Kolarskie podsumowanie roku 2017 *Jednym Tchem*\nKońcówka roku to idealny moment na podsumowanie i wyciąganie wniosków. Także dla mnie. 2017 rok był… dziwny. Tak chyba najbardziej trafnie mogę go podsumować. Wiadomo, wydarzyło się mnóstwo dobrego – rozpocząłem współpracę z kilkoma dużymi firmami (co prawda nie finansową J), wziąłem udział w kilku wyścigach, poznałem mnóstwo świetnych i zakręconych kolarsko ludzi. Ale przede wszystkim przyszła na świat moja córeczka, Ida. Ten właśnie dzień, 24 października zdefiniował dla mnie cały ten rok. Pomimo, że do zakończenia 2017 zostało wtedy jeszcze 2 miesiące to dla mnie była swego rodzaju kropka nad i. Moment w którym odwiesiłem rower na wieszak na ścianie i zmieniłem oponę na trenażerową, by w miarę możliwości i dobrego humoru Idy pokręcić 30 minut. Albo 45. Czasem, jeśli jest naprawdę dobry dzień to nawet 1,5 godziny. No dobra, ale jaki był dla mnie ten rok pod względem kolarskim?\nPamiętam jak cieszyłem się, gdy udało mi się na potrzeby testów uzyskać rower Whyte Suffolk. Była to w sumie pierwsza duża współpraca na tym blogu. Siłą rozpędu napisałem do polskiego oddziału Specialized by zapytać o możliwość przetestowania ichniejszego modelu szosy z segmentu endurance, czyli Roubaix. W najnowszej wersji na rok 2017 z przyszłościowym amortyzatorem ukrytym w widelcu. Szczerze mówiąc spodziewałem się odpowiedzi podobnej do tej jakiej otrzymywałem od innych producentów w zeszłym roku, czyli zwiększ swoje zasięgi i wtedy się do nas odezwij. Bo jak pokazuje mi Facebook, w lutym miałem ledwo 600 polubień. Jakie było moje zaskoczenie, gdy szybko nadeszła odpowiedź, że jasne. Użyczą, ale może troszkę później kiedy śnieg stopnieje.\nTo było dla mnie coś niesamowitego. W końcu uzyskałem coś dużego dla mojego malutkiego, pobocznego projektu. Cieszyłem się jak małe dziecko. A jeszcze bardziej cieszyłem się 6 kwietnia, kiedy w siedzibie Speca montowaliśmy pedały do tego pomarańczowo-czarnego cuda i ustawiliśmy wysokość siodełka. I to jak ten rower niósł mnie przez te wszystkie kilometry, które na nim pokonałem. To było coś wspaniałego.\nAle nie tylko rowerami stał ten rok. To także mój pierwszy bikefitting, który wykonałem dzięki Markowi Stramowi. I jeśli miałbym wybrać to, co całkowicie zmieniło moje kolarskie życie, to byłaby to właśnie ta usługa. Ustalenie poprawnej pozycji i poprawienie wszystkich błędów jakie zaistniały w moim amatorskim wydaniu. Wcześniej kiedy musiałem wsiąść na trenażer to po 15 minutach przeklinałem wszystko dookoła. Teraz po godzinie zaczynam się nudzić, bo nic mi nie przeszkadza poza potem spływającym strumieniami. No i wkładki do butów, które ustabilizowały moje latające i zniszczone kolana. Tego nie potrafię przecenić.\nKońcówka roku to natomiast, po długiej przerwie, testowanie trenażerów Kinetic. Trenażerów, które całkiem zmieniły moje podejście do tego sprzętu. O tym specjalnie nie będę się rozpisywał, bo test Road Machine jest jeszcze świeży i możecie przeczytać go tutaj, a ten dotyczący Rock&Rolla powstaje równolegle do tego wpisu. Więc już zaraz go przeczytacie.\nKoła najlepszym gadżetem\nW ramach testów miałem okazję także sprawdzić dwa bardzo fajne zestawy kół oraz wymieniłem swoje Mavic Aksium na Vision Team 35. W sumie dało to fajny przekrój przez dosyć tani aluminiowy zestaw poprzez aluminiowo-karbonowe Rony (bardziej przeznaczone dla triatlonistów niż szosowców) na całkiem wysokiej jakości karbonowych Vinci Rapid kończąc.\nZ resztą, gdy patrzę na statystyki bloga to właśnie te wpisy były siłą napędową odwiedzin w tym roku. To pokazuje, jakie wpisy się najczęściej klikają. Płakał ostatnio o tym Hop Cycling. Ale tego należało się spodziewać – ciekawsze dla statystycznego szosowca jest jakie koła może wsadzić do swojego roweru niż gdzie za granicą może na nich jeździć. Jednak taka wyprawa z rowerem na Majorkę czy do Calpe jest już dla nich dużo większym wydatkiem. A gdy musimy dzielić nasze wydatki na rodzinę, opłaty i hobby to rachunek staje się prosty. W szczególności, jeśli na wakacje jeździ się głównie z rodziną.\nPodsumowanie wyścigów – całych trzech\nW tym roku wziąłem udział w trzech wyścigach. Jasne, jakbym się uparł to pewnie wrzuciłbym do swojego kalendarza jeszcze kilkanaście, ale miałem inne priorytety. Dziecko w drodze to przede wszystkim jeżdżenie po lekarzach, ciągłe robienie badań i to skutecznie uniemożliwia trenowanie. A jaki jest sens, żeby przyjechać z ostatnią grupką. W szczególności, jeśli jest się facetem w kwiecie wieku i długoletnim stażem zawodniczym. Co prawda w innych sportach, ale kto zwracałby na to uwagę.\nPrzede wszystkim byłoby to niszczące dla mojej psychiki. Bo kiedy jeszcze ćwiczyłem karate niemal wszystkie turnieje w których brałem udział kończyłem na podium. Kiedy zacząłem ćwiczyć kendo to stosunkowo szybko zacząłem osiągać jakieś drobniejsze sukcesy. Jasne, okupione to było mnóstwem godzin treningowych i ciągłych szkoleń, ale kiedy wiedziałem, że nie mam takiego przygotowania to po prostu nie chciałem się wygłupić.\nVelo Toruń był pierwszym wyścigiem szosowym w tym roku. Jeszcze z resztkami kondycji i lekkim przygotowaniem przez zimę ruszyłem żeby się sprawdzić. Przyjazd w połowie stawki, z 20 minutami straty do liderów powinien być dla mnie jakąś nauczką. Niestety mało z niej wyciągnąłem, a raczej nic. W dobrym nastroju ruszyłem z Asią do Bydgoszczy na „górskie” kryterium uliczne i wypruwając sobie żyły dojechałem na końcu stawki. No cóż, takie życie. I tak to jest, gdy nie zwraca się uwagi na swoją wagę oraz ilość czasu spędzoną na rowerze. Jasne, w tekście napisanym zaraz po wyścigu byłem całkiem zadowolony, ale teraz gdy na to patrzę z perspektywy czasu to nie wiem z czego miałbym być zadowolony.\nNa zakończenie były Mistrzostwa Amatorów. To już była kompletna porażka. Ale to już z wielu powodów. Ale mimo wszystko wyszło lepiej niż Bydgoszcz Cycling Challenge. Gdyby tylko nie to lądowanie w rowie. Ale cóż, pewnych rzeczy się już nie zmieni i pozostaje tylko mieć w planach na ten rok, żeby tego nie powtórzyć.\nObjazdy czwartkowe ze Specialized\nAle tym, co całkowicie zdefiniowało dla mnie – pod względem kolarskim – ten rok były objazdy czwartkowe organizowane przez Specialized Polska. Poczynając od, jeśli mnie pamięć nie myli, połowy czerwca aż do końca sierpnia organizowali oni wspólne jazdy po mekce warszawskiego kolarstwa czyli gassach. Aczkolwiek, jak dla mnie Białołęka i rejony Zegrza są dużo ciekawszymi okolicami do uprawiania kolarstwa niż okolice Wilanowa. Ale cóż, to wybór większości.\nAle odbiegam od sensu tego akapitu. Objazdy czwartkowe, tak jak pisałem wyżej, zdefiniowały dla mnie kolarstwo w tym roku. Dzięki nim odkryłem na nowo przyjemność z jazdy z dużą grupą, nawet pomimo tego, że na początku było ciężko. Bo wiecie, zawsze na początku mówiło się, że jedziemy lekko. I faktycznie, chwilę jechaliśmy lekko. Potem nagle ktoś na początku grupy, wychodząc na zmianę, zaczynał dyktować trochę wyższe tempo. Następna zmiana i kolejne podkręcenie tempa. Dla kogoś takiego jak ja, kto w 2017 dawał sobie trochę luzu i zrezygnował z intensywnych treningów, było to często tempo zajazdowe. Ale po dwóch tygodniach zaczęła wracać chęć do ognia w łydkach. I wtedy te objazdy czwartkowe, z ciężkich treningów zmieniły się w naprawdę przyjemne jazdy z kumplami dzielącymi tę samą pasję. Było po prostu bardzo fajnie. Tak fajnie, że mam nadzieję, że i w nowym roku będziemy mogli spotykać się w tej samej grupie.\nKoniec roku końcem ciąży współczującej\nI tak docieramy do zakończenia tego podsumowania. Tak jak pisałem na samym początku, ten rok niejako skończył się dla mnie w październiku. Aczkolwiek, patrząc za okno wiem, że i teraz mógłbym spokojnie założyć parę warstw ubrania i pojeździć trochę na zewnątrz. Bo siedząc z Idą na kanapie i bawiąc się z nią Panem Krokodylkiem widzę przez drzwi balkonowe przejeżdżające grupki znajomych kolarzy zmierzających w kierunku Zegrza. To nie tak daleko, tylko dwadzieściaparę kilometrów. Ale trochę zmieniły mi się ostatnio priorytety.\nNo kradnie po prostu serce\nWieczorami, gdy dziecko już śpi, a Asia zajmuje się szyciem czy czytaniem książki (lub po prostu odpoczywa) ja wskakuję na trenażer. I trenuję. Już nie kręcę bez sensu nogami – jest plan i jest fajny sprzęt, który niestety niedługo odjedzie już w inne miejsce. Ale wciąż będzie kontynuowany, po prostu na innym, trochę mniej bajeranckim i zaawansowanym trenażerze niż Rock&Roll. Sukcesem jest dla mnie to, że udało mi się już wrócić do wagi sprzed ciąży Asi. Zrzuciłem 4 kilogramy w ciągu dwóch miesięcy więc jest nieźle. Teraz tylko kontynuować ten trend i w 2018 zejdę do swojej starej wagi zawodniczej, którą przez te wszystkie lata utrzymywałem w karate, żeby pasować do niższej kategorii wagowej.\nA jak to było z kilometrażem? 4051,5 kilometra przebyte i 7561 metrów pokonanych w górę. Szału nie ma, ale jak już wielokrotnie pisałem – to nie był rok, w którym jeździłem dużo. Postawiłem sobie inne cele – szczerze mówiąc od momentu kiedy potwierdziliśmy, że Asia jest w ciąży założyłem sobie 3 tysiące do zrobienia. To, że dołożyłem dodatkowy tysiąc uważam za oddzielny sukces. Ale na szczęście liczy się też jakość tych kilometrów. A muszę przyznać, że pod względem jakości to sporo dobrych kilometrów dzięki objazdom czwartkowym weszło.\nPodsumowanie jednym zdaniem? Był to zakręcony i fajny rok.\nMam nadzieję, że Wam udało się przejechać dużo więcej ode mnie.\nTen wpis został opublikowany w Sport i otagowane blog, Kolarstwo, Specialized, Szosa . Zakładka permalink .\n← „Kinetic Roadmachine Smart – kiedy chcesz solidnie potrenować”\n„Kinetic Rock&Roll – flagowiec rynku trenażerów” →


King Crimson zapowiada koncertówkę Live In Vienna\nErnie Ball Music Man Ball Family Reserve - grudzień 2018 Newsy Nowe sygnatury LTD na 2019 rok Newsy ORTEGA: przegląd ukulele Newsy Jeff Loomis w rodzinie Jackson Guitars Newsy Kolumna głośnikowa Mooer GC 112 Newsy\nColours of Ostrava 2019 Koncerty Mikołaj Szczepka Wywiady Magnaminus Recenzje Nowy album In Flames w marcu. Posłuchaj nowych utworów Newsy Alestorm na trzech koncertach w Polsce Koncerty\nJuż na początku kwietnia do sklepów trafi najnowszy album koncertowy King Crimson, który będzie nosić tytuł "Live In Vienna".\nTrzypłytowy album "Live In Vienna" ukaże się 6 kwietnia. Materiał został nagrany 1 grudnia 2016 roku podczas koncertu zespołu w stolicy Austrii i zmiksowany z oryginalnych, wielościeżkowych dysków. Na płycie znajdzie się m.in. kompozycja "Fracture", która nie była wykonywana na żywo od 1974 roku.\nDyski 1 i 2 wydawnictwa zawierają pełne dwa sety zaprezentowane przez King Crimson tego wieczoru. Na krążku numer trzy umieszczono wspomniany utwór "Fracture" zarejestrowany w 2016 roku podczas koncertu w Kopenhadze, bisy oraz dźwiękowe pejzaże, które zostały wzięte z prezentowanych na koncertach improwizacji, pełniących rolę introdukcji za każdym razem aranżowanych na nowo przez Roberta Frippa, Mela Collinsa i Tony'ego Levina. Na potrzeby "Live In Vienna" zostały one przekształcone w nowe utwory.\nPłyta będzie posiadać 16 stronicową książeczkę, w którym znajdą się zdjęcia z trasy oraz notatka autorstwa Davida Singletona.\nDisc One - First Set: Vienna, 2016\nWalk On: Soundscapes: Monk Morph Music Of The Chamber\nDisc Two - Second Set: Vienna, 2016\nFairy Dust Of The Drumsons\nDisc Three: Encores and Expansions\nSchoenberg Softened His Hat\nAhriman's Ceaseless Corruptions\nSpenta's Counter Claim\n"Live In Chicago" - nowa koncertówka King Crimson\nKing Crimson: Live in Toronto wkrótce w sklepach\nKing Crimson - The...\nod 58,44 zł\nTHE NIGHT WATCH (CD)\nKING CRIMSON - RED...\nKing Crimson - USA...\nCrimson King - In...\nNowy album In Flames w marcu. Posłuchaj nowych utworów\nNajnowszy album In Flames będzie nosić tytuł „I, The Mask” i ukaże się w marcu przyszłego roku.\nGitarzysta i założyciel firmy Chapman Guitars, Rob Chapman wrócił na scenę z nowym zespołem.\n25 stycznia nakładem Metal Blade ukaże się pierwsze oficjalne koncertowe wydawnictwo DVD/Blu-ray Kinga Diamonda, ...


Zendaya Coleman | Encyklopedia polskiego dubbingu | FANDOM powered by Wikia\nZendaya, właśc. Zendaya Coleman (ur. 1 września 1996 w Oakland) – amerykańska aktorka, tancerka, piosenkarka i modelka.\nKariera Zendai rozpoczęła się od bycia dziecięcą modelką w kampaniach Macy’s, Mervyns, Old Navy oraz kilku innych marek. Wkrótce porzuciła jednak rolę modelki na rzecz tańca. Stała się członkiem „Future Shock”, tanecznej grupy z Oakland, a także grupy tancerzy hula należącej do AHA (ang. Academy of Hawaiian Arts – Akademia Hawajskiej Sztuki). Jej pierwszym występem był udział w teledysku Kidz Bop 15 wraz z Seleną Gomez. W 2010 rozpoczęła pracę na planie serialu Taniec rządzi. Wystąpiła w reklamie iCarly Toys, była także drugoplanową tancerką w kampanii Searsa, z gwiazdą Disneya – Seleną Gomez – w roli głównej. Wtedy nadeszła jej wielka szansa – odegranie roli Raquel „Rocky” Blue w serialu „Taniec rządzi”. Jej pierwsza debiutancka piosenka Swag It Out miała światową premierę 30 maja 2011. Nagrała również piosenkę i teledysk Watch Me razem ze swoją koleżanką z planu Bellą Thorne. Teledysk miał premierę 17 czerwca 2011. We wrześniu 2011 miała premierę jej najnowsza piosenka i teledysk do piosenki Dig Down Deeper, promujące nowy film o przygodach wróżki – Dzwoneczka (Tinker Bell and the Pixie Hollow Games). W kwietniu 2012 roku pojawił się mash-up z piosenką Belli Thorne pt: "Something to Dance For/TTYLXOX (Mash-Up)".\nSwoich fanów przyciągnęła głównie dzięki swojej pasji do mody. W większości krajów Zendaya znana jest przede wszystkim, jako aktorka i tancerka. Jednak w Ameryce, artystka projektuje ubrania i dodatki do ubioru. W listopadzie 2016 wraz z innymi kobietami została wyróżniona tytułem Women of the Year magazynu „Glamour".\n2010 Taniec rządzi Rocky Blue Agnieszka Głowacka\n2010 Powodzenia, Charlie! Rocky Blue Agnieszka Głowacka\n2011 Wkręty z górnej półki Ona sama Agnieszka Głowacka\n2012 Nie-przyjaciele Halley Brandon Agnieszka Głowacka\n2012 Nadzdolni Sequoia Jones Agnieszka Głowacka\n2014 Zaplikowani Zoey Stevens Agnieszka Głowacka\n2015 K. C. Nastoletnia agentka K.C. Cooper Agnieszka Głowacka\n2017 Spider-Man: Homecoming Michelle Wiktoria Wolańska\nW zwiastunie Spider-Man: Homecoming dubbingowana była przez Agnieszkę Głowacką.\nW dokumencie Access All Areas: Spider-Man: Homecoming we fragmentach filmu Spider-Man: Homecoming dubbingowana była przez Olgę Kalicką.\nZendaya Coleman w polskiej Wikipedii\nZendaya Coleman w bazie Filmwebu\nZendaya Coleman w Internet Movie Database (IMDb)


Powrót posła - mobi, epub mobi,epub, eBook | Księgarnia Gandalf.com.pl\nPowrót posła - mobi, epub, eBook\nPowrót posła - mobi, epub, Komedia w trzech aktach - opis produktu:\nAkcja utworu rozgrywa się we dworku, w trakcie obrad Sejmu Wielkiego, podczas których omawiane są reformy. Autor obrazuje konflikt między dwoma obozami politycznymi - konserwatystami oraz reformatorami. Sam Niemcewicz był zwolennikiem reform, dlatego `Powrót posła` ma na celu ukazać ich słuszność. Porusza takie ówczesne problemy, jak prawa różnych grup społecznych, liberum veto czy polityka zagraniczna Polski.\neBook, multiformat: mobi, epub Powrót posła - mobi, epub Komedia w trzech aktach, pochodzi z wydawnictwa ktoczyta.pl. Autorem książki jest Julian Ursyn Niemcewicz. Należy do gatunków: literatura piękna, dramat. Książka Powrót posła - mobi, epub liczy 54 stron.\nPowrót posła - mobi, epub, Komedia w trzech aktach\n-10% Powrót posła - mobi, epub ebook


Możliwości, jakie daje dziś nowoczesna architektura w Polsce, skłaniają inwestorów do stosowania niestandardowych rozwiązań.\nCoraz częściej budujemy domy o oryginalnej bryle, nietypowym układzie wnętrz, z wielkimi przeszkleniami i nowoczesnymi, przesuwnymi drzwiami balkonowymi. Co warto wiedzieć, planując nowatorskie rozwiązania? Kiedy najlepiej zamawiać okna i komu zlecać wykonanie prac? Marzą ci się duże okna z widokiem na piękny ogród? Z drzwiami przesuwnymi? A może jedno ogromne okno? Na rynku są dziś bardzo nowoczesne rozwiązania i można zaryzykować stwierdzenie, że nie ma rzeczy niemożliwych. Mogą jednak pojawić się trudności, a na pewno każdy niestandardowy plan generuje dodatkowe, duże koszty.\nNa rynku nie ma już “standardowych” okien, od wielu lat okna wykonywane są na zamówienie. Każda firma ma swoją definicję okna “typowego” i swoje normy. Są one jednak do siebie zbliżone i porównywalne. Bez względu na wielkość otworu okiennego – na pewno uda się zamówić odpowiednie do naszego domu okno. Pisząc, więc o niestandardowych oknach, mamy na myśli okna zupełnie odbiegające wielkością od innych okien. Na przykład okno balkonowe ma najczęściej od 220-235 cm wysokości. Jeśli chcemy mieć okno wyższe – na przykład 275 cm – musimy być przygotowani na nie lada wyzwanie.\nDuże przeszklenia – tylko z aluminium\nPierwszy kłopot, jaki napotkamy to fakt, że wysokie okna możemy wykonać tylko w aluminium, ponieważ jedynie ten materiał jest w stanie “udźwignąć” tak duże okno. Aluminiowe profile są najmocniejsze i nie są wrażliwe na warunki atmosferyczne tak bardzo jak okna z PCV czy drewna. Drewno chłonie wilgoć z otoczenia, a PCV ulega odkształceniom pod wpływem temperatury. Najwyższe okna, jakie wykonuje się z PCV i drewna sięgają 250 cm, choć wielu producentów odradza takie wysokości ze względu na wygodę użytkowania. Z aluminium wykonamy natomiast ramę niemal każdego okna. Wybór okien z aluminium wiąże się jednak z dużymi kosztami. Mogą być nawet dwukrotnie droższe niż okna PCV. Może, więc okazać się, że okna zamiast 20-25 tys. zł, będą nas kosztować 60 tys. zł.\nKompromisowym rozwiązaniem – jeśli chcemy pozostać przy dużych otworach okiennych – jest wykonanie okien PCV w możliwej i bezpiecznej wysokości i dodanie na górze naświetla. W rezultacie doświetlimy wnętrze, ale w sumie zapłacimy mniej niż za okna aluminiowe. Pamiętajmy, że im większe okno – bez względu na to czy chodzi o szerokość czy wysokość – tym wyższa cena, ponieważ wymaga dodatkowych wzmocnień profili, jak i grubszej szyby. Standardowe 4 mm nie wystarczą dla okna, którego powierzchnia przekracza 4 mkw. Jeśli zwiększymy grubość do 6 mm, możemy bezpiecznie użytkować szybę do wielkości ok. 7 mkw.\nJeszcze kilka lat temu w polskich domach montowano przede wszystkim zwykłe drzwi balkonowe wychodzące na taras. Rzadkością były drzwi przesuwne. Dziś nie są jeszcze powszechnym rozwiązaniem, ale można spotkać je w coraz większej liczbie nowopowstających domów.\nNajwygodniejszą wersją drzwi przesuwnych są drzwi tarasowe typu HS. Są to drzwi montowane jako bardzo duże przeszklenia w systemie podnośno-przesuwnym. Ogromną zaletą jest niski próg aluminiowy zlicowany z podłogą. Skrzydła są względem siebie przesunięte i nie ma możliwości uchylenia drzwi. Ten rodzaj drzwi – nawet przy dużych gabarytach – przesuwa się bardzo gładko i lekko, a dodatkowa automatyka umożliwia otwieranie drzwi na pilota). Drzwi HS to koszt około 10 tys. zł. Oczywiście ostateczna cena zależy od wyboru producenta. W gabarytach mieszczących się w standardach wysokości, możemy wykonać je w PCV i drewnie. Im większe okno – tym cena oczywiście wyższa. Okna typu HS możemy wykonać bez problemu na szerokość 6 metrów i wysokość 270 cm. Kolejne firmy w kraju próbują sił na większych przeszkleniach. Jeden z producentów chwali się HS-em wysokim na 3 m i szerokim na ponad 9. Wszystko to już oczywiście w aluminium.\nTańsza i odmienna technologia to PSK, czyli system uchylno-przesuwny, w którym możemy uchylić jedno z okien. Po zamknięciu oba skrzydła tworzą całość, nie są wobec siebie przesunięte. W tej opcji nie mamy możliwości wykonania płaskiego progu, drzwi chodzą ciężej – wymagają użycia większej siły, a także umiejętnej obsługi – najpierw skrzydło uchylamy, dopiero później przesuwamy. Można zamontować elementy wspomagające system, ale automatyka nie wchodzi w grę.\nTakie drzwi można wykonać do wysokości ok. 250 cm (PCV, drewno lub aluminium). Zaletą jest cena – dużo niższa niż HS. Drzwi typu PSK kupimy za ok 5-6 tys. zł. Wszystko zależy w dużej mierze od wysokości i szerokości.\nKiedy zamawiać okna?\nGdy mamy już gotowy projekt, warto wysłać do kilku firm zestawienie stolarki okiennej z prośbą o wycenę, z tym, że należy na wstępie ustalić co nas interesuje. Wraz z zestawieniem stolarki, możemy wysłać rzuty poszczególnych pięter, aby osoba przygotowująca wycenę widziała usytuowanie okien – zarówno w samym budynku, jak i względem siebie. Pozwoli to na pełen obraz stolarki, jak i zaproponowanie alternatywnych – być może tańszych lub bardziej funkcjonalnych rozwiązań.\nNajbardziej korzystne ceny producenci zaproponują nam pod koniec roku. Największe promocje zaczynają się w listopadzie – grudniu i trwają do lutego. Producenci będą nas kusić nie tylko niższymi cenami, ale też ponadstandardowym wyposażeniem, dodatkowymi zabezpieczeniami antywłamaniowymi, ukrytymi zawiasami czy dodatkowymi uszczelkami. Możemy dostać ciekawą ofertę na dodatkowe zakupy, jak brama garażowa lub drzwi wejściowe. Warto je rozważyć, ale nie przyjmować wszystkich bez refleksji. Pamiętajmy, że na wycenę stolarki czeka się nawet kilka tygodni, a na same okna od kilku tygodni do kilkunastu. Warto, więc zainteresować się tym tematem dużo wcześniej.\nW wycenie otrzymamy zestawienie cen poszczególnych okien. Ale musimy wiedzieć, że okna, które tworzą całość (na przykład trzy okna balkonowe) umieszczane są w jednej ramie i wymagają dodatkowych elementów, jak łączniki statyczne. Dodatkowe wzmocnienia są też konieczne przy oknach narożnych. Ponadto, do ostatniej chwili wielu producentów nie pyta inwestora, na czym posadowi zamówione okna. Jest to istotne dla większości osób budujących dom, ponieważ 90 proc. okien jest montowanych w tzw. stanie surowym, a więc przed wylewkami. Najbardziej powszechne są dwie metody przygotowania podłoża pod okna:\npodmurówka z bloczków (lub innych materiałów budowlanych) na całej szerokości tarasu, koniecznie ocieplona od zewnątrz, jest to tańsza metoda, ale przez część budowlańców odradzana, ze względu na ryzyko przemarzania okna pod ramą i tworzenia tzw. mostków termicznych.\nalternatywą są poszerzenia lub systemowe profile bazowe montowane pod ramą okna, to rozwiązanie zapewniające stabilną podporę na całej szerokości okna, ponadto poszerzenie gwarantuje lepszą izolację cieplną, co nie oznacza, że nie należy ocieplić go od zewnątrz. Jest to droższe rozwiązanie, ponieważ – im wyższe posadowienie okna – tym większe poszerzenia musimy zamontować, koszty na jedno okno tarasowe sięgają wówczas kilkuset złotych.\nokna powinniśmy wstawić po zadaszeniu domu, ale przed rozpoczęciem prac wykończeniowych – warto, by dotarły tuż przed zamontowaniem, by nie leżały niezabezpieczone,\nkażde dodatkowe wyposażenie, nietypowy kształt, zabezpieczenia przed włamywaczami, solidne klamki, a także ulepszone profile znacznie podnoszą cenę stolarki okiennej,\nwarto zamówić okna od razu z montażem – zainstalowanie okien przez doświadczoną i przeszkoloną ekipę to gwarancja właściwego dopasowania i osadzenia, źle wykonany montaż to ryzyko powstania tzw. mostków termicznych, czyli miejsc o słabej izolacji, które mogą przyczynić się do wychładzania domu,\nrozważmy szczelny montaż, nazywany ciepłym montażem – jego główna zasada brzmi: szczelniej wewnątrz niż na zewnątrz, wiąże się to z zabezpieczeniem warstwy ocieplenia przed zawilgoceniem, wiatrem i hałasem; koszt tego rozwiązania najczęściej podwaja cenę montażu – ponieważ dodatkowo płatne są specjalne taśmy i praca montażystów.


rozmowa z Tadejem Karabowyczem – poetą, tłumaczem,\npracownikiem naukowym UMCS w Lublinie\nZbigniew Kresowaty: Znajdujemy się w Holi, małej wsi na wschodzie Lubelszczyzny, w takim przepięknym miejscu historycznego już Podlasia, gdzie mieszkasz od lat i tworzysz. Egzystujesz społecznie tutaj w takim magicznym krajobrazie, gdzie są jeszcze miejsca nieskażone senso-scricte urbanistycznie i bez agresywnych reklam. Jednym słowem Ty poeta w swojej "małej ojczyźnie" tworzysz, gdzie natura z żywą biologią tkwią szeroko w symbiozie i funkcji dumnej ziemi kresów w obrazie rzeczy samej jeszcze dziewiczym. Jest tutaj XVIII wieczna cerkiew i skansen, który otworzyliście kilkanaście lat temu wraz z żoną Aliną. Jesteś wykładowcą na filologii ukraińskiej UMCS w Lublinie (ok. 70 km stąd) – Jesteś twórcą, autorem 8 tomików poetyckich i nie tylko, bo i książek tłumaczonych przez siebie na język ukraiński, ponieważ jesteś tego pochodzenia. Jesteś też autorem antologii poezji ukraińskiej pt. "Po tamtej stronie deszczu" (Lublin 1998), wykładów pt. "Dziedzictwo Kultury Ukraińskiej"(2001), monografii pt. "Portret ze skrzydłem archanioła" (2003), która mówi o poezji wybitnego i prześladowanego poety ukraińskiego Ihora Kałyncia, co było tematem merytorycznym obrony Twojej pracy doktorskiej, jak i wielu innych rozważań nad tą osobowością... Dodam jeszcze, że inicjowałeś także wydawanie rocznika „Ukraiński Zaułek Literacki” od 2001 roku poświęconego wyłącznie twórczości poetów mniejszości ukraińskiej w Polsce. Napisał w swej "nocie tłumacza" Jan Leończuk z Białegostoku, jako poeta i krytyk literacki i znawca kultur pogranicza, o Twojej książce poetyckiej pt. " Już dzień się nachylił do czterech krańców świata" takie oto słowa, cyt.: " Tadej Karabowycz pisze po ukraińsku i chociażby z tego powodu skazany jest na samotność, którą pogłębia: złożona natura poety, wrażliwość oraz skłonność do myślenia mitycznego..." - Ja myślę, że nic tutaj nie można dodać ani ująć... Natomiast nie bez kozery zrobiłem taki obszerniejszy wstęp do tej rozmowy, ponieważ pragnę abyśmy porozmawiali głównie o tym pograniczu, na którym zamieszkujesz, bo jesteś jego znawcą i szerzej, ale właśnie tutaj, gdzie od lat mieszkasz i tworzysz...I chociaż to taki szeroki pas ziemi, gdzie wymieszały się kultury, to jest on na pewno o wiele obszerniejszy, jeżeli idzie o Kulturę i Sztukę on jest bardzo szeroki, i nie bez wpływu na całą kulturę regionu. Może dasz się namówić na charakterystykę własnej osobowości i wszelkich działań nie tylko artystyczno-literackich, być może w kontekście tego, co napisał w Twej książce Jan Leończuk?- Czy i jakim jesteś samotnikiem? - Dodałbym prowokująco więcej, że jesteś nie tylko sumieniem swojej "małej ojczyzny", ale i osobą, która chroni usilnie jak tylko może tutejszej natury i tego miejsca, które co tu dużo mówić i Ciebie jednocześnie tworzy. Chciałbym ,żebyś też odniósł się twórczo szerzej co do tutejszych tzw. mieszanek kulturowych , skądinąd bardzo sympatycznych i cennych dla całej kultury Podlasia i Chełmszczyzny.\nTadej Karabowycz: Najtrudniej jest mówić o sobie nie poprzez skłonność do myślenia mitycznego, a z braku świadomości dystansu wobec siebie. Wraz z upływem czasu narasta przekonanie, że wszelkie osiągnięcia, o których tutaj wspominasz, są jedynie namiastką czegoś co powinienem dokonać. Swoją drogę życiową określiłem wędrówką do siebie, a samotność , którą, obok tłumacza Jana Leończuka, także omawia profesor Teresa Zaniewska, we wstępie do tomu wierszy pt." Już dzień się nachylił do czterech krańców świata ", jest kreacją artystyczną, która w mojej biografii ma ważne znaczenie. Pozwala na dystans wobec galopującego czasu. Mój dzień nachyla się do czterech krańców świata, bo za chwilę w obliczu umykającego czasu nastąpi wygaśnięcie moich świateł, a więc chciałbym by chwila ta, którą ukochałem, trwała jak najdłużej ,i należała do mnie , z moimi wspaniałymi grzechami i przypadłościami... Jestem poetą piszącym w języku ukraińskim ,wydałem osiem tomików w tym "Poezje wybrane" w 2001 roku. Moje wiersze były tłumaczone na język polski przez poetę Jana Leończuka i wyszły trzykrotnie w roku 1998 w tomiku „Powrót”, w 2004 roku w tomie dwujęzycznym oraz w „Długa rozłąka” 2006 roku.\nInicjowałem wydawanie rocznika "Ukraiński Zaułek Literacki" w 2001 roku. , który obecnie ma już sześć edycji oraz prezentuje literaturę ukraińską i dorobek twórczy ukraińskiej mniejszości narodowej zamieszkującej w Polsce. Tłumaczyłem na język polski najwybitniejszych poetów ukraińskich, w tym emigracyjnych, a także na język ukraiński wiersze Czesława Miłosza i Wisławy Szymborskiej. Zajmuję się literaturoznawstwem ukraińskim na Uniwersytecie Marii Curie – Skłodowskiej w Lublinie. By ten obraz był pełniejszy dodam, że interesuję się etnokulturą oraz etnografią całej Chełmszczyzny i Podlasia. Jest to chyba szerokie spektrum mojej pojęciowości naukowo –literackiej a jednak, gdy przyjrzeć się bliżej, to raczej są to moje zainteresowania osobiste. Jest to moja druga życiowa pasja i dodałbym "wędrówka do siebie”, która w mojej biografii zajmuje ważne miejsce. Szukając wypowiedzi artystycznej dość często posługuję się myśleniem mitycznym, dystansując się w ten sposób wobec dnia codziennego i galopującego czasu. Staram się odgrodzić od nadmiernej cywilizacji, mieszkaniem na wsi i pracami społecznymi na rzecz najbliższej okolicy oraz swojej mniejszości narodowej.\njeżeli idzie o napisanie pracy doktorskiej, że akurat wybrałeś tego poetę, który jak wiadomo był więziony przez reżim sowiecki za swoje przekonania. Ty wziąłeś sobie za honor osobowy, żeby o nim pisać- wiem, że odwiedzałeś go nawet na Ukrainie i zaprzyjaźniłeś się z nim. Co tak na prawdę skłoniło Cię do podjęcia się wędrówki po jego ciekawym i tragicznym życiu? Wiemy, że jest on nie jedynym przykładem niszczenia sumień ludzkich na Ukrainie jego zesłano za pisanie wierszy i publikowanie ich na Zachodzie oraz uznano go politycznie groźnym. Został zesłany na Sybir do ciężkich robót w łagrach, a co było chyba ważnym wątkiem dla obrony Twej pracy doktorskiej - Trochę wiem o zawartości Twego doktoratu, bo czytałem go, za Twoim pozwoleniem, kilka lat wstecz u Ciebie w tym autorskim siedlisku tutaj na Holi. Dziś, może zechciałbyś, z takiego większego dystansu, przybliżyć tę oryginalną osobowość?\nT . K . Poetę ukraińskiego Ihora Kałynecia poznałem w połowie lat 80 ,już jako legendę i dysydenta "na kawie" , modnej wówczas we Lwowie formie spotkań towarzyskich .Poetę przedstawił Jarosław Hnatiw, kolekcjoner sztuki i pracownik naukowy lwowskich uczelni. Rozmawialiśmy wówczas z Ihorem Kałyneciem tylko o poezji, gdyż pan Hnatiw przed spotkaniem prosił ,żebym nie poruszał świeżego jeszcze w jego wnętrzu bolesnego doświadczenia "zsyłki", z której Ihor Kałyneć powrócił do Lwowa po dziewięciu latach nieobecności w latach 1972- 1981. Znałem wówczas jego wiersze z dysydenckiego tomiku pt. "Pidsumowujuczy mowczannia" ( "Podsumowując milczenie") wydanego w Monachium w 1971 roku. W latach osiemdziesiątych często bywałem we Lwowie, i tak się złożyło, że udawało mi się spotykać poetę i z nim rozmawiać. Zostałem zaproszony przez niego do jego domu na ulicy Kutuzowa , gdzie też poznałem żonę Ihora - Irynę Kałyneć – Stasiw więzioną również za swoje przekonania polityczne. To nasze spotkanie odbywało się wówczas w „wielkiej konspiracji”. W mieszkaniu Kałynciów zwracano się do mnie "Taras", poeta uważał, że jest śledzony. Dodam, że nie była to prosta dla mnie rozmowa, bo nie byłem do niej przygotowany i chociażby na zwykłe ciekawości nie mogłem sobie pozwolić, rozmawialiśmy nawet szeptem. We Lwowie zacząłem odczuwać tragiczny stan ukraiństwa faktycznie sprowadzony do minimum. Ihora Kałyncia poetę otoczonego malarstwem i książkami w jego mieszkaniu ujrzałem jakby w kokonie, bo te obrazy, ceramika huculska były to symbole oddzielenia się od rzeczywistości podkreślonej długą poniewierką zesłania. Zachwycałem się twórczością poety, jego bezkompromisowością i trafną analizą rzeczywistości...A gdy już zacząłem pracować w Zakładzie Filologii Ukraińskiej UMCS w Lublinie moja wiedza o poecie była dość spora, nadawała się do napisania o nim rozprawy doktorskiej, co zresztą zostało zrealizowane w 1998 roku, by następnie zaistnieć w mojej książce pt. "Portret ze skrzydłem archanioła - o poezji Ihora Kałynca", którą wydało Wydawnictwo UMCS w Lublinie w 2003 r. Paralelnie wydałem przekłady jego wierszy pt. " Karpat lub księga z Poselja"- Wydawnictwo "Tyrsa" (Warszawa 1998) ,do którego Kałyniec napisał specjalne słowo wstępne . Spotkanie z poetą Ihorem Kałynciem było poważną próbą wgłębiania się w jego twórczość, osobowość i całościową oceną tego doświadczonego i wybitnego poety ukraińskiego w szerszym aspekcie literaturoznawczym. O twórczości tej nie potrafię mówić z dystansu, a być może powinienem, gdyż ta wybitna osobowość ciągle towarzyszy moim wędrówkom literackim. Przez lata narastała pomiędzy nami ożywiona korespondencja. Jestem w posiadaniu wszystkich jego książek, mam jego autograf jego wiersza "Dom zimą" z tomu "Karpat lub księga z Pselja", z czego jestem dumny i szczególnie sobie cenię dedykacje autorskie, które Ihor Kałyneć wpisywał na stronach tytułowych swoich książek. Wiersze Kałyncia tłumaczyłem z wewnętrznej potrzeby i chęci przybliżenia czytelnikowi polskiemu jego twórczości i jak również po to, by uzmysłowić Polakom, że Ihor Kałyneć jest wybitnym poetą. Chciałem również ukazać szerzej jego otoczenie literackie, przyjaciół, stąd tłumaczyłem wiersze kijowskiego poety Mykoły Worobjowa i utwory poetyckie Wasyla Hołoborod'ki, poety obecnie mieszkającego pod Łuhańskiem, we wschodniej części Ukrainy. Moje przekłady z literatury ukraińskiej ukazały się w roku 1998 i nosiły tytuł "Po tamtej stronie deszczu – poezja ukraińska" (Wydawnictwo UMCS w Lublinie) i spotkały się z życzliwością krytyki literackiej. Tłumaczyłem tutaj wiersze: Josypa Struciuka - poety mieszkającego w Łucku a urodzonego w miejscowości Strzelce na Chełmszczyźnie oraz wiersze innych: Ostapa Łapskiego, i jak wspomniałem wcześniej poetów ukraińskich emigracyjnych, tworzących w latach 1959 – 1971 grupę literacką "Nowojorska Grupa" : Bohdana Bojczuka, Jurija Tarnawskiego, Wirę Wowk, Romana Babowała i Mariję Rewakowycz. To jakby klamra, która spina moją pracę translatorską, jeżeli dodam, że tłumaczyłem zupełnie nie tak dawno wiersze Serhija Żadana dla pisma literackiego "Studium" wydawanego przy UJ w Krakowie - Jest to poeta najnowszej dekady, który pisze metryczne dobre wiersze, podobne do tych, które pomieszczał "Brulion", zatem musiałem tutaj zgłębić jego metaforykę do odpowiednio innego rytmu i semantyki niż moja własna. Przekłady zawsze sprawiały mi radość twórczą i trzeba mieć świadomość, że tylko poeta powinien przekładać poetów, wtedy jest prawdopodobna wierność w przekazie tekstów.\nZ. K. Zatem wiemy już wiele o Tobie, przejdźmy proszę, do dzisiejszej klasyki współczesnej, do poety , który pochodzi także z pogranicza co zresztą bardzo wyraźnie widać w jego twórczości literackiej. Jest wiele tego nawet całe ciągi kwestii ,jak toczyły się dzieje ludzkie i jak się mieszały i jak powstawały pewne zależności kulturowe. A chodzi mi o Czesława Miłosza pochodzącego z Litwy, którego twórczość sobie bardzo cenisz i lubisz. Jak wiadomo poeta ,nawet z emigracji, wołał o kultywowanie twórczości kresów wschodnich i pochwalał tu zawsze wszelką działalność twórczo-literacką pisaną na pograniczu całej ściany wschodniej ,o czym dobrze razem wiemy. Natomiast wiele z tych czy innych kwestii możemy znaleźć w "Traktacie teologicznym”, który ja na użytek własny i tej rozmowy nazywam "moralnym”, opublikowanym w "Kontrapunkcie", w dodatku do "Tygodnika Powszechnego" (nr 47/201), a który to wywołał różne kontrowersje , co zresztą lubił poeta. Miłosz rad zawsze był, gdy podejmowano wszelakie dyskusje, czy rozważania, na tematy kulturowo- społeczne pochodne i nawet drażliwe politycznie... A tu chodzi przecież także o wschód, o polskość o etniczność... Kłonił głowę i wspierał tych, którzy przyczyniali się do dyskusji na łamach nowo powstałych periodyków na pograniczu, jakkolwiek innym i kulturowym, i oczekiwał mądrej dyskusji na ich łamach. No! – tak oczywiście nie był jedynym , któremu na takich kwestiach zależało. Byli też inni, którzy doznali emigracyjnego rozdarcia, lecz on poczytywał sobie za swój niepisany obowiązek partycypowania, nie tylko w tego typu problemach, ale i w innych literackich kwestiach. Wracając do "Traktatu teologicznego" pisanego w formie poematu eseistycznego, poeta poszukuje w nim własnej tożsamości kulturowej i bardzo głęboko chwilami antropologiczne dotyka kwestii tworzenia się szeroko państwowości i ich składników oraz uwarunkowań ,na co czasem nie zwracano uwagi albo kwestii, których nie chciano szerzej poruszać...To poszukiwanie bazowane na rzymskim katolicyzmie, na korzeniach litewskich, dotyka kwestii Unii polsko -litewskiej. A pomocą dla niego jest Adam Mickiewicz, przynależny do okresu oświecenia i romantyzmu. Miłosz na takim ukrytym ściegu u "Pana Tadeusza" broni poety, jak mówi, przed banalizacją, chcąc mu przywrócić; tajemniczość i przybliżyć jego w kontekście współczesnej literatury. Skądinąd zarzuca się Mickiewiczowi libertyństwo w czasie zaborów Polski, i inne cechy, jak wielu wybitnym na swoje czasy poetom...Ale tutaj nie Miłosz to mówi. Miłoszowi też się wiele zarzuca, chociażby z "Traktatu”, np. to, że mówi: „na pogańskiej Litwie chrześcijaństwo wdrażali tak samo Krzyżacy i Polacy"... Należy wiedzieć, że wszelkie takie kojarzenia budzą dyskusje, a te dyskusje wyzwalają inne dywagacje, i podgrzewają atmosferę nie tylko literacką. Może podejmiesz się omówić ,jako osoba z pogranicza ,co wiesz na tematy podobne lub może podejmiesz się odpowiedzieć na pytanie: Co sądzisz o "Traktacie teologicznym" Czesława Miłosza? gdyż wielu literatów intelektualistów, kwestii tam zawartych nie rozumie, lub odwraca je stawiając zarzuty nobliście.\nSprawy pogranicza zawsze były trudne do rozważań, gdy dotykano pogranicza,często brały górę emocje i wartości moralne. I wiemy, że poszukiwanie własnej tożsamości jest ogromnie ważne, konieczne i wymagające czasu, dlatego trudne...\nT. K . Czesław Miłosz w "Traktacie teologicznym" mówi o istnieniu "drugiej przestrzeni": wiary i niewiary(zwątpienia) ,wiedza ta wynika ,jak sądzę z życia poety w różnych krajach i środowiskach, wśród zbiorowości ludzkich, narodowościowo i religijnie zróżnicowanych. Zapewne poeta doskonale te wątki czuł i nie ukrywał,że zna sposób myślenia zbiorowego społeczności jednolitych religijnie i kulturowo. W jego Wilnie obok kościołów były cerkwie, synagogi i meczety. Pisząc poemat "Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada", który wydał Instytut Literacki (Paryż 1974), nawiązał do korzeni rodzinnych, gdzie jego przodkowie ocierali się o litewskość, białoruskość. Poeta stara się rzeczy minione takie jak dokumenty historyczne oczyścić z przemijania i nadaje im funkcję fikcji literackiej. Okolicom rodzinnym natomiast pragnie przywrócić zmitologizowaną tożsamość terytorialną. Trzeba powiedzieć ,że gdyby nie silne emocje , które temu procesowi towarzyszyły, nie byłoby dzisiaj w literaturze polskiej wspaniałego kontekstu, że poeta Czesław Miłosz pozostaje ostatnim wyznawcą Wielkiego Księstwa Litewskiego. Do dobrego tonu zaliczam pojawianie się Czesława Miłosza z Josipem Brodzkim i Tomasem Venclową i ich wspólne dyskusje literackie na różne tematy zawsze w dużym - formatowo - merytorycznym stylu. A także nieznany jeszcze wątek kontaktów literackich z papieżem Janem Pawłem II w latach 80. Czesław Miłosz stoi na zdjęciu z 1981 roku z Ojcem Świętym, gdzie widać onieśmielenie pomiędzy nimi. Najwyraźniej kontekst uwidacznia się na gruncie krakowskim, gdy poeta pisał "Traktat teologiczny" - a Ojciec Święty pracował nad "Tryptykiem Rzymskim" (Kraków 2003 ). Zwróćmy uwagę, że oba dzieła powstały w bliźniaczym sobie czasie, chociaż w różnych miejscach oraz, że pisali je ludzie sędziwi. Nie sądzę by Czesław Miłosz przekroczył w swoim "Traktacie teologicznym" jakąś granicę testamentalnego wyznania czy zechciał łamać kanony teologiczne. Tak zresztą jak w "Tryptyku rzymskim" Jan Paweł II nie rozszerza przecież kanonów teologicznych. Wybitność tych dzieł polega na silnej kreacji duchowej pisanej z myślą o przyszłości, otwierając świadomość znaczenie dalej i głębiej niż mogłoby się to dzisiaj wydawać.\nCzesław Miłosz nie był teoretykiem jakiegoś porządku, z którego można by budować obraz szablonowego współistnienia kultur. Poeta sygnalizował w swojej twórczości pewne zasady np. "jak było"(książka o dwudziestoleciu międzywojennym) lub jak "być powinno" – jego słynne zdanie o Wilnie z " Szukania Ojczyzny" (Kraków 1996), które brzmi: " Wilno jest stolicą znów niepodległej Litwy i cieszę się z tego jako, bo życzę temu miastu dobrze. Zasługuje na to, żeby być jedną ze znanych i pięknych europejskich stolic. Jego niebo, jego obłoki, jego architektura posłużą za oprawę wielu twórczym poczynaniom ludzkiego umysłu, bo niezależnie od moich prób wytłumaczenia, należy przyznać moc sprawczą duchowi tego grodu". Słowa te przyczyniły się do wielu dyskusji, nawet nieprzychylnych poecie, ale jednak ich dyskurs wykroczył poza ciasne partykularyzmy narodowe. Myślę więcej - Czesław Miłosz był człowiekiem odważnym w tym, co robił, bo nie bał się mówić o rzeczach drażliwych i niepopularnych. Nie ukrywał fascynacji literackich, zwłaszcza zanurzeniem w literaturze romantycznej i wprost w twórczości Adama Mickiewicza czy Jarosława Iwaszkiewicza. Ale największym odkryciem dla mnie było wydanie po polsku "Historii Literatury Polskiej" napisanej jako skrypt dla studentów amerykańskich. Takiego oddechu ,wobec własnej przeszłości, nie powstydziłby się niejeden historyk literatury, a zwłaszcza w kontekście na ogół nudnych akademickich podręczników krajowych. Ale wracając do Twojego pytania o zasadności prapoczątków i kontekstów poety. jeżeli chodzi o Unię polsko-litewską. Unię zawierali władcy, a podlega ona ocenie wykrystalizowanych narodów Polski i Litwy w XX w., które mają swoje zaszłości, dotkliwą niewolę i nowożytną świadomość narodową, w obliczu której trudno mówić o restytuowaniu czegoś co w średniowieczu tworzyło podwaliny feudalnej państwowości. Doskonale zdawał sobie z tego sprawę Czesław Miłosz, próbując jedynie, jak się można łatwo domyślić, uściślić terminy: Wielkie Księstwo Litewskie, „ Litwa gniazdowa", racjonalizując tutaj stosunki "etniczności" wobec granic państwowych, które nie zawsze pokrywały się w naszej części Europy. Nie zapominajmy, że Czesław Miłosz przez większość swego życia był wykładowcą na uniwersytecie. Jego książki, zwłaszcza eseistyczne, mają charakter wykładu, stąd są one cennym materiałem dydaktycznym. Dodam, że z moich rozmów z ukraińskim poetą na emigracji Bohdanem Bojczukiem , który mieszka w Nowym Jorku, wiem, że Czesław Miłosz był popularnym poetą w Ameryce. Wszystkie uszczypliwości wobec noblisty jakie nagromadziły się w Polsce ,w świetle tamtych osiągnięć, są małostkowe i świadczą raczej o ludzkiej próżności.\nZ . K . Również w zupełności się zgadzam z takim postawieniem sprawy. Ale jeszcze Cię troszkę sprowokuję i zapytam ,czy mógłbyś się ustosunkować do trochę innej kwestii , o czym zresztą jest mowa w książce pt. "O tożsamości polskiej" (Wydawnictwo Literackie 1988 ) - Jest to książka dość pojemna i kontrowersyjna momentami ,Janusza Tazbira i (trochę) Adama Piskora ,gdzie Adam Piskor snuje takie oto dygresje od pogaństwa po konfesje , mniej więcej mówi tak: pogaństwo to między innymi składanie czci bożkom, drzewom ,w których widzi się bóstwa spoza światów ( co jest oczywiste!), a dziś można powiedzieć, czyli jest pozaklinana siła w symbolach co wiąże się wprost z przypisywaniem niektórym rzeczom mocy magicznej. Przytaczam to nie bez kozery, gdyż dalej ten sam autor mówi, że : "w prawosławiu jest też coś bardzo podobnego (sic!) Jest, bowiem bardzo piękna liturgia i również bardzo wielkie przywiązanie do symboli..." - To, co mówi autor znajdziemy w w/w książce w rozpoczynającym się rozdziale pt. "Skąd przychodzimy". Można tutaj także sparafrazować, za co ja z góry przepraszam - tym nie mniej przytaczam autora, gdyż być może on o czyś zapomniał (?), być może o tym ,że z natury prawieku wszyscy przyszliśmy z pogaństwa ,ale rzecz jasna z chwilą stania się homo – sapiens ,co pokazało się przynajmniej 5 tysięcy lat przed nasza erą a w "Starym Testamencie" przeszło do "Nowego Testamentu" z Chrystusem, stawaliśmy się w ostatecznym rozrachunku humanistami ,szukającymi konkretnego ale jednego Boga i mocy Jego chociażby w drugim człowieku. Dlatego antropologicznie człowiek stawał się h o m o s a p i e n s od chwili pojawiania się wyobraźni i już szukał wpierw wokół siebie a później na niebie... Jest jasne, że chciał jakoś czcić życie i swą obecność... Pragnę paradoksalnie postawić tu kwestię, że antropologicznie nie chodzi tutaj tylko o tworzenie się tożsamość jakiejś jednej w swoim rodzaju, bo to zbadane jest i zapisane, ale idzie o budzenie się innych wspólnot, grup i społeczności, które do dziś zamieszkują na wielu innych pograniczach, a które chociażby jak nasze słowiańskie pogranicze razem szły zawsze do Boga i nie musiały zgadzać się konfesyjnie tak do końca ze swoimi pierwszymi imaginacjami, a to jest już w obu "testamentach" a po przez takie\nczy inne nawarstwienia i sposoby w potrzebie bytu zmieniały retoryki co kreacji w jednym sacrum. Zatem kontynuując dodam -wiemy, że prawosławie wschodu pochodzi z Bizancjum, czyli Grecji(?)Bałkanów... Ale jak to się stało naprawdę, że chrześcijanie już ok. X wieku wyraźnie już podzielili swoje konfesje. Czy dlatego, żeby było tylko inaczej, czy jest coś ważniejszego, o czym powinniśmy wiedzieć? Chociażby od św. Cyryla i Metodego...\nT . K . Wydaje mi się , że nie należy dokonywać zbyt uproszczonych rozważań na temat wpływów geopolitycznych na świadomość. Również mylne mogą być opinie o istnieniu w chrześcijaństwie jakiś reliktów pogańskich, a zwłaszcza w areale cerkiewno - słowiańskim, który jakby był mniej podatny na chrystianizację i starał się zatrzymać stare obrzędy kultowe, wyznając jednocześnie chrześcijaństwo. Religia nazwijmy ją "przedchrześcijańska" u Polan miała zapewne jakieś cechy politeistyczne, ale wiemy o nich niewiele, natomiast to, co przetrwało w etnokulturze nie musi być pochodzenia rodzimego, a może okazać się formą nabytą w trakcie rozwoju narodu na przestrzeni dziejów. Duchowość prawosławna wywodząca swoje korzenie teologiczne z Bizancjum i kultury grecko – helleńskiej, ściśle opiera się na Biblii i wspólnej tożsamości kościoła wczesnych wieków chrześcijaństwa do jego rozłamu w 1054 roku. Jest tak, że te naturalne sploty duchowości prawosławnej tkwią przez Bizancjum w wykładni o chrystianizacji Słowian w ich rodzinnym języku. Stąd język starocerkiewny został wprowadzony w Bułgarii, a następnie nad Dnieprem w 988 roku, dał impuls ku rozwojowi tej rodzinnej kultury takiej jak księgi liturgiczne, latopisy, modlitwy, pieśni religijne... Pogranicze etniczno –ukraińskie było terenem, gdzie zetknęło się zachodnie i wschodnie chrześcijaństwo ze sobą, a św. Cyryl i Metody odegrali tu bardzo ważna rolę... Wiemy o tym, że na styku kultur i kościołów mimo odmienności, dochodziło do ciągłego i nieprzerywalnego dialogu, czego przykładem może być Unia brzeska w 1596 roku. Starano się zachować tolerancję i umiar, chociaż pojawiło się wobec naszego pogranicza pojęcie Polski jako przedmurza chrześcijaństwa, a przecież "za murem" rozciągało się dalej chrześcijaństwo, bardziej pojemne, bo przecież prawosławne, Rosja czy Ukraina to są wielkie organizmy etniczne. Chcę zwrócić uwagę na fakt kształtowania się tożsamości duchowej Rusi a następnie Ukrainy poprzez klasztory. W Grecji to były całe zespoły klasztorne Świętej Góry Athos, na ziemiach ukraińskich są to zgromadzenia mnisze zwane ławrami. Słynna Ławra Kijowsko- Peczerska w Kijowie czy Ławra w Poczajowie na Wołyniu, stały się kolebką i ostoją myśli teologicznej wschodniej i wpłynęły na świadomość religijną Ukraińców. A jakie miejsce w tym teologicznym tyglu zajmowało pogaństwo? - trudno doprawdy jednoznacznie powiedzieć, a gdybyśmy patrzyli z tego właśnie punktu widzenia - to "Pieśń świętojańska o Sobótce” Jana Kochanowskiego jest chyba fikcją literacką poety z wieloma elementami pogańskimi. Tak samo obrzęd "Dziadów "Adama Mickiewicza, jest bardziej dziełem kuźni romantycznej niż przywołaniem reliktu przedchrześcijańskiego pogranicza.\nZ . K . Może teraz wróćmy do Twojej twórczości? - Twoja poezja, jest dziś bardzo cenna z wielu powodów. Pisana jest z autopsji i z takiego punktu niezależnego patrzenia dalej choćby i na te sprawy, o których tutaj w postaci wykładu powiedziałeś, także o samym Czesławie Miłoszu. Co tak naprawdę dziś jest ważne dla Ciebie, jeżeli idzie o własną twórczość? – Na pewno to, że mieszkasz tutaj, jest to ok/ 70 km od Lublina, jesteś zasymilowany z tym regionem. Mówię o niej "dumną”, bo działo się tutaj na pograniczu wschodnim i wyżej aż po Litwę, bardzo wiele. A więc, Twoja świadomość w tym i ta naukowa, jakby bada wciąż kwestie i inne zależności kulturowe. To tutaj było tak, że zakwitał często "mord na mordzie" jak pisze wybitna poetka pochodząca z Bełcząca k/ Czemiernik Marianna Bocian. Ale też nastąpił czas krzepnięcia i powstały nowe konfesje, i nastał czas tęsknoty po tym radosnym bólu. Mówię tak, żeby poprosić Cię o dalsze inne tak ciekawe wypowiedzi tyle, że bardziej już na swoim organizmie, bo i stosunkowo mało się pisało o tym, a i objaśniało komukolwiek, kto chciał o tym wiedzieć. Teraz nastał chyba dobry i najlepszy czas, gdy kultury pogranicza łączą ręce i siły... Natomiast wracając do Twej poezji do jej semantyki i innych działań twórczych już wiemy, że z racji pochodzenia swego, które jest też i moim pochodzeniem tworzysz w niebywałej harmonii z duchem tej ziemi i to jest bardzo pożyteczne z zachowaniem tego na przyszłe pokolenie. Osobowość Twoja, na pewno jest dobrze umieszczona w korzeniach tej krainy. Ale ja chciałbym pokusić się o pytanie, a mianowicie, co z ekspansją Europy – ona już wraca i wnet tu będzie, ale na powrót już inna. Czy są jakieś zagrożenia dla etniczności z tego tytułu?\nT. K . Moja twórczość zawiera się w zbiorach wierszy , tłumaczeniach oraz krytyce literackiej. Dużą część mojej publicystyki zawierają stronice gazety "Nasze Słowo", której byłem wiernym pracownikiem na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych.Wracam do tego z sentymentem bo gdyby zebrać te publikacje w jedną całość, byłaby to zadziwiająca kraina aktywności autorskiej i redaktorskiej, oczywiście to jest takie powiedzenie metaforyczne...Moje Podlasie, gdzie mieszkam, bliskie jest też gniazdowisku poetki Marianny Bocian, którą za życia znałem, o której tu wspomniałeś jako jej wieloletni przyjaciel. Niedalekie, bo w Radzyniu Podlaskim, jest siedlisko artysty malarza Marka Leszczyńskiego, który użyczył mi swoich obrazów do okładek moich książek, o którym i ty znając jego malarstwo pisałeś. Zerwanie z Warszawą i z redakcją "Naszego Słowa" nastąpiło w 1988 r., kiedy postanowiłem swoje twórcze życie przenieść na stałe do Holi. Profesor Michał Łesiów tworząc na UMCS w 1993 roku Zakład Filologii Ukraińskiej zaproponował mi zajęcia z wiedzy o kulturze Ukrainy, a następnie życzliwie przyjął mnie na etat asystenta, a po obronie pracy doktorskiej na stanowisko adiunkta. Ta konkretna propozycja profesora spotkała się z moimi głębokimi przemyśleniami na temat , czy poprzez pracę na uczelni nie zostanie odebrane mi źródło poezji – rządzące się przecież poczuciem szeroko rozumianej wolności, a w moim indywidualnym przypadku ulubioną samotnością i bezsennymi nocami .Ta obawa trochę sprawdziła się, bo tomiki: „Dwa listy do nocy" z 1999 roku i "Długą rozłąką" z 2005, dzieli sześć lat przerwy, gdy między tomikami z lat dziewięćdziesiątych są najmniej przerwy trzyletnie. Mieszkając w Holi i w Lublinie na tej, jak nazywasz,”dumnej ziemi" zastanawiałem się nad kondycją pisarza spoza środowiska twórczego. Co prawda należę do Związku Literatów Polskich Oddz. w Lublinie, jednakże moja twórczość powstająca w języku ukraińskim jest jakby nieczytelna i myślę , że mój udział we wspólnocie literackiej regionu jest raczej marginalny.\nA nawet wydaje mi się, że niewiele o mojej twórczości wie czytelnik na Ukrainie (?) -Pocieszam się, więc myślą, że tworzę dla kilku wiosek pod Włodawą ( uśmiecha się). Stan ten chciałbym zachować, bo oddaje on w pełni substancję mojej mniejszości narodowej ukraińskiej na Podlasiu i Chełmszczyźnie, która mieszkała tutaj od zawsze, a wytwarzając własny ryt językowo – religijny i kulturowy przyczyniała się do rozwoju i rozkwitu ducha tej ziemi. Nie czuje się osamotniony w swej podlaskiej "pustelni", przywołując często geografię literatury ukraińskiej, gdzie na jej obrzeżach mieszkają różni poeci, piszący w języku ukraińskim w otoczeniu innego języka.\nZ . K . Może w kontynuacji Twoich działań i inspiracji z racji zainteresowań humanistycznych powiesz coś o sacrum w sztuce Waszej z żoną działalności społecznej, o opiece nad stworzonym przez Was skansenem i holeńską piękną XVII wieczną cerkwią. Jesteś znawcą sztuki, ikon, masz kontakty z malarzami i rzeźbiarzami i twórcami w regionie...Pozwól, że przytoczę na to zagadnienie sekwencje o pięknie z wiersza Czesława Miłosza bowiem jest jakimś takim naszym ulubionym autorytetem w tej rozmowie.\n(...) piękno jest silne\n(...) Niezbyt się szerzy i spopiela obszary bytu\nT. K. Wielki poeta Czesław Miłosz był tutaj już przywoływany, ale skoro pojawia się znowu, z racji Twojego piętrowego i trudnego dla odpowiedzi pytania, pozwól na tę kwestię jeszcze jedno moje przemyślenie. W tłumaczonej przez Czesława Miłosza „Apokalipsie” z 1998 roku są wstrząsające ilustracje Jana Lebensteina tworzone w latach 1983-1985. Obraz "Apokalipsy" przedstawiony przez tego plastyka w kontekście tłumaczeń noblisty ma znamiona świadomości metahistorycznej. Sztukę cerkiewną na ziemiach ukraińskich postrzegam jako dziedzictwo duchowe o nieprzemijającej wartości, również w kontekście metahistorii. Surowe, w stylu ukraińskie ikony powstałe na styku chrześcijańskiego wschodu i zachodu, w XVII- XVIII wieku nie można oddzielić od metahistorii. Ich twórcy parabolicznie posiadali natchnienie podobne do tego, które otrzymał Jan Lebenstein ilustrując przekład "Apokalipsy" Czesława Miłosza. Sztuka sakralna w przepięknej cerkwi holeńskiej, a także w innych miejscach na Podlasiu, takich jak: prawosławny klasztor pod wezwaniem Świętego Onufrego w Jabłecznej, czy stara cerkiew w Hannie z galerią uduchowionego malarstwa a zwłaszcza z polichromiami malowanymi na płótnie i klejonymi na drewnianych ścianach to przykłady bogactwa duchowego ziemi łączącej w sobie różne cechy formalne. Kilka ikon, które dane mi było widzieć w zbiorach prywatnych na Podlasiu ukazują klucz do pełniejszego zrozumienia tego, co działo się tutaj w sztuce sakralnej przez wiek XVII i XVIII. Tutaj na Podlasiu podkreślał to być może wolniej płynący czas, niespieszność życia ludzkiego rozsianego po leśnych stronach i duchowość, która tutaj trwała jak siedem złotych świeczników gorejących światłem, z obrazów Jana Lebensteina. Tym tropem idąc można podążać jeszcze głębiej szukając szerszego natchnienia. I to jest to piękno, o którym mówi Czesław Miłosz, które przytoczyłeś słowami jego wiersza ,szeroko pojęte i cenne nie tylko dla samego sacrum.\nT . K . Mój brat Tomasz istotnie jest wziętym malarzem a jego sztuka poprzez portrety i martwe natury jest wyrazista i ceniona w środowisku artystycznym. Posiada on dar przedstawiania duszy człowieka, lub samego przedmiotu. Tomasz przeciwstawia się komercjalizacji sztuki, malując swoje obrazy długo i z ogromnym zaangażowaniem. Protestuje przeciwko centralizacji sztuki zaszywając się na całe miesiące w pracowni na wsi lub w Warszawie, i wówczas ma czas na malarstwo, tworząc obrazy o dużych formatach, np. cykle martwych natur o zaskakująco szlachetnym świetle i kolorystyce z przewagą surowej bieli lub sieny palonej. Kilka wystaw ujawniło autonomię jego sztuki, a porównywałbym ją z ambiwalencją do odczuć romantycznych wobec niezmiennych głębi kosmosu. Natomiast jego autoportrety przybliżają się do ideału renesansowej pełni „człowieka kosmicznego", gdzie witalizm człowieka wpisany jest w ruchome koło męczarni ziemskich. Wydaje się, że chodzi tutaj o sam akt twórczy, z którego pulsuje patos olśnienia. Jest to na wskroś poetyckie działanie, trzeba tylko temu się przyjrzeć i uruchomić wyobraźnię... Metafizyczne pejzaże, które namalował Tomasz przypominają od złudzenia naturę, a uderzające jest tu podobieństwo z żywym krajobrazem, który mnie zatrważa, bo chce się wejść w te obrazy i tam pobyć, pochodzić, pomilczeć, pozostając integralnym składnikiem duchowym natury, także tej twórczej. Prawzór,o który pytasz, ma rozległą symbolikę w piękności ziemi i całej nieskończoności człowieczej, w mistycyzmie życia, jest to krok do sceny biblijnej o stworzeniu raju, Adama i Ewy.\nZ. K . Proszę wróćmy zatem do Twojej poezji i pójdźmy jeszcze dalej bo w kwestię tłumaczeń ,które tak samo jak malarstwo są naszą duszą i zwierciadłem logo wypowiadanym trochę inaczej ,być może bardziej konkretnemu miejscu i samego odbiorcy. No i są inną podmiotowością, tej czy innej przynależnej jakby innemu statusowi społecznemu, duszy, której skrzydło, właśnie to drugie, także trzymasz. W książce Wiry Wowk przez Ciebie wydanej są tłumaczone z języka ukraińskiego jej wiersze na język polski, są tam kwestie, co do samotności w poetyckich odniesieniach metaforycznych. Przypomnę,że poetka ta tłumaczyła na swój ojczysty język wielu poetów świata, a między innymi wiersze: Pabla Nerudy, Frederica Garcii Lorci, Rabindanatha Tagore, Stefana George'a i wielu innych znanych. Jest tam takie oto motto do tego tomu:\n"Tragedia dla poety: wypisane pióro,\n- To cytat o rozpaczy, rozpacz się zaczyna tam, gdzie pojawia się poezja. Jak cytat ten z tomiku poezji pt." Miłosne listy księżnej Weroniki"(1967) możesz odczytać? - Ty jako poeta tej ziemi odnieść się do jego treści, jako tłumacz poeta wchodziłeś w metafizykę treści, jako osoba bytująca w takim podobnym odosobnieniu, może w tym cytacie odczytujesz jakieś dygresje do siebie, czy jest to coś podobnie tematycznie, co do Twej sylwetki? - Dlaczego właśnie ta, a nie inna, autorka była tłumaczona przez Ciebie?- Co znalazłeś w jej dramacie bliskiego?\nT. K . Wira Wowk –to ukraińska poetka emigracyjna urodzona w 1926 roku i żyjąca w kilku kulturach: ukraińskiej, polskiej przed 1939 rokiem, niemieckiej w czasie wojny, portugalskiej w Brazylii po 1945 roku. Jest tłumaczką z języka portugalskiego, niemieckiego i hiszpańskiego. Wykładała ona literaturoznawstwo porównawcze i język niemiecki na Katolickim Uniwersytecie Świętej Urszuli i Federalnym Uniwersytecie w Rio de Janeiro w Brazylii. Tłumaczyłem jej wiersze na język polski i tutaj wydałem w 2003 roku tomik pt. "Miłosne listy księżnej Weroniki”, a w 2005 roku moja studentka napisała o tej poetce pracę magisterską. Zadziwiające jest iście tragiczne pojmowanie kultury przez Wirę Wowk w obliczu zagłady jakby niesionej przez pustkę i próżność człowieka. Jest tu analogia do tego co stało się z Biblioteką Aleksandryjską .Ale jest w tym wierszu także taki optymizm, gdyż bohater liryczny wiersza nie zważa na zagładę Aleksandrii, a jako stróż współczesnych mu czasów, żyje własną tragedią wypisanego pióra i brakiem papieru.\nZ. K . To coś jak z Ciebie ,dlatego jakby bratnio zająłeś się tymi poezjami i tłumaczeniami? Pozwól, może na chwilkę jeszcze wejdźmy do Twej poetyki, bo to będzie się wiązało z kolejnymi pytaniami, bo i też przytoczymy w dalszej części rozmowy Twój wiersz. Ale powiem, bo znam Twoją poezję, że czuje się tu taką modlitwę "samotności" i dumę z tej samotności, a jednocześnie pokorę, bo wiersze Twoje są też spowiedzią do świata, który otacza, ale i w jakiś sposób zagraża jego części? - Jest Twoja poezja (przynajmniej na użytek tej pojemnej rozmowy), taką szeroko pojmowaną świadomością i obawą, że wnet to wszystko może zatracić się, lub spłonąć jak Aleksandria. Że ta bezkresna tutaj cisza, jako pojemne paliwo, zostanie wessana i wydalona jako spaliny takim tłumikiem, nie wiedzieć, kiedy?- Uważam osobiście, że jest w Twej poezji ta mądrość pojmowania, choć nie widzę tutaj też cienia rozpaczy- nie! – Jest ta poezja wartownią na straży duchowości zawieszonej nad siedliskiem twórstwa kresowego i tych innych działań jakie podejmujesz wraz z Aliną. Czy zechcesz może odnieść się do tych moich dygresji o rozumieniu Twojej twórczości? Ale\nwpierw zacytuję fragment wiersza z Twojego tomu poezji , który jest taką deklaracją "Już dzień się nachylił do czterech krańców świata" (str. 147)\n- Wydaje mi się ,że jest tutaj jakaś podskórna zgoda na stan dramatu przemijania czasu, jest dotyk rzeczy osobistego miejsca – Proszę może więcej powiesz sobie i nam w kwestii tej , jak ją nazywam, radosnej tęsknoty...\nT . K . Myślę ,że jednak trudno jest odnosić się do kwestii związanych z własną drogą twórczą, a zwłaszcza w kontekście słów tego jedynego tekstu tutaj przytoczonego i trochę zawiłego, który „spadł " na mnie z jakiegoś tajemniczego natchnienia, i nie bardzo wierzę ,że to ja go napisałem, raczej użyłbym stwierdzenia, że ten wiersz napisał się sam. Jest kilka takich moich utworów, których współautorem jest ktoś jeszcze. Wygasłe krzyże w mojej poezji są symbolem przeszłości, do której często wracam, bo ona parabolicznie łączy mnie z przodkami, pejzażem dzieciństwa i progiem rodzinnego domu. Stwarzając w Holi swój dom starałem się przenieść jak na Arkę Noego w czasie potopu, coś charakterystycznego z mojej osobowości dziedziczonej od przodków. Przeszłość jako kategoria czasu istnieje w przestrzeni historycznej i kształtuje świadomość narodów. - Gdyby nie takie symbole, jak choćby kozaczczyzna, nie wiemy jak wyglądałaby nowożytna państwowość i tożsamość ukraińska. Stąd tak ważną rolę odegrał romantyzm w literaturze ukraińskiej i wielkie utwory Tarasa Szewczenki odwołujące się do przeszłości.\nZ . K . No i wrócę jeszcze raz do tego co Teresa Zaniewska powiedziała, ze jest trochę mitu starożytnego w Twoich poezjach. Nieustanny upływ czasu przybliża jednak do tej szerokiej rzeki czasu, gdzie na brzegach wyprane białe koszule, panny biegające boso szczebioczące jak ptaki, ziemia jak ciepłe posłanie i zboża miodne wokół krzyży...Takie uniwersum pamięci z "drzewiej" nie jako reprodukcja, ale zatrzymanie na chwilę...Jednocześnie na dnie tej szerokiej rzeki Heraklita, którą trudno przepłynąć leży gdzieś klucz do drogi powrotnej, żeby otworzyć nim dom i próg przestąpić boso. Uważam, że poezja Twoja jest sumieniem Twej dumy i radości bliskiej szczęściu i czekania na nie zapomnienie się w nim, a może jakieś z tego powodu twórcze rozterki?\nZ. K . Na zakończenie spotkania pozwól, że postawię pytanie podsumowujące – A mianowicie : Co musi wiedzieć poeta żyjący w określonym miejscu ,w takich nowych szybkich społecznych przemianach? - Jak przedsiębrać dystans do całego otoczenia, i żeby z drugiej strony nie popaść w zbytni sentymentalizm. Odpowiem trochę za Ciebie – na pewno jest to odpowiedzialność ściśle indywidualna, ale i na pewno wezwanie. Zatem co dalej?\n- z Tadeuszem Karabowiczem w Holi


OSIEK NOWOCZESNY NOWY DOM NA SPRZEDAŻ - OKAZJA - Lubin - Gumtree Poland - 790307657 | Gumtree\nDolnośląskieNieruchomościmieszkania i domy sprzedam i kupię | Lubinogłoszenie 790307657\nOSIEK NOWOCZESNY NOWY DOM NA SPRZEDAŻ - OKAZJA\nWitam państwa serdecznie, w ofercie sprzedaży nowy dom wolnostojący w atrakcyjnej miejscowości obok Lubina - w Osieku. Nieruchomość położona na 10 arowej działce w sąsiedztwie niedawno powstałego osiedla domków jednorodzinnych na skraju miejscowości. Posiadłość ogrodzona a we wnętrz działki wygląd nowoczesny : nasiana zielona trawa, liczne nasadzenia drzewek ozdobnych oraz tuj wzdłuż ogrodzenia, samo ogrodzenie nowoczesne murowane z elementami drewna - brama automatyczna i furtka. Nieruchomość składa się z dwóch kondygnacji, na parterze: wiatrołap + hol, salon z jadalnia o powierzchni około 42 m2 z wyjściem na taras, otwarta kuchnia na jadalnię, pokój sypialniany, łazienka z WC, oraz garaż dwustanowiskowy. Na piętro prowadzą dębowe schody, a tu znajdują się 4 pokoje, dwie łazienki. Standardy techniczne: inteligentna instalacja elektryczna, ogrzewanie podłogowe, odkurzacz centralny, system alarmowy i monitoring. Aranżacja wnętrza gustowna i elegancka, kuchnia - serce domu - w pełni wyposażona (piekarnik, kawiarka, mikrofalówka, chłodziarkozamrażarka, płyta elektryczna) urządzona w sposób bardzo praktyczny i wygodny. Pokoje sypialniane/ dziecięce bardzo przestronne i duże. Dom w pełni umeblowany i gotowy do wprowadzenia od ręki. Zapraszam na prezentacje nieruchomości, i składania ofert. Więcej zdjęć i informacji pod numerem telefonu: 883355706. Serdecznie zapraszam Niniejsza prezentacja oferty nie jest ofertą w rozumieniu Kodeksu Cywilnego i ma charakter wyłącznie informacyjny.\nNumer oferty w biurze: 4918/5239/ODS\nOsiek, Lubin, lubiński\nNOWY DOM W OBORZE gm. Lubin Położony w bardzo dobrej lokalizacji, komfortowy, wykończony zgodnie z najnowszymi trendami.Na parterze zlokalizowano :- przestronny, jasny salon z wyjściem na duży taras i działkę z której rozciąga się widok na południową stronę ( duża przestrzeń oraz prywatność - brak bezpośredniej zabudowy naprzeciw )- kuchnię wyposażoną w meble w zabudowie wraz ze sprzętem AGD jed ...\noś. Świerczewskiego -- Mieszkanie 3 pok- blisko Galerii\nhttps://www.nieruchomosciprestige.pl/mieszkania-na-sprzedaz-199000zl-54m2-lubin-swierczewskiego-o5785988oś. ŚWIERCZEWSKIEGO.Do sprzedaży mieszkanie 3 pokojowe usytuowane na 4 piętrze w bloku IV piętrowym --- bliska okolica Galerii. Mieszkanie rozkładowe, dwustronne -- niezależne wejścia do wszystkich pomieszczeń z przedpokoju. Na powierzchnię 54,40 mkw składa się:- ustawna, kwadratowa widna kuchni ...


Objawy choroby u psa lub kota - kiedy do weterynarza?\nAutor: Przychodnia Novet - Data: 17 lipca 2021\nPsy i koty są dość skrytymi zwierzętami i nierzadko zdarza się, że zwierzę do lekarza weterynarii trafia już w bardzo zaawansowanym stadium choroby. U naszych pupili istnieją jednak zachowania, dzięki którym nieświadomie dają znać opiekunowi, aby ten zasięgnął porady lekarza weterynarii (I nie jest to suchy nos).\nRodzaje objawów chorobowych\nObjawy możemy podzielić na swoiste – charakterystyczne dla konkretnej jednostki chorobowej oraz nieswoiste, ogólne, które mogą pojawiać się przy bardzo wielu schorzeniach. Niestety najczęściej spotykamy się z tymi drugimi, nietypowymi, które przez długi czas są ignorowane przez właściciela.\nZmiany w zachowaniu i w apetycie\nNajłatwiejszymi do zaobserwowania symptomami złego samopoczucia zwierzęcia przez opiekuna są te dotyczące zmian w zachowaniu i apetycie. Jeśli zwierzak jest osowiały, przesypia całe dni, jest niechętny do ruchu i spacerów, jest mało aktywny, zwłaszcza jeśli do tej pory uwielbiał ruch, unika kontaktu z człowiekiem, chowa się (dotyczy szczególnie kotów) lub przeciwnie, jest nadmiernie pobudzony lub niespokojny, wokalizuje, drepcze nocami po mieszkaniu, to znak że zwierzęciu może coś dolegać.\nDodatkowo, brak apetytu, szczególnie u zwierząt, dla których jedzenie do tej pory było jedną z najprzyjemniejszych czynności, oraz stopniowa utrata wagi, powinny być sygnałem alarmowym dla właściciela. Istnieją schorzenia, w których zwierzęta chudną pomimo „wilczego apetytu".\nNależy pamiętać, że nadmierny apetyt oraz zjadanie niejadalnych przedmiotów również może być objawem choroby lub zaburzeń behawioralnych, szczególnie w połączeniu z wielomoczem i wzmożonym pragnieniem.\nObjawy z przewodu pokarmowego również są jednymi z częściej obserwowanych, do których głównie należą biegunki i wymioty. Nigdy nie należy lekceważyć wymiotów, szczególnie jeśli są one uporczywe i trwają przez dłuższy czas. Biegunki, mimo że często mają podłoże pokarmowe, również powinny być konsultowane. Należy pamiętać, że utrzymujący się luźny stolec lub zwiększona liczba wypróżnień do kilku w ciągu dnia również może być wskazaniem do wykonania badań dodatkowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na szczenięta i kocięta, u których długotrwałe wymioty i biegunki szybko powodują odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe.\nZwiększona ilość moczu\nDo niepokojących objawów zalicza się także zwiększona ilość oddawanego moczu i co za tym idzie wzmożone pragnienie. Mogą to być objawy poważnych chorób metabolicznych. Chore zwierzęta są w stanie wypijać bardzo duże ilości wody.\nInną grupą objawów są objawy dermatologiczne. Świąd i uporczywe drapanie bardzo obniżają komfort życia psa, dlatego nigdy nie wolno ignorować tych objawów. Również z pozoru niewinne intensywne wylizywanie łap lub określonej części ciała nie jest normalnym zachowaniem. Nadmierne wypadanie włosów, wyłysienia, słaba jakość okrywy włosowej, mogą być zwiastunami chorób endokrynologicznych.\nJeśli u zwierzęcia pojawia się męczliwość, często przysiada na spacerach, intensywnie ziaje bez wysiłku fizycznego, do tego często kaszle, również istnieje wskazanie do konsultacji weterynaryjnej, gdyż takie objawy mogą wskazywać na chorobę układu sercowo-naczyniowego.\nObserwacja, obserwacja i jeszcze raz obserwacja\nDzięki pilnej obserwacji zwierzęcia przez opiekuna oraz umiejętności rozpoznawania sygnałów chorobowych, możliwe jest szybsze wykrycie procesu chorobowego, postawienie właściwej diagnozy przez lekarza weterynarii oraz podjęcie leczenia.\nKtóre produkty dla ludzi są nieodpowiednie dla zwierząt?\nJeśli zastanawiasz się, które produkty dla ludzi są nieodpowiednie dla zwierząt, próbując się oprzeć błagalnemu spojrzeniu swego zwierzaka, koniecznie…


POKURWIENI.pl :: Zobacz temat - Life\n1 pok�rwione pytanko...\npo chuj zyjemy, jak i tak kazdy z nas skonczy 2m. pod ziemi� o_O\nTo bE, kUrWa, Or nOt tO Be ;\_;\_\nCzw Sty 14, 2010 10:19 pm\nJedynym sensem tego wszystkiego jest brak jakiegokolwiek senu...Urodziles sie,jesstes na zajebistym pokurwionym forum,wiec ciesz sie bezkarnym tworzeniem glupot i nie zamartwiaj na zapas po co to wszystko miedzy poczeciem a zgonem\nSob Sty 16, 2010 8:42 pm\nDo��czy�: 01 Sty 2010\nDni na forum: 3400\nna chuj si� pytasz we� si� od razu powie� i po sprawie.\nNie Sty 17, 2010 12:06 pm\nTakie frapujace pytania i zwatpienie w sens istnienia dopadaja nas kiedy brak nam czegos w zyciu(nic nie sugeruje ),chcesz przezyc cos fajnego,to idz do apteki,popros o flurbiflofen i zobacz jaka baba zrobi mine\nNie Sty 17, 2010 2:07 pm\nNie trzeba ko�czy� 2m pod ziemi�, mo�na si� skremowa� i wyjeba� prochy w przestrze� kosmiczn�. Trzeba kiedy� spr�bowa� to mo�e by� r�wnie� ciekawe "prze�ycie".\nSro Sty 20, 2010 1:57 pm\ndobrze w chuj:D tego jeszcze nie bylo:D\nNie Sty 24, 2010 7:07 pm\nJak ja uwielbiam takie pokurwione tematy filizoficzne... czemu ja tego wcze�niej nie widzio�?\n�yjemy po to, aby realizowa� jeden i jedyny cel w �yciu ka�dego cz�owieka. Celem tym jest s�odka dupcia Akiry. Ka�dy w �yciu chce zapi�� ten jego przeuroczy odbyci otworek swoim przeogromnym kutasiorem, ale tylko nieliczni tego dokonaj�. Co innego dziewczyny - one maj� cel taki, �eby za�o�y� na swoje biodra przeogromnego STRAPONA (taki gumowy kutas fantomas, jak kto� nie wie to niech zaczerpnie wiedzy tutaj: http://www.hardcore-mandy.com/mandy-strapon-fuck.jpg albo se wpisze w gugiel i wy��czy filtr rodzinny) i pozapina� troch� w dupala j�cz�cego w niebog�osy Akiriarza.\nIMHO taki jest cel �ycia cz�owieka\nSob Sty 30, 2010 11:14 pm\nNeguj� Twoj� wypowiedz Zborkos�aw z racji tego, i� nie tylko s�ita�na dupcia Akiry jest celem �yciowym, ale tak�e niezapomniane chwile jakie mo�na sp�dzi� w pok�rwionymi kumplami przy flaszecce �o��dkowej gorzkiej:)\ndupa akiry jest juz tak szeroka ze nawet murzynskie peniory maja duzo luzu...\nNie Sty 31, 2010 9:24 pm\nMasz tu rzeczow� odpowiedz na swoje pytanie\nPon Sie 20, 2012 11:25 am\nOK. Niech b�dzie. Dupcia Akiry i w�da.\nWto Sie 21, 2012 10:57 pm\nDupcia Akiry O ja pierdol�, Zboryl si� obudzi� ze snu wakacyjnego\nSro Sie 22, 2012 10:10 am\nCZy moze mi kto� do wafla pana jana banana logicznie nazapoda� t�umacza czym jest S�ODKA DUPCIA AKIRY ?!? m�j �ywot si� zawiera g��wnie dla pochodnego celu, aczkolwiek pany jany uwa�anko mam siebie za BOGA i to ja rz�dze niepodzielnie, tworze sw�j kurafonowy swiat pokurwie�ca na przestrzeni wiek�w. Potem umieram, jestem �wiadomy, �e porzuci�em cia�o i przybieram nowe - zawsze m�skie i �adne, bo damskie s� dla pip. Rodzi si� nowy kurafoniarz, od nowa i o d nowa, nigdy mi si� kurwa pany jany nie znudzi bom B�G.\nCel w mym �yciu to samo zycie pany jany, wszystko ma nazapodany CELIK. chlanie szampan�w, odpierdalanie chulan�w, s�odkie dupcie (chlopskie i dziewcz�ce) i inne. czasem odwalam ta�ce, czasm nazapodaje odwalanko na studiach ta�c�w na nauczycielskich komodkach, a czasem do wafla jana odwalam kurafo�skie zywoty. tak czy inaczej me �ycie ci�gle prowadze w najlepszym miescie na swiecie WROCLAWIU oraz m�j �ywot przez ca�y dzie� jest KURAFO�SKI. czym jest istota KURAFO�STWA napisz� w innym temacie pany jany.\nSro Wrz 12, 2012 9:32 am\n[ Strona wygenerowana w: 3.090232 sekund ] :: [ 29 zapyta� SQL ] :: [ Kompresja GZIP wy��czona ]


Historyk Marcin Kromeroraz Alessandro Guagnini uważali, że nazwa Mazowsze pochodzi od imienia Miecława (Maslausza albo Mazosza), cześnika Mieszko II Lamberta, który przejął władzę po ucieczce władcy na Węgry.\nW X wieku najgęściej zasiedlonym obszarem Mazowsza były ziemie położone między Wkrą i Orzycem (tzw. „Stare Mazowsze”) z centralnym grodem w Płocku. Osadnictwo koncentrowało się także w okolicach Łęczycy, Czerska, Wizny i nad dopływami Narwi. Charakterystyczną cechą Mazowsza zaobserwowaną w źródłach archeologicznych jest obrządek pogrzebowy w postaci grobów z kamiennymi obudowami, który to zwyczaj sięgał na wschód aż po Podlasie, gdzie zaobserwowano pozostałości „mazowieckiej” fali osiedleńczej (grody w Zbuczu, Klukowiczach i Zajączkach) i nawet za Brześć. THEUNBOXAL\nWczesna organizacja kościelna\nPrócz Warszawy dzielnica mazowiecka większych miast nie posiadała. Była ludna, uboga, zdominowana przez liczną drobną szlachtę, żyjącą prawie jak chłopstwo, jak w żadnej innej dzielnicy Polski. Inaczej przebiegał również model lokacji miast na Mazowszu. Pierwsze miasto tej dzielnicy to Płock, został lokowany na prawie książęcym w 1237 r. W 1257 Pułtusk i 1298 Łowicz były miastami kościelnymi. Warszawa lokowana w 1300 była również założona na prawie książęcym. W XV wieku lokowano na Mazowszu największą liczbę miast. W sumie na 156 przywilejów lokacyjnych nadanych na Mazowszu do 1791 roku, 36% opierało się na prawie książęcym lub królewskim, 15% na prawie kościelnym, a 49% pochodziło z nadań szlacheckich.\nPowrót do Królestwa Polskiego\ngostyński ziemia gostynińska


Władze Gorzowa nie zamierzają rezygnować z budowy nowej linii tramwajowej nr 4 na osiedle Górczyn. Prawdopodobnie jeszcze w tym roku zostanie ogłoszony przetarg na wybór wykonawcy robót, o ile miasto znajdzie pieniądze w budżecie na realizację inwestycji.\nPierwotnie prace przy budowie nowej linii tramwajowej nr 4 miały rozpocząć się w II kwartale 2019 roku i zakończyć się w III kwartale 2021 roku – takie były zapowiedzi miasta jeszcze na początku 2017 roku, kiedy szukano firmy, która wykonałaby dokumentację projektową linii tramwajowej. Projekt budowy linii tramwajowej przygotowało ostatecznie biuro projektowe Progreg za kwotę 1 mln 291,5 tys. zł.\nJednak pomimo gotowej dokumentacji, wciąż nie ogłoszono przetargu na budowę linii na Górczyn. Dlatego też wiele osób zaczęło się zastanawiać co dalej z inwestycją i czy miasto nie zrezygnowało w ogóle z budowy linii na os. Górczyn.\n- Miasto na pewno nie zrezygnuje z budowy linii tramwajowej na osiedle Górczyn, jednak inwestycja może być odłożona w czasie. Wszystko zależy od tego, jakie będą oczekiwania finansowe firm w przetargu na wybór wykonawcy inwestycji. Prawdopodobnie ogłosimy przetarg na budowę linii tramwajowej nr 4, po tym jak zakończymy postępowanie przetargowe na przebudowę ul. Chrobrego i Mieszka I. Wówczas zobaczymy jakimi pieniędzmi dysponujemy w budżecie miasta. Musimy zrobić również aktualizację kosztorysu prac, ponieważ ten był przygotowywany w 2016 roku, kiedy przystępowaliśmy do prac projektowych. Spodziewamy się, że teraz ceny będą o wiele wyższe, ponieważ obecny rynek jest bardzo dynamiczny i ceny stale się zmieniają – tłumaczy Agnieszka Surmacz, wiceprezydent Gorzowa.\nNowa linia tramwajowa nr 4 będzie będzie miała 3,4 kilometry długości i będzie prowadziła od ronda Ofiar Katynia przez Aleję Ruchu Młodzieży Niezależnej, ul. Piłsudskiego, rondo Górczyńskie, ul. Górczyńską, rondo Niepodległości, ul. Okulickiego i zakończy się na ul. Szarych Szeregów. Docelowo linia nr 4 ma połączyć osiedle Górczyn z dworcem PKP, gdzie powstanie centrum przesiadkowe.\nOprócz budowy nowego torowiska i sieci trakcyjnej, firma która będzie prowadziła prace będzie musiała przebudować nawierzchnię w rejonie nowego torowiska oraz istniejące zjazdy, przejazdy i chodniki. A także przebudować skrzyżowania Piłsudskiego z Czereśniową, Piłsudskiego z ul. Niepodległości, rondo Górczyńskie, Niepodległości oraz to na skrzyżowaniu ul. Okulickiego z ul. Kombatantów.\nPojawią się również nowe przystanki tramwajowe, będzie to 9 par przystanków, które będą wyposażone w System Informacji Pasażerskiej. Nowe przystanki pojawią się na początku Al. Ruchu Młodzieży Niezależnej, za rondem Piłsudskiego, za skrzyżowaniem ul. Piłsudskiego z ul. Czereśniową, na wysokości SP 13 koło przejścia podziemnego, przed rondem Górczyńskim, na Górczyńskiej na wysokości przejścia podziemnego, przed rondem Niepodległości, w ul. Okulickiego przed rondem oraz na skrzyżowaniu ul. Szarych Szeregów z ul. Okulickiego, gdzie będzie przystanek końcowy. Tam zostanie również wybudowana wiata rowerowa i parking samochodowy. Przebudowane zostaną również zatoki przystankowe, ścieżki rowerowe, przejścia dla pieszych oraz dojścia do przystanków tramwajowych. Pojawi się również nowe oświetlenie LED, monitoring i system informacji pasażerskiej.


Inwestycja kasy na lokatę\nAktualny czas: 24-01-2019, 13:28 Witaj! (Logowanie — Rejestracja — )\nForum o zarabianiu - forum.zarabianie24.net › Inwestycje › Lokaty i obligacje\nChcę zainwestować dotychczas zabrane pieniądze na lokatę, ale zastanawiam się co wybrać, długo terminowa, krótka, wolna albo zamknięta...\nWpłacanie i wypłacanie z niej nie jest mi aż tak bardzo potrzebne w czasie procentowania, ale nadal zastanawiam się co wybrać i gdzie.\nMoże doradzicie mi na bazie doświadczeń gdzie zainwestować pieniądze?\nRE: Inwestycja kasy na lokatę\nZależy jaką chcesz kwotę na to przeznaczyć. Ja kiedyś miałem w mbanku i nie było żadnych problemów a i w świetle innych banków oferta wydawała mi się korzystna.\nKoli ma rację na kasę z AP lub PP najlepszy jest mbank\nAle ja nie mam 1,4k na PP tylko w portfeliku więc raczej taka bardziej wchodze podpisuje umowę i daje im kase\nNie widzę problemu zrobić przelew na mbank i kliknąć lokata . Ale jeżeli chcesz podpisać itd. To nie wiem ...\nA jeżeli chcesz wpłacić 1,4kzł to nie polecam Ja miałem 1000 zł na 2 miesiące i dostałem 2 zł z groszem (po odjęciu należności).\nNie mówie na 2 miechy, conajmniej 4 ale zastanawiam się nad 8 miechami z dobrym oprocentowaniem oraz małymi opłatami\nróżnica 2 albo 8 miechów między bankami to są stawki niezauważalne a na wypłaty najlepszy jest tak jak pisałem mbank ..\nPo szperać trochę w ofertach to na pewno znajdziesz coś ciekawego. Im dłuższy termin lokaty tym większy procent. Fakt że zysk mierny, ale za to pewny.\nAle to dlaczego inwestując na 6 miechów, 70% odstetek to formalności i co wy macie z tym mBankiem? Trochę jaśniej\nzakładając konto w innych bankach , po założeniu masz możliwość założenia konta przez internet , a w mbanku jest to od razu przy pierwszym spotkaniu z konsultantem bo z tego co wiem mbank jest bankiem internetowym ;\ni jak tak patrzę na Polskie buxy i inne stronki to zawsze jest możliwość wypłat : >> AP, PP, MBANK to tyle by było\nAha teraz mniejwięcej wiem o co ci chodzi, ale nadal rodzice nie chcą założyć konta w mBanku ale się zobaczy, super zysków nie będzie ale może coś się uda wyjechać\nCzemu nie chcą Ci pozwolić? Założenie konta jest całkowicie darmowe jak i prowadzenie.\nwydaje mi się ,że to sprawa zaufania do córki/syna. Rodzice często mówią" na pewno nie jest darmowe , nic nie jest darmowe! Pewnie źle przeczytałeś , a my potem będziemy płacić" Taka sytuacja się powtarza w większości domów. Na szczęście kiedy ja dawno temu zakładałem to moi rodzice byli wręcz zadowoleni , że sam zadbałem o odpowiedni bank itp. zależy od opiekunów.\ndokładnie, a przez to że moja mama miała problem z kontem, to teraz mi tylko ojciec powtarza że sobie mam dać spokój i po co mi to, a jak mu próbuje wyjaśnić to znów to samo i się koło kręci...\nIle masz lat ? Jeżeli 18 to załóż i nic nie mów A jak mniej to ciężko powiedzieć. Ale musisz coś wykombinować, bo wydaje mi się że lepszej oferty nie znajdziesz. Bo tak w innym banku zazwyczaj musisz założyć u nich rachunek za który się zazwyczaj płaci. Ja kiedyś miałem konto w inteligo i praktycznie to co zarobiłem na klikaniu oddawałem im. Po pewnym czasie zadzwoniłem i powiedziałem że już nie chce konta, bo mi się to nie opłaca i założyłem w mbanku, brat miał te konto i powiedział że nic nie płaci itd. Mama jak się dowiedziała że założyłem izzykonto też nie była zadowolona (mówiła po co mi drugie) Ale wytłumaczyłem jej i wszystko było dobrze Może daj mamie przeczytać ten temat ? Jeżeli chciała by się coś więcej dowiedzieć to mogę odpowiedzieć na pytania jak to wygląda.\nPS. A mama gdzie miała problem z kontem ?\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 16-01-2011, 14:56 przez Koli. Powód edycji: )\nJak mi się nie wydaje to chyba w ING albo PKO ale raczej w ING siedzi. Po za tym ona musi mieć firmowe, a Ojciej w Skoku ma, nie wiem czy konto czy tylko takie konto do lokat itp.\nPS mam -15\nMbank jest o tyle fajny, ze jest bankiem własciwie tylko internetowym, stad darmowym, bo nie musisz oplacac tysiaca placowek. A i przy tym daje łatwiejsze mozliwosci co do lokat, maklera, SFI (funduszy inwestycyjnych)\n(15-01-2011, 23:31)GiJey napisał(a): Chcę zainwestować dotychczas zabrane pieniądze na lokatę, ale zastanawiam się co wybrać, długo terminowa, krótka, wolna albo zamknięta...\nPrzy obecnym poziomie inflacji lokata to marne rozwiązanie na pomnażanie pieniędzy oraz przed uchronieniem jej przed spadkiem wartości... Raczej nazwałbym to bezczynnym leżakowaniem gotówki..\n"iLA" rewolucja - wkład tylko 9.95$ = duże zarobki w przyszłości !\nw dodatku znowu zostały obniżone stop procentowe (jakieś 1,5 tygodnia temu)\nmBank jest częścią BREBanku, zaczął chyba jako pierwszy w polsce działalność w internecie i chyba dlatego się przyjęło że jest to bank internetowy, ale ma on także placówki po całej polsce. Ma on chyba też jakieś powiązania jak dobrze pamiętam z WBK.\nA co do lokaty teraz jest fajna w PKO SA ale tylko na 2 miesiące i jak się założy konto dostajesz 50 zł na karcie oraz możesz ulokować kasę na 4%. Konto bezpłatne pod warunkiem miesięcznej wpłaty min 500zł\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 09-03-2013, 23:23 przez dariklon. Powód edycji: )\n15-01-2011 22:31 - kiedyś byłem jeszcze niedoświadczony, ale teraz sam obserwuję temat\nCo do stóp procentowych - obnizone zostały o kolejne 0,5% w ubiegłą środę (6.03)\nMógłbym zaproponować lokatę w srebrne monety z umową odkupienia na rok czasu od 30%. Monety masz w domu i po roku firma je odkupi po zaoferowanej cenie w umowie. Jeżeli cena na rynku będzie wyższa możesz negocjować.\nTeraz po zaniżeniu stóp procentowych lokaty stały się mało atrakcyjne a już na pewno nie w wielkich bankach bardziej bym giełdę polecał choć i tu trzeba odczekać na wyciszenie kryzysu Cypryjskiego\nLokaty w Polsce sa kompletnie nieopłacalne\nJakoś zawsze zapominam zamknąć temat.\nJuż nieaktualne ;] Nie zamierzam tracić kasy na lokatach


Ciasteczka amarantusowe • Biozdrowy\nJesteś tutaj: Biozdrowy » Sklep » Zdrowa żywność » Przekąski i słodycze » Ciasteczka amarantusowe\nAvailability: 6 w magazynie Kategorie: Ciasta i ciasteczka, Produkty bezglutenowe, Produkty wegańskie, Przekąski i słodycze, Zdrowa żywność\nAmarelki owocowe bezglutenowe 72 g\nAmarello to pierwsza na polskim rynku seria produktów, których skład w większości jest oparty na amarantusie. Stworzona dla osób cierpiących na celiakię lub eliminujących gluten ze swojej diety. Amarelki z owocami to słodkie, chrupiące talarki na bazie ekspandowanych ziaren amarantusa z dodatkiem miodu, melasy buraczanej i owoców. Świetnie sprawdzą się jako dodatek do kawy, na drugie śniadanie lub jako przekąska w ciągu dnia. 100 g produktu zawiera: żelazo – 9,9 mg (71% RWS*), magnez- 240 mg (64% RWS*) i selen – 25 μg (45% RWS*). *RWS – Referencyjna wartość spożycia.\nSkład: Melasa buraczana, ekspandowane nasiona amarantusa (30%), proso ekspandowane, nasiona sezamu, miazga sezamowa, owoce liofilizowane (7%; czarna porzeczka, truskawka, jabłko)\nCechy dodatkowe: Bez glutenu, Bez laktozy, Dla wegetarian\nPojemność: 72 G\nOpinie o Ciasteczka amarantusowe\nNapisz pierwszą opinię o „Ciasteczka amarantusowe” Anuluj pisanie odpowiedzi


Dlaczego Neville nie występuje w WWE?, Dolph Ziggler bez kontraktu w WWE, Debiut Asuki na SmackDown Live » MyWrestling\nDlaczego Neville nie występuje w WWE?, Dolph Ziggler bez kontraktu w WWE, Debiut Asuki na SmackDown Live\n» Portal The Wrestling Observer Newsletter twierdzi, że rozmowy Neville’a z oficjelami WWE odnośnie jego występów zostały wstrzymane. Oficjele WWE nie chcą zwolnić wrestlera z Wielkiej Brytanii i nie zamierzają mu wypłacać pensji, ponieważ to on nie zdecydował się na podpisanie nowej umowy. Jeżeli były mistrz Cruiserweight pójdzie na ugodę, to będzie mógł wrócić do telewizji.\n» Z najnowszych informacji wynika, że Dolph Ziggler nie zdecydował się na podpisanie nowego kontraktu z federacją World Wrestling Entertainment. Sports Illustratet twierdzi, że kontrakt wrestlera wygaśnie pod koniec tego lata, a oficjele WWE chcą mu zaoferować dwuletni kontrakt w wysokości 1.5 miliona dolarów za rok.\n» Podczas przyszłotygodniowego odcinka WWE SmackDown Live w ringu zadebiutuje była pretendentka do pasa mistrzowskiego kobiet, Asuka. Weźmie ona udział w tag team matchu, gdzie razem z Becky Lynch stanie do walki z Billie Kay oraz Peyton Royce.\nPlany dotyczące przyszłości Dolpha Zigglera, Wade Barrett o współpracy z Nevillem w WWE, Aiden English oddał hołd zmarłemu teściowi\nAsukaDebiut Asuki na SmackDown LiveDlaczego Neville nie występuje w WWE?Dolph ZigglerDolph Ziggler bez kontraktu w WWENevillewwe


Jeżeli w łazience zainstalowany ma być piecyk gazowy, kubatura jej nie może być mniejsza niż 8 m, Minimalna kubatura łazienek, jako pomieszczeń zamkniętych, bez otwartego płomienia, z zapewnieniem dokładnej wentylacji, powinna I wynosić nie mniej niż 6,5 m3 (np. przy centralnej ciepłej wodzie). Odległość pozioma od płyty kuchennej d...\nDzięki uprzejmości INTERIORS Journal Interiors jest internetowym czasopismem poświęconym filmowi i architekturze, opublikowanym przez Mehruss Jon Ahi i Armen Karaoghlanian. Wnętrza prowadzą ekskluzywną kolumnę dla ArchDaily, która analizuje i rysuje filmy w kategoriach przestrzeni. Ich oficjalny sklep będzie zawierał ekskluzywne odbitki z ...\nStrop NH składa się z prefabrykowanych belek zbrojonych o poprzecznym przekroju dwuteowym, prefabrykowanych łupin betonowych niezbrojonych o kształcie powierzchni łupiny zbliżonym do powierzchni koszowej oraz z betonu uzupełniającego łączącego łupiny i belki w monolityczną calość. Długość oparcia Końca belki na murze powinna wynosi�...\nWiele zostało powiedziane i napisane na temat wykorzystania długiego ujęcia Alejandro Gonzáleza I. Árritu. S Birdmana (2014) i jak jego filmowcy połączyli wiele długich ujęć przy próbie sprawić, by większość filmu była jak ciągła scena. Film podąża (dosłownie) jego bohater, Riggan Thomson (Michael Keaton), aktor, który przekrocz...\njak podłączyć czujkę ruchu\nnawigacja vordon aktualizacja mapy\ndriver 1320 hp