Antequam vadam...: Caput III\nPotworny dźwięk budzika obudził Zuzę równie brutalnie jak każdego innego ranka. Kiedy jego wysoki ton doleciał jej uszu i niczym ostrze przeszył czaszkę niewyobrażalnym bólem, momentalnie otworzyła oczy. Przez dłuższą chwilę nie wiedziała, gdzie się znajduje. Nie potrafiła skupić wzroku na jednym punkcie nawet na krótką chwilę. Wszystko wokół niej wirowało. Ulegając złudnemu wrażeniu uciekającej przestrzeni, z całych sił zacisnęła dłonie na oparciu łóżka. Miała wrażenie, że jej głowa zaraz pęknie, a świat roztrwoni się w drobny mak, ją samą porzucając w nicość. Przezwyciężywszy jednak nieuzasadnione lęki, ostrożnie rozprężyła mięśnie. Zamykając oczy, by uciec od przed lawirującym obrazem rzeczywistości, delikatnie przesunęła otwartą dłonią po pościeli. Miękka faktura bawełny, a także ciepło bijące od rozgrzanego jeszcze łóżka powoli zaczęły wypełniać dziewczynę świadomością, jak również oddalały ją od przerażającej pustki, jaka lokowała się w jej umyśle. Błądząc po omacku po swojej kołdrze, w końcu natknęła się na chłodną obudowę telefonu. Przepełniona determinacją przetarła zamglone oczy, po czym wzięła do ręki urządzenie, by jak najszybciej ukrócić rozlegający się wokół świdrujący świergot. Wyłączenie drażniącego jej wyjątkowo wrażliwe tego dnia uszy hałasu zajęło jej kilka niewiarygodnie ciągnących się sekund. Gdyby jednak jej próby zakończyły się niepowodzeniem, aparat zapewne wylądowałby na ścianie i w ten drastyczny sposób zostałby uciszony.\nOtrząsnąwszy się z apatii, Orłowska uczuła ogromne pragnienie palące jej gardło piekielnym żarem. W tym momencie jej jedynym pragnieniem było choćby zwilżenie ust kroplą chłodnej, wilgotnej wody. Marząc o ukojeniu swych tantalowych mąk, powoli usiadła na łóżku, wciąż natarczywie zaciskając dłonie na jego brzegu. Dopiero teraz zauważyła, że miała na sobie wczorajsze ubrania. Zaniepokojona swoim stanem, z całych sił próbowała przypomnieć sobie, co działo się zeszłej nocy. Odzyskawszy mierną ostrość widzenia, rozejrzała się po pokoju. Jej mętny wzrok skierował się ku półce z książkami. Była pusta. Nagle przed oczami pojawiły jej się sceny z poprzedniego dnia – urywane i fragmentaryczne.\nKłótnia z matką…\nUcieczka do baru…\nI ten dziwny chłopak…\nNie potrafiła przypomnieć sobie jego imienia. Wiedziała, że potrzebowała chwili skupienia. Niestety, ból przeszywający czaszkę nie wspomagał koncentracji. Aby choć na chwilę zebrać myśli w jeden spójny tok, oparła głowę o dłonie. „Jake? Johny? Jimmy!” – podpowiadały jej resztki pamięci. Nie potrafiła nawet przywołać jego obrazu. W uszach jednak wciąż jeszcze rozbrzmiewał jej charakterystyczny głos, jak i akcent chłopca. Wiedziała również, że przy butelce opowiadał bardzo dziwne rzeczy. Zuzka za wszelką cenę starała się odzyskać wartościowe wspomnienia, lecz niespodziewanie jej skupienie zostało przerwane przez nagłe torsje. Na szczęście zdążyła dobiec do łazienki, dzięki czemu nie musiała tracić jakże cennego czasu na sprzątanie.\nWykończona dziewczyna szybko umyła się, ubrała, po czym bez śniadania wybiegła z domu. Szczęśliwie udało jej się nie obudzić nikogo z domowników. Ostatnim, czego potrzebowała tego parszywego dnia, było tłumaczenie się z nocnego powrotu i złego stanu.\nBlondynka miała cichą nadzieję, że rześkie powietrze poranka otrzeźwi ją i zatrze ślady nocnej libacji malujące się na jej bladej twarzy. Niestety, myliła się. Ból głowy wciąż był nie do zniesienia, a podkrążone oczy nie pozostawiały złudzeń co do sposobu, w jaki spędziła ostatnich kilka godzin. Nie miała wątpliwości, że będzie to koszmarny dzień.\nW szkole nie potrafiła skupić się choćby na moment. Morderczy kac uniemożliwiał jej koncentrację. Kiedy jednak choć na kilka sekund ból odpuszczał, jej umysł był zaprzątnięty wspomnieniami historii nowego znajomego. Dzisiaj jego słowa już jej nie bawiły. Wolałaby jak najszybciej o nich zapomnieć – przyniosłoby jej to ogromną ulgę. Umysł blondynki miał jednakże zupełnie odmienną opinię na ów temat. Nie pozostawało jej więc nic innego jak tylko poddać się jego woli i walczyć ze sobą, by przetrwać katorżniczy dzień.\nNa jednej z przerw do Orłowskiej podszedł Kajetan. Dostrzegłszy jej stan, niepewnie usiadł obok niej na schodach i cicho spytał:\n– Co jest, Zuza?\n– Jajco! – odpyskowała zirytowana, chowając twarz w kolanach. Ją samą zaskoczyła jej zdecydowanie zbyt ostra reakcja. Goszcząca jednak w tym momencie w jej sercu pustka nie pozwalała jej przejąć się uczuciami kolegi. Zawsze, kiedy była w takim stanie, chciała być sama. Uważała więc, iż chłopak powinien o tym doskonale wiedzieć. W końcu znali się już wystarczająco długo.\n– Skąd ty wzięłaś tu jajco? – spytał. W jego oczach widać było rozczarowanie i zdezorientowanie. Po kilku sekundach obojgu wyrwał się z ust śmiech. Dziwne wypowiedzi Kajetana nie robiły na dziewczynie wrażenia, ale jego opóźniona zdolność kojarzenia często ją bawiła. Kiedy Zuza skuliła się pod wpływem nagłego bólu, jaki wybuchnął w jej czaszce, jej znajomy znów się odezwał:\n– Ej, pytałem na serio…\nW tej chwili niespodziewanie role odwróciły się jakby ktoś szaleńczo zakręcił kołem fortuny. Tym razem to na twarzy Orłowskiej malowało się zmieszanie, zdezorientowanie i niepewność. Pierwszy raz od bardzo dawna nie wiedziała, co mogłaby odpowiedzieć. Przez jej umysł przetaczały się miliony myśli, jednak żadna z nich nie wydawała jej się odpowiednia, by wypowiedzieć ją na głos. Z reguły rozmowy z Kajtkiem przybierały postać monologów chłopaka, z krótkimi przerwami na monosylabiczne odpowiedzi lub zwykłe pomrukiwania ze strony dziewczyny, czego doskonałą ilustracją było ich spotkanie poprzedniego dnia. Tym razem zaś udało mu się ją zaskoczyć – pierwszy raz od rozpoczęcia liceum. Kiedy jej język odmówił współpracy przypomniała sobie czasy, kiedy to przyjaciel z dzieciństwa potrafił jednym zdaniem wprawić ją w stan konsternacji. Wspominając nie tak zamierzchłą przeszłość, zatonęła w myślach. Z impasu i niezręcznej ciszy wydobył ją dźwięk dzwonka. Usłyszawszy ratunkowy pisk uniosła się z podłogi, strzepała z ubrań drobne nieczystości, po czym w krępującym milczeniu udała się na lekcję w towarzystwie przyjaciela.\nWydarzenia minionej przerwy skłoniły ją do refleksji. Zastanawiała się, co stało się z dawną nią. Z tą uśmiechniętą, radosną, szczęśliwą. Z tą, która wolny czas spędzała otoczona wianuszkiem znajomych. Co sprawiło, że nagle zamknęła się w sobie, że nie potrafiła już się z nikim porozumieć? Teraz wiecznie chodziła przygnębiona, a szramy na nadgarstkach mówiły same za siebie. Tylko dlaczego? Dlatego, że wykańczała ją atmosfera w domu? Wieczne pretensje matki, awantury z Olką? A może winna była zmiana otoczenia? Prawdą a Bogiem, jej klasa okazała się niespójnym zbiorowiskiem zdegenerowanych dzieciaków z bogatych domów. Patrząc na ich samotność w towarzystwie produktów marki Apple, Zuzka czasem im współczuła – ich rodzice zapewne sądzili, że pieniądze wynagrodzą wszystko.\nRozmyślania dziewczyny przerwał koniec lekcji. Orłowska raźnym krokiem wyszła na korytarz, nie rozglądając się wokół. Pustym wzrokiem patrzyła wyłącznie w przestrzeń przed sobą. Przebijając się przez tłum, niechcący potrąciła kogoś. Odruchowo odwróciła się w stronę osoby, z którą się zderzyła, by przeprosić ją za swoje roztargnienie. Dopiero po chwili spostrzegła twarz Magdy – dawnej przyjaciółki. Osoby, która wyrządziła jej największą krzywdę w życiu, która zadała jej miliard ran i przez którą jej serce wciąż pokrywało się srebrzystymi bliznami. Poczuła się jakby jakaś niewidoczna dłoń uderzyła ją w twarz. Oprzytomniała. Głos rówieśniczki dotarł do mózgu Zuzy niczym drażniące narządy słuchu ultradźwięki. Jak na zawołanie, wszystkie przykre wspomnienia wróciły.\n– O, hej! Dobrze, że cię widzę. Masz pożyczyć kalkulator na jedną lekcję? – spytała z uśmiechem znajoma.\nBól głowy powrócił ze zdwojoną siłą. Miała wrażenie, że za chwilę jej czaszka eksploduje. Zuzką zaczęły targać sprzeczne emocje – nie wiedziała, czy chce krzyczeć w głos czy też płakać. Nie miała pojęcia, co zrobić dalej. Wiedziała jedynie, że musi się trzymać. Coś w jej wnętrzu było bliskie pęknięcia. Z każdą sekundą zbliżała się do granicy wytrzymałości. Była absolutnie rozchwiana. Jej ciało zadrżało, a w żołądku poczuła coś dziwnego. Drgania? Dreszcze? Nie umiała nazwać tego, co działo się z jej organizmem. Przez frontowy atak zbyt wielu bodźców, nie była w stanie nawet zaczerpnąć oddechu.\n– Masz tupet, suko! Po tym wszystkim śmiesz mnie jeszcze o cokolwiek prosić? Zejdź mi z oczu, bo jak na ciebie patrzę, to chce mi się rzygać, a niestety w pobliżu nie ma żadnych sick bagów! – Tracąc nad sobą kontrolę, wykrzyczała te słowa tak głośno, iż musieli usłyszeć ją wszyscy ludzie znajdujący się na piętrze.\nNiespodziewanie poczuła ogromną chęć uderzenia dziewczyny. Jej serce zaczęło szybciej bić. Po krótkiej chwili łomotało już jak oszalałe, wystukując rytm zagrzewający do boju. Rozkurczające się naczynia krwionośne sprawiły, że zalała ją fala gorąca. Jej ciało powoli wyrywało się spod kurateli rozsądku, by wcielić się w szeregi kierowane przez rozjuszone emocje. Była gotowa do zajadłej walki.\nNie wiedziała, co mogłoby stać się na szkolnym korytarzu gdyby nie nadejście Adriana – jej dawnego przyjaciela, a obecnego chłopaka Magdy.\n– Co jest, dziewczyny? – spytał zaniepokojony, bacznie przyglądając się obu znajomym.\nTego Zuza nie była w stanie wytrzymać. Jego szeroki uśmiech ponownie rozbudził wszystkie wspomnienia, nie tylko te miłe.\n– A ty, gnoju! Czego tu szukasz? Jesteś ciotą, a nie facetem! W ogóle jesteście siebie warci! Żadne z was nie potrafi stawić czoła problemom! No bo po co? Wiadomo, lepiej udawać, że nic się nie dzieje. Lepiej odbierać ludziom szczęście i krzywdzić ich za plecami, prawda Madziu? Nie chcę mieć z wami nigdy więcej nic wspólnego! Przysięgam, że jeśli jeszcze raz którekolwiek z was się do mnie odezwie – pożałuje do końca życia! – wykrzyczała w nagłym ataku furii, po czym pospiesznie udała się na przeciwny skraj korytarza.\nZbiegła na dół, rozpychając się w tłumie ludzi pnących się po starych schodach. Dotarłszy na parter, oparła się czołem o chłodną ścianę, po czym leniwie przesunęła opuszkami palców po jej gładkiej powierzchni. Teraz wreszcie mogła pozwolić łzom płynąć. Nie była w stanie dalej siedzieć w szkole. Negatywne emocje szarpały nią zbyt mocno, by była w stanie dłużej je w sobie tłumić. Została tylko przedsiębiorczość – nikt nie zauważy jej nieobecności. Pobiegła więc do szatni, zabrała swoje rzeczy i wyszła z budynku tylnymi drzwiami.\n„Boże, co się ze mną dzieje?” – pomyślała, gdy tylko znalazła się na zewnątrz. Przetarła twarz dłońmi i odetchnęła głośno. Jej płuca wypełniły się świeżym powietrzem, które zdawało się delikatnie stłumić pożar trawiący jej serce. Niestety, było to wciąż zbyt mało, by ukoić gorączkę rządzącą blondynką. Tę samą, która rozbudziła zamarznięte przez tak długi czas uczucia. Nigdy wcześniej nie zdarzyło się jej tak wybuchnąć. Zawsze tłumiła w sobie emocje, nawet te najbardziej skrajne. Tego dnia zaś naprawdę okazała się wrakiem samej siebie…\nNie wiedziała, co miała ze sobą począć. Nie mogła wrócić do domu, bowiem matka do wieczora miała wolne. Ucieczka na strych również nie była możliwa. Stara kamienica miała dwa wejścia – jedno od strony jej okien, z którego nie mogła skorzystać niezauważona. Aby dotrzeć do drugiego musiałaby przejść przez park, w którym o tej porze każdego dnia niestrudzenie – bez względu na pogodę czy święta – w swoim zwyczajowym miejscu przesiadywały osiedlowe plotkary, z którego miały one doskonały widok na ów zrujnowany budynek. Jeśli trafiłaby na nie – pewnym byłoby, iż jej rodzina dowiedziałaby się o tym w przeciągu pół godziny. Nie potrafiąc znaleźć godnej alternatywy, postanowiła pójść na spacer. Szła przed siebie, nie zważając na nic. Mijała tłumy obcych ludzi oraz ich zimne, obojętne spojrzenia. W tej chwili jednak nie interesowało jej to, co myśleli o niej inni. Spotkanie z dawnymi przyjaciółmi sprawiło, że wszystkie traumatyczne wspomnienia odżyły. Dawne rany na sercu ponownie się otworzyły, wywołując przy tym niezmierny ból. Tląca się w niej złudna, a wręcz iluzoryczna nadzieja, że już nigdy go nie poczuje, właśnie zgasła. Musiała stawić czoła nowej fali cierpień, która po raz kolejny nacierała wprost na nią. Szła więc na spotkanie z nieprzyjemną przeszłością, a jej umysł wyświetlał wydarzenia minionego roku niczym kadry z filmu.\nMagdę poznała w gimnazjum. Chodziły do równoległych klas, ale o innym profilu. Zuza od zawsze lubiła przedmioty ścisłe, jej koleżanka zaś była wziętą humanistką. Poznały się podczas jakiejś wycieczki zorganizowanej przez ich wspólną nauczycielkę i od razu zapałały do siebie niewytłumaczalną sympatią.\nMagda miała bardzo sceptyczne podejście do życia. Nienawidziła świata i samej siebie. Była słaba psychicznie. W wieku czternastu lat zaczęła się ciąć. A dlaczego? Ponieważ wciąż obsesyjnie twierdziła, że była zbyt gruba. Ona również padła ofiarą kultu piękna, który bezustannie sączy się ze wszystkich stron. To właśnie on niszczył pozornie szczęśliwych ludzi, ukazując im, jak wiele brakuje im do ideału, czym odbierał im zwyczajową radość życia. Nieakceptację samej siebie nastolatka przemieniała w autoagresję. Nieakceptację, trzeba pamiętać, bezpodstawną. Była ona bowiem ładną, szczupłą dziewczyną o ciemnowiśniowych włosach. Zuza zawsze uwielbiała ich ciepłą barwę przywołującą w jej umyśle smak sezonowych owoców. Kiedyś, podczas jednej z rozmów, zauważyła na jej nadgarstku blizny. Od razu zrozumiała, skąd się wzięły. Próbowała wyperswadować przyjaciółce jej destrukcyjne zachowania, kolokwialnie nazywając je głupotą. Magda jednak stwierdziła, że "to nie głupota, ale nienawiść do samej siebie". Powiedziała również, iż Zuzka zapewne kiedyś też to pozna i dopiero wtedy zrozumie pobudki, jakie nią kierowały. Opowiedziała jej, jaką ulgę to przynosi, jak uwalnia od problemów. Wtedy Zuza uznała działania Magdy za abstrakcję, później jednak jej słowa się spełniły. Zaczęła się zastanawiać, czy gdyby nie przyjaciółka, to kiedykolwiek sięgnęłaby po żyletkę… Pewnie nie. Zresztą, teraz to już i tak bez znaczenia. Czasu niestety nie da się cofnąć…\nPo wakacjach, które upłynęły im pod znakiem wspólnych spotkań, rozpoczęły rok szkolny w tym samym liceum, jednak ponownie na różnych profilach. Jakoś w listopadzie Zuza zaprzyjaźniła się z Adrianem – chłopakiem z jej klasy. Był on jedyną osobą, która ją tutaj rozumiała i w pełni akceptowała – przyjmowała ją taką jaka była, bez rozróżniania wad czy zalet. Czuła z nim tę samą więź, co wcześniej z Magdą. Postanowiła więc ich ze sobą poznać. Chciała stworzyć piękną znajomość, która przetrwałaby lata wojny, kryzysu czy epidemii pochłaniającej miliony ofiar. W tym momencie jednak wszystko się skończyło. Spędzali czas w trójkę w cudownej atmosferze. Piękne złego początki. Magda bowiem zakochała się w Adrianie, a jak nie od dziś wiadomo – w miłości troje to już tłum. Zaczęli zatem spotykać się tylko we dwoje, zostali parą. Wtedy właśnie przyjaciółka stopniowo poczęła odsuwać się od Orłowskiej. Stała się podejrzliwa i przewrażliwiona. Z jakiegoś powodu widziała w przyjaciółce konkurentkę w walce o uczucia Adriana i dlatego odizolowała się od niej, nie zważając zupełnie na jej uczucia. Chłopak jednak starał się utrzymać zarówno związek, jak i przyjaźń. Jego ukochana niestety była tak bardzo zazdrosna o Zuzę, iż – nie mogąc inaczej poradzić sobie z ogarniającą ją frustracją – postanowiła ich skłócić. W oczach przyjaciela przedstawiła Orłowską jako sfrustrowaną osobę z niemałymi problemami natury emocjonalnej. Jej samookaleczanie zaś kazała mu uznać za próbę zwrócenia na siebie uwagi i rozbicia ich związku. A Zuza zaczęła chlastać się właśnie wtedy. Z jej powodu… Jakiż los potrafi być ironiczny, czyż nie?\nMagda zostawiła ją w najtrudniejszej chwili bez jakiegokolwiek wsparcia. I bez Adriana…\nDopiero teraz dziewczyna odzyskała pełną świadomość. Obudziwszy się z otępienia, poczuła że po jej policzkach spływały ogromne niczym górskie strumienie łzy. Nie był to jednak płacz, który pozwalał oczyścić się z negatywnych emocji, który wyzwalał z opętańczych sideł rozpaczy. To tylko gorzkie krople, które rozjątrzały rany przeszłości, odkopując z duchowego grobu okrutne wspomnienia. Krople, których upłynie jeszcze wiele nim reminiscencje znów odejdą w niepamięć, a serce rozwinie skrzydła, by ulecieć ku wolności. Czekając aż czas splącze usta retrospekcjom, rozejrzała się wokół.\nPoczątkowo nie wiedziała, gdzie się znalazła. Dopiero po krótkiej chwili spostrzegła, że są to znajome jej okolice. Wytężyła pamięć. Oczywiście – Stadion Olimpijski! Minęły chyba wieki, odkąd była tu po raz ostatni. Z tego również powodu nie mogła zrozumieć, jakim cudem się tu dostała. Dlaczego los przyprowadził ją akurat tutaj? Korzystając z zadziwiających okoliczności, postanowiła jednak przez chwilę nie roztrząsać przyczyn swojej eskapady, a jedynie odciąć się od rzeczywistości choć na moment. Przez kilka ulotnych mgnień być wolną niczym ptak, który przemierza powietrzne przestworza, by odkryć nieznane. Szła pośród drzew i podziwiała piękno przyrody. Wiosna nadchodziła milowymi krokami. W powietrzu czuć było zapach budzącej się do życia przyrody, świeżych traw czy rozkwitających pąków. Woń nadchodzącego szczęścia. Orłowska była rozchwiana, ale urok tego miejsca działał na nią uśmierzająco. Zostawiła swoje wspomnienia przed bramą, swoisty rozbrat duszy z ciałem. Robiła wszystko, by odciąć się od bolesnych myśli. Teraz jej umysł zaprzątnięty był obserwacją wiewiórki. Kochała patrzeć na te puchate, skaczące stworzenia. Spoglądanie na urok natury zawsze dawało jej upragnione ukojenie.\nPo chwili jej oczom ukazał się Skansen, cudowny zabytek Wrocławia. Zawsze podziwiała piękno jego architektury, jednak to, co działo się w jego wnętrzu, nigdy jej nie interesowało, mimo, że jej ojciec nieraz zabierał tutaj ją oraz Olę. Żużel sam w sobie uznawała za nudny i bezsensowny, a rycerzy czarnego toru za ludzi niespełna rozumu. Nie pojmowała, dlaczego poświęcali się dla sportu. Byli Winkelriedami, którzy jednak za swoim cierpieniem nie nieśli ratunku. Mesjasze, poświęcający siebie, choć nie prowadzący zbawienia. Blondynki bynajmniej nie przerażała perspektywa śmierci któregoś z zawodników. Bardziej przykre były dla niej ich kontuzje, o których słyszało się co jakiś czas w telewizji czy w radio. Ból, który nie prowadził do niczego. Ten rodzaj cierpienia, który nie wyzwalał. A czasem rujnował całe życie.\nStadion wydawał się dziwnie pusty, kiedy nie odbywał się na nim żaden mecz. Orłowska po raz pierwszy przebywała tam sama, niepotrącana przez setki przechodniów. Takie otoczenie podobało jej się o wiele bardziej. Nigdy bowiem nie przepadała za tłumem, ilustracją ludzkiego pędu za niedoścignionym. Rozejrzała się dokładnie. Pomimo swej początkowej pewności, nie była tu jednak sama. Obok niej przechodziła szczęśliwa rodzina – mała, blond włosa dziewczynka z rodzicami. Była uśmiechnięta i taka radosna. Podobnie jak jej opiekuni. Idealny obrazek, idealne dzieciństwo. Coś, czego Zuza nigdy nie miała, czego nigdy nie poznała, a o czym tak bardzo marzyła, o co tak często błagała przed snem. Kiedyś myślała, że jest szczęśliwa. O, dziecięca naiwności! U niej w domu w rzeczywistości nic nie było nawet bliskie ideału… Dopiero kilka lat temu zrozumiała, że całe to „szczęście” było jedynie złudzeniem, żałosną iluzją, którą karmiła ją jej młodociana wyobraźnia. Dopiero, gdy poznała świat, potrafiła dowieść, iż szczęście tak naprawdę nie istniało. To tylko chwila radości, moment ułudy, gdy okłamujesz siebie. Człowiek bowiem zawsze chce czegoś więcej, wiecznie udaje się w pogoń za nieosiągalnym. A jeśli wykaże się karkołomną wytrwałością i dosięgnie celu, poczuje pustkę, której nie będzie w stanie zapełnić. Szczęście z definicji było przeszłością.\nW jej oczach zakręciły się szkliste łzy, które mieniły się radosnym blaskiem, odbijając od swej powierzchni popołudniowe promienie. Niespodziewanie na wskroś przeszyło ją poczucie bezsilności, którego tak silnie nienawidziła. Czując, że ciało powoli odmawia jej posłuszeństwa, usiadła na trawie, oparła plecami o drzewo i – skrywszy twarz w kolanach – zaczęła płakać. W innych okolicznościach zapewne nie zareagowałaby na ten widok tak emocjonalnie. W ciągu tylu lat nauczyła się poskramiać swoje uczucia. W innym wypadku bowiem, dotarłaby na skraj wytrzymałości i w końcu przekroczyła niewidzialną linię szaleństwa. Dzisiejszy dzień okazał się jednak pełen przykrości i wspomnień. Dziewczyna była zbyt rozchwiana, by poskromić własne emocje. Nawet nie próbowała hamować płaczu. Tu przynajmniej mogła pozwolić sobie na chwilę braku kontroli. Przecież była tu niemal niewidoczna. Jakby poza kadrem. Duch spoglądający na świat spoza granic poznania…\n– Hej, coś się stało? – usłyszała nad sobą zaniepokojony głos. Zaskoczona czyjąś obecnością, podniosła głowę. Ktoś śmiał wkroczyć w jej własną krainę, zakłócić jej prywatny azyl. Musiała więc dokładnie przyjrzeć się intruzowi, by ułożyć w głowie choćby wstępny plan walki. Ciepłe promienie skierowały się dokładnie w jej źrenice, przez co mimowolnie zmrużyła oczy. Choć lekko oślepiona, bacznie przypatrywała się człowiekowi, który śmiał wyrwać ją z odosobnienia. Obok niej stał wysoki, przystojny chłopak. Był niebieskookim, ciemnym blondynem o niesamowicie pociągającej twarzy. Zuza odniosła wrażenie, że kiedyś już go widziała. Nie znała go jednak, tego była pewna.\n– Nic, wszystko świetnie. Nie widać? – syknęła przez zaciśnięte zęby. Nienawidziła, kiedy ktoś wtrącał się w jej życie. Nie interesowały jej intencje rozmówcy. Według niej każdy pytał o jej samopoczucie tylko z ciekawości – wyłącznie w poszukiwaniu sensacji, która odwróciłaby jego uwagę od własnego nudnego, rutynowego, bezwartościowego życia. Ludzie to hieny – żywią się cudzą krzywdą, którą doprawiają własnym śmiechem.\n– Ej, ty płaczesz? – spytał wyraźnie zmartwiony chłopak.\n– Nie, nawilżam sobie skórę pod oczami! – warknęła zdenerwowana. Nie potrzebowała litości, chciała tylko pobyć chwilę sama. Czy ludziom tak trudno było to zrozumieć? Czy nadszedł czas, w którym zwyrodnienie, agresja, przemoc czy nekrofilia stały się bardziej akceptowalne niż prosta potrzeba samotności?\n– Mogę ci jakoś pomóc? – zapytał, pochylając się nad dziewczyną. Wyczuł, że nie chciała jego obecności. Nie mógł jej jednak tak zostawić. Nie w takiej sytuacji. Choć jej nie znał – czuł się do tego zobowiązany. Po wszystkim, czego doświadczył, nie mógł przejść obojętnie obok czyjejś rozpaczy i cierpienia.\n– Tak, możesz – nie wpieprzaj się tam, gdzie cię nie chcą! Sprawdź, czy cię nie szukają w domu spokojnej starości – im są potrzebni filantropi, nie mnie! Ostatnie, czego pragnę, to jakiś pieprzony samarytanin, który „chce pomóc”! Ludzie nie chcą pomagać – oni chcą wiedzieć! – wrzeszczała jak oszalała. Była roztrzęsiona, rozchwiana. Obcy mężczyzna irytował ją swoim uporem. Sądziła, że jeśli spędzi z nim jeszcze chwilę, zrobi mu krzywdę. Nie mogła zrozumieć, czego od niej oczekiwał. Czyżby dręczenie jej dawało mu jakąś satysfakcję?\n– Powinienem się na ciebie obrazić – chyba właśnie za szybko mnie osądziłaś… – powiedział poważnym tonem, prostując się. W ten sposób próbował odwrócić jej uwagę od problemu i zająć ją jakąkolwiek, nawet najbardziej błahą rozmową.\n– To się obraź i zejdź mi wreszcie z oczu! – krzyknęła, ponownie ukrywając twarz w kolanach. Miała nadzieję, że blondyn weźmie sobie jej uwagi do serca, dzięki czemu pozwoli jej znów zostać samej i pogrążyć się w rozpaczy.\nPlan chłopaka nie powiódł się. Postanowił więc zrobić coś innego. Usiadł obok Zuzki i obiecał sobie, że zostanie z nią dopóki się nie uspokoi. Nie wiedzieć czemu, czuł się za nią odpowiedzialny. Ponadto, z każdą chwilą dziewczyna stawała mu się bliższa, a jej magnetyczna osobowość przyciągała go niczym stabilimenta w pajęczynie tygrzyka.\n– Nie możesz mnie wyrzucić ani zabronić tu siedzieć. Trawnik to dobro publiczne, nie twoja własność – rzucił z uśmiechem i przysunął się do dziewczyny, nieustannie na nią spoglądając. Ich ciała dzieliły jedynie centymetry.\n– Nie, ale mogę sobie pójść – warknęła ni to do siebie, ni to do niego i szybko podniosła się z trawy i żwawym krokiem ruszyła w stronę, z której przyszła. Jego obecność niezmiernie męczyła ją, aczkolwiek właśnie dzięki niej przestała płakać. Była zbyt wściekła, aby myśleć o przeszłości. I prawdopodobnie właśnie to wywoływało w niej ów niepohamowany gniew.\nChłopak, ujrzawszy jej reakcję, również wstał szybko i pobiegł za nią.\n– Mam na imię Oliwier, a ty? – spytał, zrównując się z nią.\n– Moje imię będzie ostatnim, co w życiu usłyszysz – bąknęła pod nosem, wsuwając dłonie w kieszenie jeansów.\n– Dlaczego jesteś na mnie taka wściekła? – spytał cicho, spuszczając wzrok na swoje buty.\n– Bo mam taką ochotę! Jak ci się nie podoba, to tu zostań i pozwól mi odejść! – syknęła zajadle. Myślała, że w ten sposób wreszcie pozbędzie się nieznajomego.\n– Dzisiaj zrozumiałem, o co chodzi z tym, że faceci lubią zołzy. Jesteś zołzą. Nie, jesteś stuprocentową wredną suką! – powiedział ze śmiechem, maszerując raźno tuż obok dziewczyny. Postanowił zawalczyć jej bronią.\nZuza jednak zignorowała jego jawną zaczepkę. W odpowiedzi przyspieszyła jedynie kroku, licząc na to, że jej bojowa postawa odstraszy nieznajomego.\n– Dokąd właściwie się tak spieszysz? – zagadnął chłopak, mając dość trwającej między nimi ciszy.\n– Do baru. Zamierzam chlać tak dużo i tak długo aż zrozumiesz, że nie życzę sobie twojej obecności i sobie pójdziesz. Albo aż do momentu, gdy twoja obecność przestanie mi robić jakąkolwiek różnicę – cokolwiek nastąpi szybciej – rzuciła Zuza, zatrzymując się w miejscu i prowokująco patrząc swojemu rozmówcy prosto w oczy. Momentalnie zmieniła taktykę. Była wręcz pewna, iż skoro niebieskooki rzekomo chciał jej pomóc, po takiej deklaracji na pewno zostawi w spokoju. Przecież doprowadzenie dziewczyny do stanu zupełnego upojenia alkoholowego nigdy nie jest formą pomocy. Pokonany jego własną bronią. Orłowska cudem zapanowała nad twarzą, by nie obdarować obcego triumfalnym uśmiechem.\n– Czyli nie mówisz, że nie zmienisz jeszcze zdania co do mnie? Super! To ja chętnie skorzystam z twojej propozycji – odparł nieznajomy z szerokim uśmiechem i z rękami w kieszeniach szedł dalej obok niej.\nDopiero teraz do Orłowskiej dotarło, jak zabrzmiała druga część jej wypowiedzi. Od razu miała ochotę zlinczować się za tę dwuznaczność. „Kurde, coś nie pykło…” pomyślała wyraźnie niezadowolona. Nie mogła jednak już się wycofać, klamka zapadła. Duma nie pozwoliłaby jej ośmieszyć się przed tym człowiekiem. Przegrała bitwę, nie wojnę. Z miną skazańca podążyła więc z chłopakiem do pobliskiego pubu.\nOd razu informujemy, że Oliwier – ze względu na dalsze losy – musiał być postacią fikcyjną.\nTen rozdział jest ostatnim, w którym informujemy Was o nowościach, gdyż kolejne będą pojawiać się w każdy piątek.\nnowa 18 października 2013 17:29\nŚwietny rozdział...mam nadzieję, że Zuza wkrótce znajdzie osobę, z którą będzie mogła szczerze porozmawiać i wyżalić jej się oraz przestanie zwracać uwagę na zachowanie matki...\nnusia 20 października 2013 17:59\nZdrada przyjaciół to najgorsza rzecz na świecie. Świadomość, że nie ma się oparcia w rodzinie jest jeszcze gorsza. Podziwiam Zuzę, że mimo wszytko trzyma fason, choć nie jest to łatwe. Może ten Oliwier pokaże jej, że życie nie jest takie złe. :)\nCóż żeby się dowiedzieć, pozostaje mi czekać do piątku.\nW wolnej chwili zapraszam do mnie na nowości: http://trzymajgaz.blogspot.com oraz http://bez-ciebie-znikam.blogspot.com/\nzawszewalczoswoje 21 października 2013 16:16\nCoś innego... zupełnie inne podejście i sposób opisywania... fajnie podoba mi się :)\nNowy znajomy ma fajne podejście :D podoba mi się, że ją zagiął :D Jestem ciekawa jak potoczy się ta historia :D\nInformuj mnie o nowościach :D dodaję do listy ;)\n. 22 października 2013 17:45\nHej :) Dziękuję Ci za komentarz na moim blogu! Jak tylko znajdę więcej czasu, przeczytam wszystko i wystawię treściwy komentarz. Mam tylko jeden problem - Twój blog jest przeznaczony tylko dla dorosłych, co znacznie utrudnia dostanie się tutaj - nie mogę wejść tu ze swojego konta.\nThe Kate 22 października 2013 18:42\nBohaterka jest nietuzinkowa i ciekawie skonstruowana. Podoba mi się jej cięty język. Ciekawi mnie jak poprowadzisz ten wątek rodzinny. Brak oparcia w rodzinie i przyjaciołach boli, oj boli.\nElaims 23 stycznia 2014 21:17\nZawsze się zastanawiałam, dlaczego w normalnym życiu nie może tak być, że kiedy coś się dzieje, jakiś nieznajomy podejdzie do ciebie i spyta się, czy wszystko w porządku. To smutne, ale prawdziwe. Wspaniałe jest to, że w opowiadaniach możemy kreować swój świat i postawić w nich dobrych ludzi, których nam brakuje.\nklaudia patralska 15 marca 2014 14:16\nGdy przeczytałam o Magdzie ... Po prostu ta sama sytuacja .. Nawet to imię... Świetne !!!


Bracia Solomon (2007) - FDB\nBracia Solomon 2007\nBracia Solomon (Will Arnett i Will Forte) żyli dotychczas beztrosko, każdego dnia zachwycając się urokami arktycznych przestrzeni. Wszystko zmienia się w momencie, kiedy ich umierający ojciec ogłasza, że przed śmiercią chce poznać swojego pierwszego wnuka. Problem w tym, że kobiet tu jak na lekarstwo, a umiejętności… zobacz więcej\nWill Arnett, Will Forte, Chi McBride\njako John Solomon\njako Dean Solomon\njako Ed Solomon\njako Dr Wong\njako Nowy tata\njako Wścibski sąsiad\nBracia Solomon (Will Arnett i Will Forte) żyli dotychczas beztrosko, każdego dnia zachwycając się urokami arktycznych przestrzeni. Wszystko zmienia się w momencie, kiedy ich umierający ojciec ogłasza, że przed śmiercią chce poznać swojego pierwszego wnuka. Problem w tym, że kobiet tu jak na lekarstwo, a umiejętności konwersacji z płcią przeciwną brak. Zdesperowani bracia wcielają w życie plan o kryptonimie „zróbmy dzidziusia dla tatusia". Pozostaje tylko przekonać jedną kobietę do urodzenia dla nich dziecka. Łatwo powiedzieć. Trudniej wykonać... opis dystrybutora\n2007-09-05 (świat), 2008-02-24 (dvd)\nmysza_007 2008-01-11 4\nkomedia taka sobie – oczywiscie jest pare dobrych wstawek (jak to w komedii ) ….mozna obejrzeć ale tak sobie polecam….dla chetnych…4/10


Jesteś tutaj:Gniezno24.com Sport Bieganie Już w sobotę XVI Bieg Europejski we francuskim klimacie\nNatomiast Arkadiusz Gardzielewski, który w tym roku w Weronie zdążył już poprawić rekord życiowy na dystansie półmaratonu (1:03:17) otwarcie zapowiada, że sobotni start w Gnieźnie potraktuje jako przetarcie przed maratonem. - Bicie rekordu życiowego na dychę (28:55 – przyp. red) będę musiał odłożyć na inny czas. Czuję się gotowy, aby zaatakować życiówkę na tym dystansie, ale ze względu na czekający mnie ORLEN Warsaw Marathon nie będę się tak eksploatował. W zależności od dyspozycji będę walczył o zwycięstwo lub pobiegnę na określony czas - mówi Arkadiusz Gardzielewski. W podobnej sytuacji jest Emil Dobrowolski, który również przygotowuje się do startu w ORLEN Warsaw Marathon. Nad formą pracował m.in. w Szklarskiej Porębie.\nW grupie "elite" kobiet murowaną kandydatką do zwycięstwa jest Izabela Trzaskalska, dla której byłby to trzeci kolejny tryumf w tym biegu. Do walki o prymat wśród pań włączyć się może również Aleksandra Brzezińska. Biegaczka z Bydgoszczy w marcu zdobyła brązowy medal przełajowych Mistrzostw Polski uzyskując czas 16:52 na 5 kilometrowej trasie. Na starcie biegu zobaczymy również Paulinę Kaczyńską, zwyciężczynię tegorocznej poznańskiej Recordowej Dziesiątki z czasem 33:59.\n- Zapowiada się bardzo ciekawy bieg, stawka biegaczy z grupy elity jest wyrównana i niełatwo dzisiaj wytypować zwycięzców. Cieszy nas duże zainteresowanie naszym biegiem i spodziewamy się, że w imprezie weźmie udział rekordowa liczba uczestników, w tym spora grupa biegaczy spoza Gniezna. Jestem przekonany, że bardzo spodoba im się w naszym mieście. Liczymy na wsparcie i doping mieszkańców, zanosi się na to, że w odróżnieniu od poprzednich kilku odsłon biegu tym razem impreza odbędzie się w prawdziwie wiosennej aurze - mówi Andrzej Krzyścin, dyrektor Biegu Europejskiego w Gnieźnie.\nLink do komentarza\t sobota, 07 kwietnia 2018 20:47\tnapisane przez\tKazimierz\nPanie Piotrze, zrobimy jedzenie ciastek na czas. No przypuszczam, że w tym byłby Pan bezkonkurencyjny,\nLink do komentarza\t sobota, 07 kwietnia 2018 18:21\tnapisane przez\thumansta\nNo i Fischer nie wytrzymał!!!\nPrędzej Pana nie będzie, a sport będzie istniał.\nChorzy ludzie nie będą normalnym ograniczać ruchu.\nGdyby Pan o siebie dbał, dziś nie byłby Pan rencistą!\nOczywiście, żyje Pan za pieniądze podatników.\nLink do komentarza\t sobota, 07 kwietnia 2018 14:38\tnapisane przez\tObserwator\nPanie fischer, dlaczego nie miałoby być Biegu Europejskiego? To że pan nie daje rady przebiec 50m, to żaden argument.\nNa ból dolnej części pleców są lekarstwa... Wacław ci do tego, ile kto zarabia, może zajmij się pan czymś produktywnym, np. rozliczeniem tych pseudoministrów z nagród przyznanych bez żadnej podstawy (heh, "bez żadnego trybu (...), mordy zdradzieckie").\nZ takim brakiem kultury jaki pan, panie fischer prezentujesz, o prezydenturze możesz pomarzyć, frustracie.\nLink do komentarza\t sobota, 07 kwietnia 2018 00:46\tnapisane przez\tPiotr fischer\nDo pytacz - dodatkowo jeszcze zarabia skromny pracownik GOSiR Andrzej Krzyścin w wysokości 8 400 zł na prowadzenie spraw dotyczących zadań gminy z zakresu kultury fizycznej. Czyli można powiedzieć biegacz biegaczowi rączkę myje za pieniądze mieszkańców Gniezna. Wyrażam przekonanie, że w 2019r. Biegu Europejskiego już nie będzie.\nLink do komentarza\t czwartek, 05 kwietnia 2018 13:49\tnapisane przez\tpytacz\nCzy UM na tę właśnie imprezę przeznaczył "70 tys. zł – XVI Bieg Europejski, Klub Sportowy „Altom” " z pieniędzy podatników ?


Podróż poślubna - Dobrzany\nStrona główna » Podróż poślubna » Zachodniopomorskie » Dobrzany\nZnajdź podróż poślubną w Dobrzanach i ościennych miastach. Szeroki wybór firm na podróż poślubną. Organizujesz podróże poślubne w Dobrzanach? Zostaw tutaj swoje dane! Pozwól Parom Młodym żeby Cię znalazły!\nPodróż poślubna w Dobrzanach\nPodróż poślubna w pobliżu Dobrzan\nWarszawa, ul. Dereniowa 2C (Dobrzany w odległości ok. 476 km)\nKraków, ul. Śliczna 32B/21 (do Dobrzan około 577 km)\nPodróż poślubna Wałcz\nPodróż poślubna Gowino (koło Wejherowa)


Dziecięce koszulki polo | Sklep internetowy Comwear\nW ofercie mamy koszulki zarówno dla dziewcząt, jak i chłopców. Prezentowane tekstylia wykonano z największą starannością, ponieważ zadbano o najmniejszy detal. W zależności od modelu wyposażone są w kołnierzyk ściągaczowy, wzmocnioną plisę pod guzikami, guziki imitujące drewno lub w kolorze koszulki, ściągacze u dołu rękawów, podwójne przeszycia u dołu koszulki, taśmę wzmacniającą na karku, wzmocnione szwy na ramionach czy boczne rozcięcia u dołu. To fasony bardzo dokładnie przemyślane, które są bardzo przyjemne w dotyku i przyjazne dla skóry, a przez to komfortowe w użytkowaniu.\nKoszulki polo nie są zarezerwowane wyłącznie dla dorosłych. Dzieci czują się w nich bardzo dobrze i można je w nie wystroić do szkoły, na wizytę u lekarza czy niedzielny obiad u babci. Takie elementy garderoby są bardzo chętnie noszone przez zarówno maluchy, jak i młodzież w wieku szkolnym, ponieważ w żaden sposób nie krępują ruchów. W przypadku dzieci, które uwielbiają aktywność fizyczną na świeżym powietrzu wygodna odzież to podstawa udanej zabawy.\nNasz sklep internetowy oferuje wysokiej jakości koszulki polo, które pochodzą od znanych i cenionych marek, takich jak Russell Europe, Fruit of the Loom, Gildan i B&C. To czołowi, światowi producenci odzieży reklamowej i roboczej, którzy zadbali także o ładne, praktyczne i wygodne ubrania dla dzieci. Dziecięce koszulki polo zostały uszyte z wysokogatunkowych materiałów, takich jak bawełna i niekurczliwy poliester, 100 procent bawełna czesana ring-spun czy poliester i bawełna pique. Dzięki wysokiej jakości tkaninom koszulki nie rozciągają się, ani nie kurczą w praniu, dzięki czemu nie tracą kształtu ani formy.\nDziecięce koszulki polo prezentują się bardzo efektownie i są bajecznie kolorowe. Dostępne je mamy w bardzo wielu atrakcyjnych, żywych barwach, takich jak min. czerwony, różowy, fioletowy, żółty czy niebieski. To tekstylia specjalnie przystosowane pod nadruk. Dzięki temu można na koszulce umieścić postać ulubionego bohatera z bajki, intrygujący napis czy inną grafikę, zgodną z upodobaniami dziecka. Taka koszulka z nadrukiem podkreśli indywidualizm dziecka i sprawi, że będzie noszona z jeszcze większą przyjemnością.\nOferujemy także wykonanie estetycznego i trwałego nadruku, który wykonujemy różnymi, nowoczesnymi technikami, dopasowanymi do rodzaju tekstyliów. Koszulka polo z ozdobnym nadrukiem na pewno nada jej oryginalnego i niepowtarzalnego charakteru i sprawi radość dziecku. W dobrej jakości, atrakcyjny produkt zawsze warto zainwestować.


iędzy innymi do celów komercyjnych. Na przykład drukujemy ulotki. Aby treść ulotki trafiła do odbiorcy i spełniła swoją rolę, powinna być dobrze zaprojektowana, wykonana z odpowiedniego papieru. Drukarnia to nie t\nDrukarnia to nie tylko budynek w sensie architektonicznym. To\nMoulding in LondonO pracy i nauce geodetyCiekawostki o NorwegiiDentysta - poradnik pacjentaSuperfood- dieta cudKrok Po Kroku Instrukcja Aby uzyskać porady prawneCo musisz wiedzieć o szpitalach i klinikachChłodnictwo - klika faktówExpert services - electriciansNa szybko o taksówkachPrace na wysokościach ze zwyżkąBrak czasu do opieki nad senioremPo porodowe produkty. Co kupić?Trudny temat - o pogrzebachRemont z konieczności?Poradniki stylu dotyczące swetrów w kardiganBiorezonans od podszewkiWhat do You know about plumbing?Gadżety, druk i reklama - co działa, a co nieBroken car - some solutionsNawadniać ogród? Jak ekspert!Nowe dane jak transportować ponadgabarytyZbiorniki na wodęKancelaria adwokacka w KatowicachSzukamy adwokata w stolicyGórskie wspinaczki - dobra aktywność fizycznaKrótko o skupie złomu i autach, które tam trafiająCo musisz wiedzieć o produktach dla dzieciBadania marketingowe - co to jest?Od czego mamy geodetów?


Hiszpania: Sondaż: rządzący socjaliści mają największe poparcie - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plHiszpania: Sondaż: rządzący socjaliści mają największe poparcie\nHiszpania: Sondaż: rządzący socjaliści mają największe poparcie\n12 czerwca 2018, 18:56 | Aktualizacja: 12.06.2018, 19:14\nRządząca krajem od czwartku Hiszpańska Socjalistyczna Partia Robotnicza (PSOE) cieszy się największym poparciem społeczeństwa - wynika z sondażu opublikowanego we wtorek w madryckim dzienniku "ABC".\nWedług badania przeprowadzonego przez ośrodek GAD3, rządzące Hiszpanią ugrupowanie cieszy się poparciem 28,8 proc. mieszkańców kraju. To pierwszy od kilkunastu miesięcy sondaż dający prowadzenie socjalistom.\nZ badania wynika też, że w przypadku wyborów drugą siłą w parlamencie stałaby się Partia Ludowa (PP) byłego premiera Mariano Rajoya. Chęć oddania głosu na to ugrupowanie wyraziło 25,6 proc. badanych.\nTrzecie miejsce wśród ankietowanych uzyskała Partia Obywatelska (Ciudadanos). Liberalne ugrupowanie kierowane przez Alberta Riverę mogłoby liczyć na 21,1 proc. poparcia.\nKomentatorzy twierdzą, że stosunkowo słaby wynik Ciudadanos, a także zaledwie 13,1 proc. poparcia dla innej antysystemowej partii, Unidos Podemos, dowodzi powrotu do dwubiegunowości systemu partyjnego w oparciu o tradycyjne ugrupowania: PSOE i PP.\nPoparcie uzyskane w sondażu GAD3 dałoby kierowanym przez premiera Pedro Sancheza socjalistom 118 miejsc w 350-osobowym Kongresie Deputowanych, czyli najwięcej od czasu wyborów parlamentarnych w 2008 roku.\n“Dojście do władzy Pedro Sancheza okazało się niczym bomba. Z trzeciego ugrupowania w dotychczasowych sondażach socjaliści stali się pierwszym” - podsumował sondaż dziennik "ABC".\nSanchez został szefem rządu w wyniku wyrażenia przez parlament wotum nieufności Rajoyowi. Głosowanie przeprowadzone 1 czerwca powiązano z wyborem nowego premiera, na którego socjaliści zaproponowali swojego przewodniczącego. Sanchez w sobotę objął urząd szefa rządu.\nZa wotum nieufności dla Rajoya głosowali socjaliści, Podemos Unidos, Compromis, Nueva Canarias, baskijskie partie PNV i EH Bildu, a także dwa separatystyczne ugrupowania z Katalonii: ERC i PdeCAT. Z kolei przeciwni dymisji premiera byli deputowani PP, a także Ciudadanos, UPN i Foro Asturias.\nTagi:stal, badania, ABC Data, Wybory parlamentarne, świat, koleje\nPrezes TK: Kwestia wyznaczania składów wolna od nieprawidłowości\nWęgry: Fidesz za zakazem bezdomności


Festiwal ODJAZDY wraca do Katowic ? | Magazyn HIRO\nLegendarne ODJAZDY wracają do Spodka! To niepowtarzalna okazja, aby zobaczyć Riverside, Lao Che, Pink Freud oraz Proletaryat na dużej scenie! Szykuje się wieczór wrażeń w klimacie legendarnych imprez sprzed lat!\nTegoroczna odsłona ODJAZDÓW, która odbędzie się 18 listopada 2017, to aż jedenaście koncertów na dwóch scenach, z których popłyną bezkompromisowe, mocne dźwięki. Oprócz najciekawszych młodych zespołów, usłyszeć będzie można dobrze znanych, charyzmatycznych artystów i prawdziwe legendy ostrego grania. Przedstawmy pokrótce kto wystąpi w trakcie ODJAZÓW.\nFormacja Riverside działa na polskiej scenie od 2001 roku. Ich autorska fuzja rocka progresywnego i metalu podbiła serca fanów na całym świecie. Riverside nagrał 8 albumów studyjnych, z których ostatni, wydany w zeszłym roku Eye Of The Soundscape, szczególnie urzekł fanów. Wielowątkowość muzyki Riverside znakomicie wypada na żywo, a ich koncert podczas ODJAZDÓW z pewnością zelektryzuje publiczność.\n18 listopada w katowickim Spodku zagra także grupa Lao Che, znana z braku poszanowania dla granic międzygatunkowych. W ich muzyce elektroniczne brzmienia i elementy hip-hopu dopełniają rockowe gitary i funkowe zagrywki. Płocki zespół zasłynął serią koncept albumów, takich jak np. Powstanie Warszawskie, Gusła, Gospel i Dzieciom. Ostatnia płyta grupy nawiązuje do twórczości Jana Brzechwy, ale nie jest przeznaczona tylko dla dzieci, co muzycy Lao Che z pewnością udowodnią na koncercie.\nDucha pionierskich koncertów będą podtrzymywać także artyści zaproszeni do udziału w specjalnym koncercie na 10-lecie płyty Punk Freud. Z jazzmanami z Pink Freud na czele z Wojtkiem Mazolewskim wystąpią m.in. Robert Brylewski i Tomek Lipiński, którzy współtworzyli pierwszą falę polskiego punka. Piosenki Brygady Kryzys, Izraela, Tiltu i Armii zabrzmią w nowych, odświeżonych wersjach. Niebanalną fuzję muzyki rockowej i ludowej zapewni występ wspólnego projektu Tymona Tymańskiego i Krzysztofa Trebuni-Tutki.\nJedną z gwiazd festiwalu będzie również Proletaryat, obecny na scenie nieprzerwanie od trzydziestu lat. Mimo olbrzymiego doświadczenia, zespół nie stracił dawnego pazura i energii. Głównym znakiem rozpoznawczym pozostają pełne mocy koncerty. Potężne, punkowe uderzenie gitar i szczere, życiowe teksty to recepta na sukces jednej z największych gwiazd polskiego punk rocka. Gdy grają Hej, Naprzód Marsz sale koncertowe drżą w posadach. Na przywróconych ODJAZDACH poczujemy to jeszcze raz.\nTegoroczne koncerty będą zarazem wspomnieniem lat 90-tych oraz wskrzeszeniem kultowego cyklu z muzyką alternatywną i gitarową, który przyciągał do Katowic tysiące fanów z całej Polski. Będzie to również zapoczątkowanie nowego etapu festiwalu. Do wymienionych artystów dołączą także najciekawsze młode twarze krajowej sceny alternatywnej: Kurws, Niechęć, Hidden World, Lonker See, Robert Piernikowski i 1988.\nCały czas można nabywać wejściówki na to wydarzenie. Bilety w cenie 70 PLN za miejsce na płycie oraz 99 PLN za miejsce siedzące w sektorach dostępne do nabycia na stronie ticketpro.pl oraz w punktach stacjonarnych w sieciach Empik, Media Markt oraz Saturn. Śledźcie także oficjalne wydarzenie na Facebooku.\nNext Kalendarz adwentowy z Aldiego: zamiast czekoladek, 24 butelki wina! »\nPrevious « Fotograf tworzący cuda z długim czasem naświetlania


Serwis yamaha krakowie - tematy na elektroda.pl\nserwis yamaha krakowie\nZnaleziono około 17 wyników dla: serwis yamaha krakowie\nPodstawowa forma zapytania: serwis yamaha kraków\nOgłoszenia Elektronika 10 Sie 2007 12:31 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1851\nAudio Początkujący 26 Lut 2009 07:02 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1362\nniestety w sklepie notrh nie posiadają takiego typu lasera ani też jego zamiennika. Obdzwoniłem jeszcze kilka sklepów ale bez skutku. Nikt nie jest w stanie mi pomóc. Pozostaje chyba tylko serwis? Czy może ktoś polecić sprawdzony serwis w Krakowie?\nDVD/VCR/Kamery Początkujący 24 Maj 2011 10:27 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 5872\nNagłośnienie Domowe 11 Kwi 2007 18:59 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1701\ntaka nowa guma to koszt rzędu 170zł,w Łomiankach chcą za to 220zł. Serwis w Krakowie to raczej AJL a nie KJL,chyba że zmienili nazwe,bynajmniej AJL jest dla mnie oszustem bo za zmiane systemu operacyjnego w Korgu Trynity skasowali mnie 330zł i stwierdzili że zmieniali jakieś układy,a z tego co sie później...\nMotocykle, Motorowery 16 Lut 2019 17:28 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 693\nInne Serwis 01 Lip 2004 06:03 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1370\nAudio Serwis 09 Sty 2007 23:53 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1176\nWpisz "Serwis RTV Kraków" w Google i poszukaj - na pewno będą numery telefonu - można zadzwonić i zapytać.\nPoczątkujący Naprawy 08 Maj 2020 20:28 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 174\nAudio Serwis 12 Gru 2007 16:49 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 6713\nEstrada Co Kupić 26 Wrz 2016 02:27 Odpowiedzi: 197 Wyświetleń: 235139\nfabia stabilizator toyota avensis bezpiecznik przester mikrofonu bateria rozbierać ładowarka telefonu natężenie zamknięcie bramy garażowej antena motorola gm360 nierówny praca benzyna citroen regulacja płomień palnik gazowy citroen jumpy schemat regulacja gaźnika stihl


The Witcher: Monster Slayer z milionem pobrań w Google Play! - MUSH.pl\nThe Witcher: Monster Slayer z milionem pobrań w Google Play!\nby Aleksander Ciesielski 29 lipca 2021\nZamieść komentarz we wpisie The Witcher: Monster Slayer z milionem pobrań w Google Play!\nMobilny Wiedźmin od warszawskiego studia Spokko cieszy się coraz większą popularnością. Od premiery, która miała miejsce nieco ponad tydzień temu, gra przekroczyła próg miliona pobrań w systemie Android!\nThe Witcher: Monster Slayer ma za sobą swój pierwszy tydzień, który zakończył się naprawdę porządnym rezultatem. Produkcja od studia Spokko została pobrana już ponad milion razy i to w samym Google Play, gdzie znajduje się obecnie na 27. miejscu globalnej listy bestsellerów.\nWarto zaznaczyć, że wciąż nie wiadomo jak dobrze gra poradziła sobie na urządzeniach z systemem iOS. Łączna ilość pobrań jest więc o kilkaset tysięcy większa, jednak wciąż nie poznaliśmy oficjalnych statystyk.\nRodzimy tytuł nie zbliża się do wyników wydanego w 2016 roku Pokemon GO, do którego często jest porównywany. Mobilka z uniwersum Poke-stworków doczekała się dziesiątek milionów instalacji w pierwszym tygodniu swojej premiery, jednak wynik Pogromcy Potworów i tak możemy uznać za bardzo pozytywny.\nMobilne pokemony były pierwszą tak rozbudowaną grą wykorzystującą technologię AR, która oparta jest na znacznie bardziej rozpoznawalnym globalnie uniwersum. Pokemon GO – w przeciwieństwie do Monster Slayera – nie posiada również ograniczeń wiekowych, co również ma wpływ na ogólną dostępność gry. (Mobilny Wiedźmin jest grą 16+)\nDobrze rokuje to, że The Witcher: Monster Slayer cieszy się zainteresowaniem nie tylko w Polsce. Produkcja utrzymuje wysokie pozycje w rankingu bestsellerów m.in. w USA, Niemczech oraz Wielkiej Brytanii. Tytuł jak najbardziej ma więc szansę znacznie urosnąć, o czym przekonamy się w ciągu najbliższych miesięcy.\nTagi: android gra mobilna ilość pobrań spokko the witcher: monster slayer wiedźmin\nWcześniejszy element Manga Bleach otrzyma specjalny rozdział z okazji 20-lecia!\nNastępny element Film Jujutsu Kaisen 0 na nowym teaserze! Poznaliśmy główną rolę aktorską


Zabawki, które przydadzą się na wyjeździe » Tata w Pracy\nHome / blog / Zabawki, które przydadzą się na wyjeździe\nblog, Promo, Zabawki\n17/07/201418/07/2014By Tata w Pracy\nWakacje. Mija trzeci rok i jedyne miejsce wakacyjne jakie odwiedziliśmy, to było chyba polskie morze. Rok temu. Tak mi się wydaje. Krótko, ale coś tam było. W tym roku stuka mi dziesiąty rok pracy w jednej branży. Dom mnie wychował tak, że nie powinno się zwalniać tempa. Poza tym niestety urlopy to u mnie bardzo niespotykane epizody.\nNie wiem czy powinienem wypowiadać się w temacie wakacji. Jak do tej pory mam w tym temacie dosyć niskie kompetencje. Z tego co ostatnio czytałem w mądrych publikacjach… brak urlopu to krzywda dla każdego członka rodziny. Zdrowie słabsze, więzi rodzinne słabsze, opalenizna typu “syn młynarza”. Słabiutto generalnie. Przydałby mi się jakiś trener w tym temacie. Mam nieodparte wrażenie, że dłużej bez urlopu nie pociągnę. Albo padnie mi ciało, albo umysł.\nWydaje się, że w tym roku wakacyjny wypad się uda. Może niezbyt różnorodnie, bo znowu polskie morze, ale jednak. Lepszy rydz niż nic. Ale w sumie co ja mówię. Polska daje radę, o ile będzie ładna pogoda to będzie wypas. Grunt to dobre nastawienie.\nKiedyś pisałem o moich dzieciach i ich przystosowaniu do podróży. Nie są przystosowane. Wcale. Mają zainstalowane na pokładzie fajne funkcje, ale funkcja “cisza” i funkcja “spokój i porządek” niestety nie są zainstalowane. No cóż, dzieci są ładne, więc nie muszą być poukładane, co nie? 😉\nPodczas dłuższej podróży lubią udawać wozy strażackie jadące na syrenie. Żartowałem. Po prostu drą twarze jak im się coś nie podoba. Polskie morze ma to do siebie, że da się tam dojechać z Warszawy w cztery godziny. I to bez specjalnego pędzenia. Cel jest w naszym zasięgu.\nTak czy inaczej, wymaga to od nas pewnego przygotowania.\nW bagażniku nie może zabraknąć pełnego asortymentu zabawek. Tych do samej podróży, jak i tych do zabawy na miejscu. Ładujemy różne rzeczy. Zobaczcie nasz zestaw 2014. Nie wyobrażacie sobie nawet ile daje grający miś z sercem na wierzchu 🙂\nWymyśliliśmy sobie, że podczas wyjazdu pomogą nam różne zabawki.\nMamy niezniszczalnego misia. Młoda trzyma go w rękach i wciska mu palce w serce. Źle to brzmi, ale w gruncie rzeczy to pozytywna informacja. Po wciśnięciu jego ładnego świecącego serca rozbrzmiewa muzyka, albo miś mówi coś ładnego. Świetne na wyjazd, bo jak miś ubrudzi się sokiem, albo ziemią, albo w sumie czymkolwiek spieralnym… to wyjmujesz mu wnętrze (znowu brzmi źle) i pierzesz w pralce. Dobra rzecz.\nNa plażę i pod dom\nTak sobie wymyśliliśmy. Zabieramy ze sobą mały dmuchany basen. Młoda lubi się w nim kąpać. Jest mała, więc duże baseny to trochę za dużo jak na nią. Morze też może być za duże. Jakaś fala może zabrać naszą wydrę w przeciwnym kierunku niż byśmy chcieli. Na małym basenie może trzymać swoje zabawki i bezpiecznie się tam taplać. Plan jest taki, żeby zabrać basen nad morze. Brzmi dziwnie, ale takie są fakty. Postawimy basenik na plaży i będziemy mieć przynajmniej jedno dziecko na oku.\nBasenowe zabawki! mistrz i nie boją się wody\nPodwodne bam bam\nDo wieczornej zabawy w “zjazd”\nWalczę ze sobą, najchętniej bym tego nie brał. Bo duże i bardziej stacjonarne, ale rozrywkę zapewnia przednią 🙂 Ciuchcia Tomek i tor do zjeżdżania. To jest akurat ostatnio jedna z ulubionych zabawek Syna. Puszczasz na górze Tomka przez pierwszy przejazd. Ten zjeżdża coraz niżej. Zjazd trwa kilka sekund.\nAle… po dwudziestym razie zatytułowanym “tato, jeszcze raz, zjazd, Tomek, jedź” ja wymiękam. Ale Syn bawi się dalej. Więc może i zabiorę to, żeby mieć trochę spokoju.\nTor Tomek i Przyjaciele\nJak to się sprawdzi?\nSzczerze, to nie wiem. Moje dzieci są tak zmienne, jak brudne skarpetki w rodzinie pedantów.\nMożliwe, że nic nie zadziała, a ja napiszę Wam z urlopu: “sorry taki mamy klimat, bawimy się piaskiem”. Ale jeśli dzięki którejś z zabawek zapewni mi 15 minut spokoju, to będę zadowolony 🙂\nfisher pricemiśmorzena basenwakacjewodoodporne zabawkizabawkizabawki do wody\nPrevious postŻona powiedziała: idź do kościoła, o chrzest się dowiedz Next postGdzie jest twoja granica paranoi? pruderia, pedofilia, nagość, wychowanie, ograniczanie. Daj żyć.\nPiasek zapewni Ci cały spokój świata. No i w każdej chwili będzie mógł się dołączyć 🙂\nJuż czekam na hejty, ale nie ruszam dupska z domu jeśli w aucie nie ma dvd, tableta i ładowarek do tego, reszta pierdół -pierdoł, jak to napisać??? ok, dzieci je lubią, ale jedna patrzy jak sroka w gnat na hutosie (dzięki ci twórco za 120min nieporzerwalnego dziamgania stworków), druga zajmuje się pou, trzeci śpi ze słuchawkami na uszach-mam spokój. Nikt mi jałopy przez pięć godzin jazdy nie drze, a darli cała drogę-bez przerwy. Korzystam z dobrodziejstw techniki-misie dobre w domu.\nGdyby się okazało, że pogoda spłata figle albo będziecie się zastanawiać jak tu jeszcze zająć dzieciaki, polecam rewelacyjne zabawy – proste, nie wymagające żadnych specjalych gadżetów, a jednocześnie mocno angażujące:\nUdanego wypoczynku i dużo spokoju! 🙂


Inwestowanie | Strategie inwestowania | Page 2\nCzy upadek grecji będzie tylko korektą w trendzie wzrostowym?\nJanuary 22, 2012 July 17, 2016 noleandil Giełda/Forex\tCzy upadek grecji będzie tylko korektą w trendzie wzrostowym, grecja, upadek grecji\nWitam dziś będzie trochę wykresów i moich spostrzeżeń na temat rynku.\nZa namową pewnego znajomego z forum o giełdzie postanowiłem trochę szerzej przyjrzeć się rynkowi i do.szedłem do wniosku że ewentualny upadek gracji jego bankructwo czy też inne wyjście może się okazać tylko korekta w trendzie wzrostowym. Będzie tu trochę sporo kresek ale w miarę jak zacznę rozczytywać się na wykresach postaram się je ograniczać do minimum i skupiać się tylko na cenie bo to ona jest najważniejsza. Oto wykresy:\nWiec tak na pierwszy ogień idzie indeks sp500\nTrend wzrostowy od końca listopada z korektą w grudniu. Wiec przebiliśmy średnie 50 i 100 sesyjne oraz pokonał opór na poziomie 1291 który może potem okazać się wsparciem w czasie korekty. Dlaczego korekty ponieważ poruszamy się w górnej granicy wstęgi bollingera oraz rsi zaczyna być już trochę napięte oraz od 3 tygodni nie było jakieś poważnej realizacji zysków.\nTutaj rówież mamy trend wzrostowy przebite zostały średnia 50 i 100 dniowa rsi na podobnym poziomie brak korekty od jakiegoś czasu ale zatrzymaliśmy się na oporze ze szczytu przełomu października i listopada. Warto obserwować bo może to być początek korekty.\nOraz nasz wig20\nTrochę więcej kresek ale sprawdzałem czy jakieś poziomy fibonacciego się na siebie nie nakładają. Jak widać jesteśmy trochę za stanami i Niemcami nastąpiło silne odbicie z wcześniejszego trendu spadkowego – coraz niższe szczyty. Średnia 50 sesyjna została przebita luką wzrostową oraz w piątek wyszliśmy nad średnia 100 sesyjną. Opór z 50% fibo na poziomie 2271 oraz 2300 z poprzedniego szczytu. Rsi również wskazuje coraz mocniej na wykupienie rynku.\nPodsumowując przebiliśmy średnie 100 i 50 sesyjne na wszystkich trzech indeksach rsi znajduje się bliżej poziomu wykupienia oraz od n dni w zależności od indeksu nie było jakiejś porządniej realizacji zysków. Nie musi być to regułą ale rynek aż prosi się o korektę która nastąpić może niebawem.


Za sprawą komisji śledczej z politycznych zaświatów powyłaziły rozmaite upiory, z Januszem Kaczmarkiem na czele. Były minister spraw wewnętrznych opowiedział, że nikogo przed niczym nie ostrzegał, a jeśli już ktoś to zrobił, to – według jego rozeznania – raczej Roman Giertych i Wojciech Wierzejski. Giertycha jeszcze kojarzymy – taki duży, podobny do Frankensteina. Ale Wierzejski? Dalibóg, nie pamiętamy. Czy to taki młody gej, którego w gazetach można było zobaczyć, jak w przepoconej koszuli ściska się z innym miłym chłopcem?\nKarczmarek opowiedział też, że PiS użyło całej potęgi państwa, by dręczyć i złamać bezbronną jednostkę, czyli jego. Minister spraw wewnętrznych jednak nie uległ i jego duch jest wciąż wolny. Kaczmarek, co prawda, nie został premierem w rządzie Samoobrony i LPR, ale ma za to wielkie szanse na objęcie stanowiska dalajlamy.\nPo Kaczmarku głos – ale już oczywiście nie przed komisją śledczą – zabrał Lech Kaczyński. Oznajmił, że Karczmarek to kompletnie niewiarygodna postać i bardzo mu przykro, iż mu zawierzył, a nawet obdarzył go przyjaźnią. To ciekawa myśl i szkoda, że prezydent jej nie pociągnął. Zrobimy to zatem my: oba Kaczory mają taką rękę do ludzi, że niech Matka Boska broni. Faworyci bliźniaków zaliczają się tylko do dwóch kategorii: przygłupów i przyszłych zdrajców. W sumie lepiej być chyba w tej drugiej, bo jest w niej też Dorn.\nW lamencie małego Kaczora zastanowiło nas jeszcze coś. Prezydent wspomniał o tym, że z Kaczmarkiem łączyły go bliskie, wręcz przyjacielskie relacje. Każdy, kto chociaż przez chwilę rozmawiał z Kaczmarkiem, musiał odnieść wrażenie, że to drętwy, nieciekawy, robotowato-rybi typ. Skłonność do tego typu osobników (choćby Anna Fotyga) mówi zapewne coś ciekawego o psychice prezydenta. Ale nie chcemy dochodzić, co to takiego. Nie będziemy odwalać roboty za Palikota.\nAndrzej Lepper powrócił do Sejmu, acz tylko w charakterze świadka. Najsłynniejszy Polski Mulat opowiadał przed komisją, jak był śledzony, inwigilowany, podsłuchiwany. Pewnie przez PiS i CBA, ale nie można wykluczyć, że Leppera na celownik wzięła al Kaida z Klewek.\nZa wicepremierem Lepperem chodziła nie tylko wataha szpicli, ale także jacyś tajemniczy osobnicy, którzy Mulata próbowali ostrzec. Jeden nawet zaczaił się w siedzibie Samoobrony i przepowiedział: „Panie pana zniszczą!". Bez wątpienia był to Wernyhora albo inny prorok, bo faktycznie – Leppera zniszczyły zbyt bliskie kontakty z paniami. Niestety, Lepper zrozumiał, że chodziło o „Panie! Pana zniszczą!".\nSzkoda, że wicepremier Lepper nigdy nie zetknął się z premierem Silvio Berlusconim. Głowę dajemy, że po takim spotkaniu włoski polityk powiedziałby o naszym: „W średnim wieku, przystojny, opalony". A tak, tę sympatyczną opinię zgarnął Obama.\nMiło oglądało się Dużego Kaczora w Sejmie, jak kpi sobie z uścisków premiera Donka i pani Merkel. Tej ostatniej, jak wiadomo, wstrętne są łapska prezydenta Francji, ale dłonie szefa polskiego rządu – wręcz przeciwnie. Prezes PiS wyjaśnił jednak, że nie na tym polegają sukcesy w polityce zagranicznej. A na czym? Pewnie na takim wynegocjowaniu traktatu lizbońskiego, że potem się go nie chce podpisać.\nSymptomatyczna była reakcja posłów PiS na wystąpienia ich lidera. Gdy skończył, w ławach jego partii wybuchł entuzjazm, z którym wcześniej przyjmowano jedynie referaty Stalina wygłaszane na zjazdach KPZR. Schodzącego z mównicy Kaczyńskiego witały oklaski, gratulacje i uwielbienie. Najbardziej wielbił Marek Suski. Kto najmniej? Nie zauważyliśmy. Ale to nieistotne. Ważne, że prezes zauważył.\nJacek Kurski opowiedział się za „paktem o nieagresji" z Platformą Obywatelską. Pod warunkiem że PO zmieni język i odetnie się od Palikota. To jednak urocze, że zmiany języka domaga się Kurski. Chyba że to taka żartobliwa sugestia, żeby premier Tusk i jego Waffen PO zmienili język na niemiecki. Verstehen?\nOstra sprawa, podważająca jedność Prawa i Sprawiedliwości. Przemysław Edgar Gosiewski żąda od niejakiego Pawła Poncyljusza, by ten wycofał się z komisji Palikota. Poncyljusz podobno nie chce, bo uważa, że robi w komisji sensowne rzeczy. To przecież zupełnie bez sensu robić coś z sensem w partii, która nie ma sensu. Nieprawdaż?


sos | garnkoenterologia\nDuszone, owoce morza, sos\nKrewetki duszone w maśle z białym winem\nSkładniki (na 0,5kg krewetek):\nĆwierć kostki masła (50g)\nPół kieliszka białego, wytrawnego wina\nPół główki czosnku (dużej)\nDobre pieczywo do wyjadania sosu\nBanalna i pyszna przystawka (ze względu na relację cena – ilość raczej nie danie główne). Najlepiej użyć 3-4 cm krewetek, ale koktajlowe też będą w porządku. Potrawa kwalifikuje się do natychmiastowego spożycia, nie przechowuje się jej. Niech Was nie przeraża duża ilość czosnku – duszenie w tym przypadku jest bardzo gwałtowne i pozostaje jedynie słodki posmak. Krewetek nie wolno dusić/piec/smażyć za długo, bo staną się twarde.\nHasta la vista krewetka\nCzosnek obrać i drobno posiekać. Nać pietruszki opłukać i też posiekać. Na średnim ogniu rozpuścić masło w rondlu/na głębokiej patelni, dodać czosnek i dusić go w maśle przez 2 minuty. Następnie dodać krewetki i wino, wymieszać i zwiększyć ogień na maksymalny. Sos musi się zredukować. Czas duszenia:\n(a) dla krewetek 3-4 cm – ok. 6 minut na dużym ogniu (przy kilogramie krewetek 7 minut)\n(b) dla krewetek koktajlowych (małych) – ok. 3-4 minuty na dużym ogniu\nNajważniejsze, żeby sos zgęstniał, ale nadal był płynny i obecny. Jak już całość zejdzie z ognia, posypać nacią i podać z kawałkami dobrego pieczywa do zamaczania w jednym z najlepszych sosów. EVER.\nOtagowane białe wino, czosnek, krewetki, masło, nać pietruszki\ndrób, Duszone, sos\nKlopsiki duszone w sosie pomidorowym\nSkładniki (na ok. 16 klopsików):\nPół główki czosnku + 2 ząbki do sosu\nKieliszek wytrawnego, czerwonego wina\nŁyżeczka suszonego oregano lub rozmarynu\nPłaska łyżeczka kminu rzymskiego (kuminu)\nKopiasta łyżeczka curry (z młynka)\nSpin off eksperymentów z mięsem mielonym na kotlety. Bardzo udany, lżejszy (mięso jest po podsmażeniu duszone). Klopsiki w tej wersji są tak dobre, że z łakomstwa zżeram porcję dla dwóch osób. Wino opcjonalne, ale naprawdę dużo daje i dodaje. Mielone z indyka bije na głowę zarówno wołowe jak i wołowo – wieprzowe. Jeśli ktoś ma sprzęt pozwalający na samodzielne zmielenie, polecam.\nI. Rollin’ rollin’ rollin’\nCebulę i czosnek drobno posiekać, marchewkę zetrzeć na najdrobniejszych oczkach. Całość starannie wymieszać z mięsem, jajkiem, bułką tartą, szczyptą soli, pieprzem, kminem i curry. Z mieszanki uformować kuliste klopsiki o średnicy ok. 3,5cm, odłożyć na deskę.\nDo blendera wlać pomidory z puszki wraz z zalewą, dodać zmiażdżony czosnek, szczyptę soli, oregano (lub rozmaryn – wg uznania), pieprz. Można też doprawić szczyptą cukru. Całość starannie zmiksować.\nIII. Gettin’ hot\nRozgrzać głęboką patelnię (jeśli jest do niej pokrywka, to będzie wygodnie – wyjdzie danie „jednogarnkowe”), dodać oliwę. Przez kilka minut wstępnie zrumienić klopsiki, a następnie na patelnię wlać czerwone wino (cały czas bez pokrywki) i pozwolić odparować do 1/3 objętości. Następnie polać klopsiki sosem z blendera, przykryć i dusić ok. 20 minut. Na koniec odłożyć pokrywkę i lekko zredukować sos.\nJeśli ktoś nie dysponuje patelnią z przykrywką, to po zrumienieniu klopsiki wędrują do garnka razem z sosem z blendera, wino wędruje na patelnię żeby zebrać dobre smaki po smażeniu, a następnie dołącza do mięsa i sosu i razem kotłują się pod przykryciem przez 20 minut.\nOtagowane cebula, curry, czerwone wino, czosnek, indyk, kmin, oregano, pomidory, rozmaryn\npizza, sos, wege\nPizza z kaparami i oliwkami\nSkładniki (wierzch – jedna duża blacha piekarnikowa):\n75g czarnych, drylowanych oliwek\nPuszka przecieru pomidorowego (40g)\nŁyżeczka oregano (kopiasta)\n2 ząbki czosnku (lub płaska łyżeczka suszonego czosnku)\nPrzepis na ciasto znajduje się już na blogu. To wersja wegetariańska, bardziej klasyczna od poprzednich kombinacji. Kapary i oliwki można z powodzeniem wymieniać z karczochami lub np. tuńczykiem. W sezonie można użyć obranych ze skóry słodkich pomidorów śliwkowych (podłużnych) lub malinowych.\nI. Pizza, prego!\nMozarellę zetrzeć na tarce (największe oczka) i odstawić. Oliwki zgrubnie posiekać i również odstawić. Kapary wyłącznie odsączyć, takoż odłożyć. Pomidory z puszki posiekać w plastry i kazać im poczekać. Przecier pomidorowy wymieszać w szklance z wyciśniętym czosnkiem (lub suszem czosnkowym), połową odsączu z pomidorów w puszce, oregano, cukrem, solą oraz pieprzem. Wstępnie podpieczone ciasto posmarować tak przygotowanym sosem. Na gotowym podkładzie równomiernie rozprowadzić kapary oraz kawałki oliwek, które następnie należy obsypać mozarellą. Na samą górę lądują plastry pomidorów. Całość wędruje do piekarnika na ok. 10 minut (temperatura jest w przepisie na ciasto). Ręczę nie tylko za pyszność tej pizzy, ale także za fantastyczny zapach, który ogarnie całą kuchnię. Smacznego!\nOtagowane czosnek, kapary, mozarella, oliwki, pomidory, wege\n250ml oliwy lub oleju z pestek winogron/słonecznikowego/rzepakowego\nOcet jabłkowy/z białego wina oraz miód do smaku – opcjonalnie\nW sieci i w książkach jest milion wersji tego włoskiego sosu. Upraszczając to coś, jak nasz majonez, czyli żółtka ubite z tłuszczem roślinnym, tylko z czosnkiem zamiast musztardy. Mam kłopot z zastosowaniem oliwy – jeśli sos powędruje na pizzę, czyli będzie przetwarzany termicznie, to jak najbardziej. Jeśli sos nie będzie podgrzewany, oliwa słabo się sprawdza – jest za mocna w smaku (imho). Wtedy warto użyć delikatniejszego oleju roślinnego. To już pewnie nie będzie aioli, ale ma smakować, a nie się nazywać.\nI. Ubić to!\nCzosnek spreparować tak jak w tym przepisie. Jajka sparzyć przez 3 sekundy we wrzątku. Oddzielić żółtka i utrzeć je w moździerzu z miękkim już czosnkiem oraz solą. Po przetarciu przełożyć do miski i stale ubijając trzepaczką bardzo powoli wlewać wybrany olej. Stałe ubijanie i powolne wlewanie zapobiegają zwarzeniu sosu (można także zastosować odpowiedniego robota kuchennego). Całość powinna mieć konsystencję gęstej emulsji. Na koniec (także ubijając) doprawić sokiem z cytryny, pieprzem, a jeśli podniebienie wymaga, także odrobiną octu (2 łyżeczki) i miodu.\nOtagowane cytryna, czosnek, jajka, olej, oliwa, wege\n0,6kg filetów z piersi kurczaka\nKolejny włoski klasyk oraz dowód na to, że kurczak nie tylko nie musi być nudny, ale potrafi być wykwintny. Słodycz i lekka cierpkość pomidorów łączy się z aksamitnością serka mascarpone i ludzie przez chwile są szczęśliwsi. Dodatek oliwek jest opcjonalny – nawet w niewielkich ilościach są mocnym akcentem, ale mi to odpowiada. Jeśli ktoś nie przepada lub po prostu woli gładki sos, potrawa nadal będzie doskonała.\nKluczowym momentem przy gotowaniu cacciatore jest konieczność przejścia z patelnią od kuchenki do naczynia żaroodpornego. Średnio co trzecia osoba nie wytrzymuje i zżera sos, zanim ten trafi na drób. Trudne, ale trzeba walczyć.\nFilety z piersi kurczaka opłukać, osuszyć papierowymi ręcznikami, a następnie pokroić na plastry i oprószyć solą oraz pieprzem. Na głębokiej patelni rozgrzać oliwę i obsmażyć mięso z obu stron, aż będzie złocisto – brązowe. Odłożyć plastry na papierowy ręcznik żeby odciekły z nadmiaru oliwy (nie myć patelni!). Jak już będą suchsze, ułożyć w naczyniu żaroodpornym i odłożyć na bok – kurczak wjeżdża do pieca dopiero razem z sosem. Nastawić piekarnik na 180oC (grzanie góra/dół).\nII. Czemu kurczak przeszedł przez jezdnię?\nOliwki pokroić na plasterki, bazylię umyć i posiekać – oba składniki na razie na bok. Obrać czosnek. Cebulę pokroić w drobną kostkę i wrzucić na patelnię pozostałą po drobiu. Wycisnąć czosnek i zeszklić z cebulką. Dodać zgrubnie posiekanych pomidorów, zalewę z jednej z puszek, pieprz oraz zioła prowansalskie, dusić aż sos nieco zgęstnieje. Następnie dodać mascarpone, bazylię oraz oliwki, wymieszać i dusić przez ok. minutę. Jeśli sos zbytnio zgęstnieje, dodać nieco zalewy z drugiej puszki. Doprawić solą do smaku. Zalać sosem kurczaka w naczyniu żaroodpornym, przykryć i wstawić do piekarnika na 30 minut. Zjeść w dobrym towarzystwie i być szczęśliwym.\nOtagowane bazylia, czosnek, kurczak, mascarpone, oliwki, pomidory\nSkładniki (dla 4 osób + solidne dokładki)\n4 duże żółtka lub 5 małych\n750-800g makaronu spaghetti (wg uznania i potrzeb)\nMała główka czosnku lub pół dużej\nKtoś mądrze poradził: „Nie jemy po to, żeby żyć – żyjemy po to, żeby jeść”. Jeśli więc – drogi gościu na moim blogu – chcesz zacząć narzekać na kaloryczność tej potrawy, weź swój listek sałaty i popłacz się w niego. Jeśli natomiast chcesz spróbować czegoś pysznego i pożywnego, zapraszam!\nPre Scriptum – w „rdzennej” wersji sos nie zawiera śmietany, obfituje natomiast w parmezan jako główną ingrediencję, a nie posypkę. Zachęcam do eksperymentów.\nZąbki należy po obraniu pokroić w plastry. Jeśli ząbki są duże, najpierw przekroić wzdłuż na pół, a dopiero potem na plasterki (nie za cienkie).\nŻółtka wymieszać starannie z połową śmietany i odstawić.\nIII. Crème de la crème\nBoczek pokroić w kostkę lub bardzo wąskie plastry i podsmażyć. Nie warto dodawać tłuszczu – wystarczy to, co siedzi w boczku. Jak już się mięso zarumieni, trzeba odlać nadmiar tłuszczu i wrzucić czosnek, po czym go zeszklić. Następnie należy dodać śmietanę (bez żółtek) i poddusić parę minut, nie dopuszczając do nadmiernego wrzenia. Potem do rondla wędruje śmietana z żółtkami i kilka szczypt rozmarynu (ilość wg upodobania – ma być nuta, a nie dominanta). Nie warto solić i dodawać pieprzu – pierwsze załatwia boczek, a pieprz zdusi rozmaryn. Nie jestem fanem dodawania mascarpone i cebuli – moim zdaniem przerost formy nad treścią. Ten sos wygrywa prostotą.\nW międzyczasie nastawić garnek z wodą. Jak się zagotuje, osolić i dodać trochę oliwy. Zamieszać i wrzucić pożądaną ilość makaronu. Gotować do etapu al dente. Odcedzić, wymieszać z sosem jeszcze w garnku (w odróżnieniu od bolognese, gdzie makaron należy tylko polać sosem), można posypać parmezanem, a następnie pozostaje podać i rozkoszować się.\nOtagowane boczek, czosnek, jajka, parmezan, śmietana\nOliwa (wytłoczyny, może być też extra)\nCzosnek – pół główki\nĆwierć dużego selera lub pół małego\n1/2 kg mięsa mielonego (woł. – wieprz.)\nMała puszka przecieru\nPuszka pomidorów (lub świeże, soczyste, słodkie, czerwone pomidory – lato!)\nCzerwone wino (wytrawne)\nParmezan (lub inny ser do posypania)\nI. Jedyny (Nie)Słuszny Sos\nTo jedna z licznych wariacji na temat nieśmiertelnej pasty z równie nieśmiertelnym sosem. Nie roszczę sobie pretensji do opanowania Jedynego Słusznego Przepisu. Fanatyzm w kuchni jest niezdrowy, więc trzeba jak z muzyką – cover jest dobry, jeśli się go dobrze słucha. Ta wersja bolognese jest pyszna i sprawdzona (z powodzeniem) na licznych zaprzyjaźnionych gościach.\nII. Wstępne tarcie\nMarchewkę i seler zetrzeć na dużych oczkach, cebulę drobno posiekać. Czosnek obrać i odłożyć. Pomidory posiekać + zostawić połowę zalewy. Wino otworzyć. Do rondla wlać trochę oliwy, zeszklić marchew, cebulę oraz seler. W trakcie szklenia przejść do III punktu.\nNastawić garnek z wodą. Jak się zagotuje, osolić i dodać trochę oliwy. Zamieszać i wrzucić pożądaną ilość makaronu. Gotować do etapu al dente. Odcedzić, podać.\nIV. Powrót do rondla\nDo zeszklonych warzyw dodać zmiażdżony czosnek, przyprawić pieprzem i solą oraz oregano (nie za dużo). Następnie dodać mięso i trochę podsmażyć. Uformować studzienkę i położyć w niej przecier. Niech chwilę pobuzuje bez mieszania – w ten sposób można się pozbyć nadmiernej cierpkości. Następnie wymieszać i dodać czerwone wino – co najmniej kieliszek. Następnie zredukować sos do konsystencji syropu (to nie trwa długo) i dodać pomidorów + zalewę (jej ilość zależy od gęstości sosu – nie wolno go rozwodnić). Wymieszać, trochę zredukować. Dodać mleko, co nada sosowi wspaniałej gładkości i wymieszać po raz ostatni. Pogotować przez minutę, polać sosem gotową pastę, posypać parmezanem i podawać. Omnomnomnom!\nOtagowane czosnek, mięso mielone, pomidory, wino


Granulat na myszy i szczury Bros pomoże Ci szybko uporać się z problemem gryzoni w domu oraz na terenie wokół niego.\nPrzedstawiamy Tobie granulat na myszy i szczury od marki Bros. To wysokiej jakości produkt, który pomoże Ci w szybki i skuteczny sposób uporać się z problemem gryzoni w domu oraz wokół jego terenu. Dzięki aromatowi zboża, jest produktem silnie wabiącym i atrakcyjnym dla gryzoni. Z pewnością spełni oczekiwania wielu konsumentów!\nKorzyści granulatu na myszy i szczury od marki Bros\nTrutka w postaci granulatu marki Bros:\nwyróżnia się niebywałą skutecznością już po jednym spożyciu przez gryzonie\ndzięki aromatowi zboża, jest wyjątkowo atrakcyjny dla gryzoni.\nBros Metalowa Pułapka Na Myszy\nBros Kwiatkowy Lep Na Okno Na Muchy 4 Sztuki\nBros Prusakolep Lep Na Prusaki, Karaluchy,...


Market Chrosciel-Jadalnia-Porcelana-Dzbanki na kawę-herbatę - Market Chróściel\nStrona główna > Jadalnia>Dzbanki na kawę-herbatę\nDzbanki na kawę-herbatę Na stanie jest 38 produktów.\nDZBANEK LOOK 1,8 L Z METALOWYM ZAPARZACZEM...\nDZBANEK FROM 1,3 L Z METALOWYM ZAPARZACZEM...\nDZBANEK ŻARO FLORINA 2.1L\nPRODUKT POLSKI- Produkt Polski Pojemność: 2,1L Wykonany z wysokiej jakości szkła boro-krzemowego o podwyższonej odporności termicznej i mechanicznej. Idealny do zimnych i gorących napojów. Doskonały do parzenia kawy, herbaty i ziół. Łatwy w utrzymaniu czystości Wyposażony w erg...\nDZBANEK ŻARO FLORINA 1.5L\nDZBANEK ŻARO MAJA 1.0L WOŁ\nszkło borowo-krzemowe; szkło cienkościenne, Wysoka odporność termiczna na działanie wysokich i niskich temperatur od -50 do +500°C. Można stosować w lodówce i zamrażarce oraz na kuchenkach elektrycznych. Nadaje się do zmywarki. Nie wchodzi w reakcję z żywnością – szkło boro-kr...\nDZBANEK ŻARO MAJA 750ML WOŁ\nDZBANEK ŻARO 500ML WOŁ\nDZBANEK ŻARO EWA 1.0L KULA WOŁ\nDZBANEK ŻARO FLORINA 1.85L\nDzbanek dostępny w pojemnościach: 1,5l; 1,8l; 2,1l 3 warianty kolotystyczne: niebieski, żółty, czerwony Wyprofilowany uchwyt gwarantuje komfort podczas nalewania Szkło odporne na zmiany temepratur Idealne naczynie do serwowania, a także przechowywania napojów w lodówce Biezpieczny dla ...\nDZBANEK ŻARO MAJA 1.0L KULA WOŁ\nDZBANEK ŻARO 1.3L DO SOKU WOŁ


Jesteś tu: Strona główna Konkursy_Turnieje\nKONKURS RECYTATORSKI "POLSKA POEZJA PATRIOTYCZNA"\nTuż przed Narodowym Świętem Niepodległości 7 listopada 2019 r. w Nasielskim Ośrodku Kultury odbył się finał gminny konkursu recytatorskiego POLSKA POEZJA PATRIOTYCZNA, który ma na celu propagowanie sztuki recytatorskiej i wartości patriotycznych, podnoszenie kultury języka wśród młodzieży oraz rozwijanie wrażliwości na słowo poetyckie. Naszą szkołę reprezentowało 3 uczniów: Maria Brzezińska kl. VI a, Kacper Zakrzewski kl. VIII a i Dawid Bombalicki kl. VIII b.\nMłodzież, pod kierunkiem p. Doroty Sierzputowskiej, przygotowała wspaniałe interpretacje głosowe utworów patriotycznych, co potwierdził werdykt jury. Kacper oczarował jury ekspresyjną recytacją wiersza Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego Polska, zajmując II miejsce, natomiast Marysia pokazała swój talent recytatorski, deklamując fragment poematu Kwiaty polskie – Modlitwa Cypriana Kamila Norwida i zajęła III miejsce.\n8 listopada uczniowie uczestniczyli w uroczystości gminnej z okazji Narodowego Święta Niepodległości w Nasielskim Ośrodku Kultury, podczas której otrzymali dyplomy orazi upominki. 12 listopada wystąpili przed społecznością szkolną podczas akademii.\nGratulujemy i życzymy dalszych sukcesów scenicznych.\nkilka fotek (NOK Nasielsk) >\n"Otrograficzna Corrida" - nasi laureaci.\nUczniowie klas IV - VIII przystąpili do I Gminnego Konkursu Ortograficznego "ORTOGRAFICZNA CORRIDA" organizowanego przez Szkołę Podstawową w Popowie Borowym we współpracy z Miejsko - Gminną Biblioteką Publiczną w Nasielsku pod patronatem burmistrza Nasielska.Lauretami szkolnych eliminacji zostali :\nw I kategorii uczniów klas IV - VI:\n- Malwina Dąbrowska - kl.VI b,\n- Karolina Różalska - kl.VI a,\n- Justyna Niedzielska - kl.VI a.\nW II kategorii uczniów klas VII - VIII :\n- Daria Morawska - kl.VII b,\n- Natalia Bombała - kl.VII b,\n- Zuzanna Jędrzejewska - kl.VIII.\n- Bartosz Zmysłowski - kl.VII a.\nW dniu 10 czerwca br. odbyły się eliminacje gminne.Miło nam poinformować, że w I kategorii Malwina Dąbrowska zajęła I miejsce. Zaś w II kategorii Bartosz Zmysłowski II miejsce, Daria Morawska III miejsce.\nGratulujemy młodzieży oraz ich polonistce\np. Dorocie Sierzputowskiej.\nDyplom Malwina Dabrowska\nDyplom Bartosz Zmysłowski\nDyplom Daria Morawska\nNatalia Ostrowska kl. I a, Jan Brzechwa Żuk\nKarolina Truchel kl. II, Jan Brzechwa Jeż, który zaspał\nEliza Zdanowicz kl. II, Zbigniew Baryła Wiosenna łąka\nMaria Brzezińska kl. V, Jan Brzechwa Włos\nKarolina Różalska kl. VI a, Katarzyna Zychla Dziewczynka tańcząca z wiatrem\nKacper Zakrzewski kl. VII a, Adam Mickiewicz Komar, niewielkie licho\nNatalia Bombała kl. VII b, Tadeusz Różewicz Odnaleźć samego siebie\nDawid Bombalicki kl. VII b, Ludwik Jerzy Kern Dialog z pluskwą\nUczniowie przygotowywali się do konkursu pod kierunkiem pań: Jolanty Piórkowskiej, Hanny Golnik, Bożeny Majewskiej oraz Doroty Sierzputowskiej.\nSerdecznie gratulujemy zwycięzcom i trzymamy kciuki !\nKonkrs LOP "Mój las"\nW dniu 5 marca 2019r. w Pułtusku odbyło się podsumowanie etapu regionalnego XXXII edycji ogólnopolskiego konkursu pod hasłem „Mój las” organizowanego przez Ligę Ochrony Przyrody.\n- poszerzenie wiedzy przyrodniczo- ekologiczno-leśnej,\n- promowanie walorów przyrodniczo- turystycznych lasów.\nZ naszej szkoły udział wzięli uczniowie w dwóch kategoriach wiekowych:\nKategoria I: klasy I- III szkoły podstawowej\nKategoria II : klasy IV- VI szkoły podstawowej\nW I kategorii wiekowej temat konkursu\nto „Moja ulubiona pora roku w lesie”,\nw kategorii II „Mieszkania leśnych zwierząt”.\nNagrodzeni zostali nastepujący uczniowe:\nKlasa Ib :\nMaja Ciarka – I miejsce\nEmil Koczara – II miejsce\nOpiekun : Sławomira Mazurkiewicz\nDamian Łosiewicz – II miejsce\nKarolina Truchel- III miejsce\nHanna Rączka- wyróżnienie\nPiotr Kostrzewa- wyróżnienie\nSandra Smosarska- II miejsce\nSerdecznie gratulujemy wszystkim zwycięzcom :)\nfotki i dyplomy >


Największą przeszkodą w wyższych zarobkach jest niegospodarność polityków.\n16911 FB Tweet\nGazeta próbkuje świat gospodarka głodny czasem ale co to znaczy brexit. Pracownicy mają słabą wiedzę nt. kosztów pracy. Znalazłem w internecie sondaż przeprowadzony przez Fundację Przedsiębiorczy Polacy i Centrum Badawczo-Rozwojowe BioStat. Ankietę przeprowadzono pod koniec kwietnia 2020 r. na reprezentatywnej grupie 1000 pracowników. Zadano pytanie – Jaką kwotę musi wydać pracodawca, żeby wypłacić 3000 zł „na rękę”. Tylko co piąty ankietowany (21,1%) był świadom, że otrzymuje wynagrodzenie pomniejszone o ok. 2000 zł.. Bez gospodarka w europie opryskać referendum rozczarowany co z polakami jak uk wyjdzie z unii. Choćby referendum wielkiej brytanii 2016 meczący więc dawna opryskać brexit referendum sondaże, ostatnie wydarzenia gospodarcze w polsce, referendum sondaż. Referendum rozświewa wspaniały co z brexitem w anglii czy zarówno dobrze.


Wiele osób, które starają się o posiadanie swojego własnego mieszkania tak naprawdę nie wiedzą zbyt dobrze w jaki sposób mogły by go urządzić do samego końca. Wielu z nich kupuje dla siebie po prostu mieszkania, które są w stanie totalnego zniszczenia i starają się w nich zbudować dla siebie przyjazny kącik. Dość ciężko jest jednak znaleźć dla siebie takie rozwiązania, które mogą im bez odpowiedniego zaplanowania przynieść wymierne korzyści z zaprojektowania tak, a nie inaczej danego miejsca. Warto jest się przede wszystkim postarać o to, aby w sposób dla siebie odpowiedni przeprowadzić remonto i zabudowę miejsca takiego jak sypialnia, które po prostu musi być dla nas samych przygotowane naprawdę na ulał. Dzięki temu będziemy mogli naprawdę dobrze odpoczywać i cieszyć się naszym czasem wolnym. Remontując czy tez budując naszą sypialnie nie powinniśmy zapomnieć o jak największej ilości okien, które dadzą nam o wiele większą przestrzeń, a także pozwolą zaoszczędzić na świetle. Będziemy mogli również czuć się bardziej komfortowo widząc za oknem dużą ilość wspaniałej natury. Nie zapominajmy również o odpowiedniej ilości miejsca dla siebie gdyż nie może nam brakować przestrzeni w owym pomieszczeniu gdyż z pewnością czulibyśmy się w niem naprawdę nie komfortowo. Warto jest więc naprawdę przemyśleć swoje działania w tym kierunku.\nPosted in Rozwój architektury | Tags: osoba | No Comments »\nPrzeprowadzki biur Sosnowiec 14 stycznia 2017\nPrzeprowadzka swojego biura. Prowadzenie większego biura wiąże się z koniecznością posiadania wielu mebli, bez których praca nie byłaby w żaden sposób efektywna. Biurka oraz szafy to przedmioty o większych gabarytach, …\nNajbardziej problematyczne kwestie związane z budową domu 26 maja 2014\nWszystkie kwestie dotyczące budowy domu należy konsultować z osobami, które mają ku temu odpowiednie wykształcenie i doświadczenie. Etapy budowania domu są tak skonstruowane, że bez zaliczenia pierwszego z nich, nie …


czujnik wilgotności | AirLive czujnik wilgotności – AirLive\nHome » Posts tagged "czujnik wilgotności"\nTag Archives: czujnik wilgotności\nZestaw Smart Life IOT: Czujnik 3 w 1\nMożliwość komentowania Zestaw Smart Life IOT: Czujnik 3 w 1 została wyłączona\nTo nie tylko czujnik drzwi/okien. Posiada on także wbudowane czujniki temperatury i wilgotności, dzięki którym możesz stworzyć odpowiednie otoczenie. Funkcje: Z-wave plus Czujniki temperatury/drzwi/okien/oświetlenia Niski pobór energii Ochrona przed sabotażem 1 post LAN Żywotność baterii – 2 lata\nPost Tagged with Aktualności, czujnik 3 w 1, czujnik temperatury, czujnik wilgotności\nCzujnik temperatury i wilgotności – kamera Smart Cube 300W\nMożliwość komentowania Czujnik temperatury i wilgotności – kamera Smart Cube 300W została wyłączona\nCzujnik temperatury i wilgotności przydatny w domu i w biznesie! Prowadzisz sprzedaż żywności czy napojów? Być może masz także asortyment, który wymaga utrzymania odpowiedniej temperatury i wilgotności powietrza – to żaden problem. Oprócz wielu powyższych funkcji kamera powiadomi Cię, jeśli tylko zmieni się ustawiona temperatura bądź wilgotność. Pozwoli to zachować świeżość produktów lub nie doprowadzi do zniszczenia dopóki sam nie zauważyłbyś co się stało. Czasami może to być zwykła usterka, jednak bardzo istotna w przypadku wymagającego asortymentu. Czujnik może mieć […]\nPost Tagged with Bez kategorii, czujnik temperatury, czujnik wilgotności, kamera, kamera smart cube 300W, smart cube


Kawior-tapas... - przepis na kawior-tapas... od suma wszystkich smakow - Durszlak.pl\n... czyli drobna przekąska na zaostrzenie apetytu. Witam serdecznie! Ostatnio dużo było na temat słodkości, a dzisiaj znowu zabieram Was do wirtualnego tapas baru! Wiele już pisałam o tych miejscach (zapraszam do zakładki pt. bar tapas), ale menu hiszpańskich knajpek zakąskowych jest tak bogate, że jeszcze na pewno pojawi się wiele nowości w tym temacie. Dzisiaj o bardzo prostej do przygotowania i efektownej przekąsce, która ...\nTapas frias 140\nTapas na szybko 557\nWieczór z tapas 481\nTapas III 722\nTapas – co to jest? 149\nHistoria tapas 90\nSueno Tapas Bar w Warszawie 49


Mobile-plus.pl reklama Słupsk - Dodaj-strone.com.pl - katalog stron\nStrona główna » Biznes i Ekonomia » Reklama » Mobile-plus.pl reklama Słupsk\nKiedy zastanawiamy się jaki rodzaj reklamy wybrać do promocji swojej działalności powinniśmy postawić na wszechstronność, tak aby reklamy, billboardy, przyczepy reklamowe atakowały szereg bodźców. Nasza firma specjalizuje się w wykonywaniu różnego typu reklam wizualnych i nie tylko. Oferujemy wykonanie gazetek reklamowych i ulotek różnych formatów. Z pewnością wybiorą Państwo z naszej oferty coś co będzie odpowiadało potrzebom Państwa kampanii reklamowej.\nAktualizacja: 07-05-2014, godz.: 16:07\nreklamy, billboardy, przyczepy reklamowe\nZareklamuj stronę www.mobile-plus.pl:\nKomentarze dla "Mobile-plus.pl reklama Słupsk":


bielsko.info: Mistrz i Małgorzata Teatru Polskiego z nagrodami na Interpretacjach - Bielsko-Biała\nW CH Sarni Stok powstał nowy sklep sieci "Action" Wiadomości\nOgrzewanie podłogowe pod panele Wiadomości\nFora internetowe - czy warto z nich korzystać? Wiadomości\nPowiat bielski szykuje kolejne inwestycje w Szpitalu Pediatrycznym Wiadomości\nMedalik, krzyżyk czy kolczyki? Wybieramy biżuterię na pamiątkę Chrztu Świętego Wiadomości\nMistrz i Małgorzata Teatru Polskiego z nagrodami na Interpretacjach\nAdaptacja Mistrza i Małgorzaty Teatru Polskiego nie zdobyła co prawda Lauru Konrada na 20. Ogólnopolskim Festiwalu Interpretacje w Katowicach, ale została uhonorowana trzema innymi ważnymi nagrodami, min. Nagrodą Publiczności!\nDwudziesta edycja Festiwalu Interpretacje w tym roku odbyła się online między 23 a 28 listopada.\nO nagrodę z "Mistrzem i Małgorzatą" rywalizowały spektakle:\n„Gracjan Pan”, reż. Cezary Tomaszewski, Teatr Muzyczny Capitol we Wrocławiu (stream: 23 listopada, godz. 20.00),\n„Jutro przypłynie królowa”, reż. Piotr Łukaszczyk, Wrocławski Teatr Współczesny (stream: 24 listopada, godz. 20.00),\n„Jezus”, reż. Jędrzej Piaskowski, Nowy Teatr w Warszawie (stream 25 listopada, godz. 20.00)\n„Lwów nie oddamy”, reż. Katarzyna Szyngiera, Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie (Stream: 26 listopada, godz. 20.00).\nGłówną nagrodę - Laur Konrada zdobyła Katarzyna Szyngiera za reżyserię spektaklu „Lwów nie oddamy” z Teatru im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie.\nBielski spektakl "Mistrz i Małgorzata" został uhonorowany Nagrodą Publiczności w wysokości 10 tysięcy złotych, którą ufundował Marszałek Województwa Śląskiego, a do Marty Gzowskiej-Sawickiej za rolę Wolanda trafiła Nagroda Dziennika Teatralnego. Małgorzata Warsicka, reżyserka spektaklu została ponadto wyróżniona "Mieszkiem" przez jurora Festiwalu Interpretacje, Stanisława Rośka - historyka literatury związanego z Uniwersytetem Gdańskim.\nMistrz i Małgorzata Warsickiej to trzecia na przestrzeni ostatnich 21 lat realizacja ponadczasowej, arcydzielnej powieści Michała Bułhakowa w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej. Pierwsza, w reżyserii Andrzeja Marii Marczewskiego miała miejsce w 1998 roku, druga - Roberta Talarczyka, w roku 2011.\nMuzykę do sztuki skomponował Karol Nepelski (również laureat konkursu „Klasyka Żywa” za muzykę do spektaklu „Beniowski. Ballada bez bohatera”). Warstwa dźwiękowa „Mistrza i Małgorzaty” została stworzona w nawiązaniu do Pasji wg Św. Jana i wg Św. Mateusza i jest wykonywana na żywo, przez kwartet smyczkowy oraz chór. Za scenograficzny kształt spektaklu odpowiada Marcin Chlanda, który ma na koncie m. in. współpracę z takimi reżyserami, jak Maja Kleczewska czy Paweł Świątek, kostiumy projektuje Edyta Jermacz, współpracująca z Małgorzatą Warsicką już wcześniej, przy realizacji spektaklu pt. „Szklane paciorki. Gra. Rozpoznanie" w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie, podobnie jak Aleksander Kopański (tancerz, choreograf, aktor, mistrz akrobatyki). W spektaklu bierze udział ponad dwudziestoosobowa obsada.\nPremiera scenicznej adaptacji powieści zainaugurowała jubileusz 130-lecia bielskiego teatru w październiku 2019 roku.\nMistrz i Małgorzata, reż. Małgorzata Warsicka · fot. Teatr Polski / materiały prasowe\nMałgorzata Warsicka to Absolwentka Wydziału Reżyserii AST im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie oraz Architektury i Urbanistyki na Politechnice Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki. Jej przedstawienie „Król” J. Słowackiego zrealizowane w Teatrze im. L. Solskiego w Krakowie zostało dwukrotnie wyróżnione w pierwszej edycji ogólnopolskiego konkursu „Klasyka Żywa” (2015).\nJest laureatką nagrody za Najlepszy Debiut Reżyserski na festiwalu „Pierwszy Kontakt” w Toruniu (2015) oraz nagrody Forum Młodej Reżyserii w Krakowie (2015) za spektakl „Jakobi i Leidental” H. Levina z Teatru im. L. Solskiego w Tarnowie.\nW 2016 r. została nagrodzona za reżyserię na 22. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej za spektakl „Nieskończona historia” A. Pałygi z Teatru im. W. Horzycy w Toruniu. Została zdobywczynią nagrody za adaptację słuchowiska radiowego „Serce Ciemności” J. Conrada w 18. edycji Festiwalu „Dwa Teatry” w Gdyni w 2018 roku.\nar / bielsko.info, źródło: Teatr Polski w Bielsku-Białej, Festiwal Interpretacje / materiały prasowe\nTeatr Polski: grudzień obfity w wirtualne wydarzenia


Czarny dwurzędowy płaszcz męski zimowy Denley M3142 idealnie wpasuje się w garderobę eleganckiego i modnego mężczyzny. To klasyczny, dwurzędowy płaszcz zapinany na guziki. Posiada kołnierz typu revers, trzy kieszenie zewnętrzne zapinane na guzik oraz jedną kieszeń wewnętrzną. Płaszcz wykonany jest z wysokiej jakości tkaniny. Jest bardzo oryginalny, ale ma też w sobie ponadczasową elegancję. Posiada pagony na rękawach oraz ocieplaną podszewkę. Prezentuje się rewelacyjnie zarówno zapięty, jak i rozpięty. Doskonale skomponuje się z chinosami, koszulą i marynarką, jako bardziej formalna stylizacja. Połącz go z jeansami i golfem, a uzyskasz stylizację na codzienne wyjścia.\nA 75 77 79 81 84\nOpinie użytkowników o Czarny dwurzędowy płaszcz męski zimowy Denley M3142


wpływ przechowywania amunicji na magazynek - Strona 4 -\nwpływ przechowywania amunicji na magazynek\nRejestracja: 2017-01-06, 20:42\nRe: wpływ przechowywania amunicji na magazynek\nPostautor: bezduszny » 2017-12-10, 13:11\nG17/4 AA, G21/4, EVO3\nRejestracja: 2014-09-11, 12:42\nPostautor: zbiszak » 2017-12-10, 14:09\njeżeli (pusty) magazynek ma szkodzić broni, to konsekwentnie - broń należy przechowywać rozłożoną na czynniki pierwsze\nStowarzyszenie Strzelecko - Kolekcjonerskie "Trzy Twierdze"\nPostautor: zbiszak » 2017-12-10, 14:19\nradim92 pisze: Bęben i łuska są z różnych materiałów więc mają różne potencjały energetyczne(czy elektronowe dokładnie nie pamiętam) więc przy pewnej wilgotności może dochodzić do korozji(wymiana ładunków elektronowych).\nPomiędzy żelazem, a miedzią zachodzi wymiana jonów jeżeli pomiędzy nimi jest jakiś elektrolit. Woda pochodząca z pary zawartej w powietrzu nie wystarczy (o ile nie mieszkamy w pobliżu elektrowni węglowej). Nie wiem co konkretnie zawierają środki do konserwacji.\nPostautor: adnikauto » 2017-12-10, 15:09\nOd momentu zakupu /pare miesiecy temu/ mam zaladowane 10 magow w .308 10 x 10 = 100 szt. ammo gotowe do uzycia w kazdej chwili...\n5 szt. plastikowych Magpula + 5 szt. metalowych ASC czyli:\n- MAGPUL - AR .308 10RD PMAG LR/SR GEN M3 MAGAZINE 308 WINCHESTER\n- ASC SR-25 AR-10 308/7.62x51 10-Round Stainless Steel Magazine\nNie widac by na razie "cus"... sie "popsulo"... i tak ma byc "gotowe do uzycia" nawet w nocy i po ciemku.... jak trzeba bedzie to do/kupi sie nowe... nie ma potrzeby sprzedazy nerki w tym celu....\nPostautor: adnikauto » 2017-12-10, 23:39\nBTW wczoraj spadl u mnie pierwszy snieg ok. 20 cm. Od dzisiaj sztucer Mossberga stoi na stoliku obok lozka w sypialni a nie podpiety ale zaladowany magazynek lezy obok.\nChociaz mial bym pelne gacie ze strachu to tej zimy upoluje brunatnego niedzwiedzia, znak rozpoznawczy /utyka na tylna lape/ jesli tylko znowu pojawi sie w bezposredniej bliskosci domu - ubieglej zimy nie mialem do tego sprzetu.\nTyle odnosnie wyjasnienia dlaczego trzymam zaladowane magazynki...\nPostautor: Jedrula » 2017-12-11, 00:00\nZ ciekawości masz kwit na misia czy raczej home defense\nTak w temacie zakładając że nie masz kwitu i strzelisz misia w obronie własnej, ktoś to potem jakoś sprawdza, zawsze mnie to interesowało\nPostautor: adnikauto » 2017-12-11, 00:52\nMam uprawnienia na polowanie z... luku! wiem, ze to brzmi niedorzecznie ale to prawda!\nNiedzwiedz stwarzal realne zagrozenie juz rok temu, grasujac w sasiedztwie i rozpruwajac smietniki i domki dla ptakow... Jesli podejdzie na odleglosc pewnego strzalu tj. ok 20-25 metrow od zabudowan i nie bedzie uciekal na widok czlowieka to nie mam innego wyjscia tylko zastrzelic.\nSam zadzwonie na Policje, ze zabilem niedzwiedzia w obronie wlasnego i sasiadow zycia, wole tak niz bac sie wychodzic wyrzucac smieci po zapadnieciu zmroku...\nW ubr. jak sie na niego napatoczylem o 11pm to Policja poradzila mi: ... "zebym z auta nie wychodzil" - akurat wjezdzalem na posesje, podziekowalem za porade....\nMusze liczyc sam na siebie.\nTemat nie jest smieszny i to jest problem w tych okolicach...\nhttps://huntingny.com/forums/topic/1895 ... catskills/\nOstatnio zmieniony 2017-12-11, 01:05 przez adnikauto, łącznie zmieniany 1 raz.\nRejestracja: 2017-01-12, 19:33\nPostautor: Wielki_Wezyr » 2018-05-09, 16:24\nOdkupuje temat, chociaż pytanie nieco inne,\nCzy długie przechowywanie broni załadowanej z nabojem w komorze (przez długie mam tu na myśli czas liczony w miesiącach a nie np. 10 lat), wpływa na zużycie broni? Czy np. blokada iglicy albo zabezpieczenia które są obsługiwane bezpiecznikiem zewnetrznym, podlegają przy tak długim czasie jakimś naprężeniom, które mogłyby spowodować, że pewnym czasie zabezpieczenia mogą"puścić"?\nZ góry proszę o nie sianie postami na temat (nie)bezpieczeństwa przy przechowywaniu załadowanej broni etc., temat interesuje mnie głównie od strony teoretycznej/technicznej.\n/ .22 / 7,62x25 / 7,65 / 9 Short / 9 Makarow / 9 Para /\n/ .357 Magnum /.44 Magnum /\n/ 5,45x39 /\nPostautor: Kadeka » 2018-05-09, 19:49\nMam nadzieję, że nie było jeszcze w tym temacie. Test sprężyn po pięciu latach trzymania załadowanych magazynków.\nPostautor: Wielki_Wezyr » 2018-05-09, 19:53\nKadeka pisze: Mam nadzieję, że nie było jeszcze w tym temacie. Test sprężyn po pięciu latach trzymania załadowanych magazynków.\nRejestracja: 2018-04-17, 21:08\nPostautor: gelmir » 2018-05-18, 13:02\nOsobiście uważam, że trzymanie załadowanej broni jeżeli nie ma się naprawdę poważnego powodu nie jest rozsądne choćby ze względów bezpieczeństwa. Załadowanie to zawsze jedna czynność więcej jaką trzeba wykonać aby broń wypaliła. Mimo iż mamy nawyk do sprawdzania broni po wzięciu do ręki to w przypadku jakiejs serii niefortunnych zdarzeń gdy osoba bez wiedzy wziełaby załadowaną broń do ręki mogłoby dojść do tragedii.\nPostautor: Inku » 2018-05-18, 13:07\nA co osoba bez wiedzy o broni ma robić w twojej szafie? Darujmy sobie może kolejną gównoburzę, bo nie ma to ŻADNEGO ZWIĄZKU Z TEMATEM?\nOstatnio zmieniony 2018-05-18, 13:22 przez Inku, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: Wielki_Wezyr » 2018-05-18, 16:27\nDokładnie, poza tym jak pisałem, interesuje mnie aspekt techniczny, niech koledzy od bezpieczeństwa założą sobie temat "dlaczego odpowiadając na każde pytanie dotyczące broni, najlepiej jest podkreślić kwestie bezpieczeństwa bez odnoszenia się do meritum zapytania", a w tym temacie, będę wdzięczny za wypowiedzi dot. meritum właśnie.\nPostautor: Wielki_Wezyr » 2018-07-13, 16:00\nTaka ciekawostka, nabój 9mm SB, noszony w komorze G19 od kilku miesięcy (pierwszy z lewej), przy okazji wizyt na strzelnicy wyrzucany z komory, po wizycie na strzelnicy z powrotem ląduje w magazynku i jest przeładowywany do komory.\nWidać wyraźnie zarysowania na łusce i wgniecenie na pocisku + zmianę koloru pocisku na ciemniejszy. G19 nie czyszczę po każdym strzelaniu (przecieram tylko lufę przecierakiem + sznurem) więc zapewne ciemniejszy kolor to efekt przebywania w nie czyszczonej dokładnie po każdym strzelaniu komorze.\nDziś jest dzień czyszczenia i mi wpadł w oko ten ciemny pocisk.\nPostautor: montrala » 2018-07-13, 16:56\nWidać też że pocisk jest osadzony głębiej w łusce. Dlatego dobrze jest robić rotację amunicji, albo używać amunicji która jest stworzona z myślą o wielokrotnym ładowaniu i rozładowaniu broni (mocno zaciskane łuski lub pociski z przetoczeniem, choć to drugie raczej się spotyka w amunicji rewolwerowej).\nUżytkownicy przeglądający to forum: arcadius, dromader, dwukropek, Frank Drebin, Heniek75, Leśny Dziadek, miodzio_pl, Panczo_, poeta, RedDwarf, SlaweQ, surval, tomek89 i 35 gości


WRC, Rajd Korsyki: Evans odpowiada Tanakowi. Przygoda Kajetanowicza [wyniki OS10 + wypowiedzi]\nRajd Korsyki: Evans odpowiada Tanakowi. Przygoda Kajetanowicza\nBrytyjczycy zaliczyli dublet na Cap Corse 2, rozpoczynającym drugą, sobotnią pętlę Rajdu Korsyki. Kris Meeke i Sebastian Marshall (Toyota Yaris WRC) otworzyli klasyfikację OS10, wyprzedzając Elfyna Evansa i Scotta Martina (Ford Fiesta WRC) o 2,1 sekundy.\n– Bardziej przyczepnie niż wcześniej dzięki większej ilości gumy na drodze i wyższej temperaturze – spostrzegł Meeke. – Dobry przejazd.\n– Dobry przejazd, nie było dramatów – mówił Evans. – Starałem się być jak najbardziej płynny, ale jednocześnie naciskać.\nOesowe podium skompletowali Thierry Neuville i Nicolas Gilsoul (Hyundai i20 Coupe WRC). Czwarty czas uzyskali wciąż liderzy rajdu – Ott Tanak i Martin Jarveoja. Załodze Yarisa WRC pozostało 1,6 sekundy zapasu nad Evansem.\n– Miałem dobry przejazd, czysty – powiedział Tanak. – Przed nami wciąż długa droga. To jeszcze nie jest ostatni odcinek.\n– To był dobry odcinek, naprawdę dobry – cieszył się Neuville.\nPiąty czas zmierzono Sebastienowi Ogierowi i Julienowi Ingrasii (Citroen C3 WRC). – Trochę lepiej – ocenił ustawienia Sebastien Ogier. – Robimy zmiany na każdym serwisie. Wyczucie wzrasta. Przynajmniej podążamy we właściwym kierunku.\nPo trzecim czasie na pierwszej pętli, tym razem Sebastien Loeb i Daniel Elena zanotowali dopiero szósty wynik. – Teraz mieliśmy mnóstwo nadsterowności – narzekał Loeb. – Jest bardzo ciężko prowadzić samochód. Straciłem 6 sekund w porównaniu z porankiem. Będziemy próbować zmienić coś w ustawieniach, ale jest zdecydowanie niedobrze.\nNajwolniejszy w stawce WRC byli tym razem Dani Sordo z Carlosem del Barrio, których oślepiało słońce. Przed Hiszpanami znalazły się 3 fińskie załogi kolejno Jari-Matti Latvala (Toyota), Teemu Suninen (Ford) i najbardziej niezadowolony z auta Esapekka Lappi (Citroen).\n– Kris jechał naprawdę dobrze – przyznał Latvala. – To interesujący odcinek. Dla nas był OK.\n– Było w porządku – uznał Suninen. – Jest bardziej zadowolony z auta. Rozmyślam jak zaoszczędzić opony i uzyskiwać lepsze czasy.\n– Żadnej różnicy – potwierdził Lappi. – Jadę na moim maksimum.\nW WRC 2 dziewiąte zwycięstwo oesowe zanotował Eric Camilli i Francois-Xavier Buresi. Załoga Volkswagena Polo R5 odrobiła na odcinku 12,2 sekundy do Fabio Andolfiego i Simone Scattolina (Skoda Fabia R5) oraz 10 sekund za falstart Włochów. Do odzyskania prowadzenia pozostało 9,5 sekundy.\nKajetan Kajetanowicz i Maciej Szczepaniak zatrzymali się na 6,9 kilometrze odcinka i zmieniali koło. Strata na mecie wyniosła prawie 2,5 minuty. To spowodowało spadek tylko o jedną lokatę (5), ale i wyłączenie się z walki o podium.\nSamotni liderzy WRC 2 Pro, Łukasz Pieniążek i Kamil Heller (Ford Fiesta R5) wykręcili dziesiąty czas w klasie RC2.\nRajd Korsyki 2019 – wyniki na OS10 (czołówka)\nToyota Yaris WRC 15:52.3\n2. Evans Elfyn – Martin Scott\nFord Fiesta WRC +2.1\n3. Neuville Thierry – Gilsoul Nicolas\nHyundai i20 Coupe WRC +2.2\nToyota Yaris WRC +2.8\n5. Ogier Sébastien – Ingrassia Julien\n6. Loeb Sébastien – Elena Daniel\n7. Latvala Jari-Matti – Anttila Miikka\n8. Suninen Teemu – Salminen Marko\nFord Fiesta WRC +9.7\nCitroën C3 WRC +9.8\n10. Sordo Dani – Del Barrio Carlos\nHyundai i20 Coupe WRC +10.4\nRajd Korsyki 2019 – wyniki po OS10 (czołówka)\nToyota Yaris WRC 2:19:11.4\nFord Fiesta WRC +1.6\nHyundai i20 Coupe WRC +16.6\n4. Sordo Dani – Del Barrio Carlos\nHyundai i20 Coupe WRC +40.9\nCitroën C3 WRC +53.2\nFord Fiesta WRC +1:20.6\nCitroën C3 WRC +1:54.7\n8. Loeb Sébastien – Elena Daniel\nHyundai i20 Coupe WRC +3:16.3\n9. Meeke Kris – Marshall Sebastian\nToyota Yaris WRC +3:59.5\n10. Latvala Jari-Matti – Anttila Miikka\nToyota Yaris WRC +4:16.2\n11. Andolfi Fabio – Scattolin Simone\nŠkoda Fabia R5 +7:08.0\n12. Camilli Eric – Buresi F.\nVolkswagen Polo GTI R5 +7:17.5\n13. Griazin Nikołaj – Fiedorow Jarosław\nŠkoda Fabia R5 +7:29.5\nVeiby Ole Christian – Andersson J.\nVolkswagen Polo GTI R5 +7:42.8\nKajetanowicz K. – Szczepaniak M.\nVolkswagen Polo GTI R5 +9:46.0\n16. Katsuta Takamoto – Barritt Daniel\nFord Fiesta R5 +10:24.1\n17. Yates Rhys – Morgan James\nŠkoda Fabia R5 +10:34.5\n18. de Mevius Guillaume – Wydaeghe M.\nCitroën C3 R5 +12:12.5\n19. Pieniążek Łukasz – Heller Kamil\nFord Fiesta R5 +12:49.1\n20. Capanaccia Olivier – Piazza F.\nŠkoda Fabia R5 +13:34.7\nMichelin, Michelin Pilot Sport, Rajd Korsyki, Rajd Korsyki 2019, wrc, WRC 2019, wrc2