Szczecin: Kolejne kłopoty mecenasa N. | Głos Szczeciński\nSzczecin: Kolejne kłopoty mecenasa N.\nMariusz Parkitny 30.06.2009\nCzarne chmury nad mecenasem podejrzanym o wzięcie miliona złotych łapówki. Teraz Okręgowa Rada Adwokacka sprawdza, czy naruszył zasady etyki reklamując swoją kancelarię.\nW środowisku prawniczym wrze. Chodzi o osobę Dariusza N., jednego z najbardziej znanych szczecińskich obrońców.\nZgodnie z kodeksem etyki adwokaci mają bezwzględny zakaz reklamowania się. Dotyczy to nie tylko reklam w mediach, ale także pism wysyłanych do firm z propozycjami nawiązania współpracy.\nWedług naszych informacji Okręgowa Rada Adwokacka bada, czy N. złamał zasady etyki reklamując oddział swojej kancelarii, który otwarto niedawno w Policach.\n- Faktycznie takie postępowanie dyscyplinarne zostało niedawno wszczęte na podstawie uchwały Rady. To wszystko co mogę powiedzieć obecnie. Sprawa jest świeża i żadne decyzje jeszcze nie zapadły - powiedział "Głosowi" mec. Andrzej Gozdek, dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Szczecinie.\nJak ustaliliśmy wątpliwości rzecznika wzbudza m.in. pismo jakie kancelaria N. wysyła do prywatnych firm z terenu Polic. Pełno w nim pochwał dotychczasowej działalności kancelarii.\n- Mamy przyjemność poinformować, że rozpoczął działalność w Policach Oddział Kancelarii Prawnej N.& Wspólnicy (...). W tym roku wystartowaliśmy w ogólnopolskim rankingu kancelarii prawnych. Kancelaria nasza znalazła się na wysokim drugim miejscu w województwie zachodniopomorskim pod względem ilości prawników i obsługiwanych klientów - czytamy w piśmie podpisanym przez Dariusza N.\nW dalszej części wymienia usługi jakie świadczy jego kancelaria. Pismo kończy się ogólnym opisem kilku dużych klientów kancelarii.\n- Wśród naszych klientów są przedsiębiorstwa posiadające Oddziały na terenie całego kraju. Prowadzimy stałą obsługę podmiotów radiofonii publicznej oraz oddziału jednego z największych dzienników ogólnopolskich. Taki portfel Klientów sprawia, że jesteśmy przygotowani do obsługi Klientów także poza Szczecinem.\nW ostatnim zdaniu N. deklaruje gotowość bezpośredniego spotkania, aby omówić ewentualne warunki współpracy.\nRzecznik dyscypliny bada też, czy zasady etyki adwokackiej naruszają reklamy kancelarii zamieszczone na internetowych stronach polickiego informatora.\nDariusz N. zapewnia, że nie sprzeniewierzył się zasadom etyki.\n- Nic mi nie jest wiadomo o jakiejkolwiek reklamie kancelarii. Informowanie o działalności zawodowej zgodne jest z zasadami etyki. Zaznaczam, że nie informowałem o mojej osobie, a o spółce w której jestem partnerem zarządzającym. W spółce zaś wspólnikami są również radcy prawni, których zasady informowania o swojej działalności są inne niż adwokackie. Niestety zasady etyki tej kwestii nie regulują, ale myślę, że postąpiłem prawidłowo, nie naruszając zasad - uważa.\nKatalog kar za naruszenia zasad etyki jest szeroki. Od upomnienia do skreślenia z listy adwokackiej.\nornitolog 30.06.2009 23:19:03\nno istny "Niebieski ptak"...\nsoso 30.06.2009 13:10:33\nPanie mecenasie, a komu się Pan tak naraził?\nHerman Brożyński 30.06.2009 04:30:14\njak dla mnie to nie kulisy, ale oczywiste sprawy, kulisy leża pewnie gdzie indziej


hormony Archives - Sekrety-zdrowia.org\nKoniczyna czerwona [Trifolium pratense] jest ozdobą kwietnych łąk i przysmakiem zwierząt. Stanowi odżywczą paszę, bogatą w białko, witaminy i składniki mineralne. Często używa się jako nawóz dla użyźniania gleby. Bakterie tworzące na korzeniach narośla...\nprzez redakcja · Published 13 kwietnia 2021\nJasnota biała [Lamium album] jest często mylona jest z pokrzywą. Na pierwszy rzut oka trudno je odróżnić. Najlepiej dotknąć – nie parzy. Dlatego nazywana jest martwą albo głuchą pokrzywą. Rozpoznamy jasnotę też po zapachu. Jej...\nprzez redakcja · Published 21 grudnia 2020\nTarczyca o kształcie motyla usytuowana jest z przodu szyi tuż pod krtanią. Ważący zaledwie 30 gram gruczoł tarczycy spełnia wiele funkcji m.in: Reguluje przemianę materii, Kontroluje funkcjonowanie układu krążenia, płciowego, nerwowego, Odpowiada za zasoby...


Skórski Klinika - Marki - Zarezerwuj Wizytę Online - Ceny, opinie, zdjęcia\naleja Marszałka Józefa Piłsudskiego 203/1, 05-270, Marki\nWolumetria twarzy kwasem hialuronowym tzw. "ful...\nWypełnienie bruzd nosowo-wargowych kwasem hialu...\nWypełnienie doliny łez kolagenem\nKonsultacja kosmetologiczna + ułożenie Beauty P...\nPeeling kwasowy na plecy\nZabieg pielęgnacyjny manualny\nZabieg pielęgnacyjny z użyciem aparatury\nOprawa Oka/Stylizacja brwi\nRadiofrekwencja Mikroig...Stymulatora Tkankowego\nStrefa nad kolanami\nLaserowe Zamykanie Zmian Naczyniowych Na Nogach\nLaserowe zamykanie naczynek na nogach laserem Alma\nKontrola po wizycie\npracownik: dr Jarek Skórski\nPolecam. Usługi na najwyższym poziomie.\nNajlepsza klinika w jakiej bylam do tej pory. Wszyscy bardzo sie starają ahy klient wyszedł zadowolony. Pełen profesjonalizm i doradztwo. Polecam se...rdecznie ;) Pokaż więcej\npracownik: Anna Łyszkowska\nPani Iza jest cudowną i ciepłą osobą. Czuję się bezpieczna podczas wizyt, tłumaczy mi każdy krok zabiegu i wprowadza atmosferę relaksu, pomimo tego..., że niektóre zabiegi do delikatnych nie należą. Laserowe usuwanie przebarwień przyniosło niesamowite efekty, nareszcie mogę chodzić bez makijażu! Pokaż więcej\nZabieg przeprowadzony bardzo profesjonalnie, otrzymałam odpowiedz na wszystkie pytania, na bieżąco informowano mnie o przebiegu zabiegu, zaleceniach p...o - itp :) teraz tylko czekać na efekty, gorąco polecam Pokaż więcej\nZabieg nie jest bolesny tak jak myślałam, przeprowadzony bardzo profesjonalnie. Na pewno wrócę, atmosfera w klinice jest bardzo miła :)\nBardzo polecam. Szybkie i satysfakcjonujące efekty, zabiegi dobrane indywidualnie.\nZabieg zupełnie bezboleśnie wykonany. Pełen profesjonalizm. Polecam.\nByła to dopiero konsultacja - po której dowiedziałam się wszystkiego czego chciałam i wiem, że jest to miejsce do którego powinnam trafić dużo wcześni...ej :) Pokaż więcej\nJak zawsze pełen profesjonalizm oraz dbanie o dobro i potrzeby klientki.\nJak dla mnie najlepsza klinika medycyny estetycznej a trochę ich zwiedziłam ...Wspaniałe Panie które zawsze doradza jaki zabieg powinien być wykonany ...dokładne wszystko dopieszczone pod każdym kątem Pani Monika z wielkim zaangażowaniem i delikatnością zabiera się do pracy Mega obsługa i super atmosfera polecam !!! Pokaż więcej\nPodkreślamy naturalne piękno! Nasza klinika oferuje zabiegi z zakresu medycyny estetycznej, laseroterapii oraz drobnych zabiegów chirurgicznych.\nmgr Monika Skórska\ndr Jarek Skórski\n696 310 946


Sukces polskiej dyplomacji. Szczęśliwe zakończenie porwanych marynarzy\nSpecjalistyczny statek Castorone na Morzu Bałtyckim / fot. Twitter/Baltic Pipe\nPo kilku tygodniach walki dyplomatycznej udało się uwolnić porwanych u wybrzeży Nigerii w połowie grudnia 2021 roku marynarzy. Polskie ministerstwo spraw zagranicznych współpracowało w tej sprawie z rządami Nigerii oraz Danii. Nasz obywatel powrócił do kraju w dobrym stanie, gdzie szcześliwie spotkał się z rodziną.\nW połowie grudnia 2021 roku doszło do uprowadzenia załogi statku w Zatoce Gwinejskiej\nOd tego czasu, polskie służby dyplomatyczne pod wodzą wiceministra Piotra Wawrzyka prowadziły negocjacje\nOstatecznie dzięki współpracy z władzami Nigerii oraz Danii, a także z poszkodowanym armatorem udało się uwolnić załogę\nPolski marynarz powrócił do kraju w dobrym stanie i szczęśliwie spotkał się z rodziną\nZobacz także: Anna Siarkowska przekonywała Kaczyńskiego: “Segregacja sanitarna spowoduje kryzys polityczny”\nCzłonkowie załogi statku porwanego w połowie grudnia 2021 r. u wybrzeży Nigerii, w tym obywatel RP, zostali uwolnieni. Uprowadzony Polak wrócił już do kraju i jest w dobrym stanie\n– informuje ministerstwo spraw zagranicznych.\nW komunikacie polskiego resortu dyplomacji czytamy również, że porwani marynarze zostali uwolnieni dzięki kooperacji sił złożonych z krajowych instytucji, służby konsularnej, które pozostawały w stałym kontakcie z władzami Danii, Nigerii oraz firmy zatrudniającej załogę statku uprowadzonego przez piratów.\nMarynarze zostali uwolnieni dzięki działaniom armatora oraz sprawnej, profesjonalnej współpracy służby konsularnej i innych polskich instytucji z władzami Danii i Nigerii oraz z firmą zatrudniającą załogę statku\nLicząc od 2013 roku, to już szóste porwanie polskich obywateli w Zatoce Gwinejskiej. Z tego względu polska dyplomacja apeluje do marynarzy, aby przed podjęciem pracy na statku w niebezpiecznym rejonie świata, zawsze sprawdzali, czy firma posiada odpowiednie ubezpieczenie na wypadek uprowadzenia danej jednostki.\nDodano w Polska, Świat | Oznaczone dyplomacja, marynarze, Polska, porwanie, statek, Zatoka Gwinejska


„Pracownicy banku” nie przestają szukać ofiar\nMieszkańcy wciąż padają ofiarami telefonicznych oszustów, podszywających się pod „pracowników banku”. Wczoraj ofiarami takiego wyłudzacza padła mieszkanka rejonu wileńskiego i trzech jej krewnych.\nJak donosi Główny Komisariat Policji Okręgu Wileńskiego, w poniedziałek 64-letni wilnianin zgłosił policji, że 28 czerwca około godz. 16.26 zadzwoniły do niego osoby, które podając się na pracowników banku wyłudzili hasła do bankowości internetowej i z jego konta bankowego ukradły 4350 euro. Policja wszczęła postępowanie przygotowawcze w tej sprawie.\nW poniedziałek około godz. 9.21 do 51-letniej mieszkanki rejonu wileńskiego zadzwonił mężczyzna, który, podszywając się pod pracownika banku, wyłudził 14 697 euro z kont bankowych kobiety oraz trzech jej krewnych. Policja bada sprawę.\nTego samego dnia 77-letnia kobieta zgłosiła wileńskiej policji, że 9 lipca zadzwoniły do niej osoby podające się za pracowników banku i wyłudziły hasła do bankowości internetowej. Z konta bankowego mieszkanki zniknęło 20 465 euro. Policja wszczęła postępowanie przygotowawcze w tej sprawie.\nOszuści telefoniczni nadal są aktywni 93-letni wilnianin padł ofiarą oszustów. Oddał im 18 tysięcy euro


Samotność w Sieci - Oceny, opinie, ceny - Janusz Leon Wiśniewski - Lubimyczytać.pl\n11163 ocen 809 opinii\nWydawnictwo: Prószyński i S-ka Cykl: Samotność w sieci (tom 1) literatura obyczajowa, romans\n2 571 ocen\nDla mnie 10....za każdym razem 🙂 to historia, w której każdy znajdzie siebie. Swoje pragnienia i marzenia ale też swoje smutki i czasem radość 🙂\nGłównym wątkiem tej książki jest romans, który widać że jest napisany przez mężczyznę. Nie jest to wada sama w sobie ale jest to na tyle istotne że warto to zaznaczyć. Maile pisane do siebie przez głównych bohaterów są często erotyczne a wątki poboczne również mniej lub bardziej krążą wokół tego tematu.\nBędąc szczerym główny wątek mnie wcale nie obchodził - jest to romans internetowy idealnego mężczyzny oraz kobiety której działania oparte są głownie na tym żeby było jej wygodnie. Ich maile do siebie nie brzmią jak rozmowy prawdziwych ludzi a ich związek jest oparty na wyobrażeniach co by jedno zrobiło drugiemu jakby trafili do łóżka jednocześnie udając że wcale tak nie myślą bo przecież ona jest mężatką. Dla mnie to było dosyć nudne i jak pojawiały się treści maili to prześlizgiwałam się tylko wzrokiem bo większość traktowała o tym samym.\nKonstrukcja powieści to wielokrotnie zagnieżdżone retrospekcje oraz dygresje o postaciach pobocznych które nie mają często żadnego związku z resztą fabuły. Co ciekawe to właśnie te opowieści o pobocznych postaciach podobały mi się najbardziej i tylko dzięki nim miałam ochotę czytać dalej tę książkę. Niektóre z historii jak ta o pierwszej dziewczynie Jakuba lub matce jego przyjaciela byłyby naprawdę dobrymi opowiadaniami gdyby były wydane osobno osobno, ale wplecione niezbyt umiejętnie do reszty fabuły (bohaterowie bez wyraźnego powodu po prostu postanawiają o nich nagle opowiedzieć w przypadkowym momencie) nie są aż tak dobre żeby obronić całą książkę.\nDodatkowo w treść wplecionych wiele naukowych ciekawostek które są chyba hobby autora, głównie o DNA które jest specjalnością głównego bohatera. Mam do tego neutralny stosunek - są wprowadzone tak że nie przeszkadzają a niektóre mogą zaciekawić.\nPodsumowując, przez większość książki biłam się z myślami czy mi się ona podoba czy nie, ale po przemyśleniu znajduję w niej zbyt wiele niedociągnięć, pod koniec nawet poboczne historie stają się głupie a dodatkowo zakończenie mi się osobiście nie podobało. Charakter bohaterki wskazywał na to że tak się to skończy ale miałam nadzieję że autor mnie zaskoczy albo chociaż odpuści idealność głównego bohatera.\nMimo książka dostarczyła mi zaskakująco wielu emocji a chyba o to w książkach chodzi. Nie żałuję że przeczytałam ale też niezbyt polecam, chyba że ktoś lubi erotyczne romanse to może się w tym odnajdzie i będzie czerpał więcej przyjemności.\nBędąc szczerym główny wątek mnie wcale nie obchodził - jest to romans...\nczytałam ja bardzo dawno... ale bardzo mi się podobała i chętnie przeczytam II tom.\nJak czytałam to bardzo mi się podobała. Zachwycona byłam tą historią. Po latach nie mam ochoty do nie wracać.\nPierwszy raz wpadła mi w ręce gdy byłam nastolatką, i zrobiła na mnie wtedy olbrzymie wrażenie, mimo, że nie przepadam za literaturą tego typu. Ale na wrażliwej nastolatce nie jest trudno zrobić wrażenie, więc kiedy kilka dni temu wpadła mi w oko na stoisku z tanimi książkami, postanowiłam ją kupić i sprawdzić, czy rzeczywiście yo książka była tak dobra, czy ja tak naiwna. Okazało się, że i jedno i drugie.\nZnów wycisnęła ze mnie trochę łez i kilka uśmiechów (łez zdecydowanie więcej-zawsze łatwo się wzruszam). Mimo, że już je przecież znałam, to i tak z zainteresowaniem czytałam wplecione w fabułę ciekawostki.\nTym co się nie zmieniło w moim odbiorze tej książki jest to, że zarówno wtedy, jak i dziś uważam za jedną z jej mocniejszych stron te wszystkie wątki poboczne, opowieść o Natalii (wstrząsnęła nawet mojego męża, którego nie jest łatwo poruszyć fikcyjną opowiastką z książki), historia ks.Andrzeja, wstawka o małej Ani, i opowieść Jima o matce. No i list Jennifer.\nTym co się mocno zmieniło po latach było moje postrzeganie bohaterów, nie tylko głównych, ale ich szczególnie. Jako nastolatka wierzyłam, że tacy mężczyźni jak Jakub istnieją, tylko trudno ich spotkać. Dziś najbliżej mi do ochrzczenia go mianem "pan idealny-nierealny". Nie ma takich mężczyzn, mężczyźni bywają tacy jak Jakub, niektórzy częściej, niektórzy rzadziej, ale nie istnieje człowiek idealny przez 24h/7 dni w tygodniu/365 dni w roku. Jest to absolutnie niemożliwe, bo nawet ideał ma prawo do gorszego dnia choćby. To, że takich mężczyzn nie ma jest dla nas, kobiet, w pewnym sensie błogosławieństwem-wyobrażacie sobie życie z mężczyzną, który nie ma (w waszych oczach) żadnych wad, jest czuły, wyrozumiały, inteligentny, troskliwy, itd., a wy jesteście sobą? Poczucie własnej wartości leciałoby w dół jak zestrzelone pociskiem ziemia-powietrze... Nawet jeśli jesteście świetnymi kobietami, i macie tego świadomość. On jest poprostu zbyt perfekcyjny, żeby mógł zaistnieć w tym zdecydowanie nie perfekcyjnym świecie. Może dlatego ciągle taki smutny... ;)\nZupełnie inaczej odbieram dziś też główną bohaterkę (swoją drogą w całej książce ani razu nie pada jej imię, ciekawa jestem czy po to, żeby czytelniczkom łatwiej było się z nią identyfikować, czy może autor nie mógł się zdecydować jak powinna się nazywać, czy też z jakiegoś jeszcze innego powodu?). Jako prawie-kobieta bardzo ją polubiłam. Trochę jej zazdrościłam. I mocno kibicowałam. Teraz jest dla mnie trochę odpychająca. Teraz, gdy sama jestem po 30-tce, mam dwie świetne córki, i męża, za którego wyszłam jako dziewiętnastolatka nie potrafię jej zrozumieć. Rozumiem poszczególne decyzję i zachowania, ale całościowo myślę o niej jak o egoistycznej su$@e. Niby ma świadomość, że krzywdzi ludzi swoim zachowaniem (i to nie przypadkowych ludzi, ale dwóch mężczyzn, których rzekomo kocha), ale nie przeszkadza jej to zupełnie robić tego nadal. Jednak tylko do momentu w którym jest jej z tym wygodnie. Kiedy pojawia się komplikacja, natychmiast podejmuje decyzję, którą z kolei krzywdzi znów co najmniej dwie osoby (uwaga spoiler-trzecią może być dziecko, które będzie miało nieszczęśliwą matkę, i które ona może z czasem podświadomie zacząć oskarżać o to, że to że względu na nie podjęła taką decyzję), tym razem jedną z nich jest ona sama. I w wyniku tej decyzji czytamy potem tak cholernie smutne i niesprawiedliwe zakończenie, że czytając je po raz pierwszy dosłownie wyrzuciłam je ze swojej świadomości, i dziś rano, kończąc książkę byłam autentycznie zaskoczona tym króciutkim epilogiem (aż się zastanawiam czy jest możliwe, żeby w tym pierwszym egzemplarzu go nie było?).\nJednak książkę uważam za dobrą, wywołującą prawdziwe emocje, co potwierdza choćby ten emocjonalny wpis powyżej. Ale nie poleciłabym jej każdemu. Co zresztą potwierdzają choćby opinie na tej stronie-jedni książkę uwielbiają, inni się nią zmęczyli...\nPierwszy raz wpadła mi w ręce gdy byłam nastolatką, i zrobiła na mnie wtedy olbrzymie wrażenie, mimo, że nie przepadam za literaturą tego typu. Ale na wrażliwej nastolatce nie jest trudno zrobić wrażenie, więc kiedy kilka dni temu wpadła mi w oko na stoisku z tanimi książkami, postanowiłam ją kupić i sprawdzić, czy rzeczywiście yo książka była tak dobra, czy ja tak naiwna....\nWreszcie skończyłam. Dla mnie, fanki thrillerów i horrorów to kolejne nudne ROMANSIDŁO.\nZawiera elementy powieści obyczajowej i opowiada o samotności, opuszczeniu, potrzebie miłości, podbojach seksualnych głównego bohatera i jak zawsze o seksie. Może rzeczywiście w 2001 roku książka była hitem. Wirtualna miłość, kontakt przez internet, e-maile, chaty, wirtualny seks …, ale teraz to już powszechne, codzienne i pospolite.\nPowieść dobrze napisana, którą w miarę dobrze się czyta. Początek strasznie wolny, nużący, wręcz nudny. Akcja powieści rozkręca się trochę szybciej dopiero po połowie książki. Najwartościowsze momenty to opisywane nowinki naukowe o DNA, ciekawostki z biochemii i genetyki, ale także anegdoty z życia prezydentów amerykańskich, czy kompozytorów muzyki klasycznej.\nPodsumowując, książka przeciętna. Przeczytałam ją z polecenia koleżanki, ale dalej jej NIE POLECAM!\nZawiera elementy powieści obyczajowej i opowiada o samotności, opuszczeniu, potrzebie miłości, podbojach seksualnych głównego bohatera i jak zawsze o seksie. Może rzeczywiście w 2001 roku książka była hitem. Wirtualna miłość, kontakt przez internet, e-maile, chaty, wirtualny seks …,...\nWiele wody w rzecze musiało upłynąć zanim sięgnęłam po tę książkę i przyznam od razu, że może i lepiej, gdyż z perspektywy wieku i doświadczenia życiowego książka ta zrobiła na mnie większe wrażenie niż gdybym zapoznała się z jej lekturą chociażby jako dwudziestolatka, a mniej więcej wtedy miała ona swoją premierę. Jest to niezwykła opowieść nie tylko o miłości, ale również o tęsknocie, o potrzebie bliskości, zrozumienia, o pewnych życiowych schematach, które rządzą wspólnym życiem, a które z jednej strony wprowadzają stagnację w związku, a z drugiej tworzą jego fundament. To opowieść o ludzkich pragnieniach, o tęsknotach, o pokusach i żądzach, o namiętności i ulotności, a w końcu o świadomości straty, bólu rozstania i skutkach powziętych decyzji. Wszystkie te emocje mistrzowsko ukazuje Autor w z pozoru błahej historii wirtualnej relacji Jakuba i Ewy, w rzeczywistości jednak w oparciu o nią Autor przedstawia losy i innych postaci, których przeżycia wpłynęły na życiowe decyzje głównych bohaterów. W tym wszystkim nie brak i fizyki i metafizyki, która sprawia, że jest to książka wyjątkowa, która na dłużej pozostaje w pamięci.\nWiele wody w rzecze musiało upłynąć zanim sięgnęłam po tę książkę i przyznam od razu, że może i lepiej, gdyż z perspektywy wieku i doświadczenia życiowego książka ta zrobiła na mnie większe wrażenie niż gdybym zapoznała się z jej lekturą chociażby jako dwudziestolatka, a mniej więcej wtedy miała ona swoją premierę. Jest to niezwykła opowieść nie tylko o miłości, ale również...\nBardzo długo zwlekałam z przeczytaniem tej książki. Uwielbiam Wiśniewskiego od pierwszego zbioru opowiadań, który miałam przyjemność czytać. Bałam się, że ta powieść okaże się przereklamowana i się rozczaruję. Często tak mam z bardzo popularnymi lub bardzo chwalonymi książkami. Okazało się jednak, że jest raczej niedoreklamowana.\nWiśniewski zawsze potrafi słowami dotknąć mojej duszy. To dość osobliwe uczucie. Jakby z książki wyszła ręka, wniknęła w moje ciało i zacisnęła się na moim sercu.\n"Samotność w sieci" to właściwie zapowiedź tego, co przyniósł ze sobą szeroki dostęp do Internetu. Z jednej strony jesteśmy bliżej siebie, a z drugiej nigdy jeszcze relacje międzyludzkie nie były tak płytkie. Mam wrażenie, że to zjawisko postępuje. Portale społecznościowe i komunikatory internetowe to błogosławieństwo i przekleństwo jednocześnie.\nJakub i Ewa poznali się w sieci. Oboje są bardzo samotni. Ona ma męża, ale to chyba tylko bardziej potęguje to uczucie. W końcu taka pozorna bliskość, tylko fizyczna boli najbardziej. Ich romans toczy się w sieci, spotkali się tylko raz, ale to nie znaczy, że ich relacja nie była prawdziwa. Była bardziej realna niż niejedno małżeństwo.\nTo była jedna z najbardziej wyjątkowych książek, jakie czytałam. Nie wiem jak Wiśniewski potrafi słowami wyrazić te wszystkie uczucia. Sprawić, by stały się namacalne. Dosłownie można dotknąć i posmakować tej miłości, zazdrości, samotności i tęsknoty. Jest niezwykłym pisarzem i zaczął swoją karierę od niezwykłej historii.\nWiśniewski zawsze potrafi słowami dotknąć...\nNie rozumiem fenomenu tej książki. Styl pisania autora, sposób w jaki opisana jest fabuła kompletnie do mnie nie przemówił. Przeczytałam pierwsze 150 stron, dokończenie jej wydawało mi się męczące. Relacja między głównymi postaciami wydawała się strasznie powierzchowna, byłam nią wręcz zniechęcona.\n📓 2020 Przeczytane\nDla mnie to książka o bardzo trudnej sytuacji kobiety nie spełnionej w małżeństwie, dlatego otwartej na inne relacje damsko - męskie - to, że akurat w sieci znalazła kogoś kimś się zafascynowała, to według mnie akurat nie jest najważniejsze, że w sieci, mogla go spotkać wszędzie indziej. Trudna sytuacja, trudna decyzja ... wiele zranionych serc ... dlatego smutna i wzruszająca jest ta książka, leciały mi łzy ...\nDla mnie to książka o bardzo trudnej sytuacji kobiety nie spełnionej w małżeństwie, dlatego otwartej na inne relacje damsko - męskie - to, że akurat w sieci znalazła kogoś kimś się zafascynowała, to według mnie akurat nie jest najważniejsze, że w sieci, mogla go spotkać wszędzie indziej. Trudna sytuacja, trudna decyzja ... wiele zranionych serc ... dlatego smutna i...


Wawrzyniec Kalicki (1862-1945) – nauczyciel\nWawrzyniec Kalicki urodził się on 6 sierpnia 1862 r. w Glinach Małych. Ukończył szkołę ludową, kurs przygotowawczy oraz seminarium nauczycielskie w 1882 r. Uzyskał uprawnienia do pracy w szkołach ludowych pospolitych. Pierwszą szkołą, w której rozpoczął praktykę jako nauczyciel, była filialna szkoła w miejscowości Łowcza, powiat Cieszanów. Następnie przeniesiony został do 4-klasowej Szkoły Męskiej w Tarnowie na posadę zastępcy nauczyciela. Pracował w tej szkole do końca roku szkolnego 1884 r.\nW tym samym roku Rada Szkolna Okręgowa skierowała go do Rudki, gdzie oprócz nauczania załatwiał wiele spraw związanych z budową szkoły. W maju 1887 r. c. k. Rada Szkolna Krajowa mianowała Wawrzyńca Kalickiego nauczycielem rzeczywistym, a potem kierownikiem szkoły. Następnie został przez c. k Radę Szkolną Krajową przeniesiony do szkoły 2-klasowej w Klikowej, gdzie w latach 1899-1924 pełnił funkcję jej kierownika.\nJako nauczyciel i kierownik angażował uczniów do prac na rzecz szkoły oraz środowiska. Brał czyny udział wraz nimi między innymi w akcji sadzenia drzew owocowych propagowanej przez Radę Szkolną Krajową. Sadził te drzewa wspólnie z innymi szkołami wzdłuż drogi Tarnów - Klikowa.\nW szkole w Klikowej przepracował 25 lat. Pamietający go świadkowie tamtych wydarzeń wspominają go jako człowieka, nauczyciela oddanego dzieciom, zaangażowanego całkowicie w swoja pracę. Pani Anna Dychtoń pisała o nim w swoim pamiętniku jako człowieku szlachetnym i gorącym patriocie. Podobnie oceniała go p. Bronisława Wadas nauczycielka szkoły w Klikowej. Cenili go współpracownicy, rodzice uczniów oraz środowisko. Doceniały również władze oświatowe. Wyrazem tego były przyznawane mu trzykrotnie dekrety pochwalne „za gorliwą pracę”. Pracując w szkole w Klikowej, także pozostawił po sobie jak najlepszą opinię.\nWawrzyniec Kalicki przeszedł na emeryturę 15 maja 1924 r. Był nie tylko wspaniałym nauczycielom, wychowawcą, ale także działaczem społecznym. Współorganizował między innymi ognisko Związku Nauczycielstwa Polskiego w Tarnowie. 1 marca 1906 r. uczestniczył w jego zebraniu założycielskim. Wawrzyniec Kalicki był jego aktywnym członkiem i wiceprzewodniczącym w latach 1916-1918. W 1920 r. objął funkcję przewodniczącego ZNP w Tarnowie po rezygnacji z niej przez Karola Kosteckiego. Kierował Związkiem do 12 lutego 1921 r. Nadal był jednak członkiem Zarządu. W latach 1918-1924 był również delegatem Związku Radzie Szkolnej Powiatowej w Tarnowie.\nW sprawach prywatnych los dawał mu chwile piękne i tragiczne. 11 października 1885 r. zawarł związek małżeński z Bronisławą z domu Röehrenschef. W Rudce urodziły się mu się dzieci tj. synowie: Marian, Julian, Kazimierz, Władysław, oraz córki Joanna, Stefania, Matylda, Jadwiga. Dzieci otrzymały dobre, patriotyczne wychowanie oraz zdobyły wykształcenie i zawód. Marian, Joanna, Stefania, Matylda wybrali zawód nauczyciela, syn Julian był oficerem Wojska Polskiego, Kazimierz i Władysław pracowali w różnych urzędach, zaś córka Jadwiga była cenionym pediatrą w Warszawie.\nW 1934 r. zmarła jego żona Bronisława. W czasie II wojny światowej los ponownie boleśnie dotknął Wawrzyńca Kalickiego. Jego syn Marian będący inspektorem oświaty w Kielcach został aresztowany przez hitlerowców i zginął w obozie Buchenwald. Drugi syn, kpt. Julian Kalicki oficer Wojska Polskiego został zamordowany w Katyniu przez Sowietów.\nW czasie okupacji mieszkał u córki Matyldy w Tarnowie, przy ul. Wojtarowicza 25. Ich mieszkanie było wówczas punktem kontaktowym dla członków organizacji podziemnej „Odwet”. Był to punkt przerzutowy prasy konspiracyjnej i miejsce, gdzie organizowana była pomoc dla osób represjonowanych przez gestapo. Pomagała mu w tym ofiarnie córka Matylda, która jednocześnie nim się opiekowała.\nWawrzyniec Kalicki zmarł w Tarnowie dnia 13 kwietnia 1945 r. Pochowany został na cmentarzu w Krzyżu.\n1. Gomoła R., Szkoła Podstawowa nr 10 im. Romana Sanguszki „Sybiraka”, Tarnów-Klikowa 1998.\n2. Hampel J., Rozwój społeczno-gospodarczy i życie polityczne w latach 1848-1918 [w:] Wierzchosławice. Dzieje wsi i gminy, red. F. Kiryk, Z. Ruta, Kraków, 1994.\n3. Juśko E., Nauczyciele szkół powszechnych powiatu tarnowskiego w II Rzeczypospolitej, Lublin 2005.\n4. Juśko E., Szkolnictwo powszechne w powiecie tarnowskim w latach 1981-1939, Lublin 2003.\n5. Juśko P., Szkolnictwo powszechne w Tuchowie w okresie międzywojennym, Tuchów 2005.\n6. Kucharski R., Wawrzyniec Kalicki (1884 r. – 1898 r.) - pierwszy kierownik w Szkole Ludowej w Rudce (maszynopis).\n1. Kataster nauczycieli szkół powszechnych założony wskutek rozporządzenia Kuratorium Okręgu Szkolnego z dnia 1 marca 1921 roku - AP o/Tarnów.\n2. Kronika szkoły w Rudce, b. s.


Już w sobotę ŠKODA Poznań Bike Challenge! - We Love Cycling - Poland\nJuż w sobotę ŠKODA Poznań Bike Challenge!\nGotowy na kolarskie emocje? Nie możemy się już doczekać ŠKODA Poznań Bike Challenge, który rusza już jutro. Na stronie http://www.bike.poznan.pl/ […]\nAutor: We Love Cycling 12 września, 2014 o 12:42 pm\nGotowy na kolarskie emocje? Nie możemy się już doczekać ŠKODA Poznań Bike Challenge, który rusza już jutro. Na stronie http://www.bike.poznan.pl/ odliczamy godziny do wielkiego rowerowego wyścigu!\nPod patronatem ŠKODY na trzech trasach w Poznaniu będą ścigać się zawodowcy, amatorzy i najmłodsi fani dwóch kółek. Na starcie wyścigu spodziewamy się prawdziwych tłumów!\nŠKODA Poznań Bike Challenge to doskonała okazja by zarazić się pasją do kolarstwa.


Popielniczka- pochłaniacz USB - Śmieszne prezenty i gadżety, upominki na każdą okazję.\nPerła szczęścia i miłości Czekolada do malowania ciała Antyzegar - zegar chodzący do tyłu Sztanga na Wacka Otwieracz gadająco - liczący Zaskakujący Kubeczek - Kocham Cię Dzwonek na sex Imprezowa ruletka Gadający pilot - steruj mężczyzną\nList dla Twojego dziecka prosto od Mikołaja DOKŁADNY ALKOTEST ALKOMAT CYFROWY Z LCD + USTNIKI Opaska z welonem Lewitująca foto ramka - Serce Poduszka Jasiek Poo Kupa Emotikon 35 cm Opaska Diabła Rogi Świecące Stanik z różowych piórek Smoking - pudełeczko ślubne Tańcząca choinka Muzyczna poduszka - mp3 Suknia ślubna - pudełeczko Ruletka czekoladowa z nadzieniem Worki Próżniowe Romantyczny zestaw dla Dwojga\nDrażni Cię nikotynowy dym w Twoim otoczeniu! Jesteś palaczem i krępują Cię kłęby dymu nikotynowego, który muszą wdychać Twoi goście? Masz już dość smrodu?\nTo gadżet specjalnie dla Ciebie.\nNasza popielniczka szybko oczyści z dymu papierosowego i odświeży Twoje najbliższe otoczenie! Zaraz po tym jak ją włączysz, otaczający Cię świat stanie się bardziej przejrzysty, a krępujące i drażniące Cię zapachy przejdą do przeszłości.\nIdealny prezent dla palaczy oraz gadżet dla domu czy biura.\nDostępna w kolorach: czerwony, niebieski, zielony, szary


Bp Dajczak: Stopnie sakramentu święceń wyrażają stopnie...\nkoszalin.gosc.pl → Wiadomości z diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej → Bp Dajczak: Stopnie sakramentu święceń wyrażają stopnie zaangażowania i ofiary\nBp Dajczak: Stopnie sakramentu święceń wyrażają stopnie zaangażowania i ofiary\tprzejdź do galerii\nBiskup przed błogosławieństwem olejów.\tks. Wojciech Parfianowicz /Foto Gość\nBiskup koszalińsko-kołobrzeski przewodniczył Mszy krzyżma w koszalińskiej katedrze. Kapłani odnowili przyrzeczenia złożone w dniu święceń.\nW homilii biskup zwrócił uwagę na trójstopniowość sakramentu święceń (diakonat, prezbiterat, episkopat), proponując jej interpretację nie w duchu awansu czy godności. - Te stopnie wyrażają tylko i wyłącznie, i aż, stopnie zaangażowania i ofiary - mówił biskup.\nOdnosząc się do kryzysu, w jakim obecnie znajduje się Kościół w różnych kontekstach, biskup powiedział: - Ten czas, który teraz przeżywamy, jest bez wątpienia czasem, w którym dochodzimy do ważnej dla nas prawdy o nas samych, o wspólnocie uczniów Jezusa, o Kościele.\nJak stwierdził, niezależnie od okoliczności, realizowanie misji Kościoła nie może zostać wstrzymane. - Dobra Nowina ma być głoszona ludziom, przede wszystkim tym, którzy mają się źle, niezależnie od okoliczności - sprzyjających, niesprzyjających czy wrogich - mówił biskup.\nNawiązując do myśli papieża Franciszka z najnowszej książki "Powróćmy do marzeń", w której mówi on o kryzysie jako o sytuacji, z której nie wychodzi się już takim samym, biskup zachęcał: - Trzeba pozbyć się myślenia i czekania, kiedy wróci to, co było. Nie warto czekać, bo nie wróci. Będzie nowy czas z nowymi wyzwaniami i zadaniami.\nKomentując sytuację związaną z pandemią i obostrzeniami, które powodują, że w celebracjach Triduum Paschalnego wielu wiernych nie będzie mogło uczestniczyć, biskup odwołał się do myśli św. Jana Pawła II, który wzywał do ponownego "zdumienia się Eucharystią".\n- Trzeba zawsze odzyskiwać to zdumienie. Te słowa w kontekście ograniczeń i problemów, które przeżywamy, mogą brzmieć jak prowokacja. Ale muszą się stać Bożą prowokacją. Bo właśnie, kiedy boli, że nie można być, odkrywamy też eucharystyczną wartość. Rodzi się zdumienie, że na szczęście ta niemożność boli. Jeżeli nie boli, to jest to znak choroby. Gdy nie ma reakcji bólowej organizmu, sygnalizującej, że coś jest nie tak, to nie jest dobrze. To ważny sygnał w życiu biologicznym i niemniej ważny we wspólnocie Kościoła - mówił biskup, dodając: - Jeżeli w naszych sercach jest trochę tego bólu, to dobrze. Dziękujmy za niego.\nKaznodzieja podkreślił, że trudności spowodowane przez pandemię są też wielkim bólem dla samych kapłanów, których powołaniem jest sprawowanie Eucharystii, na której ze względu na kryzys epidemiczny jest znacznie mniej uczestników.\nKomentując ten stan, biskup powiedział: - Nie ma cienia wątpliwości, że jakaś część wspólnoty nam zaginęła. Trudniej się idzie z Ewangelią. Nie można więc nie zadać sobie pytań: "Jakie drogi są właściwe?", "Które z tych dróg są dzisiaj na tyle drożne, aby można było po nich iść z Ewangelią?".\nBiskup przypomniał, że drogą, której nie jest w stanie zablokować pandemia ani żaden inny kryzys, jest świadectwo kapłańskiego życia.\n- Bardzo wiele, a nawet wszystko zależy od tego, czy Ewangelia miłości będzie wypisana na naszym współczesnym życiu Kościoła. To bardzo ważne, aby ci, co są na obrzeżach, są poza, mają w sercu niechęć, a nawet nienawiść, ją zobaczyli. Jeśli postąpimy inaczej, zrobimy z Ewangelii ideologię i dyskusjom nie będzie końca, i będą one bezowocne. Istnieje ryzyko, że zrobimy z miłości teorię, że nie będzie już pisana nadzieją, że zamkniemy ją w głoszonych słowach, że nie przedrze się ona do naszej egzystencji, że będziemy spieszyć się do świątyni jak kapłani z przypowieści o Dobrym Samarytaninie, a obok będzie leżał człowiek poraniony. A dzisiaj takich leżących i poranionych jest bez liku. Ktoś musi się zatrzymać i pochylić nad nimi, i to z miłością - mówił biskup.\nKończąc tę myśl, dodał: - Żaden kryzys ani pandemia nie potrafią tego unieszkodliwić. Przeciwnie, kryzys może stać się klimatem i rzeczywistością, w której jeszcze wyraziściej każdy werset miłości napisany życiem będzie czytelny i widoczny.\nPodczas Mszy krzyżma biskup pobłogosławił oleje chorych, katechumenów i konsekrował krzyżmo.\nSwoje jubileusze kapłańskie świętowali księża wyświęceni 65, 60, 50 i 25 lat temu.\nUroczystość odbyła się w reżimie sanitarnym. Wszyscy koncelebransi sprawowali liturgię w maseczkach. W uroczystości wzięło udział znacznie mniej księży niż zwykle. W katedrze obecni byli tylko dziekani, którzy zawiozą pobłogosławione oleje do parafii swoich dekanatów oraz niektórzy jubilaci.\nUroczystości odbyła się 1 kwietnia w katedrze.\ndodane 01.04.2021 12:48


Zostałem zniszczony. Ten facet ma 345 w FTP i ciśnie 45 km/h - Rowery Jednoślad.pl\nwspornik siodła regulowany\nwpływ soli drogowej na rower\nautor: Leszek Śledziński22 lipca 2019\nPoznajcie Karola, mojego serdecznego przyjaciela żyjącego o samej wodzie i sianie jak prawdziwy koń kolarstwa czyli najmocniejszy człowiek jakiego znam osobiście i mam nieprzyjemność czasem jeździć. Karol właśnie kupił rower czasowy i zaprasza na pięćdziesiątkę. Po co mu taka koza?\nPodsumowując. Mogę jechać na kole, ale nie do końca. Do zrobienia jest porzyg na dystansie około pięciu dyszek. Mamy zrobiony rozgrzew łyd i włączam rejestrację. Okazuje się, że 43 km/h przelotowo to chyba jednak był żart, bo ten wariat zaczyna przekraczać pięćdziesiątkę i łamie lokalne ograniczenia. Bardziej przeraża mnie moje tętno, bo skacze ponad 160, a moja jazda to walka o życie. Muszę jechać lekko obok i wypatrywać tej szkapie dziury i ewentualne problemy. Dlatego raz mam 200, a raz grubo ponad 300 watów. To oznacza, że Karol właśnie kończy swoją drugą rozgrzewkę, a przy tym ma niezłą ze mnie bekę.\nPierwsze wrażenia są takie jakbym musiał walczyć sam. Jazda w tej sposób i to w dodatku za leżącym zawodnikiem trochę rozczarowuje. Pfu, nie to słowo. Byłem wku… rzony, że ta oferma robi wszystko, żeby mnie zerwać jeszcze przed 10 kilometrem. Najgorzej jednak było pod wiatr, bo mój przodownik dociskał pod 360 watów i wtedy pojawiały się pierwsze oznaki blackoutu jak w Wenezueli. I pomyśleć, że ja temu chamowi jeszcze bidon wiozę.\nJedynym momentem regeneracji na pierwszej rundzie były zakręty i oglądanie helikoptera przez 10 sekund. Po tak zacnym odpoczynku muszę wracać do roboty. Na biurku znowu okolice 300 watów i 47 km/h, to oznacza, że znowu chyba jest nieco pod wiatr. Co i tak nie zmienia faktu, że przekraczam barierę prędkość światła, bo dla części rowerzystów stajemy się niewidoczni. Przez chwilę wyobraziłem sobie spotkanie z tym człowiekiem i ilość tatara jaka by była do zebrania z ulicy.\nPo 23 km robimy przystanek przy nowym muralu w Gran Kalwarii, do tego pamiątkowe zdjęcie i moja pierwsza przymiarka do roweru mojego oprawcy. Wrażenia są naprawdę mega, ten rower jest maszyną do zarzynania siebie i wszystkich w okolicy.\nW wielkim skrócie powrót wyglądał dokładnie tak samo. Musiałem przebierać nóżkami jak mały robocik, któremu kończą się bateryjki. Jadę już na totalnej rezerwie i odświeżam sobie słownik przekleństw ze wszystkimi kreatywnymi kombinacjami. Przodownik na 3 kilometry przed końcem postanawia jeszcze dołożyć do pieca. Karolkowi na zmianę życzę śmierci, zerwania łańcucha, złapania gumy. Już nigdy mu nie dam nawet małego łyczka z mojego bidonu. Usunę go ze znajomych. Tracę ostrość widzenia i obraz zaczyna się ściemniać i wirować. W końcu pękam na kilometr przed finiszem.\nDawno nie czułem się tak przeciorany. To wspaniałe uczucie i mega wartościowe spotkanie. Najlepsi kumple na szosie to tacy co nie czekają i nie znają litości. Karol od zawsze był dla mnie mega inspiracją i bardzo mnie motywował do tego, żeby ostro szlifować formę zimą. Tak, żeby nie robić wstydu na Gassach i nie odpadać tak jak 2 lata temu. Znaczy dalej siara trochę jeździć z gościem co wygląda jak kryształy na fizykę, ale przynajmniej bardzo się staram i bardzo doceniam jakość takiego treningu. Nic lepiej nie wpływa na formę jak tacy terroryści.\nPo ustabilizowaniu tętna odwołuje wszystkie złe zaklęcia i wulgaryzmy, mało tego, podsyłam linka do kanału Karola, który pokazuje jak pracuje nad swoim FTP. Linka macie poniżej.\nftp, FTP (kolarstwo), karol filipieńko, średnia na rowerze, trening na czas\nftpFTP (kolarstwo)karol filipieńkoTreningWideo\n24 sierpnia 2019 at 18:29\nKAROL jest THE BEŚCIAK 😉\nElectra Amsterdam Fashion 2017: Znamy cenę, opinie i dane techniczne\nKross Level B4 (29er): Opis, Cena, Dane techniczne\nTrek Superfly 16: Dane techniczne, cena i opinie


Zbiory artystyczne Jasielskiego Domu Kultury z przełomu wieków, cz. I Podkarpacki Informator Kulturalny - PIK\nWydarzenia > Zbiory artystyczne Jasielskiego\nNa ekspozycję składają się prace malarskie odrestaurowane w ramach ubiegłorocznego projektu „Ocalić od zapomnienia. Zbiory artystyczne z przełomu wieków”, dofinansowanego ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu „Polska – Interwencje 2019”.\nDo końca listopada br. w Galerii JDK czynna będzie wystawa pt. „Barwne dziedzictwo. Zbiory artystyczne Jasielskiego Domu Kultury z przełomu wieków”, część I.\nPrace będące dziedzictwem kulturowym Jasła, pochodzą ze zbiorów Jasielskiego Domu Kultury. Na wystawie prezentowane są obrazy, które do tej pory nie były pokazywane w całości. Ich twórcy to wybitni przedstawiciele malarstwa lat 60., 70., 80 ubiegłego stulecia. Zbiór zawiera dzieła zakupione w 1969 r. przez Ministerstwo Kultury i Sztuki w ramach nagrody. Ówczesny Powiatowy Dom Kultury w Jaśle został laureatem I miejsca w ogólnopolskim pojedynku placówek kulturalno-oświatowych z okazji 25-lecia PRL. Wśród autorów są nazwiska bardzo liczące się w polskiej plastyce, m.in.: Maria Anto, Stanisław Kucia, Wiesław Szamborski, Maciej Bieniasz, Janina Ożóg-Czarnowska.\nW I części wystawy znalazły się również prace pochodzące z lat 70. XX wieku, wykonane przez studentów Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Są pokłosiem lipcowego pleneru w 1976 roku, który miał miejsce w Jaśle.


Real Madryt - Valladolid - Gdzie oglądać na żywo stream online?\nOglądaj mecz Real Madryt - Valladolid przez Internet za darmo legalnie. Wszystkie meczyki 24 online na żywo bezpłatnie od Polskich bukmacherów. Darmowa transmisja meczu Real Madryt - Valladolid w ramach Hiszpania La Liga. Stream online mecze na żywo z Piłka nożna bez kosztów u legalnych bukmacherów w Polsce. Transmisja meczu rozpoczyna się o 30.09.2020 21:30.


Dla dziecka – Żółty Latawiec – Przedszkole\n662 170 590\nJanusza Korczaka 11, Siedlce\nWiodącą metodą pracy realizowaną w naszym przedszkolu jest Stosowana Analiza Zachowania. Jest to metoda, która posiada bogatą historię badań naukowych potwierdzających jej skuteczność w terapii osób ze spektrum autyzmu.\nGłównym narzędziem naszej pracy jest stworzenie efektywnego systemu motywacyjnego, który ma mobilizować dzieci do nauki. Pracujemy nad każdym deficytem dziecka, a przede wszystkim nad zaburzeniami związanymi z mową oraz z zachowaniami społecznymi. Są one realizowane w trakcie zajęć indywidualnych i grupowych.\nTerapie - jak to u nas wygląda i czym się kierujemy\nDzieci w wieku od 2,5 roku do 8 lat, uczęszczające do naszego przedszkola, są podzielone na kilka grup. Dzieci przygotowujące się do pójścia do szkoły uczestniczą w specjalnie w tym celu prowadzonych zajęciach oraz mają przeprowadzaną 2x w roku diagnozę gotowości szkolnej na podstawie testu IDS – 2.\nW każdej grupie wychowaniem i edukacją przedszkolaków zajmuje się dwóch nauczycieli, którzy są z dziećmi przez cały czas ich pobytu w przedszkolu. Są oni wspierani przez szereg specjalistów zatrudnionych w placówce.\nKażdemu dziecku zapewniamy\nIndywidualny Program Terapeutyczno – Edukacyjny na podstawie przeprowadzenia testu VB – MAPP\nzajęcia indywidualne i grupowe, w tym TUS (Trening Umiejętności Społecznych)\nwysoko wyspecjalizowaną kadrę\nStosowane przez nas terapie\nwarsztaty tematyczne (plastyka, muzyka)\nEdukacją i terapią dla dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, zajmujemy się w naszej placówce już od 2011 roku.\nTelefon: +48 662 170 590\n© 2020 ŻółtyLatawiec


poldek, Autor w serwisie Wsparcie Finansowe\nMarzec 11th, 2017 | Author: poldek\nOpłaty tak zwane miesięczne rachunki to niestety nieprzyjemny wydatek. Czasem jest tego wszystkiego tak dużo, że można się zapomnieć i zwyczajnie czegoś nie opłacić, na przykład prądu. I co wówczas się dzieje? Nim zdążymy o tym pomyśleć, odcinają nam tani prąd. To coś okropnego, ale na pewno nie da dostawcy energii. Jeżeli ktoś zapomina, albo celowo nie płaci, to musi liczyć się z takimi konsekwencjami. Na pewno jest jeszcze jakiś czas na zapłacenie, być może jest to kilka dni, może nawet ponownie przysyłane jest powiadomienie o konieczności zapłaty, ale z czasem prąd tak czy inaczej zostanie odcięty. Jeżeli więc ktoś chciałby powiedzmy zaoszczędzić w ten sposób i nie zapłacić w danym miesiącu, a zrobić to w następnym gdy będzie więcej gotówki, powinien wiedzieć że to nie najlepszy pomysł, ponieważ tani prąd zostanie odcięty. Chyba, że ktoś liczy się z tym faktem i jest wstanie przez cały miesiąc aż do całkowitego wyrównania rachunku żyć bez prądu. Ale raczej tak nie jest więc pamiętajmy o rachunkach.\nMarzec 4th, 2017 | Author: poldek\nBudowa domu bez kredytu to odkładanie pieniędzy przez całe życie, które w rezultacie i tak nie wystarczają. Dlatego zdecydowanie lepiej jest wybrać najpierw kredyt, a później zacząć planować swój własny dom. Dziś kredyt można wziąć na przyzwoitych warunkach. Nawet nie trzeba jakoś szczególnie się o niego starać. Dobry kredyt hipoteczny może przynieść całe mnóstwo korzyści. Przede wszystkim załatwienie zobowiązania trwa krótko, a budowę można rozpocząć praktycznie za chwilę. A mając pieniądze to jak wiadomo i budynek można postawić w błyskawicznym tempie. Dziś każdy kto myśli o własnym domu, rozważa automatycznie ewentualność zaciągnięcia kredytu, bo jednak nie ma innego wyjścia. Wszyscy którzy zmagali się z tak trudnymi działaniami zmierzającymi do osiągnięcia danego celu, zdają sobie sprawę z tego jakie to trudne. Różne banki oferują kredyt hipoteczny poznań i z pewnością korzystnie jest na któryś z nich się zdecydować. Trzeba tylko dokonać właściwego wyboru, sugerując się oprocentowanie oraz innymi warunkami.\nLuty 21st, 2017 | Author: poldek\nWżyciu wiele rzeczy ma ogromna wartość, szczególnie zdrowie, ale spora liczba ludzi najbardziej ceni swoją rodzinę, najbliższych, których mają wkoło siebie, których kochają. Szczególnie mężczyźni zastanawiają się, w jaki sposób mogliby zabezpieczyć swoją rodzinę, często myślą tu o dzieciach. Chcą by bez względu na wszystko mogli się kształcić bez problemu, żyć spokojnie i mieć też coś na start w dorosłym życiu. Czy można więc w jakiś sposób zabezpieczyć pod tym względem swoja rodzinę? Oczywiście, że ta. Można na przykład zainwestować pieniądze w Nowe mieszkanie w legionowie lub dom, który w przyszłości będzie służył dzieciom. Można również założyć rachunek bankowy i odkładać co miesiąc, by kwota była po latach dość atrakcyjna i wystarczająca. Są mężczyźni, którzy z kolei decydują się na własną, przyszłościową firmę, w której udziały w momencie ukończenia pełnoletności otrzymają również dzieci. Istnieją różne formy zabezpieczenia. Wybierz dla siebie najodpowiedniejsze, które okaże się korzystne i przydatne.\nListopad 30th, 2016 | Author: poldek\nŚwięta to czas szczególny i bardzo rodzinny. Dlatego przeważnie wszyscy chcemy spędzić je na bardzo bogato. Zastawiony stół, prezenty, mnóstwo innych drobiazgów. Kto nie marzy o takich świętach. Ale na to wszystko potrzeba naprawdę sporo pieniędzy. Niestety nie wszystkich stać na to, żeby tak raptem wybrać się na zakupy i kupić wszystko co potrzeba z jednej wypłaty, kiedy są jeszcze opłaty i inne wydatki. W takich sytuacjach, aby nie rezygnować ze świątecznych przyjemności, warto pomyśleć o pożyczce. Takie przedświąteczne okazje możemy zastać w różnych bankach jak i firmach pozabankowych. Wybór jest bardzo duży, a kuszące hasła typu pożyczki dla zadłużonych na święta, przyciąga uwagę również tych osób, które nawet nie pomyślały o takim rozwiązaniu. Jeżeli ktoś zastanawia się za co przygotować święta, powinien rozważyć ewentualność zaciągnięcia pożyczki dla zadłużonych. To oferty korzystne, przeznaczone dla wszystkich, na wygodnych warunkach. Wielu ludzi ulega pokusie, ale to jeszcze nie oznacza, że świadczy o tym jedynie marketing.\nListopad 13th, 2016 | Author: poldek\nKażdy zapewne wie, że możliwość posiadania karty bankomatowej, czyli posiadanie stałego dostępu do rachunku sprawia, iż ludzie pieniądze wydają bez granic. Tak naprawdę nie widzi się cen, ani tego ile łącznie wydaje się konkretnego dnia. Trzeba płacić, wręczają sprzedawcy kartę i wklepują pin. Tak to dziś robi się zakupy. Nie ma więc żadnych ograniczeń, tym bardziej że na koncie jest sporo gotówki. W dany sposób można stracić wszystkie swoje oszczędności. Niektórzy kompletnie nie potrafią zarządzać swoimi finansami. Wydają bez opamiętania, a jakby tego było mało, mają oszczędności i pieniądze do codziennego obrotu na jednym i tym samym rachunku bankowym. Owszem możliwość posiadania karty to duża wygoda, ponieważ jest zdecydowanie mniejsze ryzyko utracenia pieniędzy przez kradzież. Ale ciężko jest cokolwiek zaoszczędzić. Ludzie w ten sposób wydają zdecydowanie więcej niż zamierzają. Dając sprzedawcy kartę po prostu nie widzą ile to pieniędzy. Gdyby mieli je w portfelu, a następnie wydali wszystko, z pewnością odczuliby to.\nListopad 9th, 2016 | Author: poldek\nDziś bardzo duża liczba ludzi decyduje się na zaciągniecie pożyczki pod zastaw, która ma na celu sfinansować wszelkie potrzeby. Wiadomo jednak, że aby dostać pieniądze, trzeba przede wszystkim spełnić oczekiwania banku, a więc przedstawić swoją zdolność pożyczkową. Dużą zaletą jest posiadanie czegoś wartościowego, na przykład nieruchomości. Można wówczas wziąć przykładowo pożyczki pod zastaw domu albo mieszkania. I tu chodzi o to, że jeżeli powiedzmy pożyczkobiorca nie odda pieniędzy we właściwym czasie, to zwyczajnie straci tę nieruchomość. Takie są warunki umowy pożyczkowej. Ale przeważnie gdy ktoś decyduje się na to rozwiązanie, ma w planach zwrócenie gotówki, a także wywiązanie się z umowy. W tej sytuacji jednak trzeba zaznaczyć, że mając nieruchomość na własność, zdecydowanie łatwiej jest dostać pieniądze. Firmy i banki chętniej udzielają zobowiązań. Dlatego dobrze jest mieć coś wartościowego, jak właśnie taką nieruchomość. Formalności nie są długotrwałe, a nawet można powiedzieć przystępne.\nDla kogo są oferty pożyczek i kredytów\nWrzesień 30th, 2016 | Author: poldek\nDziś zauważa się bogatą ofertę pożyczek a kredyty online bez zaświadczeń jakie oferują banki przewyższają popularnością instytucje pozabankowe. Niektórzy jednak patrząc na ustawiające się kolejki przy okienkach, zastanawiają się dla kogo są wszystkie te oferty pożyczkowe i kredyty online bez zaświadczeń. Otóż tak naprawdę na dane rozwiązanie finansowe mogą zdecydować się praktycznie wszyscy, którzy mają zdolność kredytową. Przeważnie wymaga się od zadłużających się, aby ci mieli stały dochód i to odpowiednio duży. Ważne jest również, aby zadłużający się również nie mieli w przeszłości żadnych problemów z oddaniem wcześniejszych zobowiązań. Jeżeli więc kredytobiorca czy pożyczkobiorca spełni warunki stawiane przez bank lub firmę pozabankową, to bez problemu może się zadłużyć. Dla nich są wszystkie te oferty. Z tym że jedne na przykład służą w konkretnych celach, są również takie oferty, które wyróżniają się nieduża kwotą i te o znacznie większej wartości. Wybór ofert jest bardzo bogaty, każdy ma możliwość zadłużyć się i wykorzystać pozyskane pieniądze we własnym zakresie.


Auto Szrot Przybków – tanie części Kasacja Pojazdów\nAuto Szrot Przybków\nPotrzeba Ci pełnowartościowych części samochodowych? Trafiłeś w idealne miejsce – Auto szrot Przybków. Na naszym szrocie odszukasz nie tylko części samochodowe – zarówno blacharskie, jak i mechaniczne. Zachęcamy do skorzystania z naszej oferty każdego, kto jest zainteresowany doskonałą jakością i wyjątkowo niską ceną. Tak wyglądają wymagania, które opisują nasz auto szrot Przybków.\nNAJSZYBSZA KASACJA POJAZDÓW Przybków\nSKUP AUT Przybków\nCzęści samochodowe używane do samochodów osobowych i dostawczych w dobrych cenach. Skup samochodów z częściami do samochodów dostawczych – busów w Przybków z wysyłką. Części dostępne na miejscu. Największy skup aut z częściami do busów.\nAUTA ZŁOM Przybków\nJak każdy szrot samochodowy, oprócz złomowania aut paramy się również sprzedażą podzespołów. Każdy produkt jest przez nas selekcjonowany pod względem kondycji technicznej, dlatego nie ma szans, że kupiony produkt będzie niepełnowartościowy. Co więcej, w niektórych przypadkach możemy zaoferować bezpłatną gwarancję rozruchową.\nProwadzisz szrot z częściami samochodowymi w miejscowości Przybków? Dołącz tutaj i zwiększ sprzedaż.\nzdjęcie jednego ze szrotów w miejscowości Przybków\nJeżeli samochód na części jest czymś, czego potrzebujesz, to w naszej ofercie znajdziesz właśnie to – i to w bardzo dużych ilościach, gdyż pojazdy na naszym szrocie liczone są w setkach tysięcy. Co więcej, na dowolny produkt w naszej ofercie zostanie przyznana gwarancja – nawet do pół roku. Wspomniana wcześniej gwarancja na pewno pozwoli na bezpieczeństwo i spokój – nawet w wypadku części samochodowych, które się często psują. Wypróbuj jakość naszych produktów i skorzystaj z naszej oferty już teraz. Ze względu na dużą ilość samochodów na terenie naszego szrotu możemy zaproponować Państwu niezwykle dużą ilość części w niskich cenach.\nOferujemy ponad 4 tysiące części do każdego pojazdu w miejscowości Przybków.\nNa szrot Przybków znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.\nSamochody z Anglii na części, samochody z Francji części samochodowe i motoryzacyjne w miejscowości Przybków. Skup akumulatorów i katalizatorów wiązki elektrycznej Przybków.


Speluna MMA. Zawodnicy, włodarze, zasady - ZAWÓD TYPER\nStrona głównaStrona główna Gala Fight Empire MMAGala Fight Empire MMA Czym jest Speluna MMA?Czym jest Speluna MMA?\nCzym jest Speluna MMA?\nSpeluna MMA, czyli gdy wydawało się, że w polskim świecie freak fightów widzieliśmy już wszystko, co dało się zobaczyć, swoją działalność rozpoczęła organizacja Speluna MMA. Co wiadomo o tej federacji?\nCo to jest Speluna MMA?\nSpeluna MMA włodarze\nSpeluna MMA zawodnicy\nSpeluna MMA historia\nSpeluna MMA zasady\nSpeluna MMA Instagram\nCo to jest Speluna MMA? Gdy w sieci zaczęły się pojawiać informacje na temat tego, że powstała organizacja o takiej nazwie, zapewne wielu fanów federacji typu freak fight zaczęło sobie zadawać tego typu pytanie. Jak się okazało, jest to kolejna organizacja freakfightowa w naszym kraju.\nNieco więcej konkretów na temat Speluna MMA poznaliśmy przy okazji pierwszej konferencji tej federacji o nazwie „Dzień sądu”, która odbyła się pod koniec maja 2022 roku.\nZobacz także – Speluna MMA – karta walka, kiedy, zawodnicy\nSpeluna MMA włodarze, czyli kto stoi za organizacją Speluna MMA? Na ten temat nie ma zbyt wielu informacji. Podczas pierwszej konferencji poznaliśmy „prezesa Speluna MMA”, którym okazał się pan Arkadiusz. W sieci można znaleźć informacje, według których odpowiedzialnym za projekt Speluna TV jest Arkadiusz „Prezes” Wójcik. Można więc domniemać, że właśnie o tego mężczyznę chodzi również w tym przypadku.\nKlimat pierwszej konferencji był niezwykle „swojski”, dzięki czemu pojawiło się sporo komentarzy porównujących Speluna MMA do pierwszych gal FAME MMA (sprawdź typy na FAME MMA).\nZawodnicy Speluna MMA, czyli kto zawalczy w szeregach tej federacji? Z pewnością największą gwiazdą Speluna MMA jest Wojciech „Major” Suchodolski, czyli niezwykle popularny twórca internetowy, kojarzony głównie ze wspólną działalnością w duecie z Krzysztofem Kononowiczem.\nZawodnicy Speluna MMA zostali przedstawieni podczas pierwszej konferencji federacji na oficjalnym kanale organizacji na YouTube – Speluna MMA. Są to między innymi Adam „Wiewióra” Rakowski czy Robert „Młody” Poluch.\nHistoria Speluna MMA rozpoczęła się w kwietniu 2022 roku. Pod koniec miesiąca na kanale YouTube federacji pojawiły się bowiem pierwsze nagrania na temat zawodników walczących w Speluna MMA. Federacja posiada również kanał o nazwie SPELUNA TV, gdzie także pojawiają się materiały odnośnie zawodników Speluna MMA.\nJeśli chodzi o debiutancką galę, historia Speluna MMA rozpoczyna się w czerwcu 2022 roku – pierwszego dnia tego miesiąca odbędzie się bowiem pierwsza gala Speluna MMA.\nJakie są zasady Speluna MMA? Na ten temat nie ma informacji. Nie pozostaje nam nic innego, jak poczekać na debiutancką galę, podczas której dowiemy się między innymi tego, jakie są zasady walk w Speluna MMA.\nPrzez długi czas w sieci próżno szukać aktywnego profilu Speluna MMA na Instagramie. Przed pierwszą galą federacja pojawiła się jednak na Instagramie, gdzie można ich znaleźć pod nazwą spelunamma.\nSpeluna MMA to polska organizacja typu freak fight.\nKim są włodarze Speluna MMA?\nPrezesem Speluna MMA jest „pan Arkadiusz”.


Magda Grąziowska jedną z "twarzy teatru" | Portal Informacji Kulturalnej Województwa Świętokrzyskiego\nMagda Grąziowska jedną z "twarzy teatru" A A A\nOgólnopolski portal „Co jest grane 24” opublikował ranking twórców teatru i tańca, którym warto się „przyglądać”. Obok takich aktorów, tancerek i dramaturgów, jak: Julia Wyszyńska, Natalia Iwaniec, Bartosz Bielenia, Bartosz Ostrowski czy Michał Buszewicz znalazła się aktorka Teatru im. S. Żeromskiego – Magda Grąziowska.\n"Harper" jedzie na festiwal\n"Harper" na festiwalu "Boska Komedia"\n"Harper" w pierwszej dziesiątce!\nHarper na Olsztyńskich Spotkaniach Teatralnych\nJej obecność wśród młodych artystów może zaskakiwać tych, którzy uwierzyli w Harper – matkę nastolatki, kobietę, która po wielu przejściach kolejny raz znalazła się na życiowym zakręcie. Magda Grąziowska (w rzeczywistości znacznie młodsza niż jej postać) w spektaklu „Harper” z Teatru Żeromskiego w Kielcach gra, można powiedzieć kinowo, kameralnie, jakby zapraszała widza do intymnego świata bohaterki. Jej rola zbudowana jest z niuansów i niejednoznaczności, które zostawiają widza z pytaniem: Czy Harper odejdzie od męża? Za tę rolę Magda Grąziowska otrzymała wiele nagród, w tym Nagrodę im. Aleksandra Zelwerowicza przyznawaną przez miesięcznik „Teatr”. - potarl "Co jest grane 24".\nLicznik odwiedzin: 33 560 943


- Cholera, był mi winien dwa kozły, ale po śmierci wszystko, co należało do niego, staje się własnością burmistrza...\n- Ja bym go jeszcze nie uznawał za martwego. Słyszałem trochę o tym Józefie Ze Studni Wyjętym. Pisano o nim w Biblii! Nie pamiętam do końca, czy to on miał być zbawicielem, który chodził od miasta do miasta, mówił o jakichś głupotach i za darmo uleczał śmiertelnie chorych, ale bardzo możliwe, że to właśnie o niego chodziło!\n- He he! W takim razie jeszcze odzyskam moje kozły, skoro to taki cudotwórca! Frajer Jason nie wywinie się od spłacenia długu.\n- Otóż to... A pamiętasz, co było z Frankiem?\n- Hah, no jasne, że pamiętam Franka! Tego się nie zapomina... – mężczyźni pogrążyli się w myślach i ciszy. Wyższy z nich wyciągnął koślawo skręconego papierosa i drżącymi, brudnymi palcami włożył go do ust. Po chwili milczenia jakby sobie przypomniał, że warto by go jeszcze zapalić, więc sięgnął do spodni po skrawek draski i kilka zapałek. Wciąż drżącymi palcami rozniecił niewielki płomyk i przysunął go do powyginanego, szarawego zawiniątka. Marny płomyk oświetlił jego niemniej marne oblicze – pryszczatą, brudną twarz pełną starych blizn, beztroski uśmiech typu: „Zalety braku wykształcenia” i spojrzenie: „Czas sianokosów”. Trwające standardową, literacką chwilę milczenie przerwał hałas trzech, może czterech glinianych misek i przynajmniej jednego słoika po majonezie, spadających jednocześnie na drewnianą posadzkę z wysokości około metra (co eliminuje z przypuszczeń lęgnących się skwapliwie w głowach palących na przemian jednego papierosa rolników kredens, stół, a po dłuższej chwili zastanowienia nawet i szafkę nocną).\n- Do dupy z tym wszystkim!– w stojącej obok chatce, jedynej oświetlonej tej nocy budowli, rozległ się krzyk brzmiący trochę, jak wyznanie przyzwyczajonego już do wrednej natury życia chirurga, któremu po raz kolejny zdarzyło się pomylić nerkę z sercem i trochę, jak spontaniczna reakcja trzyletniego dziecka, któremu na rysunku piesek wyszedł zupełnie, jak narysowana chwilę wcześniej mama. – Co za idiota stwierdził, że Kapłan Ziela może być jednocześnie Znachorem...? – próbując odczytać cokolwiek z gry cieni na zasłonie wiszącej w drzwiach chaty, palący mężczyźni, występujący w roli rodziny oczekującej na operowanego krewnego, odnieśli dziwne wrażenie, że z korpusu leżącej na stole postaci wystaje coś, jak noga od krzesła. Jednak ich uwagę odwrócił kolejny hałas. Tym razem zgarbionej sylwetce odzianej w długą szatę z rąk wyleciało coś, co po gwałtownym zetknięciu z podłogą stłukło się.\n- Cholera! Nigdy więcej łączenia Ziela i Znachorstwa... – zaklnęła zgarbiona postać i kopnęła leżące u jej stóp przedmioty. Uczyniwszy to sięgnęła po wiszący na szyi gąsior, chlupnęła zdrowego grzdyla i nucąc jakiś radosny utwór, wróciła do leżącej na stole postaci.\n- Choć mogłem się mylić. Józef Ze Studni Wyjęty wcale nie musiał być tym zbawicielem, który uleczał chorych...\n- To wszystko, co mogłem dla niego zrobić, panie burmistrzu. Dokonana przeze mnie diagnoza była słuszna: faktycznie był wtedy wciąż żywy, tylko śpiący. Dobrze, że go jeszcze nie zakopaliście, bo pogrzebalibyście żywego.\n- Boże najświętszy, co by wtedy było! - na twarzy burmistrza pojawił się niepokój - Słyszałem, że w Baltimore kiedyś pogrzebali kogoś żywcem, a on wstawał co księżyc w pełni z grobu i chodził po ulicach! Uratowałeś nas przed klątwą!\n- Powiedzmy... W momencie, w którym kazałem wam opuścić wioskę, odprawiłem Rytuał Przebudzenia i ocuciłem go... - pulchne oblicze burmistrza wyraźnie rozpromieniało –Niestety, zaczął się szamotać jak opętany i machać kończynami. - i zaraz potem posmutniało - To właśnie wtedy pozrzucał pańskie naczynia leżące na szafce nocnej (jak widać nawet po dłuższej chwili zastanowienia umysł teksańskiego rolnika może być omylny...). Próbowałem go ogłuszyć nogą od krzesła, które to on połamał, ale rzucił się na mnie i... nabił na ową nogę...\n-Chryste przenajświętszy... - lekko spasły mężczyzna niedużego wzrostu udawał, że łapie się za włosy, których na głowie faktycznie nie posiadał więcej, niż minimum wymagane, by zostać zaklasyfikowanym do ssaków.\n- Owinąłem go w płótno i wydałem grabarzom. Czekają jednak jeszcze z pogrzebaniem ciała, bo może byłby ktoś chętny zapłacić mi, bym odprawił stosowne rytuały nad jego zwłokami. Jak już mówiłem, przed śmiercią sprawiał wrażenie opętanego przez demona... Z reguły przebicie żołądka dębowym kołkiem wystarczy, ale krzesło było lakierowane i pewności nie mamy...\n- Oczywiście, zapłacimy za bezpieczeństwo miasta przed nieczystymi mocami. - odpowiedział podenerwowany burmistrz.\n- Dobrze by też zrobił odpowiedni amulet wiszący nad grobem. Istnieją symbole, które obce są zwykłym ludziom, a które ja studiowałem będąc jeszcze czeladnikiem...\n- Tak jest! Amulet! Oczywiście! Kupujemy!\n- Jestem w stanie wykonać też drugi, nieco inny amulet, który bronić będzie nie tyle demona przed powstaniem z grobu, ile noszącego amulet przed atakiem innego demona... Chcę niewiele, bo tylko piętnaście gambli. To mniej, niż amunicja, którą trzeba by poświęcić na ubicie takiego demona! Pomijam już kwestię ceny broni i rąk, które tę broń trzymać będą... Robię to tylko ze względu na to, iż jest pan nowym burmistrzem – jak sądzę nieco rozsądniejszym niż poprzedni, który zmarł tak tragicznie...\n- Dobrze! Biorę wszystko! Cały zestaw! Ze wszystkimi opcjami! Wszystkie talizmany i wszystkie amulety! - wykrzykiwał grubas ubrany w coś, co przed wojną było eleganckie, a po chwili dodał - Ale wolałbym, abyś opuścił jak najszybciej moje miasto... Za dzień lub dwa przyjeżdża misjonarz z zapomogami społecznymi i wolałbym, aby cię już wtedy nie było. No wiesz, żaden kaznodzieja nie dogada się z szamanem...\n- Dobrze. Niech i tak będzie. Opuszczę wioskę jeszcze dziś, jak tylko dokończę umówione praktyki i wypłacicie mi należność w postaci osła z jukami wypełnionymi czterodniowym zapasem placków zbożowych, porcją mięsa, bukłakami z dwudziestoma litrami wody i załadowaną strzelbą z zapasem amunicji do niej...\n- Złodziej... - wymsknęło się po cichu burmistrzowi.\n- Mówię, że ZŁO DZIEJE się coraz częściej na tym świecie i dobrze, że są tacy ludzie, jak ty, Józefie! - burmistrz zmusił się do uśmiechu pełnego wdzięczności...\nKrajzega uchodził za autorytet moralny wśród swoich kumpli z Hegemonii. Kiedy atakował w plecy, wydawał z siebie okrzyk bojowy, dając przeciwnikowi choć minimalne szanse na reakcję, a podczas wymiany bluzgów przed starciem pomijał teksty o matce, siostrze i dziewczynie. Nic więc dziwnego, iż to właśnie on pochylił się nad ciałem zmarłego bossa grupy – Żyletki - i rozpoczął mowę pożegnalną.\n- Byłeś wielkim wojownikiem, towarzyszu. Niech twój duch spoczywa w pokoju. Nigdy nie zapomnimy tego, co w tobie było najwspanialsze. Twoich dowcipów o nowojorczykach, tego, jak biegle władałeś sztachetą oraz tego, że po czterech „Mocnych Kopaczach” potrafiłeś się zrzygać na barmana i kwiczeć ze śmiechu jak świnia. Jako prawdziwego gladiatora grzebiemy cię z twoim orężem: buzdyganem ze sztachety i żeberka od kaloryfera oraz tarczą z obudowy od Pieprzonego Cymbała [taką to bowiem obraźliwą nazwę nadali gangerzy PC-towi, który uznali za sługę Molocha]. Jednocześnie zobowiązujemy się spełnić twe ostatnie słowa, które brzmiały: „Wpierdolcie iiiiiiiiim!” - Krajzega z pełnym patosem odtworzył ostatnią kwestię zmarłego wypowiedzianą jeszcze nie tak dawno temu w ferworze walki z konkurencyjnym gangiem z ich dzielnicy - Z tego jednak powodu, iż są zbyt silni dla nas, póki co wpierdolimy pierwszemu frajerowi, jaki się nawinie. Komuś w końcu wpierdolić trzeba – tak nakazuje tradycja... - ganger wstał, dobył broni, zasalutował nią i odszedł do pozostałych jedenastu kumpli, a wszyscy z nich mieli popodbijane oczy, porozciągane lub porozrywane ubrania, oraz całkiem sporą kolekcję siniaków, otarć i zacięć. Spotkał się z pytającym spojrzeniem czarnoskórego towarzysza o imieniu Baltazar. Teraz obowiązki przywódcy spadły na niego. Nie czuł się dobrze w tej roli, nie widział do końca co ma robić, więc dwa razy się zastanawiał przed wydaniem rozkazu. Po chwili namysłu podjął decyzję – Panowie, idziemy spuścić wpierdol - zakomunikował charyzmatycznie, a jedenastu towarzyszy zawinszowało okrzykami.\n- Stójktoidzie!? - wyrecytował jednym tchem wartownik. Był to najwyraźniej Japończyk, co można było stwierdzić po skośnych oczach, niskim wzroście i uzbrojeniu – miecz nieco wykrzywiony i stępiony z jednej strony z dziwnym jelcem i długą rękojeścią.\n- E... co?\n- Stójktoidzie!? - powtórzył stanowczo strażnik.\n- Jestem pielgrzymem! Wędrowcem, który oferuje cenne usługi dobrym ludziom. Służy radą i modlitwą. - odpowiedział zgarbiony człowiek w długiej, brązowej szacie wsparty na rzeźbionym kiju, prowadzący ze sobą obładowanego prowiantem osła. Zdezorientowany Japończyk wciąż sprawiając wrażenie stanowczego powtórzył:\n- STÓJKTOIDZIE JATADŻI OSAKE NURU KAJAJA! - niemniej zdezorientowany pielgrzym odpowiedział:\n- Przybyłem tojota w pokoju mitsubiszi, nie mam suzuki złych zamiarów honda. - usilnie kryjąc pod kapturem śmiech i podchodząc kilka kroków powoli, acz stanowczo. Japończyk stał chwilę bez słowa wyraźnie próbując sobie coś przypomnieć, po czym wyrecytował:\n- Swój. - strażnik gestem nakazał mu zatrzymanie się, po czym pobiegł szybko w kierunku zawalonego młyna z posiekanymi przez pociski płatami od wiatraka. Zgarbiony wędrowiec podszedłszy jeszcze kawałek usłyszał pełną emocji relację opowiadaną znajomym już głosem – nasiekaną japońszczyzną i pojedynczymi zwrotami w rozumianym języku.\n- Ja stójktoidzie, on tarak kakai son, ja wrógczyswój, on swój, on tadżi tadżi smyra tengu pingpong tanaka, ja biegnijwtedydoszefa, jomato neko somu oneko, hatatia tora albatros jamaha.\n- Doskonale, Jen. Chłopaki! Zbiórka! Idziemy sprawdzić, kto to! - słowa wypowiedział charyzmatyczny głos zalatujący troszeczkę świeżo upieczonym przywódcą. Zgarbiony człowiek w brązowej szacie stwierdził jednak, iż właściciel głosu nadawałby się na autorytet moralny. Nie musiał długo czekać, by przekonać się, iż nie tylko głos wzbudza respekt, ale również postura. Choć jeszcze większy respekt od głosu i postury wzbudzał chyba trzymany przez Krajzegę kawałek oparcia od krzesła obity deskami (miało to prawdopodobnie służyć za tarczę) i policyjna pała nabijana kawałkami szkła. Nie czekając zbyt długo, Krajzega postanowił się wypowiedzieć, co mu z racji urzędu przypadało:\n- Witaj, nieznajomy! - zaczął, starając się brzmieć, jak oglądany kiedyś na filmie wódz Indian – Jestem Krajzega, wódz tego plemienia. Czy przybyłeś w pokoju?\n- Na to by wyglądało.\n- Czy jesteś może wojownikiem?\n- Nie, jestem pielgrzymem.\n- A zajmujesz się rzemiosłem wojennym?\n-Nie. Jestem mędrcem. Leczę rany, służę radą, odprawiam modły, wróżę i sprzedaję amulety.\n- A czy posiadasz jakąś broń?\n- Jestem absolutnie bezbronny. Moją bronią jest umysł.\n- I absolutnie nigdy nie toczyłeś z nikim walki?\n- Nie, nie jestem agresywny.\nNa twarzy Krajzegi pojawił się uśmiech. Spojrzał jednoznacznie na kumpli, przeniósł ciężar ciała na drugą nogę, po czym spokojnym głosem zaczął:\n- Panowie - tu zrobił wdech - WPIERDOL! - a jedenastu towarzyszy rzuciło się na stojącą naprzeciw zgarbioną postać wędrowca. Jak wielkim było ich rozczarowanie, gdy spod brązowego, pustelniczego odzienia wyłoniła się pokryta tajemniczymi znakami złowroga twarz. Wszyscy gangerzy zatrzymali się w jednej chwili i przyglądali temu, co zaczął wyczyniać nieznajomy. On dawno już zrzucił z siebie brązowy płaszcz, odkrywając przy tym oprócz twarzy nagie ciało – pokryte również w całości niemniej tajemniczymi co twarz, czarnymi symbolami. Wędrowiec odziany był jedynie w przepaskę ze skóry jakiegoś zwierzęcia. Włosy miał zaplecione w równej grubości dredloki, w jednej ręce trzymał obrzyna, w drugiej zaś dziwny przedmiot o futurystycznym kształcie, który nowojorczyk nazwałby raczej pilotem od radia.\n- STÓÓÓÓÓJCIEEEE! - zaryczał głosem dowodzącym, iż w swoim życiu wypił już całkiem imponującą ilość samogonu – STÓJCIE! - stanęli, a mężczyzna szczerząc zęby zaczął gibać się i skakać niemal na czworaka jak opętany, czy wręcz pojebany. Kiedy jeden z Meksów próbował podejść, w jego kierunku wycelowany został obrzyn. Tajemniczy człowiek pokryty czarnymi symbolami uspokoiwszy swe ruchy, stanął majestatycznie naprzeciw gangerów w pozycji przypominającej nieco wypad szermierczy, tyle że ze śrutówką zamiast szpady. Mierząc wzrokiem obecnych, po chwili dodał głosem brzmiącym, jak śmiech hieny albo nieletniego masochisty, który dorwał paczkę nowych żyletek:\n-Jak śmiecie podnosić rękę na Czarnego Dęba, Zaklinacza Maszyn, Tego, Który Włada Molochem!? - stali, jak wryci, kiedy mówiąc te słowa przesycone patosem brzmiącym trochę, jak ten, którego uczą czarnych w Nowym Orleanie w Akademii Aktorskiej im. Jacka Danielsa – Oto ja! Zaklinacz Maszyn, przychodzę do was z pokojem w rękach i na ustach, a wy na mnie rzucacie się z bronią!? Spotka was kara! Mój sługus – najnowszy rodzaj maszyny, który udało mi się opanować, zniszczy was, a ja zatańczę na waszych grobach! HAHAHAHAHAHAHA (hebefreniczny śmiech). - to oznajmiwszy, wciąż gibiąc się, jak genetyczna krzyżówka kota, małpy i mieszkańca Bronksu odłożył broń, podniósł leżącą na ziemi rzeźbioną laskę i wydał z siebie szereg nieartykułowalnych dźwięków. W połączeniu z przesyconymi okultyzmem ruchami laską i czymś na kształt tańca wokół stojącego w bezruchu osła objuczonego tobołami wykrzykiwane w niebogłosy dziwne słowa, jak „sedes”, „marakuja”, „badmiton” i „rynna” tworzyły dziwnie nieprzyjemny dla Meksów klimat. Tylko jeden z trzynastu rozumnych bohaterów stał tutaj bez lęku. Przypadało mu to z racji wieku, doświadczenia i rasy. Osioł służył szamanowi już dość długo i przyzwyczaił się do tego rodzaju praktyk.\n- KILOGRAM BANANÓW NA RZEKĘ RWĄCĄ I GÓRY SKALISTE W CUKRZE PUDRZE, BUTELKA WIATRU I STRZAŁ Z PORCELANY. JA WAM Z JĄRZĘBIN LWA USTRUGAM BOLKI! - z zapałem recytował dalej wędrowiec cały czas dzierżąc w ręku dziwaczny futurystyczny przedmiot i drewnianą laskę. Wystraszony, a przede wszystkim zdezorientowany Krajzega posunął się do ostateczności: uniósł tarczę do postawy bojowej, podniósł w górę oręż i z typowym dla siebie okrzykiem „NAJEBAĆ PEDAŁÓW I ŻYDÓW!”, skoczył ku biegającej wokół osła postaci. W jednej chwili za nim ruszyła reszta kompanów wznosząc nie mniej bezcenne dla historii i ambitne z literackiego punktu widzenia wrzaski, jak „NAJEBAĆ PRAWICZKÓW!”, „NAJEBAĆ PATRIOTÓW!”, czy choćby samozachowawczy okrzyk Baltazara, ostatniego prawdziwego czarnego w Hegemonii, który brzmiał: „CZARNYCH NAJEBAĆ NA KOŃCU!”. Tańcząca postać wydała z siebie kolejny okrzyk nastolatki tracącej dziewictwo ze sporym zwierzęciem pokroju nosorożca, po czym wznosząc w kierunku osła trzymane w ręce przedmioty zaczęła nimi wymachiwać. Rozległy się głośne trzaski, jakieś gwizdy, świsty i inne takie. Wojownicy po raz kolejny zatrzymali się ze strachem w spojrzeniach. Tylko osioł miał tam tętno w normie. Podniósł stanowczo głowę w górę, choć mógłby sobie spokojnie żuć dalej trawę. Trudno jest jednak jeść w spokoju, kiedy gdzieś w plecaku zaczyna ci grać nagle radio, a do tego ten DJ z kosmicznej stacji znowu mówi coś o religii: „Nie jestem antysemitą. Arabów nawet lubię.”, a chwilę potem: „Orbitalową audycję z cyklu Zbrojownia prowadził oczywiście Najbielszy Z Białych Ludzi...” W tym momencie pomazany na czarno mężczyzna wrzasnął:\n- MILCZ OSŁOBOCIE! ZAKLĘTA MASZYNO! - audycja zaś urwała się, a osioł powrócił do żucia trawy. Krajzega, następca Żyletki, jedyny autorytet moralny w tych stronach miał minę pełną zwątpienia. Upuściwszy uzbrojenie, padł na kolana i zaczął błagać żałośnie o przebaczenie dla siebie i swoich ludzi. Ci zaś poszli oczywiście w jego ślady...\nDwunastu mężczyzn siedzących przy jednym ogniu i jedzących jednego psa wyglądało prawie jak jedna rodzina. Była to szczególna rodzina, w której nie było matki, córki, ciotki, ani babki. W rodzinie tej nie było też ojca, czy najstarszego syna. Był tylko tajemniczy przybysz ze Wschodu, Zaklinacz Maszyn. Siedząc w pozycji typowej dla tajemniczych zabójców z Detroit „Kwiat Lotosów”, snuł dziwną opowieść o dawnych królach, wojnach i bogach, a jego słowa brzmiały stanowczo, niczym uderzenie pięści i donośnie, jak brzęk mis cynowych. Nie przerywając opowieści o królu Arturze, pierwszym geju-demagogu w historii, nabijał fajkę dziwnymi roślinami, których Meksykanie do tej pory nie widzieli i nie palili.\n- Od tej pory, jeśli pewne kręgi szlacheckie z terenów Miami chcą okazać komuś szacunek, nazywają go „pedałem”, co w tłumaczeniu na nasze oznacza „ten, który pieprzy chłopców”. - spłętowawszy po mistrzowsku opowieść, przyjął solidnego sztacha, po czym podał fajkę kolejnym siedzącym w kręgu towarzyszom. Kiedy fajka wróciła do niego po raz trzeci, powstał, otrzepał nie wiadomo z czego pocięte dzwony, wzniósł ręce w górę i zaczął scenicznym szeptem:\n- Oto ja, Pasterz Jaźni, wypędzam mą trzodę z Muzeum Podświadomych Ego. Oto my słudzy Pasterza, bierzemy na siebie wiadra rozumu i niesiemy je do studni, z której wytryskuje podświadomość... - a oni zatraciwszy spojrzenia wydawali się słuchać go pilniej, niż sędziwy spowiednik słucha młodej kobiety, której miesiąc temu udzielał ślubu. Szepcząc jeszcze przez chwilę przedziwne słowa, tajemniczy pielgrzym ze Wschodu zdawał się mówić coraz ciszej i ciszej. W pewnym momencie tylko poruszał ustami, na które oni patrzyli nie mrugnąwszy ani razu od dobrych pięciu minut. Co bardziej chamskim z nich z ust poleciała strużka śliny. Widząc to, udekorowany czarnymi symbolami na powierzchni całego ciała człowiek, ponownie zaczął mówić swym donośnym głosem z nowoorleańskimi cechami retorycznymi:\n- Jesteście w dniu swoich szóstych urodzin. Od tej pory jesteście pełnoletnimi Hegemonistami – ojciec daje wam broń i mówi, że od dzisiaj macie zabijać, by przeżyć i nie wolno wam już płakać, a matka jest starą dziwką. - Meksykanie mimo swego kamiennego bezruchu zdawali się zgodnie kiwać głowami – Podchodzi do was starszy wioski i mówi wam o starej przepowiedni. Przed laty żyliście na ziemiach, które zwą się Feniks. Zostały wam one odebrane, przez szalonych, białych najeźdźców z Północy. Przepowiednia głosi, iż w lat wiele później, kiedy władzę sprawować będzie mąż z rodu Krajzegów, wyruszycie w trzynastu i odbijecie dawno stracone ziemie rodzinne. Pamiętać jednak musicie o jednym. Trzynasty wojownik Żydem być musi. Teraz wracacie do czasów współczesnych. Siedzicie przy ogniu z Wieszczem Fidelem Zielem, który powie wam, gdzie mieszka ostatni Żyd w Południowej Hegemonii. Kiedy usłyszycie głos grzechotki, przebudzicie się i nie będziecie narzekać, że boli was głowa. - tak, szamani to piekielnie bezczelni ludzie. Tajemniczy pielgrzym z ciałem pokrytym znakami schował swoją fajkę do juków, wyjął z nich zaś grzechotkę i w mało finezyjny sposób machnął nią ze trzy razy w te i we w te, jakby to była packa na muchy.\n- Cholera, moja głowa... - rozległo się nagle\n- Kurwa... Znowu dałem za dużo niebieskich... - mruknął do siebie zielarz, po czym usiadł na dawnym miejscu i czekał na pytanie o ostatniego Żyda w Południowej Hegemonii...\n- No i co zrobiłeś, sukinsynu?!\n- Ej... właśnie uświadomiłem sobie, że moja matka to dziwka.\n- Cholera... Ja też tak sądzę!\n- Wszystkie matki to dziwki. - podsumował Krajzega, następca Żyletki, który uchodził wśród swoich za autorytet moralny.\n- Niech gwiazdy spadną na Nowy Jork, jeśli to nie James Rooster!\n- James! Kopę lat!\n- Tyleśmy się nie widzieli! Co u ciebie, bracie!?\n- TY PIEPRZONY ZŁODZIEJU!\n- Nie słyszę, co mówisz, ale strasznie się cieszę, że cię widzę, James!\n- WYDYMAŁEŚ MNIE NA TYSIĄC GAMBLI, ZAKŁAMANY BUCU!\n- Mów do mnie głośniej, bo kiedy byłem na froncie, granat wybuchł mi nad głową i nic nie słyszę. A w ogóle, to mam dla ciebie ten obiecany tysiąc!\n- Wejdźmy do środka, to może coś zjesz i powiesz, jak było na froncie. - odpowiedział donośnie mężczyzna tak, że lekko głuchy człowiek stojący kawałek dalej usłyszałby go. Co bystrzejsze oczy uchwyciłyby wyraz bólu na twarzy pokrytej czarnymi znakami.\n- Jednak głuchota to nie był najlepszy pomysł... Teraz będzie mi się wydzierał przez pół dnia... - powiedział pod nosem przybysz.\nKarczma Jamesa to typowa speluna. Na dziesięć potraw w jadłospisie sześciu nie dostaniesz, a cztery wyglądają tak samo. Rooster ma jednak trochę kur, co dziwnym by się wydawało w przypadku takiego człowieka, jak on, ale jajecznicę zrobi ci po byku. Taką właśnie dostał przybyły dłużnik.\n- I mówisz, że przyjdą najdalej za dwa dni?\n- Tak. Ale to jeszcze nie wszystko. Mamy ustalony kod. Musisz powiedzieć, że nazywasz się Ruben i że jesteś „trzynastym”.\n- No... to coś jak hasło. Przychodzi do miasta dwunastu chłopa po byku, aby osłaniać kogoś w drodze po skarb. Gwarantuję ci, że zgłosi się w twoim imieniu więcej niż połowa mieszkańców. Jednak żaden z nich nie powie, że nazywa się Ruben i że jest „trzynastym”.\n- Czyli sprawa załatwiona!\n- Ale. To mi trochę podejrzanie wygląda... Gdyby przyszli dzisiaj, gdy ty jeszcze tu będziesz, to co innego.\n- Ja nie mogę tu być tak długo. Muszę jechać do Fortu Knocks, by przygotować złoto. W ramach gwarancji zostawię ci moją laskę. Gdyby ktoś się pytał, to powiedz, że to „rozkazujący kij Zaklinacza Maszyn”, z którym byłeś na froncie, a na północy dostaniesz od ludzi więcej, niż Rusek w Niemczech, cokolwiek znaczy to francuskie przysłowie...\n- Niech i tak będzie. Ale jeśli i tym razem mnie wykiwasz, znajdę cię i dokonamy ostatecznego rozliczenia...\n- Gwarantuję ci, że po zakończeniu czekającej cię podróży nie będzie ci się chciało już nigdzie ruszać.\nKrajzega na dobre wkręcił się w dowodzenie. Podobało mu się to, iż każde jego słowo wydawało się przynajmniej dwa i pół raza mądrzejsze, niż było. Mógł też przy tym wszystkim używać takich form, jak „poprowadzić oskrzydlenie”, „lewa flanka”, „niezauważalny zwiadowca”, „czołowa czujka”, „błyskawiczny kontratak” i „przebiegłe okrążenie”. Jednocześnie czuł, iż powinien ograniczyć wulgaryzmy, toteż popadł w wewnętrzne rozdarcie, gdyż jego dotychczasowa natura autorytetu moralnego nie mogła obyć się bez „spuścić wpierdol”, „zajebać w papę”, „skopać zasrany tyłek”, czy „rozpieprzyć w pył”. Poszedł na kompromis:\n- Niezauważalny zwiadowca musi zajebać w papę od lewej flanki. Jen poprowadzi oskrzydlenie i spuści wpierdol ich dowódcy. Baltazar jako czołowa czujka musi pilnować, aby nie skopali mojego zasranego tyłka. Jeśli przeprowadzą błyskawiczny kontratak, to mogą rozpieprzyć nas w pył. Musimy wcześniej zrobić przebiegłe okrążenie. - plan nie był idealny, ale przecież stanowili Trzynastu! Od najmłodszych lat nie wątpili, że im się powiedzie. A przynajmniej tak im się wydawało...\nDziewięciu Meksykan dzierżący sztachety, gazrury, rury pleksi, pały policyjne, kradzione z ruin muzeum miecze oraz noże. Jen, uzbrojony w wyśmiewany przez wszystkich miecz ganger para-japońskiego pochodzenia, Baltazar, prawdopodobnie ostatni prawdziwy czarny na Południu, trzymający odważnie w ręku młot gumowy do wyrównywania powierzchni pokrytych kostką brukową, wódz ich wszystkich Krajzega, uważany powszechnie za autorytet moralny, oraz zupełnie nie pasujący do reszty karczmarz, który pojęcia nie miał o rzemiośle wojennym, nie odbył przeszkolenia praktycznego, nie przywiązywał uwagi do lekcji teoretycznych prowadzonych przez towarzyszy oraz odmówił uzbrojenia się chociaż w nóż do steków, wkroczyli na przedmieścia Phoenix.\n- Feniksja! Kraina Ojców! - Krajzega napawał się zapachem potu gladiatorów, rozkładających się ciał sparing-partnerów, rozlanej Tequili, moczu i hot dogów z prawdziwego psa. –Jeszcze dziś pić będziemy za wielkość dawnych dni. Towarzysze! Bracia moi przez miecz! Wolę walczyć ramię w ramię z wami, niźli z wielotysięczną armią! Niech wszyscy pamiętają, jak bardzo jesteśmy przerażający! Jesteśmy lwami! Wiecie, co tam jest i na nas czeka?! Ziemie ojców i nieśmiertelność! Są wasze! Weźcie je! Wystarczy minąć ten tłum przed nami! NAPRZÓD! - Krajzega zdjął okulary i zamknął książkę. W blasku słów swojego przywódcy, które były, niczym trzask płonącego, suchego, pustynnego krzaka – jednocześnie kojące i napełniające ducha siłą – wznosząc w górę swą broń i krzycząc typowe sobie okrzyki, ruszyli naprzód, gdzie przeciw im trzynastu stanęły cztery setki...\nKrajzega, który uważany przez wszystkich był za autorytet moralny i tym razem dokonał stosownych czynności pogrzebowych. Powiedział kilka wzniosłych słów, oddając tym samym cześć zmarłemu towarzyszowi. Jego ciało zostało złożone w piaskach pustyni wraz z orężem, bo tak grzebano wojowników. Nie miał rodziny i nikt nie zapłakał po nim, toteż czarne, bezgwiezdne niebo zaczęło płakać nad swoim synem. Tak oto odszedł Baltazar, prawdopodobnie ostatni prawdziwy czarny w Południowej Hegemonii...\nKrajzega siedział przy ognisku i trzymał przy głowie zimny kawałek stali. Patrzył w ogień spojrzeniem „Nie wierzę”, z miną „Wszystko miało być lepsze, jak kiedyś”. Podniósł wzrok, gdy przyszedł jeden z jego ludzi.\n- Szefie! Jest coś, o czym musisz wiedzieć... - Krajzega rzucił mu pytające spojrzenie. – Ten karczmarz, Ruben...\n- On nie jest Żydem!\n- Widzieliśmy go dzisiaj, jak poszedł do wygódki! Nie był obrzezany! Nie może być w takim razie prawdziwym Żydem! Nie spełniliśmy warunków przepowiedni! Biada nam!\n- Jesteśmy straceni! Musimy natychmiast podjąć zdecydowane kroki i przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności! Kości zostaną porozrzucane... – Krajzega z dnia na dzień stawał się coraz lepszym mówcą. Pilne studiowanie komiksów o Asterixie i Obelixie podrzucało mu również rozmaite złote myśli, które za wszelką cenę starał się wykorzystać w rozmowach ze swoimi ludźmi.\n- W takim razie, jakie są rozkazy? - wódz zamyślił się, po czym z całą swoją majestatyczną niezłomnością na twarzy oznajmił władczym głosem:\n- Obrzezać go.\n- FERNANDO!!! ZNAJDĘ CIĘ! ZNAJDĘ CIĘ I RÓWNIEŻ WYKASTRUJĘ, TAK, JAK CI DEBILE WYKASTROWALI MNIE! PRZYSIĘGAM NA BOGA!!!!\nZapadał już zmrok. Nad Teksasem słońce czekało z zajściem na ostatnich spóźnionych wielkich rewolwerowców, by ci wiedzieli, gdzie mają iść, w Detroit rozpoczął się Nocny Wyścig O Stringi Miss Marca, w Vegas piętnastu ludzi straciło właśnie majątek, w Miami kończono maskować ślady kolejnego ludobójstwa, zaś gdzieś na terenach Nowego Meksyku jałową ścieżynką wędrowała tajemnicza postać ubrana w długą, brązową szatę. Prowadziła ze sobą osła objuczonego najróżniejszymi przedmiotami. Gdzieś wśród tobołów odzywał się tubalny głos spikera kończącego audycję:\n- Wojna podobała mi się, dopóki siedziałem sobie w Sudanie i jedyne co mi zagrażało to tubylcy uzbrojeni co najwyżej w zaostrzone mango. Potem przyszedł szkop z karabinem i wszystko się spieprzyło...\nKomentarze do "Pielgrzym [I]"\nStrona wygenerowana w 0.027177 sek. pg:


Modny makijaż – Moda\nCzerwiec 10, 2017 Modny makijaż Brak komentarzy\nTutaj kilka uwag. Jeśli jesteśmy kobietami o małym biuście to bardzo dobrym rozwiązaniem dla nas będą wszystkie staniki typu push-up. One sprawią, że nasze piersi będą atrakcyjnie wzniesione do góry. Dobrym pomysłem jest także mierzenie strojów, które są wiązane na szyi. One potrafią w znaczący sposób powiększyć biust. Ponadto starajmy się raczej wybierać staniki, które pokryte są jakimiś szalonymi wzorami lub takie, które zawierają kokardki bądź falbanki. Powiększy to optycznie biust, a o to przecież chodzi. Jeśli z kolei jesteśmy kobietami, które mają spory biust, to najlepsze będą dla nas staniki, które mają wbudowaną miseczkę. Ona w bardzo ładny sposób wymodeluje nasze piersi i pokaże wszystkie ich atuty. Należy pamiętać, że miseczka nie powinna być ani za mała ani za duża, bo będzie wyglądać to nieestetycznie. Do tego wszystkiego warto szukać takich kostiumów, które mają szerokie miseczki, ponieważ jak wiadomo, duży biust jednak całkiem sporo waży. Druga ważną kwestią przy wyborze stroju są majtki. Kobiety często gęsto zastanawiają się czy lepiej postawić na figi czy może jednak na bokserki. Trzeba wiedzieć, że jeśli należymy do przedstawicielek płci pięknej, które mają szerokie biodra to zdecydowanie lepiej zrobimy, jeśli postawimy na te drugie, bo optycznie wyszczuplą nam nogi.


Lurker.land - tag #emerytura\nIm lepsze zarobki dzieci tym wyższa emerytura rodzica\nData dodania: 1/31/2022, 1:43:11 PM\nJest nowy pomysł jak podwyższyć emerytury w Polsce. Te miałyby być w części uzależnione od tego ile zarabiają dzieci emerytów. Im lepsze zarobki dzieci - tym wyższa emerytura rodzica. Czy to dobry pomysł\nhttps://www.youtube.com/watch?v=0xY0aZ8wWMY #polska #polityka #informacje #pieniądze #emerytura #dzieci\nZmienił płeć, aby mieć wcześniejszą emeryturę. Kosztowało go to 330 złotych i 10 minut w urzędzie\nData dodania: 1/29/2022, 3:59:13 PM\n#ekonomia #gospodarka #ludzie #emerytura\nDrogowskazy: o blaskach i cieniach wczesnej emerytury mundurowej [PODCAST]\nData dodania: 1/16/2022, 7:38:06 AM\nW lutym – jak co roku – ponad 10-ięć tysięcy wysoko wykwalifikowanych kobiet i mężczyzn w Polsce zdejmuje mundur i odchodzi na emeryturę, często w sile wieku, chwilę po czterdziestce. Nie wszyscy dobrze to znoszą, bo czują się niepotrzebni (popadają w nałogi czy depresję). Wraz z końcem służby i przejściem na emeryturę, większość dotychczasowych funkcjonariuszy i żołnierzy traci możliwość dalszego wykorzystywania własnego potencjału, budowanego przez wiele lat ciężkiej służby. Jakie mają szanse np. na cywilnym rynku pracy?\nO blaskach i cieniach wczesnej „mundurowej emerytury” i ludziach, którzy chcą czuć się jeszcze potrzebni ... Polsce – Michał Poklękowski rozmawia z Mariuszem Urbaniakiem, weteranem i byłym operatorem jednostki wojskowej GROM.\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Rz5QJTL5eYs #polska #informacje #ludzie #emerytura #praca\nData dodania: 12/17/2021, 5:23:51 PM\nDo końca roku zostało równo dwa tygodnie - i tyle zostało by wykorzystać ile się da roczne limity IKE/IKZE.\nJak ktoś nie ma wcale to polecam założyć wybrany produkt i nie być gołodupcem W większości przypadków opłaca się nawet jak nie planujesz trzymać do emerytury i wybierzesz wcześniej.\nPorównywarki i opis czym one są można znaleźć np :\nEwentualnie służę pomocą chętnym\n#fianse #emerytura #ike #Ikze\nData dodania: 9/23/2021, 11:57:10 PM\n#zus #polityka #emerytura\nCzy PPK to porażka rządzących\nData dodania: 5/27/2021, 2:33:23 PM\nPolski Rząd planował, że do PPK przystąpi 75 procent Polaków. Według statystyk z 6,4 mln pracowników, którzy mieli jako pierwsi możliwość skorzystania z Pracowniczych Planów Kapitałowych, zdecydowało się tylko 1,65 mln.\nArtur Jarząbek podjął się tego tematu w swoim programie "SuperNova - W samo południe". Do dyskusji zaprosił prezesa portal PFR Roberta Zapotocznego oraz prezydenta centrum im. Adama Smitha Andrzeja Sadowskiego. Zapotoczny przekonuje, że oszczędzając w PPK zarabiamy trochę mniej, ale dokłada się też nasz pracodawca. - Zostając w PPK osobie zarabiającej 5 tys. miesięcznie potrącane jest 100 zł i dopłacane 75 zł, nawet jeśli zdecyduję się ona wypłacać co miesiąc te pieniądze, to swoje 100 zł odzyskuję, a dodatkowo z tych 75 zł zostaje jej 50 zł. W ten sposób mamy 50% od swoich pieniędzy, gdzie mamy więcej? - tłumaczy.\nhttps://www.radiosupernova.pl/wiadomosci/polacy-bez-emerytur-czy-ppk-to-porazka-rzadzacych-aa-ho74-ne1W-ZfRD.html #polska #informacje #polityka #emerytura #ppk\n30 holenderskich esesmanów ciągle dostaje emerytury wojskowe z Niemiec!\nData dodania: 5/11/2021, 10:10:11 AM\nhttps://wpolityce.pl/swiat/550414-30-holenderskich-esesmanow-wciaz-dostaje-emerytury-z-niemiec #holandia #nazisci #nazizm #emerytura\nData dodania: 4/3/2021, 1:16:58 PM\n#finanse #ofe #emerytura\nData dodania: 3/16/2021, 1:46:31 PM\nWiek, zdrowie, wnuki, brak umiejętności potrzebnych na rynku pracy. Co ciekawe rośnie też liczba pracujących emerytów. Oczywiście PiS obniżyło wiek emerytalny, ale zapomniało dodać, że z tego tytułu wysokość emerytury też się obniży... Polecam obraz pokolenia 50+ #emerytura #pracawpolsce\nCzternasta emerytura w listopadzie. Prezydent podpisał ustawę\nData dodania: 3/8/2021, 3:17:15 PM\n#polska #polityka #emerytura\nBallada emerytalna (Polityczna)\nData dodania: 2/14/2021, 12:25:26 AM\n#emerytura #polityka #piosenka #polska #martinlechowicz #polska #praktycznyspisek #czaspatriotow\nData dodania: 2/2/2021, 7:50:33 PM\nPoradźcie mi proszę i jeśli możecie to napiszcie czy jesteście w PPK czy wypiszecie cię lub już wypisaliście się?\nOdbyłem szkolenie, działałem na kalkulatorze mojeppk na stronce gov i powiem tak:\n1.oszczędzać zawsze warto,\n2.kwoty się podwajają, samemu się tyle nie odłoży\nnie ma pewności że jakaś władza nie zabierze tego jak z OFE i po drodze "wyparuje" ileś miliardów, albo przyjdzie jakiś prezes partii i oznajmi, że "te składki nigdy nie należały do pana," więc pozostaje tylko nadzieja, że zanim takie coś mogłoby nastąpić należało by wypisywać się i spieprzać ze swoimi składkami gdziekolwiek indziej.\nNikt jednak nie ma kryształowej kuli która przepowiada przyszłość, więc pozostaje rozsądek, trochę wiary i nadziei. Te z kolei podpowiadają mi że, warto. Przynajmniej na dzień dzisiejszy.\n#ppk #ekonomia #emerytura #finanse #pieniadze\nData dodania: 1/23/2021, 10:00:58 AM\nCiekaw jestem skąd będą mieli pieniądze jak wszystko pozamykali. #polityka #emerytura\n77% uprawnionych odmówiło PPK. No to cyk, wsadźmy to do konstytucji (planują).\nData dodania: 1/6/2021, 8:43:01 AM\nJeśli wierzyć temu co piszą to rząd zrobi wszystko żeby tylko pieniądze wyrwać od obywatela. Sam odmówiłem udziału PPK mimo namawiania przez kierownika.\nZdziwiło mnie, że część osób w firmie w której pracuję w ogóle nie słyszała o PKK. Jak pytali co to za program to mówiłem, że to pieniądze yeti. Niby istnieją ale ich nigdy nie zobaczą…\n#polityka #emerytura #pracowniczeplanykapitalowe #ppk\nData dodania: 9/23/2020, 2:07:00 PM\nData dodania: 3/1/2020, 8:14:07 AM\nZgromadzenie Narodowe głosowało dzisiaj nad punktem rządowej reformy emerytalnej przewidującym wprowadzanie uniwersalnego systemu punktów do planów emerytalnych poszczególnych grup zawodowych, m.in. pracowników transportu publicznego. Ten element reformy ostro krytykują opozycyjne ugrupowania – socjaliści, komuniści, centroprawicowi Republikanie oraz skrajnie lewicowa Francja Nieujarzmiona (FI).\nData dodania: 2/14/2020, 7:20:04 AM\nData dodania: 1/27/2020, 3:34:07 PM\nRząd Polski płaci świadczenia nie tylko żydowskim ofiarom nazizmu ...\nData dodania: 11/4/2019, 8:18:16 PM\n#polska #zydzi #emerytura #stop447 #komunizm #ludzie\nData dodania: 10/24/2019, 9:30:40 AM\n#ciekawostki #codziennaprasowka #informacje #wiadomosci #emerytura #swiat\nOpublikowane przez Australijskie Centrum Studiów Finansowych badanie Melbourne Mercer dotyczy systemów emerytalnych. Obejmuje ono 37 państw, które reprezentują prawie dwie trzecie światowej populacji. Analiza wielowskaźnikowa umożliwia ocenę tego, czy system emerytalny danego kraju prowadzi do lepszych wyników finansowych emerytów, czy jest trwały i bezpieczny oraz czy cieszy się zaufaniem społeczności.\nPolska zajęła 21 pozycje. Starzejąca się w koszmarnym tempie Japonia zajęła 31 miejsce. Wszystkie tego rodzaju rankingi mają wiele wad i zachodzi pytanie o ich wiarygodność.\nZ żadnym z normalnych krajów nie ma 45 letnich emerytów mundurowych – zdrowych byczków, którzy będą brali bardzo wysokie i niewypracowane świadczenie przez 40 lat. Garstka uprzywilejowanych 45 latków mundurowych, górników, rolników, księży, prokuratorów, sędziów kosztuje rocznie budżet około 60 mld złotych czyli ponad 2.8% PKB. Jest to ewenement światowy !\nPrzywilej = Korupcja. O tym media milczą jak zaklęte.


Mundurowi udaremnili ucieczkę - Wiadomości - KMP w Toruniu\nMundurowi udaremnili ucieczkę\nPolicjanci z komisariatu na toruńskim Śródmieściu ścigali motocyklistę, który nie zatrzymał się do kontroli. Dzięki zdecydowanej reakcji mundurowych 29-latek został zatrzymany. Mężczyzna prowadził motocykl pomimo braku uprawnień, jednoślad nie posiadał ważnego badania technicznego i obowiązkowej polisy OC. Teraz 29-latkowi za ucieczkę przed policją grozi do 5 lat więzienia.\nW nocy z poniedziałku na wtorek (01/02.10) około północy mundurowi z komisariatu na toruńskim Śródmieściu patrolowali okolice ul. Watzenrodego. W pewnym momencie zauważyli motocykl poruszający się z dużą prędkością. Policjanci natychmiast pojechali za nim. W bezpiecznym miejscu mundurowi podjęli próbę zatrzymania jednośladu do kontroli drogowej i powiadamiali jednocześnie dyżurnego o swojej interwencji. Funkcjonariusze włączyli sygnały dźwiękowe i świetlne dając kierującemu sygnał do zatrzymania się. Ten zignorował polecenia policjantów, gwałtownie przyspieszył i zaczął uciekać ul. Ugory w kierunku Lulkowa. Tam policjanci zdołali zrównać się z jednośladem. Prędkość w tym momencie przekraczała 100 km/h. Motocyklista nie reagował na polecenia policjantów i kontynuował pościg. Skręcił w prawo w drogę nr 552 i skierował się w stronę Papowa Toruńskiego. W tej miejscowości zawrócił i z powrotem dojechał do Lulkowa. Cały czas policjanci jechali za nim dając sygnały do zatrzymania. W pewnym momencie motocykl zjechał z drogi utwardzonej, stracił panowanie nad jednośladem i przewrócił się. Policjanci wybiegli z radiowozu i obezwładnili uciekiniera.\nSzybko okazało się co było powodem ucieczki. 29-latek był trzeźwy ale nie posiadał uprawnień do kierowania motocyklem. Co więcej – jednoślad nie miał ważnych badań technicznych ani obowiązkowej polisy OC. Mężczyzna trafił do szpitala z urazem nogi. Podczas szaleńczej ucieczki złamał szereg przepisów. Między innymi czterokrotnie nie zastosował się do sygnalizacji świetlnej przejeżdżając przez skrzyżowanie na czerwonym świetle (w tym dwukrotnie na skrzyżowaniu z drogą krajową nr 91). Poza tym 29-latek wyprzedzał innej pojazdy na podwójnej linii ciągłej.\nTeraz za niezatrzymanie się do kontroli drogowej grozi mu do 5 lat więzienia. Mężczyzna poniesie także konsekwencje za wykroczenia, których dopuścił się podczas ucieczki.


Newsletter #1 – PL – ensiproject.net\nNewsletter #1 – PL\nW dniach 9 i 10 października odbyło się pierwsze spotkanie partnerów projektu ENSI “Europejska sieć na rzecz integracji społecznej” w Starej Zagorze (Bułgaria), finansowanego z programu Erasmus + KA2 (Współpraca KA2 na rzecz innowacji i wymiany dobrych praktyk – partnerstwa strategiczne w kształceniu i szkoleniu zawodowym), w którym przedstawiono projekt, partnerów i ich rolę.\nCelem projektu jest przedstawienie edukacji nieformalnej jako środka integracji dla wszystkich, zwłaszcza dla tych, którzy nie mieli formalnego systemu edukacji, takiego jak dzieci imigrantów. Dlatego celem jest porównanie metod przyjętych w różnych krajach partnerskich w celu opracowania modelu uczenia się języków, który może być stosowany niezależnie od kraju pochodzenia.\nCelem projektu jest poprawa roli rodziców i wychowawców w sektorze pozaformalnym oraz w organizacjach, takich jak struktury wsparcia na rzecz włączenia społecznego dzieci i nastolatków o szczególnych potrzebach edukacyjnych.\nPo pierwszym spotkaniu partnerskim każdy partner przygotuje raport analityczny na temat trudności w uczeniu się i integracji społecznej dzieci i nastolatków z trudnościami w nauce we własnym kraju. Analiza dotyczyć będzie również aspektów legislacyjnych, metodologicznych, pedagogicznych i społeczno-edukacyjnych.


Kołki ramowe Fischer FUR 10 x 115 mm 4 szt. - Kołki - Castorama\nKołki ramowe Fischer FUR 10 x 115 mm 4 szt.\nKod: 119495 Porównaj Do porównania\nKołek ramowy to niewielki element, przy pomocy którego bez problemu wykonasz stabilne mocowanie dla obrazów, półek i innych elementów dekoracyjnych. Wyróżniający się trwałością produkt stworzy stabilną konstrukcję, która będzie Ci z powodzeniem służyć przez długie lata – nie musisz się przy tym obawiać o jej obluzowanie.\nWymiary produktu 10 x 115 mm\nNr referencyjny 522354\nZastosowanie kołka ramowego stanowi świetny sposób na stworzenie stabilnego mocowania dla obrazu, lustra i nie tylko. Do zamontowania elementu wystarczy Ci tylko wkrętarka, którą z powodzeniem znajdziesz w przydomowym warsztacie. Oferujemy Ci także szeroki wybór wkrętarek z asortymentu naszego sklepu – z pewnością wybierzesz tu produkt, który spełni Twoje oczekiwania. wykonanie pracy jest na tyle proste, że poradzi z nim sobie nawet majsterkowicz nieobyty w użytkowaniu narzędzi. Wytworzony z trwałego materiału element charakteryzuje się przede wszystkim wytrzymałością mechaniczną. Dzięki temu nie musisz obawiać się tego, że straci on swoje właściwości na skutek urazu. Konstrukcja zachowa więc stabilność na lata.


Otwarcie wystawy poplenerowej | Stryszawa\nJesteś tutaj: Strona główna Tradycja i Kultura Aktualności kulturalne Otwarcie wystawy poplenerowej\nW piątek, 8 października 2021 o godz. 17.00 w Gminnym Ośrodku Kultury w Stryszawie, w galerii „Domu Zabawkarza” odbył się uroczysty wernisaż Wystawy poplenerowej. Uczestnicy tego wydarzenia mogli podziwiać prace, które powstały podczas IV Pleneru Malarskiego im. W. Fronta odbywającego się w Stryszawie.\nW tym roku, ponad miesiąc wcześniej siedemnastu uczestników pleneru stworzyło i przekazało na wystawę 36 obrazów, z których jeden, wybrany pozostanie u organizatora. Obrazy te wzbogacą już dość pokaźną kolekcję obrazów z poprzednich edycji, które można podziwiać na ścianach w budynkach instytucji kultury, szkołach, Urzędu Gminy w Stryszawie i stryszawskim schronisku młodzieżowym „Pod Jałowcem”.\nPodczas uroczystego wernisażu, który został otwarty przez Wójta Gminy Stryszawa - Rafała Laska, zaprezentowano program artystyczny w wykonaniu stryszawskiej młodzieży z Kapeli „Spod Jałowca” oraz Grupy Artystycznej „Synapsy”, która przypomniała wszystkim w krótkiej prezentacji słowno-filmowej postać patrona pleneru, Władysława Fronta, stryszawskiego malarza, niezwykle wrażliwego i utalentowanego człowieka. Następnie słowa uznania i podziękowania dla artystów, młodzieży i organizatorów skierowała Zofia Jakubowska, najmłodsza córka W. Fronta, która zaszczyciła organizatorów swoją obecnością na wernisażu. Wszyscy zdają sobie sprawę, że dzięki tym wieloletnim działaniom, pamięć o W. Froncie na nowo „ożyła” i należy je kontynuować .\nUczestnicy wernisażu mieli okazję nie tylko zachwycać się prezentowanym malarstwem, góralską muzyką, ale również kulinarnymi i cukierniczymi wyrobami, ciesząc swoje kubki smakowe podczas degustacji. Specjalnie na wystawę został również przygotowany i rozdysponowany pamiątkowy katalog.\nWystawę można oglądać do końca roku. Organizatorzy serdecznie zapraszają.