Informacjelokalne - Będziemy ludźmi, dopóki nie będziemy jak „Białystok”. Pośrodku również w Białymstoku są ludzie. W nas też jest Białystok\nlipiec 22, 2019, 08:25\nBiałystok, choćbyśmy nie wiem jak bardzo chcieli, o tym zapomnieć - będzie Białymstokiem. To jednak nie jest dziś drogowskaz wart podążania za nim. Przynajmniej w kontekście marszu. Czy jednak wolno nam upraszczać?\nNa pewno nie każdy Białostoczanin to bandyta zdolny do takich nieludzkich zachowań, jak panowie, którzy kopali po głowie chłopaka idącego w Marszu Równości ulicami, tego naznaczonego miasta, lub ci, którzy poturbowali dziewczynę.\nTakie obrazki widzimy na youtube, ale i na prywatnych profilach, nieważne czy to media lewe, czy neutralne, tych kadrów nikt nie stworzył — nie montował – to była czysta rejestracja, zapis faktu.\nZwłaszcza ten fragment gdy, nie chcę użyć słowa kibole, generalizowanie rodzi zło i nic więcej. Nie ważne, która strona upraszcza.\nChciałbym wierzyć, że nikt nie jest zdolny do takich scen, do takich zachowań, ale zobaczone się nie odzobaczy. Zostańmy przy tym, że Białystok stał się raczej figurą retoryczną, jak przez lata był Oświęcim.\nWierzę, że ludzi dobrej woli jest więcej i nie tylko Szymon Hołownia nie miałby: potrzeby, zdolności i potworności (z tych ludzi rodzonych w Białymstoku)... Przecież jasne jest albo bardzo potrzebuję w to wierzyć, że w Jedwabnem, Rajgrodzie, Wąsoczu pośrodku też byli ludzie. Bardzo też chcę wierzyć, że ta geografia to przypadek. W tych 30 blisko wystąpieniach antyżydowskich w Białymstoku.\nWłaściwie, po co i do kogo piszę ten list zastępczy?\nMarsz Równości w Gnieźnie był dawno, powoli temperatura opadła. Nam do Białegostoku daleko. Przecież w Gnieźnie ktoś "tylko" oberwał szkłem, ktoś śrubką – no i Chrobry i Stary Ratusz olejem. Nikt nikogo nie dopadł, nie skopał po głowie, nikt się nie zerwał ze smyczy. Przepraszam wszystkie psy za to porównanie. Poprzedzający marsz happening gnieźnieńskiej kontry, nawet jeśli nie był śmieszny, był happeningiem, szczerze nie gorszym niż wizja głupawej Dąbrówki, którą rękoma Centrum Kultury i artystów zgotował nam dyrektor od PiS-kultury w starostwie i prawicowy senator.\nTak czy owak, agresja i nienawiść królowały, wydawało się jednak, że gdzieś ktoś trzymał to w ordnungu. Kontaktu fizycznego raczej nie było. W dużej mierze dzięki policji. Czy się to komuś podoba, czy nie – zrobili swoje na tyle jak dalece można było... Chcę jednak wierzyć, że tego "podpalenia" nastrojów nie byłoby w Gnieźnie. Bo przecież historia uczy, że potrafiliśmy żyć z obcymi, być z nimi sąsiadami. Popatrzmy na czas zaborów, pisałem już o tym, się jednak powtórzę, żyli: Szkiebry i Dojczkatoliki, Żydzi i Żydki, Poloczki i Polacy, żyliśmy też my: Pyry wśród nas, jaki w każdej innej nacji byli ludzie i były zgniłki. A jednak zanim nastała choroba Hitlera, pożyczaliśmy sobie: sól i zucker czy fefer.\nCzy więc jesteśmy w czasie choroby podobnej do tej na czele z Adolfem?\nKarzełek z wąsikiem zabijał właśnie u nas w Gnieźnie chorych psychicznie i nie tylko ich. Polecam książkę Karola Soberskiego „Zapomniana zbrodnia”, będę polecał jej temat do znudzenia. Panie Pawle z radnymi sprzymierzeńcami, czy tak trudno pojąć, że projekt uchwały: Gniezno wolne od LGBT to nic innego jak T4? Nie no jasne przecież panowie radni nikogo nie chcą zabijać.\nA dadzą mi panowie gwarancję, że w tym "Waszym" Gnieźnie wolnym od LGBT nikt w imię waszej nienawiści nie będzie kopał ludzi po głowach jak w Białymstoku? Piszę nienawiści, bo wolę wierzyć, że to ślepa nienawiść, lub możę strach przed innością niż, że to zwyczajna taktyka wyborcza, cynicznie wykorzystująca tych, którzy na marszach wrzeszczą wypier...ć! lub rzucają worki ze spalonym olejem i butelki. Nie sądzę by abp Tadeusz Wojda, pisząc odezwę do wiernych, kiedy ich straszył LGBT chciał od nich właśnie tego, co się stało. Nie wierzę, by pasterz pragnął opętania owiec.\nA jednak legitymizowanie bandyterki, pozwalanie im powoływać się na projekty uchwał, listy pasterskie jest czy tego chcemy, czy nie współudziałem.\nWięc po cholerę piszę? Do Was radni i politycy tak bardzo szastający słowem tradycja, bo łatwo opowiadać, łatwo projektować uchwały, trudniej przewidzieć kto i kiedy poczuje się przez Was namaszczony, by "podpalić stodołę". Nie umyjecie wtedy rąk, gdy się coś stanie. Tylko Piłat potrafił takie sztuczki.\nPomijam naklejki Gazety Polskiej – tu skojarzenie jest niezwykle proste. Droga prawa strono, tak bliska memu sercu, naprawdę wzór czerpany z Niemiec lat 30, XX wieku, to kiepska droga.\nCokolwiek nami kieruje, warto pamiętać, że nasza mała kulka śniegu rzucona czasem w jakiejś sprawie może ruszyć lawinę, a potem będziemy mówić, że mieliśmy inne intencje.\nParadoksalnie dobrymi chęciami piekło brukowane, a intencje wedle Koranu, którego przecież nie lubicie liczą się tylko u Allacha. Kiedy okaże się, że ktoś jest jednak "u nas" zdolny do białostockiego skopania człowieka i sprawy. Okaże się, że jesteśmy: Antki bose i dupersztajny. Tylko wtedy ta świadomość nic nie da.\nPiszę pewnie też w nadziei, że w Gnieźnie nie ma miejsca na ogłoszenia parafialne w stylu parafii Królowej Jadwigi w Białymstoku. Mam też nadzieję na lekturę, po dobrej książce: Kościół katoludzki, nadzieję, że abp Polak wezwie nas do tworzenia Polski katoludzkiej, a nie białostockiej.\n"Białystok" rzecz jasna jako figura retoryczna obawiam się, jest w nas. Co zrobimy z nim? Zmienimy go w sobie? Czy tak jak Niemcy na kinach w okupacje pisali: Nur für Deutsche albo jak Ku Klux Klan: Only for Whites, wkleimy w swoim sercu strefa wolna od LGBT? Od tego już tylko krok do T4. T4 rzecz jasna dotykała wielu inności.\nWięcej w tej kategorii: « „Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz” Beton »\nMichał piątek, 26, lipiec 2019 14:29 Link do komentarza Raportuj\nDrogi Panie aldo, mówi pan o wypowiedzi pana Piotra, że odbiega od tematu, otóż nie zgodzę się z tym ponieważ sprawy związane z LGBT łączą się ze sobą tak czy inaczej. W artykule nie ma mowy o zboczeńcach paradujących na ulicach ale oczywiste jest to że tak jest, jeśli lubi pan patrzeć na zboczeńców na ulicach to z panem też coś jest nie tak, wnioskował bym zaburzenia nie emocjonalne a psychiczne. To jedna kwestia, a druga to ta że zarzuca pan komuś że odbiega od tematu kiedy tak nie jest, bo wszystkie aspekty LGBT się ze sobą zazębiają, zarówno pozytywne jak i negatywne. Natomiast rozprawianie o opinii jakiegoś wielebnego i powoływanie się na jego poglądy to już bardzo daleko od tematu o którym tutaj trwają dysputy.\naldo piątek, 26, lipiec 2019 12:51 Link do komentarza Raportuj\nPiotrze, tylko artykuł nie o tym mówi, tak sądzę. Cóż za absurdalne rozumowanie. Z pana wypowiedzi wynika, że bandyckie zachowanie - kopanie po głowie było dobre i słuszne.\nProszę mi wierzyć, zajmuję się zaburzeniami zawodowo, kopanie ludzi z agresją po głowie, dowodzi ogromnych zaburzeń emocjonalnych, brak umiejętności komunikacji oraz nie radzenie sobie z agresją. Zresztą brak rozpoznawania tego co dobre i złe to osobowość borderline.\nInną rzeczą jest, że wykrzykiwanie na przemian Wypie...ać i Bóg, Honor, Ojczyzna! to jak to określił ks. Andrzej Draguła: " "Skandować naprzemiennie «Wy......lać!» i «Bóg, honor, ojczyzna» to - ze wszystkimi zastrzeżeniami do tej analogii - jakby krzyż włożyć do moczu".\nDuchowny napisał mocno to prawda, no ale sporo w tym racji. Ja natomiast sobie nie życzę by tak robiono z symbolem tego co dla mnie ważne.\nPiotr piątek, 26, lipiec 2019 11:00 Link do komentarza Raportuj\nPo co zboczecy paradują po ulicach? Przecież nikt im nie zagląda pod pierzynę, mogą sobie żyć i funkcjonować w społeczeństwie tak jak do tej pory. Ale nie życzę sobie, żeby głosili, że ich zachowania seksualne są normą. Bo nie są. Homoseksualizm to poważne zaburzenie.\nTomasz Bialek środa, 24, lipiec 2019 19:11 Link do komentarza Raportuj\nCzy redakcja ma jakiś wpływ by to jednak nie był teatr jednego aktora. Policja użyła siły w tym przypadku słusznie. gdyby jej nie użyła były ofiary. I były po stronie manifestantów. ..... porozmawiajmy o tym jak zatrzymać nienawiść bo na pewno nie poprzez jakiekolwiek wykluczenie.\nMichał środa, 24, lipiec 2019 15:54 Link do komentarza Raportuj\nSzanowna Pani Anno Graff, powiedziałem walczyliśmy, bo tak było, walczyliśmy my jako naród. Choc ja osobiście nie walczyłem to nie znaczy że nie jestem członkiem narodu i nie jestem dumny z tego kim jestem i z tego kim byli moi przodkowie. Jeśli pani nie czuje się Polką i wypiera pani w swojej świadomości historie naszego narodu to pani osobista sprawa, nie wnikam. Pragnę zauważyć że ja w swoich słowach nie upraszczam i nie generalizuje. Nie uważam też by komentarze moje czy pozostałych były oboczne, bo nikt tu nie pisał o niczym innym jak sprawy związane z marszami, przemocą, nienawiścią, czy seksualizacją. Mozna oczywiście zadawać sobie pytania dlaczego tak jest, dlaczego tak się dzieje, dlaczego nikt z tym nic nie robi. Mozna o tym myśleć, ale to nic nie da bo kluczem każdego sporu jak już podkreślałem jest dialog, komunikacja i dyplomatyczne dojście do kompromisu. Mówiąc kolokwialnie, olewanie tematu nie pomoże, w społeczeństwie panuje widoczny podział, i o ile społeczność LGBT jest dość spójna o tyle kontrmanifestantów nie można wrzucać do jednego worka, ponieważ jest to społeczność bardzo zróżnicowana która jednoczy się w czasie marszów i wyraża swój przeciw wobec LGBT. Kazda grupa ludzi ma swoje czarne owce które próbują sprawę załatwić pięściami. Wszyscy państwo skupiacie się na przemocy wobec osób z LGBT a nikt nie zauważa co robi policja wobec kontrmanifestantów, czy pałowanie kogoś, traktowanie gazem i bronią gładkolufowa jest na miejscu ? O ile w przypadku osób agresywnych można to uznać jako jakieś rozwiązanie, to w przypadku osób stojących na drodze marszu i nie wykazujących agresji jest to okropne. Widzieli państwo Gniezno, czy Białystok, jedni na żywo inni na filmach i zdjęciach. Czy tylko ja zauważyłem że w Białymstoku użyto broni i pałek wobec starszego pana który po prostu stał na drodze marszu? Czy tylko ja widziałem mężczyznę powalonego na ziemie i próbującego bronic się przed gradem ciosów z pałek policyjnych i to wszystko na oczach płaczącej i krzyczącej z rozpaczy żony ? Czy w Gnieźnie po skręceniu marszu w ul.Dabrówki potrzebne było użycie broni, gazu i pałek w stosunku do stojącej na ul.Chrobrego grupy kontrmanifestantów? Odpowiem: NIE !!! Wszyscy zwolennicy LGBT szumnie wołają o wolności praw, wolności człowieka i wolności słowa, a czy afiszowanie się ze swoimi kontrowersyjnymi poglądami i orientacja i zmuszanie innych do akceptacji tego, to jest ta walka o ich wolność ? A gdzie w tym wszystkim wolność słowa i poglądów kontrmanifestantów ? Czy mówienie i protestowanie przeciwko temu gdzie zdecydowana większość jest przeciw to łamanie prawa ? Czy potrzeba używania agresji i nasycania tego konfliktu ? Wpajanie nam przeciwnikom na siłę swoich kontrowersyjnych poglądów przez społeczność LGBT gdzie nas przeciwników jest kilka razy więcej, do niczego dobrego nie doprowadzi. Społeczność LGBT przy pomocy policji używa agresji wobec nas, mówiła pani, dlaczego nie zgłosiłem tego że dostałem śrubką od osoby z marszu? Juz tłumacze, ponieważ trudno jest zgłosić fakt agresji kiedy nie znam sprawcy i kiedy cała armia policji gotowa do ataku stoi i osłania tego sprawce, a media zaś milczą o tym by ktoś z marszu atakował kontrmanifestantów. Natomiast drogi Panie Szczepanie, nie wiem czy pan w swoim felietonie będzie za czy przeciw LGBT, jeśli za to nie dziwi mnie pana jawność, jeśli natomiast jest pan przeciw to gratuluje odwagi mówienia o tym jawnie ponieważ jak pokazują ostatnie zdarzenia z naklejkami w gazecie czy sprawa z pracownikiem IKEI, kontrmanifestant nie ma wolności słowa. Sprawa z naklejkami nie wzbudziła by kontrowersji gdyby do gazety dodano naklejki jestem za LGBT, strefa wolna od nienawiści itd. Ale że naklejki były z nadrukiem strefa wolna od LGBT to skończyło się z zarzutami o mowę nienawiści, a przecież były to zwyczajne naklejki. Natomiast wielu ludzi nie ujawnia się bo nie chce skończyć jak pracownik IKEI, czyli sklepu meblowego, gdy sklep napisał na Facebooku że popierają LGBT a pracownik w komentarzu grzecznie odpowiedział iż on nie popiera, na drugi dzień w pracy został on zmuszony do usunięcia swojego komentarze ale odmówił, wiec następnego dnia dostał wypowiedzenie z pracy. Wielu z nas w obawie o blokadę konta na fb czy groźby ze strony osób LGBT które miały miejsce już kilku krotne poprzez facebooka, czy chociażby w obawie o nasza posadę w pracy nie mówi jawnie kim jest bo nie ma już wolności słowa w naszym kraju.\nSZczepan środa, 24, lipiec 2019 11:32 Link do komentarza Raportuj\nBardzo cieszy mnie to, że ludzie z sobą rozmawiają, znaczy komentują nie tylko felieton, ale i sprawę, szkoda że w wielu innych przypadkach wcale tego nie robią. Ja teraz nie odniosę się jednak do problemu (jak zwał tak zwał) merytorycznie dlatego, że mam już napisany adekwatny felieton na najbliższą niedzielę. A propos tego komentowania. Felieton ma jawnego autora, czemu więc komentują go utajnieni i wystraszeni ludzie? Bo mają takie prawo? Fakt - mają, ale ja się tego co piszę nie wstydzę.\nAnna Graff środa, 24, lipiec 2019 11:01 Link do komentarza Raportuj\nJeśli pisze pan "walczyliśmy z Niemcami i Rosją" to niestety pisze pan, tak jakby pan walczył. Nie ma do tego nic wiedza panie Michale. Wystarczy pisać precyzyjnie. Chciałabym jednak zapytać kiedy homoseksualista rzucił w pana kamieniem i dlaczego nie zgłosił pan tego do prokuratury?\nSzkoda jednak, że komentarze skupiają się na jakiś tematach obocznych. Artykuł poważny i napisany z niezwykłym namysłem i wrażliwością, zadaje ważne pytania. Mówi też o odpowiedzialności zwłaszcza osób takich jak radni, pasterze. Cieszę się, bo w przeciwieństwie do komentarzy artykuł nikogo nie obrażą. Warto utrzymać taki ton w komentarzach.\nPewien umiar, klasa i wrażliwość piszącego mam wrażenie sprawiły, że nieco chyba przymknął oczy na zachowanie - części kontrmanifestantów w Gnieźnie. To może dobrze.\nWażne sugestie z artykułu dla mnie upraszczanie jest złem niezależnie, która strona generalizuje. Jeszcze ważniejsze w tak wielkim czasie podziału naprawdę ważne jest by myśleć o konsekwencjach swoich słów i czynów. No i niestety ten retoryczny Białystok jest też w nas.\nPrzyłączam się do oczekiwania autora na słowa prymasa. Też boleje nad nadużywaniem "katolickości" w tych wystąpieniach. Kościół jest katolicki - czyli powszechny. Nie ma kościoła katolicko-narodowego.\nIle w tej agresji jest mojego udziału to pytanie, które powinniśmy sobie zadać wszyscy. Nie da się usprawiedliwić kopania ludzi po głowie. Nie da, więc nie omijajmy tego co ważne w tym artykule, po co? Każde usprawiedliwianie tej przemocy jest pokrętne, a dorabianie do tego wartości rzekomo chrześcijańskich to albo nieświadomość albo cynizm. Zdaje się, że "Miłuj bliźniego swego jak siebie samego".\nMichał wtorek, 23, lipiec 2019 19:34 Link do komentarza Raportuj\nSzanowny Panie aldo, na wstępie mówi pan że przemilczy mój komentarz po czym jednak się do niego odnosi poddając pod wątpliwość moje tezy. Ciesze się mimo wszystko że jednak pan się wypowiedział i odniósł do słów moich oraz słów Pana D, bo w końcu dialog to podstawa dyplomacji, a zarazem klucz do rozwiązania sporów. Pana komentarz uświadomił mnie iż ma pan poważne problemy z interpretacja, w gruncie rzeczy prostego tekstu jakim jest mój komentarz. Byc może błędna interpretacja wynika z nie uwagi lub stronniczości i kategoryzacji ludzi, tego nie wiem, ale radził bym dokładnie przeanalizować moje słowa a następnie się do nich odnosić. W swojej wypowiedzi zaznaczyłem wyraźnie że "Nie należy bić czy zabijać osób homoseksualnych, oraz innych przedstawicieli LGBT", zaznaczyłem również że ich zboczenia to choroba, choroba nabyta najczęściej w okresie dojrzewania. Pedofilia, urofilia czy koprofilia to również zboczenia które są przejawem pewnych problemów psychicznych, choć dla większości społeczeństwa obrzydliwe i okropne, to dla osoby chorej jest to normalne, i tak samo jest z homoseksualizmem, biseksualizmem, oraz transwestytyzmem, czyli ogólnie rzecz biorąc osobami LGBT. Sa to dysfunkcje nabyte, a nie wrodzone i wynikają ze środowiska w którym się wychowujemy i w którym żyjemy. Niestety nie jest to raczej coś uleczalnego bo jest jak silny nałóg. Ponadto zaznaczyłem wyraźnie że walczyć będziemy z seksualizacja czyli narzucaniem nam na siłę poglądów osób LGBT, na to się nie godzę ja i wiele innych osób. Ja toleruje ich inność jako ludzi ale nie toleruje afiszowania się z tym na ulicach, pokazywania tego zboczenia całemu światu, oraz wmawiania nam i naszym dzieciom czy wnukom że to normalne i całkiem fajne. Chciałby pan aby pański wnuk czy wnuczka powiedzieli panu że widzieli ostatnio dwóch panów całujących się namiętnie na środku ulicy, albo by pana wnuk oznajmił panu w przyszłości że bierze ślub z innym mężczyznom i chcą adoptować małe dziecko ? Nie wydaje mi się. Może pan sobie myśleć mojego wnuka to nie spotka, owszem może spotkać gdyż społeczność LBGT chce nauczać dzieci już od 4 roku życia i uświadamiać im że te zboczenia są normalne i fajne. Nawołuje ponownie pana do zagłębienia się w postulaty społeczności LGBT, bo myślę że nie jest pan świadomy co w nich jest. Ja nie zgadzam się i uważam że nie jest normalne by dzieci w wieku 4 lat miały wpajane do głowy że przyjemne jest dotykanie miejsc intymnych swoich i rówieśników, czy by w wieku 6-7 lat uczone były masturbacji, w tym także wzajemnej, a w wieku 9 lat uczone były bezpiecznego seksu, a na dodatek przez całe dzieciństwo dzieci te na ulicach obserwowały by pana z panem czy pana przebranego za panią... Na to absolutnie się nie zgadzam i pragnę zauważyć że nie przemawia przeze mnie nienawiść wobec osób homo i innych, nie zamierzam ich bić jak to pan sobie wymyślił, nie grożę nikomu i nie zamierzam, choć jeśli ktoś z marszu atakuje mnie kamieniami, śrubkami czy jajkami i innymi rzeczami to nie będę stał bezczynnie i dawał się upokarzać i wyśmiewać przez nich. A takie rzeczy maja miejsce na niemal każdym marszu równości. I proszę nie wmawiać sobie i innym że to do samoobrony przed kibolami atakującymi bo jak wynika z pana wypowiedzi każdy kontrmanifestant to kibol który chce bić tych ludzi. Nie jest tak, są kibole to prawda ale tak samo wśród osób LGBT idą na każdym marszu zamaskowani członkowie antify czyli organizacji która jak już mówiłem w niektórych krajach jest uznana za terrorystyczna. W każdym zbiorowisku ludzi są czarne owce, ale ja i większość kontrmanifestantów zamierzamy walczyć o wolność, nie godzimy się na wpajanie nam i narzucanie tych poglądów i zboczeń. To nie nienawiść wobec nich, to nasza wolność. Ale jeśli widzę stojących kontrmanifestantów wśród których są kobiety i dzieci i widzę że homoseksualista rzuca w nas kamieniami w imię jego wyimaginowanej wolności to nie pozostaje obojętny i odpowiadam. Ich wolność to wolność słowa i życia, a nie afiszowania się i pokazywania swoich zboczeń nam, przeciwnikom, i narzucania nam i naszym dzieciom seksualizacji w szkołach i na ulicach. A w kwestii mojego wieku drogi panie to nie muszę mieć 90 lat by mieć podstawowa wiedzę historyczna.\naldo wtorek, 23, lipiec 2019 11:26 Link do komentarza Raportuj\nDo komentarza Michała, najlepiej odniosę się kiedy go przemilczę. Na inwektywy o łykaniu jak pelikany po prostu jak na wszelkie inne przejawy braku szacunku do człowieka lekarstwem jest dać sobie spokój. Pomieszanie pojęć też niestety nie jest zachęcające do odpowiedzi. Biorę też pod uwagę, że Michał, to znaczy pan Michał musi mieć co najmniej 90 lat skoro walczył z Niemcami i Rosjanami. Pan D - podziwiać determinizm, oby się jednak pańska deklaracja nie musiała spełnić. Panowie, nic nie usprawiedliwia kopania po głowie nastolatka i to w sposób przypominający najgorsze obrazy z filmów ukazujących bestialstwo oprawców SS.\nObrona tradycji zwłaszcza rodzinnej, tak jak ja to rozumiem to bycie dobrym ojcem, "walka" w imię wartości to bycie dobrym mężem. Staram się też być dobrym dziadkiem, zabieram wnuki do kina, czasem do opery czy muzeum. To jest moja walka w obronie tradycji. Bieganie obok maszerujących ludzi - niezależnie od tego czy się z nimi zgadzam, czy nie i kopanie ich po głowach nie jest częścią polskiej tradycji.\nNatomiast słowa Pana D. zacytują: " Sami do tego prowokują sami nas zmuszają do obrony przed tym syfem. Dojdzie do tego że bada bici na każdym kroku nie tylko w marszach." - to nic innego jak groźby karalne.\nPanie Jarku, dziękuję za ten artykuł, to niezwykle ważny głos. Jeden z rozsądniejszych jakie czytałem w tej sprawie. Bez nienawiści, bez trzymania kurczowo jakiejś strony, po prostu przeciw bestialstwu. Cieszę się. że tak naprawdę nie pisze pan o poglądach. Szkoda, że niestety niektórzy czytają nie to co jest napisane a emocje przysłaniają im treść.\nEwa wtorek, 23, lipiec 2019 09:36 Link do komentarza Raportuj\nBardzo mądry i potrzebny felieton.Chyba ciągle nie zdajemy sobie sprawy jak blisko nas jest ''Białystok''.Świadczy o tym komentarz Pana D.Nie można być obojętnym wobec jakiejkolwiek agresji wobec kogokolwiek.Nie można być obojętnym wobec świata który nas otacza.Nie wolno mówić ''to nie moja sprawa''bo może stać się ''moja'' za chwilę.Pozdrawiam autora felietonu


Dom Dearów - Page 2\nTemat: Re: Dom Dearów Sob Lut 04 2017, 08:13\n- Moment, brakuje jeszcze trochę dramatyzmu... - szybko zaczęła bębnić dłońmi w stół, naśladując filmowy klimat podczas scen pełnych napięcia, dopóki Liam nie postawił przed nią na stole swojego deseru.\nNowoorleańskie pączki o jasno brązowej barwie wyłaniały się spod warstwy cukru pudru i przywodziły jej na myśl rodzinne miasto. Wykorzystanie tych pozytywnych skojarzeń było dobrą strategią. Jej nastawienie do ostatniego dania z miejsca było przychylniejsze niż do poprzednich dwóch.\n- Nowy Orlean? Pierwsze słyszę - parsknęła, unosząc przy tym brwi z umiarkowanym podziwem. Beignets na pewno nie były najtrudniejszym deserem, nie mniej trochę czasochłonnym no i... nowoorleańskim. Naprawdę opowiadała mu o tym, skąd pochodzi? I on jeszcze pamiętał te zamierzchłe czasy! - Ale serio, wiesz, że porwałeś się na coś okropnie trudnego? Jak mam oceniać jakiekolwiek beignets, skoro próbowałam tych oryginalnych i idealnych?\nCzuła się szczęśliwsza, mogąc dorzucić własne trzy grosze do niepewności Liama. Miał rację, to był moment, na który oboje czekali...\nTym razem nie grymasiła. Po prostu rozerwała ciasto w palcach, sama będąc zbyt ciekawa efektów.\nOczywiście, to nie było to samo, co klasyczna wersja, ale tego też ani przez chwilę się nie spodziewała. Od razu zauważyła, że brakowało im perfekcyjnej sprężystości, a z tyłu głowy miała świadomość, że podana kawa nie miała w sobie dodatku korzenia cykorii - co uważała za zupełną podstawę. Ale Liam nie mógł o tym wiedzieć i pomijając te czysto złośliwe czepianie się, po spróbowaniu mogła przyznać, że beignets à la Dear wcale nie były niesmaczne.\n- No, traktując cię mocno ulgowo, dałabym ci takie... Naciągane cztery punkty. - Zrobiła pauzę dla lepszego efektu. - Na pięć.\nNie wiedziała, czy faktycznie były tyle warte - prawdopodobnie nie, jednak Electra nie była znawcą i takie kryteria wolno jej było przyjąć. Uśmiechnęła się, biorąc kolejnego pączka z talerza.\n- Oddaję ci głos, możesz tryumfować i tak dalej. Brawo.\nSama przegrana zakładu była taka słodko-gorzka. Jej świat się nie zawalił, ludzie, a co najważniejsze ona, żyli i mieli się dobrze. To nie było takie straszne. Naprawdę, zdarzały się już gorsze rzeczy.\nTemat: Re: Dom Dearów Nie Kwi 30 2017, 20:24\nCasper słyszał sporo o Dearach. Ploteczki chodziły najprzeróżniejsze, zwykle po prostu wiążąc czystokrwisty ród rozsiany po Wielkiej Brytanii ze wszystkim, co istotne w Ministerstwie Magii. Cas nigdy się tym za bardzo nie interesował, ale swoje wiedział. Swojego czasu zrobiło się głośno o jednym paniczu, który postanowił uczyć w Hogwarcie. O ile Casprowi nic się nie pomieszało, chodziło o kuzyna Fire... Z którym dziewczyna chyba miała dość dobre kontakty. W końcu sama pochodziła ze Szkocji, tak? Tutaj zatrzymywać musiała się u kuzynostwa...\nNigdy nie sądził, że pojawi się w posiadłości rodziny o takim rodowodzie, że Tease najprawdopodobniej w ogóle by go nie zapamiętał. A jednak krok miał pewny, gdy rytmicznie stawiał kroki z ulicy, na którą się teleportował. Dolina Godryka była jego zdaniem idealnym miejscem dla wesołych, czarodziejskich rodzinek z gromadką dzieci, które poganiają za psidwakiem i przepłoszą wszystkie kuguchary. Starał się nie zwiedzać tego miejsca zbyt dokładnie, ale miasteczko wydawało się być prawdziwą oazą dla tych, którzy po prostu chcieli wieść proste i przyjemne życie.\nZdaniem mężczyzny było to wszystko dość sztuczne.\nOdruchowo zastukał kilkakrotnie w drzwi domu, rozglądając się z niejakim zaciekawieniem. Zaraz potem przypomniał sobie, że Fire w liście wspomniała o otwartych drzwiach - więc wszedł do środka, mając nadzieję, że nikt nie postanowi oskarżyć go o włamywanie się. Ciężko było mu powstrzymać się od gapienia na wszystko, bo ten dom był tak... domowy, że Casprowi zrobiło się niedobrze. Wsunął ręce w kieszenie spodni i zacisnął lewą dłoń na zegarku.\n- Blassie? - Rzucił, przechodząc majestatycznym krokiem nieco dalej. Salon był pomieszczeniem ogromnym i przytulnym. Tease prychnął z niedowierzaniem, zastanawiając się, ile galeonów wydano na udekorowanie tego pomieszczenia. Nagle zapomniał w zupełności o Oasis i poczuł się jak nastolatek, który próbował rozdysponować ostatnie knuty tak, żeby mieć co zjeść.\nTemat: Re: Dom Dearów Nie Kwi 30 2017, 21:06\nFire powinna chociaż pobieżnie ogarnąć swój pokój przed przyjściem Caspra. Posprzątać zaklęciami te porozwalane płyty, poukładać książki albo chociaż pozbyć się kurzu. Tymczasem leżała na łóżku, z nogami opartymi o ścianę i słuchała Felix Felicis z miną pełną samozadowolenia. W jednej dłoni trzymała niewielką fiolkę, bawiąc się nią od czasu do czasu. Lubiła ten dom i to, że w ogóle nie przypominał posiadłości w Szkocji. Tam wszystko było przeraźliwie czyste, uporządkowane tak, żeby nawet największy pedant poczuł się usatysfakcjonowany. Każdy mebel zaś kosztował fortunę. Blaithin czuła się jak w muzeum w otoczeniu starych portretów i rzeźb. Dlatego kiedy mogła, zaglądała do Liama.\nDzięki zaklęciu wyczuła obecność przed swoimi drzwiami i ściszyła rockową muzykę na tyle, że nie drżały od niej ściany. Otworzyła drzwi zaklęciem, a za nimi dostrzegła skrzatkę. Tickle poinformowała uprzejmie, że przyszedł ten młodzieniec, o którym wspominała dziewczyna. Zeskoczyła z łóżka, narzucając na ramiona w pośpiechu skórzaną kurtkę i zbiegła po schodach na dół. Zatrzymała się na którymś stopniu, widząc Caspra oglądającego salon. Sama uważała to pomieszczenie za drugie najlepsze, zaraz po jej własnym pokoju.\n- Liam wydał na to wszystko tyle pieniędzy, że chyba nadal spłaca kredyty. - rzuciła zamiast normalnego przywitania, ale uśmiechnęła się. Dawno nie widziała Tease'a i właściwie to cieszyła się, że wysłał list w Dzień Kobiet. Poprawiła nieco swój kucyk, przepuszczając na schodach skrzatkę.\n- Zrobić wam coś do jedzenia?\nFire spojrzała pytająco na Caspra, bo sama aż tak głodna nie była. Miała uknuty już plan i teraz powróciło to podekscytowanie które czuła, gdy go układała. Co prawda, może i miał sporo luk, ale kto by się przejmował? Liczyła na łut szczęścia i może drobną współpracę chłopaka.\n- Chcesz zobaczyć mój pokój czy może zostać w salonie...? - dziwacznie jej było o to pytać, bo w sumie nigdy nikogo nie gościła. Liam zamordowałby ją za urządzanie jakichkolwiek imprez, więc nie nadużywała jego cierpliwości. Z przyjaciółmi spotykała się raczej na zewnątrz. Odnalezienie się jako gospodyni było trudne dla dziewczyny.\nZresztą im dłużej patrzyła na ciemnowłosego tym w ogóle trudniej jej było zrozumieć, czemu jakiś mężczyzna, który nie jest jej rodziną, znajduje się w tym domu sam na sam z nią, jeśli nie liczyć Tickle. Ale kolejnych głupot robić już nie zamierzała, bo ich ostatnie wyczyny przechodziły najśmielsze wyobrażenia Szkotki.\nTemat: Re: Dom Dearów Nie Kwi 30 2017, 21:27\nTo było wyjątkowo niezręczne. Casper z kpiącym uśmiechem patrzył na powieszone na ścianach obrazy, aby zaraz zerknąć na wielkie okno. Gdyby postanowił przyjść w ciągu dnia, najprawdopodobniej to pomieszczenie doprowadziłoby go do szału. Na szczęście słońce już niemal zniknęło za horyzontem, pozostawiając na niebie jedynie parę różowych smug. Niesamowite widoki Doliny Godryka sprawiały, że salon zdawał się być jeszcze bardziej magiczny. Tease oparł się o framugę.\nCiekawe, za ile możnaby sprzedać tę figurkę...\nWyrwał się z zamyślenia, gdy zjawiła się jego gospodyni - a wraz z nią skrzatka domowa.\nOczywiście, że Dearowie mają skrzata domowego. Jakim cudem Casper nie wziął tego pod uwagę? Powinien spodziewać się całej armii służących, gotowych umilić czas swoim czystokrwistym panom.\n- Co kto lubi... - Nie chciał wypowiadać się dokładniej w kwestii jego opinii na temat wystroju wnętrz.\nMężczyzna sam zdziwił się, że jego myśli były aż tak przepełnione dziwnego rodzaju rozgoryczeniem.\n- Dziękuję - mruknął, potrząsając głową. Nie miał zbyt dobrego humoru i zapewne było to po nim widać... Ale przyszedł tutaj wręczyć Fire prezent, toteż powinien się nieco ogarnąć. Wziął głęboki wdech i nieco wymusił uśmiech. - Prowadź - odparł, mając nadzieję, że pokój dziewczyny będzie mniej... bogaty. Królewski. Władczy.\n- Mam wrażenie, że serio długo się nie widzieliśmy. - Przekrzywił lekko głowę, zbliżając się do schodów, na których stała rudowłosa. Jego myśli na chwilę uciekły do tamtego pamiętnego Balu Walentynkowego, który zakończył się w jego mieszkaniu. Same ferie nie utkwiły mu w pamięci tak, jak jeden pijacki wieczór.\nNie wiedząc co zrobić z dłońmi, przeczesał palcami jeden ręki włosy, które były teraz nieco dłuższe niż zazwyczaj. W ogóle sam Tease nie wyglądał tak dobrze, jak czasem mu się udawało. Zarost nie był delikatny, ale wyraźny. Sińców pod oczami nie dało się pominąć, a sylwetka mężczyzny zdawała się drobniejsza, gdy garbił się lekko w zmęczonej pozie.\nPrzynajmniej jego uśmiech zyskał nieco więcej wiarygodności, gdy spojrzenie złotawych tęczówek spoczęło na Blaithin.\nTemat: Re: Dom Dearów Nie Kwi 30 2017, 21:53\nCiekawiło ją, jakie pierwsze wrażenie wywarł ten dom na Casprze. Jeśli Fire miała decydować to zdecydowanie wolała niewielkie mieszkanko mężczyzny niż taką posiadłość. Spodziewała się, że Tease nie będzie się tu czuł zbyt swobodnie, zwłaszcza że jeszcze skrzat plątał się ciągle pod nogami. Nigdy dokładnie nie wypytywała go o przeszłość, o to jak było w sierocińcu, a także w kolejnych rodzinach zastępczych.\n- W porządku? - spytała najzwyklejszym tonem w świecie, przyglądając mu się uważniej. Co prawda, bywało że wyglądał gorzej, ale nieraz także lepiej. Miała nadzieję, że to nie przez to, że ciągle nie sypia. Blaithin nie uświadamiała sobie tego, ale coraz częściej przyłapywała się na martwieniu, jeśli chodzi o osobę Caspra. A przecież nie przywykła do takiego dbania o innych.\n- Całe czterdzieści trzy dni, dziesięć godzin, dwadzieścia pięć minut i sześć sekund. - odparła, bo miała ochotę pożartować, a przy tym rozweselić także Tease'a. - Zdążyłeś się stęsknić?\nSama wyparła z głowy myśli o okolicznościach w jakich widzieli się ostatnio. To zdecydowanie były najbardziej szalone Walentynki w życiu rudowłosej. Kiedy już doprowadziła się do porządku, przypominała sobie różne szczegóły. Spojrzeniem przemknęła na krótko po ustach Caspra, odnotowując ze zdziwieniem, że nadal pamięta ich smak. Odchrząknęła i skierowała po schodach w górę, na poddasze.\n- Zapuściłeś się. - skomentowała, otwierając na oścież drzwi do jej pokoju i wchodząc pierwsza. Sama Fire ścinała niedawno włosy, chociaż różnica nadal pozostawała niewielka. - Pomyślałam, że jak nie posprzątam, będziesz czuł się bardziej jak we własnym domu. - chciała się z nim trochę podroczyć, trochę podrażnić. Zadziwiająco dobry humor dopisywał Gryfonce. Włączyła jedną z płyt jej ulubionego zespołu i już po chwili w pomieszczeniu rozbrzmiała piosenka. Klapnęła na łóżko, podkładając sobie ręce pod głowę i pozwalając Casprowi na krótkie rozejrzenie się po pokoju. Sama zawsze musiała wszystko obejrzeć w nowym otoczeniu.\n- Tylko niczego nie dotykaj bez pozwolenia, bo dosłownie może cię ugryźć. - ostrzegła. W ostatniej chwili zorientowała się, że zapomniała schować gdzieś fiolkę z veritaserum, więc mając nadzieję, że Cassie patrzy akurat gdzieś indziej sięgnęła po nią dłonią i wcisnęła pod poduszkę.\nTemat: Re: Dom Dearów Nie Kwi 30 2017, 22:06\nNie było to miejsce, w którym Casper mógł się odnaleźć. Z całą pewnością patrzył na to wszystko po prostu inaczej, przez pryzmat swoich przeżyć. Niemal szukał plakietek z cenami na tych przedmiotach, które możnaby sprzedać i błyskawicznie się wzbogacić. Raczej nie było to zdrowe myślenie podczas odwiedzania czyjegoś domu...\n- Ciężko stwierdzić. - Machnął lekceważąco ręką na pytanie dziewczyny. Zarejestrował przy tym, że nie było to klasyczne dla niej zachowanie, ale nie miał nastroju na wypominanie jej tego. Miał nadzieję, że Gryfonka pomoże mu się trochę odprężyć.\n- A żebyś wiedziała. To była wyjątkowo bolesna rozłąka - westchnął teatralnie. Podążył za dziewczyną na górę, rozglądając się dalej z zaciekawieniem po posiadłości. Dla niego czasem ta klitka, którą nazywał mieszkankiem, była za duża i obca. Jakim cudem ktokolwiek mógłby odnajdywać się w tego typu miejscu? Casprowi przemknęło przez głowę, czy profesorek mieszka tutaj sam, i przygarnia kuzynkę. Budynek wyglądał na taki, co mógł spokojnie pomieścić całe pokolenia.\n- A ty jesteś czarująca, jak zwykle - przewrócił oczami z niejakim rozbawieniem. Wyjątkowo miał całkiem niezły powód na usprawiedliwienie swojego żałosnego stanu, ale nie zamierzał się tym dzielić. Na pewno nie tak na wstępie! Zresztą, zaraz rozproszyła go sypialnia Fire. Tease znany był ze swojej chęci rozeznania się w otoczeniu, toteż nawet nie próbował ukryć ciekawskiego spojrzenia. Faktycznie, było tutaj o wiele lepiej. Pomieszczenie pasowało do Dearówny.\n- Wierzę na słowo - zgodził się, zatrzymując spojrzenie na chwilę na ustawionych w kącie skrzypcach. Kątem oka zauważył specyficzny ruch dziewczyny i chwilę zastanawiał się, czy w ogóle powinien zwrócić na nią uwagę. - Powinienem pytać? - Zainteresował się, bowiem był prawie pewien, że rudowłosa ukrywała jakąś fiolkę.\nTemat: Re: Dom Dearów Nie Kwi 30 2017, 22:29\nMimo wszystko zapraszając Caspra tutaj, dawała mu jakiś kredyt zaufania. W końcu doskonale wiedziała, że to człowiek podobny do tych, których łatwiej spotkać na Nokturnie niż gdziekolwiek indziej. Żadna zdrowo myśląca dziewczyna nie wplątywała się w taką znajomość. Tylko, że ich połączyło już zdecydowanie zbyt wiele, żeby dało się jakoś wycofać.\nFire robiła się chyba coraz bardziej wścibska, bo poczuła wręcz potrzebę wyciągnięcia z mężczyzny czegoś więcej. W końcu wyglądał, jakby coś poważnie go wymęczyło przez ostatnie dni (a może tygodnie?). Blaithin stwierdziła jednak, że na to przyjdzie czas później. Starała się zachowywać jak najbardziej niewinnie i spokojnie, żeby się nie zdradzić. Parsknęła krótko śmiechem, kiedy ją "skomplementował".\n- Jeszcze nawet nie dotknęłam różdżki! - odparła, a w błękitnych oczach Szkotki zaskrzyła się wesołość. Sama nie wiedziała, że może być aż tak radosna i czy zaraz nie zacznie tym irytować Tease'a. Spodziewała się jakiegoś komentarza, oceny na temat pokoju, który tak skrupulatnie zaplanowała. Teraz rozumiała, jak musiał się czuć ciemnowłosy, kiedy nie mówiła niemalże nic o jego muzyce albo pocałunku, którym obdarzył ją w jaskini.\n- Nie. Powinieneś usiąść i przejść w końcu do tego prezentu... Nie widzisz, jaka jestem już zniecierpliwiona? - prychnęła cicho, podciągając pod siebie nogi i siadając po turecku. Mógł usiąść gdzie chciał, chociaż wybór miał niewielki - krzesło przy biurku albo obok na łóżku z miękką kołdrą i paroma poduszkami. - Że też muszę cię jeszcze instruować, Tease. - pozwoliła sobie na zaczepne mrugnięcie. W tej chwili znikąd na łóżko wskoczyła Avada, wpatrując się w gościa z ciekawością.\n- Oho... To też gryzie. - żeby to udowodnić pokazała Casprowi prawą dłoń z zabandażowanymi dwoma palcami. Smok rozpostarł czerwone skrzydełka i wypuścił parę z nozdrzy. Tak łatwo dało się zapomnieć, że to nie są prawdziwe stworzenia, a jedynie figurki. Fire wyciągnęła rękę, żeby pogłaskać łebek smoka. Salamandra pewnie grzała się przy kominku w salonie.\n- Tamten bukiet też nie skończył szczęśliwie. - westchnęła, miziając Avadę pod szyją. Wyjaśniła czemu nigdzie nie ma tych róż, które kupił Cassie. A naprawdę podobały się Fire.\nCiekawiło ją, czy rzeczywiście wpadli na identyczny pomysł co do prezentu. Nie byłoby to takie trudne, bo rozmawiali o tym już kiedyś.\nTemat: Re: Dom Dearów Nie Kwi 30 2017, 22:43\nNie mógł obiecać, że opuści ten dom bez powciskanych w kieszenie drogocennych świeczników, albo drobnych pamiątek rodowych. Całe to miejsce przypominało jeden wielki skarbiec. Casper cieszył się, że nie jest kleptomanem - i tak miał problem z tym, aby nie dotykać tych wszystkich drobiazgów. Ograniczał się po prostu do rozglądania.\n- Masz zaskakująco dobry humor. - Podsumował, spoglądając na nią uważnie. Nie zdradziła mu, co tak mało dyskretnie próbowała ukryć, ale nie zamierzał dociekać. W końcu to był jej pokój, mogła po prostu chcieć zgarnąć parę rzeczy z pierwszego planu. Jego przewrażliwienie dawało się we znaki.\nTease usiadł obok dziewczyny na łóżku, wyjmując różdżkę i unosząc lekko kącik ust. Celowo nie wyrażał swojej opinii co do sypialni Fire. Ona wiele razy wzbudzała w nim niepewność i dręczyła go, odwlekając niektóre wypowiedzi. Casper był raczej mściwy, więc nie zamierzał przegapić takiej okazji, aby choć odrobinkę się z Fire podroczyć.\n- Każdy mężczyzna lubi, jak kobieta czasem się rządzi... - Pocieszył ją. Chciał zacząć już dokładniej temat prezentu, gdy na łóżku pojawiła się ta mała wredna figurka smoka. - Całe zamieszanie... O takiego malucha? - Zerknął z niedowierzaniem na Blaithin. "Zabawka" wyglądała raczej przyjaźnie. Casper machnął różdżką, mrucząc ledwie słyszalnie "Orchideus" i wyczarowując tym samym niewielki bukiet kwiatów. Podsunął go smokowi, a potem pozwolił sobie na zwyczajne pogłaskanie go.\n- Wracając do prezentu... Tatuaż. - Zatarł dłonie, chcąc wykrzesać z siebie trochę więcej entuzjazmu.\nNie był pewien, czy Gryfonka myślała o tym samym, ale uważał ten pomysł za całkiem niezły. Ich spotkanie się przesunęło w czasie i zdążył przygotować mnóstwo propozycji, a co najważniejsze - wprawić się w niektórych z nich. Nie był w końcu wcale jakimś mistrzem...\nTemat: Re: Dom Dearów Nie Kwi 30 2017, 23:47\nTen dom rzeczywiście był skarbcem i niejeden złodziej poczułby się tu jak w raju. Tylko, że Fire nie zamierzała narażać się na gniew kuzyna. Liam i tak nie miał pojęcia, że zaprosiła kogoś do nich. Wszystko miało przebiec spokojnie bez żadnych nieprzewidzianych zwrotów akcji.\n- Nie mogę ciągle być złośliwą jędzą. - stwierdziła, wzruszając ramionami. Czasami miała naprawdę dobre samopoczucie, chociaż wtedy zazwyczaj nikt tego nie zauważał. Ale uśmiechnięta i pełna energii była o wiele częściej, tylko że wtedy jedynie grała rolę całkiem normalnej dziewczyny. To, że nic w jej życiu nie było takie, jakie być powinno to inna sprawa. Już się z tym pogodziła, że nigdy nie odnajdzie się w zwyczajnym, prostym życiu. Przyjrzała się Tease'owi ze zmarszczonymi brwiami, kiedy wyciągnął różdżkę. Dopiero teraz dostrzegła, że jest zrobiona z cisu, a długością przypomina jej własną.\n- Dobrze wiedzieć. - przewróciła oczami, przesuwając się nieco na kołdrze, żeby nie siedzieli zbyt blisko. Nie wiedziała, czy znów potrafi akceptować jego bliskość po tym wszystkim. Tymczasem kolejna piosenka Felix Felicis rozbrzmiała w pomieszczeniu, a Fire obserwowała ruchy Caspra. - Hej, to że jest mały wcale nie znaczy, że traci swoją grozę.\nSkrzyżowała ramiona, nieco urażona niedowierzaniem Tease'a. Sama cierpiała często przez swój bardzo niski, w jej mniemaniu i większości ludzi, wzrost. Ludzie często nie doceniali umiejętności Szkotki, a wtedy z jeszcze większą satysfakcją udowadniała na ile ją stać.\n- Powinieneś właśnie stracić palec. - wymamrotała, dziwiąc się Avadzie. Poprzednie kwiaty traktowała jako własne zabawki i szybko je zniszczyła albo podpalała. Teraz natomiast wcale nie zareagowała wrogo. Wręcz przeciwnie. Zmrużyła nieco gadzie oczka i przymiliła się wręcz do mężczyzny, kiedy ją pogłaskał. - Robi mi na złość! - zarzuciła Gryfonka. Nie skupiała się już aż tak na smoku, który wyjątkowo grzecznie wciąż obserwował Caspra.\n- Tatuaż. - powtórzyła, kiwając głową w zamyśle. To nawet lepiej, że nie przynosił ze sobą niczego, bo tatuaż wydawał się świetnym pomysłem. Co prawda, Blaithin nie zastanawiała się mocno nad tym, jaki chce wzór. Wiedziała jednak, że na początek zrobi sobie tatuaż na łopatce. Bo tego, że będzie ich więcej, nie dało się podważyć. Nawet specjalnie wyszukiwała informacji na temat tego, jak dokładnie robi się je w sposób magiczny. Okazało się to prostsze niż myślała. Dla kogoś, kto umiał rysować właściwie bezproblemowe. - Więc jednak czytamy sobie w myślach lepiej niż niejedni legilimenci.\nSposób w jaki to oznajmił sugerował chyba, że chce dać jej ten prezent tu i teraz. Właściwie Fire nie miała nic przeciwko, bo już ekscytowała się na myśl, że przyozdobi swoje ciało w taki sposób.\nTemat: Re: Dom Dearów Pon Maj 01 2017, 15:01\nGdyby wiedział, że jest tu bez wiedzy prawowitego właściciela, samo spotkanie nabrałoby pikanterii. Casper nie był pewien, czy Fire podzieliła się z kuzynem jakimiś informacjami dotyczącymi odwiedzin... Właściciela klubu w Hogsmeade? Typka znającego Nokturna jak własną kieszeń? Tease'a można było z całą pewnością barwnie opisać. Niestety, prawdopodobnie większość tych opisów byłaby nieodpowiednia do zdradzenia profesorowi Hogwartu. Ani, tak właściwie, komukolwiek starszemu i "rozsądniejszemu".\n- Nie? - Spytał, udając zaskoczenie. Wiedział, że Blaithin potrafi być całkiem miłą osóbką. Była intrygująca, a w dodatku piękna - zresztą, Cas nawet ironiczne komentarze lubił. Chociaż tym nie zamierzał otwarcie dzielić się ze swoją towarzyszką. Przecież o tym wiedziała... Droczyli się ze sobą od pierwszego spotkania, choć prawdziwe rozmowy toczyli dopiero od... Od Wigilii? Tamten pamięty wieczór z całą pewnością był swego rodzaju przełomem w ich znajomości.\n- Racja. Ale no, w tym przypadku... - Zaśmiał się z niedowierzaniem, ponieważ smoczek stał się o wiele słodszy, kiedy można było go trochę pomiziać. A Casper myślał, że będzie musiał wkupywać się w jego łaski jakimiś milionami bukietów! Avada przymilała się uroczo. Mężczyźnie nawet przez głowę nie przemknęło, że jego drobniutka rozmówczyni mogła wzmiankę o rozmiarach jakoś przenieść na siebie. - Mhm, jasne... - Nie nazwałby siebie osobą z jakimś niezwykłym podejściem do zwierząt. Radził sobie z ludźmi, będąc dobrym krętaczem i jeszcze lepszym manipulatorem. Zwierzaki jednak najwyraźniej wyczuwały jego pokręcone intencje i Tease starał się od nich trzymać na odległość. Dobrze, że figurka smoka nic do niego nie miała.\n- Cudownie. Czyli masz jakiś pomysł? - Nie chciał tak od razu zdradzać, że sam od dłuższego czasu zastanawiał się, co mogłoby dobrze wyglądać na rudowłosej.\nTemat: Re: Dom Dearów Pon Maj 01 2017, 21:22\nBlaithin kiedy chciała rzeczywiście potrafiła spuścić trochę z tonu i nawet dało się ją wtedy spokojnie znieść. Co prawda, takie momenty należało do rzadkości. Musiała być albo pijana albo naćpana albo w wyjątkowo dobrym humorze. Casper miał ten dar poprawiania dziewczynie samopoczucia, a ona sama nie wiedziała, jak to się dzieje. Przy nim w czasie jednego wieczoru śmiała się więcej niż przy potencjalnym znajomym w ciągu roku. I nawet nie chodzi o ten drwiący śmiech! Tylko taki naprawdę szczery. Uroczy. I za każdym razem, kiedy to Caspra zdołała rozbawić, w jakiś sposób rozpierała ją duma. Zwłaszcza, kiedy wydawał się na początku spotkania ponury albo niechętny do jakichkolwiek interakcji, a później już bezproblemowo mogli razem przekomarzać się ile dusza zapragnie.\n- Nie. - odparła stanowczo, pewna tego, że czasami ma prawo być tą weselszą wersją siebie. Rzuciła Avadzie spojrzenie mówiące, że zamorduje ją, jak tylko Tease opuści ten dom. Poczuła się wręcz zdradzona, kiedy smok bez żadnego oporu pozwolił się miziać mężczyźnie, a ją samą rzadko do tego dopuszczał. Przeszedł na jego stronę w mgnieniu oka i Gryfonka gestem przejechania palcem po szyi pokazała co gada za to czeka.\n- Czemu sam nie masz żadnego zwierzątka? - spytała nagle, bo w mieszkaniu Caspra nigdy nie widziała śladów bytności jakiegokolwiek stworzenia. Samej ciężko byłoby jej się obyć bez chociażby Ignis, którą miała tak często przy sobie, nawet na lekcjach. Poza tym chyba coraz lepiej wychodziło jej zadawanie bezpośrednich, teoretycznie prostych pytań niż kręcenia, żeby wydobyć informacje. Wzięła w dwa palce najczerwieńszą z róż i przysunęła do twarzy, żeby poczuć jej zapach. Przymrużyła powieki, żeby zaraz przez przypadek ukłuć się kolcem.\n- Ałć. - mruknęła, widząc małą kropelkę krwi na opuszce. Nie było to nic wielkiego, więc po prostu zassała palec, żeby skupić swoją uwagę w końcu na tatuażu. - Tak, mam. Właściwie to myślałam nad czymś prostym. Żadnej wielkiej symboliki, chociaż teraz niemalże wszystko stało się alegorią czegoś innego... Konkretnie mam na myśli tygrysa. Mój patronus przybiera taką formę. A jeśli chodzi o miejsca to może lewa łopatka.\nNie była do końca przekonana co do swoich decyzji, więc wolała, żeby Cassie też wyraził opinię. Może sam też miał pomysł i chciał coś zaproponować? Była otwarta na rady jak nigdy.\nTemat: Re: Dom Dearów Pon Maj 01 2017, 21:38\nLubił, gdy Fire pozwalała sobie na chwile radości. Wyglądała wtedy o wiele bardziej prawdziwie, niż kiedykolwiek. Miała przepiękny uśmiech, którym zarazić potrafiła każdego. Poza tym taka impulsywna energia radości bardzo do niej pasowała. Casper uwielbiał świadomość, że parę minut przy tak płomiennej osobie, natychmiast poprawi mi humor. Potrzebował tego, więc bardzo uważnie obserwował każdą iskierkę połyskującą w oczach Blaithin.\nZaśmiał się (no, proszę, akurat o tym była mowa...), gdy dziewczyna zaczęła grozić swojej figurce. Teraz jak tak o tym myślał, to Avada faktycznie powinna stanąć bardziej po stronie swojej właścicielki. Cóż, najwyraźniej nie tylko on w życiu Fire lubił droczenie się! Ciekawe, jak wiele cech ukrywał w sobie zwierzak, który nawet nie był prawdziwym zwierzakiem.\n- Mam skłonności do koncentrowania się tylko, na przykład, na pracy. Po co mi zwierzak? Sam ze sobą ledwo sobie radzę - odparł, pół-żartem i pół-serio. Był akurat idealnym przykładem na to, że zwykle nie przykładał zbyt wielkiej wagi do samego siebie. Jasne, w jego pracę wliczały się kontakty międzyludzkie. Tylko dlatego Tease nie pozwolił sobie na kompletne zapuszczenie...\nOżywił się dopiero w chwili, gdy dziewczyna zarzuciła propozycję dotyczącą tatuażu. Wyjął z kieszeni pomniejszony czarami notes i przywrócił go do jego normalnej postaci.\n- Myślałem o tygrysie, pasuje ci. W każdym razie, mam parę różnych opcji, i... No tak, feniksa też brałem pod uwagę - przyznał, pokazując dziewczynie szkice, które udało mu się ostatnio wykonać w wolnych chwilach. - Ten mógłby płonąć... Swoją drogą, na żebrach też tatuaż wyglądałby świetnie. - Na chwilę zamilkł, wpatrując się w swoje rysunki. Dopiero po parunastu sekundach przypomniał sobie, że Fire wspomniała o tygrysie, poszedł więc w tamtą stronę. - Tygrys mógłby być taki, więc nieco bardziej zwykły. Moim zdaniem jednak najlepszy jest... Ten! - Stuknął lekko w kartkę papieru. W jego głosie słychać było pewnego rodzaju ekscytację i szczere zainteresowanie, bo właśnie to Tease'owi sprawiało przyjemność. Poza tym, miał czym zająć swoje myśli. Skoncentrowany jedynie na tej jednej sprawie nie martwił się o nic innego. - Poruszałby się, a przy tym można pobawić się trochę kolorami, dodać taką grę światła...\nTemat: Re: Dom Dearów Pon Maj 01 2017, 22:09\nI nawet patrzenie w te wyjątkowo oryginalne oczy Tease'a nie stanowiło już takiego problemu. Może Gryfonka doszła do wniosku, że nie ma już przed nim aż tyle tajemnic, żeby obawiać się, że ją przejrzy swoim przenikliwym spojrzeniem. W końcu musiała przyznać, że to właśnie na tym polegało zaufanie i nawet jeśli nadal jej się to niezbyt podobało - ona komuś zaufała. Czas pokaże, czy to nie był z jej strony kolosalny błąd.\n- Twoja praca kiedyś cię wykończy. - wyraziła swoją opinię, wymownie przyglądając się raz jeszcze zarostowi na jego policzkach i workom pod oczami. Blaithin uważała, że Cassie zdecydowanie zbyt wiele czasu poświęca dbaniu o klub, ale z drugiej strony czy miał coś oprócz tego? Avada przesmyknęła się pod łokciem Tease'a na jego kolanach, ostrymi pazurkami zahaczając o materiał jego spodni. Najwyraźniej naprawdę go polubiła, ale Fire nie chciała się o to tak bardzo złościć. W końcu i tak nijak na to wpłynąć nie mogła. Może chociaż Ignis znielubi Caspra!\n- Poza tym musisz się czuć nieco... - na chwilę urwała, nie wiedząc czy w ogóle powinna kończyć rozpoczęte zdanie. Mimo to stwierdziła, że etap niedomówień mają już za sobą. Więc zerknęła na Caspra niepewnie, co już w ogóle rzadko zdarzało się tej pewnej siebie, aroganckiej Szkotce. - samotnie?\nCzęsto widywała Caspra w otoczeniu różnych ludzi, kiedy jeszcze pracowała w Oasis. Tyle, że to byli jedynie klienci, osoby z którymi łączyły go głównie interesy. Nigdy nie myślała nad tym, czy czarnowłosy ma jakichś przyjaciół. Czy ma na kim polegać, skoro nawet o swojej rodzinie nic nie wiedział. Nie współczuła mu. Rozumiała, a przynajmniej wydawało jej się, że rozumie. Zresztą tego wieczora dużo rzeczy miało zostać wyjaśnionych raz na zawsze. Jeśli wszystko pójdzie z misternym planem Fire, którego ciemnowłosy był nieświadomy.\n- Zawsze mogę zrobić sobie więcej niż jeden tatuaż. - odparła, z ciekawością przyglądając się przygotowanym przez niego szkicom. Wydawały się naprawdę profesjonalnie dopracowane, nie przypominały jakichś bazgrołów. Chociaż Gryfonka nie znała się aż tak na sztuce. - Ale ładnie rysujesz. - wymsknął jej się komplement, a kiedy popatrzyła na ostatniego tygrysa na bladych ustach Fire pojawił się uśmiech. - Chyba naprawdę znasz się na moim guście. Biorę. Z tego co wiem do zrobienia takiego tatuażu nie potrzeba wiele... Tylko zaklęcie, prawda? Dałbyś radę zrobić to teraz?\nDopiero teraz zaczęła myśleć, o tym co rodzice powiedzą. W sumie i tak te relacje były tak napięte, że mało brakowało do wydziedziczenia rudowłosej, a ona sama przecież planowała zamordowanie ojca... Więc na razie chyba nie powinna się na tym skupiać.\nTemat: Re: Dom Dearów Pon Maj 01 2017, 22:19\n- Więc umrę szczęśliwy - puścił dziewczynie oczko. Z Oasis wiązał właściwie same pozytywne emocje. Nie przeszkadzało mu, że to właśnie tam spędzał większość dni i nocy, ani że izolowało go to chwilami od innych ludzi. Niewiele osób w wieku 23 lat posiadało własny biznes, w szczególności nie tak dobrze prosperujący, jak ten klub. Casper nie sądził, że ma na co narzekać, skoro przytrafiło mu się aż tak wiele sukcesów.\nZnaczy, w innych sferach życia, to miał sporo do narzekania. Zawsze mógł porozwodzić się nad swoją przeszłością, albo po prostu przyczepić się do jakichś drobiazgów, które mu nie wyszły. Koniec końców jednak wszystko sprowadzało się do tego, że Oasis wywoływało na jego ustach uśmiech.\nCoś w tym niepewnym spojrzeniu go zirytowało. Był zdecydowanie bardziej drażliwy, niż zazwyczaj - Fire mogła przekonać się o jego dziwacznych humorkach tego wieczoru. Casper odebrał jej wypowiedź zdecydowanie bardziej negatywnie, niż powinien. Miał wrażenie, że rudowłosa sugeruje, że to może być trudne albo dziwne. Że powinien zrobić coś ze swoją samotnością, albo że sobie z nią nie radzi, albo...\n- Da się przyzwyczaić. - Mruknął głosem wypranym z emocji. Przetarł dłonią twarz, wziął głęboki oddech i uniósł kącik ust, spoglądając na dziewczynę. Nie, nie zamierzał psuć jej przypadkiem humoru. - Jestem właścicielem klubu nocnego, słoneczko. Nie narzekam na brak towarzystwa. - Dodał, chociaż nie mówili wcale o takiej bliskości.\n- Dobrze, że ci się podoba. Skoro mam zrobić ci tatuaż... To przynajmniej doceń moje umiejętności - pokręcił głową z rozbawieniem. Obrócił parokrotnie różdżkę w palcach, nie odrywając wzroku od swoich rysunków. - Jasne. Jeśli jesteś pewna, to możemy zaczynać. - Nie był tutaj od tego, żeby wypytywać Gryfonkę, czy jest pewna swojej decyzji. Wierzył, że jest w stanie myśleć i nie działa jakoś tragicznie pochopnie. A nawet jeśli... to nie powinna być jego sprawa.\nTemat: Re: Dom Dearów Pon Maj 01 2017, 22:43\nNie chciała wchodzić w debaty na temat szczęścia, bo wtedy zdecydowanie odpuszczała sobie myślenie o tym, co mogłoby wprowadzić ją w posępny nastrój. Już i tak miała na głowie Tease'a, który rozsiewał wokół siebie aurę mogącą najbardziej jaskrawego promyczka zwyczajnie zgasić. Ale nie Fire. Przypomniała sobie, że kiedyś uważała Caspra za ideał, za kogoś komu należało zazdrościć tego, jak bardzo ustawione życie prowadził. Tylko, że wtedy Blaithin praktycznie w ogóle go nie znała. Zbyt stereotypowo podchodziła do człowieka, który krył w sobie o wiele, wiele więcej. I zdawał się kryć jeszcze trochę.\nPotarła zraniony palec, próbując nie tracić swojego rezonu. Zabawne, że kiedy już Fire zachowywała się przyjaźniej to ludzie od razu bardziej do niej lgnęli i nie bali się sparzyć aż tak mocno. Doceniali te momenty, natomiast w tamtej chwili Cassie robił odwrotnie. Gdyby była mniej odporna na wszelkie oznaki złego humoru Tease'a mogłaby się poczuć urażona. A tak jedynie odparła, naśladując jego beznamiętny ton:\n- Nie wątpię. Chociaż nie uważam, żeby to było dobrym wyjściem. - uniosła jednak dłonie w obronnym geście, bo niczego narzucać mężczyźnie nie chciała. Był starszy, był rozsądniejszy i wiedział, że decyzje podejmuje samodzielnie. Blaithin podobało się to, że ją traktuje podobnie, pozwalając na decydowanie o sobie. - No tak, towarzystwo zawsze się jakieś znajdzie.\nPuściła mimo uszu pieszczotliwy zwrot, jakiego już dawno nie słyszała z ust Caspra. Przesunęła bukiet na stolik obok łóżka, a zaraz po tym zabrała również Avadę, która nie protestowała zbytnio. W końcu pakując się na kolana Tease'a mogła go jedynie rozproszyć, a co dopiero jakby podczas robienia tatuażu postanowiła wskoczyć na plecy rudowłosej. Mogła doprowadzić do katastrofy, więc lepiej jeśli siedziała na podłodze albo pod łóżkiem.\n- Doceniam. Nie żebym mogła pójść do jakiegokolwiek innego tatuażysty, których w Hogsmeade jest co najmniej kilku. - przewróciła oczami rozbawiona. Uświadamiała mu, że wcale nie jest jej ostatnią deską ratunku, a sama miała spory wybór. Nie musiał wiedzieć, że do żadnego innego by nie poszła.\n- Okej. - stwierdziła, chociaż na myśl, że ma zdjąć koszulkę zrobiło jej się odrobinę cieplej. Chociaż nie miało dojść do tego samego co w jego mieszkaniu. O tym nie mogło być mowy. Starała się skupić na myśli, że to po prostu po to, żeby mógł bez problemu zrobić ten tatuaż. Siadła do niego tyłem i ściągnęła górą materiał swojego ubrania. Pod spodem miała jedynie czerwony biustonosz. Objęła się ramionami, wyjątkowo zadowolona z faktu, że nie mógł zobaczyć jej twarzy, pokrywającej się rumieńcem.\n- Będzie boleć? - spytała, chociaż wcale się nie bała.\nTemat: Re: Dom Dearów Pon Maj 01 2017, 22:53\nCasper nie był wcale aż taką duszą towarzystwa, za jaką Fire mogła go uważać. Miał wrażenie, że widać po nim, jak bardzo potrafi być zamknięty. Miał jako takie podejście do ludzi - całkiem nieźle ich namawiał do różnych rzeczy, a poza tym myślał rozsądnie i potrafił wiele wynieść nawet z krótkich rozmów. Imprezy lubił, bo lubił się napić, zapalić i nie martwić przynajmniej przez chwilę. Blaithin jednak czasem sprawiała wrażenie, jakby uważała, że Cas każdą noc spędza z kimś innym, a chwile poza Oasis spędza na dzikich imprezach. W rzeczywistości jednak mężczyzna większość wolnego czasu spędzał wycieńczony, balansując pomiędzy jawą a snem i wyniszczając swój organizm do takiego stopnia, że wstyd było mu o tym myśleć. Ostatnio wpadł w jakiś gorszy okres i sam nie pamiętał, kiedy ostatnio był na tak cudownie beztroskiej imprezie, na której zapomniał jak się nazywa.\n- Nie poszłabyś do nikogo innego - zauważył, dziwnie łagodnie. Nie chodziło mu tutaj o jakieś wielkie podważanie zdania dziewczyny, ani nic takiego. Po prostu stwierdzał fakt, który powinien sformułować jako pytanie... Ale tutaj nie było nad czym się zastanawiać. Fire dopiero co nie pozwalała się dotknąć, a teraz? Zdejmowała przed nim koszulkę.\n- Kiedy robię tatuaż w takim miejscu jak łopatka, albo po prostu plecy... Zastanawiam się co by było, gdybym postanowił sobie zażartować i narysować coś innego. No bo zobacz - zorientowałabyś się dopiero po fakcie. - Nie były to raczej zbyt pokrzepiające słowa, które powinno się mówić przed tego typu zabiegami. Casper jednak potrzebował czegoś, co pomogłoby mu zabić czas. Czas, który aktualnie spędzał na gapieniu się na plecy Blassie i wspominaniu ich wspólnie spędzonej nocy.\n- Nie, nie boli. To takie dziwne uczucie... Zresztą, zobaczysz. Ja tam to lubię. - Wzruszył ramionami, chociaż Dearówna i tak nie mogła tego widzieć. Przysunął się bliżej dziewczyny i zacisnął palce mocniej na różdżce. Po raz ostatni zerknął na szkic, a następnie zabrał się za robotę.\nTemat: Re: Dom Dearów Pon Maj 01 2017, 23:46\nFire zdążyła milion razy zmieniać swoją opinię o Casprze. Teraz uważała, że na początku bardzo się myliła. Co prawda, dalej sądziła, że Tease z pewnością umie dogadywać się z ludźmi. Miała mnóstwo okazji do zaobserwowania tego, ba! Nawet kiedy chciała się podszyć pod kogoś na Nokturnie, wybrała akurat Caspra ze względu na to, ile miał kontaktów. Ale nawet jeśli żartem wspominała o panienkach, nie sądziła, że rzeczywiście tak lgnie do ludzi. W końcu widziała, że również ciężko mu się przemóc, żeby pozwolić komuś na jakąkolwiek bliższą relację.\n- Oczywiście, że bym poszła. - odparła, zaskoczona tym, że ją rozgryzł. Poczuła wręcz potrzebę zaprzeczenia, tak jak dawniej. Nie miała pojęcia, kiedy pozwoliła ciemnowłosemu poznać siebie tak dobrze - a może po prostu nie doceniała tego, jak spostrzegawczy i inteligentny jest? Nawet teraz czuła się nieswojo, a co dopiero, gdyby to nieznajomy mężczyzna miał ją tknąć. Chciała coś dodać, powiedzieć więcej na swoją obronę, ale jedynie westchnęła krótko i zacisnęła dłoń w piąstkę, mając nadzieję, że nie potrwa to długo.\n- Powiem ci, co by było. W ciągu paru następnych dni mój kuzyn odkryłby, że w naszym ogródku jest zakopane ciało. - miała ochotę odwrócić głowę, żeby posłać mu dość ironiczny uśmieszek. Nawet nie dopuszczała do siebie myśli, że Cassie mógłby cokolwiek zepsuć. Jakoś tak przeczuwała, że będzie zadowolona z efektu. Sama wizja posiadania tatuażu podobała się Fire bardzo. Nie wiedziała, czy Tease woli rozmawiać przy wykonywaniu tej pracy, czy może lepsze będzie milczenie, żeby mógł się skupić.\n- Więc może nie będę piszczeć jak mała dziewczynka... - odparła cicho, zgarniając kucyk naprzód. Co prawda, dotknięcie różdżki nie wywołało fali bólu, a jedynie delikatnego ciepła. Odrobinę uspokoiło to Fire - wiedziała, że już i tak się nie wycofa, więc pozostało pozwolić działać Casprowi. - Wiele razy to robiłeś? - spytała, bo chociaż słuchanie muzyki, która grała w pomieszczeniu cały czas było przyjemne, to chyba wolała zająć swoje myśli słuchaniem głosu Tease'a.\n- Powiedz mi, jeśli mam się zamknąć. - dodała jeszcze na wszelki wypadek.\nTemat: Re: Dom Dearów Wto Maj 02 2017, 00:03\n- Zaprzeczasz dla samego zaprzeczenia? - Rzucił niewinnym tonem, w którym można było odkryć nutkę rozbawienia. Casper szybko zauważył, jak buntownicza potrafiła być Fire. Starała się na każdym kroku udowodnić swoją niezależność i odpowiedzialność, a jego zwyczajnie bawił fakt, jak ważne to dla niej było. Nie uważał, że rudowłosa ma co wykazywać. Na pierwszy rzut oka można było stwierdzić, że nie jest osobą, z którą można sobie pogrywać. Blaithin miała w sobie siłę, którą widać było w każdym jej spojrzeniu i geście. Nie musiała wcale tego popierać słowami, czy poszczególnymi zachowaniami.\n- Wierzę. - To nie była najprzyjemniejsza wizja śmierci, jaką można było wymyślić. Casper już tego nie komentował - miał jakiś mało waleczny nastrój, najwyraźniej. Zresztą i tak wiadomo było, że oboje sobie teoretyzowali. Nie planował przecież zasabotażować tatuażu Gryfonki!\nTease miał zwykle umysł przepełniony myślami. Sam nie wiedział, jak to się działo - w jednej chwili wpadał mu pomysł na nowego drinka, przypominał sobie o ważnym spotkaniu, liczył rachunki, wspominał coś z przeszłości, a także przekładał jakąś sentencję na inny język. W międzyczasie, oczywiście, rejestrował co dzieje się dookoła niego i zwykle prowadził jakąś rozmowę. Jeśli ktokolwiek na tym świecie miał być wielozadaniowy - to był Casper. Od tego chaosu panującego w jego głowie najprostszą ucieczką były środki odurzające, od których wcale nie trzymał się na dystans. Każda chwila przynosząca spokój warta była, jego zdaniem, fortunę.\nDlatego tak bardzo lubił spędzać czas z Blaithin. Jej osoba potrafiła zaabsorbować całą jego uwagę do tego stopnia, że większość innych myśli traciła na ważności.\n- A ile to jest "wiele"? Jeśli tyle, żeby się za szczególnie nie stresować, to tak. W większości przypadków chodzi jednak o moje własne tatuaże. - Przyznał otwarcie. Rozmawianie w trakcie rysowania w ogóle mu nie przeszkadzało. - Zrobienie tatuażu jest banalne, znalezienie tatuażysty to żaden problem. Jakoś do mnie w tych sprawach nikt za bardzo nie lgnął, więc... Obskoczyłem raptem parę osób. Za późno na wątpliwości - dodał. Szło mu dość powoli, ale przykładał się jak tylko mógł do każdej pojedynczej kreski. To nie miał być dobry tatuaż. On miał być perfekcyjny.\n- Och, akurat teraz wcale nie musisz się zamykać... Ale pozwolę sobie zachować to pozwolenie na jakąś inną okazję - jego twarz rozświetlił szczery, niczym niezmącony uśmiech... Którego rudowłosa i tak nie widziała, ale to może i lepiej. Jeszcze popadłaby w samozachwyt nad tym, jak to potrafi rozweselić Caspra w nawet najbardziej ponurych dla niego chwilach. - Lepiej ci, jak mówię? - Zainteresował się. Sam proces robienia tatuażu nie był bolesny, ale miał w sobie coś działającego dziwnie na umysł. Nie dziwiło go, że Fire chciała czegoś, co odsunie jej myśli od tego, co właśnie robi. Dodatkowym czynnikiem rozpraszającym był jej skąpy ubiór i ich wspólna historia...\nMiał nadzieję, że jego pytanie nakieruje dziewczynę w odpowiednią stronę - jak chce, żeby zabawiał ją rozmową, to musiała podrzucić mu jakiś solidny temat.\nTemat: Re: Dom Dearów Wto Maj 02 2017, 00:38\n- Może. - odparła, niezadowolona ze swojego własnego zachowania. Jedyne co udowadniała to swoją bezsensowną upartość. Dziwne, że to jeszcze nie nudziło albo irytowało Tease'a. Brnąć w zaparte nie zamierzała. Najwyraźniej też nie miała wyjątkowo walecznego nastroju, bo i tak ciągle myślami powracała do ukrytego pod poduszką veritaserum. Nadal nie wiedziała, czy w ogóle Casper to wypije, ale już planowała jakieś pytania. Mniej lub bardziej ogólne. Sama również potrafiła przeskakiwać ze swoją uwagą od jednej rzeczy do drugiej. Teraz na przykład jednocześnie myślała o tym, że jednak mogła trochę sprzątnąć, bo parę książek autorstwa Edgara Fairwyna leżało dosłownie rozwalonych na podłodze, o tym, że chciała już zobaczyć tego magicznie wytatuowanego tygrysa, że przydałoby się zmienić płytę, że różdżka zaczynała trochę drażnić skórę Gryfonki, chociaż nie nazwałaby tego drażnieniem irytującym. Sam Casper mógł zapoznać się z umysłem dziewczyny w czasie ferii. Oboje lubili zabijać nieprzyjemny zamęt w głowie używkami. Oboje słabo radzili sobie z ich odstawianiem.\n- A stresujesz się w ogóle? Wiesz, jeśli wyjdzie kiepsko, to naprawdę zakopię cię w ogródku - zażartowała, bo wyczuwała jak spokojnie trzyma różdżkę. Może i zazwyczaj ręce bardzo mu drżały i ciągle nie mógł ich utrzymać w miejscu, ale teraz raczej świetnie sobie radził. - Właściwie to byłoby niezłe źródło dodatkowego zarobku. Ale i tak sporo osób już się tym zajmuje. - wyraziła na głos swoje myśli. Gdyby sama umiała rysować, pewnie chętnie zabrałaby się za coś takiego. Jednak jedyne czym Fire mogła się pochwalić to umiejętność gry na skrzypcach, ale to zostawiała dla siebie. Popatrzyła na skrzypce postawione w kącie, zamknięte w futerale, ale czekające na to aż Gryfonka znów przesunie po nich dłońmi i zagra jakąś melodię. Blaithin wydawało się, że milion lat już nic nie grała.\n- Och, wiem, że długo byś nie wytrzymał bez słuchania mojego głosu. Wyobrażam sobie to niezwykłe cierpienie, jakiego doznałeś podczas rozłąki... - zaśmiała się cicho, a na jego kolejne pytanie o mały włos nie wzruszyła ramionami. Pewnie wszystko by zepsuła, więc całe szczęście, że zapanowała nad tym odruchem.\n- Chyba tak. - pomyślała o tym, że mimo wszystko czuje też pewnego rodzaju odprężenie, jakie wywoływało działanie zaklęcia. Dlatego westchnęła.\n- Merlinie, tak bardzo nie chcę wracać do domu. - stwierdziła trochę tęsknie zerkając w stronę okna, w połowie zakrytego zasłonami, za którym widziała już tylko ciemność. Skąd mogła wiedzieć, że podjęła najgorszy z możliwych tematów? Nadal nic nie wiedziała o przepowiedni. A termin zaplanowanego wyjazdu na weekend do Szkocji zbliżał się nieubłaganie. Fire coraz częściej myślała na konkretnym planem, coraz częściej w zamyśleniu obracała fiolkę z trucizną w dłoni, coraz częściej bywała bardzo nerwowa.\nTemat: Re: Dom Dearów Wto Maj 02 2017, 00:50\nCasper to człowiek pełen sprzeczności. Rozdygotany, wiecznie przerażony i usilnie walczący z samym sobą, przepełniony emocjami, które próbowały nad nim przejąć kontrolę. Jednocześnie jednak miał w sobie coś nieprzeniknionego, co pomagało mu to wszystko ukryć. Nigdy nie było wiadomo, co tym razem wyprowadzi go z równowagi. Sam gubił się w swoim własnym umyśle.\n- Teraz trochę tak - stwierdził. - Taaak, pewnie tak... Ale jakoś sobie radzę i bez tego. Rysowanie zawsze było dla mnie raczej hobby, a i nawet niezbyt poważnym. - Skoro rozmowa jej sprawiała przyjemność, nie zamierzał się sprzeciwiać. Tygrys zaczynał wyglądać coraz lepiej, a precyzję Caspra można było bez problemu dostrzec. Mężczyzna przerwał na chwilę, aby przyjrzeć się swojej aktualnej pracy. No, wydawało mu się, że za coś takiego nie wyląduje w ogródku...\n- Prawdziwe męczarnie, Blassie. Najokrutniejsze klątwy nijak się nie równały do tego co czułem spędzając każdą sekundę bez niebiańskiego dźwięku, jakim jest twój głos. - Bardziej ironicznie się już chyba nie dało...\nTease z dumą uznał, że jeszcze dwa pociągnięcia różdżką i tatuaż będzie gotowy. Miał już informować o tym swoją towarzyszkę, gdy ta wspomniała o wyjeździe.\n- Do domu? - Powtórzył tępo, czując się tak, jakby ktoś wylał na niego wiadro lodowatej wody. W jednej chwili przypomniała mu się jego rozmowa z Andreą na balu, jej przepowiednia... Nawet nie poczuł, gdy różdżka wymsknęła mu się spomiędzy palców i wylądowała na podłodze. Casper miał bardzo nieobecne spojrzenie, a jego serce chyba na chwilę faktycznie się zatrzymało - ale przynajmniej tatuaż był gotowy, a ostatnie zgapienie mężczyzny nijak na niego nie wpłynęło.\nTemat: Re: Dom Dearów Wto Maj 02 2017, 01:24\nPodobnie miała Blaithin, bo jej życie przepełnione było głównie kłamstwem. Udawała całkiem normalną dziewczynę, podczas gdy przez wmawianie jej ciągle, że jest słaba i bezużyteczna, odczuwała do siebie odrazę wraz z każdym popełnionym błędem. Rzadko wybaczała też błędy innym ludziom.\n- Musisz mi kiedyś pokazać jakieś inne twoje rysunki. - napomknęła, bo przecież tyle razy bywała w jego klitce, a jakoś nie pokazał jej ani jednego dzieła. Chociaż i tak wolała, kiedy grał. Żałowała, że nie ma tutaj fortepiana, bo może znów zaprezentowałby jakiś utwór. Ale najwyraźniej tego wieczora popisywać miała się sama Blaithin. Skrzypce czekały.\n- Bez przesady. - odparła, powstrzymując śmiech, bo nie chciała mu przeszkadzać w pracy. Już i tak ciężko było się powstrzymać od drżenia. Nie ze względu na temperaturę, bo w pokoju było umiarkowanie ciepło. Po prostu nadal dziwnie się czuła tak blisko Tease'a, a jego wzrok zdawał się dosłownie zostawiać jakiś ślad na skórze Gryfonki. Właściwie to już nie mogła się doczekać aż zobaczy tygrysa - poruszającego się i mieniącego kolorami. Kolejne "zwierzątko" do kolekcji. Nie wiedziała, co miało znaczyć to wypadnięcie różdżki. Wymsknęła mu się? Zepsuł przez to tatuaż? Odwróciła się, powstrzymując od dotknięcia swoich pleców. Coś tu nie grało.\n- No do Szkocji. Mojej rodzinnej posiadłości. - powiedziała powoli, mierząc go badawczym spojrzeniem. Nie miała bladego pojęcia, czemu Casper zareagował w taki sposób, jakby powiedziała coś naprawdę strasznego. W końcu nawet na wiadomość o tym, że chce kogoś zamordować nie wywołała na mężczyźnie takiego wrażenia. Zastanowiła się, co mogła powiedzieć nie tak. Jakieś nagłe wspomnienie dopadło Tease'a?\n- Źle się czujesz? - spytała, a przez dość rzeczowy ton Blaithin przebiła się nutka niepokoju. Pomyślała o dniu w Oasis, kiedy Cassie zasłabł i potrzebował pomocy. Może działo się z nim coś podobnego? Mógł cierpieć z powodu braku snu... Nawet Avada najwyraźniej się zmartwiła, bo wydała z siebie pisk i zbliżyła do mężczyzny.\nTemat: Re: Dom Dearów Wto Maj 02 2017, 01:41\nSłowa dziewczyny na chwilę wybiły go z rytmu. Inne rysunki? Ostatnio ledwo co trzymał ołówek w ręku. Wszystkie jego większe, dokładniejsze prace były jeszcze sprzed czasów świetności Oasis, a to... Cóż, to oznaczało, że zapewne były bardzo mało optymistyczne i radosne.\nBez słowa podał dziewczynie szkicownik, pamiętając parę starych prac, które powinny się tam znaleźć. Zdecydowanie bardziej wolał wyrażać swoje emocje poprzez muzykę - ponieważ grając i śpiewając jakoś łatwiej było mu odnaleźć nieco pozytywnych emocji. Rysunki i wszelakie malowidła miał za to przesiąknięte negatywną energią, jak gdyby spod pędzla czy ołówka nie potrafił wydobyć żywego koloru.\n- Te rysunki są raczej stare - wyjaśnił, nagle czując się dziwnie z tym, że dziewczyna przeglądała ten notes. Chyba były tam też pomysły na logo Oasis...\nNie był pewien, czy dygocze, czy tylko mu się wydaje. Z całą pewnością jego dłonie powróciły do swojego naturalnego stanu, a więc latały jak szalone. To byłoby na tyle w kwestii koncentracji... Cas podniósł różdżkę, przymykając na chwilę powieki. Zaraz poczuł na sobie zaniepokojone spojrzenie Fire, posłał jej więc jeden z najbardziej nieszczerych uśmiechów, jaki tylko dał radę z siebie wydusić.\n- Tak, jasne, Szkocja. Przepraszam - machnął lekceważąco ręką. Kręciło mu się w głowie do tego stopnia, że gdyby wstał, to najprawdopodobniej wylądowałby zaraz na podłodze. Po Walentynkach starał się odsunąć od siebie myśl o przepowiedni jak najdalej, mając nadzieję, że w ten sposób cała sprawa odejdzie w zapomnienie. Zamiast tego niepokój uderzył w niego ze zdwojoną siłą. - To ta myśl o kolejnym rozstaniu... No wiesz, nie możesz mi tak robić. - Zaśmiał się nerwowo.\nGdyby jej powiedział, co usłyszał od Andrei...\n- Muszę przemyśleć całą tę sprawę ze zwierzakiem. - Pogłaskał Avadę, mając nadzieję, że Fire nie widzi, jak bardzo ucieka wzrokiem od jakiegokolwiek kontaktu wzrokowego. - Swoją drogą, tatuaż jest gotowy. I nic nie zepsułem!\nTemat: Re: Dom Dearów Wto Maj 02 2017, 02:04\nPrzeglądała szkicownik ciekawa tego, jak wyglądały rysunki. Casper był chyba artystą w pełnym tego słowa znaczeniu. Ciekawe, że to właśnie artyści najczęściej byli jakimiś szaleńcami. Na niektórych pracach zatrzymywała wzrok na dłużej, inne delikatnie muskała palcami, myśląc o tym, co wtedy czuł. Co próbował przez nie przekazać? Jedne wydawały się Blaithin smutne, inne pełne gniewu. Zamknęła w końcu szkicownik i odłożyła na bok, kolejny raz nie wiedząc jak skomentować. Zbyt często wyrażanie opinii na temat tego, co pokazywał Tease, wydawało się za trudne. Odchrząknęła.\n- Wyjątkowo mroczne. W pewnym sensie do ciebie pasują. - powiedziała, ale szczerze to rozumiała. Jeśli chodzi o skrzypce, Fire raczej również skupiała się na wyrzuceniu z siebie uczuć, tych głęboko skrywanych. Nienawiści, złości, tęsknoty, żalu, goryczy. Tego czego w niej było najwięcej. Dzięki temu mogła poczuć pustkę, a pustkę mogła wypełnić chociażby papierosami. Nie do końca zdawała sobie sprawę z tego, jak bardzo zniszczone ma wnętrze.\nBlaithin nie była głupia i zdawała sobie sprawę z tego, że wyjątkowo wybitnie wytrąciła Caspra z równowagi. Teraz musiała tylko zdecydować co z tym zrobić. Jako że nie należała do osób, które naciskają i wypytują o wszystko, wolała, żeby mężczyzna sam wytłumaczył sytuację.\n- Nie musisz przepraszać. - zaprzeczyła, uczulona na to słowo. Wyciągnęła różdżkę i rzuciła zaklęcie. - Accio lusterko.\nJakoś tak myśli o tatuażu nie były już tak ekscytujące, kiedy widziała, że z Tease'm jest coś nie tak. Mimo to zerknęła dzięki lusterku na swoją łopatkę. Uśmiechnęła się odruchowo, widząc tygrysa również wpatrzonego w Blaithin. Powoli poruszył ogonem, a następnie przeciągnął się, rozdziawiając paszczę. Dziewczyna musiała przyznać, że efekt wydawał się świetny i z pewnością Casprowi należały się pochwały.\n- Wspaniały. - przez chwilę jeszcze patrzyła na tatuaż, a później odłożyła lusterko. - Mogę ci ją oddać za parę galeonów. - wskazała na figurkę smoka, ale z lekkiego tonu mógł domyślić się, że jedynie żartuje. Kochała tego potworka. Sięgnęła po koszulkę i wciągnęła ją na siebie z ulgą. Później będzie mogła dłużej delektować się pierwszym tatuażem.\n- Czemu nie mogę ci tak robić? - spytała z pozoru całkiem niewinnie. - Zresztą i tak nie mam na to wpływu. Za kilka dni na chwilę zniknę. - wzruszyła ramionami. - Mówię, żebyś wiedział, że raczej nie będzie wtedy ze mną kontaktu.\nTemat: Re: Dom Dearów Wto Maj 02 2017, 02:17\nPrzynajmniej nie było w tym szkicowniku niczego upokarzającego, albo zbyt jawnego. Fire prawdopodobnie po przejrzeniu jedynie paru stron mogła zostać przytłoczona całą tą szarością i smutkiem, niemalże wylewającym się z kartek. Casper zanotował w myślach, że jego kolejny rysunek, jakikolwiek by nie był, zakrawać będzie o niepoprawny optymizm.\nOd razu poczuł, jak wszelka wena go opuszcza.\n- To komplement? - Nie oczekiwał za bardzo odpowiedzi na to pytanie. Blaithin nie wiedziała zbyt wiele o jego przeszłości, chociaż miała sporo naprowadzających ją wskazówek. Wiedziała, że nigdy nie posiadał prawdziwej rodziny, a zamiast tego świetnie odnajduje się w świecie przekrętów i nielegalnych spraw. Nie powinna mieć problemów ze złożeniem tych informacji w coś bardziej sensownego...\n- Jestem teraz na takim trochę, hmf, odwyku. Staram się wytrzymać trochę bez eliksirów pobudzających. - Dobrze, że wcześniej o tym nie wspominał, ponieważ prawda okazała się być cudowną wymówką dla jego dziwnego zachowania. - Co chyba sporo wyjaśnia - uśmiechnął się krzywo. W końcu Gryfonka sama zauważyła, że wygląda wyjątkowo słabo, nawet jak na siebie.\nTatuaż wyglądał zjawiskowo. Kolorystyka wpasowywała się idealnie, w dodatku tygrys ożył po prostu bajkowo. Całość wyglądała dokładnie tak, jak powinna. Casper uznał, że chyba jeszcze nigdy aż tak nie był pozytywnie zaskoczony jakimkolwiek swoim dziełem.\n- Przeżyję jakoś - uciął. Bardzo nie chciał teraz zaprzątać sobie głowy tamtą przepowiednią. Jednocześnie to mogła być jego ostatnia okazja na danie Fire jakiegoś ostrzeżenia... Które zapewne i tak niewiele by dało.\n- Mogę zapalić? - Spytał, choć i tak już odpalał różdżką Volde-Morta. Robił sobie przerwę od eliksirów, nie od papierosów...\nTemat: Re: Dom Dearów Wto Maj 02 2017, 02:45\nFire kiedyś ciężej było poradzić sobie z cierpieniem, jakie odczuwała. Może dlatego częściej bywały momenty, w których była załamana, a nawet jeden wyjątkowo przełomowy. Na kimś, kto próbował odebrać sobie życie i nawet odrobinkę żałował, że się nie udało, szkicownik Caspra nie robił wyjątkowo piorunującego wrażenia. Po prostu Fire wiedziała, że każdy ma mroczniejszą część siebie.\n- Tak. - przyznała bez ironii, nawet jeśli to było pytanie retoryczne. Domyślała się, że literki PAST na knykciach ciemnowłosego miały o wiele większe znaczenie niż się mogło wydawać. Czasami chciała się dowiedzieć konkretów, wiedzieć co było przed Oasis oprócz sierocińca. Nie wiedziała, czy gdyby umiała zaglądać w czyjeś myśli i wspomnienia, nie wykorzystałaby tego na Casprze. Czasami ciekawość bywała niebezpieczna. Dlatego miała to przeklęte veritaserum.\n- Mhm. - odparła, równie rozmowna jak Tease. Nie do końca wierzyła, że to wyłącznie dlatego. To, jak nagle upuścił różdżkę, a jego spojrzenie stało się nieobecne raczej nie przypominało mikrosnu... Podejrzliwość nie opuszczała Gryfonki. - Powodzenia. - mruknęła i oparła się ostrożnie o ścianę, podkładając sobie poduszkę pod tył. Może powinni wybrać inny czas na spotkanie się, skoro Cassie był aż tak zmęczony. Z drugiej strony jakoś tak każda chwila spędzona z ciemnowłosym kusiła Fire na tyle, że raczej nie umiałaby jej sobie odmówić.\n- Jakoś. - powtórzyła. Musiała przygryźć sobie język, żeby nie powiedzieć na ten temat czegoś więcej. Po prostu Tease zachowywał się dziwacznie i wytrącał tym z równowagi Blaithin. - Oczywiście. Nie krępuj się. I tak śmierdzi tu Wizz-Wizzami.\nRóżdżką otworzyła jednak okno, pozwalając żeby świeże nocne powietrze wypełniło ciasne pomieszczenie. Na dworze panowała niemalże idealna cisza, przerywana jedynie cykaniem świerszczy. Wieczór zapadł bardzo szybko. Fire nie wiedziała, co mogłaby powiedzieć. Może chwila ciszy potrzebna była Casprowi. Dłoń wsunęła pod białą poduszkę i natrafiła na zimne szkło fiolki. Wyciągnęła veritaserum i zaczęła powoli obracać w palcach. Patrzyła, jak bezbarwna ciecz przelewa się w ampułce. Była doskonale świadoma tego, jak wielką kryje moc i jak bardzo zakazana jest. Westchnęła cicho, zerkając na Caspra. Była pewna, że i tak szybko rozpoznał eliksir.\nTyle, że teraz nie wiedziała, czy w ogóle ma dalej ochotę wprowadzać swój plan w życie.


Statut Bolesława Krzywoustego - jedynie 27,07 zł w matras.pl\nCzęść pierwsza, oddawanej do rąk czytelnika książki stanowi fundament, na którym budowane będą dalsze rozważania, już bezpośrednio dotyczące samych postanowień statutowych. W części tej dokonana zostanie próba odpowiedzi na pytanie, czy w ogóle w czasach pierwszych Piastów uprawnionym jest mówienie o obowiązywaniu jakiejkolwiek zasady dziedziczenia, czy może, jak uznaje się obecnie, obowiązywała desygnacja poprzednika, a więc pełna dowolność wyboru następcy ... Jacek Osiński - absolwent Instytutu Historycznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie w roku 2011 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych. Specjalizuje się w historii średniowiecznej Polski, zwłaszcza Śląska. Obecnie jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół zagadnień związanych z ustrojem państwa polskiego za panowania Piastów. Czytaj dalej >> << Zwiń


23 kwietnia – Uroczystość św. Wojciecha | aspektpolski.pl\nOgólnopolskie uroczystości patronalne ku czci św. Wojciecha celebrowane będą w Gnieźnie 25 i 26 kwietnia z udziałem biskupów i pielgrzymów. Niedzielnej sumie odpustowej przewodniczyć będzie i homilię wygłosi prymas Węgier kard. Péter Erdő, przewodniczącego Rady Konferencji Episkopatów Europy.\nUroczystość św. Wojciecha, głównego patrona Polski, przypada 23 kwietnia. To także dzień imienin prymasa Polski abp. Wojciecha Polaka.\nW obchodach wezmą udział prymas Czech kard. Dominik Duka, prymas Węgier kard. Péter Erdő, abp Sigitas Tamkevičius z Litwy, abp Tomasz Peta z Kazachstanu, bp Gerhard Feige z Magdeburga oraz polscy kardynałowie, arcybiskupi i biskupi m.in.: przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki, nuncjusz apostolski w Polsce abp Celestino Migliore, kard. Henryk Gulbinowicz, emerytowany ordynariusz wrocławski oraz kard. Kazimierz Nycz z Warszawy.\nUroczystości odpustowe rozpoczną w sobotę, 25 kwietnia, o godzinie 19.30 w katedrze gnieźnieńskiej Nieszpory ku czci świętego Wojciecha pod przewodnictwem abp. Wiktora Skworca. Homilię wygłosi ordynariusz opolski biskup Andrzej Czaja. Po zakończeniu Nieszporów z Katedry wyruszy uroczysta procesja z relikwiami św. Wojciecha i św. Jana Pawła II oraz innych polskich Świętych i Błogosławionych. Procesja przejdzie ulicami Gniezna do kościoła pw. św. Michała Archanioła na Wzgórzu Zbarskim.\nW niedzielę, 26 kwietnia, o godzinie 9.15 z kościoła św. Michała wyruszy procesja z relikwiami Męczennika na Plac św. Wojciecha u podnóża Katedry. Przed rozpoczęciem sumy odpustowej Prymas Wojciech Polak poświęci w katedrze epitafium dedykowane kard. Józefowi Glempowi, prymasowi Polski. Następnie o godzinie 10.00 na Placu św. Wojciecha w Gnieźnie rozpocznie się uroczysta Msza św. odpustowa pod przewodnictwem i z homilią Kard. Péter’a Erdő, prymasa Węgier, Przewodniczącego Rady Konferencji Episkopatów Europy.\nUroczystości zakończą II Nieszpory sprawowane w Bazylice Prymasowskiej w niedzielne popołudnie o godz. 16.00, którym przewodniczył będzie bp Krzysztof Wętkowski, a homilię wygłosi bp Łukasz Buzun, biskup pomocniczy kaliski. Po Nieszporach, zgodnie z tradycją, Prymas udzieli błogosławieństwa dzieciom. Patrona miasta, podczas specjalnej sesji Rady Miasta, uczczą także lokalne władze.\nTradycyjnie podczas obchodów ku czci św. Wojciecha w Gnieźnie nuncjusz apostolski w Polsce abp Celestino Migliore nałoży krzyże misyjne około czterdziestu świeckim i duchownym wyjeżdżającym na misje.\nŚwiętowojciechowym obchodom, jak co roku, towarzyszyć będzie pielgrzymka młodych do grobu i relikwii św. Wojciecha. Młodzi pielgrzymować będą pieszo i autokarami, a towarzyszyć im będzie hasło „Jedno serce”. O godz. 14.00 wspólnie z misjonarzami będą uczestniczyć w Mszy św., która odprawi ks. Krzysztof Dukielski, zastępca dyrektora Krajowego Biura Organizacji Światowych Dni Młodzieży, koordynator ogólnopolskiego programu „Serce 2.0”.\nOdpust świętego Wojciecha będzie również okazją do uczczenia przypadającej w tym roku 990. rocznicy koronacji Bolesława Chrobrego, pierwszego króla Polski.\nUroczystości patronalne będą transmitowane przez Radio Maryja (I nieszpory i suma odpustowa), TVP Polonia (suma odpustowa) oraz lokalnie Radio Plus Gniezno (I nieszpory, suma i II nieszpory).\nŚwięty Wojciech urodził się w czeskich Libicach w 956 roku. W wieku 27 lat został biskupem praskim. Wypędzony z Pragi przybył do Gniezna na dwór księcia Bolesława Chrobrego. Zginął tydzień po rozpoczęciu misji w Prusach. Jego ciało wykupił od Prusów Bolesław Chrobry. Według legendy zapłacił za nie tyle kilogramów złota, ile ważyło. Relikwie misjonarza – męczennika umieszczono na ołtarzu romańskiej katedry w Gnieźnie.\n← Tusk: Nie będzie wsparcia militarnego dla Ukrainy Motocykliści z klubu „Nocne Wilki” w Katyniu →


PSV kontra Midtjylland PSV - FC Midtjylland\nOprócz Igrzysk Olimpijskich, na które spogląda cały świat, kwalifikację w piłce nożnej do Ligi Mistrzów nabierają rumieńców. Przed nami w tym tygodniu zostaną rozegrane pierwsze mecze półfinałowe. W wybranym pojedynku w meczu bezpośrednim PSV podejmie FC Midtjylland. Rozpoczęcie zaplanowane jest na godzinę 20:00 i zostanie rozegrane na Stadionie Philips w Eindhoven. Sędzią głównym, który poprowadzi te zawody będzie arbiter z Rosji Karasev. Na liniach bocznych pomagać mu będą Demeshko oraz Gavrilin. Faworytami nie tylko w tym spotkaniu ale i w dwumeczu są zdecydowanie piłkarze z Holandii.\nGospodarze w ubiegłym sezonie zajęli drugie miejsce w lidze ustępując jedynie AJaxowi, który w pełni zasłużenie zdobył mistrzostwo. W okresie przygotowawczym PSV radziło sobie bardzo dobrze nie doznając ani jednej porażki a wygrywając między innymi z PAOK. Po spotkaniach kontrolnych przyszedł czas na ćwierćfinał kwalifikacji do Ligi Mistrzów, gdzie już na samym początku los skrzyżował ich z Galatasaray. Pierwszy meczy w Eindhoven to prawdziwy popis gospodarzy, którzy po świetnym pojedynku rozgromili Turków 5-1. W meczu rewanżowym podopieczni Niemieckiego szkoleniowca Schmidt potwierdzili swoją siłę wygrywając 2-1. W okienku transferowym do klubu przyszli tacy piłkarze jak: Doan ) Bielefeld), Sadilek ( Slovan), Drommel ( Twente), Luckassen ( Kasimpasa), Andre ( Salzburg), Mwene ( Mainz), Bruma ( Olympiakos) czy Propper ( Brighton).\nPSV ostatnio rywalizowało w fazie grupowej Ligi Mistrzów w latach 2018-19, kiedy to zajęło ostatnie miejsce w grupie B rywalizując wówczas z Barceloną, Tottenhamem i Interem Mediolan.\nIch przeciwnikami będzie Midtjylland - zespół pochodzący z Danii. W ubiegłym sezonie goście zajęli drugie miejsce tuż za Brondby tracąc zaledwie jeden punkt. W okresie przygotowawczym Duńczycy doznali porażki z Lechem Poznań i wygrywali między innymi z Malmo i Sigma O. W ćwierćfinałowych kwalifikacjach los skrzyżował ich z Celticem, który wyeliminowali zwyciężając po dogrywce.\nPierwszy mecz w Szkocji od początku był pod dyktando Celticu, który od 39 minuty objęli prowadzenie. Pod koniec pierwszej połowy jeden z piłkarzy gospodarzy za bezmyślny faul otrzymał drugą żółtą a w konsekwencji czerwoną kartkę. Od tamtego momentu goście zaczęli grać bardzo dobrze i zdołali wyrównać stan gry na 1-1 pomimo iż od 55 minuty również i oni grali w dziesiątkę. W spotkaniu rewanżowym grając na własnym stadionie to Midtjylland był stroną przeważającą i według mnie w pełni zasłużenie wywalczyli awans.\nMidtjylland: Lossl; Dalsgaard, Swiatczenko, Juninho; Andersson, Onyedika, Evander , Paulinho ; Mabil, Junior, Sisto\nObserwując dwa pojedynki obu drużyn uważam, że PSV jest tutaj zdecydowanym faworytem i nie wyobrażam sobie aby nie awansowali dalej. Obie ekipy są zupełnie na innym poziomie a różnica pomiędzy nimi powinna być widoczna już w tym pierwszym starciu.\nWygrana: 1.61 PLN\n1.26 5.80 10.00\n1.39 5.40 8.00\nTyp darson74 na ten mecz:\nTyp maniuteC na ten mecz:\nPSV 7 3 0\nFC Midtjylland 5 2 3\n61% na wygraną


Bio Salon - Salon Kosmetyczny Łódź, Gabinet kosmetyczny Łódź - Liposukcja ultradźwiękowa\nKosmetyka » Kosmetyka Ciała » Liposukcja ultradźwiękowa\nW metodzie tej zastosowano modulacje fali ultradźwiękowej, na częstotliwości 1 milion Hz przenoszona jest inna, niższa częstotliwość, 30 tysięcy Hz. Dzięki takiemu zastosowaniu fal, na głowicy uzyskujemy obie częstotliwości. Podłużna fala ultradźwiękowa wywołując w tkankach rytmiczne drgania o charakterze naprzemiennego zagęszczenia i rozrzedzenia w kierunku rozchodzenia się fali wprowadza w ruch cząsteczki, co daje efekt wewnętrznego masażu tkanek. Zakres drgań jest bardzo mały, ale ma bardzo duże przyspieszenie, które działa na błony komórkowe ,wzrost ich przepuszczalności, zmiany stanu koloidalnego białek, rozciągliwość włókien kolagenowych oraz dotlenienie,a tym samym odżywianie tkanek.\nZwiększając natężenie ultradźwięków wzrasta prawdopodobieństwo powstania zjawiska kawitacji w tkankach (powyżej 2W/cm2), a dodatkowa wytworzona energia może spowodować uszkodzenie komórki tłuszczowej, a nawet jej rozbicie. Ultradźwięki zwiększają proces dyfuzji substancji przez błony komórkowe, zwiększa się także metabolizm komórkowy, wzrasta przewodnictwo elektrolityczne oraz przepuszczalność błon komórkowych dla substancji wielkocząsteczkowych. Uwolnione w ten sposób tłuszcze są transportowane przez układ naczyniowy i limfatyczny do wątroby, gdzie ulegają przemianie materii. W ten sposób można usuwać nadmiar tkanki tłuszczowej z wybranych obszarów np. ud, pośladków, brzuch, talii, bioder czy ramion.\nLiposukcja ultradźwiękowa - efekty\nW celu spotęgowania efektu w urządzeniu zastosowano głowice rozgrzewająca IR – ogrzanie tkanki przed jej nadźwiękowieniem powoduje głębsze przenikanie ultradźwięków. Połączenie tych dwóch bodźców sprawia, że efekty kuracji są porównywalne do rezultatów osiągniętych chirurgicznie. Po zabiegu polecane jest wykonanie zabiegu drenażu limfatycznego w formie manualnej bądź aparaturowej. Warto także dla podtrzymania efektu stosować zdrową dietę oraz zwiększyć aktywność fizyczną. Nowoczesna metoda liposukcji ultradźwiękowej powoduje iż zabieg jest skuteczną alternatywą do zabiegów chirurgii estetycznej. W zabiegu całkowicie wyeliminowane są skutki uboczne, które występują przy zabiegach tradycyjnej liposukcji. Zastosowanie tej metody nie wiąże się z jakimkolwiek dyskomfortem, zabieg jest wręcz przyjemny dla klienta. Liposukcja ultradźwiękowa z powodzeniem może być stosowana w gabinetach kosmetycznych, ośrodkach SPA, odnowy biologicznej i centrach odchudzania.\nLiposukcja - ZALETY ZABIEGU\nzabieg całkowicie nieinwazyjny, bezpieczny\nnie odczuwalny dyskomfort w trakcie zabiegu\nLiposukcja - PRZECIWSKAZANIA\nchoroba nowotworowa(do 5 la po zakończeniu kuracji)\nobecność w okolicy zabiegowej ciał obcych metalicznych i inplantów\nwróć Salon Kosmetyczny Łódź


Zagłębie - Raków WYNIK meczu. Wyjazdowa wygrana częstochowian - Sport\nEkstraklasa: Wyjazdowe zwycięstwo Rakowa Częstochowa\nZagłębie Lubin przegrało na własnym stadionie w niedzielnym spotkaniu 18. kolejki PKO Ekstraklasy 1:2. O wygraniu gości zdecydował gol samobójczy Sasy Balicia strzelony pod koniec drugiej połowy.\nW pierwszym fragmencie spotkania lepiej prezentował się Raków, którzy zepchnął rywali do defensywy i wysokim pressingiem nie pozwalał wyprowadzić piłki z własnej połowy. Przyjezdni z dużą łatwością przedostawali się w pobliże pole karnego gospodarzy, ale brakowało ostatniego dokładnego podania.\nLubinianie przetrwali ciężkie chwile bez straty gola i z czasem sami zaczęli gościć pod bramką Rakowa. Sygnał do ataku dał Patryk Szysz, który po szybkim wyprowadzeniu piłki z własnej połowy trafił w boczną siatkę. Kilka chwil później skrzydłowy Zagłębia przełamał czarną serię swojego zespołu.\nPo zamieszaniu w polu karnym i przypadkowym odbiciu się piłki od jednego z zawodników Rakowa, dopadł do niej Szysz i z kilku metrów huknął na bramkę. Dominik Holec był bez szans. Zrobiło się 1:0.\nW kolejnych minutach meczu optyczną przewagę mieli przyjezdni, którzy znacznie częściej gościli na połowie rywali, a cofnięte Zagłębie zagęszczało pole gry i szukało szans na drugiego gola przede wszystkim w kontratakach.\nZagłębie - Raków: Porażka gospodarzy\nRaków grał za wolno, aby zaskoczyć dobrze zorganizowaną obronę lubinian, ale jednak zdołał trafić do siatki. Najpierw niepotrzebnie przed polem karnym faulował Lorenco Simic. Piłkę na 20. metrze ustawił sobie Ivan Lopez Alvarez i mocnym precyzyjnym strzałem nie dał szans Dominikowi Hładunowi.\nPo golu obraz gry się nie zmienił. Nadal Raków częściej gościł pod polem karnym Zagłębie, które z wielkim trudem wychodziło z własnej połowy. Sytuacji bramkowych już jednak nie było.\nPo zmianie stron mecz się ożywił i w miarę upływających minut zaczęła się zarysowywać optyczna przewaga Zagłębia. Lubinianie grali agresywniej, szybciej i coraz częściej gościli w polu karnym rywali. Raków natomiast szukał szans w wyprowadzaniu akcji długimi podaniami, ale nic groźnego z tego nie wynikało.\nIm bliżej końca spotkania, tym coraz bardziej można było odnieść wrażenie, że drużyny zaczynają szanować remis. Mecz ożywił się dopiero w ostatnich minutach, ale wcześniej Raków zdobył drugiego gola. Ivan Lopez Alvarez znalazł się w polu karnym i Hładum zdołał odbić jego strzał, ale Sasa Blic tak wybijał później piłkę, że trafił do własnej bramki.\nZagłębie rzuciło wszystkie siły do ataku. Trener Martin Sevela posłał na boisko dwóch napastników – Samuela Mraza i Roka Sirka. Przy stałych fragmentach gry cały zespół ustawiał się w polu karnym Rakowa, ale nie udało się nie tylko strzelić gola, ale nawet poważniej zagrozić bramce rywali.\nKGHM Zagłębie Lubin – Raków Częstochowa 1:2 (1:1).\nBramki: 1:0 Patryk Szysz (13), 1:1 Ivan Lopez Alvarez (29), 1:2 Sasa Balic (81-samobójcza).\nRaków Częstochowa Ekstraklasa Zagłębie Lubin\nEkstraklasa: Zwycięstwa Wisły, Zagłębia i Śląska. Patryk Szysz z golem sezonu\nEkstraklasa: Cudowny gol Trałki zapewnił cenne zwycięstwo Warcie\nMedia bez wyboru: Co się działo, gdy nas nie było? Sportowe podsumowanie dnia\nFernando Torres nie do poznana. Niezwykła metamorfoza\nFC Barcelona w chaosie. Policja aresztowała prezesa, klub wydał oświadczenie\nReal Madryt - Real Sociedad: "Królewscy" odpowiedzą Atletico i Barcelonie?\nMichał Żewłakow usłyszał zarzuty. Były reprezentant Polski może trafić do więzienia\nJosep Maria Bartomeu zatrzymany przez policję. Kłopoty byłego prezesa Barcelony\nReal Madryt - Real Sociedad: Transmisja TV i online. Gdzie obejrzeć mecz La Ligi?\nLigue 1: "Urodzinowy" gol Arkadiusza Milika, remis Marsylii z Lyonem\nCudowna bramka Krychowiaka w lidze rosyjskiej. Polak rozerwał siatkę\nMarsylia - Lyon: Transmisja TV i online. Gdzie obejrzeć mecz Ligue 1?\nEkstraklasa: W sobotę zwyciężali goście. Trzy punkty Lechii, Piasta i Legii\nBayern rozgromił FC Koeln. Robert Lewandowski z kolejnym dubletem\nSevilla - Barcelona: Transmisja. Gdzie obejrzeć mecz La Ligi na żywo?\nTrzęsienie ziemi w Olympique'u Marsylia. Arkadiusz Milik ma nowego trenera\nMan City - West Ham: Transmisja TV i online. Gdzie obejrzeć mecz Premier League?\nEkstraklasa: Lech pokonał Wartę Poznań po golu w doliczonym czasie\nLE: Przedwczesny finał w 1/8, Tomasz Kędziora pojedzie do Hiszpanii


OŚNIEŻONA CHOINKA/CHOINKA ŚWIĄTECZNA NA PNIU - ,,ANNA'' 90 - Total-Deco\nBiała, ośnieżona choinka na pniu ,,ANNA” to produkt skierowany do klienta z dużym apetytem na piękne dekoracje świąteczne.Zaprojektowana została z myślą o choince postawionej na komodzie czy stoliku.\nilość OŚNIEŻONA CHOINKA/CHOINKA ŚWIĄTECZNA NA PNIU - ,,ANNA'' 90\nKategoria: Biała choinka/Nowoczene choinki/Choinki na pniu Tagi: biała choinka, bożenarodzenie, choinka, choinka biała, choinka bożonarodzeniowa, choinka na pniu, choinka ośnieżona, choinka świąteczna, choinki ośnieżone sklep internetowy, choinki sklep internetowy, choinki śnieżone, choinki sztuczne, dekoracja bożonarodzeniowa, dekoracje bożonarodzeniowe, dekoracje świąteczne, dekoracje świąteczne radom, manufaktura dekoracji, najpiękniejsze choinki, producent choinek, święta, sztuczne choinki sklep internetowy, total-deco\nNietuzinkowa forma, oryginalny wygląd – to nasza bożonarodzeniowa ośnieżona choinka na pniu, oprószona wysokiej jakości śniegiem nada świątecznego klimatu w każdego rodzaju wnętrzach. Białe gałązki kierujące się ku dołowi, wyglądem przypominające ciężki śnieg na naturalnych drzewkach wprowadzają w zimowy czas oczekiwania. Biały puch pokrywający dekorację jest odporny na warunki atmosferyczne, ozdobi ogród i zachwyci przechodniów.\nNowoczesna forma, mały rozmiar dekoracji świątecznej sprawdzi się jako prezent dla bliskich.\nNasze produkty wytwór produkcji polskiej w całości wykonany rękodzielniczo.


Dom Nauki CMKP - Warszawa, Schroegera 82 na noclegi.pl\n22 56 01 000, 22 5601016 - REZERWACJA\nDom Nauki Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego znajduje się w willowej, pełnej zieleni i ciszy dzielnicy Warszawa - Bielany. Oferujemy noclegi w przestronnych, widnych, czystych pokojach. W sąsiedztwie znajduje się: Akademia Wychowania Fizycznego Uniwersytet im.Kardynała Stefana Wyszyńskiego Pływalnia Ośrodka Sportu i Rekreacji Żoliborz Teatr Komedia Kino Wisła Cinema City Bemowo Kręgielnia w Cinema City Bemowo Las Bielański Stacja metra STARE BIELANY Dom Nauki oferuje 171 miejsc noclegowych w pokojach jedno, dwu i trzy osobowych w różnym standardzie (z umywalką lub łazienką w aneksie) udostępnianych przez cały rok. W Domu Nauki istnieje możliwość wynajmu sal szkoleniowych na konferencje, wykłady, prezentacje. Sale przeznaczone dla 20, 30, 60 osób. Przystępne ceny. Ponadto w budynku znajdują się: biblioteka dostęp do Wi-Fi bufet oferujący zimne i gorące dania /czynny w godz. 10-18/ Dogodny dojazd metrem, stacja Stare Bielany.\n~ 7.36 km Centrum\n~4.99 km Warszawa Toruńska\n~4.69 km Warszawa Koło\n~4.05 km Warszawa Gdańska\nJadąc lub idąc do nas zwróć uwagę na ulice: Skalbmierska, Schroegera, Grodeckiego, Lipińska, Andersena, Szaflarska, Lisowska, Jarzębskiego, ... oznacza to, że jesteś już blisko.\nNa terenie obiektu: Fryzjer, Gabinet kosmetyczny, Informacja, Parking, Telefon\nWyposażenie pokoi: Dostęp do internetu, Komputer, Telewizor, WC na korytarzu\nOkolice: Basen kryty, Kino, Kręgielnia, Parking Strzeżony, Sklep, Teatr, Zabytki, ZOO\nkursant, 19 kwietnia 2015\nByłam świadkiem pracy Pani Sprzątającej 1 pietro w niedzielę 8.02.15. Osoba ta ma poważne trudności z poruszaniem sie i ledwo dyszała gdy przyszło jej przenieść brudną pościel z kilku pokojów. Sprzątanie pokojów praktycznie nie odbywa się. Wynoszone są śmieci i zmieniana jest pościel. W moim pokoju, 105 były ślady piasku wniesionego na butach, na wykładzinie, jeszcze podczas mojego pobytu równo tydzień temu. Teraz wniosłam nowy piach, którego nie mogłam usunąć wycieraniem butów. Siedziałam w hallu na 1 p. do godz.13.15 dlatego miałam możliwość obserwacji pracy tej Pani. Klucz od pokoju miałam ze sobą, pani wyszła ok. 13.00, a ja poszłam do pokoju, który miałam prawo zajmować do godz. 14.00, aby zobaczyć jak zostało tam posprzątane. Odkurzania nie widziałam ani nie słyszałam szumu odkurzacza w tym skrzydle, tam gdzie jest ten pokój, a ślady piasku na wykładzinie zostały rozmazane, tak aby na pierwszy rzut oka nie było ich widać. Oczywiście nikt ich nie usuwał, ani nie mył wykładziny. Także sprzątanie w tym obiekcie pozostawia wiele do życzenia.\nrenata, 09 lutego 2015\nWszystko Ok, oprócz Pana, który o 5 rano zamiata liście. Takie szu, szu, szu może nawet umarłego obudzić. Ania.\nAnia, 15 października 2014\nMieszkałam w Domu Nauki przez prawie tydzień, warunki bez luksusów ale bardzo przyzwoite, czyste pokoje, łazienki. Internet na korytarzu działał bez zarzutów. Dobra lokalizacja - blisko metra. Na dole barek z bardzo dobrym jedzeniem. Miła, pomocna obsługa. Polecam.\nOla, 03 października 2014\nMieszkalem w CMKP w styczniu 2014 i wszystko dzialalo normalnie, wlacznie z WiFi w pokoju, lodoweczka (TV nie tknalem). Jest dobry stol, a lampka biurowa byla uzyta z szafki nocnej, tam zbyteczna.\nJeryzGeorge, 20 lutego 2014\npozdrawiam bardzo miłego pana ochroniarza (łysego) :) nie polecam tego miejsca. naprawdę, złe wrażenie dla ochroniarzy, pokoje... ujdą, ale WiFi? na korytarzach i w pomieszczeniach z TV. brawo :)\nnadal, 08 czerwca 2013\nMówienie o obecności Wi-fi jest sporą przesadą. W pokojach praktycznie sieć jest niedostepna- można z niej korzystać ale tylko w głównych holach przy TV. W dzisiejszych czasach to upokarzające.\nEwa, 18 marca 2013\nPrzystępna cena i przyzwoite warunki. Polecam\nMarek, 21 lutego 2012\nJestem gościem Domu Nauki kilka razy w miesiącu - ze względu na rodzaj pracy. Już od kilku lat korzystam z ich usług. Z roku na rok coraz lepiej wielki plus dla kierownictwa. Niskie ceny i bardzo dobry standart. Polecam!\nPiotr, 25 stycznia 2012\nPrzyzwoite warunki.Spokojnie. Pewnie jeszcze skorzystam.\nsokrates, 11 stycznia 2012\nBylem w Polsce w roku 2002 i mieszkalem przez 8 dni w Domie Nauki. Bylo to bardzo milo, niedrogo i przystojne! Mam najlepsze z tego wrazenia. Mam teraz zamiar sie dostac do Polski znow i znow zarezerwowac pokoj w Domie.\nDenis Popov, 22 maja 2007\nMościska 5 km\nKlaudyn 5 km\nŁomianki Dolne 6 km\nŁomianki 7 km\nBabice Nowe 8 km\nStare Babice 8 km\nJabłonna 11 km\nOżarów Mazowiecki 13 km