Data publikacji 24.11.2017r.\nPrezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłosił średnią cenę skupu żyta, która jest podstawą do wyliczenia podatku rolnego na 2018 roku. Z komunikatu GUS wynika , że średnia ceny 1 dt (kwintal) żyta wyniosła 52,49 zł. Rok wcześniej stawka za 1 kwintal żyta wyniosła 131,10 złotego, stawka obowiązująca w 2016 była równa 53,75 złotych a w 2015 roku wynosiła 61,37 złotego.\nWysokość stawek podatku rolnego w 2018 roku\nJak to się przekłada na stawki podatku? Zgodnie z prawem stawka podatku rolnego dla gospodarstw rolnych jest to pieniężna równowartość 2,5 kwintala żyta za 1 ha przeliczeniowy, czyli w 2018 roku stawka podatku rolnego będzie wynosić 131,23 złotych za 1 ha przeliczeniowy.\nStawka obowiązująca w 2017 wynosiła 131,10 złotych, czyli o 13 groszy mniej niż w 2018 r. Z kolei podatek rolny w 2018 r. będzie o 3,15 zł niższy niż w 2016 r. i o 22,2 złotego niższy niż w 2015 roku.\nZmieni się także podatek rolny od gruntów rolnych, które nie stanowią gospodarstw rolnych. Stawka za te użytki wynosi równowartość 5 kwintali żyta za 1 ha przeliczeniowy. Zatem w 2018 r. stawka ta będzie wynosić 262,45 złotego, czyli o 25 groszy więcej niż w 2017 roku.\nDo kiedy trzeba zapłacić podatek rolny?\nWarto jednak pamiętać, że rada gminy może obniżyć stawki podatku rolnego zarówno do gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, jak i tych, które nie stanowią gospodarstw rolnych.\nPodatek rolny wpłaca się do kasy gminy, w której znajduje się gospodarstwo rolne. Podatek rolny jest płatny w 4 ratach proporcjonalnych do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada. Jeżeli kwota podatku nie przekracza 100 zł, podatek jest płatny jednorazowo do 15 marca.\nKto może uzyskać ulgę lub zwolnienie od podatku rolnego?\nZ podatku rolnego zwolnione są m.in. użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych.\nRolnicy mogą także ubiegać się o ulgę inwestycyjną w podatku rolnym w związku z tytułu wydatków poniesionych np. na budowę lub modernizację budynków inwentarskich lub na zakup i zainstalowanie deszczowni, urządzeń melioracyjnych czy urządzeń do produkcji energii z odnawialnych źródeł energii.


Skupień jedzie do USA - sport.interia.pl\nSkupień jedzie do USA\nCzwartek, 22 września 2005 (10:01)\nWojciech Skupień pojedzie do USA na cztery ostatnie konkursy Pucharu Kontynentalnego w skokach na igielicie. Zawodnik Wisły Zakopane dobrze radzi sobie w tym sezonie, ale z uwagi na zobowiązania sponsorskie nie został wystawiony do sierpniowej Grand Prix w Zakopanem.\nA wszystko przez znak firmowy na kasku skoczka. Skupień chce być lojalny wobec klubowego sponsora.\n- Zdecydowaliśmy się na ustępstwo. Rezygnujemy z naszego znaku podczas zawodów w Stanach. Mimo że nie nawiązaliśmy jeszcze rozmów z menedżerem reprezentacji, Edim Federerem - powiedział Zakrzewski prezes firmy Elopak, sponsorującej klub Wisła Zakopane.\n- Wojtek zabrał się jeszcze mocniej do roboty - podkreśla jego klubowy trener Józef Jarząbek.\n- Wojtek ma zająć miejsca nie niższe niż szóste we wszystkich czterech konkursach. Wtedy uzyskamy zwiększenie do sześciu liczby zawodników startujących w "Kontynentalu" zimą na koszt organizatorów - dodał asystent trenera reprezentacji B, Zbigniew Klimowski.\nDowiedz się więcej na temat: Zakopane | USA\nLa Biosthetique Paris: Cheveux Longs\n"Łódzkie metro" ma powstać za 5 lat\nMŚ w kolarstwie. Maciejuk zdobył medal na kole Kwiatkowskiego\nGoran Dragić zakończył reprezentacyjną karierę\nOstra przemowa Trumpa w ONZ. Padły słowa o "całkowitym zniszczeniu" Korei Północnej\nFC Barcelona szuka zastępstwa dla Dembele. Wśród kandydatów Ronaldinho!\nRzecznik Praw Pacjenta zbada sprawę noworodka z Białogardu\nIle papierosów rocznie wypalają Polacy? Zaprezentowano najnowsze dane\nPiast Gliwice. Waldemar Fornalik nowym trenerem\nZwiązek Banków Polskich nie chce ratować klientów bankrutujących SKOK-ów\nZabrze: Dwoje policjantów z zarzutami chciało popełnić samobójstwo\nManuel Neuer już po operacji. Do gry ma wrócić w styczniu


Zagrożenia wywodzące się z użytkowania obiektów | eaf.bydgoszcz\nOgólne przeznaczenie wszystkich budynków użyteczności publicznej to jedna zasadnicza kwestia, niemniej jednak łączy je jeszcze jedna bardzo istotna sprawa, jaką jest zachowanie bezpieczeństwa na co dzień oraz w sytuacjach niebezpiecznych, zagrażających życiu osób przebywających w wewnątrz budynku.\nNiestety nie stając w bezpośrednim kontakcie z zagrożeniem, nie zdajemy sobie do końca sprawy z konsekwencji i zasięgu niebezpieczeństwa.\nNie chodzi tutaj o sam pożar, katastrofy budowlane, czy inne sytuacje, ale właśnie o to zachowanie bezpieczeństwa w celu niedopuszczenia do ewentualnych sytuacji, a także zachowania wszelkich środków zachowawczych w obliczu zagrożenia.\nDlaczego jest to takie istotne w kontekście obiektów użyteczności publicznej? Zwrócimy uwagę, co dzieje się w sytuacji, gdy w dyskotece wybuchnie pożar, a ilość znajdujących się w niej osób przekracza dwa tysiące osób, chyba nie trzeba odpowiadać na to pytanie, tylko zastanowić się, co zrobić, aby wyjść cało z takiej sytuacji.


Konwencje międzynarodowe jako mechanizmy ochrony wolności i praw człowieka - Uniwersytet Warszawski - USOSweb\nKonwencje międzynarodowe jako mechanizmy ochrony wolności i praw człowieka\nKod przedmiotu: 2200-1S366-V Kod Erasmus / ISCED: 10.0 / (0421) Prawo\nNazwa przedmiotu: Konwencje międzynarodowe jako mechanizmy ochrony wolności i praw człowieka\nGrupy: Blok: Człowiek we wspólnocie politycznej\nPrzystępując do zajęć student powinien znać konstytucyjne założenia dotyczące pozycji umów międzynarodowych w systemie źródeł prawa, jak również podstawowe zasady dotyczące ochrony wolności i praw jednostki w prawie krajowym i międzynarodowym. Wskazana jest także znajomość języka angielskiego w stopniu umożliwiającym lekturę orzeczeń międzynarodowych trybunałów i organów ochrony praw człowieka.\nCelem zajęć jest omówienie najważniejszych, z punktu widzenia Polski, międzynarodowych konwencji praw człowieka, w szczególności pod kątem ich praktycznego stosowania do ochrony wolności i praw jednostki. Przedstawione zostaną zarówno umowy międzynarodowe przyjęte w ramach ONZ, jak i te konstytuujące system ochrony praw człowieka Rady Europy. Zajęcia nie będą ograniczone jedynie do analizy przepisów konwencji oraz orzecznictwa – nacisk zostanie położony na kwestie praktyczne związane m.in. przebiegiem postępowania przed organami międzynarodowymi i wykonywaniem ich wyroków, jak też korzystaniem z konwencji międzynarodowych w postępowaniach krajowych. Wykorzystane zostaną różne formy aktywizacji studentów, m.in. kazusy i zadania polegające na samodzielnym formułowaniu pism procesowych w postępowaniach międzynarodowych.\nWstępny konspekt zajęć:\n1. Zagadnienia wstępne. Międzynarodowe konwencje praw człowieka i ich pozycja w konstytucyjnym systemie źródeł prawa. Wykładnia międzynarodowych konwencji. Kolizje między standardami.\n2. Subsydiarny charakter postępowań przed organami międzynarodowymi. Wykorzystywanie konwencji międzynarodowych w postępowaniach krajowych. Pojęcie tzw. „litygacji strategicznej”.\n3. System ochrony praw człowieka Rady Europy. Europejska Konwencja Praw Człowieka – przedmiotowy, czasowy i terytorialny zakres ochrony. Problemy z efektywnością.\n4-5. Europejski Trybunał Praw Człowieka – zasady wnoszenia skarg indywidualnych, przebieg postępowania, sposoby zakończenia postępowania (postanowienie o odrzuceniu skargi, ugoda, jednostronna deklaracja, wyrok). Skutki orzeczeń ETPC.\n6. Wykonywanie wyroków ETPC – wymiar indywidualny i generalny. Nadzór Komitetu Ministrów Rady Europy nad wykonywaniem orzeczeń. Rola pełnomocników procesowych i organizacji pozarządowych w procesie wykonywania wyroków.\n7. Powszechny system ochrony praw człowieka – wiadomości ogólne, porównanie z systemem Rady Europy. Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych.\n8. Wnoszenie skarg indywidualnych i przebieg postępowania przed organami ochrony praw człowieka ONZ (w szczególności Komitetem praw człowieka). Skutki rozstrzygnięć takich organów.\n9. Nieskargowe mechanizmy ochrony praw człowieka w systemie ONZ – sprawozdania państw, specjalni sprawozdawcy, wizytacje w państwach. Rola organizacji pozarządowych w procesie nadzoru nad wywiązywaniem się przez państwa z obowiązków traktatowych.\n10-11. Międzynarodowe konwencje a prawa tzw. vulnerable groups – prawa dzieci, kobiet, osób z niepełnosprawnością i mniejszości seksualnych.\n12. Międzynarodowe konwencje praw człowieka a przeciwdziałanie torturom oraz nieludzkiemu, okrutnemu lub poniżającemu traktowaniu bądź karaniu. Rola CPT, CAT, Krajowego Mechanizmu Prewencji.\n13. Międzynarodowa ochrona praw socjalnych – Europejska Karta Społeczna, Międzynarodowy Pakt Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych. Dochodzenie ochrony praw socjalnych w postępowaniach przed organami międzynarodowymi i sądami krajowymi.\n14. Międzynarodowe konwencje i wyzwania współczesności – prawa człowieka w kontekście ochrony środowiska oraz nowych technologii. Prawa człowieka a biznes.\n15. Przyszłość międzynarodowej ochrony praw człowieka – propozycje przyjęcia nowych konwencji międzynarodowych, postulat powołania Światowego Trybunału Praw Człowieka. Konieczność wzmocnienia efektywności już istniejących systemów ochrony.\nDodatkowo, część zajęć będzie poświęcona rozwiązywaniu kazusów, a także prezentacji i omówieniu prac przygotowywanych przez studentów (indywidualnie lub w grupach) w domu.\nPrzed każdymi zajęciami podana zostanie lista publikacji i wyroków do obowiązkowej lektury na kolejne spotkanie.\nPo ukończeniu kursu student:\n- posiada wiedzę na temat treści najważniejszych międzynarodowych konwencji praw człowieka;\n- posiada wiedzę na temat wykorzystywania międzynarodowych konwencji praw człowieka w postępowaniach krajowych oraz przed organami międzynarodowymi;\n- posiada praktyczne umiejętności w zakresie formułowania podstawowych pism przed organami międzynarodowymi;\n- posiada wiedzę na temat skutków orzeczeń organów międzynarodowych oraz ich wykonywania.\nPrzedmiot zaliczany na ocenę. W celu uzyskania zaliczenia niezbędna jest obecność (dopuszczalne dwie nieobecności), rzetelne przygotowywanie się do zajęć (lektura wskazanych publikacji i orzeczeń) oraz terminowe wywiązywanie się z prac pisemnych (rozwiązanie kazusu, analiza wykonania wyroku ETPC, pismo z argumentacją skarżącego w postępowaniu przed wybranym międzynarodowym organem ochrony praw człowieka). Nie przewiduje się egzaminu końcowego. Przy wystawianiu oceny końcowej uwzględniona zostanie aktywność studenta na zajęciach (25%) oraz oceny z poszczególnych prac pisemnych (po 25%).\nNie przewiduje się.\nKoordynatorzy: Marcin Szwed, Marek Zubik\nProwadzący grup: Marcin Szwed


Auto złom Kodeń Auto części Kodeń\nAuto złom Kodeń\nChcesz znaleźć nowe części zamienne w atrakcyjnej cenie do swojego samochodu i znaleźć dzięki temu jakieś oszczędności? Poszukiwanie odpowiednich części wymaga trochę wprawy, dlatego aby znaleźć najlepszą ofertę skontaktuj się z nami, a my sprawdzimy co może zaoferować Ci szrot auto części Kodeń. Sprawdzamy auto szrot Kodeń najbliższą naszym klientom – bliska lokalizacja części zamiennych pozwala uniknąć problemów związanych z odbiorem. Nasze usługi są możliwe, dzięki zatrudnionym pracownikom.\nOferujemy Wam najszerszą bazę części zamiennych, jakie oferuje każdy uznany i ceniony auto szrot Kodeń – stawiamy przede wszystkim na nowoczesne rozwiązania, dlatego korzystamy ze wsparcia zmodernizowanych systemów informatycznych.\nChcemy zagwarantować Państwu najwyższą jakość oferowanych usług, dlatego dokładnie sprawdzamy każdy szrot Kodeń, z którym współpracujemy. Skupiamy się przede wszystkim na pośredniczeniu w sprzedaży części samochodowych pomiędzy Państwem a dostawcą, którym jest auto szrot Kodeń. W ofercie naszych partnerów znajdują się wszystkie podzespoły do każdego typu pojazdu, w tym między innymi lusterka, poduszki powietrzne, chłodnice, zderzaki, fotele a nawet całe silniki. Każda część znajduje się w szrotach, które posiadamy w bazie.\nzdjęcie z auto złom Kodeń\nCZĘŚCI UŻYWANE AUTO ZŁOMY Kodeń\nPoszukiwania części zamiennych do swojego modelu samochodu powinieneś rozpocząć od okolicznych szrotów, w ofercie których zwykle znajdują się wszystkie niezbędne części pochodzące z tych samych modeli aut. Na naszej stronie internetowej znajduje się bardzo intuicyjna wyszukiwarka, dzięki której znajdziesz wszystkie oferty z okolicznych auto szrotów i zaoszczędzisz sporo czasu, który musiałbyś poświęcić na uciążliwy kontakt z każdą firmą. Aby Twoja transakcja przebiegła sprawnie i bezpiecznie, przed zakupem skontaktuj się z naszym BOK. Po kontakcie telefonicznym łatwiej będzie nam zweryfikować Twoje potrzeby i dostosować do nich pasujące oferty, które pochodzić będą z naszej bazy partnerów. Polityką naszej firmy jest sprawdzanie, w pierwszej kolejności, firm znajdujących się nieopodal Ciebie, w ten sposób będziesz mógł natychmiast udać się na szrot Kodeń i dokonać zakupu a w niektórych przypadków również montażu części. Zdarza się, że interesującą Cię część będzie posiadał jedynie szrot znajdujący się w odległej miejscowości, wówczas umożliwimy Ci dokonanie zakupu i płatności na odległość, pod wskazany w zamówieniu adres. Czuwamy nad każdym etapem realizowania zlecenia, aby wszystko przebiegło zgodnie z Twoimi oczekiwaniami. Gwarantujemy, że jeśli nie będziecie pewni czy podany przez Was opis potrzebnej części jest poprawny i wystarczająco sprecyzowany to nasi pracownicy jak najszybciej skontaktują się z Wami telefonicznie, aby ustalić wszystkie niezbędne detale i pomóc Wam uszczegółowić wszystkie niezbędne informacje. Wprowadzenie takiej polityki pozwala na unikanie wszelkich niejasności, które mogłyby zaważyć na sukcesie transakcji – chcemy przedstawiać Wam jedynie dobre oferty i rozwiązania. Profil naszej działalności i korzyści jakie z niej płyną można zmieścić w kilku słowach – cechuje nas pełen profesjonalizm, mamy szeroką bazę partnerów biznesowych a każdy auto szrot Kodeń jest przez nas bardzo dokładnie sprawdzany, dodatkowo umożliwiamy Wam wygodny kontakt telefoniczny oraz mailowy, w wielu przypadkach zapewniamy też montaż nabytej części na miejscu i uzyskanie gwarancji rozruchowej na poszczególne podzespoły. Czy Twój sąsiad ostatnio zmieniał części w swoim samochodzie, być może również korzystał z wyszukiwarki szrot auto części Kodeń – używane podzespoły do samochodów są ostatnio coraz bardziej popularne. Wprawdzie na złomy trafiają pojazdy w bardzo złym stanie technicznym, ale okazuje się, że nawet w takich wrakach znaczna część podzespołów jest sprawna i można je dalej wykorzystywać, oszczędzając przy tym pieniądze i nie tracąc na jakości części. Ceny niektórych nowych podzespołów samochodowych w większości autoryzowanych punktów są tak wysokie, że tylko nieliczni mogą pozwolić sobie na taki zakup – odpowiedzią na to są właśnie szroty, które zajmują się demontażem uszkodzonych aut i odzyskiwaniem sprawnych części zamiennych.\nCopyright © 2019. Złom Kodeń, złomy ze Kodeń. Części ze złomu Kodeń. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Kategoria: Top > Inne > Randki\nTop > Inne > Randki\n2. Najlepsze portale randkowe 2019 - Porandkuj.pl\nSerwis porandkuj.pl to witryna, dzięki której każdy kto poszukuje swojej drugiej połówki czy też nowej znajomości może czuć się bezpiecznie. Portal prowadzi zestawienie wszystkich sprawdzonych i całkowicie darmowych portali randkowych. Już nie trzeba się obawiać korzystania z takich stron, rzetelna ocena i opinie użytkowników zebrano w jednym miejscu, tak aby każdy mógł sam dokonać wyboru.\n3. Erotyczne randki - Portal erotyczny\nData dodania: Jul 10, 2017 Wejść: 7 Ranking: 0.00 Głosów: 0\nData dodania: Feb 6, 2017 Wejść: 2 Ranking: 5.00 Głosów: 1\n5. USA PolishHearts.com\nStrona internetowa usa.polishhearts.com została stworzona dla Polaków, którzy przebywają na emigracji. Nasz portal randkowy obejmuje obszar Stanów Zjednoczonych, gdzie Polacy, poprzez użytkowanie naszego portalu, mogą poznać miłość swojego życia. Gwarantujemy prostotę korzystania z portalu. Zrzeszamy wielu użytkowników, co pomaga w znalezieniu interesującej osoby. Stworzona przez nas wyszukiwarka, umożliwia błyskawiczne odnalezienie osoby, spełniającej założone kryteria. Zaawansowane opcje wyszukiwania, umożliwiają znalezienie optymalnej kandydatki lub kandydata.\nPolishhearts.ie to serwis randkowy przeznaczony dla osób polskiej narodowości mieszkających w Irlandii. Dzięki nam mają Państwo szansę na odszukanie drugiej połówki. Do tej pory za naszym pośrednictwem udało się połączyć już tysiące par na emigracji. Nasz serwis umożliwia wysłanie różnego rodzaju wirtualnych prezentów. Założenie konta w serwisie randkowym Polishhearts.ie jest bezpłatne. Możliwe jest także założenie kont płatnych takich jak Premium, VIP oraz Premium-VIP, które pozwalają na otrzymanie dodatkowych opcji.\nStrona internetowa polishhearts.de została zaprojektowana dla Polaków przebywających poza granicami naszego kraju. Oferujemy możliwość użytkowania serwisu randkowego dla osób, które są na emigracji u naszych zachodnich sąsiadów. Duże zainteresowanie naszym portalem zapewnia sposobność poznania interesujących osób. Proponujemy bezpłatną opcję zapisania się dla każdego zainteresowanego. Jednym z podstawowych atutów jest rozbudowana opcja wyszukiwania, która bierze pod uwagę wiele parametrów narzuconych przez odpowiedniego czytelnika. Każdy zgłoszony przez użytkowników problem techniczny rozwiązujemy niezwłocznie.\nData dodania: Jan 25, 2013 Wejść: 6 Ranking: 0.00 Głosów: 0\n10. Życzenia walentynkowe, wierszyki\npolishhearts.ie - randki w irlandii1


Jeśli nie chcemy aktów przemocy...\ninfo.wiara.pl » Informacje » Z Kościoła » Jeśli nie chcemy aktów przemocy...\nHenryk Przondziono/GN\t„Wychowujmy dzieci i młodzież do pokoju. Dziś miejscem narastającej przemocy wśród rówieśników jest niestety szkoła, co jest efektem promowania przemocy w mediach elektronicznych, szczególnie w grach komputerowych" uwrażliwia abp Skworc. (zdjęcie pozowane)\n„Jeśli nie chcemy aktów przemocy wobec kogokolwiek, to wychowujmy dzieci i młodzież do pokoju, także poprzez zakaz propagowania gier z aktami przemocy, łącznie z usunięciem z odpustowych kramów wszystkich militarnych zabawek” – zaapelował abp Skworc w kościele pw. św. Marii Magdaleny w Rudzie Śl. Bielszowicach.\n„Mylą się różni, którzy uważają, że chrześcijaństwo przyczyniło się do pomniejszenia roli kobiety, a nawet do tworzenia podglebia dla aktów przemocy względem niej” – powiedział dziś metropolita katowicki abp Wiktor Skworc w kościele pw. św. Marii Magdaleny w Rudzie Śl. Bielszowicach. „Sugeruje to również absurdalny projekt konwencji o zapobieganiu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, forsowany ostatnio przez lewacką ideologię” – dodał.\nAbp Skworc przewodniczył sumie odpustowej w swojej rodzinnej parafii. Dziękując za modlitwę i za wszelką życzliwość, prosił bielszowickich parafian o codzienną wierność Ewangelii „by rodzina parafialna, która wydała arcybiskupa i metropolitę, wyróżniała się duchowo i wydawała błogosławione owoce uczynków miłości i miłosierdzia”.\nNawiązując do proponowanej przez Radę Europy konwencji o zapobieganiu przemocy, metropolita katowicki powiedział, że trwa zmaganie w polskim rządzie o to czy przyjąć "spreparowany" w Brukseli materiał. „Mnie osobiście niepokoi, że w tytule znalazły się słowa: ‘i przemocy domowej’, gdzie dom został dookreślony jako miejsce przemocy”.\nPrzyznał, że może się ona w tym najbardziej dla człowieka bezpiecznym miejscu zdarzyć, ale jest to margines. „Wiemy też, że dziś miejscem narastającej przemocy wśród rówieśników jest niestety szkoła, co jest efektem promowania przemocy w mediach elektronicznych, szczególnie w grach komputerowych. Życie dopisało ostatnio do tych słów tragiczny komentarz: strzelaninę w kinie w Denver” – zauważył kaznodzieja.\nAbp Skworc wskazał, że w związku z tym nasuwają się pytania: Czy sprawca masakry nie jest produktem uczenia zabawowego zabijania ludzi bez ponoszenia konsekwencji? Czy zabójca nie inspirował się filmowymi postaciami aż do zatarcia granicy między nierzeczywistą przestrzenią a rzeczywistością?\n„Jeśli nie chcemy aktów przemocy wobec kogokolwiek, to wychowujmy dzieci i młodzież do pokoju, także poprzez zakaz propagowania gier z aktami przemocy, łącznie z usunięciem z odpustowych kramów wszystkich militarnych zabawek” – zaapelował abp Skworc.\nMówiąc o doniosłej i niezastąpionej roli kobiet w Kościele podkreślił, że pełnią one ważną misję prowadzenia do Boga, do życia w Kościele, że uczą i wychowują na uczciwych i rzetelnych ludzi. „A czyż to nie stanowi o fundamencie życia społecznego wychowanie dzieci na ludzi o pięknym kształcie człowieczeństwa, ludzi dobrych i szlachetnych?” – pytał metropolita katowicki.\nMetropolita katowicki zaznaczył, że żeby stać się Chrystusowym świadkiem, jak Maria Magdalena, trzeba porzucić grzech i życie w nim. „Życie w stanie zawieszenia między wyborem Boga a przeciwnego Mu stylu myślenia i postępowania dotyka dziś wielu wierzących, stając się przyczyną ich duchowej letniości i nijakości. Bycie jedynie deklaratywnym katolikiem jest życiem w sprzeczności. Nie ma drogi pośredniej, nie ma wierzącego niepraktykującego” – stwierdził abp Skworc.\nPo Mszy św. metropolita katowicki udał się na miejscowy cmentarz, aby pomodlić się przy grobach bielszowickich proboszczów, grobie swego ojca Jerzego oraz grobach górników, którzy zginęli w wypadkach w kopalni.\ndodane 22.07.2012 16:38


Protezy przyszłości, czyli części zamienne człowieka - w Men's Health\nProtezy przyszłości, czyli części zamienne człowieka\nNatura stworzyła nas najlepiej, jak umiała. Wyposażyła w systemy bezpieczeństwa i mechanizmy samooczyszczania. Niestety, nie przygotowała części zapasowych: te musieliśmy wymyślić sami. Zobacz, co dziś można zastąpić zamiennikami, które czasami są nawet lepsze od oryginału.\nPiotr Pflegel 2017-05-04\nLudzie już od tysięcy lat uzupełniają brakujące zęby nie tylko ruchomymi protezami i mostkami, ale również na stałe. Archeolodzy odkryli prymitywne żelazne implanty w czaszkach pochodzących z III w. p.n.e. Współczesne implanty rozpowszechniły się w latach 50. XX wieku. Klasyczny implant składa się z tytanowej śruby wkręcanej w kość – to odpowiednik korzenia zęba.\nTytanowej, bo ten metal najlepiej zrasta się z kością. Na śrubie osadza się koronę lub most, czyli to, co później widać. Implanty są bardzo trwałe, służą zazwyczaj do końca życia, często są ładniejsze od oryginalnych zębów i... nie są podatne na próchnicę. Uczeni wciąż je udoskonalają, żeby były trwalsze, mocniejsze i przyjmowały się nawet u pacjentów z osłabionymi kośćmi.\nJedna z najstraszniejszych śmierci, jakie można sobie wyobrazić, to śmierć przez uduszenie. Weź to sobie do serca, jeśli palisz, bo fajki zwiększają ryzyko raka płuc i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc – obie te choroby mogą się skończyć tak, że Twoje płuca przestaną oczyszczać krew z dwutlenku węgla i dostarczać do niej tlenu.\nW takich wypadkach jedyną szansą jest sztuczne płuco. Od dawna znamy już tzw. sztuczne płucoserce – ten aparat umożliwia przeprowadzenie operacji na otwartym sercu. Ale uczeni od dawna pracują nad takim rozwiązaniem, które pozwoliłoby zastąpić płuco nie wielką jak lodówka maszyną, tylko czymś bardziej kompaktowym, co można by nosić ze sobą.\nNiedawno udało się stworzyć mniejszą wersję, tzw. hemolung, ale to nadal nie jest to, o co chodzi. Blisko opracowania wygodnego zamiennika płuca są uczeni z University of Pittsburg i z Cleveland. Oba zespoły pracują nad płucem, które potrafiłoby działać na powietrze, a nie na dostarczony w butli tlen, czyli takie, które mogłoby się zmieścić np. w plecaku.\nNa razie są to prototypy, którym daleko jeszcze od produkcji seryjnej, ale liczba ludzi potrzebujących sztucznego płuca jest tak wielka, a działanie prototypów tak obiecujące, że powszechne osobiste bioniczne płuca to kwestia kilku lat. Czekają na nie miliony ludzi.\nNa pewno znasz historię Oscara Pistoriusa, który na swoich bionicznych protezach biega szybciej niż większość z nas. Robi wrażenie, jednak uczeni z MIT opracowali coś jeszcze lepszego: protezę stopy połączoną z inteligentnym mechanicznym stawem skokowym. Twórcą tego cudu jest zespół prof. Hugh Herra (jednego z twórców nowych nóg Pistoriusa).\nNowa noga, a dokładniej całe podudzie ze stopą, nie jest tylko pasywnym wsparciem. Umieszczony nad sztuczną stopą mechaniczny staw skokowy został tak zaprojektowany, że pomaga wchodzić po schodach, wbiegać pod górę, schodzić z niej, a nawet tańczyć, dostosowując kąty ugięcia i sztywność stawu w podobny sposób, jak robią to mięśnie.\nProf Herr sam nie ma obu nóg (stracił je po odmrożeniu w górach), a jednak nie przeszkadza mu to wspinać się po skałach do dziś. Jak twierdzi, protezy sprawdzają się w tym nawet lepiej niż biologiczne nogi.\nImplant ślimakowy - sztuczne ucho\nNajpopularniejsze dziś aparaty słuchowe działają w gruncie rzeczy na zasadzie wzmacniacza. Rejestrują dźwięk z otoczenia, wzmacniają go i wpuszczają w głąb ucha. Jednak w wielu przypadkach takie stosunkowo proste rozwiązanie się nie sprawdza.\nW przeciwieństwie do aparatów słuchowych, które jedynie wzmacniają głośność dźwięków docierających do kanału słuchowego, system Soundbridge działa na odmiennej zasadzie. Ukryty pod włosami procesor dźwięku wyłapuje dźwięki z otoczenia i przekazuje je do wszytego pod skórę odbiornika (na zdjęciu obok).\nZ odbiornika cieniutkim kabelkiem impulsy elektryczne dostarczane są wprost do ucha środkowego, gdzie albo pobudzają bezpośrednio komórki nerwowe odpowiedzialne za przetwarzanie wysokich częstotliwości, albo (to istota systemu Soundbridge) zostają przekształcone na mechaniczne wibracje i w sposób najbardziej naturalny z możliwych wprawiają w drgania struktury odpowiedzialne za przekształcanie wibracji w dźwięki.\nSerce z plastiku\nGdy mowa o sercu, wciąż oryginalne części rządzą. Najlepszym rozwiązaniem dla pacjentów z ciężkimi wadami serca jest przeszczep od ludzkiego dawcy. Kłopot w tym, że znalezienie odpowiedniego zajmuje dużo czasu. I tu jest właśnie miejsce na sztuczne serce.\nOpracowane przez firmę SynCardia sztuczne serce udało się zminiaturyzować do tego stopnia, że moduł zasilający wszczepioną do klatki piersiowej pompę nie ma już rozmiarów budki telefonicznej, a mniej więcej tostera, dzięki czemu pacjent nie jest przykuty do łóżka, tylko może prawie normalnie funkcjonować – zasilacz mieści się w plecaku.\nPacjenci ze sztucznym sercem SynCardia mogą chodzić, pracować, a nawet trenować. Jeden z klientów firmy przeżył ze sztucznym sercem 15 miesięcy, zanim doczekał się przeszczepu. Dotychczas sztuczne serca tego typu wszczepiono 1350 ludziom.\nNajstarsza znana proteza oka ma 5 tysięcy lat i została wykonana z lekkiego materiału pokrytego złotem. Później długo robiono protezę ze szkła, a obecnie „pasywne” sztuczne oczy powstają z tworzyw sztucznych. Jednak proteza gałki ocznej poprawia tylko wygląd, nie przywracając wzroku.\nDopiero kilka lat temu firma SecondSight stworzyła pierwszy komercyjny system sztucznego oka. Argus II to kamera zamontowana w okularach, połączona z 60 mikroskopijnymi elektrodami wszczepionymi koło siatkówki. Obraz z kamery jest upraszczany, a impulsy elektryczne wywołują wrażenie obrazu. Na razie Argus II potrafi przekazać tylko proste kształty, czy jest jasno, czy ciemno, ale trwają już prace nad jego następcą, który będzie miał większą rozdzielczość.\nDłoń a la Star Wars\nSteruje się nimi mniej więcej tak samo, jak żywą dłonią, tzn. napinając te same mięśnie przedramienia, których używa się do uruchamiania własnej ręki. Czujniki zbierają te drobne napięcia, wzmacniają je i przekazują do siłowników poruszających palcami.\nNajbardziej wyrafinowane bioniczne protezy ze wszystkimi pięcioma ruchomymi palcami kosztują ok. 100 000 złotych, ale możliwość samodzielnego zawiązania buta czy nalania sobie drinka jest praktycznie bezcenna. Jeśli chcesz zobaczyć, co potrafią dziś sztuczne ręce, zajrzyj na YT na kanał użytkownika Bionic.


Konwenty, patronat i tymczasowe logo, czyli wpis informacyjny. ~ Kroniki Nomady\nJak na logo stworzone przez kogoś, kto Kroniki zna od niedawna, ze mną styczności osobisto-konwentowej nie miał i nie zna mojej … ekhm... wrażliwości… logo wyszło nader zgrabnie. Oczywiście nadal marzę o projekcie, który uwzględni pewne charakterystyczne cechy Kronik i ich autorki, ale wiecie, jak to jest – prowizorka wytrzymuje lata, zatem przyzwyczajajcie się do tego, co jest „chwilowe”. Chociaż pewne ptaszki ćwierkają, że sam layout bloga doczeka się aktualizacji, ale o tym ciii…\nSkoro znacie już logo, czas na kilka słów o książce i autorze, przez którego całe to zamieszanie. Otóż, kochani, prócz logo doczekałam się swojego pierwszego patronatu medialnego. Jeszcze nie do końca wiem co się z czym je w tej materii, blogowe patronaty do tej pory kojarzyły mi się tylko z tym, jak NR kusiło blogerki słowem na „P” w zamian za pozytywne recenzje. Drugą stroną medalu są „patronaty” blogerów wpływowych, skutecznie spamujących informacjami o swoim „dziecku” na wszelkich możliwych stronach i podstronach. I pewnie zgarniających za swój patronat określone ilości monet. Nie bardzo potrafię wśród tego wszystkiego umieścić Kroniki jako patrona: ani nie jestem wpływowa wśród milionów przypadkowych użyszkodników, żaden też ze mnie generator komci na stronie wydawnictwa, o recenzencki egzemplarz dopraszałam się ostatnio chyba w Almazie… No nijak to do schematu nie pasuje.\nChociaż, biorąc pod uwagę to, jaka książka wylądowała pod moimi chudymi skrzydełkami – wyjście poza schemat chyba jednak pasuje. Bo, wyobraźcie sobie, że patronuję tworowi, który jest postapo. Rozumiecie? Kroniki Nomady + współczesne postapo. To z automatu do siebie nie pasuje. Tymczasem znalazło się postapo, które w znacznym stopniu przypomniało mi, że ta odmiana fantastyki potrafi mieć w sobie coś więcej niż tylko strzelanki, mutantów i trójkąty miłosne. Że w dobrym postapo liczy się właśnie to, co jest POST, a nie całe zamieszanie z APO. Nijak temu dzieło do „Sotni...”, ale jednak…\nWięcej przeczytacie już niedługo w recenzji, która czeka na swoje okienko czasowe (spokojnie, napisana już dawno, ot, oby do premiery), ale jestem strasznie zadowolona z faktu, że zaufałam temu akurat autorowi. I że udało mu się mnie zaskoczyć, w pozytywnym znaczeniu tego słowa. Udało mu się też mnie zasmucić, jednak o tym jeszcze chwilkę pomilczę, bo w końcu chcę, byście przeczytali reckę. By nie trzymać was w niepewności, oto front okładki oraz jej fragment, na którym ewidentnie widać, że Kroniki patronują. I niech nas wszystkich osądzi historia…\nW tytule wpisu jest wzmianka o konwentach: nie bez powodu. Od czasu, gdy dwa lata temu pewien Lapsus wyciągnął mnie do Nidzicy coś się w MaRudnym podejściu do fantastów zaczęło przestawiać. Zeszłoroczny Polcon i Falkon ostatecznie mnie zfandomizowały. I oto okazało się, że w czerwcu 2017 zawitam na trzech fandomowych zlotach.\nPierwszy jest Comic Con, na którym będę w sobotę razem z Małą Rudą i będę sprawdzać, jak impreza skazana na porażkę jednak daje radę (albo i nie…). Planuję zrobić milion zdjęć i w końcu spotkać się z kilkoma osobami, z którymi podczas poprzednich konwentów się mijałam.\nDrugi czerwcowy konwent to Fantasmazuria i tutaj… tutaj będzie się działo. Jestem od piątku do niedzieli (a raczej jesteśmy, zabieram klona), dodatkowo biorę udział w kilku punktach programu. Oto szybka rozpiska (godzinowy harmonogram pojawi się już niedługo, gdy tylko będzie podlinkuję go TUTAJ):\nDlaczego oczekujemy końca świata?\nTematyka końca świata jest obecnie bardzo popularna. Dlaczego tak bardzo kręci nas apokalipsa? Czemu klimat brudu i walki po kataklizmie jest tak popularny?\nProwadzi: Artur ‘Dzikowy’ Olchowy\nPaneliści: Aleksandra ‘Silaqui’ Radziejewska, Bartek Biedrzycki, Krzysztof Haladyn\nWspółczesna fantastyka nie jest zawieszona w próżni: skądś się to wszystko wzięło, gdzieś miało swój początek. Które pozycje są niezbędne, by dobrze odbierać współczesną fantastykę? Jak bardzo znajomość/nieznajomość kanonu wpływa na odbiór poszczególnych dzieł? Co każdy, pretendujący do miana "miłośnika fantastyki", powinien znać?\nProwadzi: Aleksandra ‘Silaqui’ Radziejewska\nPaneliści: Andrzej Pierzchała, Krzysztof Haladyn, Mirosław Gołuński, Marta Kładź-Kocot\nWpływ recenzenta na popkulturę\nProwadzi: Dominika ‘Nerd Kobieta’ Tarczoń\nPaneliści: Dominik ‘Stanley’ Stankiewicz, Marcin Dobkowski, Aleksandra ‘Silaqui’ Radziejewska\nCzy fantastyka ma przyszłość czy pozostały tylko odgrzewane kotlety?\nNa ile fantastyka potrafi być dzisiaj czymś odkrywczym? Jak pisać i czytać współczesne dzieła, mając świadomość, że wszystko zostało opisane już wcześniej, a każdy wątek został przerobiony już setki razy?\nProwadzi: Andrzej Pierzchała\nPaneliści: Marta Kładź-Kocot, Mirosław Gołuński, Aleksandra ‘Silaqui’ Radziejewska, Jacek Łukawski\nPapier, czytnik, a może audiobook? O przyszłości czytelnictwa.\nDziś czytelnik ma o wiele większy wybór niż kiedyś. Aktualnie dostępne są nie tylko klasyczne papierowe książki, ale i kilka elektronicznych formatów, a do tego jeszcze audiobooki. Czy rewolucja techniczna wpływa na rynek książki, czy może wpływać na poziom czytelnictwa?\nProwadzi: Maciej ‘Toudi’ Pitala\nPaneliści: Maciej Dobkowski, Jakub Ćwiek, Rafał Cichowski, Aleksandra ‘Silaqui’, Jacek Łukawski\nTabu w literaturze.\nŻyjemy w czasach wolności: obecnie można pisać i mówić o wszystkim. Tylko czy aby na pewno? Na ile pewne tematy są dla nas tematami tabu, że pomimo cenzury nikt ich nie porusza? Dlaczego współczesna fantastyka boi się tematów trudnych, takich, o których wypada milczeć na salonach? O czym chcielibyśmy przeczytać/napisać, ale przyjęte normy społeczne, często skostniałe, nam na to nie pozwalają?\nPaneliści: Artur ‘Dzikowy’ Olchowy, Michał Gołkowski, Sławomir Nieściur, Mirosław Gołuński\nTak jakoś dziwnie się składa, że podczas Fantasmazurii odbędzie się premiera „Czarownicy znad Kałuży”, ale ciągle czekam na informację, kiedy dokładnie ten moment będzie zaakcentowany spotkaniem z autorem itp.\nLast but not least – jestem na Nidzicy. Tym razem bez dziecięcia, bez punktów programu, ale polecanki i antypolecanki książkowe zawsze możemy omówić w Kalbornii. Choćbym nie wiem gdzie była zapraszana i nie wiem w jak ilu panelach brała udział: to Nidzica jest moim ukochanym konwentem. Bo ona jest po prostu najlepsza. Na stronie Festiwalu niezastąpiony Wojtek Sedeńko dawkuje nam kolejne atrakcje, a im więcej tajemnic zdradza, tym bardziej nie potrafię się doczekać.\nTo by było na tyle: w lipcowych konwentach i spędach się nie orientuję, w sierpniu zawitam na Polconie, ale raczej tak jak w zeszłym roku – by się spotkać i porozmawiać. Chyba, że macie do zarekomendowania jakiś pełen duszy konwent, na którym grzech się nie pojawić? Wakacyjne weekendy mam otwarte na rozmowy o fantastyce, a przecież nie samym Paradoxem człowiek żyje.\nDajcie znać, gdzie i kiedy będziecie: fandom ma to do siebie, że uzależnia. A ja tę używkę jakimś dziwnym trafem uwielbiam.


Dodatkowe miliony na rozwój wsi - Lokalna24.pl - Portal Kędzierzyn-Koźle - Serwis informacyjny Kędzierzyna-Koźla\nDodatkowe miliony na rozwój wsi\nMarszałek województwa Andrzej Buła podpisał aneksy do umów\nW sumie 3,63 mln zł dodatkowo otrzymają Lokalne Grupy Działania z Opolszczyzny. To bonus dla tych, którzy najlepiej realizują swoje lokalne strategie rozwoju, sprawnie i efektywnie dzielą wśród beneficjentów pieniądze na ten cel z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich.\nO zwiększenie kwot na wsparcie realizacji działań w ramach lokalnych strategii mogły się starać te Lokalne Grupy Działania, które na dzień 31 sierpnia 2019 r. zawarły umowy na co najmniej 60 proc. wartości kwot, wcześniej przyznanych z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich.\nMarszałek województwa Andrzej Buła 5 maja podpisał aneksy do umów w tej sprawie – teraz aneksy zostaną przesłane do LGD, by podpisali je prezesi każdej z grup.\n- Lokalne Grupy Działania i ich działalność to ogromne, wielowątkowe dzieło - mówi marszałek. - Z jednej strony organizują one życie na wsi, generują pomysły i tworzą projekty, służące rozwojowi obszarów wiejskich – i to jest ten aspekt integracyjny, społeczny. Z drugiej zaś strony Komisja Europejska od kilku lat dużą wagę przykłada do rozwoju przedsiębiorczości na wsi i dlatego na to też są pieniądze. Bo przecież ludzie przedsiębiorczy i możliwości działania są wszędzie, a ponadto tworzą one nowe miejsca pracy blisko miejsca zamieszkania. I ta wielowątkowa działalność zmienia oblicze naszych obszarów wiejskich – dodaje Andrzej Buła.


Wiadomości budowlane – WarsawBuild.pl – Strona 3\n18 maja 2022 Leave a comment\nRada Ministrów przyjęła projekt ustawy o finansowaniu społecznościowym dla przedsięwzięć gospodarczych i pomocy kredytobiorcom, która ma na celu m.in. wsparcie osób z kredytami hipotecznymi – podało Ministerstwo Finansów we wtorkowym komunikacie. Więcej informacji\n17 maja 2022 Leave a comment\nBudimex i Elocity będą dostarczać i zarządzać nowymi punktami ładowania samochodów elektrycznych, które będą dostępne w miejscach publicznych – poinformowały spółki. Więcej informacji\nEco5tech, spółka z rynku NewConnect zajmująca się projektowaniem i nadzorem w sektorze budownictwa oraz implementacją projektowo-wykonawczą innowacyjnych rozwiązań w zakresie property technology, wypracowała w pierwszym kwartale 2022 roku o 17,5 proc. więcej przychodów ze sprzedaży w porównaniu do okresu styczeń-marzec rok wcześniej. Zysk netto firmy był wyższy o 440 proc. w porównaniu niż w analogicznym okresie 2021 roku. Więcej informacji\nPanattoni, deweloper działający na rynku nieruchomości przemysłowych, udostępni dodatkową powierzchnię dla Boeing Distribution Services (BDSI) w Dolinie Lotniczej. Dostawca rozwiązań dla lotnictwa przenosi swoją dotychczasową działalność w Dolinie do większego budynku o powierzchni 3000 m kw. w Panattoni Park Rzeszów Airport III, sąsiadującego z miejskim lotniskiem – poinformowało Panattoni. Więcej informacji\nKonsorcjum, w skład którego weszły austriackie banki Erste Group Bank oraz Raiffeisenlandesbank Niederösterreich-Wien, udzieliło finansowania w wysokości maksymalnie 70 mln euro i 10 mln zł dwóm spółkom celowym z grupy Cavatina Holding realizującym kompleks Ocean Office Park w Krakowie. Środki z kredytów wykorzystane zostaną na finansowanie i refinansowanie nakładów związanych z budową i wykończeniem budynków biurowych A i B inwestycji – poinformowała Cavatina Holding . Więcej informacji


Na pewno często słyszeliście pytanie: Czy białko roślinne jest pełnowartościowe. Zacznę odpowiedz tłumacząc co to jest białko. Otóż jest to podstawowy element budowy wszystkich tkanek człowieka. Jest składnikiem wielu związków takich jak enzymy, hormony czy przeciwciała. Aby zapewnić prawidłowy stan i funkcjonowanie naszego organizmu, reguluje on procesy przemiany materii oraz wiele…\n,,Post cycle therapy” czyli w skrócie PCT to działanie farmakologiczne zmierzające do tego, aby w przysadce, podwzgórzu oraz jądrach przywrócić produkcję endogennego (naturalnego) testosteronu. Na co dzień nasz organizm stara się zachować wewnętrzną stabilność oraz równowagę w zakresie wydzielania, stężenia i ogólnego obrotu hormonami. Po dostarczeniu do niego sterydów anabolicznych,…


3 powody, dla których warto obejrzeć Orange is the new black | Kryminalni\n16 kwietnia 2018zawada0 Comments\nSeriale Netflixa zyskują rokrocznie miliony fanów. I nic w tym dziwnego – są bardzo dobrze wykonane, opowiadają ciekawe historie, obsadza się je znakomitymi aktorami. Dziś skupimy się na jednym z nich, a mianowicie – Orange is the new black.\nSerial opowiada historie więźniarek jednego z amerykańskich więzień dla kobiet. Jednak nie spodziewajmy się tutaj typowej opowieści o zakładzie karnym. Ta opowieść jest zupełnie inna. Łączy w sobie bowiem elementy zarówno komedii jak i dramatu. Aby poznać ogólny zarys fabuły produkcji, warto obejrzeć któryś z trailerów. Dziś zastanowimy się nad 3 powodami, dla których serial ten warto umieścić na swojej liście „must see!”.\n1. Umiejętne połączenie komedii i dramatu\nNiewiele jest seriali, które w sposób przemyślany i rozsądny łączą w sobie cechy różnych konwencji gatunkowych. Zdecydowanie trudną rzeczą jest połączyć ze sobą tak odległe charaktery jak komedia oraz dramat. Twórcom serialu się to jednak udało. Humorystyczne sceny z żartującymi więźniarkami przeplatają się elementami dramatu życia każdej z osadzonych. Dzięki temu serial ogląda się lekko, a scenę wyciskającą łzy z oczu ukoi scena następna, w której dostaniemy zastrzyku pozytywnych emocji.\n2. Postaci są rozbudowane i głębokie\nRzadko również zdarza się, żeby aż tyle postaci było tak głęboko rozbudowanych. Zazwyczaj twórcy seriali skupiają się na dwóch-trzech głównych bohaterach. W tej produkcji jednak dostajemy świat horyzontalny i pogłębiony. Każda więźniarka nosi swoją historię i swoje cechy, które odróżniają ją od innych. Wrażenie głębokości świata przedstawionego potęgują jeszcze liczne sceny z przeszłości więźniarek, które opowiadają ich historie sprzed pobytu w więzieniu oraz w pewien sposób motywują ich cechy charakteru oraz wybory.\n3. Gra aktorska jest naprawdę dobra\nAż żal uświadamiać sobie, ilu wspaniałych aktorów nie znamy. Uświadomiłem to jednak sobie, oglądając ten serial. Wiele artystek grających w nim do tej pory nie było w ogóle znanych. A jednak ich talent wreszcie doczekał się wyjścia na światło dzienne. Najlepsze kreacje w Orange is the new black stworzyły: Uza Aduba (Szalonooka), Lea DeLaria (Duża Boo), Laverne Cox (Sophia), Taryn Manning (Doggett) oraz Kate Mulgrew (Ruda).


Do 120 godzin z GPS… czyli nowy model Suunto 9 – RUNANDTRAVEL.pl\n6 czerwca 2018\tBy RUNANDTRAVEL.pl\tRUNSTYLE, RZECZY, Slider\tWith 2399 Views\nRUNANDTRAVEL.pl\t Cze 06, 2018\nFirma Suunto zaprezentowała nowy model Suunto 9. Jest to multisportowy zegarek z GPS wyposażony w baterię o długim czasie działania (do 120 godzin z GPS) oraz inteligentny system zarządzania energią źródła zasilania z inteligentnymi przypomnieniami. Stworzono został z myślą o długich, ciężkich treningach i startach w zawodach.\nModel Suunto 9 jest zgodny z nową aplikacją Suunto app, która zapisuje treningi, aktywność w ciągu dnia i sen oraz umożliwia udostępnianie zapisów ćwiczeń i komunikację z innymi w ramach społeczności aplikacji Suunto app.\nTechnologia inteligentnej baterii z inteligentnymi przypomnieniami\nTrzy fabrycznie zdefiniowane tryby baterii – Wydajność, Wytrzymałość i Ultra – zapewniają od 25 do nawet 120 godzin czasu zapisu z włączonym odbiornikiem GPS. Co więcej, można tworzyć niestandardowe tryby baterii w zależności od potrzeb. Na początku rejestracji prezentowany jest szacunkowy czas dalszego działania baterii w bieżącym trybie. Jeśli to nie wystarczy, można w każdej chwili włączyć inny tryb. Poza trybami baterii model Suunto 9 wyświetla inteligentne przypomnienia, które ułatwiają naładowanie baterii do poziomu potrzebnego podczas następnej aktywności. Zegarek korzysta z historii aktywności użytkownika, by przypominać o konieczności pełnego naładowania baterii przed kolejnym treningiem. Jeśli bateria zacznie się rozładowywać w trakcie ćwiczenia, zegarek automatycznie zasugeruje wybranie innego trybu baterii.\nSprawdzony do granic możliwości – tysiące godzin badań w najtrudniejszych warunkach\nModel Suunto 9 zaprojektowano i wykonano, aby spełniał potrzeby zawodowych sportowców. Wewnętrzny zespół testowy Suunto wraz ze sportowcami z całego świata sprawdził zegarek do granic możliwości w ciągu tysięcy godzin realnego użytkowania w najtrudniejszych warunkach. Dzięki temu jest to zaufany towarzysz, z którym śmiało można rzucić się w wir każdej przygody.\n-Wytrzymałość i precyzja to najważniejsze cechy tradycji projektowych marki Suunto. Są one wysoko cenione wśród sportowców. Stanowią także jeden z podstawowych powodów, dla których darzą nas oni zaufaniem i wybierają Suunto” – powiedział Markus Kemetter, manager Linii Produktów Suunto. – W związku z tym poddaliśmy Suunto 9 wielu trudnym próbom. Najpierw w naszym laboratorium badawczym, wystawiając materiały i konstrukcję na działanie różnych czynników i sił. Zegarki zrzucaliśmy z wysokości, zamrażaliśmy je i odmrażaliśmy, musiały pracować w dużej wilgotności i w zanurzeniu. Później nasz wykwalifikowany i sprawdzony zespół testerów terenowych oraz sportowców przez wiele miesięcy korzystał z zegarków podczas treningów i codziennego życia.\n-Kiedy mówimy o narzędziach do treningu i zawodów w sportach outdorowych oraz wytrzymałościowych, pierwszą cechą, która przychodzi na myśl, jest wytrzymałość, ponieważ to właśnie ona pozwala skupić się na tym, co najważniejsze – osiągnięciu wyznaczonych celów – powiedział Mauricio Méndez Cruz, triatlonista teamu Suunto oraz mistrz świata w zawodach Xterra. – Dla mnie dokładność śledzenia trasy przez odbiornik GPS w trakcie treningu i zawodów stała się nie tylko narzędziem, ale orężem. Zwiększyłem znacznie precyzję, efektywność i pewność ruchów podczas wyścigu – a to umożliwia mi zdobywanie najwyższego miejsca na podium – podsumował.\nTechnologia Suunto FusedTrack™ zapewnia dokładniejsze śledzenie trasy i dystansu\nW czasie bardzo długich biegów żywotność baterii niejednokrotnie jest czynnikiem ograniczającym precyzyjny zapis dystansu i trasy, gdyż odbiornik GPS znacznie obciąża baterię. Wyjątkowy algorytm Suunto FusedTrack™ łączy dane GPS ze wskazaniami czujnika ruchu w celu poprawy dokładności śledzenia trasy i dystansu. To pozwala wydłużyć czas działania baterii poprzez zmniejszenie parametrów pomiaru GPS bez znaczącego spadku dokładności. Firma Suunto to ekspert w dziedzinie sportu. Model Suunto 9 wyposażony jest w ponad 80 trybów sportowych oraz zapewnia wygodny pomiar tętna dzięki technologii Valencell Inc. Zegarek oferuje pełną nawigację GPS na trasie, godziny wschodu i zachodu słońca, alarm burzowy i wiele innych funkcji doskonale nadających się dla sportowców i entuzjastów przygód w terenie.\nModel Suunto 9 można sparować z nową aplikacją Suunto app, by śledzić wszystkie treningi i starty, jak też obserwować długoterminowe tendencje, w tym trendy dziennej aktywności i snu. W prosty sposób można udostępniać najlepsze osiągnięcia i łączyć się z innymi członkami społeczności aplikacji. Połączenie z telefonem komórkowym ułatwia organizowanie codziennych zajęć poprzez wyświetlanie alertów o połączeniach przychodzących, wiadomości i powiadomień na ekranie zegarka. Aplikacja Suunto app jest dostępna w sklepie App Store i Google Play. Najwyższej jakości materiały i dopracowana konstrukcja stanowią świetne uzupełnienie zalet tego zaprojektowanego i wyprodukowanego w Finlandii zegarka o niezwykłych możliwościach. Bezel (pierścień) oraz przyciski ze stali nierdzewnej, szafirowe szkło krystaliczne oraz solidną obudowę połączono z miękkim i wytrzymałym silikonowym paskiem, który zapewnia komfort noszenia.\nSuunto 9 będzie dostępny na rynku od 26 czerwca w dwóch różnych wersjach kolorystycznych: czarnej oraz białej, a jego sugerowana cena detaliczna wyniesie 2.499 zł. Więcej informacji >>> www.suunto.com/suunto9


Misja dopiero się zaczyna - Wydawnictwo W drodze\nRozmowy o encyklikach | W drodze 2003, nr 08\nJarosław Różański OMI: Wbrew potocznemu przekonaniu większość ludzi na ziemi nie zna Jezusa Chrystusa. Wystarczy wskazać na Azję, najbardziej ludny region świata, w którym mieszka bardzo mały procent wierzących w Chrystusa. Ten kontynent będzie centrum gospodarczym i politycznym, a od wieków jest centrum religijnym. Istnieją tam bardzo stare religie z wielkimi tradycjami. Z ich punktu widzenia chrześcijaństwo jest na peryferiach. W tym kontekście można powiedzieć, że misja Chrystusa dopiero się zaczyna, chrześcijaństwo jest dopiero u początku drogi, która będzie się poszerzała, nabierając nowych kształtów w innych kulturach.\nMożna jeszcze dodać, że czekają tam na niego lwy i ludożercy. Ten stereotyp wytworzył się w XIX wieku m.in. poprzez wydawane po francusku „Roczniki Rozkrzewiania Wiary”. Ukształtowały one świadomość misyjną Europy, bo były tłumaczone na dwanaście języków europejskich, w tym na polski. W XIX stuleciu Europa rzeczywiście była na pierwszym miejscu, jeśli chodzi o myśl techniczną, środki transportu, rozwój cywilizacyjny. W przekonaniu Europejczyków górowała nad resztą świata. Europocentryzm panował nawet w myśleniu misyjnym, utożsamiano misje z ideami niesienia cywilizacji do „dzikich”. Choćby u Sienkiewicza mamy stereotyp Kalego i związaną z nim „moralność Kalego”. Podobnych przykładów znaleźć można tysiące.\nTrzeba jednak przyznać, że w czasach pionierów rzeczywiście zaczynano od zera. Misje starano się zakładać w głównych ośrodkach administracyjnych. Zwykle najpierw budowano szkołę, później kościół, następnie dom dla misjonarzy, sióstr zakonnych oraz zabudowania gospodarcze. Ta kolejność wiele mówi o koncepcji misji.\nJak to dziś wygląda: ktoś odkrywa powołanie misyjne, przechodzi etap formacji, wyjeżdża do kraju docelowego i co tam robi?\nZastaje struktury diecezjalne, miejscowego, rdzennego biskupa. Za pontyfikatu Jana Pawła II episkopat stał się kolorowy i w tej chwili wśród biskupów większość stanowią mieszkańcy Afryki, Azji czy Ameryki Łacińskiej. Misjonarz z bogatej Północy jest przydzielany do funkcjonującej już misji, na przykład parafii, która bardzo często ma swoje filie. Jego zadaniem jest poszerzanie czy pogłębianie pracy ewangelizacyjnej. Czas pionierów już się skończył. Misje w buszu są dziś niewielką częścią zaangażowania misyjnego Kościoła, to już nie jest romantyczne wędrowanie. Jeśli chodzi o kraje Południa ludzie przemieszczają się do miast, następuje gwałtowny proces urbanizacji, negatywnych zmian kulturowych. Misje muszą dotrzeć do ludzi żyjących w nowych warunkach. Nie znaczy to, że są przez to łatwiejsze.\nNa czym zatem polega trudność?\nW encyklice Redemptoris missio mamy jeszcze wyraźne nawiązanie do widzenia misji w perspektywie geograficznej. Zatem wyjazd, odległość, kraje misyjne czy też kraje Południa — jak to się ujmuje współcześnie. Jednak wyznacznikiem trudności misji nie jest problem odległości geograficznej czy też warunków bytowych, higieny itp. O wiele trudniejszy i boleśniejszy jest problem odległości kulturowych, odmienności myślenia, odczuwania, słowem komunikacji. Na półkuli południowej, kiedy się myjesz, możesz zauważyć, że nawet woda w umywalce ścieka, kręcąc się w odwrotną stronę, czyli inaczej.\nTe odległości kulturowe pojawiają się nawet w Europie, sprzyja temu proces globalizacji. Powoduje on między innymi wielkie wymieszanie ludności. Okazuje się, że w Europie mogą być wyspy ludzi i kultur, które nawet nie zostały dotknięte przez chrześcijaństwo. Obok nas ludzie żyją geograficznie blisko, ale kulturowo daleko. Paradoksalnie globalizacja — dzięki Internetowi, telewizji, radiu, a także poprzez to, że istnieją wyizolowane dzielnice zamieszkiwane przez ludność napływową — oprócz ujednolicania świata, daje również możliwość życia swoją kulturą niezależnie od przestrzeni geograficznej. Dziś w Paryżu można żyć życiem Indii, korzystać z hinduskich świątyń, szkół, prasy, sklepów… Tu jawi się nowe wyzwanie misyjne, które będzie zmieniać nasze pojmowanie misji. W powszechnej świadomości, a nawet w teologii misji tkwimy jeszcze w XIX wieku, a wyzwania mamy na miarę wieku XXI.\nTrzeba też dodać, że czasem kraje zwane umownie Trzecim Światem są bardziej chrześcijańskie niż niektóre tereny w Europie.\nBardziej religijne z pewnością. Misjonarz nie głosi Ewangelii ateistom, bo ich z reguły nie ma. Trudno jednak mówić, że bardziej chrześcijańskie, chyba że myślimy, że są bardziej chrześcijańskie, bo mają w sobie więcej wartości ludzkich. Chrześcijaństwo to przecież obraz człowieka i Boga, który objawił się w Chrystusie. On jest kluczem do zrozumienia świata. Nie niszczy tego, co dobre, ludzkie, religijne w miejscowych kulturach. Jednak patrząc przez pryzmat statystyk Południe — poza Ameryką Południową — pozostaje jeszcze poza zasięgiem chrześcijaństwa, chociaż z pewnością zaczyna ono w nim odgrywać coraz większą rolę.\nJak się dokonała przemiana w spojrzeniu na misje?\nNajpierw trzeba wskazać na przemiany historyczne w latach 60. Uzyskanie niepodległości przez wiele państw, czyli wyzwolenia się z kolonializmu, przesunęło akcenty misji. Misjonarze wywodzący się z tej samej nacji, co kolonizatorzy, zostali odcięci od metropolii. Nawet jeśli występowali często przeciw swoim ziomkom, broniąc miejscowej ludności, to jednak — poprzez budowę szkół czy szpitali — służyli metropolii i preferowali model kultury europejskiej, a nie miejscowej.\nPowstanie nowych państw spowodowało, że misjonarze przestali podkreślać niesienie cywilizacji, a zaczęli akcentować potrzebę pomocy w rozwoju. Czasem czynili to tak mocno, że zaangażowanie na rzecz rozwoju przesłaniało ewangelizację, a nawet ją wykluczało. Tę ostatnią postawę tłumaczono tym, że najpierw ludziom trzeba dać chleb, a później głosić im Ewangelię. Konsekwencją dekolonizacji była też zmiana zasad powierzania misji. Odpowiedzialność za teren misyjny przejmował biskup diecezjalny, a zakony, które dotychczas miały monopol na danym obszarze, zawierały z nim umowę. Sprowadzał on na teren diecezji inne zakony, bardziej troszczył się o kler diecezjalny. Misje stawały się międzynarodowe.\nTo były przyczyny polityczne. Niektórzy twierdzą, że wpływ na zaangażowanie misyjne miał dekret o stosunku do religii niechrześcijańskich.\nW pierwszej połowie XX wieku w ślad za antropologią kulturową nastąpiło docenienie przez Kościół rzeczywistości kultur. Misjonarze nie powinni mieć tu specjalnych kompleksów, bo bardzo często ich myśli i spostrzeżenia mieściły się w ścisłej czołówce antropologii kulturowej, a nawet ją wyprzedzały. Po II Soborze Watykańskim doceniono również inne religie, wartości kulturowe, które one niosą, podkreślano rolę dialogu międzyreligijnego i eksponowano fakt, że można zostać zbawionym, wyznając inną niż chrześcijaństwo religię. Pod znakiem zapytania stanęły więc fundamenty misji: po co głoszenie Chrystusa, po co Ewangelia? Te dramatyczne pytania znajdują swój wyraz we wstępie Redemptoris missio, kiedy Papież pyta, czy misje wśród niechrześcijan są jeszcze aktualne, czy nie zastąpi ich dialog międzyreligijny, czy wystarczającym celem jest ludzki postęp, czy poszanowanie ludzkiej wolności i sumienia nie wyklucza propozycji nawrócenia, czy nie można osiągnąć zbawienia w każdej religii. Jednym słowem: po co misje. Kryzys misji był do tego stopnia wyraźny, że na przełomie lat 60. i 70. zaczęto odchodzić od terminu misje. Nawet Paweł VI w Evangelii nuntiandi używa terminu ewangelizacja, unikając terminu misja.\nJaką odpowiedź daje Jan Paweł II tym, którzy uważają, że czas misji już się skończył?\nOdpowiedź Papieża dotyka samych podstaw misji, wskazuje na osobę Jezusa Chrystusa, który jest jedynym Zbawicielem i jedynym sensem misji. Papież przypomina podstawy teologii misji i sens chrześcijaństwa. Podkreśla przy tym, że każda religia, każdy naród, każde plemię jest przygotowane przez Boga na przyjęcie Jezusa Chrystusa. To przygotowanie nie jest tak wyjątkowe jak historia Izraela, przygotowanie narodu żydowskiego, ale w różnych religiach i kulturach odnaleźć możemy zarodki Słowa. Bóg działał i działa w sercach wszystkich ludzi. Do tych ludzi Bóg Ojciec, który jest Źródłem Miłości, posyła Jezusa Chrystusa, a On zostawia ludziom dar Ducha Świętego. Kościół wpisuje się w Boże posłanie nie tylko dlatego, że Chrystus dał wyraźny nakaz misyjny, ale ze względu na swoją naturę, swoją „katolickość”. Kościół jest katolicki, powszechny, czyli otwarty, skierowany ku innym, do wszystkich narodów. Jan Paweł II w Redemptoris missio rozwija teologiczne podstawy misji. I woła za św. Pawłem „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii”.\nCzy odchodzenie od powiązań misji z kolonizacją oraz zauważenie kultury i docenienie innych religii jest powrotem do źródeł, oczyszczeniem misji z naleciałości, zbliżeniem do wizji Kościoła głoszącego Ewangelię za pomocą środków ubogich?\nNie tyle powrotem do źródeł, ile dojrzewaniem, które potrzebowało czasu. Misje dojrzewają wraz z całym Kościołem. U źródeł była Ewangelia powiązana bardzo mocno z konkretną kulturą. Pierwsza gmina chrześcijańska w Jerozolimie na początku działalności była tak mocno powiązana z judaizmem, że można było ją traktować jako jedną z sekt żydowskich. Dopiero wejście do wspólnoty chrześcijańskiej nie–Żydów, ochrzczenie Korneliusza i jego domowników, pozwoliło chrześcijaństwu opuścić kulturę żydowską i otworzyć się na kulturę grecką. Widać to w gminie antiocheńskiej, która była złożona z Żydów i Greków i nazywała Chrystusa Kyriosem, Panem, a nie Mesjaszem, jak to było w gminie jerozolimskiej. W tym momencie rozpoczęła się hellenizacja chrześcijaństwa. Biorąc wiele elementów kultury greckiej, jednocześnie sakralizowało ono wiele pogaństwa z tej kultury. Nie mam na myśli rzeczy złych, ale dobre czy obojętne, które stawały się chrześcijańskie, mimo że nie wypływały z Ewangelii, np. chrześcijańskie cnoty kardynalne, które są wytworem myśli greckiej. W okresie średniowiecza nastąpiła inkulturacja chrześcijaństwa na całym kontynencie europejskim. Ten fakt na wieki powiązał chrześcijaństwo z kulturą europejską. Dzisiaj widzimy, że chrześcijaństwo nie może przechodzić w takiej szacie do innych kultur, bo zupełnie do nich nie przystaje.\nJeśli chodzi o środki głoszenia Ewangelii, nie dzieliłbym ich na ubogie i bogate, ale raczej na właściwe i niewłaściwe czy też w uproszczeniu dobre i złe.\nPapież, pisząc o inkulturacji, twierdzi, że trzeba się kierować dwiema zasadami: zgodności z Ewangelią i jedności Kościoła powszechnego. Co one oznaczają?\nKażda kultura zawiera w sobie elementy dobre czy nawet bardzo dobre, zgodne z Ewangelią, wobec niej obojętne, ale akceptowalne, jak również składniki, które nie są zgodne z Ewangelią. Weźmy choćby gościnność afrykańską, która każe ci przerwać każdą pracę i uszanować przybysza, szacunek dla życia, modlitwę tańcem, jedzenie rękoma i niespoglądanie rozmówcy w oczy, bo to wyraz bezczelności, wreszcie weźmy zwyczaj zabijania niemowląt w niektórych plemionach. Nie można odrzucać tego wszystkiego tylko dlatego, że jeden z elementów jest niezgodny z Ewangelią. Proces inkulturacji polega na tym, by Ewangelia przeniknęła do wnętrza kultury, przemieniając ją i nie niszcząc tego, co jest w niej dobre czy obojętne, a co jest jej dziedzictwem. Nie jest konieczne do zbawienia przestrzeganie czasu pracy, kiedy przychodzi gość, modlenie się na klęczkach, jedzenie nożem i widelcem czy też patrzenie rozmówcy w oczy. Konieczne jest, by sobie uświadomić, że narodziny bliźniąt to nie znak przekleństwa, lecz znak Bożego błogosławieństwa i ten znak jest zgodny z miejscową kulturą, bo ona szanuje życie. Na tym właśnie polega ewangelizacja kultur.\nŻadna kultura nie jest systemem doskonałym, który niczego więcej nie potrzebuje. Inkulturacja, nawet bardzo daleko posunięta, nie może być dostosowywaniem zasad Ewangelii do zastanej kultury. Nie można przecież zaakceptować zabijania niemowląt w imię odwiecznej tradycji. Trzeba jednak bardzo uważać, żeby ewangelizacji nie łączyć z wprowadzaniem elementów kultury europejskiej, bo nie o to w życiu chodzi, żeby jeść nożem i widelcem. W naszej tradycji też przecież kurę możemy jeść rękoma.\nJeśli chodzi o jedność Kościoła, to musimy zauważyć, że dążenie do inkulturacji widać w różnych dziedzinach życia kościelnego. Najczęściej kojarzymy ją z folklorem liturgicznym: egzotycznymi tańcami, śpiewami czy instrumentami. Tymczasem inkulturacja sięga znacznie głębiej. Dotyczy nie tylko postaci modlitwy, ale sakramentów, ich rozumienia, sposobu sprawowania. Na przykład, pojawia się pytanie o postaci eucharystyczne. Czy to ma być chleb czy wino, czy może coś wziętego z miejscowej kultury? Na ile symbolika chleba i wina jest uniwersalna, a na ile obca kulturowo? Struktura Kościoła? Kodeks Prawa Kanonicznego — czy ma być jeden dla Kościołów Wschodnich i tylko jeden dla pozostałej części Kościoła katolickiego na wszystkich kontynentach? Czy wreszcie teologia, oparta na myśli i pojęciach greckich?\nMisjonarze widzą, że przeszczepiając dokładnie model chrześcijaństwa europejskiego np. do Afryki, rodzą Kościół, który jest już stary. To efekt owcy Dolly: sklonowana szybciej się starzeje. Podobnie na misjach: Kościół sklonowany okazuje się bardzo skostniały. To nie dziecko pełne życia i przyszłości, ale staruszek o lasce. Sprzeciw wobec tego stanu rzeczy spowodował tendencje separatystyczne. Jest to druga skrajność. Potrzeba mądrości, zakorzenienia w tradycji i historii oraz otwarcia na bogaty, nieznany świat kultur.\nPowiedziałeś, że przeważnie głosimy Chrystusa ludziom religijnym. Czy w związku z tym nie ma w misjach niebezpieczeństwa prozelityzmu, wyrywania wyznawców innym religiom?\nOskarżenia o prozelityzm wynikają z negatywnego pojęcia dialogu międzyreligijnego. Z jednej strony zarzuca mu się, że jest on ukrytym prozelityzmem, z drugiej, że wyklucza głoszenie Ewangelii. Tymczasem dialog międzyreligijny jest drogą wzajemnego poznawania siebie, odkrywania tego, co mamy u siebie dobrego. To jest krok w kierunku poszukiwania prawdy, czy to na płaszczyźnie praktycznej, przez współdziałanie, czy to przez dzielenie się swoimi doświadczeniami modlitwy, życia wewnętrznego, życia monastycznego, czy wreszcie przez rozmowę o doktrynie.\nMoim obowiązkiem jest dzielić się Chrystusem, w którego wierzę, którego odkrywam. Misja to nie jest narzucanie. Prozelityzm kojarzy się z czymś nachalnym, nieliczącym się z człowiekiem, nastawionym tylko na pozyskanie nowego wyznawcy. W misji niezbędne jest poszanowanie wolności człowieka. Tak jak Bóg szanuje moją wolność, tak i ja, idąc Jego wzorem, zobowiązany jestem do poszanowania wolności drugiego człowieka. Czasem moja ewangelizacja może być tylko niemym świadectwem życia, jak choćby życie Karola de Foucauld. Jeśli już głoszę, to czy przedstawianie swojej wiary, mówienie o Bogu jest pogwałceniem czyjejś wolności? Misjonarz nie może ukrywać prawdy, nie może manipulować człowiekiem. Nie chcę przez to powiedzieć, że w praktyce nie ma przypadków prozelityzmu czy elementów presji, bo wszystko zależy od konkretnego człowieka, który jest niedoskonały i grzeszny, czasem niedokształcony i niedoinformowany.\nCzy jednak, myśląc o dialogu z innymi religiami, nie zakładamy asymetrii? Mam wrażenie, że głosimy im Chrystusa, proponujemy drogę swojej wiary, a jednocześnie wiemy, że ich wiara nie jest propozycją dla chrześcijan.\nDialog niekoniecznie musimy rozumieć jako dialog oficjalny, bo na pierwszym miejscu jest dialog życia. Chrześcijanie i wyznawcy innych religii spotykają się przy różnych okazjach. W dialogu życia i w dialogu oficjalnym szuka się wzajemnych wartości. Zwróćmy uwagę na przykład na Synod Biskupów Afryki, na treść adhortacji posynodalnej, treść dokumentów wcześniej przedstawionych. Znajdziemy tam wymienione wartości tradycyjnych religii afrykańskich, wskazania, co te religie mogą dać chrześcijaństwu. To jest prawdziwa wymiana dóbr duchowych, wymiana doświadczeń religijnych czy nawet modlitwy. Nasza propozycja nie jest jednostronna. Też możemy się wiele nauczyć od adeptów tradycyjnych religii afrykańskich chociażby wspólnotowego przeżywania doświadczenia Boga, spontaniczności modlitwy, związku z przodkami, czyli naszymi bliskimi zmarłymi, wiązania wszystkich czynności życia z wymiarem religijnym itp. Tu dotykamy problemu inkulturacji, która polega na zbliżeniu Ewangelii do serca kultury. Wydaje mi się, że sercem każdej kultury jest religia. Nie może być zatem ewangelizacji bez dialogu międzyreligijnego.\nNie obawiałbyś się, że tego typu dialog religijny, inkulturacja prowadzi do synkretyzmu, że wszystko z wszystkim zostanie wymieszane i nic nie zachowa swojej tożsamości?\nPrzeciwnie. Brak właściwie pojmowanej i solidnie przeprowadzanej inkulturacji prowadzi do synkretyzmu. W Afryce istnieje około dziesięć tysięcy Kościołów afrochrześcijańskich, z których tylko jeden jest przyjęty do Światowej Rady Kościołów, a wszystkie inne nie zasługują na miano chrześcijańskich. Ewangelia nie została zrozumiana w tej kulturze, pozostała obca, a próbę jej adaptacji przeprowadzono w sposób powierzchowny, niewłaściwy, czasem z zabarwieniem politycznym, czasem z narodowym czy narodowowyzwoleńczym. Ciekawostką jest to, że członkowie tych Kościołów sięgają chętniej do Starego niż do Nowego Testamentu. Chyba dlatego, że można znaleźć w nim o wiele więcej realiów afrykańskich, jak choćby patriarchalne struktury rodów, poligamia, wróżby, przywiązanie do pasterstwa i rolnictwa itp. Biblia potraktowana została wybiórczo w imię afrykanizacji.\nCzy potrafiłbyś nakreślić sylwetkę misjonarza, jaka powinna być jego duchowość, osobowość?\nIstnieją różne modele misjonarza, jest model geografa, podróżnika, rolnika, ogrodnika, tego, który niesie postęp cywilizacyjny, który jest lekarzem, mężem modlitwy itd. To są stereotypy, które mniej lub bardziej odpowiadają rzeczywistości, a jednocześnie wskazują na ogromną różnorodność pracy misyjnej.\nMisjonarza musi cechować wielka otwartość na prowadzenie przez Ducha Świętego, który jest głównym sprawcą misji. Skoro zasadniczym rdzeniem misji jest Jezus Chrystus, Jego głoszenie, to cała duchowość misyjna musi posiadać rys chrystocentryczny. Misje nastawione są na zakładanie Kościoła, duchowość misyjna musi więc akcentować aspekt eklezjalny. Wskazałbym jeszcze na inny element, który można wyczytać z Redemptoris missio, a który jest powiązany z inkulturacją. Misjonarz musi być człowiekiem przynajmniej dwukulturowym, czyli być zakorzeniony w duchowej tradycji Kościoła, z którego wychodzi, w swojej kulturze, jak również przeżywać wszystkie rzeczywistości na wzór tradycji miejscowej. Inkulturacja jest drogą do świętości zarówno dla misjonarza, jak i dla tych, którym głosi on Ewangelię. Sensem wszystkiego jest oczywiście Miłość.\nZnasz wielu misjonarzy, sam jesteś misjonarzem. Co jest najbardziej zniechęcające dla kogoś, kto głosi Chrystusa z dala od swoich stron rodzinnych?\nNajtrudniejszy jest szok kulturowy, zresztą przeżywają go nie tylko misjonarze, ale i inni ludzie przebywający w zupełnie innym kręgu kulturowym. Pierwsze lata to najczęściej czas fascynacji, odkrywania, poznawania obcej kultury. Jest to okres ogromnego entuzjazmu. Dopiero później przychodzi szok. To, co się wydawało poznane czy odkryte, okazuje się zaledwie początkiem drogi, która nie wiadomo, gdzie się kończy. Odkrywa się zupełnie nowe perspektywy. Misjonarz uświadamia sobie, że nie zna ludzi, wśród których żyje. Inaczej niż on pojmują przestrzeń, czas, przyjaźń. W Europie śmiejemy się z zachowań człowieka z buszu, mówimy, że jest dziki. Europejczycy w innych kulturach zachowują się tak samo, jakby byli ludźmi dzikimi, nie znali podstawowych zasad ogłady. Do tego dochodzi samotność, poczucie obcości i niezrozumienia.\nNiekiedy misjonarz próbuje przezwyciężyć szok kulturowy i chce stać się za wszelką cenę tubylcem. To jest niemożliwe. Przysłowie afrykańskie mówi: „Kłoda drzewa, choćby sto lat leżała w wodzie, nigdy nie stanie się krokodylem”. Innym rozwiązaniem jest postawa pogardzania miejscową kulturą, podkreślania wartości europejskich jako tych właściwych, najlepszych. To prowadzi do postawy paternalizmu, pogardy wobec wszystkiego, co miejscowe. Tymczasem właściwe jest budowanie człowieka dwukulturowego, który pamięta skąd jest i gdzie przyszedł. Dojrzewanie do takiej postawy wymaga lat. Dobrze oddają to słowa misjonarza, który twierdził, że na początku, gdy zaczął pracować na misjach, mógłby napisać o tym wiele książek, po kilku latach napisałby kilka dobrych artykułów, a pod koniec życia zaczyna rozumieć, o co w tym wszystkim chodzi. To pokazuje drogę ewolucji.\nIstnieje też zjawisko wtórnego szoku kulturowego. Bardzo wielu misjonarzy powracających do swojej ojczyzny nie może się odnaleźć, bo już nie są w swojej kulturze.\nCzy można mówić o terenach typowo misyjnych?\nZwracam uwagę na poprawne rozumienie słowa „misje”. Poprawne, to znaczy zgodne z soborowym dekretem Ad Gentes, cytowanym w Redemptoris missio. Misje to głoszenie Ewangelii, zakładanie Kościoła wśród ludów czy grup społecznych, które jeszcze Chrystusa nie znają. Nie możemy zatem mówić, że mamy misje w Polsce, nawet jeśli mówimy, że cały Kościół jest misyjny. Tak samo nie możemy powiedzieć, że mamy misje na Ukrainie czy w Rosji. Wiem, jak wielkim trudem jest głoszenie Ewangelii na Wschodzie, ale musimy wyzwolić się z dziewiętnastowiecznego stereotypu, który pokazuje misje jako oddalenie geograficzne, trudności materialne, pionierstwo itd. Pomyślmy raczej o aspektach kulturowych związanych z ludźmi, narodami czy grupami społecznymi, które jeszcze nie znają Chrystusa. Te, które o Nim zapomniały, wymagają rechrystianizacji, a w misji chodzi o te, które jeszcze o Chrystusie nie słyszały.\nCzyli bardziej misyjna jest praca w Europie wśród imigrantów z krajów muzułmańskich niż obecność w Rosji?\nSoborowa definicja rzeczywiście wskazuje bardziej na element kulturowy niż geograficzny. Pracę taką można nazwać pracą misyjną, ale trzeba tu zachować szczególną delikatność. Jest rzeczą i dobrą, i potrzebną, żeby ludzie, którzy z różnych powodów znaleźli się w krajach o długiej tradycji chrześcijańskiej, mogli poznać Chrystusa, poznać wartości chrześcijaństwa. Nie chciałbym jednak powiedzieć, że ta praca jest ważniejsza niż na Ukrainie czy w Rosji. Nie chciałbym wartościować, co jest ważniejsze, co bardziej podpada pod kategorię misji, a co pod kategorię rechrystianizacji. Misje zwane przez Papieża w Redemptoris missio misjami ad gentes są tylko jednym z elementów posłannictwa Kościoła, misji w liczbie pojedynczej. W tym posłannictwie mieści się duszpasterstwo zwyczajne, rechrystianizacja, nowa ewangelizacja, wchodzą też misje ad gentes, czyli misje w liczbie mnogiej.\nSpotkałem ludzi z młodych Kościołów, którzy twierdzili, że Polacy są egoistami, bo mają niewielu misjonarzy wobec tak wielkiej liczby księży. Zgadzasz się z tym?\nPatrząc od strony statystyki, musimy powiedzieć, że nasz Kościół jest mało misyjny. Na świecie jest około 1800–1900 polskich misjonarzy i misjonarek, świeckich i duchownych. Mówi się, że Kościół w krajach Europy Zachodniej obumiera, ale liczba misjonarzy, którzy pochodzą z Francji, Hiszpanii, Portugalii czy Holandii jest imponująca i sięga niekiedy kilkunastu tysięcy. Ma to na pewno swoje podłoże historyczne. Tamte kraje miały swoją przeszłość kolonialną związaną z konkretnymi regionami geograficznymi. Poza tym w Polsce reżim komunistyczny przez wiele lat blokował działanie Papieskich Dzieł Misyjnych i wysyłanie misjonarzy. Dopiero w latach 80. nastąpiła nowa fala wyjazdów na misje, która nasiliła się w latach 90.\nWydaje mi się, że nasz Kościół stać na wysyłanie większej liczby misjonarzy. W porównaniu z wieloma krajami Południa proporcja kleru czy sióstr zakonnych do liczby wiernych, do tych, którym potencjalnie można głosić Ewangelię, jest odmienna: na jedną osobę duchowną w Polsce przypada znacznie mniej świeckich. Mówi się, że u nas mimo wszystko brak kapłanów, że przydałoby się więcej. Zwróćmy jednak uwagę, jak wiele posług czy funkcji w Kościele pełnionych przez księży, zakonników czy zakonnice, mogłaby równie dobrze pełnić grupa świeckich. Ciągle mamy w Polsce za mało świeckich zaangażowanych w życie Kościoła. Włączenie ich w większym stopniu mogłoby umożliwić posyłanie księży czy sióstr zakonnych do krajów misyjnych.\nCzy świeccy też mogą być posłani na misje?\nŚwieccy pochodzący z krajów o długiej tradycji chrześcijańskiej są bardzo potrzebni na misjach. Z Polski jest ich bardzo niewielu. Działalność misyjna jest ściśle związana z pomocą w rozwoju człowieka. Chodzi tu o szkolnictwo, o ośrodki zdrowia, szpitale, o dokształcanie zawodowe, o potrzebę lingwistów, o zapotrzebowanie na budowniczych itd. Istnieją zatem bardzo specjalistyczne formy współpracy świeckich z misjami. Od strony geograficznej większość misji dokonuje się w krajach Południa, które są na niższym stopniu rozwoju gospodarczego, w których brakuje grona specjalistów, dlatego pomoc świeckich jest niezastąpiona. Jeżeli chodzi o nauczanie, prowadzenie miejscowych wspólnot, a nawet katechizację, tamtejsze Kościoły mają już wystarczająco wielu własnych świetnych katechistów, których trudno byłoby zastąpić, ponieważ wyrośli z tamtejszej kultury, znają jej uwarunkowania.\nNarody Południa obawiają się rozwoju technologicznego, twierdząc, że wraz z urbanizacją przychodzą negatywne trendy. Jak wygląda relacja między ekspansją cywilizacyjną a głoszeniem Ewangelii? Czy misjonarze nie znikną w zalewie zachodniej popkultury lansującej nieewangeliczne wartości?\nKoncepcja rozwoju zależy przede wszystkim od koncepcji człowieka. Papież, mówiąc o integralnym rozwoju, stara się wskazać rozwój całościowy. W różnych koncepcjach rozwoju, i kościelnych, i świeckich zwraca się często uwagę tylko na niektóre aspekty. Ogranicza się perspektywę do doczesności, do dóbr materialnych, do ekonomii. Człowiek nie jest aniołem, ale też nie żyje samym chlebem. Jego rozwój musi obejmować sferę duchową, przekraczać świat i iść dalej i głębiej. Transcendencja dotyka nie tylko jednostki, ale całej społeczności. Ważne jest też, by nie popaść ani w schemat kolektywizmu, ani chorego indywidualizmu.\nIntegralność rozwoju w nauczaniu Jana Pawła II łączy się z chrześcijańską wizją człowieka, promowaniem całego człowieka. Opcją preferencyjną jest zwrócenie uwagi na ubogich, którym trzeba również dać chleb i zadbać o ich zdrowie. Kościół idzie tu za przykładem Chrystusa, za wzorem Kościoła początku. Tu jest zasadniczy sens papieskiej wizji integralności rozwoju. Poza tym jest rzeczą oryginalną, pewnym novum „popierać rozwój, wychowując sumienia”. Wychowywać sumienia tych, którym głosi się Ewangelię, i wychowywać własne sumienia. Zadaniem Kościoła jest wychować sumienia odpowiedzialnych za to, co dzieje się w świecie, za globalizację, rozwój gospodarczy, polityczny czy kulturowy, żeby to wszystko odbywało się w duchu solidarności.\nPapież twierdzi, że wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za misje. Co powinniśmy zauważyć w tej encyklice, nie jako misjonarze, ale jako wspólnota, która jest z natury misyjna? Większość z nas nigdy nie wyjedzie na misje. Jak można współpracować z dziełem misyjnym?\nKościół jest z natury misyjny, ponieważ jest katolicki, otwarty, nastawiony na innych. Papież w VI i VII rozdziale Redemptoris missio wskazuje osoby odpowiedzialne za misje. Przede wszystkim będą to misjonarze instytutów ad gentes, kapłani diecezjalni, czyli tak zwani fideidoniści, świeccy, katechiści, później — w wymiarze instytucjonalnym — Kongregacja Ewangelizacji Narodów, Episkopaty miejscowe, biskupi itd.\nPoza tym każdy z nas jest wezwany do współpracy z misjami poprzez modlitwę i ofiarę duchową. Jeżeli wierzymy w mistyczną więź w Kościele, to rozumiemy jak potrzebna jest modlitwa, ofiarowanie cierpienia czy trudów, w intencjach misyjnych. W przestrzeni duchowej ma to głęboki sens. Trud codzienności może być zmarnotrawiony, a może też być wkładem w działalność misyjną. Kościół potrzebuje powołań misyjnych, a żeby one się rodziły, potrzeba naszej modlitwy i odpowiedniej atmosfery w parafiach. Te atmosferę tworzą gazety misyjne, prelekcje, spotkania z misjonarzami, koła misyjne. Odpowiedzialność za to mogą brać ludzie świeccy, może to robić każdy. Jako ostatni sposób zaangażowania wskazałbym ofiary materialne na misje.\nMyślę, że ci wszyscy, którzy łączą się z działalnością misyjną Kościoła, stają się przez nią bogatsi. Z mojej przygody misyjnej więcej skorzystałem, niż dałem i dlatego czuję się, może nie tyle jak złodziej, ale na pewno jako dłużnik misji.\nurodzony w 1961 r. w Biłgoraju – misjonarz oblat Maryi Niepokalanej, absolwent filologii polskiej, dr misjologii, adiunkt przy Katedrze Historii Misji na UKSW.Aktualnie mieszka w Poznaniu....


Koronawirus. Nowe obostrzenia już od soboty. Jakie czekają nas ograniczenia? - tvp.info\nagie, kf 26.03.2021, 20:11 | aktualizacja: 20:30\nNowe obostrzenia mają obowiązywać do 9 kwietnia (fot. PAP/Piotr Nowak)\nW sobotę w całym kraju wchodzą nowe restrykcje w związku z rozwijającą się pandemią COVID-19. Będą one obowiązywać do 9 kwietnia. Co zmieni się od 27 marca?\n„Obostrzenia zadziałały”. Minister Niedzielski prezentuje dane [WIDEO]\nMinister zdrowia Adam Niedzielski poinformował na Twitterze, że w województwie warmińsko-mazurskim przełamano wzrostowy trend zachorowań na...\nPodczas czwartkowej konferencji prasowej, na której poinformowano o nowych obostrzeniach związanych z pandemią koronawirusa, padło m.in. pytanie, czy limity zgromadzeń się zmienią i czy nadal będą obowiązywały limity możliwości zaproszenia na spotkanie rodzinne pięciu osób.\n– Wszystkie zasady bezpieczeństwa, które obowiązywały do tej pory, oprócz tych, które informowaliśmy, że się zmienią, obowiązują te same, czyli limit zgromadzeń jest pięcioosobowy – odpowiedział szef resortu zdrowia. – Przypomnę, że w ramach tego limitu nie są zaliczane osoby, które odbyły szczepienie – podkreślił Adam Niedzielski.\nJakie nowe obostrzenia będą obowiązywały w Polsce od soboty?\nNowym ograniczeniem jest m.in. zamknięcie przedszkoli i żłobków. Opieka będzie zapewniona wyłącznie dla dzieci rodziców wykonujących zawód medyczny i służb porządkowych w trakcie wykonywania służby.\nZgodnie z zapowiedziami rządu kościoły pozostaną otwarte. Będą w nich jednak obowiązywały ograniczenia – w nabożeństwach będzie mogła przebywać 1 osoba na 20 m kw. przy zachowaniu dystansu m.in. 1,5 m.\nMinister zdrowia i episkopat apelują do proboszczów. Wspólny komunikat\nMinisterstwo Zdrowia i episkopat apelują do wszystkich proboszczów o „bardzo poważne podejście do obowiązujących zasad dot. liczby wiernych, którzy...\nJuż wcześniejsze rozporządzenie Rady Ministrów ograniczyło działalność obiektów sportowych wyłącznie do sportu zawodowego. Od najbliższej soboty nieczynne będą m.in. korty tenisowe i ścianki wspinaczkowe. Wstrzymana zostanie też m.in. rywalizacja młodzieżowa, nie będzie egzaminów dających uprawnienia trenerskie.\nIndywidualnie sport można uprawiać jedynie poza obiektami sportowymi „z zastrzeżeniem przestrzegania obowiązku zakrywania ust i nosa przy pomocy maseczki w miejscach objętych tym obowiązkiem, zachowania odległości miedzy osobami poruszającymi się pieszo oraz liczby uczestników znajdujących się w tym samym miejscu”.\nOd soboty 27 marca czekają nas także nowe ograniczenia w funkcjonowaniu galerii handlowych. Otwarte pozostaną jedynie sklepy spożywcze, apteki, drogerie, salony prasowe i księgarnie.\nDo 9 kwietnia będą też obowiązywać nowe limity osób. W sklepach o powierzchni do 100 m kw. będzie mogła przebywać 1 osoba na 15 m kw. Natomiast w obiektach o powierzchni powyżej 100 m kw. limit będzie wynosił 1 osobę na 20 m kw.\nZamknięte salony fryzjerskie\nDo 27 marca do 9 kwietnia zamknięte będą także wszystkie salony urody, kosmetyczne oraz fryzjerskie.\n#lockdown #restrykcje #pandemia #covid-19 #koronawirus #rząd #obostrzenia


Wróżenie z liczb - jak dzięki matematyce przewidzieć przyszłość przemysłu zbrojeniowego? - WP Wiadomości\n• Polscy matematycy chcą prognozować rozwój technologii zbrojeniowych\n• Chodzi o zastosowanie mechanizmu rynków predykcyjnych\n• Polacy zrobią to jako pierwsi w Europie\n• "Musimy szukać nisz, dziedzin, w których moglibyśmy być dobrzy"\n• O pracy matematyków pisze dla "Polski Zbrojnej" Krzysztof Kowalczyk\nŹródło: Fotolia, fot: BillionPhotos.com\nGrupa ludzi, nawet takich, którzy się na czymś nie znają, wspólnie wyda lepszy osąd niż jednostka. Ma to potwierdzenie naukowe, statystyczne - mówi o rynkach predykcyjnych dr Kamil Klesza, kierujący Centrum Zastosowań Matematyki i Inżynierii Systemów (CZMiIS) Polskiej Akademii Nauk. To jego zespół opracował metodę takiego rynku, którą można zastosować w przemyśle zbrojeniowym do przewidywania, jak w przyszłości będą się rozwijać technologie obronne.\nW uproszczeniu rynek predykcyjny to matematyczna metoda prognozowania przyszłości. - Żeby wyjaśnić, czym jest taki rynek, trzeba zestawić dwa pojęcia. Pierwsze to "crowdsourcing", co po polsku tłumaczy się jako "mądrość tłumu" lub "jarmark idei” - wyjaśnia Klesza. - Taka kolektywna mądrość ludzi od dawna jest poparta argumentacją matematyczną. Można w ten sposób badać prawdopodobieństwo zaistnienia pewnych zdarzeń w przyszłości - dodaje szef CZMiIS.\nDrugie pojęcie, według Kleszy, to "nowoczesne technologie big data", czyli sposoby, by zachęcić ludzi do udzielenia odpowiedzi na interesujące nas tematy za pomocą komputera lub smartfona. Technologia big data pozwala gromadzić i analizować duże zbiory danych, w tym wypadku odpowiedzi ludzi.\nPierwsze rynki predykcyjne wymyślili amerykańscy ekonomiści z Uniwersytetu Iowa, profesorowie George R. Neymann, Robert Forsythe oraz Forrest Nelson, którzy zastanawiali się, czy zachowania rynkowe mogą być pomocne w przewidywaniu wyników wyborów prezydenckich. Na bazie takiego pomysłu, w 1988 roku został stworzony pierwszy eksperymentalny rynek predykcyjny - Iowa Political Stock Market. W eksperymencie wzięło udział około 200 studentów i pracowników amerykańskiego uniwersytetu. Rynek prognozujący wynik wyborczego starcia Georgia H.W. Busha i Michaela Dukakisa okazał się sukcesem i stał się bodźcem do powstawania kolejnych.\nOdkrycie mechanizmu "mądrości tłumu" wykorzystywanego w rynkach predykcyjnych przypisuje się Brytyjczykowi sir Francisowi Galtonowi, wszechstronnie uzdolnionemu naukowcowi i wynalazcy, który oprócz nauk przyrodniczych, antropologii, meteorologii, medycyny i psychiatrii zajmował się statystyką. W 1906 roku Galton obserwował gapiów biorących udział w jarmarcznych zakładach - za najtrafniejsze określenie wagi mięsa ubitego wołu mogli oni wygrać kilka pensów. Naukowiec był przekonany, że przypadkowi uczestnicy zakładów - w zabawie brało udział prawie 800 ludzi - nie będą w stanie oszacować wagi tuszy. Po zakończeniu konkursu sprawdził, jaki wynik typowała gawiedź, wziąwszy od organizatorów kartki z zakładami. Po uśrednieniu wszystkich wyników okazało się, że tłum pomylił się co do rzeczywistej wagi ubitego zwierzęcia zaledwie o 0,5 kg - przy czym tusza ważyła ponad 0,5 t, czyli błąd był marginalny. Rezultat tej obserwacji Galton opublikował w prestiżowym czasopiśmie naukowym "Nature", a konkluzja była taka:\ngrupa ignorantów przewidziała wynik trafniejszy niż ekspert - w tym wypadku rzeźnik.\nObecnie metoda rynków predykcyjnych znalazła zastosowanie w prognozowaniu nie tylko wyników wyborów, lecz także wydarzeń geopolitycznych. Trafiła też do korporacji, gdzie stała się źródłem wiedzy o firmie i narzędziem do szacowania ryzyka związanego z realizacją projektów biznesowych - wykorzystanie zagregowanych, pochodzących z różnych rynków danych pomaga w zarządzaniu projektami i ułatwia podejmowanie decyzji, zwłaszcza na poziomie operacyjnym i strategicznym, np. gdy trzeba ocenić, czy dany projekt da się zrealizować w określonym czasie. W ten sposób szacuje się też potencjał innowacyjnych produktów przed wdrożeniem na rynek. Mechanizm ten stosuje większość wielkich korporacji, m.in. Siemens, Google, General Electric, Hewlett-Packard.\nW dziedzinie obronności i wywiadu takie metody wykorzystywali do tej pory przede wszystkim Amerykanie. - Po tej stronie Atlantyku nikt z NATO nie pochwalił się wdrożeniem tego typu rozwiązań - ocenia Klesza. W USA robi to DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency), czyli Agencja Zaawansowanych Projektów Badawczych w Dziedzinie Obronności, zajmująca się rozwojem technologii wojskowej. Inna agencja rządowa, tym razem koordynująca działania wszystkich amerykańskich agencji wywiadowczych, czyli IARPA (Intelligence Advanced Research Projects Activity), też korzysta z takich metod. Pracuje ona m.in. nad programami pozwalającymi przewidywać niepokoje społeczne. W tym celu analizuje dane statystyczne dotyczące ludzkich zachowań w skali masowej.\n- Mechanizm rynków predykcyjnych jest bardzo efektywny. Są takie pola, na których świetnie się sprawdza. W USA bada się w ten sposób np. prawdopodobieństwo wystąpienia epidemii grypy na danym obszarze. I to z takim wyprzedzeniem, z jakim w żaden inny sposób nie można tego przewidzieć. Prawie zawsze da się spytać ludzi o to, co ich interesuje. Amerykanie potrafią zadawać pytania z różnych dziedzin wielu ludziom, niekoniecznie specjalistom. I jak się okazuje, uzyskują w ten sposób co najmniej tak dobre odpowiedzi na temat tego, co może nastąpić w przyszłości, jak przewidywania wytrenowanych analityków - zapewnia szef CZMiIS.\nW jaki sposób to robią? - Można np. spytać: czy Rosja do końca pierwszego kwartału wyśle do Syrii wojsko? Okazuje się, że gdy ludzie na tak postawione pytanie będą odpowiadać binarnie, czyli tak lub nie, otrzymamy liczbę, która dla matematyków będzie miarą ilościową prawdopodobieństwa zaistnienia takiego zdarzenia. Otrzymamy więc odpowiedź - przykładowo - że na 70 proc. Rosja wyśle swoje wojska do Syrii - wyjaśnia matematyk.\nTakie typowania sprawdzają się dobrze w krótkim i średnim horyzoncie czasowym, jak tygodnie czy miesiące. Tu skuteczność rynków predykcyjnych została potwierdzona. Nie ma natomiast pewności, czy sprawdzą się one w dłuższym okresie. Zespół dr. Kleszy opracowuje metody, jak na podstawie krótkich, ale wiarygodnych prognoz wypowiedzieć się o dłuższym okresie.\nMówiąc o sektorze obronnym, Klesza wymienia trzy dziedziny zastosowania rynków predykcyjnych. Pierwsza to zarządzanie projektami, co już stosują korporacje. Chodzi o prognozowanie, czy pewien łańcuch działań uda się zakończyć z sukcesem, m.in. zrealizować zamówienie na produkcję uzbrojenia dla zagranicznego odbiorcy. Druga to "strategiczny radar dalekiego zasięgu". Pozwala on szukać odpowiedzi na pytania dotyczące przyszłości, np. czy Putin zajmie Ukrainę - tym zajmują się Amerykanie. Trzecia dziedzina, najciekawsza, według Kleszy, i najtrudniejsza matematycznie to zastosowanie rynków predykcyjnych w prognozowaniu przyszłych rozwiązań pola walki: w jakim kierunku będą się one rozwijać?\n- Jeżeli ktoś zapytałby, czy w tej chwili lepiej rozwijać turbiny gazowe do napędzania czołgów, czy może pójść w stronę małych dronów, które zamiast tych czołgów będą na polu walki działać na zasadzie roju, to jest to pytanie nie na dziś ani na jutro, lecz na najbliższych kilkanaście czy kilkadziesiąt lat. I naszym zadaniem, jako matematyków, jest uzyskać na to pytanie odpowiedź i z wiarygodnych prognoz krótkoterminowych zrobić prognozy wieloletnie - przyznaje Klesza.\nCentrum Zastosowań Matematyki i Inżynierii Systemów, w którym matematycy głowią się nad takim problemem, zostało powołane do życia w Polskiej Akademii Nauk w 2010 roku, ale zespół pod kierownictwem Kleszy kontynuuje prace grupy badawczej Industrial Mathematics and System Engineering, działającej od 2005 roku. Ci naukowcy, prowadząc prace badawcze, jednocześnie wykonują komercyjne projekty, z których Centrum się utrzymuje. Do tej pory wykonało ich około 50, m.in. dla instytucji z sektora administracji publicznej, firm IT, branży paliwowej i banków. Centrum współpracowało m.in. z Narodowym Bankiem Polskim, Urzędem Komunikacji Elektronicznej, Polską Wytwórnią Papierów Wartościowych, Narodowym Centrum Badań i Rozwoju czy Agencją Rozwoju Przemysłu.\nTo we współpracy z ARP powstał rynek predykcyjny dostępny dla wszystkich (rynki stworzone dla innych odbiorców nie miały charakteru publicznego). W 2014 roku CZMiIS uruchomił dla Agencji Rozwoju Przemysłu rynek LEM nano, udostępniony w internecie na stronach Agencji. To pierwszy z rynków predykcyjnych należący do powstałej marki LEM - Logiczny Ekstraktor Możliwości. Główną tematyką są zaawansowane technologie oparte na nanostrukturach węglowych, takich jak grafen. Za jego pomocą uczestnicy rynku oceniają, odpowiadając "tak" lub "nie" na zadawane pytania, czy w efekcie prowadzonych badań będą przyjęte konkretne rozwiązania z użyciem grafenu w różnych dziedzinach życia - w medycynie, farmacji, elektronice, sporcie, a także w zbrojeniówce.\n- Wprowadzenie rynku predykcyjnego dla grafenu w Agencji Rozwoju Przemysłu wzięło się stąd, że mnogość jego zastosowania na wczesnym etapie prac powodowała pewne ograniczenie w wyobraźni co do jego zastosowania. Chodziło o stworzenie metodologicznie poprawnej platformy, na której można weryfikować pomysły dotyczące wykorzystania grafenu. Nie było żadnego innego dostępnego narzędzia. A rynek predykcyjny zwiększał szansę poprawności przewidywań - wspomina Wojciech Dąbrowski, który w tamtym okresie kierował ARP.\nMatematycy z Centrum zastosowali tę technologię także dla innych zamawiających. Wkrótce ma zostać uruchomiony drugi rynek predykcyjny - LEM edu, którego tematyka będzie się koncentrować wokół wiedzy i kompetencji niezbędnych w nowoczesnej gospodarce.\nPrognozy w zbrojeniówce\nSukces skłonił matematyków z CZMiIS do dostosowania swojego rozwiązania także do potrzeb rynku zbrojeniowego. - Dla takiego przemysłu jak nasz to może być bardzo istotne wskazanie, bo trudno nam konkurować z potentatami zbrojeniowymi. Lotniskowców ani silników pulsacyjnych do samolotów budować raczej nie będziemy, musimy więc szukać nisz, dziedzin, w których moglibyśmy być dobrzy - podkreśla Klesza i dodaje: - Obecnie trwa konsolidacja polskiego sektora obronnego i pojawiły się pytania o możliwość wykorzystania tej technologii przez polski rynek zbrojeniowy.\nWojciech Dąbrowski, który po odejściu z ARP kierował Polską Grupą Zbrojeniową, największym polskim producentem uzbrojenia, przyznaje, że był zainteresowany wykorzystaniem rynków predykcyjnych na potrzeby tego konsorcjum. - Moje doświadczenia z rynku grafenu pokazały, że mamy w Polsce unikatową technologię, która pozawala prognozować kierunki rozwoju technologii i możliwości ich zastosowań do rozwiązań zbrojeniowych. Rynek predykcyjny w grupie zbrojeniowej miał być spójnikiem triady, którą budowaliśmy: wojsko - nauka - przemysł, czyli platformą, gdzie odbywa się wymiana koncepcji i pomysłów - wspomina były prezes PGZ.\nW jego zamyśle rynki predykcyjne miały doprowadzić do zintegrowania działania trzech podmiotów: PGZ, CZMiIS oraz Akademii Obrony Narodowej. - Symulatory AON połączone z rynkami predykcyjnymi pozwalałby lepiej analizować właściwości nowo wymyślonego sprzętu wojskowego. Stwarzam wizję produktu, czysto komputerowo, który ma określone parametry, i poddaję je analizie za pomocą oprogramowania AON wykorzystywanego do analizy zachowań na polu walki - wyjaśnia Dąbrowski. Nie wprowadził jednak swoich pomysłów w życie. O dalszym losie rynków predykcyjnych dla grupy będzie decydował nowo powołany zarząd.\nRodzimy rynek zbrojeniowy nie jest jedynym, który interesuje się dokonaniami matematyków z CZMiIS. Pod koniec 2015 roku dr Klesza wraz z kolegami wziął udział w prestiżowej konferencji IMA (Conference on Mathematics In Defence) w Oksfordzie. Brytyjczycy, którzy od lat szukają nowatorskich zastosowań dla matematyki w zbrojeniówce, choć deklarują otwarcie na partnerów z NATO, to w praktyce bardzo rzadko zapraszają na konferencję zespoły naukowe spoza Wysp. Zrobienie w tym wypadku wyjątku dla polskiego zespołu należy potraktować jako prestiżowe wyróżnienie. To cieszy, tym bardziej że metoda rynku predykcyjnego zaprezentowana na konferencji przez Polaków spotkała się z zainteresowaniem, zarówno ze strony brytyjskiego przemysłu, jak i środowiska akademickiego matematyków. Naukowcy z CZMiIS zapowiadają, że będą ją promować na Wyspach. - Razem z naszymi partnerami z Oksfordu zastanawiamy się, jak zwiększyć atrakcyjność naszego rozwiązania dla brytyjskiego przemysłu - zapowiada Klesza.


Dyrektor Miejskiej Pracowni Urbanistycznej Tomasz Gęsiak złożył rezygnację z pełnionej funkcji. Na stanowisku pozostanie do końca wakacji.\nTomasz Gęsiak po złożeniu wypowiedzenia, funkcję dyrektora będzie pełnił jeszcze do 31 sierpnia br.\nJak wyjaśnia Dagmara Gac z biura prasowego urzędu miejskiego, o tym, kiedy zostanie ogłoszony konkurs na nowego dyrektora zadecyduje prezydent Radomia Radosław Witkowski.\nTomasz Gęsiak dyrektorem Miejskiej Pracowni Urbanistycznej został w lutym 2015 roku. Zastąpił na tym stanowisku Stanisława Bochyńskiego.


Zmiana treści załącznika do uchwały nr 313/2018 Krajowej Rady Doradców Podatkowych z 19 czerwca 2018 r. w sprawie przyjęcia - Podat.2019.3.7\nZmiana treści załącznika do uchwały nr 313/2018...\nZmiana treści załącznika do uchwały nr 313/2018 Krajowej Rady Doradców Podatkowych z 19 czerwca 2018 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu działania Krajowej Rady Doradców Podatkowych oraz Prezydium Krajowej Rady Doradców Podatkowych (ze zm.).\nw sprawie zmiany treści załącznika do uchwały nr 313/2018 Krajowej Rady Doradców Podatkowych z 19 czerwca 2018 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu działania Krajowej Rady Doradców Podatkowych oraz Prezydium Krajowej Rady Doradców Podatkowych (ze zm.)\n§ 1. W Regulaminie działania Krajowej Rady Doradców Podatkowych stanowiącym załącznik do uchwały nr 313/2018 Krajowej Rady Doradców Podatkowych z 19 czerwca 2018 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu działania Krajowej Rady Doradców Podatkowych oraz Prezydium Krajowej Rady Doradców Podatkowych (ze zm.) § 24 ust. 12 otrzymuje brzmienie:\n"12. Głosy w głosowaniu w trybie obiegowym oddaje się w formie elektronicznej poprzez wybór: "za", "przeciw", "wstrzymuję się", zaś w sprawach uchwał dotyczących wpisu na listę, skreślenia z listy, wpisu do rejestru, skreślenia z rejestru oraz uchwał dotyczących przekształceń wpisów, dodatkowo istnieje możliwość wyłączenia się poprzez wybór: "wyłączam się"."


MMORPG.pl Zobacz wątek - forumowi specjalisci, co kupic ??\nforumowi specjalisci, co kupic ??\nNapisane: 20 lis 2016, 15:38\nty serio tczewiak nie masz jakeigos kolegi/kolezanki/ciotki/wujka/matki/itd. zeby zapytac? chyba ze wszystkim powiedziales ze maja leb napchany chujowymi obrzedami czy jak tam i nikt z toba nie chce gadac.\nCałe moje otoczenie to ludzie inteligentni, a nie zabobonnicy także kulą w płot ułomie. Jest tutaj temat o garnkach to pytam Wiem - dla ciebie niepojęte, aby pisać na temat.\nno tak jak masz taka inteligentna ateistyczna rodzine to ci chyba powinni powiedziec jak zrobic dobry bigos yo? w sumie dziwne ich nazywasz, otoczenie. to moze jak nastepnym razem sie spotkasz z otoczeniem to zapytaj o bigos. bo garnek ci nie zrobi dobrego bigosu za ciebie.\nNapisane: 20 lis 2016, 15:43\nkolega czy koleżanka to nie rodzina głuptasku.\nNapisane: 20 lis 2016, 17:17\nBo to taka mentalność. Jak prosto z mostu nie walniesz to nie zrozumie. Gotowanie to nie jest jak z PC, że zrobisz upgrade VGA i gierka śmiga, garnek nie pomoże.\nOn chciałby mieć cud gar gdzie wrzuci wszystko i wróci do pokoju parsować JSONa.\nNo ale o to chodzi, żeby nie tracić czasu na mieszanie itp. nudne czynności. Zadał dobre pytanie, w kuchni też zachodzi przecież postęp.\nDokładnie - bigos robi się godzinami i sterczenie nad garem przez cały czas jest mało pasjonujące - mogę raz na jakiś czas podejść, spoko, ale pilnowanie cały czas odpada, bo wolę sobie w pokoju w tym czasie jakiegoś dobrego pornucha obejrzeć.\nNo to was obu podsumowując powtórzę się. Najbardziej leniwy sposób jaki jest to właśnie szybkowar. Są nawet programy typu gulasze, duszenie warzyw czy inne pierdoły. Więc surowa kapusta program pyk, kiszoną wrzucamy program pyk, mięso i różne wg. regionu przepisy (śliwki, grzyby, słoniny czy co tam rodzinny przepis ma) i w 2,5h gotowy.\nNapisane: 20 lis 2016, 22:47\nmoże nie bigos ale dla leniwych przydatne http://i.imgur.com/3CF1g8N.mp4\nNapisane: 20 lis 2016, 23:15\nNo nie wiem, czy dla leniwych - Niah musiał się tu sporo napracować.\nNapisane: 25 cze 2017, 15:31\nKupiłem patelnię żeliwną. Pomijając fakt, że jest to najlepsza patelnia w jakiej smażyłem macie jakieś rady dotyczące jej mycia i impregnowania?\nNapisane: 25 cze 2017, 15:43\nZaleta żeliwnej patelni to nie pieprzenie się nie tylko tym czym mieszamy czy skrobiemy ale i jak ją czyścimy, jeśli żeliwo jest kiepskie to szybko się zniszczy i nie pomorze żadne impregnowanie itp, dlatego dobre patelnie żeliwne są drogie bo to sprzęt też dla pro.\nBrat ma żeliwną patelnie germańską już chyba 20 lat, która nabrała od zewnątrz od gazu węglowego nalotu, którego nie sczyścisz i jest niezniszczalna.\nNapisane: 25 cze 2017, 15:47\nMycie płynem odpada ponoć bo zapach płynu przechodzi w patelnię. Czytałem że sól i gorąca woda po prostu.\nNapisane: 25 cze 2017, 15:52\nA nie ma sugestii producenta ?\nNie wydaje mi się żeby takie cyrki trzeba było robić jeśli to dobre czyste żeliwo, chyba że masz pokryte jakimś wynalazkiem, patelnia żeliwna jedynie nie jest odporna na upadek i szok termiczny dlatego zmywarka tylko na max 60 stopni zaleca się.\nNapisane: 26 cze 2017, 08:16\njaka patelnie kupiles sobtainer?\nNapisane: 26 cze 2017, 11:08\nZwykła na rynku za 140PLN, 28cm. Żeliwo czyste bez żadnych wzmacniaczy, powłok i innych gówien, takie mi polecał mój wujek który jest Węgrem i na żeliwie całe życie smaży.\nNapisane: 26 cze 2017, 11:46\nhm to musze sie chyba tez rozejrzec.\nNapisane: 26 cze 2017, 14:05\nWczoraj smażyłem schab w kostkę pokrojony. Tego się nie da opisać z tym że ja mam elektryczną to już w ogóle. Z tego co kojarzę to masz gaz i tylko to uznajesz, więc poniekąd Ci zazdroszczę\nNapisane: 27 cze 2017, 09:42\nale sobek ta patelnia serio taka dobra i czuc roznice czy tylko sie jarasz bo nowe?\njara sie bo schab w kostke pokroil.\nNapisane: 27 cze 2017, 09:46\nNaprawdę czuć różnice. Wszystko szybko dochodzi po prostu, mięso to jest poezja. Jedyne co spaliłem w niej to jajko, nie ma opcji usmażenia no chyba że na litrze oliwy\nDo tego jak już przygotujesz to co masz w niej do zrobienia, wyłączasz gaz przykrywasz i to jeszcze jest gorące godzinę. Jedyny minus to waga, trzeba uważać przy myciu na inne naczynia no i żeby ni trącić czasami uchwytu łokciem bo wtedy GG na płytkach będzie.\nNapisane: 27 cze 2017, 09:48\nDlaczego ja tego threadu nie znalazlem wczesniej.\nSobtainer bedzie rosol z patelni?\nNapisane: 27 cze 2017, 10:01\njajko lejesz wode gotujesz i rozbiajsz surowe na gotujaca sie wode. ciezko przypalic.\nja mysle ze sie jarasz bo poza tym ze mieso szybko dochodzi i jest dluzej goraca patelnia nie widze jakis propsow jak smazysz na oleju i dobrze go rozgrzejesz to na kazdej patelni miecho szybko dojdzie. wydaje mi sie ze zeliwo wlasnie bardzo szybko sie nagrzewa i bardzo wolno schladza ale czy ma wplyw na smak miesa?\nNapisane: 27 cze 2017, 11:08\nJAPIERDILE IMPREGNACJA PATELNI HAHAHAHAHA\nNapisane: 27 cze 2017, 12:37\nNo żeliwne się niby impregnuje, ale wyjebane