Amoris Laetitia | eKAI.pl - Part 39\nKościół w Polsce był światłem w ciemnościach, które niejednokrotnie ogarniały Europę – powiedział dziś w Poznaniu kard. Pietro Parolin, legat papieski na uroczystości 1050. rocznicy chrztu Polski. Przemawiając podczas zebrania Konferencji Episkopatu Polski zachęcił biskupów, by byli wierni postawie dialogu i spotkania “z każdym, bez żadnych wyjątków”, oraz by głosili Ewangelię wszystkim – bez niechęci i bez obaw.\nFranciszek – “papież uchodźców” udaje się na Lesbos\nPapież Franciszek spotkał się z grupą transseksualistów i byłych prostytutek. “Krótkie spotkanie z 50 ofiarami handlu ludźmi z dziesięciu krajów odbyło się w sobotę podczas nadzwyczajnej audiencji ogólnej w Watykanie związanej z Jubileuszem Miłosierdzia” – informuje watykański dziennik “L’Osservatore Romano”.\n13:05 / 14-11-2017\nFormacji kapłańskiej poświęcone było poniedziałkowe spotkanie papieża Franciszka z szefami dykasterii kurii rzymskiej. W dyskusji podkreślano konieczność integralnej formacji ludzkiej i kładziono nacisk na rozeznawanie powołania. Takie międzydykasterialne spotkanie odbywa się przynajmniej dwa razy w roku – donosi Vatican Insider. Podstawą do dyskusji była nowa „Ratio fundamentalis Institutionis Sacerdotalis” – dokument określający cele i metody […]\n09:12 / 31-12-2016\n17:33 / 08-06-2016\nŚDM, rodzina, uchodźcy, związki niesakramentalne – zakończyło się 373. zebrania KEP\nŚwiatowe Dni Młodzieży, uchodźcy, duszpasterstwo rodzin oraz związków niesakramentalnych – to główne tematy 373. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski, które odbyło się w Warszawie 7 i 8 czerwca. Biskupi omówili też m.in. sprawy duszpasterstwa emigracji i planowanej na październik br. Pielgrzymki Narodowej do Rzymu w ramach jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski. Biskupi zajęli się również tematem pomocy uchodźcom.\n10:14 / 18-05-2016\nPapież dla „La Croix” o możliwym współistnieniu chrześcijan i muzułmanów\nPapież Franciszek jest przekonany o tym, że współistnienie chrześcijan i muzułmanów jest możliwe. Mówił o tym w wywiadzie udzielonym francuskiemu dziennikowi katolickiemu „La Croix”. Wezwał też do integracji imigrantów w Europie, tak jak się to stało z barbarzyńcami przed 1500 laty. Zastrzegł jednak, że nie może ona otwierać swych drzwi „w sposób irracjonalny”.


Startuje program „Opieka wytchnieniowa” dla niepełnosprawnych w Przysusze | Echo Dnia Radomskie\nStartuje program „Opieka wytchnieniowa” dla niepełnosprawnych w Przysusze\nAntoni Sokołowski 15 lipca 2020, 12:00\nWojewoda Konstanty Radziwiłł (z lewej) i burmistrz Tomasz Matlakiewicz podczas podpisywania umowy o opiece dla niepełnosprawnych. Urząd Gminy i Miasta w Przysusze\nGmina i Miasto Przysucha otrzyma dofinansowanie w wysokości 187 326 złotych ze środków Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Dzięki tym pieniądzom Przysucha będzie realizować pilotażowy programu „Opieka wytchnieniowa”.\nGmina i Miasto Przysucha otrzyma dofinansowanie w wysokości 187 326 złotych ze środków Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Dzięki tym pieniądzom Przysucha będzie realizować pilotażowy programu „Opieka wytchnieniowa”. Kilka dni temu burmistrz Przysuchy Tomasz Matlakiewicz oraz Wojewoda Mazowiecki Konstanty Radziwiłł w siedzibie Starostwa Powiatowego w Radomiu podpisali umowę o dofinansowanie w sprawie tego przedsięwzięcia.\nNabór do opieki wytchnieniowej już został otwarty i w Miejsko-Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Przysusze przy ulicy Grodzkiej 5. Można już składać kandydatury uczestników, liczba miejsc jest ograniczona.\nProgram ograniczony jest do dzieci z orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.\nW ramach Programu gmina lub powiat może otrzymać wsparcie finansowe na koszty realizacji zadania świadczonego w formie usług opieki wytchnieniowej w wysokości do 80 procent kosztów.\nGość 15.07.2020 12:23:10


Groby szlacheckie i ziemiańskie na polskich cmentarzach [Mirosław Pisarkiewicz] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00379 006889 20281511 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Mirosław Pisarkiewicz Liczba stron:\nISBN: 978-83-8104-348-9 Data wydania: 2017-11-10\nMirosław Pisarkiewicz Groby szlacheckie i ziemiańskie na polskich cmentarzach\n© Mirosław Pisarkiewicz, 2016 © Mirosław Pisarkiewicz, projekt okładki, 2016 Publikacja zawiera materiały epigraficzne z grobów szlacheckich i ziemiańskich zebrane przez Mirosława Pisarkiewicza w latach 1983 — 2016. ISBN 978-83-8104-348-9 Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero\nSpis treści Groby szlacheckie i ziemiańskie na polskich cmentarzach Wstęp Białoruś Grodno (nad Niemnem) Lida Nowogródek Województwo kujawsko — pomorskie Powiat mogileński Mogilno Siedlimowo Strzelno Wójcin Województwo Łódzkie Powiat kutnowski Groby szlacheckie i ziemiańskie na rzymskokatolickich cmentarzach regionu kutnowskiego1 Kutno Krośniewice Łęki Kościelne Oporów Orłów Strzegocin Strzegocin Przypisy do rozdziału „Powiat Kutnowski” Powiat łaski Grabno Łask Łask Marzenin Marzenin Sędziejowice Ulejów Widawa Powiat łęczycki Góra Świętej Małgorzaty Grabów (Łęczycki) Grodzisko Leźnica Mała Łęczyca Łęczyca Piątek Piątek — Pokrzywnica Siedlec Sobótka Stara Świnice Warckie Topola Królewska Tum Witonia Powiat łowicki Bielawy Oszkowice Powiat pabianicki Mikołajewice Powiat pajęczański Siemkowice Siemkowice Powiat poddębicki Budzynek Małyń Małyń Pęczniew Pęczniew Tur Uniejów Wartkowice Wielenin Zadzim Zygry Powiat sieradzki Błaszki Brzeźnio Burzenin Charłupia Mała Chojne Goszczanów Jeziorsko Kalinowa Kamionacz Kliczków Mały Klonowa Rossoszyca Sieradz Sieradz — Męka Stolec Tubądzin Uników Warta Wągłczew Wróblew Złoczew Powiat skierniewicki Skierniewice Powiat wieluński Czarnożyły Konopnica Powiat wieruszowski Lututów Powiat zduńskowolski Strońsko Szadek Szadek Szadek Zduńska Wola Powiat zgierski Biała Gieczno Leźnica Wielka Modlna Ozorków Parzęczew Solca Wielka Szczawin Zgierz Województwo małopolskie Powiat tatrzański Zakopane Województwo wielkopolskie Powiat kaliski Iwanowice Iwanowice Kokanin Staw Tłokinia Kościelna Powiat koniński Budzisław Kościelny Kazimierz Biskupi Skulsk Ślesin Wilczyn /Wilczogóra Powiat ostrzeszowski Giżyce Giżyce Kraszewice Powiat słupecki Orchowo Powiat turecki Grzymiszew Województwo pomorskie Powiat lęborski Łeba Powiat sztumski Kalwa Stary Targ\nDoc. dr. Ryszardowi Rosinowi — dziękując za wszystko!\nWstęp Cmentarze fascynowały mnie od dzieciństwa. Pewnie dlatego podczas studiów historycznych na Uniwersytecie Łódzkim zrobiłem wszystko by dostać się na seminarium magisterskie prowadzone przez doc. dr. Ryszarda Rosina w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii UŁ. Jeszcze jako student uczestniczyłem w obozie epigraficznym zorganizowanym przez Instytut Historii UŁ, podczas którego uczestnicy inwentaryzowali cmentarze w Płocku i jego najbliższej okolicy. Samodzielnie zinwentaryzowałem w 1985 roku, dla Biura Dokumentacji Zabytków w Płocku, cmentarz rzymskokatolicki w Łęczycy. Na bazie zebranych materiałów powstała praca magisterska pod kierunkiem doc. dr. R. Rosina nosząca tytuł „Cmentarz rzymskokatolickiej parafii św. Andrzeja w Łęczycy (do 1918 roku). Studium epigraficzne”. Od połowy lat 80. XX wieku aż do 2016 roku prowadziłem samodzielnie projekt mający na celu inwentaryzowanie grobów szlacheckich i ziemiańskich na polskich cmentarzach. Inny projekt dotyczył grobów prawosławnych — głównie w dawnej guberni kaliskiej, jeszcze inny cmentarzy żołnierskich z I wojny światowej w woj. łódzkim. Wyniki badań opublikowałem na stronie internetowej Związku Szlachty Polskiej (gdzie nadal są dostępne wraz z fotografiami), w książkach: Historia grobami pisana. Cmentarz parafii św. Andrzeja Apostoła w Łęczycy, Łęczyca 2004 (wyd. I), Łęczyca 2014 (wyd. II); Nekropolie Łęczycy. Piękno ukryte w detalu., Łęczyca 2013; Łęczyca w średniowieczu i w XX wieku. Suplement do monografii miasta, Łęczyca — Łódź 2003; Przewodnik po Łęczycy i powiecie łęczyckim, Łęczyca 2000; Przewodnik po Łęczycy i regionie łęczyckim, Łęczyca 2005 (wyd. II), Łęczyca 2008 (wyd. III); Wielka Wojna o Ziemię Obiecaną. Operacja Łódzka 1914, Łódź 2006, a także na łamach czasopism: „Notatki Płockie”, „Kutnowskie Zeszyty Regionalne”, „Spotkania z zabytkami”, „Tygodnik Płocki”, „Ziemia Łęczycka”, „Szkolne Wieści”, „Plastyka i wychowanie”, „Mariawita”, „Wędrownik”, „Verbum Nobile”, „Przegląd prawosławny”, „Przegląd Ewangelicki. Słowo i myśl”, „Posłaniec bernardyński” a nawet w „Gazecie Prabuckiej” i „Echu Lęborka”. Brałem także czynny udział w ratowaniu zabytków cmentarnych. Działałem w komisji ds. ratowania cmentarza rzymskokatolickiego w Łęczycy działającej pod koniec XX wieku przy łęczyckim oddziale Towarzystwa Naukowego Płockiego. W latach 1995 — 1998 byłem przewodniczącym Komitetu Ratowania Zabytków Cmentarza Parafialnego w Łęczycy, a w latach 1991 — 1993 wiceprzewodniczącym Komitetu Ratowania Cmentarza Ewangelicko — Augsburskiego w Łęczycy. W latach 2009 — 2010 pełniłem funkcję wiceprzewodniczącego Społecznego Komitetu Ratowania Sieradzkich Nekropolii. Przez kilka lat prowadziłem w Wojewódzkim Ośrodku Doskonalenia Nauczycieli w Sieradzu oraz w oddziale WODN w Wieluniu seminarium Cmentarz jako tekst kultury. W 2016 roku wydałem w krakowskim Wydawnictwie Ridero książkę Groby żołnierskie z 1914 roku w Ziemi Łęczyckiej i Sieradzkiej. Za całokształt publikacji, także o dziejach cmentarzy, Biblioteka Wojewódzka im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi przyznała mi w 2016 roku Nagrodę Superekslibrisu. Publikowane w książce Groby szlacheckie i ziemiańskie na polskich cmentarzach materiały epigraficzne pochodzą głównie z terenu woj. łódzkiego i wielkopolskiego, ale także śladowo z innych części Polski, a nawet z terytorium obecnej Białorusi. Przebadałem ponad 100 cmentarzy. Wszystkie projekty związane z cmentarzami z różnych względów uznaję za zamknięte. Mimo, że żaden z nich nie został zakończony. W prezentowanej publikacji oddaję zainteresowanym do użytku cały plon dotychczasowych ponad 30 lat badań. Materiały uporządkowałem w kilku częściach. W pierwszej prezentuję trzy cmentarze z Białorusi. W pozostałych cmentarze z województw: kujawsko — pomorskiego, łódzkiego, małopolskiego, pomorskiego i wielkopolskiego z podziałem na powiaty. W działach dotyczących poszczególnych powiatów miejscowości podaję alfabetycznie bez podziału na gminy. Moje autorskie teksty, w zdecydowanej większości pochodzące ze strony internetowej Związku Szlachty Polskiej (któremu przekazałem dokumentację fotograficzną robioną przeze mnie przy zbieraniu materiałów), publikuję niemal niezmienione. Wyjątkiem są materiały: Heraldyka nagrobna cmentarza w Łęczycy — nieznacznie poszerzony artykuł publikowany w „Verbum Nobile”; tekst o cmentarzach powiatu kutnowskiego, który publikuję w formie zbliżonej do pierwodruku w „Kutnowskich Zeszytach Regionalnych” oraz artykuł o cmentarzu w Siemkowicach drukowany w „Spotkaniach z zabytkami” (w książce w niepublikowanej dotychczas, rozszerzonej wersji przygotowanej dla „Wędrownika”). Prezentowane materiały powstawały w ciągu wielu lat. Część z opisywanych obiektów przestała już istnieć lub zmieniła wygląd — np. pojawiły się na nich nowe inskrypcje. Nie wracałem najczęściej drugi raz na przebadane cmentarze. Niczego nie aktualizowałem. Dlatego publikacja powinna być traktowana jako opis stanu z przeszłości mający na celu zachowanie wiedzy o źródłach epigraficznych i ich treści.\nGrodno (nad Niemnem) Cmentarz rzymskokatolicki Cmentarz położony jest malowniczo na wzgórzu opadającym ku Niemnowi zachował się w całkiem niezłym stanie. Istnieją na nim nadal setki pomników z XIX i XX wieku. Najbardziej znaną osobą pochowaną w Grodnie jest oczywiście wielka polska pisarka pochodząca z Grodzieńszczyzny, Eliza Orzeszkowa — Nahorska. Pod skromnym nagrobkiem spoczywa wraz ze swoim drugim mężem Stanisławem Nahorskim. W głównej alei pochowana jest także matka pisarki Franciszka z Kamieńskich Widacka († 1878). Trudno mi ocenić fakt szlacheckiego pochodzenia niektórych osób lecz ze względu na sprawowane funkcje jest to wysoce prawdopodobne. Wymienię zatem generała-majora Franciszka Borkowskiego († 1871) absolwenta Uniwersytetu Wileńskiego i dowódcę Niżegorodzkich dragonów walczących na Kaukazie; generała-majora Bernarda Wojcieckiego († 1910); Teodozego Janiewskiego — wicegubernatora grodzieńskiego, czy generała -majora Ferdynanda Chamrata († 1896). Bez wątpienia najciekawszym arystokratycznym pochówkiem w Grodnie jest fakt złożenia tutaj szczątków słynnej rodziny baronów Danglów ze Skłót w Kutnowskiem. W grobowcu przy głównej alei spoczęli: pod marmurowym pomnikiem Karolina z Krzywickich baronowa Dangel z córką Marią, a obok zmarły w Görbersdorfie baron Zygmunt Dangel († 1892) oraz jego imiennik baron Zygmunt Dangel zmarły w Skłótach ( † 1906). Ponadto na cmentarzu w Grodnie spoczęli: Józefa z Janiewiczów Sakiewiczowa (†1848) — radczyni Adam Laskowski (†1855) — ordynator grodzieńskiego lazaretu wojennego Ks. Tomasz Doliński (†1909) — proboszcz pobernardyńskiej parafii w Grodnie, Ks. Franciszek Hrynkiewicz (†1938) — rektor kościoła nazaretanek i prefekt szkół grodzieńskich Ks. Wincenty Januszkiewicz (†1871) — magister teologii Ks. Romuald Karol Jabłoński (†1916) — proboszcz wolpiański Ks. Aleksander Dobrosielski (†1896) lub (†1865) — (prawdopodobnie) proboszcz turoński Francois Urbain Legris (†1890) Edward Listowski (†1922) — prezydent Grodna Żołnierze polscy polegli w latach 1919 — 1920 (ok. 140) — m.in. ułani z grodzieńskiego pułku Bolesław Szyszkiewicz (†1893) — artysta rzeźbiarz, autor licznych monumentów cmentarza grodzieńskiego Kazimierz Sulewski (†24 XI 1914) — pułkownik artylerii Prof. Jan Kochanowski († zamordowany w 1942) Bernard Teodozy Janiewski (†?) — wicegubernator grodzieński Grzegorz Spirydowicz (†1852) — rzeczywisty radca stanu Wincenty Dobrowolski (†1858) — muzyk i pedagog\nLida Cmentarz rzymskokatolicki Zdewastowany cmentarz ostatnio jest doprowadzany do ludzkiego stanu. W okolicach kościoła cmentarnego przetrwało kilkanaście starych grobów. Warto wymienić potężną żeliwną płytę ułożoną na płaskiej podmurówce — pochowano pod nią generała-lejtnanta korpusu inżynierów Mikołaja Józefa Zarzeckiego herbu Warnia († 1869). Generał Zarzecki urodził się w Skomoreszkach, a zmarł w Petersburgu. Niedaleko od wejścia spoczęły uczestniczki powstania 1863 roku, Waleria Ciechanowiczowa († 1933) i Waleria z Cybulskich Ciechanowiczowa († 1933). Obok pochowano urodzonego w majątku Dokuda, dyrektora Wileńskiego Banku Handlowego w Lidzie, Władysława Jamonta († 1932). Ostatnim ocalałym pomnikiem szlacheckim jest miejsce spoczynku Konstantego Ryłło († 1847), korneta pułku huzarów króla niderlandzkiego i Ksawerego Ryłło — radcy dworu i obywatela powiatu lidzkiego. Ponadto na lidzkim cmentarzu spocz: Polscy legioniści i lotnicy polegli w latach 1919 — 1920 Ks. Stanisław Pacynka Paweł Przybytko († 1870) — lidzki sędzia ziemski Aleksander Cichocki (†1928) — porucznik, pilot 2 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego Kazimierz Pankowski († 1871) — sędzia powiatu lidzkiego Rafał Sadowski († 1869) — radca stanu\nNowogródek Cmentarz rzymskokatolicki Kilkaset metrów od nowogródzkiego rynku znajduje się zdewastowany cmentarz, powstały najprawdopodobniej na przełomie wieków XVIII i XIX. Ocalała na nim zaledwie garść pomników i klasycyzująca kaplica grobowa. Na ścianie kaplicy grobowej znalazła się tablica epitafijna Albrychta Józefa Zaborskiego (†15 września 1802), rotmistrza województwa nowogródzkiego. W osobnym grobie pochowano natomiast Dominika Abłamowicza, syna Jana (l. 59 -†1815), herbu Abdank, wicemarszałka powiatu nowogródzkiego. Jak ustalił Pan D. Abłamowicz z Katowic — Dominik Abłamowicz pełnił urząd komornika województwa trockiego (1771), komisarza cywilno-wojskowego porządkowego i rotmistrza powiatu trockiego (1780), prezydenta sądu granicznego (1797), wicemarszałka Trybunału Litewskiego. Na cmentarzu w Nowogródku spoczęli także: Polacy zamordowani przez Niemców 31 lipca 1942 roku w „lasku za koszarami” (60 osób) Ks. Jan Zasztowt († 1893) — dziekan nowogródzki Aleksander Ruszkowski († 1933) — starszy posterunkowy policji państwowej Antoni Łukaszewski ((† 1868) — asesor kolegialny Ignacy Orzechowski (†1886 w Nowogródku) — dr medycyny, absolwent Uniwersytetu Wileńskiego, urodzony w Szczorszach Dr Zygmunt Szołmo († 1898) Antoni Domański († 1851) — sekretarz gubernialny Nadzieja z Podbereskich Pachomow (†1850) — żona pułkownika artylerii Powyższe osoby prawdopodobnie w większości nie były szlachtą ani ziemianami — podaję ich dane z obowiązku, aby ocalić zebrane informacje o zmarłych.\nMogilno Cmentarz rzymskokatolicki Mogilno jest miastem powiatowym w woj. kujawsko — pomorskim. Słynie przede wszystkim ze wspaniałego kościoła pobenedyktyńskiego pod wezwaniem św. Jana Apostoła, pod którym zachowała się romańska krypta dawnego opactwa z XI w. Na przeciwległym do wspomnianego kościoła brzegu Jeziora Mogileńskiego znajduje się miejscowy cmentarz. Pochowano na nim m.in. ks. Piotra Wawrzyniaka (monumentalne mauzoleum), Powstańców Wielkopolskich oraz matkę Prymasa Polski ks. Józefa Glempa. Miejsce wiecznego spoczynku znaleźli także ziemianie: Leonard Rola — Janicki (1885 — 1961 ) — były dyrektor banku w Brodnicy Jadwiga Rola — Janicka (1887 — 1975) W tym samym współczesnym grobie spoczęła również Łucja Zielezińska (1892 — 1980) Pod współczesnym pomnikiem spoczął również Stefan Juńczyk — Boguszewski (15 VIII 1880 — 7 V 1936) — urodzony w majątku Kropiwna na Wołyniu, Kapitan Korpusu Sądowego WP, starosta mogileński.\nSiedlimowo Cmentarz rzymskokatolicki Siedlimowo jest niewielką wsią w gminie Jeziora Wielki w powiecie mogileńskim w województwie kujawsko — pomorskim. Około kilometra na północny — zachód od kościoła, za miejscową szkołą, znajduje się cmentarz grzebalny. W jego centrum zachował się obszerny, bezstylowy grobowiec otoczony słupkami połączonymi łańcuchem. Na jego wierzchu wmontowano kilka marmurowych płyt epitafijnych. Spoczęli tu członkowie rodziny Ostoja — Pętkowskich: Zenon Ostoja — Pętkowski (18 XII 1825 — 19 XII 1907) Joanna z Tuchołków (30 V 1833 — 27 III 1907) Tadeusz Antoni Ostoja — Pętkowski (11 IX 1918 — 11 X 1983) Janina Halina z Bierskich (3 X 1918 — 11 X 1983) Jacek Jerzy Kazimierz Ostoja — Pętkowski (23 VIII 1944 — 10 III 1945) Władysław Izydor Ostoja — Pętkowski (4 IV 1863 — 7 III 1946) Zofia Bronisława ze Skrzydlewskich (29 IV 1867 — 18 II 1937)\nStrzelno „Stary” cmentarz rzymskokatolicki Strzelno jest niewielkim miastem na Pojezierzu Gnieźnieńskim. Słynie przede wszystkim z romańskiej rotundy św. Prokopa oraz kościoła św. Trójcy z romańskimi kolumnami. Na południowy — wschód od rynku znajduje się stary cmentarz rzymskokatolicki z częścią ewangelicką. Spoczęło na nim wielu powstańców wielkopolskich. Po lewej stronie alei głównej kilkadziesiąt metrów za kaplicą cmentarną usytuowany jest grób Pomian — Pińkowskich. Granitowy nagrobek otoczony jest ozdobną kratą. Spoczęli tu: Bolesław i Franciszka Pińkowscy oraz Halina z Pińkowskich Żakowska. Na grobie brak dat. Na końcu alei głównej po jej lewej stronie umieszczono cementowy nagrobek fundacji żony i córki dla Leopolda Dębno — Krzyżanowskiego (ur. w Lublinie w 1820 — †18 XI 1930) — pierwszego polskiego naczelnika Sądu Powiatowego w Strzelnie.\nWójcin Cmentarz rzymskokatolicki Wójcin jest niewielką wsią na Pojezierzu Gnieźnieńskim, leżącą około 12 km na południe od Strzelna w pobliżu Wilczyna. Opodal kościoła parafialnego na skraju wsi znajduje się cmentarz grzebalny. W pobliżu ogrodzenia od strony drogi do Wilczyna wybudowano w 1900 roku bezstylowy grobowiec. Spoczęli w nim: Włodzimirz (!) Skrzydlewski (27 XII 1824 — 2 III 1888) — dziedzic Wójcina Zofia z Wilkońskich Skrzydlewska (l. 73 — † 10 XII 1907) Włodzimierz Skrzydlewski (1890 — 1963) — dziedzic Wójcina, kapitan Wojska Polskiego, powstaniec wielkopolski, odznaczony Krzyżem Niepodległości I kl Przed grobowcem umieszczono tabliczkę trumienną Teresy ze Skrzydlewskich Jarosz (l. 73 — † 2000) i niewielki kamienny postumencik poświęcony Stasiowi (1897 — 1901) i Jadzince Skrzydlewskim (1898 — 1903).\nGroby szlacheckie i ziemiańskie na rzymskokatolickich cmentarzach regionu kutnowskiego1 Cmentarz jest historią miejscowości zapisaną w czasie, w którym istnieje. Jest jak cała historia wyrywkowy, ale zarazem reprezentatywny. Nie obejmuje wszystkiego, ale i nauka historii nie jest w stanie wszystkiego objąć. I, co najważniejsze, związany jest z ludźmi tworzącymi miejscowość. Oczywiście nie z wszystkimi, ale z tak znaczącą częścią, że można zrozumieć poprzez groby lokalną specyfikę, koloryt i legendę. Cmentarz jest rodzajem poetyckiej ballady o miejscowości i okolicy. Jest balladą zamkniętą w kamieniu, metalu i pamięci. Cmentarz jest kluczem do historii (lokalnej), a historia kluczem do cmentarza. Nie można wejść w zrozumienie dziejów miejscowości (regionu), nie otwierając przeszłości tymi dwoma kluczami jednocześnie2. W okresie PRL zajmowanie się zabytkami cmentarnymi nie było w zasadzie mile widziane przez ówczesne władze. Stąd przyzwolenie na dewastację zabytków sepulkralnych. Przyniosło to niepowetowane straty dla kultury polskiej. Przestały istnieć znakomite obiekty rzeźbiarskie i architektoniczne na wielu polskich nekropoliach, a także informacje wyryte na epitafiach nagrobnych. Zmiana granic pozbawiła nas, niemal z dnia na dzień, połowy zabytków sepulkralnych, z których większość po prostu zniszczono. Stąd palącą potrzebą w III Rzeczypospolitej jest ocalenie wiedzy zapisanej na kamieniach. Wiedzy, która zanika z powodu braku działań konserwatorskich prowadzonych na niewielkich cmentarzach wiejskich i w małych miejscowościach. Szczególnie cenne dla przeszłości są groby szlacheckie i ziemiańskie. Szlachta i ziemianie nie tylko byli elitą społeczeństwa polskiego, ale także motorem napędowym patriotyzmu — uczestnikami narodowych zrywów, promotorami kultury i rozwoju gospodarczego. Niestety, informacje z nagrobnych epitafiów, będące niejednokrotnie jedynym śladem po historycznych postaciach, były i są niszczone lub ulegają destrukcji z powodu braku konserwacji. Z przykrością trzeba stwierdzić, że nie tylko starania władz PRL, ale także chciwość zwykłych ludzi, ale również świeckich i duchownych administratorów cmentarzy, poczyniła w przeszłości i czyni obecnie wielkie spustoszenie. Wiele cmentarzy zostało niemal zupełnie pozbawionych zabytkowych obiektów. Dlatego te, które ocalały powinny krzyczeć głośno, by dać świadectwo — one przecież także nie będą trwać wiecznie. Informacje z epitafiów są nieocenionym źródłem do biografistyki, do badań nad heraldyką, a zwłaszcza heraldyką sepulkralną, do określania stosunków własnościowych na danym terenie w danym okresie, do genealogii. Pomniki cmentarne są również dziełami sztuki tworzonymi przez konkretnych twórców sygnowanych własnymi nazwiskami lub nazwami warsztatów kamieniarskich. Pisząc o zmarłych dzielę ich na szlachtę i ziemian. Trudno w drugiej połowie XIX wieku i w początkach XX stulecia jednoznacznie określić na podstawie epitafium, czy osoba pochowana była szlachcicem, czy też tylko właścicielem majątku szlacheckiego nabytego przez bogatego przemysłowca lub kupca. Stąd to rozróżnienie, które może być weryfikowane w trakcie badań archiwalnych. Przecież osoba niejednoznacznie określana w inskrypcji nagrobnej ziemianinem, może okazać się równocześnie szlachcicem. Ale może być zupełnie innego pochodzenia. Do grobów szlacheckich zaliczam monumenty z wyobrażeniem herbu. Przeważnie jest on płasko — lub wypukłorzeźbiony, czasem ryty konturem, sporadycznie odlewany z metalu. Niestety — herbów na pomnikach zachowało się niewiele, a te które istnieją przysparzają problemów, bo albo są słabo zachowane, albo są to odmiany herbowe, które trudno nazwać — polska heraldyka nigdy nie stworzyła pełnego herbarza wszystkich znaków i ich odmian. Właściwie żaden z wielkich herbarzy polskich nie został ukończony przez jego autora. Inny kłopot sprawia inwencja kamieniarzy, którzy przedstawiali herby często w sposób artystyczny, co także utrudnia czasem jednoznaczną identyfikację, zwłaszcza, gdy wizerunek herbu jest uszkodzony. Drugim sygnałem szlachectwa jest umieszczenie w tekście epitafijnym nazwy herbu. Przykładowo: na cmentarzu w Grodnie nad Niemnem pochowano gen. Józefa Zarzeckiego († 1869) „herbu Warnia”, a w Łęczycy Ambrożego Wysockiego (†1863) „herbu Godziemba”. Trzecim „dowodem szlachectwa” jest umieszczenie w inskrypcji nazwiska dwuczłonowego, zawierającego w pierwszej części nazwę herbu. Na przykład na kutnowskim cmentarzu przy Cmentarnej spoczywa Ferdynand Zaremba Cielecki Do szlachty zaliczam również osoby, posiadające tytuły arystokratyczne. Na wspomnianym cmentarzu w nadniemeńskim Grodnie spoczęli np. baronowie Dangel z podkutnowskich Skłót, m.in. baron Zygmunt Dangel († 1906) zmarły właśnie w Skłótach. Natomiast w Orłowie pochowano baronów Skarżyńskich. Zaliczam do szlachty także osoby, które przed nazwiskiem umieściły „de” lub „von”, np. Joannę de Gollen Jelską z kutnowskiego cmentarza. Natomiast określenia typu: „obywatel ziemski”, „dziedzic”, „dziedzic dóbr” itp. mogą oznaczać szlachectwo, lecz nie muszą. I odwrotnie: „obywatel” z reguły oznacza mieszczanina — posesjonata, ale zdarza się, że na grobach szlachty pisano tylko „obywatel” bez dodawania: „ziemski”. Natomiast na grobach ziemian często umieszczane są określenia „właściciel dóbr”, „właściciel majątku”, właściciel konkretnej wsi, czy konkretnych dóbr, a czasem po prostu ziemianin lub również obywatel ziemski, co może oznaczać, że ziemianin był szlacheckiego pochodzenia3.\nKutno Cmentarz rzymskokatolicki Kutnowski cmentarz położony przy ul. Cmentarnej jest największą nekropolią regionu kutnowskiego. Stąd duża liczba grobów szlacheckich i ziemiańskich znajdujących się na jego terenie. Tylko kilka obiektów posiada herby. W pobliżu kaplicy cmentarnej zachowały się dwie płyty granitowe rodziny Podczaskich. Na obu wyryto konturowo u dołu płyt uproszczony herb Rola. Pochowano tu Ignacego Podczaskiego (l. 72 — † 3 VI 1888) — zmarłego w Kutnie Kawalera herbu Rola, byłego Pomocnika Naczelnika Zarządu Pocztowego w Warszawie (płytę ufundował wnuk Bolesław) i zmarłą również w Kutnie Ksawerę z Podczaskich Szatkowską (l. 88 — † 18 XII 1904). Wypukłorzeźbiony herb Jastrzębiec z klejnotem umieszczono na naczółku granitowego monumentu otoczonego ozdobną kratą. Pochowano pod nim zmarłą w Kutnie obywatelkę ziemską Józefę z Ulatowskich Poradowską (l. 51 — † 8 VII 1865). Najciekawszym obiektem z herbem określonym słownie jest obejście grobowe Skotnickich herbu Rola. Otoczony piękną kratą monument z czarnego granitu posiada napis „Grób Skotnickich herbu Rola”. Spoczęli tu: Ludomir Skotnicki (1873 — 1909) — dziedzic Maliny Regina z Tabaczyńskich Skotnicka (1879 — 1959) Leopold Skotnicki z Maliny (1904 — 1979) Halina z Garbowskich Skotnicka (1916 -?). Dużą grupę stanowią pochówki z inskrypcjami dodającymi herb do nazwiska. Wymienić tu należy przede wszystkim groby: Ferdynanda Zaremba — Cieleckiego († 1 III 1878) i jego żony Honoraty z Pstrokońskich Cieleckej († 26 XII 1880) — w inskrypcji zaznaczono, że małżonkowie spędzili ze sobą 50 lat. Obok rodziców pochowano również córkę Wandę z Cieleckich Zaremba Cielecką († 1 V 1885); grobowiec Zofii Chlewickiej z Korwin — Piotrowskich (1884 — 1921) i Zygmunta Chlewickiego (l. 74 — † 1938) — zaniedbana budowla z gruszkowatym naczółkiem zwieńczona jest prostym krzyżem; obok, pod płaską płytą, spoczął Bolesław Belina — Brzozowski († 1880?) — lekarz dentysta. W południowej części cmentarza stanął współczesny pomnik rodziny Ostoja — Gajewskich. Inskrypcja wymienia Zofię (1878 — 1926), Lucjana (1856 — 1940), Zofię z Gorzelańskich (1914 — 1973) i Karola (1907 — 1992). Ostatnim z tej grupy jest skromny nagrobek Zbigniewa Szczepana Dołęga — Zakrzewskiego (1903 — 1936). Na kutnowskim cmentarzu występują zatem w formie graficznej lub określone z nazwy herby: Rola, Jastrzębiec, Zaremba, Korwin, Belina, Ostoja i Dołęga. Pozostałe pochówki szlacheckie i ziemiańskie dotyczą członków Związku Ziemian i właścicieli okolicznych dóbr. Pochowano tu m.in.: Adelę z Rudnickich Rzeszotarską (5 XII 1839 — 9 II 1897) — byłą obywatelkę ziemską (piaskowcową płytę ufundowali brat i dzieci) Jadwigę z Idzikowskich Grabską (l. 74 — † 23 III 1860) — wdowę po obywatelu ziemskim Ignacego Słupskiego (l. 79 — † 7 IV 1889) — pułkownika byłych Wojsk Polskich i obywatela ziemskiego (nagrobek ufundowali zięć i córka) Henryka Lesza (l. 73 — † 17 V 1907) — byłego obywatela ziemskiego i fundatora stacji kościelnych Konstantego Jelskiego († IV 1929) — nauczyciela i Sekretarza Związku Ziemian oraz jego żonę Joannę z de Gollen Jelską (l. 64? — † 20 VII? 1909) — na ich grobie umieszczono piękny secesyjny pomniczek z piaskowca Adolfa Smoleńskiego (26 II 1870 — 32 V 1938) — właściciela majątku Stara Wieś, Wiceprezesa Związku Ziemian Oddziału Kutnowsko — Gostynińskiego, Prezesa Rady Nadzorczej Spółdzielni Rolniczo — Handlowej „Wspólna Praca”, członka Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Warszawie, członka Rady Wydziału Powiatowego i Rady Gminy w Kutnie i wielu innych organizacji społecznych (współczesny grobowiec); Marię Elżbietę z Bukowieckich Smoleńską /żonę Adolfa/ (5 IX 1878 — 21 II 1963) — członka Zarządu Związku Ziemianek Powiatu Kutnowskiego — obok niej spoczęli: Leokadia Bukowiecka ((1876 — 1945), Janusz Smoleński (6 V 1908 — 26 XII 1983) — lekarz medycyny, major WP, Kawaler Krzyża Virtuti Militari, Kleeberczyk i Natalia Smoleńska /żona Janusza/ (l. 72 — † 20 IV 1990). Ponadto na kilku grobach zmarłych określono mianem obywateli, co nie jest jednoznaczne z byciem szlachcicem czy ziemianinem. Dla porządku podaję jednak i te osoby: Darmowy fragment\nKrośniewice Darmowy fragment\nŁęki Kościelne Darmowy fragment\nOporów Darmowy fragment\nOrłów Darmowy fragment\nStrzegocin Darmowy fragment\nPrzypisy do rozdziału „Powiat Kutnowski” Darmowy fragment\nPowiat łaski Darmowy fragment\nGrabno Darmowy fragment\nŁask Darmowy fragment\nMarzenin Darmowy fragment\nSędziejowice Darmowy fragment\nUlejów Darmowy fragment\nWidawa Darmowy fragment\nPowiat łęczycki Darmowy fragment\nGóra Świętej Małgorzaty Darmowy fragment\nGrabów (Łęczycki) Darmowy fragment\nGrodzisko Darmowy fragment\nLeźnica Mała Darmowy fragment\nŁęczyca Darmowy fragment\nPiątek Darmowy fragment\nPiątek — Pokrzywnica Darmowy fragment\nSiedlec Darmowy fragment\nSobótka Stara Darmowy fragment\nŚwinice Warckie Darmowy fragment\nTopola Królewska Darmowy fragment\nTum Darmowy fragment\nWitonia Darmowy fragment\nPowiat łowicki Darmowy fragment\nBielawy Darmowy fragment\nOszkowice Darmowy fragment\nPowiat pabianicki Darmowy fragment\nMikołajewice Darmowy fragment\nPowiat pajęczański Darmowy fragment\nSiemkowice Darmowy fragment\nPowiat poddębicki Darmowy fragment\nBudzynek Darmowy fragment\nMałyń Darmowy fragment\nPęczniew Darmowy fragment\nTur Darmowy fragment\nUniejów Darmowy fragment\nWartkowice Darmowy fragment\nWielenin Darmowy fragment\nZadzim Darmowy fragment\nZygry Darmowy fragment\nPowiat sieradzki Darmowy fragment\nBłaszki Darmowy fragment\nBrzeźnio Darmowy fragment\nBurzenin Darmowy fragment\nCharłupia Mała Darmowy fragment\nChojne Darmowy fragment\nGoszczanów Darmowy fragment\nJeziorsko Darmowy fragment\nKalinowa Darmowy fragment\nKamionacz Darmowy fragment\nKliczków Mały Darmowy fragment\nKlonowa Darmowy fragment\nRossoszyca Darmowy fragment\nSieradz Darmowy fragment\nSieradz — Męka Darmowy fragment\nStolec Darmowy fragment\nTubądzin Darmowy fragment\nUników Darmowy fragment\nWarta Darmowy fragment\nWągłczew Darmowy fragment\nWróblew Darmowy fragment\nZłoczew Darmowy fragment\nPowiat skierniewicki Darmowy fragment\nSkierniewice Darmowy fragment\nPowiat wieluński Darmowy fragment\nCzarnożyły Darmowy fragment\nKonopnica Darmowy fragment\nPowiat wieruszowski Darmowy fragment\nLututów Darmowy fragment\nPowiat zduńskowolski Darmowy fragment\nStrońsko Darmowy fragment\nSzadek Darmowy fragment\nZduńska Wola Darmowy fragment\nPowiat zgierski Darmowy fragment\nBiała Darmowy fragment\nGieczno Darmowy fragment\nLeźnica Wielka Darmowy fragment\nModlna Darmowy fragment\nOzorków Darmowy fragment\nParzęczew Darmowy fragment\nSolca Wielka Darmowy fragment\nSzczawin Darmowy fragment\nZgierz Darmowy fragment\nWojewództwo małopolskie Darmowy fragment\nPowiat tatrzański Darmowy fragment\nZakopane Darmowy fragment\nWojewództwo wielkopolskie Darmowy fragment\nPowiat kaliski Darmowy fragment\nIwanowice Darmowy fragment\nKokanin Darmowy fragment\nStaw Darmowy fragment\nTłokinia Kościelna Darmowy fragment\nPowiat koniński Darmowy fragment\nBudzisław Kościelny Darmowy fragment\nKazimierz Biskupi Darmowy fragment\nSkulsk Darmowy fragment\nŚlesin Darmowy fragment\nWilczyn /Wilczogóra Darmowy fragment\nPowiat ostrzeszowski Darmowy fragment\nGiżyce Darmowy fragment\nKraszewice Darmowy fragment\nPowiat słupecki Darmowy fragment\nOrchowo Darmowy fragment\nPowiat turecki Darmowy fragment\nGrzymiszew Darmowy fragment\nWojewództwo pomorskie Darmowy fragment\nPowiat lęborski Darmowy fragment\nŁeba Darmowy fragment\nPowiat sztumski Darmowy fragment\nKalwa Darmowy fragment\nStary Targ Darmowy fragment\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Groby_szlacheckie_i ziemianskie_na_polskich_cmentarzach-ebookRO/p02033293i020" target="_blank" title="Groby szlacheckie i ziemiańskie na polskich cmentarzach [Mirosław Pisarkiewicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Groby szlacheckie i ziemiańskie na polskich cmentarzach [Mirosław Pisarkiewicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


PIERÓG TATARSKI -NA SŁODKO Z JABŁKAMI jest to przepis stworzony przez użytkownika DoraKKK. Ten przepis na Thermomix® znajdziesz w kategorii Desery na www.przepisownia.pl, społeczności Thermomix®.\n1 PIERÓG TATARSKI -NA SŁODKO Z JABŁKAMI\npublished: 10/23/15 zmieniono dnia: 10/30/15\nPIERÓG TATARSKI -NA SŁODKO Z JABŁKAMI Przepis jest nieprzetestowany\n15 g cynamon\nPIERÓG TATARSKI-NA SŁODKO Z JABŁKAMI\nMąkę przesiać umieścić w naczyniu dodać jaja,sól dolac troszkę wody. Włączyć 4-6 min -(wody może być ciu mniej lub więcej zależy od rodzaju mąki)\nRospuścic masło i każdy placek posmarować masłem kłaść jeden na drugi i robi sie 4 warstwy każda oddzielona masłem\njabłka-(włożyć do naczynia i rozdrobnić 15s/4obr dodać cynamon ,rodzynki ,cukier) wszystko wymieszać.\nrozłożyć na cieście i zwijamy jak roladę i formujemy koło polewamy masłem i pieczemy w 200 stopmniach około 2 h na dół piekarnika dać naczynie z wodą tak w połowie pieczenia\nPODAWAĆ Z BITĄ ŚMIETANĄ\nrozłożyć jabłka i zwijać jak roladę\nformować posmarować masłem\nPOLECAM TEŻ WERSJĘ Z MIĘSEM\njak bedzie przypiekać\nZgłoszony przez DoraKKK na stycznia 23, 2016 at 01:17.\njak bedzie przypiekać przykryć górę.trzeba pilnować zalezy od piekarnika\npychotka musze zrobić dzisiaj\nZgłoszony przez agnieszka99 na listopada 6, 2015 at 10:36.\nJa daje na środek piekarnika\nZgłoszony przez DoraKKK na października 28, 2015 at 23:44.\nJa daje na środek piekarnika i niestety trzeba pilnować po godz.daje tylko na górną grzałke- zależy od piekarnika.pozdrawiam\nA jak ustawić piekarnik, żeby\nZgłoszony przez kokolidek na października 24, 2015 at 08:08.\nA jak ustawić piekarnik, żeby się za mocno nie przypiekło?\nChyba coś takiego jadłam w dzieciństwie, będąc na wakacjach - muszę spróbować zrobić, bo jeżeli to jest tamten smak, to warto.


Tu Twoim samochodem zajmą się specjaliści\nPoznajcie „Autocentrum”. Regeneracja turbosprężarek, filtrów DPF FAP SRC oraz katalizatorów. Postaw na lokalnego przedsiębiorcę!\nAutocentrum jest radomską firmą specjalizującą się w regeneracji oraz naprawie zużytych turbosprężarek, filtrów DPF FAP SRC i katalizatorów do aut osobowych, dostawczych, ciężarowych, autobusów oraz pojazdów rolniczych i innych.\nPrzedsiębiorstwo wychodzi naprzeciw oczekiwaniom rynku, kierując się dewizą, że to jakość oraz solidność wykonywanych usług świadczonych w przystępnych cenach jest najważniejsza, co potwierdza ilość zadowolonych klientów, korzystających z usług Autocentrum i chętnie tutaj wracających. Firma posiada wieloletnie doświadczenie w naprawie oraz serwisie aut wszystkich marek, a przyjazny personel, z zawsze uśmiechniętym właścicielem na czele, chętnie służy pomocą nowym i stałym klientom już od samego wejścia.\nKażdy, kto chociaż odrobinę orientuje się w rynku motoryzacyjnym Radomia powinien dobrze kojarzyć kultową różową FSO Syrenę 105 stojącą przy siedzibie firmy przy ulicy Kieleckiej 56. Jest to lokalna radomska marka tworzona od wielu lat. Brama stoi otworem dla klientów od poniedziałku do piątku w godzinach; 8-18 a w soboty: 8-14.\nZapraszamy wszystkich, którzy w usługach szukają jakości i solidności. Zapraszamy do radomskiego przedsiębiorcy „Autocentrum” w Radomiu przy ul. Kieleckiej 56. Więcej szczegółów TUTAJ.


Pomadki i błyszczyki - Berdever\nShiseido Aqualabel White Care R to...\n139,92 zł 159,00 zł Dostępny natychmiast\nCanmake Lip & Cheek Gel SPF24・PA+ to kosmetyk o konsystencji żelowej, który możemy wykorzystać do ust i policzków! Co ciekawe, skóra po użyciu staje się miękka, delikatna i z blaskiem. Kosmetyk się nie lepi i nie obciąża skóry. Idealnie "wtapia" się w cerę. Zwiera oliwę z oliwek, olej makadamia, skwalen, miód, kwas hialuronowy, olejek różany i...\n42,24 zł 48,00 zł Dostępny natychmiast\nCanmake Lip Tint Syrup SPF15 PA + nie lubisz jak kleją Ci się usta? Ten tint o konsystencji pomadki jest specjalnie dla Ciebie! Nowa formuła pozwala cieszyć się nam nawilżonymi ustami cały czas. Bardzo trwały kolor, utrzymuje się nawet po jedzeniu! Zapewnia naturalny połysk!\nCanmake Candy Wrap Lip kolorowe i słodkie usta jak cukierki! Kolor utrzymuje się bardzo długo. Delikatne, wilgotne wykończenie nadaje ustom świeżego wyglądu. Żywe kolory. Dodatkowo błyszczyk zawiera środki nawilżające: kwas hialuronowy, skwalen, wyciąg z miodu i mleczka pszczele oraz oleje pochodzenia roślinnego: masło shea, olej jojoba, olej z oliwek,...\nCanmake Stay-On Balm Rouge SPF11・PA+ to pomadka, która działa jak balsam na usta. Idealnie nawilża nawet te mocno spierzchnięte usta. Piękne, delikatne ale wyraźnie kolory oraz ochrona przed szkodliwymi promieniami UV. Tworzy cienką warstwę, która przylega elastycznie do ust. Dodatkowo, nie lepi się! Zawiera miód, masło shea, skwalen, mleczko pszczele,...\nCanmake Lip Tint Matte Matowa pomadka idealna: łatwo się nakłada ( wyprofilowana mała gąbeczka) nie skleja ust jest długotrwała jest całkowicie matowa\nCanmake Lip Tint Matte Wysuwana matowa kredka do ust: łatwo się nakłada - to nie jest ołówek a raczej większa kredka Bambino ( pamiętacie? :) nie skleja ust jest długotrwała jest całkowicie matowa idealna do obrysowania ust i wypełnienia Canmake Lip Tint Matte\nGenialna pielęgnująca pomadka do ust. Nawilża i odżywia usta pozostawiając je gładkie i jędrne. Pomadka to tak naprawdę połączenie trzech produktów: różu, tintu oraz oleju. Już po pierwszym użyciu usta są mega nawilżone, semi matowe oraz pięknie podkolorowane. Szminka jest trwała i nie wyciera się zbyt szybko, dodatkowo nie ma uczucia sklejenia warg, a...


Wielkie testowanie AleWorka - aleWorek.pl\nBlog, Główna / By aleworek / 17 lutego 2014 7 maja 2020 / akcja z blogerami, testowanie AleWorka\nŻe lniana tkanina, która znana jest od stuleci i nadal cieszy się popularnością, ma okazje przekonywać się coraz więcej osób. Dzięki jej właściwościom antybakteryjnym, antyalergicznym i pochłaniającym wodę, wyszyte z lnianej tkaniny aleWorki zabezpieczają przed pleśnią, spowalniają proces wysychania i chronią produkty spożywcze. To dzięki niej worki aleWorek rozwiązują problem przechowywania naturalnych produktów.\nTym razem do możliwości testowania lnianej tkaniny zapraszam blogerów, którzy na swoich portalach zajmują się między innymi pieczeniem chleba i zwracają uwagę na zdrowe odżywianie.\nMam nadzieję, że połączenie sił i współpraca przyniesie efekty w poszerzaniu idei naturalności oraz dbaniu o właściwe przechowywanie produktów, zwłaszcza spożywczych.\nZe strony Uczestnika należy wypróbować i testować przesłany produkt w sposób określony poniżej:\nupiec chleb na zakwasie według własnego przepisu i po upieczeniu przechowywać chleb w lnianym worku. Każdego dnia określać jego przydatność do spożycia w skali od 1 do 6, gdzie 1-nie nadaje się do spożycia (za twardy, zepsuty), a 6 – doskonale nadaje się do spożycia (chrupkie, miękkie i świeże pieczywo).\nzapisywania wyników w tabeli według wzoru:\nutworzeniu i opublikowaniu w sumie 4 postów na swoim blogu lub portalu z związanej z akcją „Wielkie testowanie AleWorka” oraz zdjęciami i wynikami testowania w okresie między 31 marca a 31 maja.\ntestowanie każdego z chlebów rozpoczyna się po zakupie lub upieczeniu (1. dzień) i kończy w momencie uzyskania oceny 1 według skali.\nObowiązkami Organizatora będzie:\nOrganizator zobowiązuje się do umieszczenia na Stronie Akcji logo każdego Uczestnika z zakwalifikowanych do Akcji „Wielkie testowanie AleWorka”, z tym zastrzeżeniem, że kolejność wyświetleń logo Uczestników ustalana jest losowo.\nOrganizator zobowiązuje się do wybrania co najmniej 10 Uczestników akcji „Wielkie testowanie AleWorka” do dnia 23 marca 2014r.\nOrganizator zobowiązuje się do przesłania Uczestnikom wybranych produktów ze strony www.aleworek.pl potrzebnych do testowania (lniane worki) o maksymalnej wartości 45 zł, tak, by Uczestnik miał wybrany produkt do dyspozycji od 31 marca 2014r.\nOrganizator po zakończonej akcji odznaczy mianem „len w kuchni – wiem, co dobre i naturalne” (oznaczenie własne Organizatora, które będzie promowało naturalne i sprawdzone rozwiązania, widoczne na stronie www.aleworek.pl oraz fanpage Organizatora) uczestników biorących udział w akcji oraz prześle im upominek z podziękowaniem za uczestnictwo.\nOrganizator dołoży wszelkich starań w celu jak najlepszego wypromowania Akcji wśród konsumentów zainteresowanych produktami sklepu www.aleworek.pl (w tym publikacje w mediach tradycyjnych i elektronicznych).\nCały regulamin dostępny tutaj: Regulamin\nZgłoszenia należy przesyłać na adres mailowy kontakt@aleworek.pl w temacie Zgłoszenie do Wielkie testowanie AleWorka do dnia 16 marca 2014r.\nPoleć koleżance, poleć znajomemu!


Jestes w: > Anonse Gazeta / Mazowieckie / Góra Kalwaria / Praca w Polsce / IT - Komputery - Informatyka\nKategoria Praca w Polsce: IT - Komputery - Informatyka Mazowieckie - szybko i bezpłatnie umieścisz ogłoszenie o pracę. Szukasz pracownika a może pracy? Dodaj darmowe ogłoszenie albo sprawdź ogłoszenia lokalne w Góra Kalwaria z ofertami pracy na różnych stanowiskach w Polsce. Jeżeli szukasz pracy przeglądaj najnowsze oferty z IT - Komputery - Informatyka albo np. praca dorywcza, praca na budowie, praca w sklepie lub przy opiece jako niania do dzieci lub Opiekunka Osób Starszych. Prywatne oferty jak również ogłoszenia agencji rekrutacyjnych z Góra Kalwaria. Moesz dodać własny anons i napisz, jaka praca Cię interesuje oraz jakie posiadasz kompetencje. Nasze ogłoszenia są całkowicie darmowe. Tablica darmowych anonsów pozwoli Ci znaleźć nową pracę, nowego pracownika. U nas znajdziesz ogłoszenia o pracę, anonse oddam za darmo, ogłoszenia nieruchomości, najnowsze oferty pracy w IT - Komputery - Informatyka, używane samochody sprzedam, usługi oraz firmy budowlane, ogłoszenia sprzedam lub kupię, oferty szukam Praca w Polsce. Zapraszamy do skorzystania z lokalnego serwisu ogłoszeniowego w Góra Kalwaria i zamieszczania bezpłatnych ogłoszeń w kategorii Praca w Polsce oraz w wielu innych podkategoriach np. IT - Komputery - Informatyka! W naszym serwisie masz możliwość szybko dotrzeć do lokalnej społeczności z Góra Kalwaria. Nie czekaj i już teraz dodaj darmowe ogłoszenie do najbardziej skutecznego lokalnego serwisu ogłoszeniowego.


Pozytywna: Bardzo pomysłowy i oryginalny fotograf z Krystiana. Do tego sympatyczny i pomocny. Myślę, że na jednej sesji z nim nie poprzestanę, a Paniom, które nie miały jeszcze przyjemności z nim pracować gorąco polecam ;)\nPozytywna: Sympatyczny, miły, na sesji wesoło. Jak najbardziej polecam współpracę!!! :)\nPozytywna: Przesympatyczny.;))) .. usmiechniety, wygadany, z pasją...:) mam nadzieję, ze to nie pierwsza i ostatnia sesja.;) jak najbardziej polecam;) dusza artysty!!!:)\nPozytywna: Wszystko bardzo sprawnie, szybko, milo, bezpiecznie, bezproblemowo, zgodnie z planem, zgodnie z logika ,zgodnie z ogolnie przyjetymi zasadami, zgodnie z Biblia, Koranem, Tora i komiksami ;D\nPozytywna: dobry, bardzo dobry ! POLECAM !!\nPozytywna: wpolpraca chwilowa, ale przyjemna :) wesoly, rozgadany czlowieczek z Krystiana:)\nPozytywna: Sympatyczny, rozgadany, polecam ;)\nPozytywna: POLECAM. Najszybsza sesja na jakiej byłam, a efekty są super :) Tzn..Szybko, miło i na temat. :)\nPozytywna: Fantastyczny Fotograf...bez wątpienia posiada artystyczny zmysł. Współpraca jak najbardziej na plus :) I w dodatku jaki rajdowy kierowca ;P\nPozytywna: Jak najbardziej polecam współprace ;) miła atmosfera ;) a efekty widać na zdjęciach ;)


Posiadłość red rose - Page 2\nPosiadłość red rose\nDołączył : 30/07/2013\nGodność : Leander Roberto Francisco Ramiro Gabriel Rafael\nWzrost i waga : 179 cm 61 kg.\nPartner : Nie wolno mi.\nPan/Sługa : Maledizione\nZnaki szczególne : Dwukolorowe tęczówki i dość długie jak na mężczyznę włosy.\nAktualny wygląd : Spójrz na avatar, tylko usuń sobie bez czarno-czerwone koło na biodrze.\nEkwipunek : Tanto z drewnianą rękojeścią i ostrzem z ząbkami.\nMultikonta : Jest. Mechanik.\nFabularnie : Mój Pan.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pon Sie 19, 2013 6:54 pm\nTo On wybierał obrączki. Wybierał je powoli, ponieważ musiał wybrać idealne. Chciał tym zainteresować blondyna ale nie udało się. Wydawał się być nieobecny, zamyślony i kompletnie nie zainteresowany. Fakt faktem, jego ignorancja tym temat była trochę bolesna, jednakże wiedział, że taki był jego charakter a On był cierpliwy...Nie. Wcale nie. To był charakter Male. Normalnie już by groził kilka razy śmiercią nawet biednej ławce w parku. Rzadko to robił, ale wiedział, że musiał wiedzieć dlaczego ma taki a nie inny humor. Może przedawkował z lekami uspokajającymi? Albo coś? Może coś powiedział nieświadomie? Mężczyzna był jak tykająca bomb, nigdy nie było wiadome kiedy wybuchnie.\nDlatego, gdy wracali do domu, złamał blokadę jego umysłu. Nie miał wiele czasu, ale to co zobaczył nie spodobało mu się. Wybitnie mu się nie spodobało. Cholernie mu się nie spodobało. Nie przeglądał więcej jego myśli,bo raz nie miał na to kompletnie ochoty, dwa łamanie blokady umysłu nie trwało wiecznie.\nTrzasnął drzwiami, gdy weszli do domu i obrzucił go go spojrzeniem pełnym..złości? Żalu?\n-Ja jestem bardzo tolerancyjny. Bardzo wyrozumiały i cierpliwy. Wiesz o tym. Ale...kurwa. Z innym Ci się zachciało tak? Fajnie było nie? Nie no oczywiście, że zajebiście w końcu nowy tyłek nówka nie śmigana. Ty pieprzony...ty glizdo bez kręgosłupa moralnego, ty dupku jeden, ty gnojku. Ty ty...wyzwiska mi się skończyły. - warczał na niego wściekle, z impetem wchodząc do sypialni. Ich wspólnej sypialni, którą zdecydował się gruntownie przemeblować. Otworzył na oścież szafę z ubraniami i chwycił kilkanaście ciuchów, po czym wyrzucił je na schody, które prowadziły do kuchni.\n-Wynoś się. Mam Cię gdzieś. Nie śpisz tu. Śpij gdzie chcesz ale to Ci pasuje. Na pewno Ci pasuje. No przecież ty to lubisz. - wyrzucił wszystkie jego ciuchy, a na końcu i talerzowi się oberwało, który roztrzaskał niczym rodzony Grek o podłogę wewnątrz sypialni. Obrzucił go spojrzeniem, zimnym spojrzeniem swoich dwukolorowych tęczówek i trzasnął drzwiami sypialni, samemu siadając na łóżku. Kurwa...myślał, że mu wystarcza. Głupi był i naiwny. Miał ochotę się wynieść.Daleko. W cholerę. Żeby nikt go nie znalazł. Ukrył twarz w dłoniach, a jego ramiona zadrżały. On wcale nie płakał. Oczy muszą się przecież nawilżyć, bo będą suche i będzie np. zapalenie spojówek albo coś..\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pon Sie 19, 2013 7:30 pm\nAle co się dzieje? Chciał spać a nie przeżyć scenę rodem "zazdrosna żona". No błagam ale o co mu chodzi do jasnej cholery? Przecież był na tym całym łażeniu po jubilerach i nie marudził, nie kłócił się, nie zabił nawet sprzedawcy. ANI JEDNEGO. Starał się przecież a ten ... no co to za scena. Okres ma czy co? No jak baba podczas okresu albo i gorzej a może... może on jest w ciąży?!? Leander zaciążył? Nieeeeeee to niemożliwe ... chyba niemożliwe. Przecież mężczyźni nie mogą. Prawda? A jeśli mogą? Nieee no przesadził. Wszystkie ubrania? Male uchylił się z łatwością by nie dostać czymś ciężkim i wciąż patrzył na narzeczonego nierozumiejąc o co mu właściwie chodzi. Dopiero jak zażądał by się wyniósł przypomniał sobie coś... wampir... ale no ale to był tylko pocałunek i jakim cudem on wie? Przecież on ma ochronę. NIKT nie może czytać jego myśli... zaraz... chwilę. Bardzo mało czasu zajęło Male połączenie faktów i wpadł w szał. On włamał się do jego głowy. Bezczelnie się włamał i czytał. A jeśli zobaczył, że Alessandro był dziwką? Jeśli o to chodziło? Strach. Panika. Wściekłość. To była mieszanka wybuchowa a chłopak po prostu biegiem ruszył do sypialni i jeszcze w drzwiach zaczął krzyczeć a raczej wrzeszczeć.\n-Jak śmiałeś włamywać się do mojej głowy. Jak śmiałeś czytać moje myśli? Zadowolony? Mogę się wynieść. Proszę bardzo... I co? Znów mam zamieszkać w burdelu? Tak... Matka sprzedawała mnie. Kurwa... Zadowolony jesteś z siebie?... Przepraszam, że nie jestem takim ideałem jak ty. - warczał w przerwach jakie musiał robić w swojej wypowiedzi, warczał i płakał. Poczuł się taki ... taki... nagi... obnażony z wspomnień o których nikomu nie mówił. Przecież nie mówi się o dzieciństwie... nie mówi się o takim czymś.\n-Przepraszam. - nie miał już sił, nie miał już sił by walczyć. Chciał zasnąć ale tym razem na zawsze. Już nigdy się nie obudzić. Patrzył na mężczyznę i zdał sobie z czegoś sprawę. Wampir.\n-Przepraszam. To był tylko pocałunek. Reszta to tylko ... przepraszam... - nie wiedział co ma robić, poczuł się taki słaby. Nienawidził tego uczucia. Był panem a nie sługą. Był... kurwa... był... warczał w sumie sam na siebie a potem klęknął na podłodze ukrywając głowę w ramionach. Czekał na cios. Przecież zasłużył na karę.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Wto Sie 20, 2013 10:04 am\nChłopak siedział w absolutnej ciszy, ale gdy usłyszał jego krzyki mimowolnie prychnął zirytowany. Przetarł dłońmi oczy i popatrzył na niego spod grzywki, przerywając arię jego krzyków.\n-Bo byłeś cholera nieobecny, więc wolałem sprawdzić co się dzieje. – obronił się, ale jego dalsze słowa go zszokowały. On był..dziwką? Nie wiedział o tym, że był dziwką. Przecież nie czytał mu w głowie cały czas. Nie miał pojęcia, że został tak skrzywdzony przez matkę. Nawet to nie matka, tylko potwór. Pierwszy raz w życiu, miał ochotę go kopnąć i przytulić jednocześnie. Wstał z łóżka, krążąc po pokoju niczym bombowiec, chcąc znaleźć coś do zniszczenia. Nie chciał go uderzyć, ale gdy czegoś nie zniszczy, to chyba go rozniesienie. Niestety, Leader miał taką wadę. Był bardzo spokojny, ale gdy wybuchnie to ciężko go uspokoić. Chwycił kryształ i wyrzucił go przez okno, nie przejmując się, że właśnie wybił szybę. Gdy to zrobił, to dopiero wtedy mógł podejść do niego, bez obawy, że go uderzy. Kucnął, a raczej kleknął przed nim, kładąc mu dłoń na głowie i lekko pogłaskał go po włosach.\n-Chciałbyś, żebym zrobił to samo? Powiedz, chcesz? – zapytał, starając się aby jego głos brzmiał bardzo łagodnie i spokojnie. Nawet było to dość nienaturalne, ale lepsze to niż jakby go bić prawda? Odetchnął głęboko i zabrał dłoń z jego miękkich blond włosów.\n-Dlaczego chcesz wziąć ślub? – zapytał poważnie, mrużąc przy tym oczy i patrząc na niego uważnie.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Wto Sie 20, 2013 10:19 am\nZupełnie nie przejmował się tym, że Leander coś niszczy. Mógł zdemolować cały pokój jeśli taka byłaby jego wola. Nie powstrzymywał go, nie komentował. Czekał na karę. Czuł się tak jakby znów był dzieckiem i znów był na łasce kogoś silniejszego, znów ktoś miał decydować o dosłownie wszystkim. Znów czuł się taki bezbronny...\nKiedy Leander zbliżył się do niego odruchowo odsunął odrobinę głowę spodziewając się bólu. To co jednak nastąpiło było czymś innym i zamiast odpowiedzieć na pytanie pokręcił przecząco głową. Nie chciał by Leander tak robił. Następne pytanie było o wiele trudniejsze i odpowiedział przepraszającym tonem głosu dziecka, które wie, że musi się przyznać do czegoś.\n-Bo potrzebuję cię... bo jesteś jedyną istotą, której nie chce i nie mogę skrzywdzić... bo chce... bo jesteś bardzo ważny... bo chce byś był bezpieczny i niczego ci nie brakowało kiedy mnie zabraknie... chce byś był szczęśliwy... chce i nie potrafię wyjaśnić... przepraszam. - nie wiedział co jeszcze może powiedzieć, nie był nawet pewien czy jego tłumaczenia nie zostaną przyjęte odpowiedzią typu śmiech czy pogarda.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Wto Sie 20, 2013 12:00 pm\nZmarszczył lekko brwi,gdy blondyn w pierwszym odruchu się odsunął. Przecież by go nie uderzył, nigdy tego nie zrobił, dlaczego więc tak się zachowywał? Niczym przestraszone zwierze. Nie podobało mu się to. Przesunął palcami po jego policzku, po czym wstał słysząc jego słowa. Poprawił włosy, zaplatając je w koński ogon i zmierzył go wzrokiem, słysząc jego słowa. Milej mu się zrobiło na sercu.\n-Związek to wierność i zaufanie. Moje zaufanie zawiodłeś.. - powiedział cicho, wpatrując się w blondyna i poprawił grzywkę która opadła mu na oczy. Sam nie wiedział co ma robić, najchętniej to by się stąd wyprowadził, ale martwił się o niego. Był nieprzewidywalny. Mógł coś zrobić, wyjątkowo głupiego i co wtedy? Lubił się okaleczać, ale nie chciał żeby zrobił coś przez niego. Nigdy by sobie tego nie darował. Przetarł po raz kolejny zaczerwienione oczy i odwrócił się do niego tyłem, krzyżując dłonie na piersi.\n- Będzie lepiej, jak przeniosę się do swojego pokoju. - stwierdził cicho, podchodząc do swoich rzeczy i pakując je do małej fioletowej torby, którą miał schowaną za szafką. Robił to powoli, zdecydowanie zbyt powoli. Może na coś liczył, albo było mu nadzwyczaj smutno i ponownie oczyszczał swoje suche oczy.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Wto Sie 20, 2013 12:17 pm\nNie rozumiał, nie pojmował czym są słowa o których wspominał mu chłopak. Jeszcze NIKT mu nie wyjaśnił jak tak na prawdę wygląda bycie w związku. Nie znał zasad, reguł, gubił się niczym dziecko we mgle. Nie chciał stracić ukochanego ale też nie wiedział co ma teraz robić. Przecież to był tylko pocałunek i głupia wyobraźnia. Co to znaczy być wiernym? Co to jest zaufanie i czemu je stracił? Kiedyś mu ktoś ufał? Jemu? Potworowi, który umie jedynie zabijać? To takie dziwne i niepojęte. Czemu tego nauka nie wyjaśnia? Czemu nie opisali to prosty naukowy sposób tak by istoty podobne do Male mogły się oswoić z terminologią? Czemu ten cały związek nie jest podobny do chemicznego? Tak by było prościej, klarowniej i nikt by nie miał z tym problemów. Przynajmniej według Male...\nWidząc pakującego się chłopaka wstał wolno i podszedł do niego. Bardzo nieśmiało i delikatnie przytulił się do jego pleców i poprosił.\n-Przepraszam... ja nie chciałem... ja nie rozumiem... ja chce się nauczyć ... naucz mnie bycia w związku... proszę... zrobię wszystko... proszę... nie bądź na mnie zły... przepraszam, że go pocałowałem. Nie wiedziałem, że tak nie można. Mama robiła to z każdym, nawet jak nie płacił. Wystarczy, że jej się podobał. Przepraszam. - znów zaczął płakać a potem odsunął się od chłopaka i podszedł do ściany i uderzył w nią z całej siły dłonią warcząc na siebie. Był zły sam na siebie i musiał coś z tym zrobić.\n-Przepraszam. Lepiej zniknę na parę dni. Odpoczniesz ode mnie. - podszedł do okna i rozwalił je do końca kalecząc sobie dłonie, nie przejmował się typ. Wskoczył na parapet nie zastanawiając się nawet nad tym, czy może sobie coś zrobić skacząc z pierwszego piętra, oceniał jedynie czy będzie miał po drodze się od czegoś odbić. drzewo, może gałęzie wytrzymają ciężar... może.\n-Leander przepraszam. Jakbym nie wrócił znasz kod do sejfu. Znajdziesz tam wszystko ... czyli to co jest bardziej wartościowe ode mnie.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Wto Sie 20, 2013 1:16 pm\nPrzestał się pakować, gdy poczuł go na swoich plecach. Słuchał w spokoju jego słów i to było o wiele lepsze niż jakieś wyznanie. W sumie to było wyznanie. Popatrzył na niego i zamarł, widząc co robi. No i okaleczył się ,cholera. Ale chwila,co On wyprawia? Mrużył oczy, widząc jak zniszczył już całkiem szybę. Przegryzł dolną wargę i widząc krew na jego dłoni,zdenerwował się. Podszedł do niego, chwytając go za tył bluzy i pociągnął do tyłu, obejmując go jedną ręką w pasie.\n-Zamknij się. – warknął, rzucając go na łóżko. Usiadł na jego brzuchu, obrzucając spojrzeniem jego rękę. A wydawać by się mogło, że nie było do tego zdolny..wyciągnął dłoń i uderzył go w policzek, patrząc na niego niewzruszony, po czym chwycił go jedną dłonią za kark, a drugą wplótł w jego włosy, zaciskając dłoń w pięść.\n- A teraz mnie posłuchaj. – poprawił się, ponownie przenosząc wzrok na jego rozwaloną dłoń. Zdecydowanie zaraz się nią zajmie, ale to za chwilę.\n-Jesteś absolutnym dupkiem i szaleńcem, ale jesteś wspaniały i idealny. Kocham Cię, tak zajebiście mocno, że to boli. Masz chwilę, gdy jesteś makabryczny do absurdu, jesteś Rembrandtem gore, ale kocham każdy cholerny kawałeczek ciebie. Rozumiesz? Kocham Cię. – powiedział spokojnie, wpatrując się w błękitne tęczówki mężczyzny. Przycisnął wargi do jego skroni i westchnał cicho. Życie z nim absolutnie nie jest i nie będzie łatwe. Ale czy to nie było..idealne, czy nie tak miało być? I nigdy z nim nie będzie normalnie. Ten niepozorny, szalony i cholernie piękny mężczyzna nie rozpoznałby normalności nawet gdyby by się o nią potknął, oświetloną jupiterami. Ale to mu nie przeszkadza. Tak powinno być. Pogłaskał go po uderzonym policzku i wstał z niego, wychodząc do łazienki. Wrócił szybko, z gazikiem i wodą utlenioną. Nalał wodę na na gazik i usiadł przy nim, chwytając jego dłoń i obmywając ją z krwi. Robił to w milczeniu, nic więcej już nie mówił,bo i po co skoro wszystko zostało powiedziane.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Wto Sie 20, 2013 2:22 pm\nWszystko miał już ułożone w głowie, jak skoczy jak prawdopodobnie wyląduje i poczuł szarpnięcie do tyłu. Jego głos? Co się tak naprawdę dzieje? Czemu on warczy? Czemu tak reaguje? Był w takim szoku... w takim stanie iż nie mógł się nawet bronić. Poddał się słabszemu od siebie mężczyźnie jak dziecko opiekunowi. Zgodnie z jego wolą nie odzywał się. Nie przejmował się jego uderzeniem, praktycznie nie poczuł. Zbyt wiele w życiu bólu doświadczył by coś takiego zrobiło na nim jakieś wrażenie. Był niczym marionetka, nie wiedział czego się spodziewać ale słuchał. Posłusznie, warcząc cicho bardziej z przyzwyczajenia niż okazując w ten sposób swój sprzeciw czy broniąc się jakoś.\nSłowa... jak to się dzieje, że czasem słyszymy tylko wybiórczo? Dotarło do Male jasno i wyraźnie "Jesteś absolutnym dupkiem i szaleńcem" a potem przestał słuchać. Wyłączył się, po prostu zaczął liczyć na swój dziwny sposób... zaczął wymieniać w myślach poszczególne liczby po przecinki w pi. Docierał do niego głos chłopaka ale nie słowa... nie zwracał na mnie uwagi... nie chciał słuchać jak ukochana osoba wymienia jego wady. Czując jego usta na swej skroni przytulił go delikatnie i odpowiedział szeptem, biorąc pod uwagę ich odległość od siebie, Leander bez problemu mógł usłyszeć coś w stylu melancholii w głosie Male.\n-Kocham cie. - nie wiedział czemu to powiedział, nie chciał się tłumaczyć, po za tym miał przecież milczeć... pozwolił chłopakowi opatrzeć swoją dłoń. Leżał wpatrując się w ścianę, jakiś nieokreślony punkt i bardzo powoli zaczęło docierać do niego co powiedział mu Leander.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Wto Sie 20, 2013 2:41 pm\nTo tak czasem w życiu bywa, że ktoś się tutaj produkuje i trudzi, by ktoś inny zupełnie to zignorował. No cóż, nic tylko go palnąć patelnią przez łeb. Słysząc jego słowa popatrzył na niego z całkowitą powagą. Gdy przemył mu rękę, zostawił ją w takim stanie. Przecież mu się zregeneruje. Następnie wdrapał się na łóżko, przesunął na chwilę mężczyznę i usiadł na łóżku, opierając się plecami o wezgłowie. Następnie przyciągnął go do siebie, sprawiając, że blondyn opierał się plecami o jego tors. Leander oplótł jego ciało swoimi kończynami niczym płaszczem i pocałował go w czubek głowy, splatając palce na jego brzuchu, a stopami leniwie ocierał się o jego stopy.\n-Byłeś na mieście wyjątkowo spokojny. To..było miłe. Dziękuję. - był naprawdę mu wdzięczny, że nie robił burd w żadnym ze sklepów i nikogo nie podziurawił,bo jubiler dotykał jego dłoni, sprawdzając rozmiar obrączki. Patrzył z lekkim uśmiechem na swojego narzeczonego i był szczęśliwy, ze ma go przy sobie. Mimo, że nie jest z nim łatwo nie mógł pozwolić by teraz od niego odszedł. Ponownie ucałował jego genialną główkę i uśmiechnął się do siebie, obserwując go cały czas z góry. O to plusy bycia wyższym.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pią Sie 23, 2013 8:51 am\nBył niczym marionetka, bez woli, bez cienia zainteresowania co się dzieje wokół niego. Nie przejmował się zupełnie tym co z nim robi Leander. W sumie mógł mu nawet powiększyć ranę a i tak by nie sprzeciwiał się. W pewnym sensie odszedł myślami ... uciekł by ukryć się w swoim świecie, którego nikt jeszcze nie zdołał poznać. Od dziecka tworzył go, miejsce gdzie nikt nie mógł go skrzywdzić, nikt nie mógł go zranić. Był tam tylko on. On i nie ma bólu. On i nie ma matki. On i nie ma nikogo innego. Spokojnie. Cicho. Półmrok, który otula go delikatnie niczym koc. Ciepło. On i...\nGłos chłopaka wyrwał go z tego dziwnego i bardzo intymnego stanu. Dopiero wtedy zorientował się, że siedzi zupełnie inaczej i opiera się o swego narzeczonego... bo jeszcze nim był? Male nie był tego do końca pewny i nie wiedział czy pytanie nie spowoduje, że Leander znów nie wyrzuci go z domu. Wolał spytać o coś zupełnie innego...\n-Jak wygląda ślub? Nigdy na żadnym nie byłem. Mnie się nie zaprasza na takie ... imprezy? Uroczystości? Czy jak się to zwie. - zaczął warczeć zły sam na siebie, że czegoś nie wiedział. Poprawił dłonią przeszkadzającą mu grzywkę i zmusił sam siebie by przestać warczeć.\n-Po co są obrączki, które kupiliśmy? Wiem, że na palec się zakłada ale po co? Myślałem, że ten facet chce mi uciąć palec ale ale ale tobie się podobały te obrączki. Nie znam się na tym. Ładne wybrałeś. Dziękuję.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pią Sie 23, 2013 10:41 am\nTrzymał go w swoich ramionach, szczęśliwy, że może i że jest. Cały i zdrowy. No prawie. Pocałował go w policzek i uśmiechnął się pod nosem, słysząc jego pytanie. Czasami był największym głuptasem wśród geniuszy. Przytulił go mocniej do siebie, splatając mocniej palce na jego brzuchu.\n-Wiesz, najpierw jest tak, że osoba upoważniona, udziela ślubu..i nie, tej osoby nie wolno zabić. Potem goście życzą wszystkiego najlepszego i jest wesele. No po prostu taka uroczysta zabawa, ale wtedy też nie wolno nikogo zabić. A potem jest noc poślubna i miesiąc miodowy ale to chyba wiesz, hm? - uśmiechnął się, dając mu buziaka w głowę, po czym zamilkł na chwilę, opierając brodę na czubku jego głowy. Wpatrywał się w obraz przed sobą, po czym popatrzył na swojego ukochanego i uśmiechnął się.\n-Obrączkę, nosi się na znak przynależności i miłości do tej drugiej, wybranej przez Ciebie osoby. Zakładając Tobie obrączkę, przekazuję Ci, że jesteś dla mnie jedyny na świecie, należę do Ciebie, nie chcę nikogo innego i będę trwał przy tobie, nie zależnie od tego co się stanie, dopóki będziesz żył. I na odwrót. - powiedział spokojnie, rozplatając palce na jego brzuchu i głaszcząc go dłonią po policzku. Gdyby ktoś powiedziałby mu dwa miesiące temu, że będzie brał ślub z swoim Panem, to by go wyśmiał. A teraz proszę. Przygotowywał się do ślubu i trzymał go w objęciach jak swój najcenniejszy skarb.\n-Ty jesteś dla mnie najcenniejszy, a nie żaden sejf. Ośle. - dodał opierając się wygodniej o oparcie, ale nie wypuszczając go z swojego uścisku. Nie po to go przytula, by teraz sobie poszedł. Było mu ciepło, miło i wygodnie i nie ma zamiaru z tego zrezygnować.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pią Sie 23, 2013 12:01 pm\nZdrowy... dobry dowcip, naprawdę niezły. Nazwać Maledizione zdrowym to jak uznać temperatury panujące zimą w Rosji upałami... choć może dla nich to upały... mniejsza. Nie będę wnikać w detale bo można się pogubić a tego nie chcemy.\nSłuchał uważnie narzeczonego skupiając się na każdym jego słowie. A więc tak to mniej więcej wygląda? I czemu nie można zabić? Nonsens, Leander zabiera mu najlepszą część zabawy. Perfidnie psuje wszystko dodając iż nie można. Jak on tak może no... foch... a można by tak fajnie rozkręcić całą imprezę... no ale dobrze. Nie to nie, łaski bez. Może potem zmieni zdanie jak się okaże, że uroczystość jest nudna i będzie można kogoś zabić...\nSłuchając o obrączkach zapomniał o zabijaniu. To było o wiele poważniejsze więc nie mógł zastanawiać się nad zabawami. Czasem nawet on umie się skupić na czymś co nie dotyczy krwi ofiar. Mrrrrrrr krew... ich krzyk... czerwony... mrrrrrrrrr USPOKÓJ SIĘ. Natychmiast. Nie myśl o tym. Ale no krew... no krew. CICHO. Menda. ZAMKNIJ SIĘ. Już już... mendo jedna i tak cie nie lubię.\n-Ładnie o tym opowiadasz. - podniósł prawą dłoń oglądając swoje palce. -W sejfie jest mój testament, potwierdzony przez świadków i kogo tam jeszcze trzeba. Nie bij mnie. Ja nie umiem być taki romantyczny jak ty. Nie umiem tak ładnie mówić.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pią Sie 23, 2013 1:28 pm\nSiedział w ciszy. Od jakiegoś czasu czuł ćmienie w głowie, które teraz się tylko nasilało i nasilało...nie lubił tego. Najwidoczniej zbliżała się zmiana pogody, albo to jego reakcja na stres. Odsunął go od siebie, po czym wsunął się pod koc i jęknął cicho. Gdy zaczynała go boleć głowa, nie chciał mieć dostępu do światła, do hałasu...do niczego. Skulił się w kłębek i mruknął coś niezrozumiałego.\n-Idz sobie. - mruknął cicho spod koca, oddychając szybciej przez nos. Westchnął cicho, kuląc się jeszcze bardziej. Nienawidził tego szczerze, jak bolała go głowa. Nie chciał, zeby go bolała ale nie chciał, przyjmować żadnych leków przeciwbólowych. Nie lubił truć się chemią.\n-Albo zostań..proszę..poproszę o wodę. - powiedział ciszej. Nie chciał go denerwować żadnym rozkazem typu "przynieś mi wodę" bo by zaczął warczeć, a każdy dzwięk był w jego głowie odbierany jak dudnienie starego i bardzo głośnego dzwonu. Dlatego teraz, tylko kulił się pod kocem mając nadzieję, że jak najszybciej wszystko przejdzie.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Sob Sie 24, 2013 10:39 am\nCzując jak Leander odsuwa go od siebie i chowa się pod kocem zrozumiał co się dzieje. Może był bezlitosnym, pozbawionym sumienia i cierpliwości mordercą ale wiedział kiedy jego ukochany ma migrenę i starał się być cicho. Miał nawet zamiar spełnić jego prośbę i wyjść z pokoju a najlepiej zniknąć na parę dni by nie warczeć mu ani nie przeszkadzać ale prośba chłopaka powstrzymała go. Wyszedł jak najciszej umiał i zamiast udać się najpierw do kuchni skierował się do jednego z pokoi do których nie chciał by nikt poza nim nie miał dostępu. Laboratorium...to była jego świątynia, miejsce gdzie potrafił zmieniać się diametralnie. Od jakiegoś czasu próbował wzmocnić lek na uspokojenie i wydawało mu się, że się udało. Nie testował tego jeszcze na niczym żywym więc nie miał pewności jak zareaguje ale postanowił zaryzykować. Cóż może mu się stać? W ostateczności prześpi parę dni i tyle. Wiedział co może mu się stać ale umiał okłamywać sam siebie, że wszystko będzie ok. Podał sobie dożylnie dawkę, którą uznał za stosowną. Tak więc do sypialni wrócił dopiero po jakimś czasie ze szklanką wody, którą postawił na stoliku przy łóżku. Usiadł sobie grzecznie na podłodze przy ścianie, tak by móc się o coś opierać i czekał aż lek zacznie działać...\nTemat: Re: Posiadłość red rose Sob Sie 24, 2013 12:27 pm\nLeżał pod kocem, starają się nie marudzić i nie wydawać żadnych dźwięków. Nie chciał mu marudzić, dlatego siedział twardo, starając się zachowywać spokojnie. Mimo, ze głowa chciała mu się rozsypać na kilka kawałków, a potem sobie pójść do Legolandu. Ciekawie co z tą wodą? Miał nadzieję, że mu przyniesie..jest! Trochę to trwało, zdecydowanie bardzo długo. Przeszedł do pozycji siedzącej, sięgając po szklankę wody i wypił ją ja naraz. Następnie rozejrzał się po pomieszczeniu i zobaczył blondyna, siedzącego grzecznie pod ścianą..zbyt grzecznie. Chociaż wyglądał tak uroczo, niewinne i po prostu...Śmiertelna pułapka. Kusi swoim pięknem a potem zaciska te swoje paszczęki i po ofierze. Chociaż On nie miał szczęk, tylko szpony...a wszystko jedno.\n-Kochanie? - pierwszy raz odezwał się do niego bardziej pieszczotliwie. Zawsze było "Panie" albo po imieniu lub po prostu na ty. Odwrócił się w jego stronę, obserwując go uważnie, co było arcytrudnym zadaniem, biorąc pod uwagę jego przeszywający ból głowy. Zmrużył lekko oczy, kładąc dłoń na czole i cicho westchnął. Nie spuszczał jednak z niego wzroku bo czuł, że coś jest nie tak.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pon Sie 26, 2013 10:23 am\nJego głos... to takie dziwne... takie no nie wiedział jak to konkretnie określić, brzmiał jak z oddali, coś się zmieniło? Działa? Nie ... nie ... NIE. To jeszcze nie to. Więc co się dzieje? Za wcześnie by lek na uspokojenie zadziałał przecież. Dziwne. Podniósł bardzo wolno głowę i spojrzał rozkojarzony na swego narzeczonego. Jak on go nazwał? Kochanie? Nie był tego pewien, przecież nigdy wcześniej Leander nie zwracał się do niego w ten sposób więc mogło się Male przesłyszeć i nic więcej. Chwila... a on się zwracał w ogóle do niego? Idioto skończony a do kogo innego? Przecież w pokoju są tylko dwie osoby. Ale na pewno? Bo jeśli jeszcze ktoś jest i nie zwróciło się na to uwagi? Na pewno. A może jednak ktoś jest jeszcze? Zamknij się idioto i odpowiedz w końcu. Ileż można czekać byś otworzył usta i coś powiedział? Odpowiedzieć... tia... łatwiej stwierdzić niż zrobić. Bo co odpowiedzieć na takie pytanie? Zaraz, zaraz... pierwiastek kwadratowy z liczby ujemnej... liczby urojone... urojenia... jakie to zabawne... czy właśnie przed chwilą Leander ... nie ... zamknij ryj i odpowiadaj na pytanie.\n-Tak? - Maledizione był półprzytomny. Lek był o wiele silniejszy niż przewidywał i zadziałał o wiele szybciej niż by tego chciał. Był zbyt spokojny a jego głos świadczył o czymś bardzo niepokojącym. Spać... chce mi się spać... mogę spać? Proszę.\n-Misiu... - jak to się mówi by ktoś przyszedł? Zaraz... mam na końcu języka... jak to brzmiało? Cholera jasna. No nie pamiętam... Wyciągnął dłoń w stronę chłopaka patrząc na niego błagalnie - Proszę.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pon Sie 26, 2013 12:07 pm\nCoś było nie w porządku. I to bardzo nie w porządku. On Co brał. Brał, bezczelnie. Jak mógł? No jak On kurwa mógł? Nie był nawet na niego łzy, było mu tylko cholernie przykro. Zsunął się z łóżka i podszedł do swojego narzeczonego, chwytając go za dłoń, która była..chłodna. Westchnął i zmusił go do wstania. Następnie ułożył go na łóżku, przodem do siebie. Sam się położył na boku, kładąc dłoń na jego boku, a drugą chwycił go za rękę, trzymając dwa palce na jego nadgarstku, mierząc mu puls.\n-Słońce, po co to zrobiłeś? - zapytał spokojnie, doskonale wiedząc, że krzyki nic nie zdziałają. Jeszcze bardziej się zamknie w sobie, albo sobie pójdzie...z nim to trzeba ostrożnie, żeby go nie zrazić...Czasami się wydawało, że zachowując się w pewien sposób, wymusi się u niego pewne reakcje, a tymczasem wymuszało się coś odwrotnego od zamierzonego. A On nie chciał go krzywdzić. Obiecał sobie, że po tym bólu, który przeżył przez te wszystkie lata, teraz w końcu odpowie. Przytulił go do siebie, zaciskając mocniej palce na jego boku.\n-Co wziąłeś? Jak Ci pomóc? Nie jestem taki genialny jak ty, nie znam się na chemii...powiedz mi, co mam zrobić? - zapytał wręcz błagalnie, patrząc w jego błękitne tęczówki, które obecnie były takie nieobecne..Żal było na to patrzeć. Nie chciał go więcej takiego oglądać. Musi coś z tym zrobić, zdecydowanie. Może inni w tym domu liczyli na jego szybką śmierć, ale On chciał,by jego przyszły mąż, żył zdecydowanie jak najdłużej.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pon Sie 26, 2013 1:07 pm\nAle co się dzieje? Zaraz... chwila... moment... przecież przed chwilą był na podłodze a teraz... łóżko... spokojnie, tylko spokojnie... myśl debilu... myśl... Leander, podłoga, łóżko... Leander? Czemu on jest tak blisko? Przecież przed chwilą był daleko. Bardzo ciężko przychodziło mu zebranie myśli. Coraz bardziej chciało mu się spać. Powieki robiły się takie ciężkie, takie ... jego ruchy były o wiele bardziej spowolnione a jemu się wydawało, że świat zwolnił do jakiegoś abstrakcyjnego i dziwnego tempa.\nZmuszał się, dosłownie zmuszał do tego by skupiać wzrok na chłopaku, z każdą chwilą jednak było to coraz trudniejsze. Lek spowodował iż jego ciśnienie spadło bardzo a serce spowolniło, tętno było ledwo wyczuwalne. Bardzo wiele wysiłku kosztowało go by odpowiedzieć... dopiero jednak na drugie pytanie.\n-Spokój... nie warczeć... mój lek... - mówił coraz ciszej, jego głos był słabszy aż w końcu stracił przytomność a jego serce się zatrzymało. Nawet jak dla niego dawka, którą sobie podał była zbyt silna i nie dał po prostu rady. Male nie wziął pod uwagę swej masy ciała... bo przecież co za różnica czy ma teraz te 60 czy 120 kilo? Czasem też ważniejszy jest cel niż środki ale co się dzieje kiedy twórca podejmuje aż tak wysokie ryzyko dla dobra doświadczenia?\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pon Sie 26, 2013 2:02 pm\nCzuł, że jego tętno zbyt szybko zwalniało. No naćpał się czegoś, ale czego do cholery czego? Nie czekał, aż jego serce całkiem się zatrzyma tylko poderwał się z miejsca, szukając adrenaliny. Nie było to trudne, mając na uwadze fakt, że znał ten dom lepiej niż własną kieszeń. Poza tym, gdy sytuacja była poważna, potrafił nawet przezwyciężyć ból głowy i radzić sobie w takich chwilach. Co za tym idzie, był po prostu szybki, dlatego bardzo szybko znalazł się z powrotem w ich wspólnym pokoju. Z przerażeniem odkrył, że jego serce bezczelnie się zatrzymało. Szybko wbił mu adrenalinę do żyły.\n-Idiota – warknął zdenerwowany, klękając nad nim i układając swoje dłonie jedna na drugiej, na 1/3 wysokości mostka, mierząc od dołu. Zaczął wykonywać 60 uciśnięć na minutę, w tym dwa wdechy ratownicze, uprzednio odchylając mu delikatnie głowę lekko do tyłu. Dobrze, że znał kurs pierwszej pomocy, bo inaczej byłoby no..ciężko.\n-Oddychaj, oddychaj do cholery – mówił sam do siebie, a może raczej do niego, wykonując kolejne uciśnięcia. Nie mógł się przecież poddawać prawda? Zdecydowanie, gdy się obudzi to go zabije. Ukatrupi gołymi rękami. Tylko musi wrócić łaskawie do świata żywych. Kolejne dwa wdechy i kolejna seria uciśnięć. W jego dwu kolorowych tęczówkach pojawiły się łzy, związane z tą całą sytuacją i z tym wszystkim...\n-Proszę Cię no..proszę. – błagalna prośba była dość..dziecinna i naiwna, ale czy nie szczera? Z pewnością pół służby teraz zaciera ręce z radości. On by ich zwolnił. Są obrzydliwi. Wstrętni. Bezczelni. Wykonał kolejne dwa wdechy i ponownie serie uciśnięć, mając nadzieję, ogromną nadzieję, że jego serce w końcu odpowie i zacznie bić.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pon Sie 26, 2013 4:07 pm\nObudził się obolały co nie było w sumie niczym zaskakującym, taka praca, czasem ból jest nieodzownym towarzyszem, wręcz przyjacielem. Budził się, przynajmniej mu się tak wydawało zbyt szybko... coś nie chciało mu dać zasnąć. Ktoś nie chciał dać mu spać i jeszcze bezczelnie bił... chamstwo. Otworzył oczy nie wiedzieć czemu bardzo zmęczony i osłabiony. Nadal był spokojny ale teraz przynajmniej ciśnienie odrobinę mu podskoczyło a co za tym idzie świat trochę przyspieszył a może znów zaczął normalnie funkcjonować? Nie wiedział co się dzieje ani dlaczego Leander tak dziwnie się zachowywał. Coś się stało? Przecież nie warczał i był spokojny i grzeczny i wszystko przecież szło zgodnie z planem. Nie potrafił połączyć odpowiednio dostępnych mu danych, nadal myślenie sprawiało mu pewną trudność. Wpatrywał się w chłopaka a potem podniósł dłoń i pogłaskał go po policzku ścierając łzy.\n-Tak bardzo boli? - bo przecież bolała go głowa... to pewnie to. Pewnie zbyt bardzo boli i biedny się rozpłakał. Szkoda, że leki na to nie działają. Trzeba iść z pokoju by mu nie przeszkadzać. Próbował się podnieść ale zrobił to zbyt szybko i upadł bezwładnie z powrotem na łóżko.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pon Sie 26, 2013 4:48 pm\nZ ulgą przyjął fakt, że jego serce pod palcami, zaczęło bić. Przestał go reanimować, patrząc na niego z wyraźna ulgą. Gdy wspomniał o bólu głowy, zaśmiał się gorzko i pokręcił głową, przykładając dłoń do ust, żeby powstrzymać szloch, który z pewnością by się wydarł z jego ust. To nie było trudne, żeby ponownie włamać mu się do głowy i znaleźć przyczynę jego prawie zgonu. Wystarczyła chwila. Wycofał się z jego umysłu i popatrzył na niego smutnym wzrokiem.\n-Jak mogłeś... – powiedział łamiącym się głosem. Przełknął głośniej ślinę,odsuwając jego dłoń od swojej twarzy i musiał głęboko odetchnąć, żeby na niego nie krzyczeć.\n-Musiałeś to zrobić? Testować swój lek? Ja wiem, że jesteś geniuszem nie kwestionuję tego, ale musiałeś mi pokazać, jak to jest gdy ty umierasz? Umierasz na moich oczach.. Musiałeś mi to pokazać? – jego głos był pusty i chrapliwy. Jego dłonie drżały, a sam miał ochotę wstać i wyjść. Bo tego było za dużo. Po prostu kurwa za dużo. Wiedział jednak, że nie może tego zrobić, ponieważ gdyby wrócił to..znowu by go takiego zastał? Ten obraz go chyba będzie prześladował do końca życia.\n-Wiem, że Ci się wydaje, że każdy tutaj czai na twoją śmierć. Ale nie ja. Rozumiesz? Nie ja. Wiesz jak ja się czułem? Przez te kilkanaście jebanych sekund? Serce mi pękło. – przetarł palcami oczy, które uporczywie zachodziły mu łzami. Chyba nie jeden na jego miejscu w końcu by pękł, to nie jest pożądany obraz. Obraz ukochanej osoby która jest oficjalnie martwa, przez kilkanaście sekund...Pokręcił głową, jakby chciał odgonić ten obraz.\n-Możesz mnie uważać, za babę. – burknął cicho, kładąc dłonie na jego torsie, po czym wtulił się w jego ciało, które robiło się o wiele żywsze, niż przed chwilą. Wsunął dłoń pod jego plecy i chociażby się waliło i paliło, to nie puści go. Za cholerę go teraz nie puści. Położył głowę na jego ramieniu, delektując się każdym uderzeniem jego serca.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pon Sie 26, 2013 5:12 pm\nI zaczęło się... całe kazanie... litania a Leander brzmiał jak rozhisteryzowana żona. No ale przecież nic się nie stało. Tak? Żyje więc po co ta cała scena i te łzy? Fakt iż przesadził z lekiem nie był wystarczającym by teraz tak krzyczeć. Przecież nie zrobił tego specjalnie. No bez przesady. Nie miał myśli samobójczych. Nie chciał się zabić. Miał nadzieję, że lek pomoże mu się uspokoić na chwilę a nie na wieczność. Matko jedyna a on dramatyzuje jakby nie wiadomo co się stało. Wysłuchał wszystkiego co miał mu Leander do powiedzenia ale nie odpowiadał. Niby co miał powiedzieć? Nie uważał, że powinien przeprosić. Nie czuł się winny. Przecież chciał dobrze. Chciał pomóc swemu ukochanemu. Miał i pewnie nadal ma migrenę więc takie coś ... no kiedy Male jest grzeczny to pożądana sprawa? Prawda? Wtulił się w ciało chłopaka by dopiero wtedy odpowiedzieć mało składnie ale zawsze.\n-Chciałem pomóc ci... nie warczeć... nie krzycz na mnie... chciałem pomóc... chciałem dobrze i skończyły się myszki i śpieszyłem się... po za tym spać mi się chce... - pocałował chłopaka w policzek a potem zaczął głaskać go po plecach.\n-Nie uważam cie za babę... kobiety mnie nie interesują. No weź... piersi i te sprawy... blech... okropności... wolę coś innego mieć w ustach...\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pon Sie 26, 2013 5:34 pm\nGdy mówił, widział taką..obojętność w jego oczach. Po prostu mówił, a jego nie wiele to interesowało, bo miał swoje racje, a On był tylko rozhisteryzowanym, młodym potworem który jest słaby i nie rozumie pewnych rzeczy ponieważ jest od niego głupszy. Sam nie wiedział co gorzej bolało. To, że mężczyzna nie widział w tym nic złego, w tym co robił, czy tym, że nawet nie miał zamiaru przeprosić. To nic, że walczył o jego życie prawda? To jego wina, w końcu miał migrenę, a gdyby jej nie miał, to Male by nie wziął. Wyplatał się z jego uścisku, po czym chwycił poduszkę i kocyk z fotela, i popatrzył na niego przez ramię.\n-Śpij dobrze. - powiedział spokojnym głosem. Nie krzyczał. Następnie wszedł do łazienki, zamykając za sobą drzwi. Położył poduszkę na kafelkach, a następnie kocyk. Następnie sam się położył na stworzonym przez siebie legowisku i skulił się, przymykając oczy. Może miejsce nie było wymarzone, ale...lepsze to niż nic prawda? Splótł dłonie na piersi i westchnął cicho. Nie będzie płakał...i tak już nie ma łez. No ale w końcu nic złego się nie stało, przecież myszki się skończyły..jakie myszki do cholery? Nie ważne. Nie będzie się tym przejmował. Ani nim się nie będzie przejmował.\nTemat: Re: Posiadłość red rose Pon Sie 26, 2013 9:06 pm\nNo to teraz już zupełnie nie rozumiał co się dzieje? Co to za scena? Ma narzeczonego czy narzeczoną? Foch? Zabieram swoje rzeczy i seksu nie będzie? Ale dlaczego? Co zrobił źle? Co znowu zepsuł? Przecież się nie całował z nikim, nie zdradził go więc o co chodzi? Obserwował wszystko zdezorientowany. Odczuwał jeszcze działanie leku i przez to zachowywał się inaczej niż zwykle. O wiele dłużej kojarzył fakty a teraz zdecydowanie by się przydało pomyśleć racjonalnie i szybko wyciągnąć odpowiednie wnioski. Cholera. Nie da rady. Więc co teraz? Lepiej pójść za narzeczonym i poprosić by wyjaśnił wszystko bo inaczej nie zaśnie spokojnie i to jeszcze musi spać sam... czysty absurd.\nWstał wolno a może nawet bardzo wolno z łóżka i starając się nie wykonywać gwałtownych ruchów dotarł jakoś do kryjówki chłopaka. Podszedł do niego a potem bez pytania usiadł przy nim i zaczął szeptać.\n-Przepraszam. Powiedz mi co ja źle zrobiłem. Proszę. Nadal źle się czuję po leku i nie potrafię logicznie myśleć. Nie chciałem ci pokazać niczego, nie chciałem byś widział mnie w takim stanie. Chciałem ci pomóc bo boli cie głowa a ja warczę. Przepraszam. Nie śpij tu. Idź spać do łóżka, ja tu zostanę. - czekał na jakąś reakcje chłopaka czując się coraz lepiej... mhm szybsza regeneracja jednak to pożyteczna sprawa ale ... cholera czyli lek której działa, trzeba zapamiętać i coś zmienić w składzie. Koniecznie. Może zwiększyć stężenie jednego ze składników?\nTemat: Re: Posiadłość red rose Wto Sie 27, 2013 8:39 am\nW głębi serca chciał, żeby blondyn poszedł za nim. Nie pomylił się. Przyszedł..to było miłe, bo to znaczyło, że odbierał ich relację jako coś poważnego. Wysłuchał go spokojnie i pokręcił lekko głową, przechodząc do pozycji siedzącej. Już mu przecież tłumaczył, że jest dla niego ważny i go po prostu kocha. Logiczne jest więc, że nie chce żeby coś złego się z nim działo.\n-Już Ci wytłumaczę, co czułem kilka minut temu. - powiedział spokojnie, przybliżając się do niego i całując go w policzek. Następnie przesunął dłonią w kierunku swoich kieszeni i wyciągnął z niej swoje tanto. Patrzył na niego przez chwilę, po czym jednym, zdecydowanym ruchem, przeciął sobie żyły w prawej dłoni. Czasami, jemu pewne rzeczy, trzeba pokazać prawda? Patrzył na krew. Zadziwiająco szybko robiło mu się zimno. Przeniósł wzrok na swojego partnera, przechylając lekko głowę na bok.\n-Jak się teraz czujesz? - zapytał nadal spokojnym głosem. Nie był w końcu na niego zły, pokazywał mu pewne elementarne rzeczy jak małemu dziecku i tyle. Z całej siły, walczył z sennością i póki co, to mu się udawało. Szczerze, miał nadzieję, że czegoś ta lekcja go nauczy, a nie traci swoją krew którą tak długo i namiętnie produkował w swoich żyłach na marne.\nTemat: Re: Posiadłość red rose


Ogłoszenia użytkownika joasia2000\nStrona główna > Ogłoszenia > Ogłoszenia użytkownika joasia2000\nSzukam pracownika do elewacji\nPraca - Koordynator sieci sklepów!!! Owczarek niemiecki - suka - 5 miesięcy Usługi remontowo- budowlane. Instalacje grzewcze i sanitarne/Sprzedaż - montaż TOYOTA YARIS II 1.0 benzyna Żarówka sodowa PHILIPS SON-T PRO 250w e40 sztuk 2 BUTY NARCIARSKIE SALOMON X PRO 90 roz 43 wkładka 280 sezon 2017/2018 Traktor YANMAR 33 Zabudowa do Renault Mascot Renault Mascot 2009r WYWROTKA KIPER Nowa zabudowa 3- strony deski Rębak do gałęzi Dyfer most tylny Star, ciągnik , przyczepa z kolami dużymi 500 zł AUSTRIA murarz cieśla pomocnik Łóżko piętrowe Przyjmę do pracy przy wykończeniach Yamaha Virago VX 700 ZADBANA UBRANA 9600 ZL ogłoszenia Suzuki AP 50 cm 2002 rok 2 suw energiczny i zrywny cena 2200 zl VW golf 3 1.4 z gazem , wspomaganie cena 2100zl Rozrzutnik obornika\nDyspensa odwołana i zniesione ograniczenia czwarta @powrotrobcia, wciąłeś się w cudzą dyskusję i jak zwykle żuczku gnojarzu ... Dyspensa odwołana i zniesione ograniczenia powrotdzedaja twoja klawiatura Dyspensa odwołana i zniesione ograniczenia powrotdzedaja Prymitywie, widzę, że nie robisz postępów i jesteś ograniczona jak twoja. ... Beckowie będą patronami biblioteki scholastyka A co z dotychczasowym patronem Władysławem Dunarowskim? Dyspensa odwołana i zniesione ograniczenia czwarta Robcio, jestś tak denny, że zahaczasz o depresję:-) :-)\nile kosztuje światłowód? czwarta Hi hi hi powrótrobcia, tokujesz jak głuszec w okresie ... ile kosztuje światłowód? powrotdzedaja saddam rycerz, chciałeś na początku mi wykazać, no właśnie ... ile kosztuje światłowód? powrotdzedaja Przynęta w końcu zadziałała. Już myślałem, że się nie ... ile kosztuje światłowód? peres Dzedaj, co to za nowe przysłowie: "chlodnemu chleb na ... ile kosztuje światłowód? peres Pacan znów w akcji. Kolejna powieść chorego człowieka.


Warsztaty dla dorosłych | ŻyWa Pracownia\nUWAGA, letnią porą zachodzą w ŻyWej małe zmiany…\nWAKACYJNY HARMONOGRAM ZNAJDZIECIE TUTAJ…\nWieczorami zapraszamy do ŻyWej Pracowni na cykliczne warsztaty dla dorosłych z różnych technik tradycyjnego i współczesnego rzemiosła z elementami etno-designu i art-recyklingu.\nPodczas spotkań można dowiedzieć się m.in. jak wyplatać kosze z wikliny, lepić misy z gliny, szyć ze słomy, robić biżuterię z filcu, motać tradycyjne słowiańskie lalki i jak twórczo wykorzystać gazety.\nWarsztaty w ŻyWej Pracowni prowadzą instruktorzy rękodzieła artystycznego, rzemieślnicy, absolwenci Uniwersytetu Ludowego Rzemiosła Artystycznego w Woli Sękowej oraz zaproszeni goście – twórcy związani z ŻyWą Pracownią i Szlakiem Rzemiosła.\nOd października 2015 zapraszamy do nowej siedziby na terenie dawnej Fabryki Cukrów i Czekolady Kryształ przy ul. Lwowskiej 30.\nwtorki, piątki, 19.00-21.00 i soboty, 13.00-16.00\nZajęcia skierowane są zarówno do osób, które jeszcze nie miały okazji pracować z gliną jak i tych, które pragną pogłębiać swoje umiejętności. Każde warsztaty to okazja do poznawania krok po kroku tajników pracy z gliną – różnorodnych technik modelowania gliny (z wałeczków, płatów i kuli), rzeźby w glinie oraz zdobienia ceramiki szkliwami, angobami, tlenkami i farbami. Warsztaty odbywają się na zasadzie otwartej pracowni. Można przyjść na godzinę, dwie lub trzy – według uznania 😉\nśrody, 19.00-21.00 i soboty, 16.00-18.00\nSpotkania łączące w sobie elementy plecionkarstwa, tkactwa, stolarstwa i elementów żywej architektury z wierzby. Podczas warsztatów poznawać można różnorodne sploty i techniki plecionkarskie. Oprócz najpospolitszego w Polsce materiału do wyplatania – wikliny na zajęciach pracujemy z różnymi surowcami plecionkarskimi i testujemy wszystko, czym da się przeplatać m.in. : brzozę, słomę, trawę, sitowie, dereń, pnącza, siano, rattan, wełnę, gazety, kable, druty, sznurki i tkaniny…\ntrzecie czwartki miesiąca, godz. 19.00-21.00\nNa spotkaniach dowiedzieć się można czym jest etnodizajn i jak czerpać inspirację do twórczych działań w tradycyjnej kulturze i sztuce ludowej. Każde warsztaty to „ożywianie” innego rzemiosła, zwyczaju lub symbolu i spotkanie z żywą kulturą małopolski. Na podstawie tradycyjnych technik i motywów, wykorzystując do działań dawne i współczesne materiały, uczestnicy warsztatów projektują i wykonują prace związane z tematem spotkania stając się na moment zabawkarzami, grafikami, projektantami ubioru, wikliniarzami, malarzami czy konstruktorami.\nŻyWa Pracownia organizuje w ramach projektu Szkoła Żywego Rzemiosła warsztaty dla grup zorganizowanych . W ramach spotkań pod okiem instruktorów – rzemieślników, artystów i twórców związanych ze Szlakiem Tradycyjnego Rzemiosła poznawać można różnorodne dziedziny dawnego i współczesnego rzemiosła i sztuki, takie jak: plecionkarstwo, ceramika, zabawkarstwo, koronczarstwo, zdobienie drewna i tkanin, grafika, bibułkarstwo, filcowanie, hafciarstwo, tkactwo, wycinankarstwo, czy malarstwo… Warsztaty po wcześniejszym uzgodnieniu terminu. Więcej o warsztatach dla grup zorganizowanych…\nZajęcia odbywają się w siedzibie ŻyWej Pracowni na krakowskim Podgórzu (Celnej 5), w szkołach, przedszkolach, instytucjach kultury, siedzibach firm oraz w ramach wydarzeń społeczno-kulturalnych oraz działań edukacyjnych na terenie całej Polski.