2009 MARZEC - Forum TT\nDzisiaj jest 10 gru 2019, 09:18\nPostautor: miano » 27 mar 2009, 20:12\nNa Dolnym Śląsku jest co najmniej kilkanaście nieczynnych od wielu lat linii kolejowych, które można z powodzeniem przerobić na ścieżki rowerowe. Tak jest chociażby w Mirsku, Szczawnie-Zdroju, Radkowie i Jedlinie-Zdroju. Utwardzone torowiska idealnie nadają się dla cyklistów. Na dodatek trasy są niezwykle malownicze. Pomysł chwali medalistka olimpijska Maja Włoszczowska. - Im będzie więcej zróżnicowanych tras, tym lepiej - mówi.\nAle projekt natrafił na przeszkodę. Samorządy nie mogą inwestować na gruntach, które nie są ich własnością, a PKP za darmo przekazać torów nie może. Dobre chęci gminy i pieniądze z Unii Europejskiej wystarczyły tylko raz w przypadku Lwówka Śląskiego, który zbudował 8-kilometrową ścieżkę rowerową na bazie nieczynnej od lat 70. linii kolejowej Lwówek Śl. - Pławna.\n- Codziennie na ścieżce widuję rowerzystów i spacerowiczów - mówi burmistrz Ludwik Kaziów. Przyznaje, że gmina miała sporo szczęścia, bowiem tory udało jej się przejąć za długi, jakie PKP miały wobec gminy. Lwówek dostał 200 tys. euro z UE na przebudowę torów w drogę dla rowerów. Dziś jest to jedna z dwóch na Dolnym Śląsku ścieżek na podbudowie kolejowych szyn. Druga znajduje się na trasie Ząbkowice Śląskie - Srebrna Góra. Przepięknie położony, 15-kilometrowy odcinek służy nie tylko rowerzystom, ale i rolnikom dojeżdżającym do pól.\nInne gminy chciały pójść w ślady Lwówka Śląskiego i Ząbkowic, ale natrafiły na przeszkody. Samorządowcy z Mirska i Gryfowa planowali przejąć nieużytkowaną linię kolejową do Świeradowa-Zdroju i zrobić na niej ścieżkę rowerową. Po długich rozmowach z PKP okazało się, że nie ma możliwości nieodpłatnego przekazania linii dla samorządów. - Musielibyśmy kupić tę linię, tymczasem stawki były wyższe niż za grunty rolne - wyjaśnia Jan Zaliwski, wiceburmistrz Mirska.\nSamorządowcy z Mirska nie załamali się i planują stworzenie ścieżki rowerowej na nieczynnej 9-kilometrowej trasie z Mirska do Wolimierza. Nie ma na niej już torów kolejowych i został sam nasyp. Bez większych nakładów można by tę linię przedłużyć do granicy z Czechami w Jindrichovicach.\nZ kolei trzy wałbrzyskie gminy, które wspólnie chcą przebudować tory na drogę dla rowerów na malowniczej trasie Wałbrzych-Podzamcze - Szczawno-Zdrój - Boguszów-Gorce. - To latem znacznie usprawniłoby mi dojazd ze Szczawna do centrum Wałbrzycha. Jadąc rowerem, omijałabym zakorkowane ulice - przyznaje Bogumiła Wąszek ze Szczawna-Zdroju.\nPociągi na tej trasie nie jeżdżą od 15 lat, jednak samorządowcom nie udało się dojść do porozumienia z PKP. Ostatnio rozmawiali na ten temat rok temu. - PKP zaproponowały nam dzierżawę 58 hektarów gruntów pod torami, jednak oferta była nie do przyjęcia - wspomina Sławomir Grochala, kierownik Wydziału Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta w Szczawnie-Zdroju. Podobnie jak inni samorządowcy, uważa, że nieużytkowane tory powinny zostać skomunalizowane. Bo na gruntach, których nie jest właścicielem, gmina nie może inwestować.\nRównie patowa sytuacja jest w Jedlinie-Zdroju. Tam samorząd już w 2004 roku opracował koncepcję wykorzystania nieczynnego dworca oraz najdłuższego w Polsce tunelu kolejowego i kilkusetmetrowego odcinka torów. - W tunelu chcielibyśmy zrobić muzeum dla turystów - mówi Krystyna Szemiel z referatu promocji urzędu gminy. Jednym z eksponatów miałby być pociąg z wagonem. Rozmowy z PKP utknęły jednak w martwym punkcie.\nOd 30 lat nieczynna jest również 12-kilometrowa linia z Radkowa do Ścinawki. Jeszcze w latach 90. samorząd myślał, aby ją zagospodarować. Jednak wówczas nie było wsparcia Unii Europejskiej dla takich projektów. Teraz pieniądze na takie projekty są, więc samorząd odkurzył plany i zamierza starać się o dotacje. Problem będzie jednak z PKP.\n- Nie możemy oddawać majątku za darmo, bowiem zabraniają tego przepisy. Tory wraz z nasypem i gruntem możemy jedynie sprzedać, wydzierżawić albo przekazać w zamian za inne zobowiązania - wyjaśnia Beata Kuczyńska z Oddziału Gospodarowania Nieruchomościami PKP.\nSytuacja jest kuriozalna. Z torowisk już dawno zniknęły podkłady i szyny. Miejsca zarastają krzakami i samosiejkami, ale nic na nich powstać nie może. Problem znany jest marszałkowi.\n- Zleciliśmy PKP opracowanie mapy nieczynnych linii kolejowych - mówi Krzysztof Bańkowski z dolnośląskiego urzędu marszałkowskiego. Gdy powstanie, urzędnicy zadecydują, czy powrócą na nie pociągi, czy powstaną trasy dla rowerów. Konieczna jest też pilna zmiana przepisów, które pozwoliłyby PKP przekazywać nieczynne tory nieodpłatnie gminom.\n- Złożę interpelację w tej sprawie - obiecuje jeleniogórski poseł PO Marcin Zawiła. - Przejmowanie nieczynnych linii to szansa na turystyczny rozwój gmin - uważa.\nza: POLSKA Gazeta Wrocławska/www.naszesudety.pl\nNa dworcu w Karpaczu skład budowlany\nPostautor: miano » 27 mar 2009, 20:10\nMiał być dom kultury, będzie magazyn cegieł i cementu. Takie przeznaczenie przez najbliższe dwa lata czeka budynek i część terenu byłej stacji kolejowej w mieście pod Śnieżką. To koniec marzeń o powrocie na szyny pociągu z Jeleniej Góry do Karpacza.\nPrzypomnijmy, że jeszcze zanim powstały KDR, burmistrz Malinowski wielokrotnie deklarował zamiar utworzenia w budynku dawnej stacji siedziby domu kultury lub muzeum. Teraz cała sytuacja przypomina skansen obyczajów z dawnych lat, które – jak widać – wciąż pod Snieżką są żywe.\nRuszą pociągi do Trutnova\nPostautor: miano » 27 mar 2009, 20:09\nPotwierdziła to posłanka PiS-u Marzena Machałek na dzisiejszej konferencji prasowej. - Są pieniądze, jest szynobus, jest zgoda kolei. Tylko czekać na pierwszy przejazd – powiedziała.\n- Musiałoby się zdarzyć coś bardzo niedobrego, by ta linia nie ruszyła – mówiła Marzena Machałek. Szynobusy ruszą najprawdopodobniej 1 czerwca i będą jeździły przez 4 miesiące – do końca września. Będą jeździł na trasie z Trutnova do Jeleniej Góry, a nie jak przed rokiem – do Lwówka Śląskiego.\n- Na odcinku Trutnov – Jelenia Góra jest najwięcej pasażerów. Postaram się, aby połączenia z Lwówka były skomunikowane z tym pociągiem – mówi Marzena Machałek.\nUrząd marszałkowski zapewnił, że udostępni szynobus do obsługi tej trasy. - Mam też zapewnienie z Ministerstwa Infrastruktury, że dofinansuje te przewozy – mówi Marzena Machałek. Takie zapewnienie złożył Juliusz Englerhardt – podsekretarz stanu ministerstwa. Będzie to kwota ok. stu tysięcy złotych. - Mamy też zgodę PLK i Przewozów Regionalnych – mówi posłanka.\nLos tej linii jeszcze niedawno wisiał na włosku. Niby wszyscy byli za, ale czekali nic nie robiąc. Nie było odpowiedzialnych za skoordynowanie tych działań. Teraz wszystko wskazuje na to, że się udało. - Strona polska zrobiła już wszystko, co powinna. Teraz jeszcze musimy porozumieć się z Czechami – mówiła posłanka. Ci niedawno deklarowali, że są gotowi.\nMiejmy więc nadzieję, że 1 czerwca wyjedzie pierwszy pociąg do Trunova przez Kamienną Górę i Lubawkę. Jeśli będzie już gotowy rozkład – poinformujemy.\nza: Nowiny Jeleniogórskie/www.naszesudety.pl\nPKP Cargo chce przejąć przewoźnika w Niemczech\nPostautor: eg_ptmkż » 27 mar 2009, 15:27\n- Jesteśmy zainteresowani przejęciem niemieckiego prywatnego przewoźnika. Prowadzimy negocjacje z kilkoma podmiotami na tamtejszym rynku - poinformował dziś prezes PKP Cargo, Wojciech Balczun.\n- Pomimo naszej ciężkiej sytuacji, tworzymy podstawy strategii rozwoju na przyszłe lata - stwierdził Balczun, który nie chciał zdradzić, o jaką spółkę na niemieckim rynku może chodzić. - Takich podmiotów jest tam bardzo, bardzo dużo - powiedział prezes PKP Cargo.\n- Planowany zakup niemieckiego przewoźnika ma na celu "złapanie" synergii, jerli chodzi o wykonywanie przewozów przy użyciu naszych Traxxów - stwierdził Balczun. Poinformował także, że ewentualna akwizycja będzie miała na celu przejęcie przewozów kontenerowych na osi Niemcy - Polska.\nźródło: Rynek Kolejowy, 25 marca 2009\nGdynie: Przebudowę dworca zaprojektuje DB International\nPostautor: eg_ptmkż » 27 mar 2009, 15:26\nNiemiecka firma DB International GmbH z Berlina, jedna ze spółek-córek koncernu giganta Deutsche Bahn AG, wygrała ogłoszony przez PKP przetarg na tzw. studium wykonalności przebudowy Dworca Gdynia Główna - informuje Beata Jajkowska - POLSKA Dziennik Bałtycki. DB International do września sporządzi komplet analiz ekonomicznych, strategicznych, ekologicznych, które pozwolą precyzyjnie oszacować koszty, zyski oraz ryzyko przedsięwzięcia. To pierwszy etap konkretnych działań, jakie PKP muszą podjąć, by otrzymać blisko 100 mln zł unijnej dotacji na przebudowę, będącego w fatalnym stanie, gmachu. Dzięki temu do końca 2011 r. mają zniknąć wyszczerbione posadzki, wszechobecny brud, zapach starego oleju i bezdomni.\nŚwiatełko w tunelu, czyli nadzieja na zmianę wizerunku gdyńskiego dworca, pojawiła się w styczniu br., kiedy zgłoszony przez PKP wniosek znalazł się na liście projektów Ministerstwo Rozwoju Regionalnego. Na generalny remont dworca\nzarezerwowano 94,75 mln zł unijnych pieniędzy, czyli 70 proc. wartego 135,36 mln zł projektu. Brakującą część dołożą PKP. Ale, by pieniądze zasiliły inwestycję, PKP muszą spełnić kilka warunków. - Musi zostać podpisana tzw. preumowa, zawierająca harmonogram prac, m.in. terminy złożenia dokumentacji - zastrzega Anna Konik-Żurawska, rzecznik Ministerstwa Rozwoju Regionalnego. - Jeśli spełnione zostaną wymogi formalne, podpisana będzie umowa o dofinansowanie. Wtedy pieniądze, które wypłacane będą w transzach, zostaną przyznane, zakładając, że projekt będzie realizowany zgodnie z zapisami umowy. - Preumowę podpiszemy do końca marca, wszystko jest przygotowane - zapewnia Michał Wrzosek, rzecznik PKP. - Do końca kwietnia ogłosimy też przetarg na projekt architektoniczno-budowlany, który jest konieczny do rozpoczęcia remontu. Natomiast w IV kwartale br. ogłosimy przetargi na nadzór inwestorski i wykonanie robót.\nTyle papierki. Ekipy remontowe pojawią się na dworcu w pierwszej połowie 2010 r., zakończyć roboty mają w grudniu 2011 r. Biorąc pod uwagę czas potrzebny na uzyskanie decyzji administracyjnych dworzec w pełnej krasie zobaczymy pod końca marca 2012 r.\nProjekt przewiduje nie tylko przebudowę obiektu, ale i powstanie węzła przesiadkowego dla podróżujących PKS, komunikacją miejską i koleją podmiejską. -\nGdyński dworzec stanie się nowoczesnym zabytkiem - mówi Michał Wrzosek. –Będzie przyjazny podróżnym, ale w ramach istniejącej bryły, bowiem wpis budynku do rejestru zabytków nie pozwala na przebudowę.\nTo, że obiekt doczeka się modernizacji jest poniekąd zasługą wpisania dworzec do rejestru zabytków. Dotąd PKP tłumaczyły się brakiem pieniędzy, a Urząd Miasta tym, że nie może inwestować w cudzą nieruchomość. Wprawdzie w 2008 r. kosztem 500 tys. zł PKP poddały dworzec liftingowi (wyremontowano dach, odświeżono mozaiki, odmalowano), to jednak nadal jest on najgorszą wizytówką nowoczesnej Gdyni. Trzy lata temu nawet pojawili się inwestorzy. Węgierska firma deweloperska chciała dworzec w całości przebudować i uczynić jednym z elementów wielkiego centrum handlowego, które rozciągałoby się aż na tereny tzw. Międzytorza. Ale plany spaliły na panewce.\nPierwszy dworzec powstał w Gdyni, gdy ta jeszcze nawet nie miała aspiracji, by stać się miastem. Przystanek pasażerski powstał tu w 1894 roku. Z czasem zastąpiła go maleńka stacyjka z murowanym barakiem, na którym na drewnianej tablicy wymalowano napis 'Gdynia'. Pierwszy budynek dworcowy stał w miejscu obecnego peronu nr 5, czyli po przeciwnej stronie torowiska niż wieś i późniejsze dworce gdyńskie. Nowy kolejowy dworzec pasażerski zbudowano w latach 1923-26. Wówczas mała stacyjka stała się za ciasna dla rozrastającego się miasta i portu. Dworzec stanął na wprost zlikwidowanego starego budynku. Zaprojektował go ówczesny architekt PKP Romuald Miller. Gdyby budynek zachował się do dziś, byłby zapewne jednym z najładniejszych w Polsce. Jednak został zniszczony wiosną 1945 r. w wyniku działań wojennych. Obecny dworzec w Gdyni uważany jest za perełkę architektury socrealizmu. Dlatego wpisany został wiosną br. do rejestru Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Jego budowę rozpoczęto w 1950 r. Oddano pięć lat później. Obok warszawskiego uważany był za najładniejszy w kraju. Jego bryła nie zmieni się po remoncie. Zmienić ma się wizerunek, o co od kilku lat zabiega też nasza gazeta, prowadząc akcję 'Teraz dworzec'.\nŹródło: Beata Jajkowska - POLSKA Dziennik Bałtycki 25.03.2009\nUwaga na pluskwy w pociągach!\nPostautor: eg_ptmkż » 22 mar 2009, 08:20\nW pociągu mogą nas już nie tylko okraść. Z podróży można przywieźć przykrą niespodziankę w postaci swędzących śladów po ugryzieniach pluskiew! A jeśli ma się wyjątkowego pecha, to trzeba będzie też dezynfekować mieszkanie.\nCzytelniczka "Metra" napisała do nas wstrząsający list. Opisała podróż z 1 marca pociągiem jadącym ze Szczecina do Poznania: "Następnego ranka przed wyjściem do pracy wzięłam gorący prysznic. Wycierając się, poczułam lekkie swędzenie na plecach. Obróciłam się do lustra, by zobaczyć, co to może być. W tym momencie zrobiłam się sinozielona z przerażenia. Na plecach miałam ślady po ugryzieniach! Plecy były tak spuchnięte, że zlewały się w jedną masę czerwonej opuchlizny".\nCzytelniczka wpadła w panikę. Sprawdziła wszystkie zakamarki, dla pewności przeprowadziła dezynsekcję mieszkania. Jak się okazało - zupełnie niepotrzebnie. Dopiero rozmowa z koleżanką oraz dermatologiem naprowadziła ją na trop feralnej podróży pociągiem. Wtedy wyszło na jaw, że kobietę wówczas pogryzły pluskwy!\nCzy to możliwe, zapytaliśmy PKP Intercity, do którego należą pociągi pośpieszne. Co dziwne, okazało się, że problem pluskiew jest tam doskonale znany! - Nigdy nie słyszałem, żeby coś takiego zdarzyło się w pociągu InterCity, czy w Ekspresie, ale pamiętam, że mieliśmy w tym roku jedną skargę dotyczącą pociągu pospiesznego - przyznaje otwarcie rzecznik spółki Paweł Ney. - Przykro nam, ale jedynym wytłumaczeniem tej sytuacji jest to, że insekty przyniósł ze sobą jakiś bezdomny. Ci, zwłaszcza w sezonie zimowym często próbują nocować w wagonach. Problem pluskiew dotyczy jednak wszystkich miejsc publicznych - dodaje Zapewnia jednak, że każdy sygnał o "ataku pluskiew" firma traktuje poważnie i natychmiast kieruje skład do dezynsekcji. - Wagony sprzątane są codziennie, natomiast co miesiąc poddawane gruntownemu myciu - zapewnia.\nO pluskwach kolej jednak nie ostrzega, choć te mogą być naprawdę groźne. - Początkowo ugryzienie powoduje uczulenie objawiające się wysypką i swędzeniem - wyjaśnia dermatolog Renata Hejmo. - Ale nie można wykluczyć infekcji, której skutkiem będzie trudno gojąca się rana - dodaje. Pluskwę można też łatwo przywlec z pociągu do domu, a wtedy konieczna jest dezynsekcja mieszkania. - Pluskwy mogą bardzo długo przetrwać w środowisku dla siebie niekorzystnym, czyli bez pożywienia - tłumaczy Danuta Czarnecka z firmy Abadan zajmującej się zwalczaniem pluskiew. - Najłatwiej znaleźć je w zakamarkach łóżka, za listwami przypodłogowymi, w meblach, w kołdrach. Wychodzą na żer w nocy, dlatego nie tak łatwo je dostrzec. Najczęściej orientujemy się, że naszymi współlokatorami są pluskwy, dopiero wtedy, gdy nas pogryzą. Na szczęście dosyć łatwo je wytępić.\nDużo trudniej pozbyć się urazu do podróżowania pociągiem. - Teraz już chyba nigdy nie wsiądę do pociągu, a jeśli będę już zmuszona, to przestoję całą podróż - choćbym miała jechać ze Szczecina do Zakopanego! - kwituje nasza czytelniczka.\nCzy osoba pogryziona przez pluskwy może domagać się od PKP odszkodowania?\nMichał Budzikur, prawnik: Pasażer może żądać odszkodowania za koszty leczenia bądź zadośćuczynienia za straty moralne. Co będzie potrzebne? Po pierwsze - dowód na to, że jechało się danym pociągiem, a więc bilet na przejazd. Dobrze byłoby, gdyby poszkodowany miał świadków, np. współpodróżnych, którzy zeznają, że takie pogryzienie miało miejsce i że pluskwy rzeczywiście w pociągu były. No i wreszcie - zaświadczenie lekarskie o pogryzieniu i ewentualnym zaleconym leczeniu oraz rachunki za koszty tego leczenia.\nźródło: Kinga Graczyk, Metro, 17 marca 2009\nPostautor: eg_ptmkż » 22 mar 2009, 08:18\nDezyderat do rządu w sprawie różnych form pomocy publicznej, w tym finansowej, dla spółek grupy PKP zaproponowali posłowie sejmowej Komisji Infrastruktury i w najbliższych dniach prześlą go do KPRM. Wstępnie chodzi o kwotę ok. 5 mld zł, które należy dołożyć do – zaplanowanej w budżecie państwa – tegorocznej pomocy w wysokości blisko 1 mld zł.\nZ informacji prezesa zarządu i dyrektora generalnego PKP SA Andrzeja Wacha wynika, że od drugiego półrocza ub.roku większość spółek tej grupy dotknął kryzys, spowodowany mniejszą ilością zleceń. W styczniu i lutym tego roku największa spółka grupy, PKP Cargo, przewiozła o 32 proc. mniej ładunków, niż w tym samym okresie 2008 roku. Według prezesa Wacha, jest to niemal powszechny problem w Europie i dotyczy takich przewoźników krajowych, jak DB Schenker (spadek w grudniu ub.r. o 40 proc.), koleje czeskie CD (minus 37 proc. w lutym br.), czy słowackie ZSR (minus 45,5 proc. w lutym). Spadek przychodów powoduje, że kilka spółek naszego narodowego przewoźnika (np. PKP PLK i PKP Intercity) już zaczyna odczuwać zatory płatnicze.\nAndrzej Wach przytoczył szereg liczb i wykresów mających zaświadczać, że cała grupa systematycznie poprawia efektywność gospodarowania, do czego przyczynił się spadek zatrudnienia (z 51,4 tys. w 2001 r. do 37,6 tys. w ub.r.), a także procesy restrukturyzacyjne, które są już realizowane w trzech spółkach w tym w PKP Cargo. Zarząd planuje pozyskać dodatkowe środki, w tym ze sprzedaży nieruchomości oraz z prywatyzacji większości spółek (w ub.r. została sprywatyzowana spółka PKP Przewozy Regionalne). Problemem, który ogranicza możliwości grupy, a szczególnie PKP Cargo, są zobowiązania finansowe do spłacenia, niekiedy wynikające z narzuconych grupie zadań – w tym roku PKP musi spłacić 1,2 mld zł kredytu oraz 354 mln zł odsetek, co drastycznie ogranicza plany inwestycyjne.\nWiększość posłów oceniła, że w tej wyjątkowej sytuacji gospodarczej rząd powinien wesprzeć środkami publicznymi narodowego przewoźnika. Uchroni to przed bankructwem wiele spółek z zaplecza remontowo-usługowego, jakie istnieje poza strukturą grupy PKP. Dowodzono, że w ostatnich latach pomocy publicznej udzieliło swoim przewoźnikom kilka krajów unijnych. Apelowano też o inne formy wsparcia, jak choćby zmiany struktury stawek za przewozy (PKP Cargo jako jedyny w kraju realizuje tzw. przewozy rozproszone, do wielu odbiorców, jednak stawki za nie są pięć raz wyższe od innych rodzajów przewozów) oraz poprawę warunków konkurencji międzygałęziowej (samochody „TIR” płacą 27 zł za przejechanie w poprzek Polski, powodując także różne straty społeczne, a kolej – 300 zł za przewóz kontenera z Gdyni do Katowic). Nieliczni dyskutanci, np. Adrian Furgalski z ZDG TOR, uważało, że zarząd PKP przedstawił niedostateczną analizę finansową, a niektóre przyjęte cele wręcz szkodą grupie, jak np. sprzedaż nieruchomości i prywatyzacja w sytuacji bessy na rynku nieruchomości i giełdzie.\nWiceminister infrastruktury Juliusz Engelhardt powiedział, że podziela opinie większości posłów o konieczności dofinansowania PKP. Jednak pomoc taka może być udzielona wtedy, gdy powstanie odpowiednia ustawa lub zostanie znowelizowany tegoroczny budżet państwa. Powiedział też, że MI uzgodniło już z Ministerstwem Finansów projekt programu oddłużenia PKP i wkrótce zostanie on przesłany do parlamentu.\nźródło: wnp.pl (Piotr Stefaniak)\nAranzacja szaletów na dworcach\nPostautor: eg_ptmkż » 19 mar 2009, 23:11\nNa obiecywaną przez PKP przebudowę przed Euro 2012 Dworca Wschodniego i Zachodniego nie ma już żadnych szans. Kolejarze biorą się więc dziarsko za Centralny. Ogłosili konkurs architektoniczny na... aranżację trzech toalet. Gra idzie o nowy design trzech z siedmiu przybytków na Centralnym. W oficjalnym komunikacie PKP czytamy, że jury konkursowe liczy na ekologiczne i energooszczędne projekty toalet funkcjonalnych, które „sprostają nowym potrzebom pasażerów”. Prace konkursowe można składać do 5 maja. Wyniki poznamy miesiąc później.\nCzy spółka PKP nie powinna zająć się fatalnie zaniedbanym Centralnym w sposób bardziej kompleksowy, niż tylko remontując trzy toalety?– Łatwo ogłosić konkurs np. na nowy wygląd Centralnego. I co z tego – mówi rzecznik PKP Michał Wrzosek. – Dostaniemy zapierające dech w piersiach wizje, których nie da się zrealizować. Bo będą za drogie albo zbyt awangardowe. Mniejsze projekty, jak toalety, są łatwe do zrobienia – wyjaśnia.\nW jury oprócz przedstawicieli spółki PKP zasiądą tuzy polskiej architektury, m.in. Ewa Kuryłowicz i Andrzej Chołdzyński. Przecież korona mi z głowy nie spadnie – mówi „ŻW” Andrzej Chołdzyński. – Dworzec Centralny to architektoniczna perełka modernizmu. Problem w tym, że jest zaniedbany. Porządkowanie trzeba zacząć od podstaw, np. od toalet. W toaletowym konkursie są do wzięcia nagrody o łącznej wartości 42 tys. zł. Promocją inicjatywy zajęła się specjalnie wynajęta firma od PR.\nźródło: Życie Warszawy, za tvp.pl\nKłopoty z taborem berlińskiego S-Bahn-u\nPostautor: eg_ptmkż » 19 mar 2009, 23:10\nOd dłuższego czasu o berlińskiej szybkiej kolei miejskiej S-Bahn mówi się i pisze tylko przy okazji kolejnych awarii i przepełnionych pociągów. Na początku roku gazety i fora internetowe pełne były listów od sfrustrowanych pasażerów skarżących się na niepunktualne i przepełnione pociągi. Teraz zarząd spółki gorączkowo pracuje nad programem mającym poprawić jakość usług i image przedsiębiorstwa.\nPrzedstawiony ma on zostać jeszcze w marcu. Jak dowiedział się stołeczny dziennik „Berliner Zeitung”, jednym z pomysłów jest ponowne uruchomienie wycofanych z eksploatacji jednostek. Sprawa dotyczy odstawionych na bocznicę 80. pojazdów z serii 485, nazywanych potocznie „puszkami po coli”.\nTym samym tabor przedsiębiorstwa wynosiłby 660 „ćwiartek” – czyli dwuczęściowych jednostek. Być może pomogłoby to w rozladowaniu tłoku w pociągach, głównie na linii S9, łączacej leżącą na zachodzie dzielnicę Spandau oraz stadion z centrum i dalej z lotniskiem Schönefeld.\nNiektóre z nieużytkowanych pociągów już od paru lat wyłączonych jest z ruchu. Większość ma uszkodzoną powierzchnię podłogi i wymaga kosztownego remontu. Jako że naprawy kosztowałyby kilka milionów euro, zgodę na nią musi wyrazić spółka-matka, czyli Deutsche Bahn.\nHeiner Wegner, przewodniczący rady zakładowej firmy potwierdził dziennikowi, że rzeczywiscie toczą się rozmowy o ponownym uruchomieniu starych składów. W ostatnich miesiącach S-Bahn-Berlin krytykowana była również przez polityków. Berlińska senator ds. rozwoju miasta Ingeborg Junge-Reyer (SPD) zapowiedziała firmie obcięcie dopłat z uwagi na niepunktualność pociągów. Na konto firmy wpłynąć może nawet 5 mln euro mniej, niż planowano.\n(źródło: Berliner Zeitung, Fot. Artur Bogdanowicz\nKolejarze noszą żaby na rękach\nPostautor: eg_ptmkż » 19 mar 2009, 23:09\nLada dzień żaby żyjące w lasach Puszczy Zgorzeleckiej znów ruszą w drogę do swoich tradycyjnych miejsc godowych. Jedną z ich tras przecina linia kolejowa Węgliniec - Bielawa Dolna - granica państwa. Chcąc nie chcąc, kolejarze z Węglińca muszą żabom pomóc w zalotach.\nGdy tylko zacznie się ich migracja, kolejarze wyruszą na spacery. Będą przechadzać się wzdłuż torów i ze specjalnie ustawionych zapór i kanałów odwadniających wzdłuż nasypu i wybierać żaby zastopowane w marszu.\n- Jesteśmy już gotowi do akcji - mówi Dariusz Roćko, naczelnik sekcji utrzymania ruchu PKP PLK z Węglińca. - Ale to nie my wyznaczamy termin, tylko żaby. Jak zaczną wychodzić, wtedy i my ruszymy - zapowiada.\nPomocy żabom udzielano już w ubiegłym roku - po tym, jak przy modernizacji trasy kolejowej do jej odwodnienia użyto betonowych rynienek. Okazały się dla żab i innych małych zwierząt nie do sforsowania.\nKolejarze rok temu deklarowali, że naprawią ten błąd, jednak wciąż żadne nowe rozwiązanie ułatwiające żabom wiosenne gody nie zostało zastosowane. Pozostają więc wiadra i gumowe rękawiczki. Tymczasem w Jeleniowie w powiecie kłodzkim, aby ratować żaby, wybudowano pod drogą specjalne tunele.\nźródło: Janusz Pawul - POLSKA Gazeta Wrocławska, 16 marca 2009\nŁódź - Warszawa przez brudne szyby pociągu\nPostautor: eg_ptmkż » 19 mar 2009, 22:55\nTrudno umilić sobie jazdę pociągiem z Łodzi do Warszawy, podziwiając widoki za oknem. Szyby są umorusane błotem i pyłem. Podróżni narzekają, że nikt nie myje okien w nowoczesnych ED74. A miało być estetycznie i po europejsku...\n- Szyby w pociągu są czyste tylko podczas pierwszego kursu. Wtedy i tak nie da się podziwiać widoków, bo jest jeszcze ciemno. Im później, tym szyby robią się coraz bardziej upaprane - twierdzi Krzysztof Malarczyk, który codziennie dojeżdża do pracy z Łodzi do Warszawy. - Niedawno jechałem w towarzystwie Francuzów. Dziwili się, że w Polsce nie myje się szyb w pociągach.\n- Składy pociągów powinny być sprzątane codziennie, za każdym razem po przybyciu na stację postojową oraz gruntownie, po powrocie do stacji macierzystej. Ponadto wagony poddawane są obowiązkowym czyszczeniom okresowym - mówi Beata Czemerajda z zespołu prasowego PKP Intercity. - Na jednej zmianie pracuje około pięciu osób, odpowiedzialnych za czystość pociągu. Część składów sprzątana jest w Warszawie, część w Łodzi.\nPKP Intercity nie chce ujawnić, ile płaci za usługę firmie sprzątającej. Umowa objęta jest tajemnicą handlową.\n- Nie płacimy za usługę wykonaną niestarannie, a brudny skład kierujemy do ponownego mycia. Możemy też wypowiedzieć umowę firmie sprzątającej - wylicza sankcje za brudne szyby Beata Czemerajda.\nźródło: Marcin Bereszczyński - POLSKA Dziennik Łódzki, 16 marca 2009\nNowa wyższa taryfa PKP IC\nPostautor: eg_ptmkż » 19 mar 2009, 22:49\nKryzys nie oszczędza przewoźników kolejowych –w porównaniu z rokiem ubiegłym stawki jednostkowe za energię trakcyjną wzrosły o ponad 20 %, zaś stawki za dostęp do torów o 5 %. Mimo tego PKP Intercity nie zrezygnuje z projektów poprawiających standardy podróżowania. W tej sytuacji niezbędna staje się korekta taryfy (średnio 4.5 %).\nOd dnia 23 marca 2009 r. będzie obowiązywała nowa taryfa przewozowa PKP Intercity. Ceny biletów jednorazowych ważnych w pociągach pośpiesznych oraz z rezerwacją miejsc zwiększą się średnio o 4.5 %, natomiast ceny biletów odcinkowych okresowych w pociągach pospiesznych i TLK zmienią się średnio o 3,29 %. Oznacza to, że kupując bilet na przejazd pociągiem pospiesznym zapłacimy od 50 gr. do 2 zł więcej, zaś pociągiem z rezerwacją miejsc –od 1 zł do 5. 50 zł. Równocześnie PKP Intercity wprowadzi nową promocję –„Tam gdzie chcesz”- dla podróżujących w dni robocze pociągami z rezerwacją miejsc oraz utrzyma wszystkie obowiązujące promocje weekendowe na dotychczasowych warunkach.\nDotychczasowe promocje Intercity pozwalały na odbywanie dowolnej liczby podróży pociągiem tylko podczas weekendu. „Tam gdzie chcesz”–to nowa oferta dla wszystkich, którzy podróżują w tygodniu. Teraz będzie można bez ograniczeń jeździć pociągami kategorii IC, EX, TLK w następujących (wybranych przez podróżnego) dniach:\na) poniedziałek i wtorek lub\nb) wtorek i środa lub\nc) środa i czwartek;od godz. 1000 pierwszego dnia ważności biletu do godziny 2400 drugiego dnia ważności biletu.\nPodróż trzeba rozpocząć w pierwszym dniu ważności biletu i po wykupieniu miejscówki z dodatkową ulgą 20%.\nBilety wg oferty „Tam, gdzie chcesz”będą biletami imiennym. Cena biletu wynosić będzie w klasie 2 - 157 zł brutto, a w klasie 1 - 217 zł brutto.\nRe: Kolej nie chce czerwonego mostu\nPostautor: oelka » 15 mar 2009, 17:23\nernie_gdynia pisze: Oddelegowany do kontaktów z architektem Ryszard Moryc z PKP PLK ...\nNazwisko pana M. warto zapamiętać. Najpierw przygotowywał przebudowę Warszawy Gdańskiej, a teraz pracuje nad linią średnicową. Jeszcze może się pojawić jako niekoniecznie pozytywny bohater...\nOstatnio zmieniony 15 mar 2009, 18:15 przez oelka, łącznie zmieniany 1 raz.\nKolej nie chce czerwonego mostu\nPostautor: eg_ptmkż » 15 mar 2009, 11:21\nPropozycja pomalowania na czerwono mostu średnicowego przerosła wyobraźnię urzędników PKP. Nie chcą słyszeć o pomyśle architekta Marcina Garbackiego. - Dostałem odpowiedź, że nie są zainteresowani współpracą ze mną - mówi z żalem architekt.\nJego pomysł opisaliśmy pół roku temu. Wydał nam się genialny w swojej prostocie. Marcin Garbacki, projektant związany ze znaną pracownią Fiszer Atelier 41, zaproponował zmianę wyglądu najbardziej nijakiej z warszawskich przepraw - szaroburego mostu średnicowego, po którym co kilka minut przejeżdżają pociągi. Twierdził, że przerzucona przez Wisłę stalowa konstrukcja może ożywić pejzaż stolicy. Wystarczyłoby tylko pomalować ją na czerwono jak słynny Golden Gate Bridge w San Francisco.\n- Intensywna czerwień jest w tym miejscu najbardziej uzasadniona. Na ten kolor malowano elementy starych maszyn i parowozów. W Warszawie ten akcent kolorystyczny mógłby być jedną z atrakcji smutnych dziś nadwiślańskich bulwarów - uzasadniał wtedy Marcin Garbacki.\nPo naszym artykule odpowiedzialne za remont mostu władze spółki PKP Polskie Linie Kolejowe zapaliły się do pomysłu. Pomalowanie konstrukcji na czerwono poparł ówczesny prezes Krzysztof Celiński. Jego podwładni spotkali się z Marcinem Garbackim i zapowiedzieli, że koncepcja prawdopodobnie zostanie wykorzystana.\n- Uczestnicząca w spotkaniu rzeczniczka firmy, pani Marta Szklarek, poinformowała mnie, że planowany jest remont linii średnicowej pomiędzy Dworcem Zachodnim a Dworcem Wschodnim i że to dobra okazja, by wpleść moją koncepcję w ten remont - relacjonuje Marcin Garbacki.\nPotem jednak zaczęły się problemy. Oddelegowany do kontaktów z architektem Ryszard Moryc z PKP PLK już w pierwszej rozmowie zastrzegł, że nie będzie łatwo, bo trzeba przeprowadzić ekspertyzy mostu i zbadać, czy czerwona farba nadaje się do jego pomalowania.\n- Od początku był bardzo nieprzyjemny, zniecierpliwiony koniecznością zajmowania się takimi "idiotycznymi sprawami" - mówi architekt.\nGdy niedawno wysłał do Ryszarda Moryca maila z pytaniem o wyniki ekspertyz, dostał odpowiedź, że kolejarze zrywają z nim współpracę. Dlaczego? Marta Szklarek, rzeczniczka regionalnego oddziału PKP PLK, odpowiada sucho: - Właśnie wybrany został projektant remontu mostu i całej linii średnicowej od Dworca Wschodniego do Zachodniego. W przetargu wygrała firma Pöyry i to ona określi, jaki kolor będzie miał most. Projekt remontu ma być gotowy do stycznia 2010 r. A panu Garbackiemu niczego nie obiecywaliśmy.\n- Gdyby ten pan wystartował w przetargu na remont, byłoby o czym rozmawiać - dodaje Ryszard Moryc.\nArchitekt jest zaskoczony takim potraktowaniem jego propozycji: - Ci urzędnicy niczego nie zrozumieli. Tłumaczyłem, że nie zamierzam konkurować z projektantem remontu, że interesuje mnie tylko akcja artystyczna. Chciałem za darmo przekazać swoją koncepcję, by spółka PKP PLK wykorzystała ją w wytycznych do remontu. Skończy się na tym, że most będzie szary.\nNiestety, wszystko na to wskazuje. Według Ryszarda Moryca przeprawa czerwona być nie może: - My na kolei nie stosujemy tego koloru.\nźródło: Gazeta Wyborcza, 12 marca 2009\nCo zrobić z nieczynnymi mostami kolejowymi?\nPostautor: eg_ptmkż » 15 mar 2009, 11:20\nDwie przeprawy kolejowe, będące w jednym ciągu, na Odrze i na jej rozlewisku w Siekierkach, w gminie Cedynia, są nieczynne. Nie pomógł nawet fakt, że Polska weszła do strefy Schengen.\nźródło: Andrzej Kordylasiński, Głos Szczeciński, 9 marca 2009


Keiko: klub tradycyjnego karate - OGŁOSZENIE o harmonogramie treningów\nDla młodzieży i dorosłych (sekcja w CZECHOWICACH-DZIEDZICACH)\nw Czechowicach-Dziedzicach., ul.Targowa\npoczątek: 7 września 2017\n18.00-19.15 / początkujący\n18.00-20.00 / zaawansowani\n19.00-21.00 / tylko grupa zaawansowana i instruktorzy\nDla dzieci i dorosłych (sekcja w BIELSKU-BIAŁEJ)\npoczątek: 4 września 2017\nPONIEDZIAŁKI: Szkoła Podstawowa nr 31 w Bielsku-Białej, ulica Zapłocie Duże 1\n17.00-18.00 /początkujący (dzieci)\n18.00-19.00 / średnio zaawansowani (dzieci i młodzież)\n19.00-20.00 / dorośli\nŚRODY: Miejski Dom Kultury w Starym Bielsku, ulica Sobieskiego 307 a\n17.00-18.00 / początkujący (dzieci)\n18.00-19.30 / średnio zaawansowani (dzieci młodzież)\n19.30-20.30 / dorośli\nSekcja przy Beskidzkim Zespole Leczniczo-Rehabilitacyjnym w Jaworzu\nZebranie rodziców wszystkich członków sekcji przewidziane jest na 04.09.2017, godzina 18.20. Obecność zainteresowanych jest niezbędna.\nCzłonkowie niepełnoletni zobowiązani są do indywidualnego ubezpieczenia NNW oraz do posiadania ważnych badań lekarskich dopuszczających do treningów sportowych.\nSzczegółowe informacje dotyczące opłat do uzyskania u instruktorów.\nBeskidzki Klub Tradycyjnego Karate "Keiko" został utworzony pod koniec 2002 roku. Do końca roku 2016 funkcjonował pod nazwą Czechowicki Klub Tradycyjnego Karate "Keiko". Na skutek rozszerzenia działalności i połączenia z sekcją karate tradycyjnego HEIAN w Jaworzu oraz klubem karate w Starym Bielsku Zarząd postanowił o zmianie nazwy. Klub jest członkiem wspierającym Polskiego Związku Karate Tradycyjnego, a także Członkiem-Założycielem Śląskiego Okręgowego Związku Karate Tradycyjnego z siedzibą w Bytomiu.\nOd 2013 roku klub współpracuje ściśle z polskim oddziałem Shotokan Goshindo Institute.\nPrzedmiotem zainteresowania w klubie jest japońskie karate tradycyjne rozwijane przez mistrza Hidetaka Nishiyama (1928-2008) oraz Hiroshi Shirai, rozumiane jako sztuka (metoda) samoobrony.\nTreningi klubowe dla młodzieży i dorosłych odbywają się w Gimnazjum Publicznym nr 2 w Czechowicach-Dziedzicach przy ulicy Targowej 2. Sala wyposażona jest w profesjonalną matę treningową oraz lustra. Do dyspozycji trenujących są worki bokserskie i makiwary.\nOd grudnia 2016 roku w klubie prowadzone są także zajęcia dla dzieci. Treningi dla najmłodszych odbywają się w Starym Bielsku oraz w Jaworzu dla pacjentów Beskidzkiego Zespołu Leczniczo-Rehabilitacyjnego. Szczegóły dotyczące miejsc i terminów treningów znajdują się w zakładce Treningi.\n271 odsłony89 days ago\n629 odsłony176 days ago\n584 odsłony176 days ago\n647 odsłony176 days ago\n1082 odsłony267 days ago\n971 odsłony288 days ago\n1207 odsłony369 days ago\nOGŁOSZENIE o harmonogramie treningów\nSEZON 2017/2018 Dla młodzieży i dorosłych (sekcja w CZECHOWICACH-DZIEDZICACH)sensei K.KaczorGimnazjum Publiczne nr 2 w Czechowicach-Dziedzic...\n1614 odsłony416 days ago\n1350 odsłony436 days ago\n1604 odsłony437 days ago\n1414 odsłony437 days ago\n1334 odsłony455 days ago\n1555 odsłony463 days ago\n1947 odsłony528 days ago\n1995 odsłony555 days ago\n1800 odsłony555 days ago\n1755 odsłony569 days ago\n1789 odsłony573 days ago\n2524 odsłony583 days ago\n1861 odsłony583 days ago\n1943 odsłony593 days ago\n2454 odsłony605 days ago\n2441 odsłony614 days ago\n2018 Keiko: klub tradycyjnego karate globbers joomla templates


listopad, 2011 | Bothunters.pl blog\nArchiwum (listopad, 2011)\nTysiące kont usługi Xbox Live przejętych\nW wyniku ataku typu phishing przejęto tysiące kont usługi Xbox Live z ponad 34 krajów. Wiele z ofiar okradziono z kilkuset funtów. Warto zauważyć, że ofiary po otrzymaniu wiadomości e-mail o możliwości otrzymania darmowych punktów Xbox Live, zalogowały się do serwisów udających oficjalne serwisy. Część ofiar oddała swoje prywatne dane (wraz z danymi do kart płatniczych), część oddała wyłącznie loginy i hasła do usługi Xbox Live. Przestrzegamy przed nierozmyślnym klikaniem w odnośniki i myślenie, myślenie i jeszcze raz myślenie. Zwłaszcza w przypadku otrzymania ofert darmowych dóbr, nawet tych wirtualnych :]\nJest to oczywiście oprogramowanie złośliwe i zalecamy nie klikanie, nie instalowanie, zgłaszanie takich stron do odpowiednich instytucji i kasowanie maili. Jak wyglądała strona możecie zobaczyć w serwisie PhishTank. Treść maila: Czytaj dalej »\nJak nakraść 450 milionów dolarów przez internet\nWiadomo, że bazując na ludzkiej naiwności :] Jesse Willms otworzył 10 firm, które przez internet oferowały możliwość darmowych testów przeróżnych produktów (np. suplementów diety ale i usług). Rejestrując się na darmowy okres próbny, automatycznie uruchamiało się abonament w wysokości 80$ pobieranych z konta – oczywiście co miesiąc :] Amerykańska Federalna Komisja Handlu (FTC) oskarżyła go o wyłudzenia na sumę około 450 milionów dolarów! Zadziwiające, że w tak prosty sposób można zarobić tak olbrzymią sumę pieniędzy.


Dodano: 26 maja 2018, 15:48 6\nKobiety na ulicach Dublina / Źródło: X-news\nBadania exit poll sugerują, że w referendum konstytucyjnym w Irlandii zwyciężyli zwolennicy legalizacji aborcji. – Jestem szczęśliwa, ponieważ głosowanie mogło się ułożyć inaczej. Wiele z nas obawiało się, że zwyciężą przeciwnicy zmian. Widząc wyniki exit polls, które sugerują nasze zwycięstwo… to niesamowite – podsumowała Scout Black, studentka, która głosowała za odrzuceniem ósmej poprawki do konstytucji Irlandii.\nUczestnicy piątkowego referendum w Irlandii pytani byli, czy chcą uchylić czy też zachować część konstytucji, która mówi o tym, że nienarodzone dziecko ma takie samo prawo do życia jak kobieta w ciąży. Wedle sondaży exit poll przeprowadzonych przez publiczną telewizję RTE, za uchyleniem zapisu głosowało 69,4 procent osób biorących udział w referendum, natomiast 30,6 procent oddało głos na "nie". W Dublinie za uchyleniem ósmej poprawki głosowało aż 79 procent osób wypowiadających się w referendum.\nPremier zapowiadał, że nowe prawo trafi przed obrady parlamentu irlandzkiego jeszcze przed wakacjami i obejmować będzie możliwość przerywania ciąży do 12 tygodni od poczęcia bez podania powodu po konsultacji z lekarzem; prawo do aborcji do 24 tygodnia w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia kobiety oraz poważnego uszkodzenia płodu; nieograniczone czasowo prawo do przerywania ciąży, jeżeli istnieje bezpośrednie zagrożenie życia kobiety lub śmiertelne uszkodzenie płodu.


Strona genealogiczna rodziny Rychwickich - za kulisami rodzinnej genealogii - Siemionki'10\nAktualności -> Za kulisami rodzinnej genealogii -> Siemionki’10\nTo była naprawdę wspaniała impreza, bardzo interesująca i perfekcyjnie zorganizowana.\nDnia wcześniejszego ochłodziło się, a w nocy poprzedzającej spotkanie lało. Jednak w sobotę mieliśmy cudowną pogodę, a była ona niezbędna: wszystko odbywało się pod gołym niebem.\nZaczęło się uroczyście: polową mszą świętą, która odbyła się na dziedzińcu DPS-u w Siemionkach, mającego swoją siedzibę na terenie dawnego dworu. Odprawił ją ks. kan. Otton Szymków, w asyście proboszcza kościeskiego i kapelana Domu - ks. Henryka Ląga, wikariusza strzeleńskiego ks. Krzysztofa Januchowskiego oraz kaznodziei ojca dr Wojciecha Popielewskiego OMI, superiora markowickiego.\nMajątek Siemionki, od ok. 1820 r. w rękach niemieckich, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości nabył Władysław Mikołaj Jaruzelski herbu Ślepowron i zamieszkał w tutejszym dworze wraz z żoną Janiną. Tutaj urodzili się ich trzej synowie: Janusz, Andrzej oraz Jerzy Maria. To właśnie najmłodszy z nich, doc. dr Jerzy Maria Jaruzelski z Uniwersytetu Warszawskiego wraz z żoną Dorotą oraz ich córka, dziennikarka „Rzeczpospolitej” Katarzyna Jaruzelska-Kastora z mężem Piotrem i synami, byli gośćmi honorowymi na naszym spotkaniu.\nPo mszy Wicewojewoda Kujawsko-Pomorski Dariusz Kurzawa i Jerzy Maria Jaruzelski dokonali odsłonięcia tablicy pamiątkowej, poświęconej następnie przez ks. kan. Ottona Szymków. Tablica została ufundowana przez rodzinę Jaruzelskich, TMMS, WTG "Gniazdo" i Zarząd Powiatu Mogileńskiego.\nW przytulnym salonie, przy kawie i ciastku odbyły się arcyciekawe oraz pełne treści „wykłady z duszą” pana Jerzego Jaruzelskiego oraz jego córki Katarzyny.\nPan Jerzy, z perspektywy własnych obserwacji opowiedział o sąsiadach dworu w Siemionkach. I to nie tylko o właścicielach okolicznych dworów, lecz również miejscowych gospodarzach - niezwykle ciepło i z wielkim szacunkiem. Z kolei jego córka Katarzyna bardzo ciekawie przedstawiła akcję „Ratujmy dwory polskie”. Stan niszczejących dworów, niejednokrotnie perełek architektury i świadków naszej historii, woła w wielu przypadkach o pomstę do nieba. W zdobyciu środków na ich renowację może pomóc tylko celowe nagłaśnianie ich obecnego stanu.\nEch, chciałoby się o wiele więcej usłyszeć…\nPo domowym obiedzie w gościnnym DPS-ie, zwiedziliśmy barokowy kościół parafialny w Kościeszkach (do której to parafii należą również Siemionki) - z pięknie malowanym wnętrzem. Jest on jedną z wielu takich świątyń na Kujawach. Urzeka prostotą i harmonią kształtów, podobnie jak kościoły drewniane: w Rechcie, Siedlimowie, Pieraniu i wielu innych miejscowościach na Kujawach.\nZwiedziliśmy też jedną z kujawskich perełek: kościół św. Trójcy w Strzelnie wraz z unikalnymi romańskimi kolumnami oraz rotundę św. Prokopa, które to zabytki przybliżyły nam interesujące opowieści naszego przewodnika, pana Damiana Rybaka.\nWięcej informacji o kościołach w Kościeszkach i Strzelnie wraz ze zdjęciami znajdziecie w zakładce PARAFIE NASZYCH PRZODKÓW.\nCałe nasze spotkanie miało niezwykle ciepłą, rodzinną atmosferę, a to zasługa wszystkich uczestników. Specjalne podziękowania należą się za wyjątkowo pyszną, domową bukałówkę (nalewka), umilającą grillowanie i „pogaduchy” w otoczeniu ogrodów przyklasztornych w Strzelnie...\nZdjęcia: Stanisław Molenda, Lila Molenda.


Gmina Ostróda. Załącznik Nr 4 do Uchwały Nr XXXVII/180/05 Rady Gminy Ostróda z dnia 27 października 2005r. - PDF\nDownload "Gmina Ostróda. Załącznik Nr 4 do Uchwały Nr XXXVII/180/05 Rady Gminy Ostróda z dnia 27 października 2005r."\n1 Gmina Ostróda Załącznik Nr 4 do Uchwały Nr VII/180/05 Rady Gminy Ostróda z dnia 27 października 2005r.\n2 1. Charakterystyka wsi Aktualna sytuacja naszej wsi Wieś Smykówko połoŝona jest w południowo - zachodniej części gminy Ostróda, na trasie drogi państwowej Nr 15 Olsztyn - Toruń prowadzącej przez Nowe Miasto Lubawskie, Lubawę i Ostródę, liczy 480 mieszkańców i zajmuje powierzchnię 6,8 km 2, co stanowi 1,7% powierzchni całej gminy. Jest to wieś o bardzo bogatych tradycjach historycznych. Wieś ma zabudowę zwartą, posiadającą dobrze rozwiniętą infrastrukturę techniczną: wodociągi 98%, kanalizacja 98%, telefonizacja 54%. Słabą stroną wsi Smykówko jest brak gazyfikacji. Mieszkańcy wsi Smykówko, to rolnicy, pracownicy sektora państwowego, jak równieŝ prywatnego. Źródłem ich utrzymania są indywidualne gospodarstwa rolne, jak równieŝ zakłady pracy poza miejscem zamieszkania. Mieszkańców wyróŝnia szeroko rozumiana aktywność społeczna, duŝy udział pracy własnej na rzecz środowiska lokalnego modernizacja chodnika, zadrzewianie, porządkowanie i pielęgnowanie wsi, udział w gminnym i wojewódzkim konkursie Estetyczna wieś. Wszystkie wątpliwości i problemy rozwiązywane są na zebraniach wiejskich oraz podczas organizowanych spotkań Rady Sołeckiej z radnymi i członkami innych organizacji. Na terenie wsi Smykówko nie ma przedszkola ani szkół, a dzieci pobierają naukę w pobliskich miejscowościach: 1. Szkole Podstawowej w Lipowie, 2. Gimnazjum w Lipowie. Połączone siły mieszkańców wsi oraz władz samorządowych gminy Ostróda dają duŝe szanse na poprawę standardów Ŝycia mieszkańców. Wykorzystanie naturalnych atutów wsi wpłynąć ma na rozwój Ŝycia kulturalno - społecznego na terenie naszej miejscowości. Stanowi to punkt wyjścia do\n3 realizacji projektu Odnowa wsi oraz zachowanie i ochrona dziedzictwa kulturowego. 2. Analiza SWOT Na podstawie analizy zasobów opracowano korzystne i niekorzystne cechy wewnętrzne wsi, jak i potencjalne szanse i zagroŝenia występujące w otoczeniu, które mogą mieć wpływ na przyszłość wsi i jej mieszkańców. Analiza Zasobów Miejscowości Rodzaj zasobu Środowisko przyrodnicze 1. Walory krajobrazu. 2. Walory klimatu (mikroklimat, wiatr, nasłonecznienie). 3. Walory szaty roślinnej (np. runo leśne). 4. Cenne przyrodniczo obszary lub obiekty. 5. Świat zwierzęcy (ostoje, siedliska). 6. Osobliwości przyrodnicze. 7. Wody powierzchniowe (cieki, rzeki, stawy). 8. PodłoŜe, warunki hydrogeologiczne. 9. Gleby, kopaliny Środowisko kulturowe 1. Walory architektury wiejskiej i osobliwości kulturowe. 2. Walory zagospodarowania przestrzennego. 3. Zabytki. 4. Zespoły artystyczne. Dziedzictwo religijne i historyczne 1. Miejsce, osoby i przedmioty kultu. 2. Święta, odpusty, pielgrzymki. 3. Tradycje, obrzędy gwara. 4. Legendy, podania i fakty historyczne. 5. WaŜne postacie historyczne. 6. Specyficzne nazwy. BRAK Obiekty i tereny 1. Działki pod zabudowę mieszkalną 2. Działki pod domy letniskowe. 3. Działki pod zakłady usługowe i Jest o znaczeni u małym Jest o znaczeni u średnim Jest o znaczeni u duŝym\n4 przemysł. 4. Pustostany mieszkaniowe, magazynowe i po przemysłowe. 5. Tradycyjne obiekty gospodarskie wsi (kuźnie, młyny). 6. Place i miejsca publicznych spotkań. 7. Miejsca sportu i rekreacji. Gospodarka, rolnictwo 1. Specyficzne produkty (hodowle, uprawy polowe). 2. Znane firmy produkcyjne i zakłady usługowe. 3. MoŜliwe do wykorzystania odpady poprodukcyjne. Sąsiedzi i przyjezdni 1. Korzystne, atrakcyjne sąsiedztwo (duŝe miasto, arteria komunikacyjna, atrakcja turystyczna). 2. Ruch tranzytowy 3. Przyjezdni stali i sezonowi. Instytucja 1. Placówki opieki społecznej. 2. Placówki oświatowe. 3. Dom Kultury 4. Poczta 5. Bank Ludzie, organizacje społeczne 1. OSP 2. Koło Gospodyń Wiejskich\n5 3. Mocne i słabe strony wsi Mocne strony wsi 1. Atrakcyjne środowisko naturalne oraz walory przyrodniczo - krajobrazowe. 2. Aktywna społeczność lokalna. 3. Dobre gleby sprzyjające rozwojowi rolnictwa. 4. Otoczona lasami, jeziorami. 5. Rezerwy terenowe pod rozwój działalności gospodarczej oraz agroturystycznej. Szanse 1. MoŜliwość uzyskania środków finansowych z Unii Europejskiej. 2. Promocja wsi przez mieszkańców. 3. Wykorzystanie dobrego stanu środowiska naturalnego do rozwoju turystyki i agroturystyki. 4. Mobilność mieszkańców do zdobycia dodatkowych kwalifikacji, które mogą się przyczynić do rozwoju mikroprzedsiębiorstw. Słabe strony wsi 1. Bezrobocie strukturalne. 2. Brak gazyfikacji. 3. Brak odpowiedniego zaplecza dla prowadzenia działalności rekreacyjno - sportowej oraz kulturalnej. 4. Brak moŝliwości aktywnego rozwoju mieszkańców w dziedzinie kultury. 5. Infrastruktura drogowa wymagająca modernizacji. ZagroŜenia 1. Trudności ekonomiczne większości rodzin. 2. Utrzymujące się bezrobocie. 3. Migracja ludzi młodych do miast.\n6 4. Jaka jest nasza wieś? Diagnoza aktualnej sytuacji naszej wsi Co ją wyróŝnia? Jakie pełni funkcje? Kim są mieszkańcy? Co daje utrzymanie? Jak zorganizowani są mieszkańcy? W jaki sposób rozwiązują problemy? Jaki wygląd ma nasza wieś? Jakie obyczaje i tradycje są u nas pielęgnowane i rozwijane? Jak wyglądają mieszkania i obejścia? Jaki jest stan otoczenia i środowiska? Jakie jest rolnictwo? Jakie są powiązania komunikacyjne? Co proponujemy dzieciom i młodzieŝy? Atrakcyjne środowisko naturalne oraz walory przyrodniczo krajobrazowe, gościnność mieszkańców; Mieszkaniowe, wypoczynkowe w okresie letnim dla mieszkańców miast; Rdzenni mieszkańcy oraz ludność napływowa, rolnicy oraz pracownicy róŝnych działów gospodarki; Indywidualne gospodarstwa rolne, działalność gospodarcza, działalność usługowa; Rada Sołecka, Sołtys; Dyskusje i rozwiązywanie problemów i konfliktów na zebraniach wiejskich, współpraca z UG; Estetyczna, zadbana; Dzień Dziecka, Opłatek, Procesja BoŜego Ciała ; Obejścia zadbane, estetyczna o średnim standarcie; Zadbane kompleksy leśne i wodne; Dobrze rozwinięte, zmechanizowane, wielokierunkowe; PKS, transport własny; Aktywny udział w sporcie, zajęcia pozaszkolne w świetlicy wiejskiej, w sporcie n boisku sportowym;\n7 5. Jaka ma być nasza wieś za 10 lat? Wizja stanu docelowego Co ma ją wyróŝniać? Jakie ma pełnić funkcje? Kim mają być mieszkańcy? Co ma dać utrzymanie? W jaki sposób ma być zorganizowana wieś i mieszkańcy? W jaki sposób maja być rozwiązywane problemy? Jak ma wyglądać nasza wieś? Jakie obyczaje i tradycje maja być u nas pielęgnowane i rozwijane? Jak mają wyglądać mieszkania i obejścia? Jaki ma być stan otoczenia i środowiska? Jakie ma być rolnictwo? Jakie mają być powiązania komunikacyjne? Co zaproponujemy dzieciom i młodzieŝy? Ładny i nowoczesny wygląd, estetyka, ekologia, moŝliwość zatrudnienia i czynnego odpoczynku, aktywni mieszkańcy; Mieszkaniowe, agroturystyczne, rekreacyjno - sportowe, kulturalne; Wykształceni, aktywni, dbający o wieś, przedsiębiorczy, w pełni identyfikujący się ze wsią; Praca w indywidualnych gospodarstwach rolnych, mikroprzedsiębiorstwa; Aktywny udział w organizacjach pozarządowych, solidarność; Dyskusje, rozmowy, rozwiązywanie problemów na zebraniach wiejskich, współpraca z UG; Czysta, estetyczna, nowoczesna; Ludowe, sportowe; Estetyczna, czyste, funkcjonalnie stanowiące jedną całość; Ekologiczny, atrakcyjny, naturalny; Dobrze rozwinięte, jednokierunkowe, w pełni zmechanizowane; Wygodne, dostosowane do potrzeb mieszkańców; Aktywny udział w Ŝyciu kulturalno - sportowym, korzystanie z odnowionej świetlicy oraz rozbudowane boisko;\n8 6. Program Rozwoju Wsi Modernizacja i rozwój infrastruktury kulturalnej i infrastruktury rekreacyjno sportowej 6. Budowa boiska sportowego (wyposaŝenie w ławki) r. 7. Dokończenie budowy i wyposaŝenie placu zabaw r. Modernizacja i rozwój infrastruktury komunalnej 16. Modernizacja oświetlenia ulicznego - wymiana starych opraw oświetleniowych na energooszczędne r. 17. Modernizacja drogi asfaltowej przy świetlicy (wjazd na drogę nr 15) r. 18. Gazyfikacja 2007r. 19. Dokończenie budowy kanalizacji r. 20. Poprawa estetyki wsi według indywidualnych moŝliwości właścicieli posesji. Wykorzystanie korzystnych warunków rolniczych w celu promocji wsi 1. Tworzenie gospodarstw agroturystycznych. Odpowiedzialnymi za wdroŝenie Planu Rozwoju Miejscowości Smykówko, będą Sołtys i Rada Sołecka.\nPLAN ODNOWY MIEJSCOWOŚCI SOŁECTWO GANT GMINA PIECKI NA LATA\nZałącznik nr 1 Do Uchwały Nr XLIX/204/10 Rady Gminy Piecki z dnia 21 maja 2010 r. PLAN ODNOWY MIEJSCOWOŚCI SOŁECTWO GANT GMINA PIECKI NA LATA 2010-2016 GMINA PIECKI/ POWIAT MRĄGOWSKI/ WOJEWÓDZTWO WARMIŃSKO-MAZURSKIE


Venezia Pantofle męskie - 2793 VER NERO - Buty360\nButy360 › Buty męskie › Półbuty › Oksfordki › Pantofle męskie - 2793 VER NERO\nVenezia Pantofle męskie - 2793 VER NERO\nProponowane Pantofle męskie - 2793 VER NERO kupisz tanio w sklepie www.venezia.pl. Fenomenalne buty zarówno na użytek codzienny, jak i wyjątkowe okoliczności - Venezia. Pantofle męskie - 2793 VER NERO charakteryzują się swoją nadzwyczajną trwałością, a solidność ich stworzenia nie budzi jakichkolwiek zastrzeżeń. Obuwie to w doskonały sposób.. więcej »\nProponowane Pantofle męskie - 2793 VER NERO kupisz tanio w sklepie www.venezia.pl. Fenomenalne buty zarówno na użytek codzienny, jak i wyjątkowe okoliczności - Venezia. Pantofle męskie - 2793 VER NERO charakteryzują się swoją nadzwyczajną trwałością, a solidność ich stworzenia nie budzi jakichkolwiek zastrzeżeń. Obuwie to w doskonały sposób spełnia swoją rolę, więc wybrane zostały już przez mnóstwo panów. Ciekawy wygląd tego modelu może być odpowiednim dla mnóstwa trendów w świecie mody. Niżej znajdziesz całkowitą specyfikację:\nPantofle męskie - 2793 VER NERO. Kolor: czarny Wierzch: skóra cielęca, lakierowana. Futrówka: skórzana. Podeszwa: gumowa.\nPokazywane tutaj oksfordki męskie cechują się wyjątkową trwałością, co jest efektem zużytkowania materiałów najwyższej klasy do ich produkcji. Jeżeli jeszcze nie masz w swojej szafie oksfordki męskie czy też buty Pantofle męskie - 2793 VER NERO nie spełniają Twoich potrzeb - zobacz nasze pozostałe oferty.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Pantofle męskie - 2793 VER NERO


Program telewizyjny na poniedziałek, 7.12.2020. Co obejrzeć 7 grudnia w TV? [PROGRAM TV, HITY DNIA] - Telemagazyn.pl\nProgram telewizyjny na poniedziałek, 7.12.2020. Co obejrzeć 7 grudnia w TV? [PROGRAM TV, HITY DNIA]\nKrzysztof Połaski 07.12.2020 02:57, Program TV\nPrzed nami poniedziałek, 7 grudnia 2020 roku. Dzisiaj w TV czekają na was świetne filmy, seriale oraz programy rozrywkowe! Każdy znajdzie coś dla siebie! Sprawdźcie, co warto dzisiaj obejrzeć w TV! Oto program telewizyjny na poniedziałek, 7.12.2020.\nProgram tv na poniedziałek, 7 grudnia 2020 r.:\nNRD, listopad 1984 roku. Agent Stasi, Gerd Wiesler otrzymuje zadanie - musi skompromitować niemieckiego dramaturga Georga Dreymana. Dreyman ma romans z piękną aktorką Christą. Wielser, by wkroczyć w życie pisarza, zakłada w jego domu podsłuch. Staje się świadkiem jego zwierzeń, pomysłów i miłosnych uniesień. Agent daje się wciągnąć w świat Dreymana, zachwyca się jego wewnętrzną wolnością.\n"Życie na podsłuchu" - Ale kino+, godz. 20:10\n"Zakochani" - TVN 7, godz. 20:30\nCoraz wyraźniejsze stają się oznaki, że dawny pracodawca Jany, bank Credite International w Luksemburgu i frankfurcki Global Invest planują fuzję. Stoi za tym Christelle Leblanc, choć potajemnie sabotuje ten plan i stara się zdyskredytować szefa Global Invest, by sama mogła objąć to stanowisko. Aby zrealizować swoje cele, Christelle oczernia Janę przed jej szefami. Jana dowiaduje się, że została zwolniona z banku w Luksemburgu z inicjatywy Christelle, a nie, jak przypuszczała, Luca Jacoby. Postanawia się z nią skonfrontować. Przy okazji poznaje kulisy intrygi, wtedy karta się odwraca. Janie udaje się potajemnie sfilmować swoją rozmowę z Christelle.\n"Bankowa gra" odcinek 4 - TVP 2, godz. 22:50\nW świecie zniszczonym wojną atomową wszyscy cierpią na brak benzyny. Były policjant Max, przemierza Australię w poszukiwaniu paliwa. W trakcie wędrówki poznaje pilota, który prowadzi go do ocalałej rafinerii. Okazuje się, że jest ona celem ataków bandy dowodzonej przez niejakiego Humungusa. Max przyłącza się do obrońców rafinerii.\n"Mad Max II: wojownik szos" - TVN, godz. 23:45\nAndrej nie radzi sobie z wchodzeniem w dorosłość. Bywa agresywny i często wdaje się bójki. W końcu zrezygnowani rodzice decydują się umieścić go w domu poprawczym. Chłopak szybko odnajduje się w tamtejszej hierarchii. Angażuje się w działalność gangu, którym dowodzi charyzmatyczny Zeljko. Pełni złości młodzi mężczyźni każdy weekend spędzają w Lublanie, gdzie próbują dać ujście swoim skomplikowanym emocjom.\n"Konsekwencje" - Cinemax, godz. 23:45\nJanet organizuje domowe przyjęcie w gronie najbliższych, by uczcić awans na ministra zdrowia w brytyjskim rządzie. Wśród gości są April z mężem Gottfriedem, zwolennikiem medycyny alternatywnej, para lesbijek - Martha i jej kilkanaście lat młodsza partnerka Jinny, oraz bankier Tom, który zaczyna imprezę od kokainy. Mąż gospodyni zdaje się niezainteresowany sytuacją. Sączy wino i od czasu do czasu puszcza muzykę z płyty winylowej. Mężczyzna skrywa tajemnicę, której ujawnienie odwróci układ sił między bohaterami.\n"Party" - TVP 2, godz. 23:55\nSprawdź pełny program telewizyjny na poniedziałek, 7.12.2020 >>


Chcesz kupić Alpinestars Mech Pro Gloves? Nie musisz już szukać! motardinn oferuje szeroką gamę ekskluzywnych modeli Rękawice. Odkryj nowe promocje na Ochrona ciała w motardinn. Przygotowane przez Alpinestars, produkty Rękawice są dostępne w wielu rozmiarach i kolorach, a w komplecie jest wszystko, czego potrzebujesz.


Gładzie sypkie czy gotowe? Debata wykonawców | Atlas Fachowca\nStrona Główna » Strefa Klienta » Baza Wiedzy » Tynki wewnętrzne i gładzie » Gładzie sypkie czy gotowe? Debata wykonawców\nOpublikowane przez dorota-michalska, pon., 2015-02-23 14:47\nTwardość czy szybkość schnięcia? Przyczepność czy plastyczność masy? Które parametry gładzi sypkich i gładzi gotowych są najważniejsze? Który typ gładzi zastosować? Co wybrać z oferty? Głos w dyskusji oddaliśmy nikomu innemu jak fachowcom z krwi i kości – doświadczonym wykonawcom.\nOd momentu pojawienia się na rynku gotowych gładzi wykonawcy szukają swoich produktów do obróbki ścian. Na pewno wyboru nie ułatwia różnorodność gładzi sypkich i gładzi gotowych, dostępnych w ofercie sklepów. Od lat pracuję na gładziach sypkich, których pierwszą i najważniejsza zaletą jest zakres grubości stosowania – nawet do 5 mm (w dwóch cyklach roboczych). Gładzie gipsowo-polimerowe oraz gładzie gipsowe (np. Plus Gipsar) pozwalają już w jednym cyklu roboczym wyrównać i wygładzić ściany, skracając tym samym czas pracy i koszt materiałów. Nie tracę czasu na szukanie materiału do obsadzania narożników, wyrównania lub naprawy ubytków etc. Nie zawsze bowiem mamy proste i gładkie ściany, kiedy rozpoczynamy prace na inwestycji. Nie mniej ważną zaletą większości gładzi sypkich jest możliwość nakładania „mokre na mokre” (warstwę kolejną gładzi nakładamy na koniecznie twardą, związaną już pierwszą warstwę gładzi).\nNie muszę czekać do pełnego wyschnięcia poszczególnych warstw, w praktyce jeżeli nałożona masa już nie rozwarstwia się pod packą, to nakładam drugą warstwę. Przy temperaturze 20°C już po 2 godz. mogę przystąpić do nakładania kolejnych warstw. Wysoka retencja wody zapewnia prawidłowe wysychanie, stąd nakładanie „mokre na mokre” jest bez skutków ubocznych dla poszczególnych warstw. Bardzo mały skurcz, wręcz znikomy, przy grubszej warstwie i odporny na mikropęknięcia. Gładzie gotowe natomiast potrzebują min. 6 godzin na utwardzenie i dopiero wtedy można nakładać drugą warstwę, co powoduje wydłużenie czasu prac. A w moim przypadku czas to pieniądz, w przypadku klienta – zadowolenie z szybkiego zakończenia prac. Duże znaczenie mają twardość po wyschnięciu masy gipsowej i jej przyczepność. Stwierdzenie, że gładź gotowa ma lepszą przyczepność to tylko mit w dzisiejszych czasach.\nFakt: Plus Gipsar (gładzie sypkie) mają przyczepność > 0,5 N/ mm2; ATLAS Rapid (gładź gotowa) – > 0,3 N/mm2. A wszystko to Maximus zawdzięcza składnikom takim jak: gips, wypełniacze wapienne i modyfikatory polimerowe.\nOne zapewniają korzystny mikroklimat po wyschnięciu i dłuższy czas przydatności do pracy (z mojego doświadczenia nawet do 50 minut), wysoką plastyczność gotowej masy. W przypadku Gipsara w składzie mamy gips syntetyczny, wypełniacze mineralne, dodatki oraz regulator czasu wiązania. Twardość po wyschnięciu zostawia daleko w tyle gładzie gotowe. Przeprowadziłem test piłeczki ping-pongowej – po uderzeniu w ścianę z odległości 2 m na „gotowcu” został wyraźnie większy ślad wgniecenia, przy grubości obu warstw 2 mm. Poza tym gładzie sypkie dają się szlifować mechanicznie, bez ryzyka rozwarstwienia się; powstaje wtedy jednolita struktura pod malowanie.\nWadą gładzi sypkich dla niektórych wykonawców jest pylenie. Pył powstaje i tak podczas szlifowania każdego rodzaju gładzi, więc jest nieunikniony w procesie obróbki. Maximus jest tak elastyczny w stosunku do błędów wykonawcy podczas rozrabiania masy, że jedynie wymaga czystego naczynia i mieszadła. Wprawny wykonawca zawsze wymiesza taką ilość masy, jaka jest potrzebna do wykonania pewnego etapu pracy, więc straty i wyrzucenia rozrobionej masy są znikome.\nReasumując – stosowanie gładzi sypkich ma więcej zalet niż wad.\nGładzie gotowe stosowane jako warstwa finiszowa polubiłem ze względu na wymogi i oczekiwania, jakie stawiają przede mną inwestorzy. Coraz częściej bowiem realizacje na budowie trzeba wykonywać pod tzw. halogen. To znaczy, że muszę ścianom i sufitom zapewnić wręcz idealną gładkość, widoczną nawet przy bardzo wymagającym oświetleniu. Czy tradycyjną, sypką gładzią gipsową jestem w stanie to zrealizować? NIE.\nNatomiast gotowe masy szpachlowe, np. ATLAS Rapid, pozwalają mi na doprowadzenie ściany, sufitu dosłownie do poziomu gładkości lakieru samochodowego! Bardzo wielką ich zaletą jest to, że mogę nakładać je w bardzo cienkiej warstwie, tzw. mgiełkę, czyli 1 mm. To w procesie wykończenia mieszkania deweloperskiego ma megaznaczenie. Poza tym podejmując się wykończenia mieszkania deweloperskiego nie muszę martwić się, jaka emulsja jest na ścianach – ATLAS Rapid ma dobrą przyczepność (> 0,3 N/mm2), więc mogę nakładać go na pomalowane już ściany. Jeżeli jednak potrzebne jest nałożenie kolejnej warstwy gładzi, gotowa gładź nie wymaga gruntowania, dzięki czemu oszczędzam cenny czas, a także materiał. Co za tym idzie, kolejne parę groszy w kieszeni.\nCzystość w miejscu pracy to coś, bez czego nie wyobrażam sobie pracy. Przy zastosowaniu „gotowca” nie muszę martwić się o skrobanie wiadra, czystą wodę zarobową, chlapanie po ścianach czy kurz w mieszkaniu. Przy ATLAS Rapidzie otwieram wiadro, szpachlą mieszam zawartość i nakładam. Przy gładziach sypkich trzeba zwracać uwagę na ilość dolanej wody i przerwy pomiędzy mieszaniem. Tak naprawdę do końca nie wiadomo, czy faktycznie jest to zrobione prawidłowo. Nie widziałem jeszcze szpachlarza, by podczas mieszania np. Gipsara miał koło siebie menzurkę i stoper. Kolejna z punktu widzenia fachowca mocna strona gotowej masy to możliwość przerwania pracy w każdej chwili. Mogę zamknąć wiadro i nie martwię się, że przez cały okres przydatności produktu coś się zmarnuje, wyschnie. Poza tym wszystkim niewątpliwie ważną cechą gotowych mas szpachlowych jest ich lekkość aplikacji, jak i późniejsza obróbka. Przy większej inwestycji można użyć Rapida w systemie natryskowym, co przekłada się na czas wykonanej pracy i zyski, jakie pozostają w kieszeni.\nNa co jeszcze warto zwrócić uwagę przy wyborze mas szpachlowych? Na kolor. Gładzie gotowe są śnieżnobiałe za sprawą mączki dolomitowej, jaka występuje np. w Rapidze. Dzięki temu mamy kolejne oszczędności i czasu, i pieniędzy, bowiem stosując białą farbę po dwukrotnym malowaniu po prostu jest BIAŁO, co w przypadku suchych gładzi nie zawsze można osiągnąć. Kreatywny wykonawca może również, używając Rapida, zaproponować inwestorom ciekawe zdobienia ścian przy użyciu pacy weneckiej czy nawet kawałka foli. Czy w przypadku sypkich mas szpachlowych można takie ozdoby wykonać? Niestety nie.\nNiektórzy mogą ze mną polemizować, że gotowa masa szpachlowa nie nadaje się do prostowania ścian czy też wypełniania większych ubytków w tynkach. Na takie zarzuty zawsze zadaję pytanie: To po co w ofercie producentów chemii budowlanej mamy cienkowarstwowe tynki gipsowe, gips szpachlowy, masy naprawcze itd.? Mamy je po to, by przed zastosowaniem np. Rapida drastyczne miejsca wypełnić choćby gipsem szpachlowym z DOLINY NIDY. Barierą stosowania gładzi gotowych może być cena, która nadal jest wyższa niż przy gładziach sypkich. Jednak w momencie, gdy za materiał płaci inwestor i gdy przeliczy się czas pracy oraz wygodę stosowania, to gładzie gotowe zyskują i na pewno będą nadal znajdować rzeszę wielbicieli.\nArtykuł ukazał się w magazynie ATLAS fachowca, numer 1 luty 2015 (17)\nStosujesz gładzie sypkie czy gotowe? Podziel się wiedzą i doświadczeniem na temat rodzajów gładzi w wątku „Gładź SYPKA czy GOTOWA?”.


#48 Ale zjadłbym Frytę! - Interviews - cs-SopliCa.com - Sieć serwerów Counter-Strike.\nOctober 5, 2020 in Interviews\nCześć! Przeprowadziłem wywiad z Opiekunem Serwera Only Mirage, jest nim Fryta, z góry dziękuje za to że się zgodził na to. Pozdrawiam i zapraszam do lektury!\n1. Opowiedz coś o sobie.\nNazywam się Andrzej, 21 lat będzie w listopadzie, mieszkam w Norwegii od 8 lat, jestem praktykantem kierunek stolarka/budowlanka. W Norwegii trzeba być praktykantem przez 3 lata, po tym czasie można pracować lub dalej się uczyć. Celuję w dalsze wykształcenie, idąc na studia/uniwersytet na profil architekta.\n2. Jak wygląda w życie w Norwegii?\nTu gdzie mieszkam jest to wieś nie ma tutaj dużo osób, o 22 nie widać nikogo na ulicy. Pogoda różni się tym, że od 8 do 12 jest przyjemnie, fajnie i potem zaczyna padać deszcz. W wakacje jest bardzo duża różnica temperatur przy 20 stopniach tutaj, to w Polsce było 30. Do 22 jest bardzo widocznie na dworze. Porównując Polskę są tutaj większe zarobki lecz większość rzeczy też kosztuje więcej lecz znajdą się rzeczy tańsze niż w Polsce. Zarobki w Norwegii odpowiadają dziennemu zapotrzebowaniu, średnie zarobki to 13 tyś złoty przeliczając z koron norweskich. Jeśli prowadziłbym oszczędny tryb życia, to pod koniec miesiąca miałbym około 3 tyś złoty. Wynajem mieszkań kosztuje od 4 do 6 tyś koron, tak samo jedzenie jest drogie.\n3. Co chciałbyś robić po skończonych studiach?\nPracować, zbudować dom, kupić samochód ewentualnie założyć firmę. Szkołę skończę około 26-27 roku życia w zależności od tytułu jaki chciałbym osiągnąć, a chciałbym osiągnąć najwyższy. Po skończonej szkole chciałbym poślubić ładną kobietę i się wyprowadzić.\n4. Jakie są różnicy w życiu w Polsce, a w Norwegii?\nW Norwegii jest lepsze życie, środowisko jest mniej zanieczyszczone niż w Polsce, gdy żyłem w Polsce musiałem używać leków żeby jakoś oddychać, ponieważ choruje na astmę. Żyje mi się lepiej w Norwegii, do Polski nie chcę wracać. W Norwegii są lepsze zarobki, w Polsce zarobki są mniejsze jeżeli nie jesteś wykształcony to jesteś prawie nikim. Jeśli zarabiasz mało to nie kupisz sobie czegoś więcej niż mieszkanie i jedzenie. Za Andrzejem Dudą jakoś nie przepadam. W Norwegii jest bardziej luksusowe życie, dlatego jest około 500 tyś Polaków. Szkoła jest o wiele bardziej łatwiejsza, nie ma matury tak jak w Polsce jedynie jest egzamin z jednego przedmiotu, który się losuje. Studia nie wiem bo jeszcze tam nie doszedłem , technikum tak jak w Polsce są egzaminy zawodowe. Ogólnie rzecz ujmując poziom edukacji jest zaniżony\n5. Jak większość wie obstawisz różne mecze np. piłki nożnej. Jak to się zaczęło i co Cię do tego skłoniło?\nZacząłem 2 lata temu, zauważyłem, że kolega z klasy obstawia koszykówkę i piłkę nożną i zapytał się czy mam jakąś kasę. Najpierw grałem w ruletki w CS:GO potem sprzedawałem skiny za prawdziwe pieniądze, szczerze mówiąc uzależniłem się trochę, lecz powoli odchodzę od tego, próbuję się ograniczyć, mam swoje wydatki na które muszę zaoszczędzić, według mnie nie opłaca się teraz obstawiać piłki nożnej.\n6. Jak znalazłeś się na sieci?\nZacznijmy od tego ze kiedyś grałem na JB od 2015, konto założyłem na forum dlatego, że grałem na JB. Zakumplowałem się w wieku 16 lat z graczami JB i miałem chęć bycia adminem na JB, bo nigdy nim nie byłem. Z czasem napisałem podanie. Streepy dał mi taki prezent świąteczny z okazji którego dostałem admina, z czasem musiałem zrezygnować bo nie dogadywałem się paroma adminami ponieważ pozwalali sobie na za dużo i nie chciałem być tak tolerowany. Po odejściu z JB przeszedłem na BH, gdzie opiekunem była Słoda, byłem tam adminem 2-3 miesiące i miałem okazje zostać gamerem, po zostaniu nim miałem trochę mniej czasu przez szkołę bo chodziłem do 2 technikum. Nie dostałem praktyk w jednym i zostałem przy drugim. Pojawiłem się z powrotem w czerwcu 2020 i udało mi się zostać adminem na OMirage’u i po 1,5 miesiąc dostałem admina na JB.\n7. Opowiedz o sobie jako o opiekunie serwera OMirage. Jak Ci się na nim pracuje i jak pracuje Ci się z obecną administracją?\nDołączyłem do administracji ponieważ administracja na Mirage’u jest fajną grupką osób z którą można pogadać, a najbardziej z Egzo, niestety zrezygnował. Chciałem dołączyć do takiego grona żeby pogadać, poznac się z większą liczba użytkowników. Około 2 miesiące później opiekun “zrezygnował” i zadanie opiekuna przejął Streepy i wybrał mnie po pewnym czasie na [email protected] serwera, po miesiącu zostałem opiekunem i nie dziwie się, bo Streepy nie miał kogo wybrać ponieważ nie znał adminów z Mirage’a, a Stereepy dobrze mnie znał i wiedział, że może mi zaufać, może na mnie polegać i awansował mnie na opiekuna serwera, z obecną administracją pracuje mi się fantastycznie, nie ma praktycznie żadnych problemów. Niestety nasze grono administracji musiało się trochę pomniejszyć nie będę wnikał dlaczego, niedawno zrezygnował jeden z [email protected] Descent i wybrałem nową osobę, jest nią Kodziras w miedzy czasie dołączyło dwóch nowych adminów z czego jeden już kiedyś był adminem i został wyrzucony za aktywność był to Trzy Asy, a drugim jest Ahesik. Po pewnych namysłach musiałem wybrać drugiego [email protected] serwer i został nim Miwo, ponieważ uważam że najbardziej się nadaje na stanowisko ze wszystkich aktualnych adminów na serwerze, admini są nadzorowani poprzez wyższa sieci, działamy bezproblemowo i staramy się być dostępni dla serwera jak najczęściej.\nWybrałbym kawę, ale ostatnio jestem uzależniony od herbaty malinowej z cukrem\nPlacki ziemniaczane z sosem bolognese\nMioim ulubionym serial jest “Shooter”\n11. Pc master race czy konsole?\nPc nie byłem fanem konsol\n12. I na koniec kilka słów od siebie\nPozdrawiam mamę, tatę adminów OMirage, użytkowników i administrację Cs-Soplica\nEdited October 6, 2020 by Gopnik\nGopnik 3 posts\nAdirio44 1 post\nMiwo 1 post\nCześć! Przeprowadziłem wywiad z Opiekunem Serwera Only Mirage, jest nim Fryta, z góry dziękuje za to że się zgodził na to. Pozdrawiam i zapraszam do lektury! (Moje wypowiedzi) (Wypowiedzi Fr\nPlusik za prace a wywiad mi się podoba\nNo co. @Gopnik i nadal w niektórych miejscach masz błędy mimo tego że ci powiedziałem. Dam plus bo fajny wywiad zrobiłem KEKW\n45 minut temu, Gopnik napisał:\nlecz powoli odchodzę od tego, próbuję się ograniczyć,\n9 godzin temu, .Mateo. napisał:\n@Gopnik i nadal w niektórych miejscach masz błędy mimo tego że ci powiedziałem.\nDam plus bo fajny wywiad zrobiłem KEKW\n44 minuty temu, FRYTUNIA napisał:\nDobra, dobra. Dobrze jest\n16 godzin temu, Gopnik napisał:\nJak ci na nim pracuje i jak pracuje Ci się z obecna administracja?\n?? ktoś ty chyba za dużo wypił\nCo do wywiadu mógłby być trochę dłuższy, ale źle nie jest. Kilka braków się znajdzie (brak polskich znaków). Ale ogółem jest git.\nZ racji, że to Fryciorz to leci plusik.\npiękni ludzie, jednostki wybitne\nWszystko fajnie, tylko czemu mnie tam nie ma?\nGopnik co zrobił XD\n+ bo fryta był pytany\nW dniu 5.10.2020 o 22:27, Gopnik napisał:\nStreepy dał mi taki prezent świąteczny z okazji którego dostałem admina\nw 2016 jeszcze byłem miły haha\njednym słowem koks wywiad xd, jeszcze z frytką to juz wogóle Pog


SEIRP – PIĘĆ HISTORII\nSEIRP / Aktualności koła w terenie / PIĘĆ HISTORII\n26 stycznia 2019 Eugeniusz CzerwińskiNo CommentsAktualności koła w terenie, Emerytura\nJeśli służyłeś w milicji choćby kilka godzin przed 1 sierpnia 1990 r., to jesteś „pies, ubek i zdrajca”\nPięć historii – czterech policjantek i policjanta – ma wspólny mianownik: zgodnie z obowiązującą od 1 stycznia ustawą służyli na rzecz totalitarnego państwa i dlatego należy odebrać im większość wypłacanej do tej pory emerytury. Nam opowiadają, jak przebiegała ich służba i dlaczego chodzi im o coś więcej niż pieniądze.\nBywa, że ich jedynym „przewinieniem” było szkolenie informatyczne w Wyższej Szkole Oficerskiej w Legionowie. Czasami dokonywali wyboru świadomie, bo niby co złego mogłoby wyniknąć z kilku lat pracy w bibliotece szkoły policyjnej? Wielu przez większość służby łapało najgroźniejszych gangsterów, morderców i pedofilów. Ryzykowali życie, poświęcali rodzinę i zdrowie. W III RP zostali docenieni i odznaczeni przez najwyższe władze. Dzisiaj mówią o sobie: psy wyklęte. Według IPN-u są bowiem równie źli i zepsuci co byli funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa. I dokładnie tak samo zasługują na dożywotnią karę.\nDlaczego jeden dzień służby w czasach PRL-u oznacza drastyczne cięcia świadczeń emerytalnych nawet dla tych najbardziej zasłużonych policjantów? Jak informuje MSWiA, za służbę na rzecz totalitarnego państwa uznaje się tę od 22 lipca 1944 r. do 31 lipca 1990 r. w cywilnych i wojskowych instytucjach i formacjach. Informację o przebiegu służby wskazanych funkcjonariuszy na rzecz totalitarnego państwa sporządza na podstawie posiadanych akt osobowych Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. To właśnie w oparciu o otrzymane z IPN-u informacje emerytury są ustalane od nowa. Dzieje się to na mocy ustawy, która weszła w życie 1 stycznia 2017 r.\nPodinspektor Adam Rapicki pochodzi z krakowskiej rodziny z tradycjami. Po studiach prawniczych z kryminalistyki trafia do ówczesnej milicji kryminalnej, do sekcji przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu. Po ośmiu miesiącach, jak mówi, „realizuje” swoje pierwsze zabójstwo. W ramach nagrody zostaje przeniesiony do Komendy Wojewódzkiej MO, do bardzo elitarnej sekcji kryminalnej. To właśnie tam rozpracowuje niebezpieczną grupę włamywaczy mieszkaniowych o kryptonimie „Nieuchwytni”, która przechodzi do historii polskiej kryminalistyki. Z sukcesem prowadzi śledztwa w sprawach kilkudziesięciu zabójstw. – Na początku lat 80. szczęście mnie jednak opuściło. Doznałem bardzo ciężkiej kontuzji kręgosłupa i tym samym „załatwiłem” sobie stanowisko etatowego rzecznika prasowego Komendanta Wojewódzkiego w Krakowie – mówi. Zaczyna współtworzyć program telewizyjny: „Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie”, z którego później powstanie słynny magazyn „997”.\nPod koniec 1985 roku jego stanowisko zostaje przeniesione do Wydziału Polityczno-Wychowawczego. Od początku protestuje, przez co w styczniu, czyli już miesiąc później, zostanie wydalony ze służby. Nie może znaleźć sobie miejsca, próbuje sił jako dziennikarz, najpierw pod własnym nazwiskiem, ale szybko się okazuje, że bezpieka załatwiła mu cenzurę właśnie przez nazwisko. Publikuje więc pod pseudonimem. Jest m.in. felietonistą miesięcznika kryminalnego „Detektyw”. W kwietniu 1990 roku odbiera telefon od naczelnika kadr. Tego samego, który zwolnił go 4 lata wcześniej. Ten proponuje mu powrót do firmy na podstawie specjalnej ustawy dotyczącej „represjonowanych” politycznie. – Może głupio, ale się zgodziłem. Mogłem sobie przecież załatwić już wtedy emeryturę i mieć święty spokój. Miałem 13 lat wysługi + 4 lata nieobecności + rok przepracowany w cywilu + 4 lata studiów – łącznie 22 lata. Większość „represjonowanych” na to poszła, ale ja – głupi – postanowiłem wrócić do służby. Dałem się, ku*wa, zrobić jak dziecko – mówi.\nOdrzuca propozycje funkcji kierowniczych i decyduje się wrócić do sekcji zabójstw na stanowisko szeregowego inspektora. A tam zabójstwo za zabójstwem, oględziny za oględzinami. Na początku lat 90. trup ściele się gęsto. Nie ma czasu na sen, na prywatne życie. Jednej zimy dostaje do rozpracowania jedną z największych spraw lat 90.: uprowadzenie dla okupu i morderstwo krakowskiego biznesmena. Podejrzanym jest pracownik porwanego. Jest na tyle głupi, że zgłasza się do rodziny biznesmena, mówiąc, że doszło „do wypadku z udziałem szefa” i potrzebuje pieniędzy na bezproblemowe załatwienie sprawy. Wtedy już jest pod obserwacją policji. W miejscu, gdzie mają być przekazane pieniądze, funkcjonariusze znajdują samochód zaginionego. A kilka metrów dalej jego ciało. Sprawca na widok radiowozu ucieka. – To wtedy zaprosiłem do współpracy Michała Fajbusiewicza. Powstał wyemitowany w telewizji świetny film z apelem o wskazanie miejsca pobytu sprawcy, który zresztą został ujęty w Poznaniu jeszcze w czasie trwania końcowych napisów. Siedzi do dzisiaj – opowiada Adam.\nDecyzję z ZER-u, czyli Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA, Adam dostaje 16 sierpnia 2017 r. Oprócz okrojenia emerytury cofa mu się także rentę inwalidzką, przyznaną – jak podkreśla – za schorzenia powstałe po czerwcu ’90. – Tkwię w katalogu internetowym IPN. Mówię o sobie jak o tym psie wyklętym – kończy.\nDanuta, w środowisku policyjnym znana dziś jako Niusia. W 1982 roku kończy szkołę średnią, Technikum Mechaniczno-Energetyczne w Szczecinie. Jest młoda, nie interesuje się polityką. Trzy lata później wychodzi za mąż. To wtedy w ślad za mężem zgłasza się do pracy w milicji w Szczecinie. Jedyny wydział, gdzie mogą przyjąć ją bez studiów, to „B”, czyli Wydział Obserwacji Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych Służby Bezpieczeństwa.\nNie przywiązywałam do tego wagi, miałam zaledwie 22 lata. Byłam gówniarą, która nie rozumiała wielu spraw. Szczęśliwą, bo dostałam pracę w milicji, jak mój ojciec – mówi.\nKiedy mąż Danki dowiaduje się, że będzie pracowała z samymi mężczyznami, prosi o przeniesienie z Wydziału Kryminalnego do Wydziału Obserwacyjnego – tam gdzie zatrudniona jest żona. Koledzy pukają się w głowę, ale on jest młody, szaleńczo zakochany i bardzo o Dankę zazdrosny.\nNasza służba polegała na obserwacji, z reguły były to zadania wykonywane dla Wydziału Kryminalnego lub Wydziału do Walki z Przestępczością Gospodarczą – mówi Danka. – Nic, czego mogłabym się wstydzić. Obserwowaliśmy złych ludzi.\nW 1987 roku wraz z mężem zostaje wysłana na 10-miesięczny kurs do Szkoły Chorążych dla Wydziałów „B” w Warszawie. Kilka miesięcy później Danka dowiaduje się, że jest w bliźniaczej ciąży. Ciąży nie uda jej się donosić, dlatego w kolejnej będzie już na zwolnieniu.\nW pracy łącznie nie ma jej ponad dwa lata. Akurat na początku 1990 roku, w czasie, kiedy w służbach huczy, a kierownictwo SB jest poddawane weryfikacji do nowo powstałego Urzędu Ochrony Państwa, Danka jest na macierzyńskim. Ale takich „szaraczków” jak ona i tak nikt nie weryfikuje. Wraca w 1991 roku, z uwagi na małe dzieci, do łączności. – Przyjmowałam radiotelefony do naprawy, wydawałam części. Czysta logistyka, służba nieszkodząca nikomu – mówi.\nDzieci rosną. Przenosi się do Wydziału do Walki z Przestępczością Zorganizowaną, także w Szczecinie. W 2005 roku sama przechwytuje pół tony substancji BMK, niezbędnej do produkcji amfetaminy. Wcześniej obezwładnia zabójcę groźnego gangu, przygniatając go do chodnika… elegancką szpilką. Z kolei we wrześniu 2006 roku brawurowo zatrzymuje poszukiwanego w całej Polsce gwałciciela i porywacza. „Życie Warszawy” pisze o Dance: „44-letnia policjantka ze służb kryminalnych, która patrolowała obrzeża Szczecina nieoznakowanym fiatem stilo, zaryzykowała karierę w policji obezwładniając groźnego gwałciciela (…)”. Z jednej strony powinna wezwać posiłki, z drugiej liczyła się przecież każda sekunda. Danka czuła, że to jedyna szansa na złapanie bandyty.\nNigdy nie byłam członkiem partii, nawet nie byłam kandydatem na jej członka. Tymczasem jestem katem, oprawcą, kanalią, zdrajcą. Czy było warto tak bardzo się poświęcać służbie? W tej chwili już nie wiem – mówi Danka. – Innym wybaczono, a ja jestem bandytą z mocy kolejnej ustawy. Najpierw PO, teraz PiS, ile jeszcze razy będę karana? – pyta.\nNadkomisarz Danuta Leszczyńska jako oficer i kierownik sekcji w Wydziale Kryminalnym Komendy Wojewódzkiej Policji (wcześniej CBŚ) służyła ponad 25 lat. Emeryturę obniżano dwukrotnie – w roku 2009 i po ostatniej ustawie za rządów PiS. Od kwietnia dorabia jako pomoc biurowa w prywatnej firmie. Wie, że jej emerytura nigdy nie będzie już wyższa nawet o złotówkę. Mąż, aspirant sztabowy z 20-letnim stażem służby, czeka jeszcze na zawiadomienie z Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA, ale już wie, że je dostanie. Dorabia jako ochroniarz, ale dlatego, że skończył szkołę w czasach Milicji Obywatelskiej, nigdy nie dostanie licencji bez specjalistycznego kursu za kilka tysięcy złotych.\nEmeryturę osoby, która pełniła służbę „na rzecz totalitarnego państwa”, średnio zmniejsza się o 2/3. Szacuje się, że od 1 października okrojone emerytury w sumie otrzyma 18 tys. byłych policjantów. Niższe będą też renty inwalidzkie, które dostaje ponad 4 tys. byłych funkcjonariuszy. Dezubekizacji nie będzie podlegać jedynie renta rodzinna przysługująca po osobie, która pełniła służbę na rzecz totalitarnego państwa, ale zginęła już po 31 lipca 1990 roku.\nW dniu, kiedy rozmawiam z młodszą inspektor Grażyną Piotrowicz, media podają, że kolejny emerytowany policjant dostał zawału. Od czerwca to już 12. przypadek „śmierci dezubekizacyjnej”. Od tego momentu Federacja Stowarzyszeń Służb Mundurowych RP prowadzi tzw. białą księgę. Trafiają do niej osoby, które postanowiły odebrać sobie życie lub zmarły krótko po otrzymaniu pisma z pieczątką ZER. Z decyzją i piętnem „ubeka” nie poradził sobie m.in. były zastępca Komendanta Powiatowego w Gryficach, który popełnił samobójstwo. Czterech innych policjantów zmarło na zawał. W tym 56-letni Krzysztof, który 19 czerwca o godz. 18.00 pokwitował odbiór decyzji, a o godz. 18.27 lekarz stwierdził jego zgon na skutek rozległego zawału. Tak samo było w przypadku Tadeusza z Centrum Szkolenia Policji w Legionowie czy Kazimierza, policjanta z Rzeszowa. Do białej księgi trafili także Antoni z Raby Wyżnej, który decyzję ZER-u przypłacił zgonem na skutek udaru, oraz Maria z Płocka, emerytowana telefonistka. Maria walczyła z rakiem. Po otrzymaniu decyzji ZER-u przeszła załamanie nerwowe, co ostatecznie dobiło jej osłabiony chorobą organizm.\nW ustawie, która weszła w życie z początkiem tego roku, przyjęto zasadę odpowiedzialności zbiorowej, represjonując nie tylko po raz kolejny byłych funkcjonariuszy SB, ale w większości policjantów, a wcześniej milicjantów, którzy z SB nie mieli kompletnie nic wspólnego – mówi Grażyna Piotrowicz. – Wystarczyło, że ktoś został skierowany ze swojej jednostki na szkolenie językowe lub informatyczne do Wyższej Szkoły Oficerskiej w Legionowie, która podlegała w PRL-u Akademii Spraw Wewnętrznych. Wystarczył udział w krótkim, kilkutygodniowym kursie, żeby zostać zakwalifikowanym przez IPN do „zbrodniczej esbeckiej grupy służącej totalitarnemu państwu”. Dla ustawodawcy nie ma też znaczenia, że ktoś pracował np. w legionowskiej szkole jako pielęgniarka, lekarz, tłumacz, informatyk, bibliotekarz, maszynistka, kierowca czy kierownik stolarni. Wszyscy zostaliśmy potraktowani jak zbrodniarze.\nSama Piotrowicz do pracy idzie w 1980 roku, właśnie w Wyższej Szkole Oficerskiej w Legionowie, gdzie zatrudnia się na etacie cywilnym introligatora. – Szukałam zajęcia od razu po maturze, w domu była trudna sytuacja finansowa. Tata sparaliżowany po wylewie zmarł, kiedy miałam 8 lat. Zostałyśmy z mamą same. Miałyśmy 980 złotych miesięcznie. Po zrobieniu opłat, spłaceniu rat kredytów zostawało 200-300 złotych na życie na nas obie i dwa psy. Chciałam pracować, zarabiać, ulżyć mamie, zapewnić jej godne życie – opowiada.\nW czerwcu dostała decyzję z Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA o ponownym ustaleniu wysokości emerytury zmniejszonej o ponad 2/3. Dziś mówi: – Nie chodzi tylko o pieniądze, honor, ale również o zerwanie kontraktu, niedotrzymanie warunków umowy, jaką państwo zawarło z nami. To tak jakby zmieniać zasady gry podczas jej trwania. A tak się po prostu nie godzi.\nBabski oddział „T”\nZuzanna służbę w „mundurówce” rozpoczyna w 1984 roku. Wydaje jej się to wtedy bardzo naturalne. Policjantem był przecież jej dziadek, w służbach mundurowych pracował też ojciec.\nSkończyłam Wydział Prawa i Administracji na uniwersytecie w Poznaniu, niemalże z automatu wylądowałam w Wydziale „T”, czyli Techniki Operacyjnej, na stanowisku referenta. Moja praca, tak jak i pozostałych koleżanek (na odsłuchu pracowały niemalże same kobiety) polegała na sporządzaniu stenogramów rozmów. Przy czym trzeba podkreślić, że zapisy te dotyczyły nie tylko działaczy opozycyjnych, ale często także spraw kryminalnych – opowiada Zuzanna.\nW roku 1990 weryfikacji nie przechodzą wszystkie osoby na stanowiskach kierowniczych, także m.in. w wydziale „T”. Pozostałym proponowana jest praca w Urzędzie Ochrony Państwa albo w nowo utworzonej policji.\nZuzanna trafia do policyjnego Wydziału Techniki Operacyjnej. Nadal pracuje na odsłuchach. W międzyczasie kończy szkołę oficerską w Legionowie i dostaje pierwszy awans. W pracy jest w pełni dyspozycyjna. Na każdą zmianę, na każde wezwanie. Świątek, piątek czy niedziela. Bez różnicy. Nie pamięta, ile Wigilii spędza w firmie, słuchając wynurzeń morderców, gwałcicieli i pedofilów. W domu jest gościem. Mąż taksówkarz i dwie córki widują ją dosłownie na chwilę. Poza pracą na trzy zmiany uczestniczy we wszystkich możliwych szkoleniach. Zdobywa certyfikaty techniczne, językowe, kończy studia podyplomowe i awansuje na stanowisko kierownika sekcji WTO. Dostaje kolejne nagrody pieniężne od Komendy Wojewódzkiej Policji, Komendy Głównej Policji oraz Ministra Spraw Wewnętrznych, głównie za rozpracowywanie grup przestępczych w przestępczości zorganizowanej – narkotykowej, kryminalnej. W czerwcu 2009 roku od prezydenta Lecha Kaczyńskiego otrzymuje srebrny medal za długoletnią służbę. Dwa lata później odchodzi na emeryturę. To wtedy sprzedają z mężem mieszkanie położone tuż przy komendzie. Przenoszą się do domku na wsi pod Poznaniem. Za kilka lat okaże się to najlepszą decyzją w jej życiu. Po odebraniu 2/3 emerytury na czynsz za mieszkanie nie byłoby jej już stać.\nGrażyna jest młoda. Ma niecałe 20 lat. Kobiety do milicji przyjmują wówczas niechętnie. Zwłaszcza do sekcji kryminalnych. W kadrach proponują jej jedynie pracę w Wydziale Paszportów. I tam zostaje na pięć lat. Prowadzi kancelarię, postępuje zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami prawa. – Nigdy nikomu nie zrobiłam żadnej krzywdy, ani fizycznej, ani psychicznej – mówi.\nW 1990 r. z automatu przechodzi do policji. Przez kolejne 25 lat pracuje w komisariatach w Szczecinie. – Nikt niczego nie dał mi za darmo, musiałam ciężko pracować, zwłaszcza że jestem kobietą, a w tamtych latach było nas niewiele – opowiada. Służbie poświęca swój cały wolny czas. – Kiedy inni śpiewali kolędy, ja z moimi policjantami wykonywaliśmy kolejne oględziny zwłok. Gdy inni świętowali urodziny swoich dzieci, my zbieraliśmy materiały na miejscu kolejnego rozboju, gwałtu czy czynu lubieżnego – wspomina.\nPo 34 latach pracy odchodzi ze służby na zasłużoną emeryturę. – Pieniądze, które chcą nam odebrać, to jedno, ale chyba ważniejsze jest poniżenie, smutek i poczucie niesprawiedliwości, nierówności. Z tego „niechlubnego” – według oceny ustawodawcy – okresu pracy mam może 200 złotych emerytury, a pozostała kwota została przez mnie zapracowana w wolnej Polsce – zaznacza.\nJoanna Pasztelańska. Dziennikarka, reporterka. Jako jedna z pierwszych dotarła do Turcji po trzęsieniu ziemi w 1999 roku, relacjonowała wybory prezydenckie w Iranie, zajmowała się sprawą farmy niewolników pod Londynem i ukrytymi w rejonie Prypeci sierocińcami dla dzieci z wadami genetycznymi po wybuchu elektrowni w Czarnobylu. Od blisko dwudziestu lat jeździ po Polsce śledząc tematy trudne i niewyjaśnione m.in. dla „Życia Warszawy”, „Tygodnika Kulisy” i magazynu „Dziennika Gazety Prawnej”. W 2016 roku nakładem wydawnictwa Horyzont Znak ukazała się książka „Policjanci. Za cenę życia”, którą napisała wraz z mężem.


KO zdeterminowana, by w końcu zerwać łańcuchy - 29.06.2021, Sputnik Polska\nWprawdzie o „piątce dla zwierząt” słuch zaginął, ale od tego czasu powstają nowe regulacje poprawiające dobrostan zwierząt. Katarzyna Piekarska i grupa posłów... 29.06.2021, Sputnik Polska\nProjekt KO został złożony w Sejmie. Co się w nim znalazło? Wiele ważnych zmian! Zabrakło tam zakazu uboju rytualnego i zakazu hodowli zwierząt na futra, jednak projekt i tak można uznać za rewolucyjny.– czytamy w uzasadnieniu projektu.Zerwijmy łańcuchy!Zgodnie z nowelizacją będzie można trzymać psa na uwięzi tylko na spacerze. Psy, zamiast przypięte łańcuchami czy sznurkami do bud, będą musiały być trzymane w kojcu (powierzchnia w zależności od wysokości zwierzęcia w kłębie, od 10 m kw., ureguluje to szczegółowo resort rolnictwa w osobnym rozporządzeniu), raz dziennie trzeba będzie zapewnić im możliwość swobodnego ruchu, zaś w kojcu musi znaleźć się także miejsce chroniące zwierzę przed upałem lub mrozem. Szczenięta powyżej 3 miesięcy mają być chipowane i trafiać do centralnej bazy państwowej, do której będzie mieć dostęp m.in. Inspekcja Weterynaryjna.Rozszerzone kary za znęcanieZa znęcanie w świetle nowych przepisów uznane będzie:Więcej uprawnień dla organizacji prozwierzęcych„Projekt nowelizacji ustawy przewiduje przyznanie organizacjom społecznym, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt uprawnienie do samodzielnego wniosku o ukaranie w przypadku wykroczeń stypizowanych w ustawie o ochronie zwierząt. (…) Organizacje społeczne, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, mogą samodzielnie wnieść wniosek o ukaranie jako oskarżyciel posiłkowy, jeżeli w ciągu miesiąca od powiadomienia o wykroczeniu organu uprawnionego do występowania w tych sprawach w charakterze oskarżyciela publicznego, nie zostanie powiadomiony o wniesieniu przez ten organ wniosku o ukaranie albo nie otrzyma zawiadomienia o braku podstaw do wniesienia wniosku o ukaranie” – czytamy w dokumencie.Monitoring w rzeźniach i inne regulacje„Minister środowiska miałby określić w rozporządzeniu minimalne warunki utrzymywania poszczególnych gatunków zwierząt wykorzystywanych w celach m.in. rozrywkowych, filmowych czy specjalnych” – czytamy na portalu farmer.pl. Zwierzęta pracujące w przemyśle rozrywkowym zyskają też prawo do emerytury.Uregulowano również wymogi, które musi spełnić firma, aby uzyskać pozwolenie na prowadzenie schroniska dla zwierząt. Gminy miałyby m.in podpisywać umowy tylko z wybranymi placówkami, np. tam, gdzie działają wolontariusze. Wprowadzony ma też zostać zakaz organizowania i uczestnictwa w konkursach, loteriach, aukcjach lub licytacjach, w których zwierzę domowe stanowi nagrodę albo jest przedmiotem aukcji.Co jeszcze? Właściciele ubojni będą musieli zamontować monitoring w pomieszczeniach do przetrzymywania, ogłuszania i wykrwawiania zwierząt.Cały tekst projektu można pobrać z tej strony.\npolska, gospodarka, kryzys gospodarczy, polityk, polityka, polityka socjalna\n13:51 29.06.2021 (Zaktualizowane: 14:25 29.06.2021)\n© REUTERS / Arnd Wiegmann Łańcuchy na terenie fortu "Furggels" w pobliżu miejscowości St.Magretenberg w Szwajcarii\nWprawdzie o „piątce dla zwierząt” słuch zaginął, ale od tego czasu powstają nowe regulacje poprawiające dobrostan zwierząt. Katarzyna Piekarska i grupa posłów KO przedstawili projekt nowelizacji Ustawy o ochronie zwierząt. Znalazł się tam m.in. całkowity zakaz trzymania psów na uwięzi oraz monitoring w ubojniach.\nProjekt KO został złożony w Sejmie. Co się w nim znalazło? Wiele ważnych zmian! Zabrakło tam zakazu uboju rytualnego i zakazu hodowli zwierząt na futra, jednak projekt i tak można uznać za rewolucyjny.\nZgodnie z nowelizacją będzie można trzymać psa na uwięzi tylko na spacerze. Psy, zamiast przypięte łańcuchami czy sznurkami do bud, będą musiały być trzymane w kojcu (powierzchnia w zależności od wysokości zwierzęcia w kłębie, od 10 m kw., ureguluje to szczegółowo resort rolnictwa w osobnym rozporządzeniu), raz dziennie trzeba będzie zapewnić im możliwość swobodnego ruchu, zaś w kojcu musi znaleźć się także miejsce chroniące zwierzę przed upałem lub mrozem. Szczenięta powyżej 3 miesięcy mają być chipowane i trafiać do centralnej bazy państwowej, do której będzie mieć dostęp m.in. Inspekcja Weterynaryjna.\nRozszerzone kary za znęcanie\nZa znęcanie w świetle nowych przepisów uznane będzie:\nświadome zaniechanie podjęcia lub kontynuowania leczenia zwierzęcia\nprzesyłanie żywych zwierząt w przesyłkach – pocztą albo kurierem\nmontowanie na elewacjach i budynkach różnych elementów, które mogą skrzywdzić ptaki.\n„Projekt nowelizacji ustawy przewiduje przyznanie organizacjom społecznym, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt uprawnienie do samodzielnego wniosku o ukaranie w przypadku wykroczeń stypizowanych w ustawie o ochronie zwierząt. (…) Organizacje społeczne, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, mogą samodzielnie wnieść wniosek o ukaranie jako oskarżyciel posiłkowy, jeżeli w ciągu miesiąca od powiadomienia o wykroczeniu organu uprawnionego do występowania w tych sprawach w charakterze oskarżyciela publicznego, nie zostanie powiadomiony o wniesieniu przez ten organ wniosku o ukaranie albo nie otrzyma zawiadomienia o braku podstaw do wniesienia wniosku o ukaranie” – czytamy w dokumencie.\nMonitoring w rzeźniach i inne regulacje\n„Minister środowiska miałby określić w rozporządzeniu minimalne warunki utrzymywania poszczególnych gatunków zwierząt wykorzystywanych w celach m.in. rozrywkowych, filmowych czy specjalnych” – czytamy na portalu farmer.pl. Zwierzęta pracujące w przemyśle rozrywkowym zyskają też prawo do emerytury.\nUregulowano również wymogi, które musi spełnić firma, aby uzyskać pozwolenie na prowadzenie schroniska dla zwierząt. Gminy miałyby m.in podpisywać umowy tylko z wybranymi placówkami, np. tam, gdzie działają wolontariusze. Wprowadzony ma też zostać zakaz organizowania i uczestnictwa w konkursach, loteriach, aukcjach lub licytacjach, w których zwierzę domowe stanowi nagrodę albo jest przedmiotem aukcji.\nCo jeszcze? Właściciele ubojni będą musieli zamontować monitoring w pomieszczeniach do przetrzymywania, ogłuszania i wykrwawiania zwierząt.\nCały tekst projektu można pobrać z tej strony.


W języku moc – Podwójnie wyjątkowy\nUmiejętność posługiwania się językiem jest niewątpliwie darem ludzkości, który bezpośrednio wypływa na ciągłe przemiany, a co za tym idzie, nasz rozwój. Idea, że język nie tylko służy nam do komunikowania, ale również kształtuje nasze doświadczenia i nas jako ludzi jest silnie poparta dowodami naukowymi. Dowody te wskazują, że ludzie, którzy mówią różnymi językami, nie tylko używają różnych słów, dźwięków, akcentu itd., ale również myślą inaczej. Jedno z czołowych badań w tym temacie pokazuje, że różnice w słownictwie używanym do określenia kolorów prowadzą do różnic w ich postrzeganiu. Czyli np. jeśli w języku polskim mamy osobne słowa by odróżnić odcienie niebieskiego tj. niebieski i granatowy to będziemy szybciej różnicować te kolory obserwując je niż np. osoby, które za swój język ojczysty mają język angielski, w którym takiego rozróżnienia barwy niebieskiej nie ma. Innym przykładem jest spostrzeganie czasu horyzontalnie używając języka angielskiego lub wertykalnie używając języka mandaryńskiego. Czyli po angielsku powiemy np. wszystko jeszcze przed nami lub za nami, a w języku mandaryńskim wszystko pod nami, lub nad nami. Ciekawe, prawda?\nPo pierwsze dlatego, że jest to niezwykle fascynujące, a po drugie wydaje się ważne, by zdać sobie sprawę z tego, że język, którego używamy, słownictwo, a nawet błędy gramatyczne mają ogromny udział w naszym postrzeganiu świata, jak również mogą wpływać na nasze zdrowie psychiczne.\nDla dzieci wysoko wrażliwych czy lękowych język może mieć ogromny wpływ na postrzeganie sytuacji w jakiej się znajdują i możliwości radzenia sobie z nią. Nie piszę tutaj o rzeczach oczywistych, tj., że nie powinniśmy ośmieszać dzieci czy używać języka przemocy, ale piszę o sposobie w jakim zwracamy się do dzieci zwracamy.\nUpraszczając (przepraszam polonistów) w codziennej komunikacji najczęściej używamy rozkazów, pytań i opisów. Te dwa pierwsze to przekaz, w którym oczekujemy konkretnej odpowiedzi, zachowania od naszego rozmówcy tj. pytając czekamy na odpowiedź, wydając instrukcje, prośby czy wytyczne oczekujemy na wykonanie zadania.\nNatomiast opisując rzeczywistość dzielimy się z drugim człowiekiem swoimi doświadczeniami, uczuciami i myślami. Nie oczekujemy konkretnej odpowiedzi, za to mamy możliwość wejść w głębszy kontakt z rozmówcą. Jak się okazuje mówiąc w ten sposób możemy pomóc naszym dzieciom obniżyć ich lęk.\nWiele dzieci lękowych (widać to zwłaszcza u dzieci z mutyzmem wybiórczym*) jeśli są bezpośrednio zapytane, czuje ogromna presję i ogromny stres, który przechodzi szybko w stan zamrożenia, albo walki-ucieczki. W takim stanie najchętniej nasze dzieci zapadłyby się pod ziemie lub brały nogi za pas. Po prostu za wszelką cenę chciałyby uniknąć trudną dla nich sytuację, podwyższonego napięcia. Co ciekawe, do dzieci, które maja wysoki poziom lęku dorośli częściej komunikują się przez pytania czy instrukcje w stresujących dla nich sytuacjach. Zasypują ich pytaniami i nakazami, bo wierzą, że to ułatwi im włączenie się do aktywności czy kontaktu. W rzeczywistości taki sposób komunikacji nie ułatwi rozluźnienia się, a jest bardziej prawdopodobne, że zwiększy u nich lęk. Dzieci z wysokim poziomem lęku po pierwsze potrzebują więcej czasu by się rozluźnić i rozgościć w nowej sytuacji, a po drugie potrzebują wejść z drugim człowiekiem w relacje. Kluczem do otwarcia takiej relacji jest właśnie komunikacja unikająca pytań i nakazów, co pozwoli usunąć napięcie pomiędzy rozmówcami.\nWyobraźmy sobie, że jesteśmy u cioci na imieninach. Jak wiemy różne rzeczy dzieją się na takich imprezach. Wiele ludzi, mnóstwo wrażeń, sporo pytań, no i ogromna liczba buziaków, często, o zgrozo dla dzieci sensorycznie wrażliwych, mnóstwo mokrych buziaków. Jednym słowem, warunki niesprzyjające. Otwierają się drzwi, impreza trwa. Wchodzi to nasze przerażone dziecko do środka, chciałoby przemknąć niewidoczne, ale marne na to szanse. Ciocia stoi jak wryta na przedpokoju i czeka z niecierpliwością by przywitać swoich wyczekiwanych długo gości.\nCiocia kontra dziecko z wysokim poziomem lęku (DL) – pytania i nakazy\nCiocia pełna radości i zaangażowania pyta:\nCiocia: Aniu, ile ty masz teraz lat???\nDL: Aaaaa… (panika, DL chciałaby odpowiedzieć, ale nie może)\nCiocia: Co przyniosłaś w torebce???\nDL: Aaaaa…..(panika, DL chciałaby się podzielić zawartością torebki, ale coś je trzyma od środka)\nCiocia: Chodź już do pokoju i zjedz śledzia w zalewie.\nDL: Aaaaa… (panika, DL chciałoby powiedzieć, że nie lubi śledzi, ale słowa zatrzymują się w gardle)\nPo dłuższym czasie, gdy dzieci już się rozluźniły i frywolnie harcują.\nCiocia: Musicie się uspokoić i znaleźć inną zabawę, bo ta jest za głośna.\nDL: Aaaaa… (panika, DL czuje stres, że zrobiło coś złego)\nWychodząc z imprezy.\nCiocia: umiesz już zasuwać kurtkę?\nDL: aaaaa… (panika, DL się martwi, że zasuwanie tym razem nie wyjdzie)\nA teraz ta sama ciocia tylko używając języka bardziej wspierającego dziecko wrażliwe czy lękowe.\nII. Ciocia kontra dziecko z wysokim poziomem lęku (DL) – opis sytuacji\nCiocia: Jak wspaniale Cię widzieć. Jak Ty urosłaś, za niedługo mnie z pewnością przerośniesz.\nCiocia: Bardzo mi się podoba twoja torebka, sama taką bym chciała, nosiłabym tam dużo rękawiczek, bo ciągle je gubię.\nDL: yhm, ja mam w mojej kolorowego króliczka.\nCiocia: Możemy teraz przejść do pokoju to pokażę Ci jakie pyszności przygotowałam. Może będziesz mieć na coś ochotę.\nCiocia: wow, macie naprawdę donośny głos. Aż mnie uszy bolą.\nDL: (wie, że powinno sprobować mniej krzyczeć w czasie zabawy)\nCiocia: zasuwanie kurtki to trudna sprawa, ale widzę, że ty już całkiem dobrze sobie z tym zadaniem radzisz.\nzasuwanie kurtki to trudna sprawa, wydaje mi się, że mogłabym Ci z tym trochę pomóc.\nDL: zazwyczaj mi wychodzi, ale jak mi się nie uda to możesz mi pomóc.\nTą ciotką z sytuacji II możemy być i my. Zamiast zadawać pytania i wydawać polecenia możemy używać języka, którym będziemy opisywać otaczający świat i sytuacje w których jesteśmy. Możemy dzielić się swoimi spostrzeżeniami, opiniami, myślami, doceniać starania naszych dzieci, jak również w trudnych momentach dodawać im otuchy. W ten sposób będziemy wspierać nasze dziecko w trudnych dla niego momentach.\n* Mutyzm wybiórczy, to zaburzenie lękowe, które polega na tym, że w pewnych sytuacjach dziecko mówi niewiele lub nie mówi wcale, podczas gdy w innych warunkach wypowiada się zupełnie swobodnie. Najczęściej zdarza się, że w domu dziecko mówi bez problemu, lecz w przedszkolu czy szkole nie jest w stanie się odezwać. Jest to podszyte silnym lękiem przed mówieniem do osób spoza strefy komfortu dziecka i byciem przez nie słyszanym.\nJeśli Twoje dziecko zmaga się z mutyzmem wybiórczym, a Ty szukasz wiedzy na ten temat oraz profesjonalnego wsparcia możesz je znaleźć w Fundacji Mutyzm Wybiórczy Reaktywacja> strona FB Fundacji Mutyzm Wybiórczy Reaktywacja\nlub na stronie https://mutyzm-wybiorczy.org.pl/\nChcesz posłuchać więcej o badaniach Lera Boroditsky, o których wspomniałam w tekście, jak również dowiedzieć się więcej jak język kształtuje nasz umysł polecam\nL. Boroditsky, „Do English and Mandarin Speakers Think Differently About Time?” Proceedings of the 48th Annual Meeting of the Psychonomic Society (2007): 34