Barra & Vatersay Islands - majowka\nTegoroczny majowy weekend mial wyjatkowo wiele atrakcji do zaoferowania tym, co mieli szczescie i nie musieli pracowac. Nie tylko krolewski slub Kate i Williama przyciagnal tlumy, nie tyle do Londynu co do telewizorow, ale i tysiace pielgrzymow wybralo sie do Watykanu na beatyfikacje Jana Pawla II. Ci, ktorzy zostali, ogladali beatyfikacje, jak zwykle to bywa, w telewizji. Najwieksza jednak rzesza rodakow i nierodakow postanowila spedzic ten czas na czystym relekasie. Przy grillu. A w moim przypadku jeszcze dodam, ze pod namiotem na jednej z piekniejszych szkockich wysp.\nWraz ze znajomymi wybralismy sie na wyspe Barra. Zafascynowala mnie wiadomosc wyczytana w internecie, ze na owej wyspie jest jedyne na swiecie lotnisko na ktorym samoloty laduja na plazy. Widzialam samolot, widzialam plaze, jednak nie widzialam ani ladowania ani startu. Plaza jest jednak imponujaca - najwieksza jaka w zyciu mialam okazje zobaczyc. Nie dziwie sie, ze wykorzystano ja na lotnisko.\nZaczne jednak wszystko od poczatku. Na wycieczke wybralismy sie w piatek rano. Koledzy przyjechali samochodem i odebrali mnie spod mojego domu, stamtad pojechalismy odebrac jeszcze dziewczyne jednego z nich i kajaki! Teraz to juz tylko droga do Oban, ktora przespalam (z krotka przerwa na kawe i lody). W Oban spotkalismy sie z nasza kolezanka, ktora przyjechala pociagiem. Razem wybralismy sie na prom, ktory plynie na wyspe Barra. Bylam zaskoczona ile ludzi i psow wybiera sie w to samo miejsce. Sadzac po liczbie turystow, chyba podwoilismy populacje wyspy. Juz po powrocie znalazlam w Wikipedii, ze na wyspie Barra mieszka 1078 osob.\nProm z Oban do Castlebay na Wyspie Barra plynie 5h. Mialam mnostwo czasu na czytanie, rozmawianie, opalanie sie w sloncu i ogladaniu morza. Gdy wplywalismy do zatoki Castlebay na prawie samym jej srodku stal Zamek Kisimul. Gdy dobilismy do brzegu, podzielilismy sie na dwie grupy. Ja i finka poszlysmy na spacer zwiedzic miasteczko a reszta samochodem pojechali szukac doskonalego miejsca na rozbicie obozu. Z kolezanka z Finlandii udalysmy sie w poszukiwaniu wypozyczalni rowerow. Zagadalysmy kilku miejscowych osob, ktorzy okazali sie nie tylko pomocni ale tez szalenie mili. Wszyscy na wyspie byli bardzo uprzejmi. Kazda miajana osoba sie klania a male dzieci organizujace urodzinowe przyjecie podbiegaly do plotu z ciastem by przywitac przechodniow i poczestowac ich smakolykiem. Nie wiem czy to regula czy moze wygladalysmy na tak zabiedzone po calym dniu zwiedzania - ale to dopiero pozniej. Poki co z kolezanka finka udalo nam sie znalezc barak, w ktorym mozna zaopatrzyc sie w dodatkowe dwa kolka. Niestety okazal sie byc zamkniety z notka gdzie dzwonic. Zrobilam jej zdjecie by pozniej dowiedziec sie o kosztach i warunkach wynajmu.\nNastepnym waznym punktem, ktory trzeba koniecznie zaliczyc gdy chce sie poznac lokalna spolecznosc to pub. Tam rowniez pelna kultura, mlodzi i starsi pijacy piwo podawane przez mloda atrakcyjna barmanke. Obok nas siedzial ululany rybak z czerwonymi policzkami i przepieknym psem. Obaj wygladali na bardzo zadowolonych. Pies podchodzil do kazdej osoby domagajac sie glaskania i pieszczot a rybak zagadywal barmanke i lokalna klientele. W pamieci utkwila mi tabliczka nad barem: "Jesli pijesz by zapomniec, plac z gory!"\nZ finka wzielysmy po butelce piwa i siadlysmy na kamieniu przy drodze czekajac na nasz transport. KOlega przyjechal po kilku minutach i zawiozl na miesjce naszego obozowiska. Okazalo sie, ze namioty rozbilismy nie na wyspie Barra, ale na polaczonej do niej mniejszej wysepce Vatersay, na ktorej mieszkaja ponoc zaledwie 94 osoby. Musze podkreslic, ze podczas calej tej wycieczki mielismy wspaniala pogode. Znajomi zaniesli juz nasze bagaze w miejsce obozowiska, mieszczacego sie na przepieknej plazy, z ktorej mozna ogladac zachody slonca. W pol godziny z finka poradzilysmy sobie z naszymi namiotami i zaczelo sie pierwsze grillowanie. Mielismy troche szczescia, ze plaza byla pelna kamieni. Sledzie,ktore napinaly linki do namiotow nie bardzo chcialy sie trzymac w piasku, ale dzieki wielkiej ilosci mniejszych lub wiekszych otoczakow, moglismy je docisnac malymi glazami.\nKielbaski z grilla jak zwykle byly pyszne. Prawie kazdy z uczestnikow wycieczki wzial ze soba jakiegos grilla i skoczylismy na posiadaniu 5 jednorazowych grilli (pierwszego dnia bo drugiego przyjechalo jeszcze wiecej), jednej kuchenki gazowej i ognisku. Nasze ubrania po calej wycieczce tak smierdzialy ogniskiem, ze trzeba bylo wszystko wyprac zaraz po powrocie.\nPierwsza noc pod namiotem byla dosc chlodna. Rano nie bylo slonca, w namiocie przenikliwe zimno. Mimo, ze mialam na sobie dres, grube skarpety i golf to czulam, ze przez cala noc mialam zimne stopy. Troche zesztywnialam, wiec chodzilam przez pierwsze pol godziny jak paralityk. Zaraz po sniadanku, na ktore skladaly sie jogort i salatka znajomi zaczeli grac i rzucac do siebie fresbie. Po zrobieniu ich kilku fotek, sama tez sie dolaczylam. Plaza byla tak szeroka, ze mozna bylo stworzyc wielki okrag, w ktorym kazdy stal okolo 10 metrow od siebie a i tak jeszcze bylo daleko do morza.\nNIe przedluzajac wreszcie udalismy sie autem do Castlebay, skad z kolezanka finka wynajelysmy rowery. £20 za rower na dwa dni - bardzo dobra oferta. Udalysmy sie na wycieczke wokol wyspy. COz mozna napisac - piekne miejsce. Mijalysmy po drodze domki, zatoczki, mase owiec, krow a nawet jedna zagrode ze swiniami. Znowu wszyscy ludzie byli bardzo uprzejmi. Jak na tak mala wyspe bylysmy mocno zaskoczone, ze az tak wiele aut tam jezdzi. Droga na wyspie jest bardzo waska i usniana mijankami. Pozniej sie dowiedzialysmy, ze tego dnia na wyspie odbywalo sie wesele.\nJak tylko widzialysmy urzekajacy widok, zatrzymywalysmy sie zrobic kilka zdjec. Tak tez co chwila sie zatrymywalysmy i napawalysmy sie cudownymi nadmorskimi pejzazami. Po drodze spotkalysmy reszte naszych znajomych, ktorzy plywali na kajakach z malej zatoczki. Naszedl czas przyplywu wiec trzeba bylo co chwile przenosic rzeczy wyzej by nie sie nie umoczyly. Po mniej wiecej godzinie, gdy zjedlismy wspolnie polowy lunch, z towarzyszka swojej rowerowej eskapady, ponownie udalysmy sie w nasza podroz wokol wyspy. Kolejne miejsce, na ktorym zatrzymalysmy sie na dluzej to lotnisko na Barra. Plaza tak ogromna, ze nie jeden samolot moglby tutaj ladowac. Wpierw zaczelam spacerowac i szukac najwiekszej muszelki sposorod licznych lezacych na plazy, potem odpoczelsymy czytajac ksiazki i broszuke informacyjna na temat wyspy. Znalazlysmy w niej bardzo ciekawe informacje, ktorych nie da sie znalezc nawet na oficjalnej stronie wyspy. Na plazy na ktorej spalismy, dawno temu rozbil sie statek. Zginelo 350 niedoszlych osadnikow Quebecu. Ponoc morze jeszcze przez wiele tygodni wyrzucalo ciala na plaze. Wszystkie zostaly pochowane w wydmach. By nie zapomniec o tym wypadku, mieszkacy wyspy wybudowali obelisk na szczycie wydmy. Tak tez mialysmy juz historie z dreszczykiem do opowiedzenia przy ognisku. Wieczorem, po wycieczce bylam tak zmeczona, ze zasnelam czekajac na zachod slonca. Obudzil mnie dopiero przyjazd kolejnych znajomych, ktorzy nie mogli sie wyrwac z pracy w piatek i przybyli w sobote. Po standardowym grillu i ognisku poszlismy spac. Tym razem noc byla cieplutka. Nastepnego dnia z finka pojechalysmy znowu na wycieczke rowerowa, ale tym razem z zamiarem sprawdzenia wszystkich atrakcji wspomnianych w wyspiarskiej broszurze. Na pierwszy ogien poszly stanowiska archeologiczne. Pierwszego nie udalo nam sie znalezc. Nadzialysmy sie na wielki plot z drutem kolczastym. Darowalysmy sobie i udalysmy sie do kolejnego stanowiska. Tym razem znalazlysmy tabliczki informacyjne z cala historia i wytlumaczeniem co jest czym. Okragly dom z epoki zelaza, kilka innych fundamentow z pozniejszych epok. M.in. dom, ktory zostal opuszcony przez mieszkancow, gdy ten zostal opanowany przez szczury. Zwierzeta te uciekly z tonacego statku z pobliskiej zatoki. Wybralam sie jeszcze na spacer by zobaczyc reszte. Tym razem sama, gdyz stanowiska znajdowaly sie na wzgorzach i moja kolezanka uznala, ze jej kondycja jest niewystarczajaca by sie wspinac. Udalo mi sie jeszcze zobaczyc z oddali kurchan. Kolejnym punktem naszej wycieczki byla zatoka fok. PO drodze natknelysmy sie na mieszkanke, ktora powiedziala nam, ze woda jest dzisiaj na rekordowo niskim poziomie, ale jest duzo fok. Jakby byly poukrywane trzeba klaskac i wydawac kwiczace dzwieki. MIala racje. Jak tylko klaskalysmy glowy fok wylanialy sie z morza i rozgladaly sie skad rozchodza sie te dzwieki. WIdok byl przepiekny.\nZ kolezanka podjechalymsy do Castlebay. Lodka podplynelysmy i zwiedzilysmy Kisimul Catsle. Podpowiem tylko, ze warto.Oddalysmy rowery - a raczej zostawilysmy za szopa gdzie bylo juz chyba ponad 20 innych rowerow zostawionych przez pozostalych turystow. Teraz zostala nam 10km droga do obozowiska. Mialysmy jednak tyle tematow do rozmow, ze nawet nie wiem kiedy przyszlysmy. Po drodze obejrzalysmy pomnik poswiecony mieszkancom wysp zmarlym podczas drugiej wojny swiatowej. Tak samo pozostalosci po rozbitym samolocie na wyspie Vatersay. Zrobilysmy mnostwo zdjec owieczkom, ktorych bylo cale mnostwo.\nKiedy dotarlysmy do obozowiska, wszyscy juz tam byli i martwili sie, ze nie bylo nas tak dlugo. SPedzilismy jeszcze wiele czasu rozmawiajac przy ognisku. Nastepnego dnia wczesnie rano spakowalismy sie i prawie na ostatnia chwile zdazylismy na prom. Prom odplywa tylko raz na dzien, wiec bardzo nam zalezalo by sie nie spoznic. Jednak okazalo sie. ze jeszcze pozniej widzielismy juz z pokladu biegnacych turystow, ktorym klaskalismy. POdroz powrotna wyadala sie juz o wiele szybsza. Znowu rozmawialismy, czytalismy ksiazki, podsypialismy i robilismy mnostwo zdjec tym razem przy Oban. W samym Oban mielismy 4h przerwy miedzy promem a pociagiem do Glasgow. Wybralismy sie na spacer by zwiedzic slynne niedokonczone koloseum na wzgorzu a nastepnie wrocilismy na przystan by zjesc kilka smakolykow z owocow morza. Tak tez zjadlam pyszne malze w bialym winie, ostryge, ktora poraz pierwszy mi smakowala. Teraz juz wiem, ze ta ktora jadlam kilka lat temu wstecz musiala byc nieswieza bo to co dostalam w Oban bylo poprostu pyszne! Sprobowalam jeszcze kalamarnic w sosie chilli - mmmm i najlepsze danie - malze (ale te wieksze) w cieplym masle czosnkowym. Nie trudno uwierzyc, ze bylam pelna. NIgdy jednak nie jadlam tak pysznych potraw. POciag do Glasgow byl zapchany po brzegi. Wiele miejsc bylo zarezerwowanych przez internet. Trzeba bylo sie niezle przeciskac by znalezc miejsce, na ktorym mozna bylo zasiasc.\nPodsumowujac, wycieczka sie udala. Zaluje, ze nie dalo sie tam zostac na dluzej. Mam tez nadzieje, ze zdolam wybrac sie jeszcze na nie jedna Szkocja wyspe. POgoda byla wspaniala, towarzystwo jeszcze lepsze.\nA dla wytrwalych i ciekawych jak to dokladnie wygladalo - zapraszam do obejrzenia wiekszej ilosci zdjec pod nastepujacym linkiem https://picasaweb.google.com/urrssa/BarraVatersayIslands?authkey=Gv1sRgCKyCtq6W2Y_4zgE#\nPosted by Urssa at 12:35 No comments:\nOczywiscie jakos nie moge znalezc czasu by siasc spokojnie i napisac posta z podsumowaniem wycieczki. W zamian przesylam zdjecia z ostatniej mojej wycieczki na szkocka wyspe Gigha. Moja kolezanka Lotta zaprosila mnie i kilku jeszcze znajomych by wlasne na tej malenskiej wysepce celebrowac jej trzydzieste urodziny. Na ta okazje w dniu wycieczki wybralismy sie na male zakupy - takie najpotrzebniejsze rzeczy jak - namiot czy karimata :D. Teraz moge sie zaliczyc do dumnych posiadaczy wlasnego namiotu. Rozbilismy mini obozowisko na przepieknej plazy tuz obok polnocnej czesci przesmyku do Eilean Garbh. Obok nas swoje namioty rozbili rowniez kajakarze, ktorzy tez odiwedzili nas wieczorem i wspolnie gralismy na gitarze i spiewalismy utwory Jonniego Casha. Nastepnego dnia wybralismy sie do ogrodow Achamore oraz na najbardziej wysuniete na poludnie molo South End Pier. Nastepnie Lotta wysadzila mnie w czesci centralnej wyspy skad wracalam do naszego obozowiska piechota. Po drodze zwiedzilam stary mlyn. W okolicach farmy Tarbert przylaczyl sie do mnie lokalny piesek, ktory towarzyszyl mi juz do konca podrozy. Nazwalismy go Bobby. Niestety nie wiedzial jak wrocic do domu, wiec zadzwonilismy na numer jaki mial na plakietce do wlascicieli. Ci zjawili sie na quadzie i wzieli malucha do domu. Przez caly weekend mielismy przepiekna pogode, dopiero poniedzialek okazal sie byc deszczowy. Tego dnia jednak zebralismy nasze namioty i wyruszylismy w podroz powrotna. Po drodze odwiedzilismy sklep Loch Fyne, w ktorym udalo mis ie kupic wegetarianski kawior! (zrobiony z wodorostow) Gdy jeszcze bylismy na wycieczce transmongolskiej w Perm, od Marii naszej gospodyni dostalam jajecznice z kawiorem. Tak mi zasmakowala, ze jak zobaczylam wegetarianski kawior(nie bylo innego) nie musialam sie dlugo zastanawiac. Szkoda, ze juz jutro trzeba wracac do pracy :/\nPosted by Urssa at 15:14 1 comment:\nJak zwykle wiele czasu minelo od mojego ostatniego wpisu. Zlozylo sie na to wiele czynnikow. Jednym z nich\nbyl brak czasu, ktory wypelniony byl ciaglym zwiedzaniem. Drugim dosc istotnym powodem byla cenzura\ninternetu w Chinach, ktora nie pozwolila mi nie tylko wejsc na swojego wlasnego bloga, ale i na poczte\noraz na strone facebooka.\nZaczne jednak opis od momentu, w ktorym skonczylam. Drugiego dnia w Ulan Bator wybralismy sie z Bartkiem i\nludzmi z naszego hostelu do Galerii Sztuki Wspolczesnej oraz Muzeum Historii Naturalnej. W pierwszym\nzobaczylimy wiele rzezb, obrazow a nawet ubrania od tradycyjnie wygladajacych po super nowoczesne. W\ndrugim mozna bylo zobaczyc wiele kosci dinozaurow i wypchanych zwierzat. W schronisku wymienilam ksiazki\nna kolejna gdyz wszystkie zosraly juz przezytane. Wieczorem wybralismy sie z zaprzyjaznionym finem na\nostatnie piwo. Tego dnia poszlismy wzglednie wczesnie spac gdyz wiedzielismy, ze bedziemy musieli wczesnie\nPociag do Chin byl bardzo nowoczesny. Tym razem w naszym przedziale towarzyszyla nam mloda mongolska para,\nktora z luboscia oddawala sie grom na laptopie od strzelanek, po gdy karciane. Dopiero pod koniec podrozy\nzaczelismy wiecej ze soba rozmawiac. Z Bartkiem oddalismy sie lekturze. Przekroczenie granicy bylo o wiele\nlatwiejsze od tego jakie bylo miedzy Rosja a Mongolia. Tym razem celnikiem okazal sie mongol, ktory\nstudiowal Stosunki Miedzynarodowe w Warszawie i plynnie rozmawial z nami po polsku. Pytal sie nas jak\nwyglada sytuacja w Polsce a takze wyrazal nadzieje, ze w wyborach wygra Komorowski - byle by nie Kaczysnki\njak to uznal. Byl tak mily ze nawet darowal Bartkowi fakt, ze ten zgubil jakis wazny formularz jaki\nmielsmy zatrzymac po wyjezdzie z Rosji. Pozniej jednak Bartek do znalazl i poszedl poszukac naszego\nzaprzyjaznionego celnika by mu go wreczyc.\nChiny - pierwsza nasza rekacja to - aaaaa!!! jak goraco nie mozna oddychac! Obladowani plecakami -\nprzynajmniej ja - jeden z tylu drugi z przodu, stracilismy chuba z litr plynow by dosc do bankomatu.\nTemperatura tego dnia siegala chyba 40 stopni. Juz w metrze zobaczylismy ciekawe marki na ubraniach\nmieszkancow - Rolce Gabbana czy Cucci. Co nas jednak uderzylo to fakt, ze ludzie sa bardzo dobrze ubrani,\nwszyscy maja super nowoczesne komorki, miasto wyglada bardzo nowoczesnie i bardzo latwo mozna sie w nim\nodnalezc - wszedzie sa informacje po angielsku. Jak tylko dotarlismy do naszego hostelu, zostawilismy\nnasze rzeczy i wybralismy sie na zwiedzanie miasta.\nCHcielismy sie wybrac do Zakazanego miasta, ale ten okazal sie zamkniety. Mnostwo osob zatrzymywalo nas co\nchwila i chcialo robic sobie z nami zdjecia. Bylismy tym dosc zaskoczeni. Tak samo wiele osob probowalo\nnas zatrzymac i rozmawiac z nami po angielsku, towarzyszyc nam w zwiedzaniu lub chcialo wybrac sie z nami\nna piwo lub herbate. Wszyskim jednak odmawialismy bojac sie, ze tak naprawde chca nas gdzies zaciagnac lub\nokrasc. Potem okazalo sie, ze ludzie w ten sposob chca przecwiczyc swoj wlasny angielski. Bylo oni jednak\ntak nachalni w tym, ze automatycznie budzily sie w nas instynkty mowiace uciekaj stad. Zakazane miasto\nbylo juz zamkniete, wybralismy sie do niego drugiego dnia. Wieczorem jednak wybralismy sie jeszcze na\nChinski posilek w jednej z restauracyjek w Hutongu. Hutongi to bardzo waskie uliczki, gdzie nawyzszt\nbudynek ma moze z jedno, max dwa pietra. Ludzie w nich siedza na zewnatrz, rozmawiaja, graja, jedza lub\nsprzedaja swoje produkty. Kazdy oczywiscie podaje wyzsze ceny za produkty wiec trzeba sie targowac,\nczasami mozna uatrgowac sie do naprawde niskiej ceny. Jedna kobitka chciala nam sprzedac obraz za 260\nyuanow, wytargowalismy do 30Y a w sumie jak uslyszala o tym dziewczynka z pobliskiego sklepiku chciala nam\nsprzedac ten sam produkt za 20Y. Do konca nie wiemy czy mielismy takie szczescie w targowaniu sie we\nwszystkim. Na pewno nie jeden raz zrobiono z nas jelenii ale i tak wiekoszosc rzeczy byla tania.\nZrobilismy tak wielkie zakupy, ze ostatniego dnia musielismy kupic dodatkowa torbe by pomiescic nasz\nDrugiego dnia w CHinach wybralismy sie do Zakazanego Miasta. Powietrze bylo gorace i lepkie. Pocilismy sie\nnieludzko. Co chwila kupowalismy kolejne bytelki wody. Czulismy sie tez jak lokalna atrakcja, badz jacys\ncelebryci gdzy kazdy sie na nas patrzyl, gdziekolwiek bysmy nie poszli. Nic tez nie moglo sie ukryc,\nbylismy pod ciagla inwigilacja. Zakazane miasto bylo zapelnione po brzegi. Chinscy turysci od samego rana\nwyleniali brzegi miasta muzeum. Zrobilismy w nim mnostwo zdjec, kupilismy pamiatki i poszlismy dalej\nzwiedzac miasto. Zrobily nam sie takie odciski i tak nas bolaly stopy, ze wybralismy sie na chinski masaz\nstop. Byl cudowny, albo raczej bylby idealny gdyby nie nasze odciski misternie gniecione ponownie przez\nnasze masazystki. Nastepnego dnia czekal nas Wielki Mur. Ledwo do moglam sie na niego wdrapac z moimi\nobolalymi stopami. Tego dnia mialam 7 plastrow na stopach i wierzcie, ze trzeba byc mocno zdeterminowanym\nby mimo wszystko starac sie jeszcze lazic po takim murze. Jak i w Zakazanym Miescie tak i na Murze\ntowarzyszyly nam setki jak nie tysiace turystow. Dopiero pozniej przecztalismy, ze takie tlumy sa\nzazwyczaj w weekendy - szybkie sprawdzenie kalendarza - tak byl weekend. W drodze powrotnej spotkalismy\nparke brytyjczykow - mlodych chlopakow, ktorzy wybrali sie na wycieczke po azji i tak jak my wybrali sie\ntego dnia na mur jednak na inny jego odcinek. Spali w tym samym hostelu wiec razem do niego wrocilismy.\nZapomnialabym opowiedziec o cudownej herbatce jaka mielismy okazje pic w jednym z tradycyjnych hutongow.\nWeszlimsmy do sklepu herbacianego, gdzie sprzedawczyni okazala sie istnym specjalista od zaparzania\nherbat. Jeszcze do niej ostatniego dnia wrocilismy i zostawilismy mala fortune w jej sklepie kupujac u\nniej prawie wszystkie herbaty jakie miala w ofercie. Dowiedzielismy sie do niej ze herbate zaparza sie tak\nnaprawde w mniej niz 10 sekund i ludzie w europie robia to zle! Pokazala nam ze niektore herbaty wymagaja\nnizszej temperatury inne wyzszej i oczywiscie zanim jakakolwiek kupilismy, moglismy ich sprobowac. Oj to\nbyla istna uczta dla podniebienia, nosa i oczu. Kobieta zwinnie przygotowywala nam kolejna porcje\naromatycznej herbaty przy stole na ktorym miala rozne imbryki, naczynia a takze figurki. Niewypite resztki\nherbaty wylewala na trojnoga zabe. Mialo to ponoc przynosic szczescie.\nOstatniego dnia wynajelismy rowery i pojechalismy zwiedzac okoliczne hutongi. Celowo probowalismy sie w\nnich gubic i losowo skrecac by moc zobaczyc jak najwiecej. Dotad zastanawiamy sie jak ludzie sie w nich\nnie gubia. Niektore przejscia byly tak waskie, ze trudno bylo sie przecisnac. Udalo nam sie znalezc\nwiekszy hutong a nawet i typowy chinski market z jedzeniem. Pozniej jednak nie potrafilismy wytlumaczyc\ninnym turystom z hostelu jak sie tam dostac. Trzeba sie zgubic i dopiero wtedy mozna znalezc niezwyke\nrzeczy o ktorych nie ma notki w przewodnikach. Popoludniu poszlismy na zakupy. Wydalismy absolutnie\nwszystko. Zostalo nam tylko 10yanow by za 6Y kupic wode i 4Y na bilety do metra nastepnego dnia. Za\npieniadze z depozytu kupilismy bilety na lotnisko. Lotnisko okazalo sie super nowoczesne. Tak jak ze\nwszystkim w Chinach - nie mielismy problemow by sie w nim odnalezc. Czego nie mozna powiedziec o Rosji.\nPodroz byla dosc przyjemna i zaskoczylo nas jak szybko trwala powrotna droga. Lecielismy prawie ta sama\ntrasa jaka przez miesiac pokonywalismy pociagiem. Obejrzelismy kilka filmow dostalismy dwa razy posilki,\nposluchalismy muzyki, dokonczylam czytac ksiazke akurat w momecie kiedy ladowalismy. Wyladowalismy na tym\nsamym lotnisku, na ktorym rozpoczelismy nasza Transmongolska przygode. Nic sie nie zmienilo. Ten sam chaos\ni nawet wieksza dezorganizacja. Kazano nam isc wokol lotniska by stac i czekac az ktos naz wezwie.\nDocelowe miasta byly wykrzykiwane losowo i ludzie musieli przeciskac sie pomiedzy innymi by wstawic sie we\nwlasciwe miesjce. Tam kierowano nas i tak do tegos samego autobusu. Kiedy juz wszyscy w tym samym skladzie\nznalezlismy sie w autobusie, zostalismy zawiezieni na nowy terminal lotniska. Nowy - czyli jeszcze pusty.\nTam znowu czekalismy by przejsc kolejna kontrole paszportowa. Jako, ze nikogo nie bylo na lotnisku\nmusielismy troche poczekac az ktos przyjdzie i zacznie sprawdzac nasze paszporty. Wreszcie dostalismy sie\ndo strefy bezclowej. Zewszad otaczaly ans puste slepy z szafkami swiecacymi pustka. Dopiero po przejsciu\ndosc sporego kawalka zauwazylismy ze gdzies tam daleko sa jakies sklepy i kawiarnie oraz ludzie. Siedlismy\nsobie na kawce. Jak juz bede w Glasgow w wolnej chwili postaram sie siasc raz jeszcze i spisac wrazenia z\nPosted by Urssa at 04:38 1 comment:\nBlogi do ktorych zagladam i polecam\n(nie taki )Stary czlowiek


Polski Sierpień | Kurier Plus\nYou are here : Kurier Plus » Powtórka z historii » Polski Sierpień\nKazimierz Wierzbicki, May 11th, 2018 08:04 AM | Powtórka z historii\nKochani! Wracamy do pracy\n1 września (…) uzyskaliśmy\nwszystko, co w obecnej sytuacji\nmogliśmy uzyskać. Resztę też\nuzyskamy, bo mamy rzecz\nnajważniejszą: nasze niezależne,\nsamorządne związki zawodowe.\nLech Wałęsa, Gdańsk, 31. VIII. 1980\n1 lipca 1980 r. władze wprowadziły podwyżkę cen niektórych gatunków mięsa. Rząd, pamiętając wydarzenia z roku 1970 i 1976, nie zapowiadał podwyżki i przedstawił ją jako niewinny zabieg organizacyjny. Jednakże reakcja robotników była natychmiastowa. Już tego samego dnia zastrajkowały niektóre zakłady Warszawy, Tczewa, Rzeszowa i innych miast. Chcąc uspokoić nastroje, władze ogłosiły kilka dni później zapowiedź podwyżek emerytur, dodatków rodzinnych i najniższych płac w roku 1981. Mimo to, w połowie lipca doszło do strajku powszechnego w Lublinie. Pracę przerwali nie tylko robotnicy miejscowych zakładów, ale również komunikacja miejska oraz kolej. Przybyła do Lublina komisja rządowa porozumiała się ze strajkującymi w sprawie ustępstw płacowych. 19. VII strajk zakończono. W dalszym ciągu trwały jednak strajki w różnych częściach kraju.\n14 sierpnia wybuchł strajk w Stoczni Gdańskiej. Głównym żądaniem stoczniowców był powrót do pracy Anny Walentynowicz zwolnionej ze stoczni za działalność związkową. Następnego dnia strajk rozszerzył się na inne zakłady Trójmiasta. 16. VIII dyrekcja Stoczni Gdańskiej przyjeła postulaty pracowników, które zawierały również podwyżki płac oraz wzniesienie pomnika ofiar Grudnia 1970 r. Pewna część stoczniowców postanowiła kontynuować strajk na znak solidarności z innymi zakładami. Następnego dnia powstał Międzyzakładowy Komitet Strajkowy (MKS) z elektrykiem Lechem Wałęsą jako przewodniczącym. MKS sformuował 21 postulatów, z których pierwszy i najważniejszy dotyczył zgody władz na utworzenie niezależnych, wolnych związków zawodowych z prawem do strajku. Domagano się również przestrzegania gwarantowanej przez konstytucję wolności słowa i publikacji oraz uwolnienia więźniów politycznych. Inne żądania dotyczyły spraw socjalno-bytowych, jak np. poprawy służby zdrowia lub lepszego zaopatrzenia w artykuły żywnościowe. Wobec tego rodzaju postulatów strajk nabrał znaczenia politycznego.\nWładze rządowe były zaskoczone rozmiarem strajków, zwłaszcza kiedy 18. VIII przerwała pracę stocznia szczecińska i inne zakłady w mieście. Powołano sztab kierowniczy i opracowano plan operacji „Lato 80”, której celem było aresztowanie członków MKS i zdławienie strajków. Część kierownictwa PZPR przeciwna była rozwiązaniom siłowym. Tymczasem zatrzymano szereg członków opozycji demokratycznej, m.in. Kuronia, Michnika, Chojeckiego i Romaszewskiego. Przerwano również połączenie telefoniczne z Trójmiastem. Wysłana do Gdańska komisja rządowa z wicepremierem Tadeuszem Pyką próbowała bez rezultatu nakłonić robotników do powrotu do pracy. Jednocześnie ogłoszony został apel 64 znanych intelektualistów o negocjacje i pokojowe zakończenie konfliktu. Podpisy pod nim złożyli m.in. Marian Brandys, Władysław Bartoszewski, Aleksander Gieysztor i Stefan Kieniewicz.\nRozmowy ze strajkującymi wznowiła 21 sierpnia komisja rządowa z wicepremierem Mieczysławem Jagielskim, który miał opinię bardziej inteligentnego i umiarkowanego polityka. W rokowaniach z rządem MKS uzyskał wsparcie komisji ekspertów z udziałem m.in. Tadeusza Mazowieckiego i Bronisława Geremka.\nTymczasem fala strajków w różnych częściach kraju stopniowo się zwiększała. Nadchodziły wiadomości o powstaniu komitetów strajkowych we Wrocławiu, Łodzi, Poznaniu, Warszawie, Olsztynie, Nowej Hucie. 29 sierpnia rozpoczęli strajk solidarnościowy górnicy kopalni „Manifest Lipcowy” w Jastrzębiu na Górnym Śląsku oraz robotnicy wielu innych górnośląskich kopalń. Akcja górników prawdopodobnie zadecydowała o postawie władz rządowych i partyjnych. Zwolennicy porozumienia i pokojowego zakończenia kryzysu zdobyli większość.\n31 sierpnia komisja rządowa podpisała porozumienie z gdańskim MKS. Podobne porozumienie zostało zawarte poprzedniego dnia w Szczecinie. Władze przyjeły większość postulatów strajkujących z najważniejszym, dotyczącym zgody na utworzenie wolnych związków zawodowych. Gdański komitet wymógł dodatkowo uwolnienie zatrzymanych niedawno działaczy opozycji demokratycznej z Kuroniem i Michnikiem na czele.\nPodpisanie porozumienia gdańskiego przyjęto z wielkim entuzjazmem w całym kraju. Społeczeństwo odebrało to jako olbrzymi, przełomowy sukces – być może największy od zakończenia wojny i ustanowienia rządów komunistycznych w Polsce. Było to w istocie historyczne wydarzenie. Po raz pierwszy władza komunistyczna zrezygnowała z użycia siły wobec spontanicznych żądań społecznych. Powstanie wolnych związków oznaczało pojawienie się silnego, niezależnego od władzy ruchu obywatelskiego. Wiadomość o zwycięstwie polskich robotników podały agencje prasowe całego świata. Była to przez szereg następnych dni informacja numer jeden w mediach wielu krajów.\n« Walka o pomnik


Soundtracks.pl - Muzyka Filmowa : muzyka z filmu Mama i tata ratują świat (Mom and Dad Save the World), Jerry Goldsmith\n14 Maj 2006, 20:57\nJednym z najsłabszych i najdziwniejszych filmów, do których Jerry Goldsmith napisał muzykę była familijna komedia science - fiction Mom and Dad Save the World w reżyserii Grega Beemana. Jest to ?uczłowieczona? wersja Kaczora Rogersa, która z pewnością spodoba się widzom do lat 10 (no, może trochę mniej). Początek lat 90-tych to okres, w którym 64-letni Jerry Goldsmith był jak ?doskonale naoliwiona maszyna?. W interesującym nas roku 1992 napisał ilustrację aż do 8 filmów! To był nadal czas, w którym kompozytor rzadko kiedy odmawiał propozycjom producentów i reżyserów. Goldsmith nie raz pisał muzykę do beznadziejnych nawet filmów, ale to co mnie zawsze wtedy zaskakiwało, to inspiracja której mu nie brakowało. Nie brakło jej także przy ?niewypale? rodzaju Mom and Dad Save the World. Niewykluczone, że stary mistrz chciał nieco odpocząć po mrocznym thrillerze Paula Verhoevena Basic Instinct. Z pomocą ?The National Philharmonic Orchestra? stworzył bardzo dojrzałą, a przy tym doskonale oddająca familijny i groteskowy charakter filmu partyturę. Dominuje w niej brzmienie symfoniczne, zaś sama ilustracja przypomina w dużym stopniu muzykę, jaką Goldsmith pisał do zwariowanych nieraz komedii Joe Dantego.\nKlimat obecny na 40-minutowym albumie w pełni odzwierciedla styl Goldsmitha. Są tu zarówno elementy ?stare?, tradycyjnie funkcjonujące w jego komediach, a więc: brzmienie klasyczne z dominującą sekcją smyczkową i szeroką gamą instrumentów dętych drewnianych, trochę jazzu, nieodzownej akcji z potężniejszym brzmieniem orkiestry, gdzie mocnej odczuwamy obecność sekcji dętej blaszanej i instrumentarium perkusyjnego oraz melodyjnych tematów przewodnich. Z elementów ?nowych? mamy tu: trochę dziwną, á la dyskotekową produkcję przypominającą nieco żartobliwą wersję tańca Wikingów, trochę nietypowych sampli elektronicznych oraz równie humorystyczny ?marsz? Czarnego Charakteru z obecnym chórem. Zróżnicowanie na soundtracku jest całkowite - liryka, akcja, jazz, lekki ?suspense?, zróżnicowane brzmienie syntetyczne oraz ?eksperymenty? muzyczne.\nNajlepszą częścią partytury jest temat główny rozpisany na całą orkiestrę, w którym na przemian jest on prezentowany przez sekcję instrumentów dętych blaszanych i smyczkowych, a całości towarzyszy akompaniament wojskowych werbli. Trochę szkoda, że nie jest on zbyt eksponowany w tej wersji przez te 40 minut - Meet Spengo. Nie brakuje natomiast niezwykle zróżnicowanych jego odmian. Bardzo ciekawą jego wariację słyszymy w The Death Ray Laser, gdzie poprzez odpowiednie zwolnienie tempa, cały temat nabrał barwy lekkiego i melodyjnego ?suspense`u?, a gdy jeszcze kompozytor dodał jazzowo brzmiący fortepian, obraz utworu zmienił się całkowicie. W Morning Paper / The Abduction temat w formie ?lekkiego? marszu był prowadzony przez trąbkę, zaś przy Target Practice został on zaaranżowany na w pełni wojskowy marsz z dominującymi smyczkami i werblami oraz podającymi takt dęciakami. Z kolei Flight Home to dynamiczna i wzniosła wariacja tematu na sekcję smyczkową (poprzedzają ją fanfary na instrumenty dęte blaszane). Mroczną wersję na dęciaki - trąbki, puzony i tubę mamy w Gathering Forces. Jest tu też szybka aranżacja marszowa. W ogóle utwór ten to jego prawdziwa składanka - słychać w nim co najmniej 4 różne jego odmiany. Także finał to rozwinięcie tematu głównego na sekcję smyczkową z krótkim finiszem - On The Roof.\nNa soundtracku mamy tradycyjnie temat liryczny - jak zwykle jest to miła dla ucha melodia, choć nie prezentuje zbyt wysokich lotów. Najczęściej Jerry przedstawia go w wykonaniu syntetycznego fortepianu w towarzystwie nieodzownej tutaj subtelnej sekcji smyczkowej: Morning Paper / The Abduction, Family Talk, The Lub - lubs, The Needle - rolę przewodnią przejmuje flet i *smyczki, i podobnie jak poprzednik I Love My Wife. Ciekawym rozwiązaniem jest obecność jazowego fortepianu, który uzupełniał motywy romantyczne - The Death Ray Laser, True Power i Gathering Forces.\nMnóstwo w ilustracji tej możemy za to usłyszeć najrozmaitszej formy muzyki klasyfikowanej jako ?Mickey - Mousing?. Słychać tu praktycznie każdą sekcję orkiestry plus elektroniczne sample. Nie ma utworu na tej płycie, gdzie nie byłby on obecny. Pełni on zróżnicowaną rolę. Zarówno uzupełnia temat przewodni, który często jest w podobny sposób aranżowany - The Death Ray Laser, Photo Session, True Power, Target Practice i Misunderstood, jak również pełnią rolę melodyjnego ?suspensu? oraz muzyki akcji. Innym kompozytorem, który podobnie używa tego rodzaju ilustracji jest Alan Silvestri, jednak u Goldsmitha ?Mickey - Mousing? jest mniej ?podsłodzony?, chociaż stosowane *orkiestracje są podobne - The Death Ray Laser Photo Session, Morning Paper / The Abduction, True Power i Gathering Forces.\nNie brakło tu też muzyki akcji, choć nie dominuje ona na soundtracku; raczej pojawia się jako część składowa poszczególnych utworów, gdzie ponadto mamy różną formę ?Mickey - Mousing? i tematów przewodnich. Jej konstrukcja i barwa przypomina zupełnie ?dojrzały? film sensacyjny, a nie familijną komedię. Prym wiedzie przede wszystkim rozbudowana sekcja dęta blaszana i dynamiczny podkład perkusyjny. Na jego potrzeby Goldsmith napisał prosty konstrukcyjnie temacik akcji na sekcję dętą - Morning Paper / The Abduction, najlepszy na płycie i niemal w całości poświęcony ?action score? The Lub - lubs: słyszymy tu prowadzącą sekcję blaszaną, prujące smyczki, eksplodującą perkusję, po prostu typowy Goldsmith akcji; True Power, bardzo dostojną i stonowaną odmianę tematu akcji mamy w The Needle, gdzie towarzyszy on tematowi lirycznemu, The Flight Home i Misunderstood, w którym Goldsmith tradycyjnie już dostosował temat główny na potrzeby kina akcji.\nNa płycie mamy też dwa ?eksperymenty? muzyczne kompozytora. Chóralny hymn ?Czarnego Bohatera? Tod, The Destroyer, który brzmi niezwykle ironicznie, podobnie jak sama sylwetka Złego Imperatora. I chyba największe zaskoczenie - Rebel Dance: tytułowy taniec plemienny z mnóstwem syntetycznej perkusji i zabarwionego żartobliwie podkładu różnych instrumentów dętych - fletów i trąbek.\nChoć sam film jest po prostu infantylny, muzyką jaką stworzył Jerry Goldsmith już nie. Brzmi jak do ?normalnej? komedii, ze wszystkimi swoimi walorami. Dostarczy na pewno miłych wrażeń przy słuchaniu. Kto lubi partytury tworzone przez Goldsmitha do komedii Joe Dantego, na pewno znajdzie to czego szuka w Mom and Dad Save the World. Nie występuje tu żadna dłużyzna. Słucha się jej spokojnie i lekko, od utworu do utworu. Prócz miłych dla ucha tematów - głównego i lirycznego, sporo mamy tutaj zabawy z wszechstronnie zaaranżowanym ?Mickey - Mousing?, sporadycznie słyszymy także subtelne, jazzowe wejścia fortepianu; nie brakuje także muzyki akcji. To naprawdę solidny, choć niezbyt odkrywczy soundtrack prezentujący dobre połączenie kina familijnego i przygodowym. Soundtrack ukazał się nakładem Varese Sarabande Records w dniu 18 sierpnia 1992 roku, zaś film zadebiutował 24 lipca. p.s. Istnieje również *bootleg z 35 kompozycjami, co daje ponad 54 minuty muzyki, niestety nienajlepszej jakości. *aria *action score\n1.Meet Spengo - 2:43\n2.The Death Ray Laser - 2:30\n3.Morning Paper / The Abduction - 4:18\n4.Photo Session - 1:48\n5.Family Talk - 1:22\n6.Tod, The Destroyer - 0:42\n7.The Lub - lubs - 2:48\n8.True Power - 2:24\n9.The Needle - 3:19\n10.Target Practice - 2:01\n11.Rebel Dance - 1:10\n12.I Love My Wife - 1:38\n13.Gathering Forces - 5:48\n14.Misunderstood - 4:45\n15.The Flight Home - 2:11\n16.On The Roof - 0:57


Pigmenty do makijażu permanentnego — szeroka gama kolorów\nStrona główna » Biotouch\nProducent pigmentów do makijażu permanentnego\nPerfect Glamour Marzena Kotowska jest wyłącznym w Polsce autoryzowanym przedstawicielem marki Biotouch Inc. USA. - producenta pigmentów klasy premium do makijażu permanentnego i zabiegów paramedycznych.\nFirma Biotouch Inc. z USA już od ponad 30 lat zajmuje się produkcją unikatowych pigmentów do makijażu permanentnego, zabiegów paramedycznych, kamuflażu i korekt.\nWe własnym laboratorium w Kalifornii firma Biotouch wnikliwie bada i testuje produkowane pigmenty, tak by spełniały najwyższe standardy jakości.\nPigmenty Biotouch są bezpieczne i nie wywołują reakcji alergicznych. Są one dziś dostępne w ponad 40 krajach.\nZe względu na swoje walory oraz jakość są najczęściej podrabianymi pigmentami.\nCechy pigmentów Biotouch linii Pure:\nGama kolorystyczna obejmuje ponad 30 kolorów\nPo otwarciu zachowują oryginalny kolor i nie utleniają się\nNieograniczone możliwości mieszania poszczególnych barw w celu uzyskania zaplanowanego efektu kolorystycznego\nSpełniają wszelkie normy Unii Europejskiej w zakresie bezpieczeństwa\nPigmenty opracowane są na bazie składników nieorganicznych, a gliceryna zawarta w barwnikach powoduje, że poddany mikropigmentacji obszar skóry jest nawilżany w trakcie zabiegu, dzięki czemu skóra w trakcie gojenia nie złuszcza się i nie traci koloru, dzięki glicerynie pigmenty nie wysuszają się i nie tracą swoich właściwości kolorystycznych\nAby zachować maksymalną sterylność i bezpieczeństwo zabiegów umieszczane są w 3 ml buteleczkach, a każde opakowania zawiera 6 sztuk takich pigmentów (łącznie 18ml)\nCharakteryzują się bardzo trwałymi, nasyconymi kolorami, doskonale tolerowanymi przez różne rodzaje skóry\nDzięki swoim unikatowym składnikom nie powodują alergii (są hipoalergiczne) i bezpieczne dla zdrowia\nSzeroka gama korektorów i kamuflaży do niwelowania powikłań pozabiegowych lub źle wykonanych makijaży permanentnych\nNajlepszy czarny eyeliner dostępny na rynku\nWatro także powiedzieć że absolutnym hitem Biotouch-a jest preparat COLOR LIFT który jako jedyny na rynku służy do wyciągania koloru pigmentu z\nmakijażu permanentnego i nie zostawia blizn.\nJest rewelacyjny do wykonywania wszelkich korekt nieprawidłowo wykonanych makijaży permanentnych oraz co istotne jest hipoalergiczny.\nUżywanie do zabiegów jest możliwe tylko i wyłącznie po odbyciu\nJako wyłączny importer w Polsce dajemy Państwu gwarancję jakości pigmentów oraz pewności pochodzenia – do początku roku 2014 na rynku polskim w zdecydowanej większości oferowane były w sprzedaży podrabiane pigmenty Biotouch pochodzące z Chin które były niskiej jakości i mogły być niebezpieczne dla życia i zdrowia. Odkąd zostaliśmy wyłącznym importerem na terenie Polski we współpracy z reprezentującą Nas i Biotouch Inc. USA Kancelarią Prawną „czyścimy” rynek z podróbek.\nWszystkie pigmenty linii PURE mają pojemność 3ml i pakowane są po 6 sztuk w kartoniku na którym jest nalepiony wymagany prawem opis produktu oraz hologram Perfect Glamour.\nTylko i wyłacznie tak oznaczone pigmenty Pure dają gwarancję legalności i oryginalności pochodzenia oraz gwarancji jakości.


Be ART - 43 produktów - Pakamera.pl\nplakaty, ilustracje, obrazy 36\npakamera › marki › be art\nAutorskie grafiki dla domu i biura tworzone z pasją przez Beatę Sobkowicz.\nTRYPTYK BALETNICE 3SZT.\n50X70 NATURA skarabeusz ważka 3SZT. plakat\nperkusja 50x70 cm\ngitara 50x70 cm\nPODRÓŻNICZKA WŁOSY 50x70cm\nPODRÓŻNICZKI 4 szt. 50x70cm\nBe ART380,00 PLN\nBe ART249,00 PLN\nOPINIE Be ART\nWywiad z Be ART\nPo pierwszym biznesie, który miał niewiele wspólnego z zakresem moich zainteresowań i skończył się porażką totalną, byłam w głębokim dołku, chciałam wrócić na etat, zarobić cokolwiek, niech mi się coś w końcu uda, myślałam. Na szczęście mam bardzo mądrego męża, który powiedział " dziewczyno, nie wyszło, trudno, zamiast szukać byle jakiej pracy, zrób coś dla siebie, odstresuj się. Co zawsze lubiłaś robić, zrób to!." I od tego się wszystko zaczęło...\nZaczęło się o dziwo z dość grubej rury:-) Pierwszą grafikę kupiła ode mnie znajoma, zaraz za nią przyszli dość szybko nowi klienci. Z początku nie dowierzałam, no bo jak to? Komuś się to podoba??? Ale wtedy miałam niską samoocenę, więc w głowie mi się nie mieściło, że mogę z tego żyć. Teraz to się na szczęście zmieniło, widzę potencjał w tym co robię każdego dnia.\nDługo by pisać. Radość sprawia mi chyba wszystko! Przede wszystkim praca jest przyjemnością, szczególnie proces tworzenia, ja, ekran, tablet, kubek kawy. Z tymi pobocznymi sprawami, jak ogarnianie zamówień, ustalanie zmian w projektach (w 99% czysta rozkosz, ale trafia się i ten 1% kiedy nie jest lekko), pilnowanie w terminie wysyłek... no tego musiałam się uczyć pilnie, ale wychodzi mi to coraz lepiej. Najmilsze jest to, od strony kobiety, która pracowała 7 lata w okrutnej czasem korporacji, że jestem panią sama dla siebie. Jak coś trzeba zrobić to dlatego, że sama sobie kazałam, jak coś nie wyjdzie, to sama jestem za to odpowiedzialna, a że nie jestem srogim szefem, i umiem sobie wybaczać, wiec po niepowodzeniu, mówię "beatka, wyluzuj, zdarza się, otrzep z kurzu koronę i jedziesz dalej".\nDłuuugi czas to były baletnice, we wszystkich postaciach. Wersji i styli mam kilka, na zapleczu po przeróbkach na specjalne życzenie nawet kilkadziesiąt. Na drugim miejscu, w sumie ex aequo plakaty o tematyce muzycznej (Freddie Mercury to teraz szał) oraz te z kolorem. Po fazie skandynawskiego minimalizmu i typografii, coraz więcej ludzi ceni moc koloru i energię jaka z niego płynie. Cieszę się z tego.\nHmmm, ja ogólnie jestem dość zacofana jeżeli chodzi o trendy, może nie zacofana ale bardzo wolno przekonuję się do tego co akurat jest na tak zwanym topie. Wiec jestem zawsze dużo w tyle za aktualną modą. Nie potrafię, a może potrafię, ale sprawia mi to jakaś trudność, robienie czegoś tylko dlatego, że rynek teraz wymaga, a mi się to niekoniecznie teraz podoba. No trudno, może taki mam styl, pogodziłam się z tym. Nowe grafiki z reguły powstają najpierw w głowie, staram się notować pomysły, które akurat wpadną mi do głowy. Notesów mam kilka ale połowę gubię zanim sprawdzę jakie miałam super pomysły i zanim wprowadzę je w życie, więc zostają chyba te najbardziej wartościowe, a przynajmniej warte mojego zapamiętania.\nBoho! To kocham i rozumiem. Wszystkie przejawy ento, trochę rockandrollowego stylu życia. Bez niepotrzebnej spiny i zadęcia.\nDzień w pracy zaczynam od... przybrania pieluchy Prezesowi Stanisławowi. Wtedy łaskawiec daje popracować.


Gen. Breedlove: NATO ma jaja, ale Rosja dobrze rozdaje karty, gdy ma słabą talię - Polsat News\nGen. Breedlove: NATO ma jaja, ale Rosja dobrze rozdaje karty, gdy ma słabą talię\n24.01.2017, 21:35 Polska\nNadszedł czas, aby państwa NATO przeszły od misji "Air Policing" patrolowania nieba Sojuszu do normalnego systemu obrony powietrznej. Były dowódca operacyjny NATO i głównodowodzący sił USA w Europie gen. Philip Breedlove powiedział, że we wschodniej flance Sojuszu Północnoatlantyckiego Polska powinna przewodzić. "To, że wojna jest mało prawdopodobna, nie oznacza, że jej nie będzie" - powiedział.\nByły naczelny dowódca operacyjny NATO i były głównodowodzący sił USA w Europie gen. Philip M. Breedlove nie uważa wojny z Rosją za prawdopodobną.\nGroźba przypadkowej wojny\n- Nie wydaje mi się, że wojna jest prawdopodobna, uważam że Rosja i Putin rozumieją, czym jest NATO i czym są granice traktatu. Fakt że ta wojna nie jest prawdopodobna nie oznacza jednak, że nie może się wydarzyć - powiedział generał w programie "Prawy do Lewego, Lewy do Prawego" na antenie Polsat News 2.\n- Bardziej obawiam się tego, że będziemy w takim konflikcie w związku z niezamierzonymi konsekwencjami - dodał były dowódca w siłach NATO.\n- Pod koniec mojej kadencji nastąpiło zestrzelenie rosyjskiego samolotu przez Turków. Było to kilka bardzo napiętych dni. Tego typu niezamierzone konsekwencje, takie niezamierzone możliwości dwóch dużych potencjałów militarnych, które mogą wejść ze sobą w konflikt jak Stany Zjednoczone i Rosja czy NATO i Rosja, to jest trochę niepokojące - stwierdził Breedlove.\nBrak rosyjskiej przejrzystości\n- Są okresy, kiedy siły rosyjskie są w wysokiej gotowości. Ale mamy tutaj do czynienia z rotacją siły, która oparta jest na służbie zasadniczej. Są takie okresy, kiedy gotowość jest niższa niż w innych momentach - powiedział Breedlove.\nJak stwierdził wojska rosyjskie są w zdecydowanie lepszej gotowości w okresach, kiedy prowadzone są ruchy sił zbrojnych i zintensyfikowane ćwiczenia.\n- To co mnie niepokoi, to brak przejrzystości. W NATO zapowiadamy i ogłaszamy ćwiczenia z dużym wyprzedzeniem. Nieraz na lata przed ich rozpoczęciem. Nie mamy jednak do czynienia z wzajemnością, nie wiemy, gdzie ćwiczenia rosyjskie będą organizowane, jaki jest ich cel, jaki jest ich zamierzony kształt, czas trwania, czy wielkość. Widzieliśmy to w przypadku Krymu czy Donbasu - wyjaśnił gen. Breedlove.\nWedług generała Breedlove'a w przypadku Krymu i Donbasu tego typu ćwiczenia, szybkie i niezapowiedziane, w zachodnich okręgach wojskowych Rosji, doprowadziły do niepokojących niejasnych sytuacji i skutkowały inwazją na Krym oraz Donbas.\nNiepokojąca pozycja Białorusi\nAmerykański generał zwrócił uwagę na strategiczną pozycję Białorusi, dokąd Rosjanie przenoszą dużą ilość sprzętu wojskowego.\n- "Zapad" po rosyjsku oznacza "Zachód". Ćwiczenia takie, ich cel i orientacja, która jest zachodnia, są niepokojące. Państwa Bałtyckie są na zachód od Rosji. Podobne ćwiczenia były równie niepokojące w poprzednich latach. Będziemy wzywać do tego, aby była przejrzystość i jawność. Nasze ćwiczenia Trident Juncture były większe, ale nigdy nie miały zdolności ewoluowania w kierunku czegoś, co jest groźne - podkreślił Breedlove.\nJego zdaniem z perspektywy Zachodu Białoruś jest strategicznie ważna, a jako kraj znajdujący się w kręgu wpływu Rosji "wykazała pewną niezależność w myśleniu".\n- Lepiej wyjdziemy na dobrych relacjach z Białorusią. Jeżeli zachód wyciągnie rękę może być to jednak prowokacyjne wobec Rosji. Trzeba być ostrożnym, ale budowanie solidnej, trwałej, strategicznej relacji z Białorusią może być pożyteczne - powiedział Breedlove.\nKoniec z misją policyjną na natowskim niebie\nZdaniem generała Breedlove'a NATO musi teraz udowodnić, ze jest w stanie przerzucać duże siły wojskowe z miejsca na miejsce w stosunkowo krótkim czasie. W tym celu istnieje potrzeba zwiększenia ich gotowości.\n- Podstawową kwestia NATO jest to, że ma odpowiednie zdolności do obrony państw bałtyckich, ma bardzo duże siły. ale poziom gotowości i czasu reakcji jeszcze nie jest w tym punkcie, w którym powinien być. Na szczycie NATO w Warszawie zgodziliśmy się, że większa liczbę sił doprowadzimy do wyższej gotowości. Mamy takie pododdziały, które mają poziom gotowości ponad 90 dni. Musimy się teraz zastanowić jak zwiększyć te możliwości - stwierdził Breedlove.\nJego zdaniem w tym celu należy także zwiększyć sprawność wywiadu oraz zintensyfikować wymianę informacji wywiadowczych w obrębie państw NATO.\n- Wtedy przerzut wojsk odbędzie się zanim nastapi konflikt - stwierdził Breedlove.\nKoniec patrolowania, czas na obronę\n- Jeżeli mamy realizować misje obrony granic naszych sojuszników, musimy decyzje podejmowac szybko. Bo wtedy przerzut naszych sił musi nastąpić zanim nastapią wrogie działania, żeby można było zagwarantowac nasze cele stwierdził Breedlove. W tym kontekście podkreślił, że jest nad czym pracować. W NATO decyzje podejmują przedstawiciele 28 państw. W Rosji "mała grupa kleptokratów". Zapytany o to, czy "NATO ma jaja" Breedlove odparł, ze "Rosja dobrze rozdaje karty, gdy ma słabszą talię".\nJego zdaniem nadszedł już czas, aby odejść od misji "Air Policing", w której w patrolowaniu nieba NATO biora udział samoloty niebędące we wspólnym systemie "swój-obcy".\n- Nadszedł czas, aby opaństwa NATO przeszły do normalnego systemu obrony powietrznej. Widzieliśmy dużo wtargnięć na terytorium NATO, powinniśmy bardziej realistycznie podejść do tego tematu i oczekiwań wobec pilotów, gdy są w powietrzu - powiedział gen. Breedlove.\nPolska powinna przewodzić wschodniej flance\nZdaniem Breedlove'a Polska dobrze wypełnia NATO-wskie założenia przeznaczania 2 proc. PKB na armię oraz 20 procentowej kapitalizacji sprzętu wojskowego. Jednak w tym momencie powinna, jako duży kraj europejski i znaczący uczestnik Sojuszu Północnoatlantyckiego szukać nowych wyzwań. Jednym z nich powinno być przywództwo we wschodniej flance.\n- Polska musi przewodzić, widziałem jak ten kraj przewodzi. Musi przewodzić we wschodniej flance NATO - powiedział gen. Breedlove, który dodał, ze ten rodzaj aktywności będzie najbardziej znaczącym, niematerialnym wkładem Polski w NATO.


Rafał zawidzki | Kafeteria.pl\n... Ziemkiewicz usprawiedliwia gwałt? Znany i kontrowersyjny publicysta Rafał Ziemkiewicz „zasłynął” niedawno komentarzem opublikowanym na swoim profilu na Twitterze. Otóż pojawiło się tam zdanie: No ... za nieposłuszeństwo oraz wykorzystanie ...\n... . Zakres prac obejmował odnowienie wnętrz zabytkowego dworku oraz stworzenie malowideł ściennych pt. „Atlas Zwierząt” i portretu Janusza Korczaka, których autorem jest Rafał Roskowiński, artysta malarz, oficjalny endorser farb marki Primacol. ...\n... jest do sprawdzenia. Rafał Kosik, pisarz science-fiction oraz autor znanej serii powieści dla młodzieży "Felix, Net i Nika" żartobliwie podsumował całą tę mini aferę: Jeżeli ktoś był gruby, chodził ...\n... Barański, Marek Kościkiewicz oraz Rafał Maserak. W trakcie WOMEN’S DAY odbędzie się także impreza, którą czytelniczki Jej Mody znają bardzo dobrze - „wymienialnia” ciuchów! Fashion Swap Party poprowadzi ...\n... – wskazuje Rafał Małek, dyrektor generalny Centrum Odszkodowań DRB. Jeśli dojdzie do wypadku z urazem ciała, oprócz pogotowia ratunkowego należy wezwać straż miejską, spisać dane świadków i zachować dokumentację medyczną. ...\nOd czego są przyjaciele...\n... , a mnie to złościło, ponieważ w czerwcu się zaręczyliśmy i chciałam się tym nacieszyć, jeszcze to wszystko w sumie do mnie nie dotarło, że na Boże Narodzenie biorę ślub! Nie żądam, żeby Rafał był ... spać aż do obiadu, a my we trójkę jakoś ...\n... się utrzymywać. Byli rozczarowani, smutni, ale to zaakceptowali. Rafał wypatrzył mnie na drugim roku. A jak już wypatrzył, to oczarował, opętał, osaczył. Nie przesadzam! Dla świeżynki taka adoracja ... zapewnić Rafał. I zapewnił. Nawet się ...\n... byłego partnera, ale zapowiada, że nic po sobie nie pokaże. Mirek, Rafał i Ania Z Mirkiem rozstała się dwa lata temu. Z Rafałem jest od pół roku. Faceci nigdy nie potrafili się ze sobą dogadać. Mirek ... miał za złe, że Rafał mieszka z Anią i z ...\n... w dojrzałym wieku – ostrzega dr Rafał Mikusek, ortopeda traumatolg ze Szpitala Centrum ENTEL-MED. Przyczyną znacznych obciążeń układu ruchu jest otyłość. Niestety większość ma z tym problemy ... dr Rafał Mikusek. Najważniejsze jest, by nie ...\n... , na które jest namawiany przez reklamy i rozmaite medialne przekazy. Rafał, młody anglista, uważa, że może siebie określić tym mianem: - Nie chodzi o to, by rezygnacja z wielu dóbr była przymusowa ... dla mojego organizmu i ducha? Rafał uważa, ...\n... z ubiegłego roku "Przywozimy radość – zbieramy uśmiechy”, w trakcie której przekazaliśmy ciężarówkę zabawek do Szpitala Dziecięcego w Krakowie- Prokocimiu – opowiada Rafał Piotrowski z działu marketingu ...


Fizyka to nie katastrofa. Podręcznik fizyki Szkoła ponadgimnazjalna Zakres podstawowy / Wojciech Kwitowski ZamKor - zamiast korepetycji | Podręczniki w Gandalf.com.pl\nFizyka to nie katastrofa. Podręcznik fizyki Szkoła ponadgimnazjalna Zakres podstawowy po gimnazjum - 3-letnie liceum i 4-letnie technikum\nFizyka to nie katastrofa. Podręcznik fizyki Szkoła ponadgimnazjalna Zakres podstawowy\nFizyka to nie katastrofa. Podręcznik fizyki Szkoła ponadgimnazjalna Zakres podstawowy, po gimnazjum - 3-letnie liceum i 4-letnie technikum - opis produktu:\nPodręcznik jest zgodny z podstawą programową kształcenia ogólnego (zakres podstawowy) dla IV etapu edukacji - szkoły ponadgimnazjalne. To dość rewolucyjna propozycja skierowana do uczniów pierwszej klasy liceów ogólnokształcących, techników i szkół zawodowych. Szczególnie przydatna może okazać się w tych klasach, w których uczniowie kończą edukację fizyczną i nie podejmują nauki na poziomie rozszerzonym.\nNiewątpliwym atutem książki jest nowoczesna i bogata szata graficzna - liczne rysunki, zdjęcia, diagramy, tabele i wzory. Wyprowadzenia wzorów wraz z ich dłuższymi przekształceniami ograniczono do wymaganego w podstawie programowej minimum. Na uwagę zasługuje także język - prosty, zrozumiały, swobodny, czasem żartobliwy oraz pozbawiony nadmiaru trudnych zwrotów i zawiłego rozumowania. Jego styl został utrzymany w konwencji języka potocznego, używanego przez nauczyciela na lekcjach. Ciekawym rozwiązaniem jest wprowadzenie rysunkowej postaci asystenta ucznia, który będzie jego przewodnikiem po ważniejszych i trudniejszych fragmentach tekstu.\nFizyka to nie katastrofa. Podręcznik fizyki Szkoła ponadgimnazjalna Zakres podstawowy, po gimnazjum - 3-letnie liceum i 4-letnie technikum\nŚwietna książka, idealna dla osób, które nie wiążą przyszłości licealnej z fizyką. Wojciech Kwitowski w prosty i zabawny sposób potrafi przedstawić treści, które dotychczas odpychały każdego ucznia\n-5% Fizyka to nie katastrofa. Podręcznik fizyki Szkoła ponadgimnazjalna Zakres podstawowy podręcznik\nPrzy zakupie 2 egz. Cena hurtowa: 27,12 zł\nPodręcznik jest zgodny z wymogami podstawy programowej obowiązującej od września 2017. Jaki jest podręcznik serii Fizyka z plusem? Przemyślany i wygodny - każdy temat składa się z przystępnej części teoretycznej przeplatanej ćwiczeniami, a kończy go zestaw zadań o zróżnicowanym poziomie...\nFizyka Podręcznik dla szkoły podstawowej klasa 7\nZawartość nowego podręcznika dla klasy 7 jest bardzo zbliżona do treści Fizyki z plusem dla gimnazjum, części 1 i 2. Fizykę 7 dostosowaliśmy do nielicznych zmian w najnowszej podstawie programowej, dodaliśmy też opisy nowych doświadczeń. Jaki jest podręcznik serii Fizyka z plusem?...


Studia podyplomowe: „Prawo Ochrony Konsumentów” (II edycja) - INP PAN - Okręgowa Izba Radców Prawnych w Krakowie\nStrona główna Działy Dla radców Doskonalenie zawodowe Inne szkolenia Studia podyplomowe: „Prawo Ochrony Konsumentów” (II edycja) - INP PAN\nStudia podyplomowe: „Prawo Ochrony Konsumentów” (II edycja) - INP PAN\nInformujemy, że zostały uruchomione zapisy na prowadzone w Instytucie Nauk Prawnych PAN Studia Podyplomowe „Prawo Ochrony Konsumentów” (II edycja).\nTermin zapisów upływa 18 października 2019 r. Studia mają charakter dwusemestralny. Zajęcia rozpoczynają się 9 listopada 2019 r., a kończą we wrześniu 2020 roku. Studia są odpłatne i odbywają się w systemie 9 zjazdów weekendowych (sobotnio-niedzielnych). Zajęcia odbywać się będą w siedzibie INP PAN w Pałacu Staszica w Warszawie, ul. Nowy Świat 72.\nPrzedsięwzięcie to uzyskało zaszczytne wyróżnienie Prezesa Federacji Konsumentów, który przyznał mu patronat.\nInformujemy, że wykłady prowadzone są przez wybitnych przedstawicieli nauki: pracowników INP PAN, Wydziału Prawa i Administracji UW i innych renomowanych uczelni w Polsce oraz wybitnych praktyków.\nSzczegółowa informacja o Studiach Podyplomowych znajduje się na stronie Instytutu Nauk Prawnych: www.inp.pan.pl w zakładce Studia podyplomowe Prawo Ochrony Konsumentów lub pod nr telefonu: 22 657 27 38 / +48 790 800 654 i pod adresem poczty elektronicznej p.ochman@inp.pan.pl


Agroliga wystrzeliła na NewConnect - Firmy - parkiet.com\nAktualizacja: 27.02.2017 02:53 Publikacja: 11.02.2011 11:51\nAgroliga wystrzeliła na NewConnect\nAkcje Agroligi, pierwszej ukraińskiej spółki notowanej na NewConnect, na otwarciu debiutanckiej sesji podrożały o aż 43,2 proc., do 116 zł.\nZarejestrowana na Cyprze Agroliga jest spółką holdingową. Firmy wchodzące w skład jej grupy zajmują się produkcją oleju słonecznikowego, zbóż oraz mleka. Przed wejściem na NewConnect spółka przeprowadziła prywatną emisję akcji, z której pozyskała 1 mln euro. Inwestorzy objęli 51,26 tys. papierów, stanowiących 16,67 proc. podwyższonego kapitału zakładowego.\nŚrodki z emisji spółka zamierza przeznaczyć na inwestycje. Ich całkowita wartość ma wynieść ponad 3,6 mln euro. Pozostałe 2,6 mln euro pochodzić będzie ze środków własnych.\nO godzinie 11.50 akcje ukraińskiego debiutanta drożały o 27,2 proc., do 103 zł.\nAgroliga to nie jedyna ukraińska spółka z sektora rolniczego, która w tym roku planuje zaoferować akcje polskim inwestorom. W kolejce do debiutu na GPW stoi jeszcze Dakor Agro Holding.


WYNIKI ŚWIETLIKA – SP24\nZbliża się koniec roku. Czekamy na nagrody dla uczniów startujących w X Edycji Konkursu Nauk Przyrodniczych Świetlik. W tym roku szkolnym na 89 startujących uczniów wyróżnionych zostało aż 14 osób. W klasach 1-3 wśród osób, które zdobyły wysoką liczbę punktów znaleźli się:\nWojciech Urbaniak kl.2d – nagroda\nTomasz Janicki kl.2d\nKatarzyna Joks kl.2f\nMarcel Maślak kl.2e\nKasper Mikoda kl.2f\nMilena Budzianowska kl.3b\nWeronika Malec kl.3b\nwśród startujących osób z klas 4-6 Mikołaj Cendro z kl.6b odpowiedział prawidłowo na wszystkie pytania zawarte w teście uzyskują wynik 100% czyli 160 pkt możliwych do zdobycia, czeka na niego nagroda główna. Serdecznie mu gratulujemy tak wspaniałego osiągnięcia. Nagrodę zdobył również Adrian Mikoda z kl.5c uzyskując 136 pkt oraz\nkolejne wyróżnienia otrzymali:\nWojciech Dreluch kl.4a\nOlga Florek kl.4c\nAgnieszka Iluk kl.4a\nSzymon Stasieńko kl. 5c\nLidia Podoluk z kl.6a\nwszystkim nagrodzonym gratulujemy a pozostałym uczestnikom konkursu życzymy sukcesu w kolejnej edycji „ Świetlika ’’


info.wiara.pl » Wyszukiwanie: FESTIWALE\nWakacje tuż-tuż. Franciszkanie z Kalwarii Pacławskiej po raz 29. zapraszają na Spotkanie Młodych. Tegorocznym tematem są „Odnalezieni”. Co to oznacza i czym zaskoczy FSM? »\nKAI DODANE 17.11.2013\nFestiwal w podziemiach\nMatka 24h” Marcina Janosa Krawczyka otrzymała główną nagrodę I Praskiego Festiwalu Filmów Dokumentalnych „Kino z duszą”. Festiwal, organizowany przez przez Fundację Areopag XXI, odbywał się 15 i 16 listopada w warszawskim Kinie Praha oraz w podziemiach katedry warszawsko-praskiej. »\nDobiegł końca 38. Gdynia – Festiwal Filmowy. Nagrodę dla najlepszego filmu otrzymała "Ida" Pawła Pawlikowskiego. Za kreacje aktorskie nagrodzono Agatę Kuleszę i Andrzeja Chyrę. "Chce się żyć" oraz "W imię..." otrzymały Srebrne Lwy. »\nPolak wygrywa festiwal\nPrócz Grand Prix film Macieja Pieprzycy „Chce się żyć" zdobył Nagrodę Jury Ekumenicznego oraz Nagrodę Publiczności w Montrealu na jednym z najważniejszych na świecie festiwalu filmowym. Na polskie ekrany film wejdzie 11 października 2013. »\nFilm „Biblio, Ojczyzno Moja" Marioli Kłos otrzymał Grand Prix XXVIII Międzynarodowego Katolickiego Festiwalu Filmów i Multimediów „Niepokalanów 2013”. »\nWyprodukowany przez Studio Munka „Gwizdek” wygrał konkurs filmów krótkometrażowych najważniejszego festiwalu kina niezależnego na świecie - Sundance. Film Grzegorza Zaricznego zaskoczył i ujął amerykańskich jurorów. »\n„Piękne i bestia”, debiut reżyserski Liliany Głąbczyńskiej-Komorowskiej, polskiej aktorki od lat mieszkającej w Ameryce Północnej, otrzymał nagrodę publiczności dla najlepszego dokumentu na 36 Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Montrealu, który zakończył się 3 września. »\nGOŚĆ NIEDZIELNY DODANE 29.06.2012\nRozpoczął się 47. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Karlowych Warach, największy w Europie Środkowej festiwal filmowy. Podczas festiwalu będzie można zobaczyć ponad 200 obrazów z całego świata. »\n„Polowanie” na …pedofila\nZnakomite recenzje i Nagrodę Ekumeniczną Festiwalu Filmowego w Cannes uzyskał film „Polowanie” duńskiego reżysera Thomasa Vinterberga. »


VII Wielki Wyjazd na Węgry | Niezależna\nPOLSKA / WIADOMOŚĆ / 01.02.2019, godz. 08:47\nKluby „GP” po raz kolejny organizują Wielki Wyjazd na Węgry. To będzie siódmy wyjazd do przyjaciół, na których zawsze możemy liczyć. Nasza współpraca, rozpoczęta w 2012 r. przyjazdem tysięcy Polaków na święto narodowe Węgier, otworzyła nowy rozdział stosunków i przyjaźni między Polakami i Węgrami. Tak jak co roku Kluby "Gazety Polskiej" w marcu organizują wyjazd na Węgry. Będziemy uczestniczyć w węgierskim Święcie Narodowym.\nWstępny plan Wielkiego Wyjazdu na Węgry:\nWyjeżdżamy specjalnie wynajętym pociągiem 14 marca z Warszawy i Krakowa. Do Budapesztu przyjedziemy 15 marca w godzinach porannych. Z dworca zostaniemy autobusami przewiezieni do hoteli. Oficjalne uroczystości państwowe z udziałem Viktora Orbána odbędą się 15 marca. Złożymy kwiaty pod Pomnikiem Józefa Bema i pod Pomnikiem Męczenników Katynia w Budapeszcie. Przewidziane są przemówienia przedstawicieli delegacji polskiej oraz wystąpienie red. Tomasza Sakiewicza. 16 marca po całodziennym zwiedzaniu Budapesztu późnym wieczorem udamy się w drogę powrotną do Polski.\nOstatecznym terminem wpłaty jest: 1 marca 2019 r. lub do wyczerpania miejsc, o czym zostaniecie Państwo powiadomieni.\nZainteresowani wyjazdem proszeni są o w miarę szybkie podjęcie decyzji - ilość miejsc jest ograniczona.\nKontakt: Ewa Wójcik – 505 038 217 oraz Maria Machl – 789 347 787.\nWielki wyjazd na węgryKluby Gazety Polskiejzapisy


montaż kotła Wrocław : Hobby\nProducenci wszystkich części dotyczących centralnego nagrzewania, są zmuszeni do przywiązywania uwagi na trwałość części. Wszystkie mankamenty, szybko wychodzą na jaw, w sezonie jesieni i zimy. Trudno cokolwiek na to zaradzić, żeby błyskawicznie oraz umiejętnie pomóc ludziom pozbawionym źródła ogrzewania. Dokładnie dlatego należy zainwestować. Przykładowo kotły oraz piece Zębiec, to niezwykle trafna decyzja. Firma cieszy się uznaniem oraz jest rzeczywiście uznawana wśród klientelę. By odpowiednio dobrze opowiedzieć o kotłach, powinno się naszkicować schemat nagrzewania kierowniczego. Otóż w kotle zagrzewa się wodę, jaka przez wsparcie pompy obiegowej dostaje się do przewodów. Stamtąd trafia bezpośrednio do kaloryferów w mieszkaniach, budynkach biur czy handlowych. Kaloryfery oddają fale cieplne do izb i tak zamyka się schemat. Kotły i piece Zębiec są z wieloma funkcjami – oto montaż kotła Wrocław. Oznacza to, że kocioł używa się w nagrzewaniu centralnym, a piec raczej w ogrzewaniu domów jednorodzinnych albo hal i pawilonów. Ważna jest kwestia paliwa.


Nowe informacje w sprawie zaginionego 21-latka z Olsztyna - Gazeta Olsztyńska\nNowe informacje w sprawie zaginionego 21-latka z Olsztyna\n2020-10-02 14:43:53 (ost. akt: 2020-10-02 14:57:10)\nOlsztyńska policja poszukuje 21-letniego mieszkańca Olsztyna. Mężczyzna w dniu 28.09.2020 roku o godzinie 7:00 wyszedł ze swojego domu (Olsztyn ul. Dworcowa) i do chwili obecnej do niego nie powrócił oraz nie nawiązał kontaktu z rodziną.\nPrzypomnijmy, mężczyzna w dniu swojego zaginięcia wyszedł z domu i miał jechać do zakładu pracy w rejonie os. Gutkowo w Olsztynie. 21-latek spod swojego domu wyjechał samochodem osobowym marki Skoda Octavia koloru srebrnego o nr rej. NO 1015L. Z policyjnych ustaleń wynika, że w dniu zaginięcia (28.09.2020) w/w pojazd poruszał się w rejonie skrzyżowania ulicy Synów Pułku z ul. Tuwima w Olsztynie, co może świadczyć o tym, że 21-latek opuścił teren miasta, a nawet powiatu olsztyńskiego.\nJak poinformowała dziś policja, 21-latek może przebywać na terenie woj. podkarpackiego lub świętokrzyskiego. Jeśli widziałeś tego mężczyznę lub auto, którym może się poruszać, natychmiast powiadom policję!\nZaginęła 16-letnia Dorota Raduszewska\nMATEUSZ ŁAWRESZUK ma 21 lat. Jest szczupłej budowy ciała, ma 190 cm wzrostu, ma krótko ostrzyżone włosy koloru blond, odstające duże uszy, oczy koloru niebieskiego.. Policja nie posiada informacji na temat ubioru mężczyzny w dniu jego zaginięcia.\nZ ustaleń wynika, że podobne sytuacje nigdy wcześniej nie miały miejsca. Policjanci wspólnie z rodziną apelują o przekazywanie każdej informacji, która może doprowadzić na trop 21-latka do najbliższej jednostki policji osobiście lub pod nr alarmowym 112. Informacje na temat zaginionego można przekazywać do osoby bezpośrednio nadzorującej poszukiwania dzwoniąc pod nr tel. 503 933 956. Apelujemy również o przekazywanie informacji dotyczących samochodu, którym mógł poruszać się 21-latek – SKODA OCTAVA nr rej. NO 1015L.\nMATEUSZ ŁAWRESZUK poszukiwania zaginiony\nDarek #2980040 | 37.30.*.* 3 paź 2020 09:41\nTen chłopak podobno wychowywany byl bez ojca. Może być coraz więcej takich dziwnych sytuacji bo coraz więcej jest dzieci alienowanych od jednego z rodziców, najczęściej od ojca. STOP PRZEMOCY ALIENACJI RODZICIELSKIEJ!!!\nQwerty #2979942 | 5.173.*.* 2 paź 2020 21:57\n„ w/w pojazd poruszał się w rejonie skrzyżowania ulicy Synów Pułku z ul. Tuwima w Olsztynie, , co może świadczyć o tym, że 21-latek opuścił teren miasta, a nawet powiatu olsztyńskiego” Ze co kurła? Skrzyżowanie przy Galerii Warmińskiej świadczy o tym ze ktoś opuścił powiat? Przecież to niemal centrum miasta. Z tego miejsca mógł pojechać wszędzie. Rozumiem gdyby było napisane widziany przy Orlenie na warszawskiej bądź przy shellu na sielskiej. Kto to w ogóle pisze i snuje takie teorie.\nMilicyjnie #2979747 | 5.184.*.* 2 paź 2020 15:42\nChłopak raz nie dotarł do pracy i już ściga go policja. Widocznie nie chce mieć kontaktu z rodziną, zostawcie go, to dorosły człowiek.\n.... #2979732 | 178.235.*.* 2 paź 2020 15:20\nto jaki on zaginiony pojechał w Bieszczady bo nie miał co z sobą zrobić posiedzi i wróci :)


Czerń i złoto - zestaw napędowy Yamahy R1 zespołu Pata Yamaha [VIDEO]\nStrona główna / Wyścigi motocyklowe / WSBK / Aktualności / Czerń i złoto - zestaw napędowy Yamahy R1 zespołu Pata Yamaha [VIDEO]\nAutor: Konrad Bartnik 2020.03.06, 14:24 Drukuj\nW krótkim filmie szef mechaników Michaela Van Der Marka z fabrycznego teamu Pata Yamaha, startującego w cyklu WSBK, opowiada o stosowanym przez nich zespole napędowym. Producentami komponentów dla wyczynowej Yamahy R1 są firmy DID oraz Gandini Race.\nSzefem ekipy technicznej Michaela Van Der Marka jest Andrew Pitt. Sympatyczny Australijczyk jest nie tylko wykwalifikowanym specjalistą, ale też znakomitym kierowcą wyścigowym. Pitt ma na koncie dwa tytuły mistrza świata klasy Supersport (2001 i 2008), wygrany wyścig w klasie superbike oraz udział w rywalizacji MotoGP.\nAndrew opowiedział o zestawie napędowym w Yamasze R1 Van Der Marka. Składające się na niego komponenty - łańcuch oraz zębatki - muszą z jak najmniejszą stratą przenieść na tylne koło 220 KM generowane przez litrowy silnik. Ekipa Pata Yamaha polega na prostych, ale niezwykle wytrzymałych zębatkach włoskiej firmy Gandini Race.\nZłoty łańcuch DID, bardzo podobny do seryjnego montowanego w R1, jest jednak lżejszy i bardziej wytrzymały. Mechanicy zespołu Pata Yamaha poświęcają mu szczególnie dużo uwagi. Jest on dokładnie myty i sprawdzany po każdej sesji, po czym smarowany przed wyjazdem na kolejną. Choć firma DID określiła jego wytrzymałość na 2-3 weekendy wyścigowe, jest on na wszelki wypadek wymieniany na nowy przed każdą rundą. Na jednym łańcuchu Michael Van Der Mark przejeżdża ok. 500-600 km.\nTylna zębatka jest mocowana do koła za pomocą specjalnego uchwytu, którego bolce montowane są w piaście w gumowych tulejach. Ich zadaniem jest łagodzenie skutków reakcji tylnego koła na zestaw napędowy, a żywotność wynosi ok. 700 km.\nJeśli chodzi o rozwiązania rynkowe, to łańcuchem najbliższym stosowanemu przez ekipę Yamahy jest model DID 520ERV7, wprowadzony niedawno do sprzedaży przez firmę Motor-Land. Jest to następca popularnego modelu 520ERV3 - mocniejszy i bardziej wytrzymały na rozciąganie oraz wstrząsy.\nWSBK: runda w Assen przesunięta na sierpień. Aktualny kalendarz na sezon 2020\nSerwis Yamaha - bezpłatny transport do serwisu, dezynfekcja motocykla, darmowa wysyłka zamówień!\nŚwieci i sama diagnozuje uszkodzenia. Yamaha pracuje nad ciekawym patentem\nWSBK: zmiany w kalendarzu rund, Jerez przesunięte na wrzesień\nYamaha zaprasza na pokaz premier w warszawskich salonach\nWSBK: fantastyczne widowisko na Phillip Island w pierwszym wyścigu sezonu! Razgatlioglu wygrywa! [RELACJA, WYNIKI]\nYamaha YZF-R1 (1999-2001) - RN01, RN04 [dane techniczne, modernizacje, usterki]\nYamaha (2455) Yamaha R1 (177) WSBK (346) World Superbike (403) Superbike (292) łAńCUCH (25) ZĘBATKI (8) zębatka (5) DID (7) Michael Van der Mark (64) PATA Yamaha (10) motocykle wyścigowe (57) did 520ERV7 (2) andrew webb (1) złoty łańcuch (1) gandini race (1) wyścigi motocykowe (1)


Jak zainstalować HP LaserJet 1000 na Windows 7 64 bit.\nData: 2012-02-01 14:24:54\nDawno nic nie pisaliśmy ale wciąż jesteśmy i działamy. Ostatnio spędziłem dobre kilka godzin nad rozwiązaniem braku sterowników dla drukarki HP LaserJet dla Windows 7 64 bit. Niestety nie ma "prostego rozwiązania". Producent zawies...\nData: 2010-12-22 23:16:51\nNAJSERDECZNIEJSZE ŻYCZENIA szczęśliwych i radosnych świat Bożego Narodzenia oraz wszelkiej pomyślności i sukcesów w nadchodzącym roku wraz z podziękowaniami za dotychczasowa współpracę składa iControl...\nJak naprawić Outlook Personal Folder Backup (PF BACKUP).\nData: 2010-09-28 01:51:10\nPersonal Folders Backup: wykonuje systematyczny backup naszego pliku pst w Outlooku. Dodatek do pobrania jest Tutaj. Z własnego doświadczenia wiem że w 90% procentach dodatek po zainstalowaniu nie pojawia się w Outlooku. Najpierw sprawdźmy czy ...\nJak utworzyć drugi profil w Outlook.\nData: 2010-09-22 05:46:33\nDziś często powracające pytanie jak utworzyć drugi profil w Outlooku. Widnows XP Nowy widok panelu sterowania: Klikamy ⇒ Konta użytkowników Poczta Jeśli nie mamy żadnego konta w Oullooku górne okno jest puste, jeśli ...\nJak podejrzeć, zmienić rozszerzenie pliku w Windows.\nData: 2010-09-06 05:41:29\nRozszerzenia plików jest to sposób oznaczania typu plików za pomocą sufiksu jego nazwy. Rozszerzenie powinno być oddzielone od reszty nazwy kropką. W nowoczesnych systemach nazwa pliku może zawierać w nazwie kropki...


Z lotu ptaka | Modelarstwo.info\nJest jedna rzecz, z którą zawsze mam problem przy budowie dioram, czyli ogólnie rzecz ujmując projekt przestrzenny.\nSą koledzy którzy fantastycznie sobie z tym radzą, a mnie idzie to zawsze jakoś pod górkę i dlatego postanowiłem założyć ten wątek. Sprawa dotyczy wszelkiego rodzaju zabudowań. Od wiejskich gospodarstw po kopalnie i huty.\nChciałbym prosić kolegów o zamieszczanie fotek, które uznacie za pomocne przy budowie makiet i dioram, czyli takie, na których widać świat jakby był ciekawą w sensie plastycznym makietą. Poza układem przestrzennym chodzi mi o kolorystykę i usytuowanie zieleni. Poniżej zamieszczam kilka swoich propozycji.\nNajlepszym kryterium dla fotografii niech będzie - jeśli chciałbym mieć taką makietę to zamieszczam fotkę.\nNie bardzo wiedziałem gdzie ten wątek umieścić (admini proszeni o ewentualne przeniesienie we właściwsze miejsce).\nOstatnio edytowane: 22 Maj 2015\nW 'goglu' wystarczy wpisać, np: https://www.google.pl/search?q=paro...niv&sa=X&ei=9vleVfvKN8mcsgHQs4E4&ved=0CB8QsAQ\nPiękne wyglądają małe pociągi w tej skali. Zwłaszcza siódemka na dworcu promowym wygląda ślicznie\nZwłaszcza siódemka na dworcu promowym wygląda ślicznie\nStatek w skali 1;700 można kupić w sklepie ale resztę to już trzeba samemu dorobić i będzie wyglądało naprawdę imponująco.\nMoże i ja dorzucę kilka widoków od siebie, motywy typowo miejskie. Pocztówki z lat 60-tych i 70-tych pochodzą z moich zbiorów, są to:\n- skład wagonów 4N+P15 w Gorzowie,\n- wrocławski 102Na i zmodernizowane wagony N na nieistniejącym dziś węźle przy Placu Solnym,\ni coś specjalnie dla Adama - SAN H100 w wersji miejskiej w Nowym Sączu.\nFantastyczne fotki . Dzięki za to że podzieliłeś się nimi. Już myślałem, że będę prowadził wątek samodzielnie\nA za Sana dziękuję w trójnasób\nPięknie widać na nim przybrudzenia. Jak dla mnie bezcenny materiał źródłowy\nTo ja dam Szczecin z lotu ptaka , niestety latać nie umiem więc foty z netu.\nCholera, żeby te fotki były z nieco niższej wysokości . Zwłaszcza rondo (to chyba Szarych Szeregów) z rozjazdami tramwajowymi jest świetne\nDziś garść fotek w których bardziej zależało mi na kolorystyce niż układzie przestrzennym\nNawiasem mówiąc na tej pocztówce został uchwycony absolutny rarytas. To szczeciński wagon N nr 202, jedyny zmodernizowany w ten sposób, w dodatku w czasie jakiegoś przejazdu technicznego z lorką.\nNooo... Panie Rafale... Toż to perełka\nNo to na wesoło z mojej okolicy:\nDziś tematy wodno-zamkowo-samochodowe\nZamki są super, zwłaszcza ten ostatni.\n- Katowickie rondo z widocznym wagonem 4N prawdopodobnie na linii 16bis,\n- skład wagonów 105Na w Dąbrowie Górniczej,\n- bydgoskie "enki" na ul.Jagiellońskiej i Gdańskiej,\n- skład wagonów 2N+5ND na nieistniejącej trasie przez Stary Rynek w Toruniu,\n- na czarno-białej widokówce wóz 5N na ul.1-go Maja w Elblągu,\n- skład 4N+Lowa EB54 (już w wersji jednokierunkowej) przy Placu Tobruckim w Szczecinie.\n... może jeszcze dwa składy 4N+4ND na ulicach Gorzowa Wielkopolskiego,


Testujemy: Lexus RX350 3.5 V6 277 KM | motofilm.pl\n14 lutego 2021 21 lipca 2009\nW tym roku do salonów wjechał całkowicie nowy Lexus RX. Jest bardziej luksusowy i jak zawsze w pełni wyposażony, a do tego pod maską mocny idynamiczny silnik benzynowy V6. Zapraszam do testu abyśmy poznali to nowe „cacko” marki Lexus.\nLexus RX 350 drugiej generacji, zewnętrznie uległ całkowitej przemianie. Z przodu styliści delikatnie pomniejszyli reflektory zarysowując bardziej ostre kształty nadwozia. Następną zmianą jest powiększenie chromowanej atrapy silnika, na której umiejscowiono sporych rozmiarów logo marki Lexus. Linia boczna zaznacza dynamiczny charakter auta, osadzonego na osiemnastocalowych alufelgach z oponami o rozmiarze 235/55. Z tyłu, pojawiły się całkowicie nowe lampy, ale delikatnie nawiązujące do poprzedniego modelu. Całość, jak to często bywa, jednym przypadła do gustu innym nie, jednak podczas mojego testu przeważały osoby, którym stylistyka Lexusa RX 350 podobała się.\nOd początku swego istnienia marka Lexus, zdążyła nas już przyzwyczaić do luksusowego i komfortowego wnętrza. Nie inaczej jest w najnowszej odmianie RX-a. Środek wita nas skórzaną, jasnobeżową tapicerką, która jest bardzo dobrej jakości i miła w dotyku. Wnętrze oferuje pięć, pełnowartościowych miejsc, które zapewnią wygodne i komfortowe podróżowanie niezależnie od długości trasy, którą mamy do pokonania. Z przodu jak i z tyłu miejsca na nogi i nad głowami jest bardzo dużo. Nikomu nie powinno go zabraknąć, nawet podczas jazdy w pełnym komplecie pasażerów. Przednie fotele są bardzo dobrze wyprofilowane i posiadają szeroki zakres regulacji. Nasze bagaże, możemy zapakować do prawie 500 litrowego bagażnika o całkowicie płaskiej podłodze i niskim progu załadunkowym.\nA, teraz przyjrzyjmy się nowej desce rozdzielczej, zmieniło się tu dosłownie wszystko, zacznijmy jednak od zegarów. Już nie są usytuowane, jak w jego poprzedniku w trzech oddzielnych tubach, a w jednym ciągu. Ich czytelność jest rewelacyjna, są bardzo mile podświetlone na nie męczący dla oczu biały kolor. Konsola środkowa również uległa zmianie. Zaprojektowano ją dynamicznie w kształcie trójkąta. Siedmiocalowy ekran, już nie dotykowy powędrował na samą górę deski rozdzielczej do tak zwanej „budki suflera”. Między fotelami umiejscowiono sporych rozmiarów tunel, w którym znalazło się centrum dowodzenia komputerem. Teraz wszystko obsługujemy intuicyjnie dżojstikiem, identycznie, jak myszką w komputerze. Wszystko jest bardzo proste i intuicyjne w obsłudze. Wnętrze jest bardzo przytulne i przyjazne dla podróżujących nowym Lexusem RX 350.\nNiby ten sam, ale nie do końca\nTestowany model pod maską posiada benzynową jednostkę napędową V6 o pojemności 3,5 litrów i mocy 277 koni mechanicznych i aż 346Nm momentu obrotowego. Jest to zmodernizowany silnik, w którym zmieniono przede wszystkim wtryskiwacze i układ rozrządu. Dodatkowo inżynierowie ulepszyli sześciobiegową, automatyczno-sekwencyjną skrzynię biegów, która bardzo szybko i prawie niezauważalnie zmienia przełożenia. Elastyczność stoi na najwyższym poziomie i w każdej sytuacji kierowca ma do dyspozycji spory zapas mocy. Dzięki ulepszeniom i dużej mocy ważący prawie dwie tony SUV pierwszą setkę osiąga w równe 8 sekund i maksymalnie rozpędza się do 200km/h, gdzie do pracy włącza się elektroniczny kaganiec.\nTeraz zajmijmy się zawieszeniem, a jest o czym pisać, ponieważ testowany RX 350 został wyposażony w pneumatyczne zawieszenie, które możemy dostosować do własnych potrzeb. Samochód na standardowym prześwicie nadwozia (oznaczone literką „N”), charakteryzuje się komfortem podróży dla pasażerów. Kolejną możliwością jest tryb „LO”, wtedy zawieszenie zostaje obniżenie i usztywnienie. Na takich ustawieniach RX 350 przy większych prędkościach bardzo pewnie trzyma się drogi i nie odczujemy żadnych przechyłów nadwozia. Trzecią, a zarazem ostatnią możliwością jest podwyższenie całego auta tak, aby umożliwić jazdę po mniej znanych i niekoniecznie utwardzonych drogach. Układ kierowniczy zestrojony jest w taki sposób, aby wspomagać kierowcę w każdej potrzebnej sytuacji. Na parkingu kierownica chodzi bardzo delikatnie, a podróżując coraz szybciej usztywnia się pomagając w pełni poczuć prowadzenie Lexusa RX.\nDuża moc nie zawsze będzie oznaczać spory apetyt na paliwo. W mieście zużycie nie zejdzie poniżej 15 litrów benzyny bezołowiowej, na trasie potrafi spaść nawet do 8,8! Podczas całego testu średnie spalanie, które osiągnąłem wyniosło równe 11,0 litrów na każde 100 kilometrów. Dzięki temu, na pełnych 72 litrach mamy możliwość przejechania nawet 654 kilometrów bez wizyty na stacji benzynowej.\n… jednak, aby stać się właścicielem prezentowanego dziś Lexusa musimy posiadać na koncie aż 319 000 zł, ale ten samochód wart jest każdego grosza! W zamian, za wydane ponad 300 tysięcy złotych dostajemy w pełni wyposażone, komfortowe auto z bardzo mocnym ale oszczędnym silnikiem pod maską o mocy aż 277 koni mechanicznych. I czego chcieć więcej?\n+ Luksusowe wnętrze\n+ Rewelacyjny system audio\nPojemność silnika: 3456 ccm benzynowa V6\nMoc: 277 KM przy 6200 obr./min\nMoment obr.: 346 Nm przy 4700 obr./min\nSkrzynia biegów: 6 biegowa automatyczna-sekwencyjna\nZużycie paliwa: 14,6/8,4/10,6 [15,0/8,8/11,0 w teście] (l/100km) [miasto/poza miastem/cykl mieszany]\nPojemność baku: 72 litrów\nTeoretyczny zasięg: 654 kilometrów\nWymiary: 4770/1885/1685 [długość/szerokość/wysokość] (w milimetrach)\nWaga: 1975 kg\nPojemność bagażnika: 496/[b.d.] l [po rozłożeniu siedzeń]\nDodatkowe wyposażenie: lakier metalik ( + 5 100 zł )\nCena: 313 900 zł [wersja Prestige] 319 000 zł [wersja testowana]\nKategorie Testy samochodów Tagi Lexus, Lexus RX350\n2 komentarze do wpisu „Testujemy: Lexus RX350 3.5 V6 277 KM”\n21 lipca 2009 o 15:24\nZupełnie nie podoba mi się ten SUV. Silnik ma za to fajny. A cena niszczy.


Narzędzia przydatne w biznesie - Rozterki Startuperki\nIstnieje wiele narzędzi, które mogą być przydatne w prowadzeniu biznesu. Sama testowałam wiele z nich na przestrzeni kilku lat. Stworzyłam więc tą stronę, aby podzielić się z Tobą narzędziami, które osobiście używam i uważam za bardzo wartościowe. Ta strona będzie aktualizowana za każdym razem, kiedy tylko uznam, że jakieś narzędzie powinno się tu znaleźć.\nUwaga! Linki poniżej są w większości linkami afiliacyjnymi, a to znaczy, że klikając w nie, bez dodatkowych kosztów dla Ciebie, otrzymam prowizję lub inne bonusy. W niektórych przypadkach Ty również otrzymasz miły bonus. Zaznaczam, że rekomenduję wyłącznie produkty, które sama przetestowałam. Dzielę się nimi, bo uważam, że mogą się Tobie przydać przy prowadzeniu biznesu bądź rozwijania bloga.\nThemeForest – ogromna baza gotowych motywów oraz projektów graficznych, na podstawie których można stworzyć nowoczesną, elegancką i responsywną stronę www.\nCena: od ok. 30-50$\nElementor – darmowa wtyczka do WordPressa, która umożliwia tworzenie Landing Page’a (Strony Lądowania). Działa na podstawie metody “przeciągnij i upuść” – wystarczy wybrać dowolny element z listy i przeciągnąć go na stronę. Następnie można go modyfikować wedle upodobań – zmienić kolory, fonty, położenie, rozmiar itp.\nHotJar – narzędzie do śledzenia zachowania użytkowników na stronach – możesz m.in zobaczyć heatmapę, obejrzeć film z wizyty każdego użytkownika na Twojej stronie albo umieścić mini ankietę na stronie.\nCena: darmowy do 2000 odwiedzin dziennie\nCrisp.chat – fantastyczne narzędzie umożliwiające dodanie chatu na stronę, ale.. nie tylko! Możesz podglądać osoby, które są aktualnie na Twojej stronie i wysyłać im wiadomości na żywo. Wyobraź sobie, że ktoś przegląda akurat jeden z Twoich wpisów na blogu, a Ty odzywasz się do niego i umożliwiasz mu zadanie dodatkowych pytań związanych z tym wpisem! Możesz też ustawić w którym miejscu i w jakiej sytuacji ma pojawiać się automatyczne okienko czatu (np. z określonym komunikatem i w określonej zakładce). Możesz też tworzyć kampanie mailowe do użytkowników, którzy byli na Twojej stronie, a do tego wszystkiego podglądać, co użytkownicy robią teraz na Twojej stronie.\nInFakt – program do wystawiania faktur, bardzo intuicyjny i szybki. Wysyłanie faktur bezpośrednio do klienta, wyszukiwanie danych firmy po samym NIPie, apka na Androida i iOS to tylko niektóre z wygodnych funkcji.\n[rejestrując się z tego linka, otrzymasz 10% rabatu]\ncena: darmowy dla początkujących przedsiębiorców\nDropbox – wirtualny dysk, gdzie można umieścić pliki i przechowywać je lub udostępniać innym do pobrania. Na początek 2 GB pojemności, ale można ją bardzo łatwo zwiększać, polecając innym lub podłączając dodatkowe urządzenia.\ncena: darmowy do 2 GB\nDroplr – narzędzie do tworzenia zrzutów ekranowych oraz filmów pokazujących ruch na ekranie komputera (można w ten sposób np. pokazać klientowi jak coś zrobić). Zarejestrowane obrazy i filmy automatycznie zapisują się na serwerze Droplr, a link do nich zostaje zapisany w pamięci komputera, możesz więc od razu wkleić go np. do maila.\nCena: od 8$ /m-c\nPlan.io – aplikacja do zarządzania projektami. Jeśli pracujesz przy projektach informatycznych lub innych kreatywnych, może się przydać do uporządkowania materiałów, monitorowania przebiegu prac oraz komunikacji między zespołem. Można przetestować za darmo przez 30 dni.\nCena: od 19 EUR /m-c\nBrand24 – narzędzie do monitorowania marki. Śledź dyskusje o Tobie, o produktach lub o konkurencji na Facebooku, Twitterze, stronach lub forach dyskusyjnych.\nCena: od 89 zł/miesiąc\nTurboTłumaczenia – tłumaczenia językowe, bardzo ekspresowe i rzetelne. Nie ma bardziej ekspresowych tłumaczeń – zdarzało się, że ja czasem dostawałam gotowy tekst po 10 minutach!\nCena: zależy od ilości znaków\nBlogowanie i budowanie listy\nMailerlite – platforma mailingowa w języku polskim, która umożliwia wysyłkę newsletterów do baz adresowych zebranych na stronach. Mega intuicyjna i przyjazna ze sporymi możliwościami dla początkujących i z bardzo ładnymi i prostymi w edycji szablonami maili. Dodatkową zaletą jest przesympatyczny i szybko reagujący support.\n[rejestrując się z tego linka, otrzymasz 78 zł sumy kredytowej do użycia w abonamencie]\nCena: darmowe do 1.000 zapisanych osób\nMailchimp – inna platforma mailingowa, tym razem w j. angielskim i dużo bardziej rozbudowana. Całość w przesympatycznej grafice i z charakterystyczną małpką, która towarzyszy Tobie przy każdym działaniu i podpowiada różne ciekawe rzeczy\n[rejestrując się z tego linka, otrzymasz 30$ do użycia w abonamencie]\nCena: darmowe do 2.000 emaili\nBuffer – aplikacja do dodawania i planowania statusów na profilach społecznościowych.\nCena: darmowe z pewnymi ograniczeniami


Hokej.Net - Błędy i niepotrzebne kary\nO losach spotkania z wicemistrzami Polski zdecydowała druga tercja, którą tyszanie wygrali 4:1.\n– W pierwszej tercji graliśmy jak równy z równym, niejednokrotnie zagrażając bramce tyszan. Jakby nie patrzeć, w samej grze pięciu na pięciu ten mecz właściwie wygraliśmy. Niestety jednak popełniliśmy gdzieś kilka błędów i niepotrzebne kary uniemożliwiły nam zdobycie punktów w tych derbach – ocenił Tomasz Malasiński, kapitan "GieKSy".\nRzeczywiście ekipa z alei Korfantego trzy bramki straciła grając w osłabieniu, a gol Patryka Koguta padł wówczas, gdy to katowiczanie grali w piątkę przeciwko czwórce tyszan.\n– Niepotrzebna była kara w tercji ataku czy ta przy zmianie zawodnika. Doskonale zdajemy sobie z tego sprawę. Może gdzieś za bardzo chcieliśmy, co nas trochę zgubiło. Czwartą bramkę biorę na klatę, to akurat ja zawiniłem najbardziej i przyznaję się do błędu. W trzeciej tercji dążyliśmy do tego, aby powalczyć jeszcze o punkty, ale jedna zdobyta bramka to zdecydowanie za mało. Sam chylę czoła przed chłopakami, bo wszyscy naprawdę oddali dużo serca na lodowisku. Nie mieliśmy szczęścia – zaznaczył „Malaś”.\nSzansę na przełamanie fatalnej serii katowiczanie będą mieli już w piątek. Wówczas zmierzą się na wyjeździe z Polonią Bytom, która nie wygrała od sześciu spotkań.\n– Na pewno jak najszybciej chcemy się odbudować i wrócić na dobry tor. Wiemy, że w Bytomiu gra się ciężko, natomiast jedziemy tam po trzy punkty i myślę, że jeśli będziemy się wystrzegać niepotrzebnych kar, jakie popełniliśmy w meczu z Tychami, a także zagramy z podobnym zaangażowaniem to wrócimy do Katowic z kompletem punktów – zakończył 31-letni skrzydłowy.\nTauron KH GKS - GKS Tychy 2-4 (08.10)\nTagi: Tomasz MalasińskiTauron KH GKS Katowicetrzy porażki z rzęduprzegranawicemistrz Polski 2:4\nszop (2017-10-09 19:24:50)\nz tego tworu sztucznego nic nie bedzie druzyny nie buduje sie w wakacje na szybko pograja pograja ale druzyna nigdy nie beda a Wronka spaceruje po NT hehe\nobama (2017-10-10 23:39:56)\nkto wymyślił te wuwuzele ??? Nie dało się wysiedzieć . To nie jest k.... siatkówka ale widać goście z marketingu znają się chyba na organizowaniu festynów parafialnych


"Dzień Liczby π ≈ 3,14159" 2017\n14 marca w naszej szkole po raz kolejny obchodziliśmy "Dzień Liczby Pi". Na spotkaniu poświęconym tejniezwykłej liczbie obecne były klasy 1-3 technikum i zasadniczej szkoły zawodowej.\nLicznie zgromadzona publiczność mogła poznać historię i ciekawostki o Liczbie Pi oraz wziąć udział w różnych konkursach i zabawach. Rozstrzygnięto konkursy indywidualne na:\nnajciekawszy Pi – bus, w którym zwyciężyła Natalia Pałka z klasy III THO, drugie miejsce zajęła Magda Jochemczyk z klasy III THO, trzecie Natalia Janocha z II THO i wyróżnienie otrzymał Szymon Mamiak z IFW;\nwizualizację liczby Pi, w którym wyróżnione zostały Magda Jochemczyk z klasy III THO (rzeźba) i Natalia Wojciechowska z klasy I THO (Pi – ciasto).\nKlasy rozwiązywały również zadania zespołowo i tu zwyciężyła klasa III THO. Przedstawiciele klas pierwszych odpowiadali na pytania z różnych dziedzin w teleturnieju „Pi – lionerzy”. Na zakończenie każdy uczestnik spotkania mógł rozwiązać zadania logiczne, za które otrzymywał „pi-niądze”, które wymieniał na „pi-ciasto”.\nMamy nadzieję, że dzięki spotkaniu z „ludolfiną”, żaden uczeń naszej szkoły nie będzie miał problemu z zapamiętaniem rozwinięcia tej stałej matematycznej.\nCKZiU Placówka nr 3 akcja "Uroda" Auchan 2017\n8 marca uczennice CKZiU Mysłowice Placówka nr 3, ZSZ nr 3 grupa fryzjerska Magdalena Dolega, Karolina Molik, Anita Pientka oraz Klaudia Brudniok pod opieką mgr Anety Ziebury wzięły udział w akcji "Uroda" przeprowadzonej przez Auchan. Na przygotowanym stoisku uczennice prezentowały sprzęt fryzjerski, udzielały fachowych porad oraz wykonywały różne zabiegi fryzjerskie.


blue cook: Pracowite wakacje z przyjemnością\nPracowite wakacje z przyjemnością\nTak jak i rok temu, założyłam sobie, że okres wakacyjny będzie dla mnie czasem wzmożonej pracy nad blogiem. Nie mogłam jednak powstrzymać się przed roznoszeniem kolejnych CV do restauracji i poszukiwaniem zatrudnienia w gastronomii. I udało się, podwójnie nawet! Obecnie pracuję bowiem w dwóch miejscach - zupełnie od siebie różnych, co sprawia, że taka idea podoba mi się jeszcze bardziej. Choć cierpi na tym oczywiście częstotliwość publikowania przeze mnie postów.\nŻeby nie było - wakacyjny akcent w postaci kwiecistego wieńca\ni biała bluzka, wymagana ode mnie na samym początku pracy.\nI tekst ten ma być oczywiście po części usprawiedliwieniem ciszy na blogu. Równocześnie jednak chcę podzielić się z szerszym gronem swoim szczęściem. Połączonym z dość sporym wysiłkiem fizycznym, ale przede wszystkim satysfakcją psychiczną. No i zdobywaniem doświadczenia, jak i poznawaniem tej pracy od kuchni - dosłownie i w przenośni.\nPo okresie intensywnych poszukiwań pracy, pierwsza odezwała się do mnie bardzo sympatyczna właścicielka Ciasnej. Co bardzo mylące dla Torunian, położonej nie na ulicy o tej właśnie nazwie, ale na poprzecznej do niej Podmurnej. Serwująca dania wegetariańskie, a często w zasadzie także wegańskie, a zarazem bezglutenowe.\nMożna więc czasem zobaczyć mnie tam przez okienko, oddzielające gości od (równie niewielkiej co sam lokal) kuchni. Zdarzyło się nawet, że sama przygotowywałam zupę i danie dnia, które to pozycje codziennie zmieniają się wraz z zamysłem pracującej w danym dniu kucharki. Tym sposobem też już pierwszego dnia pracy przygotowałam krem z topinambura i kukurydzy, a potem pełny zestaw: gazpacho z trawą cytrynową i żółtą papryczką chili, podawane z bezglutenowymi grzankami i czarnymi oliwkami, a na drugie danie kokosowy dhal z burakami, rabarbarem i kuminem. Szczególnie dumna byłam z tego ostatniego wyrobu, o lekko słodkim smaku i przepięknie różowym kolorze.\nTeraz jednak bywam w tym lokalu jedynie w weekendy, pomagając przy większym natężeniu ruchu. Nie chciałam jednak zupełnie opuszczać tego miejsca, gdyż do tej pory jestem pod wrażeniem atmosfery tam panującej i swobody pracy. No i dostępnością świeżych, ciekawych składników. Przez co rozumiem głównie rzadko używane na co dzień warzywa, wkraczające jednak ponownie na polskie stoły, a które to przy okazji właściciele samodzielnie uprawiają i dostarczają do restauracji.\nPrzy okazji, wszystkim chętnym do odwiedzenia tego miejsca, ze stałych pozycji menu polecam spróbowanie gryczanego burgera z pysznym sosem malinowo-musztardowym (który swoją drogą jest banalny w przygotowaniu, ale lepiej niech szczegóły przepisu dalej pozostaną tajemnicą tej kuchni) oraz koftę ziemniaczano-twarogową. Aha, no i podawaną jako 'starter' pastę z cieczerzycy!\nPrzepis, z którego korzystałam podczas przygotowania swojego dania\noraz ulotka znaleziona u fotografa.\nNieco później jednak dostałam także telefon z Sowy. Co w tym przypadku bywa akurat mylone z pracą w cukierni, bo to właśnie w tym specjalizuje się ta (bardziej już znana) firma. Poza tym warto wiedzieć jednak, że chociażby na toruńskim rynku można znaleźć połączone z nią: restaurację, winiarnię oraz apartamenty.\nPrzy czym ja oczywiście pracuję w restauracyjnej kuchni właśnie. Tym razem jednak jako typowa pomoc kuchenna. Zajmuję się więc głównie krojeniem i przygotowywaniem półproduktów, a poza tym wydawaniem kanapek, sałatek czy zup oraz dekorowaniem potraw. W trakcie staram się jednak dowiedzieć jak najwięcej o przygotowywanych daniach i (zgodnie z powtarzanym wielokrotnie przez szafa kuchni poleceniem zresztą) smakuję wszystkich potraw oraz pojedynczych składników.\nDo tej pory nie udało mi się jednak spróbować wszystkich dań i dlatego też nie jestem w stanie wybrać swoich faworytów z menu. Choć niewątpliwie smaczną pozycją jest chociażby pikantna zupa marchewkowa podawana z zielonymi szparagami, a swoją prezentacją zachwyca stek ułożony na rozgrzanym kamieniu.\nPoza tym kuchnia ta sprawia wrażenie bardziej profesjonalnej od pozostałych, w których do tej pory miałam okazję pracować. Początkowo wydając mi się też bardziej stresującą i 'sztywną'. W ramach zaprzeczenia tej myśli przedstawię jednak tylko swój tamtejszy 'pseudonim': Mała Mi. Który to czasem bywa może wręcz nadużywany, ale mi to ani trochę nie przeszkadza. Nawet mimo tego, że postać ta była w 'Muminkach' małą wredotką, bo przydomek ten przylgnął do mnie jeszcze zanim zaczęłam nieco odważniej odzywać się na kuchni.\nPodczas drogi do pracy w Ciasnej\nI to w tym drugim miejscu spędzam właśnie teraz większość czasu. Ewentualnie ilość konkurującą z chwilami podczas których przebywam we własnym pokoju. Tym bardziej cieszę się więc, że znalazłam pracę, która tak bardzo odpowiada moim zainteresowaniom. Dzięki temu schemat praca-dom, nie jest u mnie wcale odzwierciedleniem hasła praca-życia, a jedną, integralną całością.\nRano wstaję, przygotowuję i zjadam śniadanie, a następnie już szybko wychodzę z domu na autobus, jadący do centrum miasta. Tam spędzam średnio 11 godzin w restauracyjnej kuchni, po czym wracam do swojego pokoju, by niedługo potem pójść spać. Wyjątkowe upały oraz bliskość odpalonych nieustannie palników gazowych dodatkowo sprawiają, że praca ta staje się jeszcze bardziej uciążliwa pod względem fizycznym. Zaskakująco jednak, w takich okolicznościach znoszę te wysokie temperatury lepiej niż siedząc w pokoju czy też innym miejscu poza kuchnią. Wmawiam więc sobie przy okazji, że ma to jakieś głębsze znaczenie. A poza tym zagłuszam zmęczenie czy pojawiający się czasem ból nóg (choć to raczej głównie na początku) motywacją i chęcią do pracy.\nI podczas powrotu z Sowy.\nKsiężyc wydawał mi się akurat wyjątkowo piękny!\nI w pewnym sensie miałam nawet obiektywnie rację, bo okazało się, że trafiłam właśnie na Blue Moon.\nPoza tym zaczęłam bardziej rozumieć ideę 'leniwych', weekendowych śniadań i też z wyjątkową dbałością celebruję teraz poranki w dni wolne od pracy. Nabierają one bowiem w takich okolicznościach wyjątkowego znaczenia i wcale nie mam poczucia marnotrawienia czasu, nawet jeśli wykonuję czynności, które wcześniej pewnie do takiej kategorii bym zakwalifikowała. Teraz jest to jednak zasłużony wypoczynek. I przyjemność w innej formie niż praca na kuchni. Dziś na przykład rozpoczęłam dzień od zjedzenia najprostszego ze śniadań - jogurtu z mrożonym bananem i sezonowymi owocami, zerwanymi prostu z krzaczka, a następnie zaczęłam nadrabiać blogowe zaległości, w planach mając jeszcze obejrzenie filmu i spotkanie z przyjaciółką.\nJedno z przygotowywanych nieśpiesznie śniadań:\nomlet podany z pomidorem, kukurydzą i czarnymi oliwkami w serku kozim z bazylią.\nMam nadzieję, że i Wy spędziliście ten (najcieplejszy w tym roku podobno) dzień równie miło - niezależnie od tego czy odpoczywając, czy pracując. A pozostałe także będziecie przeżywać z identyczną przyjemnością, czerpiąc ją z różnych, różnorodnych źródeł.\nJoanna Pabich9 sierpnia 2015 22:00Dla takiego wytrawnego śniadania można przełamać słodką rutynę! :)OdpowiedzUsuńOdpowiedziKinga Kornacka9 sierpnia 2015 22:13Jeśli chodzi o śniadania to nie wiem nawet czy przeważają ostatnio u mnie te słodkie czy wytrawne - chyba jest to w miarę wypośrodkowane ;)UsuńOdpowiedzAleksandra Jedlińska13 sierpnia 2015 20:43Inspirująco tu u Ciebie, niewymuszenie zmuszasz do działania. :) I zdjęcia ładne. :)OdpowiedzUsuńOdpowiedziKinga Kornacka14 sierpnia 2015 08:06A mnie do pisania tutaj niewątpliwie motywują takie komentarze, dziękuję! :)UsuńOdpowiedzNaturalne metody14 sierpnia 2015 11:49Omlet rewelacyjny z tego co widzę;)OdpowiedzUsuńZuzanna Anna17 sierpnia 2015 20:36Takiej pracy tylko pozazdrościć :DJa pracuje aktualnie w lodziarni i mogę jeść tyle lodów ile chcę <3zapraszam:http://grapefruitjuicesour.blogspot.com:)OdpowiedzUsuńDodaj komentarzWczytaj więcej...


Przestrzeń cybernetyczna jako środowisko działalności przedsiębiorstwa | Zarządzanie | Finanse + Controlling\nPierwszy twardy dysk o pojemności 3,75 MB został stworzony w 1956 r. i ważył tonę. Dzisiaj mogłaby się na nim zmieścić jedna piosenka w formacie mp3 albo zdjęcie wykonane telefonem. Pionierskie komputery, dla których nierzadko przygotowywano specjalne piętro w biurowcu, nie były podłączone do Internetu i służyły do analizy czy porównywania dużych baz danych.\nW 1990 r. Instytut Fizyki Jądrowej w Krakowie uzyskał analogowe połączenie (tzn. kablowe) z CERN (Europejska Organizacja Badań Jądrowych) w Szwajcarii. Koszt utrzymania tego łącza o prędkości 9600 bitów na sekundę wynosił wówczas ok. 13 500 000 zł miesięcznie (przed denominacją przeciętne wynagrodzenie w 1990 r. wynosiło 1 029 637 zł). Dla dzisiejszych użytkowników Internetu, którzy, korzystając ze smartfona, mogą na przykład zajrzeć do wnętrza swojej lodówki, ciekawostką może być fakt, że do 1991 r. decyzją amerykańskiej agencji rządowej NSF (National Science Fundation) Internet nie mógł być wykorzystywany do celów komercyjnych. Gdzie teraz jesteśmy?\nO jakim więc zagrożeniu mówimy?\nW przypadku zagrożeń cybernetycznych pojęcie ryzyka jest znacznie szersze niż dotychczas stosowane przez branżę ubezpieczeniową, ponieważ możemy mówić o ryzyku globalnym. W maju 2017 r. oprogramowanie szantażujące (ransomware) o nazwie WannaCry zainfekowało ponad 300 tys. komputerów w prawie 100 krajach. Szkody wynikające głównie z przerwy w działalności i naprawy sprzętu wyniosły 8 mld dolarów; tylko w Wielkiej Brytanii, jak podał tamtejszy Departament Zdrowia, w wyniku odwołania 19 tys. planowanych wizyt u lekarza strata wyniosła 92 mln funtów.\nWe współczesnym świecie trudno sobie wyobrazić nagłe zdarzenie losowe (akt siły wyższej) o globalnym zakresie. Pożar, powódź czy huragan mogą spowodować wielkie straty, jednak mają ograniczone, lokalne działanie i występują incydentalnie. Zakres terytorialny działania ryzyk cybernetycznych jest trudny do przewidzenia, a ryzyko szkody oceniamy w kategoriach: nie, czy szkoda wystąpi, tylko kiedy.\nO „globalnym” ryzyku przekonaliśmy się także w Polsce. W czerwcu 2017 r. ransomware znany jako Petya zatrzymał działalność spółki Inter Cars SA na prawie cztery dni (po tym czasie przywrócono podstawową sprawność systemów). Informując o tym, zarząd spółki napisał: „To, co się wydarzyło, na długo pozostanie dla nas lekcją, z której będziemy wyciągali wnioski na przyszłość”.\nCo powinniśmy chronić?\nW przypadku „fizycznego” mienia ocena stanu zabezpieczeń i podatności na szkody wydaje nam się łatwiejsza, ponieważ pomagają nam w tym także wypracowane i powszechne standardy zabezpieczeń. Inaczej sytuacja przedstawia się z naszym „życiem” w wirtualnym świecie, które również ma skutki w postaci realnych problemów. Jeśli po powrocie do domu stwierdzamy wyłamane okno i brak nowego telewizora, wiemy, że był u nas złodziej. Jak zorientujemy się, czy okradziono nas wirtualnie, skoro wszystko stoi na miejscu, bez problemu możemy się zalogować do wszystkich serwisów, w tym także potwierdzić stan konta w banku? Co nam ukradziono? Według Mandiant 2017 Threat Report firmy FireEye średni czas ujawnienia cyberataku w przedsiębiorstwie wynosił w 2016 r. 99 dni. Ta sama firma rok wcześniej informowała, że europejskie firmy potrzebują średnio 469 dni na wykrycie incydentu cyber. Okazuje się, że w wirtualnym świecie nie zawsze pieniądze są celem ataku. Przypuszczalnie zawsze ich zdobycie jest motywem, a włamanie do naszego komputera w domu czy w firmie tylko jednym z elementów do ich pozyskania. Dlatego ważniejszą kwestią jest nie „co”, ale „jak” powinniśmy się chronić oraz zachowywać, aby utrudnić działanie przestępcom. Relacjonowanie prywatnego życia w portalach społecznościowych może być dla złodzieja źródłem do poznania naszych zwyczajów, rozkładu dnia czy planów na najbliższą przyszłość. Prywatność to także konta internetowe, loginy, hasła dostępu oraz urządzenia, z których korzystamy. To są bramy do naszych danych, informacji i pieniędzy. Jeśli na prywatnym telefonie czytamy służbową pocztę, narażamy pracodawcę na utratę poufnych informacji, tak samo jeśli obsługujemy prywatne konto e-mail na służbowym laptopie. W związku z tym utrata nienależycie zabezpieczonego smartfona, laptopa lub innego urządzenia mobilnego z dostępem do kont bankowych, portali społecznościowych, służbowej poczty może rodzić poważne konsekwencje nie tylko dla nas, ale również dla naszego pracodawcy czy partnerów biznesowych.\nDlaczego ważne jest bezpieczeństwo danych osobowych?\nW styczniu 2012 r. rozpoczęto prace, które zaowocowały wejściem w życie w dniu 25 maja 2018 r. RODO, czyli Rozporządzenia Ogólnego o Ochronie Danych Osobowych, w Unii Europejskiej figurującego pod nazwą GDPR – General Data Protection Regulation. Było ono wynikiem dostrzeżenia przez Komisję Europejską zwiększonego zagrożenia dla prywatności i braku dostosowania przepisów o ochronie danych osobowych do rozwoju technologicznego. Poza możliwością nałożenia olbrzymiej kary na przedsiębiorcę, który narusza przepisy GDPR (maksymalnie nawet 4 proc. rocznego światowego obrotu lub 20 mln euro), nowe prawo nałożyło na administratora danych osobowych miedzy innymi obowiązek zastosowania adekwatnych do zagrożenia zabezpieczeń organizacyjnych i technicznych. RODO nie daje wytycznych, jakie środki zabezpieczeń mają być zastosowane, i przenosi ten ciężar ryzyka na przedsiębiorcę, który musi w przypadku naruszenia integralności danych udowodnić, że zastosował rozwiązania adekwatne do zagrożeń.