Żarówka LED ES111 15W 45° GU10 1050lm 3000K biała alu 14152 Kinkiet Diablo AZ0087 AZzardo nowoczesna oprawa w kolorze białym Oczko stropowe Su Classic IP65 AR111 BPM Lighting kwadratowa oprawa hermetyczna\nNapisany: 2021-02-09 16:19:34 przez Jagoda\nNa etapie projektu mieszkania przeważnie pamięta się o oświetleniu wszystkich pomieszczeń, jednak już znacznie częściej zapomina się o schodach. Jest to przestrzeń, która znakomicie łączy w sobie funkcjonalność z dekoracyjnością. Poza swoją główną rolą schody mogą stać się także małym dziełem sztuki. Do tego jednak potrzebne jest odpowiednie oświetlenie...\nNapisany: 2021-01-16 11:37:16 przez Jagoda\nChoć światła ledowe zostały wynalezione ponad sto lat temu, to dopiero od kilkunastu lat możemy korzystać z ich wszystkich dobrodziejstw. Obecnie LEDy swoją popularnością doścignęły klasyczne żarówki. Początkowy opór Konsumentów przed wysoką ceną z czasem stracił uzasadnienie, ponieważ wraz z rozpowszechnieniem się tego typu oświetlenia, jego cena zmala...\nNapisany: 2020-11-03 12:47:41 przez Jagoda\nMiejsce wypoczynku, spożywania posiłków i spędzania czasu z bliskimi – salon pełni wiele rozmaitych ról, które są uzależnione od trybu życia domowników. Jak więc zaaranżować tę wyjątkową przestrzeń, aby spełniała wszystkie pokładane w niej nadzieje? Przepisem na sukces jest wybór odpowiedniego oświetlenia, które podkreśli walory pokoju, a przy okazji po...\nNapisany: 2020-10-22 09:37:52 przez admin\nCOSMOLight jest polską marką, która kradnie serca Klientów z różnych zakątków świata. Firma zawdzięcza swoją popularność m.in. szerokiej ofercie wyboru oraz znacznej trwałości produktów. W ofercie znalazły się modele nawiązujące do rozmaitych stylów. Bez problemu znajdzie się lampę w stylu nowoczesnym, klasycznym, loftowym czy glamour. Każdy egzemplar...\nNapisany: 2020-10-19 13:10:04 przez admin\nProdukty AQform są gwarancją wysokiej jakości oraz ciekawego designu. Polska marka z sukcesem podbija nie tylko rodzimy rynek oświetleniowy, ale także rynki europejskie. W ofercie firmy znalazły się designerskie i nowoczesne systemy oświetleniowe oraz lampy dekoracyjne. W dzisiejszym tekście chcieliśmy zwrócić uwagę na trzy wyjątkowe kolekcje. Wszyst...\nNapisany: 2020-10-16 14:11:48 przez admin\nLampy podłogowe są doskonałym rodzajem dodatkowego oświetlenia. Posiadają one wiele zalet. Pomagają wydzielić poszczególne strefy w mieszkaniu np. oddzielają kącik wypoczynkowy od strefy dziennej. Są źródłem światła, a przy tym tworzą niesamowity klimat. Ponadto same w sobie stanowią niebanalną ozdobę. Lampy podłogowe sprawdzają się zarówno w salonie ...\nNapisany: 2020-10-13 09:35:08 przez Bartek\nJesień jest porą roku, podczas której chętnie spędzamy czas w domowym zaciszu. To doskonały moment na odświeżenie nieco aranżacji wnętrz. Często wystarczy zmiana dodatków, by pomieszczenie nabrało całkiem nowego charakteru. My polecamy zapoznanie się z nowościami od firm Argon i Endon. Wśród ofert producentów znalazły się modele, które momentalnie dod...\nNapisany: 2020-10-09 10:19:59 przez admin\nNowoczesne oświetlenie od AQform Kinkiet bywa nazywany królem nastrojowego światła. Ten rodzaj oświetlenia jest w stanie zapewnić niezwykłą atmosferę w praktycznie każdym pomieszczeniu. Wnętrze od razu wydaje się przytulniejsze, a człowiek chętniej w nim wypoczywa. Szeroki wybór kinkietów znalazł się m.in. w ofercie polskiej marki AQform. Firma słynie...\nNapisany: 2020-10-07 12:50:19 przez admin\nStylowe żyrandole i lampy wiszące od Ideal Lux Ideal Lux jest włoską marką, która cieszy się popularnością w kilkudziesięciu krajach na całym świecie. Również Polacy pokochali włoskie wyczucie stylu połączone z doskonałą jakością. Producent posiada w swojej ofercie przeróżne rodzaje oświetlenia, które przystosowane są zarówno do warunków domowych, jak...\nNapisany: 2020-09-16 13:21:55 przez admin\nStylowe oświetlenie od Feiss Początki marki Feiss sięgają 1955 roku, kiedy to Murray Feiss postanowił założyć swoją własną firmę, której siedziba znajdowała się w Nowym Jorku. Początkowo dostępny był niewielki asortyment, który jednak przyciągał wielu klientów. Wszystko za sprawą wyjątkowego wykonania. Podstawy lamp były tworzone z porcelany, natomiast ...\nNapisany: 2020-08-28 19:01:44 przez Admin\nJakiś czas temu przedstawialiśmy Wam polskich producentów, których lampy znalazły się w naszym sklepie Magia Świateł. Niezwykle dobrą wiadomością jest to, że jeden wpis nie jest w stanie zawrzeć opisu wszystkich polskich firm oświetleniowych. Pokazuje to wielki rozwój w tej dziedzinie. Dzisiaj przedstawiamy kolejne polskie marki, których ...\nNapisany: 2020-08-25 13:03:35 przez Admin\nW naszym zestawieniu znaleźli się producenci, których lampy stały się bestsellerami. To właśnie Wasze wybory wpłynęły na kształt zestawienia top 10. Nie była to łatwa walka, a różnice pomiędzy firmami były minimalne, dlatego postanowiliśmy nie przyznawać konkretnych miejsc. Wiele marek depcze swoim konkurentom po piętach i tylko od Was zależy, które z n...\nNapisany: 2020-08-04 13:01:23 przez Admin\nPolska branża oświetleniowa coraz częściej doceniana jest nie tylko na terenie naszego kraju, ale także w różnych zakątkach świata. Polscy producenci bardzo dbają o to, aby ich produkty łączyły w sobie wysokie walory estetyczne wraz z bardzo dobrą jakością. Dzięki temu powstają wyjątkowe lampy, które sprawdzają się zarówno w mieszkaniach prywatnych, jak...\nNapisany: 2020-07-20 15:02:36 przez Admin\nWysoka jakość i oryginalny design, czyli nasze ulubione lampy Zuma Line\nLampy Zuma Line posiadają ugruntowaną pozycję na rynku oświetlenia. Polski producent zaskarbił sobie uznanie Klientów dzięki wykorzystaniu doskonałej jakości materiałów oraz szerokiej ofercie wyboru. Wśród propozycji Zuma Line można znaleźć modele wykonane z rozmaitych materiałów. Dzisiaj postanowiliśmy przedstawić dwie kolekcje, dla których materiałem ...\nNapisany: 2020-07-17 12:10:41 przez Admin\nJeżeli pragnie się kupić lampy, które będą łączyły w sobie funkcjonalność, wysokie walory estetyczne i solidne wykonanie, warto postawić na sprawdzonych producentów. Są nimi z pewnością marki: Umage, Nordlux oraz Kaspa. Oświetlenie Umage Umage jest skandynawskim producentem oświetlenia, w którego ofercie znalazły się m.in. lampy wiszące, kinkiet...\nNapisany: 2020-07-09 13:23:00 przez admin\nKlasyczne oraz nowoczesne oświetlenie od polskiej marki Zuma Line\nZuma Line jest polską marką, która zasłynęła dzięki swoim wyjątkowym produktom oświetleniowym. W ofercie producenta znalazły się zarówno klasyczne, jak i nowoczesne wzory. Dzięki temu coś dla siebie znajdzie osoba o każdym guście. Popularnością cieszą się m.in. lampy wiszące, plafony, listwy sufitowe, kinkiety oraz żyrandole. Bez trudu uda się wybrać oś...\nNapisany: 2020-07-06 10:34:05 przez admin\nWszystko zaczęło się od czerpania inspiracji z otaczającego świata. Potem przyszedł czas na realizację marzeń. Tak właśnie powstała renomowana polska marka KASPA. Jej twórcy dokładają wszelkich starań, aby oświetlenie powstawało wyłącznie z materiałów o najlepszej jakości. Jednak lampy KASPA odznaczają się nie tylko solidnym wykonaniem, ale również wyją...\nNapisany: 2020-06-27 15:52:51 przez admin\nMarka Jadar już od ponad trzydziestu lat tworzy produkty, dzięki którym klienci zamieniają swoje marzenia w rzeczywistość. Firma słynie z aranżacji przestrzeni zewnętrznych. Marka specjalizuje się w produkcji urządzeń i materiałów, za sprawą których ogród przemienia się w prawdziwie wyjątkowe miejsce. Lampy Jadar momentalnie stają się bestsellerami. Kon...\nNapisany: 2020-05-28 13:03:37 przez admin\nMarka AQform wcześniej była znana pod nazwą Aquaform Lighting Solutions. Zmieniło się nazewnictwo, ale pozostała ta sama doskonała jakość oświetlenia. Firma jest znana w Polsce, ale także na wielu innych rynkach europejskich. Konsumenci docenili połączenie solidnego wykonania z wysokimi walorami estetycznymi lamp. Charakterystyczny, nowoczesny design i ...\nNapisany: 2020-05-19 10:04:18 przez admin\nOświetlenie od Nowodvorski Lighting - designerskie dekoracje\nOświetlenie od firmy Nowodvorski Lighting jest na rynku już od 1994 roku. Przez te wszystkie lata marka nieustannie wzmacniała swoją renomę. Obecnie lampy Nowodvorski Lighting znajdują swoich zwolenników w kilkudziesięciu krajach na całym świecie. Znakiem rozpoznawczym marki jest oświetlenie dekoracyjne, które znajduje swoje zastosowanie zarówno w miesz...\nNapisany: 2020-05-04 15:35:01 przez admin\nKolekcja Hilton marki TK Lighting - klasyka w nowoczesnym wydaniu TK Lighting jest stosunkowo młodą marką, która szturmem zdobywa rynek oświetleniowy. Firma słynie z wysokiej jakości towarów oraz szerokiej oferty wyboru. W asortymencie marki znajdują się zarówno klasyczne, industrialne, minimalistyczne, jak i nowoczesne modele. Swoistym połączeniem po...\nNapisany: 2020-04-30 11:40:31 przez admin\nIdeal Lux - włoskie oświetlenie, dlaczego warto na nie poczekać? Kupując lampę, można mieć różne motywacje. Niektórzy szukają efektownego dodatku, a inni oświetlenia, które zagwarantuje komfortowe warunki pracy. Wiele osób pragnie znaleźć idealną lampę z prostym strumieniem światła, ale są też tacy, którym zależy na świetle rozproszonym, które ...\nNapisany: 2020-04-29 21:36:37 przez admin\nNowości Zuma Line - uzupełniamy bestsellerowe kolekcje\nNowości Zuma Line - uzupełniamy bestsellerowe kolekcje Zuma Line jest jednym z najpopularniejszych polskich producentów oświetlenia. Marka słynie zarówno z nowoczesnych, jak i klasycznych produktów. Staranność wykonania oraz bogaty wybór sprawiają, że lampy błyskawicznie stają się bestsellerami. Z oferty marki wybiorą coś dla siebie osoby o różnych up...\nNapisany: 2020-04-21 13:04:14 przez Paulina\nStyl skandynawski – kto go nie lubi? Jasne przestrzenie, dużo drewna, które tylko pozornie surowe, tak naprawdę ociepla pomieszczenia i minimalistyczne, ale eleganckie dodatki. Wcale nie skłamiemy, jeśli napiszemy, że jest to zdecydowanie jeden z naszych ulubionych stylów w urządzaniu wnętrz. Nie tylko ze względu na design, ale również z powodów stricte...


leMoniada: Mus truskawkowy (nareszcie mam taras;) )\nKiedy byłam dzieckiem moim ulubionym wiosennym przysmakiem były ugniecione przez mojego tatę truskawki z cukrem. Tata gniótł truskawki widelcem w dużym kubku, do tego już sama dodawałam odpowiednią ilość cukru, wczesną wiosną więcej, później bliżej wakacji cukru było coraz mniej.\nTeraz korzystam z blendera, do którego wrzucam truskawki, dodaję cukier i miksuję dosłownie chwilę, tak, żeby truskawki nie stanowiły jednolitej gładkiej masy, ale miały "grudki" tzn. małe kawałeczki truskawek.\nWpis nie jest przypadkowy, ponieważ gniecione truskawki kojarzą mi się nie tylko z dzieciństwem, ale przede wszystkim z moim tatą i dziś w dzień ojca przesyłam mu dużo miłości i buziaków:*\n- 200 g truskawek;\nTruskawki miksujemy z cukrem. Gotowe!\nDługo o tym myślałam i planowałam. W tym roku postanowiłam zaaranżować na moim balkonie bajkowy ogród. To właśnie balkon od dłuższego czasu stanowi tło do zdjęć publikowanych na blogu, Na balkonie spędzam również czas czytając książki i gazety.\nEtykiety: foto, na słodko, owoce, truskawki\nJustyna Żak 23 czerwca 2014 21:13\nświetne zdjęcia:) zjadłabym taki mus:) trzeba korzystać z truskawek póki są:)\nAgnieszka Lesisz 7 lipca 2014 16:46\nHejka dostałaś się na Wakacyjne spotkanie blogerek, dodaj się proszę do wydarzenia i odpowiedz na kilka pytan :)) Pozdrawiam


Opinia o wartości - lista firm w całej Polsce | Panorama Firm\nWyniki dla frazy: opinia o wartości - 30 firm.\n...fotograficzną wycenianej nieruchomości. Wycena sporządzam w oparciu o obowiązujące przepisy prawne oraz Powszechne Krajowe Zasady Wyceny. Moja oferta obejmuje takie usługi jak:: - analizy rynku nieruchomości oraz doradztwo w zakresie tego rynku, - analizy efektywności inwestowania w nieruchomości i ich rozwoju, - analizy bankowo-hipotecznej wartości...\n...Opinie dotyczące numerów VIN (Wydziały Komunikacji, inne) * Odczyt numeru VIN na pojeździe, * SKORODOWANY numer VIN, * NIECZYTELNY numer VIN, * POMYŁKI w dokumentacji dotyczące numeru VIN POJAZDY ZABYTKOWE – kompletne dokumentacje - Opinie dla WOJEWÓDZKICH KONSERWATORÓW ZABYTKÓW, - Karty Ewidencyjne Ruchomych Zabytków Techniki– potocznie zwane „BIAŁE...\n...pomoc w przygotowaniu wniosków o dotacje i późniejsze ich rozliczenie, - analiza potrzeb firmy, - wysyłka wezwań do zapłaty, - opinie prawne, - szkolenia miękkie, - informowanie o zmianach przepisów podatkowych. Serdecznie zapraszamy do skorzystania z naszej oferty...\n...Zadowolenie klientów jest dla nas wartością nadrzędną. Od ponad 15 lat z powodzeniem prowadzimy dla Państwa Biuro Rachunkowe. Nasza siedziba znajduje się w Częstochowie. Zajmujemy się obsługą księgową firm oraz osób prywatnych. Gwarantujemy usługi na najwyższym poziomie. Na stałe współpracujemy z wieloma firmami, w których prowadzimy ewidencje...\n...komercyjnych, - wyceny nieruchomości przemysłowych, - wyceny stawów, - wyceny lasów - wyceny nieruchomości innego przeznaczenia. Zajmujemy się wykonywaniem opinii o wartości nieruchomości. Sporządzamy wyceny dla zabezpieczenia wierzytelności kredytodawcy na nieruchomościach lub maszynach, określenia ceny kupna-sprzedaży nieruchomości i maszyn, podziału...\nul. Świerkowa 24, 15-328 Białystok\n...robót gelologicznych i dokumentacje powykonawcze: * ujęcia wód podziemnych (studnie głębinowe), piezometry, * pompy ciepła, * geologia inżynierska, - opinie hydrogeologiczne i geotechniczne oraz ekspertyzy, - operaty wodnoprawne na pobór wód podziemnych i urządzenia wodne, - ocena wpływu zanieczyszczeń na wody podziemne (składowiska odpadów, stacje...\nElkom Roman Józefowicz\nul. Ogrodowa 1, 32-650 Kęty\n...komunikacyjnych i majątkowych. Sporządzamy kosztorysy napraw pojazdów, maszyn i urządzeń, zajmujemy się weryfikacją poprawności przeprowadzonych napraw blacharskich i lakierniczych. Zadbamy o określenie rynkowego ubytku wartości pojazdu w następstwie szkody. Wydajemy opinie dotyczące numerów identyfikacyjnych pojazdów na potrzeby wydziałów komunikacyjnych...\n...firmy Audatex i Eurotaxglass's i o dane dostarczone przez klienta. W zakres moich obowiązków wchodzi: - wycena pojazdów osobowych jak i ciężarowych - wycena maszyn - opinie techniczne - kosztorysowanie kosztów naprawy - ustalanie wartości pojazdu w stanie uszkodzonym - wyceny pojazdów do urzędu celnego oraz do urzędu pracy - pomoc przy likwidacji...\n...majątku, czy też wyceny do różnych celów. W ofercie znajdują się: - operaty szacunkowe, - opinie o wartości nieruchomości, - wyceny budynków, - wyceny działek, - wyceny gruntów rolnych, - wyceny lasów wraz ze sporządzaniem szacunku brakarskiego, - wyceny stawów. Co więcej, wyceniane jest również oświetlenie uliczne. Firma proponuje także sporządzanie...\nul. Obozowa 13b, 62-800 Kalisz\n...Głównym profilem działalności jest kompleksowa obsługa w zakresie akcyz samochodowych. B-Team specjalizuje się w rejestracji pojazdów z zagranicy. Samochody kupowane w Unii Europejskiej obejmowane są wszystkimi potrzebnymi dokumentami. Firma oblicza należną akcyzę, której suma wynika z opinii rzeczoznawcy bądź wartości rynkowej. W przypadku akcyzy...\nul. Romanówka 3/22, 08-110 Siedlce\n...firmie Wycena Nieruchomości Renata Kosińska działamy na rynku już od ponad dekady. Oferujemy Państwu kompleksowe usługi związane z wyceną nieruchomości. Posiadamy ponad 20 lat doświadczenia w branży. Wyceniamy ograniczone prawa rzeczowe. Zajmujemy się także: - wydawaniem opinii o wartości nieruchomości, - wyceną lokali mieszkalnych...\n...wycena nieruchomości dekretowych warszawskich, w tym rozliczanie nakładów - wystawianie opinii o wielkości szkody rzeczywistej związanej z pozbawieniem praw do nieruchomości - wycena wynagrodzenia za bezumowne korzystanie - wycena ograniczonych praw rzeczowych, w tym prawa służebności przesyłu - wycena nieruchomości przemysłowych - wycena...\n...wznowienia i okazania granic nieruchomości. Ponadto podejmujemy się aktualizacji klasyfikacji gruntów, wykonywania pomiarów wewnątrz mieszkań i nieruchomości. Wydajemy opinie o pochodzeniu gleb do decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej oraz opinie w sprawie określenia rozmiaru ograniczeń lub utraty wartości użytkowej gruntu. Uzupełnienie oferty...


Licznik odwiedzin:39 099 / 2358 dni\nDzisiaj bal , który organizuje moja siostra .Niby się cieszę niby nie .Laura się nie odzywała .Jak dobrze ,że nie będzie Sebastiana , ponieważ nie chodzi do nas do szkoły .A jest to impreza wewnątrz szkolna .Zarobiłem na razie 10 tys. Jeszcze 40 tys . Wyścigi dopiero jutro .Mam nadzieję ,że wygram .Przemierzyłem garnitur .Leży jak ulał .Zastanawiałam się czy kiedyś założę szczęśliwą rodzinę. Chciałbym aby mama była ze mnie dumna. Musiałam jechać z Alą aby wszystkiego dopilnować .Była tam już i też Laura która przygotowywała się do występu .Wyglądała promieniejąco w swoim kostiumie i tymi pomponami .Usiadłem na ławkach i przyglądałem się jej. Uśmiechnęła się .Nasz kontakt powoli urywa , nie to co kiedyś nie mogliśmy bez siebie żyć . A teraz ma swojego Sebastiana .Może z nim będzie jej dobrze .? Przyszłość pokaże powoli zacząłem przygotowywać dekoracje i inne pierdoły. Zajęło mi to dużą ilość czasu .Pędzikiem pojechałem do domu przecież musiałem wyglądać jak człowiek .Garnitur założony , włosy uczesane .Można iść na zabawę . I pomyśleć ,że człowiek zaraz pójdzie na studia .Dzisiaj moim zadanie jest otworzyć bal rozpoczynając polonezem razem z Laurą . Czekała już na mnie .Wyglądała jak królowa , miała piękną suknię do ziemi , długie kręcone włosy .Gdybym jej nie znał zakochałbym się w niej od razu .\n-Można prosić .-wyciągnąłem rękę .\n-Oczywiście. – dając mi swoją delikatną dłoń .\nZauważyłem na jej ręce pierścionek ale może już go miała . ? Otworzyliśmy razem bal . Przyglądałem się i jednak stwierdziłem ,że może…. Nie to nie być prawda to pierścionek zaręczynowy .! Muszę z nią porozmawiać . Zabrałem ją na bok .\n-Chcesz mi coś powiedzieć .? zapytałem w Prost .\n-Ale o co ci chodzi .? – wzrokiem pokazałem na pierścionek.\n-A o to . Tak Sebastian mi się oświadczył . –mówiła dumnie .\nStałem jak skamieniały .\n-Nie wierzę ,że jesteś tak lekko myślna .Dopiero co skończyłaś 18 alt i już się żenisz.!\n-Jesteś zazdrosny ! Zachowujesz się jak bym była tylko twoja . Aleks ja go kocham . ! To jest tylko potwierdzenie naszej miłości .\n-To jest decyzja na całe życie .! .\n-Myślałam ,że chociaż mnie wesprzesz .? Przemyślałam to i wiem co robię . Czemu się tak o mnie martwisz. ?\nMiałem ochotę jej powiedzieć .”Bo cię kocham „ . Ale się powstrzymałem .\n-Bo nie chcę abyś popełniła największy błąd w swoim życiu . !\n-Uważasz ,że to błąd .?\n-Tak ! .\n-Mam już 18 lat . I wiem na co się decyduję . To moja decyzja .Nie zamierzam zmieniać zdania .\n-A kiedy to ma być. ?\n-Jak najszybciej .Chcemy wyjechać na kilka miesięcy .\n-Nie tego już za dużo idę sobie .Nie mam zamiaru cię zatrzymywać .Rób sobie co chcesz .\nPoszedłem nie wiem gdzie . Laura wołała mnie , próbowała mnie zatrzymać , Ale nie chciałem jej słuchać .\n-Powiedziałaś i tak już wszystko .Nie musisz nic tłumaczyć . To i tak nie ma sensu .\n-Aleks to nie miało tak być . Ja go kocham .\n-Jeśli go kochasz no to ja cię nie zatrzymuję żeń się .\n-I co zamierzasz zrobić . ?Gdzie chcesz iść. ? Przecież jest bal . Musimy wrócić .\n-Zaraz wrócę .Ale sam .Błagam idź już bo powiem coś czego będę potem żałował .\n-Błagam przemyśl to , nie rób nic głupiego .\nNie odpowiedziałem jej nic , szedłem przed siebie . Po prostu nie mogłem w uwierzyć .Jeszcze chcę z nią wyjechać . Jeszcze nigdy w życiu nie pokłóciliśmy się tak ostro . Jestem tak zły na siebie ,że masakra .\nMADA FAKA DŻENTELMEN :* .: O Boże Aleks dobrze mówi niech to wszystko przemyśli i niech on jej w końcu powie, że ją kochaa!!\nFucking perfect: Wow, co za akcja! ;) Uwielbiam to czytać, łatwo się wciągnąć i to lubię! Piękny gif po za tym i czekam na kolejny!! ♥\n✝ ѕateenkaari ♥: Szkoda mi go. :(\nSpotkałam się z Sebastianem, opowiedziałam mu o pieniądzach od rodziców , i co zamierzam z nimi zrobić .Zdziwiła mnie jego reakcja i po raz pierwszy pokłóciliśmy się .\n-Oszalałaś do reszty . ! Tyle pieniędzy chcesz przeznaczyć dla takiej zwykłej dziewczyny .A co ona nie ma nikogo innego .? Nikt z rodziny nie może jej pomóc .Co ty jesteś pomoc społeczna .No Laura pomyśl – bulwersował się.\n-Żebyś wiedział , że nie ma .Jesteś bez serca .! A gdybym ja zachorowała nie pomógł byś mi .!- z nerwów nie wiedziałam co mówię .\n-To zupełnie inna sytuacja . !\n-Wcale nie inna .To moje pieniądze .I zrobię z nimi co będę chciała .I nic ci do tego .\n-Żebyś nie żałowała .\nWkurzyłam się i poszłam usiąść przy oknie na parapecie .Nie odzywając się do niego .Jak można mieć takie serce z kamienia . ? Chciał mnie złapać za rękę odsunęłam ją . Potem przytulić .Odepchnęłam go.\n-Zostaw mnie .! – krzyczałam.\n-Nie nie zostawię .Kocham cię i przepraszam za to co powiedziałem .\nJa też go kocham więc przyjęłam przeprosiny .Oboje położyliśmy się na łóżku i po prostu leżeliśmy .Była tak miło .Sebastian całował mnie delikatnie co mi się bardzo spodobało. Zadał mi pytanie .\n-Myślałaś kiedyś nad swoim życiem co chcesz dalej robić .?\nZdziwiło mnie to pytanie .\n-Nie mam pojęcia . Wiem ,że chce być szczęśliwa z tobą . –uśmiechnęłam się a Sebastian lekko dotknął mojej twarzy ,m przyglądając mi się , miał takie ciepłe i gładkie ręce Wpatrywaliśmy się sobie w oczy . Wplatał swoją dłoń w ,moje włosy . Cudowne uczucie .\n-Mógłbym przeżyć z tobą całe życie .Kocham cię .\nNie zdążyłam nic powiedzieć , zaczął mnie całować .Zamknęłam oczy i zrobiłam tak zwanego dzióbka .Zaczął się śmiać .Wyszłam na idiotkę .\n-Jesteś okropny . Ale i tak cię kocham . – wzięłam poduszkę i rozpoczęła się bitwa na poduchy .\n-Teraz masz zadanie bojowe do wykonania .Musisz się zrobić na bóstwo , ponieważ idziemy na dyskotekę .\n-Ło Jezu .Aleś teraz wymyślił .Daj mi 15 minut .I będę gotowa . – poszłam do łazienki , zrobiłam lekki makijaż , zaczesałam włosy i założyłam zwykłą dżinsową sukienkę .\n-Wyglądasz pięknie moja pani .\n-To co idziemy . ? –zapytałam\n-No już Niecierpliwcu ty mój .\nPojechaliśmy do klubu na koniec miasta .Z zewnątrz wyglądał ciekawie A w środku pełno ludzi , pijących alkohol , tańczących . Fajna muzyka .Sebastian pociągnął mnie za sobą na parkiet . Akurat puścili bardzo szybką piosenkę . Szalał jak narwany . Ale lubiłam taki rodzaj tańca. Nie czułam nigdy takiej energii .Sebastian pochylił mnie nad sobą robiąc piruet i pocałował . Kiedy piosenka skończyła się nie wiem kiedy ale Sebastian zniknął .Nie wiedziałam go nigdzie .Rozglądałam się i usłyszałam głos didżeja .\n-Na prośbę mojego kolegi , chciałbym go dopuścić do głosu .Powitajcie go gorąco .\nMój boże jedyny był to Sebastian !\n-Jest tutaj na Sali najpiękniejsza dziewczyna którą kocham nad życie . I chcę z nią spędzić resztę życia Lampa zaświeciła mi prosto w oczy .\n-O to ona .Laura proszę Cię podejdź tutaj .\n-A ta piosenka jest dla ciebie . – mówił didżej .\nByła to piosenka „Chcę tu zostać „ . Wszyscy ludzi wiwatowali .Byłam w centrum uwagi . Nie wiedziałam o co mu chodzi . Nie wiedziałam o co chodzi . Dotarłam na scenę .Sebastian pomógł mi wejść .\n-O to moja dziewczyna . Chciałbym ci się o coś spytać . –Uklęknął i wyciągnął czerwone pudełko z pierścionkiem .\n-Czy wyjdziesz za kogoś takiego jak ja .?\nPo prostu nie mogłam wydusić z siebie słowa a tłum krzyczał\n-Zgódź się . – wiwatowali chórem\n-TAK! . –wykrztusiłam przez łzy szczęścia i rzuciłam mu się na szyję .\nZałożył mi pierścionek na palec . Pocałowałam go .\nTłum wiwatował wszyscy gratulowali . Kto by pomyślał ,że on coś takiego wymyśli To były najlepsze zaręczyny na świecie .!\n✝ ѕateenkaari ♥: mm romantycznie. :D\nMADA FAKA DŻENTELMEN :* .: Łoooo szybki jest ten kocur mrrrr oświadczyny ;3 Och, a Laura się zgodziła... ;* z jednej strony dobrze, a z drugiej niezbyt :\_\nWill Give You My Heart ♥: Wow no nie wierzę! Ślub? Pisz dalej i nie zapominaj o mnie proszę : )\nRozdział 33 .\nMuszę zdobyć te 50 tys . Nie mogę zostawić w takiej sytuacji Laury . Wziąłem ulotkę z tymi wyścigami . Dzisiaj pierwszy wyścig , można zgarnąć 10 tys . Nigdy nie brałem udziału w takim czymś .Ale pierwszy raz musi być . Siedziałem razem z Laurą i po prostu gadaliśmy . Przyglądałem się jej , nie mogłem oderwać od niej oczu . To było z byt silne. Zauważyłem na jej szyi naszyjnik . Bardzo ładny . Pewnie dostała go od Sebastiana . Boże co ten koleś sobie wyobraża , kupuje jej wszystko co najdroższe i myśli ,że będzie ją miał na zawsze . Ktoś zapukał do drzwi . Była to ciocia Laury .\n-Aleks coś chyba do ciebie . – podała mi dużą kopertę . Byłem pełen myśli , co to może być . I jeszcze o tej porze .I czemu bez adresu .? wiele pytań a brak odpowiedzi .\n-Dziękuję. Pani bardzo . – odpowiedziałem .\n-To ja zostawię was samych . – i poszła .\n-Hej uspokój się to pewnie nic strasznego . – pocieszała mnie .\nRęce mi się trzęsły jak galaretka .\n-Proszę cię przeczytaj to za mnie . Bo ja nie dam rady .\n-No dobrze jak chcesz . – otworzyła kopertę swoimi pięknymi , gładkimi dłońmi .\n-No to czytam .\n„ Drogi Aleksie .Przemyślałam to i o owo i stwierdziłam , że jednak nie mam dla kogo żyć .! Wszyscy się ode mnie odwrócili nawet właśni rodzice . Myślałam ,że chociaż ty mnie pokochasz jak ja ciebie . Ale jednak się myliłam .Żyłam nadzieją ,że będę wiodła szczęśliwe życie z tobą . Ale jednak nadzieja mnie oszukała . Zamierzam skoczyć z wieżowca , więc pewnie będzie pełno wiadomości o tym co zrobię . Na pewno dowiesz się o tym w Warszawskiej gazecie . Wszystkiego dobrego .”\nLaura zrobiła takie duże oczy z przerażenia . Ja tak samo . Tego bym się nie spodziewał . A Tu taki szok. !\n-Czemu ta dziewczyna chce się zabić .? –pytała Laura .\n-To długa historia . Ale poznałem ją w Warszawie . Oprowadziła mnie trochę po niej . Potem nieoczekiwanie wyznała mi miłość . Ale ja jej nie kochałem . Chciała się nawet ze mną ożenić . Myślała ,że ja ją kocham tak samo jak ona . Nawet jej nie znałem . Więc powiedziałem ,że nie możemy być razem .\n-Współczuję . A ona nie jest chora. ?\n-Właśnie mi się wydaję ,że tak chciałem ,że poszła na leczenie ale nie zgodziła się . Teraz mam wyrzuty sumienia .\n-Nie możesz się obarczać . To nie twoja wina .\n-No wiem wiem .Ale jakoś mi jej szkoda .\n-Rozumiem . Ale będzie dobrze . Po prostu choroba byłą tak nasilona ,że tak się stało .\n-Masz rację .\nMusiałem już iść. Pożegnałem się z Laurą . Powiedziałem jej ,że zdecydowałem się na te wyścigi .\n-Błagam cię uważaj tam na siebie . Powodzenia . – prosiła .\n-Dobrze .Będę uważał . Obiecuję . Na razie .\nGodzina 20 . O 21 zaczyna się cała impreza . Trochę się bałem pewnie będą tam same mięśniaki .\nMusiałem zapłacić za wstęp ale nie dużo bo 15 zł . Podpisałem zgodę na wyścig . Czułem się jak w filmie „Szybcy i wściekli „ Trasa miała około 3km . Dziwnie się czułem w takim towarzystwie .Wszyscy pili a to piwo a to wódkę . Dużo dziewczyn życzyło mi powodzenia . Były one ubrane w bardzo skompe ubrania . Wsiadłem do samochodu . I dopiero wtedy poczułem ,że robię coś co lubię .\nPołożyłem nogę na gaz . Kiedy opuszczono chorągiewkę na start . Nie przejmowałem się niczym . Jechałem przed siebie .Żeby tylko wygrać .Wszystkie smutki i żale jakoś przestały mnie interesować . To było cudowne uczucie .Ten zapach kół i benzyny . Nawet nie wiem kiedy byłem już na mecie . I wygrałem ! Wszyscy mi gratulowali . Wiwatowali .\n-Trzymaj kasę. Na drugi raz nie dam ci się tak załatwić . – powiedział koleś z którym się ścigałem .\n-Jak masz na imię.? – pytały dziewczyny .\n-Aleks – odpowiedziałem .\n-Może zostaniesz z nami jeszcze trochę , napijesz się .Pobawimy się .\n-Jasne – odpowiedziałem .\nBawiłem się jak nigdy w życiu , piłem piwo , wszystko co się dało . Przecież żyję się tylko raz .! Czułem się świetnie . Przyszedłem do domu , włączyłem telewizor . Nie mogłem uwierzyć .\n„Pewna dziewczyna dzisiaj w nocy . Skoczyła z wieżowca . Było to samobójstwo .Wyglądała na 17 lat. Wszyscy są w szoku . Całe miasto . Od kliku tal to już nie jedno takie zdarzenie . Więcej informacji za 20 minut .Dziękujemy za uwagę .\n-O mój boże .Czyli jednak nie żartowała . ! .Co ty najlepszego Eli zrobiłaś .Przecież mogłaś żyć . Na pewno znalazłabyś kogoś . !\nCzułem furię , chciałem rozwalić wszystko . Chociaż i tak wiem ,że to by nic nie dało . Stało Się Elizabeth odeszła .!\nOto Twoja Wyobraźnia ♥: Jak to? Skoczyła? Czekam na next ;)\n♥◦♥לωαℓ ѕιę тσ נєѕт мףנ śωιαт ♥◦♥.: Mega <3\nWill Give You My Heart ♥: Fajny wpis :D Cały czas czytam twojego bloga i stwerdzam iż jest świetny? Nie zapomnij proszę o mnie i o moim drugim blogu:lisabelle.pinger.pl\nRozdział 32 .\nZdziwiłam się kiedy Aleks wyszedł . Ale nie mogłam go zatrzymać . I tak by mi się pewnie nie udało . Ciocia zrobiła mi tort . Cieszę się chociaż ,że Ala została . Zdmuchnęłam wszystkie świeczki . Czułam się jak mała dziewczyna chociaż jestem już pełno letnia .Ciocia opowiadała nam jak to było za jej czasów ,że nie było Internetu , komputera i wszyscy jakoś żyli a teraz to bez tego a ni rusz . I ludzie bardziej się starali o względy od drugą osobę .Pisali listy . Co było bardzo romantyczne . Przyniosła nam nawet jeden z nich . Miała męża ale niestety zdradził ją .I nie potrafiła mu tego tego wybaczyć . Jaka To smutna opowieść .Szkoda mi cioci . Nawet nie wiem kiedy nadszedł już wieczór . Pożegnałam się z Alą . Sebastian zabrał mnie na plażę . Bardzo się zdziwiłam .Kocham piasek i wodę . Tam jest tak spokojnie i harmonijnie . Jakoś się nie odzywał . Nie wiedziałam o co chodzi .Wszyscy dzisiaj jacyś nadąsani. Kiedy patrzałam na wodę . Nagle złapał mnie lekko za talię co bardzo mi się spodobało .\n-Jesteś taka śliczna . Moja droga Lauro . Kocham cię jak wariat . Z okazji twoich osiemnastych urodzin chciałbym ci coś dać . Otworzył czerwone pudełko . To było nie do opisania . Był to naszyjnik . Srebrny . Bardzo ładny .Ale musiał kosztować masę pieniędzy .\n-Sebastian . Za bardzo mnie rozpieszczasz .Wystarczyła by jakaś drobnostka . Naprawdę .\n-To są twoje urodziny .Więc należy ci się coś wyjątkowego . Chciałem abyś zawsze go nosiła i pamięta o mnie . Mając go na szyji . Więc teraz pozwól ,że ci go założę.\n-Dobrze .- Zakładał go bardzo delikatnie . Całując mnie po ramionach i szyji . To było cudowne . Potem pocałował mnie bardzo namiętnie . Uwielbiam jego pocałunki .\n-Kocham cię . –powiedziałam patrząc mu prosto w oczy .\n-To moje najlepsze urodziny . Dziękuję ci bardzo . – podniósł mnie do góry i niósł mnie w ramionach przez kawałek plaży . Potem oboje wskoczyliśmy w ubraniach do wody .I pocałowaliśmy się pod wodą. Ten dzień mógłby się nie kończyć . kiedy wyszliśmy z wody zadzwonił mi telefon . Był to nie znany numer . Odebrałam .\n-Dzień dobry . Czy dodzwoniłem się do koleżanki pani Luizy .?\n-Tak .A coś się stało .?\n-Mam złe wieści .Niestety będzie potrzebna operacja .Ale planujemy ją za jakieś 3 tygodnie . Bardzo mi przykro .\n-Dobrze dziękuję . Na pewno załatwię pieniądze .\n-Boże , nie wiedziałam ,ż e to się tak skończy . I skąd ja wezmę te pieniądze .? – myślałam .\n-Sebastian możesz mnie zawieźć do domu .?\n-Jasne .Ale kochanie co się stało .?\n-Luiza będzie miała operację .! Muszę jechać do szpitala ale najpierw do domu się przebrać .\n-No dobrze .Już jedziemy .\nPożegnałam się z nim w samochodzie. Nasze pożegnanie było bardzo czułe i ekscytujące .Zadzowniłam z domowego telefonu do Aleksa . Zaraz ma przyjechać . Stanął w drzwiach z kwiatami .\n-Przepraszam za moje zachowanie . – mówił wręczając mi bukiet oczywiście tulipanów.\n-Nie ma sprawy . Są piękne. Muszę z tobą porozmawiać .Chodź do pokoju .\n-Moja koleżanka będzie mieć operację , Ta Luiza co ci mówiłam . Okazało się jeszcze ,że jest w ciąży . Jest teraz w szpitalu . I teraz potrzebne są pieniądze na operację .\n-Oczywyście ,że pomogę , przecież tu chodzi o dwa ludzkie życia. Tylko jak .?\n-No właśnie nie wiem . Może uda mi się coś od cioci pożyczyć . Potrzebne jest 150 tys .\n-O ja nie mogę . Widziałem ,gdzieś tutaj ogłoszenie , o wyścigach samochodowych gdzie można zarobić dużo kasy . Może jak spróbuję i wygram to sporo zarobię .\n-Zwariowałeś .Przecież to pewnie jest nie legalne .A jeśli coś ci się stanie .Wtedy nigdy bym Se tego nie wybaczyła .\n-A mam inne wyjście .Muszę spróbować.\n-No dobrze . –odpowiedziałam smutną miną .\n-Chciałabym otworzyć pewną paczkę którą dostałam wczoraj . Kurierem . I chcę żebyś był przy mnie .\nOtworzyłam wieczko . była tam koperta . I kilka zdjęć . W białej kopercie było napisane moje imię . Otworzyłam ją . Pięniądze .? Tak to były pieniądze . Nie wiem ile . I karteczka.\n„Kochana Lauro oszczędziliśmy trochę pieniędzy ze sprzedaży domu . I Chcieliśmy żebyś dostała je na swoje osiemnaste urodziny . Jest tam 100 tys . zł . Mamy nadzieję ,że przydadzą ci się . Bardzo cię kochamy .\nŁzy miałam już w oczach , ale mi rodzice zrobili prezent . Boże 100 tys . Nie wiedziałam co mam zrobić .To tyle pieniędzy muszę je dać na operację Luizy .Tak to właśnie zrobię . Ona potrzebuję ich . Rodzicie byli by ze mnie dumni .\n-Boże jak mi ich brakuję .- płakałam jak dziecko .\n-Będzie dobrze .Już nie płacz . Musisz być silna .- pocieszał mnie .\n-Wszystko się wali , Jeszcze Luzia co jeszcze mnie czeka .\n-Nic . Na pewno nic jestem tego pewny . – mówił .\n-Miejmy nadzieję . – powiedziałam .\n✝ ѕateenkaari ♥: ojjeej. ;c\nLentilek ♥: Boskie! Ale super piszesz, zazdroszczę :* Czekam na następny ;*\nMADA FAKA DŻENTELMEN :* .: O masakra :( Luizaaaa :( biedactwo :(\nNoc jadę pociągiem , wracam do domu .Mam za dużo wrażeń jak na ten tydzień . Elizabeth nie dzwoniła , nie przychodziła .Może to i lepiej . Albo początek przed burzą.? Godzina 12. 00 Nastał nowy kolejny dzień .Dzisiaj urodziny Laury. Jak to szybko minęło. Zastanawiam się czy jej powiedzieć czego się dowiedziałem .Lepiej chyba jeśli poczekam na odpowiedni moment i tak mi nie uwierzy. Co ta Laura wyprawia nie widzi ,że Sebastian ją oszukuję. Ale i tak moje słowa nic nie wskórają .\nCo człowiek może zrobić pod wpływem emocji .Miłość to największe i najgłębsze uczucie .Ale czy on ją kocha .? O to właśnie jest pytanie . Nie mogę zmusić kogoś ,żeby kogoś kochał .Co powiem . Nie być z nim .Bo ja cię kocham . Wybierz mnie a nie jego . Ja jestem lepszy dla ciebie a on kopnie cię w dupę i zostawi przy najbliższej okazji .Wyszedł bym na totalnego idiotę . Popatrzałem w okno .Wszędzie ciemno , cicho .Nic się nie dzieję . Wszyscy śpią w swoich wygodnych łóżkach i śnią .Nie wiadomo o czym i o kim . Ciekawe czy Laura chociaż przez chwilę o mnie myśli przez ułamek sekundy. Ciągle mam przy sobie naszą połówkę serca . Noszę ją każdego dnia . A teraz nie wiadomo czy nie rzuciła gdzieś w kąt . I po prostu wymazała wszystkie wspomnienia . Po tylu latach naszej rozłąki . ? Nie wierze w to . Moja Laura dzisiaj wkracza w dorosłość . Można tak powiedzieć . Na pewno ucieszy się ze swojego aparatu . Kupiłem jej jeszcze ramkę na do której włożyłem zdjęcie które dała mi przed odjazdem . Cały czas dobija się do mnie Elizabeth już od kilku godzin nie słyszałem , ponieważ wyciszyłem telefon . Odebrałem oczywiście ale nie byłem zadowolony , nie chcę jakoś mi się z nią gadać .\nAleks błagam wróć . Ja nie mogę bez ciebie żyć .Kocham cię rozumiesz .? Jeśli nie przyjedziesz to ja się zabiję . Bo nie mam dla kogo żyć . Ty byłeś jedyną osobą dla której chciałam zostać na tym świecie. Uwierz ja nie żartuję zrobię to . Skoczę gdzieś z jakieś góry czy z wieżowca .\n-Elizabeth ja nie mogę . Zrozum Nie kocham cię .I nie wrócę . A ty błagam cię nie rób niczego czego będziesz żałować . Na pewno masz dla kogo żyć . Znajdziesz sobie inne fajnego chłopaka .\n-Nie nie znajdę .! .Chcę ciebie .Nikogo innego . ! Dobra na razie . Cześć .\n-Poczekaj . – mówiłem do słuchawki .Ale już nie odpowiadała .\nNie chciałem ,żeby popełniła samobójstwo .Ale co mam zrobić . Nie kocham jej . I nie mogę jej obiecać ,że będziemy razem , mam robić jej nadzieję. ? A co jeśli ona naprawdę nie żartuję i się zabiję . Broń pani boże ją od takich pomysłów . Ale kto wie co jej do głowy szczeli . Ona na pewno jest chora .I potrzebuję pomocy . Nie mogę jej pomóc . I co ja mam zrobić .? Czekać aż może pójdzie po rozum i pójdzie na terapię . Czy może po prostu odpuścić i olać to . Pociąg właśnie stanął . Dojechałem do domu . Jednak prawdziwie jest powiedzenie wszędzie dobrze ale w domu najlepiej . Wolnym krokiem poszedłem do domu . Otworzyłem po cichu drzwi , żeby nie obudzić Ali . Odłożyłem torby w przedpokoju. Zajrzałem do pokoju mojej siostry .Spała smacznie jak aniołek . Nagle zacząłem ziewać , postanowiłem ,że prześpię się chociaż ze dwie godziny . Jest dopiero 5 rano. Przebrałem się w piżamę i poszedłem prosto do mojego wygodnego łóżka . Miałem jakieś koszmary aż strach o nich mi sobie przypominać . Wstałem leniwie przecierając oczy . Umyłem się ubrałem i zeszedłem do kuchni .Gdzie powitała mnie Ala .\n-Aleks ! Jezu jak się za tobą stęskniłam .\n-Uwierz mi ja bardziej . – przytuliliśmy się nawzajem .\n-Co słychać .? –zapytałem .\n-A organizuję bal na koniec szkoły . Oczywiście przyjdziesz .? Prawda .? Tematyką są lata 80 . Fajny temat co nie .?\n-świetny .Ale mam artystyczną siostrę .\nGodzina 12 . Wziąłem prezent dla Laury i razem z Alą pojechaliśmy do jej domu. Laura od razu otworzyła nam drzwi. Ucieszyła się z naszego przybycia .\n-Boże Aleks cały tydzień cię nie było . Miałeś się odzywać .Martwiłam się o ciebie ,że coś ci się stało.\n-Nie nic mi nie jest . Jak widzisz już przyjechałem .\n-Ale się cieszę. – przytuliła mnie .\nWyglądała promieniejąco . Jeszcze lepiej niż ostatnio . Jak ja bym chciał aby ona była moja .Moja Laura .Którą kocham całym sercem . Oddałbym za nią życie. Nigdy nie spotkałem kogoś takiego . Jak ona , miła , kulturalna ma poczucie humoru .Po prostu idealna .\n-Wszystkiego Najlepszego .! . Dużo szczęścia . I wszystko czego sobie wymarzysz . – podałem jej prezent .\n-Aleks nie musiałeś .Naprawdę . – mówiła .\nUsiadła na sofie w dużym pokoju . I powoli otwierało kartonowe pudełko. Jej mina była nie dopisania . Po prostu skakała ze szczęścia .\n-Nie wierzę .To mój aparat .Myślałam ,że go nigdy nie znajdę . Gdzie go znalazłeś .? -pytała .\n-Pamiętasz jak robiłaś kiedyś zdjęcia w parku . To wtedy zostawiłaś go na ławce . I ja go znalazłem .\n-Jejku .Dziękuję .Jesteś kochany . –pocałowała mnie lekko w policzek .\n-Co powiecie na wspólne zdjęcie .? –zaproponowała .\n-Jasne .-odpowiedzieliśmy chórem\nZdjęcie wyszło super . Laura bardzo się ucieszyła widać ,że jest szczęśliwa. Wtedy przyszedł Sebastian . Nie chcę nawet na niego patrzeć . Niech mi lepiej schodzi z drogi . Bo powiem coś czego bym nie chciał . Czułem w sobie furię , złość ,wściekłość . Wszystko na raz . Próbowałem się opanować . Ale nie wytrzymałem i powiedziałem Laurze ,że muszę już iść .\n-Co się dzieję .Czemu już idziesz .? pytała .\n-Nie ważne. Po prostu muszę .Zobaczymy się potem .Na razie .\nI po prostu wyszedłem , Nie wiem gdzie mam dalej iść . Poszedłem byle gdzie . Przystałem przy parku .Wszędzie zakochane pary , Albo jakieś staruszki dokarmiające gołębie . Jak to w parku bywa . A ja sam bez nikogo . Chodzę sobie samotnie po parku .Usiadłem przy jakimś drzewie. Wyciągnąłem mój wisiorek . I po prostu wspominałem . Czy ja kiedyś odzyskam Laurę .? Zawsze traktowała mnie jak przyjaciela nigdy nic więcej . A ja chciałbym z nią spędzić całe życie . I może nawet dzień dłużej .\nLentilek ♥: Ale suuuuuuper! Geniusz! I Stefanek i Elenka :*\nMADA FAKA DŻENTELMEN :* .: o masakra! Ciekawe czy Eli popełni samobójstwo O.O Oby nie... Laura awwww ucieszyła się, ucieszyła... ♥ Dawaj szybko nexta :*\nBez Granicy ♥♥: super ; * masz talent ^^\nJutro moje urodziny . Kończę 18 lat . Wreszcie będę dorosła. Będę mogła podejmować własne decyzję . Ale to szybko minęło . Pamiętam jeszcze jak się z Aleksem bawiliśmy w piaskownicy . Bardzo bym chciała aby rodzice byli przy mnie . W tym wyjątkowym dniu . Ciągle mam ich w moim małym serduszku zawsze przy mnie będą . I na pewno czuwają nade mną . Zostało mi ich zdjęcie . I tylko wspomnienia . Otworzyłam szafę . I moją uwagę przykuło to pudełko gdzie znajdowała się suknia kupiona przez ciocię .Była ona przepiękna. Trafiła w dziesiątkę. Zrobię jej przyjemność .I pójdę w niej na bal na zakończenie szkoły .Usiadłam przy biurku . Kiedy ciocia zawołała mnie na dół .\n-Laura .Chodź tutaj szybko kurier do ciebie . - powiedziała .\nZdziwiłam się trochę. Kurier do mnie .? Szybko zeszłam po schodach .\n-Dzień dobry . Pani Laura .? –zapytał listonosz .\n-Tak a o co chodzi .?\n-Mam dla pani paczkę , Miałem ją przynieść jutro ale mamy poślizg i niestety nie mógłbym jej jutro przynieść . Proszę tylko tutaj podpisać .\nByło to kolejne pudełko . Nawet duże .\n-Dziękuję ,życzę miłego dnia .\n-Ciekawe od kogo . – pytała ciocia .\n-Nie mam bladego pojęcia . - mówiłam patrząc na kartonowe sześcienne pudełko z kolorową wstążką .\n-Widzę , że coś męczy . Powiedz o co chodzi .\n-Tęsknię za mamą . – i jak zwykle się popłakałam .\nCiocia mnie przytuliła . I pocieszała . Wie ,że jest mi ciężko.\n-Już dobrze nie płacz , na pewno nie chcą żebyś była smutna. Więc uśmiechnij się .\nOd razu zrobiło mi się lepiej .\nWchodząc do pokoju usłyszałam wibrację telefonu . Była to Luiza . Szybko odebrałam .\n-Laura Błagam cię przyjedź jak najszybciej . Mam złe wyniki i wysłali mnie do szpitala .Nie wiem co mam robić .\n-Luzia spokojnie . Zaraz będę .Uspokój się. Już wsiadam w autobus i jadę do ciebie .W którym szpitalu jesteś .?\n-Na Warszawskiej .\nRozłączyłam się . Ubrałam byle co na siebie , wzięłam torbę . I pobiegłam na autobus .\n-Ciociu nie szykuj mi obiadu .Muszę jechać Luiza jest w szpitalu . Jak przyjdę wszystko ci opowiem.\n-Pozdrów ją ode mnie .\nAkurat miałam autobus . Za 20 minut byłam na miejscu . Zapytałam jedną z pielęgniarek gdzie znajdę dziewczyną którą właśnie przywieziono na odział .\n-To będzie na samej górze . W prawo Pokój nr 18 .\nZobaczyłam Luizę , leżała sama na Sali . Weszłam od razu do środka .\n-Mam złe wyniki . Wszystko zaczyna mnie boleć . Czuję się okropnie . Lekarze nie wiedzą co mi jest .\n-A dziecko .?\n-Na szczęście wszystko w porządku . Dzięki bogu . Już się trochę uspokoiła . Laura co teraz będzie .a jak ja jestem chora. ? Co będzie z dzieckiem .? Nie chcę żeby mi ją ktoś zabrał .\n-Nie mów tak nawet ! . Wszystko będzie w porządku . Zobaczysz to pewnie przez ciąże masz złe wyniki .\n-Boję się . – i zaczęła płakać w poduszkę .\nNie wiedziałam co zrobić. Sama miałam łzy w oczach . Ale nie chciałam żeby zobaczyła . Przyszedł lekarz .\n-Zaraz pielęgniarka zawiezie panią na USG i na badania .\n-Dobrze – odpowiedziała .\n- A pani rodzina .?\n-Nie bliska znajoma .\nPielęgniarka zabrała ją na badania .\n-Chciałbym z tobą porozmawiać .Luiza przypuszczam ,że ma rzadką chorobę która atakuję układ nerwowy i florę bakteryjną .. I w najgorszym przypadku będzie potrzebna operacja jeśli dalej będzie wymiotowała . A jeśli chodzi o dziecko . Będziemy musieli wykonać cesarskie cięcie . Bo inaczej dziewczyna się wykończy . Ale jest jeszcze jeden problem . Taka operacja jest bardzo kosztowna . Potrzebujemy specjalnych sprzętów do jej przeprowadzenia . Zrobimy wszystko co w naszej mocy .\n-Ile to będzie kosztować .? – mówiłam zdenerwowana .\n-około 150 tys .\nZatkało mnie . Przecież to jest bardzo dużo pieniędzy . Błagam boga aby wszystko było dobrze ,że to tylko zły sen .\n-Dziękuję za informację . –odpowiedziałam lekarzowi .\nCzekałam na Luzię na korytarzu . Siedziałam jak na bombie . Denerwowałam się . Zobaczyłam Sebastiana z daleka .Pobiegłam do niego . I płakałam w jego ramionach\n-Z Luizą . Jest coraz gorzej . Może mieć operację . Boję się o nią .To taka młoda dziewczyna . Ma jeszcze przed sobą tyle życia .\n-Będzie dobrze .Zobaczysz pocieszał mnie , i pocałował w czoło . Właśnie przywieziono Luizę .\n- Co on tu robi .? ! . Nie chcę cię widzieć . ! Wynoś się z stąd . I nie pokazuj się tutaj .! . –krzyczała .\n-Luiza spokojnie. Co się dzieje . ? Idź lepiej zobaczymy się później . – powiedziałam do Sebastiana .\nPocałował mnie i poszedł .\n-O nic . Przepraszam .Chyba go z kimś pomyliłam . Nie ważne.\n-Ok rozumiem .\nObie siedziałyśmy przy łóżku i opowiadałyśmy o różnych rzeczach .Luiza została sama nie miała nikogo, jej rodzice wyjechali , został jej wujek . Ale nie ma w nim wsparcia ,ponieważ wujek sam ma kłopoty i nie może jej pomóc nawet finansowo . Około 19 poszłam do domu. Zasiedziałam się i to długo . A tajemniczą paczkę postanowiłam otworzyć jutro .\nLentilek ♥: Boże, matko! Cudo po prostu! Ale wspaniale piszesz ;******\n♥Everything About You♥: Eeeeej, niech z nią będzie ok... Proooszę xd Doobra, pisz dalej! Genialny rozdział ♥\nMADA FAKA DŻENTELMEN :* .: O Boże 150 tys.?? Żeby tylko z Luizą było wszystko okej :( :* Rozdział genialny i co to za paczka?? Czekam na nexta :* Dawaj go tu, a nie ... :D\nElizabeth siedziała koło mnie na i przysłuchiwała się mojej monotonnej wypowiedzi. Wpatrywała się we mnie . Miała takie niebieskie głębokie duże oczy . Potem powoli zaczęła delikatnie łapać mnie za rękę . Nie wiedziałem o co jej chodzi . Nagle zaczęła się coraz to bliżej przybliżać . Wiedziałem co się kroi . Odsunąłem ją od siebie . Wybuchając złością .\n-Ale o co ci chodzi. Nie podobam ci się .\n-Lubię cię ale to nie oznacza , że musisz mnie już całować . Znamy się zalewdwie kilka dni . Nie sądzisz ,że to za szybko wszystko się dzieję .?\n-Aleks …… - zaczęła ale nie dokończyła .\n-Ale co no proszę dokończ . – nalegałem .\n- Bo ja cię kocham ! Już od dawna . Wiedziałam ,że przyjedziesz tutaj . Dlatego czekałam na ciebie na dworcu . I specjalnie chciałam żebyś na mnie wpadł .\nZamurowało mnie. Jak to mnie kocha . ? Ale ja nie czuję tego samego co ona . Przez kilka minut nie mogłem wypowiedzieć żadnego słowa .Takiego wyznania nie spodziewałem się z jej ust .\n-śledziłaś mnie mam rozumieć ,a tak w ogóle skąd wiedziałaś ,że tu będę .?\n-Mam swoje informacje . Aleks ja naprawdę cię kocham . Ty również możesz mnie pokochać .I zobaczysz stworzymy szczęśliwą rodzinę .\nChyba się przesłyszałem . Czy ona Myśli już o planowaniu rodziny . ?\n-Czyś ty do reszty oszalała .? Rodzina .? Jak my .?\n-No my . Ty i ja .\n-Elizabeth ja cię nie kocham .I nie pokocham . – wyznałem .\n- Czyli kochasz Laurę .?\nTo mnie jeszcze bardziej zdenerwowało . Co ma do tego Laura .\n-A skąd ty znasz Laurę .? I tak w ogóle to co ci do tego .? - oburzyłem się .\n-Ale przyznaj się ,że ją kochasz .? – ciągła mnie za język .\nNie wiedziałem co odpowiedzieć .\n-Tak kocham ją . ! i co zadowolona . – wykrzyknąłem .\n-Nie tylko tak pytam . Aleks zrozum zakochałem się w tobie kiedy tylko cię zobaczyłam . Byłam w tedy w poznaniu i od razu jak by szczęliła strzała Amora . To były sekundy . Musiałam się z tobą zobaczyć . Jakoś porozmawiać . Uwierz mi ona nie jest ciebie warta .Ze mną będziesz szczęśliwszy. A Laurę zostaw w spokoju . Ona ma już swojego chłopaka .\nMyślałam ,że zaraz wyjdę z siebie i stanę obok .\n-Przepraszam co .? Jak to ma chłopaka . ?\n-No coś mi się o uszy obiło – mówiła dumnie .\n-Nie wierzę ci .! Błagam cię wyjdź stąd .\n-Ale ja będę o ciebie walczyć . Do końca moich dni . Nigdy o to nie zapomnę . Zobaczysz jeszcze będziemy razem .Jesteśmy dla siebie stworzeni .\n-Kobieto ty jesteś jakaś chora. Weź idź do lekarza.\n-To nie choroba to moja miłość jest tak wielka do ciebie .\n-Elizabeth błagam wyjdź . ! I nie przychodź tutaj więcej . I zostaw mnie spokoju .\n-Dobra ale jeszcze mnie popamiętasz . Zrobię wszystko by cię zdobyć .\n-Ej Ej . Poczekaj .Powiedz mi jeszcze jedno .Skąd masz te wszystko informacje o mnie .? - zatrzymałem ją .\n-A od pewnego kolesia który ma na imię Konrad . Mogę ci nawet dać jego zdjęcie .\n-rzuciła mi je chamsko w twarz . I pobiegła nie wiadomo gdzie . Boże kogo ja poznałem . Ja to mam szczęście . Podniosłem zdjęcie . Nie mogłem uwierzyć w to co zobaczyłem .Był to przecież Sebastian . ! . Tylko w innym kolorze włosów . A to drań .! Jak mógł to zrobić . To wszystko było zaplanowane. Teraz pewnie bajeruję Laurę drogimi prezentami . Ale i tak mi nie uwierzy . Pewnie jest w nim zakochana na amen. I moje słowa nic nie dadzą . Już nie wiem co mam zrobić . Czy powiedzieć jej czy nie .? Boże jakie to życie jest trudne . I pełne niespodzianek . Ktoś zapukał do drzwi .\n-Chciałam ci coś oddać . – podała mi aparat\n-Skąd to masz .?\n-Konrad kiedyś przywiózł aby mi pokazać twoje zdjęcia .\nCo mnie jeszcze dzisiaj czeka . ?\n-Pa kochanie .- i pocałowała mnie w usta i poszła dalej .\nOna naprawdę powinna się leczyć .\nSebastian ukradł mi aparat ! I jeszcze bez szczelnie robił mi zdjęcia . Chyba sobie zasłużysz na totalne manto . Pofolgował sobie za dużo . Ale i tak nic mu nie udo wodnie . Jezu ale mnie wkurzył .Ciśnienie mi podskoczyło . Lepiej to oleje wyjdzie z tego jeszcze gorsza awantura. Zapadł wieczór. Odechciało mi się spać . Otworzyłem walizkę . I na ubraniach leżało moje zdjęcie z Laurą . Włączyłem aparat . Było tam dużo moich zdjęć . I jedno zdjęcie które siedziałem z kolegami pod drzewem. Jezu jak mogłem zapomnieć .Przecież to jest Aparat Laury . Muszę jej go oddać . Zrobię jej niespodziankę na urodziny . Na pewno się ucieszy . Bardzo mi jej brakuję . Tęsknię za nią .Za tymi wspólnymi chwilami . Ale teraz wszystko wyszło inaczej . Może się wszystko zmieni.\nFolari: Jezu jaka ta dziewczyna zdesperowana.\nSpecial Girl ♥: Rewelacyjny! Dawaj szybko nexta ;*\nLentilek ♥: boskie! <3\nŚniły mi się jakieś głupoty ,W jednym śnie byłam ja z Aleksem , gdzie trzymam małego noworodka w szpitalu. A w drugim , stoję przed ołtarzem w sukni ślubnej . Ciekawe co to może oznaczać .? Mniejsza z tym . Rozciągnęłam się jeszcze trochę rozespana i wstałam z mojego wygodnego łóżka. Założyłam szlafrok i poszłam się umyć . Przetarłam wodą zaspaną twarz . Postanowiłam wziąć szybki prysznic . Wysuszyłam włosy związując je w wysokiego kucyka . Od razu założyłam mój strój do ćwiczeń bo dzisiaj mamy próbę . Wychodząc z łazienki usłyszałam Sygnał połączenia a potem sms z treścią .\n- „Zobacz przez okno „\nPodeszłam do okna , siadając na parapecie . Nic tam nie było. Nagle słyszę pukanie do drzwi .A przecież wiem ,że nie zamykałam ich . Odwróciłam szybko głowę . Był to Sebastian .\n-Oszukałeś mnie nic za oknem nie ma . –powiedziałam .\n- Wiem ale chciałem odwrócić jakoś twoją uwagę , żeby się podkraść do twojego pokoju .\n-Cieszę się ,że jesteś . – podeszłam do niego , bo stał w progu drzwi i mocno z całych sił przytuliłam i lekko pocałowałam .\n-Ślicznie wyglądasz . Jak zawsze .Jakie masz dzisiaj plany .? – zapytał .\n-Ja dzisiaj nic ciekawego nie robię . Tylko próba . Tak to jestem wolna .\n-No więc przyjadę po ciebie i gdzieś się wybierzemy . Coś wymyśle na pewno nudzić się nie będziesz . Obiecuję .\n-Trzymam cię za słowo – powiedziałam uśmiechając się do niego i patrząc w jego głębokie zielone oczy .\n-Boże ale jestem głodna . Chodź na dół do kuchni . Już stąd czuję ,że ciocia coś pysznego szykuje .\n-Ale ty masz węch kobieto . Haha . – zaśmiał się .\nWzięłam go za rękę i razem zeszliśmy na dół po schodach . Teraz najtrudniejszy moment muszę cioci przedstawić mojego chłopaka . Ciekawe jak zareaguje .\nCiocia wycierała naczynia .\n-Dzień dobry –powiedziałam .\nI chyba ją przestraszyłam , bo upuściła talerz .\n-No szlak by to trafił . No nic to tylko talerz . Boże Laura ależ mnie wystraszyła .\n-Nic się nie stało . Jezu nawet nie zauważyłam ,że ktoś jest z tobą .\n-Ciociu to jest mój chłopak Sebastian .\n-Miło mi . Ale z ciebie ładny chłopak .- podała mu rękę .\n-Ciociu błagam . –powiedziałam .\nA Sebastian myślałam ,że nie wytrzyma ze śmiechu.\n-Zjecie coś .Zaraz wam śniadanie podam .\n-Jesteśmy bardzo głodni . –powiedziałam . – pukając go w łokieć żeby przestał się śmiać .\n-Proszę bardzo siadajcie .\nZjedliśmy naleśniki z adwokatem .Pychota niebo w gębie . Potem pojechaliśmy autobusem do szkoły . Sebastian miał dzisiaj wolne bo inne klasy miały testy .\nDziewczyny już na mnie czekały . Bardzo fajnie mi się z nimi pracowało . Trenerka wymyśliła interesujący układ . Ale niestety był dość trudny i musimy włożyć w niego dużo pracy . Ale dla chcącego nic trudnego .\n-Laura .! . – zawołał znajomy mi głos .\n-Ala . Jezu jak cię dawno nie wiedziałam . – przytuliłam ją .\n-Mam dobre wieści .Zgłosiłam się do przygotowania balu na koniec roku . I wymyśliłam , że tematyką będą lata 90 . I jeszcze będzie konkurs na króla i królową balu . Jej ale się cieszę . Pomożesz mi prawda .?\n-Oczywiście ,że ci pomogę . Cieszę się , że to organizujesz . To będzie świetna zabawa . Ale teraz muszę zmykać mam próbę cheelderek .\n-To ty jesteś w drużynie chelederek .I nic mi nie powiedziałaś .?\n-Nie miałam jakoś czasu . Dobra ty moja gaduło muszę już iść .\nPobiegłam do dziewczyn .Które już się rozgrzewały . Sebastian pojechał coś załatwić i potem przyjedzie po mnie .\nKiedy miałyśmy przerwę , przyszła do mnie Luiza. Na śmierć zapomniałam , umówiłam się z nią do lekarza .\n-Przepraszam zapomniałam ,że idę dzisiaj z tobą do ginekologa . Zaraz kończę i możemy iść .\n-Jasne poczekam . Nie ma sprawy .Ale się denerwuję czy wszystko w porządku\n-Musi być w porządku .Nawet nie masz prawa myśleć inaczej .Pamiętaj .\nGodzinę później przebrałam się . I razem poszłyśmy do ginekologa . Była to bardzo miła pani . Widziałam ,że Luiza się denerwuję . Pani doktor robiła jej USG . Miała już sporawy brzuch .\n-Jest pani w siódmym miesiącu .Dziecko rozwija się dobrze .Tylko nie pokoi mnie ,że jest takie ruchliwe . I bardzo kopie w brzuch . Może pani połamać żebra . Ale proszę się nie martwić nie dopuścimy do tego . Wymiotuję pani często .?\n-Prawie co dwa dni . I strasznie boli mnie brzuch . I ostatnio zemdlałam .\n-Musimy zrobić rutynowe badania .Podejdzie pani do punktu pobrania krwi . I jutro będą wyniki .I zobaczymy co dalej . Mogę powiedzieć ,że to będzie dziewczynka. Na razie to wszystko . Dziękuję . I do zobaczenia.\n-Do widzenia dziękuję .\n-Ale się bałam , dobrze ,że rozwija się prawidłowo. Moja mała dziewczynka .\n-Będzie dobrze .\n-Nie ma za co .Do zobaczenia jutro .\nUmówiłam się z Sebastianem w parku . Czekał już tam na mnie .\n-Cześć słońce .\n-Gdzie idziemy .? –zapytałam .\n- Dzisiaj proponuję taniec . A raczej szkołę Tańca .Tutaj nie daleko jest bezpłatna nauka tańca .\n-żartujesz .? A ty umiesz w ogóle tańczyć . ?\n-A to się okaże .Nie musisz wszystkiego wiedzieć . – pocałował mnie leciutko w usta i złapał za rękę poszliśmy w wcześniej wymienione miejsce .\nByło tam wiele par . Mieliśmy nauczyć się walca . Lubię takie rodzaje tańca .\n-Jeju . Ale to cudowne .\nByło wiele par .Ale ja i tak czułam się jak bym była tam tylko z Sebastianem . To było jak bajka . Sebastian tańczył jak wyszkolony tancerz . Po prostu tego się nie da opisać . Nauczyciel nas pochwalił i aż się sam zdziwił , że teraz są tacy zdolni ludzie .\nJego mina była bezcenna .Całą drogę się z niego śmialiśmy . Uwielbiam spędzać czas z Sebastianem nigdy się przy nim nie nudzę . Był już wieczór . Całe miasto był tak pięknie oświetlone . Byliśmy tylko my . Nic więcej nas nie obchodziło . Sebastian pocałował mnie prosto w samiutkie usta. Jezu jaki on jest Romantyczny . Uwielbiam go . Wreszcie jestem szczęśliwa .\nFolari: Coś mi ten Sebastian nie pasuje.\nLentilek ♥: ALE MEGA!!!\nW Poszukiwaniu Drogi... - Anddy: Cdooooowne! Trzymaj się cieplutko i pisz dalej!\nDrugi dzień już w Warszawie . Trochę słychać te wszystkie samochody z hotelu niestety centrum co poradzić .Ruchliwe miasto. Spotykam się dzisiaj z Eli . Nazywam ją tak , ponieważ jej imię jest za długie i postanowiłem wymyśleć coś krótszego .\nPrzyszła po mnie z samego ranka. I oboje pojechaliśmy na jakieś śniadanie , nie zdążyłem zjeść w hotelu ,przyszła tak wcześnie . Po pysznym śniadaniu ruszyliśmy do miasta , widoki przepiękne . Zrobiłem kilka zdjęć .\n-I co podoba ci się.? – spytała Eli .\n-I to bardzo, cudowne widoki wszystko takie inne większe . Nie miałem nigdy takiego uczucia .\n-No widzisz mógłbyś się tutaj przeprowadzić byś miał je na co dzień .\n- Nie wolę swoje miasteczko. Tam mi dobrze .\n-Rozumiem . –odpowiedziała .\nPatrzała się we mnie jak w obrazek .Aż mi się głupio zrobiło .Czyżbym się jej spodobał . ? Oby nie .Nie chce się pakować w żadne związki.\n-Idziemy dalej .? –zapytałem.\nTrafiliśmy w wyznaczone miejsce czyli pod adres który mama napisała w liście .Dom wyglądał na nowoczesny . Był zadbany , ogródek wypielęgnowany , pełno kwiatów .\n-Mogę iść z tobą.? –zapytała Eli.\n-Jak chcesz. –odpowiedziałem.\n-No to idę .-uśmiechnęła się .\nZapukałem do drzwi . Otworzyła wysoka chuda pani , miała czarne włosy . Z wyrazu twarzy wyglądała na miłą osobę . Ale czy na pewno .?\n-Dzień dobry . Pani Malinowska .? –zapytałem oschle .\n-Tak .Proszę wejdźcie . Nie wypada rozmawiać przez próg .\n-Rozgoście się . A może herbaty .? –zapytała wysoka pani .\n-Nie dziękujemy my po śniadaniu. –odpowiedziałem.\n-No dobrze .Więc o co chodzi . ?\n-Zacznę od tego ,że mam na imię Aleks . I jestem tutaj , ponieważ nie dawno zmarła moja mama i zostawiła mi list w którym napisała ,że oddała państwu dziecko . I jej ostatnią wolą było to abym dowiedział się czy z nim wszystko w porządku . Przepraszam ,że o tym mówię ale tylko wypełniam wolę matki.\n-To pani Anna nie żyję .? Nie wierzę , jakie to życie jest pełne niespodzianek. Bardzo współczuję , przyjmij moje kondolencje . A jeśli chodzi o Kornela to on już z nami nie mieszka wyprowadził się kiedy skończył 18 lat . I niestety wcześniej popadał w złe towarzystwo , i nie mogliśmy sobie z nim poradzić , zaczął grać w kasynach i innych klubach . A na koniec dowiedzieliśmy się razem z mężem ,że popadł w takie długi ,że aż trafił do poprawczaka aż do 18 lat .I potem wyszedł po dwóch latach .I do tej pory go nie widziałam .Nie wiem co się z nim dzieje co robi , czy studiuję . Bardzo się martwię o niego . Ale nic na to nie poradzę .Każdego dnia modlę się ,żeby wrócił do domu , jak był jeszcze mały założyliśmy mu konto na którym miał sporą sumę pieniędzy na studia odkładaliśmy .I na osiemnastkę dostał prawa do tego konta . Więc o pieniądze nie muszę się martwić ,że chodzi głodny i tak dalej . Ale bardzo mi go brakuję . A nawet jeśli zadzwoniłabym na policję to i tak to nic nie da . Wiesz jaka to nasza policja jest teraz wspaniała . Oleją człowieka i tyle .\nTo co usłyszałem myślałem ,że nie dosłyszałem .To był szok.\n-Ma może pani jakieś zdjęcie .? –zapytałem.\n-Tak zaraz ci przyniosę .\nEli patrzała się na mnie tak zdziwioną miną . Nie wiedziałem co jej powiedzieć .Jak wytłumaczyć .\n-Proszę o to jego zdjęcie . – podała mi .\nNa zdjęciu był , chłopak około 16 lat , uśmiechnięty , blondyn . Podobny kolor do oczu Laury . A z twarzy kogoś mi przypominał jak by go już poznał i gdzieś widział .Ale to przecież nie możliwe .\n-Mogę je wziąć ze sobą .?\n-Tak .mam ich jeszcze kilka .\n-Dziękuję . My już musimy iść dziękuję za rozmowę . Do zobaczenia .\n-Do widzenia miło mi było cię poznać .Zapal lampkę na cmentarzu od ode mnie swojej mamie. Może kiedyś wybiorę się na cmentarz .Jeszcze raz bardzo mi przykro.\n-Dziękuję . Jeszcze raz .\nPożegnała nas bardzo miło , to zdjęcie nie dawało mi spokoju . Elizabeth widziała ,że coś nie tak .\n-Widzę, że coś cię gryzie . Chcesz się komuś wygadać .? Mogę dać się wykorzystać .\n-Za dużo by gadać uwierz mi .\n-Ależ ja chętnie posłucham .\nZgodziłem się , ale oczywiście nie ufałem jej na tyle więc nie powiedziałem jej wszystkiego . Ale to co stało później nigdy bym się tego nie spodziewał .\nFolari: Wyczuwam, że chodzi o Sebastiana.\nMADA FAKA DŻENTELMEN :* .: co się stało później O.O O masakra... Popadł w nałóg.. o.O Poprawczak... Nie no dawaj szybko nexta O.O\nLentilek ♥: Wow, ale masz talent, dziewczyno! Pozazdrościć :D Super piszesz, serio! Świetnie się to czyta, tak... no nie umiem określić, aż brak mi słów :* Czekam, co bd dalej :* Niesamowite ;*\nAleks wyjechał .Ten dzień zapowiadał się jakoś ciekawie dzisiaj . Zapisałam się do drużyny cheelederek I dzisiaj mam pierwsze spotkanie z dziewczynami. Bardzo się cieszę . Sebastian namówił mnie abym się zapisała i spróbowała , ponieważ mam talent i szkoda go marnować. Więc się zgodziłam. Brakowało mi Sebastiana tego jego pięknego głosu , dotyku , poczucia humoru .Chociaż nie widziałam go jeden dzień to tęskniłam jak by go nie było z kilka miesięcy. To uczucie jest cudowne , fajnie jest być zakochanym i wiedzieć ,że się kogoś kocha. I spędzać z tą osobą czas. Martwiłam się też o Luizę , szukałam jej po szkole i znalazłam. Luiza była wysoka , i jak by to ładnie powiedzieć miała duży brzuszek, chociaż nogi chude jak patyki . Podeszłam do niej . Powitało mnie miło.\n-Cześć Laura . –powiedziała z uśmiechem .\n-A dobrze. Już się dobrze czujesz . Cały dzień się o ciebie martwiłam czy wszystko ok .? –powiedziałam.\nWtedy złapała się za brzuch i zaciskała zęby z bólu. Złapała mnie za rękę i zaprowadziła do łazienki.\n-Dasz sobie radę. ? czy zadzwonić po pomoc.?\n-Nie to przejściowe. Ale muszę ci coś powiedzieć. Zobacz czy nikt nie idzie .\nOtworzyłam drzwi nikt nie szedł w stronę łazienki i akurat zadzwonił dzwonek.\n-Czysto – powiedziałam.\nPodniosła bluzkę do góry. Nie mogłam w to uwierzyć . Tego się nie spodziewałam. Była w ciąży ! Dlatego ten ból brzucha.\n-Czemu nie powiedziałaś od razu .?\n-Bałam się , musiałam się ukrywać . Wszystkim mówiłam ,że przytyłam. Jak by się pani dyrektor dowiedziała to by mnie wywaliła ze szkoły , a ja muszę skończyć szkołę żeby iść gdzieś dalej na studia zapewnić coś dziecku.\n-Wszystko w porządku z dzieckiem .? –zapytałam.\n-Nie wiem ,czuję ,że nie , źle się czuję. Wymiotuję całymi dniami.\n-Pojedziemy jutro do lekarza.\n-Ale Laura ja nie mam pieniędzy .\n-Nie martw się pożyczę od cioci na pewno się zgodzi .I nawet nie chce słyszeć ,że chcesz mi je oddawać .\n-Dziękuję ci bardzo . Jednak to prawda ,że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. Mam nadzieje ,że z dzieckiem wszystko w porządku . Bardzo je kocham.\n-A który to miesiąc. ? –zapytałam.\n-Nie długo 6.\nPołożyłam swoją rękę na jej brzuchu . Poczułam lekkie kopnięcie.\n-O widzę ,że kopie.\n-I to jak . –uśmiechnęła się .\n-Wierzę w to . –odpowiedziała .\n-Ja już muszę iść. Zadzwonię do ciebie jutro. Papa.\nI pobiegłam z łazienki na boisko , chyba się nie spóźniłam. Dopiero się szykowały więc na szczęście nie. Weszłam do szatni aby się przebrać. Miałam dzisiaj casting ciekawe czy mnie przyjmą i się im spodobam .Sebastian miał przyjść ale coś go nie widzę . Na pewno przyjdzie . Dziewczyny uśmiechały się do mnie. Więc ja też uśmiechałam się do nich . Rozgrzewałam się . Kiedy usłyszałam ten głos .\n-U lalala . Ależ ty intensywnie ćwiczysz.\n-Przyszedłeś ! . Jak się cieszę . – rzuciłam mu się na szyję .\n- Miałam przyjść no to jestem.\n-Denerwuję się . –powiedziałam.\n-Nie masz czym . Wierzę w ciebie .\nKątem oka zobaczyłam jak dziewczynom spodobał się Sebastian, poprawiały włosy , tylko żeby na niego zwrócił uwagę .\n-Hej . Nie interesują mnie one tylko to . – zauważył jak wpatrują się w niego.\nWłaśnie przyszła trenerka.\n-Muszę iść . Trzymaj za mnie kciuki . – miałam właśnie iść ale Sebastian złapał mnie za rękę . I pocałował prosto w usta.\n-To na szczęście . –powiedział.\nMyślałam ,że tamte zzielenieją z zazdrości . A pocałunek był cudowny . Nasz pierwszy pocałunek .!\nPobiegłam szybko na casting machając Sebastianowi i przesyłając buziaka .\nTrenerka była bardzo miła. Wszystkie dziewczyny się dostałyśmy , jeju jak się ucieszyłam . Będziemy prezentowały układ na zakończenie szkoły. Więc będzie bardzo dużo przygotowań . Pobiegłam do Sebastiana jak zwariowana. Rzuciłam mu się na szyję .\n-I co niech zgadnę dostałaś się .?\n-Taak ! . –krzyczałam z radości.\n-No to bierz rzeczy i się przebieraj i czekam na ciebie przed szkołą . No dalej zmykaj cheelederko . –śmiał się.\nPowędrowałam do szatni . Przebrałam się i poszłam w skazane miejsce przez Sebastiana . Myślałam ,że się przewidziałam .Przetarłam oczy ale nie jednak .Była to bryczka . Tak bryczka . Biała i śliczna jak za starych czasów . Jak w jakiejś bajce z księżniczką. Skąd on ją wziął. ?\nWziął mnie za rękę . I poprowadził po schodach.\n-Jezu, to jest cudowne . mówiłam z zachwytem.\n-Ciii nic nie mów . To jeszcze nie koniec.\nPrzytuliłam się do niego .I oboje jechaliśmy przez całe miasto w blasku tych pięknych lamp które oświetlały drogę. I fontanny . Wszyscy nam machali.\nNasza przejażdżka zakończyła się przy porcie . Gdzie stał wielki statek .\n-Nie no błagam cię .Chyba sobie żartujesz .? Powiedz ,że tak .\n-Niestety nie .\n-Panie przodem proszę wsiadać .\nSzłam po schodach prowadzących na pokład. Sebastian założył mi na oczy opaskę i prowadził nie wiadomo gdzie . Poczułam zapach morza. Odsłonił mi oczy. Zobaczyłam ,że stoimy na końcu statku. Widoki były przecudne.\n-To jest najwspanialszy dzień jaki przeżyłam .Dziękuję .\n-To dopiero początek .\n-Ale jak t… - i wtedy pocałował mnie ale nie jak w szkole. Tylko o wiele lepiej . Było wspaniale . Czułam się jak w niebie . Jak być nie było wokół nas Tylko my i nikt więcej.\n-Zadam ci wreszcie to pytanie . Czy zostaniesz moją dziewczyną .?\n-Oczywiście ,że tak .!\nFucking perfect: Jak słodko i pięknie! W końcu się doczekałam pierwszego pocałunku. I chcę byś wiedziała, że to, że nie komentuję regularnie nie znaczy, że nie czytam. Czytam, czytam i się zachwycam! Czekam na następny :) xx\nMADA FAKA DŻENTELMEN :* .: Aaaaaaaa boże ich pierwszy pocałunek! :* Masakra :* Laura taka szczęściara. Nie dosyć, ze dostała się do cheerleader to jeszcze bryczka i to wszystko ten statek awwwwww ;3 Jeśli nie dasz za niedługo nexta to cię uduszę. znajdę cię i uduszę własnymi rekami! :D\nLife gives nothing, you must take it♥: Jejku , ale to boskie i jakie cudowne gify ( kocham Stefana i Elenę )<333 Na prawdę świetny rozdział ♥ Czekam na następny :d\n-No dobrze .Nie będę cię zatrzymać . – posmutniała, i zobaczyłem ,że kątem oka lecą jej delikatne , szkarłatne łzy.\n-To abyś miał , coś jakby ci się nudziło i mógł powspominać. Dzwoń codziennie. I trzymaj się tak jakoś w tym wielkim mieście. Żebyś się nie zgubił. – przytuliła mnie na pożegnanie. Wsiadłem do pociągu .Wybiła godzina 20.30 . Maszyna zaczęła ruszać, pomachałem Laurze jeszcze przez szybę. No to jedziemy do Warszawy –mówiłem do siebie . Podróż trwała więc niż 5 godzin ,ponieważ były jakieś komplikacje . Mówi się trudno. Ale ważne ,że dojechałem. Jednak spałem całą noc. I książka nie była mi potrzebna , byłem tak wyczerpany więc usnąłem od razu. Śniło mi się moje zdjęcie z Laurą. Nie mogłem przestać o nim myśleć. Jedno zdjęcie a tyle wspomnień. Wziąłem z góry walizkę i wyszedłem z pociągu. Pierwsze wrażenie było wspaniałe. Tylko troszeczkę głośno. Da się przyzwyczaić. Zobaczyłem na kartkę który podał mi tata . Była to ulica . Głośna 13. A hotel nazywał się „ Spokojne noce „\nFolari: Więcej :D\n♥◦♥לωαℓ ѕιę тσ נєѕт мףנ śωιαт ♥◦♥.: Dobrze, że spełni prośbę matki !!! ;** Czekam na next :)\nA'nasa ♥: NONO. GIF ! ♥\nZjedliśmy te pyszne dania. Potem wyszliśmy na balkon , był on drewniany i znajdowały się na nim piękne przeróżne kwiaty , przepięknie oświetlony a jeszcze nad nim przecudowny słomiany dach . Normalnie jak w jakimś filmie ,wszystko takie dopasowane , akurat trafiliśmy na zachód słońca , tego po prostu nie da się opisać słowami. Czułam się jak w jakimś magicznym śnie. Oboje patrzeliśmy jak kończy się dzień a zaczyna noc . Sebastian mnie przytulił do siebie bardzo delikatnie , był taki ciepły i miękki aż nie chciałam aby mnie wypuszczał ze swych ramion.\nPo raz pierwszy byłam na prawdziwej randce, było wspaniale . Sebastian był taki szarmancki . Jednak się zakochałam i jestem tego pewna.\nZostań tu, choć na chwilę, daj mi siłę ♥: świetny blog i wpis, zapraszam do mnie, miło by było, gdybyś zostawiła jakiś ślad swej obecności :)\nMADA FAKA DŻENTELMEN :* .: Boże genialne. Takie słodkie xd -Czemu mi się tak przyglądasz .? –zapytał szyderczym uśmiechem . -A tak jakoś wyszło . Lepiej patrz na drogę .Bo jeszcze gdzieś wjedziemy w jakiś rów. -Spokojnie .Dam radę .Mam podzielną uwagę. Hahahahaha dobre xd\n✝ ѕateenkaari ♥: Świetne!! :)\n♥◦♥לωαℓ ѕιę тσ נєѕт мףנ śωιαт ♥◦♥.: Bardzo lubię twoje opowiadanie.Pamiętaj proszę o moim blogu :3\n♥Everything About You♥: Eeee, co to za Luiza? A tak w ogóle jak to ona chyba sie zakochała w Sebastianie?! Przecież ona musi być z Alexem no! Genialny rozdział *.*\nSW▲G.™: Hej świetny blog.Zapraszam do mnie.Piszę opowiadanie o One Direction może ci się spodoba. *3*\nFolari: Tajemniczy Sebastian. Ciekawe o co kaman :D\nMalinka ;* ♥: Świetne ;*\nSpecial Girl ♥: Kocham twój styl pisania! Każdy rozdział jest coraz lepszy :)\nFolari: Szkoda mi Alexa.\nJustBreathe. ♥: mega : D\nLife gives nothing, you must take it♥: Boski ten rozdział <3 Czekam na więcej + zapraszam do mnie na nowy rozdział ;)\nFolari: Jesteś genialna.\nFucking perfect: To niesamowite! Po prostu piękne i intrygujące. Za każdym razem ciekawisz mnie i aż szkoda, że trzeba czekać na kolejny. Podziwiam twój talent, czekam na więcej ): xx ♥\nTranquility.: Świetne <3 nowy rozdział, wbij ;D\nRozdział 19 : Widocznie tak miało być\nFolari: Aż świeczki w oczach.\nNastoletnia dziewica .♣: Uwielbiam twoje opowiadania < 3 Jak masz czas to też wpadnij do mnie zapraszam serdecznie :D\n✝ ѕateenkaari ♥: rycze :(\nℬℯℓιℯvℯ ♥: Świetnee :) Wbijaj ;d\nGość: fajne a zarazem tak smutne :/ *+wpadnij do mnie ;D.*\nKiedy Aleks wyszedł do sklepu .Jego mama poinformowała mnie ,że to jej ostatnie chwile życia .Byłam zaskoczona ,że mówi to mnie .Podała mi kopertę .\n-Co to jest proszę pani .?-zapytałam.\n-To jest list w ,którym wszystko wyjaśniłam, możesz go podać Aleksowi ,kiedy odejdę do tego drugiego świata .?\n-Dobrze –odpowiedziałam chociaż miałam już prawie łzy w oczach.\n-Dziękuję Pamiętaj o tym ,że dla mnie jesteś jak druga córka Życzę wam szczęścia, chcę mój syn był szczęśliwy .Mam nadzieję ,że mi wszystko wybaczy .Do widzenia .!\nTo było pożegnanie .! Nie wiedziałam jak się zachować .Przypomniała mi się jak dowiedziałam się o śmierci moich rodziców. Było mi ciężko. Ale dałam radę. Nie załam się . Muszę pomóc Aleksowi w tych trudnych chwilach . Będzie przeżywał to co ja kiedyś .Wiem ,że wygra z tęsknotą. Jest silny. A Ala .? Boże ! . Ona się załamie. To będą ciężkie miesiące. I nadeszła ta chwila której najbardziej się bałam .Mama Aleksa umarła .! Nie wiedziałam co zrobić, próbowałam go pocieszać . Wtulił się we mnie i łkał jak małe dziecko. Otrząsnął się trochę i powiedział.\n-Może tak musiało być. Była chora. Prędzej czy później by to nastąpiło .\n-Aleks tak mi przykro. Chcesz jeszcze zostać tutaj .Oczywiście ,zostanę z tobą ile będziesz chciał. Musimy powiedzieć Ali.\n-Dobrze. Ale na razie nie mam siły. Chcę iść do domu .Przespać się z tym wszystkim.\nPojechaliśmy do domu Aleksa ,późnym wieczorem. Zadzwoniłam do cioci ,że zostaje u kolegi na noc. Zgodziła się, Aleksa jeszcze nie poznała, nie było okazji ,żeby go przedstawić .Usnął od razu , coś gadała przez sen. Ale moją uwagę przykuły tylko te dwa słowa . Kocham cię .!\nCiekawe co mu śniło. Nie mogłam zasnąć. Myślałam o tym liście. Muszę mu go dać .Wszystko mi się przypomniało, wypadek rodziców, mieszkanie w domu dziecka. To naprawdę nie miłe wspomnienia. Nie wiem kiedy usnęłam .Ale spałam do samego ranka .Obudził mnie Aleks.\n-I jak się czujesz .? –zapytałam.\n-Już lepiej . Co byś zjadła na śniadanie.?\n-Ok. To idę do kuchni .\nPoszedł na dół. Wzięłam ogarnęłam się i zeszłam na parter domu .\n-Co się stało .? –zapytała Ala widząc nasze miny.\n-Chodź tu do mnie.-powiedział Aleks.-\n-Muszę ci powiedzieć coś ważnego, mama nie żyje .!.\n-Ale jak to .? Nie zdążyłam się nawet z nią pożegnać.-zaczęła płakać w ramionach Aleksa.\nCzułam się nie komfortowo .Wszyscy trzej przytuliliśmy się do siebie i po prostu płakaliśmy .Było nam trudno .\n✝ ѕateenkaari ♥: smutne :(\nA'nasa ♥: Fajne, podoba mi się ;)\nDrowning in dreams...♥: Cudowne, pięknie piszesz <3\nBójka w szkole .Nic poważnego mi się nie stało. A co do dyrektora to wytłumaczyłem mu w jakiej sytuacji jestem i powiedział, że da mi tym razem spokój. Cały poobijany z bolącą nogą jakoś udałem się do szatni. Gdy się przebierałem podbiegła do mnie Laura.\n- Czemu mnie broniłeś? Mogło się skończyć gorzej - powiedziała patrząc na moje poobijane ciało.\n- Broniłem cię, nie chce cię znowu stracić - szepnąłem - idziesz ze mną do mamy? - zapytałam już normalnie\n- Jasne - odpowiedziała. Wyszliśmy z budynku. Niemalże całą drogę szliśmy w ciszy. Co jakiś czas przyłapując się na tym, że co chwilę któreś z nas się kątem oka na siebie patrzało. Biłem się z myślami czy tak czy nie? ZAKOCHANIE te dziesięć liter wtargnęło do mojej głowy, w tym momencie co próbowałem napakować tamtemu za to, że ją obrażał. I do tej pory nie chce wyjść. Możliwe abym zakochał się w przyjaciółce? Jest to słowo mające wiele znaczeń. Cechuje się uczciwością, miłością, zaufaniem czy też pragnieniem siebie nawzajem. Dla jednych jest to ucieczka od rzeczywistego świata, a dla innych nic nie znaczącym uczuciem. Byliśmy już prawie pod szpitalem, ale nie zamieniliśmy ani jednego słowa. Ona - szatynka ubrana w zwiewną sukienkę. Ja - poobijany brunet w podartej koszulce. Każdy zajęty swoimi myślami. W recepcji przywitała nas miła pielęgniarka którą zdążyłem już poznać. Gdy weszliśmy do sali,mama akurat była badana.\nLekarz kazał nam poczekać na zewnątrz.Po zakończonych badaniach mama poprosiła mnie ,abym poszedł po ciastka. Kupiłem to co miałem kupić i wróciłem do sali .To co zobaczyłem było co najmniej dziwne .Laura zachowywała się jakoś inaczej .Próbowała się uśmiechać ,ale wychodził jej jakiś grymas .Większość czasu gadałem z mamą,pytała mnie co tam się dzieje w domu , jak się czuję Ala .Zamarłem,po prostu nie mogłem się z nią porozumieć.To wszystko było dla nas za dużo.Tata nas zostawił , mama w szpitalu .Co mnie zdziwiło Laura się odezwała\n-Niech się pani nie przejmuje z Alą wszystko w porządku .Rozmawiałam z nią dzisiaj rano .-powiedziała .\nNagle stało się coś dziwnego mama zaczęła mówić .\n-Kocham was .Wyb.......... -i nagle w połowie słowa nie mogła nabrać powietrza .Zawołaliśmy razem lekarza .Kazał nam wyjść na korytarz .Bałem się Laura mnie przytuliła i wspierała mnie w tej trudniej chwili.Wiedziałem jedno mama prędzej czy później by umarła .Tata nam pisał ,że mama ma raka .Ale nie wiedziałem ,że stanie się to tak szybko.\nLekarz wyszedł z sali po 15 minutach .Nie musiał nic mówić jego mina wyrażała wszystko .UMARŁA .! .Zostałem sam , jak dobrze , że była ze mną Laura .\nA'nasa ♥: Współczuje ;(\n♥Everything About You♥: Boże...jego mama nie żyje ;/. Smutny, ale genialny rozdział ;D\n✝ ѕateenkaari ♥: współczuje mu ;c\nBudząc się w swoim nowym wygodnym łóżku , oczywiście wypoczęta jak nigdy dotąd .Wstałam leniwie , włożyłam kapcie i zeszłam po schodach na dół .\nW domu było jakoś cicho jakby nie było żywej duszy .Chodząc jeszcze z zaspanymi oczami powędrowałam do kuchni. Mój wzrok ujrzał kolorową kartkę na lodówce.A napisane na niej było .\n„Musiałam wcześniej pojechać do pracy . Więc musisz zrobić sobie śniadanie .Wszystko jest w lodówce. Zostawiłam klucze w takiej półce w korytarzu , więc jak będziesz wychodziła do szkoły. To zamknij dom .Po szkole odbierze cię wuja .”\nTo chyba wszystko .Do zobaczenia w popołudniu. Ciocia .\nTo wszystko jasne. Zrobiłam sobie na szybko jakieś kanapki .I przy okazji jakąś jeszcze do szkoły .Dzisiaj szłam na 10;30 .Więc nie musiałam się śpieszyć.\nPosprzątałam po sobie i poszłam do swojego pokoju ubrać się i tam inne rzeczy .\nZajrzałam do szafy. Chcąc poukładać jakoś te moje rzeczy z walizki do półki. Ale wypakowując znalazłam pudełko z moim imieniem .Ciekawe co tam w nim było. Otworzyłam je szybko. W środku była prześliczna sukienka, która musiała pewnie kosztować fortunę . Nie mogę jej założyć, po prostu nie jestem nauczona do takich rzeczy . Nie chcę ,żeby mnie ciocia rozpuszczała .Pewnie ma wiele swoich wydatków. Odłożyłam ją do pudełka. I ubrałam swoje stare ciuchy. Wzięłam swoją torbę i niechcący wyleciał mi telefon. Na dodatek był rozładowany, podłączyłam go na chwilę do ładowarki. Wow .Ile nie odebranych połączeń , wszystkie od Aleksa. Teraz mieszkam trochę dalej od niego. Ale bardzo za nim tęsknię. Muszę mu wszystko powiedzieć .Niestety mój budżet na komórce nie pozwolił mi do niego odzwonić.\nSpojrzałam na zegarek. Była 10 . Jak dobrze ,że nie daleko był przestanek. Teraz muszę dojeżdżać autobusem do szkoły. Mam trochę dalej. Zamknęłam drzwi . I poszłam pod wskazane miejsce. Wychodząc z autobusu zobaczyłam Aleksa. Wyglądał dziwnie jak by się coś stało. Znam go na tyle ,że to coś poważnego. Szybko do niego podbiegłam .\n-Hej. Przepraszam, że nie obierałam ale miałam rozładowany telefon. Co się stało .?\n-Możemy się gdzieś przejść . Najwyżej się trochę spóźnimy ale muszę z tobą porozmawiać .Ale nie tutaj .\nPoszliśmy razem do pobliskiego parku .Przytulił mnie do siebie mocno. Brakowało mi tego przez te wszystkie lata .Jego ciepłego uścisku.\n-Powiedz mi dlaczego to wszystko jest takie trudne.?\n-Ale co takiego .?\n-Moja mama ma raka .I nie wiadomo czy przeżyje .! Nie chcę jej stracić .Bardzo ją kocham.\nJak to usłyszałam to myślałam ,że się przesłyszałam, wiem co musi przeżywać .Ja straciłam oboje rodziców.\nPrzytuliłam się do niego. Nie wiedząc co powiedzieć .Rozpłakał się .Po prostu nie wytrzymuje tego nerwowo.\n-Jestem tutaj .I nie zostawię cię . Pamiętaj.\n-Tęskniłem za tobą. I to bardzo. Dobrze ,że jesteś .Ale ze mnie mazgaj .Przepraszam.\n-Za łzy nie przepraszaj. Jesteś moim kochanym mazgajem. Ja też tęskniłam za tobą . Teraz ja ci chciałam coś powiedzieć. Długo nad tym myślałam. Było mi wstyd. Ale Ja mieszkałam w domu dziecka. Teraz mieszkam u mojej cioci. Jest to siostra mojej mamy.Nie miałam żadnych przyjaciół .Było mi ciężko,\n-Mogłaś mi powiedzieć.\n-Nie wiedziałam jak zareagujesz. Bałam się ,a raczej wstydziłam.\n-Nigdy bym się nie śmiał z takie czegoś.\n-Wiem nie pomyślałam. Przepraszam.\n-Chodź tu do mnie .Ty mój mały głuptasie .\nI znowu mnie przytulił całując w czoło.\n-To co idziemy do szkoły .Bo znowu dostaniemy uwagę czy coś .-powiedziałam.\n-Jasne .Wsiadaj na barana.\n-Zwariowałeś. ? Chcesz ,żebym cię połamała.?\n-nie marudź tylko wchodź.\nWeszłam mu na plecy. I Ten głuptas mnie niósł jak małe dziecko.\nByło naprawdę fajnie. Bawiliśmy się świetnie.\nTrafiliśmy na przerwę. Mieliśmy szczęście ,bo nie było jednej lekcji. I nie była sprawdzana obecność. Więc spokojnie .\nKoledzy Aleksa zawołali go .Więc postanowił mnie im przedstawić . Podeszliśmy do nich .Zaczęli się śmiać .\n-Może przedstawisz nam swoją koleżankę .Bardzo chętnie ją poznamy .-powiedział jeden z nich .\n-To jest moja przyjaciółka Laura .\n-Ale ,żeś ze przyjaciółkę wybrał .Nie stać cię na lepszą .Nie jest warta .Co ci po takiej biedocie która nic nie ma .Tylko cię wykorzysta .\n-Coś ty powiedział .! .\n-To co słyszałeś . Jesteś głupi i tyle .\n-Pożałujesz tego .Nie będziesz się tak o niej wypowiadał .!\nAleks rzucił się na niego z rękami .Chciałam go powstrzymać ale był tak zły ,że było mi go trudno .\n-Aleks . !! .Uspokój się .Nie jest tego warty . Słyszysz .?-krzyczałam .\nInni chłopacy także próbowali ich rozdzielić .Narobili takiej awantury ,wszyscy się patrzeli .Aż nagle przyszedł dyrektor .\n- Hej Chłopaki co się dzieje .Przestańcie natychmiast ! .\nDyrektor ich rozdzielił .\n-Obaj do mnie do gabinetu! .Porozmawiamy sobie . A cała reszta proszę rozejść się do klas .\nLife gives nothing, you must take it♥: Świetneee <3 Nie mogę się doczekać dalej :d Zapraszam do mnie na nowy rozdział :)\n✝ ѕateenkaari ♥: jejeej ♥\nmodelinkiwerki: Jaki obronca *.* zapraszam do mnie.\nLaura nie odzywała się dwa dni. Nie wiem co się z nią dzieje. Jak do niej dzwonię nie odbiera. Poszedł bym do niej, ale przecież nie wiem gdzie mieszka. Może nie chce utrzymywać ze mną kontaktu? Ale przecież powiedziała, że będzie jak dawniej.\n- Będzie jak dawniej? - zadałem pytanie na które sam nie umiałem sobie odpowiedzieć.\nChwilę się zawahała, ale później z uśmiechem opowiedziała\n- Myślę, że tak - uśmiech nie schodził jej z twarzy\nJa już głupieje od tego natłoku zdarzeń. U mnie w pokoju w kółko leci ta sama piosenka. ''Zawsze tam gdzie ty'' chociaż na trochę się przy niej uspokajam. Czasami sobie myślę czy może Bóg tak chciał i pozwolił mi ją znowu spotkać? Może nie chciał mi jej zabierać, nie chciał żebym cierpiał tak jak cierpiałem przez te lata kiedy nie miałem jej przy sobie? Wiem jedno nie pozwolę jej już nigdy odejść. Odejdzie ona, odejdę i ja.\nGubię się we własnych uczuciach. To co czuję, jest mi bliżej nie znane, ale jednak znane mojemu sercu.\n- Aleks chodź tu szybko - usłyszałem głośny krzyk mojej siostry z pokoju.Jej głos brzmiał inaczej jakoś tak nieswojo. Szybko pobiegłem na dół. To co zobaczyłem przeraziło mnie nie na żarty. Mama leżała nieprzytomna cała blada na zimnych panelach. Oczy miała lekko otwarte. Podbiegłem do niej sprawdziłem puls - żyje. Wyciągnąłem telefon i czym prędzej wykręciłem numer na pogotowie. Po krótkiej wymianie zdań z sanitariuszem, zostało nam tylko czekać na karetkę. Nie wiedziałem co o tym myśleć. Co się mogło stać? Usłyszałem ciche łkanie. Obróciłem głowę w bok i dostrzegłem Alę. Niewiele myśląc podszedłem do niej i mocno przytuliłem. Długo to nie trwało, gdyż chwilę później zjawiło się pogotowie. Zabrali mamę na noszę i odjechali. My też czym prędzej wezwaliśmy taksówkę i pojechaliśmy do szpitala wskazanego wcześniej przez jednego z lekarzy.W głowie cały czas miałem tylko to jedno pytanie. Nic innego mnie nie obchodziło tylko zdrowie mojej mamy. Bałem się cholernie się bałem. Wreszcie dojechaliśmy do szpitala. W recepcji dowiedzieliśmy się, że mama jest właśnie przygotowywana do operacji i raczej nie będziemy się mogli z nią teraz zobaczyć.Usiadłem na krześle i schowałem twarz w dłoniach.\n- Co teraz będzie? - usłyszałem cichy głos Ali\n- Będzie jak dawniej słyszysz. Mama wyzdrowieje. Będzie jak dawniej. - zapewniałem ją. Sam w to nie wierzyłem. Ale trzeba mieć nadzieje, w końcu ona umiera ostatnia.\n- Przepraszam czy wy jesteście od Pani Marleny? - spytała jakaś pielęgniarka\n- Tak co z nią? - spytałem\n- Na razie operujemy ale lekarz prosi aby przywieźć jej jakieś ubrania,kosmetyki.\n- Dobrze - odpowiedziałem po czym wstałem z miejsca ciągnąć za sobą Alę.\nW domu byliśmy po 20 minutach, gdyż były korki. Weszliśmy do domu . Już od progu było strasznie cicho. Zawsze albo gra telewizor, albo ktoś się krząta po kuchni, Teraz głucha cisza. Nasze kroki echem niosły się po całym domu. Postanowiłem pójść do kuchni się napić. Już w wejściu dostrzegłem białą kartkę z pochyłym pismem - należącym do taty. Wziąłem do ręki i zacząłem czytać:\nWyjeżdżam nie szukajcie mnie. Może jeszcze kiedyś się spotkamy.Chce dla was jak najlepiej, a najlepiej będzie jak po prostu wyjadę.Przepraszam, że tak bez pożegnania ale było by mi ciężko.Może teraz trudno będzie wam w to uwierzyć, ale kocham was całym moim sercem.\nPowinienem pewnie wam wyjaśnić co się stało mamie. Otóż kilka miesięcy temu dowiedzieliśmy się, że mama jest poważnie chora - ma raka. Nie chcieliśmy was denerwować. Przepraszam, nie miejcie nam tego za złe. Nie chcieliśmy was martwić. Mam nadzieję, że nam wybaczycie.\nWasz kochający tata.\nPs. O pieniądze się nie martwcie będę wam przelewał na konto co miesią\nFolari: Żeby tylko ona nie umarła...\n✝ ѕateenkaari ♥: super. ♥\nFuck you, bejb.: Jaaaki przystojny *,* WOW WOW :3\nWróciłam od Babci Ali i Aleksa .Nadal nie mogę się pozbierać , że to wszystko się tak potoczyło . Jak dobrze ,że weekend . Umówiłam się z Aleksem na spacer po parku . Taka dzisiaj ładna pogoda . Wtedy zapukał ktoś do moich drzwi .\n-Proszę . –odpowiedziałam .\n-Dzień Dobry Lauro . I jak było na wyjeździe .?\n-A bardzo fajnie .\n-Chciałabym cię o czymś poinformować . Okazało się właśnie ,że twoja daleka ciocia chciałaby się tobą zaopiekować . Nie długo tutaj będą .\nJaka ciocia .? Przecież my nie mamy żadnej cioci ., chyba ,że jej nie znam .A mama mi o niej nie opowiadała .\n-Ale jak to .? Tak szybko .? Przecież dopiero co przyjechałam .? A wszystkie moje rzeczy .?\n-Musisz spakować to co najpotrzebniejsze . Po resztę rzeczy będziesz mogła przyjechać jeszcze . Nie martw się wyglądają na porządnych ludzi .Wrazie czego możesz do mnie zadzwonić i Cię odbiorę .\n-No dobrze . –odpowiedziałam z smutną miną .\n-No to zostawię cię samą . Ja będę musiała pozałatwiać sprawy formalne .\nI wyszła . I co teraz.? Nie jestem jeszcze gotowa .Nie znam tych ludzi . No ale co zrobić. Dobrze ,że mam oparcie w pani dyrektor . Wzięłam to co potrzebne . Odpisałam Aleksowi ,że coś mi wypadło .Muszę mu kiedyś powiedzieć ,że mieszkam w domu dziecka . A właściwie to zaraz nie będę tu mieszkać . Od razu wiedział ,że coś się stało . Powiem mu jutro w szkole . Tyle lat się nie widzieliśmy , tyle rzeczy mamy do pogadania. A z Alą też się dogaduje coraz lepiej rozumiemy się z tym moim szaleńcem . Przyszła po mnie pani dyrektor z nową ciocią i wujkiem .\nCiocia miała na imię Danuta .Była szczupła i wysoka . Wyglądała na 30 lat . Miała krótkie brązowe włosy i jasną karnację. A wujek miał na imię Marek .Był trochę wyższy od cioci , wiekowo byli tak samo . Wyglądał trochę dziwnie . Ale może mi się tak tylko wydaje . Ciocia mnie bardzo ciepło przywitała . Co mnie ucieszyło .\nWujek tak samo . Wydają się mili . No ale nie można oceniać ludzi po pierwszym spotkaniu . Wzięli moje rzeczy do samochodu . I pojechaliśmy .\n-Pamiętasz mnie Laura .?\n-Nie zabarco . –odpowiedziałam speszona .\n-A no tak .Nie możesz mnie pamiętać . Jak cię poznałam byłaś taką małą dziewczynką. Twoja mama była moją siostrą .\nCoooo .? To moja moja mama miała siostrę . Nic Mie nie mówiła .Jak mogła zataić przede mną taki fakt .\n- Ale jak to twoją siostrą .? –zapytałam .\n-To ty nic nie wiesz .? Mama ci nie mówiła . Ja wyjechałam do Anglii . I straciłyśmy kontakt . I w między czasie jeszcze się ostro pokłóciłyśmy . Nie mogłam przyjechać na pogrzeb , ponieważ nie miałam wolnego lotu .A szef powiedział ,że jeśli teraz wezmę wolne to nie mam po co tu wracać . A bardzo mi zależało na tej pracy .\n-I tak nagle teraz przyjechałaś do Polski .?\n-Tak .Dostałam lepszą ofertę pracy .\nDziwne to wszystko . Dojechaliśmy na miejsce . Wujek Marek zabrał moje rzeczy .\nDom był cudowny . Domek jednorodzinny . Dwupiętrowy z pięknym tarasem .\nWeszliśmy do środka a tam jeszcze ładniej . Wszystko takie urządzone w nowoczesnym stylu . Bardzo mi się podoba .\n-Twój pokój jest na górze . Przygotowaliśmy go specjalnie dla ciebie .\n-Dziękuje . odpowiedziałam .\n-A skąd ciociu miałaś pieniądze na taki piękny dom jeśli mogę zapytać .?\n- Pracowało się kilka lat . I trochę oszczędzałam . I o to proszę efekty .\n-Boże .Jak tu jest ślicznie tak czysto , schludnie .\n-Cieszę ,że ci się podoba .Staramy się z wujkiem . Co byś zjadła na kolację .?\n-Obojętnie . Nie jestem wybredna .\n-To może naleśniki .Zaraz nam zrobię .\nI poszła do kuchni . Wujek dziwnie się na mnie patrzał . No trudno . Poszłam po schodach do swojego pokoju który znajdował się na końcu korytarza .\nOtwierając drzwi . Moje oczy doznały szoku . Nigdy w życiu nie widziałam takiego prze uroczego pokoju . zielone ściany –kolor nadziei . Biało czarne meble . Biurko z laptopem . Wielkie łóżko . Normalnie jak w bajce . Czułam się trochę dziwnie . Tak jakoś inaczej . Było mi dobrze . Nie wiedziałam co myśleć .Nigdy nie mieszkałam w takich luksusach .To dla mnie zupełnie coś nowego .Wtedy zawołała ciocia na kolację . Szybko zrobiłą te naleśniki . Zeszłam na dół . usiadłam przy stole .\n-Proszę .Mam nadzieje ,że będą ci smakować .\nWzięłam ukroiłam spory kawałek . Był przepyszne . Rozpływały się w ustach .\n-Przepyszne .! . –powiedziałam .\n-Bardzo się cieszę .Chcę ,żeby ci u nas było dobrze .\nWuja opowiadał śmieszne dowcipy , aż nas brzuchy rozbolały od śmiechu .\nPotem usiedliśmy wszyscy na tarasie . Ciocia zrobiła ciasto .Jabłecznik . Pychotka .Uwielbiam .\n-Ciociu . O co pokłóciłyście się z mamą .?\n-Kochanie wiesz co , to już nie ważne było minęło twoja mama na pewno mi już wybaczyła . Wiesz jak to jest między siostrami .\n-A kim ty w ogóle jesteś oczywiście z zawodu .?\n- Ja pracuje w hotelu . I trochę pomagam przy kuchni .\n-No to teraz rozumiem skąd umiesz tak dobrze gotować .\nSpędziliśmy cudowny wieczór .Było bardzo miło\n✝ ѕateenkaari ♥: szaarlotkaa. ♥\nMADA FAKA DŻENTELMEN :* .: Jej mama miała siostrę? ale dobrze, ze okazali się fajni i ze z nimi pojechała ♥ czekam na nexta ;)\nA'nasa ♥: Fajny ;)\nMiłość jest jak narkotyk. Na początku odczuwasz euforię, poddajesz się całkowicie nowemu uczuciu. A następnego dnia chcesz więcej. I choć jeszcze nie wpadłeś w nałóg, to jednak poczułeś już jej smak i wierzysz, że będziesz mógł nad nią panować. Myślisz o ukochanej osobie przez dwie minuty, a zapominasz o niej na trzy godziny. Ale z wolna przyzwyczajasz się do niej i stajesz się całkowicie zależny. Wtedy myślisz o niej trzy godziny, a zapominasz na dwie minuty. Gdy nie ma jej w pobliżu - czujesz to samo co narkomani, kiedy nie mogą zdobyć narkotyku. Oni kradną i poniżają się, by za wszelką cenę dostać to, czego tak bardzo im brak. A Ty jesteś gotów na wszystko, by zdobyć miłość.Bo prawdziwej miłości nie da się tak po prostu odsunąć na bok. Będzie cierpliwie pukała do naszych drzwi, nawet jeśli spróbujesz ją nawet na moment wystawić do przedsionka. I tym cierpliwym kołataniem, przypominaniem o sobie sprawi, że poczujesz ją jeszcze mocniej.Nie mogę uwierzyć, że moja Laura wróciła. Byłem święcie przekonany, że nie wróci, ale chyba po prostu jakaś cząstka mnie jednak wierzyła, że wróci. Nie mogę się nią nacieszyć. Zachowujemy się jak dawniej. Nasze zabawy przy zmywaniu. Stare dobre czasy. Teraz jestem szczęśliwy nic mi nie brakuje.\nWłaśnie w tej sekundzie ktoś umarł. W tej sekundzie ktoś się narodził. W tej sekundzie ktoś walczy o coś, co ma każdy z nas, coś co jest tak naprawdę najważniejsze - życie. Przyznaj się, czekasz na coś, co tak naprawdę nigdy się nie wydarzy. Przyznaj się, że nie umiesz docenić tego, na co właśnie patrzysz. Nie umiesz zadbać o siebie, a tym bardziej o drugiego człowieka. Pogłębiająca się rana na Twoim sercu mogłaby być zaszyta, gdybyś tylko chciał. Uważnie spójrz na swoje odbicie w lustrze i zadaj sobie pytanie - czy jesteś szczęśliwy? Zwolnij, zastanów się i żyj chwilą. Ciesz się każdą sekundą, jakby to była ostatnia.Rozłąka jest po to, by pokazać ludziom, jak wygląda samotność i sprawdzić, czy są w stanie dać sobie radę.\nSiedziałem właśnie na belce przy ognisku i rozmyślałem. Koło mnie siedziała Laura. Brzdąkała coś na gitarze. Jakąś bliżej nieznaną mi melodię. Jednak gdy doszła do refrenu...przypomniałem sobie tą piosenkę.Śpiewaliśmy ją dzień przed jej nagłym i niespodziewanym wyjazdem. Zaraz ... zaraz ona wiedziała wcześniej, że musi wyjechać.Czemu mi nie powiedziała? Ta piosenka to było jakieś pożegnanie? Niewiem, nie chcę wiedzieć.\n- To co może zaśpiewamy jakąś piosenkę na pożegnanie tego mile spędzonego tutaj czasu?\n- Dobry pomysł - spojrzała na mnie i już wiedziała co ma zagrać.Próbowałem sobie przypomnieć słowa piosenki,ale za nic nie pamiętałem. Tamtą pamiętam bardziej, więc postanowiliśmy zaśpiewać tylko refren. :\n- Jak ogień i deszcz\nProszę, nie zmieniajmy nic.\nGdy tak śpiewałem mogłem jej się bardziej przyjrzeć. Jej włosy świeciły w blasku słońca, a w oczach dostrzegłem radość. Co prawda była ubrana tylko w jakieś poprzecierane spodnie i koszulkę z nadrukiem, ale dla mnie i tak była idealna.\nSpojrzałem w inną stronę i akurat dostrzegłem tam jej torbę, a co najlepsze zdziwiło mnie to co z niej wystawało. Doskonale wiem co to jest. Czyli jednak pamiętała, pamięta i pamiętać będzie.\nKika . ♥: - Uwielbiam czytać napisane przez Ciebie rozdziały są wspaniałe i zawsze są w stanie nas czymś zaskoczyć < 3\n✝ ѕateenkaari ♥: cudnie. :)\nA'nasa ♥: Fajne :)


TARGI EKOCUDA – WARTO O SIEBIE DBAĆ, NATURALNIE! - MINT - MAGAZYN DLA MAM\nTARGI EKOCUDA – WARTO O SIEBIE DBAĆ, NATURALNIE!\nPolscy i zagraniczni producenci kosmetyków naturalnych, warsztaty, potężna dawka wiedzy i spotkania z miłośnikami ekologicznego stylu życia – to wszystko składa się na czwartą już warszawską edycję Targów Kosmetyków Naturalnych Ekocuda. Najbliższe edycje odbędą się: 17 i 18 marca, debiutując w Gdańsku, oraz już po raz czwarty w Warszawie 21-22 kwietnia.\nWspółczesny świat to prawdziwa chemiczna pułapka. Spaliny, smog, sztuczne barwniki, dodatki do żywności, ale też parabeny i konserwanty w kosmetykach – z tym wszystkim stykamy się na co dzień. Wraz z rosnącą świadomością konsumentów, coraz więcej zwolenników zyskuje ekologiczny styl życia. Chwilą zatrzymania i przemyślenia swoich nawyków, często staje się moment założenia rodziny. Dbając nie tylko o siebie, ale też o naszych najbliższych, a w szczególności dzieci, zaczynamy przyglądać się naszemu zdrowiu czy diecie. Dla osób, które kochamy, chcemy tylko tego, co najlepsze. Jednak warto potraktować to jako całkowitą zmianę myślenia i zwrócić się ku naturze. Tym bardziej, że nasze codzienne wybory, kształtują także późniejsze nawyki dzieci.\nNATURALNIE DOBRY WYBÓR\nZ roku na rok przybywa miłośników kosmetyków naturalnych, potwierdza to rosnąca popularność targów Ekocuda, zarówno ilość wystawców, jak i uczestników.\n– Coraz więcej osób zauważa, że skład kosmetyków proponowanych przez liczne drogerie, nie zawsze jest przyjazny dla naszej skóry. Zmagając się z alergiami, nadmiernym wysuszeniem skóry czy problemami skórnymi, szukamy alternatyw. Na ratunek przychodzą kosmetyki naturalne, które na szczęście są coraz bardziej dostępne, a ich oferta wciąż się poszerza – mówi Zuzanna Mierzejewska, pomysłodawczyni i właścicielka marki Ekocuda oraz Targów Kosmetyków Naturalnych. Dodaje: Podczas targów w Gdańsku oraz w Warszawie szeroką gamę produktów zaprezentują zarówno polscy, jak i zagraniczni producenci naturalnych kosmetyków. Warto dodać, że Ekocuda to także przestrzeń dla warsztatów, wykładów, spotkań z ideami, które za tymi markami się kryją.\nTargi są świetną okazją, żeby kosmetyki przetestować i sprawdzić, zanim zabierzemy je do domu, a także uzyskać profesjonalne porady i dzięki temu dobrać odpowiednie produkty. Warsztaty z makijażu kosmetykami naturalnymi czy ich samodzielnego wyrabiania w domu, a także liczne wykłady – to propozycja dla tych, którzy szukają czegoś więcej. O tym, że warto na to wydarzenie się wybrać, świadczą goście powracający na każdą kolejną edycję, a także wystawcy, których z roku na rok jest coraz więcej.\nCODZIENNE ZMIANY, DŁUGOTRWAŁY EFEKT\nNawet w codziennym zabieganiu warto znaleźć chwilę dla siebie i zadbać o odpowiednią pielęgnację. Starannie dobrane składniki, czerpiące z natury to, co najlepsze, nierzadko pozwalają na zastąpienie wielu kosmetyków jednym. Pięknie pachnące mydła, sole do kąpieli czy peelingi, są świetnym sposobem na wieczorny relaks. Naturalne kosmetyki mogą także okazać się dobrym rozwiązaniem przy różnych problemach skórnych, z którymi nie poradziły sobie tradycyjne produkty z drogerii. Wiele z nich sprawdzi się także w pielęgnacji dzieci, które potrzebują delikatnych kosmetyków, niepodrażniających skóry. Z myślą o najmłodszych podczas Ekocudów będą także stoiska z dedykowanymi dla nich kosmetykami.\nEkocuda Targi Kosmetyków Naturalnych:\n17 – 18 marca 2018, Centrum Stocznia Gdańska\n21-22 kwietnia 2018, Dom Towarowy Bracia Jabłkowscy w Warszawie\nWstęp na obydwie edycje jest wolny.\nZdjęcia: Kamila Panasiuk\n#mammazone FOOD LAB STUDIO WARSZAWA\nFood Lab Studio – kulinarnie zaczarowane miejsce, wymarzone, wyczekane i dopieszczone. Twórcą jest Grzegorz Łapanowski, jak sam twierdzi, to miejsce na które pracował wiele lat, które jest dobrze przemyślane, stworzone z pasji do ludzi, dobrej kuchni i wspólnego gotowania. Food Lab Studio to największe w Polsce studio kulinarno-eventowe. Na tej ogromnej powierzchni znajdziemy miejsce na […]\n#mammazone SZTUKA WYBORU GDAŃSK\nSZTUKA WYBORU to wielowymiarowy koncept – połączenie kawiarni z księgarnią, sklepem z wzornictwem i galerią sztuki. To 900 m2 na 2 piętrach zabytkowego budynku wypełnione najlepszym designem, młodą sztuką, modą, książkami i albumami. Chcemy, aby Sztuka Wyboru stała się również miejscem kulturotwórczym i inspirującym. Planujemy spotkania z ludźmi świata książki, targi, festiwale, warsztaty, dyskusje, wystawy, […]\nWOLNA PRZESTRZEŃ NA GROCHOWIE / WARSZAWA\nNa warszawskim Grochowie powstało nowe, wyjątkowe miejsce – Wolna Przestrzeń. Unikalne połączenie coworkingu rodzicielskiego wraz z opieką nad dziećmi i przytulnej rodzinnej kawiarni. Jest to inicjatywa Fundacji Rodzinna, która została powołana w celu pomagania rodzinom w coraz bardziej wymagającym globalnym otoczeniu. „Odkąd jesteśmy rodzicami marzyliśmy o miejscu, w którym rodzice jednocześnie mogliby pracować zawodowo i […]


System operacyjny XP nie może zostać zainstalowany na POS-1000B? / Fametech Inc (TYSSO) jest wiodącym dostawcą AIDC i POS. Jako producent posiadający certyfikat ISO-9001/9002 firma rozwijała się z silnym zapleczem badawczo-rozwojowym, a cały zespół stara się pozostać w czołówce technologii Auto-ID i POS.\nW przypadku POS-1000B (procesor Bay-Trail J1900) minimalnym wymaganiem systemu operacyjnego jest Windows POSReady7 lub wyższa wersja. Jeśli chcesz zainstalować system Windows XP lub posready2009, zalecamy użycie nowej wersji. Alternatywnie możesz również wybrać inne modele terminala POS TYSSO. Skontaktuj się z nami w sprawie zalecanych modeli.


Izabella Krzan bez grama makijażu. Takiej jej jeszcze nie widzieliśmy! [ZDJĘCIE] - Gwiazdy - MAXXX News | RMF MAXXX\ndate_range czwartek, 6 maja 2021 (12:34)\nIzabella Krzan zaktualizowała swój Instagram, publikując nową fotografię. Tym razem piękna współprowadząca program: "Pytanie na Śniadanie" zaprezentowała swoje naturalne oblicze, rezygnując z mocnego makijażu. Efekt? To trzeba zobaczyć!\nIzabella Krzan bez makijażu\nIzabella Krzan to modelka oraz jedna z czołowych gwiazd TVP, która pozostaje w stałym kontakcie ze swoimi fanami. Jej instagramowy profil cieszy się sporym zainteresowaniem wśród użytkowników sieci, a piękna Miss Polonia sprzed pięciu lat dba o to, by nie wiało na nim nudą! Niedawno Krzan postanowiła pokazać się swoim obserwatorom w naturalnym wydaniu, rezygnując z mocnego makijażu. W opisie do fotografii sama gwiazda przyznała z humorem, że jest to jej dziecięca twarz, czyli baby face.\nInternauci komentują nowe zdjęcie Izabelli Krzan na Instagramie: „Naturalna piękność”\nIzabella Krzan rzadko prezentuje swój natural look, więc nic dziwnego, że internauci ruszyli z komentarzami! Pod zdjęciem modelki w mig pojawiło się wiele pochlebnych słów, a licznik wirtualnych „serduszek” wciąż rośnie:\nMimo młodego wieku Izabella Krzan ma już na swoim koncie mnóstwo wizyt na „ściankach”, a także prowadzenie wielu muzycznych koncertów; w związku z tym 25-latka zdążyła już przyzwyczaić swoich fanów do rozmaitych „wcieleń”, za każdym razem zachwycając wyglądem. A Wam, w której stylizacji podoba się najbardziej?\nJeszcze niedawno Izabella Krzan zupełnie inaczej spędzała czas wolny, a teraz? Jej komentarz pod zdjęciem mówi wszystko!\nIzabella Krzan na wakacjach? Myślami na pewno! Piękna modelka wrzuciła do sieci wspomnieniową fotografię, na której pozuje w stroju kąpielowym, mając za sobą iście rajskie tło. W opisie w...\nlabel Izabella Krzan Izabella Krzan Instagram Pytanie na Śniadanie bez makijażu\nOceń: thumb_up 22 21 thumb_down\nOgólna ocena Izabella Krzan bez grama makijażu. Takiej jej jeszcze nie widzieliśmy! [ZDJĘCIE] to: 51%/100%, uzyskana z: 43 głosów.\nGwiazda zespołu Piękni i Młodzi pokazała, jak wygląda bez makijażu. Magdalena Narożna wspomniała też o problemach ze zdrowiem! [ZDJĘCIE]\nIzabella Krzan w stroju kąpielowym z dekoltem do pasa. Fani pod wrażeniem. "Piękna i seksowna" [ZDJĘCIA]\nIzabella Krzan odsłania biust przed obiektywem. Zadziorne nagranie rozgrzało internautów! [WIDEO]\nGorąca wymiana zdań na Instagramie Katarzyny Cichopek. Wystarczył jeden szczegół, by poróżnić internautów!\nIda Nowakowska opowiedziała o chrzcinach synka. "To przeżycie duchowe, a nie tylko pretekst do spotkania się"