Wpisy z tagiem: soczewica\nJesienią przedstawiałam skromne i wykwintne obiady z książki Marii Ochorowicz-Monatowej „Uniwersalna Książka Kucharska”. Opisałam wtedy jej postać, na ile udało się prześledzić życiorys tej kolejnej wielkiej kobiecej damy polskiej kuchni dziewiętnastowiecznej. Gdyż – mimo że książka ukazała się w roku 1910 – duchem pochodzi z wieku dziewiętnastego. Potem dzieło miało wiele wydań, choć po wojnie, w PRL-u, już jej nie wydano. Dopiero po roku 1898 ukazały się jakieś jej reprinty. Może dlatego Monatowa jest wciąż mniej znana od kulinarnej poprzedniczki, starszej o pokolenie Lucyny Ćwierczakiewiczowej.\nJej książkę uwielbiam czytać i porównywać z tym, jak jemy dzisiaj. Ułatwiają to porównywanie zamieszczane w niej jadłospisy posiłków: śniadań (to właściwie nasze lunche, jadane koło południa), obiadów i kolacji. Monatowa przy tym przedstawia śniadania „skromne” i „wykwintne”, obiady „gospodarskie skromne”, „postne skromne”, „o czterech daniach”, „postne o czterech daniach”, „mniej wystawne” i „wykwintne” (są także, jako zimowe, jadłospisy obiadów wigilijnych), a wreszcie kolacje – „skromniejsze” i „wykwintne”. Zajmijmy się obiadami, które były i wciąż są głównym posiłkiem dnia. Zmieniły się bardzo od czasów, gdy ich menu układała Maria Ochorowicz-Monatowa.\nPrzedstawię cztery przykłady zimowych obiadów jej układu. Dwa pierwsze należą do kategorii „obiady gospodarskie skromne” (zachowuję numerację autorki, propozycji jest dwanaście, i jej pisownię):\n1. Zupa ogórkowa,\nPieczeń wołowa z sardelami,\nLegumina biszkoptowa zwijana.\n10. Zupa rumiana ze śmietaną,\npilaw turecki z baraniny,\nDwa kolejne to obiady „postne skromne", cytuję dwie pierwsze z czterech propozycji:\n1. Zupa z bułek (Panade),\nFasolka na kwaśno,\nKluseczki zapiekane z serem\n2. Barszcz zbielany,\nSzczupak w sosie chrzanowym,\nNaleśniki ze słodką kapustą.\nKażdy z tych obiadów mógłby być podany i dzisiaj. Choć niekoniecznie jako skromny. Ale na pewno by smakował.\nNa tle tych propozycji zamieszczę swoją. Zimowego obiadu, wedle terminologii Monatowej, postnego. I chyba skromnego. Będzie się składał z zupy, dania z rybą w roli głównej oraz deseru. Deserem będzie ciasto, które będzie nam służyło potem przez kilka dni (uwaga, nawet przeschnięte jest pyszne!). Warto więc je upiec, gdy zupa już się gotuje, a ryba czeka na usmażenie. A przygotowuje się łatwo, a piecze, gdy obiad jemy.\nZupa z soczewicy po mojemu\ntorebka soczewicy (35 dag)\nkartonik pomidorów krojonych, w soku własnym\nSoczewicę przepłukać na sicie. Cebulę i szalotki obrać, pokroić (szalotki w drobną kostkę, cebulę w grubsze plasterki). Soczewicę zalać w garnku wodą, wrzucić cebulę i pomidory wraz z sokiem, dodać listek laurowy i przyprawy. Gotować do miękkości soczewicy (30–40 min.). Zupę można zmiksować po usunięciu listków laurowych, ale nie jest to konieczne. Spróbować, doprawić, jeśli trzeba. Na oliwie podsmażyć lekko szalotki. Wrzucić do gorącej zupy tuż przed podaniem.\nDo tej zimowej treściwej zupy będą pasowały grzanki podsmażone w oliwie (można je posypać i suszonymi ziołami, np. oregano). Do gotowania zupy razem z cebulą można dorzucić pokrojony seler naciowy. Świeże plasterki selera można też podać zamiast wysoko kalorycznych grzanek. A jeśli się kalorii nie boimy pamiętajmy, że będzie też pasował starty ser typu włoskiego.\nJak danie główne podałam smażoną rybę. Był nią filet łososia. (Gdy mówię „filet”, przypominam sobie, że w klasie mojego syna – chyba pierwszej lub drugiej – na pytanie o znane sobie gatunki ryb, jeden z chłopaczków właśnie jego wymienił).\nŁosoś smażony w panierce po mojemu\npasta shiro miso (sojowa)\nbułka tarta grubo mielona (typu japońskiego)\nFilet natrzeć pastą sojową i sosem ostrygowym z obu strop, odstawić na kwadrans. Na patelni rozgrzać olej lub masło. Rybę posypać tartą bułką przyklepując ją dłonią, to samo zrobić po drugiej stronie.\nWrzucić na rozgrzany tłuszcz. Smażyć 3–4 minuty (aż panierka się lekko zrumieni, a do połowy ryba przestanie być surowa). Odwrócić ostrożnie. Wlać jajko (można je lekko posolić). Dosmażyć, aż białko się zetnie.\nJak widać na zdjęciu, dodałam coś do tego smażenia. Były to plasterki cukinii. Ale mogą być pewnie i inne warzywa. Udane połączenie z rybą, a warzyw nigdy dość. Plasterki warzyw (cebula, pomidor, bakłażan) panierujemy jak rybę.\nCiasto, które upiekłam, jest chyba teraz modne. Przepis znalazłam aż w dwóch z czasopism przywiezionych mi właśnie z Francji (Marychno, Andrzeju, merci!). Różnią się szczegółami, w jednym z nich znajdziemy czekoladę, i to mleczną, barwiącą część ciasta na ciemno. Zamiast niej wzięłam jednak kakao. A ciasto składa się z masy jasnej i ciemnej tworzących charakterystyczne paski. Od nich pochodzi nazwa. I ciekawy wygląd.\nCiasto Zebra po mojemu\n120 ml oleju np. słonecznikowego\nwanilia w proszku lub sypka\nMąkę przesiać, wymieszać z proszkiem do pieczenia i szczyptą soli. Jajka ubić z cukrem. Dodać olej, mleko, wanilię. Wetrzeć mąkę, aby utworzyć jednolite ciasto. Podzielić je na dwie części. Jedną zostawić, do drugiej wmieszać kakao. Wlać łyżkę mleka lub dwie, aby obie masy miały jednakową gęstość. W formę silikonową lub tradycyjną wysmarowaną masłem albo wyłożoną papierem do pieczenia wlewać na przemian po 3 łyżki ciasta każdego rodzaju, zaczynając od jasnego.\nMasę wylewać zawsze na środek i czekać chwilę, aż się rozleje.\nPiekarnik nagrzać do 180 st. C. Ciasto piec ok. 25 minut.\nJak widać na zdjęciu, upiekłam ciasto w dwóch małych tortownicach (każda średnicy 18 cm), ale chyba lepiej upiec w jednej ciasto wyższe. Będzie ładniej wyglądało. Można je wtedy posypać cukrem pudrem lub oblać jakimś lukrem albo czekoladową polewą.\nCzy Maria Monatowa zaakceptowała mój zimowy obiad? Nam smakował. Ciasto było jedzone do popołudniowej przez kilka dni, ostatni kawałek się zsechł, ale był tak smaczny, jak suchy biszkopt.\nTagi: ciasta desery łosoś Monatowa Maria ryby soczewica zupy\nJesienią, zwłaszcza w jej chłodnej i deszczowej odmianie, instynktownie szukamy potraw rozgrzewających i sycących. Należą do nich bezsprzecznie dania jednogarnkowe, nazywane z niemiecka i w skrócie Eintopfami (Eintopf dosłownie znaczy: jeden garnek, Eintopfgericht – danie z jednego garnka). Zwykle są one gotowane. Stanowią wtedy rodzaj gęstych zup, do których można wrzucić wszystko. No, prawie wszystko. Oczywiście, by zupy te były smaczne, ich kompozycję należy starannie przemyśleć. Z reguły składają się ze składników pożywnych. Robią za cały obiad. Pozwalają gotować oszczędnie (także oszczędzając czas spędzony w kuchni), z produktów popularnych i tanich. Są wygodne dla ludzi zapracowanych. I mają wielu amatorów. Należą bowiem do smacznych dań kuchni domowej. Starannie ugotowane, podane z dodatkami (zielenina, pieczywo, musztarda, chrzan itd.), mogą stanowić nie smętną konieczność, lecz posiłki lubiane i wyczekiwane, zwłaszcza w jesienne i zimowe chłody.\nPrzykładem takiej jednogarnkowej gęstej zupy niemieckiej może być Linsen Eintopf. Przy czym Linsen to soczewica. Jest to więc jednogarnkowa potrawa z soczewicy, gotowanej z żeberkami i chudym boczkiem oraz warzywami (pory, cebula, ziemniaki). Ma swój zimowy urok, zwłaszcza dla tych, którzy lubią potrawy gotowane, ciepłe i sycące. Ten „eintopf”, jak i inne z innych składników, powinien być gęsty, solidny, pachnący warzywami (mogą wśród nich być marchew, rzepa, seler) i majerankiem, dodawanym obok soli i pieprzu. Gęstej zawartości garnka czy wazy nie zapominajmy posypać zieloną natką pietruszki lub zielonymi listkami pora. Potrawę warto odtłuścić, zwłaszcza jeżeli wieprzowina nie była zbyt chuda. Dlatego tę gęstą zupę – i inne podobne – warto przygotować dzień wcześniej. Gdy po ostygnięciu wstawimy ją do lodówki, następnego dnia z powierzchni łatwo usuniemy zbędny tłuszcz.\nInnym przykładem niemieckiego dania jednogarnkowego jest Elsasser Ofentopf, czyli „alzacki garnek z pieca”. Dodajmy, jak wszystkie „eintopfy”, jest daniem z kuchni oszczędnej, pozwalającym kawałkiem mięsa z warzywami obdzielić całą rodzinę. Zapach gotowanych warzyw, byle nie natrętny, to zapach bezpiecznego domu. A na tę potrawę, nie gotowaną, lecz zapiekaną w piekarniku, składają się pory, cebula i ziemniaki, karkówka wieprzowa lub wołowa, pokrojony boczek oraz przyprawy ziołowe – tymianek, majeranek, czosnek – i… białe wino. Zamiast niego można, oczywiście, mieszaninę warzyw i mięs zalać rosołem, ale danie alzackie to już nie będzie.\nW roku 1933, bodajże jesienią czy nawet już w grudniu, a więc dobrze po tym, jak demokratycznie wybrany Hitler objął rządy w Niemczech i odchodząc od demokracji zaprowadzał „nowy ład”, Pani Elżbieta, czyli Elżbieta Kiewnarska, wydrukowała w „Kurierze Warszawskim” felieton pod znamiennym tytułem. Niniejszym, do świadomości smakoszy czytających jej pogadanki wprowadziła dania jednogarnkowe. A właściwie może tylko je nazwała, bo w niejednej kuchni domowej na pewno były znane wcześniej. Opisała je jako modny wynalazek niemiecki, propagowany przez reżim Hitlera, który wprowadzał w Niemczech nowy ład tak totalny, że nawet żywieniowy. W roku 1933 był ciekawostką, ale już w latach późniejszych stawał się dotkliwy dla Niemców, a u nas coraz bardziej go wyśmiewano. Zdyscyplinowani obywatele byli zmuszeni początkowo raz w tygodniu jadać Eintopfy, zresztą coraz uboższe w mięso i w tłuszcze. Także w restauracjach wolno był zamawiać jedno danie. Gospodynie niemieckie miały trudności w zaopatrywaniu się w mięso, tłuszcze i nabiał. Oszczędność sprzyjała gospodarce przestawiającej się na potrzeby przyszłej wojny. Szaleńcy dyktowali ludziom swoje „prawo”, obejmujące nawet zawartość garnków i talerzy. W Europie było to nowością. Początkowo ciekawostką, której Pani Elżbieta nie mogła nie dostrzec. Tłumaczyła ją sobie wychowywaniem nowego społeczeństwa w duchu spartańskiej prostoty. Co nie było całą prawdą.\nPotrawa w jednym garnku ugotowana, mająca stanowić kompletny posiłek, tak pracownika fizycznego, jak i umysłowego. Oszczędność czasu, opału, naczyń kuchennych, no i zapewne materjałów spożywczych – bo to przy gotowaniu w kilku naczyniach tu i owdzie to i owo przyschnie do ścianek i pozostanie niespożyte, wszystko to poważne i głębokie względy, zasługujące na zajęcie umysłu „Führera” współczesnych Niemiec Hitler. Bo to jego wynalazek ten „Eintopfgericht”, środek nie tylko oszczędnościowy, lecz i wychowawczy, w celu szczepienia spartańskich gustów młodzieży niemieckiej.\nW ciągu lat ostatnich starałam się gruntownie obznajomić ze spółczesną kuchnią francuską i włoską i w obu krajach z przyjemnością się przekonałam, że odżywianie się szerokich mas zrobiło olbrzymie postępy. Ludzie i tu i tam jedzą więcej, zdrowiej i racjonalnej. I właśnie ta większa rozmaitość dań, to ich staranniejsze przygotowanie, to wprowadzenie nawet do najskromniejszego posiłku deseru w postaci sera i owoców świadczy najlepiej o zrozumieniu wartości odżywczych najróżnorodniejszych produktów przez francuską i włoską gospodynię.\nA tu nagle „Eintopfgericht”. Gdyby nie te szalone trudności, jakie się spotyka na drodze otrzymania zagranicznego pasportu, gotowabym była specjalnie pojechać do Berlina, aby na własne oczy i obejrzeć ten ostatni gastronomiczny wynalazek. Nie żeby kuchnia europejska nie znała takich posilnych a smakowitych dań, które ugotowane w jednym rondlu, mogą stanowić to, co Francuzi, a głównie francuscy Szwajcarzy nazywają „un repas complet”. Takiem fundamentalnem daniem jest francuski pot-au-feu, który po ugotowaniu w jednym garnku dzieli się na wyborny, esencjonalny rosół, jadany na grzankach z bułki, na sztukę mięsa z wołowiny, krę [tak w oryginale, ale chyba jednak idzie o kurę!] gotowaną i cały stos rozmaitych na rosole ugotowanych jarzyn. Także samo południowo-francuski „bouille à baisse”, składające się z kilku gatunków ryb i mięczaków, wybornych grzanek na oliwie, homara lub langroty i ugotowanej na tem ogromnie pożywnej i smakowitej zupy.\nOdpowiednio posilne a smaczne są: nasz polski bigos z najrozmaitszem mięsiwem w nim uduszonem, obłożony gorszą kiełbasą, lub też flaki z pulpetami i obalanką, nawet litewskie kołduny na barszczu lub rosole, chociaż każdy prawowity wschodni kresowiec przyzna, że ten rosół i barszcz to psucie kołdunów, lecz jeśli ma być cały obiad w jednym garnku... Jeżeli po każdej z tych francuskich czy polskich potraw podać deser z sera i owoców, które przecież nie potrzebują gotowania, można się z tą spartańską prostotą pogodzić.\nAle jeżeli chodzi o kuchnię pruską. Mówię wyraźnie pruską, gdyż pojedyńcze niemieckie kraje, szczególniej południowe i te, co stanowią obecnie Rzeczpospolitą austrjacką, mają bardzo smaczne specjalności. Ale jak tu ugotować w jednym garnku takie przysmaki jak Obstsuppe (zupa owocowa), Schocoladensuppe (zupa czekoladowa), Fischgratensuppe (zupa z ości rybich!!), obficie zaklepane kartoflaną mąką, z rozmaitemi siekaninkami mięszanemi. Mogłaby wprawdzie pieczeń wieprzowa dać się udusić z kartoflami z jednej a śliwkami z drugiej strony, ale pieczeń wieprzowa, taka nie usiekana drobno i nie zaparzona bułeczką, to niedopuszczalny luksus.\nPodczas ciężkiej grypy, którą ostatnio przechodziłam, wprost zamartwiałam się nad losem tych biednych Niemek, które mają codziennie obmyślać „Eintopfgericht” i najgorzej, że nic dla nich smacznego nie wymyśliłam.\nPani Elżbieta zapewne jednak na kuchni niemieckiej i austriackiej niezbyt się znała. Tam takie sycące zupy były obecne od dawna. Zwłaszcza w kuchni ludowej. Ona nic nie wymyśliła dla ówczesnych Niemców. A jak tak! I podzielę się przepisem na solidne Jedno Danie z jagnięciny. Kupionej pod Halą Mirowską, oczywiście. Jedno Danie ugotujemy jednak nie z musu, ale dla przyjemności. Taka różnica. Będzie odmianą Eintopfu z soczewicy.\nEintopf z jagnięciny w stylu orientalnym po mojemu\n40–50 dag łopatki jagnięcej\nsofrito (hiszpański sos z pomidorów i papryki) lub przecier pomidorowy\n10 dag brązowej soczewicy\n2–4 suszone papryczki peperoni lub chili\n1/2 łyżeczki cynamonu z kardamonem\n„5 baies” (mieszanina różnych gatunków pieprzu)\nświeża kolendra i natka pietruszki\nJagnięcinę pokroić w kostkę. Kość zostawić z kawałeczkami mięsa. W garnku o grubym dnie rozgrzać masło lub olej, wrzucić kość, obsmażyć ją i wyjąć. Dodać kostki mięsa i cebulę pokrojoną w kostkę. Smażyć mieszając. Przyprawić kurkumą i cynamonem z kolendrą oraz pieprzem, dodać posiekaną kolendrę i natkę.\nGdy mięso jest przesmażone, wlać sos lub przecier pomidorowy, dorzucić listki laurowe, papryczki i przetarty czosnek. Posolić do smaku. Zalać wodą, dusić 10 minut. Dodać soczewicę, przykryć, gotować aż zmięknie. Jeżeli za mało wody – dolać, aby przykryła zawartość garnka. Gdy soczewica zacznie mięknąć, dorzucić odcedzoną ciecierzycę. Dusić razem aż soczewica zmięknie całkowicie, a smaki się połączą. Przed podaniem posypać porcją posiekanej zieleniny.\nGęstą zupę należy podawać do chleba lub grzanek z czosnkiem. Smakuje także odgrzewana. Jeżeli zrobi się zbyt gęsta, trzeba po prostu wlać nieco wody i poddusić z pięć minut wszystko razem, mieszając starannie od dna.\nA na koniec drobne pocieszenie, że we wszystkich reżimach, nawet najbardziej surowych, są jakieś wyłomy. Bo o czymże innym świadczy poniższa notka, jeżeli nie o obchodzeniu szerokim łukiem narzuconych przez hitlerowców oszczędności! No chyba że notka jest… dziennikarską kaczką. Taką ku pokrzepieniu serc. Zamieścił ją „Kurier Warszawski” w roku 1936.\nW szerokich kołach ludności niemieckiej wrażenie wywołały dane statystyczne, dotyczące spożycia wina szampańskiego w Niemczech. W r. 1935 wypito 13 miljonów flaszek szampana. W roku 1932, ostatnim przed dojściem hitlerowców do władzy, spożycie szampana w Niemczech wyniosło tylko 4,8 miliona flaszek. Trzykrotne prawie zwiększenie konsumpcji szampana w Niemczech przypisywane jest wesołemu trybowi życia hitlerowców.\nTego rozpasania i wesołego trybu życia nie można było zrzucić już na SA, bo przecież SS wyrżnęło Ernsta Röhma i jego ludzi jeszcze w czerwcu roku 1934. Ludność wtrajała obowiązkowe Eintopfy, a wodzowie raczyli się (w ustronnych miejscach?) szampanem. No cóż, władza w takich ustrojach za ciężką pracę zwykle pobiera ciężki ekwiwalent.\nTagi: baranina ciecierzyca Kiewnarska Elżbieta kuchnia niemiecka soczewica stare gazety zupy\nSoczewica w zupie i nie tylko\nKrzysztof Kluk (1739–1796), ksiądz, kanonik ciechanowiecki, doktor nauk wyzwolonych Szkoły Głównej Wielkiego Ks. Litewskiego w Wilnie, przyrodnik i ogrodnik, odznaczony medalem Merentibus (Zasłużonym) przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Był autorem wielu publikacji, nowatorskich na gruncie polskich nauk przyrodniczych. Ważnym dziełem jego życia był opis krajowego zasobu roślin o tytule „Roślin potrzebnych, wygodnych, osobliwie krajowych albo które w kraju użyteczne być mogą, utrzymanie, rozmnożenie, zażycie”.\nNapisał i wydał także podręcznik geologii i mineralogii oraz opis fauny polskiej o tytule „Zwierząt domowych i dzikich, osobliwie krajowych, potrzebnych i pożytecznych, domowych, chowanie (…)”. Musiał być bardzo pracowitym i dobrze zorganizowanym człowiekiem.\nPozostańmy przy roślinach. Weźmy taką soczewicę. Nasi przodkowie jadali ją częściej niż my dzisiaj. A szkoda. Jest wartościowa i zdrowa. Zawiera wiele mikroelementów (m.in. żelazo, magnez, potas), witaminy A, z grupy B, C i PP, białko roślinne, błonnik. Nie bez powodu połakomił się na jej miskę Ezaw, w zamian oddając Jakubowi mniej konkretne pierworództwo. Jest smaczna. A najbardziej smakuje zwłaszcza teraz, jesienią lub potem – zimą. Syci i rozgrzewa.\nKsiądz Kluk zestawił ją z grochem, nie bez przyczyny. Należą do jednej grupy roślin bobowatych. W kuchni w zasadzie można ich używać wymiennie.\nGroch, Pisum, Erbse: (...) Grochy w codziennym używaniu wiadomo iak bywaią użvteczne. W karmieniu wieprzów wielki czynią pożytek. Grochowiny krowom i owcom wyśmienitą są paftwą na zimę.\nSoczewica, Lens, Linse : (...) Ziarna do gotowania i używania zdatne są, a grochowiny młodemu bydłu, a osobliwie owcom, bardzo pożyteczne.\nLudziom, oczywiście, także. U nas najczęściej soczewica jest jedzona w postaci zupy. Bardzo ją lubię. Może stanowić posiłek jednogarnkowy, gdy ją wzbogacimy jakimś zestawem warzyw, a zwłaszcza gdy ugotujemy ją na kurczaku, kaczce czy gęsi (można obgotować przed pieczeniem), na kawałku wołowiny (na przykład na szpondrze), albo na wieprzowej wędzonce. W dawnej Polsce zupę z soczewicy podawano jednak najczęściej bez mięsa. Była bowiem daniem postnym. Dzisiaj powinni ją od czasu do czasu jadać wegetarianie, mięsa unikający. Dostarczy organizmowi białka.\nPo raz kolejny zachęcam do kupowania wygodnych mieszanek różnych rodzajów soczewicy, różnie przyprawionych, przeznaczonych na zupę. Są bardzo wygodne, wystarczy je zalać wodą w podanych proporcjach i postawić na gazie. Gotujemy 30 minut. I mamy smaczny posiłek. Zupa będzie bardziej wartościowa, gdy do jej gotowania dodamy różne warzywa, a smaczniejsza, gdy doprawimy ją korzeniami i ziołami. No i tym sposobem nadamy jej indywidualnego wyrazu.\nmieszanka na zupę grecką (dwa rodzaje soczewicy, ryż, przyprawy)\nbulion warzywny lub warzywno-drobiowy\nmarchew, kawałek pietruszki, selera i pora\npomidor świeży lub koncentrat pomidorowy\npieprz, papryka słodka i ew. ostra\nna grzanki: pieczywo pszenne, oliwa, suszony majeranek lub oregano\nMieszankę soczewic i ryżu z przyprawami opłukać, odsączyć, zalać przygotowanym bulionem w podanej proporcji (jedna część mieszanki na cztery bulionu). Warzywa oczyścić, pokroić, dorzucić do zupy. Gotować pół godziny, od czasu do czasu mieszać, w razie potrzeby – dolać płynu.\nDoprawić do smaku przyprawami sypkimi (pomijam sól, bo jest zwykle w bulionie), sokiem z cytryny i czosnkiem przeciśniętym przez praskę.\nPrzygotować grzanki: bułkę pokrojoną w kostkę lekko zezłocić w rozgrzanej oliwie, pod koniec smażenia wymieszać z ziołami. Grzanki postawić na stole oddzielnie, obok zupy. Przed podaniem zupę posypać natką i wrzucić kilka plasterków cytryny (bez pestek!).\nNie podaję proporcji przypraw, w tym soku z cytryny czy czosnku. Sami wiemy, co nam smakuje. Czy wystarczy jeden ząbek czosnku, czy chcemy wzmocnić smak papryką ostrą albo uczynić ją kwaskową dodając więcej soku z cytryny. Zamiast natki można dorzucić inne świeże zioła. Są tacy, którzy lubią na przykład lubczyk, ale inni go nie znoszą. Wśród przypraw może się także znaleźć cząber, pasujący do dań z roślin strączkowych. A może kminek lub orientalny kumin?\nCiekawe potrawy z soczewicy znalazłam w „Tygodniku Mód i Powieści” z roku 1912. Był to już pięćdziesiąty drugi rok ukazywania się tego pożytecznego pisma. Wtedy pomagało żyć paniom mieszkającym często na rubieżach nie tylko ziem polskich, ale i państw zaborczych. Dzisiaj jest dla nas źródłem cennych wiadomości o życiu naszych praprababek: co i jak myślały, jakie miały aspiracje i dążenia, a także jak organizowały życie codzienne swoje i swoich rodzin. W tym: co i jak gotowały. A więc i jak jadały ich rodziny.\nSoczewicę (kwartę) wypłukać kilka razy w letniej wodzie i ugotować, wkładając ją we wrzącą, osoloną wodę. Oddzielnie ugotować w małej ilości wody 1/4 f. grzybów suszonych, pierwej wymytych. Soczewicę, gdy miękka, zalać smakiem grzybowym, wsypać grzybki drobniutko usiekane i zaprawić, cebulką, zasmażoną w maśle, z małą ilością mąki. Posolić. Bardzo smaczna i pożywna potrawa dla jaroszów.\nSoczewica ze śliwkami.\nObie potrawy wyglądają na smaczne. Dzisiaj będą bardzo oryginalne! Można je podać jako ciekawe danie z kuchni praprababci… Przy tym właściwie nie ma różnicy między gęstą zupą z soczewicy a daniem zawierającym tylko nieco mniej wywaru. Jak napisano, do soczewicy pasuje pieczywo. Pajda chleba świeżego, tost lub grzanki. W zimny dzień to jest to.\nTagi: kuchnia staropolska soczewica stare gazety zupy\nPismo tanie, pisane prostym i zrozumiałym językiem, mające nieść oświaty kaganek wśród ubogich. W roku 1936 gazeta opisała tanie składniki do gotowania pożywnych obiadów. Pytała: „dlaczego omijamy wiele produktów, będących u nas w codziennej sprzedaży?” I wyjaśniała: „Po prostu dlatego, że nie umiemy ich przyrządzić, dlatego, że jesteśmy bardzo konserwatywne i nieśmiałe w pomysłach”. Aby przełamać tę nieśmiałość i konserwatyzm sięgnęła po soczewicę (a także... płatki owsiane, widocznie mało popularne przed wojną). Nawoływała więc:\nTagi: kuchnia staropolska soczewica stare gazety warzywa zupy\nZapowiedziała się rodzina z dalekich stron? Tradycyjny świąteczny obiad mamy zjeść w gronie przyjaciół? Szukamy przepisów na dania niebanalne, których jeszcze nie było, a przy tym mają być nietrudne do przygotowania? Służę pomysłem i przepisem.\nPrzetestowałam przywiezioną z Francji soczewicę z Puy. Z jego okolic (piękna Owernia!) pochodzą gatunki soczewicy i fasoli uznane za najlepsze na świecie. Dopowiem od razu, że potwierdzam: szarozielona soczewica stamtąd po ugotowaniu jest jędrna i wyrazista. Ale, oczywiście, u nas kupimy inną. Dotąd gotowałam z niej tylko zupę. Mam jednak nadzieję, że się nie rozgotuje. W moim przepisie ziarenka powinny pozostać w całości. W latach 70. ub. wieku pisał o soczewicy Tadeusz Żakiej, smakosz używający pseudonimu Maria Lemnis i Henryk Vitry, w „Iskier przewodniku sztuki kulinarnej”: „należy do najstarszych pokarmów ludzkości”. To prawda zważywszy, że występuje już w opowieści biblijnej o Jakubie, który łakomemu i chyba niezbyt rozgarniętemu Ezawowi podsunął miskę z nią w zamian za przywilej pierworództwa. Jak widać, łakomstwo nie popłaca. Dalej autor pisze, że soczewica „wyjątkowo rzadko pojawia się na naszych stołach – i choć w ciągu długich stuleci wielokrotnie popadała w kulinarną niełaskę – zawsze potrafiła się zrehabilitować i odzyskać na jakiś czas względy”. Ten czas właśnie nastał.\nSoczewica jest modna. To moda zdrowa. Chętnie sięgają po nią osoby nie jedzące mięsa, ponieważ zawiera roślinne białko. Ma także fosfor (podobno stymulujący mózg, zwłaszcza przy intensywnej jego pracy) oraz żelazo. Mimo więc że jest jarzyną wysokokaloryczną, warto po nią sięgać. Jak pisze autor – „dobrze przyrządzona soczewica na kwaśno lub jako jarzyna do czeskiej wersji bażanta jest jednak godna i uwagi, i pochwały”. Nie znam czeskiej wersji bażanta, choć nie wątpię, że w internecie można znaleźć i ten przepis, ale samego i tak bażanta nie miałam. Miałam natomiast kaczkę. Proponuję więc przetestować mój sposób na kaczkę w soczewicy. Może opis będzie długi, ale samo przyrządzanie długo nie trwa, ani nie jest szczególnie kłopotliwe.\nKaczka w soczewicy po mojemu\nprzyprawa Sel du vigneron (lub inna sól smakowa)\n20 dag soczewicy opłukanej i odsączonej z wody\nKaczkę oczyścić. W dużym rondlu zagrzać wodę, osolić, wrzucić liście laurowe i ziele angielskie oraz kaczkę. Gotować przez 10–15 minut. Wyjąć, osuszyć. Wywar zachować. Udka natrzeć przyprawą, obłożyć listkami szałwii, ułożyć w naczyniu żaroodpornym. Wstawić do piekarnika mocno nagrzanego, piec przez kwadrans. Zmniejszyć temperaturę do 180 st. C. Piec co najmniej przez godzinę. Podczas pieczenia odwrócić. Gdybyśmy uznali, że kaczka jest za sucha, można ją podlać wywarem z gotowania. W tym czasie, gdy kaczka się piecze, przygotować soczewicę.\nCebulę i marchew pokroić w kostkę. Olej rozgrzać na patelni, dodać warzywa, a gdy się podduszą – posiekany drobniutko ząbek czosnku i łyżeczkę tymianku. Domieszać soczewicę. Zalać wywarem z obgotowania udek kaczki. Włożyć liście laurowe, dusić pod przykryciem przez 10–15 minut. Zdjąć pokrywkę, gotować przez 20 minut lub dłużej, aż soczewica będzie miękka, ale jędrna. Gdyby wywaru było za mało, dolać go, gdyby było zbyt dużo – odlać.\nUpieczoną kaczkę wyjąć z naczynia. Soczewicę włożyć do niego, na tłuszcz pozostały z pieczenia, wymieszać. Na soczewicy ułożyć kaczkę. Przybrać świeżą szałwią i listkami natki pietruszki.\nDo tego dania, dość ciężkiego (spacer po obiedzie konieczny!), ale efektownego, proponuję podać surówkę mniej banalną niż zwykle.\nKapusta kiszona czerwona z gruszkami\nKapustę opłukać, odlać kwas. Jeżeli zbyt kwaśna, płukać ze dwa razy i wodę odcisnąć. Odstawiony kwas może się przydać, jeżeli uznamy, że kapustę wypłukaliśmy zbyt mocno i smak straciła. Doprawić olejem, pieprzem i cukrem. Gruszki oczyścić z gniazd nasiennych. Nie obierać ze skóry. Pokroić w kostkę, domieszać do kapusty.\nNa koniec dowód, że także w wieku osiemnastym nasi przodkowie znali soczewicę i chętnie ją jedli. Może akurat też była modna? Wojciech Wielądko, kucharz gotujący dla króla Stanisława Augusta, autor dzieła pt. „Kucharz doskonały”, tak o niej pisał:\nOczyściwszy i wypłukawszy soczewicę ugotuy w wodzie, ugotowawszy wysadź iak groch turecki.\nA jak pan Wojciech gotował groch turecki, czyli ciecierzycę, zwaną też cieciorką? Podobnie jak my, w przepisie wyżej, choć zamiast marchwi z „pietruszką, cebulą siekaną”, tyle że na... zasmażce, czyli mące zasmażonej z masłem. Widocznie lubili jeść soczewicę na gęsto. My mąkę na pewno sobie i gościom darujemy.\nDalej pan Wojciech podaje jeszcze jeden sposób na „soczewicę à laReine”. Wyjaśnia, że „iest maleńka, lepsza iest do zrobienia gąszczu, kolor ma piękny i smak wyborny”. Podejrzewam, że ta soczewica królewska była wyżej pokazaną francuską soczewicą z Puy. A jak przyrządzić ów gąszcz?\nGąszcz z soczewicy\nObraną i wypłukaną soczewicę ugotuy w bullionie mięsnym lub postnym, iak co się zda, ugotowną przypuść przez sito, sos zalewaiąc tymże bullionem, przypraw tenże gąszcz, użyiesz do czego ci potrzeba będzie, czyli do potaziu lub iakiey potrawy.\nCzyli jest to przepis na purée, z którego można przygotować zupę (potaź to spolszczona francuska zupa: potage) lub który można podać do pieczonego drobiu, na przykład do pieczonych udek kaczki. Ale po co tyle kłopotu z przecieraniem? Mój przepis prostszy, a soczewica z Puy w ziarenkach zachowuje ciekawy, lekko pieprzny smak. Podejrzewam, że rozgotowana by go straciła.\nTagi: gruszki kaczka kapusta książki kucharskie soczewica surówki Wielądko Wojciech\nW dawnych czasach posty regulowały życie kulinarne w stopniu daleko większym niż dzisiaj. Z kolei dzisiaj wiele osób rezygnuje z jedzenia mięsa czy tłuszczów zwierzęcych lub potrawy z nimi ogranicza. Dlatego propozycje dawnej kuchni postnej mogą być pożyteczne. Niektóre są zapomniane, urocze w swojej staroświeckości. Na pewno będą smakowały dzieciom.\nOkazją do ukazania takich przykładowych obiadów postnych jest dla mnie „Podarunek dla młodych gospodyń”, czyli książka kucharska napisana w wieku XIX przez Rosjankę – Elenę Mołochowiec. Co miesiąc omawiam podawane przez nią jadłospisy obiadowe. Na pewno dla niedoświadczonych młodych pań domu były wielce przydatne. My czytamy je już tylko z ciekawości, gdy lubimy spojrzeć na kuchnię w perspektywie historycznej. A jeżeli któreś z dań przyciągnie naszą uwagę, tym lepiej. Miłość do dawnej kuchni pozwoli prowadzić współczesny dom w sposób nieco ciekawszy niż odgrzewanie gotowych potraw w mikrofali czy zamawianie pizzy.\nOto przykładowe menu kilku obiadów postnych, jakie proponowała Elena Mołochowiec, czołowa kucharka przedrewolucyjnej Rosji, znana dobrze i na naszych Kresach wschodnich:\n1. Ucha z jazgarzy z pierożkami-bułeczkami z farszem rakowym. Karp w białym winie. Jesiotr w sosie wiśniowym. Szarlotka z jabłek z grzankami.\n2. Barszcz małorosyjski z pierożkami. Pasztet z łososia. Pudding z ryżu ze śliwkami suszonymi.\n3. Bulion z warzyw korzeniowych z pierożkami. Soczewica z grzankami. Kotlety ze szczupaka z groszkiem. Kacza gryczana z mleczkiem migdałowym.\n4. Zupa grochowa. Lin gotowany w winie czerwonym. Oładki z konfiturami.\nTakich obiadów autorka podaje siedemdziesiąt siedem. Chyba można powiedzieć, że zamożnych smakoszy, spożywających po postami obiady wielodaniowe i tysiąckaloryczne (nie mówiąc o śniadaniach i kolacjach), utrzymywały one przy życiu. W okresach postnych mogli jeść, a nie musieli się obżerać. Potraw było mniej i były zdrowsze. W post nie używano masła ani śmietany – tylko zdrowszy od nich olej, a także oczywiście nie jedzono mięsa. Nie podawano alkoholu. Na stół postny trafiało także mniej dań. Podane propozycje postnego menu składają się z trzech dań, takich, jakie znamy i my. Zupa, danie główne, deser.\nJedna różnica: desery były dość obfite i kaloryczne. To nie porcyjka lekkiego sorbetu, miseczka sałatki owocowej czy lekki krem z malutkim ciasteczkiem. Kochano się w mącznych, ryżowych leguminach, solidnych budyniach, smażonych racuszkach. Jak te z czwartego jadłospisu, które Mołochowiec nazywa oładkami. W jej wykonaniu, jak sprawdziłam, były to racuchy z drożdżowego ciasta, smażone w postnym oleju. My w oleju usmażmy, ale może lekkie oładki z białego sera (i odsączymy je na papierze kuchennym). Gdy byłam w Rosji (jeszcze w ZSRR), jadłam takie. Były wyborne. Potem się dowiedziałam, że to właściwie potrawa „małorosyjska”, czyli ukraińska. Znana była też w Małopolsce, gdzie trafiła pewnie via Lwów. Znalazłam ją także w kilku starych książkach kucharskich. Smażyłam często dla dzieci. Te serowe placuszki podawane na obiad lub kolację bardzo lubiły. Ich zaletą jest jeszcze jedno: szybko się je robi.\nPlacki z serem ("ze serem", jak mawiano w dawnych barach mlecznych, co wykorzystał Jeremi Przybora w filmie "Upał") nie były u nas deserem. Były po prostu mniej lub bardziej słodkim drugim daniem. Można do nich podać śmietanę i miód lub syrop, np. klonowy, z buraków, z agawy. Ale i same są dość słodkie. Weszły w skład mojej propozycji obiadu postnego, czy po prostu jarskiego. Składał się z dwóch dań: 1. zupa z soczewicy, 2. placuszki serowe.\nPrzepis na oładki podaję za Marią Monatową, która nazywa je:\nFunt sera utrzeć na tarku, a cztery żółtka z dwiema łyżkami cukru na misce do białości, dodać ser i ucierać dalej, a gdy masa już gładka, wymieszać ją z pianą z pozostałych białek, wyrzucić na stolnice i wyrabiać rękami, dodając tylko tyle mąki, by się ciasto dało rozwałkować. Następnie wykrawać na palec grube placuszki i smażyć na patelni na rozpalonem maśle lub smalcu. Pocukrować i podawać z kwaśną śmietaną.\nW post smażono na oleju, podawano bez śmietany. Możemy iść tą drogą.\nPodobny przepis podaje kolejna z wielkich autorek polskiej sztuki kulinarnej, która pierwszą swoją książkę wydała w roku 1917 w Kijowie – Alina Gniewkowska. U niej są to jeszcze prostsze\nPrzyrządzić twaróg jak na leniwe pierożki, wziąć tylko mniej mąki, wsypać cukru, dodać skórki pomarańczowej, uformować niewielkie płaskie placuszki, które albo usmażyć na patelni, albo upiec w piecyku. Podawać do nich bitą śmietanę.\nMądrzyki czy mędrzyki, nie ma różnicy. Zdrowiej, bo bez smażenia, może je jednak upiec w piekarniku? A zupa z soczewicy? Prościzna. Kupiłam gotową mieszankę soczewic z suszonymi warzywami o nazwie „zupa grecka”. Podsmażyłam w oliwie jedną cebulę i trochę okrawków z dojrzewającej, ale trochę podeschniętej szynki oraz kilka plasterków suszonej francuskiej kiełbasy, dorzuciłam opakowanie z soczewicą, zalałam wodą w proporcji podanej na opakowaniu. Przyprawy: trochę soli pod koniec gotowania, sypka papryka i oregano. Oczywiście, z wędlin rezygnujemy w wypadku obiadu postnego. Zupa będzie także znakomita. Warto do jej gotowania wyciągnąć szybkowar. I koniecznie podać zieleninę oraz ulubiony wiejski chleb!\nTagi: Gniewkowska Alina książki kucharskie kuchnia rosyjska Mołochowiec Elena Monatowa Maria ser soczewica


Michał Szpak - artykuły | Krosno Nasze Miasto\nMichał Szpak w głosowaniu widzów na Eurowizji zajął wysokie 3. miejsce. Otrzymał jednak niskie noty od jury i ostatecznie zajął 8. miejsce. Co powiedział Michał zaraz po powrocie ze Sztokholmu?\nMichał Szpak o rodzinie [WIDEO]\nMichał Szpak opowiedział o swojej rodzinie. - To nie jest tak, że okazujemy sobie mega uczucia, ale wiemy, że zawsze możemy na siebie liczyć - powiedział.\nMichał Szpak o śmierci Prince’a [WIDEO]\nW piątek w ekskluzywnym domu mody Vitkac odbyła się impreza #DBGFORVITKAC, na której pojawił się między innymi Michał Szpak.\nMichał Szpak z Jasła podbija Europę [WIDEO]\nAgnieszka Jastrzębska opowiedziała w "Dzień Dobry TVN" o europejskiej karierze Michała Szpaka. - Świetnie sobie radzi. Ma dobry, eurowizyjny numer. Jest teraz w trasie, był w Amsterdamie oraz Izraelu, gdzie spotkał się z bardzo ciepłym przyjęciem - podkreśliła dziennikarka.\nMichał Szpak w programie TVN "Agent" [WIDEO]\nPo 15 latach przerwy na antenę TVN powraca "Agent". Był to pierwszy program typu reality show w polskiej telewizji.\nMichał Szpak: Słowa na mojej płycie są podszyte innymi emocjami\nMichał Szpak opowiedział o swojej wewnętrznej przemianie. Wokalista po śmierci matki poczuł, że chce się zmienić. Jak to zrobił?\nMichał Szpak: Potrzebowałem wydać elektroniczny album\nMichał Szpak nie odniósł sukcesu wydając debiutancką EP-kę "XI". Muzyk niepowodzenie wytłumaczył potrzebą eksperymentowania z muzyką elektroniczną.\nMichał Szpak: Ludzie oryginalni są dla mnie inspirujący\nWwarszawskim domu handlowym VITKAC odbył się wernisaż wystawy prywatnych zdjęć Stanisława Ignacego Witkiewicza. Na evencie pojawił się m.in. Michał Szpak, w oryginalnej stylizacji ze zdjęciem malarza.\nKozyra o Szpaku: Po prostu darł ryja, żeby tylko zrobić wrażenie.\nRobert Kozyra jest bezlitosny wobec Michała Szpaka. Stwierdził, że uczestnik "X Factor" zbyt dużą wagę przywiązuje do lakieru paznokci i wysokości swoich obcasów.\nKozyra o Szpaku\nSzpak prostu darł ryja\nDrutex sponsorem Michała Szpaka. Płyta jeszcze w tym roku\nAlbum Michała Szpaka obiecał wydać Universal Music Polska. Potrzebny był jeszcze sponsor. Zdecydował się na to producent okien i drzwi, firma Drutex S.A.\nMichał Szpak złamał nos na scenie\nWykonując jedną z piosenek podczas koncertu w Gdańsku, Michał tak bardzo się wczuł, że uderzył nosem o nogę gitarzysty. Polała się krew, ale niezrażony Szpak dokończył występ, wykonał nawet dwa bisy i dopiero później pojechał do szpitala.\nszpak złamał nos\n"Fakt" opublikował listę uczestników 13. edycji popularnego programu "Taniec z Gwiazdami". W show wystąpi m.in. Weronika Marczuk - była jurorka "You Can Dance", eks-małżonka aktora Cezarego Pazury, Billguun Ariunbataar - reporter U1Batar z "Szymon Majewski Show", Katarzyna Pakosińska - była artystka Kabaretu Moralnego Niepokoju, Michał Szpak - wokalista, finalista show "X-Factor".\nTanie z gwiazdami 13\nPierwsza edycja polskiego X Factora dobiegła końca, pierwsze miejsce zajął wychowanek grupy Czesława Mozila - Gienek Loska.\nBukmacherzy typują zwycięzcę X Factor. Czy Gienek Loska, podopieczny Czesława Mozila wygra?\nJuż 5 czerwca wielki finał muzycznego show X Factor. Zdecydowanym faworytem uczestników zakładów wzajemnych w kolekturach Fortuna zakłady bukmacherskie jest Gienek Loska, podopieczny Czesława Mozila. Na jego wygraną stawia 85% klientów Fortuny.\nsony bmg nagroda\nMichał Szpak pokazał swoje mieszkanie!\nDługie włosy, ostry makijaż i ekstrawaganckie kreacje. Można by pomyśleć, że wszyscy w rodzinie Michała Szpaka, uczestnika "X Factora" są takimi kolorowymi ptakami. Okazuje się jednak, że jest zupełnie inaczej - pisze dzisiejszy "Fakt".\nZobacz występ Michała Szpaka z Jasła w półfinale "X Factor"\nZa nami pierwszy odcinek programu "X Factor na żywo". Dziewięciu wykonawców wybranych w trakcie żmudnych przesłuchań wystąpiło na ogromnej scenie i zaśpiewało jedne z największych hitów w historii muzyki.\njaslo michal szpak


Wiadomości: Matti Oivanen: Chcę się przekonać, jaka jest naprawdę PlusLiga\nStrona Główna > Aktualności > PlusLiga > Matti Oivanen: Chcę się przekonać, jaka jest naprawdę PlusLiga\nMatti Oivanen: Chcę się przekonać, jaka jest naprawdę PlusLiga\nW ostatnim czasie roczny kontrakt z Indykpolem AZS Olsztyn podpisał reprezentant Finlandii - Matti Oivanen. - Chciałbym zostać w Polsce trochę dłużej - mówi nowy środkowy AZS-u, którego brat po ostatnim sezonie opuścił ekipę Trefla Gdańsk.\n– Poziom rozgrywek w waszym kraju jest naprawdę wysoki. Teraz sam chcę się przekonać, jaka jest naprawdę PlusLiga, a że sporo dobrego słyszałem o Olsztynie, nie musiałem długo się zastanawiać – mówi 27-letni reprezentant Finlandii, który w przeszłości dwa sezony spędził w lidze włoskiej, gdzie w 2009 sięgnął po Superpuchar Włoch, sezon w Rosji, a jeszcze wcześniej przez rok bronił barw francuskiego Beauvais. Ostatnio wrócił do rodzimej ligi fińskiej i grał w Hurrikaani-Loimaa. – Skupiam się na najbliższym sezonie, ale nie ukrywam, że chciałbym zostać w Polsce trochę dłużej – dodaje w rozmowie z Gazetą Olsztyńską Oivanen.\nZ polskich boisk dobrze znany jest jego brat – Mikko, który związany był z Resovią Rzeszów, a ostatnio bronił barw Trefla Gdańsk. – Na nic nie narzekał i miał tylko dobre wspomnienia – mówi po rozmowie z bratem nowy środkowy AZS-u Olsztyn. Wiedzą z Finem podzielił się również jego reprezentacyjny kolega – Olli Kunnari, który spędził w olsztyńskim AZS-ie jeden sezon (2008/2009).\nReprezentant Finlandii będzie z pewnością wzmocnieniem dla akademików z Olsztyna, których w ostatnim czasie od spadku z PlusLigi chroni to, że ekstraklasa w Polsce jest zamknięta. Zespół oparty na młodych siatkarzach chce walczyć jednak o najwyższe cele, a Oivanen z pewnością im w tym pomoże. – Mam dobry blok, w ataku też jestem całkiem niezły. Poza tym potrafię rywalom uprzykrzyć życie trudną zagrywką – wylicza swoje zalety Fin.\nRozmawiał: Adrian Brzozowski, więcej w Gazecie Olsztyńskiej


Rozwiązaliśmy umowę – bezpieczeństwo w żłobkach najważniejsze | Warszawa - oficjalny portal stolicy Polski\nopublikowany: środa, 14. października 2020 - 12:52, Marzena Wojewódzka\nZe względu na istotne naruszenia, Warszawa rozwiązała umowę dotacyjną na wykup miejsc w żłobkach „Marzenia do Spełnienia 1”. Wszystkim dzieciom, które uczęszczały do placówek prowadzonych przez tę spółkę, zapewnimy miejsca w innych żłobkach.\nW związku z niepokojącymi informacjami dotyczącymi sytuacji finansowej firmy „Marzenia do Spełniania 1” Sp. z o.o. i poważnego konfliktu właścicielskiego, które potwierdziła przeprowadzona przez miasto kontrola, w trybie natychmiastowym rozwiązaliśmy umowę z operatorem. Spółka „Marzenia do Spełnienia 1” prowadzi żłobki kontraktowe w dzielnicach: Ursynów, Ochota, Praga Płd. oraz Wilanów.\nPrzeprowadzona interwencyjna kontrola wykazała w spółce „Marzenia do spełnienia 1” szereg nieprawidłowości dotyczących: - wykorzystania udzielonej dotacji ze środków publicznych niezgodnie z przeznaczeniem - w 2019 r. firma pobrała dotację w nadmiernej wysokości i nie zwróciła jej. Obowiązek zwrotu wynika nie tylko z zawartej umowy, ale i ustawy o finansach publicznych.\nBiorąc pod uwagę stwierdzone naruszenia, byliśmy zobowiązani do rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym. Takie uprawnienie przewidują umowy dotacyjne zawarte przez miasto z podmiotami prywatnymi na realizację zadania publicznego z zakresu organizacji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 w formie żłobka, klubu dziecięcego oraz dziennego opiekuna na terenie Warszawy.\nWszyscy rodzice korzystający z miejsc w żłobkach prowadzonych przez spółkę „Marzenia do Spełnienia 1” zostali poinformowani o wypowiedzeniu umowy dotacyjnej i rezygnacji z kontraktowania miejsc. Uczęszczające do żłobków dzieci będą mogły skorzystać z miejsc w innych placówkach - w tym celu pracownicy Zespołu Żłobków m.st. Warszawy skontaktują się z każdym z rodziców, aby poinformować, o tym, który żłobek zapewni opiekę ich dzieciom. Placówki te zostały wyznaczone przez Zespół Żłobków m.st. Warszawy na podstawie miejsca zamieszkania wskazanego we wniosku rekrutacyjnym lub w pobliżu żłobka, do którego dotychczas uczęszczało dziecko.\nDodatkowo informujemy, że kadrze opiekuńczej, która była zatrudniona w placówkach firmy „Marzenia do Spełnienia 1” Sp. z o.o., zaproponujemy możliwość podjęcia pracy w żłobkach miejskich.


Indie ogłosiły przetarg na 1,7 GW energii z PV » GLOBEnergia\nIndie ogłosiły przetarg na 1,7 GW energii z PV\nAnalitycy z Mercom Capital Group podają, że w Indiach ogłoszono przetarg na całe 1,776 MW nowych mocy wytwórczych, co miało miejsce w ostatnim miesiącu 2016 roku, przy czym Solar Energy Corporation of India jest odpowiedzialna za ponad 1 GW mocy.\nImponujący rozwój energetyki solarnej w Indiach nie wykazał żadnych oznak spowolnienia pod koniec roku 2016 . Mercom Capital Group ujawniła, iż w grudniu ogłoszono przetarg na ponad 1,7 GW nowych mocy wytwórczych.\nSolar Energy Corporation of India jest oddziałem rządowym, związanym z energetyką solarną. Stanowi siłę sprawczą stojącą za działaniem, zmierzającym w kierunku zainstalowania paneli fotowoltaicznych o łącznej mocy 1 GW na budynkach rządowych w całym kraju. To właśnie SECI zaoferowała większość nowych mocy wytwórczych.\nCelem rządu Indii jest zwiększenie całkowitej wielkości produkcji z PV do 100 GW do 2022 roku, źródło: PV Portal\nDodatkowo przetargi na 500 MW oraz na 250 MW ogłosiła Neyveli Lignite Corporation. Pozostałą ilość mocy wytwórczych zaoferowały: Hindustan Aeronautics Limited – 15 MW, które mają być zainstalowane w Ojhar Township w Nasik oraz Rajasthan Electronics and Instruments w imieniu Oil and Natural Gas Corporation – 10 MW dla projektu w Gujarat.\nFirma Mercom Capital oświadczyła, że 1,776 MW zaoferowanych mocy wytwórczych stanowi ponad dwukrotność wielkości zaproponowanej w listopadzie (755MW).\nRok 2016 zakończył się pomyślnie pod względem rozwoju fotowoltaiki w Indiach, teraz rodzi się pytanie, co przyniesie nowy, 2017 rok. Na razie dalszy rozwój rynku energetyki solarnej zapowiada się całkiem obiecująco. Celem rządu Indii jest zwiększenie całkowitej wielkości produkcji z PV do 100 GW do 2022 roku.\nPotencjał fotowoltaiki w Indiach stale rośnie!


Sukcesy pływaków w płetwach z UKS Wodniacy Garczyn - koscierzyna24.info - Moje Miasto Moja Telewizja\nKlub UKS Wodniacy Garczyn uzyskał najlepszy wynik w swojej historii. Osiągnięcie to miało miejsce podczas 4 Rundy Klubowego Pucharu Polski w Pływaniu w Płetwach, jaki odbył się w dniach 19-20 października w Toruniu. Zawodnicy zdobyli łącznie 21 medali startując zaledwie w pięciu kategoriach wiekowych(na 10 możliwych), ponieważ klub nie ma jeszcze juniorów i seniorów, a także juniorów młodszych. W klasyfikacji końcowej UKS Wodniacy Garczyn uzyskał 5 miejsce w Polsce ustępując Delfinkowi Chodzież, Amfiprionowi Olecko, Lagunie Toruń i Mancie Kościerzyna.\nNajwiększy sukces odniosła Anna Tarnowska(kategoria E – do 11 lat) zdobywając 3 złote(50, 200 i 400sf) i jeden srebrny medal(25 pod wodą,) w wyścigach w monopłetwie. Natomiast najlepszą zawodniczką w kategorii D(12-13 lat) okazała się Maria Schütz zdobywając złoty medal na 100bf(dwie płetwy), srebrny na 200bf i brązowy na 200sf(monopłetwa). Również 3 medale w kategorii „D” zdobył Karol Rozgoński - brąz na dystansie 25pod wodą, a także srebrne medale w konkurencji 50 i 100bf. Młodszy brat Karola, czyli Kacper Rozgoński również wywalczył 3 medale – srebro na 50sf i dwa brązowe na dystansie 100sf i 400bf. Kacper pływa w kategorii „E”. Również w kategorii „E” dwa brązowe medale zdobyła Zuzanna Brandt na dystansie 25 pod wodą i 200bf. Również 2 brązowe medale na dystansie 200 i 400bf zdobył starszy brat Zuzi – Kacper(kategoria „D”). Natomiast po jednym medalu w wyścigu na 800sf zdobyli: Klaudia Bida medal brązowy, a Maciej Czajkowski medal srebrny. Starsza siostra Maćka Emilia zdobyła medal brązowy w konkurencji 50 metrów pod wodą w kategorii „C”, czyli 14-15 lat. Łącznie zawodnicy zdobyli 21 medali, bo trzeba do medali indywidualnych dodać również medal brązowy w sztafecie mieszanej 4x50sf.\nWszystkie wyniki dostępne w linku poniżej:\nJuż w najbliższy weekend zawodnicy wyjeżdżają na Puchar Europy Juniorów do Gliwic, gdzie o medal będzie już znacznie trudniej. Wyniki na żywo dostępne będą w linku:\nNatomiast ostatnia runda – finał Klubowego Pucharu Polski w Chodzieży odbędzie się w dniach 22-24 listopada.


Estadio Weszło #07 - Weszło FM\nEstadio Weszło #07\nW Estadio Weszło porozmawialiśmy sobie o najważniejszej hiszpańskiej drużynie. I nie mamy tu na myśli Realu czy Barcelony, a La Furia Roja. Kto pojedzie na mundial, który piłkarz odegra na nim kluczową rolę, czy będzie to Isco czy jednak na ostatnim wielkim turnieju w świetnym stylu zaprezentuje się Iniesta. Dlaczego Lopetegui ma ból głowy jeśli chodzi o atak i jakim właściwie jest trenerem? A to tylko niektóre z zagadnień, bo reprezentację Hiszpanii na czynniki pierwsze rozłożyli nam Samuel Szczygielski i jego goście: Jakub Sidoruk oraz Kibu Vicuna, którego wychowankami są Azpiliqueta, Monreal czy Javi Martinez, a prywatnie kolega Julena Lopeteguiego.


Konkurs grantowy na rok 2011 - BIP Ośrodek Pomocy Społecznej Kalisz Pomorski\nKonkurs grantowy na rok 2011\nGrant na działania profilaktyczne na rok 2011\nMiejsko - Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Kaliszu Pomorskim ogłasza konkurs na działania profilaktyczne w roku 2011 dla organizacji pozarządowych, sołectw, klubów sportowych, samorządów mieszkańców oraz instytucji zajmujących się działalnością kulturalną.\nWniosek musi być złożony w formie papierowej do dnia 31 grudnia 2010 r. W przypadku wniosków nadsyłanych listownie liczy się data stempla pocztowego.\nProjekty muszą być realizowane pomiędzy 01.02.2011 r. a 30.11.2011 r.\nKwota dofinansowania wynosi do 1000 zł. Dofinansowanie musi stanowić max. 60% całkowitej wartości projektu i może zostać wydatkowane na dowolny cel.\nKażda organizacja musi opisać działania profilaktyczne które będzie realizować we wniosku w odpowiedniej rubryce.\nSzczegółowych informacji dotyczących konkursu udziela Pan Seweryn Szymczyk tel. 094 361 73 44\nDodanie dokumentu: Seweryn Szymczyk 15-11-2010 13:17\nOstatnia aktualizacja: Seweryn Szymczyk 15-11-2010 13:18


100% odliczenia VAT od samochodu osobowego – tylko dla skrupulatnych | RSM Poland\nStrona główna / Blog / 100% odliczenia VAT od samochodu osobowego – tylko dla skrupulatnych\nMetry na cenzurowanym\nZ oczywistych względów organy podatkowe przyjmują w tym zakresie bardzo restrykcyjne stanowisko. Ich zdaniem ewidencja powinna dokumentować każdy przejechany „centymetr”. Pracownik podatnika pojechał do banku położonego 1150 m od siedziby spółki – należy zaewidencjonować. Następnie z banku pojechał na pocztę – do ewidencji. Potem pojechał jeszcze do urzędu i na sam koniec, zanim wrócił do siedziby spółki, zajrzał do hurtowni z artykułami biurowymi – każdy odcinek trasy powinien być zapisany wraz z adresem punktu, który pracownik odwiedził oraz ilością przejechanych kilometrów. Co więcej, zdaniem organów podatkowych, nie można tego typu wyjazdu wpisać do ewidencji jako jednej „trasy”, z początkiem i końcem w siedzibie spółki oraz zbiorczą liczbą przejechanych w tym dniu kilometrów. Każdy odcinek powinien być zaewidencjonowany osobnym wpisem.\nOdliczenie 100% podatku VAT może zatem okazać się dyscypliną wymagającą od użytkującego samochód iście żelaznej dyscypliny. Odnosząc się do powyższego przykładu, pracownik przed rozpoczęciem jazdy do banku powinien odnotować stan licznika. Następnie po dojechaniu na miejsce powinien tę czynność powtórzyć. Taki algorytm musi stosować przy okazji każdego przejechanego odcinka. Biada, jeśli pracownik zapomni spojrzeć na licznik. W takim przypadku, oczywiście jeśli chce postępować zgodnie ze stanowiskiem fiskusa, musiałby zapewne odtworzyć przebieg trasy na jednej z internetowych map, aby określić ilość kilometrów przejechanych pomiędzy poszczególnymi punktami pośrednimi. Wygląda na zajęcie czasochłonne?\nPodatnik – aptekarz i kronikarz w jednym\nFiskus nie jest jedynym orędownikiem aptekarskiej precyzji w prowadzeniu ewidencji. W ostatnim czasie WSA w Rzeszowie (wyrok z dnia 3 lutego 2015 r., sygn. akt. I SA/Rz 1073/14) przychylił się do stanowiska organu podatkowego, choć przy okazji zaprezentował nieco inną koncepcję. Zdaniem sądu opis trasy na zasadzie „siedziba spółki – siedziba spółki”, tudzież miejscowość, gdzie mieści się siedziba, jest nie do przyjęcia, ponieważ wyobrazić sobie łatwo, że podatnik określając tylko miejscowość wyjazdu i przyjazdu, (...) oraz łączny cel, bez ścisłego określenia miejsca gdzie on był realizowany, mógłby wpisać dowolną ilość przejechanych kilometrów, maskując wykorzystywanie samochodu do celów prywatnych, co przecież, przy ewentualnej kontroli podatkowej, byłoby nie do zweryfikowania, zwłaszcza po upływie pewnego okresu czasu. Z mniejszymi lub większymi zastrzeżeniami można zrozumieć stanowisko sądu. Odmienne podejście faktycznie mogłoby być swoistym zaproszeniem do nadużyć, aczkolwiek kwestia traktowania podatników z założenia jak potencjalnych oszustów podatkowych nadaje się na temat osobnego wpisu. Co ciekawe, mimo że sąd oddalił skargę podatnika, utrzymując w mocy wydaną interpretację, w przeciwieństwie do organu podatkowego uznał, że nie jest konieczne rozbijanie tego rodzaju wyjazdu na odcinki, z których każdy jest osobno ewidencjonowany, ale wystarczy jedna adnotacja z odpowiednio szczegółowym opisem trasy (np. z podanymi adresami punktów pośrednich). Chyba szykuje się skarga kasacyjna…\nNiemniej jednak interpretacja została utrzymana w mocy, a tym samym potwierdzono stanowisko wymagające od podatników iście kronikarskich zdolności. Czy tędy droga? Czy mnożąc wymogi ewidencyjne oraz ustalając stopień ich szczegółowości na takim poziomie, organy podatkowe faktycznie chcą walczyć z nadużyciami, czy być może „delikatnie” sugerują, że istnieje inne, znacznie łatwiejsze rozwiązanie pt. „50% odliczenie VAT”?\nPodejmując próbę odpowiedzi na tak postawione pytanie, warto zastanowić się nad następującym przypadkiem. U podatnika trwa kontrola podatkowa w zakresie podatku VAT za okres jednego roku podatkowego. Spółka posiadała kilkanaście samochodów, od wszystkich odliczała 100% podatku VAT. Jako, że podatnik był wzorem do naśladowania i zawsze stosował się do zaleceń organu podatkowego, ewidencja przebiegu pojazdów była prowadzona z dokładnością do 1 metra. Każdy wyjazd, każdego samochodu, każdy punkt pośredni – wszystko było odnotowane, szczegółowo opisane, wraz z adresami, przejechanymi kilometrami itd. W sumie kilka a może i kilkanaście tysięcy szczegółowych do granic możliwości wpisów w ewidencji. Do tak przygotowanego rejestru zasiada pracownik urzędu skarbowego z zadaniem: zweryfikuj jego prawdziwość. Można powiedzieć jedno – czeka go nie lada wyzwanie. Do wszystkich, którzy byliby gotowi podjąć się takiego zadania, pytanie – w jaki sposób, nawet dysponując tak szczegółowymi danymi, można wykazać autentyczność zaewidencjonowanej liczby przejechanych kilometrów, skoro z punktu A do punktu B można dojechać na kilkanaście różnych sposobów, a co za tym idzie rozbieżności w ilości przejechanych kilometrów mogą być znaczące? Co więcej, mogą istnieć okoliczności uzasadniające wybór tras alternatywnych (remont, korek, wypadek). Czy to też należy odnotować w ewidencji?\nZ punktu widzenia ekonomiki postępowania kontrolnego, ewidentnie fiskus strzela sobie w stopę. Pytanie – czy robi to świadomie...\nPozostaje mieć nadzieję, że w imię walki z nadużyciami fiskus nie wpadnie na pomysł, aby każda jazda samochodem, od którego odliczamy 100% podatku VAT, musiała odbywać się w obecności specjalnego inspektora państwowego, który wszystko sam zaewidencjonuje, i za którego pracę podatnik będzie musiał oczywiście zapłacić.


Paczki z pracy. Dostajecie - Forum Elektroniki Praktycznej\nPaczki z pracy. Dostajecie\nPostautor: zidane » 23 mar 2018, o 07:12\nTak z ciekawości. Czy Wasi pracodawcy robia Wam paczki w pracy?\nPostautor: tarli » 26 mar 2018, o 08:51\nNiestety nie. Ale planowaliśmy im zasugerowac , że mozna byłoby coś takiego zorganizować. Wiele osób dostaje takie paczki w firmach. Nie jest to duży koszt dla firmy a jednak jest przyjemniej.A u nas: zero paczek, zero premii. Zarobki jako takie, jednak czasami przydałoby się trochę ludzi zmotywować\nSzczególnie w okresach świątecznych kiedy wiele firm jednak takie paczki organizuje.\nhttps://gostynin.info/informacje/kosze- ... na-swieta/\nPostautor: Tri » 24 sie 2018, o 09:58\nSam jestem pracodawcą i nie robilem paczek pracownikom. Zrobiliśmy głosowanie z którego wyszło,ze wiekszośc zamiast paczek woli dostać bony na zakupy.I postanowiłem uszanować ten wybór. Tak chcieli to niech tak mają\nZa to zamowiłem dla nich kilka gadżetów firmowych. Nie były drogie ale chciałem aby dostali chociaż jeden drobiazg.\nPostautor: Tri » 6 lut 2019, o 09:13\nSam jestem właścicielem firmy i nie robię paczek pracownikom.Po prostu daję im premię i uwazam, ze lepiej niech sobie samodzielnie po prostu kupią to,co jest im potrzebne. Nie będę niczego im sugerował.\nJeśli chodzi o klientów, to nie mam obecnie żadnych poważnych klientów, którym mógłbym sprezentować coś takiego drogiego, jednak rozumiem ludzi, którzy dają takie droższe prezenty innym. Skupiam się raczej na tańszych gadżetach reklamowych. https://www.opengift.pl\nOstatnio zmieniony 25 lut 2019, o 12:32 przez Tri, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: r-mik » 6 lut 2019, o 10:23\nPaczki miały sens, gdy nie były dochodem czy były niżej opodatkowane niż dochód. To samo w bonami. Aktualnie czy kasa, czy paczka to jednakowy dochód i dawanie paczek nie ma najmniejszego sensu, najlepiej dać kasę. Bony mają sens jeśli do nich dostaje się kupony rabatowe ale bony są dobre w dużych miejscowościach. W małych będzie np jeden sklep, w którym owe bony da się zrealizować albo wcale i pracownik musi jechać 30 czy 60km na zakupy.\nPostautor: bjorn » 15 lut 2019, o 14:47


Muzyka ludzi pustyni. "Niesłyszalny nigdzie indziej rys" - Dwójka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 28.07.2017 13:28\n- Lubię opisywać rytm wyróżniający moje ulubione gatunki muzyki metaforami. Naszą tradycyjną muzykę Tuaregów wyobrażam sobie jako wielbłąda dostojnie kroczącego po drobnym piasku pustyni - mówił w Dwójce Ousmane Ag Mossa, lider zespołu Tamikrest.\nOusmane Ag Mossa, Andrzej Zieliński i tłumaczka Aleksandra Stelmach podczas wywiadu dla DwójkiFoto: Magdalena Dudek/Pardon, To Tu\nXylouris White. Greckie mity i didgeridoo z Australii\nTamikrest oznacza "przejście" w języku Tuaregów - koczowniczego ludu Sahary. To także nazwa działającego już ponad dekadę zespołu łączącego tuareską kulturę z dźwiękami z innych części świata, napotkanymi w czasie niekończących się tras.\nJak podkreślał Ousmane Ag Mossa, muzyka na całym świecie jest do siebie podobna. Ale to dobór poszczególnych muzycznych odcieni i sposób ich mieszania sprawia, że coś staje się wyjątkowe. - Jesteśmy wyizolowanymi od reszty świata ludźmi pustyni. To sprawiło, że nasza muzyka ma ten niesłyszalny nigdzie indziej rys. Zawdzięczamy to naszej tradycji - opowiadał artysta.\nW rozmowie również m.in. o tym, czy da się grać na lince hamulcowej od roweru, o trudnej historii Tuaregów (czy jak wolą o sobie mówić: Kel Tamashek, ludzi pustyni), czy o bluesie, który "brzmi jak krowa"...\nGość: Ousmane Ag Mossa (lider zespołu Tamikrest)\nZobacz więcej na temat: Andrzej Zieliński Afryka Północna MUZYKA


dodane przez: ewelinka2689 dn. 01-04-2013 r.\nZazdroszczę kobietom, które nie mają problemów z wypadaniem włosów. Wiele z nas jednak walczy z tą przypadłością. Rozwiązania naszych problemów często szukamy na popularnych forach internetowych, kupując na oślep polecane preparaty. Przeanalizujmy zatem główne przyczyny utraty cennego elementu naszego wizerunku, pamiętając przy tym, iż wypadanie włosów jest procesem dość normalnym, gdyż 10 % z nich znajduje się w fazie nieaktywnej, a 90% ciągle rośnie. Jeśli wypada nam do 100 włosów dziennie (w zależności od ich naturalnej gęstości) nie powinno to stanowić powodu naszego niepokoju, jednak, gdy zauważamy na szczotce ilość większą od powyższej wówczas starajmy się uzyskać pomoc u specjalisty. 1. Wypadanie włosów może być skutkiem ciężkiej, przebytej choroby z którą wiąże się konieczność przyjmowania dużej ilości lekarstw. Nawet zwykła grypa i wysoka gorączką mogą spowodować utratę włosów. Jest to stan przejściowy, po powrocie do zdrowia wystarczy dostarczyć organizmowi niezbędnych witamin.\n2. Częstokroć nie zdajemy sobie sprawy, iż przez fantazyjne, częste upięcia włosów w np. koński ogon, czy ciasny kok mechanicznie je uszkadzamy- warto wówczas zmienić fryzurę- być dać włosom "poodychać".\n3. Ukochane przez kobiety szampony często zawierają detergenty, na które skóra naszej głowy jest szczególnie wrażliwa. Kiedy podczas mycia głowy szamponem o nieziemskim zapachu odczuwasz swędzenie, pieczenie, pojawiają się widoczne zmiany skórne np. w postaci czerwonych plamek należy zmienić go na łagodniejszy, naturalny, bez substancji zapachowych.\n4. Niewiele kobiet zdaje sobie sprawę, iż nadmierna utrata włosów spowodowana jest zaburzeniami hormonalnymi.\n***TESTOSTERON Hormon pożądany przez Panów, w organizmie kobiety potrafi nieźle namieszać. Zbyt duża ilość tego hormonu a zbyt mała estrogenów jest jedną NAJCZĘSTSZYCH przyczyn gubienia włosów. Wówczas konieczne jest ustabilizowanie pracy hormonów. Cechą charakterystyczną takiego stanu jest utrata włosów głownie w okolicy czoła (przez co się powiększa i staje się wyższe) oraz na czubku głowy). "Zjawisko" nosi nazwę łysienia androgenowego *\n**Wiele kobiet zauważa wypadanie włosów tuż po urodzeniu dziecka, co również wiąże się z zaburzeniem równowagi hormonalnej. W czasie ciąży niektóre hormony powodują, iż włosy „nieaktywne” nie wypadają. Kiedy hormony wracają do poziomu sprzed ciąży, włosy powracają do swojego naturalnego cyklu, czyli znowu zaczynają wypadać, ale również organizm pozbywa się tych „starych” ze zwiększoną siłą.\n5. Choroby tarczycy ( ja się mieszczę w tej kategorii niestety) Na tarczycę zazwyczaj nie zwracamy uwagi do momentu, w którym pojawiają się zaburzenia w jej funkcjonowaniu. Bardzo często pierwszym sygnałem, niekiedy lekceważonym i niekojarzonym z tarczycą, jest problem z wagą oraz cerą i włosami. Niedoczynność tarczycy, czyli niedobory hormonów przez nią produkowanych objawia się głównie tym, że włosy są bardzo suche, łamliwe, a w dotyku są nieprzyjemne, bo szorstkie. Włosy przy nadczynności tarczycy są jakby pokryte woskiem, mają jedwabisty połysk. W tym przypadku może pojawić się łysienie rozlane czy plackowate. Wówczas koniecznością jest wizyta u endokrynologa, który zleci wszelkie niezbędne badania. Wiele kobiet nie zdaje sobie sprawyt, iż ma problemy z tarczycą, która potrafi skrupulatnie rozregulować pracę naszego organizmu, wpływając m.in. na przemianę materii.\n6. STRES Przemęcznie pracą, zbyt dużo obowiązków, problemów, z którymi sobie nie radzimy, silny wstrząs psychiczny np. utrata bliskiej osoby. Stres powoduje zaburzenia hormonalne, co nie wpływa pozytywnie na stan naszej czupryny.\n7. Odżywianie Nieodpowiednie nawyki żywieniowe również odbijają się na stanie naszych włosów. Najczęściej związane jest to z brakiem żelaza, dlatego też, włosy kobiet cierpiących na anemię są cienkie i rzadkie. Warto wówczas zaopatrzyć się w suplementy diety, których na rynku jest dość sporo.\n8. Przesadna stylizacja Środki do stylizacji w postaci rozjaśniaczy, farb, mocnych lakierów, ciepły powiew suszarek, stosowanie prostownic, lokówek, nadmierne wycieranie włosów ręcznikiem z pewnością nie zaowocuje poprawieniem stanu włosów. Pamiętajmy o codziennym masażu skóry głowy, który pobudzi krążenie i meszki włosowe.\n9. Papierosy Palenie papierosów wbrew różnym opiniom ma wpływ na włosy i może powodować nawet łysienie. Tytoń niszczy mieszki włosowe i hormony odpowiedzialne za wzrost nowych włosów.\nPrzyczyn jest mnóstwo, czasem warto zasięgnąć rad kogoś, kto jest kompetentny w tej dziedzinie... warto kontrolować stan swojego organizmu i robić okresowe badania, chociażby morfologię krwi. Ja długo szukałam kupując coraz to nowe preparaty- owszem odnosiło to pozytywny wydźwięk- krótkotrwały, konczyło się na powracającym problemie, nowymi wcierkami w skórę głowy, suplementami diety, szamponami i "chudnięciem" portfela. Też myślałam" brak witamin"- szczególnie, że dużo schudłam- okazało się zupełnie coś innego. Wówczas konieczne jest leczenie choroby głównej w moim przypadku tarczycy:) Mam nadzieję, że chociaż trochę pomogłam przedstawając w wielkim skrócie głowne przyczyny utraty włosów.\nwpis edytowany 2013-04-01 o godz. 18:24:02\ndodane: 07-04-2013 16:41\n@tanio--bez-kitu- ja wcieram w już podsuszone, jeszcze nie do końca suche ale też nie bardzo mokre :)można też w suche jak najbardziej\ndodane: 05-04-2013 14:24\nWłaśnie zaczęłam go łykać;D Czasami mam wrażenie, że na mnie wszelkie te sposoby po prostu nie działają;D Skutecznie jestem uodporniona na nie;(\ndodane: 05-04-2013 14:18\nMojej koleżance bardzo pomógł cynk w tabletkach, więc może warto spróbować ;)\ndodane: 03-04-2013 11:46\ni jeszcze jedno pytanie, włosy muszą byc wysuszone czy mokre zeby wetrzec w skore glowy? :)\ndodane: 03-04-2013 11:42\nBetaaaaa: dzięki bardzo ! :) na pewno wypróbuje :)\ndodane: 03-04-2013 11:20\n@tanio--bez-kitu- wcierasz tylko w skórę głowy, nie spłukujesz. tak samo jak wodę brzozową czy pokrzywową. najlepiej po myciu włosów albo na kilka godzin przed myciem. nie przetłuszcza więc można spokojnie po myciu, co jest najlepsze żeby do następnego mycia działała. mi się nie podoba zapach ale nie czuć aż tak, więc da się przeżyć;)\ndodane: 02-04-2013 23:05\nWielkie dzięki za "przepis";)\ndodane: 02-04-2013 22:53\nEwelinko ja polecam coś takiego: Potrzebna będzie nam buteleczka z atomizemer do sporządzenia srayu( ja używam po mgiełce do ciała). Do buteleczki wlewamy sok z aloesu. 2-3 łyżki jakiegoś oleju( ja używam olejku z alterry) i energicznie mieszamy. Rozpylamy preparat na włosy 2 razy dziennie aby ich nie przetłuścić. Świetnie odżywia i poprawia kondycję włosów. Ja używam miąszu z aloesu doniczkowego ale można również kupić taki sok aloesowy np. w aptece:)\ndodane: 02-04-2013 22:41\nmargerita28 jak robisz taką płukankę? ja muszę wypróbować tą kozieradkę, o której wspomniała Betaaaa\ndodane: 02-04-2013 22:38\ntak cały czas stosuje;) jest super ,nowe wloski nawet rosną i jest tani jakies 6zl w naturze;)\ndodane: 02-04-2013 22:37\npauliskap ten olejek na porost włosów stosowałaś?\ndodane: 02-04-2013 22:35\npolecam tabletki Silica:)i płukanki z aloesu\ndodane: 02-04-2013 22:29\nja polecam tabletki CALCIUM PANTOTHENICUM JELFA oraz Olejek na porost włosów Green Pharmacy z chilli;))\nWłaśnie, mogłabyś napisać o tym coś więcej, wprawdzie słyszałam kiedyś o tym specyfiku ale nie mam pojęcia jak to stosować a chciałabym wypróbować:)\ndodane: 02-04-2013 14:14\nbetaaaaa: a po jakim czasie splukac tą wcierke z kozieradki ? :D\ndodane: 01-04-2013 23:46\ndziewczyny- kozieradka! cudo, po czesaniu 2-3 włosy na szczotce, wcześniej jakieś nawet 10. tylko trzeba stosować raz dziennie i wystarczy ;)\ndodane: 01-04-2013 21:17\nNieCwiedziasta jednoczę się z Tobą w bólu, choć ja znam (aż za dobrze)swoją przyczynę utraty włosów. Ja próbowałam wszystkiego, w końcu zrobiłam badania lekarskie.\ndodane: 01-04-2013 21:11\na teraz u mnie nasiliło się wypadanie włosów, niestety...;/\ndodane: 01-04-2013 21:02\nhehe oby pomogły ;D\nPOKRZYWA HERBATA POLECAM\nadidas koronka Nike air max reserved body płaszcz ćwieki lacoste nike skóra spodnie new look STRADIVARIUS buty ccc nowa kolekcja sweter asos


Olej Arganowy Jadalny Zimnotłoczony, 230 ml Aromatika | Ukraina Shop\nOlej Arganowy Jadalny Zimnotłoczony, 230 ml Aromatika\nOlej arganowy posiada korzystne właściwości medyczne, kosmetyczne jak i spożywcze. W dzisiejszych czasach znany jest jako składnik wielu profesjonalnych i ekskluzywnych kosmetyków. Nadaje się do spożycia jako dodatek i dressing do sałatek, jako marynata do mięs i innych produktów spożywczych.\nOLEJ ARGANOWY Z PIERWSZEGO TŁOCZENIA\nMetoda otrzymywania: tłoczenie na zimno nasion drzewa arganowego\nOlej arganowy zwany jest również płynnym złotem czy złotem Berberów. Olej arganowy posiada lekko czerwony kolor i bardzo delikatny posmak orzeszków ziemnych, po przetworzeniu traci te naturalne cechy, jednak właściwości nie ulegają zmianie.\nNadaje się do spożycia jako dodatek i dressing do sałatek, jako marynata do mięs i innych produktów spożywczych.\nDziałanie ogólne Oleju Arganowego: antyoksydacyjne, dezynfekujące, obniża poziom cholesterolu, poprawia krążenie krwi, wspomaga naturalną odporność organizmu.\nZastosowanie w medycynie naturalnej: profilaktyka chorób nowotworowych, choroby układu krążeniowego: nadciśnienie tętnicze, problemy krążeniowe, choroby serca (zmniejsza ryzyko zawału serca i miażdżycy), zapobieganie chorobie Alzheimera, zapobieganie chorobie Parkinsona, choroby skórne: łuszczyca, trądzik, atopowe zapalenie skóry, poparzenia słoneczne i in.; reumatyzm.\nNajwiększe swoje działanie podkreśla olej arganowy jako produkt przeciwstarzeniowy.\nStosowany do demakijażu, maseczek kosmetycznych jak i masaży, wspaniale pobudza krążenie krwi, wpływa odmładzająco na skórę. Wspaniale nadaje się do pielęgnacji niemowląt, zabezpieczając ciało przed odparzeniami.\nStosowany jest również do pielęgnacji włosów przy wypadaniu włosów oraz rozdwajaniu się końcówek.\nTłuszcze - 99,2\nWartość energetyczna (kcal) na 100 g - 892 kcal.\nOlej arganowy firmy Aromatika nie został wytworzony z surowców genetycznie modyfikowanych.\nTermin przydatności: 12 miesięcy. Data konfekcjonowania:


To wręcz zadziwiające, jak matka natura radzi sobie z intruzami, jakimi jesteśmy my oraz znakomita większość naszych wynalazków. Powoli, ale sukcesywnie i skrupulatnie, co pokazuje okręt Titanic, spoczywający w głębinach północnego Atlantyku.\nJest ku temu prosty powód – Titanic marnieje nam w oczach z roku na rok i wszystko wskazuje na to, że jeszcze kilka dekad i pozostanie po nim wyłącznie sterta bliżej niezidentyfikowanych kawałów blachy. Sporo jednak jeszcze lodowców umrze, zanim to się stanie, bo nie bez powodu statek ten leży już na dnie od 107 lat.\nNajnowsze spostrzeżenia uchwycone przez Deep Submergence Vehicle sugerują jednak, że korozja jest już na tak zaawansowanym stadium, że wreszcie pokład runie na niższe sekcje statku i raz na zawsze zablokuje dostęp do wnętrza Titanica. Powód tak szybkiego rozkładu setek ton blach? Sól w wodzie, która tylko przyśpiesza cały proces. Dokładnie ten sam, który trapi kierowców w okresie zimowym, osadzając się na podwoziu samochodów podczas jazdy po drogach.\nNa ten moment nie ma pewności co do tego, kiedy Titanic przestanie istnieć, ale już teraz nawet delikatne dotknięcie przeżartych rdzą struktur może sprawić, że te rozsypią się na drobny pył.\nCzytaj też: Ten proces nie zmienił się u zwierząt przez miliony lat


Autor: Marta października 28, 2018\nNa początku chciałabym wszystkim podziękować za to, że odwiedzacie moją stronkę a liczba czytelników niesamowicie rośnie!!!! Jest mi niezmiernie miło i cieszę się, że ciekawią Was moje poczynania na tyle ,że wracacie tu bardzo często. Extra, że tyle nowych ludzi dołącza do grona czytelników 😍 💖 👍. Dziękuje!!!\nNa Waszą prośbę zmieniłam opcję w komentarzach, można już wstawić bez logowania się :)\nDzisiaj opowiem o mojej sypialni 😉\nJak już wcześniej wspominałam bardzo lubię kino, stąd pomysł na moją sypialnie. Postanowiłam, że zrobię trochę w stylu lat 50.\nNa początku chciałam podkreślić charakter poddasza umieszczając na jednej ze ścian fototapetę imitującą mur, na którym znajduje się okno w kształcie starego zegara - widok z niego jest piękny:)\nNa podłogę położyliśmy szarą wykładzinę po to, żeby było przytulnie. Na niej stanęło łóżko z eco skóry z czarnym pikowaniem co dodało trochę eleganckości. Na przeciw pojawiła się czarno-biała szafa, telewizor i przerobiona przeze mnie komoda. Przy ścianie koło okna następna przerobiona przeze mnie komoda i dodatki.\nJak wiecie dodatki są najważniejsze, dodają charakteru i wiele mówią o nas. Teraz weszły w modę motywy kwieciste i liście palm, może i fajne ale co ja mam do tego ani ze mnie ogrodnik ani widok palm nie wprawia mnie w jakiś zachwyt. Wchodząc do mieszkania każdego z nas powinniśmy wiedzieć co lubimy, czym się zajmujemy i fascynujemy. Dom to jakby nasza druga skóra, każda jego część ma jakąś historię .\nChcąc uzyskać mój cel dodałam parę elementów związanych z tematyką kina lat 50 czyli melonik, cylinder, klaps filmowy, plakat z ikonami starego kina, tematyczna pościel oraz trochę dodatków glamour.\nTę komodę przerobiłam sama w dość prosty sposób. Jest to komoda, którą kiedyś przytargał mój mąż - była fatalna!!! Ze sklejki w kolorze bukowym.....😜 W oddzielnym artykule napiszę Wam jak takie komody przerobić a mam kilka takich przerobionych mebli w moim domu. Oczywiście dołączę fotki i krok po kroku opiszę co robić.\nZnalazłam starą lampę, która miała dwa źródła światła. W sypialni nie jest potrzebne mi tak intensywne światło więc postanowiłam zrezygnować z jednej żarówki i klosza a na ich miejsce nałożyć cylinder.\nJest i szafa, która trochę ma już lat. Postanowiłam jej nie zmieniać, ponieważ kolorystycznie podpasowała mi do całości, aczkolwiek pewnie teraz kupiłabym trochę inną. Z roku na rok w sklepach wszystko jest bardziej udoskonalone, lepsze materiały i oczywiście moda co rusz się zmienia. Moja sypialnie powstała już parę lat temu. Pewnie dzisiaj zamiast pomalować ścianę na szaro, położyłabym beton ale ile można przerabiać!.... Dlatego też nie warto iść za modą, która jak szalona wciąż się zmienia tylko oddać charakter siebie, naszych zainteresowań, ponieważ to jest zawsze stałe!\nNastępną komodę do przeróbki dostałam od brata. Była całkiem fajna bo drewniana ale niestety mi nie pasowała. Postanowiłam również pomalować ją białą farbą do mebli (koniecznie wodna) oraz czarną farbą tablicową na której umieściłam napisy mazakiem kredowym. Komoda ta stoi tuż obok szafy:)\nW pokoju tym stoi również rower stacjonarny, na którym jeździłam codziennie po około 20 km. Miałam półroczną przerwę - o czym dobrze wiedzą moje ciuchy i uda!!!!! Bardzo go przeprosiłam i od 2 tygodni zasuwam jak dzika 👍 😜 💪\nTo tyle na temat mojej sypialni, mam nadzieję, że w jakiś sposób Was zainspirowałam!!!!!\nPozdrawiam serdecznie i miłej niedzieli Wam życzę!\nPs. Komentarze można już zostawiać bez logowania ;)\nEtykiety: dekoracje sypialnia wnętrze\nnatulka 5 czerwca 2019 09:06\nNaprawdę wspaniała masz sypialnie. Jaki rodzaj masz kołder?? Widziałam ciekawą ofertę na kołdry syntetyczne https://senpo.pl/koldry/koldry-syntetyczne/ i zastanawiam się nad jakąś nową do swojej sypialni. Tylko nie znam się dobrze na tych rodzajach


O Firmie - NOVA BP Legionowo\n"NOVA BP" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. jest firmą handlową zajmującą się sprzedażą produktów budowlanych i akcesoriów tzw. stolarki otworowej. Doświadczeni handlowcy zapewnią Państwu miłą i kompetentną obsługę, udzielą fachowej rady i pomogą w podjęciu ostatecznej decyzji co do wyboru określonego towaru.\nFirma powstała w 1999 roku, w ofercie firmy znajdowały się wówczas okna PVC oraz usługi montażowe. Początkowo firma mieściła się w małym lokalu przy ulicy Jagiellońskiej. Ponieważ nasza oferta bardzo szybko się poszerzała o kolejne produkty (parapety wewnętrzne i zewnętrzne, okna drewniane i aluminiowe, drzwi wewnętrzne i zewnętrzne, rolety materiałowe, żaluzje, moskitiery, rolety zewnętrzne, drzwi antywłamaniowe, bramy garażowe) musieliśmy zmienić lokal na większy i przez kolejne osiem lat firma mieściła się przy ulicy Sowińskiego w budynku "ANAT" w Legionowie.\nW 2008 roku zmieniliśmy lokal na jeszcze większy i tak obecnie biuro mieści się przy jednej z głównych ulic Legionowa w nowoczesnym budynku ( na zdjęciu ) z dogodnym parkingiem dla samochodów. Dzięki dużej powierzchni wystawowej można obejrzeć większość oferowanych przez nas produktów. Na wystawie mamy około 100 sztuk drzwi, wszystkie okna z najnowszej kolekcji, bramę garażową oraz ekspozycje rolet i żaluzji.\nPrzez te wszystkie lata udało nam się nawiązać współpracę z najlepszymi firmami branży budowlanej takimi jak:\nOKNOPLAST Kraków - okna PVC,\nPOZBUD - okna drewniane\nPOL-SKONE Lublin - drzwi wewnętrzne i zewnętrzne, okna drewniane\nPORTA, DRE, CENTURION, INTENSO - drzwi wewnętrzne\nPARMAX, WIKĘD, MARTOM, WIATRAK, DOORSY, ALUHAUS - drzwi zewnętrzne.\na także z firmami KRISPOL, HÖRMANN i NOVOFERM produkującymi bramy garażowe.\nW swojej ofercie posiadamy również pełny asortyment osłon okiennych firmy Anwis: żaluzje, rolety, plisy, moskitiery, rolety zewnętrzne oraz bogaty wybór parapetów wewnętrznych i zewnętrznych.\nFirmy te wybraliśmy nie przypadkowo, gdyż uważamy, że oferują najlepsze produkty a celem naszej firmy jest dostarczanie naszym klientom produktów najwyższej jakości. Służymy naszą wiedzą i doświadczaniem i zapraszamy do skorzystania z naszych usług.\nPosiadamy również doświadczone ekipy montażowe, które świadczą oprócz pomiarów i usługi montażu usługi doradztwa technicznego. Nasi montażyści cyklicznie korzystają ze szkoleń co procentuje wysoką jakością usługi. Proponujemy oprócz standardowego montażu okien i drzwi montaż energooszczędny; tzw "ciepły montaż" z zastosowaniem folii paroprzepuszczalnych i paroizolacyjnych oraz taśm rozprężnych.\nZapraszamy od poniedziałku do piątku w godzinach 9ºº - 18ºº oraz w soboty w godzinach 10ºº - 14ºº\n©2021 NOVA BP. Wszelkie prawa zastrzeżone. Polityka prywatności (RODO). 2/98/280669


Powidoki - Centrum Sztuki Mościce\nPolski kandydat do Oscara w 2017 roku. Historia Władysława Strzemińskiego, artysty, który nie poddał się socrealizmowi i doświadczył dramatycznych skutków swoich wyborów artystycznych.\n#Spotkania z Polskim Filmem#Mariusz Widawski#Andrzej Wajda#Bogusław Linda\nPojedynczy seans: 20.11.2018 godz. 18.00\nBilety w sprzedaży od 2.11 (piątek)\nObsada: Bogusław Linda, Bronisława Zamachowska, Zofia Wichłacz, Tomasz Włosok, Paulina Gałązka, Mateusz Rusin, Irena Melcer\nHstoria człowieka niezłomnego, Władysława Strzemińskiego pioniera polskiej awangardy, ze znakomitą rolą Bogusława Lindy.\nWykorzystane w filmie - jako prace studentów łódzkiej PWSSP, uczniów Władysława Strzemińskiego - obrazy autorstwa Jakuba Stępnia wzorowane są m.in. na twórczości Artura Nacht-Samborskiego ("Liście w białym wazonie na stole', ok. 1970, MNW) oraz Jana Cybisa ('Martwa natura', 1971, MNW)


Wystawa Dominiki Olszowy - Snowfake generation - Co? Gdzie? Kiedy? - Poznan.pl\nDom to miejsce, które opuściliśmy. Kolejne pokolenie młodych dorosłych rusza w świat. Pozostawiają za sobą przestrzeń, która dotąd chroniła ich wyjątkowość i bezradność. Puste miejsce wciąż jednak czeka na swych mieszkańców i niestrudzenie ich przyzywa, wywołując tajemnicze odczucie niespełnienia, permanentny niepokój, poczucie niestabilności oraz zaburzenia snu. Dominika Olszowy tworzy fikcyjną przestrzeń, która mogła nigdy nie istnieć, jednak stale zaznacza swoją obecność, fantomowo wciska się w realną sferę życia i rezonuje w nieświadomych praktykach codzienności.\nArtystka w swojej praktyce artystycznej wykorzystuje wideo, mockumenty, performance, programy telewizyjne, seanse spirytystyczne, instalacje, obiekty, scenografie, zespoły muzyczne, galerie i gangi motocyklowe. Nietypowe konwencje i niemodne estetyki, którymi brawurowo operuje, otrzymują w jej pracach drugie życie, granice między fikcją i faktem rozmywają się, prawdziwe historie rozwijają swój fantastyczny charakter, a rzeczywiste miejsca zyskują nadprzyrodzony wymiar. Jej realizacje są przesycone gorzkim humorem i ironią, niekiedy bywają brzydkie i często wzruszające.\nDOMINIKA OLSZOWY (ur. 1982) - studiowała na kierunku Intermedia na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, a także na Wydziale Sztuki Mediów i Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Swoje prace prezentowała m.in. w Zachęcie - Narodowej Galerii Sztuki, CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Galerii Plato w czeskiej Ostravie, w Galerii Raster w Warszawie, lokalu_30, MOS w Gorzowie Wlkp., na Międzynarodowym Biennale Sztuki Współczesnej RIBOCA w Rydze. Od 2008 roku tworzy efemeryczną Galerię Sandra. Współtworzyła radykalną grupę hip-hopową Cipedrapskuad oraz gang motorowerowy Horsefuckers M.C. Często współpracuje z twórcami teatralnymi tworząc scenografie do spektakli. w 2019 roku otrzymała nagrodę "Spojrzenia - Deutsche Bank" dla najciekawszej młodej polskiej artystki ostatnich dwóch lat. Mieszka i pracuje w Warszawie.\n*Respektując wytyczne MKiDN dla muzeów i galerii sztuki w stanie panującej epidemii COVID-19 uczestnictwo w wydarzeniu odbędzie się przy zachowaniu obowiązujących zasad sanitarnych. Zwiedzających prosimy o zakrycie twarzy i zachowanie dystansu. W galerii może przebywać ograniczona liczba osób.


dk-detailing.pl - kosmetyka samochodowa łódź - Masz firme ? Dodaj ją do katalogu !\nNie jest bezproblemowo otrzymać lakier w pięknym stanie. Nawet, jeśli mamy nowy samochód to trzeba się liczyć z tym, że konieczny będzie auto detailing łódź i warto się do takiej firmy zgłosić. To eksperci od lakierów, zatem są pomocni. Sami nie mamy takich umiejętności jak osoby, które, na co dzień się tym zajmują. Bezproblemowo można uszkodzić powłokę lakierniczą i wtedy tylko pomoc lakiernika coś zmieni, a to będzie faktycznie bardzo drogie. Obecnie poza woskami używane są warstwy ceramiczne, które chronią przed zabrudzeniami lakieru.


Użyj swojego Flickr jako blog klienta\nJeśli wziąć pod uwagę moje zdanie, to uważam Flickr najlepszym фотохостингом, który ma tak wiele przyjemnych rzeczy, że coraz mnie gdzieś można tylko poprzez jeszcze więcej takich «smakołyków». Jeśli masz własny blog, standalone lub na blogu w serwisie typu DOWIEDZ się, wszystkie zdjęcia i filmy z tego serwisu możesz zamieścić na swoim blogu z Flickr bezpośrednio, tak jeszcze i zadawać to, jak to wszystko będzie wyglądać w końcu. O tym będziemy mówić do was dzisiaj.\nAby podłączyć twój blog lub kilka blogów do konta Flickr, należy wykonać następujące czynności:\n1. Zerknij na ten link http://flickr.com/account/?tab=extend lub nawigacji Flickr: You -> Your Account -> zakładka Extending Flickr, a następnie zejdź na dół strony w sekcji Your Blogs i kliknij na edit.\n2. Wciskasz Add abother blog i wybierz typ swojego bloga:\nPrzy okazji, dla standalone bloga na WordPress warto wybierać nie WordPress Blog (to do bloga-usługi na Wirdress.com), a MetaWeblogAPI. Jeśli blog-hostings wszystko jest proste i intuicyjne, to na WordPress zatrzymajmy się.\n3. Tak wyglądają ustawienia bloga Besttips.pl czyli na blogu, który działa na WordPress i nie znajduje się w folderze, a w katalogu głównym domeny (nie zbieraj www przed domeną, z nim Flickr nie zaakceptuje twój blog jakoś):\n4. Potwierdź wprowadzone dane po kliknięciu na NEXT.\n5. All DONE. Teraz przechodzimy do tego, jak będą się wyprasować wasze posty.\n6. Klikając na create a custom posting template, zostaniesz przeniesiony na stronę wyboru дефолтных układów noclegów zdjęć i filmów.\nUkłady do zdjęcia:\nUkłady do filmów:\nWybieraj proste kliknięcie, co ci pasuje.\n7. Teraz musisz wiedzieć, że przy постинге w dowolnym układzie zdjęcie, będziesz zamieścić na swoim blogu:\ntytuł, który sami wprowadzenia;\ntekst, który sami wpisać;\nzdjęcia lub filmy, które będą wyświetlane w danym rozmiarze, kliknij na nim będzie w lotnictwie wojskowym oryginał zdjęcia na Flickr.\npodpisy do zdjęć/wideo wyświetla tytuł zdjęcia z linkiem do niego, a także imię i nazwisko autora, powołując się na jego album.\nDobra wiadomość jest taka, że p. 7.4 można zmienić lub usunąć całkowicie, jeśli sumienie nie dręczy Jeśli dostosowanie was nie interesuje, to naciskać na USE THIS, w przeciwnym razie na CUSTOMIZE.\n8. Dostosowanie się dzieje zmianą kodu HTML.\nTeraz trochę o постинге.\nPodczas oglądania zdjęć lub filmów w serwisie Flickr, kliknij u góry nad treścią przycisk BLOG THIS i wybierz swój blog:\nPo kliknięciu na wybranym blogu, rzucasz się na stronę, gdzie można określić temat wiadomości, a także, tekst (można używać HTML). Naciskasz POST ENTRY i zdjęcia/filmy są natychmiast trafia w twój blog. Jedyną wadą tego typu delegowania jest niemożność określić kategorie i tagi do twojego postu.\nRosyjski iTunes już nie za górami!\niTunes Store świętuje 1 miliard podcastów


Finał XVII Jesieni Organowej\nZakończył się XVII festiwal Jesień Organowa w Powiecie Bieruńsko-Lędzińskim. Ostatni z ośmiu koncertów odbył się w niedzielę, 23 października, w bieruńskim kościele św. Barbary.\nPodczas wszystkich koncertów wystąpiło ogółem 25 artystów, wysłuchaliśmy ok. 60 utworów pochodzących z różnych epok, wykonawcami aż czterech muzycznych wieczorów byli goście z zagranicy (Czechy, Niemcy, Szkocja). Uczestniczyliśmy też w dwóch niecodziennych wydarzeniach: w Chełmie Śląskim w ramach festiwalu po raz pierwszy zabrzmiały nowe organy, po raz pierwszy również jeden z koncertów odbył się w kościele ewangelickim w Lędzinach - Hołdunowie.\nW koncercie finałowym wystąpił znakomity gdański organista Giedymin Grubba oraz Kwintet Instrumentów Blaszanych Jania-Band w składzie: Klaudiusz Jania – trąbka, Adrian Gaweł – trąbka, Konrad Gouda – róg, Dawid Guzy – puzon i Krzysztof Orziński – tuba. Zespół rozpoczął i zakończył cały wieczór. Na wstępie zagrał niezwykle piękną Sonatę św. Marka, której autorem jest czołowy przedstawiciel tzw. późnej szkoły weneckiej Tomaso Albinoni. Był on jako muzyk związany ze słynną bazyliką św. Marka w Wenecji, stąd zapewne tytuł utworu. Zaś na zakończenie koncertu (i całego festiwalu) zabrzmiało w wykonaniu Jania-Bandu oraz Giedymina Grubby nieśmiertelne Alleluja z Mesjasza G. F. Haendla.\nHaendel był zresztą tego wieczoru dość eksponowanym kompozytorem, bo Giedymin Grubba świetnie zagrał jeszcze jego koncert organowy w tonacji F-dur. Autor Mesjasza uchodzi za twórcę tej formy muzycznej; wykonywał swoje koncerty organowe z orkiestrą pomiędzy poszczególnymi częściami oratoriów, co spotykało się z zaciekawieniem publiczności, bowiem organy nie były w XVIII-wiecznej Anglii instrumentem tak popularnym jak w Niemczech, czy we Francji. Ponadto gdański organista interesująco zagrał jeszcze wspaniałą Passacaglię c-moll J. S. Bacha oraz wirtuozowski Concert piece op. 52a XX-wiecznego kompozytora belgijskiego Flora Peetersa. Szczególny aplauz publiczności wzbudził zwłaszcza ten ostatni utwór – niezwykle żywiołowy, dynamiczny, pełen kontrastów harmonicznych, melodycznych i rytmicznych. Słuchaczy nie zraził bynajmniej atonalny, dysonansowy język muzyczny tego współczesnego dzieła, w czym oczywiście duża zasługa perfekcyjnego wykonania. Giedymin Grubba grał na naszym festiwalu po raz pierwszy, ale prawdopodobnie nie ostatni. Wirtuoza tej klasy chętnie w przyszłości ponownie zaprosimy.\nDobrze spisał się też zespół Jania-Band, tym bardziej, że grał wyłącznie dopiero co napisane transkrypcje, czyli opracowania utworów, które na kwintet instrumentów dętych blaszanych zaaranżował leader grupy Klaudiusz Jania.\nW sumie bardzo interesujący koncert, godny finału XVII Jesieni Organowej w Powiecie Bieruńsko-Lędzińskim.\nJak zwykle dopisała też publiczność; niemały przecież kościół św. Barbary w Bieruniu był wypełniony po brzegi. To szczególna cecha naszego festiwalu, że organizatorom od lat udaje się trafiać w gusta słuchaczy, bo właściwie na wszystkich koncertach frekwencja jest stuprocentowa, chociaż prezentowane utwory nie zawsze należą do „lekkich, łatwych i przyjemnych”. To z pewnością kwestia doboru wykonawców i programów, ale też oddanych muzyce i coraz bardziej z nią obeznanych rodzimych melomanów.\nFestiwal spełnia przecież także rolę w pewnym sensie edukacyjną. Jaki procent społeczeństwa chodzi na koncerty muzyki klasycznej, uczęszcza np. do opery? Pewnie można to zmierzyć w promilach! Staramy się wypełniać tą lukę przychodząc z muzyką do poszczególnych gmin i tym bardziej cieszy nas zainteresowanie publiczności naszymi propozycjami. Gdyby nie ono, Jesień Organowa już dawno umarłaby śmiercią naturalną. Ale na szczęście na razie jej to nie grozi, więc już teraz zapraszam na kolejny XVIII festiwal w przyszłym roku.\nDo zobaczenia w pierwszą niedzielę września A.D. 2017! ■ Roman Jochymczyk


Lokalny doradca biznesowy – Strona 2 - Nasz Orange\nLokalny doradca biznesowy\nChętnie porozmawiam jeżeli jeszcze aktualne. Jestem nowy na forum. Prośba o wiadomość z kontaktem do siebie.\nA Pan to ...?\n@bwlodar jeżeli posiadasz dużą firmę, to skorzsytaj z tego formularza: http://www.orange.pl/kid,4004867744,id,4004867749,article.html\nJeżeli mniejszą, to na dole strony masz "Spotkaj się z prywatnym doradcą". A jest to pod poniższym linkiem: https://www.orange.pl/male_firmy\nJeżeli jesteś pracownikiem, to przeczytaj zasady, które są tutaj: https://nasz.orange.pl/t5/O-spo%C5%82eczno%C5%9Bci/Zasady-Nasz-Orange/td-p/45\nZaintrygował mnie ten temat, trafiłem na niego przypadkiem szukając czegoś na google - pracuję dla Orange i chętnie pomogę Panu @mmmmmm jeżeli jeszcze aktualne. Nie wiem gdzie leży genezę problemu że od listopada nikt się z Panem @mmmmmm nie skontaktował. Wyszedłem z założenia że lepiej późno niż wcale.\nWysłałem tez do Pana @mmmmmm wiadomość prywatną.\nWitam, minęło wiele miesięcy, niestety już nieaktualne. Wybraliśmy inną firmę w której korporacyjny beton nie powoduje takich żałosnych problemów.\nSzkoda, w wiadomości prywatnej wysłałem kontakt do siebie, w razie potrzeby się polecam. Pozwolę sobie jeszcze później do Pana napisać na priv. Może uda mi się zmienić Pana negatywne zdanie. Pozdrawiam.\nNiestety za późno, jak trzeba podpisać umowę jesteście pierwsi po prowizję, jak trzeba potem uzyskać informacje, coś doprecyzować lub coś nie działa - znikacie. Umowy zostały podpisane, dziękuję bardzo.\nP.S. Zróbcie w końcu punkty styku w swojej sieci w Polsce i wymieniajcie się darmowo ruchem bo routing przez frankfurt to jest dramat.\nMa Pan mylne wrażenie, przynajmniej o mnie. Pracuję w branży na tyle długo że niejednokrotnie jestem w stanie pomóc moim klientom zdalnie, nawet nie pisząc zleceń na uszkodzenia. Mam referencje od moich klientów dotyczące nie tylko sprzedaży, ale i opieki nad produktem. Jeżeli ma Pan jeszcze jakąś usługę w Orange to chętnie podejmę temat i sprawdzę czy jest możliwość jakiejś optymalizacji, ewentualnie porostu możemy porozmawiać. W wiadomości prywatnej wysłałem Panu kontakt @ do siebie. Pozdrawiam.\nWitam, nie pisze o Panu, pisze o dotychczasowych wielu pracownikach Orange z którymi mieliśmy do czynienia. Jeśli tak jest pozostaje życzyć aby wprowadził Pan nową jakość w Orange.


Cena od: 179 PLN / 1 dzień Obiekt Apartamenty Chełmińskie oferuje apartamenty mieszczące się w odnowionym budynku z XVII wieku, zlokalizowanym na Starym Mieście w Chełmnie. Na miejscu można bezpłatnie korzystać z WiFi.\nW naszej ofercie m.in.: pokoje rodzinne, parking na miejscu, bezpłatne WiFi, pokoje dla alergików, transfer lotniskowy, dostęp do Internetu, solarium, apartament dla nowożeńców, parking, sauna, wanna z hydromasażem / jacuzzi, WiFi, specjalne potrawy dietetyczne (na życzenie), dostawa artykułów spożywczych, śniadanie w pokoju, WiFi dostępne w całym obiekcie, spa i centrum odnowy biologicznej, codzienne sprzątanie, klimatyzacja, część przeznaczona dla palących, transfer lotniskowy (dodatkowa opłata), parking przy ulicy, masaż, całkowity zakaz palenia, usługa prasowania, usługi dla VIP-ów, transfer (dodatkowa opłata), bezpłatny parking, ogrzewanie, pralnia, pokoje dla niepalących.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Apartamenty Chełmińskie o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Goście proszeni są o kontakt z personelem obiektu 15 minut przed przyjazdem. Możliwość późnego przyjazdu musi zostać potwierdzona przez personel obiektu.


Konsultacja prawnicza wymaga nie lada przygotowania nie tylko od samego specjalisty prawa, ale także od nas. Idąc na pierwszą czy kolejną wizytę u fachowca, trzeba przygotować plan rozmowy, wnikliwie zastanowić się nad każdym potencjalnym pytaniem. Wynika to z dwóch względów. Po pierwsze – prawnik ma ograniczony czas i po nas zapewne przyjdzie po poradę kolejny klient. Nie będzie zatem moż\nProblemy z cerą? Spróbuj naturalnych kosmetykówTrochę ciekawych informacji o wnętrzach, drewnie i sztukaterii12,12 Internautów Już Wie Jak naprawić elektronikę. A Ty?Prawo - kilka przydatnych informacjiPłoty, furtki i inne historieDruk profesjonalnyKilka słów o pozycjonowaniu KrakówTanie metody nawadniania ogrodówCzemu pozycjonowanie i marketing w sieci są potrzebneAlternatywa dla kanalizacjiStomatologia, a protetykaPomysł na nowoczesne ogrzewanieProgram OptimaMasz prawo wiedziećSzybalski-stomatologia.plObsługa bhpWirtualne biuro - fakty i korzyściAnother boring article - plumbingTekst o prawie A new approach in 2020 how to choose chauffeur Wesele - jak dobrać muzykę?Darmowa energia- panele fotowoltaiczne ogółemCzemu potrzebujemy geodetów?Jak utrzymać czystość w swoim domu?Marokańskie sekrety na piękno!Pulsar BHPDla podróżujących: Pakowanie sięTransport i przewóz osób. Krótko i na tematObsługa bhp


Lek. Urszula Daszkiewicz polecany Psychiatra Warszawa - umów wizytę na abczdrowie.pl\nadamaszek Dr Urszula Daszkiewicz to bardzo dobry fachowiec, bardzo dobra i sympatyczna os...\nPsychiatra wizyta pierwszorazowa\nPani Urszula to prawdziwy lekarz z powołania. Bardzo mi pomogła. Cieszę się, że trafiłam do Rehabilis i trafiłam właśnie do niej. Moje życie wraca do normy i wreszcie mogę myśleć pozytywnie o jutrze.\nU Pani doktor leczę się od 2006r. Bardzo wysoko oceniam Panią doktor zarówno jako lekarza jak i człowieka. Doskonałe połączenie wiedzy i praktyki z wrażliwością i otwartością na potrzeby pacjenta. Zawsze jestem pod wrażeniem i podziwem, po każdej wizycie. Podziwiam za pamięć o moich słowach nawet po wielu miesiącach. Z głębokim szacunkiem Andrzej G.\nBardzo dobra specjalistka - jeżeli ktoś ma problemy emocjonalne to można jej powierzyć wszystko bez obaw. Zna się na tym co robi, dobrze prowadzi pacjentów i stara się pomóc.\nwizyta u psychiatry w Polsce zawsze uważana jest za jakieś burżujstwo lub totalną przepaść a ja uważam że dbanie o sferę psychiki też jest niezwykle istotne by czuć że ma się równowagę w swoim życiu i przede wszystkim oparcie u fachowca, za swojego fachowca wybrałam panią Urszulę Daszkiewicz i nie żałuję\nBardzo polecam Panią Doktor Daszkiewicz. Bardzo mi pomogła gdy moje życie stanęło na głowie i wszystko mi zawaliło. Leki, które mi przepisała były trafone. Nie liczyłem na takie szybkie efekty leczenia, sam nie dałbym sobie rady. Rozmowa z nią bardzo podnosi na duchu a wizyty przebiegają w przyjaznej atmosferze. Świetny gabinet. Bardzo Dziękuje Pani doktor :)\nLek. Stanisław Kuligowski\nPsychiatra, Warszawa, po 17:00\nPsychiatra, Warszawa, przed 10:00\nPsychiatra, Warszawa, lekarz dziecięcy


Różnice w wyposażeniu salonów fryzjerskich dla kobiet i mężczyzn -Plobank - Podatki, Prawo Gospodarcze\nRóżnice w wyposażeniu salonów fryzjerskich dla kobiet i mężczyzn\nJeszcze całkiem do niedawna widok wyspecjalizowanego salonu fryzjerskiego nie był może rzadkością, ale na pewno była to nisza. Sporo salonów było tylko dla pań, ale praktycznie cała reszta była uniwersalna. Związane było to z faktem, że to panie są podstawowymi klientami zakładów fryzjerskich, to one mają duże wymagania, a panowie wchodzą i domagają się po prostu ścięcia maszynką na odpowiednią wysokość. Takie czasy już jednak bezpowrotnie minęły i ten właśnie fakt stał się powodem zmiany na rynku. Panowie obecnie też są zainteresowani porządną, specjalistyczną usługą i powstanie fryzjerów tylko dla nich było naturalną koleją rzeczy.\nCo będzie potrzebne w salonie dla pań?\nNiezależnie od potrzeb panów, panie nadal mają swoje bardzo wygórowane potrzeby. W ich przypadku mycie, strzyżenie, farbowanie i układanie włosów to często dopiero wstęp do ich jakiejś kuracji odżywiającej i stworzenia naprawdę niecodziennej fryzury. Fryzjerstwo wciąż pozostaje światem kobiet i to one będą spędzały znacznie więcej czasu w fotelu fryzjerskim od panów. Świadczenie usług dla nich nie jest proste, ponieważ zazwyczaj potrzeba do tego naprawdę sporego arsenału.\nPodstawa wyposażenia salonu dla pań musi obejmować komplet nożyczek i grzebieni do podstawowego ciecia. Potrzebne są też szczotki do rozczesywania i formowania włosów, suszarki po myciu, prostownice oraz lokówki do ich układania, jak również typowe wsuwki i inne takie drobiazgi. Nie można oczywiście zapomnieć o przyborach do farbowania włosów, bo one zawsze są niezbędne, a także o elemencie centralnym ostatnich kilku lat, czyli o odpowiednich kosmetykach. Klientki oczekują, że salony fryzjerskie będą w stanie zaoferować im kuracje lecznicze dla ich zniszczonych różnymi zabiegami włosów. W ten sposób konieczne staje się doliczenie do listy niezbędnego wyposażenia także rzeczy związanych z właśnie z pielęgnacją, czyli rożnego rodzaju odżywek i balsamów. To jednak kończy już listę najważniejszych rzeczy niezbędnych w każdym salonie fryzjerskim dla kobiet.\nCo będzie potrzebne w salonie dla panów?\nPanowie są właśnie tą grupą osób, która spowodowała zamieszanie na rynku fryzjerskim. Z dodatkowych klientów salonów ogólnych stali się najważniejszymi klientami swoich własnych salonów. Wpływ na to miała przede wszystkim zmiana świadomości i postaw polegająca na tym, że panowie zaczęli częściej trafiać do fryzjera i zaczęli zapuszczać długie włosy. Także panowie, którzy mimo wszystko nie gustują w długich włosach, zaczęli się interesować ogólnie rozumianą modą i zaczęli świadomie wybierać swój wizerunek. Okazuje się, za mężczyzna w salonie fryzjerskim nie jest już zagubioną owieczką zdaną na łaskę i niełaskę fryzjerki. Posiada wiedzę, posiada opinie i wie, czego chce. Nie da się już odbębnić strzyżenia za pomocą kilku ruchów maszynką do włosów.\nMimo to, maszynki do włosów jak najbardziej jeszcze zostają na wyposażeniu salonów dla panów. Jest to element równie niezbędny, co brzytwy, grzebienie i same nożyczki. Męski salon fryzjerki nie jest w stanie obejść się bez brzytwy oraz bez narzędzi do farbowania włosów. Jedną z najważniejszych zmian jest właśnie to, że panowie zaczęli częściej farbować swoje włosy i odchodzić od naturalnych fryzur.\nWarto podkreślać, że fryzjer męski często jest elementem szerszej usług. Panowie, podobnie jak panie, zainteresowali się usługami odnowy biologicznej i obecnie coraz częściej są one świadczone razem z usługami fryzjerskimi. Jest to po prostu lepszy biznes, a panom takie podejście jak najbardziej odpowiada.\nZobacz również: djokovic.pl