linki sponsorowanepozycjonowanie stron internetowych wroclawpozycjonowanie stron wwwprofesjonalne pozycjonowanie stron\nPosiadamy także szeroką gamę drzwi zewnętrznych i zewnętrznych. Decydując się na montaż drzwi pamiętajmy, że podane wymiary są to parametry skrzydeł. Malo kto rozumie jak ciezka prace wykonuje kazdy fryzjer kazdego dnia. Nie czekaj i zadzwoń od razu gwarantujemy, że będziesz zadowolony. Nasze atuty to bogata oferta, wysoka jakość i bardzo przystępne ceny. Od wielu lat prowadzimy współpracę z firmami, które są liderami na rynku blachodachówek. Podobnie rzecz się ma z dachem pokrytym siatką spękań, a nie pojedynczymi rysami.\nSpecjalizujemy się w dystrybucji okien pcv drzwi. Kratownice, więźby, wiązary dachowe oraz inne wyroby wszystkie elementy przed wykonaniem są dokładnie poddawane analizom, obliczane są niezbędne parametry i potrzebne ilości. Żeby uzyskać wycenę skontaktuj się już teraz warto. Wysoka izolacyjność bram segmentowych sprawia, że ich popularność wciąż rośnie. Firma hołduje tradycji tworząc nieprzerwanie od ponad lat rodzinną spółkę specjalizującą się w tworzeniu i remontowaniu pokryć dachowych. Pełnia klasyki i elegancji niezależnie od okazji.\nI makijaż nieadekwatne do ceny. Inwestor powiedział że za drogo i że ma tańszą ekipę. Ten element wyposażenia naszego lokum powinien służyć nam przez długie lata, dlatego wybrany model musi posiadać trzy istotne www.parnu2010.eu/fi/ peniksen pidennys cechy: trwałość, funkcjonalność i estetykę. I na dole w salonie bywa chłodnawo, a z kolei na górze w sypialni idzie się ugotować. Opierają się uśrednione stawki wykonawców z pośredniej półki cenowej. Jeśli nie macie czasu lub możliwości, aby zadbać swojego pupila przyprowadźcie go do nas.\nI znów wychodzi na to, że tradycyjne kosztorysowanie wygrywa bo to co tu widzę to różnie, raz niby się zgadza, a raz jakiś kosmos na prawdę dla głupków z poważną kasą. Celowo montują uszkodzone drzwi a potem proponują rabat za te usterki to jest zwyczajne oszustwo. Jest to przyczyna, dla której konieczna staje się okresowa konserwacja drzwi. Usuwanie azbestu jest czynnością skomplikowaną i trzeba się do tego dobrze przygotować. Teraz moich włosów praktycznie. Ścianki szklane w wykonaniu stałym oraz mobilnym oprócz optycznego podziału mają za zadanie izolowania od siebie sygnałów akustycznych, aby zapobiec wzajemnym zakłóceniom w poszczególnych pomieszczeniach. Zameczki chodzą jak nowe, tylko po tylu latach próg już się wyciera, ale to tylko drewno. Strzyze w taki sposob jakby urodzil sie juz z nozyczkami i grzebieniem w rekach, nie widzialam u nikogo jak dotad takiego skupienia i profesjonalizmu podczas wykonywania fryzury.\nTanie rynny, tania dachówka, dachy, elementy dachowe, tania dachówka ceramiczna usługi dekarskie w budynkach jednorodzinnych i wielorodzinnych. Pamiętaj, że pies doskonale wyczuwa wszelkie nastroje swojego właściciela.\nAby uniknąć przykrych wpadek podczas domowego farbowania włosów, warto wybrać się do dobrego salonu fryzjerskiego i oddać się w ręce profesjonalisty. Ja polecam w studio lor chodzę do nich od roku. Znajdziecie tutaj produkty w najróżniejszych kolorach, w wersjach tradycyjnych jak i nowoczesnych. Blachodachówka od -zł m obróbka okien, kominów od do zł za element.\nWychodząc naprzeciw potrzebom naszych klientów firma ze oferuje wynajem agregatów malarskich, tynkarskich oraz szpachlarskich. Włączony jest również preparat do mycia dachu. Polecamy również bramy garażowe w bezkonkurencyjnej cenie i jakości, oraz najcieplejsze na rynku drzwi wejściowe w równie atrakcyjnym stosunku ceny do jakości. Uzupełnienie oferty stanowią parapety aluminiowe, systemy barierek i balustrad oraz systemy specjalne. Prosty dach kryty dachówką ceramiczną pełen serwis nie wydacie więcej, niż za mśli ktoś chce więcej, to was chce wydoić. Bardzo fajny opis i nawet bym uwierzył ale w tamtym czasie nie montowaliśmy drzwi drewnianych w tej okolicy, ani żadnych zgłoszeń dotyczących serwisu nie było.


Regulamin Konkursu 'Zgarnij kasę w STP!'\nZgarnij kasę w STP!\n1. Organizatorem konkursu 'Zgarnij kasę w STP', zwanego dalej 'Konkursem', jest RADIOWE DORADZTWO REKLAMOWE Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (00-732), przy ul. Czerskiej 8/10, wpisana do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, pod numerem KRS 0000064691, Regon 631209148, NIP 7781336973 (dalej: RDR) oraz GRUPA RADIOWA AGORY Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (00-732), przy ul. Czerskiej 8/10, wpisana do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, pod numerem KRS 0000126767, Regon 012268176, NIP 521-28-97-003 (dalej: GRA), zwane w dalszej części Regulaminu 'Organizatorami'.\n2. Konkurs emitowany będzie w spotach reklamowych na antenie stacji radiowej 'Złote Przeboje Karolina 91,2 FM' w Katowicach oraz 'Złote Przeboje C 96,6 FM' w Częstochowie , zwaną w dalszej części Regulaminu 'Stacją Radiową'.\n3. Fundatorem nagród w Konkursie jest, Multifood STP S.A. z siedzibą we Wrocławiu, ul. Ruska 34, 50-079 Wrocław, zarejestrowana w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000324028, dla której sądem rejestrowym jest Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu, REGON 020871966, NIP 897-174-80-76, o kapitale zakładowym w wysokości 50.000,00 zł, zwana dalej „Fundatorem”.\n5. Z zastrzeżeniem ust. 7 poniżej, Uczestnikiem Konkursu może być każda, pełnoletnia osoba fizyczna, zamieszkująca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na pobyt stały lub tymczasowy. Osoby nie mające pełnej zdolności do czynności prawnych mogą wziąć udział w Konkursie pod warunkiem uzyskania zgody ich przedstawiciela ustawowego na uczestnictwo w Konkursie.\n8. Czas trwania Konkursu obejmuje dni w okresie od 13.02.2012 r. do 18.03.2012. Każdego dnia tego okresu odbędzie się 1 edycja Konkursu. Informacja o rozpoczęciu każdej edycji Konkursu jest emitowana na antenie Stacji Radiowej.\n9. Regulamin Konkursu dostępny będzie przez cały czas trwania Konkursu w siedzibie Organizatorów oraz na stronie www.zloteprzeboje.pl.\n1. Celem wzięcia udziału w Konkursie należy wykonać określone zadanie (dalej: „Zadanie”), tj. w dniach wskazanych w pkt I ust. 8 Regulaminu słuchać Stacji Radiowej i po wyemitowaniu informacji na antenie Stacji Radiowej zjawić się w określonym czasie (podanym na antenie Radia Złote Przeboje) we wskazanym miejscu oraz posiadać paragon zakupu z restauracji Multifood STP na dowolną kwotę oraz odpowiedzieć na pytanie zadane na antenie Stacji Radiowej.\n2. Uczestnik akceptuje, że Organizatorowi Konkursu przysługuje prawo do utrwalania dźwięku i obrazu, w tym wizerunku Uczestnika Konkursu, podczas wykonania Zadania.\n1. Nagrodami w Konkursie jest 200 zł (słownie: dwieście złotych) - dla wygrywających od poniedziałku do piątku oraz 700 zł (słownie: siedemset złotych) dla wygrywających w niedzielę.\n2. W konkursie zostanie rozdanych 25 nagród po 200 zł i 5 nagród po 700 zł.\n3. Fundator zastrzega sobie prawo zmiany Nagrody na inną, w szczególności na nagrodę rzeczową w wysokości wartości Nagrody wskazanej powyżej, w przypadku, gdy z przyczyn od niego niezależnych, przyznanie Nagrody nie będzie możliwe.\n1. Prawo do otrzymania Nagrody w każdej edycji Konkursu uzyska 1 (jeden) Uczestnik Konkursu, który pojawi się w określonym czasie w określonym miejscu oraz posiadał będzie paragon zakupu z restauracji Multifood STP na dowolną kwotę i odpowie najciekawiej na pytanie zadane na antenie Stacji Radiowej.\n2. Oceny najciekawszej/ najbardziej oryginalnej odpowiedzi na pytanie dokonuje przedstawiciel Organizatora obecny w miejscu określonym na antenie Stacji Radiowej. Decyzje przedstawiciela Organizatorów są ostateczne i nie podlegają żadnym odwołaniom.\n3. Uczestnik Konkursu, któremu przysługuje prawo do otrzymania Nagrody, powoływany dalej jako 'Zwycięzca Konkursu', zostanie poinformowany o przyznaniu Nagrody osobiście przez przedstawiciela Organizatorów. W czasie rozmowy Zwycięzca Konkursu zobowiązany jest podać przedstawicielowi Organizatorów swoje imię i nazwisko oraz numer dowodu osobistego.\n5. Uczestnicy Konkursu wyrażają zgodę na publikację ich imienia oraz nazwiska na antenie Stacji Radiowej i stronach internetowych w związku z Konkursem, w tym w szczególności w wykonaniu pkt. VI ust. 6 Regulaminu.\n1. Uczestnik wyraża zgodę na utrwalanie przez Organizatora wykonania Zadania, w tym utrwalania wizji i fonii oraz wykonywania zdjęć. Uczestnik Konkursu wyraża zgodę na korzystanie z wizerunku, w tym głosu, Uczestnika zawartego w utrwaleniu Zadania.\n2. Jeżeli zachowanie Uczestnika Konkursu utrwalnone podczas wykonywania Zadania będzie miało cechy utworu lub artystycznego wykonania w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Uczestnik Konkursu z chwilą ustalenia udziela Organizatorowi nieodpłatnej licencji do korzystania z takiego utworu, artystycznego wykonania lub ich fragmentów, bez ograniczeń co do czasu i terytorium, na następujących polach eksploatacji:\n3. Organizator ma prawo upoważnienia osób trzecich do korzystania z utworu lub artystycznego wykonania w zakresie, o którym mowa w ust. 1 powyżej.\n4. Organizator z chwilą uzyskania licencji, o której mowa w ust. 1 powyżej, nabywa prawo do wykonywania praw zależnych.\n5. Uczestnik Konkursu wyraża zgodę na publikację utrwalonego Zadania lub jego fragmentów, na antenie Stacji Radiowej lub na stronach internetowych.\n6. Uczestnik Konkursu udziela upoważnia Organizatora, do wykonywania w jego imieniu autorskich praw osobistych do utrwalonego Zadania, w tym do publikowania Zadania lub jego części, z podaniem imienia i nazwiska autora, albo anonimowo.\n3. Reklamacja powinna zawierać imię i nazwisko oraz adres zamieszkania składającego reklamację, wraz z dokładnym opisem wskazującym na powód reklamacji.\n1. Przystępując do wykonania Zadania, Uczestnik Konkursu potwierdza, że wyraża zgodę na zasady Konkursu zawarte w Regulaminie oraz podporządkowuje się jego postanowieniom.


Takiego turnieju w historii MKT jeszcze nie było! | Portal Tygodnika „Sztafeta”\nHome Sport Amatorzy Takiego turnieju w historii MKT jeszcze nie było!\nFinaliści kategorii open, Konrad Maciejewski (z lewej) i Łukasz Puk, z tyłu zwycięzca kategorii powyżej lat 40 Aleksander Michałowski\n74 zawodników zgłosiło się do rozgrywanych przez trzy dni w stalowowolskiej hali tenisowej Otwartych Mistrzostwa Stalowej Woli Amatorów w tenisie ziemnym.\nJestem mile zaskoczony tak dużą ilością zawodników, w tym obecnością czterech zawodników z czołowej dziesiątki w Polsce, m.in. drugiego zawodnika kategorii open Łukasza Puka. To bez wątpienia największy turniej w historii Miejskiego Klubu Tenisowego w Stalowej Woli. W sobotę ostatni zawodnicy schodzi z kortów o trzeciej w nocy, a mecz finałowy w kategorii 50+ został rozegrany w poniedziałek rano.\n– powiedział prezes MKT Stalowa Wola Andrzej Pyzara.\nTurniej rozgrywany był w 3 kategoriach wiekowych: open, +40 i +50. W kategorii open od samego początku bardzo dobrą formę demonstrował rozstawiony z numerem 1 Łukasz Puk z Kraśnika, który w drodze do finału stracił zaledwie sześć gemów. W spotkaniu finałowym pokonał Konrada Maciejewskiego z Rzeszowa (nr 2) 6:4, 6:3. W półfinale zwycięzca turnieju wygrał z Wojciechem Najuchem (Tarnowskie Góry) 6:3, 6:1, a drugi finalista z Leszkiem Wrześniem (Warszawa) 6:4, 0:6, 10:1.\nPiotr Rogalewicz (z lewej) i Aleksander Michałowski\nKategorię +40 wygrał Piotr Rogalewicz (Pabianice), pokonując w meczu o pierwsze miejsce Aleksandra Michałowskiego (Lublin) 6:3, 7:6. W półfinałach Rogalewicz pokonał Jacka Kowala (Stalowa Wola), a Michałowski Witolda Fryca (Kolbuszowa).\nKrzysztof Kuśmierczyk (z lewej) i Władysław Baran\nW finale kategorii +50 Władysława Baran z Dębicy, doskonale znający stalowowolską halę tenisową, pokonał Krzysztofa Kuśmierczyka z Łodzi 4:6, 6:2, 10:8. W półfinałach Kuśmierczyk wygrał z Aleksandrem Torem z Mielca 0:6, 6:4, 10:5, natomiast Baran zwyciężył swojego krajana Stanisława Zagórskiego 7:6, 6:3.\n6 stycznia 2015 at 21:47\nTurniej był naprawdę ekstra. Świetna organizacja i atmosfera.


taniec POLSKA [pl] - teksty - Strategie ascetyczne i ekspresyjne – druga relacja z XI Gdańskiego Festiwalu Tańca\nWiktoria Reszka „Silverline” – chor. Artur Bieńkowski. Fot. Jan Rusek\nMarie Klemm „One more drama”. Fot. Jan Rusek\nYotam Peled „Boys don’t cry”. Fot. Jan Rusek\nIvan Strelkin „Dance bitch dance”. Fot. Jan Rusek\nKatarzyna Myrda „Krystyna in flamenco mood”. Fot. Jan Rusek\nRita Góbi „Volitant”. Fot. Paweł Wyszomirski\nRita Góbi, Ruri Mitoh „Freestyle”. Fot. Paweł Wyszomirski\nFerenc Fehér, Dávid Mikó „The Station”. Fot. Paweł Wyszomirski\nPrezentacje Solo Dance Contest 2019 – decyzje jury\nPo spektaklowym weekendzie, otwierającym XI Gdański Festiwal Tańca[i], przyszedł czas na Solo Dance Contest i ostatnią część Festiwalu. Przez cztery dni konkursu (10-13 czerwca) zaprezentowano ponad dwadzieścia prac.[ii] Jury (Magdalena Reiter, Marie Kinsky, Guy Cools, Peter Svenzon, Rodolpho Leoni) do ścisłego finału wybrało sześć etiud, z których niemal wszystkie były wykonywane przez ich choreografów/fki. Zróżnicowanie preferencji artystycznych jurorów i jurorek oraz ich relacji z tańcem (od wykonawczej i kreacyjnej, przez kuratorską, pedagogiczną, producencką, po krytyczną) pozwoliły wyłonić urozmaicony zestaw prac. Można było zauważyć wyraźną rozpiętość między tymi opartymi na introspektywnej cielesności i tymi bardziej ekstrawertycznymi.\nPierwsze miejsce zdobył Daniel Morales[iii] za Invisible – skupioną etiudę choreograficzną, nasyconą wyrazistą obecnością sceniczną tancerza. Pierwsza część solo jest łagodna: to bardzo płynne i lekkie pokonywanie po spiralnej ścieżce diagonalu sceny, ze swobodną zmianą poziomów. W drugiej części tancerz porusza się z większym wysiłkiem, tracąc wcześniejszy spokój i płynność, jego ciało usztywnia się, a ruch staje się rwany. Powstaje wrażenie zmagania i próby powrotu poprzedniego stanu, zachowanego we wspomnieniu, ale chwilowo niedostępnego. Invisible to praca bardzo introspektywna i nastrojowa, starannie wykonana i oparta na dużej świadomości ciała. Podobny, somatyczno-techniczny charakter miała praca Silverline w choreografii Artura Bieńkowskiego. Tancerka, Wiktoria Reszka (której jury przyznało nagrodę specjalną), starannie wykonuje wymagające sekwencje taneczne, eksponujące jej elastyczność, siłę i szerokie zakresy ruchowe. Kompozycją rządzi logika relacji z kostiumem: poszczególne pozycje ciała generują różne kształty obszernej różowej bluzy, którą tancerka ma założoną na obcisły, wzorzysty kombinezon. Być może luźne ubranie jest metaforą nie do końca zrzuconej młodzieńczej skóry, która już wkrótce odsłoni pełny potencjał dorosłej artystki.\nDrugą i trzecią nagrodę przyznano pracom silnie uteatralizowanym. One more drama Marie Klemm można postrzegać jako swoisty taneczny stand-up. Artystka prezentuje kolejne scenki, dla których wspólnym mianownikiem jest ukazane w komediowy sposób poczucie niewygody. Kilka razy zakłada i zdejmuje tę samą sukienkę, próbuje bawić się na dyskotece, na której muzyka zmienia się zbyt szybko, by dało się znaleźć w niej przyjemność... Kobieta stara dopasować się do rzeczywistości, ale bez skutku. Liczne repetycje wywołują wrażenie rutyny, w którą uwikłana jest bohaterka, a ekspresyjna gra aktorska pomaga wykreować postać o bogatym i chaotycznym życiu emocjonalnym. Trzecie miejsce i nagrodę publiczności otrzymał Yotam Peled za całkowicie odmienną, ponurą etiudę: Boys don't cry, solo poruszające temat opresyjności wynikającej z konwencjonalnej koncepcji męskości. Praca zbudowana jest na opozycjach. Męski głos, powtarzający hasła-postulaty: strong, fearless, loyal, never soft, ustępuje miejsca delikatnej piosence śpiewanej przez tancerza, militarny charakter ruchu stopniowo mięknie, a schludny zestaw złożony z koszuli i spodni, zostaje zastąpiony liryczną sukienką. Ten manifest wrażliwości jest może nieco dosłowny, ale z pewnością spójny i konsekwentny.[iv]\nDo finału weszły jeszcze dwie bardzo interesujące prace, ale znalazły się poza podium. Krystyna in flamenco mood Katarzyny Myrdy to pomysłowe splecenie ruchu i dźwięku ze – zdawałoby się – dość odległych od siebie estetyk. Tymczasem muzyka flamenco (i inne dźwięki o perkusyjnym charakterze, jak stukot obcasów) znakomicie współgra z tańcem współczesnym czy ruchem codziennym. Solo to świadczy o bogatej wyobraźni kompozycyjnej choreografki i jej dużej wrażliwości emocjonalnej. Z kolei Dance bitch dance Ivana Strelkina to praca tyleż fascynująca, co przygnębiająca. Szczupły, mocno umięśniony tancerz precyzyjnie wykonuje pulsacyjną choreografię, lecz jego wyraz twarzy pozostaje w całkowitym oderwaniu od tańca. Choć mimika ujawnia, że artysta odczuwa zmęczenie, strach, rezygnację, jego ciało bezbłędnie realizuje kolejne zadania. Etiuda jest udanym psychologiczno-politycznym komentarzem do warunków pracy w tańcu i wymagań zawodu.\nPrezentacje spektakli – wieczór węgierski i Pink Mama Theatre\nWieczór 15 czerwca poświęcono twórczości węgierskiej. Jako pierwsze zaprezentowano solo Volitant Rity Góbi. Artystka w obcisłym czarnym kostiumie stoi na tle białej ściany wewnątrz dużego trójkąta, wyrysowanego na podłodze. Dwukolorowy zestaw barw uwyraźnia kontury ciała tancerki, która w skupieniu wykonuje gęsto utkane, drobne, izolowane ruchy. Po chwili zaczyna kreować iluzję: zwrócona do nas tyłem, ukrywa głowę między ramionami i przybiera pozy stwarzające wrażenie wprawdzie organicznych, ale niemal pozaludzkich bio-obiektów. Lśniąca jak lustro podłoga odbija skręcone ciało, przez co powstaje złudzenie patrzenia na kalejdoskopowe mozaiki, co jakiś czas zwielokrotnione cieniem tancerki. Po pewnym czasie artystka powraca do swojej ludzkiej postaci i wchodzi w głęboką relację z przestrzenią, eksplorując ją według sobie tylko znanych reguł. Choć nie da się ich zdeszyfrować, pochłaniają uwagę jak zagadka logiczna w obcym języku. Działaniom tancerki towarzyszą mechaniczne dźwięki, tworzące skomplikowany rytm, który współtworzą zmiany światła, niekiedy kreujące iluzję nagości lub zmiany koloru skóry na głęboką czerń. Warstwa akustyczna jest tak sugestywna, że umysł przyzwyczajony do jej korelacji z ruchem niemal nie zauważa, gdy zapada cisza. Obserwacja działań ciała pozwala wyobrazić sobie dalszy ciąg dźwięków, które już umilkły: stuki, pozytywkowe brzęki, szumy. W Volitant warstwa ruchowa, dźwiękowa i świetlna perfekcyjnie ze sobą współpracują, tworząc rodzaj matematycznego poematu\nRita Góbi pojawiła się na Solo Dance Contest z pracą Don’t Fuss! już w 2015 roku. Nie zdobyła nagrody, ale dwa lata później została zaproszona na festiwal ze spektaklem Counterpoint, powstałym we współpracy z Andreą Miltnerovą. Dzięki temu poznała Ruri Mitoh – Japonkę, zwyciężczynię konkursu w 2017 roku. Znajomość ta zaowocowała stworzeniem wspólnego spektaklu Freestyle, pokazanego na zakończenie węgierskiego wieczoru XI GFT. Choreografki są do siebie bardzo podobne: wzrost, budowę ciała, a nawet typ motoryki mają niemal identyczne. W spektaklu pogłębiają to wrażenie: ubrane w szorty i koszulki o takim samym kroju, z włosami ukrytymi pod czepkami pływackimi, są nie do odróżnienia. Scenę przecinają dwa pasy, wyznaczone wyklejonymi na czarnej podłodze białymi liniami i przywodzące na myśl tory na basenie. W tej przestrzeni tancerki w kostiumach o intensywnych, czystych kolorach eksplorują różnego rodzaju ruch sportowy: pływanie, biegi, sztuki walki. Tworzą iluzje, układając się w kształty przywodzące na myśl różne, w tym intymne, części ciała, tańczą „w towarzystwie” swoich cieni – kilku dodatkowych tancerek. Bawią się także geometrią, komponując swoje ciała w symetryczne i asymetryczne konfiguracje, mogące kojarzyć się z pływaniem synchronicznym. Nawiązują do sportowych zmagań, ale są samowystarczalne – nie potrzebują punktacji, ani tabeli wyników. Emanują czystą radością, a ich koleżeńska relacja nie ma wymiaru rywalizacji. Aspekt zabawy wprowadzony jest także w warstwie dźwiękowej, złożonej z wydawanych przez tancerki dźwięków, mogących kojarzyć się z estetyką rozrywkowych filmów animowanych.\nFreestyle i Volitant powstały przy użyciu bardzo podobnych środków. Sugestywne zaznaczenie swojego miejsca w przestrzeni za pomocą linii prostych, kreacja iluzji optycznej, dehumanizacja ciała, zwielokrotnianie obrazu, ścisła relacja ruchu z dźwiękiem i światłem, wyrazistość kolorystyczna – w każdym spektaklu przyniosły jednak zupełnie inny efekt. Solo jest surowe, niemal ascetyczne, a duet, przy całej swojej precyzji, żywiołowy i komiczny. Warto oglądać te dwa tytuły w ramach jednego wieczoru, dzięki czemu można docenić różne odsłony talentu Góbi.\nPomiędzy strukturalnym wierszem a dowcipnym show umieszczono duet The Station w choreografii Ferenca Fehéra, w wykonaniu autora i Dávida Mikó. Początkowo scena jest ciemna, a z głośników dobiegają niezrozumiałe, nieco upiorne szepty. Mrok nieznacznie rozjaśnia się. Scenę wypełniają kłęby dymu, a w pionowym snopie światła ukazuje się dwóch mężczyzn. Nie wiadomo, czy jasny krąg wyznacza granicę ich schronienia, czy pułapki. Są w ciągłym ruchu: biegną w miejscu i po wewnętrznym obwodzie koła, wszystko w idealnym synchronie. Ruch jest miękki i rozkołysany. Ta scena trwa tak długo, że powstaje hipnotyczny efekt bezczasowości, a mężczyźni zdają się jednością. Gdy w końcu światło rozprasza się po całej scenie i muszą zmierzyć się z tym, co jest na zewnątrz kręgu – zaczynają się różnicować i zyskują indywidualne tożsamości. Pozostają w trudnej do przeniknięcia dla widzów relacji: na przemian zmagają się ze sobą i pomagają sobie. We wspieraniu się nie widać jednak życzliwości, tak jakby podniesienie kolegi po upadku czy podtrzymanie go, by umożliwić mu dalszy skok, płynęło z nużącego zobowiązania czy interesu, a nie z zaangażowania emocjonalnego. Z kolei w mocowaniu się nie ma agresji, ani wyraźnej woli zwycięstwa, dostrzec tu można raczej zniecierpliwienie niż determinację. Nawet bardziej brutalne sceny (jak „obgryzanie” ciała) nie sprawiają wrażenia bardzo dramatycznych. Powstaje obraz wymuszonego braterstwa, unii zbudowanej na rutynie. W spektaklu mowa jednak o czymś więcej niż tylko relacje międzyludzkie. Pod koniec jeden z tancerzy wykonuje solo, podczas którego porusza się jak lalka na niewidocznych sznurkach.[v] Ten zabieg sugeruje obecność siły wyższego rzędu i wnosi kontekst manipulacji, który powróci jeszcze jako próba poruszania „martwym” ciałem jednego z tancerzy przez drugiego. Być może więc przygnębiająca relacja nie jest efektem indywidualnych wyborów i predyspozycji, a uwarunkowań społecznych, w jakich jednostki funkcjonują.\nNa zakończenie XI GFT 16 czerwca zaprezentowano Fashion Sławka Bendrata i Dominika Krawieckiego.[vi] Spektakl posługuje się charakterystycznym językiem ruchowym, często stosowanym w spektaklach ich zespołu Pink Mama Theatre: zautomatyzowanym, zacinającym się, pełnym repetycji i izolacji, przywodzącym na myśl mechaniczne lalki, a więc uruchamiającym kontekst sztuczności. Specyficzna jest również obecność sceniczna performerek i performerów, sprawiających wrażenie odizolowanych od widowni, bez reszty zanurzonych w wewnętrznym świecie spektaklu. Fashion poddaje refleksji tematykę przemysłu modowego. Zwraca uwagę na jego aspekty etyczne – takie jak wyzysk osób zatrudnianych w nieludzkich warunkach za symboliczne stawki, żerowanie na ubóstwie – i na ekologiczne konsekwencje nadprodukcji i konsumpcjonizmu. Uwypukla przemocowy i seksistowski charakter sesji reklamowych oraz przedmiotowe traktowanie modelek i modeli, a także kult jednostek uznawanych za szczególnie utalentowane. Fashion przywołuje postać projektanta Karla Lagerfelda, w którego wciela się jeden z performerów, monologujący na projekcjach wideo i wchodzący w interakcje z tancerzami na scenie. Zachowania i wypowiedzi dyrektora artystycznego domu mody Chanel są mieszanką cynizmu i elitaryzmu, którymi nasycony jest przemysł modowy. Spektakl piętnuje nierówności społeczne o podłożu rasowym i ekonomicznym, czyniąc to dosyć wnikliwie i starając się uniknąć dosłowności (nie zawsze z powodzeniem). W finale znienacka pojawia się obraz świata à rebours: naga (niezależna od mody?) performerka staje na rękach i śpiewa utwór, który dedykuje wszystkim osobom podlegającym systemowym opresjom. Publiczność zostaje poproszona o pomoc w utrzymaniu tancerki w pionie, co działa integrująco i mimo smutnych konstatacji spektaklu, pozwala mieć nadzieję na odwrócenie destrukcyjnych trendów społecznych.\nNa pierwszą część XI GFT złożyły się emocjonalno-estetyzujące spektakle: psychologizujące Motus Animi Continuus Ewy Wycichowskiej i KaruzeJa Kon Temporary Project, dyskutujące z tradycją Rite of Spring Orly Portal i futurystyczny Post Anima Opinion Public. Zakończenie Festiwalu wypełniły spektakle o charakterze mniej emocjonalnym, a bardziej intelektualnym. Prace Rity Góbi zwracały uwagę swoją analitycznością, co nie musi automatycznie oznaczać skrajnej powagi – jej duet z Ruri Mitoh skrzył się przecież komizmem. Ferenc Fehér i Pink Mama Theatre zaprezentowali zaś wypowiedzi o wymowie politycznej. Można powiedzieć, że na początku Festiwalu przyglądano się Soma et Anima (jak brzmiało hasło kuratorskie XI GFT) w perspektywie przeżyć i uczuć, a na końcu – w perspektywie myśli i odpowiedzialności.\nStopki opisywanych spektakli\n[i] Relację z pierwszej części Festiwalu zob. na taniecPOLSKA.pl: http://www.taniecpolska.pl/krytyka/640 [dostęp: 25 lipca 2019].\n[ii] Kolejne dni były na bieżąco relacjonowane przez Mirosława Barana na fan page’u Festiwalu: https://www.facebook.com/pg/gdanskifestiwaltanca/notes/?ref=page_internal [dostęp 16 lipca].\n[iii] W konkursie Solo Dance Contest 2017 Morales zdobył drugie miejsce za etiudę IRM Vol. 1.\n[iv] Warto zaznaczyć, że na polskiej scenie tańca temat opresyjnych wzorców męskości poruszał ostatnio spektakl Bromance Michała Przybyły i Dominika Więcka (opieka dramaturgiczna: Anna Królica). Dla taniecPOLSKA.pl spektakl recenzowała Regina Lissowska-Postaremczak: http://www.taniecpolska.pl/krytyka/585 [dostęp: 25 lipca 2019].\n[v] Ta scena łatwo może skojarzyć się ze spektaklem Morgan and Freeman Ferenca Fehéra, zaprezentowanym na Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Tańca Zawirowania w 2018 roku.\n[vi] Autorka relacji nie oglądała spektaklu podczas XI GFT; zna go z prezentacji 13 czerwca 2019 w Centrum Sztuki Tańca w Warszawie.\nStrategie ascetyczne i ekspresyjne – druga relacja z XI Gdańskiego Festiwalu Tańca, Hanna Raszewska-Kursa, taniecPOLSKA.pl, 2019


Badania serca - po co i dla kogo? - http://zdrowe-zycie.w.mielno.pl/\nBadania serca - po co i dla kogo? czyli poradnia kardiologiczna cieszyn perymenty na zwierzętach, które wykazały, że mięsień serca jest zdolny do regeneracji. Pierwszą operację na otwartym sercu wykonał w 1952 roku amerykański chirurg F. John Lewis. Pierwszą sztuczną zast\nDodane: 03-06-2019 11:28\nPerfumy i kosmetyki z olejkówOlejki kosmetyczne i ich właściwościJak poradzić sobie z podrażnieniami po kosmetykachDobre kosmetyki dla Twojej skóryNaturalna pielęgnacjaJak dbać o skórę w orientalny sposóbZdrowe serce jest najważniejszeOlejki dla urody. Jak stosować?Kupić Ekologiczne Olejek Profesjonalnie!Specjalnie dla Pań o kosmetykach2020 najlepszym okresem aby znaleźć kardiologaNatura w kosmetykach - garść ciekawych informacjiKto musi Kupić krem arganowy?Kto powinien robic sobie badanie sercaZabiegi pielęgnujące z MarokaOlejki kosmetyczne z Maroka. Krótko i na tematKobiecy temat: naturalne kosmetykiBądź na czasie - eko kosmetykiOlejki kosmetyczne i ich właściwościOrientalne sposoby na pięknoOrientalne i naturalne sposoby na zdrową skóręPielęgnacja skóry zgodnie z naturąCo powinnaś wiedzieć o olejkach do skóry?Czy potrzebujesz terapii grupowej?O terapii grupowej- psycholodzyPsycholog - kiedy może Ci pomóc?Kosmetyczne i naturalne olejki do skóryOrientalne sposoby na pięknoKosmetyczne olejki - jak stosowaćNaturalne kosmetyki z olejkami - co trzeba wiedziećEko kosmetyki są na topie


"Dziecko to mój NAJWIĘKSZY SUKCES!" - Pudelek\n"Dziecko to mój NAJWIĘKSZY SUKCES!"\n"Nie mogę się doczekać porodu. Energia mnie rozpiera."\nSylwia Gruchała w tym roku zadebiutuje w roli matki. Lekarze wyznaczyli termin porodu na koniec sierpnia, więc dziecko pojawi się na świecie na dniach. Sportsmenka jest tym bardzo podekscytowana i, jak wyznaje w rozmowie z tygodnikiem Twoje Imperium, nie może się już doczekać.\nEnergia mnie aż rozpiera - opowiada w tabloidzie. Jeszcze nigdy nie byłam tak aktywna jak teraz. Chociaż ostatnio trochę zwolniłam, bo poród rzeczywiście lada dzień. Nie mogę się doczekać. Fakt, że będę miała dziecko uważam za swój największy sukces. Odniosłam sukces sportowy i i też jest dla mnie bardzo ważny, ale nie czuję się dzięki temu zwycięska. Zawsze wiedziałam, że wygram w życiu dopiero wtedy gdy stworzę dom. Chce dać dziecku miłość i poczucie bezpieczeństwa.\nGruchała wyjaśnia, że jest to dla niej tym ważniejsze, że sama nigdy nie miała pełnej rodziny.\nMoja mama wyjechała do Stanów Zjednoczonych gdy miałam 6 lat i już stamtąd nie wróciła – wspomina. A tata, który wychowywał mnie i trójkę rodzeństwa, zmarł. W wieku 15 lat musiałam sama decydować o sobie i wybierać, co dla mnie dobre, a co złe. Tylko na planszy szermierczej było mi dobrze.\nGratuluje zdrowego rozsádku w zyciu!!\nDzieci to przyszlosc tego kraju.Niech sie rodza !\nPrzyjemnie sie patrzy, a nie ta wszedobylska Gardias\nSmutne dzieciństwo :( Życzę szczęśliwego rozwiązania i duuuużo rodzinnej miłości :)\nw porównaniu do tych żałosnych ciężarnych celebrytek jest taka naturalna i normalna.\nPiękna, mądra dziewczyna.\nJak zbrzydla strasznie\nTo fakt to sukces ze ktos takie monstrum chcial bzyknac!!!!!\nBrzmi tak jak by zamoczenie ku tasa w pi zdzie bylo czym niesamowitym!! Chyba to twoj pierwszy raz ze taki sukces!!!!!! ;)\nDziecko to nie "sukces", tylko CZŁOWIEK. Zrobić dzieciaka nie sztuka - sztuka wychować.\nbrava dla tej pani :)\nwspółczuję dzieciom których porzucili rodzice ,wiem co pisze,mnie pozucił ojciec w wieku 14 lat ,do dzisiaj śnią mi sie koszmary związane z tym wydarzeniem ,takich rodziców powinno sie kastrować zeby nie robili więcej krzywdy innym dzieciom\nno rzeczywiście bo w sporcie niewiele sie udało jej osiągnąć!\nPodobno ktoś ufundował milionik dla faceta, który zajdzie w ciążę. Tak więc Silvio, upomnij się o nagrodę.


Wicepremier Ukrainy: rosyjskie propozycje o negocjacjach z „separatystami” w Donbasie świadczą o odrzuceniu przez Rosję porozumień mińskich – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\n24 Kwi 2021 Rosja, Ukraina 0 comments\nReznikow zareagował na stwierdzenie Putina, że jeśli prezydent Wołodymyr Zełenski chce rozmawiać o problemach Donbasu, to powinien porozumieć się z „separatystami” z tzw. Donieckiej i Ługańskiej Republik Ludowych, a dopiero potem z Rosją.\n„Z ust Prezydenta Federacji Rosyjskiej usłyszeliśmy oficjalne uznanie dwóch quasi-formacji reżimów okupacyjnych z odpowiadającymi im skrótami „DRL/ŁRL”. To w zasadzie oznacza wyjście z porozumień mińskich, dlatego że w porozumieniach mińskich nie ma takich pojęć – jest ORDŁO [Oddzielne Rejony Obwodów Donieckiego i Ługańskiego – red.] Ukrainy, są oddzielne regiony obwodów donieckiego i ługańskiego” – powiedział.\nReznikow uważa, że wypowiedź Putina powinna zostać przeanalizowana w ramach formuły normandzkiej i w OBWE.\nUSA i Wielka Brytania w Radzie Bezpieczeństwa ONZ ostro skrytykowały Rosję za kierowanie „separatystami” i kłamstwa o swoim udziale w wojnie w Donbasie Zmiana kuratora w „Ługańskiej i Donieckiej Republikach Ludowych”. Putin zrezygnował z Donbasu, czy uczyni z niego „donieckie Naddniestrze?”\nTagi: Doniecka Republika Ludowa format normandzki Ługańska Republika Ludowa negocjacje OBWE porozumienia mińskie Putin Reznikow Rosja separatyści Ukraina wojna w Donbasie Zełenski


Klasycznie. Prawie zawsze;): Domowa pasta cukrowa do depilacji. Jak zrobić? Sprawdzony przepis\n1,5 szklanki cukru (zwykły)\nJak zrobić domową pastę cukrową:\nCałość gotujemy na najmniejszym ogniu w rondelku co jakiś czas mieszając. Trudno oszacować, ile czasu potrzebujemy, ale szacuję że mniej niż pół godzinki. Całość gotujemy aż zacznie lekko gęstnieć i pienić się (miłe atrakcje zapachowe gratis!) oraz zmieniać kolor na pomarańczowo-brązowy. Gotowe:)\nZdejmujemy z ognia, można przelać do jakiejś mieseczki, bo ugotowałyśmy 4-5 porcji (następnym razem można pastę rozgrzać w mikrofali przed zastosowaniem). Studzimy.\nPo wystudzeniu pasta powinna przypominać gęstością plastelinę. (Ważne: lepiej zrobić za rzadką\ni chwilę potem podgotować niż wyczarować skałę nie do ruszenia). Trochę ugniatamy kawałki pasty w dłoniach, wyrabiamy ją, najlepiej do momentu aż masa pojaśnieje.\nWyrabiamy chwilę w dłoniach, żeby ulepić kulkę, którą rozsmarowujemy na kawałku tkaniny. Nakładamy taki pasek jakby pod włos, ale zrywamy po paru minutach z włosem. Można też rozsmarować odpowiednio grubszą warstwę pasty na łydce i zrywać bez użycia pasków tkaniny (bawełny), ale z paskami jest wygodniej.\nPasta cukrowa domowej roboty - w garnku\nWywar jest gotowy, kiedy jego kolor będzie wyglądał jak dość mocna herbata lub ciemny bursztyn.\nJeżeli pasta cukrowa okaże się za gęsta, twarda jak skała:\nMożna spróbować nalać na jej powierzchnię w garnku nieco ciepłej wody, postawić garnek na maleńkim ogniu. Kiedy całość się lekko rozpuści należy mieszać, aż całość się połączy.\nMam nadzieję, że komuś się przepis przyda:)\nMarilyn 08 lipca, 2012\nprzydatne, pewnie kiedyś wypróbuje.\nEwelina 08 lipca, 2012\nLet's Talk Beauty 08 lipca, 2012\nświetny post! zastanawiałam się nad kupnem takiej pasty, a teraz zrobię ją sama, dzięki :)\nMi było szkoda pieniędzy na gotowca:) Poza tym większość z gotowców traci właściwości po krótkim czasie, to mnie zniechęciło.\naknezz 08 lipca, 2012\nU mnie najczesciej podczas depilacji depilator idze w ruch, malo kiedy uzywam czegos innego.\nJa się boję takich wynalazków...;)\nMesmerize 08 lipca, 2012\nja też używam depilatora:) boli ale jakoś wytrzymuję hehe:D\nNie wytrzymałabym chyba ;)\nGosia (beautyfascination) 08 lipca, 2012\nJa w zeszlym roku byłam w salonie na depilacji pasta cukrowa - o ile z woskiem nie mam problemow, to z pasta cukrowa mialam - bolalo mnie jej samo nakladanie.Ale metoda domowa jest warta spróbowania!\nMoże jakaś niewprawiona pani kosmetyczka Ci się trafiła? Podobno to wosk dużo bardziej boli.\nprzystankowa 08 lipca, 2012\nWypróbuję :) Całkiem niedawno szukałam przepisu i przymierzałam się do tego :)\n*Natalia* 08 lipca, 2012\nZbieram się do pasty cukrowej już jakiś czas, nie wiem czemu tak długo mi to schodzi :)\nNa szczęście szybko się ją robi:)\nJamaima 09 lipca, 2012\ntak slyszalam juz o pascie cukrowej!!wszystkiego trzeba wyprobowac!dzieki za przepis pozdrawiam i zaprazam w wolnej chwili:*buziaki:*\nDelfina Kardaś-Kotlicka 17 lipca, 2012\npołączenie ciepłej cytryny i cukru. No nie ma bata, zanim bym to sobie na cokolwiek nałożyła to bym to zjadła :D\nAna89 04 kwietnia, 2014\nChyba wypróbuję, mam depilator ale nie spełnia moich oczekiwań a pasta wyjdzie dużo taniej niż nowy depilator :P\nKatarzyna Łojewska 19 maja, 2014\njak zryywać ten wosk ?.\njak zrywać ten wosk ?.?\nkasztanowata3615 20 maja, 2014\nJak pisze wyzej najlepiej paste rozprowadzic na bawelnianej szmatce i na noge przykleic a po paru minutach z wlosm pociagnac :)\nPaulina Szulc 07 czerwca, 2014\nCZY ZAMIAST CUKRU MOŻE BYĆ MIÓD??\nOna 08 czerwca, 2014\nnie, chodzi o to by cukier się zkarmelizował. łatwo sprawdzić kiedy jest gotowa, maczasz widelec i wkładasz pod zimną wodę, jeśli ma konsystencję twardawej plasteliny- to już\nRenata Poulsen 17 lipca, 2014\nprzepis na paste cukrowa: 500 ml cukru, 60 ml wody, 60 ml soku z cytryny. Nalezy gotowac na wolnym ogniu, mieszajac czesto. Ja gotuje az masa bedzie miala bursztynowy kolor i temperatura 124 C lub 250F. wtedy wiem ze masa/ pasta jest gotowa. Kiedy jest jeszcz plynna jak miod mozna nakladac patyczkiem i paskami zrywac. jzeli zgestnieje ( chlodniejsza) mozna nakladac i zrywac reka. Pieewszy raz nie wyszlo bo nie mialam termometru i tak na oko, ale odkad kupilam termometr to zawsze wychodzi. Pozdrawiam.\nkatija 02 maja, 2016\nTyle cukru i tak mało wody?! Im mniej wody tym mocniej trzeba pastę podgrzać żeby była płynna i wtedy można się poparzyć. Ja też używam pasty cukrowej jak płynnego wosku, ale robię z proporcji: 1 szklanka cukru, 0,5 szklanki wody i pół cytryny. Gotuję ok 15-20min na bardzo małym ogniu aż uzyska bursztynowy kolor, czyli krócej niż na pastę. Czy jest gotowa sprawdzam na brzegu zlewu. Robię kroplę i jeśli się rozpływa pod palcem to jeszcze trzeba gotować, a jeśli się odkleja od zlewu albo nie klei wcale to jest przegotowana i trzeba z powrotem dodać wody, musi się lekko ciągnąć wtedy jest ok. Nakładam linijką ;) a zrywam paskami ze starego prześcieradła.\nAl Pa 28 sierpnia, 2014\nA jak jest z depilacją okolic intymnych taką pastą? Da radę ? :)\nEwelina 16 stycznia, 2017\nJa bym się bała takiego bólu i wybrała raczej krem do epilacji.\ntereska 27 czerwca, 2016\nOd razu widać, że autorka nie wypróbowała podanego przepisu. Ciekawe ile dziewczyn straciło kupę czasu i nerwów gotując zupę zamiast pasty cukrowej? W przepisie jest zdecydowanie za dużo wody. Wstyd autorko, wstyd...\nTesterko, przepis wypróbowałam wielokrotnie, zdjęcia są mojego autorstwa i widać na nich, że pastę gotowałam. Woda ma to do siebie, że finalnie odparowuje. Nie dodawałabym tu przepisu, którego nie wypróbowałam, nie wróżę z fusów.


Home > Okulary korekcyjne > Safilo > SA 6032 (Q26)\nSA 6032 są dostępne w 2 innych atrakcyjnych wersjach\nCena sugerowana 614,22 zł\nSA 6032 Informacja o modelach\nKolor oprawki Bk Dktort\nSA 6032/Q26 Okulary od projektantów.\nTego, że okulary nadają stylu, jest oczywiście świadomy każy klient Edel-Optics. Taki dodatek nadaje elegancji zarówno w podróży, w pracy, jak i w czasie wolnym. Jakiś inny kolor bardziej pasuje do Twojego ulubionego ubioru? Zapoznaj się także z innymi wariantami SA 6032 marki Safilo z naszego asortymentu kolekcji 2016 oraz 2017.\nTa oprawka jest zaprojektowana z myślą o silnych kobietach. Odważny design i wyrazistość łączą się z klasyczną elegancją. Wybierając pełną oprawkę, pokazujesz, że idziesz na całość. Prostokątne oprawki wyrażają pewność siebie i siłę. Właśnie w przypadku okrągłej twarzy prostokąt stanowi dokonały kontrast. Okulary z tworzywa sztucznego, tak jak te, łączą trwałość z komfortem noszenia. Model SA 6032 układa się niezwykle przyjemnie na nosie i uszach. Czarne okulary powinien posiadać każdy. Można je ze wszystkim połączyć i uszlachetniają każdy styl. W pracy, w klubie czy podczas fashion week - czarny zawsze pasuje.


Końcowa klasyfikacja medalowa ME w lekkoatletyce 2018 MEDALE TABELA - Sport\nKlasyfikacja medalowa ME w lekkoatletyce 2018. Polska jednak druga!\nReprezentacja Polski zajęła 2. miejsce w klasyfikacji medalowej lekkoatletycznych mistrzostw Europy. Przez większą część imprezy biało-czerwoni byli liderami, ale w ostatniej konkurencji prowadzenie odebrali im Brytyjczycy.\nLekkoatletyczne ME 2018 - MEDALE, TABELA\nDwa lata temu w Amsterdamie Polacy zakończyli mistrzostwa z najlepszym wynikiem - zdobyli 6 złotych, 5 srebrnych i jeden brązowy medal. Drugie miejsce w klasyfikacji medalowej zajęli Niemcy, trzecie - Wielka Brytania. W tym roku nacje się nie zmieniły, ale inna jest kolejność.\nRzutem na taśmę klasyfikację medalową ME w Berlinie wygrali Brytyjczycy, którzy w ostatniej konkurencji - męskiej sztafecie 4x100 m - zdobyli siódmy złoty medal. Polacy zgromadzili tyle samo, ale na swoim koncie mieli mniej srebrnych krążków. To przesądziło o zwycięstwie Wyspiarzy.\nME w lekkoatletyce 2018 - klasyfikacja medalowa:\n1. Wielka Brytania (7 złotych, 5 srebrnych, 6 brązowych)\n2. Polska (7 złotych, 4 srebrne i 1 brązowy)\n3. Niemcy (6 złotych, 7 srebrnych, 6 brązowych)\nLekkoatletyczne ME 2018\nArmand Duplantis pobił rekordy dwóch krajów [WIDEO]


size power opinie powiekszanie penisa by pracaprwawa 587 views\nMaster re exam august 2004 by Hany Nozhy 134 views\nDpen1 unidad v mapa conceptual by vvelasquez1001 667 views\nDpen1 tema 6.3 by vvelasquez1001 119 views\nDpen1 tema 5.3.2 by vvelasquez1001 156 views\nDpen1 tema 5.4.3 by vvelasquez1001 103 views\nopinie o size power sposoby na powiekszenie penisa tabletki na powiekszanie penisa\nZbigniew Berk at G+J Gruner+Jahr Polska\njak każde PLACEBO\n1. SIZE POWER – opinie na temat Opinie na tamat Size Power. Tabletki na powiększanie penisa. Tylko pozytywne opinie. 100% naturalne składniki. Skutecznie i szybko. Łatwy sposób na powiększenie penisa. Sprawdź wszystkie opinie na: www.sizepower.pl\nDpen1 unidad v mapa conceptual\nDpen1 tema 5.4.3


SCITEC Amino 5600 / 500 tabl.\nScitec Amino 5600 Odżywka Amino 5600 to kompozycja aminokwasów prostych wpływających na prawidłową pracę organizmu człowieka. Wysokiej jakości proteiny są wsparciem dla mięśni i pobudzają je do sprawniejszej regeneracji. Preparat uzupełnia dietę w niezbędne białko i tym samym ...\nOdżywka Amino 5600 to kompozycja aminokwasów prostych wpływających na prawidłową pracę organizmu człowieka. Wysokiej jakości proteiny są wsparciem dla mięśni i pobudzają je do sprawniejszej regeneracji. Preparat uzupełnia dietę w niezbędne białko i tym samym wpływa na rozwój włókien mięśniowych, jednocześnie stymulując układ immunologiczny.


Jaki upominek będzie modny dla każdego dziecka?Jesteś na stronie: boogiebrainfestival.pl\nAuthor: admin 1 July 2017\ngry, gry planszowe, sklep internetowy, Urodziny\nKupno prezentu dla młodzieńca z okazji jego urodzin w szeregu przypadków może przyprawić nas o ból głowy. W tym miejscu wskazane jest dodać, że niejednokrotnie nasza wiedza niestety jest stosunkowo ograniczona, w związku z tym też dokonanie odpowiedniego zakupu wymaga od nas poświęcenia pokaźnej ilości czasu na wykonanie długich poszukiwań.\nNajlepszą decyzją w tym przypadku byłoby rzecz jasna nabycie przedmiotu, który jest wyraźnie związany z pasją naszego solenizanta, niemniej natomiast nie zawsze jest to wykonalne. Wobec takiej sytuacji tymczasem możemy sprawnie zadziałać, nabywając jeden z prezentów, który jest w pewnym sensie uniwersalny. W dniu współczesnym producenci proponują nam ich bardzo szeroki wybór, lecz zdecydowanie adekwatną decyzją zakupową wydają się być wszelkiego rodzaju gry planszowe.\nIch zakup często może nam sprawiać kłopoty, jako że ciężko jest obecnie odszukać sklep gry planszowe, który warto odwiedzić. Niemniej przecież sytuacja ta nie jest dla nas całkiem rozpaczliwa, albowiem z pomocą na pewno przyjdzie nam Internet, który (polecamy witrynę www.i-heaven.pl/ – kliknij-wejdź… tę zakładkę) jest najlepszym zarzewiem informacji. Wpisanie stosownej frazy w wyszukiwarkę często jest kluczem do sukcesu, wskutek tego powinniśmy go obligatoryjnie uczynić, aby zastrzec sobie sobie kupno stosownego prezentu.\nW dniu dzisiejszym sklep z grami gry planszowymi jest nam w stanie zaproponować bardzo wiele tytułów, w związku z tym też bezsprzecznie nie będziemy posiadać jakichkolwiek problemów z jej doborem. W tym miejscu wskazane jest w podobny sposób wspomnąć, że potrzebnie powinniśmy wybierać sklep gry planszowe, który (kliknij ten adres http://naplo.pl/\nakcesoria dom dzieci ekologia gry informacje Internet kosmetyki książki muzyka mężczyzna odpady pieniądze prezent Prezenty rozrywka sklep upominek Urodziny wakacje wesele woda zakupy zanieczyszczenia Święta ślub śmieci środowisko


Cortana - w jakich krajach będzie dostępna w dniu premiery Windows 10? - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nCortana - w jakich krajach będzie dostępna w...\nCortana - w jakich krajach będzie dostępna w dniu premiery Windows 10?\n22.07.2015, godz. 09:26\npremeir Windows 10\nJedną z nowości w Windows 10 jest Cortana - wirtualna asystentka dla każdego użytkownika. Jednak nie każdy będzie w stanie od razu skorzystać z jej pomocy.\nW dniu premiery Windows 10 Cortana będzie dostępna dla użytkowników z Wielkiej Brytanii, USA, Francji, Niemiec, Chin, Włoch oraz Hiszpanii. Jakiś czas po premierze asystentka mówiąca po angielsku będzie dostępna dla mieszkańców Kanady i Indii, a także Australii. W tym samym czasie swoją wersję otrzyma Japonia. W ostatnim kwartale 2015 roku pojawi się jej wersja dla uczestników programu Windows Insider z Brazylii i Meksyku, a także edycja francuska dla Kanadyjczyków. Oczywiście powstaje pytanie - kiedy Cortana zawita do Polski?\nJak podał to na oficjalnym blogu Windows Marcus Ash (kierujący oddziałem odpowiedzialnym za rozwój i wdrażanie Cortany), asystentka jest konfigurowana dla każdego kraju nieco inaczej, co ma nadać jej "człowieczeństwo" i sprawić, że będzie bardziej przyjazna dla lokalnego użytkownika. Wymaga to czasu, stąd jej niejednoczesna premiera. W Wielkiej Brytanii Cortana będzie nieco sarkastyczna, w Japonii ma używać charakterystycznych dla tamtejszej kultury zwrotów grzecznościowych, w Kanadzie - być fanką hokeja, w Indiach - krykieta, a we Włoszech być dumna ze swojej narodowości. Ciekawe, jakimi cechami zostanie obdarzona Cortana dla Polski?


Dezynsekcja Gostynin - usługi dezynsekcji - usuwanie owadów w Gostyninie\nNasza firma w głównej mierze zajmuje się dezynsekcją w Gostyninie, czyli zwalczaniem owadów, insektów, które są szkodnikami i zatruwają nasze codzienne życie.\nKaraluchy, komary, muchy, karaczany, meszki, kleszcze i wiele wiele innych. Zwalczanie owadów to główne zadanie naszej firmy. Realizujemy usługi dla mieszkańców Gostynina i całego województwa mazowieckiego.\nDezynsekcją Gostynin nazywamy likwidowanie szkodliwych owadów oraz ich larw z naszego otoczenia. Skierowana jest przede wszystkim przeciwko owadom pasożytniczym, czyli na przykład karaluchom, pchłom, wszom i komarom. Zabieg ten wykonują klienci prywatni oraz firmy, ponieważ Ministerstwo Zdrowia wydało rozporządzenie, w którym zobowiązuje przedsiębiorstwa z branży spożywczej do regularnego dokonywania dezynsekcji. Spowodowane jest to tym, iż owady przenoszą patogeny wielu chorób, które mogą być bardzo niebezpieczne dla zdrowia ludzi.\nDEZYNSEKCJA OPRYSKOWA GOSTYNIN\nDEZYNSEKCJA ZA POMOCĄ ZAMGŁAWIANIA GOSTYNIN\nZamgławianie ULV Gostynin\nZamgławianie termiczne Gostynin\nNasi pracownicy od wielu lat zajmują się skutecznym usuwaniem wszelakiego rodzaju szkodników i insektów. Świadczymy usługi dezynsekcji i deratyzacji na terenie Gostynina i okolic. Pomagamy pozbyć się najpopularniejszych insektów takich jak: prusaki, karaluchy, pluskwy, rybiki, mole, pchły, wszy, mrówki, komary, kleszcze, meszki oraz wiele innych.\nDezynsekcja Gostynin to jeden z najskuteczniejszych sposobów na pozbycie się niechcianych gości z naszego podwórka czy działki. Zadzwoń i zapisz się na zabieg już teraz!


10 przykazań dobrego wnuka - Rodzice - Polki.pl\n10 przykazań dobrego wnuka\nBycie wnukiem to fenomenalna sprawa! Ale dziadkom też się coś od nas i naszych dzieci należy. Co takiego? Miłość i szacunek.\nEdipresse Polska S.A. / 19.01.2007 15:04\nZdaniem psychologów, dla starszych osób nie ma nic cenniejszego niż dobre uczucia bliskich. Życzliwość, ciepło, szacunek, wyrozumiałość – w podeszłym wieku to właśnie liczy się najbardziej. Ale uwaga! Kiedy babcia chce np. ugotować wnuczkowi kisiel, a ty mówisz: „Dam sobie radę” – mama może się poczuć odsunięta i nieprzydatna. Podobnie jak dziadek, jeśli np. uwielbia spędzać czas z wnukami, a według ciebie dla osoby na emeryturze nie ma lepszego zajęcia, jak siedzenie w fotelu przed telewizorem. Można jednak uniknąć takich drobnych błędów. Oto dziesięć najważniejszych wskazówek, dzięki którym jesień życia twoich najbliższych będzie jak z marzeń.\nKontakty z rodziną dają wiele radości\nDziadkowie wiedzą, że jesteście zapracowani i starają się wam nie narzucać. Czasem tylko wspomną coś o samotności lub że tęskno im do wnuków...\nZachęcaj rodziców, by częściej was odwiedzali. A gdy ty do nich jedziesz, zabieraj maluchy ze sobą. Od czasu do czasu zaproś babcię do kina, wybierz się z dziadkiem na ciekawą wystawę czy do teatru. Dzieci same się już poruszają po mieście? Zwróć uwagę, żeby często wpadały do dziadków. Oni bardzo czekają na takie wizyty. Dni, w których mogą coś dobrego wnuczkom upichcić i miło z nimi pogawędzić, to dla nich prawdziwe święto!\nBabci brak sił\nCzasami twoje rozbrykane maluchy mocno dają się dziadkom we znaki.\nPilnuj, żeby dzieci zbytnio nie wchodziły dziadkom na głowę. Nawet najukochańsza babcia nie zawsze ma ochotę kilka razy odgrzewać zupkę, zbierać porozrzucane zabawki, znosić ciągłe kaprysy czy krzyki.\nZdarza się, że twoja pociecha nie słucha dziadków czy brzydko się do nich odzywa.\nNa złe zachowania zawsze reaguj stanowczo, nie puszczaj wszystkiego płazem. Już przedszkolak powinien wiedzieć, że babci się pomaga, ustępuje miejsca w autobusie i zawsze uprzejmie się do niej zwraca.\nSeniorzy wolą żyć po swojemu\nBabcia lubi kryształy i koronkowe serwetki, a dla twojej nastolatki to symbol złego smaku. Ciebie też trochę drażnią niektóre przyzwyczajenia mamy. Nawet jeśli w twoim w domu nikt nie rozwiesza prania w kuchni, a łóżka zawsze są zasłane – nie dyktuj dziadkom, jak mają żyć. Córce zaś tłumacz, że o gustach innych nie ma co dyskutować, bo każdy ma prawo urządzić sobie mieszkanie, tak jak mu się podoba. Nie dokonujcie też w domu babci (ani w jej pokoju, jeśli mama mieszka z wami) żadnych zmian bez pytania jej o zdanie. Takie decyzje, jak kupno nowych firanek czy wyrzucenie starej walizki z szafy, podjęte bez uzgodnienia z mamą – mogą ją niemile zaskoczyć, a nawet sprawić, że starsza pani poczuje się zlekceważona.\nDziadkowie chcą być przydatni\nBywa, że babcia chce pogawędzić z wnukami czy pomóc w lekcjach, a one wykręcają się od kontaktów.\nZachęcaj dzieci, by opowiadały dziadkom o swoich sprawach. Niech korzystają z ich pomocy i rad. Oni wiele już przeżyli i znają odpowiedzi na pytania nurtujące młodych ludzi. Mama chce przepytać wnuki z angielskich słówek? Przyklaśnij pomysłowi! Dzieci podszlifują obcy język, a włączenie się w życie wnucząt rozjaśni babci szarą codzienność.\nSłuchanie... ważna rzecz\nStarsi ludzie uwielbiają snuć wnukom opowieści o swojej młodości, uczyć je różnych rzeczy, dzielić się zdobytymi przez lata doświadczeniami.\nPokazuj dzieciom, ile frajdy może dawać słuchanie zamierzchłych historii. Poproś mamę, by opowiedziała, co działo się w waszym mieście pół wieku temu. Co się wówczas nosiło, czym się ludzie interesowali. Takie rozmowy zapadają w dziecięcą pamięć nieraz na całe życie, podobnie jak czas spędzony z babcią na nauce haftowania czy wspólne wyprawy z dziadkiem na ryby. A starsi ludzie wiedzą wtedy, że mają dla kogo żyć.\nFajnie jest dogadzać wnukom\nGdy twoja mama ma przyjść z wizytą, dzieciaki są w siódmym niebie. Wiadomo, babcia dogadza, hołubi, uszczęśliwia zabawkami... Obawiasz się, że dziadkowie za bardzo rozpuszczą dzieci? Niepotrzebnie! Oni właśnie od tego są! Spokojnie, świat się nie zawali, gdy maluchy zjedzą czekoladkę przed obiadem czy dostaną w prezencie kolejne autko. A babcia będzie cała w skowronkach, że mogła sprawić wnukom radość.\nBuziaki od wnuków są najsłodsze\nOdkąd twoje dzieci podrosły, babci często brak ich czułości. Od czasu do czasu podpowiedz dzieciom, że ich serdeczne gesty są dla twojej mamy na wagę złota. Niech pamiętają o przytuleniu, całusach, wzięciu za rękę czy miłych słowach.\nMiłe słowa cieszą\nTwoja mama wspaniale gotuje, dzierga, interesuje się poezją.\nMów głośno o tym, że w pewnych sprawach dziadkowie są niezastąpieni. Niech dzieci wiedzą, że nikt nie piecze tak pysznej szarlotki jak babcia. To mamę uszczęśliwi, bo dzieciaki będą się jeszcze bardziej zachwycały babcinymi wypiekami.\nStarszy wiek ma swoje prawa\nDziadkowie mają duży sentyment do przeszłości. Chcieliby, żeby wnuki szanowały rodzinne tradycje, pamiętały o rodzinnych świętach.\nPrzypominaj dzieciom o ważnych datach i uroczystościach. Kupcie kwiaty twojej mamie w dniu urodzin, namalujcie dziadkowi imieninową laurkę. Nieważne, że dla twojego nastolatka elegancki strój w czasie niedzielnego obiadu to przesada. Przekonaj syna, by podporządkował się babcinym zwyczajom. Będzie jej miło.


Kino Cinema 4D jest gorące w Dubaju - Aktualności - Guangzhou Movie Power Electronic Technology Co., Ltd\nCinema 4D Cinema Power jest w Dubaju\nZgodnie z dochodzeniem i analizą udziału w rynku kina 4D, osoby spoza linii mówią, że nie jest optymistyczne. Przecież 4D nie zostało spopularyzowane, a 4D nie ma rynku. Ale wewnętrzni zauważyli, że perspektywa rynkowa kina 4D jest tak nieskończona, że zdołała dostrzec nieograniczone możliwości biznesowe, których inni nie widzą. Dysk cienia to zwiedzanie franczyzobiorców kina 4D, a dubaj, na przykład, jest żywym przykładem tego, jak kino 4D robi dużo pieniędzy, a rynek rośnie.\nPrzed przystąpieniem do dysku shadow drive, zawsze pracuj w krytym kinie domowym. W dubaju głównym tematem życia jest świat rozrywki, rozrywki i rozrywki. Kino 4d znajduje się w parku, nie ze względu na strumień, ale rozrywka teatru 4d jest wysoka, a synteza parku rozrywki jest silna, wzajemnie promują częstotliwość konsumpcji znacznie wyższą niż w konwencjonalnych teatrach. Przez półtora roku długie kolejki stały się powszechne.\nMimo wieloletnich doświadczeń w tradycyjnym kinie oryginalny tryb pracy tradycyjnego kina nie był właściwy. Różnica w zarządzaniu terenem i przeciwieństwem przepływu ludzi pozostawiła operatorom zarysowania głowy. Długość treści filmu nie odróżnia się od tradycyjnych filmów. Biznes był bałaganem, a odpowiedź była mierna. Po zrozumieniu sytuacji firma i teatr 4D w Dubaju omówiły problemy w działaniu i rozwiązały je jeden po drugim. Teraz są w pełni na właściwej drodze, a firma jest bardzo gorąca.\nDosłownie na ścieżce po kinie 4d każdy dźwięk, każdy zapakowany, czekał na kolejną scenerię, od dnia do ciemnego spojrzenia na 4d legendy efekt szoku. Zgodnie z zarządzaniem kinem 4D średni dzienny odbiorca wynosi około 800, a średnia cena biletu to 10 USD, czyli około 8000 USD dziennie. Taka prędkość zbierania jest absolutna.\nMy w dubaju 4d kinodawcy zrobili niewielką wizytę, powiedział 4d popularność kina, zarabiać tak szybko tylko dlatego, że ta genialna treść filmowa, obraz prawdy jest niezrównany, a czas gry jest krótszy, podważają tradycyjną koncepcję oglądania, koniec dzień gry znacznie wzrosły, więc obroty są więcej. Śmieje się z faktu, że pięcioma tradycyjnymi salami kinowymi, które prowadzi, nie są tak samo jak kino 4D, które planuje zbudować drugi kinowy film 4D więcej.\nPara: VR/AR, przyszłość jest tutaj\nNastępny: Którzy producenci VR 9D jest lepszy?


Susza może zagrozić zbiorom | Polska Times\nSusza może zagrozić…\nSusza może zagrozić zbiorom\nJP 9 lipca 2008, 21:10\nAnalitycy po raz kolejny obniżają prognozy tegorocznych zbiorów. Zdaniem Krajowej Federacji Producentów Zbóż (KFPZ) wyniosą one 23 mln ton, podczas gdy wcześniej szacowano je na 25 mln ton.\n"W przeważającej części Polski zachodniej i północnej głęboka susza nadal trwa. Prognoza może jeszcze zostać zmieniona" - podano w komunikacie. Zdaniem KFPZ cena pszenicy będzie utrzymywać się na wysokim poziomie, bo zapasy ziarna w Polsce są wyjątkowo niskie.\nZ kolei Izba Zbożowo-Paszowa uważa, że te szacunki zbiorów za zaniżone. - Spodziewamy się, że zbiory zbóż wyniosą ok. 24 mln ton, a z kukurydzą - ok. 25,6 mln ton - mówi Maciej Tomaszewicz, sekretarz generalny Izby.\nKrajowe zapotrzebowanie wynosiło w poprzednich latach ok. 26,5 mln ton, ale w tym roku będzie niższe, bo spadło pogłowie świń.\nWiększość specjalistów jest spokojna o zapasy zbóż. Wskazują oni, że podobna galopada cen zboż jak w ubiegłym roku nam nie grozi, bo zaimportujemy ziarno z Europy Zachodniej. A tam szykują się bardzo dobre zbiory. - We Francji już teraz ceny są niższe niż w Polsce, a będą jeszcze spadać - mówi Tomaszewicz.


Najnowsza kolekcja Nike! Poznaj Fully Charged! | R-GOL.info\nStrona główna / Aktualności / Nienaładowany? W takim razie sprawdź Nike Fully Charged Pack!\nPhantom VNM i Phantom VSN to dwa „flagowe okręty” Nike i nic dziwnego, że firma zza Oceanu pokazuje je światu. Tym razem w nasze ręce wpadła kolekcja, w której skład wchodzą wyłącznie wspomniane modele. Nike Fully Charged Pack już wkrótce może trafić także do Ciebie!\nNike nie daje nam nawet chwili oddechu. Po doskonałej kolekcji SIlencio Pack współtworzonej z Neymarem, o której pisaliśmy tutaj, czas na kolejną nowość. Tym razem w roli głównej widzimy dwa najnowsze buty rodem z Oregonu – Nike Phantom VNM i Nike Phantom VSN!\nKolekcję Fully Charged już w najbliższych dniach zobaczymy na boiskach Ligi Mistrzów. Czas pokaże, czy „w pełni naładowana” kolekcja okaże się bramkostrzelna. W butach z tego packu zobacyzmy m.in Markusa Rashforda, Phillipe Coutinho czy Harry’ego Kane’a.\nTe buty już od 5 marca znajdziecie w R-GOL.com!\nFully Charged korki Korki Liga Mistrzów Nike korki Nike korki R-GOL.com Nike Fully Charged nowe korki nowe korki Nike\nNike zaprezentował stroje reprezentacji Kataru i Arabii Saudyjskiej


Szybka kolej na razie nie dla suwalczan | Gazeta Współczesna\nSzybka kolej na…\nSzybka kolej na razie nie dla suwalczan\nTomasz Kubaszewski 18 czerwca 2017, 18:00\nTrasa Rail Baltica dotrze do Suwałk prawdopodobnie dopiero w 2025 r. Ministerstwo infrastruktury obiecuje za to budowę w mieście nowego dworca.\nPodczas niedawnej wizyty w naszym regionie wiceminister Jerzy Szmit chwalił się postępem prac na odcinku Rail Baltiki od Warszawy do Białegostoku (ma być gotowy w 2020 r.) oraz zapowiedział ogłoszenie przetargu na dokumentację trasy Białystok - Ełk (zakończenie budowy - 2023). O reszcie, czyli linii Ełk - Suwałki - granica z Litwą, nawet nie wspomniał.\nOkazuje się, że nie było to przypadkowe. Jak bowiem przyznaje Szymon Huptyś, rzecznik prasowy Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa, nawet zakres prac nie został w tym przypadku uzgodniony. Nie wiadomo więc np., czy tor będzie jeden, czy dwa, ile wyremontowanych zostanie przystanków i stacji. I z jaką prędkością pociągi pojadą. Wcześniej miała ona wynosić 120 km na godz., czyli o 40 km na godz. mniej niż na reszcie trasy.\nRail Baltica to linia międzynarodowa łącząca kraje nadbałtyckie z Warszawą. Odcinek Ełk - granica litewska prędzej czy później musi więc powstać. Szczegółów jednak brak. Huptyś mówi jedynie, że ten fragment trasy zostanie zmodernizowany „równocześnie z wybudowaniem nowej linii o standardowym rozstawie szyn od granicy Polski do Tallina”. A w myśl ogłoszonych pół roku temu przez premierów Litwy, Łotwy i Estonii planów, Rail Baltica ma być gotowa na terenie tych państw właśnie w 2025 r.\nResort infrastruktury zapowiada jedynie budowę w Suwałkach nowego dworca. Ale żadnych terminów także w tym przypadku nie podaje.


Z inicjatywy Księdza Michała Gąsiorowskiego w dniu 17 marca 2016r. klasa IIc odwiedziła Dom Pomocy Społecznej dla Dzieci w Niegowie. Młodzież miała możliwość zobaczyć jak wygląda życie osób niepełnosprawnych w Domu prowadzonym przez Siostry Benedyktynki.\nDom prowadzony jest systemem rodzinkowym. Według tego systemu placówka dzieli się na rodzinki, w których podopieczni śpią, spożywają posiłki, bawią się, pracują oraz przeżywają różne uroczystości.\nPo przybliżeniu życia mieszkańców uczniowie mieli przyjemność obejrzeć „Misterium Męki Pańskiej” w którym występowali podopieczni, klerycy i pracownicy Domu. Przedstawienie zrobiło na uczniach wielkie wrażenie, gdyż dekoracja, gra aktorska, kostiumy i podkład muzyczny współgrały ze sobą i były bardzo dopracowane.\nPo przedstawieniu, czekał na uczniów poczęstunek, po którym mogli spędzić czas z pensjonariuszami i zwiedzić malowniczą okolicę Domu. Pełni pozytywnych wrażeń wróciliśmy do Michałowic.


Rodziny z diecezji rzeszowskiej na spotkaniu w Częstochowie - Radio VIA - Katolickie Radio Rzeszów\nStrona główna / Informacje z życia Kościoła / Rodziny z diecezji rzeszowskiej na spotkaniu w Częstochowie\nRodziny z diecezji rzeszowskiej na spotkaniu w Częstochowie\nPod hasłem „Rodzina sanktuarium życia” w Częstochowie trwa drugi dzień XXXV Ogólnopolskiej Pielgrzymki Małżeństw i Rodzin na Jasną Górę.\nPod hasłem „Rodzina sanktuarium życia” w Częstochowie trwa drugi dzień XXXV Ogólnopolskiej Pielgrzymki Małżeństw i Rodzin na Jasną Górę. Na wspólnej modlitwie, konferencjach i rozmowach spotkają się małżeństwa, całe rodziny, między innymi te zaangażowane w duszpasterstwo rodzin. Uczestnicy, między innymi z diecezji rzeszowskiej modlą się w intencji wszystkich małżeństw i rodzin, prosząc, aby stawały się prawdziwym sanktuarium życia czyli miejscem, gdzie dziecko jest przyjmowane z radością, miejscem gdzie każdy czuje się bezpiecznie i jest kochany.\nBardzo potrzeba modlitwy w intencji ludzi młodych, w intencji matek i ojców, w intencji rodzin, aby byli otwarci na życie. I dobrze, ze ciągle są chętni by podejmować wyzwania, które przynosi nam między innymi program tego spotkania – mówi ks. Jan Kobak, duszpasterz rodzin diecezji rzeszowskiej


Aborygeni skarżą swój rząd do ONZ. Po raz pierwszy w dziejach\n18 maja 2019 | 05:55\nPierwszą w dziejach skargę do ONZ w sprawie zmian klimatycznych w Australii złożyli rdzenni mieszkańcy wysp w Cieśninie Torresa. (Rafael Ben-Ari/ Chameleons Eye / Rafael Ben-Ari/ Chameleons Eye)\nPozywają go za to, że łamie prawa człowieka poprzez zaniechanie walki z efektem klimatycznym. Skargę - pierwszą taką w historii - złożyło ośmiu rdzennych mieszkańców wysp w Cieśninie Torresa.\nMelanezyjczycy zamieszkują archipelag 274 wysp, który leży pomiędzy północnym krańcem kontynentu a Papuą-Nową Gwineą. Wystąpili do Komisji Praw Człowieka ONZ w Genewie, oskarżając Australię o łamanie praw człowieka poprzez zaniechanie walki z efektem klimatycznym. Ich zdaniem, nie budując potrzebnej infrastruktury, rząd skazuje archipelag na zalanie. Ich kulturze grozi zagłada.\nSprawa jest tym ciekawsza, że ma charakter precedensowy. Takich sytuacji – zatopienia niżej położonych wybrzeży kraju i bezczynności rządu, który ma siedzibę na terenach położonych wyżej – może być na świecie coraz więcej.\nAborygenów reprezentuje grupa prawników z brytyjskiej organizacji non-profit ClientEarth. Będą chcieli udowodnić, że bezczynność rządu wobec zmian będących rezultatem ocieplenia klimatycznego łamie prawa tubylców.\nWyspy w Cieśninie Torresa zamieszkuje zaledwie 4500 osób. Ludności ubywa, bo część mieszkańców albo już się przeniosła na stały ląd, albo zamierza to wkrótce uczynić. O ich proteście zrobiło się jednak głośno nie tylko w Australii.\nWięcej na ten temat: ONZ, globalne ocieplenie, Aborygeni, prawa człowieka, Australia\njan@dreptak 18.05.2019, 09:24\nZ Aborygenami jest trochę jak z pięćsetplusami, z jednej strony ich styl życia od zasiłku do zasiłku i zamiłowanie do produktów monopolu spirytusowego zniechęca normalnego człowieka, z drugiej strony to ich kontynent, biali osadnicy zajumali im kraj.\nzapalNICka 18.05.2019, 10:50\nBiali też kiedyś byli czarni.\nella 18.05.2019, 07:55\nNasz mądry rząd chce skolonizować rolników z okolic Baranowa. Mam nadzieję, że mu się to nie uda.\nkaczmarek 18.05.2019, 22:54\nWyspiarze z Cieśniny Torresa to 'aboriginal people', ale nie Aborygeni - to odrębne grupy z różnymi językami.\nanty.ekolog 18.05.2019, 16:54\nNa zdjęciu widać że mają własne sposoby na walkę ze zjawiskami klimatycznymi.\nDlaczego się upierają żeby używaqć metod wymyślonych przez białasów?


Nissan Juke - Kontynuacja stylu | AutoRok magazyn motoryzacyjny\nSie 11, 2020 | Samochody Produkcyjne, Testy\nNissan ma dobrą rękę do nowatorstwa. Pomijając nawet auta sportowe, najpierw błysnął Micrą z aluminiowym silnikiem 1.0, później Qashqaiem – głównym modelem segmentu C, elektrycznym Leafem, i agresywnie stylizowanym Juke.\nTen ostatni za sprawą kontrowersyjnego designu i ciasnawego wnętrza spolaryzował opinie, ale generalnie producent nie mógł narzekać na poziom sprzedaży (ok 1 mln aut w ciągu 10 lat). Nissan pracując nad nową generacją Juke wziął pod uwagę krytykę, wyciągnął wnioski i starał się wyeliminować słabe strony auta, a zarazem zachować to co było chwalone.\nDesign nowego Juke uwzględnia najświeższe trendy w designie crossoverów, a więc silnie podkreśla mieszankę offroadera i coupe. Ma swój własny styl i sportowy charakter, co wpływa na jego atrakcyjność. Wysoko poprowadzoną linią pasa, a także górną linią bocznych okien nawiązuje do rasowego GTR, a sama twarz z dużymi okrągłymi światłami i znajdującymi się nad nią światłami dziennymi, stanowi kontynuację stylu dotychczasowego modelu. Styliści uzyskali cenioną dziś rozpoznawalność wzoru twarzy. Z tyłem jest gorzej, bo – tak jak w większości aut – pozostaje on nierozpoznawalny z powodu podobnych motywów w zbyt dużej ilości samochodów.\nOgólnie nadwozie zostało jakby napompowane – jest dłuższe, szersze i wyższe. Juke zbliżył się do crossoverów segmentu C. Zwiększoną długość wnętrza natychmiast odczują pasażerowie, ale szerokość wnętrza 140,5 cm jest jedną z najmniejszych wśród crossoverów segmentu B/C. Pojemność bagażnika wzrosła do 422 litrów. Bez wątpienia cieszy widok zapasowego koła (dojazdówki). Najprawdopodobniej można włożyć normalne koło. W naszym testowym egzemplarzu koła o rozmiarze 225/45-19 świetnie akcentowały sportowy charakter auta, a spory prześwit podkreślał jego rekreacyjny charakter.\nPod względem silnikowym 117-konna jednostka R3 DIG-T (Turbo) sprawia wrażenie większej niż 1.0. W połączeniu z 6-biegową przekładnią manualną, zapewnia niezłą dynamikę, mimo iż sprint do setki w 10,4 s nie jest wynikiem porażającym. Prędkość maksymalna jak na ‘tysiączkę’ jest wysoka (180 kmh). Średnie zużycie paliwa producent określił na 6 l/100 km, i to może się zgadzać, bo podczas jazdy miejskiej komputer pokładowy wyliczył 7,8 l/100 km, a na autostradzie ok 8 l/100 kmh. Przy 100 kmh na VI biegu silnik pracuje z obrotami 2250/min, jeździe się więc oszczędnie i relatywnie cicho. Testowana wersja N-Design była maksymalnie wyposażona (brakowało tylko zautomatyzowanej 2-sprzęgłowej przekładni) przez co kosztowała 96 tys. zł – czyli znacznie więcej niż podstawowa występująca w cenie 66,9 tys. zł.\nNa koniec jak zwykle zadałem sobie pytanie – co bym w tym aucie zmienił? Otóż niewiele. Na pewno klamki tylnych drzwi, bo możemy sobie połamać o nie paznokcie trafiając na wewnętrzną krawędź odchylanego uchwytu (łatwe do skorygowania). Ładnymi, ale niepożądanymi elementami są twarde, plastikowe osłony założone na tylną część przednich zagłówków, w których znajdują się głośniki stosowanego za dopłatą audio systemu Bose. Jeśli zahamujemy w momencie, w którym osoba siedząca z tyłu nachyli się (dzieci kręcą się non-stop), gadżet boleśnie odbije się jej na czole.\nTak czy inaczej, Nissan dorobił się bardzo atrakcyjnego crossovera, który spokojnie może rywalizować z najlepszymi wozami tej kategorii.\nPoprzedniStyliści przechodzą do Renault\nNastępnyGMA T.50 Supercar – Najlepszy na świecie?\nGIMS Mercedes A1 Octavia moc Kuga 500x GFG Style Audi KombiTest Puma Genewa Las Vegas Alpine Prototypy Styliści Dacia Opel NIKO Mazda RC jazda testowa sport Geneva Lamborghini samochód produkcyjny Yaris Ferrari Renault GT-X GR EV ProCeed talisman prototop 2021 CES Porsche Ford jazdy Alfa Romeo Venecia Tamiya prototyp iaa 1:10 Jeep Giugiaro Kia elektryk Mitsubishi Lexus BMW concept samochody Vision Toyota Concept Cars Zoe vw Modelandia Seat cabrio EV6 Leon RS Nissan nowość Grandland AutoRok FCA porównanie Citroen 4xe A110 Cupra modele hyundai jady testowe prezentacja Abarth Aston Martin Design Bentley testowo-porównawcze Fiat IED Clio ATA Infiniti naias 2020 Mercedes-Benz Megane jazdy testowe Hybrid stylizacja EcoBoost hybryda GT car design McLaren 2019 testy offroad Honda stylista salon elektryczny Skoda Renegade volkswagen concept car Kubica test car of the year polska Peugeot Detoit Volvo Pierwsza jazda


Podatki: praca za granicą | Głos Wielkopolski\nPodatki: praca za granicą\nMilena Kochanowska 06.04.2012 Zaktualizowano 31.08.2012\nPracując lub mając zamiar podjąć pracę za granicą warto wiedzieć, na jakich zasadach rozliczamy się z fiskusem\nPolacy wyjeżdżający za granicę lub już pracujący w obcych krajach, muszą pamiętać, że większość z nich będzie musiała rozliczyć uzyskane tam dochody także z polskim fiskusem. Nawet mimo tego, że z blisko 80 krajami Polska podpisała już umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania\n1 Kto nie musi dzielić się z fiskusem?\nZgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ci, którzy mieszkają na terytorium Polski muszą zapłacić podatek bez względu na miejsce osiągnięcia dochodu. Jeżeli więc nie mieszkamy w Polsce oraz na terenie kraju nie osiągamy żadnych dochodów, nie musimy rozliczać się z polskim fiskusem.\n2 Czy mieszkam w RP?\nZa osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się każdego, kto posiada na terytorium naszego kraju tak zwane centrum interesów osobistych albo gospodarczych (mieszkanie, dom, firmę itp.) lub przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.\n3 Pobyt lub zamiar\nZgodnie z przepisami podatkowymi o miejscu zamieszkania decydują dwa czynniki: zewnętrzny (faktyczne przebywanie) i wewnętrzny (zamiar stałego pobytu). Chodzi tu więc o rzeczywiste przebywanie w miejscowości, która dla podatnika stanowi jego centrum interesów życiowych. W tym przypadku dla fiskusa nie ma znaczenia fakt naszego zameldowania. W drugim zaś, dla prawidłowego określenia miejsca zamieszkania najważniejszy jest nasz zamiar dłuższego przebywania na danym terenie.\n4 Certyfikat rezydencji\nZamiar pobytu na stałe musi mieć jednak charakter obiektywny. Na przykład polski obywatel kupi za granicą mieszkanie, wstąpi w związek małżeński z obcokrajowcem i zamieszka wraz ze współmałżonkiem w jego kraju itp. Najprostszym sposobem udowodnienia faktu przeniesienia centrum interesów życiowych do innego kraju jest uzyskanie od władz podatkowych tego kraju certyfikatu rezydencji - dokumentu, który potwierdza naszą rezydencję podatkową, ze względu na którą jesteśmy traktowani w tym kraju jak osoba podlegająca obowiązkowi podatkowemu.\n5 Bez podwójnego opodatkowania\nOpodatkowanie dochodów uzyskiwanych poza granicami Polski odbywa się zgodnie z przepisami polskiej ustawy o podatku dochodowym oraz zasadami wynikającymi z dwustronnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowanie, jakie nasz kraj zawarł z państwami obcymi. Aktualnie takie umowy mamy podpisane z blisko 80. państwami, zdecydowaną większością krajów, w których pracują Polacy. Wykaz oraz treść umów można znaleźć na stronach internetowych Ministerstwa Finansów (www.mf.gov.pl lub www.mofnet.gov.pl). W umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania Polska wykorzystuje jeden z dwóch sposobów na to: metodę wyłączenia z progresją lub metodę proporcjonalnego odliczenia.\n6 Kiedy zapłacimy dwa razy?\nBrak umowy oznacza, że dochody uzyskane za granicą mogą być drugi raz opodatkowane w Polsce, jednak z uwzględnieniem podatku zapłaconego w państwie, w którym pieniądze zarobiliśmy.\n7 Tylko polskie zarobki\nMetoda wyłączenia z progresją przewiduje opodatkowanie tylko tych dochodów, które uzyskaliśmy w Polsce. Natomiast dochody, które osiągnęliśmy poza granicami naszego państwa są u nas zwolnione od podatku. Ich wysokość służy jednie do ustalenia stopy procentowej, która będzie zastosowana do obliczenia podatku od dochodów osiągniętych w kraju.\n8 Jakie umowy z jakimi krajami?\nKraje i odpowiadające im metody unikania podwójnego opodatkowania\nMetodę wyłączenia z progresją przewidują między innymi umowy zawarte z: Albanią, Chinami, Chorwacją, Cyprem, Czechami, Estonią, Francją, Grecją, Indonezją, Irlandią, Japonią, Kanadą, Kuwejtem, Litwą, Łotwą, Niemcami, Portugalią, Republiką Południowej Afryki, Rumunią, Słowacją, Słowenią, Tunezją, Turcją, Ukrainą i Włochami oraz od 2007 roku również z Wielką Brytanią.\nMetodę odliczenia proporcjonalnego przewiduje się między innymi w umowach zawartych z:: Belgią, Danią, Finlandią, Holandią, Kazachstanem, Rosją, Stanami Zjednoczonymi, Szwecją. Także w sytuacjach, gdy z danym krajem nie mamy podpisanej żadnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.\n9 Kto rozlicza się z polskim fiskusem?\nPodatnicy pracujący w państwach, z którym Polska podpisała umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, w której przewidziano zastosowanie metody odliczenia proporcjonalnego muszą zawsze złożyć roczne zeznanie podatkowe w polskim urzędzie skarbowym. Obowiązek ten mamy także wtedy, gdy w Polsce nie osiągnęliśmy żadnych dochodów. Ta sama zasada dotyczy osób pracujących w krajach, z którymi Polska nie podpisała odpowiedniej umowy międzynarodowej.\n10 Bez zeznania\nObowiązek złożenia PIT-u przez pracujących w krajach, z którymi Polska podpisała umowę przewidującą zastosowanie metody wyłączenia z progresją, będzie zależał od tego czy osiągnęli w kraju dochody podlegające opodatkowaniu. Jeżeli nie mają żadnych dochodów, nie muszą składać do polskiego urzędu skarbowego zeznania rocznego. W innym przypadku zobowiązani są do złożenia PIT-36, w którym wykażą i rozliczą dochody osiągnięte w Polsce.\n11 Jak obliczymy podatek?\nW przypadku metody wyłączenia z progresją podatek oblicza się w ten sposób:\n1) do dochodów osiągniętych w Polsce dodaje się dochody osiągnięte za granicą i od ich sumy oblicza się podatek według skali podatkowej,\n2) ustala się stopę procentową podatku dzieląc kwotę podatku z punktu 1 przez sumę dochodów krajowych i zagranicznych,\n3) ustaloną zgodnie z punktem 2 stopę procentową stosuje się do dochodu osiągniętego w Polsce.\nW przypadku metody odliczenia proporcjonalnego sposób obliczenia podatku wygląda tak:\n1) do dochodów osiągniętych w Polsce dodaje się dochody osiągnięte za granicą i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali podatkowej,\n2) od podatku obliczonego zgodnie z punktem 1 odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.\n12 Dopłata podatku nie zawsze\nMetoda proporcjonalnego odliczenia narzuca nam konieczność opodatkowania dochodów osiągniętych za granicą również w Polsce. Wysokość ewentualnej "dopłaty" podatku w kraju będzie jednak zależała od wysokości podatku zapłaconego już w państwie obcym. Ale nie zawsze. Jeżeli za granicą uzyskamy dochód z umowy o pracę lub zlecenia, to stosujemy tak zwana ulgę abolicyjną. Polega ona na tym, że podatek wyliczamy dwukrotnie. Najpierw obliczamy podatek od wszystkich dochodów w kraju i za granicą, i od tej kwoty potrącamy podatek zapłacony za granicą. A następnie obliczamy ponownie podatek, stosując metodę stopy procentowej. Kolejnym krokiem jest odjęcie od pierwszego wyliczonego podatku, kwoty podatku drugiego. Na deklaracji od sumy wyliczonej metodą pierwszą odejmujemy tę różnicę. Otrzymamy wówczas kwotę podatku do zapłaty.\npodatek praca za gra...


Policjanci. Ulica - Katarzyna Puzyńska | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nKup teraz - 19 ofert w cenie od 6.99 zł do 34.90 zł\n1001 ocen 158 opinii\nWydawnictwo: Prószyński i S-ka Cykl: Policjanci (tom 1) literatura faktu\nliteratura polska historia policja\nPolicjanci (tom 1)\nKupując tę książkę, wspierasz rodziny funkcjonariuszy, którzy słowa roty ślubowania wypełnili do końca. W dowód uznania autorka połowę swojego honorarium przekazuje na Fundację Pomocy Wdowom i Sierotom po Poległych Policjantach.\n158 opinii 1001 ocen 0 dyskusji\nPolicjanci. Be... Katarzyna Puzyńska\nMiłym zaskoczeniem był dla mnie fakt, że książka nie jest napisana ciągłym tekstem, a w formie wywiadów.\nWiele osób zarzuca autorce książki monotonne pytanie, brak różnorodności, brak przygotowania do wywiadów ze swoimi rozmówcami. Ja osobiście nie zgadzam się z tymi głosami. Moim zdaniem zadawanie podobnych lub nawet takich samych pytań było dobrym pomysłem. Dzięki temu, możemy poznać różne opinie wypowiadających się osób na dane tematy i nie raz okazywały się one nieco inne od siebie. Nie ma się oczywiście co dziwić takim stanem rzeczy, ponieważ każdy ma swoje zdanie, dlatego też ciekawie było poznać myślenie policjantów i jednej policjantki na te same aspekty.\nZ książki poznamy zarówno zabawne sytuacje, z którymi policjanci mają czasami styczność na służbie, ale oczywiście dowiemy się o ciężkich chwilach, o bardzo trudnych, a nawet makabrycznych momentach. Często bywa tak, że możemy sobie nie zdawać sprawy ile niebezpieczeństw i zła czai się wokół nas.\nDodatkowo, duży szacunek i uznanie dla Katarzyny Puzyńskiej, za przekazanie części honorarium na Fundację Pomocy Wdowom i Sierotom po Poległych Policjantach.\nWiele osób zarzuca autorce książki monotonne pytanie, brak różnorodności, brak przygotowania do wywiadów ze swoimi rozmówcami. Ja osobiście nie zgadzam się z tymi głosami. Moim zdaniem zadawanie podobnych lub nawet takich samych pytań było dobrym pomysłem. Dzięki temu,...\nJakbym mógł, dałbym 6,5 - książka jest dobra, ale nie wybitna. Wiele osób zarzuca autorce, że zadawała te same i tendencyjne pytania każdej osobie, a nie starała się wyciągnąć indywidualnych historii z każdego "przesłuchiwanego". Uważam, że był to specjalny zabieg, aby pokazać, że policjanci są często zgodni co do pewnych zachowań i treści - np. używania środków przymusu. Zakładam, że chciała faktycznie udowodnić, że nie tylko jeden policjant mówi, że "jakbym nie musiał, to bym nie bił", tylko jest to ogólne podejście. Mi się ten zabieg podobał. Oczywiście wybrane są osoby często dobrze wykształcone, oczytane, inteligentne, z dużym zasobem słownictwa. Autorka chce pokazać, że policjanci to też ludzie i należy ich tak traktować. Czy jej się to udało? Moim zdaniem - tak. Mogła jednak dać kilka więcej szczegółów o policjantach na samym początku, np. Wysokość pensji, wykształcenie, może jakie mają hobby... zwiększyłoby to ich "dostępność" i ludzkość. Przeczytam następną część.\nJakbym mógł, dałbym 6,5 - książka jest dobra, ale nie wybitna. Wiele osób zarzuca autorce, że zadawała te same i tendencyjne pytania każdej osobie, a nie starała się wyciągnąć indywidualnych historii z każdego "przesłuchiwanego". Uważam, że był to specjalny zabieg, aby pokazać, że policjanci są często zgodni co do pewnych zachowań i treści - np....\nLubie książki z literatury faktu o służbach mundurowych, miałam lekkie obawy, że to nie będzie nic nowego, a jednocześnie żywiłam nadzieję że tak się nie stanie. Po kilku stronach przestałam się łudzić i z wielkim oporem doczytałam do końca.\nCo najbardziej kuleje? Forma. Nie lubię wywiadów, są dla mnie mało porywające. A tym bardziej, że autorka się nie przygotowała. Stąd zero różnorodności w pytaniach. Przez to odpowiedzi po czasie też się powtarzają.\nJak powszechnie wiadomo trupy i sensacje najlepiej się sprzedają, dlatego autorka od każdego rozmówcy wyciąga to czy pamiętają swojego pierwszego trupa, jak się ma sprawa z używaniem broni i jak sobie radzą kobiety w policji i czy lepiej pracuje się z kobietą czy mężczyzną.\nMało wiarygodnie wypadają wszyscy Ci policjanci i policjantka. Za każdym razem chwalą się, że są policjantami z "powołania" i o złych rzeczach które się w firmie dzieją tylko gdzieś tam słyszeli, ale sami się nigdy z nimi nie spotkali. Ja rozumiem, że nie bardzo mogą o tym mówić, ale przez to wszystko jest sztuczne, pisane pod dyktando władz, zero w tym wiarygodności.\nZa jedyny ciekawy element uznaję same opisy różnych akcji jakie przytrafiły się policjantom. Czasem czuć przekoloryzowanie, ale można przymknąć oko. O stylu tych historii się nie wypowiem...\nKsiążka nie zrobiła na mnie żadnego wrażenia. Niczego nowego się nie dowiedziałam. Niestety była to strata czasu. Reszty książek z tej serii nie planuję czytać, nawet jeśli będą lepsze.\nCo najbardziej kuleje? Forma. Nie lubię wywiadów, są dla mnie mało porywające. A tym bardziej, że autorka się nie przygotowała. Stąd...\nNiewiele różni się od części drugiej (czytałem nie po kolei) , pytania mało dociekliwe, by nie powiedzieć nudne. Przy tematach trudnych (np., Stachowiak) nie drąży, nie dopytuje. Książka (według mnie) ma potwierdzić opinię autorki o policji, która jest zapewne bardzo pozytywna. Informacje na temat policji zawarte w książce są powszechnie znane, więc książka nie zaskakuje. Podejrzewam, że niebawem powstaną kolejne pozycje typu "policjanci - drogówka", "policjanci coś tam, coś tam" a później autorka przerzuci się na strażaków czy straż miejską.\nNiewiele różni się od części drugiej (czytałem nie po kolei) , pytania mało dociekliwe, by nie powiedzieć nudne. Przy tematach trudnych (np., Stachowiak) nie drąży, nie dopytuje. Książka (według mnie) ma potwierdzić opinię autorki o policji, która jest zapewne bardzo pozytywna. Informacje na temat policji zawarte w książce są powszechnie znane, więc książka nie zaskakuje....\nCiekawa pozycja, ale zgadzam się, że pytania mało różnorodne. Może gdyby było lepsze przygotowanie autorki to oddanie specyfiki pracy policjantów byłoby wierniejsze.\nSzacunek za oddanie połowy zysku autorki na fundację dla rodzin policjantów, którzy zginęli na służbie.\nKsiążkę przeczytałem z dużym zainteresowaniem. Później zacząłem wczytywać się w komentarze na tym forum. Zgadzam się, że na plus by była większa różnorodność pytań. Nie znam zbyt dobrze pracy policji, więc dla mnie wiele informacji stanowiło nowość. Być może dla kogoś, kto jest dobrze zaznajomiony z tematem, książka będzie zbyt prosta. Mi, na początek, odpowiadała.\nDużo ciekawego materiału zmarnownego przez formę.\nTak, policjanci mają dużo do powiedzenia i są to ciekawe historie, ale mam wrażenie, że potencjał tych indywidualnych historii nie został wykorzystany. Autorka zadaje wszystkim te same pytania - i są to pytania dość tendencyjne. Czy używałeś środków przymusu bezpośredniego, twój pierwszy trup, jak radzisz sobie z wyzwiskami, czy kobiety w policji to dobry pomysł czy nie, jak postrzegana jest policja. I tak jak pierwszy wywiad jeszcze jest ciekawy, tak w gruncie rzeczy na takie sztampowe pytania państwo policjanci udzielają sztampowych odpowiedzi, często racząc nas mądrościami, które mają tendencje do osuwania się w streotyp (ach te kobiety... z jednej strony agresywne, a z drugiej głupie i słabe, bo nie potrafią odejść od męża-pijaka). I takie mądrości powtórzone sześć razy stają się naprawdę nudne.\nPrzesłuchiwane osoby mają różne doświadczenia, opowiadają ciekawe historie, a autorka nie potrafi za nimi podążyć ("opowiedz mi o tym" - chyba że tak), podłapać, podrążyć, za to wraca do swoich pytań z kwestionariusza. Każda rozmowa mogła (powinna!) być inna, a tak to za każdym razem miałam wrażenie, że czytam to samo.\nTo bardzo cenne, żeby pokazywać pracę szeregowych policjantów, którzy codziennie stykają się z sytuacjami kryzysowymi, muszą podejmować decyzje mające wpływ na czyjeś (własne również) życie i zdrowie, a często spotykają się z agresją i brakiem zrozumienia. Ale z drugiej strony wyczuwam u rozmówców rodzaj pretensji i rozżalenia, że społeczeństwo, media, przełożeni, prokuratorzy patrzą policjantom na ręce. To nie jest żadna niewdzięczność, ale konieczność zabezpieczenia przed nadużyciami. "Who watches the watchmen", można by zapytać. I jak jesteśmy w klimacie - "with great power comes great responsibility". Jestem w stanie to zrozumieć - policjanci cierpią na syndrom praczki, bo oglądają społeczeństwo od najgorszej strony. Siłą rzeczy muszą czuć się od tej nagorszej strony społeczeństwa lepsi, a tymczasem ktoś im się przed tym okropnym społeczeństwem każe tłumaczyć. Ale efekty takie myślenia prowadzą czasem do wątpliwej moralniej jakości sądów. Nietrudno mi też rozumieć, że policjanci mówiąc o swojej pracy mówią o tym, co pozytywne. Tak siebie postrzegają, a różne nadużycia to jacyś inni, których oczywiście nie pochwalamy, albo jacyć niekompetentni przełożeni z politycznego nadania, wielbiciele papierkowej roboty i statystyk. Dlatego należy te opowieści czytać krytycznie.\nTo byłaby fajna książka, gdyby te rozmowy były poprowadzone nie wg kwestionariusza, ale indywidualnie, ze zrozumieniem specyfiki pracy każdej z tych osób. Albo gdyby te wywiady zostały zredagowane, gdyby uniknięto powtórzeń, które szybko zaczynają nużyć. I gdyby rozmowy były zestawione na zasadzie nie podobieństw, ale przeciwieństw (np. dwoje przewodników psów koło siebie).\nPoznawczo jest to książka ciekawa - ale trzeba mieć świadomość, że to nie żadna obiektywna prawda o policji, ale punkt widzenia samych policjantów. Dowiecie się z niej tylko tyle i aż tyle, jak policjanci widzą siebie.\nTak, policjanci mają dużo do powiedzenia i są to ciekawe historie, ale mam wrażenie, że potencjał tych indywidualnych historii nie został wykorzystany. Autorka zadaje wszystkim te same pytania - i są to pytania dość tendencyjne. Czy używałeś środków przymusu bezpośredniego, twój pierwszy trup, jak radzisz sobie z...\n"Policjanci. Ulica" Katarzyny Puzyńskiej to jedna z książek w serii pod tytułem Policjanci, która zawiera wywiady ze stróżami prawa👮♂👮♀\nMożemy się z nich dowiedzieć jak tak naprawdę wygląda ich odpowiedzialna praca, jakie wiąże ze sobą ryzyko zawodowe, oraz jak inaczej to wszystko wygląda, niż jest przedstawione między innymi w filmach... Facet z drogówki, kobieta przewodnik psa, czy ich kolega z wydziału prewencji szczerze rozmawiają z Autorką, dzieląc się z czytelnikami swoimi dobrymi, smutnymi oraz niestety makabrycznymi nieraz momentami ich służby.\nPrzemoc domowa, ochrona masowych imprez, nietrzeźwi kierowcy, patologia, meliny, wypadki drogowe, bezdomni, samobójcy, zły system, biurokracja... to tylko krótki opis tego, z czym policjanci i policjantki mają do czynienia na co dzień...🚔🔞\nJa bardzo lubię literaturę faktu i klimaty policyjno-kryminalne. Można się z nich sporo dowiedzieć i próbować zrozumieć rzeczywiste realia, tak dalekie od tych, które przeciętny obywatel zna tylko z filmów w tv... Szczerze Wam polecam ten tytuł. Ja być może sięgnę również po inne książki Pani Puzyńskiej.\nMożemy się z nich dowiedzieć jak tak naprawdę wygląda ich odpowiedzialna praca, jakie wiąże ze sobą ryzyko zawodowe, oraz jak inaczej to wszystko wygląda, niż jest przedstawione między innymi w filmach... Facet z drogówki, kobieta...\nDobra i w miarę ciekawa książka. Składa się z sześciu wywiadów z pięcioma policjantami oraz jedną policjantką. Wszyscy mają długoletnie doświadczenie w tej instytucji. Większość z nich reprezentuje pion prewencyjno-interwencyjny. Ta pozycja różni się od tych, które do tej pory przeczytałem przede wszystkim językiem. Nie ma tam bluzgów i rzucania mięsem, a raczej szczere wypowiedzi normalnych ludzi. Ludzi, którzy lubią tą pracę i cenią sobie służbę w tej instytucji. Niestety czytając książkę odnosi się nieodparte wrażenie, że autorka zadaje kierunkowe pytania tak aby ocieplić wizerunek oddziałów prewencji Policji, a wszyscy wiedzą jak ta jednostka jest społecznie odbierana. Szczególnie po niektórych decyzjach naszego rządu co do jej wykorzystania. Książkę wydano w 2018 roku i autorka ani razu nie zapytała o ten mniej chlubny aspekt wykorzystania Policji do takich czynności jak ochranianie Sejmu (co nigdy wcześniej nie miało miejsca), miesięcznic organizowanych przez PiS , domu Kaczyńskiego, pomnika smoleńskiego (choć wywiady mogły zostać przeprowadzone jeszcze przed jego otwarciem w kwietniu 2018) czy innych fanaberii naszego rządu. Decyzji, które jednoznacznie wskazują na uzależnienie tej formacji od ośrodka władzy i wykorzystywania jej do celów politycznych. W książce jeden z Policjantów wspomina o śmierci funkcjonariusza podczas napadu na bankomat we Wrocławiu i tu odsyłam do książki "Śmierć warta zachodu" gdzie bardziej szczegółowo opisano całe zdarzenie. Dla mnie to ciekawe uzupełnienie literatury o służbach mundurowych.\nDobra i w miarę ciekawa książka. Składa się z sześciu wywiadów z pięcioma policjantami oraz jedną policjantką. Wszyscy mają długoletnie doświadczenie w tej instytucji. Większość z nich reprezentuje pion prewencyjno-interwencyjny. Ta pozycja różni się od tych, które do tej pory przeczytałem przede wszystkim językiem. Nie ma tam bluzgów i rzucania mięsem, a raczej szczere...\nPoniewaz mam w rodzinie wielu policjantow, nie jest mi obce to srodowisko. Jestem takze w stanie stwierdzic, ze tematy poruszane w tej ksiazce sa specjalnie wybrane, jakby ksiazka byla pisana pod konkretna teze.\nA zdarzyło ci się, że ktoś brał przy tobie łapówkę? Albo próbował to zrobić? Nie. Zgłosiłbyś to? Nie. Ale więcej bym z nim nie jeździł. Moje stanowisko jest takie, że jak już brać, to milion, a nie dziesięć złotych. Bo po co się szmacić za drobne?\nA zdarzyło ci się, że ktoś brał przy tobie łapówkę? Albo próbował to zrobić? Nie. Zgłosiłbyś to? Nie. Ale więcej bym z nim nie jeździł. Moje...\nKatarzyna Puzyńska Policjanci. Ulica Zobacz więcej\nZawsze porównujemy się z lekarzami, bo mamy z nimi styczność w szpitalu. Środowisko lekarskie to taka zamknięta kasta. Od nich się nikt niczego nie dowie. Mieliśmy kiedyś zgłoszenie, że pijany lekarz – to było w nocy – przyjmuje na izbie przyjęć. Dyżurny wysłał nas, żeby go przebadać. Przyjeżdżamy, lekarz trzeźwiuteńki. Siedzi elegancko. - A to pan tu pełni dyżur od godziny tej i tej? - Nie, nie, ale kolega źle się poczuł, musiał opuścić szpital. Czyli przykryli swojego, prawdopodobnie pijanego, kolegę. Zamienili się. [...] A u nas [w policji] nie. A powinna być solidarność, jeden powinien kryć drugiego.\nZawsze porównujemy się z lekarzami, bo mamy z nimi styczność w szpitalu. Środowisko lekarskie to taka zamknięta kasta. Od nich się nikt nicz...\nU nas jest takie powiedzenie: Może i jest w tym trochę prawdy. Bo świata się nie zmieni. Ale czyjeś życie tak. Czyjeś życie można zmienić.\nU nas jest takie powiedzenie: Może i jest w tym trochę prawdy. Bo świata się nie zmieni. Ale czyj...\nPolicyjne opowieści pomiędzy dobrem i złem\nOgłoszono program Poznańskiego Festiwalu Kryminału Granda


Rozpustne gotowanie: Jagody na zimę.\nLubię przygotowywać przetwory. To taka magia. Zamykasz smak lata w słoiczkach, by móc cieszyć się nimi w chłodne jesienno-zimowe dni. Takie jagody przygotowywałam już jako mała dziewczynka pod bacznym okiem mojej mamy. Czekałam cierpliwie aż się zapasteryzują i trzymałam kciuki, żeby jakiś słoiczek puścił i można było zjeść jagody od razu :). Później mama układała słoiczki w spiżarni i na jakiś czas zapominałam o nich. Och jaka była radość, gdy mama nam o nich przypomniała. Mama przygotowywała z nich ciasta, pierogi lub desery. Moim ulubionym była bita śmietana polana właśnie takimi jagodami lub kasza manna z jagodami. Mówię Wam delicje!!!\nSkładniki na jagody na zimę na 4 słoiczki o pojemności 0,33 l\n1 litr jagód (przebranych i umytych)\n16-20 łyżek cukru\nJagody równomiernie rozkładamy w słoiczkach (po około 3/4 wysokości), dodajemy po 4-5 łyżek cukru, zakręcamy słoiczki suchymi, czystymi pokrywkami i potrząsamy słoikiem, żeby cukier równomiernie oblepił jagody. W szerokim garnku układamy ściereczkę, szmatkę lub pieluchę tetrową, układamy na niej słoiczki, dolewamy wodę do 3/4 wysokości słoiczków. Włączamy grzanie, gotujemy około 3-4 minuty od momentu, gdy woda zacznie wrzeć. Po tym czasie wyjmujemy słoiczki, odwracamy do góry dnem i czekamy aż wystygną. Zimne już słoiczki przenosimy do spiżarni lub w inne suche, ciemnie, chłodne miejsce. Polecam!!!\nAutor: Agnieszka Gąsior o 11:51:00\nEtykiety: desery, dodatki do ciast i tortów, jagody, przetwory\nMarzena Szkodzińska 19 sierpnia 2014 15:45\nJa też zamykam dary lata w słoiki. Fajnie tak zimą otworzyć słoik pyszności :-)\nAgnieszka Gąsior 19 sierpnia 2014 16:43\nLena 19 sierpnia 2014 15:54\nJa mroziłam jagody, ale ten sposób wydaje mi się dużo lepszy :)\nAgnieszka Gąsior 19 sierpnia 2014 16:46\nJa też mrożę, w tym roku około 10 litrów ;), a drugie tyle robię w słoiki :-D\nJak widać lubimy jagody.\nGabriela Borowiec 19 sierpnia 2014 18:30\nwyśmienite Ci wyszły :) ja też juz zrobiłam przetwory z jagód na zimę :) zamknełam odrobinę lasu w słoiczku :) Pozdrawiam!\nAgnieszka Gąsior 19 sierpnia 2014 18:47\nO tak! I to mi się podoba ;)\nSmakowy Raj - Olinka 19 sierpnia 2014 22:19\ntakie jagódki idealnie sprawdzają się jako dodatek do klusek na parze :) smak mojego dzieciństwa :)\nAgnieszka Gąsior 19 sierpnia 2014 22:55\nA wiesz, że jeszcze nie próbowałam. Muszę to koniecznie zmienić. Dziękuję za inspirację i gorąco pozdrawiam.\nKrystyna Boner 19 sierpnia 2014 23:32\nBardzo lubię jagody ze słoiczka. Jeszcze nie robiłam, ale muszę, koniecznie...zrobić :)\nAgnieszka Gąsior 20 sierpnia 2014 09:44\nHalina Joskowska 21 sierpnia 2014 23:59\nCudownie wyglądają te jagody, a zimą to dopiero gratka zajadać się takimi pysznościami, również zamykam dary lata w słoiczkach, obecnie jestem zakopana ogórkami i cukinią więc dzielnie walczę - serdecznie pozdrawiam :-)\nAgnieszka Gąsior 22 sierpnia 2014 08:58\n:) Ja już ogórki mam już za sobą, ale od przyszłego tygodnia zaczynam z papryką i pomidorami ;D\nHalina Joskowska 22 sierpnia 2014 16:19\nKlaudia Pałka 23 sierpnia 2014 09:10\nNo wspaniałe są te jagody! Pycha :)\nAgnieszka Gąsior 23 sierpnia 2014 09:22\nA żebyś wiedziała! :-D


Tagi: Walentynki, kwiaty, prezenty\nW tym roku możesz podarować swojej ukochanej kwiaty jakich nie dostała nigdy dotąd. Wywołają one niezwykłe wrażenie, a pozornie drobny gest okaże się wyjątkowy i oryginalny.\nWalentynki to święto, które na dobre zakorzeniło się już w naszej tradycji. W tym dniu można wyrazić swoją miłość obdarowując ukochaną kwiatami. Warto jednak zwrócić uwagę na mowę kwiatów, gdyż nie zawsze zdajemy sobie sprawę z tego jakie wyrażają emocje. Róże powszechnie uznawane są za symbol miłości. O tym jednak, jakim uczuciem darzysz daną osobę powie ich kolor – róża czerwona: kocham Cię do szaleństwa, róża biała: kocham Cię miłością platoniczną, róża różowa – przysięgam miłość, natomiast biała i czerwona wyrażają żar serca.\nAby dokonać zakupu kwiatów z nadrukiem wystarczy wejść na stronę www.kwiatymowia.pl wybrać odpowiednią propozycję i złożyć elektroniczne zamówienie. Ze względu na specyfikę produktu czas realizacji zamówienia wynosi kilka dni.