arabski - Arabic - qaz.wiki\n(Przekierowano z języka arabskiego )\nJest to najnowsza wersja akceptowaną , przeglądowi na 23 marca 2020 r . Istnieją 2 oczekujące zmiany oczekujące na ocenę .\nTen artykuł jest o ogólnym języku. Dla standardu literackiego, zobacz Modern Standard Arabic . Dla odmiany wernakularnych patrz dialekty języka arabskiego . Do historycznej rodziny językowej, patrz klasyfikacja języków arabskich . Do osobnej grupy językowej semicki Południowej, zobaczyć językach Nowoczesny Południowej arabskich .\nAl-'Arabiyyah w piśmie arabskim ( skrypt Naskh )\nKraje Ligi Arabskiej , mniejszości w krajach sąsiednich i niektórych częściach Azji, Afryce, Europie\n310 mln, wszystkie odmiany (2011-2016)\n270 mln L2 głośniki z normą (Modern) Arabski\nPółnocnej ( egipski , Mezopotamii , Lewantyńskim )\nPołudniowe ( półwysep Gulf , Hejazi , Najdi i Jemen )\nŁacińskiej (w tym. Arabski alfabet czatu , Hassaniya (w Senegalu ) )\nPodpisana arabski (formularze krajowe)\nModern Standard Arabic jest językiem urzędowym w 26 stanach i 1 terytorium spornym, trzecim najczęściej po angielsku i francusku\nAlgieria Bahrajn Komory Czad Dżibuti Egipt Irak Jordania Kuwejt Liban Libia Mauretania Maroko Oman Palestyna Katar Arabia Saudyjska Somalia Sudan Syria Tunezja Zjednoczone Emiraty Arabskie Jemen Zanzibar ( Tanzania ) Sahara Zachodnia (terytorium sporne) Organizacje Unia Afrykańska Liga Arabska Organizacja Współpracy Islamskiej ONZ\nJęzyk arabski Międzynarodowa Rada\nAlgieria : Rada Najwyższa języka arabskiego w Algieria\nEgipt : Akademia Języka Arabskiego\nIzraela : Akademii arabskiego języka w Izraelu\nIrak : irackiego Akademii Nauk\nJordania : Jordan Akademia arabskiej\nLibii : Akademia arabskim język Dżamahirijja\nMaroko : Akademia arabskiego języka w Rabacie w\nArabii Saudyjskiej : Akademia języku arabskim w Rijadzie\nSomalii : Akademii arabskiego języka w Mogadiszu\nSudan : Akademii arabskiego języka w Chartumie\nSyrii : Akademia Arab Damaszku (najstarszy)\nTunezja : Beit Al-Hikma Foundation\nara- kod włącznie\narq - algierski arabski\naao - algierski Subsaharyjskiej arabski\nbbz - Babalia Creole arabski\nabv - Baharna arabski\nshu - Czadu arabski\nacy - cypryjski arabski\nadf - Dhofari arabski\navl - Eastern Egyptian Bedawi arabski\narz - egipski arabski\nafb - Gulf arabski\nayh - Hadrami arabski\nacw - Hijazi arabski\nayl - Libijski arabski\nacm - Mesopotamian arabski\nary - marokański arabski\nars - Najdi arabski\napc - Północna Lewantyńskim arabski\nayp - Północna Mesopotamian arabski\nacx - Omanu arabski\naec - Saidi arabski\nayn - Sanaani arabski\nssh - Shihhi arabski\najp - South Lewantyńskim arabski\narb - Standardowy arabski\napd - sudański arabski\npga - sudański Creole arabski\nacq - Taizzi-Adeni arabski\nabh - Tajiki arabski\naeb - Tunezyjskie arabski\nauz - uzbecka arabski\nRozproszenie native speakerów arabskimi jak większość (ciemnozielony) lub mniejszościowych (jasno zielony) populacji\nKorzystanie z arabskiego jako języka narodowego (zielony), jako oficjalnego języka (ciemny niebieski) oraz jako języka regionalnego / mniejszościowego (jasnoniebieski)\nArabski ( العربية , al-'arabiyyah ,[Al ʕarabijːa] ( słuchania ) i عربي , 'arabīy ,[ʕarabiː] ( słuchania ) i[ʕarabij] ) to język semicki , które po raz pierwszy pojawiły się w 1 do 4 wieku ne. Obecnie jest to lingua franca w świecie arabskim . Jest on nazwany po Arabach , termin początkowo używany do opisania ludy żyjące w obszarze ograniczonym Mezopotamii na wschodzie i Antyliban na Zachodzie, w północno-zachodniej Arabii i na Półwyspie Synaj . The ISO przydziela kody językowe do trzydziestu odmian arabskiego , w tym jego standardowej formie, Modern Standard Arabic , określanego również jako Literackiego arabskim, która jest modernizowana klasycznym arabskim . To rozróżnienie występuje głównie wśród językoznawców Zachodnich; Głośniki arabski sami zazwyczaj nie rozróżniają Modern Standard Arabic i klasycznego arabskiego, ale raczej odnosi się zarówno jako al-'arabiyyatu l-Fusha ( العربية ٱلفصحى "najczystsza arabski") lub po prostu al-Fusha ( الفصحى ).\nArabski jest powszechnie nauczane w szkołach i na uniwersytetach i jest stosowany w różnym stopniu w pracy, rządu i mediów. Arabski, w standardowej formie , jest językiem urzędowym w 26 stanach, a także język liturgiczny z religią islamu , ponieważ Koran i hadisy zostały napisane w języku arabskim.\nW średniowieczu, arabski był głównym nośnikiem kultury w Europie, zwłaszcza w nauce matematyki i filozofii. W rezultacie, wiele języków europejskich również pożyczył wiele słów od niego. Wpływ arabski, głównie w słownictwie, jest postrzegany w językach europejskich -głównie hiszpańskich oraz w mniejszym stopniu portugalski i kataloński -owing zarówno bliskość Christian europejskich i arabskich cywilizacji muzułmańskiej i prawie 800 lat kultury arabskiej i obecność języka w Półwyspie Iberyjskim , o którym mowa w arabskim jako al-Andalus . Sycylijczyk ma około 500 słów arabskich, z których wiele dotyczy rolnictwa i działań pokrewnych, jako dziedzictwo Emirat Sycylii z połowy 9 do mid-10th wieku, a maltański język jest językiem semickim rozwinął się z dialektu arabskiego i napisane w alfabecie łacińskim . W bałkańskich języków, w tym grecki i bułgarski , również uzyskał znaczącą liczbę słów arabskich poprzez kontakt z Osmańskiego turecku .\nArabski ma wpływ wiele innych języków na całym świecie w całej swojej historii. Niektóre z najbardziej wpłynęły językach są perski , turecki , azerski , ormiański , Hindustani ( hindi i urdu ), Kaszmir , kurdyjski , bośniacki , kazachski , bengalski , malajski ( indonezyjski i Malezji ), Malediwach , paszto , Punjabi , hiszpański , tagalog , Asamski , sindhi , Odia i hausa i niektóre języki w niektórych częściach Afryki. Odwrotnie, arabski zapożyczył słowa z innych języków, w tym hebrajski, grecki, aramejski i perskim w czasach średniowiecznych i języków, takich jak angielski i francuski w czasach współczesnych.\nArabski jest językiem liturgicznym 1,8 miliarda muzułmanów , a arabski jest jednym z sześciu oficjalnych języków Organizacji Narodów Zjednoczonych . Wszystkie odmiany arabski połączone są wypowiedziane przez być może aż 422 mln głośników (native i non-native) w świecie arabskim, co czyni go piątym najczęściej używanym językiem na świecie . Arabski jest napisane z alfabetu arabskiego, który jest Abjad skrypt i jest napisane od prawej do lewej strony , chociaż odmiany mówione są czasami napisane w ASCII łaciny od lewej do prawej bez standaryzowanego ortografii.\n2,1 Stare arabski\n2,2 Old Hejazi i Klasyczny arabski\n3 klasyczna, Modern Standard i mówiony arabski\n4 Język a dialekt\n5 Wpływ na inne języki arabski\n6 Wpływ innych językach arabskim\n7 arabski alfabet i nacjonalizm\n8 Język Koranu i jego wpływ na poezję\n8.1 Urządzenia figuratywne Koran za\n8.3 Kultura i Koran\n8.4 arabski i Islam\n9 dialektach potomstwo\n9,3 grupy GWARĘ\n10,2 literacki arabski\n10.2.3 struktura sylaby\n10.2.5 Poziomy wymowa\n10.2.5.1 Pełna wymowa z Pausa\n10.2.5.2 Formalna krótki wymowa\n10.2.5.3 Nieformalne krótki wymowa\n10.3 odmiany potoczne\n11,1 literacki arabski\n11.1.1 rzeczowników i przymiotników\n11.2 odmiany potoczne\n12 System pisania\n13 Język standardy regulacyjne\n14 jako obcego\n15 arabski głośniki i inne języki\nDalsze informacje: Klasyfikacja języków arabskich\nArabski jest zazwyczaj, ale nie powszechnie, sklasyfikowany jako Środkowej semickim języku. Jest to związane z języków innych podgrup semickiej grupy językowej ( Northwest semickich , South semickich , East semickich , Zachód semickie ), takich jak aramejski , syryjski , hebrajskim , ugarycki , fenickiego , Chananejczykowi , Amorytę , Ammonite , Eblaite , epigraficznych starożytnej Północy Arabian , epigrahic Starożytny South Arabian , etiopski , Nowoczesny South arabskiej , oraz liczne inne języki martwe i nowoczesne. Językoznawcy wciąż różnią się co do najlepszej klasyfikacji języków semickich podgrup. W językach semickich dużej zmianie między protosemickich i pojawieniem się języków semickich Środkowej, szczególnie w gramatyce. Innowacje z języków semickich Środkowej wszystko utrzymane w arabskim obejmują:\nKonwersję tworzenia Stative przyrostek-sprzężone ( jalas- ) do przeszłym.\nKonwersję Preterite-czas tworzenia prefiksu sprzężone ( yajlis- ) do teraźniejszym.\nEliminacja innych postaciach prefiksu sprzężone nastroju / kształtu (na przykład, w czasie teraźniejszym utworzony przez podwojenie środkowego korzenia, doskonały utworzony przez infixing / t / po pierwszym głównym spółgłoski, prawdopodobnie jussive utworzony przez zmiany naprężenia) na korzyść nowych nastrojów utworzonych zakończeń przymocowane do formy prefiksu sprzęgania (np -u o orientacyjnego, -a o trybie łączącym nie kończące się w jussive, -an lub -Wizyta energiczny).\nRozwój wewnętrznego pasywny.\nIstnieje kilka cech, które Klasyczny arabski, nowoczesne odmiany arabski, jak również Safaitic i Hismaic akcji napisów, które są w jakikolwiek inny unattested Centralnej różnych języków semickich, w tym Dadanitic i Taymanitic języków północnej Hejaz . Cechy te świadczą o wspólnym pochodzeniu ze hipotetycznego przodka , Proto-arabski . Następujące funkcje mogą być odtworzone z ufnością do Proto-arabski:\nujemne cząstki m * mă ; l'n * la-'An > car lan\nmaf'ūl G pasywny bierny\npołożeniami przysĹ,Ăłwki F , 'n , 'nd , HT , 'kdy\nsubjunctive w - A\npoziomowanie - w alomorf o kobiecej zakończenie\n'N complementizer i subordinator\nstosowanie f - wprowadzenie klauzul modalnych\nzaimkiem niezależny obiekt w ( " ) Y\nGłówny artykuł: Stare arabski\nArabia chwalił szeroką gamę języków semickich w starożytności. W południowo-zachodniej, różne języki semickie Central zarówno należące do i na zewnątrz starożytnego Południowa arabskiej rodziny (np Southern Thamudic) zostały wypowiedziane. Uważa się również, że przodkowie tych językach Nowoczesny Południowej arabskich (języki inne niż centralne semickie) zostały również używany w południowej Arabii w tym czasie. Na północy, w oazach północnej Hejaz , Dadanitic i Taymanitic odbyło jakiś prestiż jako języki inskrypcyjne. W Najd i części zachodniej Arabii, język znany naukowcom jako Thamudic C jest potwierdzone. We wschodniej Arabii, napisy w skrypcie pochodzi z ASA świadczą o języku znanym jako Hasaitic . Wreszcie, w północno-zachodniej granicy Arabii, różne języki znanych uczonych jak Thamudic B, D, Thamudic Safaitic i Hismaic są potwierdzone. Przez ostatnie dwa share ważne izoglosy z późniejszych form arabskiego, co doprowadziło naukowców do teoretyzować, że Safaitic i Hismaic są w rzeczywistości wczesnych form arabskiego i że należy je uznać Stary arabskiego .\nJęzykoznawcy ogół wierzą, że „Stary arabski” (zbiór pokrewnych dialektów, które stanowią prekursor arabski) pierwszy pojawiły się około 1 wieku CE. Wcześniej najwcześniej zaświadczenie od Starego arabski był uważany za jeden wieku 1st CE napis w skrypcie Sabaic w Qaryat Al-Fau , w południowej dzisiejszej Arabii Saudyjskiej. Jednak ten napis nie uczestniczy w kilku kluczowych innowacji grupy języków arabskiego, takich jak konwersja semickiego mimacja do nunacji w liczbie pojedynczej. Najlepiej jest oceniać jako odrębny język na Centralnej semickiego kontinuum językowe.\nStwierdzono też, że stary arabski współistniały obok, a potem stopniowo displaced-- epigraficzne Starożytna Północna Arabian (ANA), które teoretycznie zostały język regionalny przez wiele wieków. ANA, pomimo swojej nazwy, był uważany za bardzo wyrazisty język i wzajemnie niezrozumiałe, z „arabski”. Uczeni nazwany jego dialektów wariantowych po miastach, gdzie zostały odkryte inskrypcje ( Dadanitic , Taymanitic , Hismaic , Safaitic ). Jednak większość argumentów dla pojedynczego język lub język rodziny ANA były oparte na kształcie określonego artykułu, ustalonej uprzednio H-. Stwierdzono, że h- to archaizm, a nie wspólne innowacje, a tym samym nie nadaje się do klasyfikacji językowej, rendering hipotezę języku ANA rodzina do utrzymania. Safaitic i Hismaic, wcześniej uważany ANA, należy rozważyć Stary arabskiego ze względu na fakt, że uczestniczą we wspólnym innowacji do wszystkich form arabskiego.\nNajwcześniejsze poświadczenie ciągłego tekstu arabskiego w przodka współczesnego pisma arabskiego są trzy linie poezji przez niejakiego Garm ( ') allāhe znalezionego w En Avdat, Izraela , a datowane na około 125 CE. To jest po epitafium Lakhmid króla Mar 'al-Qays bar' Amro, datowany na 328 CE, znalezionego w Namaraa , Syria. Od 4 do 6 wieków Nabataean ewoluuje skrypt do skryptu arabskiego rozpoznawalny od początku ery islamu. Istnieją inskrypcje w undotted, 17-literowego pisma arabskiego randki do 6 wieku ne, znalezione w czterech miejscach w Syrii ( Zabad , Jabal „Usays, Harran , Umm al-Jimaal ). Najstarszym zachowanym papirus w terminach arabskich do 643 ne i używa kropki produkować nowoczesną 28-literowy alfabet arabski. Językiem tym papirusie i Koranu są określane przez językoznawców jako „ Koranu po arabsku ”, w odróżnieniu od jego kodyfikacji wkrótce potem w „ klasycznym arabskim ”.\nKlasyczny stary Hejazi i arabski\nGłówne artykuły: Stary Hijazi i Klasyczny arabski\nArabski z Koranu w starym Hijazi dialekcie (Hijazi skrypt, 7 wne)\nW późnych przedislamskich czasach, o transdialectal i transcommunal odmiana arabskiego pojawiły się w Hejaz która nadal mieszka jej życie równoległe po literacki arabski zostały instytucjonalnie standaryzowane w 2. i 3. wieku od Hijra , najsilniej w judeochrześcijańskiej tekstów, prowadzenie alive starożytnych cechy wyeliminowany z „dowiedział się” tradycją (Klasyczny arabski). Ta różnorodność i zarówno jego klasycyzujących i „świeckich” iteracje zostały nazwane Bliski arabskiego w przeszłości, ale są one uważane kontynuować Old Higazi zarejestrować. Jest oczywiste, że ortografia w Koranie nie został opracowany dla znormalizowanej formie klasycznego arabskiego; raczej, to pokazuje próbę ze strony pisarzy nagrać archaiczną formę Starego Higazi.\nKoran służył i nadal służy jako podstawowy punkt odniesienia dla arabskiego. ( Maghrebi Kufic skrypt, Błękitny Koran , 9-wieku 10)\nPod koniec 6 wieku naszej ery, stosunkowo jednolita międzyplemienny „poetycki Koine” różni się od wypowiadanych narzeczy opracowany w oparciu o beduińskich dialektów Najd , prawdopodobnie w związku z sądu al-Hira . Podczas pierwszego islamskiego wieku, większość poetów arabskich i osób piszących mówił arabsko-arabski jest językiem ojczystym. Ich teksty, choć zachowały się głównie w znacznie późniejszych rękopisów zawierać śladowe ilości niestandardowych klasycznym arabskim elementów morfologii i składni. Standaryzacja klasycznym arabskim osiągnął zakończenie pod koniec 8 wieku. Pierwszy kompleksowy opis 'Arabijja „arabski”, Sībawayhi za al - Kitab , opiera się przede wszystkim na korpusie tekstów poetyckich, oprócz wykorzystania Koranu i beduińskich informatorów którego uznawanych za rzetelne głośniki z 'Arabijja . Przez 8 wieku, znajomość klasycznej arabski stał się niezbędnym warunkiem wzrostu do wyższych klas w całym świecie islamskim.\nCharles Ferguson na Koine teoria (Ferguson 1959) twierdzi, że współczesne dialekty arabskie wspólnie schodzą z jednego Koine wojskowej, która zerwała się podczas islamskich podbojów; Pogląd ten został zaskarżony w ostatnich czasach. Ahmad al-Jallad proponuje, aby były co najmniej dwie wyraźnie odrębne rodzaje arabskiego w przeddzień podbojów: północnej i środkowej (Al-Jallad 2009). Nowoczesne dialekty wynikają z nowej sytuacji kontaktu produkowane zgodnie z podbojów. Zamiast pojawienie się jednego lub wielu koines, dialekty zawierać kilka warstw osadowych pożyczonych i polowa funkcji, które wchłaniane w różnych punktach w ich historii językowych. Według Veersteegh i Bickerton, potoczne dialekty arabskie powstały z pidginized arabski utworzony z kontaktu między Arabami i podbitych narodów. Pidginization i późniejsze creolization wśród Arabów i Arabized narodami może tłumaczyć względną morfologicznych i fonologiczną prostotę języka ojczystego arabski porównaniu do klasycznego i MSA.\nW około 11 i 12 wieku w al-Andalus , że zehel i muwashah formy poetyckie opracowany w dialektycznym arabski Kordoby i Maghrebu.\nTaha Husajn i Gamal Abdel Nasser byli zarówno zagorzali obrońcy Standard Arabic.\nW następstwie rewolucji przemysłowej i europejskiej hegemonii i kolonializmu , Innowacyjny prasy arabskie, takie jak Amiri Naciśnij ustanowionego przez Muhammad Ali (1819), dramatycznie zmieniło dyfuzję i konsumpcji arabskiej literaturze i publikacjach.\nNahda kulturowy renesans zobaczył stworzenie wielu akademiach arabskimi wzorowane na Académie française , począwszy od Akademii Arabskiej w Damaszku (1918), którego celem było opracowanie arabskiej leksykon celu dostosowania tych przekształceń. Doprowadziło to do tego, co zachodni uczeni nazywają Modern Standard Arabic .\nArabski lista Swadesh (1-100).\nKlasyczny, Modern Standard i mówiony arabski\nZobacz także: Lista słowników arabskich\nFlaga Ligi Arabskiej , używane w niektórych przypadkach dla języka arabskiego\nOznacz wykorzystywane w niektórych przypadkach dla języka arabskiego (Flag of the Królestwo Hidżazu 1916-1925) .Powierzchnia flag zawiera cztery Barwy Panarabskie : czarne , białe , zielone i czerwone .\nArabska zazwyczaj odnosi się do standardowego arabskiej, która lingwiści zachodnich podzielić na klasycznej arabski i Modern Standard arabski . To może również odnosić się do każdego z różnych regionalnych wernakularnych dialektów arabskich , które niekoniecznie są wzajemnie zrozumiałe.\nKlasyczny arabski jest językiem znaleźć w Koranie , stosowane z okresu przed-islamskiej Arabii do badanej kalifatu Abbasydów . Klasyczny arabska narzucono, według składniowej i gramatyczne norm określonych przez gramatyki klasyczne (na przykład, jak Sibawajhi ) i słownika określonego w słownikach klasyczne (na przykład, jak lisan al'Arab ).\nModern Standard Arabic dużej mierze przestrzega norm gramatycznych klasycznym arabskim i wykorzystuje wiele z tego samego słownictwa. Jednakże, odrzuca pewne konstrukcje gramatyczne i słownictwo, które nie mają żadnego odpowiednika w odmianach mówionych i przyjęła pewne nowe konstrukcje i słownictwa z odmian mówionych. Znaczna część nowego słownictwa jest używany do określenia pojęć, które pojawiły się w przemysłowej i epoki postindustrialnej , zwłaszcza w dzisiejszych czasach. Ze względu na jego uziemienia w klasycznym języku arabskim, Modern Standard Arabic usuwa ponad tysiąc lat od codziennej mowy, który jest interpretowany jako mnóstwa dialekty tego języka. Te dialekty i Modern Standard Arabic opisane są przez niektórych badaczy jako nie wzajemnie zrozumiałe. Były zazwyczaj nabywane w rodzinach, a drugi jest nauczane w formalnych ustawień edukacyjnych. Jednak Istnieją badania raportowania pewien stopień rozumienia opowieści w standardowej odmiany wśród dzieci w wieku przedszkolnym. Relacja między Modern Standard Arabic i tych dialektów jest czasami w porównaniu z Classical Łacińskiej i Łacina ludowa narzeczy (obecnie języki romańskie ) w średniowiecznej i nowożytnej Europie. Pogląd ten jednak nie bierze pod uwagę powszechne stosowanie Modern Standard Arabic jako medium komunikacji audiowizualnej w dzisiejszym media-masowym funkcji Łacińskiej nie występował.\nMSA jest odmiana używana w najbardziej aktualnej, drukowane publikacje arabskie, wypowiadane przez niektórych arabskich mediach w całej Afryce Północnej i na Bliskim Wschodzie, i rozumiane przez większość wykształconych głośników arabskimi. „Literary arabski” i „Standard Arabic” ( فصحى Fusha ) są mniej ściśle określone warunki, które mogą odnosić się do Modern Standard Arabic lub klasycznym arabskim.\nNiektóre różnice między klasycznym arabskim (CA) i Modern Standard Arabic (MSA) są następujące:\nNiektóre konstrukcje gramatyczne CA, które nie mają odpowiednika w każdej nowoczesnej gwary ludowej (np energiczny nastroju ) są prawie nigdy nie używany w Modern Standard Arabic .\nCase wyróżnienia są bardzo rzadkie w narzeczy arabskimi. W rezultacie, MSA jest zazwyczaj składa się bez przypadków wyróżnień w umyśle, a odpowiednie przypadki są dodawane po fakcie, gdy jest to konieczne. Ponieważ większość przypadków zakończenia są oznaczone za pomocą końcowych krótkich samogłosek, które są zwykle pozostawiane niepisany w skrypcie arabskim, nie jest konieczne do ustalenia właściwej przypadku większości słów. Praktycznym efektem tego jest to, że MSA, jak i angielskim standardowym chińskim , jest napisane w silnie ustalonym szyku wyrazów i alternatywnych zamówień, które zostały wykorzystane w CA dla podkreślenia są rzadkie. Ponadto, ze względu na brak oznakowania w przypadku odmian mówionych, większość głośników nie może konsekwentnie używać poprawnych zakończeń w doraźnego mowy. W rezultacie, używany zazwyczaj do spadku MSA lub uregulowania zakończeń wyjątkiem przypadku, gdy odczyt z przygotowanym tekście.\nSystem liczbowy w CA jest złożona i w dużej mierze związane z systemem przypadku. System ten nie jest stosowany w MSA, nawet w najbardziej formalny od okoliczności; Zamiast tego, znacznie uproszczony system jest używany, zbliżenie systemu konserwatywnych odmian mówionych.\nMSA używa dużo słownictwa klasyczny (np dhahaba „iść”), który nie jest obecny w odmianach mówionych, ale usuwa Classical słowa, które brzmią przestarzałe w MSA. Ponadto MSA pożyczyła lub wymyślone wiele terminów do pojęć, które nie istniały w czasach Koranu i MSA będzie się rozwijać. Niektóre słowa zostały zapożyczone z innych języków-zawiadomieniu wskazuje, że transliteracja głównie pisowni, a nie rzeczywistą wymowę (np فلم filmu „film” lub ديمقراطية dīmuqrāṭiyyah „demokracja”).\nObecny preferencji jest jednak, aby uniknąć bezpośrednich pożyczek, preferując do użytku zarówno tłumaczeń kredytowych (np فرع far' „oddział”, także używany do oddziału firmy lub organizacji; جناح janah „skrzydło”, jest również stosowana dla skrzydło samolotu, budowy, siły powietrza, etc.) lub monety nowych słów za pomocą formy w ramach istniejących korzeni ( استماتة istimātah „ apoptoza ” za pomocą korzeni موت m / w / T „śmierci” wprowadzony w postaci X w lub جامعة jāmi'ah 'uniwersytet', na podstawie جمع jama'a 'gromadzenia, łączcie się'; جمهورية jumhūriyyah 'Republika', na podstawie جمهور jumhūr 'mnogość'). Wcześniejsza tendencja była przedefiniować starszą słowo chociaż to wyszło z użycia (np هاتف Hatif „telefon” < „niewidoczny rozmówca (w sufizmu)”; جريدة jarīdah „gazeta” < „palmowych liści łodyga”).\nPotoczny lub dialektyczny arabski odnosi się do wielu odmian krajowych lub regionalnych, które stanowią codzienny język mówiony i ewoluowała od klasycznego arabskiego. Potoczny Arabski ma wiele wariantów regionalnych; geograficznie odległych odmiany zazwyczaj różnią się na tyle, aby być wzajemnie niezrozumiałe , a niektórzy językoznawcy uważają je odrębne języki. Odmiany są zazwyczaj niepisane. Są one często wykorzystywane w nieformalnych mediów głosowych, takich jak oper mydlanych i talk show , a także sporadycznie w niektórych formach pisemnych mediów, takich jak poezja i nadrukiem reklamowym.\nJedyna odmiana współczesnego arabskiego, aby uzyskały status urzędowy język maltański , który jest używany w (głównie katolickiego ) Malta i napisany z alfabetem łacińskim . Jest potomkiem klasycznym arabskim przez Siculo-arabski , ale nie jest wzajemnie zrozumiały z każdej innej odmiany arabskiego. Wymienić go większość językoznawców jako odrębny język, a nie jako dialekt języka arabskiego.\nJeszcze za życia Mahometa, były dialekty mówione arabski. Muhammad mówił w dialekcie Mekki , w zachodniej części Półwyspu Arabskiego , i to właśnie w tym dialekcie, że Koran został napisany w dół. Jednak dialekty wschodniego półwyspu Arabskiego zostały uznane za najbardziej prestiżową w tym czasie, więc język Koranu została ostatecznie przekształca się podążać za wschodnią fonologię . Jest to fonologia, które leży u podstaw nowoczesnego wymowę klasycznego arabskiego. Fonologicznego różnice między tymi dwoma dialektami stanowią niektóre zawiłości arabskiej piśmie, przede piśmie o zwarcie krtaniowe lub Hamzah (który został zachowany we wschodnich dialektów, ale stracił w zachodniej części mowy) i wykorzystaniu ALIF maqṣūrah (reprezentujących dźwięk zachowane w zachodnich dialektów ale połączył się z ā we wschodniej części mowy).\nJęzyk i dialekt\nSocjolingwistyczne sytuacja arabskiego w dzisiejszych czasach stanowi doskonały przykład tego zjawiska językowego dyglosji , co jest normalne korzystanie z dwóch oddzielnych odmian tego samego języka, zwykle w różnych sytuacjach społecznych. Tawleed to proces dając nowy odcień znaczeniowy starej klasycznej słowa. Na przykład, al-Hatif leksykograficznie, oznacza jedno, którego dźwięk jest słyszalny, ale którego osoba pozostaje niewidoczny. Teraz termin al-Hatif jest używany przez telefon. Dlatego proces tawleed może wyrazić potrzeby współczesnej cywilizacji w sposób, który wydaje się być pierwotnie arabski. W przypadku arabski, wykształceni Arabowie dowolnej narodowości można założyć mówić zarówno ich szkolnym uczy Standard Arabic, jak również ich rodzimych, wzajemnie niezrozumiałymi „dialektów”; te dialekty lingwistycznie stanowią odrębne języki, które mogą mieć własnych dialektów. Kiedy wykształceni Arabowie różnych dialektów angażują się w rozmowę (np marokański rozmowie z Libanu), wiele głośników code-switch tam iz powrotem pomiędzy dialektalnych i standardowych odmian języka, czasem nawet w obrębie tego samego zdania. Głośniki arabski często poprawić swoją znajomość z innymi dialektami za pośrednictwem muzyki lub filmu.\nKwestia czy arabski jest jeden lub wiele języków język jest politycznie naładowana, w taki sam sposób, to jest dla odmian chińskiego , hindi i urdu , serbski i chorwacki , Szkotów i angielskim, itp przeciwieństwie do głośników hindi i urdu, którzy twierdzą, że nie może zrozumieć siebie, nawet jeśli mogą one, głośniki z odmian arabski będzie twierdzą, że wszystko może zrozumieć siebie, nawet gdy nie może. Kwestia dyglosji pomiędzy język mówiony i pisany jest znaczącym czynnikiem komplikującym: Pojedyncza forma pisemna, znacznie różni się od którejkolwiek z odmian mówionych dowiedział natywnie, jednoczy szereg niekiedy rozbieżnych form mówionych. Ze względów politycznych, głównie Arabowie twierdzą, że wszyscy mówią jednym językiem, pomimo istotnych zagadnień będących przedmiotem wspólnego niezrozumiałość wśród różniące się wersje wypowiadane.\nZ punktu widzenia językowego, często mówi się, że różne odmiany mówione arabskim różnią się między sobą wspólnie o tyle, ile języków romańskich . Jest to trafne porównanie na wiele sposobów. Okres rozbieżności z jednej postaci mówionego jest podobny, być może 1500 roku dla arabskiego, 2000 lat dla języków romańskich. Ponadto, gdy jest on zrozumiały dla ludzi z krajów Maghrebu , A językowo innowacyjne odmiany takie jak marokańskim arabskim jest zasadniczo niezrozumiałe dla Arabów z Mashriq , podobnie jak francuski jest niezrozumiałe hiszpańskim lub włoskim głośników, ale stosunkowo łatwo nauczyć nimi. Sugeruje to, że odmiany mówione językowo mogą być traktowane jako oddzielne języki.\nWpływ na inne języki arabski\nZobacz także: Lista zapożyczeń arabskich w języku angielskim\nWpływ arabski był najważniejszy w krajach islamskich, ponieważ jest językiem islamskiej świętej księdze, Koranie. Arabski jest również ważnym źródłem słownictwa dla języków takich jak Amharic , Baluchi , bengalskim , Berber , Bośniacki , chaldejski , czeczeńskiego , chorwacki , Dagestanu , angielskim , niemieckim , gudżarati , Hausa , Hindi , kazachski , kurdyjskim , Kutchi , Kirgizów , Malajski ( malezyjski i indonezyjski ), paszto , perski , pendżabski , Rohingya , języki romańskie ( francuski , kataloński , włoski , portugalski , sycylijskie , hiszpańskie , itp) Saraiki , Sindhi , Somali , Sylheti , suahili , Tagalog , tigrinia , turecki , Turkmenistanu , Urdu , Uyghur , Uzbek , Visayan i wolof , a także innych językach, w krajach, w których używa się tych języków. Minister Edukacji Francji został niedawno podkreślając nauki i wykorzystania arabski w swoich szkołach.\nPonadto, angielski ma wiele zapożyczeń arabskich, niektóre bezpośrednio, ale przez większość innych języków śródziemnomorskich. Przykładami takich słowach to Admiral, Adobe, alchemia, alkohol, algebra, algorytm, alkaliczne, almanach, bursztyn, arsenał, zabójcę, słodycze, karat, szyfr, kawa, bawełna, Ghoul zagrożenie, słój, Kismet, cytryna, loofah, magazyn , materac, sorbet, kanapa, sumaka, taryfa, a zenit. Inne języki, takie jak maltański i Kinubi czerpać ostatecznie z arabskiego, a nie tylko pożyczanie słownictwa lub reguł gramatycznych.\nWarunki zapożyczone z terminologii religijnej zasięg (jak Berber taẓallit „Modlitwa”, z salat ( صلاة Salah )), względem akademickich (jak Uyghur mentiq „logiki”), a także elementów ekonomicznych (takich jak angielski kawy ) do zastępcze (jak hiszpański fulano „tak a tak”), warunki codziennego (jak Hindustani lekin „ale” czy hiszpański Taza i francuski tasse , czyli „kubka”) i wyrażeń (np katalońskim betzef „w bród, w ilości”). Większość odmian Berber (takich jak kabyle ), wraz z suahili, pożyczyć kilka liczb z arabskiego. Większość islamskich terminy religijne są bezpośrednie zapożyczenia z języka arabskiego, takie jak صلاة ( salat ), „modlitwa”, a إمام ( imam ), „lider modlitwy.”\nW językach nie bezpośrednio w kontakcie ze światem arabskim, zapożyczenia arabskie są często przenoszone pośrednio poprzez innych językach niż przenoszone są bezpośrednio z arabskiego. Na przykład, większość zapożyczenia arabskie w Hindustani i turecki wszedł chociaż perski jest językiem indo-irańskich . Starsze arabski zapożyczenia w Hausa zostały zapożyczone z kanuri .\nSłowa arabskie wykonane również drogę na kilka języków Afryki Zachodniej jako Islam rozłożone Sahary. Warianty arabskich słów takich jak كتاب Kitab ( „książki”) rozprzestrzeniły się języków afrykańskich grup, którzy nie mieli bezpośredniego kontaktu z arabskich przedsiębiorców.\nPonieważ w całym świecie islamskim, arabski zajmował pozycję podobną do łaciny w Europie, wiele arabskich pojęć w dziedzinie nauki, filozofii, handlu itp zostały wymyślone przez arabskich korzeni z non-native speakerów arabskich, zwłaszcza przez aramejski i tłumaczy perskie, a następnie trafiły na inne języki. Ten proces używając korzenie arabskie, zwłaszcza w języku kurdyjskim i perskim, przełożyć koncepcje zagranicznych kontynuowane aż do 18 i 19 wieku, kiedy połacie Arab zamieszkanych ziemie pod panowania osmańskiego .\nWpływ innych językach arabskim\nNajważniejszym źródłem pożyczek na język (pre-muzułmańskiego) arabsku są od powiązanych (semickie) językach aramejskim , które były głównym, międzynarodowym językiem komunikacji w całym starożytnym Bliskim i Środkowym Wschodzie, etiopski , oraz w mniejszym stopniu Hebrew (głównie koncepcje religijne). Ponadto, wiele terminów kulturowe, religijne i polityczne weszły arabsku od języków irańskich , w szczególności na Bliskim Perski , Partów i (klasyczny) perskim i hellenistycznym grecki ( kīmiyā' ma jako pochodzenia greckiego khymia , co oznacza w tym języku topienia metali; zobacz Roger Dachez , Histoire de la Médecine de l'Antiquité au XXe siècle , Tallandier, 2008, str. 251), alembic (destylator) od ambix (kubek), almanach (klimat) z almenichiakon (kalendarz). (Na początku ostatnich trzech słowach zapożyczonych, zobacz Alfred-Louis de PreMare, Podstawy islamu , Seuil, L'Univers Historique, 2002) Niektóre arabskie pożyczek z języków semickich lub perskimi są, jak przedstawiono w De PreMare na wyżej wymienionych książka:\nMedyna / Medina (مدينة, miasto lub plac miejski), słowo pochodzenia hebrajskiego lub aramejskiego (Kraj, w którym oznacza „stan”);\nJazirah (جزيرة), tak jak w znanej postaci الجزيرة „Al-Dżaziry”, oznacza „wyspy” i ma swój początek w syryjskiego ܓܙܝܪܗ gazīra .\nlāzaward (لازورد) pochodzi z perskiego لاژورد lājvard , nazwa niebieskim kamieniem lapis lazuli. Słowo to zostało zapożyczone w kilku językach europejskich oznaczać (light) niebieski - Azure w języku angielskim, azur w języku francuskim i Azul w języku portugalskim i hiszpańskim.\nOdnotowano wiele przykładów ruchów narodowych do konwertowania pisma arabskiego w alfabecie łacińskim lub zromanizować języka. Obecnie jedynym językiem pochodzą z klasycznym arabskim używać alfabetu łacińskiego jest maltański .\nBejrut gazeta La Syrie naciska na zmianę z arabskiego skrypt do łacińskimi literami w 1922. Główną głowę tego ruchu był Louis Massignon , francuski orientalista, który przyniósł jego obawy przed Arabic Language Academy w Damaszku w 1928 roku próba Massignon pod adresem romanizacji nie powiodła się i Akademii populacja oglądany propozycję jako próbę z zachodniego świata, aby przejąć ich kraj. Said Afgańska , członek Akademii, wspomniano, że ruch do zromanizować skrypt był syjonistą planu dominować Libanie.\nPo okresie kolonializmu w Egipcie, Egipcjanie szukali sposobu, aby odzyskać i ponownie podkreślić kultury egipskiej. W rezultacie, niektórzy Egipcjanie pchnął na Egyptianization języka arabskiego, w którym formalna arabski i potoczny język arabski byłyby połączone w jednym języku i alfabetu łacińskiego byłyby wykorzystywane. Był też pomysł znalezienia sposobu korzystania Hieroglify zamiast alfabetu łacińskiego, ale to było postrzegane jako zbyt skomplikowane w użyciu. Uczony, Salama Musa zgodził się z ideą zastosowaniu alfabetu łacińskiego na arabski, jak sądził, że pozwoli Egipt mieć bliższe relacje z Zachodem. Wierzył również, że łacina scenariusz był klucz do sukcesu Egiptu, gdyż pozwoli na bardziej postępowi w nauce i technice. Ta zmiana w alfabecie, wierzył, by rozwiązać problemy związane z arabską, takich jak brak pisemnych samogłosek i trudności piszących obcych słów, które utrudniały non-native speakers nauczyć. Ahmad Lutfi jako Sayid i Muhammad Azmi dwa egipskie intelektualiści, zgodził się z Musa i wspierał dążyć do romanizacji. Pomysł, że Romanizacja było niezbędne dla modernizacji i rozwoju w Egipcie nadal z Abd Al-Aziz Fahmi w 1944 roku był przewodniczącym do pisania i gramatyki Komitetu ds Arabic Language Academy of Cairo. Jednak ta próba nie powiodła się, ponieważ Egipcjanie poczuła silne więzi kulturowe do alfabetu arabskiego. W szczególności, starsze pokolenia egipskie Uważa się, że alfabet arabski miał silne powiązania do wartości arabskich i historii, ze względu na długą historię alfabetu arabskiego (Shrivtiel, 189) w społeczeństwach muzułmańskich.\nJęzyk Koranu i jego wpływ na poezję\nKoran wprowadzono nowy sposób zapisywania na świecie. Ludzie zaczęli studia i stosując unikalne style one wyciągnięte z Koranem nie tylko własnej twórczości, ale także ich kulturę. Autorzy badali unikalną strukturę i formatu Koranu w celu zidentyfikowania i zastosować figuratywne urządzeń oraz ich wpływ na czytelnika.\nUrządzenia figuratywne Koran za\nKoran inspirowane muzyczności w poezji przez wewnętrzny rytm wersetów. Układ słowy, jak pewne dźwięki tworzą harmonię, a umowa rymów stworzyć poczucie rytmu w każdym wersie. W czasach, rozdziały Koranu tylko rytm wspólnego.\nPowtórzenia w Koranie wprowadziła prawdziwą moc i wpływ może mieć powtarzanie w poezji. Powtarzanie pewnych słów i zwrotów były one wydają się bardziej jędrna i wyraźny w Koranie. Koran używa stale metafory ślepoty i głuchoty sugerować niewiara. Metafory nie była nowa koncepcja poezji, jednak siła rozbudowanych metafor było. Wyraźne obrazy w Koranie inspiracją dla wielu poetów włączyć i skupić się na tę funkcję w swojej pracy. Poeta ibn al-Mu'tazz napisał książkę dotyczącą figur mowy zainspirowanych jego badań nad Koranem. Poetów, takich jak Badr Shakir al sayyab wyraża swoje poglądy polityczne w jego pracy przez obrazowania zainspirowany form bardziej ostrzejsze obrazów wykorzystywanych w Koranie. Koran używa urządzeń figuratywne, aby wyrazić znaczenie w najpiękniejszej postaci możliwego. Badanie pauz w Koranie, a także inne retoryka pozwolić mu być prowadzone w wielu sposobów.\nChociaż Koran znana jest płynność i harmonijnie , struktura może być najlepiej opisana jako że nie zawsze będzie nieodłącznie chronologiczny, ale może również przepływać tematycznie zamiast (rozdziały w Koranie ma segmenty, które płyną w porządku chronologicznym, ale segmenty mogą przejść do innego segmenty nie związane w chronologii, ale może być związany w temacie). W sury , znane również rozdziały Koranu nie są umieszczone w kolejności chronologicznej. Stała tylko w swojej strukturze jest to najdłuższy umieszczone są pierwszy i krótsze naśladowania. Tematy poruszane w rozdziałach można również nie mają bezpośredniego stosunku do siebie (jak widać w wielu suras) i może podzielić się swoim poczuciem rymu . Koran wprowadza do poezji idea porządku porzucenie i rozpraszania narracje w całym tekście. Harmony jest również obecny w dźwięku Koranu. Wydłużenia i akcenty obecne w Koran stworzyć harmonijny przepływ wewnątrz piśmie. Unikalny dźwięk Koranu recytowane, ze względu na akcenty , stworzyć głębszy poziom zrozumienia poprzez połączenie głębiej emocjonalnym.\nKoran jest napisany w języku, który jest prosty i zrozumiały dla ludzi. Prostota piśmie inspirowane późniejszych poetów pisać w stylu bardziej jasne i oczywiste. Słowa Koranu, choć bez zmian, są do dziś zrozumiały i często stosowane zarówno w formalnym i nieformalnym arabski. Prostota języka sprawia, zapamiętywania i recytuje Koran nieco łatwiejsze zadanie.\nKultura i Koran\nPisarz al-Khattabi wyjaśnia, w jaki sposób kultura jest wymaganym elementem stworzyć poczucie sztuki w pracy, a także zrozumieć. Uważa on, że płynność i harmonia, które posiadają Koran nie są jedynymi elementami, które sprawiają, że piękne i tworzą więź między czytelnikiem a tekstem. Choć dużo poezji uznano za porównywalne z Koranu, że jest równa lub wyższa niż kompozycji z Koranu, dyskusja róża że takie oświadczenia nie są możliwe, ponieważ ludzie są niezdolni do komponowania pracę porównywalną do Koranu. Ponieważ struktura Koranu utrudniał wyraźna oś czasu widać, Hadis były głównym źródłem porządku chronologicznym. Hadis były przekazywane z pokolenia na pokolenie i ta tradycja stała się duży zasób dla zrozumienia kontekstu. Poezja po Koran zaczął posiadająca ten element tradycji poprzez uwzględnienie niejednoznaczności i podstawowe informacje będą niezbędne do zrozumienia znaczenia.\nPo Koran zszedł do ludzi, tradycji zapamiętywania wersetów stał obecny. Uważa się, że im większa ilość Koranu na pamięć, tym większa wiara. Ponieważ technologia poprawie w ciągu czasu, słuchu recytacje Koranu stał się bardziej dostępny, a także więcej narzędzi, które pomogą zapamiętać wersetów. Tradycja poezji miłosnej służył jako symbolicznej reprezentacji pożądania muzułmańskiego za bliższym kontakcie ze swoim Panem.\nChoć wpływ Koranu na poezji arabskiej jest wyjaśnione i bronione przez wielu pisarzy, niektórzy autorzy takich jak Al-Baqillani uwierzyć, że poezja i Koran są w żaden możliwy sposób związanego ze względu na wyjątkowość Koranu. Niedoskonałości poezja jest udowodnić swoje punkty, które nie mogą być porównywane z płynnością Koran utrzymuje.\nArabski i Islam\nKlasyczny arabski jest językiem poezji i literatury (w tym nowości); jest to również głównie językiem Koranu . Klasyczny arabski jest ściśle związana z religią islamu, ponieważ Koran został napisany w nim. Większość muzułmanów na świecie nie mówią klasycznym arabskim jako językiem ojczystym, ale wiele można odczytać koraniczne skrypt i recytować Koran. Wśród niearabskiego muzułmanów, przekłady Koranu są najczęściej towarzyszy oryginalnego tekstu. Obecnie Modern Standard Arabic (MSA) jest również stosowany w zmodernizowanych wersjach form literackich Koranu.\nNiektórzy muzułmanie stanowią monogenesis języków i twierdzą, że język arabski był językiem objawione przez Boga dla dobra ludzkości i oryginalnego języka jako systemu prototypowego komunikacji symbolicznej, w oparciu o ich system trójspółgłoskowymi korzeni, wypowiedziane przez człowieka, od którego wszystko inne języki pochodzą, po raz pierwszy została uszkodzona. Judaizm ma podobny rachunek w wieży Babel .\nDialekty i potomkowie\nOsobny artykuł: dialekty języka arabskiego\nRóżne dialekty arabsku\nPotoczny arabski to wspólne określenie dla mówionych dialektów używanych w całym arabskim świecie arabskim , które różnią się radykalnie od języka literackiego. Głównym dialektyczny podział jest między odmianami wewnątrz i na zewnątrz Półwyspu Arabskiego, a następnie, że między osiadłych odmian i dużo bardziej konserwatywnych beduińskich odmian. Wszystkich odmian spoza Półwyspu Arabskiego (które obejmują znaczną większość głośników) mają wiele cech wspólnych z siebie, że nie znajdują się w klasycznym arabskim. To doprowadziło naukowców do postulują istnienie dialekcie prestiż Koine w jednym lub dwóch stuleci bezpośrednio po podboju arabskiego, którego cechy ostatecznie rozprzestrzenił się na wszystkich nowo podbitych terenach. (Cechy te występują w różnym stopniu w środku Półwyspu Arabskiego. Generalnie, Arabian Peninsula odmiany mają znacznie większą różnorodność niż odmian non-półwyspu, ale zostały one understudied).\nW ramach odmiany nie półwyspu, największa różnica jest między non-egipskich dialektami Afryki Północnej (zwłaszcza marokański arabski) i innych. Marokański arabski w szczególności jest mało zrozumiały dla arabskimi głośników wschodzie Libii (chociaż odwrotne nie jest prawdziwe, częściowo ze względu na popularność egipskich filmów i innych mediów).\nJednym z czynników, w różnicowaniu dialektów jest oddziaływanie z języków wcześniej używanych w obszarach, które zwykle świadczone znaczną liczbę nowych słów i czasami również wpływ na wymówienie słowa lub zlecenia; Jednak o wiele bardziej istotnym czynnikiem dla większości dialektów jest, jak wśród języków romańskich, zatrzymywanie (lub zmianą znaczenia) różnych form klasycznych. Zatem iracki aku , Lewantyńskim FIH i Afryki Północnej kayən wszystko znaczy „nie ma”, a wszystkie pochodzą z klasycznych form arabskimi ( yakūn , Fihi , kā'in odpowiednio), ale teraz brzmią zupełnie inaczej.\nTranskrypcja jest transkrypcja szeroki IPA , więc drobne różnice były ignorowane dla łatwiejszego porównania. Również wymowa of Modern Standard Arabic różni się znacząco od regionu.\nUwielbiam czytać dużo\nKiedy poszedłem do biblioteki\nNie mogę znaleźć tej starej książki\nChciałem przeczytać książkę o historii kobiet we Francji\nArabski literacki w skrypcie arabskim\n(ze wszystkimi samogłosek)\n(liturgiczny lub tylko poetycki)\nJemen arabski (Sana)\nAna bajn aħibː ilgiraːji (H) gawi Prawo ma SIRT sala‿lmaktabih MA lige: tʃ ðajji‿lkitaːb ilgadiːm Kunt aʃti ʔagra kitab ʕan Tarixowi Ilmari (H) Edmonton w faraːnsa\nJordański arabski (Amman)\nana baħib ligraːje kθiːr Lama ruħt ʕalmaktabe MA lageːtʃ haliktaːb ilgadiːm KAN Bidi ʔaqra ktaːb ʕan Tarixem ilmara fi faransa\nGulf arabski (Kuwejt)\nAna Wajid aħibː aɡra LAMAN riħt ilmaktaba MA liɡeːt halkitaːb ilgadiːm kint abi‿ (j) aɡra Kitab ʕan Tarixem ilħariːm‿ (i) bfaransa\nGələt Mezopotamii (Bagdad)\naːni‿ (j) aħub luqraːja kulːiʃ LAMAN riħit lilmaktabˤɛː MA liɡeːt Hada liktaːb ilgadiːm ridit Akra ktaːb ʕan Tarixowi inːiswaːn‿ (U) bfransɛː\nHejazi arabski (Medina)\nana Mara ʔaħubː alɡiraːja Lama ruħt almaktaba MA liɡiːt Hada lkitaːb alɡadiːm Kunt abɣa ʔaɡra Kitab ʕan Tarixem alħariːm fi faransa\nZachodnia syryjski arabski (Damaszek)\nana ktiːr bħəb ləʔraːje Lama rəħt ʕalmaktabe MA laʔeːt haləktaːb əlʔadiːm KAN Badi ʔra ktaːb ʕan Tarixem əlmara bfraːnsa\nLibańska arabski (Bejrut?)\nMiejskie palestyński (Jerozolima)\nana baħib liʔraːje ktiːr Lama ruħt ʕalmaktabe MA laʔeːtʃ haliktaːb ilʔadiːm KAN Bidi ʔaʔra ktaːb ʕan Tarixem ilmara fi faransa\nWiejskie Palestyńskiej (Zachodni Brzeg)\nana baħib likraːje kθiːr Lama ruħt ʕalmatʃtabe MA lakeːtʃ halitʃtaːb ilkadiːm KAN Bidi ʔakra tʃtaːb ʕan Tarixem ilmara fi faransa\nana baħebː elʔeraːja ʔawi Lama roħt elmaktaba malʔetʃ elketaːb elʔadim da Ana kont (E) ‿ʕawz‿aʔra ktab ʕan Tarixowi esːettat Fe faransa\nLibijski arabski (Trypolis?)\nana nħəb il-ɡraːja halba lamma mʃeːt lil-maktba malɡeːtiʃ ha litowo-ktaːb lə-ɡdiːm Kunt Nibi naɡra ktaːb ʔleː Tarixem ə-nsawiːn fi Fransa\nnħib liqraːja barʃa waqtilli mʃiːt lilmaktba nieprawidłowego qiːtʃ ha likteːb liqdiːm kʊnt nħib naqra kteːb ʕla terix Limra fi Fransa\nAna nħəbb nəqṛa bezzaf Ki ruħt l əl-măktaba MA-lqīt-ʃ miał lə-ktāb lə-qdīm Kunt ħābb nəqṛa ktāb ʕla Tarixem lə-MRA fi Fransa\nana ʕziz ʕlija bzzaf nqra Melli mʃit l lmaktaba ma-lqiːt-ʃ miał l-ktab l-qdim Kent baɣi nqra ktab ʕla Tarixowi l mra f Fransa\n(w maltańskiego pisowni)\nInħobb naqra ħafna. Meta mort il-librerija Ma sibtx dan il-ktieb qadim. Ridt naqra ktieb dwar l istorja Tal-mara fi Franza.\nWedług Charlesa A. Ferguson , Oto niektóre z charakterystycznych cech Koiné który leży u podstaw wszystkich współczesnych dialektów poza Półwyspem Arabskim. Chociaż wiele innych cechy są wspólne dla większości lub wszystkich tych odmian, Ferguson uważa, że te funkcje w szczególności są mało prawdopodobne, aby ewoluowały niezależnie więcej niż raz lub dwa razy i razem sugerują istnienie Koine:\nUtrata liczbie podwójnej wyjątkiem rzeczowników, z konsekwentną mnogiej umowy (por kobiece pojedynczej umowy w liczbie mnogiej inanimates).\nZmiana do I w wielu afiksów (np non-past-napiętych prefiksów ti- yi- Ni ; Wi „i”; IL zwanej dalej "; kobiece -Jest w stanie konstruktu ).\nUtrata czasowników trzecim słabych kończących się w (które łączą się z czasowniki kończąc y ).\nReformacji podwójny czasowników, np ḥalaltu 'Rozwiązałem' → ḥalēt (u) .\nKonwersja oddzielnych słów Li „mi”, laka do ciebie ", itd. W pośrednim obiektów enklityka przyrostków.\nPewne zmiany liczby kardynalnej systemu, na przykład khamsat Ayyam 'pięć dni → kham (A), a tiyyām , gdzie pewne słowa mają szczególną liczbę mnogą o ustalonej uprzednio wartości t .\nUtrata kobiecej elativus (porównawczy).\nRzeczownik liczby mnogiej z formularza Kibar „wielkim” → Kubar .\nZmiana Nisba przyrostek -iyy > I .\nNiektóre elementy leksykalne, np Jab „przynieść” < jā'a bi- „pochodzą z”; Shaf „zobaczyć”; ESH „co” (lub podobny) < ayyu shay' „który rzecz”; illi (względem zaimkiem).\nFuzja / ɮˤ / i / d / .\nEgipski arabski jest używany przez około 53 milionów ludzi w Egipcie (55 milionów na całym świecie). Jest to jeden z najbardziej zrozumiałe dialekty języka arabskiego, w dużej mierze do powszechnej dystrybucji egipskich filmów i programów telewizyjnych na całym świecie arabskojęzycznym\nLewantyńskim arabski obejmuje Północną Lewantyńskim arabskiego , South Lewantyńskim arabsku i cypryjskiej arabsku . Jest on używany przez około 21 milionów ludzi w Libanie, Syrii, Jordanii, Palestyny , Izraela, Cypru i Turcji.\nLibańska arabski jest odmiana od Lewantyńskim arabski używany głównie w Libanie.\nJordański arabski jest continuum wzajemnie zrozumiałe odmian Lewantyńskim arabski wypowiadanych przez ludność Królestwa Jordanii.\nPalestyńczyk arabski to nazwa kilku dialektów podgrupie Lewantyńskim arabskiego mówionego przez Palestyńczyków w Palestynie , przez arabskich obywateli Izraela i Palestyńczyków, w większości populacji na całym świecie.\nSamarytanin arabski , używany tylko przez kilkaset w Nablus regionu\nCypryjski Maronite arabski , wypowiedziane na Cyprze\nMaghrebi arabski , zwany także „Darija” wypowiedziane przez około 70 milionów ludzi w Maroko, Algieria, Tunezja i Libia. Stanowi on również podstawę maltańskiego poprzez wygasłego Sycylijczyk arabskim dialekcie. Maghrebi arabski jest bardzo trudne do zrozumienia dla arabskich mówców z Mashriq lub Mezopotamii, najbardziej zrozumiały będącego libijskiego arabski i najtrudniejszej marokańskim arabskim. Pozostali takie jak algierskiej arabski można rozpatrywać w między nimi pod względem trudności.\nLibijski arabski używany w Libii i krajach sąsiednich.\nTunezyjski arabski używany w Tunezji i północno-wschodniej Algierii\nAlgierczyk arabski używany w Algierii\nJudeo-algierski arabski był używany przez Żydów w Algierii do 1962\nMarokański arabski używany w Maroku\nHassaniya arabski (3 miliony głośniki), mówi się w Mauretanii , Sahara Zachodnia , niektóre części Azawad w północnym Mali , Maroko południowej i południowo-zachodniej Algierii.\nAndaluzyjski arabski , mówi się w Hiszpanii, aż do 16 wieku.\nSiculo-arabski ( sycylijska arabski ), mówiono na Sycylię i Maltę w okresie od końca XIX wieku do końca XII wieku, a ostatecznie przekształciła się w języku maltańskim .\nMaltański , wypowiedziane na Malcie, jest jedynym w pełni oddzielny standaryzowany język pochodziła z arabskim dialekcie (wymarły Siculo-arabski dialekt), z niezależnymi norm literackich. Maltański ewoluowała niezależnie od Literackiego arabskim i jego odmian w znormalizowanym języku w ciągu ostatnich 800 lat w stopniowym procesie latynizacji. Maltański Uznaje się zatem wyjątkową potomka arabski, który nie ma diglossic relacji z normą arabsku lub klasycznym arabskim . Maltański jest również różni się od arabskiego i innych języków semickich, ponieważ jego morfologia została głęboko pod wpływem języków romańskich , włoski i sycylijskiej . Jest to również jedyny język semicki napisane w alfabecie łacińskim . Pod względem podstawowego języka codziennego, głośniki maltańskiego są zgłaszane, aby móc zrozumieć mniej niż jedną trzecią tego, co się do nich mówi w tunezyjskim arabskim , który jest związany z Siculo-arabski, natomiast głośniki tunezyjskich są w stanie zrozumieć, o 40% z tego, co się do nich mówi w języku maltańskim. Ten asymetryczny zrozumiałość jest znacznie niższy niż wzajemna zrozumiałość znaleźć między dialektami Maghrebi arabskimi. Maltański ma swoje dialekty, z odmian miejskich maltańskiego być bliżej niż standardowa maltańskim odmian wiejskich.\nMesopotamian arabski , używany przez około 32 milionów ludzi w Iraku (gdzie jest nazywany „Aamiyah”), wschodni i południowo-zachodnie Syria Iran ( Khuzestan ).\nBagdad arabski jest dialekt arabski w Bagdadzie , stolicy Iraku. Jest to subvariety od Mezopotamii po arabsku .\nKuwejcki arabski jest Gulf arabski dialekt używany w Kuwejcie.\nKhuzestani arabski używany w irańskiej prowincji Khuzestan .\nKhorasani arabski używany w irańskiej prowincji Khorasan .\nSudańczycy arabski jest używany przez 17 milionów ludzi w Sudanie i niektórych częściach południowego Egiptu. Sudańczycy arabski jest zupełnie odmienna od dialekcie swojego sąsiada na północy; raczej Sudańczycy mają dialekt podobny do dialektu Hejazi.\nJuba arabski używany w Południowym Sudanie i Południowym Sudanie\nGulf arabski , używany przez około cztery miliony osób, głównie w Kuwejcie, Bahrajnie , niektóre części Omanu , obszarów przybrzeżnych wschodniej Arabii Saudyjskiej i niektóre części ZEA i Katarze. Używany też w Iranie Bushehr i Hormozgan prowincji. Chociaż Gulf arabski mówi się w Katarze, większość obywateli Kataru mówić Najdi arabski (Bedawi).\nOmanu arabski , odrębny od Zatoki arabski wschodniej Saudyjskiej i Bahrajnie, wypowiedziane w Central Omanu. Z ostatniej zasobów ropy i mobilności rozprzestrzenił się na inne części sułtanatu.\nHadhrami arabski , używane przez około 8 milionów ludzi, głównie w Hadhramaut, aw części Półwyspu Arabskiego, Południowej i Azji Południowo-Wschodniej i Afryce Wschodniej przez potomków Hadhrami.\nJemen arabski używany w Jemenie i południowej Arabii Saudyjskiej przez 15 milionów ludzi. Podobny do Zatoki arabski.\nNajdi arabski , używany przez około 10 milionów ludzi, używany głównie w Najd, środkowej i północnej Arabii Saudyjskiej. Większość obywateli Kataru mówić Najdi arabski (Bedawi).\nHejazi arabski (6 mln użytkowników), używany w Hejaz, zachodniej Arabii Saudyjskiej\nSubsaharyjskiej arabski używany w niektórych częściach Algierii, Nigru i Mali\nBaharna arabski (600.000 głośniki), wypowiedziane przez Bahrani Shi'ah w Bahrajnie i Qatif , dialekt wykazuje wiele dużych różnic z Zatoki arabski. Jest również używany w mniejszym stopniu w Omanie.\nŻydowsko-arabskie dialekty - są to dialekty wypowiadane przez Żydów, które mieszkały lub nadal żyją w świecie arabskim. Jak migracja żydowska w Izraelu chwycił, język nie rozwijają się i jest obecnie uważany za zagrożony. Tzw Qәltu arabski.\nChadian arabski , używany w Czadzie, Sudanie, niektórych częściach Południowym Sudanie, Republice Środkowoafrykańskiej, Niger, Nigeria, Kamerun\nAzji Środkowej arabski , wypowiedziane w Uzbekistanie, Tadżykistanie i Afganistanie, jest wysoce zagrożone\nShirvani arabski , wypowiedziane w Azerbejdżanie i Dagestanie aż do 1930 roku, obecnie wymarły.\nGłówny artykuł: arabski fonologia\nSpośród 29 protosemickich spółgłosek, tylko jeden został utracony: * / ʃ / , która połączyła się z / s / , a / ɬ / stała / ʃ / (patrz języków semickich ). Różne inne spółgłoski zmieniły dźwięk też, ale pozostały odrębne. Oryginalny * / p / osłabiona do / f / i * / ɡ / - konsekwentnie potwierdzone w pre-Islamic greckiej transkrypcji języków arabskich - stała spalatalizowany do / ɡʲ / lub / ɟ / do czasu Koranu i / dʒ / , / ɡ / , / ʒ / lub / ɟ / po wczesnych muzułmańskich podbojów i MSA (patrz arabskie fonologia # lokalne wariacje więcej szczegółów). Oryginalny bezdźwięczne wyrostka bocznego fricative * / ɬ / stała / ʃ / . Jej stanowczy odpowiednik / ɬˠ ~ ɮˤ / był uważany przez Arabów za najbardziej niezwykły dźwięk w języku arabskim (stąd nazwa Arabski Klasyczny za لغة ٱلضاد lughat al-DAD lub „języka tata ”); dla większości współczesnych dialektów, że stał się stanowczy przystanek / D / z utratą lateralizacji lub całkowitej utraty jakichkolwiek faryngalizacja lub welaryzacja, / d / . (Klasyczny tata wymowa faryngalizacja / ɮˤ / nadal występuje w języku Mehri i podobnym dźwiękiem Bez welaryzacja, / ɮ / , istnieje w innych językach Nowoczesny Południowej arabskich ).\nInne zmiany mogą się zdarzyć. Klasyczny arabski wymowa nie jest dokładnie rejestrowane i różne rekonstrukcje systemu dźwięku protosemickich zaproponować różne wartości fonetyczne. Jednym z przykładów jest emfatyczne spółgłosek, które są pharyngealized w nowoczesnych wymowy, ale może zostały velarized w ósmym wieku i glottalized w Proto-semicki.\nRedukcja / j / i / w / między samogłoskami występuje w wielu okolicznościach i jest odpowiedzialny za wiele złożoności czasowników słabych trzecich ( „wadliwy”). Wczesne akadyjskie transkrypcje arabskich nazw wynika, że redukcja ta nie była jeszcze występowały jako wczesnego część 1 tysiąclecia pne.\nKlasyczny języka arabskiego jako nagrany był poetycki Koine że odzwierciedla świadomie archaicznych dialektem, wybrany na podstawie plemion zachodniej części Półwyspu Arabskiego , który mówił najbardziej konserwatywnych warianty arabski. Nawet w czasach Mahometa i wcześniej, inne dialekty istniało o wiele więcej zmian, włącznie z utratą większości zwarcie krtaniowe, utrata przypadku zakończeń, zmniejszenie liczby dwugłosek / aj / i / AW / w monoftong / E, O / , itd. Większość z tych zmian są obecne w większości lub wszystkich nowoczesnych odmian arabskiego.\nCiekawą cechą systemu zapisu Koranu (a więc klasycznym arabskim) jest to, że zawiera ona pewne cechy rodzimej gwary Mahometa z Mekki, skorygowanym poprzez znaków diakrytycznych w postaci standardowego klasycznym arabskim. Wśród tych cech widoczne pod korekt są utrata zwarcie krtaniowe i różniące rozwój redukcji niektórych sekwencji końcowych zawierających / j / : Oczywiście, ostateczna / -awa / stała / A / jak w języku klasycznej, ale ostateczna / -aja / stał się inny dźwięk, ewentualnie / E / (zamiast ponownie / a / w języku Classical). Jest to oczywiste źródło maqṣūrah ALIF „ograniczone Alif” jeżeli ostateczna / -aja / jest zrekonstruowany: list, który normalnie wskazania / j / lub jakiś podobny dźwięk wysokiej samogłoski, ale zostały podjęte w tym kontekście być logicznym wariant Alif i reprezentuje dźwięk / a / .\nChociaż Klasyczny arabski język był jednolity i jest obecnie wykorzystywana w Koranie, jego wymowa różni się nieco od kraju i od regionu do regionu w kraju. Jest pod wpływem potocznych dialektów .\nW „potoczne” wypowiedziane dialektów arabskich są wyuczone w domu i stanowią rodzime języki głośników arabskimi. „Formalne” literacki arabski (zazwyczaj specjalnie Modern Standard Arabic) uczy się w szkole; choć wiele głośniki mają native jak znajomość języka, nie jest technicznie język ojczysty żadnej głośników. Obie odmiany mogą być zarówno w mowie i piśmie, choć potocznej odmiany rzadko są spisane i formalna odmiana jest używany głównie w formalnych okolicznościach, np, w audycjach radiowych i telewizyjnych, formalnych wykładów, dyskusji parlamentarnych i do pewnego stopnia pomiędzy głośnikami o różnym potocznym dialektach. Nawet wtedy, gdy język literacki jest używany, jednak jest zwykle używany tylko w czystej postaci, gdy czyta przygotowany tekst na głos i komunikacja między użytkownikami różnych dialektów potocznych. Mówiąc doraźnie (tzn składających się języka na miejscu, jak w normalnej dyskusji między ludźmi), głośniki wydają się nieco różnić od ścisłego języka literackiego w kierunku potocznych odmian. W rzeczywistości nie jest to ciągły zakres „w międzyczasie” mówionych odmianach: z prawie czystego Modern Standard Arabic (MSA), do postaci, która nadal wykorzystuje MSA gramatyki i słownictwa, ale ze znaczącymi potocznym wpływów, aby forma języku potocznym że przywóz pewnej liczby słów i konstrukcji gramatycznych w MSA, do formularza, który jest zbliżony do czystego potoczny ale z „ostrymi krawędziami” (najbardziej zauważalnie „wulgarne” i nieklasyczne aspekty) wygładzone do czystej potoczny. Szczególny wariant (lub rejestr ) stosowany zależy od klasy i poziomu edukacji społecznej głośników zaangażowanych i poziom formalności sytuacji mowy. Często będzie się zmieniać w jednym spotkaniu, na przykład, przenosząc się z prawie czystego MSA do bardziej mieszany języka w procesie wywiadzie radiowym, jak rozmówca staje się bardziej komfortowo z ankietera. Ten typ zmienności jest charakterystyczna dyglosji który istnieje na całym świecie arabskojęzycznym.\nNagrywanie z wiersza Abu al-Ala al-Ma'arri zatytułowanej „I już nie kradną z natury”\nChociaż Modern Standard Arabic (MSA) jest językiem jednolita, jej wymowa różni się nieco od kraju i od regionu do regionu w kraju. Różnice w poszczególnych „akcentów” głośników MSA ma tendencję do lustra odpowiadającej wariacje w mowie potocznej głośników w pytaniu, ale z cech wyróżniających nieco osłabła. Pamiętaj, że ważne w opisach „arabski” fonologii jest rozróżnienie między wymową danego potocznej (w mowie) dialekcie i wymowie MSA przez tych samych głośników. Chociaż są one podobne, nie są one takie same. Na przykład, fonem, że wywodzi się z klasycznej arabskich / ɟ / ma wiele różnych wymowę w nowoczesnych odmianach mówionych, np [dʒ ~ ʒ ~ J ~ ɡʲ ~ ɡ] w tym proponowanego oryginału [ɟ] . Głośniki których natywny odmiana ma albo [ dʒ ] lub [ ʒ ] użyje samą wymowę mówiąc MSA. Nawet głośniki z Kairu, którego rodzimy egipski arabski ma [ ɡ ] , normalnie używać [ ɡ ] mówiąc MSA. [ J ] głośników Zatoki Perskiej jest wariant, który nie tylko wymowa znajduje się w MSA; [dʒ ~ ʒ] jest używany zamiast, ale może używać [j] w MSA do wygodnego wymowy. Innym powodem różnych wymowę ma wpływ potocznych dialektów . Zróżnicowanie wymowie potocznej dialektów jest wpływ innych języków wcześniej wypowiedziane, a niektóre jeszcze obecnie używanych w regionach, takich jak koptyjski w Egipcie, Berber , punickiej lub fenickiego w Afryce Północnej, Himyaritic , Nowoczesny Południowej arabskich i Old South arabskich w Jemenie i Omanie i aramejskim i kanaanejskich językach (w tym fenickiego ) w Lewant i Mezopotamii.\nInny przykład: wiele kolokwialne odmiany znane typu harmonia samogłosek , w którym obecność „dobitnie spółgłosek” wyzwala kopii Alofony pobliskich samogłosek (zwłaszcza w niskich samogłoski / a / , które są wsparte na [ ɑ (ː) ] w tych okolicznościach, bardzo często frontem do [ AE (ː) ] we wszystkich innych przypadkach). W wielu wypowiadanych odmiany, wspierane lub „emfatyczne” alofony samogłosek rozprzestrzeniać odległość sprawiedliwego w obu kierunkach od spółgłoski wyzwolenia; w niektórych odmian (zwłaszcza egipski arabski), że „emfatyczne” alofony rozłożone w całym słowem, zazwyczaj w tym przedrostków i przyrostków, nawet w odległości kilku sylab od spółgłoski wyzwalającego. Głośniki potocznych odmian o tym harmonia samogłosek wydają się wprowadzić go do swojego MSA wymowy, a także, ale zazwyczaj z mniejszym stopniem rozprzestrzeniania niż w potocznym odmian. (Na przykład, głośniki potocznych odmian o wyjątkowo długich dystansach harmonii może zezwolić na umiarkowany, ale nie ekstremalne, ilość rozprzestrzenianie harmonicznych alofonów w ich mowie MSA, natomiast głośniki odmian potocznych z umiarkowaną dystansach harmonii może tylko harmonizuje w bezpośrednim sąsiedztwie samogłosek w MSA).\nModern Standard arabska ma sześć czystych samogłosek (gdy większość nowoczesnych dialekty osiem czystych samogłosek, które obejmuje długie samogłoski / e o / ), z krótkim / AIE / i odpowiadające długości samogłoski / a u / . Istnieją również dwa dyftongi : / aj / i / AW / .\nWymowa samogłoski różni się od głośnika głośnika w taki sposób, że ta odzwierciedla wymowy odpowiadającej różnych potocznym. Niemniej jednak istnieją pewne wspólne tendencje. Najbardziej widoczne jest różne wymowa / a / i / A / , które mają tendencję do komorą [ AE (ː) ] , [ a (ː) ] lub [ ɛ (ː) ], w większości przypadków, ale tyłu [ ɑ (ː ) ] w sąsiedztwie spółgłoska emfatyczna . Akcentami dialekty, takie jak te z Hejaz regionu, mają otwarte [ a (ː) ] lub centralny [ A (ː) ] we wszystkich sytuacjach. Samogłoska / A / zmienia się w kierunku [ ə (ː) ] też. Słuchaj końcowej samogłoski w nagraniu al-'arabiyyah na początku tego artykułu, na przykład. Chodzi o to, arabski ma tylko trzy krótkie fonemów samogłoski, więc te fonemy mogą mieć bardzo szeroki zakres alofonów. Samogłoski / u / i / ɪ / są często dotknięte nieco w emfatycznych dzielnicach, jak również, z reguły bardziej do tyłu lub scentralizowany alofony , ale różnice są mniejsze niż wielki dla niskich samogłosek. Wymowa zwarcia / u / a / i / wykazuje tendencję do [ʊ o ~] i [i ~ e ~ ɨ] , odpowiednio, w wielu dialektach.\nDefinicja zarówno „stanowczy” i „sąsiedztwa” różnią się w sposób, który odzwierciedla (do pewnego stopnia), co odpowiada różnice w dialektach mówionego. Generalnie spółgłoski wyzwalające „dobitne” Alofony są pharyngealized spółgłosek / T D S D / ; / Q / ; i / R / , jeśli nie następuje natychmiast / I (ː) / . Często części miękkiej fricatives / x ɣ / również wywołać dobitne alofonów; czasami również faryngalnymi / ʕ h / (były bardziej niż drugie). Wiele dialektów mieć wiele dobitne alofonów każdej samogłoski, w zależności od konkretnych pobliskich spółgłosek. W większości akcentami MSA dobitnie barwiących samogłosek jest ograniczony do samogłosek bezpośrednio sąsiadujących wyzwalającą spółgłoski, chociaż w niektórych to rozciąga się nieco dalej: np وقت Waqt [wɑqt] „czasu”; وطن Watan [wɑtˤɑn] 'ojczyznę'; وسط المدينة któryś był al mad¯ınah [wæstˤ ɑl mædiːnɐ] 'w centrum' (czasami [wɑstˤ ɑl mædiːnæ] lub podobne).\nW nie-dobitnie środowisku samogłoska / a / w dyftongu / AJ / tendencję do komorą bardziej niż w innych, często widoczny [AEJ] lub [ɛj] : stąd سيف Sayf [sajf ~ sæjf ~ sɛjf] „mieczem 'ale صيف Sayf [sˤɑjf] 'lato'. Jednakże, w żadnym z akcentami emfatycznych alofony / a / (na przykład, w Hejaz ) wymowa [aj] lub [aj] występuje we wszystkich sytuacjach.\nZobacz także: literacki arabski fonologia\nSpółgłoska fonemy of Modern Standard Arabic\nb re re dʒ\nfa θ s s ʃ x ~ χ ħ\nre oo re ɣ ~ ʁ ʕ ɦ\nL ( Ɫ ) jot w\nFonem / dʒ / reprezentowana jest przez arabskiego litery Jim ( ج ) i posiada wiele standardowych wymowy. [ Dʒ ] jest charakterystyczny dla północnej Algierii, Iraku, a większość z Półwyspu Arabskiego, ale z alofoniczne [ ʒ ] w niektórych pozycjach; [ Ʒ ] występuje w większości krajów Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej większości; i [ ɡ ] jest używany w większości Egipcie i niektórych regionach Jemenu i Omanu. Generalnie ten odpowiada wymowie w potocznym dialektów. W niektórych regionach Sudan i Jemen, a także w niektórych Sudańczyków i jemeńskich dialektach może być [ɡʲ] lub [ ɟ ] reprezentujących pierwotny wymowę klasycznego arabski. Wyrazy obce niezawierające / ɡ / mogą być przepisywane z ج , غ , ك , ق , گ , ݣ lub ڨ , głównie w zależności od regionu mówionego gamy arabski lub powszechnie diakrytycznych pisma arabskiego. W północnej Egipt, gdzie litera arabska jim ( ج ) jest zasadniczo wymawiane [ ɡ ] oddzielny fonemu / ʒ / , które mogą być transkrybowane z چ występuje w niewielkiej ilości zapożyczeń większości nie arabska, np / ʒakitta / 'kurtka'.\n/ θ / ( ث ) mogą być widoczne w [ s ] . W niektórych miejscach Maghrebu można również wymawiane jako [ ts ] .\n/ X / i / ɣ / ( خ, غ ) są tylnojęzykowy, po tylnojęzykowy lub języczkowy.\nW wielu odmianach, / h, ʕ / ( ح, ع ) są epiglottal [ʜ, ʢ] w Azji Zachodniej.\n/ l / jest wymawiany jako velarized [ ɫ ] w الله / ʔallaːh / nazwa Boga QE Boga gdy słowo obserwuje się , , u lub Ú (po I lub ī jest unvelarized: بسم الله Bismi l LAH / Bismillah / ). Niektórzy mówcy velarize innych wystąpień / L / w MSA, naśladując ich mówionych dialektów.\nStanowczy spółgłoska / D / faktycznie wymawiane [ɮˤ] , lub ewentualnie [d͡ɮˤ] -either sposób bardzo nietypowy dźwięk. Średniowieczni Arabowie rzeczywiście nazwać ich językiem lughat al-tata „języku tata ” (nazwa pisma użytego do tego dźwięku), ponieważ myśleli, dźwięk był wyjątkowy do ich języka. (W rzeczywistości, również istnieje w kilku innych językach semickich mniejszości, np Mehri).\nArabska ma spółgłoski tradycyjnie określane jako „zdecydowany” / T, D, s, C / ( ط, ض, ص, ظ ), które wykazują jednoczesną faryngalizacja [T, D, s, d] , jak również w różnym stopniu welaryzacja [T, D, s, d] (w zależności od regionu), więc mogą być zapisywane z „Velarized lub pharyngealized” akcent ( ̴ ) jako: / T, D, s, d / . Jednoczesne połączenie przegubowe jest opisany jako „schowanym Tongue ROOT” przez phonologists. W niektórych systemach transkrypcyjnych, nacisk jest pokazana poprzez wykorzystanie list, na przykład / D / jest napisane ⟨D⟩; w innych list jest podkreślony lub ma kropkę pod nim, na przykład ⟨ d ⟩.\nSamogłosek i spółgłosek może być fonologicznie krótki lub długi. Long ( podwójny ) spółgłoski są zwykle napisane podwoiła się w transkrypcji łacińskiej (tj bb, dd, itd.), Co odzwierciedla obecność arabskiej znaków diakrytycznych znaków shaddah , co wskazuje podwojone spółgłoski. W rzeczywistej wymowy, podwojone spółgłoski odbywają się dwa razy tak długo, jak krótkie spółgłosek. Ta spółgłoska wydłużenie jest phonemically kontrastowe: قبل qabila „przyjął” vs. قبل qabbala „pocałował”.\nArabski ma dwa rodzaje sylab: Open sylaby (CV) i (CVV) -i zamknięte sylaby (CVC), (CVVC) i (CVCC). Sylaba typy z dwoma Morae (jednostek czasu), tj CVC i CVV, określane są jako ciężkie sylab , podczas gdy te z trzema Morae, tj CVVC i CVCC są superciężkie sylaby . Nadciężkiego sylaby w klasycznym arabskim występuje tylko w dwóch miejscach: na końcu zdania (ze względu na pausal wymowy) i w słowach takich jak حار Harr „gorący”, مادة Maddah „rzeczy, substancja”, تحاجوا taḥājjū „one zakwestionowane ze sobą”, gdzie długa ā występuje przed dwoma identycznymi spółgłoskami (były krótkie samogłoski między spółgłoskami zostało przerwane). (W mniej formalnych wymowę of Modern Standard Arabic, superciężkie sylaby są powszechne na końcu wyrazów lub przed enklityka przyrostków takich jak -na „nas, nasze”, ze względu na usunięcie końcowych krótkich samogłosek).\nW powierzchni wymowy, co samogłoska musi być poprzedzone spółgłoski (który może obejmować zwarcie krtaniowe [ʔ] ). Brak przypadki przerwy w słowie (gdzie występują dwie samogłoski obok siebie, bez przerywania spółgłoski). Niektóre słowa mają się podstawowych samogłoski na początku, takie jak określony artykuł al lub słowa takie jak اشترا ishtarā „kupił”, اجتماع ijtimā' „spotkanie”. Kiedy rzeczywiście widoczne, jedna z trzech rzeczy się dzieje:\nJeśli występuje słowo po drugim słowo zakończone na spółgłoskę, jest płynne przejście od początkowej do końcowej spółgłoski samogłoski, na przykład الاجتماع al ijtimā' 'zaspokajaniu / alid͡ʒtimaːʕ / .\nJeśli występuje słowo po słowie kończącym się w inną samogłoską, początkowa samogłoska wyrazu jest pomijana np بيت المدير baytu (a) l-mudīr „domu reżysera” / bajtulmudiːr / .\nJeśli słowo pojawia się na początku wypowiedzi, zwarcie krtaniowe [ʔ] jest dodawany na początku, np البيت هو al-baytu huwa ... „Dom jest ...” / ʔalbajtuhuwa ... / .\nstres słowo nie jest phonemically kontrastowe w normie arabski. Nosi silny związek z długością samogłosek. Podstawowe zasady Modern Standard Arabic to:\nOstateczna samogłoska, długie lub krótkie, nie może być podkreślił.\nTylko może być podkreślił jeden z ostatnich trzech sylab.\nBiorąc pod uwagę to ograniczenie, ostatnia ciężka sylaba (zawierający długą samogłoskę lub kończące się na spółgłoskę) podkreśla się, jeśli nie jest to ostateczna sylaby.\nJeżeli końcowy sylaba jest bardzo ciężki i zamknięte (formy CVVC lub CVCC) otrzymuje stres.\nJeśli nie sylaba jest ciężki lub bardzo ciężki, pierwsza sylaba możliwe (czyli trzeci od końca) jest zestresowany.\nJako wyjątek specjalny, w postaci VII i VIII czasownik formy stresu mogą nie znajdować się w pierwszej sylaby, pomimo powyżej zasadami: Dlatego też w ka karcie (A) „on subskrypcji” (czy końcowy krótkiego samogłoska wyraźne), Yan ka TIB (u) 'on prenumeruje' (czy ostateczna krótkie samogłoski wymawiane), Yan ka TIB 'powinien subskrybować (Juss.)'. Podobnie Formularz VIII owski TA RA „kupił”, Yash ta RI „kupuje”.\nPrzykłady: ki tā b (un) 'książka', kā ti-b (nie) 'pisarz', mak -ta-b (nie) 'biurko', ma- kā ti-B (U) 'biurka' mak- ta -BA-TUN 'biblioteki' (ale mak -ta-ba (-tun) 'biblioteka' w krótkim wymowy), ka -ta-Bu (Modern standard Arabic) 'pisali' = ka -ta-bu ( dialekt), ka-TA- BU -h (u) (Modern standard Arabic) 'pisali to' = ka-TA- Bu (dialekt), Ka- ta -ba-TA (Modern standard Arabic) „oni (podwójny, fem) napisał” Ka- zakładka -tu (Modern standard Arabic) 'napisałem' = Ka- tabt (krótka forma lub dialekt). Podwojone spółgłoski traktowane jako dwa spółgłosek: ma- jal -la- (TAN) czasopisma '' ma- Hal L (-uN) "miejsce".\nZasady te mogą powodować różny sylab skrajnych przypadków, gdy ostateczne końcówki są wymawiane, w porównaniu z normalną sytuacją, w której nie są one wyraźne, jak w powyższym przykładzie mak- ta -BA-tun „biblioteki” w pełnej wymowie, ale mak -ta -ba (-tun) 'biblioteka' w krótkim wymowy.\nOgraniczenie końcowych samogłosek długich nie obejmuje dialektów mówionych, gdzie oryginalne końcowe długie samogłoski zostały skrócone i wtórne końcowe długie samogłoski które powstały przed utratą pierwotnej końcowego -hu / hi .\nNiektóre dialekty mają różne zasady stresu. W Cairo (egipski arabski) dialekcie ciężka sylaba nie może nosić stres ponad dwie sylaby od końca wyrazu, stąd mad- ra -sah „szkoła”, qā- hi -rah „Cairo”. Wpływa to również na sposób, w jaki Modern Standard Arabic jest wymawiane w Egipcie. W języku arabskim z Sanaa , stres jest często schowany: laurowy -tayn „dwa domy”, mā -sat-hum „ich stół”, ma- KA -tīb „biurka”, za -rat-hin „czasami”, mad- ra -sat-hum 'ich szkoła'. (W tym dialekcie sylaby tylko samogłosek długich lub dwugłosek są uważane za ciężkie, w dwóch sylaby słowo końcowe sylaby można podkreślić, tylko jeżeli poprzedzający sylaby jest światło;. I dłuższe słowy, ostateczna sylaby, nie można podkreślić)\nOstateczne krótkie samogłoski (np przypadku końcówki -a -i -u i zakończeń nastroju -u -a ) często nie są widoczne w tym języku, mimo stanowiące część oficjalnego paradygmatu rzeczowników i czasowników. Następujące poziomy wymowa istnieje:\nPełna wymowa z Pausa\nJest to najbardziej formalny poziom faktycznie używane w mowie. Wszystkie końcówki są wymawiane jak napisane, z wyjątkiem na końcu wypowiedzi, gdzie występują następujące zmiany:\nOstateczne krótkie samogłoski nie są wymawiane. (Ale może wyjątek jest dla rodzaju żeńskiego w liczbie mnogiej -na i skrócono samogłoski w jussive / imperatyw wadliwych czasowników, np Irmi! "Rzucać!”).\nCały czas nieokreślony rzecz zakończenia -W i -un (z nunacji ) są przerwane. Końcówka -an zostaje wyłączony rzeczowników poprzedzonych tā' marbūṭah É (tj -t skończywszy -at- które zazwyczaj znaki kobiece rzeczowniki), ale wymawiane jako -ā w innych rzeczowników (stąd jej pisanie w ten sposób w skrypt arabski).\nMarbūṭah tā' sobie (zazwyczaj z rzeczowników żeńskiego) jest wymawiany jako h . (Przynajmniej tak jest w niezwykle formalnym wymowy, na przykład, niektóre Koranu recytacji. W praktyce, h jest zazwyczaj pomijane).\nFormalna krótki wymowa\nJest to formalny poziom wymowy czasami postrzegane. To jest trochę jak wymawiając wszystkie słowa, jak gdyby były w pozycji pausal (z wpływów od potocznych odmian ). Zachodzą następujące zmiany:\nWiększość końcowe krótkie samogłoski nie są wymawiane. Jednakże następujące krótkie samogłoski są wymawiane:\nkobiece mnogiej -na\nskrócenie samogłoski w jussive / imperatywu wadliwych czasowników, np Irmi! 'rzucać!'\ndrugiej osoby liczby pojedynczej rodzaju żeńskiego czas przeszły ti a także przeciw „ty (fem. sg.)”\nczasami, w pierwszej osobie liczby pojedynczej czas przeszły -tu\nCzasami, drugi człowiek męski czas przeszły -ta podobnie anta „ty (masc. sg.)”\nkońcowe -a w określonych krótkich wyrazów, na przykład laysa „nie” sawfa (przyszłość napięta znacznika)\nNunacji końcówki -an -in -UN nie są wymawiane. Jednak oni są wymawiane w przysłówkowych biernik formacjach, np taqrīban تقريبا „prawie, w przybliżeniu”, 'ādatan عادة „zwykle”.\nTā' marbūṭah kończąc ة jest Niezaznaczony, z wyjątkiem w konstruktem państwowych rzeczowniki, gdzie to brzmi jak t (i przysłówkowych biernik w konstrukcjach np 'ādatan عادة „zazwyczaj”, gdzie cały Tan jest wymawiane).\nMęskiego liczby pojedynczej nisbah kończąc -iyy faktycznie wymawiane -ī i nieakcentowane (lecz w liczbie mnogiej i żeńskie formy liczby pojedynczej, czyli gdy następuje przyrostek, nadal brzmi jak -iyy- ).\nPełne zakończeń (w tym przypadku zakończeń) występuje, gdy enklityka przedmiot lub zaborczy przyrostek dodawany jest (np -na „nas / Nasze”).\nNieformalny krótki wymowa\nJest to wymowa wykorzystywane przez głośniki Modern Standard Arabic w doraźnego mowy, czyli przy produkcji nowych zdań zamiast po prostu czytając przygotowany tekst. Jest ona podobna do formalnego krótkim wymowa wyjątkiem, że zasady upuszczenie końcowe samogłoski zastosowanie nawet wtedy, gdy enklityka przyrostek dodaje. Zasadniczo, krótki samogłosek obudowa i nastroju zakończenia nigdy nie są wyraźne i pewne inne zmiany zachodzą że echo odpowiadające potocznych wymowy. Konkretnie:\nWszystkie zasady formalnej krótkim wymowa zastosowania, z następującymi wyjątkami.\nCzas przeszły pojedyncze końcówki pisemne formalnie jako -tu -ta ti są wyraźniejsze -t -t ti . Ale męski 'anta jest wymawiane w całości.\nW przeciwieństwie do formalnej krótkim wymowie, zasady upuszczenie lub modyfikowania końcowych zakończeń są również zastosowane, gdy enklityka dodaje obiekt lub zaborczy przyrostek (np -na „nas / Nasze”). Jeśli ta tworzy sekwencję trzech spółgłosek, a następnie jeden z poniższych sytuacji, w zależności od rodzimej odmiany potocznej mówiącego:\nKrótki samogłosek (np -i- lub -ǝ- ) jest stale dodawane, albo pomiędzy drugą a trzecią lub pierwszych i drugich spółgłosek.\nLub krótkie samogłoska dodaje się tylko wtedy, gdy wystąpi w przeciwnym razie wymówienia sekwencji, zwykle ze względu na naruszenie hierarchii dźwięczności (np -rtn- jest wymawiany trzech spółgłosek, ale -trn- musi być złamane w górę).\nLub krótka samogłoska nie jest dodana, ale spółgłoski jak rlmn występującej między dwoma innymi spółgłoskami będą wymawiane jako sylabicznym spółgłoski (jak w angielskim słowa „masło butelki dolnego przycisku”).\nW przypadku wystąpienia spółgłoski podwojona przed innym spółgłoski (lub na końcu), często skracany do jednego spółgłoski zamiast samogłoska dodanej. (Ale uwaga, że marokański arabski nigdy skraca podwójnych spółgłosek lub wkładek krótkich samogłosek zerwać klastry, zamiast tolerowanie serię arbitralne długości arbitralnych spółgłosek i stąd głośniki Maroka arabskie mogą stosować te same zasady w swojej wymowie Modern Standard Arabic).\nW enklityka przyrostków sami często również zostać zmienione w taki sposób, który pozwala uniknąć wielu możliwych wystąpień klastrów trzech spółgłosek. W szczególności -ka -ki -hu generalnie brzmią jak -AK -ik -uh .\nOstateczne długie samogłoski są często skracane, połączenia z dowolnymi krótkich samogłosek, które pozostają.\nW zależności od poziomu wykształcenia formalności, mówiącego, etc., mogą występować różne zmiany gramatyczne w sposób, który echem potocznych wariantów:\nWszelkie pozostałe końcówki obudowy (np męski mnogiej mianownik -uN porównaniu ukośne -W ) są wyrównane z postaci ukośnej używane na całym świecie. (Jednakże w takich słów jak ab „ojciec” i AKH „brata” z CASE długo samogłoska zakończeń w stanie konstruktu , mianownik jest stosowany wszędzie, stąd Abū „ojca”, akhū „brat”).\nŻeńskie końcówki w liczbie mnogiej czasowników i enklityka przyrostków często rezygnują z męskich końcówek liczby mnogiej zamiast używanych. Jeśli rodzimy odmiana mówiącego ma kobiece mnogiej zakończeń, mogą być zachowane, ale często będzie modyfikowany w kierunku form stosowanych w rodzimej odmiany mówiącego, np -an zamiast -na .\nPodwójne końcówki często rezygnują z wyjątkiem rzeczowników, a następnie wykorzystywane jedynie dla podkreślenia (podobnym do ich wykorzystania w potocznym odmian); w innym miejscu, przy czym wiele zakończenia służą (albo kobiece pojedynczej, jeśli to właściwe).\nDalsze informacje: dialekty języka arabskiego\nFonemy samogłoska Modern Standard Arabic\n/ja/ / U / /ja/ / U /\nNajczęstszym System samogłoska wśród dialektów arabskich\nJak wspomniano powyżej, wielu mówione dialekty mają proces nacisk rozprzestrzenia , gdzie „nacisk” ( faryngalizacja ) z emfatycznych spółgłosek smarowania do przodu i do tyłu poprzez sąsiednie sylab pharyngealizing wszystkich pobliskich spółgłoski i wyzwalanie tylną alofonu [ ɑ (ː) ] We wszystkich Najbliższe niskie samogłoski . Stopień nacisk rozprzestrzenia różny. Na przykład, w marokańskim arabskim, rozprzestrzenia się w miarę pierwszego pełnego samogłoski (czyli dźwięk pochodzi z długiej samogłoski lub dyftong) po obu stronach; w wielu dialektach lewantyńskiej, rozprzestrzenia się w nieskończoność, ale jest zablokowany przez dowolny / j / lub / ʃ / ; natomiast w egipskich arabski, to zazwyczaj rozprzestrzenia się w całym słowie, w tym przedrostków i przyrostków. W marokańskim arabskiego, / IU / również dobitne Alofony [e ~ ɛ] i [o ~ ɔ] , odpowiednio.\nNieakcentowane samogłoski krótkie, zwłaszcza / jm / , są usuwane w wielu kontekstach. Wystąpiły wiele sporadyczne przykłady krótkim zmiany samogłosek (zwłaszcza / a / → / I / i wymiana / I / ↔ / u / ). Większość dialektów bliskowschodnie łączyć krótkie / jm / do / ə / w większości kontekstów (wszystkie z wyjątkiem bezpośrednio przed jednym końcowej spółgłoski). W marokańskim arabskim, z drugiej strony, krótki / u / wyzwalacze labializacja pobliskich spółgłosek (zwłaszcza części miękkiej spółgłosek i uwularnego spółgłosek ), a następnie krótkie / AIE / wszystko scalić / ə / , który jest usuwany w wielu kontekstach. (The labializacja oraz / ə / czasami interpretowane jako podstawową fonemu / U / ). To zasadniczo powoduje hurtowego straty krótkiej długości samogłosek rozróżnienia z oryginałem długo samogłoski / a U / pozostając w połowie długości [A i U] , phonemically / AIE / , które są używane do reprezentowania zarówno krótkich jak i długich samogłosek kredytów z Literackiego arabski.\nNajczęściej używanym dialekty się monophthongized oryginalny / AJ AW / na / e o / w większości przypadków, w tym w sąsiedztwie emfatycznych spółgłosek, utrzymując je jako oryginalne dwugłosek w innych np موعد / M aw ʕid / . W większości Maroka , Algierii i tunezyjskich (z wyjątkiem Sahil i Południowo) dialektów arabskich, mają następnie połączone w oryginale / I U / .\nW niektórych dialektach, mogą być bardziej lub mniej fonemy niż wymienione w tabeli powyżej. Na przykład, non-arabski [ v ] jest używana w dialektach Maghrebi oraz w języku pisanym głównie dla nazw obcych. Semickich [ p ] został [f] bardzo wcześnie w języku arabskim, zanim został napisany w dół; Kilka nowoczesnych dialekty arabskie, takie jak Irakijczyka (wpływem perskiego i kurdyjskie ) odróżnić [ P ] i [ B ] . Iracki arabski wykorzystuje również dźwięki [ ɡ ] , [ tʃ ] i wykorzystuje perskie dodawanie liter, np گوجة gawjah - śliwki ; چمة chimah - trufla i tak dalej.\nNa początku ekspansji arabskiej, oddzielne fonemy emfatyczne [ɮˤ] i [D] połączona w pojedynczy fonem [D] . Wiele dialekty (takie jak egipski, Levantine, a wiele z Maghrebu) następnie stracił międzyzębowych spółgłoski frykcyjne , konwersja [θ D D] do [td D] . Większość dialektów pożyczyć „dowiedział się” słowa z języka standardowego przy użyciu tego samego wymowę jako dziedzicznych słów, ale niektóre dialekty bez międzyzębowych niesyczących (zwłaszcza w Egipcie i na Bliskim Wschodzie) czynią oryginalny [θ D D D] w zapożyczonych słów jak [sz oo d ] .\nInnym kluczowym wyróżnikiem dialektów arabskich jak oni czynią oryginalną velar i języczkowe spółgłoski zwarte / q / , / dʒ / (protosemickich / ɡ / ), a / k / :\nق / q / zachowuje swoją pierwotną wymowę w rozproszonych regionów, takich jak Jemen, Maroko i obszarów miejskich w Maghrebie. Jest widoczne jak zwarcie krtaniowe [ ʔ ] w kilku dialektach prestiżowych , takich jak używany w Cairo, Bejrut Damaszku. Ale to jest renderowane jako dźwięczną welarnym spółgłoska [ ɡ ] w Zatoce Perskiej, Górnym Egipcie, częściach zamiennych i Maghrebu, mniej zurbanizowanych Lewantu (np Jordan). W irackim arabskim czasami zachowuje swoją pierwotną wymowę i jest czasem przedstawiany jako dźwięczną welarnym spółgłoska, w zależności od tego słowa. Niektóre tradycyjnie chrześcijańskie wioski w obszarach wiejskich Levant czyni dźwięk jako [ k ] , podobnie jak Shi'i Bahrainis. W niektórych dialektach Gulf, jest spalatalizowane [ dʒ ] lub [ ʒ ] . Jest wymawiane jako dźwięczne uwularnego constrictive [ ʁ ] w sudańskim arabskim. Wiele dialektów ze zmodyfikowanym wymowę w / q / utrzymanie [ q ] wymowy niektórych słów (często z podtekstami religijnych lub edukacyjnych) zapożyczonych z języka Klasycznym.\nج / dʒ / wymawiane jest jako afrykatę w Iraku i wiele Półwyspu Arabskiego, ale jest wymawiane [ ɡ ] w większości północnej części Egiptu i Jemenu i Omanu, [ ʒ ] w Maroku, Tunezji i Bliskiego Wschodu, a [ j ] , [I] w większości słów w dużej części Zatoki Perskiej.\nك / k / zazwyczaj zachowuje swoją pierwotną wymowę ale jest spalatalizowany do / tʃ / w wielu słów w Izraelu i na terytoriach palestyńskich, Iraku i krajach wschodniej części Półwyspu Arabskiego. Często dokonuje się rozróżnienia pomiędzy przyrostków / -AK / ( 'ty', masc.) I / -ik / ( 'ty', fem.), Które stają się / -AK / i / -it͡ʃ / odpowiednio. W Sanie, Omanu i Bahrani / -ik / wymawiane / -iʃ / .\nFaryngalizacja z spółgłoska emfatyczna tendencję do osłabienia w wielu odmianach mówionych i rozprzestrzeniać się z spółgłoska emfatyczna do pobliskich dźwięków. Ponadto „zdecydowany” alofon [ ɑ ] automatycznie wyzwala faryngalizacja sąsiednich dźwięków w wielu dialektach. W efekcie może to trudne lub niemożliwe do określenia, czy dana korony spółgłoska jest phonemically stanowczy, czy nie, zwłaszcza w dialektach z długodystansowe nacisk rozprzestrzenia. (Godnym wyjątek dźwięki / T / wobec / ţ / w marokańskich arabskiego, ponieważ pierwsza jest widoczny jako afrykatę [ ts ] , lecz ten ostatni nie jest).\nPrzykłady tego, jak arabskich korzeni i forma prac systemowych\nGłówny artykuł: gramatyka arabski\nGłówny artykuł: Modern Standard Arabic\nPodobnie jak w innych językach semickich, arabski ma złożony i nietypowy morfologię (czyli metoda konstruowania słowa z podstawowego korzenia ). Arabska ma nonconcatenative morfologię „ROOT i-wzorców”: korzeń A składa się z zestawu nagich spółgłosek (zazwyczaj trzy ), które są zamontowane w sposób nieciągły wzór tworząc słowa. Na przykład słowo „napisałem” jest zbudowany przez połączenie korzeń KTB „zapis” z wzorem -aa-TU „” I XED do tworzenia katabtu „Napisałem”. Inne czasowniki oznaczające „I XED” zazwyczaj mają ten sam wzór, lecz z różnych spółgłosek, np qara'tu „Czytam”, akaltu „zjadłem” dhahabtu „poszedłem”, choć możliwe (na przykład są inne wzory sharibtu „piłem” qultu powiedziałem ', takallamtu „rozmawiałem”, gdzie podciąg wzorca wykorzystywane do sygnalizowania czasu przeszłego może się zmienić, ale przyrostek -tu jest zawsze używany).\nZ jednego korzenia KTB , liczne słowa mogą być tworzone poprzez zastosowanie różnych wzorów:\nكتبت katabtu „Napisałem”\nكتبت kattabtu „miałem (coś) napisał”\nكاتبت kātabtu 'I korespondencję (z kimś)'\nأكتبت „aktabtu 'I podyktowane'\nاكتتبت iktatabtu „popierałem”\nتكاتبنا takātabnā „my korespondował ze sobą”\nأكتب „aktubu «piszę»\nأكتب „ukattibu «Mam (coś) napisał»\nأكاتب „ukātibu «Ja odpowiadają (z kimś)»\nأكتب „uktibu 'I dyktować'\nأكتتب „aktatibu «subskrybować»\nنتكتب natakātabu „korespondencję siebie”\nكتب kutiba „było napisane”\nأكتب „uktiba «było podyktowane»\nمكتوب maktūbun 'napisany'\nمكتب muktabun 'podyktowane'\nكتاب kitābun 'książka'\nكتب kutubun 'książki'\nكاتب kātibun 'pisarz'\nكتاب kuttābun 'pisarzy\nمكتب maktabun 'biurko, biuro'\nمكتبة maktabatun 'biblioteka, księgarnia'\nRzeczowniki w Literackiego arabski gramatyczne trzy przypadki ( mianownik , biernikowe i dopełniacz [również gdy rzeczownik jest regulowana przez preposition]); trzy numery (liczba pojedyncza, podwójna i mnoga); Dwa płci (męskie i żeńskie); i trzy „stany” (nieokreślony, określony, a konstrukt ). Przypadki rzeczowników w liczbie pojedynczej (innych niż te, które kończą się długo) są wskazywane przez przyrostki krótkich samogłosek (/ -u / w mianowniku, / -a / do biernika, / -i / dla dopełniacza).\nKobiecy pojedynczej często naznaczone ة / -w /, które jest wymawiane jak / AH / przed przerwą. Mnoga jest wskazany za pośrednictwem końcówek (The mnogiej dźwięku ) lub modyfikacji wewnętrznego ( złamany mnogiej ). Konkretne rzeczowniki obejmują wszystkie odpowiednie rzeczowniki, wszystkie rzeczowniki w stanie „konstrukt” i wszystkie rzeczowniki, które są poprzedzone przez przedimka ال / al /. Nieokreślone rzeczowniki w liczbie pojedynczej (inne niż te, które kończą się długo) dodać ostateczna / -n / do przypadku oznakowania samogłosek, dając / -UN /, / -an / lub / -in / (który jest również nazywany nunacji lub tanwīn ).\nPrzymiotniki w Literackiego arabskim zaznaczono przypadku numer, płci i stanu, jak dla rzeczowników. Jednakże liczba mnoga wszystkich nie-ludzkich rzeczowników jest zawsze połączone z pojedynczej kobiecej przymiotnik, który przyjmuje ة / -w / sufiksu.\nZaimki w Literackiego arabskim zaznaczono osoby, liczby i płci. Istnieją dwie odmiany, niezależne zaimki i enclitics . Enklityczny zaimki są przymocowane do końca czasownik, rzeczownik lub przyimka i wskazać werbalne i przyimkowe obiektów lub posiadanie rzeczowników. Pierwszy-pojedyncza osoba zaimkiem ma inną postać enklityczny używany czasowników (ني / -ni /) oraz rzeczowniki lub położeniami (ي / -I / po spółgłosek ي / -ya / po samogłoski).\nRzeczowniki, czasowniki i przymiotniki, zaimki zgadzają się ze sobą we wszystkich aspektach. Jednak nie-ludzkie mnogiej rzeczowników są gramatycznie uważane za kobiece pojedynczej. Ponadto czasownik w zdaniu czasownik-początkowa jest oznaczona jako pojedyncza niezależnie od jego liczby semantycznej gdy przedmiotem czasownika jest wyraźnie wymienione jako rzeczownik. Cyfry od trzech do dziesięciu pokazu „chiasmic” umowy w tym cyframi gramatycznie męskich mają kobiece znakowania i vice versa.\nCzasowniki w Literackiego arabskim zaznaczono osoby (pierwszy, drugi lub trzeci), płci i liczby. Są one sprzężone z dwóch dużych modeli ( przeszłości i braku przeszłości ); dwóch głosów (aktywne i pasywne); i sześć nastroje ( orientacyjny , rozkazujący , tryb przypuszczający , jussive , krótsza energiczny i dłużej energiczny), piąte i szóste nastroje, energetyka, istnieją tylko w klasycznym języku arabskim, ale nie w MSA. Istnieją również dwa imiesłowy (aktywne i pasywne) i werbalne rzeczownik , ale nie bezokolicznik .\nPrzeszłość i non-minione paradygmaty są czasami nazywane także dokonany i niedokonany , co wskazuje na fakt, że rzeczywiście reprezentują kombinację napięta i aspektu . Nastroje inne niż wskazuje występuje jedynie w braku przeszłości, a czas przyszły sygnalizowane poprzedzając س SA- lub سوف sawfa na swobodnych przeszłości. Przeszłość i nie przeszły różne w postaci trzonka (na przykład, w przeszłości كتب katab- vs. nie przeszły كتب -ktub- ), a także zastosowanie całkowicie różnych zestawów afiksów do wskazywania osobie, liczby i rodzaju W przeszłości osoba, liczby i rodzaju są połączone w jeden suffixal morfemie, a w stanie braku przeszłości kombinacja przedrostków (człowiek) i przede wszystkim kodowania przyrostkami (kodowanie głównie płci i numer) stosowane. Bierna wykorzystuje tę samą osobę / numer / afiksów płci ale zmienia samogłosek łodygi.\nPoniżej przedstawiono paradygmatu regularnego czasownika arabskiej, كتب kataba „pisać”. Należy zauważyć, że w nowoczesnym standardzie, energiczny nastrój (zarówno długie lub krótkie formy, które mają takie samo znaczenie) jest prawie nie używany.\nPodobnie jak w innych językach semickich , w odróżnieniu od większości innych języków, arabski sprawia, że znacznie większe wykorzystanie nonconcatenative morfologii (stosując wiele szablonów stosowana korzenie), aby czerpać słów niż dodawanie przedrostków lub przyrostków do słów.\nCzasowników, dane główne może występować w wielu różnych pochodzącego czasownik łodygi (z których znajduje się około piętnastu), każdy z jednego lub większej liczby charakterystycznych znaczenia, a każdy z własnymi szablonów przeszłość i nie obok wynika, aktywne i pasywne imiesłowach, i werbalne rzeczownik. Są one określone przez zachodnich badaczy jako „Forma I”, „Forma II”, i tak dalej, przez „formę XV” (chociaż formy XI-XV są rzadkie). Te łodygi kodują funkcje gramatyczne, takie jak przyczynowej , intensywnego i refleksyjnym . Pędy dzieląc te same spółgłoski korzeniowe stanowią oddzielne czasowniki, aczkolwiek często semantycznie podobne, a każdy jest podstawą do własnej koniugacyjnego paradygmatu. W rezultacie, te pochodzące łodygi są częścią systemu derywacyjnej morfologii , a nie częścią fleksyjny systemu.\nPrzykłady różnych czasowników utworzonych z korzenia كتب KTB „zapis” (za pomocą حمر H-MR „czerwony” Postaci IX, który jest ograniczony do barwy i wady fizyczne):\nWiększość z tych form są wyłącznie Klasyczny arabski\nja k t b 'on napisał' ya kt U b U 'on pisze'\nII k TT to b A „Uczynił (ktoś) write” yu k na TT i b u „On sprawia, że (ktoś) napisać”\nIII k À t b „On odpowiadał, pisał do (kogoś)” yu k À T i b u „On odpowiada, pisze do (kogoś)”\nIV 'A kt b „On podyktowany” Yu kt I b U „Dyktuje”\nV ta k tt b „Nieistniejący” yata K tt b U „Nieistniejący”\nVI ta k À t b „Korespondował (z kimś, zwł. Wzajemnie)” yata K À t b U „On odpowiada (z kimś, zwł. Wzajemnie)”\nVII w k t b „On abonamentu” Yan K T i b u „On prenumeruje”\nVIII Ja k ta t a b A „Podpatrzył” ya k ta t I b u „he” kopie\nIX I HM rr „Zwrócił czerwony” ya HM rr u „Odwraca czerwony”\nX ista kt a b a, „Zapytał (kogoś) do zapisu” Yasta KT i b u „Pyta (kogoś) do napisania”\nPostać II jest niekiedy wykorzystywane do tworzenia przechodnie czasowniki denominative (czasowniki zbudowane z rzeczowników); Postać V jest równoważne stosowane do nieprzechodnich denominatives.\nPrzynależne imiesłowy i werbalne rzeczowniki od czasownika są podstawowym środkiem tworząc nowe rzeczowniki leksykalne w języku arabskim. Jest to podobne do procesu, w którym, na przykład angielski gerund „Spotkanie” (podobny do słownej rzeczownik) stał się rzeczownikiem odnoszące się do określonego typu społecznego, często związana z pracą imprezy, gdzie ludzie zbierają się razem, by mieć „dyskusja” (inny lexicalized werbalne rzeczownik). Innym dość powszechnym środkiem rzeczowników tworzących jest przez jeden z ograniczonej liczby wzorów, które mogą być stosowane bezpośrednio do korzeni, takich jak „rzeczowników lokalizacji” w ma- (np Maktab „biurku, biura” < KTB „write”, maṭbakh 'kuchnia' < T-b-kh 'gotować').\nJedyne trzy oryginalne przyrostki są następujące:\nKobiece sufiks -ah ; różnorodnie wywodzi warunki dla kobiet z warunkami pokrewnych dla mężczyzn, lub bardziej ogólnie warunki wzdłuż tej samej linii, co odpowiadający męski, np maktabah „biblioteki” (również miejsca związane pisanie, ale różni się od Maktab , jak wyżej).\nNisbah sufiks -iyy- . Ten przyrostek jest niezwykle wydajne i tworzy przymiotniki oznaczające „związane z X”. To odpowiada angielskich przymiotników w -ic, -al, -an, -y, -ist , etc.\nKobiecy nisbah przyrostek -iyyah . Jest tworzona poprzez dodanie żeńskiego sufiks -ah na Nisba przymiotnikami tworzą abstrakcje rzeczowników. Na przykład, z korzenia podstawowy sh rk Udział 'może pochodzić Postać VIII czasownik ishtaraka „współpracować udziału” i kolejno słownej rzeczownik ishtirāk „współpracy udział” może być utworzony. To z kolei może być wykonane w nisbah przymiotnik ishtirākī „socjalistyczny”, z której abstrakcyjny rzeczownik ishtirākiyyah „socjalizm” można wyprowadzić. Inne niedawne formacje są jumhūriyyah „Republika” (dosł „public-ności”, < jumhūr „tłum, opinia publiczna”), a Kaddafi -specyficznych zmienność jamāhīriyyah „Republiki Ludowej” (dosł „Masy-ności”, < jamāhīr ' masy pl. z jumhūr , jak wyżej).\nMówionych dialektów nie przegrał sprawę wyróżnienia i sprawiają, ograniczone jedynie stosowanie podwójnej (występuje tylko na rzeczowników i jego stosowanie nie jest już wymagane w każdych okolicznościach). Oni stracili wyróżnienia nastroju inne niż imperatywu, ale ponieważ wiele z nich zyskał nowe nastroje poprzez użycie przedrostków (najczęściej / bi / do orientacyjnego vs. nieoznakowanego trybie łączącym). Mają też przeważnie stracił nieokreślony „nunacji” i wewnętrzną pasywnych.\nPoniżej znajduje się przykład regularne paradygmatu czasownika w egipskich arabski.\nPrzykładem regularnej Postaci I czasownik w egipskim arabskim , kátab / yíktib „Write”\nNapięta / Mood\nNiniejszy Tryb przypuszczający\nkatáb-ti ti-i-ktíb bi-ti-i-ktíb Ha-ti-i-ktíb I-ktíb-i\nkatáb-tu ti ktíb-u bi-ti ktíb-u HA-ti ktíb-u I-ktíb-u\nkátab-u Yi-ktíb-u bi-ylo-ktíb-u HA-Yi-ktíb-u "\nGłówne artykuły: alfabet arabski i arabski Braille'a\nKaligrafia arabska napisana przez muzułmanina Malajskim w Malezji. Kaligraf czyni brulion.\nArabskie wywodzi się z alfabetu aramejskiego przez Nabatean , do którego nosi luźne podobieństwo takiego z koptyjskich lub cyrylicą skrypty do greckiego scenariusza . Tradycyjnie było kilka różnic między wersjami zachodnich (Afryki Północnej) i Bliskiego Wschodu alfabetu w szczególności fa' miał kropka spodu i QAF pojedyncza kropka powyżej w Maghrebie, a kolejność liter była nieco inna ( przynajmniej wtedy, gdy zostały one wykorzystane jako cyfry).\nJednak stary wariant Maghrebi został opuszczony wyjątkiem celów kaligraficzne w samej Maghrebie, i pozostaje w użytku głównie w szkołach Koranu ( zaouias ) z Afryki Zachodniej. Arabski, podobnie jak wszystkich innych języków semickich (z wyjątkiem Łacińskiej pisemnej maltańskim, i języków z pismo etiopskie ) jest napisane od prawej do lewej. Istnieje kilka stylów skryptów takich jak thuluth, muhaqqaq, tawqi, Rayhan a zwłaszcza Naskh , który jest używany w druku i komputerów, a ruq'ah , który jest powszechnie używany do korespondencji.\nPoczątkowo arabskiej tworzą tylko Rasm bez znaków diakrytycznych punktów Później diakrytyczne (który arabskie są określane jako Nukat ) dodano (co pozwoliło czytniki odróżnić liter takich, jak B, T,, H, N i r). Wreszcie znaki zwane Tashkil były wykorzystywane do krótkich samogłosek znanych jako Harakat i innych zastosowań, takich jak końcowych postnasalized lub długich samogłosek.\nGłówny artykuł: kaligrafia arabska\nPo Khalil Ahmad ibn al Farahidi ostatecznie ustalona arabski skrypt około 786, wiele stylów zostały opracowane zarówno dla spisanie Koranu i innych książek, a dla napisów na pomnikach jako dekoracja.\nKaligrafia arabska nie spadła z użycia jako kaligrafia ma w świecie zachodnim, i jest nadal uważane przez Arabów jako główną formę sztuki; kaligrafów odbywają się wielkim szacunkiem. Będąc kursywny natury, w przeciwieństwie do alfabetu łacińskiego, skrypt arabski służy do zapisania się werset z Koranu, a hadisów , lub po prostu przysłowie . Kompozycja jest często abstrakcyjny, ale czasami pisanie jest kształtowana w rzeczywistej postaci, takich jak zwierzęcia. Jeden z obecnych mistrzów gatunku jest Hassan Massoudy .\nW dzisiejszych czasach nierozerwalnie kaligrafii charakter pisemny formie arabskiego jest nawiedzany przez myśl, że typograficzny podejście do języka, niezbędne do zdigitalizowanych zjednoczenia, nie zawsze dokładnie utrzymania znaczenia przenoszone przez kaligrafii.\nGłówny artykuł: Romanizacja arabskiego\nPrzykłady różnych transliteracji / systemy transkrypcji\nʔ ' ' , ˌ ' ' mi ' 2\nza za ' za aa AA / A za A / E / E\nj , í r Y; ja Y; mi Y; ii r Y; I / EE; ei / ai\nθ th T do T do 't S / ty\ndʒ ~ ɡ ~ ʒ jot ǧ Ŷ jot jot ^ g j / g / dj\nx kh K ḫ h jot x K _H KH / 7' / 5\nre dh re đ oo " _re z / dh / th\nʃ sh š x ^ y sh / ch\ns º s S .s S / 9\nre re re re .re d / 9'\nT Þ ṭ T .tu T / 6\nD ~ oo Z Z DJ Z .z z / DH / 6'\nʕ ' ' ř mi ' 3\nɣ gh sol sol sol jot sol .sol GH / 3' / 8\nIstnieje wiele różnych standardów dla latynizacji arabski , czyli metod dokładnie i skutecznie reprezentujących arabsku z alfabetem łacińskim. Istnieją różne sprzeczne motywacje związane, co prowadzi do wielu systemów. Niektórzy są zainteresowani transliteracji , czyli reprezentowanie pisowni języka arabskiego, podczas gdy inne koncentrują się na transkrypcji , czyli reprezentowanie wymowę arabskiego. (Różnią się one tym, że, przykładowo, ta sama litera ي jest stosowany do przedstawienia zarówno spółgłoskę, jak w „ y ou” lub „ Y Et” i samogłoski, tak jak w „m e ” lub „ ea t”. ) Niektóre systemy, na przykład dla celów naukowych, mają dokładnie i jednoznacznie stanowią fonemów arabski, generalnie czyniąc fonetyka bardziej wyraźne niż oryginalne słowa w skrypcie arabskim. Systemy te są w dużym stopniu uzależnione od diakrytycznych znaków takich jak „s” na dźwięk równoważnie pisemnej sh w języku angielskim. Inne systemy (np ortografii bahá'í ) są przeznaczone dla czytelników, którzy nie są ani pomocy głośniki arabski ani lingwiści z intuicyjnym wymową nazw i zwrotów arabskich. Są mniej „naukowe” systemy unikają znaków diakrytycznych i używać digrafy (jak sh i kh ). Są to zazwyczaj prostsze do odczytania, ale poświęcić określoności systemów naukowych i mogą prowadzić do niejasności, np czy interpretować sh jako pojedynczy dźwięk, jak w rany , lub połączenie dwóch dźwięków, jak w gashouse . Ala-LC Transkrypcja rozwiązuje ten problem przez rozdzielenie dwóch dźwięków z głównego symbolu ( '); np as'hal „łatwiejsze”.\nW ciągu ostatnich kilku dekad, a zwłaszcza od 1990 roku, technologie komunikacyjne zachodnie wynalazł tekstowe stały się powszechne w krajach arabskich, takich jak komputery osobiste , w World Wide Web , e-mail , Bulletin Board System , IRC , czatu i wiadomości tekstowych z telefonu komórkowego , Większość z tych technologii pierwotnie miał możliwość komunikowania się za pomocą tylko alfabecie łacińskim, a niektóre z nich wciąż nie ma skryptu arabskiego jako wyposażenie opcjonalne. W rezultacie, arabski mówiąc użytkownikom przekazywane w tych technologii przez transliteracji tekstu arabskiego za pomocą alfabetu łacińskiego, czasami nazywany IM arabski.\nAby obsługiwać te arabskie litery, które nie mogą być dokładnie przedstawione za pomocą alfabetu łacińskiego, cyfry i inne znaki zostały przeznaczone. Na przykład cyfra „3” może być używany do reprezentowania arabską nas ⟨ ع ⟩. Nie ma uniwersalnego nazwa dla tego typu transliteracji, ale niektórzy nazwali go arabski alfabet czatu . Inne systemy transliteracji istnieją, takie jak korzystanie z kropek lub wielkich liter do reprezentowania „dobitne” odpowiedników niektórych spółgłosek. Na przykład, za pomocą liter, litera ⟨ Ï ⟩, może być reprezentowana przez D . Jej stanowczy odpowiednik, ⟨ Ö ⟩, może być zapisana jako D .\nW większości dzisiejszych Afryce Północnej, zachodnich cyframi arabskimi (0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9) są stosowane. Jednak w Egipcie i krajów arabskich na wschód od tego, że cyfry arabskie Wschodniej ( 0 - 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 ) są w użyciu. Kiedy reprezentujący liczbę w języku arabskim, najniższy wycenione pozycja jest umieszczona po prawej stronie, więc kolejność pozycji jest taka sama jak w skryptach lewej do prawej. Sekwencje cyfr, takie jak numery telefonów są czytane od lewej do prawej, ale numery są wypowiedziane w tradycyjnym arabskim stylu, z jednostek i dziesiątek odwróconych od współczesnego użytkowania angielskim. Na przykład, 24 mówi „cztery i dwadzieścia”, podobnie jak w języku niemieckim ( vierundzwanzig ) oraz Classical hebrajskim i 1975 mówi się „tysiąc dziewięć sto pięć i siedemdziesiąt”, lub bardziej wymownie: „tysiąc dziewięć -hundred siedemdziesiąt pięć”\nJęzyk standardy regulacyjne\nZobacz także: Język arabski Międzynarodową Radę\nAkademia Języka arabskiego to nazwa wielu organów regulacyjnych języka utworzonych w Lidze Arabskiej. Najbardziej aktywne są w Damaszku i Kairu . Przeglądu ich rozwoju języka, monitorowanie nowych słów i zatwierdza włączenia nowych słów do swoich opublikowanych standardowych słowników. Publikują też stare i historyczne arabskie rękopisy.\nArabski został nauczane na całym świecie w wielu podstawowych i średnich szkół, zwłaszcza muzułmańskich. Uniwersytety na całym świecie mają zajęcia, które uczą się arabskiego jako część ich języków obcych , studiów bliskowschodnich i religioznawstwo kursów. Arabski szkoły językowe istnieć, aby pomóc uczniom uczyć się arabskiego spoza świata akademickiego. Istnieje wiele arabski szkoły językowe w świecie arabskim i innych muzułmańskich krajach. Ponieważ Koran jest napisany w języku arabskim, a wszystkie terminy islamscy są w języku arabskim, miliony muzułmanów (zarówno Arab i non-Arab) uczyć się języka. Oprogramowanie i książki z taśm są również ważną częścią nauki arabskiego, jak wielu uczniów arabskimi mogą żyć w miejscach, gdzie nie ma żadnych klas szkolnych lub akademickich język arabski dostępny. Seria Radio klas języka arabskiego są również przewidziane przez niektóre stacje radiowe. Pewna liczba stron w Internecie zapewniają zajęcia online dla wszystkich poziomach jako środka kształcenia na odległość; Najbardziej uczyć Modern Standard Arabic, ale niektórzy nauczają odmiany regionalne z wielu krajów.\nGłośniki arabskie i inne języki\nW Bahrajnie , arabski używany jest głównie w placówkach oświatowych.\nZ jedynym przykładem średniowiecznej językoznawcy Abu al-Gharnati Hayyan - kto, natomiast uczonego języka arabskiego, nie był etnicznie Arab - Medieval badaczy języka arabskiego wprowadzono żadnych wysiłków na studia językoznawstwa porównawczego, biorąc pod uwagę wszystkie inne języki gorsze.\nW dzisiejszych czasach, gdy wykształconych klas wyższych w świecie arabskim miały prawie przeciwnego zdania. Jaser Suleiman pisał w 2011 roku, że „nauki i znając języka angielskiego lub francuskiego w większości z Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej stały się oznaką wyrafinowania i nowoczesności i ... udając, lub twierdząc, słabość lub brak obiektu w języku arabskim jest czasami jak paradował oznaką statusu, klasy i przewrotnie, a nawet edukacji poprzez melanż praktyk code switching „.\nArabski wpływ na język hiszpański\nSłownik Współczesnej pisemne arabsku\nMiędzynarodowe Stowarzyszenie arabskiej dialektologia\nLista arabskich gazet\nLista kanałów telewizyjnych w języku arabskim\nLista nazw podanych arabski\nLista dzielnicach arabskich\nLista krajów, w których arabski jest językiem urzędowym\nLista francuskich słów pochodzenia arabskiego\nLista zastąpionych zapożyczeń w Turecki\nArabski wydanie zWikipedii, wolnej encyklopedii\nAby uzyskać listę słów odnoszących się do arabskiego, zobaczyć arabską kategorię słów w Wikipedii , wolnej encyklopedii.\nNonsensopedia ma zasobów nauki o języku arabskim\nWikibooks ma książkę na temat: arabski\nWikimedia Commons znajdują się multimedia związane z języka arabskiego .\nWikipodróże ma rozmówki dla arabskiego .\nArabski: język Kategorii III w językach, które są trudne dla rodzimych użytkowników języka angielskiego.\nDr Nizar Habash to, Columbia University, Wstęp do arabskiego Natural Language Processing\nGoogle Ta3reeb - Transliteracja Google\nTransliteracja arabski język wymowa aplet\nAlexis Neme (2011), A leksykon czasowników arabskimi zbudowanych w oparciu o semickiej taksonomii i wykorzystaniem przetworników skończenie stanowych\nAlexis Neme Eric Laporte (2013), wzór, i root modulacyjny Morfologia: arabski uszkodzony mnogiej\nAlexis Neme i Eric Laporte (2015), Czy komputer naukowcy głęboko zrozumieć morfologię arabskiego? - هل يفهم المهندسون الحاسوبيون علم الصرف فهما عميقا? Dostępny również w języku arabskim, indonezyjskim, francuskim\nJastrow, Morris (1905). „Arabski język i literatura” . New International Encyclopedia .\nRękopisy arabskie, UA 5572 w L. Tom Perry Zbiorów Specjalnych , Brigham Young University Online Arabic Keyboard\nCatafago, Józef (1873). Angielski i arabski słownik . archive.org (w języku angielskim i arabskim) (2nd ed.). Londyn, Anglia: Bernard Quaritch . p. 1114. zarchiwizowana od oryginału w dniu 19 października 2018 r . Źródło 18 październik 2018 . (Słownik dwujęzyczny)