wachlarz z kwitnącą wiśnią i zarzuciłam mu, że teraz jest zima i prezent nie powinien mieć wiosennych motywów. Bardzo go to uradowało.\nŚnieg w Arashiyamie był zresztą zapowiedzią dalszych śniegów w Japonii. Ponoć wręcz historycznych. Ja to mam szczęście... najpierw historyczna wystawa lelek chryzantemowych teraz śniegi... W sumie raz nas zapadało całkiem porządnie – wybraliśmy się na wycieczkę do dalekiej świątynki w górach w miejscowości Ohara. Śnieg padał taki, że w połowie drogi zmienialiśmy autobus na taki z łańcuchami na kołach. Wycieczka jednak jak najbardziej udana. Udało nam się zrobić rewelacyjne zdjęcia w śniegu! Piękna. Po powrocie z gór, czekając na autobus dzielnie się wytrzepywaliśmy ze śniegu i rozgrzewaliśmy gorącym kakaem z automatu. Chyba jeszcze nie pisałam o automatach? Są więc napoje ciepłe i zimne w puszkach. I jest właśnie gorące kakao w puszce – moje uzależnienie, ale dzielnie z nim walczę. Zgubny czekoladowy nałóg. Wyglądaliśmy chyba wyjątkowo niezwykle – gaijini w miejscu zapomnianym przez bogów, w śnieżycy jeszcze... nawet jakiś chłopak, na oko student zagadał do Tomka (po angielsku!) skąd jest i jak wygląda zima w Polsce. Tak, to naczelne pytanie – latem było o lato w Polsce. Chociaż nie, naczelne pytanie, to czy mamy trzęsienia ziemi.\nPoza tym w Kyoto zwiedziliśmy miejsca w których już wcześniej byłam. Schodziliśmy Gion wzdłóż i wszerz – gejszy i mako nie odnotowaliśmy. Ale miałam szczęście ostatnim razem. Nie udało też się nam zwiedzić muzeum strojów japońskich :( Zamknięte. Za to zakupiłam książkę o kimono. Po japońsku, ale z masą zdjęć i płytą dvd. O! Kimona nadal nie zakupiłam i chyba jednak nie zakupię.\nWybraliśmy się też na świąteczne iluminacje w Yodoyabashi. Był to najbardziej Bożonarodzeniowy element świąt.\nSpędzona głównie w autobusie. Z pokoju w Kioto się wynieśliśmy koło 8, o 9:30 mieliśmy autobus w Tokio byliśmy jakoś koło 18:30. Ze stacji autobusowej musieliśmy się dotransportować na naszą stację mieszkalną, a potem odnaleźć hotel. Mapka była jednak dość jasna. Kiedy z nią szliśmy podeszła do nas jakaś kobitka, pytając czy może nam jakoś pomóc. A tyle się nasłuchałam o tym, że Japończycy w Tokio są koszmarni, że ignorują pytania o drogę... ech. Nieprawda! Są bardzo mili. Tokio jest dokładnie takie, jakie były moje wyobrażenia o Japonii przed przyjechaniem tutaj. Wielkie wieżowce, masa ludzi, pośpiech. Faktycznie takie jest Tokio. Miasto pełne ludzi, zwłaszcza wieczorami. Pełne lamp, neonów, hałasu. I jest na swój sposób piękne. Kioto to Kraków – niby nowe miasto, z słynnymi uniwersytetami, ale na każdym kroku zabytki, historia. Tokio to jednak zdecydowanie nie Warszawa. Mimo tłumu ludzi polubiłam to miasto. Nie wiem dlaczego. Faktycznie nie ma co tam zwiedzać. Ale jest za to masa miejsc do włóczenia się bez określonego celu. Wywłóczyliśmy się więc po wszystkich słynnych tokijskich dzielnicach, widzieliśmy panów z jakuzy i jedliśmy ramen w chińskiej knajpie! Z chińskimi kucharzami. Ginza jest ładna, Akihabara jest droga, Shinjuku jest zatłoczone sklepami i pysznym i tanim jedzeniem – wadą jest, że trzeba jeść na stojąco. Harajuku – rozczarowanie. Owszem mostek do cosplay jest. Ale samo cosplay chyba jest już nieco niemodne. Niewiele ludzi. Ale za to jedna z niewielu rzeczy godnych zwiedzenia w Tokio – świątynia z dużym parkiem i sklep z pamiątkami. Mieszkaliśmy w dzielnicy rozrywki – Ikebukuro - salonów gier było więcej niż dużo, a do tego najsłynniejsze domy towarowe. W Tokio uwierzyłam, że Japonia jest droga, a nawet bardzo droga. Choć i tam popularne są sklepy typu 100 jen (4 zł). I jedzenie jest tanie. Da się w Japonii żywić naprawdę tanio. Da się też koszmarnie drogo... wybiegając w przyszłość – dziś jesteśmy w Kobe, spacerując znaleźliśmy restaurację z wołowiną z Kobe, gdzie stek kosztuje 8 tyś jenów!! Aaaa!\nW Tokio nie ma co zwiedzać, ale było świetnie! Zobaczyłam świątynkę Sengaku-ji (tak to ta w której się modli premier Jonichiro Koizumi wywołując skandale). Świątynka ładna, ale do tych z Kioto jej daleko.\nNajciekawszym akcentem był wyjazd do Kamakury – miasteczka w górach w którym jest milion i troszkę świątyń... Szczegóły później, bo nie pamiętam wszystkich nazw. Spędziliśmy tam calutki dzień!\nOstatni dzień pobytu w Tokio – 29 grudnia był niezłym hardcore. Hotel opuściliśmy przed 11 rano, autobus do Osaki mieliśmy o 23:40. Włóczyliśmy się. Nogi, albo nibynóżki niemal mi odpadły. Na koniec dnia usadziliśmy się w kafejce z wielką kawą i czekaliśmy na zmiłowanie. Potem udaliśmy się na dworzec autobusowy. Tłum nieziemski. Zapowiedzi wyłącznie po japońsku. Dzielnie wysłuchiwaliśmy skąd i kiedy nasz odjeżdża. Udało się. Ledwie wsiedliśmy zasnęliśmy i spaliśmy do rana, czyli do Osaki. Stamtąd złapaliśmy pociąg do Kobe, postanowiliśmy zostawić bagaż w hotelu i iść w miasto. Check in miał być dopiero po 16. W hotelu okazało się, że nie mają rezerwacji!! Przeżyłam chwile grozy. Na szczęście pokój się znalazł i jest tańszy ;). Musiałam zadzwonić do Mayumi, która rezerwowała. Ech. Kioto – był hotelik niemal spartański – rezerwacja była. W Tokio wielki hotel – rezerwacja była. Tutaj, ponoć super sieć hoteli, standardy ISO, etc i zaginęła rezerwacja. Szkoda słów. Ale pokój świetny. Cieplutki z łazienką własną i internetem. I łóżkiem. Po raz pierwszy spałam w łóżku od 5 miesięcy. Też ok. ;)\nCo Japończycy robią w nowy rok – odwiedzają świątynie, ale chyba głównie po to, żeby się najeść. Ilość straganów z jedzeniem, oszałamiająca! Jedzą jeszcze makaron soba, starając się wciągać całe nitki, a nie przegryzać – gwarantuje to długie życie. My poszliśmy do chińskiej dzielnicy – pustki. Zjedliśmy po manie – kluska na parze z czymś w środku. Moja z pomidorem, cebulką, oregano i serem. Nazywa się pizza man. Man to danie chińskie, ale nie wiem, jak się po chińsku nazywa.\nJeszcze raz -noworoczne uściski dla wszystkich. Zdjęcia i dalsze wpisy później.\n16:19, bayushi , Japonia\nWiększość ludzi pojechała. Wczoraj Lina, dziś Marlyn. Pusto bez nich. Naprawdę. Zostało mi pożegnalne ciasto w lodówce. Ale powinnam być na diecie, bo wczoraj oglądałyśmy Laputę obżerając się słodyczami. Życie po japońsku;) Zimno. Wyjście na korytarz staje się naprawdę wyzwaniem, a ja jeszcze, żeby nie było za łatwo, zaziębiłam sobie nerki. Chyba bardziej lewą, bo bardziej boli. Od wczoraj na lekach przeciwbólowych. Dwa dni przed przyjazdem Tomka. Ja to mam wyczucie czasu. Mam nadzieję, że mi przejdzie. Kurcze, bez sensu tak. Nawet zakupiłam kurtkę. Miałam windstoper, wydawało mi się, że mi starcza, ale może jednak nie... Lubię ceny japońskich ubrań – kurtka zimowa (no na japońskie zimy ;) ) 1500jenów.\nOkazało się, że Włoch i Meksykanka nie wracają na kolejny semestr. Dominico miał przez cały semestr permanentną tęsknotę za domem, włoskim jedzeniem, słońcem i alkoholem. Pia ma problem z chorobą mamy. Wyjeżdżała dziś... mówiła, że nie wie, czy wraca czy nie, ale raczej na nie.\nJa zakupiłam podręczniki do japońskiego, jakieś książeczki i wczoraj podjęłam próbę spakowania papierzysk. Zajęły dokładnie cały bagaż podręczny, którego nie jestem w stanie teraz podnieść. Na szczęście jest na kółeczkach. Przede mną jeszcze cała szafa pakowania. Pewnie dziś spróbuję z tym powalczyć... Czeka mnie jeszcze zrobienie prania. Zaraz (za jakieś półtorej godzinki) idę się spotkać z Kokoro na lunch. Ponieważ mam jeszcze nieco jedzenia w lodówce, właśnie lunch szykuję... Gotuje się ryż, dorzucę jakieś warzywa, może troszkę tuńczyka z puszki... Wyrejestrowałam już rower, więc muszę pójść pieszo na uczelnię, ależ mi się to nie podoba. Może tak by wziąć autobus? ;) Potem wracam, biorę rower i jadę do sklepu go sprzedać. Mam nadzieję, że nie będzie to trudna operacja.\n(Po akcji. Sklep zarabia na siebie...rower, który kupiłam za 5tyś jenów, sprzedałam za 800!! Chcieli go w sklepie odkupić za 500, ale usiłowałam się targować. Podejrzewam, że do wprawy Pawła, to mi daleko, ale przynajmniej 200jenów dla mnie. Ciekawe za ile rower zostanie sprzedany w następnym semestrze...)\nDziś pod naszym akademikiem zaczęły się jakieś roboty. Od godziny 8 rano wiercenie w betonie. Aaaa. Podziwiam Mayumi. Nadal sobie smacznie śpi. Mnie wiercenie z łóżka wygoniło, mimo, że spać poszłam dość późno. Kawa na nogi póki co mnie postawiła...\n02:56, bayushi , Japonia\nDzisiejszy wpis zainspirowany wpisem Pawła i Świętami.\nŚwięta w Japonii pojawiły się właściwie zaraz po Halloween. Od połowy listopada w akademiku mamy choinkę. A dziś mnie Mayumi wyciągnęła na oglądanie świątecznych iluminacji. Mój aparat zdecydowanie się nie nadaje do nocnych zdjęć, ale wklejam.\nByło miło. Jest sobie alejka otoczona drzewami, na nich masa kolorowych światełek i co 15 minut leci świąteczna muzyka i lampki migają w takt muzyki. I do tego mają choinkę z Norwegii. Więcej atrakcji ma być od następnej soboty. Nawet ma być rzeka podświetlona... Japończycy tłumnie nawiedzają takie miejsca i... robią zdjęcia. Chyba to takie zimowe hanami. Mnie się zatęskniło za Polską...\nA teraz, co się robi w Japonii w Boże Narodzenie w kraju niemal 100% ateizmu... Zakupy, wysyła kartki? Też, ale to przed...\nŚwięta. Moja rozmowa z Tomomi;\nT: Przyjeżdża twój mąż tak? Jedziecie do Tokio na Święta? Chcecie iść do rabu hoteru? Może być dużo ludzi...\n(rabu hoteru – love hotel, hotel miłości)\nTak więc w Święta idzie się na sex. Spytałam Tomomi co ona robi. Idzie ze swoim ex facetem do Akwarium, potem na świąteczny obiad. Wyprawy na obiad to kolejna z tradycji. Kolejna wyprawy do wszelkiego rodzaju ZOO, kin i parków rozrywki. Disneyland i Universal Studio przezywają dzikie oblężenia i przygotowują masę atrakcji. I to by było na tyle, co się robi w święta. Wydaje pieniądze... głównie\n16:05, bayushi , Japonia\nSpędziłam przemiły dzień na nicnierobieniu.\nRano wybrałam się z Marlyn zamknąć konto w banku. Spytałam najpierw Mayumi o wszelkie przydatne słownictwo i uzbrojona w notes pojechałam. Strasznie szybko i sympatycznie. Jedyną niedogodnością była konieczność pedałowania pod górkę. Ale powiedzmy, że to dla dobra mojej figury ;) Potem spotkałam się z Mai i Yuką. Potem znów z Marlyn i jej przyjaciółką poszłyśmy na okonomiyaki. Nie byłyśmy na nich od wieków. Pyszne. Najedzone odprowadziłyśmy Yuri na kampus, wzięłyśmy nasze rowery i wróciłyśmy do akademika, drogą nieco okrężną. Potem zrobiłyśmy galaretkę i czekając na nią oglądałyśmy Pottera. Jestem przejedzona. Oprócz galaretki zjadłam mleko z płatkami i chyba był to zły pomysł. No trudno.\nHumor m troszkę zepsuł filnal – dostałam esej z uniformów. Ocena końcowa B+ Oczywiście, jest to ok ocena, ale wcześniej dostałam 3xA z esejów, więc się zdziwiłam, co tak zepsułam w finalu. Otóż, nie wykorzystałam książki, którą mi profesor polecił. Dodam – dokładnie 4 dni przed deadline, kiedy już miałam esej napisany! Książki mam zamiar zakupić, czytałam jej fragmenty, wygląda ciekawie. Oberwało mi się również za używanie polskiej literatury, o której pan nie ma pojęcia i wyraził wątpliwość czy są to prace naukowe. Ech, żałosne. Po prostu żałosne.\nDla rozrywki, jeden z nauczycieli tu został wczoraj aresztowany. Kolega ze Stanów posłał mu marihuanę. Śmieszne. Uczniowie dostali wielkie plakaty o tym, że w Japonii narkotyki są w 100% zakazane, a tutaj nauczyciele maja problemy. Ech. Co za kraj. ;)\nPożegnałam się już z Megan. Wstaje jutro świtem, więc pewnie jej nie zobaczę. Dziwnie, bo w sumie tak naprawdę zaczęłam z nią gadać dwa tygodnie temu... Oh well.\nPrzekopywałam sie dziś przez bibliotekę, niewiele ciekawych rzeczy :( Ani dla mnie, ani dla Anki .Najwięcej jest tu o herbacie, prawdziwe perełki. Ale teatr potraktowany dość po macoszemu, film również. O kimono znalazłam DWIE książki. Rozbudowany jest dział origami i kuchni!! Intryguje mnie to. Czy ktoś wie, czy w Jagiellonce są książki o gotowaniu? Na zdrowy rozum, powinny być, ale jakoś śmieszy mnie fakt takiej ilości książek kucharskich na uczelni, przy jednoczesnym braku książek o kulturze... Jednak Japonia kontynuuje zaskakiwanie mnie :)\nLiczę dni, nie mogę się już doczekać Tokio. Mam nadzieję, że mi się spodoba. Wszyscy tutejsi Japończycy nie cierpią Tokio. Zobaczymy. Ale najpierw Kioto. Będzie więcej zdjęć na blogu :) Ostatnio już nie bardzo jest co fotografować. No i jestem zmęczona w sumie...\n14:49, bayushi , Japonia\nChyba życzenia Ingloriel to sprawiły,ale dziś słoneczniej. A jak słoneczniej to od razu też jakby mniej zimno. Zakupiłam dziś bilety autobusowe na przyjazd Tomka. Sama poszłam do biura podróży i dogadałam się. Oolala! Tak więc jedziemy autobusem do Tokio. Data 24 grudnia ;) Wyjeżdżamy z Kioto o 9 rano, na Shinjuku jesteśmy jakoś koło 18. Stamtąd blisko już do naszej stacji. Gorzej z wracaniem. Mieliśmy jechać nocnym autobusem do Kobe 29 grudnia. Ale tego dnia są tylko autobusy do Osaki. Jedziemy więc nocnym do Osaki, stamtąd do Kobe pociągami. Muszę jeszcze sprawdzić jakimi dokładnie. Będzie to długi dzień... długie dwa dni właściwie. Z hotelu w Tokio wymeldowujemy się przed 11, 29.grudnia, do 23:40 musimy poczekać do autobusu. Potem rano w Osace, dostanie się do Kobe i czekanie w Kobe na check in w hotelu, chyba około 16. Ojojo. Ale co tam! Znajomości z shinkansenem chyba nie zawrę jednak. Podróż szybkim pociągiem jest faktycznie szybka (500km w jakieś 3godziny), ale jest też nieziemsko droga. Bilety w jedna stronę dla dwóch osób kosztują znacznie więcej niż autobusowe powrotne.\nWiadomość dla Ani. Znalazłam gazetę z artykułem o kabuki – malowanie twarzy, znaczenie, o słynnych aktorach kabuki, trochę o scenie. Przywiozę ją ze sobą. :)\nNie pojechałam dziś do Arashiyamy – Marlyn sie wybrały z Byrgiette, Megan zaspała. Ja się spotykałam z Mai i Yuką. Yuka poszła do fryzjera i...kompletnie się zmieniła! Wygląda świetnie! Kompletna metamorfoza. Zaczęłam się wahać, może powinnam odwiedzić fryzjera w Japonii ;) Choć chyba jednak jest to mimo wszystko droga zabawa... Lepiej kupić za to coś fajnego.\n08:16, bayushi , Japonia\nJest zimno. Przestaję dyskutować z Włochami, Meksykanami i wszelkimi innymi na temat pogody i tego, że nie powinno mi być zimno. Jest mi zimno, bo jest zimno. A poza tym, jak się nie ma do kogo przytulić jest jeszcze zimniej.\nDziś pogoda przeszła samą siebie. Nie odważyłam się pojechać rowerem na uczelnię. Rano obudził mnie stukający w szybę deszcz i wyjący wicher. Brrr. Prysznic w nieogrzeanej łazience staje się coraz większym wyzwaniem. Ubrałam sie więc ciepło, tak mi się przynajmniej zdawało. Rano jakoś dobrnęłam na uczelnię. Może jeszcze adrenalina przed egzaminem mnie trzymała? W każdym razie wracałam złożona w pół usiłując jak najbardziej się skurczyć, żeby jak najmniej ciała wystawiać na działanie wiatru. Jejku. Po powrocie miałam skostniałe palce, więc udałam sie do kuchni żeby poratować się... gorącym barszczykiem. I tak uszczuplam zapasy od mamy na święta ;) Ale teraz naprawdę tego potrzebowałam. Po ratunku z barszczem zjadłam ryż. Odkryłam przy okazji, że ktoś podżera mój ryż i z prawie pełnej paczki zostało mi bardzo niewiele. Oczywiście jak to ja nie mogłam się powstrzymać od wyrażenia głośno, co myślę na temat złodziejstwa. Na to do kuchni weszła Tenisha i uznała, że jestem boska, bo się wściekam z pasją jak czarni i że jest to przesłodkie. Teraz to mam problemy z osobowością. Hiszpanka, Amerykanka... A nie pisałam! Ostatnio wzięto mnie za Japonkę! Co prawda z tyłu, ale zawsze ;) Teraz zostałam Nowojorską Murzynką. No cóż. Faktycznie, wściekać się potrafię. Na szczęście ryż nadal pyszny!\nA z ważnych informacji. Skończyłam. Dziś miałam ostatni egzamin. Był dość trudny, ale myślę, że zrobiłam dobrze. Teraz załatwiam całą biurokrację i czekam. Potem zwiedzanie Japonii. No a potem... chyba pora napisać. Wracam do kraju 7 stycznia. Życie czasem się komplikuje, albo wyjaśnia. Na razie ciężko powiedzieć.\n12:49, bayushi , Japonia\nniedziela, 04 grudnia 2005\nWszystkich zainteresowanych moim życiem w Japonii przepraszam za off topic ;)\nGeneralnie wygląda tutaj chwilowo mało ciekawie. Siedzę zakopana w kanji, słówkach, gramatyce. Na dodatek pada. I odliczam czas do przyjazdu Tomka.\nI jednocześnie mi troszkę smutno, bo niedługo znajomi stąd wyjeżdżają do domów i nie wiem, czy jeszcze kiedyś uda nam się spotkać. I będę tęsknić za moją room mate - Mayumi.\nTrudniej o bardziej dobijającą pogodę niż dziś.\nPada od rana strasznie. I jest jakieś +7 stopni. Wilgotność brnie do prawie 100%. Zzzzzziiiiiinmmmmno!! Czuję się jakby był lekki mróz. Miałam pojechać na jakieś zakupy dziś, ale zbuntowałam się. Nie chce mi się nosa z akademika wychylać. Mam jeszcze miso, ryż, jogurt. Do jutra przeżyję. A jutro chyba pojadę autobusem na uczelnię, bo nie zapowiadają poprawy... Brrrr! Co za dzień. Kto to wymyślił.\n05:05, bayushi , Japonia


Systemy odprowadzania wody o przekroju hydraulicznym DN100 - standartpark\nSYSTEMY ODPROWADZANIA WODY O PRZEKROJU HYDRAULICZNYM DN100\nSystemy odwodnienia liniowego standardowej serii składają się z betonowych, polimerobetonowych lub plastikowych korytek odwadniających i piskowników, które pokrywane są odpowiednimi kratkami (ze stali, żelaza, miedzi lub stali nierdzewnej). Szerokość przekroju hydraulicznego (100, 200, 300 mm), materiały kanałów i kratyi ochronne określają klasę obciążenie oraz obszary zastosowania elementów odwodnienia liniowego. Odwodnienia liniowe wraz z punktowym zapewnia kompleksowe odwadanianie powierzchniowe.\nKorytka plastikowe Basic DN100\nKorytka do odprowadzania wody z plastiku o szerokości przekroju hydraulicznego 100 mm. Łatwe w transporcie i w montażu. Wyróżnia je wysoka mrozoodpornośc. W asortymencie dostępne także korytka, wzmocnione metalowymi nasadami.\nKorytka betonowe Basic DN100\nKorytka fibrobetonowe o ogólnym przeznaczeniu Basic DN100 do odprowadzania wody deszczowej i śniegowej. Klasa obciążenia A-C. Korytka typu standardowego lub z pionowym odprowadzaniem wody. Długi termin eksploatacji.\nKorytka polimerobetonowe Basic DN100\nKorytka z polimerobetonu serii Basic DN100. Przeznaczone do zbierania i odprowadzania ścieków. Odporne na działanie czynników termicznych i chemicznych. Łączą w sobie najlepsze cechy korytek z betonu i tworzyw sztucznych. Żywotność – ponad 30 lat.\nKraty Basic DN100\nKraty ściekowe do korytek serii Basic DN100. Instalowane na kanale drenażowym, przepuszczają wodę, chronią przez przenikaniem do środka śmieci i innych przedmiotów. Podczas wyboru należy zwrócić uwagę na klasę dopuszczalnego obciążenia, zależy ona od materiału produktu.\nJako element łączący pomiędzy kanalizacją deszczową a systeme powierzchniowego odprowadzania wody występuje piaskownik. Jego podstawowy cel – usunięcie piasku, cząstek stałych i śmieci ze ścieków przed ich odprowadzaniem do kanaliacji. Piaskowniki produkowane są z polimerobetonu, fibrobetonu i plastiku.\nDodatkowe części kompletujące DN100\nElementy kompletujące do korytek kanalizacji dezczowej i krat do nich: różnego rodzaju zaślepki do rynien, naady wzmacniające, obrotowe L-podobne i T-podobne elementy, wstawki ochronne do scieków. Dodatkowe elementy systemu лінійного odprowadzania wody serii standardowej zapewniają kompleksowość i kompletność procesu usuwania ścieków.


Napisano 1 lipca, 2020\nZarząd Podlaskiego Związku Piłki Nożnej podjął decyzję w sprawie Wigier II Suwałki.\nKlub wnioskował do Podlaskiego ZPN-u o dołączenie drużyny rezerw do rozgrywek 4. ligi podlaskiej w sezonie 2020/2021. Na posiedzeniu zarządu, jak informuje oficjalny serwis klubowy, władze związku przychyliły się do wniosku. W najbliższym sezonie zobaczymy więc Wigry II Suwałki na czwartoligowych boiskach.\nPrzypomnijmy – zespół Wigier II został wycofany z 4. ligi po sezonie 2018/2019, w którym zajął 6. miejsce. Klub we wniosku złożonym do Podlaskiego ZPN-u 17 czerwca wskazywał właśnie wysokie miejsce w tabeli jako argument przemawiający za tym, że Wigry II powinny grać w 4. lidze, a nie, jak większość “nowych” drużyn, od A klasy.\nKolejny argument to, zdaniem klubu, mała liczba drużyn zgłoszonych do rozgrywek w kategorii juniora starszego na najbliższy sezon, a to właśnie zawodnicy z tej kategorii wiekowej mają tworzyć Wigry II.\nFot: facebook.com/WigryIISuwałki-Junior Starszy\nOtagowano:podlaski związek piłki nożnejrezerwy Wigier SuwałkiSławomir KopczewskiWigry II SuwałkiZarząd Podlaskiego Związku Piłki Nożnej\nPoprzedni wpisFuzja dwóch podlaskich klubów futsalu\nNastępny wpisKluby przed sezonem nie zapłacą związkowi


Kosz dekoracyjny w Tchibo\nPlecionka z hiacyntu wodnego Ten składany kosz dekoracyjny z plecionki z trawy morskiej jest stylowym i pożytecznym elementem wyposażenia. Nadaje się na przykład do użytku jako dekoracyjna doniczka na kwiaty lun pojemnik na czasopisma czy koce. Każdy egzemplarz jest ręcznie plecionym unikatem Kosz ma wplecione białe tasiemki z papieru tworzące graficzny wzór i można go łatwo przenosić dzięki długim uchom. Nieużywany kosz można złożyć by nie zajmował dużo miejsca.\nRęcznie wykonana misa z podstawą


Cyberzagrożenia. Odrodzenie: ataki phishingowe i szkodliwe programy wykorzystują premierę nowego epizodu słynnej gwiezdnej sagi | Kaspersky\nCyberzagrożenia. Odrodzenie: ataki phishingowe i szkodliwe programy wykorzystują premierę nowego epizodu słynnej gwiezdnej sagi\nPopularne filmy są często wykorzystywane przez cyberprzestępców jako przynęta w rozprzestrzenianiu szkodliwego oprogramowania. Nie inaczej jest w przypadku najnowszej części sagi filmowej rozgrywającej się "w bardzo odległej galaktyce". W tym roku najnowszy, a zarazem ostatni film z trylogii sequeli zwrócił uwagę atakujących jeszcze przed swoją premierą. W efekcie w internecie miał miejsce wysyp fałszywych stron internetowych oraz zainfekowanych plików z filmem, który nie wszedł jeszcze na ekrany.\nSzum medialny wokół filmu "Gwiezdne Wojny: Skywalker. Odrodzenie", którego premiera odbyła się 19 grudnia, przyciągnął już uwagę cyberprzestępców. Badacze z firmy Kaspersky zidentyfikowali ponad 30 fałszywych stron internetowych oraz profili w mediach społecznościowych podszywających się pod oficjalne konta związane z filmem (rzeczywista liczba takich stron może być znacznie wyższa), za pomocą których dystrybuowane są rzekomo bezpłatne kopie najnowszego filmu. Pod pozorem niezbędnej rejestracji na portalu strony te gromadzą dane dotyczące kart płatniczych nierozważnych użytkowników.\nDomeny stron internetowych wykorzystywanych w celu gromadzenia danych osobowych oraz rozprzestrzeniania szkodliwych plików zwykle wykorzystują oficjalną nazwę filmu, jak również prezentują dokładne opisy oraz materiały dodatkowe, utwierdzając użytkowników w przekonaniu, że mają do czynienia ze stroną powiązaną z oficjalnym filmem. Tego rodzaju praktyka jest określa jako "czarne SEO" i pozwala przestępcom na wypromowanie swoich stron phishingowych w wynikach wyszukiwania w przeglądarkach (strony te często wyskakują przy wpisywaniu w wyszukiwarkę słów "nazwa filmu" oglądaj za darmo).\nOszuści i cyberprzestępcy nie od dziś próbują zarabiać na wszystkim, co cieszy się dużą popularnością, tak jak "Gwiezdne Wojny" w tym miesiącu. Atakujący podbijają pozycję swoich szkodliwych stron internetowych oraz treści w wynikach wyszukiwania, dlatego fani sagi powinni pamiętać o zachowaniu czujności. Aby nie paść ofiarą tego rodzaju oszustw, najlepiej obejrzeć ostatnią część sagi na dużym ekranie - powiedziała Tatiana Sidorina, badaczka ds. cyberbezpieczeństwa w firmie Kaspersky.\nSprawdź autentyczność strony internetowej. Nie odwiedzaj stron, na których można oglądać filmy, jeśli nie masz pewności, że są autentyczne (dodatkowo adres strony powinien rozpoczynać się od "https"). Zanim rozpoczniesz pobieranie, upewnij się, że dana strona nie jest fałszywa, dokładnie sprawdzając format adresu URL lub pisownię nazwy filmu, czytając recenzje na jej temat oraz sprawdzając dane dotyczące rejestracji domen.


Stosowanie zaliczek w zamówieniach publicznych – cz. 2 – BezWadium.pl\nStosowanie zaliczek w zamówieniach publicznych – cz. 2 – rozliczenie zaliczki i zabezpieczenie zwrotu zaliczki.\nW jednym z poprzednich wpisów omówiono zakres stosowania zaliczek przez strony zawierające umowę w trybie zamówienia publicznego. Wskazano na definicję zaliczki, jej funkcje oraz podstawowe różnice pomiędzy zaliczką, a innymi podobnymi instytucjami, jak również określono korzyści wynikające ze stosowania zaliczek.\nDzisiejszy artykuł stanowi kontynuację omawiania zagadnień związanych ze stosowaniem instytucji zaliczki w przypadku umów zawieranych w trybie zamówień publicznych i porusza tematykę rozliczania zaliczki oraz zabezpieczenia jej zwrotu.\nStosownie do treści art. 151a ust. 4 PZP, zamawiający może udzielić kolejnych zaliczek, pod warunkiem że wykonawca wykaże, że wykonał zamówienie w zakresie wartości poprzednio udzielanych zaliczek. Oznacza to, że w przypadku udzielania przez zamawiającego więcej niż jednej zaliczki, kolejna zaliczka może zostać udzielona jedynie w przypadku, w którym wykonawca wykaże, że zrealizował część zamówienia, na którą została udzielona poprzednia zaliczka. Wykazanie to następuje już na etapie realizacji zamówienia, dlatego zamawiający będzie sprawował bieżącą kontrolę nad realizacją zamówienia. To od oceny zamawiającego zależy, czy zostały spełnione warunki udzielenia kolejnej zaliczki. Z uwagi na to, że zamawiający będzie znał wysokość poszczególnych zaliczek, czasem dla wykazania wykonania zamówienia, wystarczające będzie powołanie się na stosowne dokumenty, które zamawiający już posiada.\nPZP nie wprowadza żadnych szczegółowych zasad rozliczania zaliczek, co oznacza, że możliwe jest ich systematyczne rozliczanie w kolejnych płatnościach częściowych, jak i rozliczenia zaliczki w jednej oznaczonej płatności, dlatego w umowie powinno się w sposób szczegółowy określić zasady rozliczania zaliczki.\nNależy pamiętać, że poprzez wypłatę zaliczek, zmniejszeniu o tę kwotę ulegnie wynagrodzenie wykonawcy, które otrzyma on już po zrealizowaniu zamówienia.\nZabezpieczenie zwrotu zaliczki.\nCo do zasady zaliczka powinna zostać zaliczona na poczet wynagrodzenia należnego wykonawcy za wykonanie przedmiotu zamówienia, co oznacza, że w zwykłym toku rzeczy przedmiot zawartej umowy powinien zostać wykonany, a następnie odebrany przez zamawiającego. Natomiast w przypadku odstąpienia od umowy, każda ze stron powinna zwrócić drugiej wszystko to, co od niej otrzymała, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 494 § zdanie 1 KC. Oznacza to, że odstąpienie od umowy obliguje wykonawcę do zwrotu tych zaliczek, które nie będą miały pokrycia w części wykonanego przedmiotu zamówienia. Odpowiednie zabezpieczenie zwrotu zaliczek jest niezwykle istotne z punktu widzenia obrotu gospodarczego.\nZgodnie z art. 151a ust. 5 PZP, zamawiający może żądać od wykonawcy wniesienia zabezpieczenia zaliczki w jednej lub kilku formach, w których dopuszczalne jest, stosownie do treści 148 ust. 1 i 2 PZP zabezpieczenie wykonania umowy. Najczęściej będzie ono występowało poprzez gwarancję bankową lub gwarancję ubezpieczeniową. Ustanowienie niektórych z rodzajów zabezpieczenia wymaga zgody zamawiającego, np. w formie weksla z poręczeniem wekslowym banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej.\nDla jednej zaliczki możliwe jest określenie więcej niż jednego rodzaju zabezpieczenia. W praktyce nie będzie miało miejsca zabezpieczenie zwrotu zaliczki poprzez np. zabezpieczenie w pieniądzu lub poprzez zastaw rejestrowy.\nW przypadku, w którym przewidywana wartość zaliczek przekracza 20% wysokości wynagrodzenia wykonawcy, udzielenie zabezpieczenia ma charakter obligatoryjny (art. 151a ust. 6 PZP).\nZabezpieczenie zwrotu zaliczki jest udzielone na kwotę równą wysokości udzielanej zaliczki – tej, której zwrot został należycie zabezpieczony. Oznacza to, że zabezpieczenie nie może dotyczyć zwrotu przyszłych, nieudzielonych jeszcze zaliczek. Dla każdej zaliczki wymagane jest ustanowienie odrębnego zabezpieczenia.\nNależy pamiętać, że w przypadku żądania wniesienia zabezpieczenia zaliczki, w umowie trzeba określić formę lub formy zabezpieczenia zaliczki, wysokość zabezpieczenia, a także sposób jego wniesienia i zwrotu. Umowa może przewidywać możliwość zmiany formy zabezpieczenia zaliczki w trakcie realizacji tej umowy (art. 151a ust. 7 PZP). Mimo że ustawa nie wskazuje tego wprost, należy przyjąć, iż z uwagi na ochronę interesu stron, obligatoryjnie powinno określić się również termin zwrotu zaliczki. Postanowienia umowy lub SIWZ, powinny również określać termin wniesienia zabezpieczenia.\nPoniżej omówiono krótko najczęściej stosowane formy zabezpieczenia zwrotu zaliczki.\nW przypadku zabezpieczenia zwrotu zaliczki poprzez poręczenie bankowe, zabezpieczenie zwrotu zaliczki będzie często wymagało zawarcia umowy pomiędzy zamawiającym, a podmiotem trzecim – bankiem. Należy zauważyć, że zawarcie wskazanej umowy może nastąpić poprzez czynności konkludentne – wystarczy jakiekolwiek zachowanie zamawiającego, które w sposób dostateczny ujawni akceptację oświadczenia poręczyciela –banku. Bank będzie odpowiadał jak dłużnik solidarny, jeżeli w umowie nie wskazano inaczej, np. można wskazać, że bank poniesie subsydiarną odpowiedzialność dopiero wtedy, gdy wykonawca uchyli się od obowiązku zwrotu zaliczki. Zaspokojenie zamawiającego nastąpi poprzez skierowanie żądania zapłaty do banku-poręczyciela.\nGwarancja bankowa stanowi jednostronne zobowiązanie banku-gwaranta, że po spełnieniu określonych warunków przez uprawniony podmiot zwany beneficjentem gwarancji (w tym przypadku zamawiającego), bank spełni określone świadczenie pieniężne na rzecz beneficjenta gwarancji– bezpośrednio lub za pośrednictwem innego banku. Warunki mogą być stwierdzone na podstawie dokumentów wskazanych w oświadczeniu banku, które beneficjent gwarancji ma w takim przypadku obowiązek załączyć do żądania zapłaty. O zobowiązaniu banku-gwaranta, decyduje treść gwarancji złożonej beneficjentowi gwarancji, przy czym zleceniodawca gwarancji (wykonawca lub osoba działająca na jego zlecenie), powinien zlecić bankowi, aby ten udzielił gwarancji o treści żądanej przez zamawiającego. Udzielenie gwarancji musi nastąpić na piśmie pod rygorem nieważności.\nGwarancja ubezpieczeniowa jest udzielana przez ubezpieczyciela, będącego osobą trzecią, przy czym przepisy prawa nie określają ani jej formy, ani jej treści. Za pomocą gwarancji ubezpieczeniowej ubezpieczyciel działający na zlecenie wykonawcy (ubezpieczającego), zobowiązuje się względem niego zapłacić zamawiającemu (ubezpieczonemu) określoną kwotę na wypadek zaistnienia okoliczności uzasadniających żądanie zwrotu udzielonej zaliczki. W praktyce zobowiązanie to powinno nastąpić w formie pisemnej.\nZ uwagi na bezpieczeństwo obrotu prawnego i występujące w praktyce problemy związane z realizacją zamówień publicznych, zarówno dla wykonawcy, jak i zamawiającego, istotne jest określenie zasad rozliczenia zaliczek, jak również formy i realizacji zabezpieczenia zwrotu zaliczki. Formy udzielenia zabezpieczenia zwrotu zaliczki są ściśle określone w PZP.\nUstanowienie zabezpieczenia ma charakter fakultatywny. Niemniej jednak należy pamiętać, że w przypadku, w którym wartość udzielonych zaliczek przekracza 20% wartości zamówienia, określenie zabezpieczenia jest obowiązkowe.\nCzęść pierwsza wpisu dostępna tutaj:


##### Serwis randkowy dla jednego przyjaciela – Portal dla samotnych po 40 - randki i spotkania dla ludzi.\nin serwis, randkowy, dla, jednego, przyjaciela\nTagged with serwis, randkowy, dla, jednego, przyjaciela\nFlirtuj, rozmawiaj i poznawaj ludzi! Odwiedź portal randkowy MyDwoje, umów się na randkę w Krakowie. Strzała Amora może ugodzić tylko jednego z partnerów, który. Randki Jarosław. Flirt i przyjaciele w serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne. Coś dla ciebie, czyli: szukam prawdziwej miłości, męża, serwis randkowy dla jednego przyjaciela szukam przyjaciół - portal dla osób sobie przeznaczonych. W badaniu Gemius/PBI serwisy randkowe należą do kategorii „Społeczności”. Randki Łęczna.\nFlirt i przyjaciele w serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne. Polsce serwis randkowy dla osób w wieku 50+. Jedno jest pewne – prawdziwej przyjaźni nie warto ryzykować dla chwili słabości lub. Polityce prywatności Ochrona Twoich zdjęć (możesz YouTube i eric randki je indywidualnie) Anonimowe wyniki testu Anonimowa korespondencja prze Serwis Certyfikat. Możliwość korzystania z serwisu w dogodnym dla Ciebie miejscu i czasie.\nBe2 jako serwis randkowy pozwala nie tylko na zawiązywanie relacji. Jednym z warunków tak pozytywnego działania zazdrości jest jednak serwis randkowy dla jednego przyjaciela.\nSzuka Pani przyjaźni, miłości, bratniej duszy, ale martwi się Pani, że żyje za. Wielokrotnie słyszymy zdanie od swoich przyjaciół, którzy znudzeni samotnością ze. Ogłoszenie na portalu randkowym - piotrek-szczecin. Randki Rajcza. Flirt i przyjaciele w serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne. Zarejestruj się i znajdź przyjaciela, przyjaciółkę na stałe i ciesz się życiem we dwoje. Dzisiaj. Wszyscy czegoś tu szukają: jedni miłości, inni seksu Fot. Jedni ograniczają się do grona przyjaciół i wśród ich znajomych poszukują bratniej.\nRandki Łódź. Flirt i przyjaciele w serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne. Zapraszamy. Szukam znajomości, przyjaźni, związku z kobietą serwis randkowy dla jednego przyjaciela lat.\nRandki Warszawa. Flirt i przyjaciele w serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne. Dlaczego warto wybrać Waplog? Waplog jest bezpiecznym portalem randkowym oferującym wiele ekscytujących przeżyć, gdzie spotkać możesz osoby z Twojej. Zapraszamy do przeglądania ofert. Szukam przyjaciela na zawsze, przyjaciela do tańca i do różańca, szukam. Randki Prudnik. Flirt i przyjaciele w pomysły na urodziny dla faceta, z którym się spotykasz randkowym ogłoszenia matrymonialne.\nNiewykluczone, że z jedną z poznanych na MyDwoje osób połączy Państwa udane i dojrzałe. Licencja: bezpłatna LOVOO Czat - Nowi przyjaciele to bezpłatna aplikacja. Witam, piszę do Państwa, gdyż przeglądają różne serwisy randkowe i wchodząc.\nRandki Pomorskie. Serwis randkowy dla jednego przyjaciela lrzyjaciela przyjaciele w serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne. W naszym serwisie randkują osoby, rosyjskie muzułmańskie randki różnych kategorii wiekowych i raczej.\nTinder, bo o nim mowa, nie serwis randkowy dla jednego przyjaciela przyjaceila randkowych aspiracji. Serwis regularnie otrzymuje listy od samotnych kobiet, które szukają przyjaciela.\nRandki Puławy. Flirt i przyjaciele w serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne. Znajdź przyjaciela na spotkania lub randki, który do Ranfkowy pasuje. Czy przyjaciółka partnera, kobieta przyjaciel zawsze oznacza związek z. Randki Biały Dunajec. Flirt i przyjaciele w serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne. Flirt i Karolina Południowa prawa separacji datowania w serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne.\nNiewinne randkowanie, któremu towarzyszą dreszczyk emocji i. Choć nie, znam jedną, dwie osoby, które chodzą na randki,portalowe”. To szansa spotknia online przyjaciela, randki lub prawdziwej drugiej połówki. Ludzie podróżują, podejmują decyzje o. Randki Jasło. Flirt i przyjaciele w serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne. Portal randkowy dla młodzieży sposobem na poznanie przyjaciół.\nZ pomocą przychodzi internetowy serwis randkowy, który serwis randkowy dla jednego przyjaciela osobom nieśmiałym nawiązywać. Ich krąg przyjaciół często składa się też z samych par lub z zdeklarowanych singli(). Flirt-portal randkowy umożliwia sprawne skontaktowanie się i doświadczenie bliskości.\nPortal pomoże Ci znaleźć bratnią duszę, przyjaciela a także randkpwy.\nDaigami on Scenergy randka austin\nZujar on Praca randkowa Strasburg 2014\nArashidal on Jak przestać spotykać się z nieudacznikami\nZulujas on Serwisy randkowe w halifax nova scotia\nJanuary 12, 2020 Najlepsze serwisy randkowe online 2013\nJanuary 25, 2020 Randki marki Shelley China\nJanuary 30, 2020 Randki internetowe Wellington\nJanuary 31, 2020 Prawa dotyczące umawiania się z nieletnimi w stanie Indiana\nNajlepsze aplikacje randkowe w Androidzie Szybkie randki alternatywne londyn Najlepsze reklamy randkowe Craigslist Datowanie antycznej lampy\nJak stworzyć udany związek z przyjacielem i jakie ryzyko niesie takie uczucie?\nJedną z możliwości jest właśnie opcja szukam przyjaciela.\nZapraszamy do. Pragnę poznać tego jednego, Cześć.Jestem.\nCos o sobie mam 29 lat ale w dalszym ciagu nie poznalem tej jednej.\nZakochaj się portal randkowy - Join the leader in online dating services and find a date.\nJedni kochają uprawiać sport, inni wolą zaszyć się w domowych pieleszach z dobrą książką.\nJednym z miejsc, gdzie możesz poznać dziewczynę jest portal randkowy.\nNigdzie indziej nie znajdziemy, w jednym miejscu, tyle osób otwartych na.\nRandki Zakopane. Flirt i przyjaciele w serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne.


Ngo.pl: Warszawiacy dokopali dyktatorowi! – Fundacja Otwarty Dialog\nFundacja Otwarty DialogMedia o nasNgo.pl: Warszawiacy dokopali dyktatorowi!\n08.07.2014 | Autor: Redakcja serwisu\nNa warszawskiej Plaży Wilanów rozegrano mecz przeciwko dyktaturze. W rozgrywce zmierzyła się drużyna demokracji z drużyną dyktatorów, w skład której wszedł symbolicznie dyktator Kazachstanu Nazarbayev oraz jego europejscy doradcy, a wśród nich Aleksander Kwaśniewski, Romano Prodi czy Silvio Berlusconi.\n– Graliśmy w obronie demokracji i praw człowieka, które od wielu lat są w Kazachstanie łamane – powiedziała Lyudmyla Kozlovska, Prezes Zarządu Fundacji Otwarty Dialog. – Wręczając dyktatorowi czerwoną kartkę, w symboliczny sposób chcieliśmy pokazać, że nie godzimy się na zasady panujące w Kazachstanie i apelujemy do prezydenta o uwolnienia więźniów politycznych, takich jak Vladimir Kozlov i zaprzestania prześladowania działaczy społecznych, takich jak Zinaida Mukhortova.\nKozlov , Kozlovska , Nazarbayev , Otwarty Dialog