Podczas wielkiej wojny Morgana użyła swojej magii do rozdarcia zasłony pomiędzy światami i czerpania demonicznej mocy na różne sposoby. Za jej pomocą stworzyła specjalne zbroje i broń dla swoich rycerzy oraz przywołała do świata demony, by wykonywały jej rozkazy. To był jednak dopiero początek jej dzieła. U szczytu swojej potęgi Morgana stworzyła pomost pomiędzy światami, dając wybranym przez siebie demonom wolny dostęp do Albionu. Za sprawą kontroli nad pomostem Morgana stała się największym ze strażników bram, oferując demonom pobyt w naszym świecie w zamian za rozmaite przysługi. Tym sposobem nagięła do swojej woli każdego demona, który pragnął używać pomostu.\nRytuał Merlyna zakończył jednak ten proceder. Mgły opadły, a pomost rozpadł się w pył. Wszystkie demony zostały na powrót wciągnięte do piekieł, a szczelinę w zasłonie pomiędzy światami zapieczętowano. Gdy opadł kurz, Morgany już nie było. Została wciągnięta do piekieł przez demony, które sama przywołała, a większość jej zwolenników zginęła od magii rytuału. Rytuał odszukał ich, wydzierając demoniczną magię z ich odzienia, a nawet krwi. Była to bez wątpienia makabryczna śmierć, a niektórzy powiadają, że echo krzyków tych, których zabrał rytuał, wciąż rozbrzmiewa w najciemniejszych dolinach Albionu.\nPrzetrwała jedynie garstka rycerzy i kultystek, najsłabsi spośród całej grupy, których uratował zwyczajny brak doświadczenia. Merlyn, Artur i jego rycerze odeszli, lecz pozostali Stróże, a ocaleni Apostołowie Morgany wiedzieli, że nie mogą się równać z plemionami. Przez lata ukrywali się w najciemniejszych zakątkach Albionu, przeszukując ruiny swoich zamków w poszukiwaniu strzępków wiedzy.\nBardzo powoli zaczęli składać w całość coś, co zostało utracone. Po drugiej stronie zasłony demony nasłuchiwały w gotowości, wyczekując szansy ponownego przekroczenia granicy pomiędzy światami.\nPrzez długi czas wysiłki Apostołów były bezskuteczne. Ci, którzy pozostali, byli ubogimi cieniami swoich poprzedników. Kolejną przeszkodę stanowiły mgły zasnuwające Albion. Tym niemniej przetrwali, praktykując sztuki, które znali, i eksperymentując z tymi, których nie rozumieli.\nOrganizując rytuały, składając ofiary i przeprowadzając najazdy na starożytne miejsca mocy, kultystki przez wiele lat robiły wszystko, by rozproszyć mgły. Początkowo proces ten był niezwykle powolny, lecz nie ustawały w swoich staraniach, aż wreszcie ustąpiła moc, która tak długo tłumiła ich własną. Wszystkie kultystki natychmiast dostrzegły tego efekty. Gdy teraz przeprowadzały swoje rytuały, nie odczuwały już pustki. Po drugiej stronie zasłony demony wyły z radości, wiedząc, że wkrótce zostaną przywołane.\nOd tego dnia siła Apostołów wzrosła dziesięciokrotnie, a najpotężniejsi spośród nich dążyli do odtworzenia dawanej chwały Morgany. Ich czempioni z kolei podążyli inną, lecz równie mroczną ścieżką.\nGdy ośmielili się wrócić na ziemie Albionu, ich pierwszym krokiem było rozesłanie szpiegów. Zadowoliło ich to, czego się dowiedzieli. Nie było pośród nich Morgany, lecz Merlyn także nie powrócił. Ekskalibur został roztrzaskany, a Artur i jego rycerze byli już tylko wspomnieniem. Ich wrogowie nie mieli potomków, którzy mogliby stawić im czoła.\nZza morza zaś przybyli nowi ludzie. Była to dziwna i zdesperowana gromada, chciwa i podatna na manipulację. Na tajnych naradach Apostołowie wymieniali uśmiechy i snuli plany…\nNajważniejszym celem kultu jest znalezienie sposobu na uwolnienie Morgany z piekła. Interesuje ich również podbój Albionu i ostatecznie reszty Starego Świata.\nKsiążęta Demonów Morgany\nKsiążęta Demonów, zrodzeni z unii najpotężniejszych Czempionów i mrocznych rytuałów, wzbudzają swym widokiem przerażenie.\nSą z wyglądu bardziej ludzcy niż Demoniczni Lordowie, lecz dwu- lub trzykrotnie przewyższają wzrostem przeciętnego człowieka.\nIch twarze są oszpecone przez kły i rogi, ich ciała zniekształcone przez demoniczną moc, a z ich pleców wyrastają monstrualne skrzydła. Łączność ze sferą demoniczną pozwala im – gdy tylko tego zapragną – przywoływać na swoje rozkazy Chochliki i Czarty.\nSzeroka grupa obejmująca wszystkich członków frakcji, którzy nie zostali napełnieni demoniczną energią. Należą do niej rycerze, żołnierze, kusznicy, sługi, rzemieślnicy i wszyscy, których zadaniem jest spełnianie podstawowych potrzeb frakcji.\nJednoczy ich wiara w ścieżkę Apostołów, a także – przeważnie – chęć awansowania do rangi Kultystki lub Czempiona. Nawet najwięksi rycerze Morgany nie mogą się równać z władającymi demoniczną energią Czempionami. Niestety wybrańców jest bardzo niewielu, co z jednej strony skutkuje silnym współzawodnictwem pomiędzy zwykłymi Apostołami, z drugiej sprawia, że Kultystki i Czempioni żądają od Apostołów wręcz niedorzecznych przysług w zamian za swój patronat.\nCzempioni najniższego poziomu to najwięksi spośród wojowników Apostołów. Rzecz ma się inaczej na wyższych szczeblach hierarchii. Czempioni noszą zbroje zaklęte demoniczną magią i dzierżą broń nasyconą równie mroczną mocą. Długoterminowy wpływ takiego stanu rzeczy na ich psychikę nie jest znany, lecz z pewnością nie może być korzystny. Podobnie jak Kultystki, Czempioni twierdzą, że kontrolują swój oręż i mają dość siły, by oprzeć się pokusom, jakimi magia stara się ich omamić.\nGdy jednak spojrzymy na wyższe szczeble hierarchii, coś się zmienia. Dosłownie. W czasach Morgany przywoływanie demonów jako żołnierzy wiązało się z pewnym problemem. Chociaż demon może być bardzo potężny, jest także istotą spoza tego świata i prędzej czy później będzie zmuszony wrócić do piekła. Magia może przedłużyć jego pobyt w Albionie, lecz tylko przez jakiś czas. Rozwiązanie Morgany polegało na przywoływaniu demonów bezpośrednio do ciał jej zwolenników. Proces ten był niebezpieczny i zabijał wszystkich z wyjątkiem najsilniejszych, lecz dawał niebywałe rezultaty.\nCzempioni najwyższych poziomów są żywymi kanałami demonicznej mocy. Oznacza to, że są więksi, silniejsi i trudniejsi do zgładzenia. Zaczynają przypominać demony pod względem fizycznym oraz przejmują ich ognistą naturę. Czasami ich ręce zmieniają się w szpony, w miejsce oczu pojawiają się dzikie płomienie, a z pleców wyrastają im skrzydła. Przemiana ta jest jednak czymś więcej niż tylko kwestią rozmiaru czy kształtu. Czempioni, którzy zostali poddani rytuałowi, nigdy nie są już tymi samymi ludźmi, co przedtem. Stają się bardziej aroganccy, bardziej brutalni i mniej ludzcy. Ostatecznie Czempion może zostać przyjęty w poczet Książąt Demonów Morgany. Tytuł księcia został wybrany celowo, gdyż osobnicy ci uważają siebie za lepszych od pozostałych Apostołów, nie mówiąc już o przedstawicielach innych frakcji, których traktują z nieskrywaną pogardą.\nCzempioni są przekonani, że skoro przewodzą w bitwach, jeden z nich powinien zostać mianowany przywódcą wszystkich Apostołów. Choć to Kultystki przeprowadzają rytuały, tak naprawdę to Czempioni kroczą ścieżką wybrańców. Kto lepiej zrozumie demony niż ci, w których żyłach płonie ogień? Czy jest ktoś taki?\nZgodnie z nakazem Morgany kultystami mogą zostać wyłącznie kobiety. Nie jest jasne, czy mężczyźni nie są zdolni opanować tej gałęzi magii, czy też powodem decyzji były osobiste preferencje. Tak czy owak zasada ta jest przestrzegana bez wyjątków. Kultystki to magiczne przywódczynie Apostołów. To za sprawą ich mocy nawiązywany jest kontakt z demonami, to ich umiejętności pozwalają zaklinać zbroję i broń Czempionów, to ich rytuały napełniają nielicznych wybrańców czystą demoniczną mocą.\nKultystki czerpią wiele korzyści ze swoich związków z demonami. Ich szeregi tworzą bez wyjątku piękne kobiety, choć to piękno w niewłaściwym świetle potrafi wzbudzać przerażenie. Czas zaś zdaje się nie pozostawiać na nich śladu. Rzecz jasna nie ma staro wyglądających kultystek, lecz można się zastanawiać, czy stoi za tym ich nieśmiertelna natura, czy też może niebezpieczeństwa płynące z pełnionej roli.\nChoć Kultystki mają wspólne cele, panuje wśród nich duża rywalizacja. Wewnętrzne konflikty są rozstrzygane w oparciu o skompilowane prawa. Niektóre spory rozpatrywane są przez lata, co zapobiega wojnie domowej, lecz przedłuża niesnaski. To ważne dla tych, którzy pragną zrozumieć Apostołów, ponieważ ilustruje światopogląd tej frakcji, wedle którego wszystko da się opanować dzięki odpowiedniej dyscyplinie.\nKultystki żyją przekonaniem, że nikt inny nie ma mocy wyzwolenia Morgany, a zatem to spośród nich należy wyłonić przywódcę do czasu jej powrotu. Trzeba jednak jeszcze dojść do porozumienia, kim będzie ta wybranka.\nKrólewskie Siły Ekspedycyjne


Rosamar Crafts: Po imprezowo - pudełka\nPo imprezowo - pudełka\nNo i wróciłam, żywa choć lekko ponadwerężana tu i ówdzie ;)\nSłupia, jak się zresztą spodziewaliśmy wyszła bardzo kameralnie.\nAle i tak bawiłam się rewelacyjnie.\nWyprawka konna tam i z powrotem też fajna - sporo wspomnień powróciło, choć z drugiej strony jednak stwierdziłam że jestem stara, gruba, zardzewiała i bez kondycji. Cóż trzeba zapłacić myto, za prowadzenie siedzącego trybu życia a potem nagle 10 godzin w siodle :/\nZdjęć zrobiłam mnóstwo jak na mnie, więc jestem w trakcie obrabiania. Wrzucę niedługo linki do wszystkich galerii.\nPoza tym w ramach łapania trzystu srok za ogon, nauczyłam się robić pudełka z kory brzozowej. Nic specjalnego, są znacznie brzydsze niż te, których zdjęcia znalazłam w necie, ale i tak jestem zadowolona, bo w miarę naumiałam się pracować z tym materiałem. Krok kolejny - próba rekonstrukcji kołczanu pudełkowego z kory brzozy.\nA wszystko tylko dlatego, że okolicy znalazłam mnóstwo brzozowych wiatrołomów, które tylko czekały żeby je oskubać. Przy okazji dowiedziałam się że wymaga to niezłej siły, wprawy i czasami umiejętności akrobatycznych gdy dzierżąc w jednej ręce ostry nóż, drugą przytrzymując się gałęzi, jednocześnie próbuje się nie runąć w kłębowisko sterczących poniżej gałęzi i wyciąć jakiś równy płat kory. Fajna zabawa, a kory nakosiłam całą torbę i zabrałam do domu do dalszych prac.\nA pudełka wyglądają tak:\nPomimo, iż wyglądają delikatnie, są zadziwiająco mocne i dobrze się trzymają kupy. Jestem zachwycona właściwościami tego materiału :)\nEtykiety: kora brzozy, rekonstrukcja historyczna, wyjazdowo


Tonisan - działanie, dawkowanie, opis leku - Dlapacjentow.pl\nDlaPacjentow > Leki > Tonisan\nIzotoniczny roztwór wody morskiej z dodatkiem leczniczego deksopantenolu i diwodorofosforanu potasu.\nTonisan 20 ml, spray do nosa\nNaturalna woda morska oczyszcza i delikatnie nawilża zatkany i wysuszony nos. Deksopantenol pokrywa błonę śluzową nosa delikatnym filmem, przedłużając i wzmacniając działanie wody morskiej i dając dodatkową ochronę i pielęgnację. Deksopantenol zatrzymuje wilgoć na powierzchni błony śluzowej nosa i wspomaga jej odbudowę. Przy nieżycie nosa preparat rozcieńcza wydzielany śluz, ułatwiając jego odpływanie. Rozpuszcza zalegającą wydzielinę i ułatwia oddychanie przez nos. Diwodorofosforan potasu reguluje poziom fizjologicznego pH w roztworze. Preparat nie zawiera środków barwiących, zapachowych i konserwujących.\nW zależności od potrzeby, stosować kilka razy dziennie do momentu ustąpienia objawów. Dorośli i dzieci >2. rż.: 1-2 dawki do każdego otworu nosowego. Niemowlęta i dzieci <2. rż.: 1 dawka do każdego otworu nosowego.\nPreparat do nawilżania, oczyszczania, pielęgnacji i ochrony podrażnionej błony śluzowej nosa.\nPo przebytych operacjach lub uszkodzeniach nosa, przed zastosowaniem preparatu należy zasięgnąć porady lekarza. Nie należy stosować preparatu równocześnie z innym preparatem do nosa w sprayu (np. o działaniu obkurczającym błonę śluzową nosa), aby nie doprowadzić do ich interakcji.


NOWOŚCI SIERPNIOWE – Przez Piękne Okulary – książkowe recenzje\n24 sierpnia 2015 by Magda Powiłajtis\nNiewiele tym razem trafiło do mnie książek, ale jestem zadowolona z każdej z nich 🙂\nTease – Amanda Maciel – Business and Culture – Dziękuję!\nObite piersi, pełne biodra – Mo Yan – 9, 99 zł\nWiem, że mnie długo nie było. Sytuacja osobista powoli wraca do stabilizacji. Nie jest jeszcze piękne, bo ciężko wrócić do cudownej sytuacji, kiedy wszystko co uważałaś za stabilne i bezpieczne w życiu, legło w gruzach. Odbudowanie podstaw bywa długa i mozolna, ale zdecydowałam się, iż postawie na ponowne wprowadzenie szczęścia w moje życie. Takie zdarzenia w życiu pojawiają się po to, aby dostrzegać pozytywne chwile i z nich czerpać tyle ile się da. Najważniejsze to podnieść się po upadku i iść dalej. Jestem na początku drogi, ale najważniejsze dla mnie jest to, iż wiem, że koniec będzie piękny.\nWracam pomalutku również do moich przyjemności – czyli bloga! Cieszę się, że kilka z Was mimo wszystko pojawiała się na blogu. Dziękuję 🙂\nPrevious Previous post: Drewniana Rocznica\nNext Next post: Próżna – Sylwia Zientek\n15 thoughts on “NOWOŚCI SIERPNIOWE”\n24 sierpnia 2015 o 12 h 14 min\nŚledzę Twojego bloga od dawna i nie zamierzam przestać 😉\nWłaśnie przeczytałam Twoją wypowiedź o adopcji jako komentarz do kwestii adopcji.\nBardzo Ci dziękuję za tak obszerną odpowiedź. Naprawdę miło jest posłuchać kogoś w temacie, kto może jakoś nakreślić całą kwestię.\nMoże byś tak od czasu do czasu pisała właśnie posty na temat Twojej pracy?\nOczywiście jeśli miałabyś do tego ochotę (rozumiem, że różnie bywa) 😉\nAle naprawdę! Aż miło mądrego człowieka posłuchać!\n24 sierpnia 2015 o 12 h 42 min\nDziękuję Ci, że jesteś i za Twoje słowa. To miłe, że moja wiedza może być dla kogoś cenna 😉 Myślałam już jakiś czas temu o pisaniu na temat mojej pracy, jednak pojawia się trudność – tajemnica zawodowa. Jako psycholog pracując z klientami nie mogę wynosić nic za ściany sali terapii. Zwłaszcza, że mam specyficzną, wąską grupę z którą pracuję a tutaj na blogu jestem pod imieniem i nazwiskiem. Nie mogę sobie pozwolić na naruszenie czyjejś prywatności.\nZastanawiam się od dawna jak to obejść, aby pisać o tym co jest ciekawe nie naruszając tajemnicy zawodowej a tym samym aby to było ciekawe :] Może kiedyś wpadnie mi coś do głowy. Dzięki za Twój pomysł 🙂\n24 sierpnia 2015 o 12 h 35 min\nJa też od pewnego czasu zaniedbałam bloga, bo miałam mnóstwo różnych lepszych i gorszych chwil. Teraz znowu do niego wracam, trzeba podnieść się po upadku i iść dalej! Trzymam kciuki\n24 sierpnia 2015 o 12 h 43 min\nDziękuję i również życzę siły 🙂\n24 sierpnia 2015 o 13 h 03 min\nObfite piersi, pełne biodra <3 Tak! I to za jaką cenę 😮 Zazdroszczę.\n24 sierpnia 2015 o 14 h 50 min\nTen jeden dzień miło się czytało. Już nie mogę doczekać się kolejnej części;)\nŻyczę ci szybkiego stanięcia na nogi. Pamiętaj, co nas nie zabije to nas wzmocni. Tak, wiem też z doświadczenia, że łatwo się mówi…\n24 sierpnia 2015 o 17 h 33 min\nPolecam "Ten jeden dzień" 🙂\n24 sierpnia 2015 o 19 h 55 min\nNo jacha, że do Ciebie wchodzimy – wchodziliśmy, wchodzimy i będziemy wchodzić!\n24 sierpnia 2015 o 20 h 27 min\nPowiem tylko tyle: siły Ci życzę i poczucia sensu, szczególnie wtedy gdy pokusa bezsensu dopada. Wszystkiego dobrego!\n25 sierpnia 2015 o 5 h 19 min\n25 sierpnia 2015 o 11 h 14 min\nŻycze CI udanej lektury. I dziękuje za to, ze opisałaś mi jak mniej więcej wygląda pobyt w szpitalu psychiatrycznym.\n25 sierpnia 2015 o 13 h 06 min\nDo mnie również w sierpniu przybyło mało książek (także dostałam "Tease"! :>), ale głównie dlatego, że pierwsze dwa tygodnie byłam za granicą a włoskiego aż tak dobrze nie znam, żeby w nim czytać, więc ograniczałam zakupy książkowe.\n25 sierpnia 2015 o 19 h 53 min\nWłaśnie – podnieść się i iść dalej! Głowa do góry, każdą trudność da się pokonać 🙂\n26 sierpnia 2015 o 5 h 41 min\nWszystkiego dobrego! Cieszę się, że do nas wracasz 🙂\nA z lektur czekam na "Tease" 🙂\n1 września 2015 o 13 h 37 min\nŻyczę Ci dużo siły! Twojego bloga zawsze chętnie czytam, a także komentarze na innych, także super, że już wróciłaś 🙂