Pasaż Laverne de Montmorency - Page 6\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 29.08.19 11:58\nMały Macmillan siedział skulony za jednym z manekinów i uważnie obserwował nieszczęsną ciotkę, która zdecydowała się go wziąć ze sobą na zakupy. Czekał na moment kiedy kobieta zorientuje się, że go nie ma. Skoncentrowany na zupełnie innej części sklepu nie spostrzegł, że doskonale go widać od tyłu, a tym bardziej nie zwrócił uwagi na dwie inne czarownice, które podobnie do cioci Emmy wybrały ten dzień na zrobienie większych zakupów.\nNa początku nie zwrócił uwagi na głos za plecami, ale gdy Isabella głośno zaczęła mówić o dziecięcym manekinie i potem wyraziła życzenie na obejrzenie tego rzeczonego manekina z bliska Heath zorientował się, że to o nim mowa. Obrócił się dość gwałtownie, żeby zobaczyć kto to, bo głos wydał mu się trochę znajomy, chociaż nie wiedział do kogo konkretnie należał. Zdziwił się nieco widząc Isabellę.\n-Ciiiii!- syknał w jej kierunku kładąc palec na ustach. Nie chciał, żeby ciotka go dostrzegła. Wtedy cały plan na chowanie się by nie wypalił, a to nie o to chodziło!\nWidać jednak nie było mu dane pozostać w ukryciu, bo gdy zobaczył jak towarzyszka lady Selwyn odchodzi w kierunku sprzedawczyni to mały Macmillan wyskoczył ze swojej kryjówki jakby miał sprężynki zamiast nóg -Nie jestem manekinem- zaprotestował energicznie. Z żalem spojrzał na swoją opuszczoną i ewidentnie nienajlepszą kryjówkę, ale nie chciał skończyć na wystawie. To by było okropne tak stać cały dzień i się nie ruszać. Heath chyba nie byłby zdolny stać nieruchomo przez pięć minut, a co dopiero mówić o całym dniu!.\n-Co tutaj robisz?- zapytał z ciekawością. Gdy to mówił przekręcił lekko głowę w bok. -Dlaczego w ogóle dorośli tak bardzo lubią chodzić do takich nudnych sklepów?- zapytał z rozpędu, a dzięki temu pytaniu Isabella mogła mniej więcej się zorientować dlaczego Mały Macmillan próbował się schować przed swoją krewną chwilę wcześniej. To nie było nic czego nie można by było się po nim spodziewać, prawda?\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 29.08.19 17:06\nWielkie Macmillanowe oczyska i mocno przyciśnięty do ustek paluszek próbowały powstrzymać jakże nieprzychylne dla chłopca zamiary Isy. Dobrze, że mimo wszystko zdecydował się nieco wysunąć łepek z kryjówki. Mogłaby zacząć podejrzewać, że ktoś go spetryfikował albo zaczarował, a ten nie rozpoznaje nawet Belli, z którą przecież nie aż tak dawno spędził całkiem interesujące popołudnie. Nie wiedziała jednak, czy w tym wieku dzieci zapamiętują aż tak przewijające się wokół nich postacie. Przecież to było ledwie jedno spotkanie w dodatku długie, bardzo długie miesiące temu. Przez ten czas pewnie urósł kilka centymetrów, choć teraz jeszcze nie umiała tego ocenić. Postawa chłopca upewniła jednak Isabellę w tym, że chował się tu przed kimś. Między tymi futrami i spódnicami taki mały gentelman faktycznie mógł przysypiać. Heath postąpił całkiem mądrze, szukając sobie kryjówki i innego zajęcia, chociaż jako dorosła dama powinna nie pochwalać takich kaprysów małego lorda Tylko jednak oficjalnie, bo ta roześmiana buzia momentalnie wzbudziła w niej przyjazne uczucie.\nBy dopełnić całej konspiracji, sama również przyłożyła palec do swoich ust i lekko pokiwała głową. Sojusz między Selwynami i Macmillanami został związany. Biedna Morgana zapewne dostałaby zawału, ale to ich tajemnica, nie trzeba było wznosić wysoko rodowych sztandarów. – Ojej, Heath, byłam pewna, że nie jesteś prawdziwym chłopcem… – zagrała, udając wielce zdziwioną. – Nie chciałbyś prezentować kolekcji strojów dla malutkich paniczów? – zapytała, przyjmując teraz pozę nieco zawiedzionej damy. – Byłbyś pięknym modelem – dodała słodko, po czym pochyliła się odrobinkę i pogłaskała go po włosach. Trochę chyba próbowała się upewnić, że malec wcale nie był jej niematerialną fantazją. Napotkała jednak dotyk blond zawijasów i w duchu odetchnęła. Gdzieś dam kawałek od nich Balbina poszukiwała sukienek najlepszych dla swojej pani, więc Bella mogła pozwolić sobie na chwilę rozmowy z chłopcem. Specjalnie też mówiła ciszej, by nie usłyszała ich ta nieszczęsna ciotka lub inna niania.\n– Kupuję ubrania – oznajmiła, przykładając złączone dłonie do serca w tym dość teatralnym geście. Myśl o nowych kreacjach rozpalała w niej miliony rozkosznych płomyków. – Wiesz, Heath, mamy dużo nudnych, dorosłych spraw i musimy mieć dużo ubrań, a damy... damy już szczególnie uwielbiają je kupować. To przyjemne – odpowiedziała, spodziewając się jednak, że młody szlachcic i tak nie zrozumie prawdziwie tej motywacji. – To dla nas tak jak kupowanie zabawek albo słodyczy, wiesz? Dla kobiet, bo obawiam się, że panowie myślą nieco inaczej… – doprecyzowała. – Czy chcesz się tutaj chować przez cały czas? – spytała, prostując lekko plecy. Popatrzyła na wnętrze sklepu. Mnóstwo eleganckich postaci krążyło między wieszakami. Chłopiec jednak wiedział, że w którymś momencie opiekunowie go znajdą. Poszukiwanie lepszej kryjówki mogłoby jednak okazać się dla niego niebezpieczne. A co jeśli utknąłby w jakimś ciasnym przesmyku?\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 30.08.19 8:13\nMały lord pewnie już dawno zapomniałby o Isabelli gdyby nie ta mandarynka, którą pozwoliła mu zerwać prosto z drzewka. No i anomalia, która pozwoliła im latać, i to bez mioteł! Te dwa wydarzenia Heath sobie całkiem nieźle zapamiętał dzięki czemu był w stanie rozpoznać Lady Selwyn, kiedy spotkał ją w sklepie.\nSłowa Isabelle nieco go wystraszyły -Jak to myślałaś, że nie jestem prawdziwy?- jeszcze kontrolnie spojrzał na siebie, ale… wszystko wyglądało normalnie. Nie zamieniał się w Pinokia, ani nie wyglądało na to, żeby przeobrażał się w sztucznego manekina. Anomalie co prawda od jakiegoś czasu już się nie objawiały, ale kto wie? Może to było tylko chwilowe? Z rozpędu złapał się dłonią za nos, chcąc sprawdzić czy ten jest dalej na swoim miejscu i nie zmienił kształtu. Tamten świński ryjek był dla niego istnym utrapieniem.\n-Uhm… nie. To musiałoby być strasznie nudne, wiesz? Pewnie nie mógłbym się nawet bawić, żeby nie zniszczyć ubrań…- zauważył dość bystro. Heath doskonale wiedział kiedy powinien być ostrożny, albo co mu było wolno a co nie… tyle tylko, że czasem te nakazy i zakazy całkowicie ignorował i robił co chciał.\nMały Macmillan spoglądał na Isabellę z niezbyt przekonaną miną, gdy ta wyjaśniała mu, że zakupy mogą być przyjemne. - Ale przymierzanie ubrań jest nudne, a w sklepie z zabawkami można się chociaż trochę pobawić… no a słodycze można potem zjeść! - dorzucił swoje trzy grosze. Miał dopiero pięć lat, a już powoli miał wrażenie, że zupełnie nie rozumie kobiet. Chociaż… może był jeszcze za mały, żeby je zrozumieć.\n-No, myślałem, że na razie schowam się tutaj, ale jak ciocia podejdzie trochę bliżej, to przejdę tam- wskazał swoim palcem na wieszak z damskimi płaszczami - A potem wrócę tam do luster i będę się dziwić czemu ciocia mnie szuka - podzielił się swoim chytrym planem. Czarownica pewnie mu nie uwierzy, ale z drugiej strony… jeśli go nie złapie na chowaniu się to nie będzie mogła go oskarżyć o uciekanie od niej, prawda?\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 30.08.19 14:01\nRoześmiała się, widząc, jak młodzieniec sprawdza, czy aby na pewno pozostał prawdziwym chłopcem. Obserwowała go przez chwilę zauroczona tym widokiem. Na Pokątnej zaklęcia potrafiły fruwać i nieoczekiwanie psocić się przypadkowym czarodziejom. Niedawno sama tego doświadczyła i z pewnością nie życzyłaby, aby ten zadziorny nosek przemienił się w gałązkę. – Heath, zaplątałeś się między tymi manekinami. Widziałam już takie magicznie wprawione w ruch… Ale cieszę się, że nie jesteś jednym z nich – oznajmiła pogodnie. Nie musiał się już niczego obawiać. Podejrzewała, że długie miesiące anomalii zahartowały chłopca i pewne też wymęczyły ten, zdawałoby się, beztroski, dziecięcy świat. Postanowiła jednak zapytać. – Jak się czujesz bez tych anomalii?\nPamiętała ten czas, gdy sama była niewiele starsza od niego i razem z matką i guwernantką wybierały się na zakupy. Wciskano w nią tonę sukienek i zauroczona oglądała różowe i błękitne materiały. Zachwyt jednak gasł, kiedy z minut robiły się godziny, a ona chciała uciec gdzieś daleko, może do roślinek? A może iść pomęczyć nastoletniego brata? Jako dziewczyna znosiła pewnie lepiej wieczne przymiarki, zapinanie, rozpinanie i gorącą, prawie parującą przebieralnię. Nie zmieniało to jednak tego, że pozostawała dzieckiem i zapewne wolałaby móc oddać się przyjemniejszym, bardziej brudnym zajęciom. Nie mogła. I chyba nigdy nie marzyła o byciu modelką. Wolałaby odnaleźć się w roli księżniczki.\n– To prawda, musiałbyś chodzić i prezentować różne stroje. Pewnie żadna zabawa. Chociaż gdyby to były jakieś dziwne przebrania… – zamyśliła się, ale i tak do niczego to nie prowadziło. – Zabawa lepsza, prawda? – zapytała, niejako już odpowiadając sobie na to pytanie. – Czy przeszkodziłam ci teraz w jakiejś zabawie? Czy tylko się chowałeś? – dopytała, nie do końca będąc pewną. Później zrobiła krok w jego stronę i znów się pochyliła. Świat długich płaszczyków i wielgachnych kombinezonów mógł wydawać się chłopcu przestrzenią pełną intrygujących zakamarków. Czy właśnie takim go widział? – Całkiem nieźle to wymyśliłeś – pochwaliła go. Bystry chłopak, trochę nieposłuszny. Radził sobie jednak z przewidywaniem zachowania ciotki. – Te płaszcze to sprytna kryjówka. Lubisz lustra, Heath? – spytała, mimowolnie zerkając na ścianę, na której zawieszone było olbrzymie lustro. Jakaś dama oglądała właśnie swoją sylwetkę, pozostając w sukni stanowczo zbyt długiej. Pamiętała, że sama, będąc w jego wieku, robiła głupie miny do tej Belli pozostającej po drugiej stronie lustra. Ciotka Heatha dalej była zbyt zajęta, by zacząć się martwić brakiem chłopca u swojego boku.\nJaka szkoda, że wokół krążyło tyle osób i nie wypadało jej bawić się razem z młodym lordem. Szczególnie teraz, gdy stała się narzeczoną wpływowego lorda, musiała się pilnować. Nikt jednak nie mógł zabronić jej rozmowy z tym słodkim chłopcem, prawda? Nie była pewna, co ciotka Macmillan sądzi o rodzinie Selwyn. Może powinna iść się przywitać?\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 01.09.19 9:10\nTo była poważna sprawa, a gdyby tak jednak okazało się, że z jakiegoś powodu Heatha coś przemieniło? W czasie występowania anomalii dość mocno przeżywał przemiany swojego nosa w ryjek albo kaczy dziób, a gdyby go tak przemieniło do końca? Nie chciałby być prosiakiem, tak samo wolałby nie zmieniać się w manekina.\n-Och…- pytanie Isabelli go zaskoczyło, co było widać po jego nieco zmieszanej minie. Mimo to Heath zamyślił się na moment i dopiero udzielił odpowiedzi czarownicy -Chyba dobrze.- odpowiedział tylko. Wcześniej traktował figle kapryśnej magii jako coś ciekawego. Wiadomo parę razy stała mu się krzywda, kiedy indziej ten nieszczęsny nos zamieniał się w ryjek, ale poza tym było fajnie. Lewitował, zatrzymał czas, kiedyś włosy mu się zmieniły na ognisto czerwone, a parę razy wylądował w naprawdę ciekawych miejscach. Dopiero zaczął się bać anomalii tak na poważnie po tym jak mocno poturbowało Gwen. Całe szczęście, że parę tygodni po tym wydarzeniu anomalie odeszły w niepamięć.\n-No… jakby to były jakieś przebrania to mogłoby być trochę zabawniej- zgodził się z Isabellą. Wciąż jednak niemiałby ochoty na prezentowanie strojów na sobie. Przebieranie się co chwila mogło być naprawdę męczące! No i to zakładając, że te stroje które miałby przymierzać byłyby wygodne, a przecież nie zawsze tak było, prawda?\n-Nie, tylko się chowałem- odpowiedział i uśmiechnął się szeroko, gdy Lady Selwyn go pochwaliła za jego plan. Z przewidywania ciotki tu wiele nie było, Heath po prostu założył, że czarownica przyjdzie z jednej konkretnej strony w jego kierunku, jeśli stanie się inaczej… będzie w kropce i ciotka bez problemu odkryje, gdzie się właśnie chowa.\n-Lustra? Te małe są fajne… można puszczać nimi zajączki! - ożywił się nieco. Najfajniej było trafić jakiemuś wujkowi w oczy i na moment go oślepić! Szkoda tylko, że nie mógł się tak długo bawić, nie wiedzieć czemu wszyscy potem się złościli i kazali mu przestać. Nie potrafili się bawić.\n-A ty? Lubisz lustra?- postanowił zadać kobiecie jej własne pytanie.\nCo do samej ciotki, z którą Heath był w sklepie, to raczej nie powinna mieć nic przeciwko Isabelli. Sama chyba była jakoś luźno z nimi spokrewniona. No ale Heath o tym nie wiedział, takie sprawy go wcale nie ciekawiły.\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 04.09.19 12:46\nNie umknęło jej to wyraźne zawahanie. Mały Heath najwidoczniej nie był pewien swoich odczuć lub zdążył już o tym zapomnieć i zaskoczyło go pytanie Belli. Spodziewała się, że mimo wszystko takie przedziwne, czasami pewnie straszliwe wariacje dziejące się wokół malucha i przez jego moce okazały się wielkim przeżyciem. Ostatecznie też zwracał tym na siebie uwagę, a – jak Isa zdążyła zauważyć – chłopczyk uwielbiał być w centrum towarzystwa, nawet mimo tego całego chowania się. Przecież sama też kiedyś umykała opiekunom. Guwernantka to jedno, ale przypadkowo napotkani czarodzieje mogli wydawać mu się znacznie ciekawsi od ciągnących go wiecznie za łapkę ciotek. Brak entuzjazmu w słowach Hetha zaintrygował ją. Minęło jedna sporo czasu od ich ostatniego, dość zaskakującego spotkania, i mogło się całkiem sporo wydarzyć w tym małym życiu lorda. Wierzyła, że mimo wszystko za nimi nie tęsknił. Gdyby miała takie malutkie dziecko, to umierałaby ze strachu, tracąc je z oczu.\n– A byłeś kiedyś na balu maskowym, Heath? – zapytała, przywołując mimowolnie obraz zimowego przyjęcia. Nie widziała tam jednak dzieci. To nie była uroczystość dedykowana takim maluchom, ale może Heath obracał się w towarzystwie innych kilkuletnich szlachciców. Wiedziała, że dla dzieci niekiedy organizowano osobne bale. – Mógłbyś się na takim balu przebrać, za co tylko byś chciał. Za smoka, elfa… – rzuciła, wspominając i swój strój. – Wiesz, ja ostatnio byłam feniksem – oznajmiła, mając nadzieję, że mimo wszystko go nie zanudza swoimi wywodami. W stroju mitycznego ptaka, pana ognia, czuła się jak w drugiej skórze. Jaki Selwyn odmówiłby sobie kostiumu przedstawiającego symbolikę płomienia?\nPrzyjęła jego odpowiedź lekkim skinięciem. W sumie to mógł mieć dość ciotkowych przebieranek. Lady Emma z pewnością miała w planie powciskać go w kilka par uroczych pantalonów. Uśmiechnęła się do swojego wyobrażenia Macmillana grymaszącego przed lustrem w eleganckim wdzianku. – Zajączki? Opowiedz mi o tym. Tu są tylko takie duże lustra, ale wiesz co? Też można się powygłupiać – powiedziała trochę konspiracyjne, zupełnie jakby wyjawiała mu jakiś wielki sekrecik. Do głowy by jej nie wpadło, że chłopiec myślał o oślepianiu krewnych. – Lubię, chodź ze mną – powiedziała, wyciągając do niego dłoń. – Pójdziemy odwiedzić tego małego lorda po drugiej stronie lustra. Co ty na to? – zapytała, nie chcąc jednak narzucać mu czegoś, na co nie miał ochoty. Mogliby przemknąć tak, by ominąć część sklepu, którą okupowała właśnie jakże zajęta cioteczka. Domyślała się, że umierał już z nudów, więc może ta propozycja wyda się mu intrygująca. Gdzieś za swoimi plecami usłyszała rozmyty ślad chichotu Balbiny. Już sobie wyobrażała, że dwórka później nie omieszka zwrócić uwagi na jakieś dziwne instynkty budzące się przy Isabelli w towarzystwie dziecka.\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 08.09.19 12:41\nIsabella miała rację, Heath aktualnie nie tęsknił za anomaliami. Jednym z powodów było to, że te faktycznie dały mu w kość, szczególnie w grudniu, a drugim powodem było to, że teraz jego opiekunowie i rodzina chętniej go gdzieś zabierali gdy nie było ryzyka, że coś wybuchnie czy komuś stanie się krzywda. Teraz miał częściej okazję wybyć gdzieś poza teren Pudllemere.\n-Nie…- pokręcił tylko głową w odpowiedzi na pytanie Lady Selwyn. -Za co tylko bym chciał? Za znikacza też? – młody aktualnie miał totalnego jobla na punkcie tych złotych ptaszków. Namiętnie je rysował, oglądał obrazki ze znikaczami i w ogóle to najchętniej chciałby je zobaczyć na żywo. -Feniksem? Fajnie byłoby mieć takiego feniksa…- rozmarzył się na chwilę. Były rzadkie, były potężne i w ogóle były super. Chociaż tak naprawdę Heathowi do szczęścia wystarczał pies jego ojca o dumnym imieniu Szczotek.\n-No… jak się ma takie lusterko to można puszczać zajączki, na suficie na przykład, albo można komuś błysnąć po oczach i udawać, że to nie ty… - wyjaśnił Isabelle co można było robić z takim ręcznym lusterkiem.\n-Hmmm…- mruknął nieco zaciekawiony i po krótkich chwili wahania postanowił wziąć czarownicę za rękę i już całkiem opuścił swoją kryjówkę. -To da się przejść na drugą stronę lustra?- zaciekawił się. Wszystko wskazywało na to, że temat go trochę zainteresował i Isabella zostanie zaraz zasypana gradem pytań od małego lorda. -Jak tam jest? Czy w lustrze wszystko jest na odwrót? – dopytywał idąc za czarownicą. Już w ogóle nie przejmował się tym, że ciotka go może zauważyć, całkiem zapomniał o swojej poprzedniej zabawie. - Spotkałaś kiedyś kogoś kto był z lustra?- podło kolejne i pewnie nie ostatnie z pytań chłopca. Heath był jeszcze w takim wieku, w którym wierzył we wszystko co mu powie dorosły czarodziej. No może trochę był podejrzliwi co do opowieści typu „bo przyjdzie troll i Cię zje”, ale naprawdę wkręcił się w to, że przez lustra można przejść do jakiegoś innego świata.\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 09.09.19 14:05\n– Właśnie tak. Za co tylko byś chciał – potwierdziła rozpromieniona, widząc, że zareagował z entuzjazmem na taką wizję. Być może za parę lat znajdzie się na balu dla dorosłych i zalśni pięknym kostiumem na salonach. Bella będzie wtedy już żoną i matką, która pozostawiła swoje maluchy w pięknym Chateau Rose. Dziś ta przyszłość wydała jej się wyjątkowo nieprawdopodobna, a jednak tak to miało wyglądać, jeśli tylko los nie zechce zmienić swoich planów. Jeszcze nie wiedziała, czy pragnęła, by tak się stało. – Miałam czerwono-pomarańczową sukienkę i mnóstwo piórek, a do tego maskę z dziobem – opowiedziała, widząc, że Heath najwyraźniej interesował się tymi stworzeniami. Wydawały się takie baśniowe i wspaniałe, nic dziwnego, że chłopiec się rozmarzył.\nUśmiech jej odrobinę przygasł, kiedy chłopiec opowiedział, w jaki sposób wykorzystuje magię luster. – Heath, błyski po oczach wcale nie są przyjemne. Komuś mogłoby być potem przykro. Wygłupy przed lustrem to coś innego, ale nie powinieneś się psocić – pouczyła go, podejrzewając, że nie była wcale pierwszą postacią, która zwróciła mu na to uwagę. Dzieci drażniły się ze sobą, ale równie dobrze mógłby wpaść na pomysł, by żartować z dorosłego lub jakiegoś wrażliwego malucha.\nW dużym lustrze pojawił się obraz młodej dziewczyny i małego chłopczyka. Isabella puściła jego rączkę i przykucnęła tak, aby znaleźli się mniej więcej na podobnych wysokościach. Zerknęła w zwierciadło, formułując powoli w myśli odpowiedź na jego pytanie. – Nigdy nie byłam po drugiej stronie lustra, ale może któregoś dnia uda nam się sprawdzić, jak tam jest – stwierdziła wyraźnie zamyślona. – Gdyby było na odwrót, to byłabym mała, a ty duży, ale spójrz… – wskazała lekko palcem na Bellę i Heatha ze zdziwieniem zerkających na nich zza szyby. – Wcale się nie różnimy, Heath – zauważyła, dyskretnie sięgając do kieszonki ukrytej w sukience. – Ale wydaje mi się, że tamten chłopiec z lustra dostał prezent – ciągnęła dalej, wysuwając powoli pudełeczko z czekoladową żabą. Macmillan jej jeszcze nie potrafił dostrzec, ale jeśli wpatrywał się w lustro z takim zaintrygowaniem, to mógł wkrótce później zauważyć żabę niedaleko malca zamkniętego po drugiej stronie. Na zwierciadle Bella wyciągała niespodziankę przed jego obliczę. – Może ty też dostaniesz? – zapytała radośnie i lekko pogłaskała tył głowy młodego lorda. Mała nadzieję, że ten drobiazg poprawi mu humor i zmyje z buźki znudzenie. Ostatnie ich spotkanie skończyło się dość smutno i niepewnie. Tym razem przecież nie mogło tak być! Właścicielka sklepu chyba nie byłaby zadowolona z żab panoszących się pod wieszakami, ale przecież Heath sobie świetnie poradzi.\n| przekazuję czekoladową żabę Heathowi\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 30.09.19 9:42\nJak w końcu przyjdzie na niego pora by pojawić się na sabatowym balu, o ile w ogóle kiedykolwiek do tego dojdzie, to pewnie wizja przebrania się za żółtego znikacza wcale nie będzie dla niego tak kusząca. Zresztą w ogóle wciskanie się w bardziej wymyślne stroje nie spotykało się z entuzjazmem Małego Macmillana i wszystko wskazywało na to, że wiele w tym względzie się nie zmieni. Najszczęśliwszy był mogąc łazić w stroju do quidditcha, no i oczywiście gdy mógł latać.\nSpojrzał z ukosa na Isabellę gdy mu zwróciła uwagę, że to nienajlepszy pomysł błyskać komuś po oczach.\n-Ale przecież nikomu nic się od takiego błyśnięcia jeszcze nie stało…- zaprotestował, ale bez większego entuzjazmu. Zresztą zaraz jego uwagę pochłonęła opowieść czarownicy i lustro w którym mogli podziwiać swoje odbicia. -Och… prawda- powiedział tylko gdy Isabella mu zwróciła uwagę, że w lustrze nadal wyglądają tak samo. -A jak są takie pokrzywione lustra? To tam w środku też wszystko będzie krzywe? – dociekał dalej. Zaraz jednak zapomniał całkiem o swoim pytaniu bo w lustrze dostrzegł pudełko z czekoladową żabą.\n-Czekoladowa Żaba!- oczy mu się zaświeciły gdy zobaczył prezent. Łatwo było poznać, że był zachwycony. Wiadomo, żaby były najlepsze. –Dziękuję!- powiedział od razu i gdy czarownica się nieco do niego nachyliła sprzedał jej buziaka w policzek. Zdaje się, że Isabella właśnie awansowała u Heatha na „ciocię”. Zaraz potem mały Macmillan zabrał się za rozpieczętowywanie prezentu. Na szczęście nie pozwolił uciec żabie, chwycił ją zręcznie i trzymał mocno, żeby nie zwiała, a w międzyczasie zabrał się za oglądanie karty/\n-Kto to?- zapytał Isabelli i zaraz władował sobie czekoladowy przysmak do buzi. Te zakupy zdecydowanie zrobiły się dużo lepsze niż jeszcze chwilę temu.\nMłody Lord zaaferowany żabą nawet zapomniał o tym, że miał się schować przed ciotką. Także ta gdy tylko zorientowała się, że Heatha nie ma przy niej od razu go dostrzegła w innej części sklepu. Podeszła do swojego podopiecznego i czarownicy, z góry przeprosiła ją za Heatha, wiedząc, że ten potrafił czasem być natrętny. Zaraz potem zakomenderowała wymarsz z tego konkretnego sklepu, więc chłopcu nie pozostało nic innego jak tylko pomachać Isabelli na do widzenia i pójść dalej za swoją ciotką.\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 25.12.19 22:05\n| 5 stycznia\nNieczęsto tu zaglądała. Pasaż Laverne de Montmorency był pięknym, eleganckim miejscem, ale za to dość drogim. Gwen ostatnio wiodło się całkiem dobrze, ale wolała szczędzić finanse na luksusowe towary, bez których mogła się obejść. W końcu w życiu artysty nigdy nie wiadomo, kiedy nadejdzie ten gorszy czas.\nGdy jednak dotarła do niej wieść o nowym sklepiku zajmującym się handlem magiczną sztuką – głównie rzeźbą, ale też obrazem – postanowiła sprawdzić lokal w wolnej chwili. Warto było znać konkurencję, lub przynajmniej wiedzieć, gdzie w przyszłości można sprzedawać swoje prace.\nOdziana w ciepły płaszcz, z kapturem na głowie, weszła do lokalu. Mimo godzin popołudniowych wewnątrz było raczej pusto. Jedna osoba rozmawiała ze sprzedawcą, a druga oglądała niezbyt udane dzieło stojące na samym środku sklepu. Cieszyła się, że nie jest tu sama. Wtedy musiałaby mierzyć się z właścicielem przybytku, a nie miała ochoty nic kupować. Przyszła jedynie pooglądać, zobaczyć, czego może się spodziewać i… to właściwie wszystko. Głupio się czuła, gdy musiała przyznawać się przed sprzedawcą do takiego stanu rzeczy, dlatego nieczęsto wchodziła do droższych przybytków.\nRuszyła w głąb lokalu, rozpinając kurtkę. Tlący się za ladą kominek grzał niemiłosiernie. Pomieszczenie nie było przecież największe. Pod okryciem wierzchnim miała całkiem elegancką, czarodziejską szatę, chociaż wprawne oko mogło dostrzec, że nie należy do szczególnie drogich.\nZaczęła się przyglądać obrazom po kolei. Zwróciła uwagę na zawyżone ceny, szczególnie w stosunku do ich jakości. Większość przedstawiała pejzaże bądź martwą naturę, przyjemne dla oka laika, ale dla Gwen niezwykle wtórne i bez polotu. Bo ileż razy można oglądać przeciętnej urody jezioro namalowane przeciętnej klasy pędzlem, szczególnie, gdy artysta nie miał szczególnego pomysłu na swoje dzieło? Po twarzy dziewczyny dało się wywnioskować, że nie jest szczególnie zachwycona tym, co widzi. Nie chciała oceniać swojej własnej sztuki, nie potrafiła w końcu do niej podejść obiektywnie, ale przecież nawet jej dzieła, ledwo dwudziestoletniej malarki, były wyższej klasy! I to niby kupuje ta cała magiczna szlachta? Co z tego, że zwierzątka na płótnie biegały, płomień skakał, a jabłko turlało się po stole, skoro samo dzieło w swej formie było stworzone bez jakiegokolwiek polotu?\nPo chwili spędzonej w nowym sklepie, Gwen opuściła go, niezbyt zadowolona.\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 05.11.20 14:05\nBył to pierwszy pobyt w obrębie Pokątnej… od niepamiętnie długiego czasu. Prawdę mówiąc, nawet nie pamiętała, kiedy była tu ostatni raz, bo wszelkie sprawunki załatwiała służba. Cressida, w przeciwieństwie do kobiet nieszlachetnych, nigdy nie musiała martwić się tak prozaicznymi sprawami. Jeśli w ostatnich miesiącach bywała w Londynie, miało to miejsce rzadko i zazwyczaj były to wyjścia do galerii sztuki i tego typu miejsc. Nie tak dawno, tuż przed dwudziestymi pierwszymi urodzinami, spotkała się też z Evandrą w Domu Mody Parkinsonów, gdzie razem wypróbowywały próbki perfum, przy okazji rozmawiając i nadrabiając towarzyskie zaległości.\nDzisiejsze zboczenie na Pokątną nie było głównym celem wyprawy do miasta, a odbyło się jedynie przy okazji, po wizycie w galerii sztuki, a w czasie oczekiwania na występ w eleganckim balecie dla wyższych sfer, który miał się odbyć dopiero późnym popołudniem. Cressida przynajmniej raz w miesiącu starała się być w galerii i obcować ze sztuką, gdyż jej dusza była spragniona podziwiania tradycyjnego malarstwa. Poza galerią tak naprawdę nie brakowało jej jednak Londynu, nigdy nie darzyła tego miasta miłością. Jako wychowana wśród malowniczych lasów Flintówna preferowała miejsca bardziej odludne i spokojne.\nAle i tak nieco zaskoczyło ją to, że Pokątna była jakby bardziej pusta, a niektóre witryny były pozabijane deskami, co wywołało na plecach dreszcz niepokoju – ale tak naprawdę żyjąca pod kloszem młódka zamknięta w swojej mydlanej bańce pozostawała nieświadoma bardzo wielu rzeczy, które mąż przemilczał, by oszczędzić jej delikatnej psychice niepotrzebnych stresów.\nNaturalnie nie pojawiła się tu sama; nie odwiedzała miasta sama nawet w normalnych czasach, gdyż damie nie wypadało. Towarzyszyła jej krewna męża, a oprócz niej wierna służka Cressidy pełniąca zarazem rolę przyzwoitki. Za wszystkimi trzema kobietami snuł się jeszcze sługa, w przeciwieństwie do służki stojący na straży nie przyzwoitości dziewczątka, ale jej bezpieczeństwa zgodnie z poleceniem jej męża.\nDzień był nieco dżdżysty, więc parasoleczka rozłożona nad rudą głową dziewczęcia chroniła nie przed słońcem, a przed deszczem mogącym zmoczyć fryzurę. Miała na sobie ciemnoniebieską suknię i ciemniejszy o kilka tonów elegancki płaszczyk podkreślający wąskość talii, pod ubraniami dodatkowo spętanej ciasnym gorsetem. Jej buciki cichutko stukały o bruk. Podczas tej krótkiej wizyty na Pokątnej miała zamiar odwiedzić sklep z zabawkami dla dzieci, by kupić dla nich prezenty z okazji niedawnego ukończenia przez nie półtora roku, a także zlokalizowany w pasażu Laverne de Montmorency sklepik z wysokiej jakości przyborami malarskimi, by samodzielnie uzupełnić braki w farbach. Ta odnoga ulicy Pokątnej była spokojniejsza i elegantsza, i mniej niepokojąca dla Cressie. Nie spodziewała się jednak ujrzenia znajomej z salonów twarzy, nie widzianej w zasadzie od dość dawna.\n- Lady Burke. Primrose – powitała ją nieco nieśmiało, ostatecznie nie znały się zbyt blisko za sprawą nauki w innych szkołach. Cressidzie nadal nie udało się nawiązać głębokich relacji z pannami, które odbierały nauki w Hogwarcie, miały one już swoje hermetyczne grono, a Cressie wielu z nich nie miała okazji poznać przed debiutem. Nie inaczej było z Prim, której nie znała dobrze, ale na tyle ją kojarzyła, żeby ją rozpoznać, a grzeczność nie wypadała zignorowania drugiej damy. Nawet jeśli lady Burke nie będzie miała czasu lub ochoty na rozmowę, Cressie chciała ją chociaż odpowiednio powitać.\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 05.11.20 21:59\nUlica Pokątna, praktycznie wizytówka świata czarodziejów w Anglii teraz była dowodem na to, że wojna się toczy, ale życie musi trwać dalej. Okna i drzwi zabite deskami, a obok sklep, który prosperował. Prim jednak nie miała czasu aby patrzeć ze strachem lub zgrozą na ziejące pustką wystawy tylko zmierzała szybkim krokiem przed siebie. Lubiła sama robić zakupy i jak tylko mogła to nie zlecała tego służbie. Ciągłe siedzenie w domu sprawiało, że zaczynało ją nosić, a wtedy sięgała po skrzypce. Ostatnio nową pasją Primrose stała się nauka gry na skrzypach, czym doprowadzała do szału resztę domowników. Craig jak tylko sięgała po skrzypce ulatniał się lotem błyskawicy, a Adeline musiała koniecznie wyjść z dziećmi na spacer. Zdawała sobie sprawę, że jej umiejętności były jeszcze dalekie od ideału i trochę wody upłynie nim osiągnie odpowiednią sprawność, ale uparła się, że nauczy się grać na tym instrumencie więc koniecznie musiała zakupić nowe nuty. Była ambitna i obiecała sobie, że w okresie świąt zagra coś dla całej rodziny, co nie sprawi, że będą zatykać uszy aby przetrwać wątpliwej jakości popis jej umiejętności. Odhaczyła na liście kolejną pozycję jaką był zbiór nut dla początkujących i skręciła w boczną odnogę Pokątnej.\nJej celem był pasaż Laverne de Montmorency, gdzie znajdowało się parę sklepów, w których musiała zrobić zakupy. Obok niej dreptał skrzat domowy, który już niósł parę pakunków, a Prim odhaczała na swojej liście załatwione sprawunki. Ubrana w długi, taliowany i dopasowany do sylwetki szary płaszcz, z postawionym do góry kołnierzem zdawała się nie zwracać uwagi na lekką mżawkę. Ciemne włosy zebrane miała w gruby warkocz przyozdobiony u nasady grzebieniem w kształcie ćmy z trupią czaszką. Panna Burke sprawnie przeskoczyła kałuże i zerknęła na skrzata domowego, który dzielnie za nią nadążał.\n-Jeszcze dwa sklepy i wracamy do domu, Maczku – oznajmiła, a skrzat jedynie kiwną głową poprawiając chwyt na pakunkach. Wkroczyła pewnym krokiem jednego z nich gdzie zaopatrzyła się w odpowiednie ingrediencje do tworzenia talizmanów, a w kolejnym zakupiła kolorowe tusze do piór oraz stalówki. Spojrzała na swoją listę zakupów i wykreśliła wszystko co na niej było zadowolona, że tak sprawnie udało się jej wszystko załatwić. Nagle zorientowała się, że ktoś się obok niej znalazł i spojrzała z nieukrywanym zaskoczeniem na Cressidę.\n-Lady Fawley? - Zapytała zaskoczona. - Dzień dobry.\nSpojrzała na świtę rudowłosej, która jej towarzyszyła. Trochę jej to nie dziwiło, nie każda kobieta miała odwagę zapuścić się do Londynu tylko ze skrzatem. Niestety, Prim najpierw działała, a potem myślała, co kiedyś na pewno, będzie ją słono kosztować.\n-Widzę, że nie tylko ja udałam się na zakupy pomimo iście angielskiej pogody – zagadnęła uprzejmie. Nie znały się z Cressidą zbyt dobrze. Wynikało to też z faktu, ze Prim zbyt często nie uczestniczyła w spotkaniach towarzyskich.\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 08.11.20 15:23\nCressida, jak przystało na osobę tak mocno zależną od innych, była przyzwyczajona do tego, że inni robili dużo rzeczy za nią. Tak wychował ją patriarchalny świat. Ona, jako kobieta, była słaba, bezbronna i potrzebowała opieki. Nawet jeśli nie zawsze męża, to przynajmniej służby opiekującej się nią na jego polecenie. Również w spokojnych czasach nie pojawiała się w Londynie samotnie, ponieważ damie nie wypadało. A była dziewczątkiem bardzo dbającym o swoją reputację, dlatego nie mogła robić niczego, co zostałoby niewłaściwie odebrane przez salonowe środowisko. Byłoby dla niej wstydem, gdyby ktoś choćby pomyślał, że była jedną z tych szalonych panien marzących o niezależności i łamiących konwenanse.\nSpędzała większość swoich dni w posiadłości, odpoczywając, malując, spacerując lub oddając się opiece nad dziećmi, oczywiście w granicach tego, co dopuszczał jej status społeczny. Jej codzienność była dość typową codziennością młodej lady, z tą tylko różnicą, że nie wiodła intensywnego życia salonowego. Pojawiała się tam, gdzie wypadało, ale lepiej się czuła na uboczu, z dala od centrum uwagi. Nigdy nie lubiła i nie potrafiła brylować w towarzystwie, jej miejsce było w cieniu.\nJej oczy dostrzegły Primrose, tak przynajmniej wydawało jej się, że to może być ona. Miała dość charakterystyczny typ urody. Nieco skonsternowało ją też to, że przy lady Burke nie dostrzegła przyzwoitki, a jedynie skrzata – ale to, że nie było jej widać blisko, nie znaczyło przecież, że nie mogło jej być nieco dalej, wśród kobiet przesuwających się uliczką. Sama nigdy nie ruszała się bez przyzwoitki do miasta, zwłaszcza przed swoim ślubem, ale nie miała powodu, by kwestionować moralność koleżanki. Jako siostra nestora rodu z pewnością musiała dbać o swoje prowadzenie i towarzystwo. Była dobrze urodzoną panną, taką, z którą prawdopodobnie dobrze było podtrzymywać dobre, a przynajmniej neutralne relacje. Dlatego Cressie uprzejmie i grzecznie ją przywitała, w gruncie rzeczy ciekawa, co u niej słychać, gdyż dawno się nie widziały.\n- Czasem niestety trzeba – pokiwała głową. – Choć to raczej wypad przy okazji, korzystając z przerwy pomiędzy jednym a drugim artystycznym wydarzeniem, na które wybrałam się z krewną mego męża. Skoro mamy trochę czasu do występu, mogę pooglądać nowe farby i pędzle. – Towarzysząca jej ciotka Williama, małżonka jednego z braci jego ojca, była naprawdę wspaniałą czarownicą, która często wyciągała Cressidę z dworku, kiedy William akurat nie mógł sam jej towarzyszyć, zajęty swoimi męskimi sprawami. Nie mogła narzekać, bo zarówno rodzice jej męża, jak i ich najbliżsi krewni traktowali ją życzliwie i naprawdę starali się ułatwić jej adaptację wśród Fawleyów. Teraz ciotka i przyzwoitka zachowały lekki dystans, pozwalając Cressidzie na odrobinę prywatności podczas rozmowy. – Naprawdę dawno nie miałam okazji cię widzieć, cieszę się więc, że akurat przyszło nam się minąć tu, podczas zakupów. – Szkoda tylko, że deszcz uniemożliwi dłuższą pogawędkę. Ale chociaż chwila rozmowy mogła dobrze zrobić. Cressida była z natury nieśmiała, ale nawet ludzie nieśmiali potrzebowali czasem możliwości porozmawiania z kimś spoza kręgu domowników i rodziny. A ostatnio jej świat kręcił się wokół męża, dzieci, rodziny męża, służby, i co jakiś czas odwiedzała swój panieński ród. Jej życie towarzyskie pozostawało skromne, wciąż cierpiała konsekwencje nauki za granicą. A może w większym stopniu swojego charakteru, bo gdyby była bardziej śmiała, otwarta i pewna siebie, nawet nauka w Beauxbatons nie stałaby na drodze do tego, by szybko zawrzeć nowe przyjaźnie. Ale ona tak nie potrafiła – nie umiała się tak szybko i łatwo otwierać na nowe znajomości, trwało często latami, nim nazwała koleżankę swoją przyjaciółką, bo dla niej słowo „przyjaciel” było bardzo mocnym określeniem zarezerwowanym tylko dla absolutnie wyjątkowych relacji, budowanych przez lata.\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 08.11.20 22:35\nUwadze Primrose nie uszedł fakt, że mężatka chodzi w obstawie przyzwoitki, było to dość... dziwne. Jeszcze gdyby była panną na wydaniu, z wielce wpływowego rodu to by zrozumiała taką obstawę. Jednak na Pokątnej? A może to tylko tak miało wyglądać? Może lady Fawley obawiała się o własne życie, a obstawa miała tylko udawać przyzwoitkę. Jednak Londyn był czysty, choć istniała szansa, ze mąż młodej kobiety zwyczajnie się martwił i był nazbyt opiekuńczy. Zresztą nie sprawa Primrose w układach rodzinnych znajomej.\n-Jakież to artystyczne wydarzenie ma teraz miejsce? - Zagadnęła Prim, gdyż nic jej się nie obiło o uszy, ale prawda była tez taka, ze wybitnie się tym nie interesowała. A chyba powinna zacząć. Przynajmniej ona z całego rodu Burke, który do zbytnio towarzyskich nie należał.\n-Nowe farby? Dużo lady maluje? Może warto pomyśleć o jakimś wernisażu? - Była zaskoczona jak łatwo idzie jej pogawędka, iście salonowa. Może dłuższe przebywanie z Evandrą i szwagierką sprawiły, że odkrywała w sobie umiejętność prowadzenia konwersacji, albo po prostu była w dobrym humorze, bo udało się jej szybko zrealizować zakupy.\n-Nie ma co stać na deszczu. Jeżeli masz, Cressido chwilę, to chętnie napiłabym się ciepłej herbaty – wskazała jedną z knajpek niedaleko nich. Skoro miały rozmawiać nawet Prim nie chciała stać w deszczu, zwłaszcza, że ona nie miała parasolki ze sobą. Chyba, ze Cressida nie miała czasu to Prim nie miała najmniejszej ochoty stać dłużej w deszczu i moknąć. W końcu wybrała się na Pokątną po szybkie zakupy, a nie na spotkanie towarzyskie. Spojrzała na Maczka, który stał nieruchomo koło niej i wybitnie go zainteresowała kałuża oraz mokry chodnik. Primrose na pewno nie należała do typowych młody panienek, ale ród Burke nigdy nie wpisywał się idealnie w kanon zasad i obowiązków. Pozwalali swoim latoroślom na wiele, nie raz szokując otoczenie swoim podejście. Primrose chociaż wychowana i wykształcona zgodnie z zasadami lubiła je łamać i sprawdzać na jak wiele może sobie pozwolić.\nRe: Pasaż Laverne de Montmorency [odnośnik] 09.11.20 13:11\nNawet po ślubie mogło jej grozić napotkanie na swej drodze obcego mężczyzny (zwłaszcza w takich miejscach jak Londyn), a z obcymi mężczyznami nie uchodziło spotykać się sam na sam, zwłaszcza kiedy było się słabą, bezbronną damą. Bycie przyzwoitką było tylko jedną z ról jej służki, która w domu pomagała jej się ubierać (w końcu trudno było samodzielnie sznurować gorset czy zapinać z tyłu suknię) i czesała ją, a w miejscach takich jak to nosiła jej zakupy, bo dama nie powinna nosić ciężkich pakunków sama. Dlatego jedyną rzeczą, jaka zajmowała jej delikatne dłonie, była parasoleczka, a paczki z prezentami dla dzieci dzierżyła idąca kilka kroków za nią młódka.\nI rzeczywiście Cressie gdzieś głęboko w środku trochę obawiała się o swoje bezpieczeństwo; mimo niewiedzy na temat wydarzeń rozgrywających się w Londynie wyobraźnia podpowiadała jej pewne obrazy mówiące o tym, że prymitywna promugolska tłuszcza może chcieć ją skrzywdzić z zawiści, jaką niższe stany społeczne czuły wobec wyższych, uprzywilejowanych klas. Choć zapewniano ją, że Pokątna jest bezpieczna, wcale nie czuła się tu zbyt pewnie. Była zbyt daleko od domu, wśród obcych ludzi, z dala od swojego bezpiecznego, znanego środowiska.\n- Och, będziemy podziwiać występ w czarodziejskim balecie – odpowiedziała. Choć główną pasją Cressidy było malarstwo, ceniła też inne gałęzie sztuki. Przynajmniej tej wysokiej, bo sztuka nizin jej nie interesowała. Zdawała sobie też sprawę, że nie wszystkie rody żywo interesowały się światem artystycznym; rzadko widywała Burke’ów w przybytkach sztuki. Zapewne woleli oddawać się innym pasjom. – O tak, lubię malować i ostatnimi czasy tworzyłam dość sporo, piękne lato sprzyjało twórczemu natchnieniu. – Kontynuowała tę lekką, niezobowiązującą pogawędkę. Poruszały tematy neutralne, jakie można było poruszać z każdą damą. – Być może gościnnie użyczę kilka moich prac na najbliższy wernisaż w czarodziejskiej galerii sztuki. – Cressidzie bowiem, jako damie, nie uchodziło robić kariery i wystawiać się na pokaz jako główna atrakcja, ale użyczenie kilku obrazów było możliwe. Poza tym nie lubiła być w centrum uwagi i o ile kiedyś, po szkole, wydawało jej się, że własne wernisaże byłyby spełnieniem jej marzeń, później zrozumiała, że to nie jej świat. Że jej miejsce było w cieniu, nie w blasku zainteresowania. Nie lubiła, kiedy podążało za nią zbyt wiele spojrzeń, kiedy ludzie otaczali ją i wyciągali ją z bezpiecznego cienia. Kochała malować, ale wolała to robić dla siebie i bliskich, i nie potrzebowała sławy.\n- Myślę, że możemy sobie pozwolić na chwilę rozmowy przy herbacie. Dobrze nam zrobi przy tej pogodzie – zgodziła się, wcześniej zerkając kontrolnie na ciotkę męża, ale ta powiedziała, że jeszcze jest trochę czasu. Potem zakup pędzli i farb nie powinien trwać długo, bo Cressida wiedziała, co było jej potrzebne. A niedaleko znajdowała się dość ładna i przytulna herbaciarnia, która zdawała się aż zapraszać do swojego wnętrza i bardziej sprzyjać rozmowie niż ulica, tym bardziej że pogoda była typowo angielska. A lady Burke najwyraźniej miała ochotę na pogawędkę, i wymiana zdań nie skończyła się tylko na powitaniu – tak więc mogły chwilę usiąść, choćby na piętnaście minut, a później każda wróci do swoich spraw.\nCressida nigdy nie lubiła łamać zasad. Zawsze starała się jak najlepiej wpisać w narzucone jej oczekiwania. Chciała być dobrą damą, a po ślubie dobrą żoną i matką. Nie łamała konwenansów, nie lubiła szokować, ceniła sobie spokojne i poukładane życie.\nW herbaciarni nie było wielu klientów, i były to głównie kobiety. Cressie usiadła przy malutkim stoliku z Prim, podczas gdy jej ciotka i służka usiadły parę stolików dalej, będąc przy Cressidzie, ale zarazem dając jej możliwość rozmowy z koleżanką.\n- Dawno już nie byłam w takim miejscu – odezwała się. W końcu na Pokątnej bywała w ostatnich miesiącach niezwykle rzadko. Herbatę pijała często, ale głównie we własnym dworku lub w gościnie u panieńskiego rodu bądź nielicznych przyjaciółek jeszcze z czasów Beauxbatons. Naprawdę nie miała wielu przyjaciółek, nad czym trochę ubolewała. – Większość dni upływa mi ostatnio na malowaniu, opiece nad dziećmi i tego typu zajęciach. Czasem spaceruję lub jeżdżę konno. Ale w Londynie bywam rzadko i gdyby nie artystyczne wydarzenia, niewiele by mnie tu ciągnęło.\nWłaściwie dla niej Londyn był atrakcyjny tylko z tego względu, że to tu znajdowało się najwięcej galerii i innych ważnych artystycznych miejsc. Głównie dla nich bywała w stolicy, czasem odwiedzając też miejsca takie jak ogród magizoologiczny czy magibotaniczny. Ale i tam dość dawno nie była.\n- A ty czym ostatnio się zajmowałaś, Primrose? – zapytała po chwili, ciekawa co zajmowało codzienność koleżanki z wyższych sfer. Wciąż była to lekka, neutralna pogawędka dwóch dam, które nie znały się zbyt dobrze i nie łączyły ich żadne zażyłe relacje.


Recenzja Okulary Korekcyjne Guess GU 2591 090\nOkulary Korekcyjne Guess GU 2591 090\nRecenzja Okulary Korekcyjne Guess GU 2591 090 i informacje\nOryginalne okulary korekcyjne Guess GU 2591 090. Kolor oprawek: Shiny Blue. Materiał oprawek: Pantographed Plastic. Kolekcja: Women 2015. Darmowa Powłoka Przeciw Zarysowaniom, Powłoka Antyrefleksyjna oraz Powłoka Chroniąca Przed Promieniowaniem UV. Zobacz pełny opis produktu >>>\nZ nami wybierz tanie Okulary. produkt Okulary Korekcyjne Guess GU 2591 090 e-Shop Optyka World Kup w cenie 490.95 zł. Przetestuj produkt Okulary Korekcyjne Guess GU 2591 090 jest zwykle sprzedawany po cenie 490.95 zł. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\nO sprzedającym: Z wysokiej jakości e-sklepu Optyka World możesz wygodnie zamówić Okulary Korekcyjne Guess GU 2591 090.\n- kod EAN i ID towarów 612637587\nZobacz jakie opinie mają użytkownicy o produkcie Okulary Korekcyjne Guess GU 2591 090\nOpinie Okulary Korekcyjne Guess GU 2591 090\nrecenzja W tym sklepie Optyka World zawsze lubię kupować. Mają dobre wsparcie, a produkty Okulary Korekcyjne Guess GU 2591 090 zawsze zapewniają właściwą jakość. Polecam zakupy tutaj.\nKupił: Okulary Korekcyjne Guess GU 2591 090\nrecenzja Zawsze podążam za oceną tego e-sklepu. I ten sklep Optyka World ma również doskonałą ocenę. Więc nie boję się kupić Okulary Korekcyjne Guess GU 2591 090.\nrecenzja Podobny towar Guess już kupiłem wcześniej i wszystko było w porządku. I tak było teraz.\nrecenzja: Docenia szybką komunikację. Mogą dodać więcej etykiet produktów, ale zwykle są wystarczające. Oceniam szybką dostawę produkt od Guess.\nGdzie kupić Okulary Korekcyjne Guess GU 2591 090\nZobacz podobne tańsze oferty. Ceneo jest świetnym doradcą przy zakupie Guess. Możesz spojrzeć na pytania Okulary Korekcyjne Guess GU 2591 090. Lub po prostu przejrzyj listę e-sklepów oferujących Okulary i wybierz najbliższy punkt dystrybucji i najwyższą cenę. Sprawdź najlepsze ceny w ceneo\nOkulary Korekcyjne Carolina Herrera VHE680 752\nOkulary Korekcyjne Ray-Ban Tech RX8411 Carbon Fibre 2509\nOkulary Korekcyjne Diesel DL5189 001\nOkulary Słoneczne Dolce & Gabbana DG2155 12968G\nOkulary Korekcyjne Vera Wang JACQUETTE HORN\nOkulary Słoneczne Tom Ford FT0614 52F


Poetycka spartakiada mieszana – Haiku o wehikule – Strona 3 – Konkursy poetyckie – ZNienacka Forum\nPoll is closed czerwiec 28, 2020\n29 czerwca 2020 11:03\nNaprawdę miałam dylemat, na co głosować, do tego stopnia, że teraz mam wątpliwości, co w końcu zaznaczyłam.\nBo słabe te haiku. Nie tylko nasze. Przejrzałem różne w sieci i nie znalazłem nic godnego zapamiętania. Być może struktura i specyfika języka japońskiego jest na tyle różna od naszej, że tam się ta formuła jakoś fajnie wpisuje. Na nasz język i naszą kulturę, w moim przekonaniu, to się nie przekłada.\nJak pisałam, podejrzewam, że klucz tkwi w podejściu. Jeśli ktoś nastawi się, że przeczyta głęboki utwór poetycki to tak odbierze haiku. Możliwe, że Japończycy mają odpowiednią mentalność lub wychowanie. Pewnie są też ludzie z szeroko pojętego "Zachodu", którzy mają podobne predyspozycje, ale nie jest to normą.\nZresztą haiku przypomniało mi o czymś z "zachodniego" kręgu, co wydaje mi się podobne. Otóż jeden z utworów, które przeczytałam, brzmiał:\nśnieg na skrzynce na listy\nSkojarzyło mi się to ze słynną anegdotą o najkrótszym opowiadaniu na świecie, rzekomo napisanym przez Ernesta Hemingwaya:\n(For sale: baby shoes, never worn.)\nMamy tu identyczny mechanizm, co w cytowanym haiku: opis rzeczywistości, do którego przy odpowiednim nastawieniu można dodać historię i znaczenie. Przy "podejściu narracyjnym" będzie to opowieść o utracie dziecka, bólu, tragedii... A przecież może chodzić o coś całkiem prozaicznego, bez dramatów. Różnica polega na tym, czego się spodziewamy po tej zbitce słów - utworu literackiego czy ogłoszenia?\nInne podobne przykłady tutaj: https://maciejwojtas.pl/najkrotsze-opowiadania-na-swiecie/\nPodoba mi się Margaret Atwood 😉\nTopic starter 29 czerwca 2020 14:00\nIV tura - Haiku o Wehikule\nI mce Hebius - 7 pkt\nII mce Maruta - 5 pkt\nIII mce Nietajenko i Kustosz po 3 pkt\nIV mce Mysikrólik 1 pkt\nWszystkim gratuluje pomysłów 🙂\n29 czerwca 2020 14:47\nJak pisałam, podejrzewam, że klucz tkwi w podejściu. Jeśli ktoś nastawi się, że przeczyta głęboki utwór poetycki to tak odbierze haiku.\nJa jednak bym chciał żeby poezja była poezją bez konieczności wmawiania sobie, że tak jest. To tak jak ze sztuką współczesną. Jak ktoś sobie wyobrazi, że pisuar Duchampa to sztuka, to może i się nim zachwyci. Ja w każdym razie tak nie potrafię.\nGratuluję Hebius. Jak widać najlepiej poradziłeś sobie z tym obcym kulturowo mini utworem:)\nJa nie lubiłam haiki do momentu, w którym napisałam własne. 🙂 Nie żebym nagle zaczęła przepadać za tą formą literacką (zdecydowanie wolę utwory głębsze o większej treści). Zacytowany przez Marutę tekst, rzekomego autorstwa Hemingwaya jest dla mnie dużo wartościowszy niż haiku, ale tu łamiemy zasadę poetyckości.\n29 czerwca 2020 17:48\nZacytowany przez Marutę tekst, rzekomego autorstwa Hemingwaya jest dla mnie dużo wartościowszy niż haiku.\nOwszem, ale co jeśli to rzeczywiście było zwykłe ogłoszenie bez kontekstu, jak dowodzą w artykule, który podlinkowałam? Czy wartość tekstu jest obiektywna, czy wynika z naszego przekonania, że autorem był wybitny pisarz, a więc musi kryć się w tym coś więcej?\n29 czerwca 2020 18:11\nAleż oczywiście, że jest subiektywna. Jak zresztą cała sztuka. Różne osoby mogą widzieć w tym samym obrazie, zdaniu zupełnie odmienne rzeczy.\nKiedyś w kontekście dyskusji, bodajże o filmie "Zimna wojna", dyskutowaliśmy nad tym, że podobają nam się różne filmy w zależności nie tylko od naszego gustu, ale też etapu życia na jakim się znajdujemy. Podobnie jest zresztą z muzyką.\nW wypadku tekstu, który zacytowałaś ja już z góry spodziewałam się czegoś głębszego, więc ciężko mi teraz ocenić czy bez takiej sugestii sama bym tą domniemaną głębię dostrzegła. Być może. Być może to zależy od tego w jakim byłabym nastroju.\n29 czerwca 2020 23:05\nStrasznie to wszystko naciągane i trudno mi sobie wyobrazić, że ktoś faktycznie widzi jakąś wartościową treść w ogłoszeniu o bucikach Hemingwaya czy którymkolwiek innym w linkowanym tekście. To są właśnie pisuary Duchampa albo jak ktoś woli czerwona kropka na białym płótnie, która ma być dziełem sztuki tylko dlatego, że podpisał się pod tym ktoś uważany za artystę.\n30 czerwca 2020 08:46\nKustoszu, właśnie dlatego podałam ten przykład - dopóki owe słowa były tylko ogłoszeniem nikt ich nie zauważał, do tego stopnia, że przez długi czas nie zidentyfikowano ich źródła. Kiedy poszła fama, że to pomysł słynnego pisarza, nagle całkowicie zmienił się odbiór. Chociaż nie wiadomo, czy Hemingway rzeczywiście ich użył, a jeśli tak - to czy sam wpadł na ten pomysł czy "pożyczył" go z jakiejś gazety.\nI uważam, że haiku działa podobnie, a Japończycy (oraz inni wielbiciele) reagują na nie jak my na Hemingwaya, tzn. automatycznie dodając znaczenie.\nZresztą nie przepadam za sztuką konceptualną - jej symbolem jest dla mnie epizod z "Nie lubię poniedziałku".\n30 czerwca 2020 13:20\nW którejś książce Łysiak opowiadał historię jak na rynku dzieł sztuki pojawiły się obrazy malowane rzekomo przez genialną japonkę. Tak orzekł jakiś autorytet w tej dziedzinie i cała reszta piała z zachwytu. Rzecz okazała się mistyfikacją, bo owe obrazy zostały namalowane przez małpę.\nDla mnie sztuką jest to co może mnie zachwycić niezależnie od osoby twórcy. Ogłoszenie Hemingwaya jest tylko ogłoszeniem, niezależnie od tego kto jest jego autorem.\n2 lipca 2020 23:15\nSzkoda tylko, że mamy przerwę w konkursie.\nChoć z drugiej strony ten moment jest naturalnie najwłaściwszy (w końcu wakacje itp.).\nMam nadzieję, że szybko dojdzie do wznowienia.\n3 lipca 2020 09:22\nSądzę że powinniśmy teraz zakończyć, rozdać medale i nagrody. 😀 😉\n3 lipca 2020 13:41\nTaa, na pewno. 😋\n5 lipca 2020 20:44\nHaiku jest fajne jak powstaje z niego rodzaj pieśni, bo od pieśni się ponoć wywodzi. Odpowiedzią na haiku jest waki. To forma 7/7. Działa to trochę jak raperskie pojedynki.


Poznań Wola Jana_Henryka_Dabrowskiego, domy na sprzedaż » nportal.pl\nJesteś tutaj nportal.pl domy wielkopolskie Poznań Poznań Wola Jana_Henryka_Dabrowskiego\nDomy na sprzedaż: Poznań, Wola, Jana_Henryka_Dabrowskiego\nBiuro Obrotu Nieruchomościami MD Broker zaprasza do zapoznania się z ofertą: Zapraszam do zapoznania się z ofertą sprzedaży domu jednorodzinnego, bliźniaczego położonym w widocznym miejscu na zachodzie Poznania w dzielnicy Ogrody przy ulicy J.H. Dąbrowskiego. O powierzchni użytkowej ok. 170m2 na działce o powierzchni 410m2. Parter składa się z wiatrołapu, korytarz, kuchnia, duży pokój dzienny oraz jadalnią (z możliwością podzielenia na dwa pomieszczenia), łazienka z wanną, klatka schodowa. Podłoga wyłożona została parkietem na powierzchni pokoju


NVR2204-S2 / NVR2204-P-S2 - Rejestrator Dahua | Napad.pl\nRejestrator sieciowy DHI-NVR2204-P-S2\nKod produktu: 8090S/P\nCertyfikat CE - rejestrator DHI-NVR2204-P-S2\nCertyfikaty 532.4 KB\nKarta katalogowa - rejestrator DHI-NVR2204-P-S2\nKarty katalogowe 438.2 KB\nKarta katalogowa - rejestrator DHI-NVR2204-S2\nKarty katalogowe 440.4 KB\nDahua, IPOX, BCS, Arecont Vision, AXIS, Bosch, Brickcom, Canon, CP Plus,\nHoneywell, Panasonic, Pelco, Samsung, Sanyo, Sony, Videotec i więcej\nWyzwalanie zdarzeń Nagrywanie, PTZ, Trasa, Wideo push, Snapshot, komunikaty ekranowe\nHTTP, IPV4/IPV6, TCP/IP, UPNP, RTSP, UDP, NTP, DHCP, DNS, IP Filter, DDNS, IP Search (kamery Dahua IP, DVR, NVS), easy4IP\nNVR: <4W (bez HDD)\nPobór mocy 1.5kg (3.331Ib) - bez HDD\n1.55kg (3.42Ib) - bez HDD\nzgodność ze standardem: ONVIF, RTSP, CGI\nDHI-NVR2204-S2 / DHI-NVR2204-P-S2 to nisko budżetowe urządzenie sieciowe, w pełni wykorzystywane w profesjonalnych strukturach monitoringu wizyjnego. Urządzenie stanowi element innowacyjnej serii rejestratorów sieciowych serii Lite marki Dahua, przystosowanych do prostych sieci wizyjnych systemów zabezpieczeń. Produkty serii Lite oferują doskonałą wydajność i jakość nagrywania w stosunku do ceny. Nowoczesna seria obsługuje innowacyjne kodowanie zachowując przy tym energooszczędność.\nPrezentowany rejestrator DHI NVR2204-S2 / DHI-NVR2204-P-S2 przeznaczony został do wydajnego monitoringu IP opartego o 4 kamer IP. Wysoki bitrate wejściowy 80Mb/s pozwala na skuteczną współpracę z kamerami wysokiej rozdzielczości. Obraz rejestrowany przez urządzenie może być archiwizowany na dwóch dyskach twardych o łącznej pojemności 12TB. Zaawansowana technologia kompresji H.264+ zapewnia oszczędność zajętości pasma i przestrzeni dyskowej nawet do 70% w porównaniu ze standardem H.264. Ponadto rozbudowane funkcje zarządzania obrazem i jego analizą zapewniają dostęp do wysokiej jakości funkcji, które były do tej pory zarezerwowane wyłącznie dla bardzo zaawansowanych technicznie rejestratorów. Urządzenie na swoim wyposażeniu posiada port HDMI, port VGA oraz 2 porty USB 2.0. Dodatkowo w produkcie zastosowano interfejs audio, który pozwala na podłączenie do systemu PA. Model rejestratora NVR2204-P-S2 został rozbudowany o 4 portowy switch z obsługą technologii PoE.\nWbudowany switch PoE (DHI-NVR2204-P-S2)\nRejestratory sieciowe NVR serii 2xxx zostały zaprojektowane do ekonomicznych i łatwych instalacji systemów IP. Odpowiednie ułożenie podzespołów elektronicznych umieszczonych w kompaktowej obudowie zapewnia wygodny przepływ powietrza, co za tym idzie żadne dodatkowe chłodzenie nie jest potrzebne.\nDahua DHI-NVR2204-S2 / DHI-NVR2204-P-S2 to wysokiej klasy urządzenie, które umożliwia rejestrowanie i wyświetlanie obrazu w wysokiej rozdzielczości. Rejestrator posiada na wyposażeniu wyjście wideo w standardzie HDMI oraz złącze VGA, gdzie wyświetlany obraz osiąga maksymalną rozdzielczość na poziomie 1920 × 1080.\nUrządzenie pozwala na rejestrowane nagrań z monitoringu na dwóch dyskach twardych umiejscowionym wewnątrz rejestratora. Przy doborze dysku należy zwrócić uwagę, aby jego pojemność nie przekraczała 12TB (6TB/HDD). Zapis nagrań możliwy jest również z wykorzystaniem portu USB. Pozwala on na podłączenie pojemnych dysków zewnętrznych, nagrywarki DVD lub miniaturowych pamięci przenośnych typu pendrive. Dodatkową formą archiwizacji nagrań jest możliwość transferu plików z rejestratora przez sieć na lokalny dysk twardy w komputerze. Niezależnie od preferowanej formy archiwizacji nagrań rejestrator wideo NVR2204-S2 / NVR2204-P-S2 gwarantuje nieprzerwane gromadzenie danych zarówno z zachowanie szybkości transmisji, jak i optymalnego poziomu zabezpieczeń komunikacji. Nieustanny zapis materiału z monitoringu zapewni skuteczność prowadzonej obserwacji przez 24 godziny na dobę.\nObsługa kodeka H.264+\nUrządzenie do monitoringu IP DHI NVR2204-S2 / DHI NVR2204-P-S2 obsługuje standard H.264+ zapewniający nagrywanie materiału z monitoringu z zachowaniem wyjściowej jakości obrazu i niewielkiego rozmiaru zapisywanych plików. Kodek H.264+ dostarcza wysoką jakość obrazu bez obciążania sieci. Kodek ten jest zoptymalizowany w stosunku do H.264. Kodowanie H.264+ posiada dynamiczny GOP, dynamiczny ROI, elastyczne tworzenie ramek oraz inteligentną redukcję szumów. Zapewnia oszczędność zajętości pasma i przestrzeni dyskowej nawet do 70% w porównaniu ze standardem H.264.\nRejestrator Dahua DHI NVR2204-S2 / NVR2204-P-S2 to idealne rozwiązanie, które doskonale sprawdza się w wielu docelowych miejscach instalacji. Duża uniwersalność rejestratora, jego wysoka jakość wykonania, zastosowane nowatorskie technologie oraz możliwość pracy w wielu systemach monitoringu jednocześnie sprawiają, że jest to urządzenie bardzo profesjonalne, a zarazem łatwe w obsłudze i wysoce intuicyjne. Zastosowanie szeregu nowoczesnych funkcji pozwala na kompleksowy nadzór i spersonalizowanie sposobu obserwacji ochranianego obiektu, a dzięki wsparciu innowacyjnych technologii archiwizacji i przetwarzania nagrań możliwa jest w pełni bezobsługowa praca z rejestratorem z możliwością do zdalnego podglądania obrazu oraz zarządzania całym systemem za pośrednictwem komputera i urządzeń mobilnych. Funkcje te zapewniają duży komfort pracy i znacząco podnoszą bezpieczeństwo użytkowników.\n© Copyright 1999-2020 ALARM-TECH Rejestrator sieciowy DHI-NVR2204-P-S2, systemy zabezpieczeń - sklep www.napad.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.


Bolesławiec w serwisie Słoneczny portal informacyjny - http://sunrise.wroclaw.pl/\nBolesławiec w serwisie Słoneczny portal informacyjny\ngeodeta bolesławiec Jak pracuje geodetaGeodeta to praca na dwa różne sposoby. Po pierwsze geodeta pracuje w terenie, często musi pojechać na wskazane miejsce i dokonać odpowiednich pomiarów wysokościowych i odległościowych. Posługuje się wtedy zaawansowaną całość tutaj\nW zasadzie zawsze będziemy potrzebowali usług takich jak: geodezja bolesławiec , bez względu na to czy będzie to budowa, sprzedaż działek czy cokolwiek innego.Przygotowana przez geodetę mapa do celów projektowychPozwolenie na budowę można uzyskać kompletują doczytaj wszystko\nDodane: 05:52 14. 10. 2016\nMeble ze skóry są ponadczasowe i wytrzymałe, jednak pod warunkiem, że odpowiednio o nie dbamy. Takie umeblowanie łatwo się niszczą, ale na szczęście są usługi takie jak renowacja skór wałbrzych , dzięki których zniszczenia stają się niewidoczne.Skórzany zamsz - kr całość\nDodane: 08:19 13. 10. 2016\nMeble ze skóry są efektowne i trwałe, pod warunkiem, że właściwie potrafimy o nie dbać. Niestety takie umeblowanie łatwo się niszczą, jednak na szczęście są usługi typu renowacja skór lubin , dzięki których zniszczenia stają się niewidoczne.Krótka definicja białos kliknij strone\nDodane: 13:59 11. 10. 2016\nMeble ze skóry są ponadczasowe i trwałe, pod warunkiem, że odpowiednio o nie dbamy. Takie umeblowanie może się łatwo zniszczyć, ale całe szczęście są usługi takie jak renowacja tapicerki legnica , dzięki których zniszczenia stają się niewidoczne.Czemu należy czyśc pomocne wskazówki\nMeble ze skóry są ładne i trwałe, pod warunkiem, że odpowiednio potrafimy o nie dbać. Takie umeblowanie łatwo się niszczą, ale całe szczęście są usługi typu renowacja tapicerki bolesławiec , dzięki których uszkodzenia stają się niewidoczne.Zabiegi renowacyjne dla dodatkowe info\nOdzież ze skóry powoduje sporo trudności z pielęgnacją i utrzymaniem jej w czystości. Na szczęście możemy skorzystać z pomocy profesjonalistów: czyszczenie skór bolesławiec , albo kupić renomowane preparaty do skór.Wikipedia i wyprawianie skóryWyprawianie przeczytaj więcej\nOdzież ze skóry powoduje sporo trudności z pielęgnacją i czyszczeniem. Całe szczęście możemy skorzystać z usług profesjonalistów: tapicer złotoryja , lub kupić właściwe środki do skór.Regularne czyszczenie i pielęgnacja skóry- co i jak?Zadbana i czysta skó pełen poradnik\nOdzież ze skóry możne sprawić sporo problemów z konserwacją i czyszczeniem. Na szczęście mamy możliwość skorzystać z pomocy profesjonalistów: wymiana tapicerki złotoryja , albo zakupić renomowane środki do skór.Polerowanie i czyszczenie skórzanych butówSkó zobacz wszystko\nSkórzana odzież powoduje sporo problemów z pielęgnacją i utrzymaniem jej w czystości. Na szczęście możemy skorzystać z usług profesjonalistów: usługi tapicerskie złotoryja , albo zakupić odpowiednie środki do skór.Właściwości skóry w WikipediiSkóra zwierzę ciekawa historia\nDodane: 06:47 13. 08. 2016\nMeble ze skóry są ładne i wytrzymałe, jednak pod warunkiem, że właściwie o nie dbamy. Niestety takie meble może się łatwo zniszczyć, ale na szczęście mamy na rynku usługi takie jak renowacja skór lubin , dzięki których zniszczenia stają się niewidoczne.Skórzane me pełen artykuł\nSkórzana odzież możne sprawić wiele trudności z konserwacją i czyszczeniem. Całe szczęście możemy skorzystać z pomocy profesjonalistów: czyszczenie skór legnica , albo zakupić odpowiednie preparaty do skór.Skóra w samochodzieSkórzana tapicerka w samochodac czytaj dalej\nDodane: 09:26 01. 08. 2016\nOdzież ze skóry możne sprawić sporo problemów z pielęgnacją i czyszczeniem. Całe szczęście można skorzystać z pomocy profesjonalistów: usługi tapicerskie legnica , lub kupić odpowiednie środki do skór.Podział skór (materiał) - WikipediaSkóra zwierzęca ma r reszta poradnika\nZawsze będziemy potrzebowali takich usług jak: geodeta bolesławiec , bez znaczenia czy będzie to budowa, sprzedaż działki czy inna inwestycja w nieruchomości.Dla geodetyCzy to budowa domu, wydzielanie działki, czy nowy parking przy markecie... Potrzebny będ całość na stronie\nW zasadzie zawsze będziemy potrzebowali usług takich jak: geodezja bolesławiec , bez względu na to czy będzie to budowa, podział działki czy cokolwiek innego.Wstępne zezwolenie na inwestycjęGeodeta jest potrzebny przy budowie i powstawaniu nowych budynków. odkryj więcej\nDodane: 04:52 03. 06. 2016\nMeble skórzane są ponadczasowe i wytrzymałe, jednak pod warunkiem, że odpowiednio o nie dbamy. Niestety takie umeblowanie może się łatwo zniszczyć, ale całe szczęście mamy na rynku usługi takie jak renowacja tapicerki legnica , za sprawą których uszkodzenia stają pozostała część\nDodane: 12:03 17. 05. 2016\nSkórzane meble są bardzo efektowne i wytrzymałe, jednak pod warunkiem, że właściwie o nie dbamy. Niestety takie meble może się łatwo zniszczyć, jednak całe szczęście są usługi takie jak renowacja skór legnica , za sprawą których zniszczenia stają się niewidoczne.S dodatkowe info\nDodane: 10:44 12. 05. 2016\nMeble ze skóry są bardzo efektowne i wytrzymałe, pod warunkiem, że odpowiednio o nie dbamy. Niestety takie umeblowanie może się łatwo zniszczyć, jednak całe szczęście są usługi takie jak renowacja tapicerki bolesławiec , za sprawą których zniszczenia stają się nie spójrz na to\nDodane: 06:39 01. 04. 2016\nOdzież ze skóry sprawia sporo trudności z konserwacją i utrzymaniem jej w czystości. Na szczęście możemy skorzystać z pomocy profesjonalistów: czyszczenie skór lubin , lub zakupić właściwe preparaty do skór.Czyszczenie i pucowanie skóry w aucieSkórzane fot sprawdź tutaj\nSkórzane meble są bardzo efektowne i trwałe, pod warunkiem, że właściwie potrafimy o nie dbać. Niestety takie meble łatwo się niszczą, ale na szczęście mamy na rynku usługi takie jak renowacja skór wałbrzych , za sprawą których zniszczenia stają się niewidoczne.Re można zobaczyć tutaj\nZawsze konieczne będzie korzystanie z usług takich jak: geodeta bolesławiec , bez względu na to czy będzie to rozbudowa domu, podział działki\_działek czy inna inwestycja w nieruchomości.Inwestycje bez geodety?Czy to budowa domu, wydzielanie działki, czy now doczytaj wszystko\nDodane: 12:21 11. 02. 2016\nOdzież ze skóry sprawia sporo trudności z konserwacją i utrzymaniem jej w czystości. Na szczęście mamy możliwość skorzystać z pomocy profesjonalistów: czyszczenie skór wałbrzych , lub zakupić właściwe środki do skór.Odnawianie odzieżyOdzież skórzana jest b spójrz na to\nDodane: 08:11 10. 02. 2016\nW zasadzie zawsze konieczne będzie korzystanie z usług takich jak: geodezja bolesławiec , bez znaczenia czy będzie to budowa, podział działki\_działek czy cokolwiek innego.Słowo na dziś: MapaMapa (z łac. mappa ? obrus) ? uogólniony obraz powierzchni Ziemi lu zobacz\nDodane: 10:57 05. 11. 2015\nZawsze konieczne będzie korzystanie z usług takich jak: geodeta bolesławiec , bez znaczenia czy będzie to budowa, podział działki\_działek czy inna inwestycja w nieruchomości.Definicja mapyMapa (z łac. mappa ? obrus) ? uogólniony...obraz powierzchni Ziemi lu wszystko tutaj\nDodane: 10:56 03. 10. 2015\nO geodezji słyszał każdy, aczkolwiek o tym jak trudny to zawód zdaje sobie sprawę tylko geodeta we własnej osobie. Czy stawiamy dom, kupujemy i dzielimy działkę geodezja bolesławiec to coś czego będziemy potrzebowali.Kto może zostać geodetą?Matematyczni i na tej stronie\nDobry Dj ma terminyDentyści, stomatolodzy i ...Tekst o materacachBadania tajnego klienta w sektorze usługWater - plumbing, pipes and boilersLeczenie zębów u stomatologaCo musisz wiedzieć o relaksie w ogrodowym wydaniuKwestia druku i poligrafiiKupić, wynająć, czy poczekać? O nieruchomościachDodatki i naczynia w wystroju domuKilka pomocnych wskazówekKurs bhp onlineEkologiczne środki czystości i co musisz o nich wiedziećKtóry dentysta jest dobry?For car maniac - cheap service - can it be good?Pomysł na pierwszą egzotyczną podróżSzybalski-stomatologia.plZanim zaczniesz swoją przygodę ze wspinaczkąMedyczne opracowania statystyczne- co i jakWielozadaniowe zwyżki z operatoremDrzwi antywłamaniowe - zainwestuj w swoje bezpieczeństwoFotowoltaika - odpowiedź na rosnące ceny prąduRepair your computerNigdy Nie Rób Tych 4 Rzeczy Jeśli Chcesz zrobić implantyZdjęcia - najlepsza pamiątka ze ślubuExperts in their field - electricianJak zyskać darmową energię?Czy jest nowe prawo jak znaleźć kardiologa?Druk i reklamaOgólnie o tynkach


SZUFLADA KASOWA SKL\nStrona główna Kasy fiskalne średnie SZUFLADA KASOWA SKL\nfotowoltaika i pompy ciepła (3)\nDrukarki Fiskalne ONLINE (3)\nKasy ONLINE (10)\nKasy fiskalne małe (18)\nBileterki Autobusowe (1)\nKopia elektroniczna (2)\nPOMPA CIEPŁA GREE GRS-CQ10Pd/NhH-E(I)\nNetto: 3,331,00 zł\nBrutto: 4,097,13 zł\nNetto: 1,599,00 zł\nBrutto: 1,966,77 zł\nNetto: 1,249,00 zł\nBrutto: 1,536,27 zł\nSzuflada kasjerska Posnet SKL została zaprojektowana z myślą o najbardziej wymagających użytkownikach i jest odpowiedzią na rosnące zapotrzebowanie rynku na urządzenie charakteryzujące się dużą wytrzymałością oraz solidnością wykonania. Szuflada kasjerska Posnet SKL została wykonana z najwyższej jakości materiałów.\nNa szczególną uwagę zasługuje zastosowanie metalowych, kulkowych prowadnic wózka szuflady. Zapewniają one długie i niezawodne działanie a wózek dzięki nim porusza się łatwo i cicho. Szuflada wyposażona została w 8 przegród na banknoty, dostosowanych wymiarami do polskich złotych i EURO oraz wyjmowany, 9-cio przegrodowy pojemnik na bilon.\nErgonomiczne gabaryty (szer x wys x gł) – 415 x 130 x 417 mm\n8 przegród na banknoty w dwóch poziomach – dostosowane wymiarami do polskich złotych i EURO\nPOSNET REVO - KOLOROWA REWOLUCJA\nNetto: 1,799,00 zł\nBrutto: 2,212,77 zł\nPOSNET TEMO HSNetto: 2,290,00 zł 2,083,90 zł\nBrutto: 2,816,70 zł 2,563,20 zł\nNetto: 2,290,00 zł 2,083,90 zł


Artur Szutta: Świat bez wolnej woli - Filozofuj!\nArtykuł • Eksperymenty myślowe • Kognitywistyka • Ontologia\nFot.: Some rights reserved by EdgarCurious, CC0\nW świecie, w którym wszystko, jak w układance domino, jest z góry określone przez fizyczne konieczności, trudno znaleźć miejsce dla wolnej woli. Czy jednak w imię fizykalistycznego determinizmu powinniśmy odrzucić istnienie wolnej woli, czy może raczej zastanowić się nad sensownością samego determinizmu?\nTekst ukazał się w „Filozofuj!” 2016 nr 2 (8), s. 26–27. W pełnej wersji graficznej można go przeczytać tutaj.\nŚwiat jak domino\nZapewne widzieliście w telewizji lub w internecie film przedstawiający misternie poukładane tysiące płytek domina, które po pchnięciu jednej z nich w spektakularny sposób przewracają się jedna o drugą. Jeśli nie, bez trudu taki film możecie znaleźć w Internecie.\nOtóż zdaniem deterministów fizykalistycznych, nasz świat jest jak zbiór klocków domina, z tą jednak różnicą, że nikt tego zbioru nie poukładał ku uciesze widzów: następujące po sobie zdarzenia są jedynie konsekwencją poprzedzających je stanów świata i praw fizyki. Ostatecznie za kształt wszystkiego, co nastąpiło, następuje i nastąpi, wydaje się odpowiedzialne pierwsze zdarzenie – Wielki Wybuch. Tak więc wszystkie zdarzenia są od samego początku ustalone.\nWystarczy uważne spojrzenie na mozaikę poustawianych klocków, aby z góry wiedzieć, który, kiedy i w jaki sposób się przewróci. Dzięki temu możemy na przykład dokładnie przewidzieć, że w pewnym momencie określony klocek wpadnie do kieliszka wypełnionego winem, zaś wylewające się wino przewróci kolejny klocek domina. Tak samo, gdybyśmy dysponowali pełną wiedzą na temat świata (wszystkich jego elementów i praw fizyki) oraz dostatecznie potężnymi mocami obliczeniowymi, moglibyśmy ustalić, jak będzie wyglądał świat w dowolnie wybranym momencie.\nZgodnie ze stanowiskiem determinizmu częścią tej skomplikowanej sieci „przewracających się klocków domina”, czyli zachodzących po sobie zdarzeń, jesteśmy także my – ludzie. Jesteśmy w pewnym sensie podzbiorami łańcuchów, a raczej sieci przyczynowo-skutkowych. Wszystkie nasze działania, myśli, pragnienia, przemiana materii to poszczególne podzbiory zdarzeń należące do tego superzbioru-układanki domino, którym jest nasz wszechświat. Stąd też, skoro przy założeniu całkowitej wiedzy o świecie moglibyśmy przewidzieć właściwie wszystko, to przewidzieć moglibyśmy także wszystkie nasze ludzkie wybory, działania, choroby itd.\nKtoś mógłby zaprotestować, mówiąc, że przecież jesteśmy wolni: w naszej mocy jest podejmować decyzje, których treść nie jest przesądzona przed ich podjęciem. Tak oto na przykład, kiedy zastanawiam się, czy kupić książkę na temat wolnej woli, czy też może nie kupować jej wcale, obie opcje wydają się otwarte – niezależne od układu atomów w moim ciele, na kuli ziemskiej czy w Drodze Mlecznej.\n„Nic bardziej błędnego” – odpowie z lekkim uśmieszkiem politowania determinista. Jeśli wybrałbym kupno książki, oznaczałoby to, że „wybór” ten był nieunikniony, zdeterminowany, czyli określony przez wcześniejszy stan świata. Nawet gdyby jakimś sposobem czas się cofnął i od nowa stalibyśmy przed „wyborem”: kupić książkę o wolnej woli czy nie kupić, nawet gdyby świat cofał się do tego momentu tysiące albo i nieskończoną ilość razy, wynik byłby zawsze ten sam.\nDziwaczne konsekwencje determinizmu\nCzy nie mamy innego wyboru jak przyznać rację deterministom? Zanim, drodzy Czytelnicy, odpowiecie na to pytanie, rozważcie dwie sprawy. Po pierwsze, jeśli determiniści mają rację, to jaki wpływ na wynik tej debaty ma rozważanie racji i argumentów, skoro ostatecznie to nie one, ale układ elementarnych cząsteczek i sił fizycznych decyduje o tym, czy w naszym mózgu zrealizuje się akceptacja bądź odrzucenie tego stanowiska?\nPo drugie, zastanówmy się nad inną, jeszcze bardziej niesamowitą konsekwencją stanowiska deterministycznego. Czytaliście z pewnością wiele książek lub artykułów, w których kolejne twierdzenia wynikały logicznie z poprzedzających je przesłanek, zaś autorzy tych publikacji przyjmowali przekonania na podstawie pewnych racji. Podziwialiście być może także wybitne dzieła poetyckie, malarskie lub muzyczne.\nChwila refleksji. Jeśli determiniści mają rację, to fakt, że w pewnym momencie autorzy książek czy artykułów uznają jakieś twierdzenie, nie zależy od tego, że zrozumieli i uznali przesłanki lub racje wspierające dane twierdzenie, ale od tego, że tak, a nie inaczej, jak w układance domino, przebiegały łańcuchy przyczynowo-skutkowe zdarzeń fizycznych, określone już w pierwszych chwilach po Wielkim Wybuchu. To ON, a nie piszący traktaty filozoficzne czy „tworzący” dzieła sztuki, jest ich (przypadkowym?) autorem.\nJeśli powyższe dwa wnioski brzmią dla Was absurdalnie, to może błędne jest założenie determinizmu, przynajmniej determinizmu fizycznego, który do tak niewiarygodnych wniosków prowadzi? A może jednak, jakkolwiek niewiarygodnie to brzmi, to wszystko prawda?\nArtur Szutta – Filozof, pracownik Uniwersytetu Gdańskiego, specjalizuje się w filozofii społecznej, etyce i metaetyce. Jego pasje to przyrządzanie smacznych potraw, nauka języków obcych (obecnie węgierskiego), chodzenie po górach i gra w piłkę nożną.\nPytania do tekstu:\n1. Jakie, zdaniem autora, są warunki istnienia wolnej woli? Czy twoim zdaniem wszystkie te warunki są konieczne? Czy można by mówić o istnieniu wolnej woli bez spełnienia któregoś z tych warunków? Dlaczego?\n2. Na jakiej podstawie autor uważa, że zdolność przewidywania decyzji i zachowań ludzkich w oparciu o znajomość przyczyn fizycznych nie eliminowałaby jeszcze możliwości wolnej woli?\n3. Czy wolna wola, zgodnie z tym, jak została w niniejszym artykule określona, domaga się odwołania do Boga jako jej stwórcy? Autor nie rozwija tego wątku. Jakimi racjami mógł się kierować, odwołując się do Boga jako właściwego wyjaśnienia wolnej woli?\nTagideterminizm eksperyment myślowy wolna wola\n6 stycznia 2019 o 07:23\nPojęcie wolnej (swobodnej) woli łączy się naturalnie z dwoma pojęciami — pojęciem wolności(swobody) i pojęciem woli.\nZ jednej więc strony pojęcie woli swobodnej może być rozumiane jako zasadzające się na pojęciach wolności (swobody) i woli, z drugiej zaś możemy argumentować, że to pojęcia wolności (swobody) i woli zyskują dopiero swoje definicje z pojęcia wolnej (swobodnej) woli, w wyniku abstrakcji do szczątkowych pojęć absolutnych.\n1. Pojecie woli — wyraża przekonanie, że umysł ludzki wywiera wpływ na otaczający go świat. (warto zaznaczyć na marginesie, że nie ma obowiązku aby był to wpływ świadomy, a więc pojęcie woli i świadomości są od siebie niezależne). Ponieważ weryfikację tego wpływu możemy poczynić jedynie za pośrednictwem materii, z konieczności wpływ wywierany przez umysł jest wpływem na materię i za pośrednictwem materii, czyli za pośrednictwem ciała ludzkiego. Nie istnieje udowodniony pozamaterialny wpływ umysłu ludzkiego na jakikolwiek obszar materii, czy też innych umysłów. Zatem działalność hipotetyczna woli, choć rodzi się w umyśle, podlega prawom wpływu materialnego, a więc prawom fizyki, które już choćby z tego względu muszą odciskać się formalnie na tej woli (dosł. posiada ona aspekt mechaniczny).\n2.Pojęcie swobody (wolności) — jedyną logiczną definicją swobody jako abstrakcji jest pierwsza zasada Newtona, która mówi nam, że istnieją dwa hipotetyczne warunki swobody: a)na ciało nie działają żadne siły (wpływy, wole) i; b)Wszystkie siły (wpływy, wole) działające na ciało równoważą się. (Newton określa wolność jako bezwładność, czyli można powiedzieć, bezwolność, a więc widać już, że Newton językowo definiuje swobodę raczej jako szczególny przypadek swobodnej władności (wolnej woli) pozbawionej władności, a więc wszelkiego wpływu).\nWidać zatem, że w wymiarze absolutnym pojęcie wolnej woli jest wewnętrznie sprzeczne,\nI może tylko odnosić się do określonych warunków, odpowiedio dla wolności i dla woli.\nWarunkiem wolności jest spełnienie (w jak najszerszym zakresie) pierwszego prawa dynamiki, oczywiście z przypadku drugiego (wpływy równoważą się), bo przypadek pierwszy (brak wpływów) nie występuje w naturze i jest abstrakcją czysto matematyczną (zero jako symbol pusty, bez odniesienia do rzeczywistości, zwłaszcza materialnej, jest kwintesencją abstrakcji, mżna powiedzieć jej idealnym ekstremum).\nTak też należy więc rozumieć wolność w języku potocznym — jako takie zrównoważenie wszelkich wpływów, które daje nam swobodę wyboru.\nWidać od razu, że w wymiarze absolutnym taka sytuacja nie jest możliwa, jesteśmy nieustannie pod presją praw fizyki, biologii, stosunków społecznych, wreszcie zniewoleni nieprzychylną w Polsce swobodzie jednostki literą prawa.\nWszelkie dywagacje na temat absolutnej wolnej woli są wprost kpiną z rozsądku, i moga służyć co najwyżej jako ideologiczne narzędzie do ucinania dyskusji na temat rodzajów i obszarów ludzkiego zniewolenia, co zresztą totalitarne religie monoteistyczne świetnie wykorzystują.\nIdąc za rozumowaniem Newtona, który określa wolność jako bezwładność, można dopełnić zdefiniowanie abstrakcyjnej woli jako szczególnego przypadku wolnej woli pozbawionej swobody — a więc jako bezwolność. Tu jawnie emanuje paradoks samego pojęcia wolnej woli, które powinno być od tej chwili dla kazdego już conajmniej podejżane.\nNależało by prześledzić genealogicznie dlaczego właściwie wogóle pojęcie wolnej woli pojawia się w języku, i czy nie jest przypadkiem tak, że używane jest ono właściwie wyłącznie do ograniczania wolności jednostki, ustanawiania niewolnictwa. Mechanizm użwania pojęcia wolnej woli, jako ideologicznej manipulacji stosowanej do pozbawiania swobody okazuje się faktem historycznym. Wróćmy jednak do tematu…\nWolność w świecie rzeczywistym, a więc w wymiarze nieabsolutnym, jest zjawiskiem unikatowym i o określonym, wąskim zakresie. Stan rownowagi wpływów jest czymś co występuje niezwykle rzadko w naturze i zawsze ograniczony jest do pewnego zakresu, czy mowiąc inaczej — do określonych wymiarów, a kosztem wymiarów innych.\nProszę wyobrazić sobie bardzo duży stół bilardowy obejmujący całą ziemię — swoboda ruchu poszczególnych bil w płaszczyźnie (będącej de facto sferą) stołu jest zagwarantowana tym, że (pomijając tarcie) bile nie mają prawa poruszać sie w pionie — to znaczy jeden z wymiarów ruchu bili doprowadzono do stanu EKWIPOTENCJALNOŚCI.\nZ powyższego wywieść możemy ZASADĘ KONSTRUOWANIA PRZESTRZENI SWOBODY — Stan ekwipotencjalności (a więc całkowitego ustalenia, zniewolenia, zawieszenia) jednego z wymiarów daje swobodę (w tym przypadku ruchu) w innych wymiarach. Innymi słowy — WARUNKIEM SWOBODY JEDNYCH WYMIARÓW JEST EKWIPOTENCJALNOŚĆ INNYCH.\nTa zasada obowiązuje dla wszystkich aspektów natury, także życia ludzkiego, od biologii, której metabolizm jest rozumiany jako utrzymywanie pewnej równowagi energetycznej, po zjawiska tak skomplikowane jak stosunki społeczne, w których podejmowanie prawdziwie wolnego wyboru może istnieć jedynie, kiedy wpływ osób i czynników zewnętrznych na podejmowane decyzje jest zrównoważny.\nPodobnie rzecz się ma z samym umyslem ludzkim, który dokonuje swych (upraszczając) obliczeń za pomocą progowych potencjałów neuronowych dzięki temu, że cała sieć neuronowa jest stale utrzymywana w stanie pewnej równowagi potencjalnej (jonowej), co zresztą upodabnia ją do komputera binarnego, który dokonuje swoich operacji logicznych tylko dzięki temu, że dostarcza się mu czystej (pozbawionej informacji, a więc potencjału informacyjnego) energii w postaci zasilania prądem stałym.\nDlatego umysł, ale już i komputer binarny, to przestrzeń swobody informatycznej w takim samym sensie, w jakim nieskończony stół bilardowy to przestrzeń swobody ruchu w płaszczyźnie (która jest de facto orbitą ziemską).\nOczywiście umysł, wyzwolony z wpływów determinizmu Newtonowskiego, a więc wyzwolony od pędu cząstek, nadal podlega wpływom potencjałów elektrycznych, które przyjmują formę informacji akumulowanej w topologii sieci neuronowej. Można więc powiedzieć, że wymiary świata związane z masą i przestrzenią zostają uekwipotencjalnione, w skutek czego wyswobodzony zostaje wymiar potencjałów elektrycznych, ale tak jak i w przypadku bil, swoboda ruchu w jwkimś zakresie, nie oznacza swobody absolutnej.\nDeterminizmów czysto informacyjnych jest także wiele. Po pierwsze ruch wileu cząstek materii zostaje zamieniony w zmysłach na informację, tak więc istnieje informatyczny wpływ materii na umysł. Po drugie ciało ludzkie swoją niestabilnością potrafi przenieść się na niestabilność (upraszczając) obliczeniową, czy jak kto woli — wyobrażeniową umysłu, determinując jakość jego przemyśleń zewnętrznie, za pomocą stanów emocjonalnych, polepszania lub pogarszania percepcji, itd.\nI wreszcie dochodzimy do ostatniej i najwazniejszej myśli — swoboda intelektualna, a to o nią przeciez chodzi kiedy przywołujemy wolną wolę, rodzi się, znowu, zgodnie z zasadą ekwipotencjalnośći, tylko w przypadku podbudowującego ją zrównoważenia informacyjnego. A więc zrównoważonej i obiektywnej EDUKACJI.\nUmysł którego wiedza jest niepełna, lub wprost spolaryzowana (ideologią, religią, doświadczeniami emocjonalnymi, etc.) nie może dokonywać w oparciu o taką wiedzę (znów — oparcie, na czym?, na wymiarach ustalonych, ekwipotencjalnych) prawdziwie swobodnych decyzji.\nTo w kwestii wolności intelektualnej. A przecież ta jeszcze nie przekłada się na wolność wyboru. W kwestii wolności wyboru znów pojawiają się zewnętrzne ograniczenia, z których podstawowym jest to, że nikt nie wybiera, aby się narodzić — jest to narzucone wolą rodziców. A następnie wszystkie inne decyzje w życiu człowieka są niesamowicie ograniczone, do tego stopnia, że ani jeden z wyborów życiowych nie może być nazwany wyborem swobodnym, bo zawsze jest wyborem na narzuconych odgórnie (rodzina, państwo, religia) wąskich warunkach.\nWobec tego pojęcie wolności, a zatem i pojęcie woli MUSI być definiowane jako pojęcie UWARUNKOWANEJ wolnej woli. Pierwszego czego Panu NIE WOLNO, to mowic o absolutnej wolnej woli, ponieważ jest to akt uwolnienia od logiki, a więc odstąpienia od communii językowej, czyli udziału w publicznym intelekcie.\nJak Pan widzi pojęcie absolutnej wolnej woli, a zwłaszcza samej wolności od wpływów zewnętrznych na nasze decyzje jest tak dalece absurdalne, że tylko osoba o szczątkowym mocno spolaryzowanym intelekcie będzie z czystym sercem brnęła w argument o jej istnieniu.\nOczywiście wiem dobrze, że zwykle ten argument podnoszony jest przez osoby bez żadnych skrupułów moralnych (czyli o sercach skarzonych podłą ignorancją i pogardą dla prawdy), podszywające się pod “filozofów” a w istocie propagujące ideologię, która, jako kpina z inteligencji, takimi absurdami się żywi.\nPozostaje tylko zastanowić się co oznacza fakt, że osoby pozbawione moralności, jawno kpiące sobie z rozsądku, logiki, a nawet w propagowaniu swoich jawnie nielogicznych przekonań wyzbyte krztyny fantazji, znajdują pracę na polskich uniwersytetach.\nNo ale do wyciągnięcia takich wniosków trzeba odrobiny sumienia, a tego jak żywo w polskim życiu akademikim brakuje.\nPiotr M. Salomon, filolog prowincjonalny.\nP.S. Czy Panu nie bywa nigdy zwyczajnie, po ludzku, wstyd?\n7 stycznia 2019 o 11:40\nBardzo trafne spostrzezenia. Zdecydowanie lepsze wyjasnienie pojęcia wolnej woli, niż autora artykulu. Jednakże, gdyby nie Pana przedmówca, Pana wypowiedź nie zaistniałaby . Dlatego szacunek dla Artura Szutty, że podjął tak trudny temat. Przecież o to chodzi w Filozofii żeby madrosci poszukiwać.…. Cieszę się, że odkrylam FILOZOFUJ!\n11 lipca 2020 o 04:11\nMoże moje IQ jest za niskie, bo kompletnie nie rozumiem o co chodzi w kwestii wolnej woli, z filozoficznego punktu widzenia. Rozumiem natomiast, że to dusza (czyli rozum, umysł — Budda o nim często mówił, a także Platon) ostatecznie, zawsze podejmuje decyzję o tym, czy postąpi tak, czy inaczej. I mózg (nie mylmy z rozumem czyli duszą właśnie) nie ma tutaj, nic do gadania, a także to, że urodziliśmy się tacy a tacy — z punktu widzenia stricte cielesnego, nic tu nie odgrywa roli takiej, jak dusza właśnie. A to, jaką dusza tak naprawdę jest, to z kolei od niej, kompletnie nie zależy. Tutaj wchodzi pojęcie natury. Pewien święty człowiek stwierdził kiedyś:“Kto od kogo jak wyszedł, taką mu, chwałę przynosi.” Noi bądź tu mądry, pisz wiersze. Skoro powyższe zdanie świętych jest prawdziwe, jak można stwierdzić, że każdy ma wolną wolę? Fajnie by było, gdyby ktoś kompetentny się na ten temat wypowiedział. Mi to wygląda na to że, natura człowieka to jest coś takiego, na co on sam nie ma wpływu. Wystarczy popatrzeć się na świat. Np. święty Piotr a Bin Laden. Obaj z innej gliny, i pytanie jest takie: Czy ten drugi który bez wątpienia nie wyszedł z Boga, miał w swoim życiu wybór, tak jak od początku swojego istnienia, święty Piotr? To szalenie intrygujące.\n11 lipca 2020 o 20:41\nTo niby intrygujące, jednak Czytający mnie, mogą być, niecelowo przeze mnie zwiedzeni. Bóg i wraz z nim Jego Kościół, stoją od tysiącleci na straży zdania, że każdy ma od narodzin wolny wybór, odnośnie drogi, w którąś ze stron. Oraz tego, że każdy, jest kowalem własnego losu. Więc nie będę dalej mącił, i po prostu odpuszczę dalsze pisanie, na te tematy. To tyle. Dzięki.


(12 kwietnia 1902 Kraków – 23 czerwca 1963 Kraków)\npublicystka, poetka, dramaturg\ncórka Stanisława (1869-1939) i Heleny Longchamps (1872-1940)\nsiostra Ewy Stefanii (1904-1984) i Karola (1906-1984)\npoślubiła Konstantego Grzybowskiego (1901-1970), profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego\nStanisław (6 maja 1930 Kraków - ?)\nTeresa (11 sierpnia 1939 Kraków - ?), studiowała polonistykę w Uniwersytecie Jagiellońskim, poślubiła Macieja Słomczyńskiego\nStudiowała na Wydziale Filozoficznym UJ, jeszcze przed rozpoczęciem studiów zajmowała się literaturą i publicystyką. Debiutowała w Bluszczu, później redagowała niedzielny literacko-artystyczny dodatek Czasu. Przed wojną redagowała Przegląd Teatralny, po wojnie współpracowała z Polskim Radiem, była członkiem kolegiów redakcyjnych Teatru i Listów z teatru, publikowała recenzje i artykuły w pismach krakowskich i warszawskich.\nPisała wiersze, słuchowiska radiowe, reportaże (Penelopa i mandarynki), powieści (Julian czyli o końcu świata), sztuki teatralne (Promieniści, Siostry, Sprawa Marty). Była autorką Kroniki rodzinnej rodu Estreicherów, wydanej pośmiertnie.\n1927 – rozpoczęła studia filozoficzne w Uniwersytecie Jagiellońskim\n1933-1935 – redagowała niedzielny dodatek Czasu\n1934-1939 – była członkiem Komisji Teatralnej przy Radzie Miejskiej w Krakowie


Stowarzyszenie „W Krainie Źródeł” dołączyło do czynnej pomocy potrzebującym i ofiarom wojny w Ukrainie. Wsparcie okazał również Leszek Lichota, znany wszystkim aktor serialu „Wataha”.\nStowarzyszenie „W Krainie Źródeł” skupia się przede wszystkim na humanitarnej pomocy dedykowanej oddziałom obrony terytorialnej w Ukrainie. W porozumieniu z przedstawicielami ukraińskich terytorialsów, stworzono listę najbardziej potrzebnego sprzętu. Oprócz członków stowarzyszenia i innych prywatnych osób, do pomocy włączył się także Leszek Lichota, aktor serialu „Wataha”, który zakupił to o, co poprosili żołnierze z Lwowa.\nPierwsze busy z najpotrzebniejszymi artykułami wyjechały już za naszą wschodnią granicę. Wśród darów znalazło się nie tylko zaopatrzenie taktyczne ale także prowiant i zapasy wody.\nZbiórkę można wspomóc nadal. Więcej informacji można znaleźć pod tym linkiem.\nZdjęcie główne: W Krainie Źródeł | Facebook\nPoprzedniGmina Ustrzyki Dolne otrzymała 120 tysięcy złotych wsparcia od miast i gminy partnerskiej. Środki przekazano na pomoc uchodźcom\nNastępnyDelegacja Frontexu z wizytą w Bieszczadzkim Oddziale SG. Oceniono czynności realizowane przez pograniczników


Jak zamieszanie wokół Kolejarza Stróże wpłynie na postawę zawodników? - Sport WP SportoweFakty\nJak zamieszanie wokół Kolejarza Stróże wpłynie na postawę zawodników?\nPierwszoligowiec z Sądecczyzny walczy o ligowy byt. W 24. kolejce podejmie Flotę Świnoujście. Ostatnio dużo mówiło się o odejściu z klubu wiceprezesa i sprzedaniu licencji. Czy to może zaszkodzić?\nKrzysztof Niedzielan 12 Kwietnia 2014, 22:51\nKolejarz Stróże od dawna wzbudza dużo, często skrajnych emocji i wprowadza dużo kolorytu do piłkarskiej I ligi. Szczególnie osoba wiceprezesa Stanisława Koguta. Najważniejszy człowiek w klubie ogłosił pod koniec marca, że po sezonie wycofa się z działalności. Byłoby to jednoznaczne z końcem przygody na tym poziomie rozgrywkowym. Ponadto trener Przemysław Cecherz dostał ultimatum - zdobyć 7 punktów w trzech kolejnych meczach. Po porażce z Wisłą Płock było już wiadomo, że zadanie nie zostanie wykonane, ale roszady na tym stanowisku i tak nie będzie. Ogromne zamieszanie wokół zespołu może jednak negatywnie wpływać na boiskową postawę piłkarzy.\n- Trudno mi powiedzieć, co siedzi w ich głowach. Nie chcę już wracać do tych spraw i staram się o tym nie rozmawiać. Wolę koncentrować się na najbliższym meczu. To jest dla nas ważne. Mamy kontrakty do czerwca i musimy się z nich wywiązać. To nasza praca i obowiązek, by prezentować się bardzo dobrze na murawie - powiedział szkoleniowiec.\nKolejarz po 23. kolejkach zajmuje 16. miejsce w ligowej tabeli, a w niedzielę zmierzy się z Flotą Świnoujście, co będzie okazją do wydostania się ze strefy spadkowej. Aby tak się stało, stróżanie muszą wywalczyć trzy punkty.\n- Spodziewam się ciężkiego spotkania, pełnego walki w powietrzu. Flota prezentuję równą, wysoką formę od 3,4 lat. Ma w swoim składzie bardzo dobrych zawodników takich jak między innymi Bodziony, Niewiada, czy Grzelak. Szczególnie trzeba uważać na Olszara, który dysponuje dużymi umiejętnościami, a nie można też zapomnieć o Arifoviciu. To silny, twardy i pożyteczny przy stałych fragmentach zawodnik - ocenił Cecherz.


Connie Talbot - najmłodsza genialna piosenkarka VIDEO - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Connie Talbot » Connie Talbot - najmłodsza genialna piosenkarka VIDEO\nCztery lata temu ta urocza szczerbata, wówczas 6-letnia dziewczynka pojawiła się w brytyjskiej edycji Mam Talent. Connie Talbot swoim anielskim głosem zachwyciła i wzruszyła wszystkich. W tym małym dziecku drzemie wielki talent.\nDzisiaj to prawie 11-letnia dziewczynka. Na swoim koncie ma już kilka płyt. Pierwszą z nich zatytułowaną Over The Rainbow wydała mając zaledwie 7 lat. Znalazły się na niej covery miedzy innymi takich utworów jak I will always love you Whitney Houston czy What a wonderful world Louisa Armstronga. Płyta ta otrzymała tytuł Platynowej Płyty.\nNa YouTube umieszczonych jest kilkadziesiąt filmików ze śpiewającą Connie. Dziewczynka posiada nawet oficjalne konto na Tubie na którym umieszcza swoje nagrania. Poniżej znajdziecie kilka z nich.\nZapamiętajcie dobrze to nazwisko i jej twarz, bo jesteśmy pewni, że za kilka lat będzie o niej bardzo głośno.\nNajnowsze video Connie


Izba Dyscyplinarna kontynuuje posiedzenie w sprawie immunitetu sędzi Beaty Morawiec - GazetaPrawna.pl\nIzba Dyscyplinarna kontynuuje posiedzenie w sprawie immunitetu sędzi Beaty Morawiec\n7 czerwca 2021, 10:28\nBeata Morawiec / Agencja Gazeta / Fot. Jakub Porzycki Agencja Gazeta\nW poniedziałek rano Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego będzie kontynuować posiedzenie w sprawie immunitetu sędzi Beaty Morawiec. Sąd ma rozpatrzyć zażalenie krakowskiej sędzi na wcześniejszą decyzję o uchyleniu jej immunitetu i odsunięciu od orzekania.\nW ostatnim czasie do Sądu Najwyższego trafiła też kasacja Ministra Sprawiedliwości-Skarbu Państwa ws. sędzi Morawiec. Chodzi o prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który w styczniu orzekł, że Minister Sprawiedliwości-Skarb Państwa musi przeprosić byłą prezes Sądu Okręgowego w Krakowie sędzię Morawiec za naruszenie jej dóbr osobistych i wpłacić 12 tys. zł na Fundację Dom Seniora. Orzeczenie to zapadło w procesie cywilnym, który Beata Morawiec wytoczyła szefowi MS. Sędzia zarzuciła ministrowi, że ten w komunikacie resortu z 2017 r. informującym o jej odwołaniu miał podać, niezwiązane w żaden sposób z nią, informacje o zatrzymaniach w ramach śledztwa dotyczącego korupcji w krakowskich sądach.\nsędzia Beata Morawiec Izba Dyscyplinarna SN immunitet procesy


Blog Roberta Smug o zarabianiu na rynkach finansowychRobert Smug | Page 11\nby Robert Smug\nDzień dobry! Wiele osób zadaje mi pytanie jak dobieram wielkość pozycji do wielkości kapitału czyli ile ryzykuje na jedną pozycję. Wg mnie jest to sprawa bardzo…\nDo końca ważności oferty na automat DAX Auto Day Trader LT zostało już tylko kilka dni. Mam dwie ważne informacje w związku z tym. Po pierwsze…\nWitajcie. Z tej strony Robert, Zapraszam do obejrzenia kolejnej analizy video, w której wskazuje dwa instrumenty, które warto obserwować w najbliższym czasie oraz omawiam bieżącą sytuację na…\nCzym różni się trading automatyczny od intuicyjnego/manualnego?\nCzym różni się trading automatyczny od intuicyjnego/manualnego? Witajcie, Dziś przedstawię od strony praktycznej czym różni się trading automatyczny od intuicyjnego/manualnego. Z wpisem tym przede wszystkim zalecam…\n🔴 Jak długo potrwają jeszcze wzrosty na indeksach❓ Mocny trend na Soku Pomarańczowym❗ Analiza #80\nWitajcie. Z tej strony Robert, Zapraszam do obejrzenia kolejnej analizy video, w której staram się odpowiedzieć na pytanie: Jak długo potrwają jeszcze wzrosty na indeksach? Podczas analizy…


Podologia – MO's Beauty Warszawa Centrum, Wola\nMO’s Beauty Academy – pedicure klasyczny i podologia specjalistyczna Warszawa Wola Centrum\nZadbaj o swoje stopy wraz z naszym salonem kosmetycznym MO’s Beauty Academy! Oferujemy szeroką gamę zabiegów przeznaczonych na stopy – skorzystasz u nas zarówno z klasycznego pedicure kosmetycznego, jak również ze specjalistycznych zabiegów podologicznych, które skoncentrowane są na zdrowiu stóp.\nMO’s Beauty Academy – pedicure klasyczny i podologia specjalistyczna Warszawa Wola Centrum – zapraszamy do wybrania naszej oferty!\nPedicure klasyczny to popularny zabieg kosmetyczny skoncentrowany na estetyce stóp. Polega on na złuszczeniu stwardniałego naskórka, odpowiednim wyprofilowaniu paznokci, a także na pomalowaniu ich lakierami wybranymi przez klientkę.\nPodologia specjalistyczna rekomendowana jest wtedy, gdy problemem są różne schorzenia i defekty paznokci oraz skóry stóp. Doświadczony podolog może wówczas postawić diagnozę oraz wykonać odpowiednie zabiegi.\nPodologia polecana jest w następujących przypadkach:\ngłębokie pękanie pięt\nbrodawki wirusowe widoczne na skórze stóp\nuszkodzona płytka paznokciowa\nwrastające paznokcie – korekcja z życiem specjalnych klamr, kostek\nPodolog wykonuje dokładną diagnozę stóp podczas konsultacji podologicznej. Następnie dobiera on odpowiednią metodę postępowania. Zabiegi podologiczne pozwalają na uzyskanie szybkiej ulgi przy bólu i dyskomforcie – także poprawiają one estetykę stóp.\nZabiegi te prowadzone są w odpowiednich warunkach aseptycznych – dzięki temu nie dochodzi do ryzyka pojawienia się infekcji stóp.\nW naszym salonie kosmetycznym MO’s Beauty Academy zapewniamy klientom dostęp do specjalistycznych zabiegów podologicznych w Warszawie, a także do klasycznego pedicure. Nasi eksperci zadbają o to, aby Twoje stopy wyglądały estetycznie i były zdrowe!\nSkontaktuj się z nami, aby umówić się na dogodny termin pedicure albo zabiegu podologicznego.\nMO’s Beauty Academy – pedicure klasyczny i podologia specjalistyczna Warszawa – zachęcamy do skorzystania z zabiegów podologicznych dostępnych w naszym salonie!


Auto złom LANCIA SKARYSZEW\nZakup używanych części w auto złomie w okolicy Skaryszewa może się odbyć osobiście bądź pożądana część do pojazdu lancia wysyłana jest przesyłką kurierską. Ustala się to osobiście z konkretnym dostawcą części.\nZa pośrednictwem naszego serwisu możesz przesłać zapytania o używane części samochodowe do aut lancia zarówno najbliższym auto złomom w Skaryszewie i pozostałym na terenie całego kraju.\nZarządzamy internetową bazą firm w naszym systemie prowadzących auto złomy w Twoim sąsiedztwie w Skaryszewie do aut lancia.\nJeśli szukasz auto złomu w Skaryszewie, pragniesz nabyć używane części do pojazdu lancia w Skaryszewie, to prawidłowo trafiłeś.\nZapytania przekazane za pośrednictwem naszego systemu są na bieżąco sprawdzane przez posiadaczy sąsiednich auto złomów w Skaryszewie oraz pozostałych na terenie całej Polski, którzy jeśli posiadają daną używaną część do Twojego pojazdu lancia, poinformują Cię o niej oraz jej cenie bezpośrednio telefocznie, SMS-em z naszego systemu, mailowo.\nWystarczy, że przekażesz nam pytanie o części telefonicznie, mailowo, wypełniając formularz zapytania, a my bezzwłocznie powiadomimy o tym kilkadziesiąt auto złomów w pobliżu Skaryszewa, które zadeklarowały w naszym systemie sprzedaż części do odpowiednich aut lancia.\nZa naszym pośrednictwem dotrzesz do każdego auto złomu w Skaryszewie dla wszystkich osobowych aut lancia.\nlancia, AUTO ZŁOM w Skaryszewie


Biblia uległej | Goodgirlproject.com\n10 myśli nt. „Biblia uległej”\nbajka dla doroslych.. sama wiesz, ze co smakuje z jedna osoba nie bedzie smakowalo z druga…\npregi, blizny i lancuch… kwestia granicy bolu:) ja lubie lanie:) nosze kolczyki w sutkach i platkach.. ale mam niska granice bolu i gdybym miala jeszcze raz kolczykowac sutki.. never!!!!\nNiunia no sama wiesz… uczucia.. to one wyznaczaja granice miedzy ludzmi w bdsm:) a czytalas „w jego dloniach”? jesli nie.. podesle ebooka:) ja po lekturze fukalam, plulam i smialam sie do lez:)\nSu, ja uwazam sie za osobe z dosc duza granica bolu, sprawdzilam 🙂 Nie chodzi mi oto, ze ja sie burze przeciw praktykom przedstawionym w ksiazce, tylko ze jakos nie po drodze mi z forma, w jakiej zostalo to przedstawione. I nadal uwazam, ze to lektura obowiazkowa dla kazdej uleglej;) Trzeba tylko podejsc z dystansem do historii tam przedstawionej i zachowac zdrowy rozsadek. Jednym slowem nie dac sobie zrobic krzywdy… Bo suczkom czasem zdarza sie zapomniec o sobie samej…\nSu, i o ebook ladnie prosze 🙂\nw 99% krzywde suczki robia sobie same:( brakiem rozumienia, nadinterpretacja, brakiem zaufania… wiesz jak jest ze mna… Pan chce? a bardzo prosze:) a jesli czegos nie rozumiem to przezuwam to kilka razy, mecze, pytam i leze jak mis do miodu.. BEZGRANICZNE ZAUFANIE:)))) wiem, ze krzywdy mi nie zrobi..\nmasz racje dla mnie historia O to biblia.. ja wyczytalam w niej nie schemat doznan i postepowania a wlasnie to zaufanie:) smialo moge szepnac bdsm nie ma granic dla mnie.. poki sa uczucia, kiedy sie skoncza wszystko bedzie granica\nCzy nasza Rozyczka nie jest jak „O”?\nCzemu tak myslisz Krzysiu? Jakie widzisz podobienstwo w Rozyczce?\nno, przeciez deklaracje calkowitego i bezwzglednego oddania! 🙂\nNaira, Listopad 30, -0001 o 12:00 am :\nTak, ja również widzę podobieństwo do Różyczki. Może dlatego, że dopiero co skończyłam sagę o Śpiącej Królewnie. Podobieństwo jest również w tym, że to bajka, choć A. Rice nie próbowała tego ukrywać i wiadome to było od samego początku, do samego „i żyli długo i szczęśliwie”;)