roni5r4 - profil użytkownika - FILMFAN.PL\nDruk 3D to obecnie jedna z nielicznych tak szybko rozwijających się specjalizacji na ziemio. Z powodu tej technologi ludzie zyskali wiele nowych zdolność, urządzenia 3D znalazły bowiem wykorzystanie w każdej fabryce. Rozpocząwszy od nowoczesnych wynalazków w medycynie, motoryzacji przez uproszczoną prace przy prototypach, po zwykłe usprawnienia chociażby w instytucjach reklamowych. Maszyny 3D bardzo ciepło zostały przyjęte również w gospodarstwach domowych. Jest sporo modeli przeznaczonych na ry\nMoja strona: http://printers3d.pl/category/aktualnosci/ roni5r4\nroni5r4 nie dodał/a jeszcze żadnych komentarzy.\nOcenione filmy (0)roni5r4 nie ocenił/a jeszcze żadnych filmów.\nRecenzje (0)roni5r4 nie dodał/a jeszcze żadnych recenzji.\nNiewielka grupka osób zostaje umieszczona w niezwykle niebezpiecznym sześcianie. Bohaterowie muszą zacząć ...\nPuls 2, 23:00\nOstatnia klasa liceum. Seth i Evan, dwójka nierozłącznych przyjaciół, swoją dalszą przyszłość ...\nOjciec (Viggo Mortensen) wraz ze swoim synem (Kodi Smit-McPhee) podróżują przez Amerykę, która pogrążona jest ruinie ...\nStopklatka TV, 23:45\nNowojorski komik Alvy Singer zakochuje się w piosenkarce Annie Hall.\nTVP Kultura, 20:20\nW oszałamiającym ostatnim rozdziale trylogii Matrix bohaterowie stają u progu zwycięstwa lub unicestwienia w epickiej ...\nTVN 7, 22:55\nByły premier Wielkiej Brytanii Adam Lang zleca napisanie swoich wspomnień, za które ma otrzymać 10 milionów ...\nStopklatka TV, 20:00\nAkcja toczy się osiem lat po wydarzeniach znanych z "Mrocznego rycerza". Przywódca terrorystów Bane (Tom ...\nW trzecim filmie z trylogii o rodzinie Corleone, Al Pacino ponownie wciela się w rolę autokratycznego przywódcy ...\nJak zostać kotem | 19 sierpnia 2016 Ben-Hur | 19 sierpnia 2016 Boska Florence | 19 sierpnia 2016 Rekiny wojny | 19 sierpnia 2016 Komuna | 19 sierpnia 2016 Batman: Zabójczy żart | 19 sierpnia 2016 Co przynosi przyszłość | 19 sierpnia 2016 Randka na weselu | 12 sierpnia 2016 Sausage Party | 12 sierpnia 2016 Zobacz więcej\nMechanik: Konfrontacja | 26 sierpnia 2016 Czerwony kapitan | 26 sierpnia 2016 Jak Bóg da | 26 sierpnia 2016 Tłumacz | 26 sierpnia 2016 Pożegnanie | 26 sierpnia 2016 Nowe przygody Aladyna | 26 sierpnia 2016 Aż do piekła | 2 września 2016 Destrukcja | 2 września 2016 Osobliwy dom pani Peregrine | 7 października 2016 Zobacz więcej\nOsobliwy dom pani PeregrineMechanik: KonfrontacjaCzerwony kapitanJak Bóg daAż do piekła


Agnieszka Holland już jesienią rozpocznie pracę na planie "House of Cards"\nWiadomości24 » Kultura » Kino i TV » Agnieszka Holland już jesienią rozpocznie pracę na planie "House of Cards"\n#3390 wg odsłon (miesięczny)\nData dodania: 2014-06-27 13:06\nW październiku i w listopadzie w Baltimore odbędą się zdjęcia do dwóch odcinków trzeciego sezonu amerykańskiego serialu "House of Cards", których reżyserii podejmie się Agnieszka Holland.\nJak podaje PAP, polska reżyserka opisując przygotowania do pracy nad serialem poinformowała, że "scenariuszy jeszcze nie ma, aktorów nie spotkałam".\nAgnieszka Holland wyreżyseruje dwa odcinki trzeciego sezonu jednego z najpopularniejszych seriali na świecie "House of Cards". Główne role w filmie gra Kevin Spacey i Robin Wright, których Holland, jak podkreśla, bardzo ceni i głównie dlatego zdecydowała się przyjąć propozycję wyreżyserowania serialu. Zaznacza jednak, że w związku z tym, że to już 3. sezon serialu, jej oryginalny wkład reżyserski będzie znacznie limitowany ustaloną już konwencją.\nKilka dni temu w rozmowie z portalem Stopklatka, reżyserka podkreślała, że ciekawi ją przebieg kolejnych odcinków kultowego serialu. Jak zaznaczyła: "trudno wyobrazić sobie prezydenta, który jest mordercą, nawet jeśli prezydent czy wiceprezydent może być odpowiedzialny za śmierć tysięcy ludzi".\n"House of Cards" to amerykański serial z gatunku dramatu politycznego. Głównym bohaterem serialu jest kongresmen Frank Underwood (Kevin Spacey). Jest bezwzględny i charyzmatyczny, a w wyścigu po władzę nie cofnie się przed niczym. Jego celem jest obalenie prezydenta Stanów Zjednoczonych, a w realizacji jego planu pomaga mu żona Claire (Robin Wright), szefowa fundacji charytatywnej.\nSerial powstał na podstawie powieści Michaela Dobbsa. Autorem scenariusza jest Beau Willimon. Reżyserii podjęli się m.in. David Fincher, Joel Schumacher oraz Jodie Foster.\nTrzeci sezon, przy którym będzie pracować Holland, będzie można oglądać w USA w lutym 2015 roku.\nTagi: Agnieszka Holland Kevin Spacey House of Cards Robin Wright Holland reżyserką House of Cards House of Cards trzeci sezon agnieszka holland house of cards\nOglądałam wszystkie odcinki amerykańskiego serialu. Lubię ten gatunek filmu i jestem przekonana, że p. Agnieszka Holland, z dotychczasową świetną obsadą, wyreżyseruje znakomite dwa odcinki. Jak to wspaniale, że p. Agnieszka ma tak uznaną pozycję na świecie.\nCiekawe, czy styl filmu ulegnie zmianie...


brooken - Bunt wynika z tego że nie znasz życia. Buntujesz się przeciwko temu co zauważasz i czego nie potrafisz zrozumieć. Kied\nBunt wynika z tego że nie znasz życia. Buntujesz się przeciwko temu co zauważasz i czego nie potrafisz zrozumieć. Kiedy zaczynasz Wszystko rozumieć mówisz: Aha!\nbrooken dodano: 2 października 2011\nBunt wynika z tego, że nie znasz życia. Buntujesz się przeciwko temu, co zauważasz i czego nie potrafisz zrozumieć. Kiedy zaczynasz Wszystko rozumieć, mówisz: Aha!\ni masz siedemdziesiąt lat. Nie chcę dożyć momentu, kiedy w moim życiu wszystko będzie jasne.\nPrzyjdź chodź na chwilę, nie mów że nie możesz wyjść, I tak nie wierzę Ci.\nNie chcę żyć Nie chcę umierać Chcę zobaczyć czy umiem latać.\nGdyby wszystko przepadło, a on jeden pozostał, to i ja istniałabym nadal. Ale gdyby wszystko zostało, a on zniknął, wszechświat byłby dla mnie obcy i straszny, nie miałabym z nim po prostu nic wspólnego .


Nie, żeby coś, ale szanowna poseł Pawłowicz jest... - pieczarrra - Wykop.pl\nNie, żeby coś, ale szanowna poseł Pawłowicz jest o rok starsza od Macronowej xDDD\n+: UpadlySzczur, Defined +1153 innych\nsikzmiednicy 1 mies. temu\n@pieczarrra no i jej nikt nie dotyka (✌ ﾟ ∀ ﾟ)☞\n+: pieczarrra, Yahou +166 innych\n@pieczarrra: Mentalnie jest bardzo młoda, na 12 lat oceniam\n+: pieczarrra, RudaUranu +887 innych\n+: pieczarrra, RudaUranu +537 innych\n@pieczarrra: Dobrze, że pani poseł nie wyglada jak eksponat źle wypchanego zwierzątka ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: bArrek, GaiusBaltar +7 innych\n@pieczarrra: Ciekawe czy jest jakas granica hanstwa, ktorej Krysia nie mogłaby przeskoczyć.\nNie jestem w stanie okreslic co myskaly osoby, ktore oddawaly na nia glos w wyborach.\n+: pieczarrra, s3v3n +19 innych\n@pieczarrra A podobno Krysia miała odpuścić z twitterkiem xD\n+: pieczarrra, januzi +166 innych\n@pieczarrra: co nie\n+: ambitny_leniwiec, tyrald +16 innych\n+: WujaAndzej, pieczarrra +18 innych\n@Hyyerr: KURWA WŁAŚNIE\nnie no sam to zajebałem z twttera\n+: henryk_saniewski, QuaLiTy132\n@pieczarrra: dzieci na plebanii też nie wolno dotykać Pani Poseł, a to jakoś Pani nie przeszkadza...\n@pieczarrra: To ona nie jest w gimnazjum?\nPawlowicz, wiecznie niepokalana dziewica.\n+: pieczarrra, pakoraban +1 inny\n@sikzmiednicy: wskaż przykład normalnego, nie walniętego polityka. ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nShashek 1 mies. temu via Wykop Mobilny (Android)\n@pieczarrra: zeby to jeszcze pani Ogorek pisała xD\nnoelo_cohelo 1 mies. temu via Wykop Mobilny (Android)\n@pieczarrra: kurwa mać, jak ja jej nienawidzę\n+: mazur1012, Sirion +1 inny\nTym żartem doskonale wpisuje się w poziom Wykopu. Powinna założyć tu konto.\n+: pieczarrra, kult_cwaniaka +1 inny\n@arti040 Śmiem przypuszczać, że śmiga na jakimś bordo.\n+: arti040, pieczarrra +1 inny\n@pieczarrra: Osobie publicznej nie uchodzi i jest to ponizej pewnego poziomu. Ale, no kurwa, prychlem se.\nMimo to, polscy politycy nie powinni robic takich numerow.\n@pieczarrra to nie fake? A widzę, że nie. Masakra..\n@pieczarrra: dlatego pawłowicz jest sama...\n@TheySeeMeBowlin Sarkazm, ziom, sarkazm.\nUltimateCraving 1 mies. temu\n@pieczarrra: no i nikt jej nie dotyka, to co się nie zgadza?\n+: Kryptonim_Janusz, Orzel\n@pieczarrra: ciekawe czy też byście się tak oburzali jak ktoś by skomentował pocałunek 39 latka mającego zone i dzieci z 15 latka? Ostatnio nawet Wellman hejtowala mężczyzn porzucających rodziny dla młodszych kochanek. Ale nie, tu jest na odwrót, więc pedofilka kobieta może mieć wybaczone, bo jest kobieta i nie wypada się niej nawet podsmiewywac na starość ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@venomik: @matteusz89: @Ripper: @UltimateCraving: @jaca_pump:\n@pablo397 ja bym się nie oburzała, a sama Wellman zajechała hipokryzją, bo wcześniej sama mając lat 17 spotykała się z facetem koło 40. Światem rządzą troche inne prawa dla mężczyzn niż dla kobiet.\n@pieczarrra Ja pierdolę jaki to jest prymitywny byt, to po prostu szkoda strzępić ryja.\n+: pieczarrra, klops4\nKircholm1605 1 mies. temu via Android\n@pieczarrra stary chlop, nie jest tak stary jak stara baba\nszanowna poseł Pawłowicz\n@pieczarrra: Pani poseł nie jest szanowna\n@pieczarrra: ale Pawłowicz nikt nie dotyka ( ͡°( ͡° ͜ʖ( ͡° ͜ʖ ͡°)ʖ ͡°) ͡°)\nbersking 9 godz. temu


....Muzyczna Podróż....: 2017\nJakiś czas temu odnalazłem taki niebieski kalendarz, który dostałem, a może sobie wziąłem od mojego kolegi. Kalendarz jest, a właściwie był przygotowany z myślą o roku 2001. Rzecz wielka - nowe tysiąclecie, a moją własnością stał się w roku 2002, a może nawet 2003, czyli był już nie do końca aktualny. Mi w niczym to nie przeszkadzało, bo ja z czasem jestem całkowicie na bakier i to z wzajemnością. Nie to, że nie lubimy się, ale za bardzo nie wchodzimy sobie w drogę. A poza tym kalendarze mają taką właściwość, że co jakiś czas powtarzając się, stają się aktualne i daty na powrót zazębiają się z dniami tygodnia. Uciszyłem się, bo był praktycznie czyściutki. Kolega bardzo mało planował w pierwszym roku nowego tysiąclecia, widocznie niespecjalnie jeszcze mu wtedy ufając. Jeden z moich ulubionych wpisów nim ten kalendarz stał się moją własnością jest krótka acz treściwa notatka znajdująca się pod datą 10 VI o treści: „Urodziny Edytki uprasza się o złożenie życzeń i ofiarowanie prezentu!” Natomiast ostatnio przeglądając go odnalazłem taką oto historyjkę datowaną na styczeń 2004:\n"Wszedł do baru, zamówił grzane z cukrem, po czym poprosił mnie, bym włączył telewizor, a następnie wydał jedną z swoich ulubionych komend:\n- Przeleć po kanałach jak Zorro!!! - Gdy pojawili się na ekranie telewizora panowie w obcisłych strojach przysiadający na desce powiedział:\n- O zostaw Konkurs Czterech Skoczni.\nKonkurs Czterech Skoczni doskonale robi na kaca, a szczęśliwie organizowany jest w okresie bardzo dużego nasilenia tej uciążliwej przypadłości. Wiec obaj z niemałym zadowoleniem zaczęliśmy chłonąć kojący nasze pobijane głowy i dusze spokój i porządek skoków narciarskich od czasu do czasu tylko odrywając wzrok od telewizora, aby wyjrzeć przez okna baru, za którymi prószył śnieg na ósmy cud świata - gierdeckie zaspy z wielkim kunsztem i znawstwem usypane przy odśnieżaniu barowego parkingu.\n- Nie ma co... jak twój stary usypie te zaspy, to nie ma chuja we wsi! Nie kryjąc dumy skwapliwie zgodziłem się z nim. Niestety nazbyt często dla tych majestatycznych śniegowych dzieł niepozbawionych uroku i słodyczy, gdy nasze głowy zbyt mocno rozpaliło tak grzane piwo jak i grzane wino, urządzaliśmy swój własny Konkurs Skoków w owe piękne białe cuda, w wyniku czego rano ich twórca miał niezbyt szczęśliwą minę.\nO podobny wyraz twarzy przyprawiała go poniedziałkowa lektura zeszytu, który swojego czasu wisiał pod mosiężną rączką. Po chwili spojrzał na mnie tak jakoś badawczo jakby chciał coś wysondować, zbadać mnie, nabrać pewności, po czym z niemałą werwą, ale ciągle na poły konspiracyjnym tonem zaczął opowiadać mi swoją przygodę.\nA okazało się, że nowy rok rozpoczął dość pechowo. Gdy wrócił do domu z imprezy, na której nie raz nie dwa wznoszono radosny okrzyk "na zdrowie!!!", postanowił zgodnie ze swoim zwyczajem nie bacząc na noworoczne postanowienia, zajrzeć do swojej przyjaciółki lodówki. Otworzył ją, a że był w stanie "delikatnie po", więc trzymając drzwi lodówki zachwiał się, co w następstwie zachwiało lodówką, a ta niczym jakaś stęskniona kochanka rzuciła się na niego i w serdecznym uścisku przykryła go szczelnie na podłodze w kuchni. Na szczęście huk obudził jego babcię i ciotkę, które wydobyły go spod tak nagle ożywionego i gwałtownie okazującego swe ciepło wbrew swej naturze sprzętu AGD, zaprowadziły go zdrowo zziębniętego i wystraszonego do łóżka. Na sam koniec swojej historii przyznał się był pierwszy raz w jego życiu, że nic nie zjadł, gdy otworzył lodówkę.\nZamknąłem mój niebieski kalendarz i jeszcze raz serdecznie zaśmiałem się z nim, a niby od dawna nie było możliwe. Kalendarze też mogą płynąć pod prąd czasu, a nasi przyjaciele mimo tego, że niby odeszli z tego świata, to zawsze skorzy są do wspólnego śmiechu.\nLista Polskich Przebojów Radia WNET Polisz Czart Notowanie 37, które przejdzie do historii\n"Muzycy powinni ze sobą współpracować i przestać odwracać się od siebie nawzajem jak i od publiczności (zarówno niszowi jak i gwiazdeczki). Należy brać przykład ze sceny hip hopowej, gdzie jeden drugiego wspiera, a nie zwalcza i wszyscy na tym wychodzą na plus".\nPowyższy cytat fragmentu mojej rozmowy ze zwycięzcami 35 Notowania Listy Polisz Czart należy do gitarzysty i wokalisty bydgoskiej grupy Over The Under i po najnowszym - 37 Notowaniu naszej zabawy zapewne nikt nie odmówi Karolowi Kornilukowi racji. Rahim i jego raperzy z MaxFloRec pozamiatali i nie pozostawili najmniejszych złudzeń, kto dziś rządzi na rynku wartościowej muzyki.\nBob One i Bas Tajpan (fot. Dominik Zachariasz)\nAby jednak być w pełni zgodnym z własnym sumieniem, muszę stwierdzić, że cichym bohaterem tej jednodniowej! akcji, podczas której reperskie środowisko zdemontowało doszczętnie dotychczasowy stan rzeczy jest autor wielu zajawek wydawniczych należącej do Rahima wytwórni MaxFloRec Kajetan Balcer, którego kilkumiesięczna współpraca z moim blogiem Muzyczna Podróż przyniosła właśnie pierwsze owoce. Jarecki, BRK, Vixen, Minix, Christofer Luca, Bob One, Zeus, BU, Majkel, Kleszcz, DINO, Bob One, Bas Tajpan, L.U.C, K2, Mesajah, Pokahontaz, Buka Grubson, a przede wszystkim gigant polskiego rapu numer 1 - dawny filar Paktofoniki, a u nas dziś gościnnie niemal we wszystkich niżej wymienionych projektach i jednocześnie indywidualny numer 1 zestawienia - Rahim, to... 14 utworów TOP20.\nMarek Andrzejewski - samotny bard\nMoje spotkanie z Markiem Andrzejewskim w Londynie (fot. Marek Jamroz)\nI właściwie to mogłoby być już całe podsumowanie 38 Notowania, gdyby nie pewien od lat uznany artysta sceny poetyckiej - filar Lubelskiej Federacji Bardów Marek Andrzejewski, który nie tylko obronił honor Krainy Łagodności, ale dodatkowo uczynił to w imponującym stylu wprowadzając do TOP 20 aż 2 swoje utwory: 7-tygodniowy hit "Kiedykolwiek" (poz. 18) oraz rewelacyjną swingującą nowość "Ballada o Czarnym Wtorku" od razu na pozycję 14!\nKryzys na szczytach władzy...\nGrabaż (fot. Monika S. Jakubowska\nZawiedli tym razem nawet niektórzy mainstreamowi giganci, którzy pospadali na końcowe pozycje TOP50, a jedynymi jasnymi punktami klasyki polskiego rocka w pierwszej 20-ce pozostali jak zawsze niezawodni: Kult, Strachy Na Lachy, Hey, Sztywny Pal Azji, Hetman i Organek.\nPo tak unikalnym Notowaniu, które bezsprzecznie przejdzie do historii Listy Polisz Czart i wspominane będzie jeszcze zapewne za kilka lat, z niecierpliwością czekam już na kolejne - 39 zestawienie, a scenie hip-hopowej gratuluję pokazowej lekcji środowiskowej zwartości i tego, o czym swego czasu śpiewał Mark Knopfler z zespołem Dire Straits i co - być może nieco górnolotnie - ośmielę się nazwać muzycznym braterstwem broni: "You did not desert me my brothers in arms..." spokojnie mógłby wykrzyczeć dziś swoim niezawodnym Ziomom Rahim.\nPosted by Sławek Orwat at 05:58 Brak komentarzy:\nLista Przebojów Polisz Czart - NOTOWANIE 37 (UWAGA!!! Klikasz w tytuł pierwszej 20-ki i oglądasz teledysk!!!)\n1 - - N Rahim – Sekunda\n2 - - N GrubSon & BRK - Szansa\n3 - - N Buka ft. Rahim - Krok na szczyt\n4 - - N Pokahontaz ft. Rahim - Pompuj pompuj\n5 - - N L.U.C ft. K. Prońko, K2, Mesajah - Wzwiązku z tym\n6 - - N Bob One ft. Bas Tajpan - Daj z siebie wszystko\n7 1 -6 7 Kult - Opowiadam się za miłością\n8 - - N Kleszcz & DiNO - Szukaj mnie\n9 - - N BU ft. Majkel & Rahim - Siła przebicia\n10 5 -5 3 Strachy Na Lachy - Co się z nami stało\n11 - - N Christofer Luca ft. Bob One, Zeus - Dzień po dniu\n12 - - N Minix ft. Rahim - Da się, nie da się\n13 - - N Vixen – Falala\n14 - - N Marek Andrzejewski - Ballada o Czarnym Wtorku\n15 6 -9 7 Hey – 2015\n16 2 -14 4 Sztywny Pal Azji – Luxtorpeda\n17 - - N Jarecki & BRK – Koniec\n18 20 +2 7 Marek Andrzejewski – Kiedykolwiek\n19 17 -2 3 Hetman - Czarny chleb i czarna kawa\n20 7 -13 6 Organek - Mississippi w ogniu\n21 11 -10 8 Janusz Radek - Nie mów, że dotyk\n22 - - N pARTyzant - Kenopsja\n23 3 -20 7 Farben Lehre – Wolność\n24 19 -5 2 Vis Maior – Wierzba\n25 - - N Dezerter - Paradoks\n26 - - N Janusz Radek - Manekin start\n27 40 +13 3 Paweł Szymański - Mija czas\n28 23 -5 2 Paweł Domagała - Opowiem Ci o mnie\n29 16 -3 2 The Depth Of Self Delusion\n30 10 -20 4 Mela Koteluk – Melodia ulotna\n31 26 -5 9 Piotr Selim - Specjalista od wzruszeń\n32 9 -23 3 Scorpions - Tainted Love\n33 29 -4 4 Quo Vadis – Quo Vadis II\n34 22 -12 5 Katedra – Kiedy zgasło serce\n35 - - N Biak x HWR ft. Lilu - The Winners\n36 4 -32 3 T. Love - Marta Joanna od Aniołów\n37 28 -9 4 Voo Voo - Słowa pożegnania\n38 25 -13 2 Scream Maker – Cisza\n39 14 -25 4 Kabanos feat. Zacier – Balony\n40 24 -16 5 Ceti – I Know\n41 - - N Lubelska Federacja Bardów - Kowalski jako taki\n41 17 -25 9 Agnieszka Truszczyńska – Niekochanie\n42 33 -9 7 Jan Kondrak - Za nic do dodania\n43 - - N Agnieszka Truszczyńska - The Morning\n44 44 - 7 Natalia Świtała - In The Arms Of The Angel\n45 34 -11 3 Piotr Woźniak - Tango Mortale\n46 - - N Piotr Selim - W rytmie bolera\n47 46 -1 5 Joanna Kołaczkowska & Blues Flowers – Blues o Zenonie L.\n48 27 -21 7 Old Breakout – Modlitwa\n48 21 -27 3 Kasia Moś – Charlene\n49 13 -36 3 Milczenie Owiec – Niewiele\n50 47 -3 2 50 47 -3 2 Remi & Falko - Metafora i oksymoron\n50 - - N Gienek Loska Band - Pieśń emigranta\nPosted by Sławek Orwat at 21:59 Brak komentarzy:\nKiedy zadzwonił do mnie w ubiegłą środę (13 grudnia 2017r) Tomek Wybranowski z propozycją udziału w jego audycji „Polska tygodniówka” (dziennikarz polskojęzycznego Radio NEAR FM w Dublinie) byłem, może zabrzmi to banalnie, „cały w skowronkach” - „Słuchaj Antoni – zagaił Tomek – chciałbym cię zaprosić do udziału, w świątecznym bożonarodzeniowym wydaniu, mojej audycji cotygodniowej, na środę 20 grudnia 2017 roku godz. 20.00 czasu polskiego. Tematyka, jej scenariusz, dobór postaci, należy do ciebie. Myślę przyjacielu, że nie odmówisz. Czekam na twoją propozycję i decyzje.\n- Myślę przyjacielu, że nie odmówisz.\nSzczęśliwy, że mogę zaprosić w wigilię do stołu na biblijne wolne miejsce dla nieobecnego, nie tylko mojego domu, ale do wszystkich polskich domów i rodzin, wybranych przeze mnie postaci, spowodowało, że odpowiedziałem bez zastanowienia, po prostu,- Wyrażam zgodę na swój udział w Twojej audycji Tomku!!! Problem zaczął się podczas doboru, wyboru osoby, muzyka, piosenkarza, zespołu. Moje ponad 60 lat „życia” w rock’n’rollowym świecie przysporzyło mi tak wiele trudności. Przez te lata w mojej duszy, w moim sercu nagromadziło się tyle WSPANIAŁOŚCI, że nie dziwiłem się sobie z tak powstałych w moim wnętrzu trudności z wyborem …. a jednak zadecydowałem ….\n-- Tomku, tobie nigdy...\nW mojej muzycznej, awangardowej „paczce” przyjaciół, koleżanek i kolegów, w latach (1959/62) XX wieku, kiedy Rock’n’Roll przenikał do Europy, naszego kraju, mojego miasta a my z trudem wzbogacaliśmy się w zdobywaniu gramofonowych płyt, niczym jak z „zakazanym owocem” apetyt na rock’n’roll wzrastał wraz z jego konsumpcją. W okresie świąt, szczególnie w ferie świąt Bożego Narodzenia, zgodnie z piękną, polską tradycją, poświęcaliśmy przedświąteczny czas na muzyczne spotkania z kolędą, z muzyką gospel. Bazą na prezentowanie prześlicznych, światowych kolęd (nie tylko polskich), zawsze stanowił dom przy Placu Kościuszki 17 (tu mieszkał człowiek, który w mieście wywołał „epidemię rock’n’rolla” – dziś mieszkaniec Nowego Jorku, Wojtek „Szymon” Szymański) czy kultowa kawiarnia „Literacka” mieszcząca się w Zakładowym Domu Kultury (ZDK) „Włókniarz” przy ulicy Mościckiego 6 w Tomaszowie Maz. Dziś w przededniu bożonarodzeniowej WIGILII chciałem opowiedzieć, podzielić się ze słuchaczami Radia NEAR FM z moimi, osobistymi przeżyciami z wydarzeń lat mojej młodości. Wybrałem na te wspomnienia trzy wielkie postacie, nie tylko dla mnie, ale dla całego, mojego pokolenia: 1) Elvisa Presley, 2) tomaszowianin Bogusław Mec oraz 3) zmarły w październiku tegoż roku Fatsa Domino. w ubiegłą środę (13 grudnia 2017r)\nElvis Presley – to niekwestionowane, muzyczne bożyszcze z lat mojej młodości (zm.w 1977r). Był koniec listopada lub początek grudnia 1961 roku jak do domu Wojtka "Szymona" Szymańskiego (Tomaszów Maz. Pl. Kościuszki 17) od rodziny z Niemiec Zach. na gwiazdkę docierają dwie ostatnie, długogrające, najnowsze płyty Elvisa (LP nr."12") "HIS HAND IN MINE" (na niej m.in. tytułowa "His Hand In Mine", "Know Only To Him", "Sweet Down, Sweet Chariot" czy "I Believe In The Man In The Sky") i (LP nr. "13") "SOMETHING FOR EVERYBODY" (m.in. na niej "Judy", "Geve Me The Right", "In Your Arms" czy "Sentimental Me"). Wojtek był już w posiadaniu (LP nr. „4”) „ELVIS CHRISTMAS ALBUM” („White Christmas”, „Peace In The Valley”, „Blue Christams”, „Silant Night” czy „It Is No Secret”). Grudzień/Styczeń (1961/62) to najpiękniejszy czas zapamiętany w mojej młodości, Spędzaliśmy najcudowniejsze, muzyczne ferie zimowe (trwały od 22 grudnia 1961r/do 6 stycznia 1962). Codziennie, do południa muzyczne spotkania na chacie Wojtka "Szymona" a wieczorem, w feryjne dni, przy wypełnionej po brzegi, naszej kultowej kawiarni "Literacka" słuchaliśmy, rozkoszowaliśmy się największymi, będącymi na czasie, świątecznymi hitami samego ELVISA. Jego kolędy i songi gospel dominowały w miejscach muzycznego kultu.\nRozpoczęły się oddolnie, potajemnie wykonywane tańce (protoplasta fajfów tanecznych) często przerywanych przez barmana lokalu, pana Jana Janowskiego. Dopiero latem 1962 (sierpień) fajfy zaakceptowane zostały przez dyrekcję ZDK "Włókniarz", w którym to Domu Kultury mieściła się "Literacka". Dzięki płycie LP, „His Hand In Mine” odkryłem, że Elvis to nie tylko szalony R&R, nie tylko country i kolędy ale także przepięknie wykonywane utwory stylu gospel, w którym to stylu muzycznym, bezgranicznie zakochałem się. Miłość do gospel, zmieniła mnie, nie tylko muzycznie, na zawsze. Zmiana ta trwa i odczuwalną jest do dzisiaj. Fanom Elvisa, wszystkim słuchaczom Radia NEAR FM składam najserdeczniejsze, gorące życzenia Bożonarodzeniowe, wspierając przepięknym gospelowym Elvisem utworem - "I Believe In The Man In The Sky"\nBogusław Mec (zm. 2012 r) - Boguś był ode mnie o dwa lata młodszym kolegą. Mecowie zamieszkiwali na plebani Zbawiciela, kościoła ewangelickiego. W tym samym budynku w pewnym, powojennym okresie zamieszkiwali pp Karewiczowie (Marek artysta fotografik). Boguś uczęszczał do istniejącego wówczas Liceum Pedagogicznego i brał lekcję, jak Marek Karewicz, gry na skrzypcach. Tu też kończył maturę. Spotykaliśmy się na fajfach tanecznych w "Literackiej" czy na dyskusjach po seansach filmowych w DKF-ie, np. po filmie Elie Kazana z James Deanem "Na wschód od Edenu" czy Louisa Bunnela "Piękności dnia" z Catherine Deneuve. Kiedy byłem w armii Boguś założył rock’n’rollowy zespól "Szare Koty" w którym to grał na perkusji i ... śpiewał. Miałem duże szczęście, że akuratnie będąc na urlopie (1 września 1965 r), mogłem ten zespół zobaczyć jedyny raz w życiu. Grali na rozpoczęcie roku szkolnego na scenie miejskiej Muszli Koncertowej, dziś Park „Solidarność”. Boguś zaśpiewał trzy wspaniałe utwory w języku francuskim. Zauważyłem, że w moim mieście rodzi się, rośnie WIELKA GWIAZDA POLSKIEJ PIOSENKI. Kiedy wyszedłem z wojska, zespół już nie istniał. Boguś był już na studiach w Łodzi i .... będąc amatorem wyśpiewał hit nad hity, kompozycji Włodzimierza Nahornego, "Jej portret", który otworzył mu drogę na artystyczne salony.\nRzadko się widywaliśmy, od czasu do czasu na ulicy, mówiąc sobie zwyczajne „cześć”, czy to w okresie świąt (Boże Narodzenie, Wielkanoc) czy na cmentarzu w dniu Święto Zmarłych, aż .... aż przyszła choroba. Ciężka choroba. Ponieważ siostra Bogusława, Danusia, jest moją rówieśniczką, koleżanką a także dawczynią szpiku kostnego dla chorego na białaczkę brata, na swoje 60-te urodziny (2005r) zaprosiła swoich bliskich, znajomych (do SCh TOMY przy ul. Bartosza Głowackiego), także swojego brata Bogusia (już po przeszczepie szpiku), a wśród gości znalazłem się również ja.\nSpotkanie w SCh TOMY przy ul. Bartosza Głowackiego z Bogusławem. Stoją Bożena Dulas i Antoni Malewski siedzą Jacenty Buczyński z wpisującym dedykację BOGUSŁAWEM MECEM\nByło to moje oficjalne, ostatnie spotkanie z Bogusławem. Muzycznie nie wystąpił na urodzinach siostry Danuty, był zbyt słaby, tuż po zabiegu ze szpikiem, ale promował na ekranie widniejącym ekranie TOMY swój najnowszy klip, pt. "Przyjaciele po to są". W kuluarowych naszych rozmowach dużo czasu poświęcaliśmy nagraniu płyty z coverami z repertuaru Nat King Cola, którego Boguś uwielbiał do bólu. Rok później Danusia, pracując w Wydziale Kultury UM z organizowała koncert Bogusława Meca na scenie ZDK "Włókniarz", który to sama poprowadziła, zapowiadając każdy utwór, wzbogacając przerywnikami z życia rodzinnego Meców jak i samego Bogusia.\nNa tym koncercie, zaśpiewał swoje wszystkie przeboje, w tym również trzy przeboje, hity z repertuaru Nat King Cola, "Mona Lisa", „Unforgettable”, czy "Ramblin' Rose". Ponieważ koncert miał miejsce na kilka dni przed Bożym Narodzeniem, w jego repertuarze znalazło się przepięknie wykonanych kilka,polskich kolęd. Okazało sie, że był to ostatni JEGO koncert. Nastąpił wkrótce nawrót choroby, po którym to, po 11 latach walki z "białą zarazą", Boguś zmarł. Wspominając Bogusława Meca chciałbym pożegnać wszystkich miłośników, JEGO fanów przepiękną kolędą wykonaną na ostatnim koncercie w Tomaszowie, w mistrzowskim wykonaniu - "Jezus malusieńki".\nFats Domino w świątecznym, bożonarodzeniowym nastroju\nFats Domino (zm. w październiku 2017r) - Fats to najukochańsze, muzyczne dziecko mojego pokolenia. Nie było tanecznych fajfów, dancingów bez udziału rhythm and bluesowych hitów Fatsa Domino. Kochaliśmy go wszyscy, i dziewczyny i chłopacy. Kiedy rozpoczynałem swoje muzyczne spotkania z cyklu "Herosi Rock'n'Rolla" właśnie rozpocząłem postacią Fatsa Domino. Dwukrotnie w swoich spotkaniach, poświęciłem czas niekwestiowanemu mistrzowi RHYTHMandBLUESA. Każde z nich było wielkim wydarzeniem w moim mieście, szczególnie te, na które z Nowego Jorku przybył osobiście Wojtek „Szymon” Szymański. Ten koncert odbył się na JEGO 65 urodziny pt. "Fats&Friends" z udziałem Raya Charlesa, Jerry Lee Lewisa, Ronnie Wooda i Paula Shaffera a odbył się w Nowym Orleanie, w klubie STORYVILLE, który to klub został zmieciony (2004 rok) z powierzchni ziemi przez tsunami Kristina a sam Fats podczas morskiej nawałnicy ratował się przed utonięciem na dachu własnego domu, gdzie dopiero po 7 dniach poszukiwania, został zauważony i uratowany przez załogę helikoptera US Army.\nKiedy w październiku przygotowywałem się do programu "Polskiej Tygodniówki" Tomasza Wybranowskiego, zadzwonił do mnie Wojtek "Szymon" z Nowego Jorku ze smutną informacją, - Antek przed chwilą radio NYC podało, że zmarł w wieku 89 lat król rhythm and bluesa FATS DOMINO!!! Żegnam ukochanego piosenkarza, zapraszając do wigilijnego stołu, nie tylko przez moje pokolenie, cudowną kolędą w JEGO wykonaniu "Rudolph The Red-Nosed Reindeer" życząc wszystkim słuchaczom Zdrowych, Pogodnych i Wesołych Świąt Bożego Narodzenia\nPosted by Sławek Orwat at 19:33 Brak komentarzy:\n16 grudnia zagrają Bachor, Chałturka i Meat Nation. Pszczółki ul. LIpowa 2 Bar Słoneczny\nPosted by Sławek Orwat at 21:14 Brak komentarzy:\nLabels: Bachor, Chałturka, Meat Nation\nPosted by Sławek Orwat at 06:18 Brak komentarzy:\nI tak oto 36 Notowanie Listy Polisz Czart decyzją Słuchaczy wpisało się w grudniowe radosne oczekiwanie na kolejne przeżycie Bożego Narodzenia. Jak bowiem inaczej wytłumaczyć owo zdarzenie, kiedy to Kazik Staszewski w Kult-owym numerze 1 naszego zestawienia śpiewa słowa następujące:\nBo ja opowiadam się za Miłością jedną i wielką\nDlatego, ja opowiadam się za Miłością - jedyną pewną wartością\nKażde Boże Narodzenie odkąd sięgam pamięcią, to w muzyce - obok kolęd i pastorałek, czyli świątecznej, corocznej jazdy obowiązkowej - także klasyka. Presley i Beatlesi też jakoś inaczej smakują w grudniu. Dlatego pewnie i nasza lista tym razem bardziej klasyką stoi. Sztywny Pal Azji, Farben Lehre, T. Love, Hey, Artur Rojek, Riverside, Scorpions, nawet Organek czy Mela Koteluk to firmy z już ugruntowaną pozycją na rynku muzycznym, a do tego gwarantujące nam poziom z najwyższej półki.\nMarek Andrzejewski (fot. Artur Grzanka)\nZnakomicie w grono rockowych klasyków wpisują się - jak zawsze - przedstawiciele delikatniejszych dźwięków, pośród których bezpieczne schronienie znajdują najróżniejszej treści głębokie przemyślenia i sugestywne metafory autorstwa znamienitych śpiewających petów jak Janusz Radek, Marek Andrzejewski czy zespół Mikromusic,\na także jedyna w naszym TOP20 instrumentalistka Agnieszka Truszczyńska, która swoje emocje przekazuje nam za pomocą sugestywnych uderzeń, dotyków i muśnięć klawiatury pianina.\n8 miejsce bytomskiego rapera Kwiato aktualnie mieszkającego w Londynie to spore wydarzenie na naszej Liście. Zwłaszcza, że Kwiato nie należy do żadnej dużej raperskiej wytwórni, których utwory nie jeden raz gościły już w naszym zestawieniu. W dniu emisji programu rozmawiałem z Kwiatem telefonicznie i oto, co sam powiedział o swojej najnowszej płycie: "F5, bo taki nosi tytuł to już mój trzeci solowy album. Płyta trochę inna niż poprzednie, a to dlatego że duży nakład postawiliśmy na brzmienie i współpracę z muzykami.\nDlatego też można usłyszeć trąbkę którą nagrał dla nas do dwóch utworów sam Jurek Małek, bitary dogrywał Denis znany ze współpracy z Popkiem czy bas Jarek Ślenzak. Do tego wkomponowało się zacne grono wokalistów takich jak Marek Dyjak, Dynam czy Daniel Warakomski oraz jedyna kobieta na płycie czyli Aleksandra Ligęza. I kropka nad i - są goście ze sceny rapowej tacy jak PIH, FU, Popek, Ryjek / Bezimienni oraz na gramofonach znany z wieloletniej współpracy z Peja - Dj Decks. F5 to ogólne jedna wielka mieszanka muzyki nad której produkcja czuwał BeDone odpowiedzialny za finalne brzmienie".\nZenek z Kabanosa (fot. Artur Grzanka)\nNa koniec nie sposób nie odnotować radosnego faktu, że obok gigantów rockowej sceny, w najnowszym TOP20 dostrzec można także zespoły dobrze już znane (Hetman, Kabanos, Milczenie Owiec), jak i te, których muzycy to pokolenie niespełna dwudziestolatków (Vis Maior),\nktóre bez kompleksów i z pełną świadomością swoich technicznych umiejętności od dłuższego czasu udowadniają, że nasza PoliszCzartowa czołówka jest i zawsze będzie otwarta zarówno dla młodych, dobrze zapowiadających się muzyków, jak i dla tych wszystkich, którzy od lat posiadają stałą ugruntowaną pozycję na polskim rynku undergroundowym.\nPosted by Sławek Orwat at 23:12 Brak komentarzy:\nBartosz Bukowski - Zakończenie przygody pradziadka Antoniego czyli rzecz o powstaniu Baru Gierczyce 1910\nCzęść pierwszą przedziwnej historii pradziadka Antoniego można przeczytać tutaj\nWesoło wyruszył w miasto zapomniawszy o strachu, którego resztki wyparowały, a właściwie zostały wepchnięte, wyrzucone z dzikim gwizdem przez kipiącą w nim ciągle niezaspokojoną i głodną życia ciekawość. Przebiegał ulicami miasta tak rożnego od Bochni. Wszystko było dla niego nowe i odkrywcze, lecz zarazem jakieś bliskie. Nie czuł się w tym nowym dla niego miejscu obco. Może to za sprawą jego mowy. Słyszał głosy i słowa i najbardziej dziwiło go, że ludzie mieszkający tutaj mówią tak samo, a jednak inaczej. Miło i przyjaźnie dźwięczała mu w uszach ta mowa i jej melodia. Podobało mu się wszystko. Porządek ulic biegnących do rynku, ukwiecone parapety zdobiące okna, a najbardziej najpiękniejszy kwiat Ostrawy pełnymi garściami rzucony na ulice, niczym w procesję Bożego Ciała, śmiejący się wesoło i perliście w drodze do szkół dla dziewcząt.\nMiasto tańczyło dla niego wspaniały, nie do końca zrozumiały, ale mający swój rytm i porządek taniec, od którego młodemu Antkowi lekko zakręciło się w głowie. Lecz w ten przyjemny wiosenny sposób, ten majowy, który dobrze pamiętał, gdy ciepłym wieczorem przepełnionym zapachem trawy i ziół zbierał się wraz z innymi pod gierdecką kapliczką by odmawiać litanię do Najświętszej Panienki i pewnego razu jego oczy spotkały się z płochliwymi oczami jego młodszej ślicznej sąsiadki. Czy z miastem może wydarzyć się podobna historia i można w nim zakochać się od pierwszego wejrzenia? Tego nie wiem, ale to on poczuł ten miły zawrót głowy. I tak cały dzień jak we śnie błąkał się po Ostrawie, aż naszedł wieczorny, chłodny, studzący rozpaloną nowymi doznaniami głowę czas na interwencję z góry, na cud, którego domaga się każda legenda (i ta też nie może się bez niego obyć).\nOstrava XIX wiek\nTak więc czas na pomoc Opatrzności, która nie tak dawno temu dała uprzedzić się Złemu i może dlatego teraz zainterweniowała tak szybko. Nim na dobre Antek zbudził się ze swego snu i począł się martwić zbliżającą się nocą i brakiem domu, uniósł głowę w górę w ślad za dobrze znaną mu melodią i śpiewem dobiegającym z otwartych okien na najwyższym piętrze kamienicy, pod którą przechodził.\nNie była to nawet piosenka, ale zwykła weselna przyśpiewka, która w niezbyt wyszukanych słowach zachwalała męstwo, odwagę jak i nie umiarkowanie w jedzeniu i piciu (że szczególnym przeniesieniem akcentu na to drugie) młodych mężczyzn zamieszkujących wieś Siedlec która szczęśliwie dla młodego Antka od zawsze graniczyła z Gierczycami, a co najważniejsze było to wzorowe i dobre sąsiedztwo. Mieszkańcy jednej jak i drugiej wsi na swój widok nie zabierali się ochoczo za demontaż płotów.\nStanął z szeroko rozdziawioną już niestety tylko gębą, spoglądając w górę z niedowierzaniem, z którym to też patrzyli na niego mijający go na wszelki wypadek szerokim łukiem przechodnie. Na ich nieusprawiedliwienie można dodać, że jego kiedyś twarz wyglądała teraz dość malowniczo, a zarazem strasznie, niby ciągle ludzka, ale bez cienia choćby krzty inteligencji. Stał tak przez dłużą chwilę niczym biblijna żona Lota zamieniona w słup soli. Niezdający sobie jeszcze wtedy z tego sprawy, że część sąsiadów tego rozśpiewanego okna życzyła jego mieszkańcom podobnego losu, który dotknął to niesławne biblijne miasto, z którego próbowała zbiec owa nieszczęsna kobieta. Może zastanawiać fakt, dlaczego akurat tam zaprowadził go jego nieco ostatnio gapowaty Anioł Stróż. Zaprawdę krętymi są ścieżki Pana. Z tego stanu wyrwał go krzyk jednego z chłopaków wyglądającego przez okno\n- Chłopaki ja już więcej tej madziarskiej palinki nie pije!!! Coś mi się na głowę i oczy rzuciła i cholera widzę chyba Antka od Michalczyka.\n- Coś ty Sławku zgłupiał? A skąd on by się tutaj wziął?!\n- Pewnie z Gierczyc. A skąd mógłby się wziąć!? - wymamrotała wychylając się przez okno trzecia głowa – te to rzeczywiście on. Po czym krzyknął do pradziadka – Jantek co ty tu robisz!?\n- A no nic. Przyjechałem i z tego co widzę, gdzie się człowiek nie ruszy, to wszędzie spotyka tych samych ludzi !!! - po czym roześmiał się radośnie nie do końca jeszcze dając wiarę swemu szczęściu. - Można do was chłopaki!?\n- Już idziemy po ciebie.\nI po chwili wybiegła po niego dzika radosna pijana banda i wzięli go na ręce i niczym aniołowie porwali go, tylko że miast do nieba, to wprost na czwarte piętro przekrzykując się nawzajem - skąd tu się wziąłeś, jak i po co, na co i od razu go zapewniając - nic się nie martw, z nami nie zginiesz! Antek pokrótce opowiedział im swoją rędzinską przygodę zasępiwszy się, gdy wspomniał o swoim kłamstwie.\n- Dobrześ zrobił. Jutro pójdziem do huty. Zarobisz pieniędzy w bród i kupisz ojcu taki bat, że jeszcze sam tego pożałujesz!!! - krzyknął Sławomir pokładając się że śmiechu. Śmiech i radość wypełniły pod sam sufit maleńkie mieszkanie na poddaszu. Bo to był ten cud, którego potrzebuje każda legenda. Cud spotkania. Każdy z większą lub mniejszą gracją dźwiga na barkach swoją historię, ale ona, nie może dotąd tak naprawdę zaistnieć, zrodzić się dla świata, dopóki nie wybrzmi w uszach drugiego człowieka. Każdy jest zbudowany z tego, co było, co jest jego historią. Jesteśmy spętani, a w krańcowych przypadkach opętani naszą przeszłością i dzieląc się nią z innymi zaczynamy naprawdę istnieć już nie jako nieme twarze, ale jako ludzie. Spotkania są po to, by zostawić ślad swojej obecności, swoich myśli na tej ziemi planecie ludzi. I tak spotkanie zamienia się w cud współistnienia.\nJedno jest pewne, że tym wszystkim pradziadek za bardzo nie zaprzątał sobie głowy, gdyż w tę z coraz większą mocą uderzała nieznana mu do tej pory węgierska palinka. Wkrótce usnął na podłodze pomiędzy łóżkiem a metalową klatka, którą zamieszkiwał ponoć kiedyś udomowiony szczur Bazyli. Obudził się rano i zaczął mocno powątpiewać w wiekową przyjaźń węgiersko-polską, a to za sprawą palinki, którą tak szczodrze wczoraj częstowali go jego starzy jak i nowi przyjaciele. Głowa ciążyła mu niesłychanie, język niczym suchy kołek stał mu w ustach i przypomniało mu się jak śniła mu się nocą studnia, jak spuszcza wiadro w jej chłodne i jakże przyjemnie wilgotne czeluścią, i słyszy jak wiadro z cudownym chlupotem uderza o lustro wody, a następnie wesoło zaczyna skrzypiec kołowrót i wtóruje mu radośnie pobrzękując wkręcając się w niego łańcuch. Po chwili dobywa wiadra przychyla je do ust i … Koniec. Sen znika, a pragnienie zostaje nieugaszone. Na wspomnienie tego snu ze smutkiem powoli otworzył oczy i ujrzał jak wesoło i zaskakująco zdrowo uśmiecha się do niego Sławek.\n- No wreszcie wstałeś. Pora już wychodzić do huty o robotę popytać.\n- Wody - błagalnie wymamrotał pradziadek\n- Jeszcze za wcześnie na takie mecyje, jeszcześ nie zarobił nawet na kubek wody i co? Tak darmo chciałbyś dostać. Jedyne czego na razie dorobiłeś się to Wielkiego Pragnienia. Rzecz dobra na początek. To pragnienie - zaśmiał się, po czym podał mu kubek wody - masz pij i idziemy.\nI ruszyli ulicami Ostrawy. Dzisiaj jakby mniej wesołymi i mniej pięknymi. Niestety świat bardzo cenni sobie równowagę i za chwilowe poczucie radości i spełnienia, gdy wieczorem zanadto spoufalimy się z alkoholem, który odmaluje nam wieczorny świat fajerwerkami kolorowych rozbłysków, poklepie przyjacielsko po plecach, przekona o naszej wyjątkowej wspaniałości, wypełni nasze usta dowcipem a głowę optymizmem, niestety następnego dnia przyjdzie nam zapłacić za wczorajsze „zbyt dobrze” porannym „nie najlepiej”, a często jeszcze gorzej. Antek za wczorajszą wesołość płacił wyjątkowo wysoki rachunek. Iskra boża w nim zgasła, a ten poranek nie był już obietnicą, za to w tę zmienił się sam Antek przyrzekając sobie, że nigdy już więcej...\nHuta w Ostravie\nI z tym twardym postanowieniem i z wyrazem zaciętości na twarzy ponuro i dostojnie maszerował ze Sławkiem powoli zbliżając się do celu swej wielkiej ucieczki. Dla odmiany Sławek kipiał dobrym humorem opowiadając swojemu - jak mu się wydawało - skupianemu na każdym jego słowie towarzyszowi wszystko, co wiedział o hucie, o pracy w niej jak i rozrywkach. Doskonale czuł się w roli przewodnika wprowadzającego nowicjusza w skomplikowany i gorący świat wytopu. Co prawda na pytanie o temperaturę dość wymijająco, ale bardzo obrazowo wspomniał mu o starym Honzie i jego długim stalowym pręcie, na którego końcu wesoło skwierczał i zaskakująco smakowicie pachniał zawieszony nad wypływającą z pieca stalą oskórowany szczur.\nNa te słowa Antoni poczuł potężny skurcz żołądku i po raz ostatni raz w życiu miał ochotę obrócić się i uciekać, gdzie pieprz rośnie, ale było już za późno. Stanęli bowiem u bram huty w Ostrawie. I tutaj też pojawia się bardzo ważny element tej naszej rodzinnej legendy. A mianowicie wielkie zamiatanie wielkiego placu przed hutą. I tu niestety nadszedł ciężki moment dla mnie, gdy muszę wyjść z roli wszechwiedzącego narratora znającego myśli i obawy wszystkich bohaterów nieco tej zbyt długiej historyjki. Ze wstydem muszę przyznać, że nie pamiętam, na czym polegała sztuczka pradziadka, jak on to sobie wyzamiatał tę pracę w hucie.\nŻeby sobie nieco osłodzić tą moją chwile Wielkiej Klęski i wam nieco za dość uczynić, wykonam sprytną woltę i odwrócę waszą uwagę opowiadając wam o innym fortelu pradziadka. W czasie trwania Pierwszej Wojny Światowej Antoni Michalczyk dzielnie służył w wojsku Najjaśniejszego Pana jako kwatermistrz. Gdy wojna już na dobre okopała się na swoich pozycjach, pradziadkowi i jego kompani przyszło na dłużej zamieszkać pod pewnym czeskim miasteczkiem w tamtejszych koszarach. Pewnego dnia dowódca wydał rozkaz, by żołnierze pobiałkowali wapnem swoje baraki. Wszystkie drużyny z wielkim zapałem przystąpiły do tych działań nie do końca wojennych, z wyjątkiem drużyny Antoniego, który nie wykazywał najmniejszego zainteresowania otaczającym go harmidrem i poszedł spać. Jego koledzy, którzy dzielili z nim pokój, w krzyk:\n- Antek no co ty! Czas za robotę się brać!!!\n- Nie, nie. Czasu jest dużo - ze spokojem i z tajemniczym uśmiechem odpowiedział wystraszonym towarzyszom pradziadek, po czym wrócił do tak cenionej przez żołnierzy szczególnie w czasie wojny drzemki. Podczas gdy wszyscy biegali, mieszali wapno z wodą i paprali ściany, pradziadek smacznie spał. Ludzie w szarych mundurach gonili jak w amoku wkoło białych budynków i dzielnie smarowali je białą mazią używając do tego wszystkich możliwych sprzętów. Tak, tak... wojna lubi prowizorkę. Jej przyjaciele powiedzą improwizację, więc w ruch poszły miotły, stare pędzle, a nawet zgrzebła do czesania koni. Praca wrzała dookoła dzielnie walcząc z tak niebezpieczną dla armii podkopującą jej morale nudą. Późnym popołudniem Antoni stwierdził, z niemałym zadowoleniem, że naspał się już dość i wydał pierwszy rozkaż dzisiejszego dnia swojej drużynie.\n- Chłopaki nagotujcie gar wody i dodajcie trochę mydła na koniec.\nI gdy już wszyscy kończyli swe zabiegi oblepiania wapnem swoich baraków, drużyna Antoniego ze spokojem i bez zbytniego pospiechu pod przewodnictwem swojego wyspanego dowódcy przystąpiła do mycia ścian swojego budynku. Nazajutrz okazało się, że cena wczorajszego zwycięstwa nad nudą była olbrzymia. Jeszcze niedawno prezentujące się całkiem przyjemnie, a nawet przytulnie koszary przedstawiały obraz nędzy i rozpaczy.\nWojna, mimo że front jej działań przebiegał daleko, odcisnęła na nich swoje niszczycielskie piętno. Dając o sobie dotkliwie znać zarówno żołnierzom jak i zamieszkałych przez nich budynkom, które z pewnością wyglądały teraz dużo bardziej malowniczo, a mniej na pomalowane. Miejscami zbyt grubo położone wapno odpadało całymi płatami, a niektóre ściany bardziej na myśl przywodziły płaskorzeźby przedstawiające jakieś batalistyczne sceny pełne wybuchów i huczącego zgiełku niż gładką powierzchnię, a nie najczystsze miotły też dopełniły dzieła zniszczenia. Na tym tle z daleka kluł w oczy swoją bielą i nieskazitelnie gładkimi ścianami barak pradziadka. Kiedy kapitan Otlik robił poranny obchód, ze zgrozą przyglądał się nieszczęsnym skutkom swojego wczorajszego - jak wtedy mu się wydawało - genialnego rozkazu, chcąc nie chcąc, musiał wyróżnić i nagrodzić mojego pradziadka za najlepsze wykonanie powierzonego mu zadania, co czynił z wielką niechęcią, bo serdecznie nie cierpiał mojego pradziadka, zresztą z wzajemnością. Ich wzajemną antypatia zaowocowała długą liną wesołych kundelków zamieszkujących Gierczyce wdzięcznie noszących, jakże dźwięczne węgierskie nazwisko kapitana Otlika. Cała drużyna Antoniego z radością przywitała nagrodę - wspólne wieczorne wyjście na przepustkę, a wszyscy wesoło klepali swego dowódcę po plecach i pytali go.\n- Antoni, jakżeś wpadł na ten pomysł z wodą?\n- Ano panowie, przecież dwa tygodnie, gdyśmy się wprowadzali do koszar, to mijaliśmy się w bramie z malarzami. Więc pomyślałem, że szkoda byłoby i bardzo nieładnie niszczyć i co gorsza nie uszanować trudu ich pracy. Teraz proponuję, gdy zajdziemy już do jakiejś karczmy, wznieść pierwszy toast za tych dzielnych naszych malarzy. Cesarsko-królewskich malarzy!!! - po tych słowach wszyscy wybuchnęli śmiechem.\nTymczasem w Ostrawie nastał już wieczór, a mój pradziadek ciągle nie wypuszczał miotły z rąk i zawzięcie zamiatał, chyba już dwudziesty raz z rzędu plac przed hutą. Nie odpuszczał i tylko co chwile zerkał, czy z budynku administracji wyjdzie brygadzista, który powierzył mu wykonanie tego jakże odpowiedzialnego zadania, jakim było utrzymanie w nienagnanej czystości terenów bezpośrednio przylegających do huty. Cierpliwość młodego Antka popłaciła i w końcu wytoczyło się z budynku grube i zawaliste cielsko należące do brygadzisty Františka Urbana. Ten, gdy ujrzał Antka przy pracy, zdumiał się niezmiernie, trochę zmartwił się, ale w głębi duszy ucieszył się.\n- No chłopaku, wygrałeś. Byłem przekonany, że przed południem złamiesz się, rżniesz miotłą w bruk ulicy i zakrzykniesz - bujaj się pan panie Urban!!! Albo co gorsza, zwiejesz z miotłą. No nic... masz, tę pracę! Przyjdź jutro na szóstą rano, tylko się nie spóźnij. I spytaj o mnie... o grubego Urbana. I zostaw wreszcie tę miotłę, idź do domu i wyśpij się porządnie!!!\nI tak Antoni rozpoczął swoją prace w ostrawskiej hucie, a mieszkając długo w Czechach, rozsmakował w tamtejszych gospodach, na szczęście dla jego przyszłych planów znacznie mniej w trunkach. Lubił panującą w nich atmosferę biesiady, tego całego bycia ludzi razem i dlatego zapragnął własnej, a że nie bał się zarówno marzeń jak i pracy, w 1910 roku postawił w Gierczycach dom z numerem 52 wybudowany od samego początku z myślą o barze. Połowa piwnicy przeznaczona była na lodownię. Pradziadek zimą jeździł na Rabę wycinać lód, po czym obkładając trocinami chował go w piwnicy, by latem serwować pyszne, zimne piwo.\nPrzy tym piwie ludzie spotykający się w barze rozmawiali o swoich wielkich i małych problemach. Zapewne zastanawiali się czytając gazety jak to możliwe, że ten wielki niezatapialny Titanic jednak zatonął i z niemałym strachem czytali doniesienia o zamachu w Sarajewie. Wreszcie pamiętnego 1918 roku wznosili toasty za odrodzoną Polskę. Spotykali się tam nasi pradziadkowie ciesząc się z narodzin naszych dziadków. Ludzie śmiali się, kłócili, dobijali targów. Ja urodzony równo sto lat po Antonim Michalczyku w jakiś przedziwny sposób widzę jak nasze jakże odległe w czasie losy przeplatają się i jak wiele podobieństw je łączy. Jego i moja emigracja i wspólne marzenie... Wiele wskazuje na to, że historia tego starego baru wcale się jeszcze nie skończyła i teraz pora na mnie!!!


Adam Kirley - film online, cda, chomikuj\nPrzegląd filmów, w które zaangażowany/a jest Adam Kirley. Posiadamy w swoich zasobach 2 filmów w których udziała bierze adam kirley. Możesz obejrzeć najlepsze filmy produkcji adam kirley z 2020 lub 2019 roku. Znaczna część filmów jest dostępna za darmo lub za drobną opłatą. Nie szukaj filmów na cda, zalukaj czy też na filiser. Wspieraj legalną kulturę!


Apator obniżył prognozę zysku netto na 2017 r. do 60-65 mln zł z 75-80 mln zł - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plApator obniżył prognozę zysku netto na 2017 r. do 60-65 mln zł z 75-80 mln zł\nApator obniżył prognozę zysku netto na 2017 r. do 60-65 mln zł z 75-80 mln zł\n16 listopada 2017, 08:11 | Aktualizacja: 16.11.2017, 12:07\nWarszawa, 16.11.2017 (ISBnews) - Apator obniżył prognozę tegorocznego zysku netto do 60-65 mln zł z 75-80 mln zł, jednocześnie podtrzymując prognozę przychodów na poziomie 900-950 mln zł, podała spółka.\n"Aktualizacja wynika z wystąpienia zdarzeń jednorazowych skutkujących bezgotówkowymi korektami, dotyczących głównie zmian kwalifikacji i odpisu prac rozwojowych w spółkach Apator Elkomtech i Apator Telemetria oraz aktualizacji wartości zapasów" - czytamy w komunikacie.\nPierwotna prognoza zysku netto na poziomie 75-80 mln zł została sporządzona przy założeniu braku takich zdarzeń jednorazowych, jednak dla zapewnienia uczestnikom rynku kompletnej i przejrzystej informacji zarząd podjął decyzję o przekazaniu zaktualizowanego poziomu prognozy, wyjaśniła spółka.\nZarząd podkreślił jednocześnie, że prognozowany skonsolidowany zysk netto oczyszczony z wpływu zdarzeń jednorazowych zawiera się w przedziale pierwotnej prognozy.\n"Powyższa zaktualizowana prognoza nie uwzględnia wpływu wyniku testu na utratę wartości aktywów (szczególnie w odniesieniu do Apator Rector) zarówno na poziomie jednostkowego sprawozdania finansowego Apator SA, jak i na poziomie skonsolidowanego sprawozdania finansowego. Test na utratę wartości zostanie przeprowadzony dla potrzeb sporządzenia sprawozdania finansowego za 2017 rok do końca I kwartału 2018 roku" - czytamy dalej w komunikacie.\n"Jednocześnie zarząd podtrzymuje prognozę skonsolidowanych przychodów ze sprzedaży na 2017 rok na poziomie 900-950 mln zł" - napisano także.\nTagi:Apator, wyniki, wyniki finansowe, gpw, finanse, giełda


Polki a podjadanie dieta zdrowa dieta, Dieta, dietetyka, podjadanie,\n23% Polek uważa, że główną przyczyną ich problemów z wagą jest nieregularne jedzenie . Jemy nieregularnie, co powoduje brak stałego poziomu cukru we krwi. Dlatego też w krytycznym momencie, przy spadku cukru, sięgamy po najszybsze paliwo, czyli słodycze lub słone przekąski\nPodjadanie to jedna z poważnych przyczyn, która utrudnia skuteczną walkę ze zbędnymi kilogramami. Nieregularne jedzenie powoduje, że wzmożony apetyt często zaspokajamy wyrobami cukierniczymi: ciastami, paluszkami, ciastkami. Czasem podjadanie wynika ze stresu. Sięgamy po jedzenie w celu uspokojenia się. Efektem są niechciane, trudne do pozbycia się, zbędne kilogramy. Jak twierdzi profesor Barbara Zahorska – Markiewicz, ekspert Spersonalizowanego Programu Zarządzania Wagą: Podjadanie, to wręcz nałóg, od którego bardzo ciężko się odzwyczaić, a producenci słodyczy, słonych przekąsek i innych dobroci kuszą nas na każdym kroku. Ale nie jest to tylko przyzwyczajenie, jest to również pewien naturalny proces, który wynika z niesystematycznego jedzenia. Ratunkiem dla osób, które cierpią na tą „przypadłość jest: świadome jedzenie, połączone ze zwiększoną aktywnością fizyczną oraz odnalezieniem sprzymierzeńca w walce z podjadaniem.\nEkspert radzi: Polko, jedz świadomie!\nTwój organizm, o który musisz zadbać, żyje tylko dzięki Tobie. Jego jakość jest uzależniona od jakości „paliwa”, które mu dostarczasz oraz od częstotliwości jego podawania. Oto kilka łatwych zasad, które wystarczy zastosować w diecie, aby zmienić przyzwyczajenia i wydać walkę zbędnym kilogramom.\nJedz świadomie! Niech każdy posiłek będzie ucztą dla podniebienia i duszy;\nOddziel jedzenie od wszelkiego innego rodzaju aktywności tj. czytanie i oglądanie telewizji;\nZnajdź w swoim grafiku miejsce na 4 posiłki, które będą się składać zarówno z węglowodanów (np. makaron, kasze), białek (np. chude mięso) oraz tłuszczów (np. oliwa z pestek winogron);\nZapomnij o dokładkach. Nie zjadaj resztek z talerza, jeśli czujesz się najedzona;\nNie dojadaj po dzieciach czy rodzinie. Jeśli obawiasz się, że część jedzenia się popsuje spróbuj przygotowywać mniejsze porcje;\nGdy dopada Cię głód, nie sięgaj od razu po przekąskę. Poczekaj aż głód osłabnie;\nW sytuacjach stresowych nie sięgaj po jedzenie celem uspokojenia się. Jeśli nie możesz nad tym zapanować możesz zjeść, np. surowe warzywo lub mały wybrany owoc. Stres skutecznie rozładujesz podejmując wybraną aktywność fizyczną;\nUstal jeden dzień w tygodniu (np. niedzielę) na jedzenie słodyczy i wybieraj te, które naprawdę lubisz, nie sięgaj po pierwsze lepsze, bo i tak nie zaznasz satysfakcji;\nJedz dużo warzyw i produktów pełnoziarnistych, pomogą one w uczuciu sytości, a jeżeli Twój organizm będzie syty, to nie będzie chciał jeść. A ty uwolnisz się od przekąsek;\nSprawdź w aptece dostępność wyrobów medycznych pochodzenia naturalnego zawierających, np.: kompleks Redusure®, który pomoże Ci w zapanowaniu nad apetytem.\nSzukamy sprzymierzeńca w podjadaniu - jak działa Redusure®?\nW skład Redusure® wchodzi specjalny kompleks błonnika, który zwiększa swoją objętość 50-krotnie w żołądku poprzez wchłonięcie wody. Wypełniając żołądek tworzy niestrawny żel, który powoduje pojawienie się uczucia sytości i zapobiega podjadaniu. Warto poszukać sprzymierzeńców, substancji pochodzenia naturalnego, które będą miały apetyt pod kontrolą i pozwolą zachować przyjemne uczucie sytości na dłużej, twierdzi Joanna Brzezińska, dietetyk, ekspert Spersonalizowanego Programu Zarządzania Wagą.


CERAMIZER ktoś używał?? czy to tylko chwyt reklamowy?? : 5 : Chemia samochodowa\n122 posty(ów) ¦ Strona 5 z 9 ¦ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9\nRe: CERAMIZER ktoś używał?? czy to tylko chwyt reklamowy??\n21 Lut 2015, 16:15\nJa tam mam bardzo sceptyczne nastawienie do tych reklam na YT, widać, że szczere opinie to to nie są. Opieram się raczej na własnym doświadczeniu, a ono pokazuje, że duzo lepszym preparatem jest Ceramizator - sprawdza mi się bez zarzutu od kilku lat.\n22 Lut 2015, 10:52\nCiekawa opcja z tym zapytaniem źródła jak to ma działać i dlaczego działa\nNie znam Ceramizetora to chyba coś nowego co się pojawiło na kształt ceramizera czy liqui\n23 Lut 2015, 18:53\nNapisałem do nich tak:\nNa jednym z for internetowych ma miejsce zażarta dyskusja na temat sposobu działania Ceramizera. Bardzo chcielibyśmy poznać sposób działania tego środki, a najbardziej interesuje nas co się dzieje z rysami na gładziach cylindrów po zabiegu honowania?\nZoabczymy co odpowiedzą.\nRejestracja: 24 Lip 2014, 20:51\n23 Lut 2015, 19:22\nNo i dobrze zrobiłeś ,specjaliści od Bishopa zastanawiają się dlaczego tego ceramizera jest tak malutko?! Czyżby z obawy,że mógłby zaszkodzić? Oni też tłumaczą,że wzrost ciśnienia w komorze spalania jest powodowany tym,że ten środek uszczelnia tylko rejon styku pierścienia z gładzią cylindra,czyli wychodziło by na to,że jest wcierany w strukturę porowatości gładzi cylindrycznej,czy ja chciałbym by w taki sposób miała przebiegać regeneracja mojego silnika?!Tak,oczywiście,ale tylko wtedy ,gdybym chciał się auta pozbyć i taki ceramizer mógłby poprawić kondycję silnika na moment sprzedaży ,,strupa,,No i co?! Ano to,że niejeden z Was kupi tak ,,zregenerowany,, silnik myśląc ,że jest w b.dobrym stanie(kondycji),ja osobiście takiego auta bym nie chciał.\n23 Lut 2015, 22:49\nwydaje mi się, że ludzie mylą ceramizer z ceramizatorem i stąd rozbieżności w opiniach. ja korzystam z ceramizatora od lat i nie zauważyłem żadnych efektów negatywnych. a silnik chodzi mi lżej i jest nieawaryjny\n24 Lut 2015, 02:22\nEee, wątpię, Ceramizator jest dużo popularniejszy, o Ceramizerze pierwsze słyszę A przynajmniej nie obiło mi się o uszy żeby ktoś go polecał. O Ceramizatorze non stop gada się, że sporo zmniejsza spalanie jeśli się nim potraktuje paliwo\nRejestracja: 24 Lut 2015, 02:12\n24 Lut 2015, 18:33\nDostałem odpowiedź od Ceramizera:\nHonowanie to tworzenie mikrorys na gładziach cylindrów po to by olej się lepiej trzymał powierzchni.\nCeramizer w pewnym stopniu będzie te rysy niwelował ale z drugiej strony ceramizer magnetyzuje olej a więc jego własności powodują że olej trzyma się lepiej powierzchni tarcia.\n25 Lut 2015, 09:53\nszkoda,że żaden ze mnie fizyk bo bym pomęczył tych producentów\nJa wiem, że używałęm Ceramizer a nie ceramizator,który wydaje się po prostu... podróbką.\nCeramizer odkądpamiętam jest na rynku, z ceramizatorem natomiast się nie spotkałem ;/ chyba jest od niedawna na rynku. Czy podróbka to nie wiem ale widocznie chcą się kojarzyć z ceramizerem i się podszywają.\n27 Lut 2015, 00:22\nPhantom - czy ta odpowiedź jest dobra? :p\n28 Lut 2015, 20:47\nDla mnie to jeden pies Oczywiście,pisałem kiedyś,że jeden z tych ceramizerów przeszedł test pozytywnie,podniósł ciśnienie na słabych cylindrach nawet o 30 %,ale moto doktor też podnosi ciśnienie sprężania Jeśli się jeździ wokół swojei parceli,to sobie można robić eksperymenty.Powtarzam jeszcze raz,jeśli miałbym remontować silnik czymś wlewanym do niego,to tak na zdrowy rozum,byłbym raczej nie poważny.Tak oni fajnie odpisali,likwiduje rysy na gładziach,no ale ceramizer magnetyzuje olej.Nie wiedzą o tym,że teraz każdy szanujący się producent olejów stosuje dodatki zapobiegające szybkiemu ściekaniu oleju ze ścianek cylindrów?! Nawet Orlen.Oczywiście o krok dalej poszedł Castrol ze swym Magnateciem,film olejowy nie ścieka nigdy.Podobnie jest z Bishopem.Jeszcze raz powtarzam,w zaolejonym cylindrze nie ma odpowiednich warunków do tego by ceramika pokryła warstwą gładź.Niech oni wytłumaczą w jaki sposób to się dzieje w przypadku ceramizerów.\n26 Mar 2015, 15:38\nPhantomASA1 napisał(a): Dla mnie to jeden pies Oczywiście,pisałem kiedyś,że jeden z tych ceramizerów przeszedł test pozytywnie,podniósł ciśnienie na słabych cylindrach nawet o 30 %,ale moto doktor też podnosi ciśnienie sprężania\nALe Motodoktor zagęszczał olej a to co innego i wszyscy wiemy jakie oplakane skutki może to mieć. Jak ktoś na nie to pozostanie na nie i tyle\n28 Mar 2015, 15:20\nMoi rodzice wlewali ceramizer,o tym drugim specyfiku poza zbliżoną nazwą to nie słyszałem\nRejestracja: 05 Lis 2013, 21:08\n29 Mar 2015, 17:21\nno bo ten ceramizator, to tak jak było mówione, chcą się podczepić...\n30 Mar 2015, 22:40\nPanowie, ale ich zdemaskowaliście\nJuż się nie odzywają My o ceramizerze powiedzielismy już niemal wszystko, szkoda ze nikt jeszcze nie chce robić eksperymentu i spróbować uzyc :]\nZestaw kosmetykówDziura w fotelu i podsufitce\nTagi: ceramizer, silnik, skrzynia, naprawa, opinie, biegi, kupię, wymiana, olej, ludzie, spalanie, paliwo, szyby, auto, samochód, czas, moto, sprzedam, kierownica, taxi\nPlasti Dip czy ktoś używał tego ??? zmiana koloru ALUFELG - Oklejanie samochodów, zmiana koloru auta\nFreelander ceramizer - Land Rover Freelander\nAudi a4 - ceramizer do skrzyni biegów - Audi forum\nKalendarz reklamowy - Off Topic...\nWyświetlacz reklamowy na dachu samochodu - Przepisy, ubezpieczenie\n329,00 PLN AKUMULATOR 12V 62AH CENTRA PLUS 540A P+ 215,00 PLN AKUMULATOR 12V 43AH SZNAJDER PLUS 113,30 PLN STANLEY Torba narzędziowa 16" Multipurpose 96-193 (3253561961939)\nNowy układ kontroli trakcji z BMW i3sBMW i3 wyznacza na świecie standardy radości z jazdy w samochodzie elektrycznych. To zasługa nie tylko zwiększonej mocy silnika w nowym BMW i3s, ale też innowacyjnego układu kontroli trakcji specjalnie dostosowanego do dynamicznej ...Najnowsze BMW serii 7BMW serii 7 - luksus na miarę przyszłości. Ten najnowocześniejszy w historii bawarskiego koncernu model będzie można zobaczyć już 24 listopada 2015 r. na targach Fleet Market w Centrum EXPO XXI w Warszawie. BMW serii ...SUPER pojazdy segmentu EWitam zwracam się do furora z prośbą otóż chciałbym przeczytać przez Was napisane porównanie lub krótki opis trójki super gwiazdek segmentu E. Mercedes E 63 AMG Bmw 5 E60 M5 Audi RS6 ...\n"Czyszczenie" wtryskiwaczy ...Witam jak w temacie posiadam Stilo 1.9JTD 115 KM , przy redukcji biegu oraz mocniejszym wcisnieciu pedału gazu kopci mi sadzą na czarno, na biegu jałowym gdy depnę mu do 2tys obr to jest czarny dymek i zostawia ślad z sadzy ...Seat Leon, oferta jaką otrzymałemWidzę, że z rabatu to jakiś święty graal się zrobił. Już gdzieś pisałem na forum, że wysokość rabatu nie ma nic wspólnego z wartością auta. Liczy się tylko ostateczna cena. Może być tak, że auto bez rabatu, będzie wycenione ...Kombi/Van dla rodziny 2+2 do 8 000zł?Galaxy, Sharan i Alhambra byly pierwszymy autami, które wpadły mi do głowy. Multipla z wielu względów odpada a zamiast Scenic'a wielkościowo bardziej odpowiadałby mi Grand Scenic. Co możecie mi o nim powiedzieć i który silnik ...Scenic 1.9 dCi gaśnie na zimnym silnikuA układ paliwowy to tylko wtryski ? Między filtrem paliwa jest masa rurek i połączeń, które mogły zostać ...Autko miejskie do 15tysPodobnych tematów jest tysiące, wysil się i poczytaj jak nie masz szczególnych ...


Swobodne spadanie - Krzysztof Zanussi - Portal OPOKA\nZnam od lat powroty do kraju, nawet z najkrótszych podróży, jako momenty radosne, bo przecież nigdzie nie jest tak dobrze jak w domu (tak poucza przysłowie). Ostatnio jednak naturalna radość miesza mi się ze smutkiem, a czasem goryczą, kiedy widzę, w jakim stanie jest nasze życie publiczne. To poczucie goryczy rośnie we mnie na widok spraw najbliższych. To co się dzieje z kulturą w naszym kraju, musi budzić smutek i rozczarowanie. Wydaje się, że ciągle spadamy, lecąc swobodnie z wierzchołka naszych złudzeń ku powszechnej polsatyzacji; termin jest autorstwa Kazimierza Kutza — w swoim niestrudzonym tworzeniu klarownych skrótów określił ostatnio kulturę artystyczną jako karmę dla nietoperzy, którą publiczny nadawca telewizyjny wykłada głównie w mrokach nocy. Sam od lat nazywałem ten pomysł kulturą bezsenności, ale przyznaję, że Kazimierz zrobił to lepiej.\nMożna z łatwością powiedzieć, że kultura artystyczna to jest deser, a tu nie ma co do garnka włożyć, ale wiemy, że niezwykłe wzloty ducha rozgrywały się nieraz przy pustym żołądku. Proces swobodnego opadania nie dotyczy wyłącznie sztuki. Można wskazać postępujący spadek wykształcenia ludzi, którym powierzamy władzę — ostatni parlament jest najmniej uczony w historii wolnej Rzeczpospolitej i mimo że w narodzie poziom wykształcenia szybko rośnie, w demokratycznie wybranej klasie politycznej kierunek zmian jest przeciwny. Stoik może wyrazić nadzieję, że ta naturalna sprzeczność spowoduje, iż ten proces się odwróci, ale ja już mam swoje lata i nie chciałbym tracić czasu pod rządami tych, którzy nie pobierali wielu nauk.\nSamej sztuki rządzenia podobno też trzeba się uczyć, ale tu, jako zbiorowość, mamy poważne braki. Wypadł nam z historii cały wiek dziewiętnasty. Nie mamy tradycji własnej administracji, dwudziestolecie wojenne zatarło się w pamięci po czterdziestoleciu Peerelu i dziś oglądamy je trochę w krzywym zwierciadle naszych potrzeb idealizowania dobrych czasów, które już były.\nZ ogromną ciekawością oglądałem półdokumentalny serial o Marszałku Piłsudskim (jedna z nielicznych ambitnych produkcji telewizyjnych). Przypomniałem sobie sporo z tego, co gdzieś w tradycji rodzinnej było mi przekazane. Czas między dwiema wojnami, po wieku tragicznej niewoli, przesycony był swarami, prywatą, warcholstwem, sobiepaństwem i pospolitą głupotą, która co chwila dochodziła do głosu w Sejmie. Na tym tle to, co przyniosło ostatnie dziesięciolecie, wydaje się jakimś niespodziewanym sukcesem. Zaczęliśmy chyba dużo lepiej niż w poprzedniej Rzeczpospolitej — uchroniliśmy się od konfliktów na miarę zamachu majowego i moglibyśmy być nawet z siebie dumni, gdyby nie to, że sposób rządzenia, zamiast się poprawiać, raczej się pogarsza, tak jak widomie pogarsza się jakość ludzi, których do władz wybieramy.\nKiedy chce mi się pomyśleć o czymś miłym, to przypominam sobie tę wzniosłość, z jaką wstępowaliśmy w demokrację. Ten etos, który z czasem zmienił się w urągowisko. Czy kapitał moralny, zgromadzony na czasy przełomu, zaczął się wyczerpywać i to swobodne opadanie nie napotyka oporu? Jako niepolitolog nie muszę odpowiadać na tak ogólne pytanie, muszę natomiast westchnąć nad tym, co się dzieje w moim otoczeniu. Trwa rozwałka kinematografii, na którą w budżecie państwa nie ma pieniędzy — sam fakt, że ich nie ma, jest stosunkowo najbardziej zrozumiały, dlaczego jednak zaciąganiu pasa towarzyszy gromki populizm głoszony przez ministra o bezspornie etosowym rodowodzie — tego nie wiem, tak jak nie wiem, czemu szanująca się „Rzeczpospolita” drukuje w „Plusie i Minusie” szanującego się autora z tekstem w stylu politycznych oszołomów: wszystko, żeby udowodnić, że kiedy były pieniądze, to było źle, bo twórcy, w ich liczbie ja nobilitowany na barona, mieli wpływ na losy kinematografii. Nikt nie pisze, że wpływ ten nie dotyczył rzeczy najważniejszej — poszczególnych projektów filmowych, bo te były oceniane niezależnie przez rotacyjne ciało zwane komisją pakietową, na którą nikt z nas nie mógł mieć żadnego wpływu, bo system decyzyjny, skopiowany z Francji, praktycznie to wykluczał. Jak dotąd wygląda na to, że dziecko wylewa się z kąpielą, ale ponieważ polska kinematografia jest tylko jedną dziedziną życia publicznego, obiecuję, że będę się starał pisać o niej państwu jak najrzadziej. A przyjdzie mi to łatwo, bo korzystając z urlopu reżyseruję w teatrze w Rzymie i mam premierę po świętach. Ale skądinąd nawet w Rzymie nie da się uciec od tematu. W ostatnim tygodniu żona prezydenta republiki wezwała swoich rodaków do nieoglądania telewizji, w tym także publicznej, bo zeszła ona do wyjątkowo niskiego poziomu. Niemalże tak samo zrecenzował sytuację papież, więc można zadać pytanie, czy aby swobodne spadanie nie jest zjawiskiem, które łączy wszystkie w miarę rozwinięte kraje.\nCopyright by Polityka 48/2001\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: sztuka kultura demokracja polityka władza telewizja upadek minister Zanussi reality show Polsat


Czy możemy tłumaczyć imiona? | SuperTłumacz®\nCzy możemy tłumaczyć imiona?\nTłumaczenie imion jest dość specyficznym zabiegiem dla klasycznego przekładu, ponieważ, co do zasady imion się nie tłumaczy. W toku doświadczeń translatora, pojawiają się specyficzni klienci, którzy żądają przetłumaczenia imienia, co gorsza nawet w dokumentach.\nZagadnienie to urasta do rangi problemu wtedy, gdy klient żąda tłumaczenia imienia w przekładzie uwierzytelnionym. Wątpliwości dotyczą przede wszystkim imion, które mają polskie odpowiedniki. Należy pamiętać, że tłumacz przekłada oryginalny tekst, a w przypadku dokumentów, nie posiada uprawnień do spolszczania imion, a tym bardziej nazwisk swoich klientów. Są jednak kraje, w których tego typu zabiegi i niedociągnięcia transkrypcyjne nie są w ogóle brane pod uwagę, np. na Ukrainie. Mając jednak na uwadze porządek prawny, a także swój interes, wystrzegajmy się tego typu zabiegów, chyba że przemawia za tym jakaś szczególnie uzasadniona sytuacja.\nZasada nieprzetłumaczalności imion, widnieje w kodeksie tłumacza.\nTłumaczenie imion może mieć jedynie nieoficjalny charakter. Imiona można przetłumaczyć dla wiedzy osoby zainteresowanej, jednak wiedza ta, może być podana tylko do wiadomości prywatnej. Warto wskazać, że większość imion polskich ma etymologię łacińską. Poznanie jej powinno mieć charakter indywidualny. Co innego profesjonalne tłumaczenie imion…\nZgodnie z postanowieniami kodeksu tłumacza przysięgłego:\n„Nazwy własne zapisywane alfabetem niełacińskim, powinny być transkrybowane lub transliterowane zgodnie z zasadami przyjętymi przez powołaną do tego instytucję dla danego języka docelowego”.\nZatem regulacja prawna, dotycząca zawodu tłumacza przysięgłego, rygorystycznie i stanowczo zabrania tłumaczenia imion, także tych transkrybowanych.\nW samym tekście przekładu, należy trzymać się wytycznych, jakie powszechnie obowiązują. Wszelkie tłumaczenia, wyrastające poza oficjalny kanon, można podawać, opatrując je odpowiednim przypisem. Jest to typ uwag nie związanych bezpośrednio z treścią dokumentu.\nJeżeli klient żąda od tłumacza przekładu imion zawartych w danym dokumencie, nigdy tego nie rób. Tłumacząc takiej osobie, dlaczego imienia nie można przełożyć na inny język, powołaj się na adekwatne ustawy i paragrafy. Gdy to nic nie da, lepiej nie podejmuj się zlecenia.\nJedyną instytucją uprawnioną do spolszczania, nadawania nowego brzmienia imionom jest Urząd Stanu Cywilnego. Nawet w sytuacji, gdy cudzoziemiec otrzymuje obywatelstwo polskie, nie mamy uprawnień do spolszczenia jego imienia. Dlaczego? Prosty przykład: jeden translator przetłumaczy imię w dokumencie, drugi tłumacz, w równie ważnym dokumencie, tego nie zrobi. Urząd Stanu Cywilnego będzie miał do czynienia z dwoma innymi osobami, co może rodzić poważne konsekwencje prawne. Jak myślicie dla kogo?\nczy należy tłumaczyc imionaDaniel czy Dankodeks tłumaczaspecyfikacja przekładu imionspolszczenia imionwyzwanie dla tłumaczazasada nieprzetłumaczalności imionznaczenie imion


NCL Cruises | SeaToursMorskie i Skandynawskie Biuro Podróży TOUR-OPERATOR\nNorwegian Cruise Line (NCL) jest międzynarodową korporacją, w skład której wchodzą trzy firmy Norwegian Cruise Line, NCL America i Orient Lines. Flota NCL posiada aktualnie 16 statków, a dwa kolejne powstaną w 2007 roku. W lutym 2000 roku, linia NCL stała się częścią Star Cruises Group, trzeciej, największej korporacji cruisingowej na świecie. Europejski oddział NCL ma siedzibę główną w Wiesbaden w Niemczech i zatrudnia 45 osób.\nNorwegian Cruise Line od lat wyznacza kierunek rozwoju światowego cruisingu. W 2000 roku linia wprowadziła nową formułę rejsu tzw. FREESTYLE CRUISING, polegającą na dostosowaniu się do wymagań i zmieniających się potrzeb pasażerów, a dotyczącą systemu serwowania posiłków, ubioru, rozrywki oraz serwisu. Na każdym statku znajduje się ok. 10 restauracji oferujących co wieczór inne menu – wybór należy do klienta – może jeść gdzie chce i kiedy chce. Ubiór również jest dowolny. Na każdym statku są restauracje, w których nie wymaga się od gości strojów wieczorowych. Zwiększono również liczbę załogi i podwyższono i tak doskonały już serwis. Bogaty program wycieczek fakultatywnych i zajęć animacyjnych na pokładzie wzbogacono o nowe propozycje.\nStatki NCL odwiedzają przez cały rok Wyspy Karaibskie, Bermudy, Bahamy i Hawaje, proponując duży wybór programów i bardzo atrakcyjne ceny. W ofercie NCL są również rejsy po Alasce, Kanadzie, Ameryce Środkowej i Południowej, Europie Północnej oraz Morzu Śródziemnym.\nRejsy NCL to również doskonała propozycja na wakacje dla całej rodziny. Linia proponuje atrakcyjne ceny dla dzieci a specjalne programy, kluby i animatorzy zapewniają małym pasażerom wiele atrakcji. NCL zaprasza również klientów do połączenia rejsu z pobytem wypoczynkowym proponując atrakcyjnie usytuowane hotele bardzo dobrej klasy. Specjalne pakietowe ceny zawierają transfery z portu do hotelu lub z hotelu do portu.\nNorwegian Cruise Line rozpoczęła swą działalność w 1966 roku i od razu stała się niezwykle łatwo rozpoznawalną marką północnoamerykańskiego przemysłu crusingowego. Wśród wielu rozlicznych nagród należy wymienić tą przyznaną w 2005 roku przez czytelników Porthole Cruise Magazine o nazwie Best Alternative Dinnig Room Cuisine oraz dwie nagrody Cruise Innovation Awards przyznane przez Cruisecritic.com za najbardziej innowacyjne rozwiązania w sprawie pokładowego programu żywieniowego oraz stworzenia i rozwoju pionierskiego programu kuchni regionalnych.


Akcje QEP Resources Inc: Aktualny kurs - Bezpieczny Dom Maklerski TMS Brokers\nSEO contents: rynek/wykresy/qep-resources-akcje\nQep Resources Akcje\nQEP Resources, Inc., poprzez swoje spółki zależne, działa jako firma zajmująca się poszukiwaniem i wydobyciem gazu ziemnego i ropy naftowej w Stanach Zjednoczonych. Firma prowadzi działalność poszukiwawczo-wydobywczą w basenie Williston w Północnej Dakocie, w basenie permskim w zachodnim Teksasie; Pinedale Anticline w zachodnim Wyoming; Uinta Basin we wschodnim Utah; Haynesville / Cotton Valley w północno-zachodniej Luizjanie; i inne sprawdzone właściwości w Wyoming, Utah i Kolorado. Na dzień 31 grudnia 2016 r. Oszacował on rezerwy potwierdzone na 731,4 mln boe. Firma sprzedaje swój gaz, ropę i płyny z gazu ziemnego (NGL) różnym klientom, w tym hurtownikom, użytkownikom przemysłowym, lokalnym dystrybutorom, przedsiębiorstwom użyteczności publicznej i innym firmom. Ponadto prowadzi podziemny magazyn gazu. QEP Resources, Inc. ma siedzibę w Denver w stanie Kolorado. Dlaczego warto kupić akcje QEP Resources Inc.? Cena akcji QEP Resources Inc. jest widoczna w aplikacji TMS Brokers - pokazuje notowania akcji QEP Resources Inc. na żywo i umożliwia kupno i sprzedaż akcji QEP Resources Inc..\nbroker houseranking brokerów forexbrokers forexplatforma forexplatforma connectrachunek maklerski rankingbroker giełdowymetatrader 5giełdaforex democfdforex dźwigniaindeksy giełdowenotowania forexinwestowanie onlineetf co tokomentarze giełdoweinwestowanie w kryptowalutygdzie kupić akcjegiełda światjak zacząć inwestowaćbitcoin jak zacząćjak inwestować w złotow co najlepiej inwestowaćjak grać na giełdziew co inwestowaćnotowania surowcówszkolenia forexfundusze etfinwestowanie w waluty


« Wielka drużyna małą drużyną, ...\nKoszmar Messiego »\nW Leo Messim jakiś czas temu zaszła niezwykła przemiana. Na świecie jest wielu piłkarskich ignorantów, dyletantów. Jak zwał tak zwał, w każdym razie moją uwagę zwraca, że ów motłoch z lubością bagatelizuje rolę podających, na piedestał wynosząc strzelców goli. Jest to oczywiście trywialne i płytkie, bo zacietrzewieni kibice, zaślepieni miłością na ogół do Cristiano Ronaldo i siłą rzeczy także nienawiścią do Messiego ot tak przymykają oko na niebagatelny wkład w grę Argentyńczyka, wznosząc sążniste peany na cześć gracza Realu Madryt. U mnie wywołuje to jedynie uśmiech politowania, wszak nie sposób dziś porównywać pospolitego osiłka, którego jedynym atutem jest instynkt strzelecki, z geniuszem wciąż poszerzającym zakres swoich boiskowych działań.\nDrużyna wygrywa 6:1, a nagrodę dla piłkarza meczu zgarnia facet, który ani razu nie posłał piłki do siatki. To uderzające, że można mieć tak wielki wpływ na przebieg gry, by przyćmić dokonania strzelców goli. Taką rzecz umie zrobić chyba tylko Leo Messi. Eduardo Galeano pisał kiedyś, że Argentyńczyk przemierza połacie zielonej murawy z piłką przylepioną do nogi, w rzeczy samej oglądając to, co wyczynia na boisku Messi można odnieść wrażenie, że tę piłkę ma przytwierdzoną. Lider Barcelony i reprezentacji Argentyny ma niesamowitą orientację przestrzenną, potrafi znakomicie antycypować, używając języka polskiej myśli szkoleniowej. Mnie najbardziej urzeka, gdy pcha się w gąszcz nóg rywali i wychodzi z tego zwycięsko.\nArgentyna dziś nie ma klasowego rozgrywającego w swoich szeregach, zatem nie dziwmy się Messiemu, że bezboleśnie znosi proces swojej piłkarskiej ewolucji. To naturalne, przecież dla niego w pierwszej kolejności liczy się drużyna, nie jest tak pazerny na gole, jak choćby mający obsesje na ich punkcie, zresztą na punkcie Messiego także, Cristiano Ronaldo. Oglądałem wszystkie mecze Argentyńczyków na tegorocznym Copa America, w pierwszym obiecująco zagrał Ever Banega, nie zyskał on jednak uznania w oczach Gerardo Martino, czyli Messi musiał przejąć jego obowiązki. Argentyna przed laty miała fenomenalnego rozgrywającego Juana Romana Riquelme, słynący z kwiecistego języka Jorge Valdano mawiał, że Riquelme z piłką na boisku podróżuje, wykonuje eleganckie ruchy, z Messim jest chyba trochę inaczej, on może jakiś czas sobie dreptać, ale jak już ruszy, to jest nieuchwytny i wtedy osiąga fenomenalną prędkość.\nObecność Xaviego i Iniesty musiała odcisnąć głębokie piętno na grze Leo Messiego, po trzech latach zapaści, kiedy rywale znali każdy jego ruch na pamięć, Messi wrócił w zupełnie nowej wersji, udoskonalonej, już w sierpniu zeszłego roku pisałem o jego fundamentalnej ewolucji, w Barcelonie widać ją również, ale chyba dopiero, kiedy zakłada biało-błękitną koszulkę reprezentacji, nie umyka to uwadze wytrawnych kibiców. Leo zaliczył wczoraj trzy asysty, oczywiście parę razy wdał się też w drybling. W jednym z wcześniejszych tekstów podkreślałem, że Argentyna ma zdecydowanie największy potencjał spośród drużyn rywalizujących na Copa America. Angel di Maria we wczorajszym meczu strzelił dwa gole, jego zawrotna szybkość, impet mogą się spodobać, chociaż gwoli prawdy czasami gracz MU potrafi wyprowadzić kibica z równowagi. Jest to trochą taki jeździec bez głowy, jak nieraz mówimy. Ma wiele niecelnych zagrań, ale koniec końców ja go cenię, ten jego ciąg na bramkę imponuje. Potęga Argentyny jest niezaprzeczalna. Jeśli nawet najwybitniejszy napastnik na świecie, to moja subiektywna opinia, Kun Aguero strzela gola w meczu, który nie układa mu się wcale, widać ogromną siłę Argentyńczyków.\nArgentyna budzi się, wybija ponad przeciętność. Skoro piłka brazylijska chyli się ku upadkowi, dobrze że chociaż Argentyńczycy wyciągnęli wczoraj swój najpotężniejszy arsenał i tym razem nie oszczędzili rywali, grając z wielkim rozmachem. Oby tak dalej, bo taki futbol ogląda się z przyjemnością, natomiast nowe oblicze Leo Messiego ma znacznie większy stopień wyrafinowania i oko kibicowskie cieszy szalenie. Żeby jeszcze tylko wielbiciele Cristiano Ronaldo byli pod wrażeniem tego, co robi Messi... Oni jednak honorem się uniosą, w dalszym ciągu będą nam wpierać, że Argentyńczyk nie umywa się do ich niezrównanego idola. Ronaldo strzelać gole umie, ale jakże szeroka jest gama zagrań Messiego. Uff.\nTercet barceloński Messi-Suarez-Neymar wiedzie prym w piłce europejskiej, jeśli chodzi o reprezentacje najlepsze trio to chyba Di Maria-Messi-Pastore. Nie jest tak fenomenalne, ale również godne podziwu.\nObłędna licza goli, jaką co sezon funduje nam filigranowy Argentyńczyk z Barcelony czasami przesłaniała kunszt, który nie ogranicza się tylko do pokonywania bezbronnych wobec niewątpliwego geniuszu tego niepozornego faceta bramkarzy. Na mundialu w Brazylii jednak takiej wersji Messiego brakowało. Wtedy także był liderem z prawdziwego zdarzenia, ale dziś jest o dwie półki wyżej. Dziś sięga futbolowego misterium i zgłębia istotę piłkę, dowodząc gdzie leży kres ludzkich możliwości, nie jest zwykłym śmiertelnikiem, tylko przybyszem z innej planety. Golami się już nasycił, teraz potrzebuje nowego natchnienia, przemożna chęć przyćmienia legendy Maradony pobudza go do walki i dalszego rozwijania swoich niewiarygodnych umiejętności. Oby tym razem wreszcie udało mu się prześcignąć niegdysiejszego idola Argentyńczyków, Messi już go chyba zresztą przewyższył, zatem tylko w sposób namacalny, zdobywając znaczące trofeum, musi dać na to twarde dowody.\nśroda, 01 lipca 2015, bartasek98\nTagi: Cristiano Ronaldo Copa America Paragwaj Leo Messi Argentyna Angel di Maria\nNa mundialu w Brazylii Leo Messi przełamuje barierę ludzkiej słabości,wrodzony instynkt strzelecki i nadzwyczajna skuteczność uzurpują mu prawo, by z powodzenie\nTekst dobry, przejrzysty, fajnie się go czyta, no i w końcu jakże dokładnie opisuje to co robi teraz Leo Messi ;)\nTak jak wspomniałeś - to musi świadczyć o "wspaniałości" jego gry, kiedy zostaje wybrany na gracza meczu, mimo, iż nie strzelił żadnego spośród 6 goli. Fani Cristiano Ronaldo, raczej tego nie przyznają, ale chyba nawet najwięksi fanatycy muszą zauważyć różnicę między łasym na gole Ronaldo, który ostatnio zatraca swoje walory, a Messim. Oczywiście, niedzielni kibice zobaczą na staty i powiedzą, że przecież Leo nic nie gra :-)\nWspominasz o tercecie MSN i mówisz o argentyńskim trio Di Maria-Messi-Pastore. Zauważ, że w tym drugim nie ma tak na prawdę, żadnego napastnika.\nNo taka jest specyfika gry Messiego, że te straty musi mieć. Ronaldo dzisiaj tylko głową gra lepiej od Leo i oczywiście rzuty karne wykonuje z większym wyczuciem i spokojem, po prostu pewniej i skuteczniej.\nW grze Messiego jest dzisiaj też dużo więcej chęci, takiego wigoru. Tych dryblingów notuje w turnieju Copa America co nie miara, naraża się na straty, ale to naturalne, choć ja pamiętam jeden z jego lepszych meczów w ogóle w karierze, było to spotkanie z Manchesterem City na Camp Nou, wtedy był klasą dla siebie, zresztą jak zawsze, ale tym razem w sposób jeszcze bardziej okazały, wprost zjawiskowy.\nNie ma napastnika w tym tercecie, ale śmiało mógłbym dołączyć jeszcze Kuna Aguero, który jest piłkarzem kluczowym w tej układance jakże światłego trenera Martino. W Barcelonie jest inaczej, tak naprawdę Neymar na lewej flance daje przewagę, ale ta prawa strona nie jest obsadzona tak absolutnie, raz hasa tam Messi, innym razem Suarez, jednak na ogół Leo operuje w środkowej strefie, coraz częściej przesuwa się w głąb boiska, w reprezentacji pewnie zauważyłeś, że nawet głębiej, natomiast Urugwajczyk czyha na swoją szansę, ale też nieraz w środku. Zresztą teoria, że Neymar jest klasycznym skrzydłowym również podlega dyskusji, co to za skrzydłowi, którzy nie wykonują prawie wcale dośrodkowań, można by powiedzieć, ale w Barcelonie to obrońcy za nie odpowiadają, chociażby Alves, na początku sezonu tymi swoimi osławionymi ''balonami'' się kompromitował, lecz w miarę upływu czasu zdołał podnieść jakość owych wrzutek. Poza tym dośrodkowania to symbol piłki angielskiej, Barcelona tak nie gra, szuka bardziej wyrafinowanych środków na rozmontowanie bloków obronnych rywali, to Real czasami się szamocze i w akcie desperacji ucieka się do centr Marcelo, teraz przypominam rewanżowy mecz z Juventusem w półfinale Ligi Mistrzów.\nNiesamowite jest jak w każdym tekście musisz by pokazać, że Messi jest ok - poatakować Ronaldo.\n"Pospolity Osiłek" poważnie? Naprawdę uważasz, że to tylko przeciętniak z górą mięśni?\nŁasy na gole? Spoko... tylko, że sezon 2014/2015 CR 22 asyst w 54 meczach, Messi 28 w 57 meczach (w Lidze 16/35 vs 18/38 czyli prawie identycznie). Pomijam już LM w sezonie 2013/2014 - CR na 11 meczy 5 asyst a Messi w 7 meczach.. 0 asyst.\nZnaj proporcję - ktoś kto na niemal w co drugim meczu ma asystę to nie jest "pospolity osiłek, którego jedynym atutem jest instynkt strzelecki" i naucz się tworzyć panegiryki bez mnożenia zarzutów wobec innych osób.\nNieuważnie śledzisz grę Messiego, bo prawda jest taka, że on przy każdym golu Barcelony i Argentyny ma istotny udział. Tak jak w tym meczu z Paragwajem, miał trzy asysty, ale przy pozostałych trzech golach również zabłyszczał. Sorry, ale co robił Ronaldo w meczach z Juventusem, kiedy ważyły się losy sezonu dla Realu? Czyhał na okazję, sam z siebie nic nie pokazał, nie podawał, jedyna asysta, jaką sobie przypominam to ta do Chicharito w derbach Madrytu, ale tak to nie były żadne otwierające podania, jak w przypadku Messiego, tylko jakieś proste zagranie.\nMam wrażenie, że masz problemy z dopasowaniem siły słów.\nPo pierwsze - bierzesz odpowiedzialność za zwrot "każdy gol barcelony i argentyny"? Każdy? Czyli "nie ma takiego gola barcelony i argentyny, w którym Messi nie ma udziału i do tego udział ten jest istotny"?\nWidzisz różnice pomiędzy "W meczu z Juwentusem nic nie pokazał" a "Pospolity osiłek"? Naprawdę uważasz, że pospolity osiłek, który jedynie potrafi strzelać - to pasujące określenie do osoby, która w 54 meczach odnotowała 22 asysty?\nJak wielu komentatorów masz moim zdaniem problem z nadużywaniem porównań i używaniem zbyt mocnych określeń (do tego jeszcze wchodzi w grę zajadłość po jednej ze stron niepotrzebnie nakręcanej rywalizacji pomiędzy 2 zespołami i 2 graczami).\nI doprowadza to do głupiej sytuacji, że piszesz jak to Messi się "dzieli" a jak Ronaldo "jest lasy na gole" nawet jeśli w zeszłym roku statystyka jest bezlitosna dla takich poglądów.


Jak pył | Ewa Polak-PałkiewiczEwa Polak-Pałkiewicz\nPosted on 16 sierpnia 2015 by Ewa Polak-Pałkiewicz in Porządkowanie pojęć\nZa PRL – u mielismy inżynierów dusz ludzkich; dziś tych wychowawców szarego człowieka zastępują osobowości telewizyjne. Ci, którzy regularnie nauczają w popularnych mediach spełniając tę samą rolę, co w PRLu „eksperci”.\nMają wiele wspólnych cech ze Świadkami Jehowy. Posługują się językiem prostym i potoczystym, czasem aż nadto bezpośrednim. Nie kryją fizycznego wręcz wstrętu do Prawa i Sprawiedliwości, a ze szczególnym upodobaniem i wielką pompą potrafią rozprawiać o rzeczach, o których – jeszcze niedawno, przed rewolucją kulturalną – mówili tylko kaznodzieje. O celu życia, o tym, co nas czeka w przyszłości, o wizji szczęścia. Ze Świadkami Jehowy łączy ich także fakt, że ich zadaniem jest wykazać, że Kościół katolicki kłamie.\nGdy Świadkowie Jehowy żonglują spreparowanymi cytatami z Biblii, ci próbują porażać odbiorców jawnym szyderstwem lub, jak przystało na rasowych teleewangelistów, razić ich “cudownościami” wiary bez Kościoła.\nNie są to rzeczy nowe. Jak tylko chrześcijaństwo pojawiło się na ziemi, przypomina R. F. Chateaubriand, było atakowane przez trzy rodzaje wrogów: herezjarchów, sofistów i owych ludzi, tylko z pozoru lekkomyślnych, niszczących wszystko śmiechem. Tak jak Wolter – kilka wieków później – posiadali oni umiejętność czynienia z niedowiarstwa mody, zauważa francuski pisarz. Apologeci zdołali bez większych problemów zdemaskować przewrotność i kłamstwa dwóch pierwszych kategorii, z szydercami radzono sobie gorzej.\nWspółcześna propaganda antykatolicka bywa też bardzo subtelna. Ukazuje ludziom spragnionym życiowej głębi – wielkiego celu, idei – perspektywę przerobienia własnymi rękami rzeczywistoścć na lepszą. Przekonuje, że wystarczy chcieć, wziąć się do pracy, a sukces będzie murowany.\nZarówno szydercy jak świeccy kaznodzieje w stylu Świadków Jehowy odwołują się przede wszystkim do emocji. Jak ognia unikają pojęcia łaski. Pragną, by uwierzono, iż wypowiadają się „w imieniu Boga”. Wychodzą z założenia, jakie wprowadziła reformacja i upowszechnia protestantyzm, że każdy może być prorokiem.\nOto próbka tego stylu: „ [europejskiemu nihilizmowi] musimy przeciwstawić żywą, dynamiczną, katolicką wiarę, doświadczenie Chrystusa i odwagę w Jego głoszeniu” (z tekstu znanego publicysty pt. „Być albo nie być Polski”). Wszystko na pozór w porządku, głosić prawdę trzeba, odwaga jest potrzebna. Uwagę w tym fragmencie zwracają przymiotniki.\nCo bowiem będzie, jeżeli wiara katolicka nie okaże się „dynamiczna”? Jeżeli nie będzie „doświadczenia Chrystusa”, tylko przyjęcie umysłem wiedzy o tym, że Chrystus odkupił człowieka własną krwią i zmartwychwstał, oraz miłość do Odkupiciela? Wiarę można mieć albo jej nie mieć. Wiara “dynamiczna” to określenie, które nic nie znaczy. Wiara to nie żadne „doświadczenie religijne”, tylko uznanie przez rozum nadprzyrodzony Bożego Objawienia. A Objawienie nie ma nic wspólnego z uczuciem. Jest historycznym, a zarazem nadprzyrodzonym wydarzeniem, zamkniętym – w swym wymiarze historycznym – wraz ze śmiercią Apostołów, przekazanym ludziom poprzez Kościół, jego ustną i pisemną tradycję.\nDzisiejsi kaznodzieje medialni chcą nakłonić nas do obserwowania ich sztuczek. Pragną skupić uwagę na sobie. I na rzeczach nadzwyczajnych. Chcą udowodnić, że bez „nadzwyczajności” świat wiary chrześcijańskiej jest nudny, a Kościół „nieskuteczny”. Pan Bóg jest ich zdaniem specjalistą od fajerwerków, a Jego Kościół, o ile nie „mówi językami”, nie obdarza “zaśnięciem w Duchu św.” , nie ma współczesnemu człowiekowi nic do powiedzenia. Doktryna Kościoła to jakieś nudziarstwa, których nikt nie rozumie. Ważne są przeżycia, wrażenia, nastroje.\nCzłowiek tak nastawiony szuka siebie, a nie Boga.\nNa tym polega współczesna herezja modernizmu. W ten sposób stać się możemy więźniami swoich stanów emocjonalnych – pojmowanych jako “doświadczenia religijne” – i całkowicie odejść od wiary.\nW sierpniu 1920 roku na terenach Rzeczypospolitej także często mówiono o Bogu. Nawałnica jeźdźców ze Wschodu w czapkach z czerwonymi gwiazdami, gnała przez nasze ziemie niczym wicher, podtrzymywana i napędzana rozkazami zachęcającymi do okrucieństwa i gwałtów, wizją łatwych zwycięstw, rabunków i podboju całej Europy. Transporty broni i amunicji nie docierały do polskiej armii, powstrzymywane przez strajkujących w porcie gdańskim niemieckich dokerów, wśród których skuteczną agotację przeprowadzała Moskwa. Bezpośrednio przed bitwą o Warszawę, która odbywała się 15 sierpnia, nasi układni i płochliwi przyjaciele z Zachodu domagali się zmiany na stanowisku Naczelnego Wodza. Marszałek Piłsudski był dla nich zbyt radykalny, miał zbyt otwarty umysł, był zbyt przenikliwym strategiem. Zbyt dobrze znał Rosję. Wskutek cichej zmowy możnych tego świata, zupełnie nie zainteresowanych, by w tym miejscu trwała Polska katolicka, „przedmurze chrześcijaństwa” – według słów ówczesnego papieża Benedykta XV – los Ojczyzny wydawał się przypieczętowany.\nWojna polsko-bolszewicka. Grodno, operacja “Niemen”\nCo w tym czasie robili Polacy? Czy starali się, by ich wiara była „dynamiczna”, a przeżycia religijne pełne nadzwyczajności? Po prostu się modlili. Pod wodzą kardynałów i biskupów. Wszystkie stany. Generał Józef Haller, dowódca Armii Ochotniczej, Sodalis Marianus, leżał krzyżem w kaplicy Matki Boskiej Częstochowskiej, w kościele Najświętszego Zbawiciela; odprawiał nowennę w intencji swoich żołnierzy. Kościoły były pełne dzień i noc. Trwały nieustające adoracje. Spowiednicy nie odchodzili od konfesjonałów. Ulicami stolicy przeciągały jedna za drugą procesje pokutno – błagalne. Odmawiano różaniec. Na kolanach wchodzono do kaplicy Matki Boskiej Łaskawej, Patronki Warszawy i Strażniczki Polski. W czerwcu 1920 roku nastąpiło uroczyste poświęcenie Polski i Warszawy Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Uznano Pana Jezusa jako Króla Polski.\nNa imię Jezusa Chrystusa zginało się każde kolano – władz kościelnych, wojskowych, cywilnych. Obecny był przy tym akcie nuncjusz apostolski Achilles Ratti, późniejszy Pius XI (w przeddzień bitwy warszawskiej jako jeden z dwóch dyplomatów nie opuścił stolicy). Ksiądz Ignacy Skorupka, potomek szlacheckiego rodu (herbu Ślepowron), 26 – letni prefekt szkół warszawskich i wybitny kaznodzieja zaciągał się do Armii Ochotniczej. Na Dworcu Wileńskim spowiadał na stopniach wagonów, którymi żołnierze wyjeżdżali na front.\nPolacy myśleli logicznie. Szykowano się do wojny, sypano okopy i zbierano amunicję. Gromadzono z datków żywność dla armii, przyjmowano konie, wozy, obrączki, bandaże, nawet onuce do żołnierskich butów. W Polsce brakowało wszystkiego. Armia potrzebowała rzeczy elementarnych; niepodległość trwała niecałe dwa lata.\nSzanowano dowódców wojska i ufano im. Ale nikt nie łudził się, że są wszechmocni. Ratunku szukano w Bogu. Kołatano dzień i noc do serca Jego Matki.\nBowiem wszędzie siła rodzi się z łaski, przypomina Chateaubriand: …rzeka wypływa ze źródła, lew jest pierwej karmiony mlekiem podobnym do tego, jakie ssie jagnię; zaś co do ludzi, Wszechmocny obiecał chwałę tym, którzy praktykują najpokorniejsze cnoty.\nCzy nasi rodacy w 1920 roku mieli „doświadczenie” Chrystusa?\nByli po prostu pokorni. Nie oddawali zwodzicielom swoich umysłów. Korzystali z sakramentów, wierząc, że są źródłem łaski. Ufali Bogu i Jego niezmiennej nauce głoszonej przez Kościół.\n„Losy wojny są w ręku Boga”, mówił do swoich żołnierzy w Łucku, pół roku przed 15 sierpnia marszałek Piłsudski (posądzany tyle razy, że był ateuszem), „ale ludzie są po to, by wojnie dopomóc”.\nWojciech Kossak – Cud nad Wisłą\nPo bitwie warszawskiej, gen. Maxime Weygand, szef misji francuskiej w Polsce powiedział o strategii Józefa Piłsudskiego, głównego twórcy militarnego zwycięstwa Polaków: Plan Piłsudskiego był wyborny, dowództwo świetne i żołnierz bohaterski. W liście do żony zaznaczył, jak typowy Francuz, że z punktu widzenia artystycznego była to piękna bitwa. I dodał: Niech Bóg będzie błogosławiony.\nWładze polskiego państwa nie postępowały tak jakby Boga nie było, nie twierdziły obłudnie, że Polska jest państwem „neutralnym światopoglądowo”; Polacy nie zachowywali się tak, jakby religia była ich sprawą prywatną. Zachowali się jak obywatele państwa katolickiego i wierne dzieci Kościoła. Ksiądz Ignacy Skorupka oddał życie prowadząc do walki pod sztandarem krzyża ochotników, także kilkunastoletnią młodzież. To właśnie w chwili jego śmierci, jak to poświadczają wypowiedzi wziętych do niewoli Rosjan, na niebie ukazała się Matka Boża w znaku Matki Boskiej Łaskawej, a u Jej stóp ksiądz w sutannie, komży, z krzyżem w ręku.\nOfiara została przyjęta. Najeźdźcza armia, niezwyciężona armia, rozproszyła się w jednej chwili jak pył.\nChrześcijaństwo nie składa się z owych rzeczy, które usiłują nam wmówić szyderstwa niedowiarków. Ewangelia została ogłoszona ubogim duchem; to najbardziej zrozumiała księga, jaka istnieje. Siedzibą jej doktryny jest nie głowa, lecz serce… *) Ksiądz Ignacy poszedł drogą swojego Mistrza. Czerwona Armia w swoim szaleńczym galopie potknęła się o jedno kruche ciało jasnowłosego młodzieńca w komży i stule, który padając trzymał w ręku Znak zbawienia.\nAutorzy rewolucji bolszewickiej karmili się szyderstwami z wiary katolickiej i mętnymi sofizmatami podawanymi w atrakcyjnej formie, produkowanymi masowo przez intelektualnych idoli jeszcze w czasach Oświecenia. Szał niszczenia wiary i “demaskowania” Kościoła dotarł do Rosji blisko sto lat po tym jak we Francji, za Ludwika XVI, stał się modą.\nKobiety z towarzystwa, poważni filozofowie mieli swoje własne katedry niedowiarstwa. Na koniec zostało stwierdzone, iż chrześcijaństwo jest systemem barbarzyńskim, którego upadek powinien nastąpić jak najwcześniej w imię wolności ludzkości, postępu oświecenia, rozkoszy życia i wykwintu sztuk. (…) każdy autor [antykatolickich dzieł] błogosławił swój los, który sprawił, że narodził się w pięknym wieku Diderotów i d`Alambertów, kiedy to świadectwa ludzkiej madrości zostały ułożone w porządku alfabetycznym w Encyklopedii, tej wieży Babel nauk i rozumu (Chateaubriand).\nNiewielu w dobie rewolucji – zarówno we Francji jak i w Rosji – miało na tyle uczciwości intelektualnej, by dostrzec związek między tą paplaniną (jaką dziś jeszcze u nas uprawiają także, oprócz jawnych szyderców, “teleewangeliści”), a uczynieniem z ludzi stada bezwolnych i bezwstydnych istot, czy też okrutnych bestii zdolnych do najgorszych zbrodni.\nI jeszcze jedno: Marszałek Piłsudski pozostał w sercach Polaków kimś bardzo bliskim – nie tylko jako wielki wódz, genialny strateg, który przechytrzył manewrem z nad Wieprza bolszewików, wytrawny polityk – ale ojciec dla swoich żołnierzy. Dla szerokich zaś rzesz Polaków, w drugiej połowie swego życia, był „Dziadkiem”.\nTa familiarność w odnoszeniu się do najwyższego dowódcy z okresu wojny bolszewickiej, a potem Marszałka i Naczelnika Państwa, mówi coś istotnego o charakterze polskiej władzy. U nas nie może być ona nigdy na dłuższą metę koturnowa, szanowana czy nawet wielbiona tylko z oddalenia, ale ma być bliska, swoja, stosunki zaś z nią pozbawione zbędnego formalizmu. Takie stosunki, jakie łączyły Marszałka Piłsudskiego z narodem, charakteryzowały też tę specyficzną dla Polaków, bardzo bliską, na kształt więzi rodzinnej, więź z ich królami – trwała ona aż do czasów saskich – i dziś powracają w wyraźnie już odczuwalnym zaufaniu i cieple, jakie towarzyszy relacji pomiędzy Polakami a nowym Prezydentem RP, panem Andrzejem Dudą.\nWojciech Kossak – Józef Piłsudski\nPodczas spotkania pana Prezydenta Andrzeja Dudy w Janowie Lubelskim w ubiegłym tygodniu – tuż po zaprzysiężeniu w Sejmie i uroczystościach inaugurujących prezydenturę – przyglądałam się jak osoby z jego obstawy zbierają od tłumu coraz to nowe upominki. Towarzyszyły temu okrzyki radości. A gdy bohater spotkania witał się z ludźmi, wśród straganów z regionalnymi potrawami, niezliczone ręce wyciągały się z albumami, przewodnikami, mapami, książkami przyrodniczymi o Lasach Janowskich, ale takze słoikami miodu i koszykami jagód, z czymś od serca i spontanicznie przeznaczonym dla tak upragnionego gościa.\nNa jednym ze straganów, gdzie wcześniej sprzedawano nalewki własnej produkcji, gdy tylko pojawił się pan Andrzej Duda, butelki zostały przykryte płótnem, a ich właściciele siedzieli jakby ich nie było. „Podczas wizyty pana Prezydenta nie sprzedajemy alkoholu”, odpowiadali na pytania.\nDbanie o eleganckie zachowanie się „w przytomności” wodza, czy monarchy, to wykwit polskiej kultury. A prezenty, tak bezpretensjonalne i z potrzeby serca, przypominają inną sytuację, sprzed kilkudziesięciu lat:\n„Imieniny Piłsudskiego uroczyście obchodzone już w czasach legionowych, w okopach, stały się z biegiem lat świętem, jeśli nie państwowym, to przynajmniej świętem piłsudczykowskiej elity. Zwłaszcza w okresie Sulejówka, kiedy przy Komendancie pozostali najwierniejsi. Oni to każdego roku, 19 marca, składali swemu Komendantowi wizyty, przywozili prezenty, na jakie było kogo stać i na jakie komu starczyło fantazji: naukowcy książki (nawet o karaluchach!), chłopi jaja i masło, a nawet żywe ptactwo i zwierzęta. Pamiętam – wspomina Aleksandra Piłsudska – że na jedne imieniny mąż dostał dwa psy, przeszło dziesięć królików, jedną owcę, sarenkę, lisa, gęś i wojowniczego koguta. Rozbrojony tymi prezentami mąż stanowczo odmówił pozbycia się tego zwierzyńca, przez parę tygodni patrzyłam bezsilnie jak owca zjada sałatę, sarna kwiaty wiosenne w ogrodzie, a kogut skacze do oczu każdemu, kto tylko wejdzie do nas. Lis w poszukiwaniu legowiska przeorał grządki tak dokładnie, że musiałam siać wszystko po raz drugi…”**)\nOt, polskie święto – przeżywane gorliwie i z radością, która musi mieć jakiś upust, jakiś zewnętrzny wyraz – takie samo jak to w pierwszych dniach sierpnia 2015 roku.\nTylko zamiast węzełków z lnianego płótna i żywych zwierząt do rąk Prezydenta trafiają dziś reklamówki, obwiązane wstążkami z plastiku szeleszczące celofany i koszyki od wytwórców wyrobów z wikliny z sąsiedniej gminy.\n*) F. R. de Chateuabriand, Geniusz chrześcijaństwa, Poznań, 2003\n**) Bohdan Urbankowski, Józef Piłsudski. Marzyciel i strateg, Poznań 2014