Pomóż Dawidowi – podaruj 1 % swojego podatku! [ZDJĘCIA] - zKaszub.info\nzKaszub.info > Wiadomości > Pomóż Dawidowi – podaruj 1 % swojego podatku! [ZDJĘCIA]\nDawid Ohs razem z rodziną mieszka w Leźnie. Od urodzenia zmaga się z dziecięcym porażeniem mózgowym i epilepsją. Rodzice chłopaka każdego dnia walczą, aby przygotować go do samodzielnego życia w przyszłości.Pomóż Dawidowi – podaruj 1 % swojego podatku! Zobacz zdjęcia!\nDawid urodził się 19 lipca 1991 roku w Kartuzach. Podczas porodu doszło do niedotlenienia mózgu. Zdiagnozowano porażenie mózgowe, a kilka miesięcy później epilepsję. Było to ogromnym ciosem dla całej rodziny, ale nie było czasu na użalanie się- nadszedł czas walki. Ta walka trwa do dziś. Wiele godzin rehabilitacji, nauki przystosowana do społeczeństwa, nauki samodzielności.\nZobacz też: Piękne Kaszuby: Leźno w gminie Żukowo [ZDJĘCIA]\nUpór i wytrwałość rodziców już przyniosły efekty. Dziś Dawid ma niespełna 26 lat, jest kontaktowy, uśmiechnięty, chodzi przy chodziku ( który niestety stał się już za mały), potrafi czytać i dobrze posługuje się komputerem. Ukończył Szkołę Podstawową i Gimnazjum w Leźnie ( z własnym programem), a następnie Szkołę Przysposabiającą do Pracy (SPP) w Żukowie. Rodzice Dawida nigdy nie zamykali się z synem w domu. Mimo wielu przeciwności i problemów z dojazdami zabierali go do kina, teatru, na koncerty. Dawid wyjeżdża na wiele turnusów rehabilitacyjnych, na rekolekcje, do sanatorium, na hipoterapię do Gdyni. Co niedzielę służy podczas mszy świętej jako ministrant w parafii w Leźnie. Od dwóch lat uczęszcza również na warsztaty terapii zajęciowej w Somoninie.\nRodzina nigdy nie prosiła o pomoc, mimo, że wydatki związane z rehabilitacją, lekami i wyjazdami są ogromne. Dopiero siedem lat temu, po namowie koleżanek będących w podobnej sytuacji, zdecydowali się prosić o wsparcie.\n–Dawid marzy o nowym wózku, który będzie lżejszy i bardziej zwrotny. Wszystkie wyjazdy staną się wówczas łatwiejsze. Ułatwi to Dawidowi poruszanie się na co dzień. Taki wózek to koszt około 9,8 tys. złotych – mówi pani Urszula, mama Dawida. – Zdajemy sobie sprawę z ogromu pracy i przeciwności losu, ale jesteśmy pełni wiary, że uda nam się przygotować syna do samodzielnego życia. Dalsza rehabilitacja również będzie możliwa dzięki finansowej pomocy. Z całego serca dziękujemy za życzliwość i wyrozumiałość wszystkim, którzy pomogli i zechcą pomóc – podkreśla.\nPomóc można bardzo łatwo. Wystarczy przekazać 1 % swojego podatku. W zeznaniu podatkowym, w rubryce dotyczącej przekazania podatku wpisać numer KRS 0000121785 oraz podać cel szczegółowy: OHS DAWID.\nPonadto można przekazać darowiznę dla chorego Dawida na poniższe konto:\nFundacja Dla Dzieci „DAR SERCA ‘w Bielsku- Białej 43-300 ul. Powstańców Śląskich 6, KRS0000121785, NIP 547-19-60-481.\nING Bank Śląski Oddział Regionalny w Bielsku- Biała nr r-ku: 49 1050 1070 1000 0022 6906 4552 – DAWID OHS.\nPomagajmy – dobro powraca.\nSkomentuj: Pomóż Dawidowi – podaruj 1 % swojego podatku! [ZDJĘCIA]\nHalloween w Gdańsku: Drakula w zabytkowym tramwaju\n„Rowerowy Maj” opanował Szkołę Podstawową w Borkowie


AMAZON aktualny kurs wiadomości notowania | FXMAG INWESTOR\nAMAZON -2.61% 3064.71 21:59 3146.84 3175.85 3047.01 Kup Sprzedaj\nAmazon to amerykańska spółka, zajmująca się prowadzeniem największego sklepu internetowego na świecie. Firmę założył Jeff Bezos w 1994 roku w Seattle. Początkowo Amazon działał jako księgarnia internetowa, a z czasem jego asortyment stopniowo poszerzał się o kolejne produkty. Warto wspomnieć, że Jeff Bezos obecnie jest najbogatszym człowiekiem na świecie od 2017 roku, a całkowita kapitalizacja Amazona obecnie przekracza 760 miliardów dolarów.\nGdzie swoje oddziały ma Amazon?\nAmazon działa w Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Francji, Japonii, Chinach, Włoszech, Hiszpanii, Brazylii i Polsce. Teoretycznie możliwe jest zamówienie produktu w każdym miejscu na świecie, ale istnieje wiele ograniczeń związanych z dostarczeniem przedmiotu zakupu w niektórych krajach.\nGdzie kupić akcje Amazona?\nAby dokonać transakcji bezpośrednio na akcjach Amazona musisz założyć konto w jednym z amerykańskich domów maklerskich. W Polsce możliwe jest osiąganie zysku poprzez handel akcjami Amazona na instrumentach pochodnych np. CFD (tzw. Kontrakty różniczkowe). Ważne jest, żeby pamiętać o tym, że handel na instrumentach CFD obarczony jest dźwignią finansową, dlatego nie musisz posiadać kapitału na pokrycie całej pozycji. Jeśli chcesz otworzyć pozycję na Amazonie zapoznaj się z notowaniami historycznymi, aby przewidzieć kurs akcji w przyszłości.\nJeśli nie wiesz co stanie się z kursem akcji w najbliższej przyszłości koniecznie przejdź bezpłatny kurs Analizy Technicznej, która na podstawie analizy historycznych notowań Amazona prognozuje przyszłe zmiany kursów tej akcji.\nAmazon z wynikami za IV kwartał 2020 r. Przychody spółki przekroczyły 100 miliardów, a co z Jeffem Bezosem?\nAmazon przedstawia wyniki za II kwartał 2020 r. Zysk spółki wzrósł niemal dwukrotnie\nPo tym przejęciu kurs Amazona może wystrzelić\nAmazon przedstawia wyniki finansowe za I kwartał 2020 r. Czym spółka wystraszyła inwestorów?\nCzeka nas lawina bankructw. Do 2025 roku upadnie 100 000 firm. Amazon poleci w kosmos\nAmazon najwyżej w historii. Spółka nie boi się koronawirusa\nAmazon zaskoczył wynikami finansowymi - kurs mocno w górę\nAmazon z wynikami finansowymi za III kwartał 2019 r. Wyższe przychody, niższy zysk\nAmazon z wynikami za drugi kwartał 2019 r. Oczekiwano więcej!\nBanki obniżają stopy procentowe, a technologiczne giganty Amazon, Google, Facebook i Apple wykorzystują swoją pozycję na rynku\nAmazon z rekordowym zyskiem. Zobacz, ile zarobiła spółka\nAmazon – czy będzie można na nim kupić kryptowaluty, leki na receptę lub medyczną marihuanę?\nAmazon wyprzedza Microsoft i Apple. Spółka Jeffa Bezosa najdroższa na świecie\nChiny wprowadzają ulgi podatkowe, czyli wojny handlowej ciąg dalszy


Płońszczak - Gazeta lokalna - Płońsk, Raciąż, Baboszewo, Czerwińsk, Dzierzążnia, Joniec, Naruszewo - Kolejna edycja rolniczej olimpiady\nplonszczak.pl Pierwsza strona Kolejna edycja rolniczej olimpiady\nKolejna edycja rolniczej olimpiady\nWygrana Katarzyny Kałuży\n50 młodych rolników (m. in. z powiatów ciechanowskiego, legionowskiego, mławskiego, płońskiego i pułtuskiego) sprawdziło swoją wiedzę podczas XXV Olimpiady Wiedzy Rolniczej zorganizowanej przez Mazowiecki Ośrodek Doradztwa Rolniczego Oddział Poświętne w Płońsku.\nW pierwszej części olimpiady uczestnicy przeszli test, na który składało się 35 pytań tematycznych. Na rozwiązanie mieli godzinę, o zwycięstwie decydowała liczba zdobytych punktów. Do dalszej części olimpiady awansowało 5 uczestników, którzy spotkali się w drugim etapie, jakim był finał.\nTym razem odpowiadali na pytania, mieli na to 2 minuty, liczba punktów zdobytych w tej części decydowała o kolejności miejsc finalistów. Pytania dotyczyły m.in. zasad dobrej praktyki rolniczej, standardów jakości w produkcji rolnej, integrowanej ochrony roślin, propagowania zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w rolnictwie oraz rozwiązań innowacyjnych na obszarach wiejskich.\nNajlepszą wiedzą wykazała się Katarzyna Kałuża z Zawad Starych, gm. Nowe Miasto, która zdobyła pierwsze miejsce oraz tysiąc złotych. Drugie miejsce zajął Radosław Chmielewski z Rozwozina, gm. Żuromin, do którego trafił czek o wartości 900 zł. Za zdobycie trzeciego miejsca Marcin Chmielewski otrzymał 800 zł. 700 zł i czwarte miejsce trafiło do Tomasza Bartolda ze Starczewa Wielkiego, gm. Dzierzążnia a 600 zł otrzymał za zdobycie piątego miejsca Przemysław Białoskórski z Kocięcina-Tworki, gm. Raciąż.\nJak poinformował dyrektor płońskiej placówki MODR Jarosław Grabowski, zdobywcy nagród muszą niestety od nagrody odprowadzić do urzędu skarbowego podatek w wysokości 10 proc.\nW czasie przerwy uczestnicy olimpiady wysłuchali wykładu pt. „Wybrane działania z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020”.\nXXV Olimpiada Wiedzy Rolniczej, jak podkreślił dyrektor Grabowski, otrzymała dofinansowanie z Krajowej Sieci Obszarów Wiejskich w ramach dwuletniego planu operacyjnego KSOW na lata 2016-2017, konkurs 1/2017 - Działanie 11: Aktywizacja mieszkańców wsi na rzecz podejmowania inicjatyw służących społecznemu, w szczególności osób starszych, młodzieży, niepełnosprawnych, mniejszości narodowych i innych osób wykluczonych społecznie.\nZwycięzcy, oprócz nagród finansowych, otrzymali od kierownika Placówki Terenowej KRUS w Płońsku oraz sponsora drobne upominki. Olimpiadę zakończył wspólny obiad.


Usuwanie zanieczyszczeń skóry jest ważnym elementem w pielęgnacji. Oczyszczanie manualne nie jest zabiegiem tylko dla skór trądzikowych, ale wszystkich, gdzie występują problematyczne wykwity skórne m.in. zaskórniki, grudki i krosty. Dla uzyskania intensywnego i natychmiastowego efektu polecamy łączyć zabieg oczyszczania z zabiegami mikrodermabrazji lub peelingu kawitacyjnego oraz sonoforezy.\nCzas trwania zabiegu: ok. 120 min.\nCzęstotliwość zabiegów: 1x na miesiąc\nskóra zanieczyszczona (zaskórniki, prosaki)\nskóra oczyszczona z zaskórników i krost\nświeża i delikatna skóra\nTerapia złuszczająca kwasami 25%\nBioodnawiający zabieg na bazie kompleksów kwasowych z usieciowanym kwasem hialuronowym. Usuwa martwe komórki, stymuluje proces odnowy komórkowej oraz produkcję kolagenu, elastyny i kwasu hialuronowego.\nW zależności od problemu stosujemy bioaktywne serum AHA+HA 25% lub AHA+BHA+PHA 25%.\nCzas trwania zabiegu: ok.60 min.\nCzęstotliwość zabiegów: co 7 – 10 dni, 3-6 zabiegów\ntłusta i zanieczyszczona\nproblematyczna i skłonna do trądziku\nPodczas zabiegu twarz na bieżąco zwilżana jest specjalnym płynem do peelingu, po którym przesuwana jest łopatka która emituje fale ultradźwiękowe. Pod wpływem zjawiska kawitacji w aplikowanym płynie powstają pulsujące pęcherzyki wypełnione rozrzedzonym gazem. Pęcherzyki te pod wpływem drgań i ciśnienia powiększają się i gwałtownie pękają, dzięki czemu dochodzi do rozbijania martwych komórek naskórka.\nCzas trwania zabiegu: od 45-120 min. w zależności od rozszerzenia zabiegu\nCzęstotliwość zabiegów: co 7-14 dni, 4-10 zabiegów\nskóra tłusta, trądzikowa, łojotokowa\nz nadczynnością gruczołów łojowych\nbezpieczny zabieg przy skórach naczyniowych i wrażliwych\nskóra zestresowana „miejska”\nskóra jest oczyszczona z nadmiaru sebum (wydzieliny łojowej)\nMikrodermabrazja diamentowa jest to zabieg mechanicznego ścierania naskórka przy pomocy głowicy diamentowej. Głowica dodatkowo zasysa złuszczaną partię skóry, czego efektem jest wyeliminowanie toksyn i odtrucie głębszych warstw skóry. Mikrodermabrazja pozwala na powolne, kontrolowane ścieranie powierzchni skóry warstwa po warstwie, aż do pożądanego poziomu. Intensywność zabiegu (głębokość złuszczania) jest dobierana indywidualnie.\nPrzez złuszczenie warstwy rogowej naskórka zwiększa się absorpcja aplikowanych preparatów co zapewnia spektakularne efekty.\nZabieg mikrodermabrazji może stanowić początek dalszej pielęgnacji np. oczyszczania manualnego.\nCzas trwania zabiegu: 60–120 min. zależności od rozszerzenia zabiegu\nCzęstotliwość zabiegów: 1 x na 2 tygodnie lub 1x na miesiąc dla podtrzymania efektu\nNa 5 dni przed zabiegiem należy unikać: chemicznych kremów do depilacji, elektrolizy, woskowania, szorstkich gąbek/szczoteczek do czyszczenia twarzy, żelów i kremów peelingujących do twarzy\nunikanie opalania przez pierwsze 48 godzin\nunikanie kąpieli w chlorowanej wodzie(baseny) do 48 godzin po zabiegu\npicie minimum 8-12 szklanek wody mineralnej dziennie (uelastycznia dodatkowo skórę)\nw przypadku przebarwień, w przerwie między kolejnymi zabiegami powinno używać się preparatów wybielających. Preparaty wybielające powinny być nakładane 24 godziny po zabiegu mikrodermabrazji 2 razy dziennie.\nMezoterapia bezigłowa to innowacyjna technologia, kosmetyczna alternatywa mezoterapii igłowej, gdzie technika kłucia igłą została zastąpiona zastrzykiem fali elektrycznej. Podczas tego zabiegu składniki odżywcze zostają "wtłoczone" w głąb skóry, dzięki zjawiska elekrtoporacji (w błonie komórkowej tworzą się mikrokanały za pomocą których, substancje aktywne przedostają się do wnętrza komórki).\nCzas trwania zabiegu: 60-120 min. w zależności od rozszerzenia zabiegu\nCzęstotliwość zabiegów: co 7–10 dni, ok.5 zabiegów\nrozszerzone naczynka krwionośnie\nskóra słabo ukrwiona, niedotleniona\nredukcja zaczerwienienia oraz wzmocnienie ścian naczyń krwionośnych\nZabiegi z zastosowaniem fal radiowych nazywane są diatermią (grec. ciepło przenikające). Są to zabiegi, w których na tkanki ustroju oddziałują elektryczne, magnetyczne i elektromagnetyczne pola wielkiej częstotliwości powodując głębokie wewnętrzne przegrzanie.\nGłówne działanie zabiegu polega na przegrzewaniu włókien kolagenowych do 45-60o C. Pod wpływem ogrzania ulegają one skurczeniu, a wtórnie także napięciu. Dzięki temu zjawisku uzyskuje się efekt zwiększonego napięcia skóry oraz poprawy jej elastyczności. Następuje lifting (podciągnięcie). Efekt uzyskujemy już w trakcie zabiegu. Podczas zabiegu odczuwalne jest przyjemne ciepło. Moc dostosowywana jest do odczuć klienta.\nZabiegi na ciało polegają na penetracji fal radiowych do głębokich warstw tkanki tłuszczowej. Podgrzanie tłuszczu zawartego w komórkach tłuszczowych do 60o C powoduje lipolizę co w połączeniu z obkurczaniem rozciągniętej skóry daje wyjątkowo skuteczną redukcję tkanki tłuszczowej. Obwód brzucha, bioder, talii, kolan zmniejsza się. Na udach, pośladkach wygładzają się zmiany cellulitowe. Zabieg zwiększa cyrkulację krwi, relaksuje mięśnie głębokie i poprzeczne, zwiększa jędrność i elastyczność skóry. Sylwetkę można nie tylko wysmuklić ale wymodelować.\nCzas trwania zabiegu: 40–120 min.\nCzęstotliwość zabiegów: 3-6 zabiegów co 15-25 dni, dla podtrzymania 1 zabieg co 3-6 miesięcy\nzaburzona struktura skóry\nterapia zapobiega starzeniu, zwiększenie gęstości skóry – profilaktyka\nTerapia mikroigłowa to skuteczny zabieg bioodmładzający oraz alternatywa dla kosztownych zabiegów laserowych, peelingów chemicznych oraz BOTOXU. Stymuluje naturalne procesy prowadzące do widocznej poprawy architektury skóry.\nTerapia mikroigłowa opiera się na nakłuwaniu skóry i otwarciu mikrokanalików. Ułatwia penetrację substancji aktywnych oraz pobudza naturalny proces odnowy.\n192 igły z wysokiej jakości stali chirurgicznej\n250.000 nakłuć w ciągu 5 minut\nCzas trwania zabiegu: 60–90 min.\nCzęstotliwość zabiegów: 1x na 2 tygodnie lub 1x na miesiąc, 3-6 zabiegów\nremodeling twarzy – poprawa owalu\nodnowa komórkowa – pogrubienie warstw żywych naskórka\nDermomasaż jest połączeniem masażu mechanicznego z podciśnieniem z jednoczesnym odciągnięciem fałdu skóry (zassanie) i rolowanie ruchomymi rolkami.\nPodczas masażu, wybraną partię ciała masuje się przy pomocy specjalnej głowicy wyposażonej w ruchome rolki i rodzaju ssącej rury. Najwięcej czasu i uwagi poświęcamy partiom ciała z cellulitem. Rolki obracają się wokół własnej osi, w tę samą lub w przeciwne strony i masują zassany fałd skóry, działamy na skórę i podskórną tkankę tłuszczową .Poprawia to krążenie krwi i przepycha limfę. W wyniku zabiegu następuje likwidacja cellulitu poprzez rozbicie komórek tłuszczowych oraz w sposób widoczny redukcja obwodu ciała. Blizny i rozstępy stają się mniej widoczne. Zmniejszenie obrzęku uzyskuje się w efekcie stymulacji krążenia.\nCzas trwania zabiegu: 40-60 min, 6-20 zabiegów\nCzęstotliwość zabiegów: 2, 3 x w tygodniu, dla podtrzymania 1x w miesiącu


Autor Wątek: Obrzęk limfatyczny (Przeczytany 25562 razy)\nOdp: Obrzęk limfatyczny\n« Odpowiedź #225 dnia: Marzec 18, 2018, 08:21:19 pm »\nE_lcia, jesli już zakonczyłas leczenie to jak najbardziej możesz składac wniosek.\njeszcze bedziesz musiala troche poczekac w kolejce, chyba, ze b,edziesz miała dobrze opisany ten obrzęk (tak jak Becia wyżej wkleiła cytaty) to wtedy możesz sie szybciej załapac.\nJest jeszcze sanatorium z prewencji rentowej (jesli pracujesz) z ZUS, ale tam to tak niekoniecznie porządnie powalcza z obrzekiem\nO sanatoriach poczytaj tutaj na naszym forum - możesz jechac do każdego z nich, jedynie z NFZ teraz nie zapisza Cie nawet w kolejke - za wczesnie.\n« Odpowiedź #226 dnia: Marzec 18, 2018, 11:30:24 pm »\nE-lcia, ja też z Lublina! po operacji chodziłam na rehabilitacje w COZL (masakra) a potem jeszcze udało mi sie wskoczyć na NFZ do Sanitasu (mialam szczescie, bo tam sa koszmarne kolejki, ale ktos sie wykruszył). Teraz mnie ciagnie pod pacha, ale zamiast na rehabilitacje pójde do mojej ulubionej specjalistki od refleksologii, która już dwa razy mi usunela obrzęk. Z dłoni drenażem limfatycznym i z nogi... masażem stóp Może z pachą tez się uda. ale to za pare miesięcy, bo mieszkam za granicą\n« Odpowiedź #227 dnia: Marzec 19, 2018, 09:31:19 am »\nBardzo dziękuje za te wszystkie informacje. U mnie obrzęk nie jest jakiś wielki, ale przeszkadza najbardziej w nadgarstku. Zamówiony mam rękaw i rękawiczkę. Do pracy wracam wkrótce, wiec z tym sanatorium trochę się wstrzymam. Braja ja jestem zadowolona z rehabilitacji w COZL drenaż i bandazowanie. Świetni ludzie. Ale nadal mam rękę twarda pomiędzy nadgarstkiem a łokciem. Rozmasowywaly mi ale coś oporna jest. A napatrzyłam się na kobiety z obrzędami i mam mega obsesje na ta moja rękę. Do psychiatry trzeba by pójść\nUparcie i skrycie kocham Cię Życie\n« Odpowiedź #228 dnia: Marzec 19, 2018, 11:21:37 am »\nJeśli ręka twarda, to nie jest opsesja, to już problem. Myślę że powinnaś w każdej wolnej chwili, a tych chwil powinno być sporo w ciągu dnia, rękę mieć uniesioną tak wysoko, aby kąt pod pachą był rozwarty. Ja tak robiłam po obu amputacjach. Moim zajęciem było ćwiczyć i odpoczywać, ofpoczywałam właśnie z tak uniesioną ręką. Opłaciło mi się to dbanie, obie ręce bez obrzęku.\n« Odpowiedź #229 dnia: Marzec 21, 2018, 11:02:57 am »\nByłam na wizycie u dr od rehabilitacji. Po świętach zacznę kolejna rehabilitacje. W następnym tygodniu odbieram rękaw. No i ćwiczę, ćwiczę łapkę.\n« Odpowiedź #230 dnia: Marzec 21, 2018, 11:07:27 am »\n« Odpowiedź #231 dnia: Marzec 22, 2018, 11:46:06 am »\nE-lcia, z sanatorium się ni wstrzymuj. Możesz na komisję i wyjazd czekać w sumi dłużj niż pół roku, więc ręce jak najbardziej należęć się wtedy będzie odpoczynek.\n« Odpowiedź #232 dnia: Marzec 26, 2018, 06:26:37 pm »\nDziękuje. Nie będę oryginalna bardzo proszę o informacje czy można "zażyczyć" sobie odpowiedni termin do sanatorium? I czy bardziej opłaca się wyjazd poszpitalny czy NFZ?\n« Odpowiedź #233 dnia: Marzec 26, 2018, 07:32:52 pm »\nna poszpitalnym się nie znam, ale dwa razy więcej zabiegów i zdecydowanie krótsze terminy od sanatorium z NFZ ma sanatorium z prewencji rentowej z ZUSu\ntylko że musisz być osobą pracującą, żeby jechać na prewencję rentową\ndo trzech tygodni od złożenia wniosku do ZUSu otrzymuje się pismo z terminem badania lekarskiego przez orzecznika, a po badaniu w ciągu ok. 2 - 4 miesiący jest wyjazd do sanatorium\njeśli bezpośrednio po badaniu idziemy do biura, gdzie otrzymuje się dkierowania, najczęściej możemy wybrać termin i miejscowość, bo pani padaje kilka propozycji\n« Ostatnia zmiana: Marzec 26, 2018, 07:45:13 pm wysłana przez Becia »\n« Odpowiedź #234 dnia: Kwiecień 09, 2018, 12:52:06 pm »\nMi na szczęście nie puchło jakoś znacząco, ale może dlatego , że od razu chodziłam na masaże limfatyczne . Mnie nie bolały\n« Odpowiedź #235 dnia: Marzec 14, 2019, 06:34:58 pm »\nWitam, oj dawno mnie tu nie było. Proszę przypomnijcie czy wniosek na dofinansowanie do rękawa, pobieram z jakiejś strony NFZ czy to może mieć dr od rehabilitacji.? Za Chiny nie mogę sobie przypomnieć jak to robiłam rok temu\n« Odpowiedź #236 dnia: Marzec 15, 2019, 12:35:27 pm »\nwniosek o prorezę ma zawsze mój onkolog więc z rękawem powinno być tak samo\n« Odpowiedź #237 dnia: Marzec 15, 2019, 01:08:39 pm »\nNie jestem pewna, bo rękawa nie załatwiałam nigdy, ale coraz więcej zrzuca się na lekarza rodzinnego. Myślę, że on też może. Spytać nie zaszkodzi, a do niego łatwiej się dostać\n« Odpowiedź #238 dnia: Marzec 15, 2019, 11:40:47 pm »\nCytat: DanaPar w Marzec 15, 2019, 01:08:39 pm\nDana ... musi specjalista...\nNie potrzebuje całej protezy, ale tylko częściowo, ale wnosek od okno w ubiegłym roku opiewał tak jakbym była po mastektomii i cała proteza by mi się należała...


Biała Podlaska rośnie w oczach! - Hipoteki.net\nBiała Podlaska rośnie w oczach!\nOcena: 4.6 (ilość ocen: 11)\nWedług Waszych doniesień pierwsze mieszkania w Białej Podlaskiej pną się już w górę. Zapraszamy do obejrzenia, jak prezentuje się projekt w ramach rządowego programu Mieszkanie Plus!\nO tej lokalizacji wspominaliśmy jeszcze na początku roku – Mieszkanie Plus – pierwsza umowa podpisana z Białą Podlaską! Teraz możemy oglądać efekty. Zgodnie z założeniami, powstają 3 bloki, w których swoje wymarzone cztery kąty znajdzie ponad 180 rodzin. Tak jak widać, na załączonych panoramach lokalizacja jest interesująca, a same budynki wydają się solidne. Co ciekawe, mają balkony, których temat często pojawiał się w czasie debat publicznych.\nPilotaż Mieszkania Plus idzie pełną parą\nPraca wre, ekipy budowlane uwijają się w pocie czoła.\nJeszcze rzut okiem na okolicę:\nPrzypomnienie, zasady programu Mieszkanie+\nMieszkanie Plus nie będzie miało żadnych ograniczeń. Z programu będą mogli skorzystać wszyscy zainteresowani. Cena wynajmu będzie się wahać w przedziale od 10 do 20 złotych za metr kwadratowy. W sytuacji, gdy lokator będzie się starał o dojście do własności, do wyjściowej ceny będzie musiał doliczyć 20%. Po 25 – 30 latach stanie się pełnoprawnym właścicielem lokalu. W pierwszej kolejności mieszkania będą przysługiwały rodzinom wielodzietnym i osobom, które mają wystarczające dochody, by płacić czynsz, ale nie mogą pozwolić sobie na kredyt hipoteczny.\nDziękujemy Naszym czytelnikom za relacje i czekamy na kolejne! Zapraszamy do sprawdzenia naszego niezależnego zestawienia lokalizacji mieszkań w programie Mieszkanie Plus. Pierwsi informujemy o postępach!\nKiedy zdecydować się na kredyt hipoteczny? »


Ikebukuro | Fumy Turystyczne\nPosted on 2011-05-17 by brahdelt\nNo proszę, człowiek jest sobie na wakacjach, a tu znienacka dostaje wyróżnienie blogowe! *^v^*\nSorbet uhonorowała mnie Sunshine Award, za którą bardzo dziękuję. ~^^~ Nie mam niestety czasu przyznawać tego wyróżnienia kolejnym blogom, bo cały czas jestem w biegu, ale mogę napisać, co czyni mnie szczęśliwą – to, że jestem w Japonii i zostało mi jeszcze bardzo dużo dni do końca naszych wakacji tutaj!!!\nA całkiem przypadkiem właśnie dzisiaj wybraliśmy się na wycieczkę do Sunshine City. ~^^~\nJadziu, nie tylko oglądałam babską gazetę, ale też mam jedną, bo kupiłam ją dla pasiastej torby dołączonej jako gratis (jestem pies na gazetowe dodatki…). ~^^~ To akurat coś na kształt naszego “Avanti”, czyli reklamy ubrań z konkretnych sklepów, porady kosmetyczne, itp, ale w grubszej rozbudowanej wersji. No i u nas są chyba dwie takie gazety na rynku, a tutaj kilka, a dodatkowo jest cała pula gazet, które są katalogami jednej konkretnej marki ubrań i dodatków na dany sezon, a z owym katalogiem dostajemy np.: torbę lub kosmetyczkę. Są też gazetki tylko o makijażu. A to tylko segment nastolatek, bo dla pań nieco doroślejszych są miesięczniki jak Vogue i tym podobne. Wszystkie są pełne reklam, bo tutaj nic innego się nie robi, tylko zakupy, a Japończyk – młodszy czy starszy, zawsze musi być modny, więc musi wiedzieć co aktualnie jest na topie! ~^^~\nKarolko, tak, to są miesięczniki. ~^^~ Jest ich na japońskim rynku wydawniczym około 30 (takich skierowanych do nastolatek, bo osobną kategorię stanowią poważniejsze magazyny dla pań, takie jak Vogue czy Elle). A 100 jenów to 3,5 zł (stąd pisałam o sklepach “wszystko za 3,5 zł” czyli za 100 jenów ^^, chociaż w zasadzie to jest 105 jenów, bo dochodzi 5-jenowy podatek.)\nZulko, o pachinko jeszcze napiszę, postaram się zajrzeć do takiego salonu i zrobić zdjęcie, ale grać tam nie będę, ogłuchłabym po 5 sekundach, jak oni to wytrzymują?…\nPinupcandy, jedzenie, o którym piszę, to najtańsze uliczne posiłki, i rzeczywiście to co u nas w Polsce w zadętych japońskich restauracjach kosztuje majątek, tutaj jest bardzo tanie, bo to codzienne obiady salarymenów za kilka groszy. Co do wyglądu Japonek – niedbale wyglądają mori girls, czyli takie miłośniczki mody romantyczno-ekologicznej, natomiast prawdziwe modnisie są naprawdę dopracowane do ostatniej kreseczki na powiece i gumy przytrzymującej buty, żeby nie klapały (napiszę o tym więcej *^v^*).\nTajemniczy Wujku, Z., zamierzamy. *^v^* Sprawdziliśmy już ceny i znaleźliśmy uliczkę z tymi hotelikami w dzielnicy Shibuya, ale na Shinjuku na pewno też są, sami jesteśmy bardzo ciekawi tej wizyty. ^^\nDzisiejsze zwiedzanie rozpoczęliśmy od podróży tokijskim metrem (to coś innego niż linie kolejki JR którymi do tej pory jeździliśmy po mieście), bo od metra było nam bliżej do pierwszego punktu zwiedzania – Katedry Św. Marii w Sekiguchi. Nieczęsto widuje się tutaj chrześcijańskie budowle sakralne, a ta jest wyjątkowo interesująca. Została zaprojektowana w 1964 roku przez Kenzo Tange i jest naprawdę niesamowita, oparta na planie krzyża, z zewnątrz wygląda niczym wielki żaglowiec, a w środku – jak ogromna industrialna pieczara. (nie mogłam robić zdjęć w środku, mój aparat nie dawał rady bez flesza, a w ogóle nie było wolno)\nRozczulają mnie japońskie piktogramy – to jest przystanek autobusowy:\nTo samochód firmy kurierskiej:\nA to znak, że nie wolno na ulicy palić pana papierosa. ^^\nZwiedzanie dzielnicy Ikebukuro zaczęliśmy od Neko Cafe – to idea zupełnie obca w Polsce, a tutaj często spotykana.\nNasza kawiarenka nazywała się Nekorobi i mieściła się na trzecim piętrze kamienicy. Weszliśmy do niej bez butów (zostawiamy na półce przed wejściem), następnie umyliśmy ręce w łazieneczce, dostaliśmy paczkę przekąsek i… mogliśmy już przez godzinę głaskać 12 kotów, które chodziły swobodnie po całym pokoju wyłożonymi dywanami i poduchami. ~^^~\nNa miejscu stał automat z zimnymi i ciepłymi napojami i koszyk z ciastkami (za darmo dla klientów), dostępne też były gry telewizyjne, ale kto by się zajmował graniem, skoro dookoła było tyle puchatych zabawek do wygłaskania! *^v^*\nKoty szybko zainteresowały się moim sweterkiem, widocznie było w nim dużo Ryśkowej sierści. ~^^~\nPo godzinnym głaskaniu kotów zrobiliśmy się głodni, tak więc udaliśmy się na poszukiwanie pysznego jedzonka, i oczywiście nie trzeba było długo szukać, bo po przejściu kilku ulic znaleźliśmy bar automatowy (o jakim pisałam już przy okazji pobytu na Akihabarze).\nWybraliśmy podobne dania: na dole michy ryż wymieszany z sosem sojowym i jajkiem, na wierzchu mięsko i duszona cebulka, na to porcja marynowanego siekanego imbiru i ostry japoński pieprz kolorowy. Woda i/lub zielona herbata za darmo w dowolnej ilości.\nA po obiedzie zaczęło padać,\nwięc wybraliśmy zwiedzanie czteropiętrowego showroomu Toyoty. Mój faworyt – model miejski. ~^^~\nRobert gustował w dużych terenowych. ^^\nMożna też było pojeździć sobie na różnych symulatorach, m.in. ze specjalnym systemem wspomagania jazdy w Priusie.\nPo atrakcjach samochodowych wybraliśmy się do słynnego i modnego wieżowca handlowego Sunshine City,\ngdzie z 60 piętra można obejrzeć panoramę miasta albo odwiedzić sklep sprzedający wyłącznie produkty z logo Hello Kitty! *^v^* (albo któryś z miliona innych sklepów z czymkolwiek sobie można zamarzyć ^^)\nale my wybraliśmy NamjaTown, czyli ogromną położoną na dwóch piętrach gralnio-bawialnio-jadłodajnię, stworzoną w 1996 roku przez Namco, producenta gier video. Można tu m.in. spróbować miliona dziwacznych smaków lodów (jedliśmy lody tulipanowe, yuzu, słonecznikowe i o smaku węgla ^^),\npograć na najróżniejszych automatach,\nskorzystać z różnych dziwnych atrakcji nic nam nie mówiących (bo większość jest po japońsku…), ale można też iść do “uliczki” pełnej stoisk z różnymi pierożkami gyoza – pyyyyyyycha!!! *^v^* (porcje za około 12 do 35 zł, w zależności od wielkości i rodzaju)\nNa koniec dnia jeszcze trochę widoków z ulic Ikebukuro.\n6 thoughts on “Ikebukuro”\nZulka on 2011-05-18 at 07:54 said:\nKawiarnia z kotami – urzekająca. To chyba tylko Japończycy mogli wpaść na taki pomysł 🙂\npinupcandy on 2011-05-18 at 09:22 said:\nO tak, koniecznie napisz coś o gumie do butów :-). Bar z kotkami, fajna sprawa. A macie zamiar pójść do takiego z lolitkami??\nTajemniczy Wujek Z. on 2011-05-18 at 13:19 said:\nNa zdjęciach z kociej kawiarni zauważyłem, że na szyjach nosicie coś jakby identyfikatory. Co to takiego?\nRast on 2011-05-18 at 16:14 said:\nA przy okazji panoramy miasta, macie zamiar udać się na Ferris Wheel? Zawsze wyglądały dla mnie bardzo zachęcająco :).\nI ta pani na ostatnim zdjęciu ma genialny strój 😀\nAgnieszka M. on 2011-05-19 at 08:00 said:\nO kurcze miejsce do głaskania kotów mnie rozwaliło:)A jeszcze bardziej lody o smaku węgla:)\nYadis on 2011-06-10 at 21:43 said:\nJa chcę kociarnię we Wrocławiu. TUP!\nMój mężczyzna jest bardzo uczulony na koty, więc nie możemy mieć sierściucha w domu, a tak to bym miała chociaż namiastkę…\nNa pewno byłabym częstym gościem!\nLeave a Reply to Yadis Cancel reply


2564 - Patroni naszych ulic na pocztówkach - Hanka Czaki\nPatroni naszych ulic na pocztówkach - Hanka Czaki\nAutor pomysłu autor_5694fd2946777\nOddano 129 głosów za tym projektem\nZaprojektowanie we współpracy z Projektodawczynią i wydrukowanie 5 tys. pocztówek formatu A6 przedstawiających bohaterską Hankę Czaki, patronkę żoliborskiej ulicy, z krótką notką biograficzną i nieodpłatny ich kolportaż.\nW ramach projektu zaprojektowano, wydrukowano a następnie rozdystrybuowano pocztówki z informacjami o Hannie Czaki wśród mieszkańców Żoliborza.\nJednostka odpowiadająca za realizację: Wydział Kultury i Promocji dla Dzielnicy Żoliborz\nod J. Słowackiego do ks. J. Popiełuszki\nUlica Hanki Czaki - rozwidlenie ul. ks. J. Popiełuszki (dawniej Stołeczna obok ul. Harcerskiej)\nZaprojektowanie we współpracy z Projektodawczynią i wydrukowanie 5 tys. pocztówek formatu A6 upamiętniających Hankę Czaki z portretem i krótką notką biograficzną, a także nieodpłatny ich kolportaż.\nW wielu szkołach byli wybitni Nauczyciele - mieli uczniów, z których byli dumni.\nProjekt i druk pocztówki w nakładzie 5 tysięcy, formatu A6. Na awersie portret ze zdjęcia grupowego i znaki ZHP (wklejka) oraz Polski Walczącej. Na rewersie mapka orientacyjna, opis i oznakowanie projektu - ok. 5000 zł.\n2 Hanka Czaki z druzyna harcerska w lesie_m.jpg\n1 2564 hanna czaki.pdf


PT-I/DW/71/02/2019 - ogłoszenie o unieważnieniu PIERWSZEGO PRZETARGU na zadanie Modernizacja budynku Miejskiej Szkoły Podstawowej Nr 6 - dostosowanie budynku MSP6 do wymogów przedszkolnych - etap III”\nponiedziałek, 08 kwietnia 2019 10:38\nOgłoszenie nr 510067972-N-2019 z dnia 08-04-2019 r.\nNumer ogłoszenia: 524978-N-2019\n„Modernizacja budynku Miejskiej Szkoły Podstawowej Nr 6 - dostosowanie budynku MSP6 do wymogów przedszkolnych - etap III”\n1. Przedmiotem zamówienia jest realizacja zadania pn. „Modernizacja budynku Miejskiej Szkoły Podstawowej Nr 6 - dostosowanie budynku MSP6 do wymogów przedszkolnych - etap III” - obejmujący: przebudowę I piętra i parteru w budynku "A", budowę 6 podjazdów dla osób niepełnosprawnych oraz budowę przyłącza energetycznego. 2. Zakres rzeczowy zamówienia obejmuje: 2.1. roboty budowlano-wykończeniowe: 2.1.1. roboty rozbiórkowe, 2.1.2. roboty murarskie, 2.1.3. tynkowanie, 2.1.4. montaż stolarki otworowej, 2.1.5. roboty malarskie i izolacyjne, 2.1.6. instalowanie ścianek działowych, 2.1.7. instalowanie konstrukcji metalowych, 2.1.8. betonowanie konstrukcji, 2.1.9. wyrównywanie podłóg, 2.1.10. wykonanie nowych posadzek, 2.1.11. wyrównywanie ścian, 2.1.12. roboty wykończeniowe wewnętrzne, 2.2. roboty w zakresie instalacji wewnętrznych tj.: instalacji niskoprądowej, instalacji elektrycznej, montaż rozdzielnic elektrycznych, instalacji ciepłej i zimnej wody, kanalizacji sanitarnej, 2.3. roboty w zakresie wentylacji nawiewno – wywiewnej, 2.4. dostawa i montaż windy towarowej, 2.5. wykonanie 6 podjazdów dla osób niepełnosprawnych, 2.6. ułożenie kabla – przyłącza energetycznego. 3. Szczegółowy zakres przedmiotu zadania określa dokumentacja projektowa, przedmiary robót oraz Specyfikacje Techniczne Wykonania i Odbioru Robót (STWiOR), stanowiące załączniki do SIWZ oraz ustalenia wynikające ze wzoru umowy. Zamawiający, dopuszcza przy wykonaniu robót budowlanych zastosowanie urządzeń i materiałów równoważnych wszędzie tam, gdzie w dokumentacji projektowej opisał przedmiot zamówienia za pomocą znaków towarowych, patentów lub pochodzenia źródła lub szczegółowego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę. Wszelkie parametry urządzeń i materiałów zastosowanych przez wykonawcę przy realizacji zamówienia muszą spełniać wymogi wskazane w dokumentacji projektowej. Podanie typów urządzeń należy traktować jako przykładowe. 4. Zamawiający, zgodnie z art. 29 ust. 3a pzp wymaga, aby osoby wykonujące roboty budowlane tj. roboty: rozbiórkowe, murarskie, malarskie, izolacyjne, tynkarskie, instalacyjne, montażowe, konstrukcyjne, wykończeniowe, roboty w zakresie: stolarki otworowej, instalowania ścianek działowych, betonowanie konstrukcji, wyrównywania podłóg, wykonania nowych posadzek, wyrównywania ścian, wentylacji nawiewno – wywiewnej, montowania windy towarowej, wykonywania podjazdów dla niepełnosprawnych, ułożenia kabla – przyłącza energetycznego, objęte przedmiotem umowy były zatrudnione w okresie realizacji umowy przez wykonawcę lub podwykonawcę na podstawie umowy o pracę w rozumieniu art. 22 § 1 Kodeksu pracy (Dz. U. z 2018, poz. 917). 5. Zamawiający określił we wzorze umowy stanowiącej załącznik do SIWZ, szczegółowe zapisy dotyczące: 5.1. sposobu dokumentowania zatrudnienia w/w osób, 5.2. uprawnień zamawiającego w zakresie kontroli spełniania przez wykonawcę wymagań dotyczących zatrudnienia w/w osób oraz sankcji z tytułu niespełnienia tych wymagań, 5.3. rodzaju czynności niezbędnych do realizacji zamówienia, których dotyczą wymagania zatrudnienia na podstawie umowy o pracę przez wykonawcę lub podwykonawcę osób wykonujących czynności w trakcie realizacji zamówienia.\nDodatkowe kody CPV: 45110000-1, 45400000-1, 45421130-4, 45262522-6, 45320000-6, 45421152-4, 45223110-0, 45262311-4, 45262321-7, 45430000-0, 45310000-3, 45311000-0, 45314310-7, 45317300-5, 45312100-8, 45316000-5, 71355000-1, 45315700-5, 45316100-6\nNAZWA: „Modernizacja budynku Miejskiej Szkoły Podstawowej Nr 6 - dostosowanie budynku MSP6 do wymogów przedszkolnych - etap III”\nPostępowanie zostało unieważnione na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 4 pzp. W postępowaniu wpłynęła jedna oferta znacznie przewyższająca kwotę, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, tj.: 4 458 258,22 zł.


Agata Piasecka, Ewelina Jamka\nAda Fijał i Lidia Kalita w miłości stawiają na spontaniczność. Obie wzięły ślub po kilku miesiącach znajomości. Inaczej Aneta Teodorczuk-Perchuć, która poznała męża Marcina na początku studiów i zdała się na jego plan: zaręczyny na trzecim roku, ślub na czwartym\nNie ma czegoś takiego jak przepis na miłość\nTekst pochodzi z archiwalnego numeru "Wysokich Obcasów Extra" nr 2, wydanie z dnia 21/01/2016\nADA FIJAŁ - 39 lat, aktorka, mąż PIOTR WALCZYSZYN - 38 lat. Razem od 10 lat. Syn Antoni - 1,5 roku\nW dzieciństwie to dziadkowie byli dla mnie wyznacznikiem udanego związku. Dziadek Marian i babcia Stanisława byli ze sobą bardzo blisko i mocno się kochali. Dziadek był niezwykle szarmancki wobec babci i bardzo ją szanował. Był po prostu dobrym człowiekiem - dla wszystkich, nie tylko dla najbliższych. Mój mąż też ma taką prawdziwą dobroć.\nBabcia zawsze powtarzała mi, że trzeba znać sztukę flirtu, umieć bawić się w grę słówek i niedopowiedzeń. Opowiadała mi, że zanim zakochała się w dziadku, miała wielu adoratorów, z którymi flirtowała, i nie było w tym absolutnie nic złego. Pewnie dlatego nie mogę sobie wyobrazić, że zakochałabym się przez internet. Uwielbiam nowoczesne technologie, ale drugiego człowieka trzeba spotkać, poznać. Zobaczyć, jak się uśmiecha, gestykuluje, poczuć jego aurę. Na to czat jeszcze nie pozwala. I oby tak zostało.\nMęża poznałam przez przypadek. Przyjaciółka wyciągnęła mnie na spotkanie, gdzie miał być chłopak, który się jej podobał, i jego kolega. Mówiła, że to informatycy, więc wyobrażałam sobie, że będzie strasznie nudno. I tak w zwykłej krakowskiej kawiarence poraził mnie piorun. Nic tego nie zapowiadało, to nie był mój dzień, miałam każdy paznokieć pomalowany na inni kolor, bo szukałam odpowiedniego lakieru do spektaklu, i zdecydowanie nie wyglądałam najlepiej. Ale jemu to w ogóle nie przeszkadzało.\nPotem wszystko potoczyło się bardzo szybko. Po miesiącu byliśmy pewni, że chcemy być razem do końca życia. Po trzech - Piotr się oświadczył. A po pięciu - byliśmy małżeństwem. Znajomi odradzali mi taki pośpiech, ale ja wiedziałam swoje i miałam rację - jesteśmy ze sobą od prawie dziesięciu lat.\nW naszym związku to ja jestem ta szalona, Piotr jest spokojny i studzi to moje rozedrganie. Jestem w gorącej wodzie kąpana, szybko tracę cierpliwość, palnę coś, ale od razu się opanowuję i szybko mi przechodzi. To zestawienie temperamentów sprawia, że prawie się nie kłócimy. Mąż towarzyszy mi na ważnych dla mnie premierach, ale nie zabieram go na pokazy mody, które zupełnie go nie interesują. A ja nie wpatruję mu się w ekran, kiedy programuje. Gdy zaczęłam nagrywać filmiki na YouTubie, nauczył mnie montowania wideo i kupił statyw do telefonu. Ma w sobie wielką cierpliwość, byłby dobrym nauczycielem. Jest bardzo kreatywny i mobilizuje mnie do realizowania moich parodii.\nTe filmiki są połączeniem miłości do przedwojennego niemego kina, którą zaraziła mnie babcia, ze współczesnym kabaretem w internetowym wydaniu. Czyli nasz świat zestawiony ze światem moich dziadków. Takie retro-elektro. Myślę, że sztuką przetrwania w naszym showbiznesowym świecie jest dystans, dlatego postanowiłam się trochę pośmiać z siebie i ze swoich czerwonodywanowych wpadek.\nOdkąd mamy dziecko, odnoszę wrażenie, że mamy dla siebie jeszcze więcej czasu, bo udaje się nam być częściej w domu. Uwielbiam obserwować, jak Piotr zajmuje się Antkiem. Bardzo mnie wzrusza to, z jaką czułością do niego podchodzi. Dziecko cementuje udany związek.\nMyślę, że nie ma czegoś takiego jak przepis na miłość. Trzeba postawić na spontaniczność, zamiast wszystko logicznie kalkulować. Życie to nie jest bajka Disneya. Nie można sobie wyśnić wysokiego bruneta wieczorową porą, ale trzeba marzyć.\nMiłość po latach jest inna\nLIDIA KALITA - projektantka mody. Z mężem ANDRZEJEM razem od 23 lat. Córka Julia - 22 lata\nNie rozumiem, dlaczego w komediach romantycznych bohaterowie boją się ślubu. Jeśli jest się pewnym, że chce się z kimś być, to nie ma się czego bać. Gdy tej pewności brak, to wtedy należy odpuścić. Z mężem poznaliśmy się w pracy. Był październik 1991 roku. Ja świeżo po studiach zostałam zaproszona na rozmowę w dziale marketingu otwieranego właśnie polskiego oddziału Levi'sa. Andrzej był dyrektorem ich fabryki w Płocku. Twierdzi, że wpadłam mu w oko już w czasie tych rozmów. To był początek rozwoju korporacji w Polsce. Dużo pracowaliśmy, ale też nie mniej imprezowaliśmy. Szybko zakochaliśmy się w sobie. Było wiadomo, że Levi's prędko się rozrośnie i część działów, w tym mój, zostanie przeniesiona do Warszawy. To chyba ta myśl o rozdzieleniu była powodem, dla którego Andrzej tak szybko mi się oświadczył. To był szalony czas! Ślub wzięliśmy w lutym, po trzech miesiącach znajomości.\nMusiałam zrezygnować z pracy, bo małżeństwa nie mogły wtedy razem pracować w korporacji, i wraz z siostrą Mają stworzyłam Simple. Mąż od początku był dobrym duchem tej firmy. Najpierw zajmował się stroną finansową, a gdy staliśmy się dużą firmą, został jednym z członków zarządu. Teraz, kiedy stworzyłam markę Lidia Kalita, też mnie wspiera. Nie pracujemy jednak razem. Andrzej ma własne biuro. Śmieje się, że praca w moim pełnym kobiet showroomie to dla niego za dużo.\nKluczem do sukcesu we wspólnej pracy jest właściwy podział obowiązków. Mąż odpowiada za sferę finansową, ja - artystyczną. Nie wchodzimy sobie w drogę, świetnie się uzupełniamy. Każde z nas ma swoją własną przestrzeń, w której się realizuje i łapie oddech. Oczywiście, w domu nie da się uniknąć rozmów o pracy. W sobotę i niedzielę przełączamy się jednak na tryb "czas wolny". No, chyba że któreś z nas ma ogromną potrzebę pracy.\nNasza córka Julia za każdym razem, kiedy opowiadam jej historię naszego poznania, mówi, że byliśmy bardzo nieodpowiedzialni, jeśli chodzi o ten szybki ślub. To prawda. Myślę jednak, że to los podjął za nas decyzję. To mogło się różnie skończyć, ale była w nas jakaś irracjonalna pewność. Gdyby moja córka zdecydowała się na podobny krok, to - jako matka, oczywiście - poradziłabym jej, żeby się dobrze zastanowiła, przemyślała etc. Ale jako przyjaciółka powiedziałabym, że nie ma nic ważniejszego niż miłość.\nJesteśmy razem z mężem od 23 lat, więc był to dobry wybór. Miłość po latach jest inna. Uczyliśmy się siebie, będąc już małżeństwem. Uwielbiałam słuchać o Afryce, gdzie Andrzej spędził osiem lat. To było trochę jak opowieści o innym życiu. Do dziś potrafi mnie zaskoczyć historią, której jeszcze nie słyszałam. A to już tyle lat! Oczywiście, że jak w każdym zdrowym związku zdarzają się nam kłótnie. Ale są to raczej drobne sprzeczki, które nie trwają długo. Nie lubimy i nie mamy cichych dni.\nJesteśmy do siebie bardzo podobni. Kochamy podróże, lato i morze. Nie lubimy śniegu. Lubimy wstawać wcześnie rano. Zgody nie ma tylko przy wyborze filmu na wieczór: Andrzej zawsze woli science fiction, a ja filmy biograficzne lub komedie romantyczne. Wtedy kompromis wymaga trochę czasu.\nPomimo wspólnie spędzonych 23 lat nie spotkałam mężczyzny, który bardziej by mi imponował, a to dla mnie nieodzowny składnik miłości. Lubię go za spokój, którym oswaja moje twórcze lęki. Podziwiam jego nietypowe pasje: jogę i strzelanie. Choć załamujące jest to, kiedy z żelazną konsekwencją ćwiczy o trzeciej nad ranem, tuż przed wyjazdem na lotnisko. Nigdy nie odpuszcza.\nPo tylu wspólnych przejściach jestem pewna męża w wielu życiowych sytuacjach, i to jest prawdziwy dar. Mam jednak nadzieję, że najlepsze jeszcze przed nami.\nOn uważa, że poznali się latem, a ona - że zimą\nKATARZYNA i JAROSŁAW KLEJNOCCY - 47 i 52 lata, redaktorka w "Newsweeku", i pisarz, poeta oraz szef warszawskiego Muzeum Literatury. Razem od 34 lat, dwie córki: 9 i 12 lat\nGdy pierwszy raz pomyślał, że ona mu się podoba, bo tak ładnie siedziała z nóżkami na bok, miała 13 lat. On był o kilka lat starszy. Znali się z harcerstwa, choć co do pierwszego spotkania mają różne zdania: Jarek uważa, że poznali się latem, a Kasia - że zimą. Nie mają jednak wątpliwości, że połączyła ich kostka Rubika. Był grudzień 1981 roku, a Kasia przed zbiórką pokazywała przywiezioną z zagranicy kostkę. - Odkleił się od niej kolorowy kwadracik i Jarek powiedział, że na drugi dzień przyniesie taki dobry klej i naprawi, no i od tego dnia coś się zaczęło kleić - śmieje się ona. Zawojował ją gitarą, siadywał na biurku, przy którym Kasia odrabiała lekcje, i akompaniując sobie na gitarze, śpiewał Baczyńskiego i Kaczmarskiego, którzy byli jej idolami.\nNa wspólne życie zdecydowali się dokładnie po dziesięciu latach znajomości, w 1991 roku. Głównie dlatego, że chcieli razem wyjechać na wakacje do Anglii. Małżeństwu było łatwiej dostać wizę, szczególnie gdy oświadczyli urzędnikowi imigracyjnemu, że to ma być ich honeymoon. Spojrzał, uśmiechnął się i z impetem walnął pieczątkę.\nDługo czekali na potomka. Gdy Kasia po 13 latach starań zaszła w ciążę, przejęty Jarek oświadczył rodzicom, że nie wie, jak to się stało, ale Kasia będzie miała dziecko. Obowiązki rodzicielskie wcale nie wydawały im się uciążliwe, nawet gdy trzeba było jeździć w kółko samochodem, bo tylko wtedy Weronika zasypiała. Druga córka Klementyna nie sprawiała już takich kłopotów. Gdy obie podrosły, dość nieoczekiwanie Kasia i Jarek zostali rodzicami zastępczymi dla nastoletniej Basi, dziś 23-letniej młodej mamy dwuletniej Kornelii. Teraz są przyszywanymi dziadkami.\nKłopoty? Raz tylko stanęli przed problemem, który naprawdę był realnym zagrożeniem dla ich związku. To pisanie doktoratu przez Jarka. - Nie do zniesienia było to, że doktorat stał się wymówką od wszystkiego! Nie pójdziemy do znajomych, bo on pisze. Nie pojedziemy na weekend, bo on pisze. Nie urządzimy imprezy, bo on pisze. Nigdzie nie wychodziliśmy, a Jarosław siadał przed telewizorem i oglądał filmy klasy C! - prycha Kasia. - Relaksowałem się - broni się Jarek. Kasia była bliska rozwodu, żaliła się mamie, przyjaciółkom, zastanawiała się, co zrobić, miała dość. Jak zareagował w tej sytuacji Jarek? Niczego nie zauważył.\nTo pokazuje ich relacje i charaktery. Gdy Kasia jest zła, chodzi, burczy, przestawia przedmioty i utyskuje, Jarek często nie ma nawet świadomości, co tak naprawdę się dzieje obok niego w domu. - Gdy pisze, realny świat trochę mu umyka. Niczego nie pamięta.\nIrytujące! Mówię mu coś, a za dwie godziny mnie o to pyta. Choć ma to swoje dobre strony.\nMożna mu wmówić, że już coś ustaliliśmy. Niestety, zachowuje dziwną czujność, gdy próbuję go przekonać, że obiecał mi trzy stówy na buty - śmieje się Kasia.\nKiedyś Jarek zastał w kuchni kartkę na lodówce: "Masz dwie córki, Weronikę i Klementynę.\nWeronikę musisz zawieźć do szkoły, a Klementynę do przedszkola. Nie pomyl ich". - Bardzo mnie to rozśmieszyło - mówi Jarek. - Niezmiernie cenię poczucie humoru Kasi, jest takie samo jak moje. Do tego stopnia, że czasem jedno z nas zaczyna żartować, a drugie kończy myśl.\n- Lubimy być ze sobą. Wieczorami, gdy dzieci pochowane w tabletach już niczego od nas nie chcą, lubimy siedzieć sobie razem, czytać i pić wino. Nic więcej nie jest nam już wtedy potrzebne. To według nas nazywa się szczęście - mówią.\nMiłość musi wytrzymać nudną egzystencję\nANETA TODORCZUK-PERCHUĆ - aktorka, 37 lat . Z mężem od 17 lat. Córka Zosia - 10 lat, i syn Stasio - 5 lat\nByłam kochliwą nastolatką. Nie skakałam z kwiatka na kwiatek, po prostu się ciągle w kimś zakochiwałam i wciąż to nie było to. Wyszalałam się w liceum, ale zawsze myślałam o tym, że chcę znaleźć tego jedynego. Nie miałam jednak konkretnego wyobrażenia o tym, kto to miałby być. Z Marcinem poszło. szybko. Spotkaliśmy się, kiedy byłam na pierwszym roku warszawskiej PWST. Powiedział, że na trzecim roku mi się oświadczy, a na czwartym weźmiemy ślub, i jak powiedział, tak zrobił. Jesteśmy razem od 17 lat.\nPrzeszliśmy wiele etapów. Były kryzysy, momenty zwątpienia, ale też odbudowywania relacji i zakochiwania się w sobie na nowo. Nigdy nie było nudno. Jesteśmy bardzo różni. Mieliśmy się czego uczyć od siebie nawzajem. Marcin wprowadził mnie w świat Młynarskiego, który natychmiast pokochałam. Mimo to on do tej pory nie potrafi zrozumieć, jak mogę słuchać jazzu. Wymieniamy się książkami, choć mąż strasznie spojleruje - co pięć minut pyta, czy jestem już w momencie, w którym dzieje się coś ważnego.\nZ biegiem czasu trochę się zamieniliśmy rolami. Kiedyś to ja byłam spontaniczna, odważna, załatwiająca wszystko do razu, a mąż był bardziej introwertyczny. Dziś jestem spokojniejsza, mam ustawione priorytety, byle drobiazg nie jest w stanie mnie złamać, wiem, co jest dla mnie najważniejsze. Nadal jestem odważna, ale myślę, że to mądrzejsza odwaga, dojrzalsza, nie taka młodzieżowo-chojracka.\nWykonywanie tego samego zawodu może być bardzo fajne. Mąż od razu rozumie, o co mi chodzi, kiedy mam problem w pracy. Nie muszę mu tłumaczyć. Poza tym bycie aktorem jest nieprzewidywalne i wspieramy się w momentach niepewności, kiedy nie wiadomo, co będzie za parę miesięcy.\nJuż się prawie nie kłócimy. Kiedyś zaczynaliśmy od skarpet i garów, a kończyło się na rozbieraniu na części pierwsze różnic poglądów. Te kłótnie zmusiły mnie, by przestać wreszcie analizować, dlaczego Marcin zachował się tak, a nie inaczej. Szkoda mi na to czasu. Nauczyły mnie za to zdrowego egoizmu i skupienia się przez chwilę na sobie. Czasem trzeba po prostu przeczekać i zająć się sobą. Zwracanie uwagi drugiej osobie jest trudne. Staram się nie mówić: "źle zrobiłeś", tylko "źle się czuję z tym, co zrobiłeś". To jest dużo łatwiejsza forma, otwiera oczy na własne zachowanie.\nZ drugiej strony spory o ważne kwestie przegadywaliśmy, staraliśmy się przerabiać je razem. Myślę, że tak trzeba. Nie wolno udawać, że takie kwestie nie istnieją, i zamiatać je pod dywan, bo i tak do nas wrócą. Dziś nie mamy czasu na kłótnie o pierdoły. Podoba mi się to. To się chyba nazywa dojrzałość.\nMARCIN PERCHUĆ - aktor, 42 lata\nWzorem miłości są dla mnie rodzice. Mimo różnicy charakterów cały czas trzymają się razem. Pewnie dlatego ja nigdy nie wyobrażałem sobie życia innego niż rodzinne. W przypadku moim i Anety zadziałała zasada, że przeciwieństwa się przyciągają. To jest też ciekawe dla dzieci, mogą patrzeć na świat z różnych perspektyw. Myślę, że nie można o nas mówić, że jesteśmy idealną parą, jesteśmy po prostu parą, która nie zamierza iść w przeciwne strony.\nWychodzenie z domu do swoich zajęć jest zdrowe, ale oczywiście temat wspólnego zawodu dominuje w wieczornych rozmowach. Nie da się nie rozmawiać o pracy. Raz w roku staramy się wyjechać bez dzieci na 5-6 dni i wtedy oglądamy razem filmy oraz wymieniamy się książkami. Ostatnio Murakamim. A kiedyś katowaliśmy wspólnie płytę "Pinacolada".\nMiłość kojarzy mi się z odpowiedzialnością. To jest w niej najtrudniejsze i najcenniejsze. Musi też wytrzymać nudną egzystencję. Po tym, jak spędziłem pół dnia, grając w gry z moimi dzieciakami, doszedłem do wniosku, że to jest miłość. Nie zrobiłbym tego z żadnymi innymi dziećmi, bo obce dzieci ledwo średnio toleruję.\nTak samo jest z żoną - lubię z nią być. Czasami mnie denerwuje, ale jesteśmy razem. Nie rozstaliśmy się, mimo że kilka razy próbowaliśmy. Wciąż się kłócimy, ale temperatura kłótni i czas trwania się zmienił. Ciche dni są tylko cichymi godzinami. Szkoda czasu na kłótnie. Ważne, żeby żyć w zgodzie ze sobą. Nie spotkaliśmy się z żoną na chwilę, wspólnie zdecydowaliśmy się być ze sobą na dłużej, to był nasz wybór. To ciekawa droga. Można zobaczyć, jak się zmieniliśmy. Kiedyś pewne rzeczy robiliśmy tak, dziś robimy je inaczej. Fascynuje mnie przemiana człowieka, a w związku można te przemiany obserwować we dwoje. Jesteśmy dla siebie lustrami. I z tymi lustrami w ręku idziemy do przodu.\nULA i DANIEL - 40 i 39 lat, dziennikarka IV Programu PR i gitarzysta oraz producent muzyczny. Razem od sześciu lat. Dwóch synów z poprzednich związków\nPoznali się w radiu, do którego przyszedł dla towarzystwa z kolegą zaproszonym do audycji Uli. Daniel usiadł w kącie bez słowa, a Ula nie mogła oderwać od niego oczu. Ta jego milcząca obecność była dziwnie intensywna. - Taki gbur trochę - mówi mi, a Daniel protestuje, że po prostu jest skromny. Przez trzy lata wpadali na siebie na różnych imprezach, ale tylko się kolegowali. Pierwszą ich randkę sprowokowała katastrofa... w Smoleńsku. Ula zobaczyła w telewizji, co się stało, i pomyślała, że nie zniosłaby, gdyby to Daniela zabrakło, napisała do niego SMS, że nie chciałaby świata bez niego. On zaprosił ją na kolację, która trwała tyle, że obsługa zaczęła posykiwać, bo już zamykali lokal. - Wcześniej nie myślałem o niej za wiele, miałem zły czas, wygrzebywałem się z depresji i dla mnie wszystko było szare. Ale wtedy pomyślałem: kurczę, gadamy tyle godzin i jest fajnie, więc może coś z tego będzie - mówi Daniel.\nKilka dni po pierwszej randce zdecydowali się na podróż po Chorwacji, absolutnie nie all inclusive. - To zmusiło nas do pokazania się sobie bez upiększeń. Udawać, że jest się lepszą wersją, można dwa, trzy dni, w końcu pękasz i okazuje się, że nie zawsze wyglądasz przepięknie tak sama z siebie i nie tylko pijasz soki i jadasz sałatę, ale też futrujesz pierogi - śmieje się Ula. - Przeszliśmy przyspieszone dojrzewanie związku, choć tuż przed wyjazdem miałem obawy: a jak to jest jakaś wariatka?! Odwali coś gdzieś na pustkowiu... - mówi mi Daniel, a gdy ona się oburza, wzrusza ramionami: - No, nie znałem cię przecież.\nZamieszkali razem po miesiącu. Na niewielkie terytorium Uli i jej dziesięcioletniego syna nagle wkroczył Daniel ze swoimi gitarami i 12-letnim synem, na co dzień mieszkającym z mamą. Dwoje dorosłych i dwoje dzieciaków musiało odnaleźć się w tej nowej układance. Teraz chłopcy mają 16 i 18 lat i świetnie się dogadują. - To sukces, zwłaszcza że mają totalnie różne charaktery. I efekt ogromnej pracy włożonej w budowanie relacji między nami - podsumowuje Ula.\nIch najpiękniejszy dzień? Dla Uli to urodziny, które urządził jej Daniel podczas pierwszej wspólnej wyprawy. Kupił mięso, wino, nazbierał kamieni, z których na plaży zbudował grill, zamiast węgla były szyszki. Gdy kolacja już była prawie gotowa, Ula rozciągnięta na piasku i obserwująca te przygotowania spytała zaniepokojona: "Czy ta woda nie jest bliżej?". W następnej sekundzie Daniel ratował kotleciki, a fala przypływu z sykiem gasiła palenisko.\nWakacje robią sobie trzy razy do roku. Do stuprocentowego szczęścia brakuje im tylko realizacji wielkiego marzenia, którym jest roczna podróż pod hasłem: "Rok bez zimy".\nDzień przed Wigilią: Ula ze łzami w oczach przyniosła z pralni sukienkę koszulową, bo pani z obsługi skrupulatnie odpruła wszystkie guziki, bojąc się je zniszczyć w praniu - 28 sztuk, nie licząc mankietów! - Nie znoszę przyszywania guzików, a już na pewno nie na dzień przed świętami, gdy nie wiesz, w co ręce włożyć. 28!!! I wtedy Daniel wziął to na siebie - opowiada. Taki gest od czasu do czasu sprawia, że Ula już mu odpuszcza pisanie miłych SMS-ów, tylko czasem prosi: "Napisz mi coś miłego". Na co dostaje odpowiedź: "Miłego, ja? No co ty!". Raz tylko Daniel, gdy skończył nagrania w studiu, napisał: "Pełno ciebie w mojej głowie". - Właściwie to wystarczy mi za wszystkie SMS-y świata - przyznaje Ula.\nBASIA i MARCIN - 38 i 39 lat, pełnoetatowa pani domu i przedsiębiorca. Razem od 21 lat. Pięcioro dzieci: Jagoda, Stasio, Leon, Teofil i Marysia. Najstarsza Jagoda ma 11 lat, najmłodsza Marysia - 4\nPrzy okrągłym stole w kuchni Basi i Marcina atmosfera jak... przy okrągłym stole. Dzień, w którym z nimi rozmawiałam, pokazał, że nie są żadną cukierkową parą. Marcin burczy, że chyba sobie pójdzie, bo co tu gadać. - Nie, to świetny moment do porozmawiania o partnerstwie - mówi Basia i podkreśla słowo "partnerstwo". Dociekanie, dlaczego się w sobie zakochali i jaką są parą, wydaje się chwilowo ryzykowne, na szczęście pytanie podziałało jak biała flaga. Marcin odchyla się na krześle i mówi: - O Jezu, no po prostu podobała mi się Baśka. Cała: osobowość i fizycznie, i nadal mi się podoba. Wcześniej nigdy nie byłem zaangażowany tak na poważnie, Baśka to moja pierwsza prawdziwa miłość. - A mnie podobał się Marcin, bo był bardzo przystojny. No i ważył o 50 kg mniej - śmieje się ona.\nTo nie była miłość od pierwszego wejrzenia, żaden piorun nie strzelił. Marcin był kolegą starszej siostry Basi. Bywał w ich domu rodzinnym, zawsze pełnym ludzi - sześcioro rodzeństwa robi spore zamieszanie - ale wpasował się idealnie. Siadywał z mamą Basi, gadali godzinami, dobrze się u nich czuł. Gdy zostali parą, nie wzbudzili jednak entuzjazmu. Rodzina Basi potraktowała to jako chwilową fanaberię, a ojciec Marcina był niezadowolony, bo miał na oku inną kandydatkę. I co? Minęły dwie dekady, a oni wciąż są razem.\nOboje są długodystansowcami i uważają, że to podejście do życia było od początku ważnym elementem ich związku. Poznawali się powoli, długo ze sobą chodzili, na ślub i wspólne życie zdecydowali się dopiero po dziesięciu latach. - Baśka chciała - mówi Marcin. - A ty nie?! - oburza się ona. - No chciałem, ale z inicjatywą wyszłaś ty. Nie mieszkaliśmy ze sobą, więc Baśka o czwartej nad ranem kazała mi się do domu odwozić, żeby było, że wróciła na noc. Miałem dość, więc któregoś dnia Basia kupiła sobie pierścionek zaręczynowy, bo akurat dostała wypłatę - opowiada.\nWspólne życie zaczęli w jednym mieszkaniu z babcią Marcina. Trudna sprawa, dwie gospodynie musiały się nauczyć siebie nawzajem. Pierwsza wygrana przez Basię potyczka o rozkład sił w domu dotyczyła. koszul Marcina. - Nie chciałam, by babcia nadal mu je prasowała - mówi Basia. - I co ci szkodziło? - denerwuje się Marcin, który w efekcie został na lodzie, bo Basia ich prasować nie zamierzała. Przede wszystkim dlatego, że już rok po ślubie urodziła im się Jagoda, a po niej Staś. Potem przez minutę mieli dwoje dzieci, bo po minucie urodziły się trzecie i czwarte - na świat przyszły bliźniaki Leon i Teofil.\nPowiększenie rodziny było wyzwaniem, głównie logistycznym. Dziś, gdy jest z nimi jeszcze czteroletnia Marysia, z logistyki mogliby robić doktorat. Na lodówce wisi tabelka zrobiona w Excelu opisująca, które dziecko kiedy i jakie ma zajęcia, o której które idzie do szkoły i kiedy je trzeba odebrać. A i tak czasem ktoś czeka na rodziców w szatni chwilę za długo...\nTabelkę wydrukował Marcin, gdy Basia w tym roku pierwszy raz wyjechała na rejs po Grecji. Marcin został sam z dziećmi na 12 dni. - Od tamtego czasu inaczej patrzę na Basię. Jak zostajesz z dziećmi na dzień czy dwa, to pójdziesz na pizzę albo do McDonalda, ale na prawie dwa tygodnie nie możesz zawiesić normalnego życia i trzeba wejść w zwykły rytm. - Gdy odbierał mnie z lotniska, widziałam, jak bardzo był zmęczony, ale dzielnie mówił, że wszystko było w porządku - śmieje się Basia.\nNa co dzień sztuką jest znaleźć czas tylko dla siebie. Basia i Marcin zazwyczaj próbują wygospodarować chwile, które spędzają we dwoje, na ucieczkę w pojedynkę zwykle już brakuje energii. Kilka razy dziennie mówią: "Pogadamy o tym wieczorem", a potem się okazuje, że ten wieczór wypada raz na tydzień. Bo Marcin położy się na chwilę na sofie i ze zmęczenia zaśnie po pięciu minutach. Albo Basia po ułożeniu do snu całej piątki (a każde dziecko wymaga odrębnego utulenia i rytuału wieczornego) nie ma już siły na nic. - Święty spokój jest pożądanym towarem w naszym domu. Zapewnia go właściwie tylko łazienka - kwituje Marcin.\nKłótnie? Te poważne zdarzają się rzadko, mocno poróżniło ich nazwisko, którego Basia nie chciała przyjąć po mężu. W końcu stanęło na jej, bo Marcin przyznał, że tak naprawdę nie jest to dla niego aż tak ważne. Kłócą się tylko o drobiazgi, codzienne, wynikające z pośpiechu. Marcin nerwowo patrzy na zegarek, bo za dziesięć minut dzieci powinny być w szkole, a Basia zaczyna podgrzewać mleko, bo któreś chce kakao. Marcin krzyczy więc: "Baśka, co ty robisz?!", i awantura gotowa. Ale jak szybko wybucha, tak samo szybko się kończy. - Nigdy nie spieramy się o sprawy zasadnicze, takie jak wychowanie dzieci czy system wartości, który mamy podobny. Reszta to błahostki. Oczywiście, potrafimy sobie też zrobić przykrość, bo nikt tak nie potrafi ranić jak bliska osoba, ale świadomość, że mamy siebie, pomaga to znieść. Kochamy się, i już - mówią zgodnie. - Bycie razem daje nam wielką siłę po prostu.


Śmiertelny wypadek w Dworszowicach Kościelnych. Nie żyją dwie osoby - Twoje Pajęczno\nStrona głównaPopularneŚmiertelny wypadek w Dworszowicach Kościelnych. Nie żyją dwie osoby\nŚmiertelny wypadek w Dworszowicach Kościelnych. Nie żyją dwie osoby\nNa łuku drogi tuż za miejscowością Dworszowice Kościelne zderzył się samochód osobowy z busem. Dwie osoby nie żyją, kolejne dwie odniosły obrażenia.\nTragiczny wypadek miał miejsce w piątek 1 maja kilka minut przed godziną 16:00. Na drodze krajowej nr 42 pomiędzy miejscowościami Dworszowice Kościelne i Nowa Brzeźnica doszło do zderzenia czołowego pomiędzy busem marki CITROEN i osobowym VW.\n– Według wstępnych ustaleń 47-letni kierujący busem marki Citroen zjechał na przeciwległy pas ruchu i doprowadził do zderzenia z prawidłowo jadącym volkswagenem. W wyniku zdarzenia śmierć na miejscu poniósł 53-letni pasażer busa. Po przewiezieniu do szpitala zmarł również 64-letni kierowca Volkswagena. Pozostali dwaj pasażerowie busa trafili do szpitala. Kierowca Citroena w chwili wypadku był trzeźwy. Niewykluczone, że zasnął za kierownica pojazdu – informuje rzecznik prasowy KPP w Pajęcznie mł. asp. Marcin Pawełoszek.\nW akcji ratowniczej brały udział jednostki OSP z Dworszowic Kościelnych i Makowisk, JRG z Pajęczna, ZRM, LPR oraz policja. Droga była nieprzejezdna przez kilka godzin, policja kierowała ruch objazdami.\nPoprzedni artykułGroźny wypadek w Stróży. Trzy osoby ranne\nWczorańszy wypadek (w stróży) ok. godziny 15:30 i dzisiejszy ok. 15:30. Do wczorańszego wezwany śmigłowiec i do dzisiejszego. W oby dwu przypadkach był bus i samochód. Dziwny zbieg okoliczności\nNie wiem, stwierdzam tylko fakty\nW obu przypadkach moze śmigłowiec byl wezwany z powdu takiego, iz stan osob poszkodowanych byl ciężki.. Karetkę do szpitala leci ok. 25min a smiglowiec 8/9 minut, liczy sie czas.\nSpecjalnie się zderzyli co? Czy znowu jest winne PO albo PIS. Ludzie ogarnięcie się!\nMoże i nie, ale problem wynika z braku patroli na drodze, przez zasranego koronawirusa i kwarantanny, przez co jechali nieprzepisowo i jebneli w kierowcę VW\nPoproś o badanie psychiatryczne, jeszcze jest czas.\nWczorańszy?A co to znaczy?\nKtóryś ściął i było bum? Szkoda tylko niewinnych\nZe zdjęć to tak jakby citroen scioł. Bo VW chyba jeszcze nie zaczął wchodzić w ten zakręt. Ale to tylko takie domysły. Odpowiednie służby to wyjaśnią. Czyli policja i prokurator. Szkoda ze jest ofiara śmiertelna 😢\nSpadł deszcz, ślisko się zrobiło, a ten zakręt jest zdradliwy.\ndodaj do tego wiecznie piasek na tym zakręcie wywożony na kołach wywrotek ze żwirowni\nWygląda na to, że citroen nie dostosował prędkości do warunków i poszedł na zakręcie prosto. Gdyby nie było tam golfa poszedł by prosto do rowu…\nA gdyby pasażer miał zapiete pasy to może by przeżył…\nodpowiedział na komentarz Użytkownik\nSkąd pewność że nie miał zapiętych?\nZastanówcie się co piszecie czemu wasze wywody służą pasażer miał zapięte pasy\nNiedostosowanie prędkości do warunków na drodze ale też choroby współistniejące miały wpływ na to co się stało\nodpowiedział na komentarz Mick\nJakby jechali przepisowo to kierowca VW może i by przeżył. A teraz są 2 przypadki śmiertelne\nodpowiedział na komentarz Miszcz\nW szpitalu podobno zmarł\n@Miszcz jak to 3?\nodpowiedział na komentarz pstka\nJuż sam nie wiem się gubię, jeden mówi że kierowca nie żyje, drugi że pasażer i się gubię już\nTo ile osób jechało w VW, a ile w citroenie ?\nW citronie 2, jakiś młody i 53 letni facet, a w VW 1\nA po co Wam to wszystko wiedzieć?? Lepsi będziecie dzięki temu? Nie uśmiercajcie żywch! Źle się stało – ku przestrodze innych!\nTyle podłapałem, że zmarł w helikopterze kierowca, ale już sam naprawdę nie wiem\nkierowca VW, czy citroena?\nKierowca citroena, bo kierowca VW zmarł w szpitalu po długiej reanimacji\npodobno kierowcą citroena był młody chłopak…\nGówno wiemy zresztą, ludzie tak nakręcają i nie wiadomo, kto już był kierowcą, a kto nie – prokuratura się tym zajmie i się dowiemy jak napiszą na TP\nPrzestańcie pisać bzdury, 1 osoba zginęła, 4 osoby ranne, pasażer busa zginął, kierowca vw był zakleszczony ale go wydostali, jak cos się zmieni będzie tu napisane , a wy przestańcie pisać komuś historię!!!!\nPasażer busa młodszy czy starszy?\nKierowca busa był młody chłopak?\nZmarły 3 osoby, 2 z citroena i kierowca VW [*]\nIle osób było w citroenie?\n4 osoby citroen, 1 osoba vw golf\nTrebor skąd masz takie informacje?\nWejdźcie sb na stronę osp Dworszowice Kościelne na Facebooku tam są wszystkie informacje\nJedna osoba zginęła na miejscu to pasażer busa, kolejna osoba z busa zmarła w szpitalu w Radomsku. Kierowca busa był lekko ranny. Helikopter do Łodzi zabrał kierowcę golfa w ciężkim stanie , nie ma jeszcze informacji, czy przeżył i jaki jest jego stan. W busie jechało 4 mężczyzn, w golfie 1 mężczyzna. Przestańcie pisać bzdury usłyszane pod sklepem. Jest wyraźnie napisane na stronie, że więcej informacji wkrótce!!!\nodpowiedział na komentarz Z DK\nNiestety kierowca golfa zmarł znam człowieka odnośnie pasażera busa nic nie wiem a można wiedzieć skąd byli pasażerowie busa?\nI też masz info z pod sklepu!!!!!!! Kierowca vw wyszedl po uwolnieniu sam z auta miał chyba złamana nogę , po czym trafił do szpitala karetka do radomska gdzie zmarł, kierowca busa raczej nic mu nie było i 2 pasażerów trafiło do szpitala śmigłowcem tyle i nie żyją!!!!\nNie spod sklepu wiem że nie zmarł na miejscu tylko w szpitalu\nJest błąd na miejscu nie mieszkaniec pajęczanskiego a kłobuckiego!\nodpowiedział na komentarz Mieszkaniec1\nCzytam to wszystko i nie wierze że tak ludzie potrafią zmyślać.W busie jechały 4 osoby jeden z pasażerów niestety zmarl na miejscu ,dwaj sa w szpitalu w Częstochowie ,kierowca nie odniósł wiekszych obrażeń.Kierowca samochodu osobowego zmarł w szpitalu po długiej reanimacji.Prawdą jest że był przytomny i świadomy rozmawiał przed odjazdem karetką.Smigłowiec był dla Pana z busa ale zmarł więc smigłowiec zabral jednego z rannych z busa do Czestochowy .\nWiadomo z jakiej miejscowosci? 🙁\nNiech pani napisze wprost, że reprezentuje firmę odszkodowawczą, a nie czai się pani i udaje zatroskaną. Nie wstyd pani tak żerować na cudzym nieszczęściu?? Może się pani pochwali ile bierzecie dla siebie walcząc o to niby odszkodowanie.\nHieny już czekają i pewnie jakby wiedziały skąd są ofiary to już by tam dzisiaj były. Takie firmy biorą 25 procent proponuję adwokata bo z mojej wiedzy biorą mniej\nPonoć jest Radca Prawny z Lublina, jeden z najlepszych w Polsce, znajomym prowadził sprawę i wziął 10% brutto, ba opłaty ponoć pokrył za nich, nie będę robił tu reklamy ale 25% to naprawdę rozbój…\nI na tym powinien być koniec kolega napisał to co było, chcecie coś pisać to lepiej się pomodlić, nie sprawiajcie już bólu rodzinie .\nW reportażu jest błędna informacja kierowca vw pojechał karetka do szpitala a nie śmigłowcem. Widziałem na własne oczy kogo transportowali medycy z pomocą straży pożarnej do śmigłowca.\nDla wszystkich rodzin ofiar kondolencje i wyrazy współczucia .\nWieczny odpoczynek racz im dać Panie:(\nChciałam coś przekazać odnośnie wypadku, dlatego proszę rodzinę zmarłego pasażera busa o kontakt na email:\nodpowiedział na komentarz Marta...\nJeździjcie jeszcze szybciej a taki będzie finał. Często przejeżdżam przez wasz powiat i strasznie to wygląda. Dużo spokojniej jeździ Łask.\nWszędzie zdarzają się wypadki. Ja jeżdżąc 4xw tygodniu do Łodzi, jadąc przez Buczek zawsze mam przygody. Ludzie tam zachowują się jakby w XVIII wieku mieszkali. Cud,że na drzewach nie siedzą!\nChyba że to pow. Epj tak jeździ po Buczku? Lokalsi jeżdżą spokojnie chociaż również przekraczają prędkość.\nSam ledwo z drzewa zszedłeś przygraniczniku jeden. Niby łódzkie ale d… do Częstochowy na zakupy wożą. Jak zlikwidują papierowy pieniądz to wy palcem do d… nie traficie.\nTo ten wypadek co lepper noge zlamał?


Akademia Piękna: marca 2015\nOstatnio coś ciągnie mnie w stronę ciepłych kolorów, sama złapałam się na tym, że to trzeci w przeciągu bardzo krótkiego czasu makijaż, który pojawił się na blogu z użyciem ciepłych kolorów brązu i złota. Nie mniej jednak bardzo lubię to połączenie kolorystyczne, jest klasyczne i ponadczasowe a co najważniejsze pasuje większości z nas :-) Nie pozostaje mi nic innego jak zaprosić Was do oglądania dalej i do nauki krok po kroku ;-)\nNa całą powiekę nakładam matową bazę z Zoevy, następnie pod łuk brwiowy nanoszę jasno beżowy, satynowy cień z paletki MUR Naked Chocolate - Smoothly. Następnie przyklejam kawałek taśmy przedłużając dolną powiekę - ostatnio to mój ulubiony sposób na kocie oko. W zewnętrznym kąciku lekko powyżej załamania i w wewnętrznym kąciku zostawiając środek czysty nakładam ciepły brązowy cień One More Bar z paletki Death by Chocolate i rozcieram go lekko cieniem Milky z paletki NC.\nNa środek powieki nakładam złoty cień Tear the Wrapper z paletki DC i zacieram granice.\nNa uprzednio nałożony złoty cień nakładam folię Rose Gold MUR i rysuję czarną wyciągniętą kreskę. Na dolnej powiece powtarzam kroki z górnej powieki omijam jedynie foliowy cień. Na linię wodną również nakładam czarny żelowy eyeliner.\nPodkręcam rzęsy zalotką, tuszuję i przyklejam sztuczne - tym razem model 114 Neicha, niesamowicie długie i efektowne ale, i bardzo lekkie.\n- paletka Death by Chocolate Makeup Revolution\n- paletka Naked Chocolate Makeup Revolution\n- foliowy cień Rose Gold Makeup Revolution\n- czarny eyeliner żelowy Maybelline\n- tusz Ideal Volume Kobo\n- klej do rzęs Neicha\n- rzęsy - model 114 Neicha\n- cień w kremie 40 Color Tattoo Maybelline\n- żel do brwi Fairest Makeup Revolution\n- podkład 71 HD Inglot\n- korektor Ivory True Match Loreal\n- puder Anti Shine Kryolan\n- bronze Nubian Desert Kobo\n- rozświetlacz 61 La Rosa\n- błyszczyk 4 Diamond Coctail Glazel\nJak zawsze dajcie znać jak Wam się podoba ;-) Jeśli wykonałyście podobne makijaże to podlinkujcie w komentarzu chętnie obejrzę :-)\nAutor: Akademia Piękna o 23:13 13 komentarzy:\nEtykiety: Makeup Revolution, Neicha\nOstatnio mam wenę na tworzenie makijaży, co bardzo mnie cieszy ;-) niestety nie wszystkie się tu pojawiają więc jeśli macie ochotę zobaczyć inne i być na bieżąco to zachęcam to odwiedzania mojego FB. Tym razem przygotowałam dość odważną propozycję makijażu z użyciem granatu i pomarańczy. Nie każdemu niestety pasuje takie połączenie kolorystyczne. Jeśli jednak macie ochotę zobaczyć jak wykonać taki makijaż to zapraszam do dalszej części posta :-)\nP.S. Tym razem samo oko ;-)\nMakijaz krok po kroku:\nNa całość nakładam bazę pod cienie Zoeva w wersji matowej. Ostatnio to moja ukochana baza. Następnie całą ruchomą powiekę pokrywam granatowym kremowym cieniem Maybelline Color Tattoo, to stworzy mi\nbardzo wytrzymałą bazę i podbije kolor nałożonego na nią cienia. Dla uzyskania efektu kociego oka przyklejam zwykłą przezroczystą taśmę, która przedłuża mi dolną powiekę.\nKolejno nakładam lekko połyskujący granatowy cień z paletki Miss Sporty (oczywiście możecie go zastąpić jakim kolwiek innym granatowym cieniem) i rozcieram go w załamaniu lekko pomarańczowym cieniam z paletki Lavish ABH.\nNa górnej linii rzęs maluję kreskę czarnym żelowym eyelinerem i wyciągam małą jaskółkę.\nDolną powiekę maluję białą kredką, na nią nakładam neonowo pomarańczowy cień Orange od Kobo, a następnie nanoszę połyskujący na pomarańczowo pigment Essence. Linię wodną również maluję białą kredką (można również zastąpić ją czarną dla mocniejszego efektu). W sam wewnętrzny kącik nanoszę migoczacą folię od Makeup Revolution Rose Gold.\nNa koniec podkręcam rzęsy zalotką, nanoszę tusz i doklejam sztuczne, tym razem model 524 Neicha.\nMyślę, że pięknie wygląda do niebieskich oczu :-)\n- baza pod cienie Zoeva - matowa\n- cień 25 Everlasting Navy Color Tattoo Maybelline\n- cień z paletki Cat's Eyes Palette 001 Denim Storm Miss Sporty\n- cień 147 Orange Kobo\n- pigment 07 Safety First Essence\n- czarny żelowy eyeliner Maybelline\n- klej Neicha\n- rzęsy model 524 Neicha\nDajcie znać jak Wam się podoba i czy nosicie makijaże w takim stylu ;-)\nAutor: Akademia Piękna o 10:00 8 komentarzy:\nEtykiety: Kobo, Makeup Revolution, Maybelline, Miss Sporty, Neicha\nDziś mam dla Was makijaż dzienny, właściwie odpowiedni na każdą okazję. Łatwy, prosty, lekki i przyjemny. Wykonałam go cieniami Sensique Velvet Touch, które niedawno zostały wypuszczone w nowej formule oraz doprawiłam rzęsami Neicha model 509. Jeśli macie ochotę zobaczyć jak go wykonać to zapraszam dalej ;-)\nNa całą powiekę ruchomą, pod łuk brwiowy i na dolna powiekę nanoszę matową bazę Zoeva, dzięki czemu wiem że makijaż wytrzyma nienaruszony cały dzień. Następnie nanoszę na wszystko matowy beżowy cień Sensique 149. Następnie w załamaniu i w zewnętrznym kąciku nakładam cień 130 i rozcieram lekko cieniem 102.\nNa środek ruchomej powieki nakładam cień 122 i rozcieram z pozostałymi cieniami. Niestety zdjęcie nie oddaje tego jaki jest piękny. Na żywo wygląda dużo lepiej.\nW wewnętrzny kącik nakładam satynowy beżowy cień 117. Następnie na górnej linii rzęs maluję cienką czarną kreskę czarną kredką i lekko rozcieram. Na dolnej powiece również maluję taką kreskę ale kończę ją mniej więcej na środku. Na linię wodną nanoszę cielistą kredkę.\nOstatnim krokiem jest podkręcenie rzęs zalotką, nałożenie odżywki do rzęs, pomalowanie ich tuszem i doklejenie sztucznych, w tym wypadku są to rzęsy Neicha model 509.\n- cienie Sensiuenr: 102, 117, 122, 130, 149\n- czarna kredka Big Eye 2 in 1 Pencil My Secret\n- cielista kredka nr 19 My Secret\n- odżywka do rzęs Innovative Lash Balm My Secret\n- tusz 300% My Secret\n- rzęsy Neicha model 509\n- farbka do brwi Fair Makeup Revolution\n- podkład Colorstay 150 Buff Revlon\n- puder matujący Anti Shine Kryolan\n- róż i rozświetlacz z palety Hot Spice Makeup Revolution\n- balsam do ust My Lips Kiss nr 1 My Secret\n- błyszczyk XXXL Shine 23 Dazzel Glow Essence\nOczywiście jak zawsze dajcie znać co sądzicie i jak Wam się podoba ;-)\nAutor: Akademia Piękna o 20:00 10 komentarzy:\nEtykiety: Drogeria Natura, Neicha, Sensique\n*** Welcome to the Pleasuredome ***\nDziś mam dla Was makijaż z użyciem chyba jednej z piękniejszych paletek od Makeup Revolution a mianowicie Welcome to the Pleasuredome w połączeniu z cudnymi rzęsami Neicha model 508. Cienie są extra napigmentowane i kolory są przecudne. W makijażu brąz z turkusem według mnie zawsze prezentują się świetnie i efektownie. Osobiście bardzo lubię to połączenie. Jeśli jesteście ciekawe tego makijażu i tego jak go wykonać to zapraszam do oglądania i czytania dalej.\nPoniżej makijaż krok po kroku:\nNa całą powiekę ruchomą i na dolną powiekę nakładam bazę pod cienie Zoeva w wersji matowej. Polubiłam się bardzo z tą bazą i jest aktualnie moją ulubioną. Wszystko pięknie się na niej utrzymuje jednak początkujący mogą mieć mały problem z blendowaniem na niej cieni gdyż jest trochę oporna, ale wystarczy trochę poćwiczyć i będzie ok! ;-) Przyklejam też taśmę żeby wyciągnąć ładnie cienie i nadać oku kociego kształtu. Następnie nakładam na całą powiekę górną i dolną oraz pod łuk brwiowy jasny beżowy cień z paletki MUR What a Push Over, a następnie w zewnętrznym kąciku jak widać na zdjęciu cień Moving At Million Miles An Hour i lekko rozcieram go cieniem Long Way From Home.\nNa resztę górnej powieki nakładam najpiękniejszy cień z paletki Sell It By The Hour, od razu się w nim zakochałam! Lekko zacieram granice z poprzednim cieniem i rozcieram w załamaniu. Usuwam taśmę.\nNa dolnej powiece powtarzam dokładnie to samo co zrobiłam na górnej, łącząc cienie w zewnętrznym kąciku aby tworzyły spójną całość. W wewnętrzne kąciki obu powiek nakładam śliczny jasny połyskujący cień o nazwie Welcome to Pleasure Dome.\nNa górnej powiece rysuję czarną wyciągniętą kreskę, na linię wodną również nakładam czarny żelowy eyeliner. Tuszuję rzęsy i doklejam sztuczne, tym razem jest to model 508 marki Neicha.\n- paletka Welcome to the Pleasuredome Makeup Revolution\n- klej Neicha (klik)\n- rzęsy 508 Neicha (klik)\n- farbka do brwi Blonde NYX\n- podkład Beauty Elixir nr 1 My Secret\n- korektor Camuflage Cover Stick 03 My Secret\n- rozświetlacz 61 Light La Rosa\n- konturówka 11 In the Nude Essence\nMam nadzieję, że makijaż Wam się podoba i chętnie go odtworzycie ;-)\nAutor: Akademia Piękna o 19:42 24 komentarze:\n**** Pomarańcze w Złocie ***\nPrzygotowałam dla Was kolejną porcję makijażu, tym razem połączenie pomarańczu ze złotem. Mam nadzieję, że się Wam spodoba. Pracuję też nad nową jakością zdjęć i będę wdzięczna jeśli wyrazicie opinię na ich temat ;-) Jeśli jesteście ciekawe jak prezentuje się makijaż i jak go wykonać zapraszam dalej :-)\nNa całą powiekę nakładam bazę pod cienie, w tym wypadku jest to matowa Zoeva. Pod łuk brwiowy nanoszę matowy beżowy cień White Light z paletki Makeup Revolution Death by Chocolate. W załamaniu powieki nakładam najpierw lekko pomarańczowy cień Orange Soda i rozcieram po czym na to nakładam cień Sienna i blenduję razem aż uzyskam ładne przejście - cienie z paletki Lavish Palette od Anastasia BH.\nW zewnętrznym kąciku ruchomej powieki nakładam czekoladowy cień One More Bar z paletki MUR i lekko rozcieram oraz łączę z cieniami znajdującymi się w załamaniu.\nNa resztę ruchomej powieki nakładam lekko złoty cień Dipped z paletki MUR i lekko rozcieram granice z pozostałymi cieniami.\nW zewnętrzny kącik dolnej powieki nakładam ten sam brązowy, czekoladowy cień, który znajduje się na górnej powiece, a na resztę powieki złoto Fool's God MUR. Cienie rozcieram i łączę ze sobą. W sam wewnętrzny kącik górnej i dolnej powieki dla większego rozświetlenia nakładam cień Bring Down Angels MUR.\nNa górnej powiece maluję czarną kreskę żelowym eyelinerem, ale nie wyciągam jej. Linię wodną zaznaczam cielistą kredką. Tuszuję rzęsy i doklejam sztuczne, w tym wypadku piękny model 513 wyciągnięty w zewnętrznym kąciku marki Neicha.\n- paletka Lavish Palette Anastasia BH\n- tusz do rzęs 300% My Secret\n- rzęsy 513 Neicha (klik)\n- podkład 150 Buff Colorstay Revlon\n- puder mineralny Hd Earthnicity\n- róż i rozświetlacz z palety Sugar and Spice Makeup Revolution\n- bronzer Nubian Desert Kobo\n- pomadka 52 In The Nude Essence\n- błyszczyk nr 201 Hot Colors My Secret\nAutor: Akademia Piękna o 18:54 12 komentarzy:\nEtykiety: Anastasia Beverly Hills, Makeup Revolution, Neicha


Projekt domu Lozanna 58,24 m² - koszt budowy - EXTRADOM\nProjekt domu Lozanna SLN1395\n20,5 x 16,70 m\nRzut parteru - 81,28 m²\n2. Hall 2,74 m²\n3. Łazienka 5,54 m²\n4. Pokój dzienny + kuchnia 25,69 m²\n5. Spiżarnia 2,43 m²\n6. Pokój 8,38 m²\n7. Pokój 11,06 m²\n9. Garaż jednostanowiskowy 18,59 m²\nRazem rzut parteru 81,28 m²\nTechnologia tradycyjna. Ściany zewnętrzne murowane grubości 30 cm. Ściany wewnętrzne działowe gr. 12 cm. Wszystkie ściany wykonane z pustaków ceramicznych "POROTHERM". Sufit podwieszany z płyt GK na ruszcie stalowym przymocowanym do konstrukcji dachu za pomocą wieszaków. Konstrukcja więźby dachowej drewniana w układzie drewnianych wiązarów krokwiowych. Pokrycie dachówka ceramiczna. Projekt posiada kominek. Instalacja grzewcza: kocioł gazowy w kotłowni.\nProjekt domu Lozanna odpowiedni do zrealizowania na średniej szerokości działkę. Dom cechuje się prostą bryłą, co znacznie ułatwia późniejszą aranżację wnętrza. Projekt należy do kategorii domów z kalenicą usytuowaną równolegle do drogi, co często określane jest w planie zagospodarowania przestrzennego. Projekt został stworzony z myślą o działkach pozwalających na usytuowanie domu w zabudowie wolnostojącej. Projekt można usytuować na granicy działki, co umożliwia realizację w zabudowie bliźniaczej. W projekcie zaplanowano garaż jednostanowiskowy w bryle budynku. Bryła budynku przykryta jest dachem dwuspadowym, co pozwala na ograniczenie kosztów. Projekt Lozanna to dom parterowy, co jest z pewnością ogromnym plusem w przypadku osób starszych, niepełnosprawnych oraz małżeństw z małymi dziećmi. Zwolenników przestronnych przestrzeni z pewnością ucieszy przewidziana w projekcie część dzienna. Tworzy ją między innymi funkcjonalna kuchnia, którą każdy Inwestor swobodnie dostosuje do swoich potrzeb. Zwolenników praktycznych rozwiązań niewątpliwie ucieszy fakt, iż przewidziano także miejsce na spiżarkę. Dodatkowo w salonie przewidziano kominek, nadający wnętrzu niepowtarzalny klimat. W projekcie przewidziano jedną łazienkę dostępną dla wszystkich domowników. Dwie sypialnie doskonale sprawdzą się w przypadku 2-4 osobowej rodziny. Przestrzeń można wykorzystać także jako pokój dla gości lub gabinet. W projekcie nie mogło również zabraknąć miejsca na wyjątkowo przydatne pomieszczenie gospodarcze. Wspólne grillowanie i rodzinne posiłki umili uwzględniony w projekcie taras. Zalecana przez architekta technologia murowana zapewnia trwałość i solidność konstrukcji. Jego wygląd zewnętrzny uwydatnia cechy charakterystyczne dla stylu tradycyjnego, dzięki czemu idealnie wpisze się w dowolny krajobraz.\nSpołeczność projektu domu Lozanna w budowie\nOpinie o projekcie domu Lozanna


Trendymania - Szukany produkt (Knitwear Factory / Akcesoria / Szale i chusty) nie istnieje.\nKnitwear Factory Akcesoria / Szale i chusty\nChusta wełniana - Wieczór\nChusta wełniana - Wieczór w Szale i chusty / Akcesoria\nChusta wydziergana ręcznie na drutach. Unikat, jedyny taki egzemplarz. Do otulenia, zawinięcia, zarzucenia. Skład: 100% wełna - ekologiczna, nie poddawana obróbce chemicznej. Konserwacja: prać ręcznie lub w pralce (program wełna albo pranie ręczne); suszyć naciągnięte, rozłożone na płasko. Wymiary: 190 x 80 Wełna, druty i szydełko to druga moja pasja poza biżuterią, któr�...\nchusta wełniana ciepła chusta na drutach


Sos beszamelowy (beszamel) - kalorie i wartości odżywcze\nSos beszamelowy (beszamel) to sos uniwersalny, bardzo znany i stosowany do wielu potraw, np. do lasagne czy do zapiekanki. Sos beszamelowy wykorzystuje się także jako bazę do innych sosów. Sprawdź, jakie wartości odżywcze ma sos beszamel, ile ma kalorii i jakie znalazł zastosowanie w kuchni.\nAutor: Thinkstockphotos.com Sos beszamelowy - kalorie i wartości odżywcze\nSos beszamelowy (beszamel) - skład\nSos beszamelowy (beszamel) - właściwości\nSos beszamelowy (beszamel) - zastosowanie w kuchni\nSos beszamelowy (beszamel) - jak zrobić?\nJak zrobić dobry beszamel? [#TOWIDEO]\nSos beszamelowy (beszamel) został wprowadzony do kuchni francuskiej w XVII wieku przez francuskiego posła Ludwika XIV, Louisa de Béchameil. Jednak oryginalny sos beszamelowy pochodzi z Toskanii, gdzie był znany jako Salssa Colla (kleisty, biały sos) i został on przywieziony do Francji przez francuskich kucharzy, a następnie podawany na dworze królewskim i udoskonalany przez Louisa de Béchameil.\nW skład beszamelu wchodzą:\nSos beszamelowy jest wysokokaloryczny oraz bogaty w tłuszcz, głównie kwasy tłuszczowe nasycone i jednonienasycone.\nW sosie beszamelowym znajduje się znaczna ilość sodu. Niestety nie jest on bogaty w inne składniki mineralne oraz witaminy. Na tle składników mineralnych wyróżnia się jedynie korzystny dla zdrowia wapń.\nBeszamel nie jest też źródłem błonnika pokarmowego, w 100 g beszamelu znajduje się tylko 0,1 g błonnika.\nSos beszamelowy (beszamel) - wartości odżywcze (w 100 g)\nWartość energetyczna - 104 kcal\nBiałko - 3,8 gTłuszcz - 7,0 g\n- kwasy tłuszczowe nasycone - 2,2 g- kwasy tłuszczowe jednonienasycone - 2,7 g- kwasy tłuszczowe wielonienasycone - 1,6 g\nCholesterol - 8,0 gWęglowodany - 7,0 gBłonnik - 0,1 g\nWitaminy i minerały (% dziennego zalecanego spożycia dla osoby dorosłej)\nSód - 328,0 mg (22%)Potas - 163,0 mg (5%)Wapń - 126,0 (13%)Magnez - 16,0 mg (4%)Żelazo - 0,2 mg (2%)Witamina B12 - 0,3 µg (13%)Witamina C - 0,8 mg (0,9%)Witamina A - 79,4 µg (9%)Witamina D - 0,012 µg (0,1%)\nŻródło: Wartość odżywcza: USDA, % dziennego zalecanego spożycia na podstawie Norm Żywienia IŻŻ, 2017\nSos beszamelowy jest wykorzystywany do wielu potraw, a także jako baza do przygotowania innych sosów.\nBeszamel świetnie sprawdzi się, jako sos do\nPonadto może służyć, jako baza do sufletów, zup, pikantnych nadzień do ciast oraz baza do przygotowania sosów serowych, curry, sosu chrzanowego czy musztardowego.\nDo przygotowania beszamelu niezbędne są mąka, masło, mleko oraz biały pieprz, sól i gałka muszkatołowa. Masło rozpuść w garnku, dodaj mąkę, ubij całość. Następnie dolej mleko, dodaj przyprawy, wymieszaj i gotuj na małym ogniu, ciągle mieszając do uzyskania gęstej konsystencji. Sos powinien mieć białą barwę.\nMożna także przygotować sos beszamelowy w wersji dietetycznej - masło zastąpić olejem, użyć mleka o niskiej zawartości tłuszczu oraz zmniejszyć ilość dodanej soli.


Apartamenty Kaszuby, Kolano 74 A, 83-315 Szymbark, Polska\nObiekt Apartamenty Kaszuby oferuje saunę i sprzęt do grillowania. Znajduje się on w Szymbarku, 37 km od Gdańska i 38 km od Sopotu. Na miejscu można korzystać z bezpłatnego WiFi i z bezpłatnego prywatnego parkingu.\nWszystkie apartamenty wyposażone są w telewizor z płaskim ekranem, a niektóre z nich dysponują jadalnią i/lub tarasem. W każdym apartamencie mieści się aneks kuchenny z lodówką. Apartamenty obejmują ponadto łazienkę z wanną lub prysznicem. Ręczniki są zapewnione.\nDo dyspozycji Gości jest taras słoneczny. Na życzenie organizowana jest dostawa artykułów spożywczych.\nW okolicy panują doskonałe warunki do uprawiania rozmaitych form aktywnego wypoczynku, w tym narciarstwa i jazdy konnej. Obiekt Apartamenty Kaszuby położony jest 42 km od Gdyni. Odległość od gdańskiego lotniska im. Lecha Wałęsy wynosi 28 km.\nKolano 74 A, 83-315 Szymbark, Polska\n1st Floor Open’er Room


Co mężczyźni rosną penisa 2 małoinwazyjne zabiegi powiększania penisa\nCo mężczyźni rosną penisa. Polecane posty\nTylko jak to się dzieje, że mężczyzna się pobudza, a penis rośnie w oczach? Rozłożyliśmy to na czynniki pierwsze — zobacz sama! Prącie jest narządem bogato unaczynionym naczynia tętnicze i żylne. Wewnątrz penisa znajdują się dwa ciała jamiste ułożone równolegle po stronie grzbietowej, które są zbudowane z licznych jamek — struktur naczyniowych. Ponadto w budowie wyróżnia się ciało gąbczaste oraz cewkę moczową, którą nasienie jest wydalane na zewnątrz.\nZa pośrednictwem noradrenaliny i serotoniny mięśnie gładkie ciał jamistych są skurczone, uniemożliwiając napływ krwi do jamek. Krew swobodnie przepływa przez prącie, omijając jamki. Mężczyzna spostrzega, słyszy bądź odczuwa zapach, dotyk konkretny bodziec, który jego mózg interpretuje jako seksualny.\nTam inicjuje kolejne reakcje chemiczne, w wyniku których dochodzi do rozkurczu mięśni gładkich ciał jamistych. Wskutek rozluźnienia mięśni gładkich rozszerzają się naczynia tętnicze i zaczyna walidol na montażu krew do ciał jamistych.\nCo mężczyźni rosną penisa odpływ krwi z ciał co mężczyźni rosną penisa jest utrudniony przez fizjologiczny ucisk naczyń żylnych następuje skurcz układu żylnego prącia. Wskutek powyższych reakcji w jamkach gromadzi się krew dużo napływa, mało odpływaprzez co zwiększają swoją objętość.


Kontakt | Fashion50plus\nJeżeli chcesz przesłać mi własne stylizacje lub pokazać zdjęcia swoich ulubionych rzeczy lub podzielić się czymś co Cię zainspirowało lub czym się pasjonujesz lub po prostu chcesz do mnie napisać, czekam ma Twoje maile:\n29 myśli nt. „Kontakt”\nToja, 9 lutego 2018 o 11:05 :\nTa puchówka kookai- rewelacyjna. Jaki to model? Chciałabym kupić żonie, patrzyłem w internecie i trudno mi znaleźć.\nJaga, 9 lutego 2018 o 12:58 :\nJa tę kurtkę mam ponad 7 lat. Ja nie wymieniam ciągle ubrań. Noszę rzeczy stare, miksuję z nowściami, dlatego często pojawiaja się ubrania, których już nie ma w sprzedaży. Pozdrawiam\nElzbieta, 9 lutego 2018 o 10:47 :\nBardzo przyjemnie Cie spotkać i poczytać. Jestem 50+ cudowne uczucie!!\nRób to i wie więcej. Jesteś wyjątkową. Dziekuje. Ela\nJaga, 9 lutego 2018 o 12:59 :\nBardzo dziękuję i zapraszam do czytania mojego bloga. Pozdrawiam\nsylwia, 22 sierpnia 2017 o 10:07 :\nPozdrawiamserdecznie,,,jeszcze nie jestem 50 +ale jestemmilo zaskoczona fajnymi pomysłami i innosccią ,ktorą lubię ….bęeę stałym gosciem..a moje pytanie odnosnie zielonych kolczyków,gdzie mozna je kupic???\nJaga, 25 sierpnia 2017 o 22:01 :\nBardzo mi miło. Zapraszam na bloga, a o które kolczyki chodzi, bo mam dwie zielone pary. Pozdrawiam\nAgnieszka, 16 listopada 2016 o 11:22 :\nPiękna czapka – gdzie można ją spotkać ?\nJaga, 16 listopada 2016 o 17:32 :\nW Zarze. Pozdrawiam\nAgnieszka, 16 listopada 2016 o 23:15 :\nDziękuję , kupię sobie i się w nią wystroje – uwielbiam fajne czapy.\nJaga, 17 listopada 2016 o 16:11 :\nMalena, 18 kwietnia 2015 o 18:26 :\nDziękuję. Odezwę się. Pozdrawiam i czekam na relacje z Fashion Week.\nMalena, 17 kwietnia 2015 o 13:46 :\nWitam Pani Jago.\nNiezwykle ciepło wspominam nasze ostanie spotkanie w Magazynie Wysokim , gdzie nabyłam inspirując się Panią szarą kurtkę Jarosława Ewerta. Przy tak kapryśnej aurze jaka jest tej wiosny noszę ja do dzisiaj. Jest super. Dziękuję za ten blog , bo oprócz ciekawych stylizacji , które zawsze podziwiałam i dużej wiedzy o modzie , jest on dla mnie ciągłym kontaktem z moim rodzinnym miastem – Łodzią . Wszyscy piszą o pokazach na Fashion Week ,egzaltacja , zachwyty , itp… a Pani tak pięknie piszę o historii miejsca , gdzie to się odbywa . Dla mnie to taki sentymentalny powrót do przeszłości , dla innych fajne informacje , piękna promocja miasta . Dzięki tym wpisom wiem ,co się w Łodzi dzieje i cieszy mnie , że tak wiele się zmienia na korzyść dla Łodzi jako stolicy polskiej mody. Szkoda , że nie jestem z Wami .\nPozdrawiam słonecznie z Wrocławia\nMalena ( dawniej z Mago z Wigury 7)\nJaga, 17 kwietnia 2015 o 23:34 :\nBardzo mi miło czytać od Pani komentarz. Cieszę się, że moje posty są dla Pani miłe i ciekawe. Bardzo proszę o kontakt gdy będzie Pani w Łodzi. Umówimy się na kawę. Może coś wspólnie wymyślimy z modą. Pozdrawiam Jaga\nLa, 23 stycznia 2015 o 21:31 :\nSuper blog bardzo fajnie, ze można znaleźć tu recenzje książek o modzie. Wydaje mi sie ze jest tego dosc mało jeszcze w internecie. Dziekuje:)\nJaga, 25 stycznia 2015 o 17:27 :\nDziękuję bardzo, wkrótce chcę przedstawić kolejną książkę. Jaga\nUleńka, 10 stycznia 2015 o 10:30 :\nJago Droga, to będzie mój debiut- na blogowych „łamach”. Czyli – jesteś świetna, skoro skłoniłaś mnie do tego. Jeszcze nie wiem, jak to działa – czy sie tylko czyta, ogląda, czy jakoś bierze udział, zobaczymy. Od dłuższego czasu borykam się z szafowym problem – co z niej wyrzucić, co może zostać. I znalazłam Twój blog… Wielce gustowny styl proponujesz, z pazurem ! Zaczerpnę inspiracje na pewno. Będzie trudno, gdyż nie dysponuję zbyt dużą gotówka, a nie da się zaprzeczyć, że dobry styl to naprawdę dobrej marki ubrania, np. to wdzianko ze skórzanymi kieszeniami jest cuuuudowne. I jeszcze parę innych rzeczy mnie zachwyciło. Teraz muszę się uspokoić, bo mam zamiar wyrzucić 3/4 rzeczy z moich szaf. Spokojnie… Prawda? Pozdrawiam ciepło, Urszula\nJaga, 12 stycznia 2015 o 08:20 :\nTo prawda, trzeba robić „czystkę” w szafie. Dobra droga. Często to musi być nawet 3/4 szafy. Co do cen, to jest mit o szalenie wysokich cenach od polskich projektantów. Od niektórych tak, mimo nie najlepszej jakości. Nie będę tu wymieniać żadnych nazwisk, o których myślę. Ja wspieram projektantów, którzy trzymają i jakość i styl. Linkuję ich strony, więc warto się z nimi skontaktować i kupić bezpośrednio, bo w showroomach na pewno jest drożej. Poza tym są różne targi, kiermasze, tam zaglądaj. Jak na debiut, świetny komentarz. Liczę na dalsze. Pozdrawiam Jaga\nbaszka, 29 grudnia 2014 o 11:31 :\nJak bardzo się cieszę ,że są kobiety takie jak pani.My po 50,60 nie musimy być tylko szaro bure….bo tak nam mówili ,ze tak wypada\nJaga, 29 grudnia 2014 o 12:51 :\nDziękuję za komentarz. Najtrudniej zmienić mentalność, ale jest nas już więcej, więc będzie lepiej. Pozdrawiam jaga\nFefelina, 28 grudnia 2014 o 11:34 :\nJaga, oj jak ja sie ciesze ze trafilam na Twoj blog! w koncu ktos kolorowy, ktos super pozytywny, piekny . Az mam ochote Cie wysciskac! cmoooooooook\nChyba pokaze go moim kolezankom po 30tce ktore zastanawiaja sie „ale czy mi wypada cos takiego zalozyc?” Kiedy to slysze to po prostu chce mi sie smiac.\nSuper ze jestes, a blog juz dodalam do ulubionych i czesto bede Cie odwiedzac\nSzczesliwego Nowego Roku i mnostwa inspiracji xxx\nJaga, 29 grudnia 2014 o 10:00 :\nDziękuję za ten miły i pełen energii mail. Ja też jestem uczulona na sformułowanie: „czy mi wypada”. Walczmy z tym razem. Szczęścia w nowym roku. Pozdrawiam Jaga\nmarzena, 19 marca 2014 o 21:14 :\nTrafiłam wczoraj na ten blog. Dziś wróciłam. Fajnie, że takie są. Można być modną w każdym wieku. Zgoda. Nie zgadzam się na szarość beznadzieję, dlatego że mam50 plus. Ale na Boga. Nie róbmy cnoty z tego ze się starzejemy. Miss 50+ na przykład. Bzdura!Zostawmy to młodym. Nie zaczarujemy rzeczywistości. Ale bądźmy aktywne, ćwiczmy, pijmy wino, śmiejmy się. Kto co lubi. ja lubię pisać bloga na przykład. I biegam. Pozdrawiam serdecznie http://cozwamikurde.pl/\nJaga, 24 marca 2014 o 14:29 :\nWitam. bardzo się cieszę, że trafiła Pani na mojego bloga. Dużo ma Pani racji, cieszmy się życiem i nie podkreślajmy ciągle, że się starzejemy. Szukajmy sposobu na siebie. A jeżeli ktoś chce brać udział w Miss po 50 ce. Niech to robi.\nPozdrawiam serdecznie Jaga\nNatalia, 29 sierpnia 2013 o 23:26 :\nDzień dobry, oglądałam z dużym zainteresowaniem pokaz pana Arkadiusza Taraski, muszę przyznać, że piękne kreacje. Mam pytanie dotyczące utworu, który leciał w tle pokazu w czasie konkursu The look of the year 2013. Czy mogłaby Pani mi pomóc i podać tytuł? Byłabym naprawdę bardzo wdzięczna.\nJaga, 2 września 2013 o 09:10 :\nWiem, ze Pani otrzymała odpowiedź na stronie Atelier Arkadiusza Taraski Pozdrawiam serdecznie Jaga\newa kozieradzka, 7 sierpnia 2013 o 19:11 :\ngratuluje ,świetny pomysł-pozdrawiam-ewa kozieradzka\nJaga, 8 sierpnia 2013 o 08:29 :\nDziękuję i zapraszam na dłużej. Pozdrawiam Jaga\nImperfect Girl, 30 lipca 2012 o 19:20 :\nWitam Panią serdecznie :))\nBardzo mi miło widzieć jedyny w swoim rodzaju blog… w dodatku, jest Pani szalenie podobna do mojej Mamy. Pozwolę sobie zostać tu na dłużej i obserwować uważnie… Taaaki mam dzięki Pani stronie dzisiaj wielki uśmiech!\nPozdrawiam – Gosia\nJaga, 31 lipca 2012 o 05:47 :\nBardzo, bardzo dziękuję za tak miły Pani komentarz. Cieszę się, że zyskałam nową, przemiłą czytelniczkę, mam nadzieję, że na stałe. Pozdrawiam serdecznie Panią i Mamę. Jaga