RECENZJA: Plastik fantastik? (Babaryba)\nŻycie bez plastiku w tym momencie jest praktycznie niemożliwe i każdego dnia, każdy z nas przyczynia się do wzrostu jego produkcji. W skali jednostki, nie brzmi to jeszcze tak strasznie, ale jeśli pomyśli się o tym bardziej globalnie, to ilość plastiku jest już przytłaczająca.\nMateriał ten jest tak powszechny, że w Twoim najbliższym otoczeniu znajdziesz minimum 5 przedmiotów z niego wykonanych. Także rozejrzyj się i sam się przekonaj 🙂\nAutorzy książki Plastik fantastik? są świadomi ogromnej skali zalewającego nas z każdej strony plastiku, dlatego też postanowili stworzyć książkę, w której w obiektywny sposób przedstawią historię plastiku oraz tego jak ogromny wpływ ma na nasze życie.\nKIM SĄ AUTORZY\nAutorem tekstu jest Eun-Ju Kim, a za ilustracje odpowiadał Ji-Won Lee. Niestety tym razem po przeszukaniu internetów nie udało mi się znaleźć jakichś dodatkowych informacji o autorach książki poza tym, że zajmują się pisaniem lub ilustrowaniem książek dla dzieci.\nKsiążka Plastik fantastik? to picturebook, który pokazuje historię plastiku, jednakże w głównej mierze skupia się na tym, aby zapoznać małego czytelnika z procesem jego powstawania i pokazaniu mu jego pożytecznej i szkodliwej strony.\nBohaterem książki jest plastik i wszystko to, co z niego powstaje. Autorzy przedstawiają w niej jego dobre strony oraz to jak bardzo szkodliwy i niebezpieczny jest jego nadmiar.\nTak jak wspomniałam wcześniej, książka to prosto zilustrowany picturebook, który rozpoczął się od nieskomplikowanego i zrozumiałego dla małego odbiorcy przykładu z żółtą gumową kaczuszką. Dzięki temu, dziecko bez trudu zrozumie na czym polega różnica pomiędzy plastikiem, a innymi materiałami.\nW dalszych częściach książki, autorzy ukazują jak powstają plastikowe przedmioty, których codziennie używamy, a także z czego powstaje sam plastik. Co ważne, nie demonizują oni tego materiału, a pokazują, że tak naprawdę plastik jest bardzo ważny i istotny w naszym życiu, ponieważ ma wiele zastosowań, zwłaszcza we współczesnej medycynie. Pomimo tego całego dobrodziejstwa, które zapewnia nam plastik, tworzy on ogromny problem, który szkodzi nie tylko ludziom, ale i zwierzętom.\nKsiążka dość obszernie obrazuje kwestie zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi i tym, co można zrobić, aby je ograniczyć. Nie da się ukryć, że jest to bardzo aktualny temat, który jest niezbędny do dyskusji.\nCo do budowy książki, to wszystkie strony zajmują ogromne i kolorowe ilustracje, które z pewnością przyciągają wzrok. Z kolei jeśli chodzi o treść, to nie ma jej za dużo i tekst jest wtopiony w grafiki.\nPlastik fantastik? powstała z myślą o dzieciach powyżej 6 roku życia. Dzięki swojej prostej formie i treści, która jest łatwa do przyswojenia będzie to idealna pozycja do zapoznania tak młodych czytelników z problematyką wszechotaczającego nas plastiku. Plastik fantastik? z pewnością zwiększy świadomość dzieci na tematy związane z ekologią, ochroną środowiska i dbania o naszą planetę.\nNajwiększą zaletą tej książki jest obiektywne przedstawienie wkładu plastiku, czyli substancji ropopochodnej w dziedzinę medycyny oraz dostępność wytwarzanych przedmiotów wraz z jej coraz bardziej niebezpiecznym oddziaływaniem na środowisko.\nAutor zadbał, aby tekst był zrozumiały, zwięzły i przekazujący najważniejsze fakty o plastiku. Książka została napisana w taki sposób, aby przedstawić ten temat ze wszystkich możliwych stron, bez zbędnego powtarzania się i negatywnego wydźwięku. Co więcej, współpraca tego duetu w genialny sposób pokazała, że potrafią oni zgrabnie i zrozumiale wyjaśnić wiele złożonych zjawisk związanych z plastikiem.\nPlastik fantastik? to książka, która idealnie pomoże dzieciom zrozumieć na czym polega problem z plastikiem, który przecież miał być pomocny i jego zadaniem było ułatwienie ludziom życia.\nLektura tej książki ma na celu zachęcenie czytelników do ograniczenia jednorazowego zużywania plastiku i znalezienia innych sposobów na ograniczenie korzystania z tego materiału. Pomimo tego, twórcy przyznają, że całkowite wyeliminowanie plastiku z naszego życia będzie niemożliwe do osiągnięcia, więc warto szukać konkretnych możliwości aby zmniejszyć jego produkcję.\nWedług mnie, Plastik fantastik? jest fantastyczną edukacyjną książką, z która powinno się zapoznać małych członków rodziny aby zwiększyć ich świadomość ekologiczną.\nTYTUŁ ORYGINAŁU: Plastic: Past, Present, and Future\nLINK DO KSIĄŻKI: https://bit.ly/PlastikFantastik_Babaryba\nOpublikowano : 8 marca 2021\nTagi: książki dla dzieci/książki edukacyjne/wiek 9+/Babaryba/wiek 8+/wiek 6+/wiek 7+/Świat Przyjazny Dziecku/Marta Tychmanowicz/Ji-Won Lee/Eun-Ju Kim/ekologia/ochrona środowiska/plastik/książki ekologiczne/książki o ekologii\nPrevious post: A może HERBATKI?\nNext post: Pokonaj NIEŚMIAŁOŚĆ za pomocą odrobiny magii


Samozatrudnieni wstąpią do związku zawodowego bez względu na ryzyko gospodarcze - Praca i Kariera - praca, kariera, prawo pracy, praca za granicą, rekrutacja - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPracaPraca i karieraSamozatrudnieni wstąpią do związku zawodowego bez względu na ryzyko gospodarcze\nautor: Michalina Topolewska28.02.2018, 17:00\nDoprecyzowany został również przepis dotyczący opiniowania przez związki zawodowe podziału środków na wynagrodzenia w instytucjach finansowanych z pieniędzy publicznych.źródło: ShutterStock\nPosłowie przyjęli poprawkę, która umożliwi osobom pracującym na własny rachunek zakładanie lub przystępowanie do związków zawodowych bez względu na ponoszone ryzyko gospodarcze. Taka zmiana do rządowego projektu nowelizacji ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1881 ze zm.) została wprowadzona podczas ostatniego posiedzenia sejmowej podkomisji stałej ds. rynku pracy.\nZaproponowane w nim pierwotnie brzmienie art. 11 ustawy zakładało, że osobą wykonującą pracę zarobkową jest pracownik lub osoba świadcząca pracę za wynagrodzeniem na innej podstawie niż stosunek pracy, o ile nie zatrudnia do tego innych osób, nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z wykonywaniem pracy oraz ma takie interesy zawodowe, które mogą być grupowo chronione.\nTo właśnie ten drugi z warunków budził wątpliwości. Eksperci oraz przedstawiciele związków zawodowych wskazywali, że znacząco ograniczy on prawo do zrzeszania się przez osoby samozatrudnione, bo praktycznie każda działalność gospodarcza wiąże się z ponoszeniem ryzyka. Dodatkowo mogłoby dochodzić do sytuacji, że pracodawcy wymuszaliby w umowach cywilno-prawnych zawieranie warunków związanych z ponoszeniem ryzyka gospodarczego, przez co osoby je podpisujące nie mogłyby korzystać z nowego uprawnienia. W związku z tym na podkomisji przyjęta została poprawka, która przewiduje wykreślenie tej przesłanki z art. 11.\nZwiązkowcy: Będzie zespół do wypracowania zmian w systemie finansowania i wynagradzania nauczycieli »


Real Madryt - Atletico Madryt finał Ligi Mistrzów dziś o 20 40. Transmisja na żywo w TV i Internecie - Dziennik Wschodni\n24 maja 2014 r.\nReal Madryt - Atletico Madryt finał Ligi Mistrzów dziś o 20 40. Transmisja na żywo w TV i Internecie\nDziś o godz. 20.40 na Estadio da Luz w Lizbonie Real i Atletico zmierzą się w finale Ligi Mistrzów. Już sam awans podopiecznych Diego Simeone do kluczowej fazy rozgrywek Champions League był sporym zaskoczeniem. W samym finale z Królewskimi nie stoją oni jednak na przegranej pozycji.\nReal Madryt - Atletico Madryt 4:1. Królewski finał Ligi Mistrzów. Zobacz bramki (wideo) 0 0\nLiga Mistrzów: Borussia rozbita, zwycięstwo PSG 0 0\nLiga Mistrzów: Pierwsze ćwierćfinały na remis 0 0\nTo jedne z najstarszych derby w Europie, ich historia sięga 1928 roku. W pierwszym oficjalnym spotkaniu pomiędzy tymi dru-żynami Real pokonał Atletico 2:1. Później oba zespoły mierzyły się ze sobą jeszcze 261 razy, ale nigdy o tak wielką stawkę, bo też w dotychczasowej historii Ligi Mistrzów nie zdarzyło się jeszcze, żeby w finałowym meczu grały ze sobą dwie drużyny z tego samego miasta.\nEl Derbi Madrileno od zawsze budziły emocje nie tylko piłkarskie. To starcia dwóch klubów, których kibice, delikatnie mówiąc, nie przepadają za sobą, a zaszłości sięgają znacznie dalej niż starcia charyzmatycznych prezydentów – nieżyjącego już Jesusa Gila i Florentina Pereza.\nPrzydomek Królewscy nie wziął się znikąd. Real to klub o arystokratycznych korzeniach, na którego mecze w początkowych latach działalności przychodzili głównie bogaci mieszkańcy Madrytu o prawicowych poglądach, których stać było na płacenie za horrendalnie drogie wejściówki.\nIch przeciwieństwem byli fani Atletico, wśród których dominowali biedni robotnicy, utożsamiający się z lewicą. Dziś w gronie kibiców obu klubów można znaleźć cały przekrój społeczeństwa, ale silne animozje w dalszym ciągu są odczuwalne.\nGdyby przed rozpoczęciem sezonu zapytać ekspertów piłkarskich, na kogo postawiliby typując wynik finału, zdecydowana większość wybrałaby Real. W maju nie jest to już jednak równie oczywiste.\nLos Rojiblancos mądrze prowadzeni przez znakomitego w roli szkoleniowca Diego Simeone mają za sobą najlepsze rozgrywki od lat. Wywalczyli już mistrzostwo Hiszpanii, ale ich apetyty są znacznie większe. Sięgają pierwszego w historii klubu Pucharu Mistrzów.\nReal w przeciwieństwie do Atletico wie, jak smakuje zwycięstwo w Champions League. Wygrywał ją dziewięć razy, co czyni go najbardziej utytułowanym klubem na świecie. Cristiano Ronaldo i spółka marzą jednak o magicznej La Decima, czyli dziesiątym triumfie.\nTrenerzy obu zespołów narzekają na problemy kadrowe. Carlo Ancelotti będzie mógł skorzystać co prawda z usług największych gwiazd – CR7 i Garetha Bale'a, ale wykluczony jest występ pauzującego za kartki Xabiego Alonso. Pod znakiem zapytania stoi też gra rehabilitantów: Karima Benzemy oraz Pepe.\nZ kolei w sztabie Atletico robi się wszystko, żeby postawić na nogi Diego Costę. Najlepszy strzelec mistrzów Hiszpanii tuż przed finałem udał się niekonwencjonalne leczenie do Belgradu, ale czy wygra walkę z czasem?\nLizbona jest już gotowa na finał Ligi Mistrzów. W centrum miasta na każdym kroku widoczne są ekspozycje, przypominające o sobotnim święcie futbolu\nTransmisja w TV i internecie\nSobotnie spotkanie Atletico z Realem będzie można obejrzeć na żywo w TVP1, NC+ oraz w Internecie na stronie sport.tvp.pl.\nNa antenie NC+ przedmeczowe studio zacznie się o godz. 19.30, a 70 minut później rozpocznie się transmisja meczu.\nJeszcze wcześniej nadawanie rozpocznie telewizja publiczna. Studio wystartuje już o godz. 16.15 w TVP Sport, a od 20.20 transmisję będzie można oglądać w TVP1.\nIstnieje także możliwość śledzenia spotkania za pośrednictwem Internetu. Relacja z Estadio da Luz w serwisie sport.tvp.pl będzie dostępna już godzinę przed meczem (m.in. przyjazd zawodników, rozgrzewka), a także godzinę po spotkaniu (m.in. konferencje prasowe).\ncristiano ronaldo real madryt Liga Mistrzów\nNowa galeria handlowa w woj. lubelskim. Pieniądze zainwestuje belgijski deweloper 7 0\n74 lata temu zlikwidowano niemiecki obóz koncentracyjny Majdanek. Pamięć o ofiarach 7 3\nMotor Lublin powinien być finansowany tylko z pieniędzy prywatnych? Proponują zrzutkę 69 16


Światowy Dzień Chleba: najlepsze przepisy na domowy chleb: w godzinę, na zakwasie, do odrywania\nNajlepsze przepisy na domowy chleb: w godzinę, na zakwasie, do odrywania. Inspiracje na Światowy Dzień Chleba\npaz 12.10.2018 07:37\n16 października obchodzimy Światowy Dzień Chleba (tego samego dnia przypada też Światowy Dzień Żywności). Z tej okazji zróbcie sobie kanapkę na chlebie własnego wypieku. Takich bochenków nie ma w piekarniach. Nie pożałujecie!\nIrlandzki chleb sodowy Fot. Kamil Zieliński\nIrlandzki chleb sodowy (Irish soda bread)\nTo coś dla początkujących piekarzy. Ten chleb robi się w godzinę, a jest bardzo smaczny. Kolejny łatwy przepis - w formie wideo - znajdziecie na samym dole slajdu.\n(na dużą formę do keksu lub dwie małe)\n510 g mąki pszennej razowej + łyżka mąki do oprószenia chleba\nOba rodzaje mąki, cukier, sodę i sól miksujemy z masłem przez 10 minut, aż składniki dokładnie się połączą. Wówczas dodajemy maślankę i miksujemy. Masę przekładamy do natłuszczonej formy, wierzch smarujemy rozmąconym jajkiem i oprószamy mąką razową. Pieczemy 35 minut w 200 st. C.\nPrzepis na podstawie www.goodfoodireland.ie; konsultacja: Artur Cyronek\nChleb cukiniowo-ziemniaczany z orzechami Fot. Marta Majewska\nChleb cukiniowo-ziemniaczany z orzechami\nDodatku cukinii i ziemniaków wbrew pozorom nie czuć w chlebowym cieście. Nadają mu one jednak delikatności.\n(na dwie formy keksowe o długości 24 cm)\n550 g mąki orkiszowej chlebowej typ 850\n250 g mąki z pszenicy płaskurki (jeśli mamy trudności z kupieniem mąki z orkiszu i płaskurki użyjmy po prostu 800 g zwykłej mąki pszennej chlebowej typ 750)\n30 g świeżych pokruszonych drożdży\n200 g ziemniaków ugotowanych w mundurkach obranych i startych na grubej tarce\n150 g cukinii obranej i startej na drobnej tarce\n100 g grubo pokrojonych orzechów laskowych\nMieszamy mąkę obu rodzajów w misce, pośrodku robimy dołek. Rozpuszczamy drożdże w mleku, wlewamy do dołka, posypujemy odrobiną mąki z brzegów dołka, przykrywamy i odstawiamy na pół godziny, aż drożdże zaczną pracować (spienią się). Do miski z mąką i drożdżami dodajemy pozostałe składniki, zagniatamy, a najlepiej wyrabiamy mikserem, bo ciasto jest ciężkie i klejące. Przykrywamy wilgotną ściereczką zmoczoną w ciepłej wodzie; odstawiamy w ciepłe miejsce, czekamy, aż podwoi objętość. Wyrośnięte ciasto szybko zagniatamy, napełniamy nim natłuszczone, oprószone mąką formy, przykrywamy i czekamy, aż znowu podrośnie - pół godziny powinno wystarczyć. Wierzchy chlebków oprószamy mąką. Pieczemy 10 minut w 220 st. C na najniższej półce piekarnika. Zmniejszamy temperaturę do 180 st. C i pieczemy jeszcze 35-40 minut. Gorące chlebki wyrzucamy z foremek i studzimy - najlepiej na kratce.\nChleb drożdżowy z pesto Fot. Natalia Nowak-Bratek\nNie dość, że ten chleb jest smaczny, to jeszcze pięknie się prezentuje. W sam raz do odrywania.\npół łyżki suszonych drożdży lub 12 g świeżych\n375-425 g mąki pszennej chlebowej (typ 750 lub 850)\npół szklanki domowego pesto bazyliowego\nmasło do form\nMieszamy 125 ml wody z drożdżami i cukrem. Odstawiamy na 5 minut, aż drożdże zaczną pracować. Dodajemy pozostałą wodę i połowę mąki, mieszamy. Wsypujemy pozostałą mąkę i sól, dodajemy masło i miksujemy lub mieszamy ręką, aby składniki się połączyły. Wyrabiamy, aż ciasto stanie się gładkie i elastyczne. Formujemy kulę, wkładamy ją do natłuszczonej miski, przykrywamy ściereczką i odstawiamy do wyrośnięcia. Rozgrzewamy piekarnik do 200 st. C. Natłuszczamy tortownicę o średnicy 22 cm. Zbijamy ciasto i rozwałkowujemy na bardzo cienki prostokąt (długi na 60 cm). Smarujemy go pesto, zostawiając 1,5 cm czystego brzegu wzdłuż dłuższej strony. Łapiemy za drugi dłuższy brzeg (od strony z pesto) i ciasno zwijamy w rulon, który przecinamy wzdłuż na pół. Pasy układamy na krzyż jeden na drugim i delikatnie skręcamy (jak sznurek), pilnując, by rozcięcie zawsze było na wierzchu. Następnie zwijamy sznurek w ślimak i przenosimy do tortownicy. Przykrywamy ściereczką i czekamy, aż wyrośnie. Pieczemy 5-10 minut, zmniejszamy temperaturę do 175 st. C i pieczemy 20-30 minut.\nChlebek z zielonym pesto - proste DIY\nWolisz pieczywo w egzotycznym stylu? Te cienkie chlebki możesz podawać z pastami warzywnymi (np. hummusem), albo do warzywnego gulaszu.\ngarść liści świeżej lub 2 czubate łyżeczki suszonej szałwii\n3 łyżki oliwy + parę łyżek do posmarowania blachy\nOba rodzaje mąki przesiewamy z drożdżami i solą. Dodajemy posiekaną szałwię (pokruszoną, jeżeli jest suszona) i łączymy składniki. Stale mieszając, powoli wlewamy oliwę i wodę. Zagniatamy ciasto, aż będzie gładkie. W konsystencji powinno być też dość twarde. Formujemy kulę, lekko oprószamy mąką. Przykrywamy ściereczką i odstawiamy na godzinę w ciepłe miejsce, aby urosło. Rozwałkowujemy ciasto na placek grubości 1 cm. Układamy na blasze lekko posmarowanej oliwą. Znów przykrywamy i odstawiamy na 20 minut. Smarujemy placek oliwą, oprószamy solą morską. Wstawiamy do piekarnika rozgrzanego do temperatury 180 st. C. Pieczemy 30 min. Podajemy na ciepło, np. z pastą hummus.\nChlebek marchewkowo-pomarańczowo-daktylowy Fot. Małgorzata Dzięgielewska (piperzczywanilia.blogspot.com)\nA może coś na słodko? Ten chlebek bliższy jest smakiem ciastu marchewkowemu, wciąż bardzo popularnemu w naszym kraju.\n100 g mąki orkiszowej razowej typ 2000\n180 g mąki pszennej typ 480\n75 ml oleju z pestek dyni\n80 g jogurtu naturalnego + 100 g do podania\n280 g drobno startych marchewek\nRozgrzewamy piekarnik do 180 st. C, natłuszczamy keksówkę. Przesiewamy oba rodzaje mąki z proszkiem, solą i cynamonem. Jajka ucieramy z cukrem na puszystą masę, miksujemy ze skórką otartą z 1 pomarańczy oraz 50 ml soku, następnie z olejem z pestek dyni i jogurtem. Daktyle bardzo drobno siekamy lub miksujemy w malakserze. Łączymy z marchewką, a potem z mieszanką suchych składników. Dodajemy masę jajeczną i dokładnie mieszamy. Wlewamy do foremki i pieczemy 60-80 minut, aż brzegi ciasta zaczną odchodzić od boków formy. Chlebek będzie dość wilgotny, ale wykałaczka wbita w ciasto nie powinna po wyciągnięciu być oblepiona ciastem. Z drugiej pomarańczy ocieramy skórkę, obieramy ją i wykrawamy z niej fileciki. Skórkę mieszamy z jogurtem. Ostudzony chlebek kroimy na grube kromki, podajemy z kleksem jogurtu i cząstkami pomarańczy.\nChleb orkiszowy Fot. Alina Gajdamowicz / Agencja Gazeta\nNigdy nie przygotowywałeś zakwasu? To w gruncie rzeczy nie jest takie trudne, ale wymaga cierpliwości i systematyczności. Poniżej znajdziesz instrukcję przygotowania zakwasu, którego możesz użyć następnie w kolejnych przepisach.\n600 g razowej mąki orkiszowej (może być typ 2000)\n800 g razowej mąki orkiszowej (może być typ 2000)\n700 g mąki pszennej (typ 500)\npo 1 szklance siemienia lnianego\npestek dyni i pestek słonecznika\n7 szklanek letniej wody\nNa 5 dni przed planowanym pieczeniem chleba przygotowujemy zakwas. Mieszamy 200 g mąki orkiszowej oraz 200 ml wody w szklanym naczyniu i pozostawiamy na 24 godziny w temperaturze pokojowej. Następnego dnia bierzemy 1/4 mikstury (10 dag), dodajemy 100 g mąki orkiszowej oraz 100 ml letniej wody i pozostawiamy na kolejne 24 godziny, również w temperaturze pokojowej. Powtarzamy te czynności przez 3 dni. Po tym czasie zakwas jest gotowy do użycia.\nRobimy chleb. Mieszamy oba rodzaje mąki z solą, dodajemy cały zakwas, oliwę oraz wodę i wyrabiamy ciasto. Odkładamy 6 łyżek ciasta - to będzie zakwas do pieczenia kolejnego chleba; możemy go przechowywać w lodówce szczelnie zakryty przez 14 dni. Do reszty ciasta dodajemy ziarna i płatki owsiane, mieszamy i przekładamy do wysmarowanych olejem i obsypanych bułką tartą foremek. Odstawiamy do wyrośnięcia na 10-12 godzin - w temperaturze pokojowej pod przykryciem. Pieczemy godzinę w 200 st. C (z termoobiegiem w 180 st. C).\nChleb razowy z żurawiną Fot: Natalia Nowak-Bratek (krewimleko.wordpress.com)\nLubisz chleby ze słodkimi dodatkami? Do ciasta możesz dodać nie tylko żurawinę, ale również rodzynki czy pokrojone w drobniejsze kawałki suszone śliwki lub morele.\n200 g mąki pszennej (typ 480)\n190 g zakwasu żytniego\n1 łyżka słodu jęczmiennego (np. diastatycznego)\nolej do wysmarowania formy (najlepiej wymieszany z odrobiną oleju sezamowego)\nSiemię lniane zalewamy wrzątkiem, studzimy. Następnie mieszamy (razem z wodą z moczenia) z kolejnymi ośmioma składnikami. Przykrywamy ściereczką i odstawiamy na 3 godziny. Żurawiny grubo siekamy, dodajemy do ciasta razem z solą i płatkami owsianymi. Mieszamy około 10 minut, podsypując mąką, jeśli ciasto jest nadal zbyt wilgotne. Przekładamy masę do natłuszczonej miski, przykrywamy i odstawiamy na godzinę. Zagarniamy ciasto szpatułką (od ścianki miski do środka) 30 razy, odstawiamy na godzinę. Znów zagarniamy i zostawiamy jeszcze na godzinę. Dzielimy ciasto na pół, wkładamy do natłuszczonych keksówek, oprószamy mąką i odrobiną sezamu. Przykrywamy ściereczką i odstawiamy na 1,5 godziny. Rozgrzewamy piekarnik do 230 st. C. Nacinamy chleb wzdłuż przez środek. Na dnie piekarnika ustawiamy płytkie naczynie z wrzącą wodą, stawiamy foremki z ciastem na środkowej kratce. Pieczemy 40-50 minut, aż skórka będzie chrupiąca i twarda. Wyłączamy piekarnik, uchylamy drzwiczki i zostawiamy chleby na 10 minut. Studzimy. *Dodaje się go do mąki, by wypieki lepiej rosły i miały lepszą konsystencję. Piekarze używają więc słodu, by uszlachetnić mąkę. Bez obaw, to żadna chemia. słód występuje naturalnie w ziarnach pszenicy i z nich jest pozyskiwany. Kupicie go w sklepach dla domowych piwowarów (najczęściej w płynie albo w proszku). Jeśli zależy wam na lepszej strukturze chleba, użyjcie słodu z aktywnymi enzymami amylazy, czyli diastatycznego. Smak poprawi słód niediastatyczny, ze zdeaktywowanymi enzymami. Ewentualnie można go pominąć w przepisie.\nChleb z mieszanej maki na zakwasie Fot. Natalia Nowak-Bratek, krewimleko.wordpress.com\nChleb z mieszanej mąki na zakwasie\nDo chleba możesz również dodać ulubione nasiona i pestki (dyni, słonecznika, siemię lniane - mogą być wszystkie naraz, jak w poniższym przepisie).\nzakwas żytni (ok. 150 g)\n1,5 kg mąki*\n1 szklanka pestek dyni (lub rodzynek czy sezamu)\nZakwas mieszamy z mąką i wodą w dużej misce. Odkładamy 3 łyżki takiego ciasta do słoiczka, zakręcamy i wkładamy do lodówki. To zakwas na następne pieczenie. Do ciasta dodajemy pozostałe składniki, dokładnie wyrabiamy. Natłuszczamy trzy formy do chleba, wkładamy ciasto (powinno sięgać do 3/4 wysokości formy). Przykrywamy ściereczką i odstawiamy na 10-12 godzin do wyrośnięcia. Przykrywamy każdy chlebek kawałkiem folii aluminiowej (aby ciasto nie przypaliło się nam z wierzchu) i pieczemy godzinę w 200 st. C. Zdejmujemy folię i dopiekamy przez 15 minut, aby chlebki się przyrumieniły. Upieczone chlebki wyjmujemy z form na ściereczki (spodem do góry) i przykrywamy ściereczkami. Studzimy.\n*W proporcjach, jakie lubicie, np.: 1/2 kg pszennej zwykłej + 1/2 kg żytniej razowej + 1/2 kg pszennej razowej; 1 kg pszennej zwykłej + 1/2 kg żytniej razowej; 1/2 kg chlebowej orkiszowej + 1/2 kg pszennej zwykłej + 1/2 kg razowej (pszennej lub żytniej)\nJasny chleb na zakwasie Fot: Natalia Nowak-Bratek (krewimleko.wordpress.com)\nNie martw się, jeśli za pierwszy razem nie wyjdzie ci zakwas albo chleb. Praktyka czyni mistrza.\nDo I rozmnożenia zakwasu:\n24 g zakwasu\n16 ml wody\n30 g mąki pszennej (np. typ 480)\nDo II rozmnożenia zakwasu:\n70 g rozmnożonego zakwasu\n85 g mąki pszennej (np. typ 480)\n360 g mąki pszennej (np. typ 480)\n210 g zakwasu z II rozmnażania\n410 ml wody\n230 g mąki pszennej chlebowej (typ 750)\nRozmnażamy zakwas po raz pierwszy. Jeśli mamy już zakwas w lodówce, odmierzamy z niego 24 g i odstawiamy tę porcję na godzinę, aby zakwas doszedł do temperatury pokojowej. Następnie rozrzedzamy wodą, łączymy z mąką i dokładnie mieszamy. Przykrywamy gazą i odstawiamy w ciepłe miejsce na 8-12 godzin. Powinniśmy uzyskać mniej więcej 70 g zakwasu, który jeszcze raz rozmnażamy: łączymy go z wodą, następnie z mąką. Przykrywamy gazą i odstawiamy w ciepłe miejsce na 8-12 godzin. Powinniśmy uzyskać 210 g zakwasu. Przygotowujemy ciasto właściwe. Mieszamy mąkę pszenną, zakwas, sól i wodę. Mieszamy lub powoli miksujemy na gładką masę. Wsypujemy mąkę chlebową i dokładnie mieszamy. Odstawiamy na 10 minut. Zagarniamy ciasto szpatułką (od ścianki miski do środka) 30 razy, odstawiamy na 20 minut - powtarzamy tę czynność jeszcze dwukrotnie. Ciasto można też zagnieść ręką, lekko podsypując mąką, ale będzie mniej puszyste. Czystą miskę wykładamy ściereczką i oprószamy mąką, wkładamy ciasto, przykrywamy i odstawiamy na 2 godziny do wyrośnięcia. Rozgrzewamy piekarnik do 230 st. C razem z blaszką wyłożoną pergaminem. Następnie wyjmujemy blaszkę, oprószamy mąką i ostrożnie wyjmujemy chleb. Nacinamy w czterech miejscach, tak by na środku chleba powstał kwadrat (można też naciąć w mniejszą kratkę). Na dnie piekarnika ustawiamy płytkie naczynie z wrzącą wodą, wsuwamy blaszkę z ciastem. Pieczemy 25 minut i zmniejszamy temperaturę do 175 st. C. Jeśli chleb zrumieni się z jednej strony, przekręcamy blaszkę. Pieczemy jeszcze jakieś 30 minut. Studzimy.\nDieta bezglutenowa. Śniadanie bez chleba\nCzy wiecie że prawdziwy chleb z własnego wypieku ( wraz z dodatkami i energią wypieku ) jest aktualnie ok. 6 x tańszy niż pseudo razowy gniot z... tańszego marketu? O walorach zdrowotnych i odżywczych nie wspomnę.\nChleb sodowy... hm zamienił stryjek siekierkę na kijek... to już wolę chleb na zakwasie niż na sodzie.\nRada z mojego doświadczenia. Zimą kupiłem w sklepie na Lidlu automat do wypieku chleba. Testowałem różne mieszanki - kupione w Tesco, Auchan, Carefourze. Początkowo za najlepsze uznałem Gdańskich Młynów z Tesco, ale już chyba ich nie prowadzą. W tej chwili, od VIII używam Bogutyn Młyn. Te zwykłe, tańsze - nie jakieś wydumane. np chleb winny. Od IX rodzina nie chce już "kupnego" - piekę co 2. dzień. Bochenek wagi 0,8kg (wychodzi z 0,5 kg mieszanki) kosztuje mnie ok 3-3,2 ze wszystkim. Jest smaczny, zwłaszcza gdy dodawałem np smażoną cebulkę. Szczerze polecam. Automat do chleba to mój najlepszy zakup kuchenny tego roku.


Kabaret w Koronie Kielce - Piłka nożna - rp.pl\nAktualizacja: 11.05.2017, 23:30\nKabaret w Koronie Kielce\nTrener Maciej Bartoszek zakończy współpracę z Koroną po obecnym sezonie.\nGdy wydawało się, że w końcu w Kielcach – po latach działań nawet śmiesznych – jest szansa na poważną piłkę, zaczął się prawdziwy kabaret.\nKorona przyciąga kłopoty jak mało który klub w Polsce. Najpierw przez lata pozostawała na garnuszku miasta, ale niemal co roku ogłaszano, że oto pojawił się inwestor, który za chwilę klub przejmie.\nRaz był to reprezentujący tajemnicze konsorcjum mężczyzna w dżinsowej koszuli, który nawet zorganizował z przedstawicielami ratusza konferencję prasową, ale osłupiałym dziennikarzom nie odpowiedział na żadne z wielu pytań.\nInnym razem była to grupa Senegalczyków, którzy nawet podpisali dokumenty, ale nie byli w stanie zrobić przelewu, bo nie mieli pieniędzy.\nW końcu jednak w kwietniu Korona została sprzedana – kupcem okazał się były bramkarz Werderu Brema Dieter Burdenski. Od 10 listopada szkoleniowcem klubu z Kielc jest Maciej Bartoszek, którego zadanie było proste – utrzymać Koronę w ekstraklasie. Bartoszek przejmował zespół na przedostatnim miejscu w tabeli, tuż po zakończeniu serii sześciu porażek z rzędu. Tymczasem gdy przyszło do podziału ligi na dwie grupy, okazało się, że Korona nie tylko zapewniła sobie utrzymanie, lecz jest nawet w górnej ósemce.\nSystem z dzieleniem ligi obowiązuje w Polsce czwarty sezon i nigdy wcześniej Korona w mistrzowskiej grupie nie występowała. Zawsze do końca walczyła o utrzymanie. W tym sezonie piłkarze Bartoszka potrafili nawet zremisować z Legią w Warszawie.\nTymczasem Burdenski na jednej z najbardziej kuriozalnych konferencji prasowych w historii polskiej piłki obwieścił, że „mimo iż to nielogiczne", Bartoszek wraz z końcem sezonu zakończy swoją misję w Kielcach. Ogłosił też, że w ramach oszczędności klub likwiduje drugą drużynę, w której mogli grać wyróżniający się wychowankowie czy zawodnicy dochodzący do siebie po kontuzjach. Padła też zapowiedź rewolucji personalnej w składzie latem. W Gdańsku, dokąd w niedzielę przyjedzie Korona, na tak rozbity psychicznie zespół czekają z otwartymi ramionami.\nEkstraklasa: Probierz wściekły na sędziego


Logitech: słoneczna siła najlepsza na zimowe przygnębienie - Newsy - Audiostereo.pl\nLogitech: słoneczna siła najlepsza na zimowe przygnębienie\nPomimo pochmurnej aury i zimowych krótkich dni, słońce wciąż pozostaje najpotężniejszą siłą stanowiącą największe źródło energii dostępne człowiekowi. Musimy nauczyć się korzystać z tego potencjału w codziennym życiu. Dlatego też grupa inżynierów Logitech stworzyła linię akcesoriów zasilanych światłem: Logitech® Wireless Solar Keyboard K760 oraz K750 i Logitech® Solar Keyboard Folio dla iPadów. Sprawdź czy wiesz o energii słonecznej wystarczająco dużo, aby ją docenić…\nCzy wiedziałeś, że tylko w ciągu 1 sekundy, słońce produkuje ilość energii, która zaspokoiłaby potrzeby całej Ziemi przez 500 000 lat lub, że ilość promieni słonecznych,\nktóra dociera do Ziemi przez godzinę potencjalnie mogłaby zaspokoić roczne światowe zapotrzebowanie energetyczne? Energia słoneczna jest coraz częściej wykorzystywana\nw codziennym życiu. Najwięcej pozyskują jej Niemcy, Hiszpania i Włochy.\nW 2010 roku Logitech wyprodukował pierwszą na świecie klawiaturę ładowaną światłem – Logitech® Wireless Solar Keyboard K750. Od tamtej pory powstały także Logitech® Wireless Solar Keyboard K760 i Logitech® Solar Keyboard Folio, które rozszerzają gamę produktów dedykowanych iPadom i iPhonom.\nUrządzenia te zostały zaprojektowane tak, aby umożliwić efektywną i komfortową pracę przy jednoczesnym wykorzystaniu siły słońca. Co więcej, wszystkie produkty mogą być ładowane poprzez każdy rodzaj oświetlenia: słonecznego oraz sztucznego – nawet poprzez światło ekranu Twojego komputera! W pełni naładowana klawiatura K760 może działać nawet 3 miesiące, również w całkowitej ciemności, a bateria Solar Folio wystarczy na niemal 2 lata. Oznacza to, że niezależnie od tego, jak ciemno jest na zewnątrz „słoneczna moc” zawsze będzie z Tobą!\nA teraz lista najciekawszych faktów na temat technologii solarnej:\n• Podczas tylko jednej sekundy, słońce produkuje taką ilość energii, która wystarczyłaby dla całej Ziemi przez 500,000 lat, co stanowi ekwiwalent\nmocy 4 trylionów 100-watowych żarówek.\n• W ciągu godziny do Ziemi dociera wystarczająca ilość promieni słonecznych, aby zaspokoić potrzeby energetyczne planety przez cały rok.\n• Aby zaspokoić potrzeby energetyczne całej ludzkości, wystarczyło by ustawić panele słoneczne jedynie na 0,3 % powierzchni planety – jest to obszar równy mniej więcej terytorium Szwecji.\n• Niemcy, Hiszpania i Włochy to trzy kraje, w których pozyskuje się co roku najwięcej energii słonecznej. W Europie znajduje się 9 spośród 15 największych rynków energii solarnej na świecie, a zainstalowane na terenie kontynentu panele słoneczne w zeszłym roku wygenerowały prawie 30 procent elektryczności całego regionu.\n• Jeśli cały świat przerzuciłby się na korzystanie z bezprzewodowych solarnych klawiatur Logitech, zaoszczędzilibyśmy co roku 828 milionów baterii. Gdyby ułożyć te wszystkie baterie jedna na drugiej ich wysokość przewyższyłaby Mount Blanc ponad 245 razy i zapełniłyby dwa baseny olimpijskie.\n• Urządzenia solarne często nie potrzebują nawet słońca, żeby działać!\nW rzeczywistości, żeby naładować Logitech Solar Keyboard K750 i K760 wystarczy tylko światło Twojego monitora komputerowego.\nDostępne produkty z linii Logitech Solar :\nLogitech Solar Keyboard Folio dla iPadów – 549 PLN\nLogitech Solar Keyboard Folio to dwa w jednym: profesjonalna, łatwa w obsłudze klawiatura\noraz obudowa do iPadów trzeciej generacji\ni iPadów 2. Urządzenie zostało wyposażone\nw Bluetooth® i ładowane jest dzięki wbudowanym panelom słonecznym. Po pełnym naładowaniu, z klawiatury można korzystać nawet przez 2 lata – także w kompletnej ciemności. Zamontowane w urządzeniu czujniki, pozwalają na automatyczne włączenie\ni uśpienie iPada. Niezależnie czy piszemy email, czy oglądamy film, dzięki Logitech Solar Keyboard Folio możemy ustawić iPada w optymalnej pozycji.\nLogitech Wireless Solar Keyboard K760 dla komputerów Mac, iPadów i iPhone’ów – 349.99 PLN\nLogitech Wireless Solar Keyboard K760 to zasilana światłem klawiatura dla komputerów Mac, iPadów\ni iPhone’ów. Wbudowany Bluetooth® pozwala na łatwe przełączanie między urządzeniami, wystarcz nacisnąć jeden klawisz. Design klawiatury Logitech Wireless Solar Keyboard K760 może być synonimem prostoty. Wbudowane panele solarne ładują urządzenie nawet przy bardzo słabym oświetleniu.\nLogitech Wireless Solar Keyboard K750 (osobna wersja dla komputerów PC i Mac) – 359 PLN\nTa napędzana światłem klawiatura, w pełni naładowana może pracować nawet przez\n3 miesiące, także w całkowitej ciemności. Jej grubość, to tylko 7,5 mm! Stylowe wykonanie, zaokrąglone krawędzie sprawiają, że korzystanie z niej to czysta przyjemność. Specjalnie zaprojektowane klawisze pozwalają na szybkie, ciche i przyjemne pisanie. Odbiornik USB, który pozwala klawiaturze na bezprzewodowe połączenie z komputerem jest na tyle mały, że pozostawiony na stałe w laptopie na pewno nie będzie przeszkadzał.


Hol/Recepcja - Page 3\nTemat: Re: Hol/Recepcja Czw Wrz 26, 2013 10:19 am\nZaraz po przyjechaniu do swojego mieszkania, James nie tyle poczuł się jak u siebie, w skromnych kątach, ale też i dostrzegł że czekać go będzie wielkie sprzątanie. Nie było go tutaj parę miesięcy. Wszędzie zaczynał zalęgać kurz. Westchnął i torby swoje zostawił w sypialni. Wtedy też dostał wiadomość od Marcusa z prośbą o odebranie dokumentów ze szpitala, bowiem podobno burmistrz oddaje go w ich posiadanie. Dzięki temu będą mogli znaleźć nowego ordynatora. Prosił także o zachowanie czujności i ostrożności. Nie wiadomo go ów wampir mógł na nich przygotować. Porządki muszą widocznie poczekać, bo papiery ważniejsze. Odpisał że weźmie na siebie to zadanie. I tak nie miał żadnej innej misji powierzonej. Opuścił więc mieszkanie i zajechał samochodem pod sam szpital. Wysiadł, zamknął pojazd i udał do wnętrza budynku.\nTam od razu się rozejrzał po przestrzennym holu i podszedł do tablicy informacyjnej, gdzie na jakim piętrze mógłby odebrać dokumenty.\n- Piętro drugie. - Szepnął do siebie. Zatem udał się w kierunku schodów. Jeżeli jakaś pielęgniarka czy pielęgniarz, chcieli go zatrzymać, to wytłumaczył swój powód, że przybył tylko po odebranie dokumentów, czekających go w gabinecie ordynatora.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Nie Paź 27, 2013 11:46 pm\nWysłani przez Marcusa Michael i Ryouji, zjawili się na miejscu tak szybko, jak tylko byli wstanie. Zajechali samochodem, parkując przy jakiejś bocznej uliczce. Aby nie rzucać się za bardzo w oczy, oboje posiadając na sobie płaszcze, narzucili na swoje głowy kaptury. Sytuacje wokół szpitala obserwowali z bocznej uliczki. Dostrzeli pożar, biegających ludzi, reakcje służb porządkowych i pogotowia.\n- Widzisz ich gdzieś? - Zapytał kolegę blond włosy łowca.\n- Staram się. - Odpowiedział drugi. Białowłosy słynął ze zdolności widzenia aur, także korzystając z pomocy tej magii, widział poruszające się aury ludzi i wampirów. Dodatkowo był wstanie ujrzeć ich przez ściany budynku. Zmrużył oczy, widząc jak czerwone aury prowadziły niebieskie. I gdy wyprowadziły, rozpoznał Jamesa.\n- Mają ich...\nPrzedstawił sprawę Michaelowi nakierowując jego wzrok w danym kierunku. Wiedzieli już, że przybyli za późno. Mundurowi zabrali ich towarzyszy oświaty.\n- Pojadę za nimi, Ty wracaj. - Powiedział Ryouji i nie chciał słyszeć sprzeciwu ze strony Michaela. Jeżeli zacznie się z nim teraz sprzeczać, zgubią ślad. Yoshida wybiegł do samochodu i odpalił go wyjeżdżając z ulicy, jadąc ostrożnie za pojazdem ludzi Samuru, którzy przewozili Jamesa i pozostałą dwójkę łowców.\nMichael westchnął i niestety ale na piechotę musiał wracać i to biegiem.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Pon Sty 13, 2014 7:50 pm\nCały szpital po wybuchu bomb, został już odremontowany.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Pon Lut 17, 2014 5:56 pm\nKtóż by się spodziewał, że dzisiaj Kyuko będzie walczyła z dzikim gangiem opryszków by potem jak Batman pędzić wypożyczonym batmobilem na złamanie karku by uratować biedny żywot ledwo dychającego mężczyzny. Za te heroiczne czyny powinna dostać nagrodę! Phi! Co tam nagroda, od razu powinni postawić pomnik w samym centrum miasta, tak by każdy widząc jej skromną osobę odlaną ze szlachetnego metalu, mógł przystanąć i dumą popatrzeć na blondwłosego obrońcę tegoż miasta. Oj, no dobra, koniec przechwałek. Czas wrócić do fabuły.\nMała pędząc czterokołowym rydwanem, przez ulice, dróżki, tudzież czasem chodniczki, w celu skrócenia sobie drogi, nie patrząc na znaki i oraz na sygnalizacje świetlne, bawiła się wybornie podziwiając zza kierownicy uciekających pieszych, którzy niechybnie mogliby znaleźć się pod kołami tymczasowej karetki.\nKoniec, końców Azel wraz z małym rajdowcem na czele dojechali miło i bezpiecznie na miejsce, parkując tuż przy samych drzwiach szpitala. Nim jednak wampirzyca zdążyła wyłączyć silnik, spojrzała na swojego pasażera w celu sprawdzenia, czy aby taka spora dawka adrenaliny nie wpłynęła znacząco na pogorszenie się stanu poszkodowanego. Widząc, że Azel ledwo dycha, co znaczyło, iż jest jeszcze szansa na uratowanie biedaka, zmarszczyła nosek zaciągając hamulec ręczny żeby autko przez przypadek nie zjechało z podjazdu.\n- Nie wysiadaj bez mojej pomocy, bo odwiozę Cię z powrotem na parking. – tak, o to pogroziła mężczyźnie gdyby w jego czerepie jeszcze zrodził się kolejny cudny pomysł dotachania się do recepcji na własnych siłach.\nKyuko sprawnie i szybko, wygramoliła z samochodu i pomogła czerwonemu w wyjściu z auta, jak i dotarciu do recepcji. Gdy znaleźli się już w budynku, blondyna usadowiła człowieka na jednym z siedzeń, by następnie dorwać jakąś pielęgniarkę, lekarza, lub innego pracownika szpitala siedzącego na recepcji.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Pon Lut 17, 2014 10:51 pm\nSam Azel by nie pomyślał, że z pomocą przybędzie mu wampir. Mimo że nie przewidział sytuacji, w takim stanie zapewne wezwałby kogoś znajomego, na przykład z Oświaty. Tragicznie z nim nie było. Złamana kość w prawym przedramieniu i silne uderzenie w brzuch, mogło coś tam uszkodzi. Warto też wspomnieć o tym, że miał jeszcze bandaż na prawym boku, po ugodzeniu nożem, pod którym znajdowała się zaszyta rana i dobrze gojąca się. Nie krwawiła. Bowiem już parę dni o nią dba. A tu proszę. Kolejne obrażenia.\n- Tylko nie szalej. - Uprzedził i poprosił wampirzycę, kiedy przekręciła kluczyk i ruszyli z parkingu. Chyba nie zrozumiała za bardzo jego słów, ponieważ pędziła jak pędziwiatr bez sygnałów na jezdni. Normalnie zawału by dostał, ale trzymał się. Dobrze że dał radę pasy zapiąć. I całe szczęście, dojechali cali na miejsce, wraz z całym jego pojazdem.\nOdpiął pasy i chciał wysiąść, ale wampirzyca mu to zabroniła. Co miał zrobić? Czekał. Otworzyła drzwi to on wysiadł i z jej pomocą trafił do recepcji, gdzie usiadł ostrożnie na krześle trzymając się brzucha złamaną ręką. Pozostało mu już tylko czekać na powrót wampirzycy i być może jakiegoś lekarza. Siedział wiec pochylony i gapił w podłogę, co jakiś czas spoglądając na przechodzące osoby.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Czw Lut 20, 2014 10:23 pm\nTóż po tym, gdy weszli do szpitala, jedna z pielęgniarek od razu podeszła do kobiety i mężczyzny. Przyjrzała się uważniej czerwonowłosemu, który trzymał się za brzuch. Druga z pielęgniarek również przyszła, niosą ze sobą teczkę z kartką.\n- Proszę o wypełnienie tego.\nWręczyła to mężczyźnie. Cóż, nie był w stanie umierającym, więc mógł na spokojnie wypełnić dane. Były tam dane osobowe, kontakt, numer ubezpieczenia oraz rachunku. Niestety, w Japonii trzeba było płacić za usługi medyczne i pobyt w szpitalu. Druga pielęgniarka zawiadomiła lekarza i przyprowadziła ze sobą wózek inwalidzki. Jeśli Azel wypełnił już formularz, pomogła mu usiąść na wózku i skierowała się w stronę widny.\nSpytała druga pielęgniarka, patrząc na blondwłosą niewiastę. Skrzyżowała dłonie na klatce piersiowej. A wiadomo, może i ona potrzebowała pomocy?\n- Pani poczeka tutaj. Później może pani spytać lekarza czy zezwoli na odwiedziny.\nRzekła w końcu. Druga pielęgniarka zniknęła natomiast w windzie z poszkodowanym.\n[zt pielęgniarka i Azel]\nTemat: Re: Hol/Recepcja Pią Lut 21, 2014 9:44 pm\nKiedy pielęgniarka przyszła do poszkodowanego Azela, Kyuko uśmiechnęła się miło albo chociaż próbowała wykrzywić usteczka w podkówkę i pozwoliła by teraz specjaliści zajęli się poszkodowanym mężczyzną .\n- Nie sądzę był w stanie uzupełnić wasze dokumenty.– zmarszczyła brwi w chwili kiedy Azel siedział zgięty w pół, podziwiając fakturę podłogi a do rozmowy przyłączyła się druga pielęgniarka z plikiem kartek.\nCóż moment gdy Azel miał sam wypełnić kartę, trochę ją rozbawił. Nie śmiała się z poturbowanego człowieka a raczej z pielęgniarki, która swoim bistym wzrokiem oraz sporym bagażem doświadczeń potrafiła ocenić stan zdrowia pacjenta i stwierdzić iż jest w stanie własnoręcznie uzupełnić kartę. Złamane prawe przedramię i kilka nieznanych jeszcze mankamentów w okolicach brzucha to nie problem. W sumie jak Kowalczyk wygrała wyścig ze złamaną stopą to czemu Azel miałby mieć problem z uzupełnieniem jakiegoś świstka ze złamaną ręką. No chyba że jest on leworęczny, w takim razie zwracam honor.\n- Jestem cała i zdrowa.- rzekła do pielęgniarki chcąc na początek palnąć jakimś żarcikiem jednak widząc minę przedstawicielki tutejszej służby zdrowia, miała ochotę wyspowiadać się z wszystkich grzechów i prosić o przebaczenie niżeli ocieplić trochę atmosferę w te jakże mroźne dni.\n- Taaaa to ten, to spoko.–burknęła pod nosem i poszła zasiąść sobie gdzieś wygodnie czekając na opinię lekarza.\nWampirzyca sama nie wiedziała dlaczego jeszcze nie spie...uciekła gdzieś daleko nie swoim autem, rozbijając się po kolei od drzewa do słupa, tylko przysypiała na recepcji w której jedyną rozrywką było czytanie starych plotkarskich czasopism i wsłuchiwanie się w miłe dla ucha buczenie automatu z ciepłymi napojami. Może za uratowanie życia Azelowi Kyuko dostanie nagrodę np. pieniężną? W sumie przypływ gotówki na konto blondyny byłby miłym gestem dla wampirzycy, gdyż zaczynało jej brakować środków na swoje małe szaleństwa.\nPodczas nudy jaka ogarnęła Kyuko, blondi postanowiła poszukać wzrokiem jakieś biednej i zabłąkanej istotki, której krew sama by się prosiła o skosztowanie. Wszak co wampir to wampir, nigdy nie przegapi okazji wspólnej romantycznej kolacji w gdzieś w szpitalnych zakamarkach.\nPo godzinie lub dwóch do zmęczonej życiem Kyuko podeszła pielęgniarka, która oznajmiła iż poszkodowany mężczyzna został przewieziony do jednej z sal oraz, że jego życiu nie zagraża już niebezpieczeństwo. Blondyna sennym wzrokiem, spojrzała na kobietę i machnęła potakująco czerepem na znak, iż do jej mózgoczaszki dotarła wiadomość. Chwilę później wygramoliła się z siedzenia i przeciągając się we wszystkie strony postanowiła sprawdzić co u Pana Poważnego słychać.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Pon Kwi 21, 2014 10:29 am\nEmma została zauważona przez nieznajomą kobietę, która właśnie wracała z nocnej zmiany ze swojej pracy. Zrobiła sobie skrót przez park i natknęła się na kulejącą, wlekącą się młodą kobietę. W dodatku była półnaga. Kobieta podbiegła szybko do nieznajomej i przedstawiła się. Zaproponowała pomoc i wizytę w szpitalu. Jednak nie czekała na żadną odpowiedź i szybko zaprowadziła ją do swojego samochodu. W przeciągu dwudziestu minut dojechały do szpitala, a kobieta podała Emmie jakąś spódnicę, którą znalazła wcześniej na tylnym siedzeniu samochodu. Mogła podejrzewać, że biedaczka została zgwałcona. Miała dziwne ślady na szyi i spuchnięty nadgarstek.\nDotarły zatem do recepcji. Nieznajoma podtrzymywała Emmę, pomagając jej usiąść, sama zaś podeszła do okienka, by przedstawić sytuację.\n- Znalazłam tę kobietę w parku. Była porzucona. Jest posiniaczona, ma dziwne ślady na szyi i spuchnięty nadgarstek. Wydaje mi się, że... została zgwałcona.\nOstatnie słowa wypowiedziała cicho. Recepcjonistka spojrzała na siedzą Emmę i zniknęła na chwilę. Poszła wezwać lekarza, przyniosła także letnią, przegotowaną wodę i tabletkę na uspokojenie.\n- Proszę to połknąć i wypełnić ten formularz.\nEmmie wręczyła kubek z wodą i tabletkę, a towarzyszce formularz. Były tam podstawowe pytania o dane osobowe, numer ubezpieczenia, pytanie o pracę i tak dalej.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Pią Kwi 25, 2014 8:46 am\nEmma nie protestowała. Pozwoliła zaciągnąć się do samochodu, nawet nie zwracając uwagi kto jej pomaga, po co i dlaczego. Było jej już wszystko obojętne. Choć było już nieco lepiej jak dostała spódnicę i chyba kobieta musiała pomóc się ubrać, skoro Emma z trudem sobie dawała radę.\nJak tylko znalazła się w szpitalu, rozejrzała się po nim pustym wzrokiem. Więc ta kobieta zechciała naprawdę wyciągnąć dłoń, nie kłamała. Usiadła na krześle. Dłonie zaciśnięte w pięści oparła na kolanach, które także mocno ze sobą się ściskały. Musi być nieźle brudna na twarzy...\nUniosła wzrok na recepcjonistkę, która podawała leki. Przyjęła je oczywiście i niczym robot wypełniała powoli formularz. Niemal jak lalka... Siedziała w ciszy dopóki nie przyszedł lekarz. I miejmy nadzieję, że była to kobieta, bo za mężczyzną ona się nie ruszyła.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Nie Cze 01, 2014 11:41 am\nPytając co chwila już trochę zirytowanych zachowaniem blondynki przechodniów o drogę, jakoś wspólnie trafiły do szpitala. Is zresztą sama musiała wszystko załatwiać, bo Lasair zdaje się - na niczym się nie znała. Trudno się dziwić, była jeszcze małą dziewczynką, na którą jak dotąd nie spadły chyba żadne brudy tego świata. Jednak wkrótce przyjdzie jej się zapewne przekonać, że idealne życie nie istnieje...\nAle zajmijmy się przeszłością, a nie przyszłością. Ismena nie miała w planach użeranie się z małolatą, więc postanowiła, iż czym prędzej zapisze ją i na tym jej rola się skończy - zniknie, zanim dziewczyna zdąży mrugnąć okiem. Chociaż i tak wyświadczyła jej przysługę, gdyż zawsze mogła ją zostawić na pastwę tej okrutnej, zimnej i dość zmiennej pogody. Nie była tchórzem, po prostu przeczuwała, że lepiej się nie mieszać, a poza tym zdecydowanie wolała starszych od siebie rozmówców. Niby jej mała towarzyszka chorowała dosyć długo, jednakże młoda Sang nie chciała uczynić z niej kompletnej inwalidki. W głębi serca żywiła nadzieję, że rodzina tego biedactwa zjawi się powiadomiona przez lekarzy. Co prawda pewnie zapłakana i zdruzgotana, ale jednak.\nCo zamierzała, tak też uczyniła. Kazała Lasair zostać na krześle, a sama podeszła do recepcji. Nie znała nazwiska chorej, więc powiedziała, że dziewczynka jest bardzo wymęczona objawami gruźlicy i ledwo, co stoi na nogach, dlatego nastolatka jej o to nawet nie pytała. W sumie to po części było prawdą... Uznała elfka za nieco niepoczytalną.\nTeraz wystarczyło tylko poczekać. Zaraz na pewno szybko lekarz wezwie to niewinne dziecko i ją wyleczy.\nKiedy Lasair nie patrzała, uczennica zaczęła się niepostrzeżenie oddalać. Nie obchodziło ją, co się z dziewczynką dalej stanie. Ona spełniła swoje obowiązki dobrego obywatela. A nowa pacjentka kij wie jakiego doktora? Niech robi, co chce, jej sprawa i jej opiekunów!\nTemat: Re: Hol/Recepcja Nie Cze 01, 2014 12:15 pm\nMarzenia nie były przeznaczone tylko i wyłącznie dla dzieci czy głupców. Poza tym, jakby nie patrzeć Ismena wciąż była dzieckiem. Miała zaledwie piętnaście lat i na dobrą sprawę powinna wylądować w jakimś zakładzie, który powinien zająć się wychowaniem dzieciaków, które są nadto rozpieszczone albo uciekają ze szkół, by uciec od odpowiedzialności. W taki sposób nie zachowują się dorośli, prawda? Co do marzeń, każdy miał do nich prawo, każdy mógł marzyć i mieć pragnienia niezależnie od wieku. Ci, którzy ich nie posiadają stają się bezwartościowymi ludźmi czy wampirami, bez serca, uczuć, żyjący tylko i wyłącznie dla siebie. To takie gnuśne życie!\nLasair nie była bachorem. Miała mamę i ojca, który co prawda gdzieś błąkał się po świecie, ale miała rodziców. Była młodą panienką, która była dobrze wychowana i potrafiła się odpowiednio zachować w obecności starszych czy też młodszych. Najwyraźniej Ismena nie była dobrze wychowaną panienką, ponieważ nie potrafiła się dobrze zachować. Wygląd nie świadczył o tym, jaki jest człowiek. Świadczy o tym zachowanie i dobroć serca. I owszem, prawo japońskie ją obowiązywała. Jeśli je złamie, zostanie deportowana i zabiorą jej wizę. Nawet ambasador Francji nic nie będzie w stanie zrobić z tym fantem.\n- Ale ja nie potrzebuję leczenia. Mam już opiekuna, potrafi się mną doskonale zająć!\nZaprzeczyła od razu, z uśmiechem na twarzy. Ismena naprawdę niepotrzebnie się tym kłopotała. Lasair pragnęła jedynie czyjegoś towarzystwa, porozmawiać z kimś, poznać jakieś ludzkie istoty! Na barkach Ismeny nie spoczywało niczyje życie, naprawdę! Lasair należała przecież do Hiro, który wziął ją pod swe białe skrzydła. Tak, Lasair była pewna, że Hiro jest aniołem, choć dziewczynka ani razu jeszcze nie widziała jego skrzydeł.\nLasair zatrzęsła się, tym razem nie tylko z powodu przejmującego chłodu, ale także warknięcia dziewczyny. Czy wszyscy ludzie są tacy? Nagle zapragnęła wrócić do swego anioła, by ukoił ją w swych wielkich ramionach, które dawały jej poczucie bezpieczeństwa. Dziewczynka usiłowała wyrwać się z uścisku Ismeny, ale nie miała na to sił. Była słaba i chorowita, dlatego starsza dziewczyna miała nad nią sporą przewagę.\nPrzez całą drogę nie odezwała się jednak ani słowem. Przestała się także szarpać. Czuła wielkie zmęczenie oraz trzęsła się z zimna. Taki wieczorny spacer wychłodził ją porządnie i sprawił, że dostała niezłych dreszczy. Dopadła ją także wysoka gorączka, kaszel oraz pojawił się katar. Najwyraźniej się przeziębiła, miała przecież obniżoną odporność…\nI tak dotarła do obcego, nieznanego miejsca pełnego ludzi. Nie miała sił, żeby się rozglądać i przyglądać. Usiadła na jakimś wolnym krześle między dwoma, starszymi kobietami. Kaszlała co chwilę krwią, ale nie starła jej z warg ani podbródka. Lasair nie miała ubezpieczenia, nie istniała w żadnych rejestrach, nie miała nawet świadectwa urodzenia, więc bardzo możliwe, że szpital nie będzie mógł się nią odpowiednio zająć. Siedziała osamotniona na krześle i naprawdę nie wiedziała, co będzie z nią dalej. Nie miała rodziny. Istniał jedynie jej anioł – Hiro.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Nie Cze 01, 2014 2:15 pm\nZakrwawioną dziewczynką musiał się ktoś zająć. Podeszła do niej pielęgniarka, która przesiadywała za recepcją. Przyprowadziła ją jakaś dziewczyna, która nawet nie uraczyła podejść do recepcji. I gdyby nie troska kobiety, dziewczynka nadal by siedziała sama.\n- Rany dziecko, masz chyba zapalenie płuc.\nPrzyłożyła dłoń do czoła dziewczynki, jeśli ta oczywiście sobie pozwoliła.\n- Masz jakąś rodzinę? Trzeba kogoś powiadomić.\nDodała kobieta, prostując się. Wzrokiem szukała wolnego lekarza, ale zamiast tego, napotkała jego mościa w bieli. To był nikt inny, niż sam Hiro! Białowłosy śledził Lasair, która była prowadzona przez jakąś inną pannę do szpitala i właśnie teraz do niego dotarł. Od razu podszedł do pielęgniarki.\n- Ja jestem jej opiekunem. Proszę ją zostawić, zajmę się nią.\nOdezwał się nieco ponuro, patrząc z troską na małego elfka. Natomiast pielęgniarka miała raczej niepewną minę i chyba nie ufała mężczyźnie.\n- Czy to prawda dziecko?\nJak wiadomo, była gotowa zawołać ochronę, bo przecież nie puści dziecka z obcym mężczyzną, poza tym ta mała potrzebuje pomocy. W dodatku nie zna Hiro. No chyba, że dziewczynka potwierdzi słowa Białowłosego, a wtedy to będzie całkiem inna rozmowa. Hiro wciąż pozostawał poważny, a jego łagodne oblicze nieco pociemniało. Nie wyglądał wcale na potulnego. Lasair po prostu działała na niego w tak niepojęty sposób, a każda jej krzywda może okazać się ogromnym ciosem dla wampira, którego nigdy by sobie nie wybaczył. Choć głód także mieszał. Tak moim drodzy, Hiro ogromnie łaknął krwi i najchętniej zeżarłby ową damule, która niezbyt przyjaźnie potraktowała jego małą, ukochaną Lasair.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Nie Cze 01, 2014 3:35 pm\nLasair spojrzała na pielęgniarka, która właśnie do niej podeszła. Nie bardzo wiedziała, jak kobieta dokładnie wygląda, a to dlatego, że przez gorączkę miała nieco zamazany obraz. Twarzy kobiety jakby się „rozpłynęła”, przez co wyglądała komicznie. Dziewczynka nic jednak nie powiedziała, byłoby to niegrzeczne z jej strony powiedzieć do niej, że ma krzywą twarz. A może powinna wziąć Rutinoscorbin, bo tak niewyraźnie wyglądała? Dobrze, że dziewczynka nie oglądała reklam, bo inaczej mogłaby faktycznie udzielić takiej medycznej porady.\n- To nic. Chcę do domu… Do domu…\nPowtórzyła dziewczynka, rozglądając się w rozgorączkowaniu dookoła. Czuła się tu nieswojo i obco, tak bardzo nie na miejscu. Nagle ponury zamek stał się oazą spokoju i bezpieczeństwa. To miejsce było zbyt nieprzyjemne i takie hałaśliwe.\nChciała odpowiedzieć kobiecie, ale w ogóle nie wiedziała, co mówi. Lasair nie znała japońskiego, potrafiła porozumiewać się jedynie po irlandzku. Był to przecież jedyny język, jakim się posługiwała i jaki znała.\nA co jeśli kobieta odda dziewczynkę do domu dziecka, ponieważ uzna ją za niepoczytalną, tak jak przed chwilą zrobiła to Ismena? Co się wtedy stanie?! Nawet nie chciała o tym myśleć.\nSerce zaczęło jej mocniej bić, gdy rozpoznała znajomy, głęboki głos swego Anioła. Spojrzała na białowłosego i posłała mu blady uśmiech. O czym oni rozmawiali? Nie miała pojęcia. Spojrzała pytająco na tę kobietę, unosząc nieco brwi do góry.\n- Przepraszam, ale nie rozumiem, co pani do mnie mówi.\nZerknęła pośpiesznie na Hiro. Wyglądał na niezadowolonego. Wstała ze swojego miejsca i poczłapała w jego stronę, otulając swe zmarznięte ramiona okryciem, jakie wzięła ze sobą z Zamku.\n- Aniele? Nie bądź zły. Nie bądź, dobrze?\nPosłała mu słaby uśmiech, chwytając za kant rękawa jego marynarki. Dziewczynka naprawdę była osłabiona, ten spacer z parku do szpitala bardzo ją wyczerpał i po prostu… odpłynęła w czerń - straciła przytomność.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Wto Cze 03, 2014 7:18 am\nJak widać dziewczynka nie znała Japońskiego, zatem i kobieta nie rozumiała małej. Najwidoczniej musiała być jakąś turystyczną zgubą, więc nie może zrobić nic innego, jak wezwać policję. Oni najlepiej znają się na takich sprawach, ale tak czy siak musiała podać małej coś na spadek gorączki i na chorobę. Nie odzywała się już nic, tylko pocieszająco uśmiechnęła się do niej i właśnie wtedy nadszedł Hiro. Sytuacja stanęła całkiem inaczej, gdy Hiro użył języka Lasair, poza tym reakcja dziewczyny była jednoznaczna - znała pana w bieli. Włoch wyjaśnił kobiecie sytuacje, tłumacząc iż to on jest jej opiekunem, pod nieobecność matki. Wówczas Lasair podeszła do wampira, na co ten objął ją ramieniem.\n- Nie, nie jestem wcale na Ciebie zły.\nOdparł pogodnie Lasair i kiedy miał ją już stąd zabrać, zemdlała. Pielęgniarka zareagowała od razu, udając się po najbliżej stojącego lekarza, ale zanim dotarli, dziewczyny oraz wampira już nie było.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Pią Lut 06, 2015 9:51 pm\nJeszcze nie miała okazji odwiedzić szpital w tym mieście. Chi nie do końca wiedziała, gdzie on się znajduje, jednak dotarcie do niego, nie było tak trudne, jak się spodziewała. Takie miejsca nie kojarzyły się zbyt dobrze. Białe ściany, chorzy ludzie, zabiegany personel, trupy w kostnicy. Ach, tyle atrakcji, ze aż trudno wybrać.\n- Chodź, zapiszę cię.\nWskazała Dragowi krzesło. Chyba zrozumie, że ma na nim usiąść, a nie je gryźć? Ciekawe widowisko by było, gdyby malec nagle rzucił się na mebel i zaczął go gryźć. Na pewno wezwaliby psychiatrę, aby go przebadali. Dziewczyna wzięła od recepcjonistki kartę pacjenta i wróciła do wampirka.\n- Chyba sam tego wypełnić nie umiesz, co nie? Kurde i co ja mam tam napisać?\nZorientowała się już, że dziecko nie potrafi mówić i pewnie nawet jej nie rozumie. Więc wątpiła, aby umiał czytać, a co dopiero pisać!\n- Imię? - zerknęła pytająco na chłopczyka. - Kleofas? Rany, niech ktoś się tobą zajmie. Ja nie byłam na kursie wychowywania dzikusów.\nPrawie pusta karta wylądowała na sąsiednim krześle. Teraz pozostało tylko czekać na jakiegoś lekarza.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Pon Lut 09, 2015 8:31 am\nDragomir posłusznie szedł obok Krystyny, jednak jego czujność nie została uśpiona. Rozglądał się nerwowo, powarkiwał na innych przechodniów. Czasami się nawet zdarzyło, że niemal przylepiał się do swojej niedawnej ofiary jakby miała go ochronić od chaosu miasta! Nie bał się samochodów, ani wielkich, kolorowych bilboardów, denerwował się zapachami, ludźmi którzy się na niego gapili i czasami niezbyt przychylnie. Lecz najgorsze miało nadejść...\nWejście do szpitala było łatwe, ale reakcja chłopca na wszystko i wszystkich. No cóż... Nie usiadł spokojnie na krześle, pokazał parę razy Krystynie swoją chorą, skręconą rękę. Przecież to ona mogłaby pomóc, a nie ci wszyscy ludzie w białych kitlach. Pomruczał coś pod nosem i wbił wzrok w gaśnice! Czerwony pojemnik z długim czarnym wężem. I kiedy dziewczyna podeszła do recepcji Drag zaatakował gaśnice! Ściągnął ją ze ściany, rzuciwszy później na podłogę. Tak więc Krystyna ma niemałe klopory z wypełnieniem dokumentu, poza tym kobieta z recepcji już zaczęła wyzywać i wzywać lekarza. Drag przecież momentalnie zrobił się agresywny! Jeśli nikt nie zareaguje, młody rzuci się do ucieczki w głąb szpitala! Za dużo zapachów i hałasu! Chciał stąd uciec i wcale nie przejmował się dokumentami, ot co!\nTemat: Re: Hol/Recepcja Pon Lut 09, 2015 4:13 pm\nPielęgniarka z recepcji przyglądała się uważnie nowo wchodzącej parze. Dość specyficznej, ponieważ nastolatka prowadziła góra siedmioletnie dziecko. I gdzie, przepraszam bardzo, w takich chwilach podziewają się rodzice? Zresztą szpital ostatnimi czasy miał coraz więcej pracy ze względu na nowe zgłoszenia pacjentów, którzy ucierppieli po spotkaniu z wampirami. W szpitalu zresztą panował niemały chaos. Niektórzy ludzie wciąż byli przerażeni i nie czuli się bezpiecznie nawet w szpitalu, odkąd wampiry ujawniły swoje istnienie.\n- W czym mogę pomóc, dziecko?\nZapytała się pielęgniarka z recepcji Christine, która powinna wyjaśnić pielęgniarce całą sprawę. Zresztą wystarczyło jedno spojrzenie pielęgniarki na małego chłopca, by dostrzec jego skręconą rękę. Zresztą wyglądał... jak wampir. Blada skóra, nieco podkrążone oczy i dziki szał w oczach. Już po chwili zamierzał dorwać się do gaśnicy, ale w ostatnim momencie powstrzymał go ochroniarz. Ten złapał go w pół i podniósł delikatnie do góry, uważając przy tym na rękę.\n- No, mały, gdzie masz rodziców?\nZerknął na Christinę, która przyprowadziła dziecko do szpitala.\n- Jesteś może jego siostrą? Musimy wezwać rodziców...\nPielęgniarka jeszcze raz zerknęła na chłopca, trzymanego przez policjanta. No jak nic był wampirem! I jak tu sobie poradzić z dzieckiem-wampirem? Przecież był potworem, a zaraz dzieckiem! A nikt jeszcze nie ustanowił żadnego prawa dla wampirów w ludzkim świecie...\nTym samym Dragomir nigdzie nie ucieknie w głąb szpitala\nTemat: Re: Hol/Recepcja Wto Lut 10, 2015 8:24 pm\n- Coś mu się stało z ręką, kiedy spadł z drzewa.\nZastanawiała się czy powiedzieć wszystko pielęgniarce. Raczej nie powinno ją obchodzić co stało się w parku. Zerknęła ma Dragomira. Chwila, czy on próbował rzucić się na gaśnicę? Na szczęście ochroniarz zareagował w porę i dzieciakowi nie udało się narozrabiać.\n- Nie, nie jestem jego siostrą. Nawet go nie znam. Wiem tylko, że nie potrafi mówić.\nNajchętniej zwiałaby z szpitala. Jednak nie chciała zostawiać dzieciaka. Tym bardziej, że widocznie było coś z nim nie tak.\n- Nie jest całkiem normalny. Ugryzł mnie nawet.\nPersonel chyba powinien wiedzieć kto im się trafił. Ciekawe jak zachowa się Dragomir? Już było widać, że chłopczyk jest nieco nerwowy. Nigdy nie był w takim miejscu?\n- Co z nim zrobicie?\nDrag nie bardzo nadawał do domu dziecka. Nie potrafił się nawet komunikować. To z pewnością utrudniłoby mu tam życie!\nTemat: Re: Hol/Recepcja Sro Lut 18, 2015 8:26 am\nNiestety Dragomir nie zaatakował gaśnicy, nie zdemolował holu i przede wszystkim nie zaatakował biednego lekarza czy tam kogoś. Ale za to został złapany przez ochroniarza! Dzieciak oczywiście wie wił jak wąż! Wył, szczekał i nawet charczał jak dziki pies! Zamierzał pogryźć rękę typa, który mocno orszw stanowczo go trzymał. Wygiął się boleśnie i jeśli nic nie zrobi, Drag potnie mu twarz pazurami! Toć ma jeszcze zdrową rękę, która także uzbrojona jest w ostre pazury. W końcu chłopiec nie miał żadnej opieki przez wiele lat, dlatego natura obdarzyła go w tak porządny arsenał do przetrwania. I cóż, do chłopca nic nie dochodziło. Mogą mówić, prosić, krzyczeć, ale malec i tak nic nie zrozumie. Totalna umysłowa, wkurzająca porażka. I w sumie, Kryśka wydawała się najlepszą opcją, bo czasami jego szalony wzrok powędrował za nią! No mogłaby mu pomóc!\nTemat: Re: Hol/Recepcja Nie Mar 22, 2015 9:32 am\nPielęgniarka nie zamierzała nawet wnikać w to, co się stało z Dragomirem, że uszkodził sobie rękę. Kobieta wiele już widziała w swojej karierze i naprawdę nie zdziwi ją już nic.\n– Tylko ręka?\nSpytała skrupulatna pielęgniarka, wypełniając coś w kwestionariuszu, jaki niedługo otrzyma lekarz, by wiedzieć na co zwrócić szczególną uwagę podczas rutynowego badania.\n– Zatem w żaden sposób nie jest z nim spokrewniona.\nUniosła brew, przyglądając się uważniej dzieciakowi. Cóż, dziewczyna wciąż była dzieckiem i było to wręcz miłe z jej strony, że zechciała zainteresować się obcym dzieckiem, mającym niemałe tarapaty.\n– Ugryzł? Tobą też się zajmiemy, trzeba będzie Ci odkazić rankę po tym ugryzieniu i zrobić zastrzyk przeciwtężcowy. Nigdy nic nie wiadomo…\n…jak to jest z wampirami – dokończyła już w myślach. Tak, wampiry ostatnio dały niezły pokaz swojej siły i władzy. Aż bała się pomyśleć, co to dalej będzie!\n– Przykro mi, ale nie możemy udzielić Ci takiej informacji, jeśli nie jesteś jego krewną.\nPosłała jej przepraszający uśmiech i wręczyła drugi kwestionariusz, prosząc by wypełniła go swoimi danymi. Nią przecież też wypadałoby się zająć. Druga pielęgniarka szybko podeszła do Christine i podała jej kubeczek z wodą, w której wcześniej rozpuściła tabletkę, która wzmocni jej organizm. Skoro ugryzł ją wampir, nie wiadomo czy przypadkiem jej nie osłabił. Szpital wciąż nie wiedział, czy wampiry mogą czymś zarazić ludzi…\nJeśli dziewczyna nie będzie miała nic przeciwko, pielęgniarka zaprowadzi ją do drugiego pomieszczenia, gdzie zajmie się nią lekarz. Ot, rutynowe badania – pobranie krwi, by ją zbadać, zmierzenie ciśnienia, sprawdzanie odruchów i przede wszystkim zastrzyk, o którym pielęgniarka wcześniej mówiła oraz opatrzenie ranki. Oczyszczenie jej, odkażenie i zrobienie ślicznego opatrunku. Ba, nawet plasterek dostała w misie, co by nie było jej smutno!\nCo do Dragomira… Ochroniarz nie miał problemu z utrzymaniem wampirka, ale kiedy zaczął się wierzgać, chcąc go pogryźć, na ratunek przybył drugi ochroniarz, który był wampirem. Chwycił dzieciaka w żelazny uścisk i uniósł delikatnie nad ziemią, by zaprowadzić go do drugiego gabinetu lekarskiego. Tam już zajmie się nim odpowiednio lekarz.\nzt dla Dragomira\nTemat: Re: Hol/Recepcja Pon Kwi 06, 2015 3:22 pm\n- Tak tylko ręka.\nNie przypominała sobie, aby coś jeszcze się stało Dragomirowi. Chociaż, kto wie, przecież spadł z drzewa. Nie była medykiem, więc nie potrafiła ocenić. To było zadanie załogi szpitala, a nie jej. Nie będzie przecież im pracy zabierała.~ Jej naprawdę nic nie było! No oprócz tego ugryzienia w szyję, jednak jeśli wampir nie był zarażony wścieklizną, to i jej ona nie powinna zagrażać. Zaczynała się irytować całą tą sytuacją. Przyprowadziła tutaj tego chłopczyka i jeszcze nie mogła się dowiedzieć, co z nim zrobią. Posłała pielęgniarce wściekłe spojrzenie. Na pewno nie pójdzie, jeśli się nie dowie, co dalej z tym małym dzieckiem. To ona je tutaj przyprowadziła, więc jakieś informacje powinna dostać! Wypełniła formularz swoimi danymi. Spokojnie zniosła badania. Mogli śmiało pobierać krew i robić co tam chcieli, o ile nie musiała się przemęczać.\n- Chce wiedzieć, co z nim zrobicie.\nUparta z niej osoba i nie ustąpi. Najlepiej jakby mogła się z nim spotkać i przekonać się, że ochroniarz nie wywlekł go do jakieś okropnego miejsca. Pewnie wezwą policję, skoro trafił im się dzieciak bez jakichkolwiek informacji. Nawet ona potrafiła się martwić, choć może nie tyle się o niego martwiła, co chciała po prostu zaspokoić swoją ciekawość. Szkoda wampirka, tyle.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Sro Sie 03, 2016 11:14 am\nTłok, sporo ludzi lub innych istot. Pacjenci, lekarze, pielęgniarki, inne służby medyczne, służby porządkowe, i on. Zużył jedyną i ostatnią monetę, jaką miał od współlokatora, z którym przebywał obecnie, i niestety tylko nagrał się na pocztę. Właśnie Gin był trzy dni po ostatniej z siedmiu operacji, i wszystko wskazywało, iż będzie z nim dobrze. Nie mniej jak odzyskał wczoraj świadomość zupełnie nie pamiętał, skąd tu się wziął. Znaczy się, wcześniej jak go odwieziono z pokoju Haku na oddział, to wtedy posłusznie oddał się w ręce sanitariuszy... tylko, że pewnego dnia, jakoś podczas trzeciego miesiąca pobytu w szpitalu, ktoś złożył wizytę Białowłosemu, i to nie był ani Smoku ani jego brak Kotek. Przedstawił się jako członek rodziny deklarując bliskie relacje ze Stalowookim, i w ten oto sposób dostał się do pokoju. Akurat nie było innych współlokatorów (udali się na zajęcia, a Gin jeszcze nie mógł wstawać z łóżka po operacji łydki), więc fałszywy członek rodziny mógł bez problemu zrobić to, co zlecił mu szef. Czyli wpierw wstrzyknąć do kroplówki wzmacniającej organizm silnie toksyczny związek paraliżujący układ nerwowy Białowłosego, a później spuścić taki łomot, że dopiero teraz, po dziewięciu miesiącach, zakończył operacje związane z brutalnym pobiciem. Tylko dzięki sporej wytrzymałości, nawet jak na wampira, udało się z ledwością odratować Białowłosego od śmierci. O mały włos. Dlatego wcale, a wcale nie czuł się bezpieczny w szpitalu, gdzie już raz wpuszczono jego kata. Przeszłość chciała się pozbyć świadka, który mógł pamiętać tortury, jakie wyrządzano jemu i jemu podobnym... przemienionym w wampiry śmieciom. Jedyną spokojną ostoję miał w braciach Dobrodziejach, którzy jako jedyni, nieanonimowi zdecydowali przygarnąć pod dach i nim się zająć. Ten oczywisty fakt postara się zapamiętać do końca swoich dni, nawet jeśli ktoś znów pobiłby go do nieprzytomności.\nObecnie stał w holu skryty w kącie za doniczką z rosłym kwieciem, z plecakiem z całym dobytkiem, którym właściwie były jedynie ubrania zasponsorowane przez Haku i Shiro. Mijało go mnóstwo osób, były i pielęgniarki, które szukały uciekiniera. Miał przecież zacząć zajęcia sprawdzające jego stan psychiczny, ale on sam doskonale wiedział, że jeśli wykryją zaburzenia, to nie będzie mógł wrócić do znanych mu Wampirów. Pomyślał, iż poczeka cały dzień na kumpli w tym jednym, ciasnym miejscu, jakim jest kryjówka za roślin doniczkową, byleby tylko nie wpaść w ręce lekarzy. A co, jak mimo zostawionej wiadomości nie przyjdą jego Wybawiciele? Cóż... najpierw postara się znaleźć ich na własną rękę, a jak i to nie wyjdzie... spróbuje życie od nowa. Hm, może jednak powinien iść na lekcje? Nie. Nie może. Za dużo osób, nienawidzi tłumów. I tak niby skazuje się na dolegliwości stojąc w holu, lecz nikt go nie widzi. Dobrze, że roślina ma białe liście i kwiaty, skutecznie kamufluje się za nią. Ubiór też nie bez powodu był ciemny jak noc. Nie mogło zabraknąć także czarnych rękawiczek na dłoniach. Pilnie wypatrywał, czy nie widzi znajomych twarzy. Był bardzo cierpliwy i skupiony, żeby nie przeoczyć żadnego z nich.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Sro Sie 03, 2016 2:10 pm\nNiestety ani Haku, ani tym bardziej Shiro nie mieli od czasu zabrania Taki żadnej informacji o swoim przyjacielu.\nDlatego najpierw jak przyszli pod szpital to Smok zastanawiał się czy Gin w ogóle jest w środku, czy może gdzieś uciekł. Jednak kiedy nie udało mu się wypatrzeć srebrnowłosego nigdzie w okolicy na zewnątrz spojrzał na brata z lekkim zastanowieniem.\n-Może jednak jest w szpitalu? Chyba jednak będziemy musieli tam wejść. Nii-chan...\nZbliżył się do brata i założył mu na łepek kaptur z bluzy którą wcześniej bratu założył na wszelki wypadek, uszek więc nie było widać. Gorzej trochę z ogonem\n-Dasz radę iść z ogonem schowanym pod bluzą?\nNie był pewien czy zwinięty ogon nie sprawi, ze kotowaty brat straci balast który ten niejako dodawał. Jakkolwiek obejmie Shiro by ten miał w nim oparcie jeśli będzie go potrzebował i weszli razem do szpitala, gdzie Haku skierował się do recepcji, w tym momencie też sobie zdał sprawę z tego, że nie pamięta nazwiska Gina, właściwie to go nawet chyba nie miał, albo przynajmniej nie podawał Haku, więc wytłumaczenie do kogo przyszli może być ciężkie\n-Dzień dobry. My w odwiedziny do... Gin'a. Taki srebrnowłosy chłopak, był bardzo poraniony, rok temu tu go zabraliście.\nPróbował jakoś z tego wybrnąć. Pielęgniarka spojrzała na nich dosyć podejrzliwie, może się spodziewała, że sytuacja z Taką się powtórzy. Jednak Haku prócz dziwacznego wyglądu (znów miał zielone włosy i rogi które lekko skrywały się w owych włosach, a patrzył na nią złotymi gadzimi oczami) nie wyglądał na nasłanego zabójcę, szczególnie, ze był z młodszym bratem. "jesteście jego rodziną?"\n-Właściwie to przyjaciółmi, Gin chyba nie ma rodziny, tak mi się wydaje.\nOdpowiedział zgodnie ze swoim stanem wiedzy, nawet jeśli miał kiedyś rodzinę, nie wyglądało na to by ja choćby pamiętał, jedynie miał swojego stróża który już się z Haku zdołał "przywitać".\nPielęgniarka zdecydowanie miała jakiś dylemat, bo nie wyglądała na najszczęśliwszą, z pewnością wstyd było się jej przyznać, że... pacjent jej zniknął.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Sro Sie 03, 2016 7:20 pm\nRudowłosy delikatnie wzruszył ramionami, słysząc słowa brata. Szybko im zajęło dojście tutaj, na szczęście bez problemów.\n- Nie mam pojęcia. Nie umiem też go wyczuć, za dużo zapachów mi się tutaj miesza - przyznał się bratu. Zapachy w tym miejscu były bardzo intensywne, ale zarazem drażniące... Zwłaszcza te, które wychwytywał od chorych ludzi. Zmarszczył nieco nosek.\nDał założyć sobie bluzę z kapturem na siebie. Normalnie by tego nie robił, ale to miejsce... Akurat jedyne, gdzie zgodził się na takie działanie, mając w pamięci działanie Durzo na jego ciele. Mimowolnie wzdrygnął na wspomnienie o tym.\n- Na spokojnie - powiedział do niego. To nie był jego pierwszy raz, by tak chodzić, więc nie było czym się przejmować.\nWięc udało im się wejść! Shiro postanowił, że Haku będzie rozmawiać z kobietą, a on z zaciekawieniem rozglądał się po tym miejscu, również starając się wychwycić zapach kolegi. Nie widzieli się już długo, ale woni nie dało się zapomnieć od tak, a on na szczęście nie posiadał krótkiej pamięci.\nW końcu coś zauważył... Kto się chował tam, za wielką donicą? Aż ciekawość brała! Więc, kotołak pozostawił braciszka na rozmowie z pielęgniarką i podreptał tam cichutko, nie zwracając na siebie niczyjej uwagi, jeśli chodziło o ludzi. Po czym przykucnął obok, a na jego buzi zagościł łagodny uśmiech.\n- Ohayo - przywitał się. Najprawdopodobniej widział już, jak mały kotek podchodził wcześniej, więc nie powinien być wystraszony jego obecnością. A on sam przekrzywił łebek, czekając na jego dalszą reakcję.\nTemat: Re: Hol/Recepcja Czw Sie 04, 2016 6:49 pm\nMinęło wiele godzin, a Gin stał w miejscu jak wryty. Nie czuł nawet, że zdrętwiały mu nogi, bardziej przejmował się otoczeniem, w którym nie mógł znaleźć odpowiednie osoby. I wreszcie, po dwudziestu trzech godzinach stania w jednym miejscu dostrzegł znajome sylwetki. Pytanie, czy to z jego powodu znaleźli się w szpitalu? Czy przyszli tylko kogoś innego odwiedzić? Haku wyraźnie zaczął dopytywać się o Białowłosego, co sprawiło, iż odetchnął z ulgą. Tylko... jak to zrobić, by nie zostać nakrytym, a wyjść z Wybawcami ze szpitala?\n- Niestety nie mogę Was zaprowadzić do Gin'a. Obecnie znajduje się poza swoim pokojem.\nStarała się tłumaczyć w międzyczasie pielęgniarka starszemu z braci Wampirów - Haku. Jednocześnie Zielonowłosy mógł poczuć na swoim ramieniu chłód, który okazał się być Przewodnikiem - wyimaginowanym przyjacielem Taki. Ten wieczny optymista właśnie klepał prawdziwego przyjaciela Białowłosego po ramieniu, jakby dając w ten sposób znać, że cel poszukiwań jest blisko. Tylko gdzie dokładnie?\nNa to pytanie odpowie nos Kotowatego.\nOh? Jak to? Bo Shiro zostawił brata. A dlaczego? Wyczuł woń, która wodziła go za nosek i zaprowadziła w kierunku roślinności w pojemniku. Ściślej tuż za nią. Kotołak rozpoznał sylwetkę kryjącą się za rośliną, a nawet uroczo się przywitał. Tak, pamiętał ten głos. Bez wątpienia nikt nie przebrał się za Shiro, przyszedł we własnej osobie. Gin przytknął dłoń do krtani i odezwał się z małą chrypką.\nPowtórzył za przyjacielem, który o dziwo nie był przez nikogo zauważony. Oprócz Białowłosego, którego spojrzenie od razu stało się weselsze na bezpośredni widok Shiro. Ostrożnie wyciągnął dłoń ku towarzyszowi i delikatnie wciągnął go do cienia za doniczką. O dziwo nie było tutaj aż tak mało miejsca, chociaż luksusami też nie dało się tego nazwać. Subtelnie wplótł palce w grzywkę kumpla i odsłonił jego piękne, kocie oczy.\n-Dobrze, że jesteś.\nPowiedział cicho, lekko zmęczonym głosem i bez cienia emocji w głosie, lecz po miękkim spojrzeniu Taki dało się wywnioskować, że był szczery. Tęsknił, chociaż nie umiał nazwać tego uczucia, które w nim siedziało. I jakie żywił wobec Kociaka i jego brata, który rozmawiał z pielęgniarką. Haku mógł coś podejrzewać, bo nie było przy nim Czerwonowłosego, więc Śmieć postanowił wtajemniczyć towarzysza w problem, na który nie mógł znaleźć sposobu.\n-Shiro, możesz pomóc? -zapytał niemal bezgłośnie, żeby nikt niepowołany ich nie usłyszał- Chcę stąd wyjść. Szukają mnie.\nW tym samym momencie wcisnął się bardziej do kąta, gdyż dwóch młodych sanitariuszy właśnie rozglądali się gorączkowo za Długowłosym. Akurat zatrzymali się przy doniczce, gdy wymienili parę krótkich zdań:\n- Nie, szukałem go we Wschodnim Skrzydle, rozpłynął się w powietrzu.\n- A ja w Zachodnim i na poddaszu. Edward powiadomił już ordynatora, trzeba będzie powiadomić także inne służby. Myślisz, że to miało związek z...?\n- Nie wiadomo, Jenny. Dopiero co odzyskał przytomność... może błąka się zdezorientowany po ośrodku, albo zamknął się w którymś pomieszczeniu? Badania wstępne wskazały, że to osoba aspołeczna, więc będzie stronić od innych na wszelkie sposoby. Najpewniej już dawno uciekł ze szpitala.\n- Dziwne, że monitoring niczego nie wyłapał, tak jakby ciągle był w budynku... rozdzielmy się. Nie tylko jego mamy na głowie.\nOddalili się, więc Gin mógł cicho odetchnąć, bo aż nabrał więcej powietrza do płuc. Zupełnie zapomniał, iż nie musiał tego robić będąc wampirem, nie mniej zrobił to odruchowo. To chyba z nerwów, bo może i był cierpliwy, nie mniej nie chciał zostać schwytany. Prawdopodobnie zamknęliby go gdzieś na oddziale zamkniętym, a tego pragnął uniknąć. Mógł po prostu poczekać na pierwsze widzenie z przyjaciółmi, nie mniej bał się, że przedtem ktoś inny złożyłby mu wizytę.\n-Idź, Haku czeka.\nWyszeptał do druha z odrobiną lęku w głosie. Może nie chciał wzbudzać kolejnych podejrzeń, żeby pielęgniarka rozmawiająca z Zielonowłosym nie musiała wstać od biurka i szukać tym razem Ogoniastego?


Podczas posiedzenia sejmowej Komisji Zdrowia Marcin Czech, wiceminister zdrowia zapowiedział wznowienie kształcenia techników farmaceutycznych.\n- Chciałbym potwierdzić, że w Ministerstwie Zdrowia prowadzone są prace, które mają na celu przywrócenie kształcenia techników farmaceutycznych. W kontakcie z Ministerstwem Edukacji Narodowej będziemy wypracowywać stosowne przepisy w tym zakresie - powiedział wiceminister Czech. - Stoimy na stanowisku, że oba zawody mają swoją rolę, oba są niesłychanie ważne, potrzebne pacjentom i oba są częścią systemu ochrony zdrowia - dodał.\n- Dzisiejszą deklarację wiceministra Czecha oceniamy pozytywnie. Organizacje pracodawców od 2014 roku stały na stanowisku, że decyzja o wygaszeniu kształcenia techników farmaceutycznych, podjęta przy aprobacie korporacji aptekarskiej, była błędna. Tak jak nie ma szpitala, w którym pracują sami lekarze, a nie ma w nim pielęgniarek, tak nie ma apteki, gdzie pracują sami farmaceuci, a nie ma tam techników - powiedział Marcin Piskorski, prezes Związku Pracodawców Aptecznych PharmaNET.\nFirmy zrzeszone w ZPA PharmaNET zatrudniają w całej Polsce ponad 8 tysięcy techników farmaceutycznych\n- Dlatego wiemy, jak ważny, odpowiedzialny i potrzebny pacjentom jest zawód technika farmaceutycznego. Ministerstwo Zdrowia może liczyć z naszej strony na wszelkie niezbędne wsparcie dla rozwoju tego zawodu, podnoszenia kwalifikacji techników i ich odpowiedniego umiejscowienia w systemie ochrony zdrowia - dodał.\nJednocześnie organizacje pracodawcze doceniają wsparcie, jakiego minister Marcin Czech udzielił na posiedzeniu Komisji Zdrowia właścicielom punktów aptecznych i prowadzącym je technikom.\n- Chcemy, aby punkty apteczne nadal istniały. Nikomu nie są zabierane uprawnienia zawodowe. Te punkty są bliżej ludzi, którzy potrzebują leków - powiedział Marcin Czech.\nTagi: MZ, technik farmaceutyczny, farmacja, apteka


Wyrok za SMS-a - TELEPOLIS.PL\nWiadomości Wyrok za SMS-a\nWyrok za SMS-a\nsirmark 11 Czerwca 2008 20:22\nZa złośliwe SMS-y sąd ukarał wicewójta Konrada Dziuba naganą. Wyrok jest już prawomocny - pisze Dziennik Wschodni.\nStanisław Grześko był zastępcą wójta gminy Zamość przez ponad sześć lat. W 2006 r. został odwołany ze stanowiska, a na jego miejsce powołano Dziubę. Nowy wicewójt dostał w spadku po poprzedniku telefon komórkowy.\nW połowie stycznia ub. roku Grześko otrzymał na domowy telefon stacjonarny wiadomość tekstową: No i jak teraz wyglądasz i jak się teraz czujesz z tymi wybojami. Były wicewójt uznał, że ktoś złośliwie go nęka, ponieważ w czasie swojej długoletniej pracy w Urzędzie Gminy odpowiadał za sprawy drogownictwa. Ustalił, że SMS-a wysyłano ze służbowego telefonu komórkowego, jakiego używa jego następca. Powiadomił policję. Tego samego dnia żona odebrała przesyłkę z jego ulotką wyborczą. Na zdjęciu ktoś dorysował mu czerwonym kolorem rogi, okulary i zęby.\nSprawa trafiła do sądu. Dziuba zapewniał, że nie wysyłał celowo żadnych złośliwych SMS-ów do pokrzywdzonego, bo nie miał z nim żadnych zatargów.\nSąd Grodzki uznał, na podstawie opinii biegłego, że Dziuba złośliwie niepokoił poprzednika SMS-ami i ukarał go za to wykroczenie naganę. Sąd Okręgowy podtrzymał wyrok.\nŹródło tekstu: Dziennik Wschodni\n1. ~111 2008-06-11 20:30:37 host: 212.160.172.70\nuderz w stół a nożyce się odezwą, gdyby Grześko nie miał nic na sumieniu to by zignorował te sms-y\nBoże. Dostał naganę czyli najłagodniejszą kare przewidzianą w Kodeksie wykroczeń a wiadomość o tym pojawia się na wszystkich portalach telekomunikacyjnych. Mogę Wam z mojej praktyki kilkanaście takich spraw podesłać jeśli chcecie.\ndorysował mu zęby? czyli wcześniej ich nie miał? :P\nnajlepsze jest to ze jak się to zdarzy zwykłemu człowiekowi to policja i sąd by się w twarz takiej osobie roześmiała, nie robiąc nic zupełnie!\n5. ~Marcin 2008-06-11 22:48:58 host: aece210.neoplus.adsl.tpnet.pl\nA mam pytanie propo tematu. Dostałem już nieraz smsy od kilku osób że jestem ch*** i że mnie zapier**la jak nie odczepie sie od penwje dziewczyny, co w takim razie prawo? moglbym zglosic takie grozby i obrazenia na policje? jak to wyglada realnie co moga tym osoba za takie obrazanie i grozby SMSowe zrobic?\n@5 marcin - Jeśli tylko da się wskazać i udowodnić winę osobie, przez którą te smsy były wysyłane, i ich treści noszą znamiona groźby karalnej (czyli grożenie popełnieniem przestępstwa na Twoją szkodę oraz istnienie prawdopodobieństwa spełnienia groźby), to się da coś z tym zrobić. Poza tym ubliżanie komuś też chyba podchodzi pod jakiś paragraf. No chyba że udowodni się jakoś, że nazwanie Cię ch..em nie było obrazą...\nCzyli wszystko zależy od oceny sądu.\n8. ~Ant 2008-06-12 09:03:06 host: chello089077146121.chello.pl\nMarcin - albo zmień dziewczynę ;) a tak poważnie to faktycznie jak zwykły śmiertelnik czyt. szary obywatel poszedł by na policję z ulotką, że ktoś mu dorysował rogi czy zęby to pogonili by go pałami i tyle.


Podkarpacie. Matka zostawiła dwójkę dzieci w samochodzie i poszła na zakupy - Polsat News\nPodkarpacie. Matka zostawiła dwójkę dzieci w samochodzie i poszła na zakupy\n11.06.2021, 16:43 Polska\nPrzechodnie zauważyli, że w rozgrzanym słońcem samochodzie, bez opieki dorosłych, znajdowała się dwójka małych dzieci. Okazało się, że ich matka w tym czasie robiła zakupy. Świadkowie uwolnili 2-latka oraz jego 10-miesięcznego brata z wnętrza pojazdu.\nWczoraj przed południem policja w Krośnie otrzymała zgłoszenie o dwójce dzieci zamkniętych w samochodzie stojącym na przysklepowym parkingu. Samochód stawał się coraz bardziej gorący. Z uwagi na nieobecność opiekunów dzieci, okoliczni przechodnie zdołali otworzyć pojazd i uwolnić siedzące w fotelikach dzieci.\nZOBACZ: Dolnośląskie. Policja szuka Dominika Hutnika podejrzanego o spowodowanie śmiertelnego wypadku\nMinęło jeszcze 15 minut, nim ze sklepu wróciła matka dwójki dzieci. Okazało się, że 35-letnia kobieta robiła w tym czasie zakupy. Gdy spostrzegła postronne osoby, które trzymały jej dzieci na rękach, wszczęła awanturę.\nZ uwagi na wysoką temperaturę i trudny do weryfikacji czas przebywania dzieci we wnętrzu rozgrzanego pojazdu, na miejsce wezwano zespół ratownictwa medycznego. Badania lekarskie nie wykazały zaburzeń zdrowotnych, które mogłyby stanowić efekt nadmiernego przegrzania organizmu chłopców.\nPolicja rozpoczęła postępowanie i sprawdzi jak długo dzieci pozostawały bez opieki oraz czy zachowanie 35-latki nie naraziło chłopców na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia.\nDZIECI W SAMOCHODZIEKROSNOPODKARPACIEPOLSKAWOJEWÓDZTWO PODKARPACKIE\nCzytaj więcej: Hiszpania. Dziewczynki zaginęły na Teneryfie. Po dwóch miesiącach odnaleziono ciało\nCzytaj więcej: Poszukiwania Dominika H. podejrzanego o spowodowanie wypadku, w którym zginęło 3-letnie dziecko


Główne funkcje odzieży medycznej | GROM Porady Online\nBardzo często nie zdajemy sobie sprawy z istnienia odzieży medycznej w szpitalu. Widzimy jedynie lekarzy i pielęgniarki ubranych w białe kitle, ale nie wiemy, do czego one naprawdę służą. Mają one kilka kluczowych funkcji.\nJest to oczywiście najważniejsze zadanie odzieży medycznej. Ma ona chronić pacjentów przed zarazkami przenoszonymi spoza terenu szpitala. Wiele razy mogłoby to doprowadzić do śmierci pacjenta, gdyż osoba przebywająca dłuższy czas w szpitalu wykazuje się znacznie mniejszą odpornością niż ludzie zdrowie. Odzież medyczna ma za zadanie chronić również zdrowie lekarzy i pielęgniarek. Osoby chore mogą przenosić drobnoustroje, które mogą dostać się do organizmów opieki medycznej. Może to spowodować u nich różne choroby oraz, co gorsze, może to spowodować szybkie rozprzestrzenianie się wirusa na większej powierzchni.\nW szpitalach przebywa zazwyczaj bardzo dużo ludzi. Pacjenci, pracownicy oraz rodziny pacjentów. W takim tłumie bardzo ciężko znaleźć lekarza lub pielęgniarka. Kolorowa lub biała odzież medyczna ma za zadanie również pozwolić osobom rozpoznać pracownika opieki medycznej.\nCzym różni się od siebie odzież medyczna?\nOdzież medyczna różni się w zależności od funkcji, którą ma ona spełniać. Na sali operacyjnej odzież jest dobierana w bardziej restrykcyjny sposób. Bardzo często operacje są wykonywane po rozcięciu skóry pacjenta. Dostanie się w tamto miejsce bakterii i zarazków może bezpośrednio wpłynąć na życie pacjenta. Na salach chorych, gdzie dostęp mają również rodziny pacjentów, odzież medyczna jest dobierana w mniej rygorystyczny sposób. Można sobie wtedy pozwolić na dobieranie jak najbardziej wygodnych ubrań, dzięki czemu kilkunastogodzinny dyżur nie będzie stanowił problemu.\nOdzież medyczna jest przez wielu z nas w ogóle niezauważalnym elementem garderoby lekarzy oraz pielęgniarek. Warto jednak pamiętać, że jest to poniekąd również narzędzie ich pracy. Można w nich przenosić dokumentacje, czy proste akcesoria lekarskie.\nKaszotto na miarę dzisiejszych czasów


ogarnijjx3 - Jedyne czego potrzebujesz naprawdę w życiu to osoba która potrzebuje cię w swoim.\nogarnijjx3 dodano: 22 stycznia 2013\nogarnijjx3 dodano: 22 grudnia 2012\nPodobno ma silny charakter i łatwo się nie poddaje. Podobno jest cholernie wrażliwa, łatwo ja zranić i zniechęcić. Romantyczka? -I to jaka.! Łatwo ją dostrzec w tłumie a czasem minąć w ogóle nie zauważając. Dla bliskich i przyjaciół jest w stanie zrobić wszystko. Ma swoje zdanie,zasady i zazwyczaj twardo się ich trzyma. Chociaż... Zwykle szybko poznaje się na ludziach, mimo to nikogo od razu nie skreśla. Popełnia wiele błędów,często rani i potrafi sprawić przykrość, Ufa tylko tym, którzy na to zasłużyli. Lubi wiedzieć na czym stoi.Zamyka się w pudełku marzeń, gdy jest jej źle. Każda łza,która spłynęła po jej policzku czegoś ją nauczyła. Każda życiowa porażka ją wzmocniła. Potrafi być wredna i złośliwa. Buduje szczęście z małych radości. Szanuje tych, którzy szanują ją i samych siebie. Stara się niczego w życiu nie żałować, tylko czasami jej nie wychodzi. Czasem zachowuje się jak 'dorosła' kobieta czasem jak rozwydrzona,bezmyślna małolata.\nogarnijjx3 dodano: 18 grudnia 2012\nInformatyka zawsze spoko ;)\nogarnijjx3 dodano: 16 grudnia 2012\nDziękuuuuje za zajebiiisty weekend.♥\nogarnijjx3 dodano: 15 grudnia 2012\nKiedyś flaszka na trzech wypijana w parku, która ktoś z nas wyniósł starym z barku. Szybko podawana z reki do reki zacieśniała nasze szczeniackie więzi..\nCudowne uczucie mieć kogos, do kogo mozna sie przytulic. Tak po prostu;*\nNie krępuj się, rób mi dalej burdel w głowie. Po cholerę się przejmować, nie ?\nogarnijjx3 dodano: 14 grudnia 2012\nZostawiamy po sobie dym, zgliszcza i popiół Lęcą cegły ze stropu, oto dr Octopus Trzymam majk jak topór, z nieba spada deszcz ropuch To zwiastun apokalipsy pseudo gwiazd hip-hopu Przygotuj się na ból, sika czerwona fontanna Trauma - przebijam mózg z uśmiechem klowna Przeklęta kompania, zjednoczona armia Jeśli polski rap umiera to jestem jak nekromanta .\nByła twoją sanitariuszką , gdy ona cię raniła . całodobową panią psycholog , gdy wyrzucałeś z siebie wszystkie krzywdzące słowa rzucone w twoim kierunku . przewodnikiem , który wskazywał ci szlak , gdy się zgubiłeś . darmową dziwką w chwilach zapomnienia . a wszystko to tylko po to , by usłyszeć , że jest twoją najlepszą przyjaciółką . przyjaciółką powiadasz ..\nSiedziałyśmy z koleżanką i gapiłyśmy się jak chłopacy grają w kosza. W pewnym momencie podszedł do mnie i zapytał czy z nim zagram, zgodziłam się. Mieliśmy po pięć rzutów do kosza kto trafi więcej może sobie życzyć od drugiej osoby czego tylko chce. Kiedy wygrałam podeszłam do niego i powiedziałam że chcę buzi. On z uśmiechem wyszeptał "Nawet nie wiesz jak długo na to czekałem"\n11 12 ... 222 Następna


Dodano: 10 lata temu , wyświetleń 30492\nten z tylu się wywalił bo miał wyj@%ane amortyzatory\nmuzyka to Rob Zombie - Demon Speeding\ncos jak kulig tyle ze tu twardy asfalt a przy kuligu snieg i sanki wiec nie wpadnie w dziure w asfalcie tak jak kołko i wolniej zazwyczaj, kolesie zaj@%isci, szacun :]\nNa poczatku myślalem ze koles kola gubi ale potem sie domyslilem ze to kolpaki z samochodzika ;D\nale to bylo dobre. jeszcze lepsze jak ten koles wzial ten samochodzik do reki i spojrzał sie za siebie i widzi że go nie ma\nwielkie mi zeczy... Ja Na Autostradzie Hulajnoga Tak sie odpychalem ze mialem 330km/h na liczniku to bylo cos.\nTen licznik to nie z tego samochodu który ciągnął tych pajaców..\nW Polsce by nie przejechali 50 metrów tyle jest dziur\nCiekawe co by się stało z chłopakami, gdyby kierowca osobówki znienacka zahamował. =]\n2 razy jechałem w kuligu 70 km/h i z sankami jak i ze mną nic się nie stało.\nJa bym się odważył pojechać na tym samochodziku ale bym musiał mieć podwójne ochraniacze.\nNie dziecinnym, a dziecięcym\nWidziałem tę akcję akurat doilem krowę z prawej strony drogi... Biedna kwiatula jak widziala ten wypadek to przez miesiąc nie dawala mleka... poilem ja głaskałem... nawet sprowadzilem dyplomowanego byka z hiszpani by jej poprawil humor nic nie pomogło... Cały miesiąc krowa byla w szoku, nigdy w zyciu nie widziala kolesi jadacych 120km/h na plastikowych zabawkach... i do tego jeszcze ten okropny wypadek... masakra...\nNiemożliwe , że 120km/h by ujechali takimi autkami zabawkowymi , prędzej by kółka poodpadały i autka by się rozwaliły niż by tak jechali.\nzgadzam sie ze to fake i przyspieszony filmik jak sam wygrzmocilem w zimie na sankach przy 40km/h to 2 razy wiecej obrotow zaliczylem FAKE\nAhhhh gdyby nie ta dziura... A muza to Rob Zombie : Demon speeding\nFAKE!!!! każdy kto jechał 120km/h wie ze to już dość szybko a ten przy 100km/h niby wyleciał z samochodzika i tylko troszkę się poturlał po jezdni... Że już nie wspomnę że film kręcony za samochodem jest wyraźnie przyspieszony\nA tam nic nadzwyczajnego, jakby spróbowali na polskich drogach to dopiero ekstremalna jazda, wątpię by się odważyli.\nzauważcie jak z tych kół coś sie sypie... wygląda jak prom kosmiczny który odłącza niepotrzebne zbiorniki\nFelgi poodpadały plastikowe...\ndziwie się , że nie odpadły im kółka po wjeździe do dziury solidne te samochodziki muszą byc\nTo już wiadomo że przy 60km/h zaczynają odpadać kołpaki z takiego samochodziku to tak jak przy 140km/h L-ka przy nauce jazdy X]\nBiedny dzieciak. Głupotę ma sie we krwi. Lina w ostatnim autku była zaczepiona o kierownicę. Jak wjeżdżał w dziurę to powinno ją wyrwać.\nGdyby to było 120km/h to wątpię, że ten koleś co spadł tak szybko by się zatrzymał ;|\n120 i na ziemi no ladnie.. napewno bolało i to nieźle ;P\nTypki jechali maks 40 km/h tylko czas został przyspieszony, a jak filmowal licznik to bez nich jechali. FAKE jak nic. Możecie mnie minusować, ale przy 120 km/h kółka plastikowe, ten cały mechanizm my padł. Pozdro\nPrzyczyna wypadku: dziurawa droga\nhaha na początku też dobre jak się coś odczepiło od tego pierwszego samochodzika xD\nTo były kołpaki hehe\nmusialy kulki po tym bolec ;]


Naukowcy odkryli nowy organ w ludzkim ciele - Zdrowie\n2017-01-05 10:30:00 (ost. akt: 2017-01-05 12:53:52)\nAutor zdjęcia: University of Limerick\nIrlandzcy naukowcy odkryli nowy narząd w ciele człowieka. Krezka, bo o niej mowa, znajduje się w jamie brzusznej i jest cienką błoną otrzewnej. Znał ją już Leonardo da Vinci, ale przez lata była traktowana jako niezbyt istotna część naszego organizmu. Okazuje się, że niesłusznie.\nKrezka to cienka błona otrzewnej, za pomocą której nasze wnętrzności przymocowane są do ścian jamy brzusznej. Do tej pory nie interesowała naukowców, bo uważana była za strukturę składającą się z wielu osobnych elementów.\nZnaczenie krezki docenili irlandzcy naukowcy, którzy od lat badali ten narząd. Autorami badań są są profesor Calvin Coffey oraz doktor Peter O’Leary z University Hospital Limerick. Wyniki ich pracy, dowodzącej, że krezkę powinno się traktować jako osobny narząd o jednolitej strukturze, opublikowano w „The Lancet Gastroenterology & Hepatology”.\nProf. Coffey wyjaśnia, że anatomiczny opis człowieka przyjęty sto lat temu jest błędny. Na wynik badań zareagowali już autorzy najsłynniejszego podręcznika medycyny „Henry Gray’s Anatomy of the Human Body”, którzy w najnowszym wydaniu książki uznają krezkę za organ.\nFot. Grey's Anatomy\nJednak irlandzcy naukowcy podkreślają, że ich odkrycie nie tylko ma wpłynąć na zmianę w podręcznikach, ale również rozwój medycyny. Lepsze poznanie nowego organu może przyczynić się do opracowania mniej inwazyjnych metod operacji, a co za tym idzie, do mniejszej ilości komplikacji i krótszej rekonwalescencji.\nProf. Coffey dodaje, że traktowanie narządu jako organu pomoże na nowo sklasyfikować choroby jamy brzusznej z uwzględnieniem krezki. Jednak to nie koniec prac nad organem. Jak dotąd naukowcy zdołali jedynie wyodrębnić nowy narząd, a teraz zajmą się opisem jego właściwości i stanów chorobowych. Badacze nie wykluczają powstania nowej dziedziny medycyny, bo może się okazać, że schorzenia dotychczas wiązane z innymi narządami, mogą dotyczyć krezki.\nTagi: krezka nowy organ u człowieka organ w jamie brzusznej prof. Coffey University of Hospital Limerick\npod krezką śmoza #2152667 | 5.172.*.* 6 sty 2017 13:18\npo nowotworze #2151595 | 213.73.*.* 5 sty 2017 12:26\nNowy narząd - kolejna rzecz na którą można zejść na raka :/


Risotto z bobem i kurkami - Magazyn Kuchenny\nBy Beata14 lipca, 201618 lutego, 2018kasza i ryż, kuchnia włoska, Kuchnie świata, Obiady\nRisotto gotujemy sobie często, prawie tak często jak makarony. Jednak, przyznacie, mało to widać na blogu, bo risotto pojawiło się tu zaledwie dwa razy, w tym raz pieczone. Chyba dzieje się tak dlatego, że chcemy się jak najszybciej dobrać do zawartości garnka i każda stracona sekunda, na przykład na zrobienie zdjęcia, jest nam nie w smak. Ale postaramy się to nadrobić, a na zgodę mamy dla was risotto z bobem i kurkami. Bardzo sezonowe risotto, bo i na kurki, i na bób czas jest krótki. No chyba, że zapobiegliwie zamrozicie sobie trochę jednego i drugiego na później.\n150 g niezbyt dużych kurek\nok. 1 szklanki młodego bobu\n1 łyżeczka oliwy + 1 łyżeczka oleju (+ olej do smażenia kurek)\n¾ szklanki ryżu do risotto (u nas: carnaroli)\n1 litr lekkiego bulionu (z kurczaka lub warzywnego), gorącego (lub wg potrzeby)\n3 łyżki (45 g) g zimnego masła, posiekanego\nopcjonalnie: świeżo mielony, czarny pieprz\nOczyść dokładnie kurki. Bób ugotuj do miękkości, przelej zimną woda i obierz ze skórek.\nNa dużej patelni lub w szerokim garnku o grubym dnie rozgrzej 1 łyżeczkę oliwy i 1 łyżeczkę oleju. Dodaj cebulę i smaż, na średnim ogniu, aż się zeszkli, przez 4-5 minut, pod koniec dodając czosnek. Dosyp ryż i smaż 1-2 minuty, mieszając. Wlej wino, zwiększ ogień i gotuj, aż prawie całe wino odparuje. Dolej chochlę lub dwie gorącego bulionu i gotuj risotto, na średnio-dużym ogniu, aż większość płynu zostanie wchłonięta przez ryż. Powtarzaj, aż ryż będzie prawie miękki, choć jeszcze jędrny (al dente), ale wymagający dodatkowych kilku minut gotowania.\nW międzyczasie na drugiej patelni rozgrzej cienką warstwę oleju i smaż na nim kurki, 1-2 minuty, na dużym ogniu, dopóki nie puszczą soku. Gdy ryż będzie już wystarczająco miękki, dodaj do niego podsmażone kurki, razem z ugotowanym i obranym bobem, masłem oraz parmezanem (odłóż 1-2 łyżki do posypania), zamieszaj i pogotuj jeszcze 2-3 minuty. Posyp odłożonym parmezanem parmezanem i ewentualnie pieprzem, i podawaj.\nJeśli nie chce ci się stać nad garnkiem, możesz zrobić takie risotto z piekarnika.\n15 lipca, 2016 o 08:20\nKocham risotto, Twoje biorę w ciemno, ale bez bobu, bo raczej za nim nie przepadam;))\n16 lipca, 2016 o 16:26\nTo ja zjem podwójną porcję bobu w takim razie 😉\n18 lipca, 2016 o 09:34\n19 lipca, 2016 o 19:46\nI bardzo nam smakowało 🙂\n29 maja, 2018 o 01:06\nBardzo lubię risotto, ale robię po swojemu – bez cebuli, bez alkoholu i bez mięcha.\n29 maja, 2018 o 10:04\nTo jest bez mięcha 😉 Bulion może być warzywny.


OKCYDENT.pl - Astronomia: co ciekawego przyniesie nam tegoroczna wiosna?\nAstronomiczna wiosna definiowana jest jako moment, w którym Słońce osiąga punkt równonocy wiosennej, zwany punktem Barana. Dokładny moment, gdy to nastąpi, to 20 marca o godzinie 16.33. Aktualnie punkt Barana wcale nie znajduje się w gwiazdozbiorze Barana. Jest położony w konstelacji Ryb i dzieje się tak od bardzo długiego czasu – od pierwszego wieku naszej ery. Przemieszczanie się tego punktu na tle gwiazdozbiorów jest wynikiem precesji osi obrotu Ziemi, która co 25800 lat zatacza pełen okrąg. Na przykład w 2597 roku punkt Barana będzie znajdował się w gwiazdozbiorze Wodnika.\nTegoroczną wiosną mamy okazję dostrzec na niebie wszystkie planety. Merkury, czyli pierwsza z planet licząc w odległości od Słońca, będzie dostępny do obserwacji po zachodzie Słońca na zachodnim niebie od kwietnia do maja, najlepiej widoczny stanie się na przełomie tych dwóch miesięcy. W maksimum blasku osiągnie -1,9 magnitudo. Podawane jasności, fachowo zwane są w astronomii „wielkościami gwiazdowymi”. W skali tej im mniejsza liczba, tym jaśniejszy obiekt. Najjaśniejsza gwiazda nocnego nieba, czyli Syriusz, ma -1,46 magnitudo. Najjaśniejsze gwiazdy mają około 0 magnitudo. Z kolei najsłabsze gwiazdy teoretycznie widoczne gołym okiem mają 6 magnitudo, ale do tego potrzeba dobrego wzroku i nieba, które nie jest rozświetlone światłami. W mocno rozświetlonych obszarach miast, na nocnym niebie mamy szanse dostrzec gołym okiem tylko najjaśniejsze z gwiazd i planet oraz oczywiście Księżyc.\nZ kolei Wenus na wiosnę widoczna będzie na niebie porannym, na wschodzie z blaskiem -4,4 magnitudo, a potem nieco malejącym. Nad ranem widoczna będzie też planeta Mars, ale ona stopniowo będzie wydłużać swoją widoczność, wschodząc coraz wcześniej. Jej blask to 1,1 magnitudo na początku wiosny i 0,6 magnitudo na koniec. Jowisz, największa planeta Układu Słonecznego, będzie wiosną zachowywać się podobnie jak Mars. Zaczniemy ją widzieć od kwietnia na porannym niebie, a potem każdego dnia będzie wschodzić o 3,5 minuty wcześniej, tak iż na koniec wiosny będzie to już około północy. Jasny blask Jowisza wyniesie około -2,0 magnitudo. Analogiczną sytuację mamy z Saturnem, którego dostrzeżemy przed wschodem Słońca już w marcu, a potem będzie na nocnym niebie coraz dłużej. Jasność tej planety na niebie to około 1,1 magnitudo.\nWszystkie wspomniane planety widać gołym okiem. Natomiast do dostrzeżenia Urana potrzebna będzie lornetka lub teleskop. Planeta ta wędruje po niebie w pierwszej części nocy, zachodząc początkowo około godziny 23, a na przełomie kwietnia/maja już równo ze Słońcem. Blask Urana to 5,9 magnitudo. Ostatnia planeta w Układzie Słonecznym, czyli Neptun, również nie jest dostrzegalna bez pomocy przyrządu optycznego. Będzie mieć jasność około 8 magnitudo i ze wschodem oraz okresem widoczności zachowywać będzie się podobnie jak Jowisz.\nCiekawym widokiem na niebie są zbliżenia planet, albo planet z Księżycem, zwane koniunkcjami. Na porannym niebie pod koniec kwietnia przez pewien okres w jednej linii będą widoczne Jowisz, Mars i Saturn oraz wędrująca wśród nich Wenus. A dodatkowo pomiędzy 25 a 27 kwietnia poniżej linii tych planet będzie przemieszczał się Księżyc.\nZ gwiazdozbiorów widocznych na początku wiosny dostrzeżemy jeszcze Oriona z jasnymi gwiazdami rozmieszczonymi tak, że przypominają sylwetkę człowieka, w tym z trzema gwiazdami ułożonymi w jednej linii, stanowiącymi tzw. Pas Oriona. Niedaleko Oriona jest Wielki Pies z gwiazdą - Syriuszem. Po przeciwnej stronie znajduje się gwiazdozbiór Byka z jasną gwiazdą Aldebaran. Niedaleko Oriona widać też gwiazdozbiór Bliźniąt z parą jasnych gwiazd Kasto i Polluks.\npoprzedni materiał: Ewolucja pola grawitacyjnego: coraz krótsza doba i płaska planeta\tEwolucja pola grawitacyjnego: coraz krótsza doba i płaska planeta\nnastępny materiał: Im więcej słońca tym lepszy nastrój i większe zadowolenie z życia\tIm więcej słońca tym lepszy nastrój i większe zadowolenie z życia


Style we wnętrzach | Jeger\nSprawdzone i zaskakujące zestawienia form i kolorów. Ciemna zieleń i złoto. Kobalt i drewno. Glamourowa klasyka w nowoczesnym wydaniu.\nDobry design i oryginalne pomysły. Surowy lub czarny metal, cegły, mosiądz. Akcesoria prosto z fabrycznych hal. Duże przestrzenie, beton, czerń, biel i efekt rdzy.\nPowrót do natury i wspomnień wiejskiego domu. Kojące, stonowane barwy i naturalne materiały. Drewno, ceramika, struktury piasku i kamienia, neutralne kolory.\nSkandynawskie wyobrażenie szczęścia. Przytulne, relaksujące wnętrza, zalane miękkim światłem. Ciepła domowa atmosfera zapraszająca do relaksu.\nKolorowe ściany? Może pastelowe dodatki? Pomysły na pokój dla Twojego maluszka.\nEnergetyczna paleta kolorów gorącego kontynentu. Zgaszone róże, czerwienie, pomarańcze i beże. Podkreślone piękno drewna i różnorodne faktury. Mocne, geometryczne wzory i motywy zwierzęce.