Wszystkie jesteśmy niesamowite! - Oh My Life\nWszystkie jesteśmy niesamowite!\nDziewczyny! Dzisiaj nasze święto. Z tej okazji chciałabym Nam życzyć spełnienia wszystkich Naszych marzeń! Dużo radości i uśmiechu. Tego żebyśmy były najlepszą wersją siebie i nie poddawały się od razu, gdy coś nam nie wychodzi! Wytrwałości i cierpliwości w dążeniu do wyznaczonych celów. Doceniajmy się! Każda z Nas jest wyjątkowa i nigdy nie powinna o tym zapominać! Wszystkiego najwspanialszego!\nDo napisania tego postu zainspirowało mnie wyzwanie Kontigo! Koniecznie weźcie w nim udział!:)\nKażda z Nas ma kompleksy, czasami jeden, a czasami jest ich więcej. Przez to, że ciągle o nich mówimy, myślimy, nie potrafimy doceniać zalet, których przecież mamy znacznie więcej! Zacznijmy wyolbrzymiać nasze zalety i dobre cechy, a minimalizować wady i eliminować kompleksy. Jednym z moich kompleksów, do niedawna, były małe usta. Ale przecież jest to rzecz, którą jesteśmy w stanie zmienić! Nie jestem zwolenniczką zmieniania swojego wyglądu o 180 stopni za pomocą przeróżnych zabiegów plastycznych. Ale jeśli tylko jest coś, co możemy w sobie poprawić, co sprawi, że pozbędziemy się rzeczy, która do tej pory wpływała na nas negatywnie, to warto spróbować! Jeśli tylko zrobimy to w granicach zdrowego rozsądku i nie przesadzimy to jest to idealny sposób na pozbycie się kompleksu.\nW lipcu tamtego roku, zdecydowałam się na zabieg powiększenia ust. Dzięki temu, mój problem zniknął, a ja czuję się dzięki takiemu zabiegowi lepiej! Zależało mi, żeby mimo wypełniania, moje usta nadal wyglądały naturalnie, a nie jak dobrze nam znane ,kacze dziubki’. Kompleksy nie powinny powodować, że nie czujemy się pewne siebie. Nie dopuszczajmy do tego. Zamiast zawracać sobie nimi głowę, zwróćmy uwagę na to, co Nam się w sobie podoba! Zmieńcie myślenie i wszystko będzie inne.\nNam, kobietom, ciężko jest mówić o sobie pozytywnie. Wbrew pozorom, nie jest to takie proste. Stawiamy sobie często za wysoko poprzeczkę! Mamy wobec siebie bardzo duże wymagania i często wydaje nam się, że nie potrafimy im sprostać. Dzisiejszy dzień jest idealną okazją do tego, by to zmienić! Bardzo często mówimy o swoich słabościach, zdecydowanie częściej niż o tym co jest w nas dobre. Może to jest powód, przez który nie zauważamy tego jak wspaniałe jesteśmy? Znajdźmy i zauważmy coś niepowtarzalnego, coś co znajduje się w Nas! Coś, dzięki czemu jesteśmy jedyne w swoim rodzaju!\nDla nas kobiet, wygląd jest bardzo ważny! Ale tak samo ważne, powinno być dla nas to jakimi osobami jesteśmy. Każda z nas jest wyjątkowa na swój sposób.\nKilka powodów, dzięki którym uważam, że jestem wspaniała:\nWe wszystko co robię, od pracy, po zajęcia domowe, całkowicie się angażuje. Mimo tego, że często brakuje mi doby, staram się zawsze dawać z siebie sto procent!\nStaram się być dobrym i uczciwym człowiekiem.\nUważam, że mimo swojego młodego wieku osiągnęłam bardzo wiele.\nJestem ambitna i uparcie dążę do wyznaczonych celów.\nJestem osobą wrażliwą, zabawną, mającą mnóstwo pomysłów na życie.\nTeraz niech każda z Was odpowie sobie na pytanie: Dlaczego jestem wyjątkowa, niesamowita, wspaniała?\nMam nadzieję, że od tej pory, zaczniemy częściej siebie doceniać i mówić o sobie dobrze! Zaczniemy zauważać nasze zalety i postaramy się, by wszystkie cechy negatywne zamieniać na pozytywy!\nCiekawostki o Islandii i jej mieszkańcach!\nWarszawa – po raz pierwszy od 18 lat!


Na pewno to trefne nasiona, albo miałeś źle przeprowadzony siew.Czytałem ze nasiona musza przejść okres chłodów żeby wykiełkowały.Nasiona arcydzięgla szybko tracą zdolność kiełkowania. Jeśli się zbyt długo czeka, wykiełkuje ich niewiele albo wcale. U mnie w ogrodzie wysiewa się sam, a więc to co spadnie przechodzi zimą stratyfikację w gruncie i kiełkuje na wiosnę. Wysiewałam w tym roku bodaj w lutym nieco nasion przechowanych w domu, bardzo słabo kiełkowały. Na Twoim miejscu spróbowałabym teraz jeszcze posiać część nasion. Lepiej kiełkują z dostępem światła – może przykrycie podłożem też wpłynęło na brak kiełkowania, poza wiekiem nasion. Możesz też przechować nasiona w lodówce i wysiać potem jak najwcześniej na wiosnę.\nNajlepiej wysiewać je bezpośrednio z baldachów. Z zakupionych w sklepie nie wzeszły mi nigdy i żadne. No i nasion nie przysypuje się ziemią, można ewentualnie cienką warstwą piasku ale jest to zbędne. Arcydzięgiel kiełkuje jak np trawy\nUżytkownik skiper napisał 4 lat, 6 mies. temu:\nZygmunt ma rację. Ponadto nie opłaca sie siać nasion pozyskiwanych z jakiś upraw amatorskich, grządek cioci Władzi. Prawie nigdy nie wzejdą.\nJa miałem ten przypadek ze 3 lata z rzędu. Cholera już mnie brała. Dopiero wyczytałem co i jak i grządkę mam.\nKtoś uprawia to zioło na dużej powierzchni? Jest jakiś zbyt?\nsłyszałem, że dobrze trzymają się gospodarstwa specjalizujące się w ziołach ale raczej mające duży wybór odmian i gatunków.\nceny warzyw dopłaty rolnik embargo ceny cebuli papryka KRUS ceny ziemniaków kalafior pomidory sałata Rosja ziemniaki kapusta nawozy warzywa spod osłon marchew czosnek rolnicy cebula warzywa szparagi ogórki warzywa polowe pomidor


Linie poziome na jezdni – co oznaczają i dlaczego są ważne? | Szkoła Jazdy D-H\nLinie poziome na jezdni – co oznaczają i dlaczego są ważne?\nZnaki poziome, a więc linie poziome na jezdni to różnego rodzaju strzałki, napisy czy symbole. Nie tylko nakazują i zakazują, ale i informują. Co warto na ich temat wiedzieć?\nZnaki poziome – do czego służą?\nWbrew powszechnemu przekonaniu znaki poziome nie tylko służą do wyznaczania pasów ruchu, ale wyrażają różnego rodzaju zakazy, nakazy i ostrzeżenia. Są tak samo istotne, jak znaki pionowe. Powinien je więc znać każdy kierowca oraz oczywiście się do nich stosować. Jednak w praktyce bywa z tym różnie. Wiele znaków namalowanych na jezdni jest bowiem słabo widocznych w czasie deszczu. Ponadto z biegiem czasu ścierają się. Nie oznacza to jednak, że nie trzeba ich przestrzegać.\nJak interpretować linie poziome na jezdni?\nNiektórzy kierowcy mają problem z odczytywaniem i stosowaniem się do znaków poziomych. Doskonałym przykładem jest linia ciągła. Co ciekawe, wielu kierowców myśli, że podwójna linia ciągła oznacza zakaz wyprzedzenia. To nie jest prawda, gdyż linia ciągła oznacza tylko zakaz najeżdżania na nią. Jeśli droga jest szeroka i w czasie manewru nie trzeba wjeżdżać na linię, można spokojnie wyprzedzić inny samochód. Jednak nie wszyscy kierowcy o tym pamiętają. Dlatego, gdy widzą linię ciągłą, nie trzymają się prawej strony jezdni, bo są przekonani, że nie mogą zostać wyprzedzeni. Innym problemem dla wielu kierujących samochodami są linie ostrzegawcze. Linia, w której kreski są dłuższe od przerw rozdziela pasy ruchu i uprzedza o zbliżaniu się do linii, przez którą przejeżdżanie jest zabronione bądź do miejsca niebezpiecznego. Kiedy widzi się taką linię w czasie wyprzedzania trzeba wrócić na prawą część jezdni, gdyż zaraz pojawi się linia ciągła.\nPopularne znaki poziome w Polsce\nSkładająca się z trójkątów linia warunkowego zatrzymania informuje, że dana ulica ma status drogi podporządkowanej. Wskazuje ona miejsce, w którym pojazd powinien zatrzymać się w celu ustąpienia pierwszeństwa, które wynika ze znaku pionowego – ustąp pierwszeństwa. Zatrzymanie w tym przypadku nie jest obowiązkowe, ale warunkowe. Gdy drogą poprzeczną nie nadjeżdża żaden pojazd, nie trzeba przed linią się zatrzymywać. Linia warunkowego zatrzymania złożona z prostokątów namalowana na jezdni wskazuje miejsce zatrzymania przed przejściem dla pieszych czy sygnalizatorem świetlnym. Nie trzeba zatrzymywać się jeśli na pasach nie ma ludzi lub nie pali się czerwone światło. Jeśli przed pasami nie ma linii zatrzymania, auto powinno się zatrzymać przed pasami, ustępując pierwszeństwa pieszym. Linia bezwzględnego zatrzymania stop oznacza miejsce zatrzymania auta na skutek pojawienia się znaku pionowego – stop. Auto zatrzymać trzeba nawet wówczas, gdy drogą poprzeczną nie jedzie żaden samochód. Na jezdni pojawiają się niekiedy także symbole odwzorowujące znaki czy napis stop. Jeśli jest jedynie znak stop, kierowca musi zatrzymać się tak, aby widzieć pojazdy na drodze z pierwszeństwem, ale nie utrudniając im ruchu.\nJakie znaki poziome można spotkać na polskich drogach?\nZnak poziomy linia krawędziowa ciągła wyznacza krawędź jezdni, ale może również oddzielać pobocze od jezdni. Kierowca przez taką linię nie może przejeżdżać. Linia tego rodzaju zabrania również zatrzymywania pojazdu obok takiej linii – na jezdni czy na poboczu. To dotyczy jednak tylko pojazdów samochodowych. Krawędź jezdni może również wyznaczać linia krawędziowa przerywana. Oddziela ona pobocze od jezdni, zabraniając zatrzymywania pojazdu obok niej na jezdni. Dozwolone jest jednak wtedy zatrzymywanie auta na poboczu.\nnauka jazdyprawo jazdyznaki poziomie na drodze


Google ujawnia, jak Android P zareaguje na wycięcia w wyświetlaczu\nŁukasz Pająk Newsy 31-07-2018\nStrona główna > Newsy > Google ujawnia, jak Android P zareaguje na wycięcia w wyświetlaczu\nTen rok dla rynku Androida to przede wszystkim wycięcia w wyświetlaczu. W kwestii rozwoju technologii przeżywamy po prostu ewolucje. Większość producentów po prostu nadrabiała zaległości i próżno szukać czegoś tak wyjątkowego, jak notch. Ten wśród zainteresowanych mobilnym rynkiem nie jest szczególnie lubiany, ale różnorakie statystyki wskazują, że dobrze się sprzedaje. Również Google chce pójść w stronę wyświetlaczy z wycięciem w ramach modelu Pixel 3 XL, a to oznacza odpowiednie przystosowanie oprogramowania. Dlatego Android P będzie świadomy wycięć i odpowiednio na nie zareaguje.\nGoogle reaguje na zmiany – Android P i notch doskonale się odnajdą\nNie od dziś wiadomo, że Amerykanie są otwarci na rozwój narzucany przez konkurencję i sami chętnie z niego korzystają. Jednak niektóre zmiany wymagają przygotowania w oprogramowaniu odpowiednich algorytmów. Nie inaczej jest z wycięciami w wyświetlaczu. Większość obecnych producentów po prostu narzuca „ucięty” obszar roboczy aplikacjom, więc te nie są świadome notcha. Wyjątkiem jest chociażby Asus z serią Zenfone 5, gdzie programy mogą „wejść na wycięcie”. Tą samą drogą idzie Google z odpowiednimi uwarunkowaniami.\nJak możecie zobaczyć na powyższych zrzutach ekranu, Amerykanie przygotowali odpowiedni przełącznik, który pozwoli nam wybrać, jak chcemy wykorzystywać pole wokół wyciętego obszaru. W niektórych tytułach, jak właśnie Mapy Google, może to być dobre rozwiązanie, ale w wybranych grach stracimy istotne elementy interfejsu.\nZobacz też: VLC obraziło się na Huawei.\nSpodziewamy się coraz więcej urządzeń z notchem, więc reakcja ze strony Google jest naturalna. Deweloperzy również zyskają, bo będą mogli domyślnie dostosowywać różne ułożenia w ramach wycięć w wyświetlaczu. Innymi słowy – tego typu ekrany mogą okazać się bardziej przydatne, niż teraz.


ZAGI z nowym teledyskiem „Korzeniami” – Wybieram Kulturę\nAutor WybieramKulture.pl\t Opublikowano Cze 20, 2019 0\nZAGI: „„Korzeniami” to utwór bardzo dla mnie ważny i można powiedzieć, przełomowy. Pisałam go w momencie poczucia, że powoli wypalam się artystycznie i coraz mniej spraw wydawało mi się na tyle poruszających, by o nich pisać. Czułam się znieczulona na to, co mnie otacza.\nGłównie to myślenie spowodowane było tym, że wiele zdarzeń wokół mówiło mi „stop”. Skoro wytwórnia straciła wiarę we mnie, management woli odbierać telefony i bookować inne zespoły, a moi muzycy powoli odchodzą do artystów, których koncertowe kalendarze pękają w szwach – miałam 2 wyjścia. Dać sobie spokój z muzyką, albo zawalczyć o siebie i przy okazji udowodnić wszystkim, że się mylą.\nPomimo tego, że wszyscy różnimy się od siebie i nasze pasje z pozoru są inne, to łączy nas to, że robimy swoje, a pasja daje nam radość i poczucie spełnienia, napędza nas do tego by brać od życia więcej, działać i iść dalej”.\nOpisując siebie, używa słów: „mam w sobie coś cygańskiego… w tym ciągłym wędrowaniu, przekazywaniu opowieści, w poszukiwaniu urody krajobrazu, niezależności i okazji do pozostawania w siodle.”\nKlip „Korzeniami”: https://youtu.be/gLHIAIk6-VM


MamaPlus bierze życie za rogi! - Mamopracuj\nMamaPlus bierze życie za rogi!\nEmilia Wilgosz, mama czteroletniej Laury, sama stworzyła dla siebie miejsce pracy pozwalające godzić życie rodzinne i zawodowe. Pewnie nie zaskoczy Was fakt, że w ten sposób powstał wyjątkowy sklep internetowy z produktami dla dzieci i rodziców. Właśnie ten sklep zdobył pierwszą nagrodę w naszym konkursie „Mamy e-sklep”. Od czego wszystko się zaczęło i co będzie dalej? Sprawdźcie!\nTekst promocyjny - 04/06/2014\nEmilio, prowadzisz sklep internetowy dla rodziców małych dzieci, który zdobył pierwsze miejsce w naszym konkursie „Mamy e-sklep„. Gratulujemy! Czy możesz powiedzieć skąd pomysł na taki rodzaj działalności?\nPomysł na założenie sklepu internetowego powstał w momencie, w którym w dość szczególnych okolicznościach straciłam swoją dotychczasową pracę. Wcześniej pracowałam na stanowisku kierowniczym w jednej z sieci handlowych, a praca ta była moim i mojej córki jedynym źródłem utrzymania. Gdy ją nieoczekiwanie straciłam, stało się dla mnie oczywiste, że jak najszybciej muszę znaleźć nowy zawód. Nie chciałam jednak kolejnej pracy na etacie, do której musiałabym dojeżdżać i w której byłabym ponownie uzależniona od kaprysu jakiegoś szefa. Zwłaszcza, że moja córeczka Laura jest niepełnosprawna i wymaga specjalistycznej całodobowej opieki. Dlatego też postanowiłam założyć sklep internetowy i tym samym połączyć pracę w domu z opieką nad córką.\nW sklepie MamaPlus.pl sprzedajemy przepiękne i niezwykle użyteczne produkty dla niemowląt i dzieci, dla rodziców oraz kobiet w ciąży. Od rozmaitych zabawek począwszy, aż na torbach dla rodziców i akcesoriach samochodowych kończąc. Nasze produkty pomogą świeżo upieczonej mamie poczuć się piękną i zadbaną kobietą, pomogą całej rodzinie lepiej zorganizować czas lub podróż, zainspirują dzieci do kreatywnej zabawy – tak naprawdę oferowane w sklepie gadżety ułatwią oraz uprzyjemnią niemal każdą dziedzinę rodzinnego życia!\nDlaczego akurat zdecydowałaś się na sklep dla dzieci i rodziców?\nPo pierwsze jako mama uznałam, że zdecydowanie lepiej znam się na macierzyństwie, niż na przykład na częściach samochodowych :). Po drugie wciąż spotykałam się ze stereotypem, że matka niepełnosprawnego dziecka to osoba smutna, zrezygnowana, zamknięta ze swoimi problemami we własnym domu, niepracująca zawodowo i uzależniona od pomocy państwa. Zakładając sklep internetowy chciałam udowodnić, że każda mama, nawet ta obarczona wielkimi problemami osobistymi, może przeciwstawić się stereotypom i stworzyć coś fajnego, pozytywnego, emanującego pozytywną energią, a ponadto przynoszącego zysk. Po trzecie dzieci wszystkim kojarzą się pozytywnie, a w dodatku są stałymi „klientami” – zawsze będą się rodzić, a ich rodzice zawsze będą szukać dla nich najbardziej wyjątkowych produktów. Po czwarte od kilku lat piszę popularnego bloga www.kochamylaure.pl poświęconego mojej córce, a moimi czytelnikami są głównie kobiety, w wielu przypadkach mamy bądź przyszłe mamy. Było dla mnie logiczne, że tworząc sklep dla dzieci i rodziców będę mogła go efektywniej wypromować właśnie korzystając z zainteresowania ludzi moim prywatnym blogiem oraz z pomocy wiernych czytelniczek, na które w każdej sytuacji mogę liczyć.\nDużo czasu, to było około półtora roku naprawdę ciężkiej, wytężonej pracy – nierzadko przy zarwanych nocach. Miałam do wyboru dwa wyjścia – albo szybko otworzyć sklep zrobiony byle jak, a następnie powoli go rozwijać, albo też poświęcić znacznie więcej czasu na przygotowania, ale za to wejść na rynek zdecydowanym krokiem, z profesjonalnym i w pełni gotowym produktem. Wybrałam tę drugą opcję z prostej przyczyny – jako rozpoznawalna w sieci blogerka, nie mogłam sobie pozwolić na pokazanie ludziom czegoś nieprofesjonalnego, gdyż zraziłoby to ich do mojego pomysłu. Wolałam poczekać, przygotować sklep od A do Z, zadbać o wszystkie szczegóły, a następnie pokazać ludziom coś, czym mogli się zachwycić. I to była dobra koncepcja – sklep bardzo się ludziom spodobał i niemal od razu znalazł uznanie wśród klientów.\nCzy masz wsparcie w najbliższych? Kto wspierał Cię przy zakładaniu sklepu?\nTak, miałam i mam ogromne wsparcie mojego życiowego partnera i właściwie to dzięki niemu sklep MamaPlus.pl w ogóle powstał. Kuba jest programistą, więc przełożył na język informatyczny moją wizję sklepu. To on stworzył naszą stronę internetową oraz cały system obsługi zamówień. On też trzyma pieczę nad pozycjonowaniem sklepu i nad wieloma innymi technicznymi zagadnieniami.\nJa natomiast zajęłam się całą stroną sprzedażową. Stworzyłam wizję strony internetowej sklepu, skrupulatnie dobrałam asortyment, nawiązałam kontakty handlowe z dostawcami z Polski i zagranicy, wykonałam szczegółowe autorskie opisy produktów, zadbałam o oprawę produktów w postaci zdjęć i filmów, a następnie zajęłam się intensywną promocją naszego sklepu w sieci oraz pozyskiwaniem klientów.\nA korzystałaś ze wsparcia Urzędów Pracy, funduszy europejskich?\nNie, nie skorzystałam z żadnej pomocy państwa, nie brałam żadnych dotacji unijnych czy innych form wsparcia urzędników. Kuba i ja, tak jak wielu innych przedsiębiorców, podjęliśmy po prostu ryzyko i zaciągnęliśmy spory kredyt na zakup towaru, który teraz przez długi czas będziemy musieli spłacać. Cóż, czasem trzeba w życiu postawić wszystko na jedną kartę, w imię zasady „kto nie ryzykuje, ten nic nie ma”.\nJesteś mamą 4 letniej Laury, która wymaga nieustannej uwagi. Proszę opowiedz w tym miejscu z czym się zmaga córka.\nNasza sytuacja rodzinna jest szczególna, ponieważ Laura zmaga się z dwoma rzadkimi i bardzo niebezpiecznymi chorobami genetycznymi. Jedna z nich to klątwa Ondyny (CCHS), która sprawia, że córeczka nie pamięta o oddychaniu podczas snu oraz niekiedy również w ciągu dnia. Z tego względu córka jest częściowo zależna od respiratora i wymaga nieustannej specjalistycznej opieki. Pozostawienie Laury na kilka minut bez nadzoru mogłoby się dla niej skończyć nieodwracalnym w skutkach niedotlenieniem mózgu, a nawet śmiercią. Choroba jest tak specyficzna i tak mocno determinuje całe nasze życie, że trudno mi tu w kilku zdaniach to wszystko opisać. Dlatego osoby, które chciałyby poznać bliżej naszą historię, zapraszam na prywatnego bloga.\nA jakie są Twoje sposoby na łączenie opieki nad córką z pracą zawodową? Jak działa sklep i jak Ty to wszystko „ogarniasz”?\nSzczerze mówiąc połączenie opieki nad ciężko chorym dzieckiem z prowadzeniem biznesu to arcytrudne zadanie. I tak naprawdę okupione jest to wszystko wieloma wyrzeczeniami – brak czasu dla siebie, stresem, małą ilością dni wolnych, rezygnacją z odpoczynku, a czasem nawet ze snu. Właściwie każdą wolną chwilę poświęcam na pracę, a także wykorzystuję na nią czas, gdy córeczka ma rehabilitację lub zajęcia z pedagogami. Aby to wszystko ogarnąć, muszę być mistrzem organizacji i niezwykle sprawnie wykonywać wszystkie czynności. Jednocześnie zdaję sobie sprawę, że na dłuższą metę nie będę w stanie funkcjonować na tak wysokich obrotach, dlatego liczę na to, że sklep MamaPlus.pl będzie się rozwijał i że za jakiś czas będziemy mogli zatrudnić pracowników, którzy nam pomogą okiełznać cały ten galimatias.\nOferta Twojego sklepu jest imponująco bogata. Czym się kierujesz przy wyborze asortymentu?\nZanim powstał nasz sklep z akcesoriami dla dzieci i rodziców, spędziłam aż pół roku na analizie rynku i doborze asortymentu. Przewertowałam mnóstwo stron branżowych i portali paretingowych, także zagranicznych, prześwietliłam konkurencję oraz nawiązałam kontakty handlowe. Przygotowałam szczegółowy spis wszystkich produktów, które chciałabym mieć w swoim sklepie. A na koniec wybrałam z tego spisu to, co najlepsze i najwartościowsze, dopasowując to oczywiście do możliwości finansowych, jakie na początku miała nasza firma. Weszliśmy więc na rynek z bardzo selektywnym doborem produktów i to spodobało się naszym klientom – znaleźli u nas bowiem rzeczy niezwykle ładne i przydatne, ale jednocześnie bardzo wysokiej jakości.\nMożna u nas znaleźć produkty unikalne, choćby takie, jak wesołe patelnie do naleśników Nordic Ware, domek na drobiazgi Present Time czy też produkty hand made Koty na Płoty. Ale oczywiście posiadamy też w ofercie znanych światowych producentów, takich jak Skip Hop, Prince Lionheart czy Diaper Dude. Mamy też w ofercie wiele polskich marek, które w naszym odczuciu nierzadko są lepsze jakościowo od zagranicznych. Przykładem mogą być tu przepiękne kocyki La Millou, produkty dla kobiet w ciąży, młodych mam i niemowląt Poofi, czy też absolutnie fantastyczne domki z kartonu Tektoy.\nJak znajdujesz swoich klientów?\nPozyskiwanie klientów to bardzo złożony proces, który wymaga dużo zaangażowania oraz czasu. Nie skupiam się tylko na jednym sposobie ich pozyskiwania, ale staram się dotrzeć do ludzi różnymi kanałami, stawiając przede wszystkim na komunikację przez Internet. Początkowo machiną napędową dla naszego sklepu był mój prywatny blog, który ze względu na duży zasięg był w stanie dotrzeć do sporej grupy potencjalnych klientów. Wykorzystałam też do promocji portale społecznościowe, głównie facebooka, a także podjęłam współpracę reklamową z wybranymi portalami i blogami paretingowymi. Jednak najważniejszą i najskuteczniejszą formą promocji jest bardzo wysoki poziom obsługi klientów naszego sklepu oraz szybki czas realizacji zamówień. Przykładamy ogromną wagę do standardu obsługi klientów, dzięki czemu zadowolony klient wraca do nas, a przy okazji poleca nas swoim znajomym 🙂\nKończyłaś jakieś dodatkowe kursy? A może sama uczysz się wszystkiego?\nNie kończyłam żadnych kursów ani też nie mam wykształcenia handlowego, co nie znaczy, że nie mam smykałki do handlu :). W dzieciństwie pomagałam mojej mamie pracować w sklepie, a jako dorosła osoba pracowałam na stanowiskach kierowniczych w sieciach handlowych. To z pewnością pozwoliło mi nabrać jakiegoś doświadczenia. Ale tak naprawdę jeśli chodzi o wiedzę z zakresu e-commerce, to jestem całkowitym samoukiem. Do stworzenia sklepu internetowego mój partner Kuba i ja przygotowaliśmy się zupełnie sami.\nI na koniec, proszę, opowiedz nam o planach na przyszłość związanych ze sklepem.\nObecnie mamy w sklepie produkty około 100 marek, jednak chciałabym docelowo mieć ich co najmniej dwa razy więcej. Muszę tylko znaleźć jakiś magiczny sposób na powiększenie naszej powierzchni magazynowej, która kurczy się nam w zastraszającym tempie. Myślimy też o zwiększeniu naszej „widoczności” w sieci, o jeszcze większym zoptymalizowaniu sklepu pod kątem wyszukiwarek, a w przyszłości być może nawet pokazaniu się w mediach. Dla naszych klientów natomiast szykujemy w najbliższym czasie jeszcze więcej ułatwień przy robieniu zakupów oraz korzystny program rabatowy 🙂\nJednak największym moim „służbowym” marzeniem jest, by nasza ciężka praca zaowocowała kiedyś na tyle dużymi zyskami, aby stać nas było na zatrudnienie pracowników, a tym samym odciążenie samych siebie od wykonywania przeogromnej ilości obowiązków. Tak, abyśmy jako rodzina mogli mieć odrobinę więcej czasu, by się sobą nacieszyć.\nI tego najbardziej Wam życzymy! Dziękujemy za rozmowę.\nZ Emilią Wilgosz, właścicielką sklepu mamaplus.pl rozmawiała Paulina Sienczyło, redakcja Mamo Pracuj.\nZdjęcia: właśność sklepu mamaplus.pl\nDobrze zoptymalizowany tekst, to taki który zawiera tytuł, nagłówek H1, description, lead, treść właściwą i grafikę. Zaleca się przygotowywać opisy wyświetlane w wynikach wyszukiwania pod linkiem do strony, stosować wyróżnienia, pamiętać o podziale na akapity i właściwym sformatowaniu tekstu.\nJestem Muzykiem. Zawsze nim byłam. Jestem też Mamą. Od ośmiu lat! Tak się potoczyło, że od 3 lat jestem Mamą Samotną. A od 6 lat jestem też Przedsiębiorcą. Założyłam Autorską Szkołę Muzyki Allegretto we Wrocławiu. I właśnie o byciu Przedsiębiorczą Mamą Muzykiem, chcę Wam opowiedzieć - napisała do nas w swoim liście Urszula Polak z prośbą o pomoc, o wsparcie nie dla siebie, ale dla miejsca, które stworzyła, z wielką pasją i zaangażowaniem. Miejsca, w którym dzieci spotykają się z muzyką. Zobacz jak możesz wesprzeć Urszulę!


☐ Florian Ceynowa\nBudziciel kaszubskich serc\nFlorian Ceynowa, urodzony 4 maja 1817 roku, to jeden z najsłynniejszych wychowanków Królewskiego Katolickiego Gimnazjum w Chojnicach. Pochodzący ze Sławoszyna k. Pucka syn kowala po ukończeniu szkoły elementarnej kształcił się daleko od rodzinnego domu. W 1833 r. edukację gimnazjalną w Chojnicach ukończył jego brat Marcin, późniejszy duchowny, administrator w Kokoszkowach, zmarły przedwcześnie w 1847 roku. Księdzem był również najstarszy brat Józef, wychowanek gimnazjum w Pułtusku.\nJedenaście chojnickich lat\nTrzynastoletni F. Ceynowa naukę w chojnickim zakładzie podjął 10 września 1830 roku jako uczeń klasy szóstej i uczęszczał do niego przez 11 lat. Pełny tok kształcenia w gimnazjum zakładał wówczas 9 lat. Kolejność klas liczono odwrotnie niż obecnie: zaczynano od seksty, kończono prymą, po której przystępowano do matury. Trzy ostatnie klasy (tercja, sekunda i pryma) trwały po dwa lata szkolne. Edukację co roku w klasie VI podejmowało kilkudziesięciu uczniów, a maturę zdawało kilku lub kilkunastu abiturientów. Świadectwo dojrzałości uzyskane w szkole publicznej uprawniało do przyjęcia w pierwszej kolejności na każdy kierunek studiów w pruskich uczelniach. Ceynowa powtarzał klasę piątą i drugą; drugoroczność wśród gimnazjalistów zdarzała się nierzadko. Wielu uczniów rezygnowało z nauki, bowiem stawiano im bardzo wysokie wymagania. Uczniowie opuszczali też szkołę z braku środków finansowych; dotyczyło to młodzieży nieobjętej systemem stypendialnym bądź nieotrzymującej należytego wsparcia ze strony ubogiej rodziny. W Chojnicach faworyzowano przedmioty humanistyczne, adekwatnie do klasycznego charakteru szkoły. Szczególny nacisk położony był na dydaktykę języków starożytnych i nowożytnych.\nMaturę przyszły doktor i inicjator regionalizmu kaszubskiego zdał wraz z 8 innymi abiturientami w sierpniu 1841 roku. Miał wówczas już 24 lata, pamiętać jednakże należy, iż naukę gimnazjalną rozpoczął stosunkowo późno (w wieku 13 lat). Warto więcej uwagi poświęcić sylwetce Ceynowy, bo postać ta zasługuje na szczególne uznanie pośród absolwentów gimnazjum chojnickiego (w 200. rocznicę powstania tej placówki). Już w latach szkolnych Ceynowa żywo interesował się polską historią i losami Kaszubów, zafascynowany był twórczością romantyków, przede wszystkim dziełami Mickiewicza. Pragnął zostać kaszubskim Wallenrodem i tak był później często nazywany. Swoje patriotyczne zapatrywania powiązał z tajnym ruchem filomackim w Chojnicach. Osobowość młodego Ceynowy zobrazował literacko Franciszek Fenikowski w powieści „Zapadły zamek”.\nFlorian Ceynowa deklarował w gimnazjum podjęcie studiów teologicznych (tak jak wcześniej jego brat Marcin). Wraz z kolegą z rocznika maturalnego Janem Radzimowskim udał się do Wrocławia, lecz jeszcze przed przyjazdem zmienił zdanie i zapisał się na Wydział Filozoficzny. Studia na tym wydziale porzucił na rzecz medycyny (podobnie jak inny wychowanek chojnickiej placówki – Kazimierz Cichocki). Praca i pozycja lekarza wydawały mu się bardziej stabilne zawodowo i finansowo. We wrocławskiej uczelni kształcił się od 22 grudnia 1841 r. do 31 października 1843 roku, po czym przeniósł się na Uniwersytet w Królewcu. 26-letni Ceynowa trafił do miasta, do którego chętnie już w latach 30. XIX w. wybierali się na studia medyczne chojniccy abiturienci. Doktorami medycyny zostali m.in. Juliusz Kaczerowski czy Adolf Wilde.\nW Królewcu Ceynowa odbył również służbę wojskową oraz zaangażował się w działalność Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. Ta konspiracyjna aktywność doprowadziła do próby opanowania pruskiego garnizonu w Starogardzie Gdańskim podczas insurekcji Mierosławskiego w 1846 roku. Po tym powstańczym wydarzeniu został skazany na śmierć (poprzez ścięcie toporem ), lecz z więzienia w Moabicie uwolnił go lud berliński w czasie Wiosny Ludów. Odzyskawszy wolność, Ceynowa dokończył studia medyczne w Królewcu i podjął pracę lekarza wojskowego. W 1851 r. na Uniwersytecie w Berlinie obronił rozprawę doktorską na temat przesądów mieszkańców ziemi puckiej w dziedzinie medycyny. Został zatem kolejnym lekarzem Polakiem -wychowankiem chojnickiej szkoły średniej , który legitymował się stopniem naukowym. Latem 1852 r. rozpoczął pracę u rodziny hr. Czapskich w Bukowcu k. Świecia n. Wisłą. Później w dobrach bukowieckich zakupił dom i gospodarstwo rolne, założył rodzinę i prowadził praktykę lekarską oraz aptekę. Z kociewskim Bukowcem i jego mieszkańcami związał się do końca życia, utrzymując kontakty z polskimi i europejskimi uczonymi. Nie zapominał też o potrzebach kształcącej się ubogiej polskiej młodzieży. Od 1853 należał do Towarzystwa Pomocy Naukowej dla Młodzieży Prus Zachodnich . Systematycznie wspierał finansowo (w kwocie 4 talarów rocznie ) tę polską organizację założoną w 1848 roku.\nBogaty jest dorobek naukowy Ceynowy, jednakże większość jego prac nie dotyczy medycyny. Na szczególne uznanie, z perspektywy mijającego czasu, zasługują jego publikacje folklorystyczne i językoznawcze. Biografista Ceynowy, dr Ireneusz Pieróg, nazwał te opracowania „wielką krynicą wiedzy o Kaszubach dla wielu lingwistów i slawistów Europy”. Działalność wydawnicza i prace badawcze Ceynowy przyczyniły się bezspornie do powstania różnorodnej literatury kaszubologicznej i rozbudziły zainteresowanie nie tylko wśród uczonych Kaszubami: ich mową, folklorem i historią. Z drugiej jednak strony Ceynowa mógł czuć się osamotniony i niezrozumiany. Występując przeciwko germanizacji Pomorzan, nie oszczędzał jednocześnie polskiej szlachty i duchowieństwa. Zarzucał inteligencji, iż zajęta własnymi dążeniami klasowymi przyjmuje postawę ugodową wobec zaborcy. Pisał po kaszubsku, sądząc, że w ten sposób dotrze do ludu kaszubskiego i obudzi w nim poczucie narodowe.\nZmarł 26 marca 1881 r. w Bukowcu. Spoczął na cmentarzu w Przysiersku. Grób jego, co godne podkreślenia, otaczany jest od prawie 135 lat troską i opieką. Florian Stanisław Ceynowa jest patronem wielu ulic, szkół i instytucji na Pomorzu.


Sierpień 80: kopalnia Silesia sprzedana po cenie węgla z jej zwałów - Górnictwo\nO wysłaniu w związku z tą transakcją zawiadomień do ABW i prokuratury poinformował podczas piątkowej konferencji prasowej lider Sierpnia 80 Bogusław Ziętek. "Zachodzi podejrzenie, że kopalnia Silesia została sprzedana poniżej wyceny, która była przygotowana przez spółkę" - przekonywał.\nZwiązek wskazuje, że razem z kopalnią sprzedano jej zwałowiska, na których zalegało 94 tys. ton o wartości ok. 40 mln zł, podczas gdy całą kopalnię sprzedano za "niemal równoważną" kwotę. "Oznaczałoby to, że inwestor, który kupił kopalnię nabył ją za przysłowiową złotówkę, ponieważ równocześnie nabył zwały o wartości 40 mln zł" - powiedział Ziętek.\nInna, według niego, sprawa związana ze sprzedażą Silesii dotyczy pracowników zakładu. "Zarząd Kompanii Węglowej twierdzi, że nie dał żadnych gwarancji inwestorowi w sprawie przekazania wraz z kopalnią całej zatrudnionej tam załogi" - mówił związkowiec, pokazując pisma górników proszących przed sprzedażą kopalni o przeniesienie do innych zakładów i odmowne odpowiedzi spółki.\nPrzedstawiciele Kompanii wskazują, że zarzuty związku są "kompletnie nieprawdziwe". Jak powiedział PAP rzecznik spółki Zbigniew Madej, nadzorowana przez kilka ministerstw sprzedaż Silesii została oceniona jako "transakcja modelowa"; zapewnił, że uwzględniono przy tym każdą tonę węgla ze zwałów kopalni.\nciekawa, 10.02.2011 15:34\nAle jaka różnica ? Masz takie niedomówienia jak\nKaczyński Jarosław ! Wiem ale nie powiem !\ninka, 09.02.2011 10:56\nSierpień 80 a nie Solidarność80\nmiedzy Sierpniem 80 a Solidarnością 80 jest znaczna różnica!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nBrzeszczanin, 08.02.2011 12:58\ngdzie byli związkowcy ze Silesi jak zaczęto kombajny wywozić na powierzchnie? czekali aż wywiozą na plac i bronili ich siedząc na nich jak (...)\nTo ja, 07.02.2011 22:08\nA jak sprzedajesz auto (stare, zgnite) to i tak skarbówka i sąsiedzi nie uwierzą w cenę, którą naprawde dostałeś. Jak żona kupi (...)\npowierzchniowiec, 06.02.2011 20:59\nTy masz za to pewnie papiery doktorskie kupione na bazarku żeś taki ekspert. To już nie te czasy że sierpuchy to watażki (...)\ntrudono mówić, 06.02.2011 12:17\nmam propozycje zapytajcie przewodniczącego dlaczego za pieniądze załogi siedzi na oddelegowaniu związkowym, jak jego związek jest (...)\nsprzedany górnik ja niewolnik na targu silesia, 06.02.2011 12:03\nMario mówią prawde te gośtki z 80\nMaria nie kampania wyborcza bo gostek mówi prawde pracuje na tej kopalni i prawdą jest że kopania Silesie (...)\nas, 06.02.2011 11:58\njak ku rrrr chciano zlikwidować kopalnie mającą jedno największych złoż w europie to sie jakoś żaden związek nie wypowiadał (...)\nmaria, 05.02.2011 18:38\nWidać zaczyna się kampania wyborcza...!\nWcześniej sierp80 tego tematu nie poruszał a zresztą i tak tu ich związek nie istniał. Ciekawe (...)\nGórnik Emeryt, 05.02.2011 12:28\nDotarło ! To kapitał rządzi świtem i jest napędem ,a reszta to szczegóły ! Związki to owsiki , jeszcze mają trochę czasu (...)


Certyfikaty dla nowych obszarów Ramsar - Aktualności - Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska\nwww.gdos.gov.pl » Certyfikaty dla nowych obszarów Ramsar\nOd 10 stycznia 2018 r. na stronach Międzynarodowego Sekretariatu Konwencji Ramsarskiej dostępne są informacje o trzech nowych obszarach Ramsar w Polsce: Torfowiskach Doliny Izery, Stawach Przemkowskich i Ujściu Wisły.\nObszary wodno-błotne o międzynarodowym znaczeniu, tzw. obszary Ramsar, to najcenniejsze tereny bagien, błot i torfowisk lub zbiorniki wodne, tak naturalne jak i sztuczne, stałe i okresowe, o wodach stojących lub płynących, słodkich, słonawych lub słonych, łącznie z wodami morskimi, których głębokość podczas odpływu nie przekracza sześciu metrów.\nZgłoszenie każdego nowego obszaru Ramsar wymaga opracowania dla karty informacyjnej, która zawiera dane dotyczące obszaru i jego ochrony oraz mapę przedstawiającą jego granice.\nKarty informacyjne polskich obszarów Ramsar dostępne są w serwisie informacyjnym obszarów Ramsar.\nDziękujemy autorom kart informacyjnych nowo powołanych obszarów Ramsar oraz podmiotom, które nimi zarządzają, za wspólną pracę nad zgromadzeniem wyczerpujących i wiarygodnych danych na temat ich zasobów i walorów przyrodniczych.\nCertyfikaty nowych obszarów Ramsar można pobrać klikając w zamieszczone poniższe odnośniki:\nCertyfikat obszaru Torfowiska Doliny Izery\nCertyfikat obszaru Stawy Przemkowskie\nCertyfikat obszaru Ujście Wisły\nKonwencja o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego, zwana potocznie Konwencją Ramsarską, jest najstarszą światową konwencją poświęconą ochronie środowiska przyrodniczego. Zgodnie jej zapisami strony konwencji są zobowiązane do wyznaczenia na swoim terenie odpowiednich obszarów w celu włączenia ich do listy obszarów wodno-błotnych o międzynarodowym znaczeniu, wdrożenia planowania mającego na celu ochronę obszarów wodno-błotnych umieszczonych na liście oraz w miarę możliwości racjonalne użytkowanie wszystkich mokradeł, a także współpracy międzynarodowej w zakresie wdrażania konwencji.


Zapiekane kluski śląskie z niebieskim serem pleśniowym, orzechami włoskimi i rukolą - Poradopedia.pl\nPoradopedia.pl › Kuchnia › Zapiekane kluski śląskie z niebieskim serem pleśniowym, orzechami włoskimi i rukolą\nmniam | 2018-04-05 | 2 | Ocena: (głosy: 0)\nKluski śląskie to tradycyjne danie kuchni śląskiej mocno zakorzenione w naszej polskiej kulinarnej tradycji. Inne mniej popularne nazwy klusek śląskich to kluski białe, biołe, guminowe, gumione, kartofelmelklezy i gumiklyjzy. Kluski śląskie podawane są najczęściej jako dodatek do pieczonych dań mięsnych z sosem, doskonale smakują z gulaszem, karczkiem w sosie własnym lub mięsną roladą. Można serwować je również z różnorodnymi sosami np. serowymi lub warzywnymi albo jako samodzielne danie ze skwarkami. Kluski śląskie można też podawać na słodko z dodatkiem śmietany i cukru lub dżemu. Kluski śląskie to doskonały pomysł na syte danie obiadowe, które można serwować na wiele różnych sposobów.Poniżej wyjątkowo prosty przepis na to szybkie i efektowne danie z wykorzystaniem gotowych klusek śląskich z dziurką Jawo. Kluski Jawo mają prosty, domowy skład, nie zawierają konserwantów i pozwolą nam zaoszczędzić sporo czasu.\nUgotuj kluski śląskie z dziurką Jawo zgodnie z instrukcją podaną na opakowaniu. W międzyczasie przygotuj sos serowy: serek twarogowy przełóż do rondelka, wlej śmietankę, wsyp pokruszony ser pleśniowy, a następnie podgrzewaj na małym ogniu. Cały czas mieszaj, aż ser się rozpuści i powstanie gładki sos. Rozgrzej piekarnik do temperatury 180 stopni. Naczynie żaroodporne posmaruj masłem. Ugotowane kluski ułóż w naczyniu, polej sosem, przypraw pieprzem i oregano, posyp orzechami i tartym serem oraz zapiekaj ok. 7 - 10 min. do czasu aż sos ponownie się roztopi, a wierzch lekko zarumieni. Umyj i osusz rukolę, oprósz solą i pieprzem, dodaj oliwę i sok z cytryny. Ułóż rukolę na zapieczonych kluskach i gotowe.


W tym szpitalu nie przestrzega się rozporządzenia o standardzie opieki okołoporodowej. Nie dostałam syna po porodzie skóra do skóry ani na chwilę. Dziecko zostało od razu opakowane w becik i oddane mężowi, dostałam je do karmienia dopiero po urodzeniu łożyska i zszyciu krocza. Zachowanie położnej prowadzącej poród skandaliczne. Nie akceptowała obecności mojego męża, wprost mówiła że kiedyś to było nie do pomyślenia żeby mężczyzna był na porodówce. Ponadto uwagi typu "To jest poród i to ma boleć", "Ja urodziłam to i pani urodzi". Mimo tego, że byłam na sali jednoosobowej nie miałam możliwości korzystania z żadnych sprzętów (worek sako, piłka, wanna). Kazano mi cały czas leżeć pod ktg, przez 16 godzin porodu raz tylko wstałam do toalety. Położna nie była pomocna, nie wspierała mnie, pojawiała się tylko co jakiś czas sprawdzić zapis ktg. Nie miałam ze sobą planu porodu (rodziłam przed terminem), w szpitalu nikt ze mną planu nie spisał, nikt nie pytał o moje preferencje. Dostałam dolargan, nikt nie proponował mi innych metod łagodzenia bólu, np. gazu, który szpital deklaruje że posiada. W fazie parcia dziecko zostało ze mnie wypchnięte. Mężowi pozwolono wejść na trakt porodowy dopiero po 5 godzinach, kiedy dostałam łóżko na sali. Wcześniej leżałam na kozetce w dyżurce i mężowi zabroniono do mnie wejść. Na oddziale położniczym opieka dobra, położne z reguły pomocne, uczą karmienia i opieki nad dzieckiem. Mimo pozytywnych odczuć na położnictwie szpital zdecydowanie odradzam, ze względu na fatalne traktowanie na trakcie porodowym i nie przestrzeganie standardów. Mam wrażenie, że czas zatrzymał się tam wiele lat temu i personel nie akceptuje nowych wytycznych.\nPolecam!!!22 listopada przyszła na świat moja córka-był to mój pierwszy poród. Na izbie przyjęć nie było miło usłyszałam że mam szukać innego szpitala ponieważ nie było miejsc. Po moich prośbach zostałam przyjęta prosto na trakt gdzie siedziałam na kozetce, słuchając jak inne dziewczyny rodzą za zasłoną. Nic nie wskazywało na to, że gdy przyjdzie moja kolej złe wrażenie minie. Jednak trafiłam na rewelacyjną położną Panią Ewę Okapę, która pomogła mi w fantastyczny sposób zmierzyć się z bólem. Dziękuję Pani za wsparcie, uśmiech, głaskanie po głowie, miłe słowa i to matczyne ciepło. Gdy patrzę teraz na moją córkę wiem, że to Pani zasługa, ze mała jest cała i zdrowa, gdyż w odpowiednim momencie, dzięki Pani i lekarzom zapadła decyzja o cc. Opieka po porodzie super. Rewelacyjne, uśmiechnięte położne służące pomocą, czyste sale, pomoc przy karmieniu itd. Nie wiem czy trafiłam na wrażliwych ludzi czy po prostu większość personelu pracuje tam z powołania. Pamiętam jeszcze Panią dr, która zdejmowała mi szwy po cc(niestety nie wiem jak się nazywała)- tak ciepłej osoby dawno nie spotkałam:) jeśli kolejny poród to tylko na Jaczewskiego!\nRodziłam w zeszłym tygodniu, w środku nocy odeszły wody płodowe. Pierwsze zetknięcie z personelem (salowa) było jak upadek w dużej wysokości. Mężowi nie pozwolono wejść ze mną na Trakt Porodowy, w związku z czym pierwsze 5 godzin byłam tam zupełnie sama. Za zgodą lekarza, przyszedł dopiero nad ranem , gdy skurcze były już nie do wytrzymania. Na szczęście całokształt obrazu uratowali przecudowna położna z porannej zmiany- P. Ewa Okapa oraz dr Dominik Dłuski. Dbali o mój komfort rodzenia, za co jestem im ogromnie wdzięczna. Gdyby nie ich profesjonalne, empatyczne podejście, poród byłby najprawdopodobniej bardzo złym wspomnieniem. Wymagałam rewizji macicy i szycia, więc dziecko od razu zabrano na Neonatologię, zobaczyłam je dopiero po kilku godzinach, już na Położnictwie, gdzie Pan Położny pomógł mi pierwszy raz przystawić ją do piersi. Położne noworodkowe były absolutnie cudowne, pomagały przystawiać do piersi, podpowiedziały jak radzić sobie z nadmierną sennością dziecka i dokarmianiem odciągniętym pokarmem. Ogólne wrażenia, dzięki kilku oddanym swej pracy osobom, są naprawdę dobre.\nBardzo rozczarowałam się porodem w tym szpitalu. Mimo przygotowań, chodzenia do przyszpitalnej szkoły rodzenia i rozmów z pracującymi tam lekarzami i położnymi, warunki jakie nam zapewniono okazały się dużo gorsze. Poród zaczął się odejściem wód płodowych, z tego powodu położna zabroniła mi wstawać z łóżka, przez 11 godzin byłam też podłączona do ktg i kroplówek. Bardzo brakowało mi informacji, po badaniu wychodziła bez słowa, dopiero kiedy wracał mąż, wzywał ją i przy nim łaskawie udzielała inf. Jeśli chodzi o znieczulenie to nie ma żadnego ani zzo ze wskazań medycznych, ani gazu, a przez słabe zainteresowanie położnych również nie dostałam dolarganu, bo było już za późno. Przez cały poród byłam upominana, że ściągam prześcieradło (?!). W trakcie parcia położna bez ostrzeżenia kładła mi się na brzuchu, po sprzeciwie przestała. Prawdopodobnie trafiłam na "wredną babę" i pewnie nie zawsze tak jest. Za to lekarka stażystka która przy mnie była oraz cały personel oddziału neonatologii są wspaniali.\nWitam, ja rodziłam swojego synka w tym szpitalu 2 lata temu. Po niebyt miłym przyjęciu na izbie przyjęć , trakt porodowy okazał się światem z innej bajki. Dzięki fachowej pomocy położnych po wielu godzinach męczarni urodziłam synka całego i zdrowego. Na oddziale noworodków przywitały mnie uśmiechnięte i życzliwe panie położne. Do dziś nie zapomnę pani Joli Naborczyk, która czy była na dyżurze nocnym czy dziennym zawsze była życzliwa, uśmiechnięta i chętna do wszelkiej pomocy. Uczestniczyłam we wszystkich badaniach i szczepieniach syna, o wszystkim mnie informowano, co będzie się z nim działo. Bardzo polecam ten szpital. Ordynator jak i Oddziałowa Noworodkowa powinne być dumne ze swojego personelu za fachowość , uprzejmość i cierpliwość do nas matek. Pozdrawiam\nPolecam z całego serca!!! Urodziłam tu córeczkę i jestem zachwycona opieką i troską jaką nas obie otoczono:)Od samego porodu -cesarka -miałam kontakt z córką, uczestniczyłam we wszystkich badaniach i szczepieniach małej.Panie położne noworodkowe to skarb tego oddziału - zwłaszcza pani Iwonka Kurek- zajmowała się moją córką jak własnym dzieckiem - jeszcze raz dziękuję:)Nie mogę zapomnieć o pani oddziałowej Danucie Krukowskiej, która bardzo mnie wspierała i udzielała rad przy karmieniu piersią. Dziękuję bardzo:)! GORĄCO POLECAM TEN SZPITAL - TU RODZIŁAM PO LUDZKU!!!\nSzczerze polecam ten szpital. Świetni lekarze i pomocny personel. Moja opinia dotyczy oddziału ginekologii.\nMam bardzo dobre wspomnienia z tego szpitala, rodziłam pierwszy raz, był przy mnie mój mąż. Miałam urządzenie na plecach łagodzące ból i mogłam wybrać pozycję do rodzenia. Mąż wyprosił panią z trójką studentów - nie było z tym problemów. Położna, która się mną zajmowała była bardzo pomocna i miła, dużo mi pomogła. Po porodzie kangurowałam córeczkę, jednak łożysko musiałam mieć wyjmowane ręcznie i na ten czas zabrano córeczkę. Przez pierwszą noc przynoszono mi córke tylko do karmienia, bo byłam osłabiona. Personel pomagał mi się załatwić i wstać z łóżka. Polecam szpital. Polecam również p. doktor Elżbietę Poniedziałek-Czajkowską\nJestem bardzo zadowolona, ze mogłam rodzić właśnie w tym szpitalu. Lekarze bardzo uprzejmi, odpowiadają na każde pytanie. Na położne też nie mogę narzekać. Pomagają jak mogą a biorąc pod uwagę ilość kobiet tam rodzących to i tak je podziwiam!\nPolecam :) córeczka narodziła się przez cesarskie cięcie. Opieka przy narodzinach bardzo dobra, również po na oddziale. Fantastyczny lekarz dr. Futyma.


Łosoś Wędzony Wigilia - Przepisy w ŚwiatKobiety.pl\nłosoś wędzony wigilia\nArtykuły na temat: łosoś wędzony wigilia\n...liczby gatunków ryb (oprócz wymienionych wcześniej jeszcze łosoś, śledzie-uliki, węgorz, miętus, sardynki i okoń). Takiej różnorodności "Centrala rybna" działająca w warunkach ciągłej odbudowy kraju...\n...? Przede wszystkim wypiekana gotowana wołowina w specjalnym cieście - mince pie. Na stole królują też potrawy z ryb, na przykład wędzony, tłusty łosoś z sodowym chlebem. Wszyscy jednak wyczekują(...) Nowego Roku, 7 stycznia. To święto bardzo radosne, uroczyste, gdzie wiele osób udaje się wtedy do cerkwi, a wszyscy składają sobie życzenia. Rozpoczyna je uroczysta, rodzinna kolacja, czyli Wigilia. Na...\nWigilijne delicje na hiszpańskim stole Hiszpańska Wigilia, zwana Nochebuena, czyli Dobra Noc to, podobnie jak w Polsce, kluczowy moment Świąt. Jednak jest obchodzony inaczej niż w naszym kraju. Wigilia rozpoczyna się hucznymi paradami – mieszkańcy ubrani w kolorowe stroje w asyście ozdobionych szarfami zwierząt, wesoło maszerują przez ulice miasta. Świąteczne festiwale odbywają się...\n...królują na stole? Przede wszystkim wypiekana gotowana wołowina w specjalnym cieście - mince pie. Na stole królują też potrawy z ryb, na przykład wędzony, tłusty łosoś z sodowym chlebem. Wszyscy jednak(...), 7 stycznia. To święto bardzo radosne, uroczyste, gdzie wiele osób udaje się wtedy do cerkwi, a wszyscy składają sobie życzenia. Rozpoczyna je uroczysta, rodzinna kolacja, czyli Wigilia. Na stole gości...\n...diety. Norwegia należy do największych eksporterów ryb na świecie, a współcześni Norwegowie zjadają ich 34 kg rocznie (Polacy 12 kg). Do najpopularniejszych należą łosoś i dorsz. Soli się je, smaży...\nPrzepisy na temat: łosoś wędzony wigilia\n...z kolei łączy wszystkie części tego kraju są przede wszystkim dania na bazie ryb. Na przystawkę najczęściej serwowane są sardele z chlebem i oliwą, finezyjne sałatki z owocami morza, wędzony łosoś(...)Uczta Siedmiu Ryb Włoska wigilia różni się pod wieloma względami od tej, którą znamy z naszych domów. W tym kraju do wieczerzy zasiada się dopiero koło godziny 20 – tej, a na stole królują ryby...\nDyskusje na temat: łosoś wędzony wigilia\nCiekawe zwyczaje panują w pracy u autorki/autora artykułu. Alkohol i dyskoteka... Taka tradycyjna polska wigilia. Do tego tradycyjny wędzony łosoś, tzatziki, dressingi i chipsy. W mojej firmie podczas takiej wigilii łamiemy się opłatkiem i składamy sobie życzenia. I nie ma nawet didżeja - po prostu nie każduy chce być na siłę cool i trendy :P\nkotlety z serem i ziolami\nfajne na paczki i szybkie w robieniu\nwafle domowe bez cukru\ngruszki z dynią\npasta z chili z pomidorami\noliwki nadziewane serem\nna ziemniaki ewy\nser ricotta z makaronem i pomidorami\ntort m tradycyjny\nna tartę z aronią


screenagers.pl - recenzja: Brendan Eder Ensemble - To Mix With Time\n[self-released; 24 kwietnia 2020]\nTrudno w jednym zdaniu opisać czym tak naprawdę jest Brendan Eder Ensemble. Pod względem muzycznym BEE to fantastyczne, oryginalne utwory z klarnetem i fletem poprzecznym na pierwszym planie, otoczone konwencjonalnym tłem syntezatorów oraz interesującym duetem basu i perkusji. Personalnie to grupa ponad dwudziestu jazzmanów z Los Angeles, którzy pod tym szyldem stworzyli oraz nagrali album „To Mix With Time”. Gdy pierwszy raz usłyszałem utwór otwierający płytę, „The Spirit Of”, byłem absolutnie oczarowany – czułem jakbym już to słyszał w przeszłości, jednak z biegiem czasu zrozumiałem jego niepowtarzalny charakter oraz zdałem sobie sprawę, że kompletnie zapomniałem o tym, jak wspaniałym instrumentem jest klarnet i jak pięknie potrafi brzmieć jeśli znajduje się w rękach doświadczonego muzyka.\nWprawdzie album otwiera gitara basowa, ale to klarnet jest tym, co nadaje mu zaczarowaną aurę. Tytułowy utwór zaczyna się wartką, lecz delikatną melodią graną właśnie na tym instrumencie, następnie zaczyna do niego dołączać coraz więcej elementów – grzechotki, syntezatory, perkusja, bas, gitara. „The Spirit Of” przechodzi później w quasi-rockowy dynamizm, by następnie po solówce gitary wejść w swego rodzaju refren. Dalej obiera on coraz to inne kursy poprzez zwariowane solo klarnetu przy akompaniamencie szalonej perkusji, aż po wyciszone solo fletu poprzecznego. Można pomyśleć to nie może się udać, lecz nic bardziej mylnego. Album „To Mix With Time” to głęboko przemyślana kreacja – czuć, że Brendan Eder poświęcił mnóstwo czasu aby zgrać wszystko ze sobą. Najpiękniejsze w tym jest to, że w całym tym konglomeracie muzycy musieli mieć swobodę grania po swojemu. Z pewnością niektóre założenia były wcześniej ustalone, jednak sposób, w jaki brzmi płyta, ewidentnie wskazuje na odrobinę fantazji przy nagrywaniu.\nNa samym albumie zagrało ponad dwudziestu muzyków, między innymi Sam Gendel, Sam Wilkes oraz Henry Salomon. Przyglądając się nieco dokładniej im poprzednim dokonaniom z przyjemnością zaskoczyło mnie to, jaką zmianą było dla ich twórczości nagranie „To Mix With Time”. W głównej mierze ich dotychczasowe utwory to minimalistyczne duety trzymające się w ryzach konwencjonalnego jazzu – może gdybym słuchał ich w odpowiednich okolicznościach (na przykład jako muzykę tła) wtedy mógłbym je nieco lepiej poznać i zrozumieć, natomiast wspomniana płyta jest wyraźnie innym, nowym rozdziałem ich kariery. W internecie nie ma zbyt wiele informacji na temat procesu powstawania albumu, jednak jest on zdecydowanie najoryginalniejszą oraz najciekawszą pozycją w ich dyskografiach. Sam Brendan Eder zajmuje się tworzeniem muzyki filmowej do produkcji niezależnych (odpowiada m.in. za soundtrack do filmu „The Strange Thing About the Johnsons”) i nie trudno zauważyć, że jest to człowiek posiadający doświadczenie w tworzeniu wielopoziomowych kompozycji.\nSłuchając tego albumu zdałem sobie jednak sprawę z tego, że mimo jego unikatowego charakteru, w pewnym momencie staje się on na pewien sposób monotematyczny. Uwielbiam jego stylistyczną jednolitość, ostre zakręty oraz ogólną aranżację, jednak będąc mniej więcej w dwóch trzecich mam wrażenie jakbym przesłuchał już całość albumu i zaczął od początku. „To Mix With Time” wykorzystuje wszystkie swoje atuty już od samego początku, balansując na krawędzi jednostajności i sprawiając, że w pewnym momencie przestaję oczekiwać czegoś więcej, a moja ekscytacja wygasa wraz z kolejnym utworem. Na szczęście całe dzieło wieńczy cover Aphex Twina, „#20 (Lichen)”, który będąc wrażliwym zakończeniem i prawdopodobnie najpiękniejszą kompozycją na całym wydawnictwie, zdecydowanie odstaje od reszty, tak jakby znalazł się tam przypadkiem albo był osobnym dodatkiem naruszającym jednolitość tej płyty.\n„To Mix With Time” jest płytą, która zasługuje na uwagę szerokiego grona słuchaczy. Przestrzeń interpretacyjna oraz jego estetyka dają szerokie pole do dyskusji, przypominając jednocześnie przypominając o potencjale kryjącym się w tradycyjnych instrumentach. Liczę na to, że Brendan Eder Ensemble nie okaże się być kolejnym jednoalbumowym projektem i w przyszłości będzie nam dane poznać, co muzycy mają jeszcze do zaprezentowania. Na razie pozostaje nam wspomniane wydawnictwo – niejednoznaczna świeżość nowoczesnej muzyki klasycznej.\nMichał Wereszczyński (20 lipca 2020)


Szkolenia BHP : Szkolenia Łódź\nBezpieczeństwo oraz higiena pracy w znacznym stopniu poprawiają wydajność i skuteczność pracy. Są wyrazem dbałości o zdrowie i dobrostan pracowników, przyczyniając się do ich satysfakcji z wykonywanych obowiązków oraz poczucia lojalności wobec firmy, która ich zatrudnia.Tym samym stanowią element budowania wizerunku rzetelnego pracodawcy.\nWiedza, która pozwala chronić pracowników przed zagrożeniami związanymi z wykonywaną pracą jest tą, której rozpowszechnianie wśród kadry pracowniczej leży w interesie każdej instytucji. Podana w sposób przystępny i ściśle skorelowany ze specyfiką wykonywania danego zawodu stanowić może atrakcyjne uzupełnienie kompetencji zawodowych pracowników.\nWychodząc naprzeciw potrzebie uaktualniania wiedzy na temat bezpieczeństwa i higieny pracy, zapraszamy do skorzystania z naszej oferty wstępnych i okresowych szkoleń BHP. Podzieliliśmy je na kilka kategorii:\n• szkolenie dla pracodawców i kadry kierowniczej >>\n• szkolenie dla pracowników na stanowiskach robotniczych >>\n• szkolenie dla pracowników administracyjnych i inżynieryjno-technicznych >>\nZapraszamy do zapoznania się z ramowym programem każdego ze szkoleń.\nZapraszamy również do zapoznania się z ofertą szkoleń PPOŻ >>


Materace - Łóżko design\nH3 - średnio twardy (14)\nW ich budowie użyte są sprężyny spiralne o tej samej średnicy. Kształtem są zbliżone do sprężyny od długopisu. Niewątpliwą zaletą takiego materaca jest to że nie wydają dźwięków "skrzypienia". Są bardzo elastyczne oraz bez trudu dopasowywują się do kształtu ciała śpiącego. Wkład kieszeniowy obłożony jest obustronnie płytami wykonanymi z pianek różnego rodzaju, co zapobiega bezpośredniego kontaktu sprężyn z ciałem.\nWybór materaca kieszeniowego jest gwarancją komfortowego i długiego okresu użytkowania.\nto doskonały wybór dla osób różniących się wagą ciała. Dzięki zastosowaniu większej ilości sprężyn, materac nie ugina się w stronę drugiej osoby oraz zapobiega odczuwaniu ruchów osoby leżącej obok nas.\nW naszej ofercie, dostępne materace piankowe są stworzone wyłącznie z bezpiecznych i certyfikowanych pianek, które pozwalają na prawidłowe dopasowanie się do użytkownika i stanowiące idealną podporę całego ciała.\nKLASY TWARDOŚCI MATERACA\nH1 – waga do 60 kg - miękki\nH2 – waga od 60 do 80 kg - średnio miękki\nH3 – waga od 80 do 100 kg - średnio twardy\nH4 – waga powyżej 100 kg - twardy\nMaterace z oznaczeniem np. H3/H4 należą do grupy materaców dwustronnych, gdzie zależnie od umieszczenia materaca na jednej ze stron, uzyskujemy inną twardość.\nMaterac kieszeniowy ACTIVE 120x200 H3/H4 o grubości 22 cm\nCena: 1 309,00 zł 1 659,00 zł\nMaterac kieszeniowy ACTIVE 140x200 H3/H4 o grubości 22 cm\nCena: 1 429,00 zł 1 779,00 zł\nMaterac kieszeniowy ACTIVE 160x200 H3/H4 o grubości 22 cm\nMaterac kieszeniowy ACTIVE 180x200 H3/H4 o grubości 22 cm\nCena: 1 639,00 zł 1 989,00 zł\nMaterac kieszeniowy ACTIVE 90x200 H3/H4 o grubości 22 cm\nCena: 1 139,00 zł 1 489,00 zł\nCena: 1 209,00 zł 1 509,00 zł\nMaterac kieszeniowy BOLONIA MAX 160x200 H2 o grubości 25 cm\nMaterac kieszeniowy METIS 140x200 H3 o grubości 17 cm\nMaterac kieszeniowy METIS 160x200 H3 o grubości 17 cm\nCena: 635,00 zł 835,00 zł\nMaterac kieszeniowy METIS 180x200 H3 o grubości 17 cm\nMaterac kieszeniowy METIS 90x200 H3 o grubości 17 cm\nCena: 455,00 zł 655,00 zł\nMaterac kieszeniowy PREMIUM 120x200 H3 o grubości 26 cm\nCena: 1 089,00 zł 1 389,00 zł\nMaterac kieszeniowy PREMIUM 160x200 H3 o grubości 26 cm


Grupa MTB SRAM NX Eagle DUB - CentrumRowerowe.pl\n-24%1 899 zł\nKod produktu DD134679\nKod EAN 710845820489\nGrupa SRAM NX Eagle to próba wprowadzenia napędu 12-rzędowego pod strzechy. Całkiem udana – części te wykonane są z zastosowaniem technologii, znanych z grup wyższych, ale są znacznie tańsze.\nNajważniejszym elementem grupy SRAM NX Eagle jest kaseta. Ma 12 zębatek, z czego najmniejsza ma 11 zębów, największa – 50. Daje to w sumie zakres przełożeń 455 procent. To mniej niż w przypadku kasety 10-50, znanej z wyższych grup. NX ma jednak nad nimi tę przewagę, że nie musimy korzystać ze specjalnej piasty, wyposażonej w bębenek XD. Kasetę możemy więc zamontować na tradycyjną główkę.\nDzięki dużemu zakresowi przełożeń, można było postawić na jedną tarczę. Rezygnacja z przedniej przerzutki ma same zalety. Zakres przełożeń jest zbliżony do dwutarczowego. Masa napędu jest jednak niższa – pozbywamy się jednej lub dwóch tarczy, manetki i kabli. Obsługa jest banalnie prosta – koniec z przekosami łańcucha. A i konserwacja jest o niebo łatwiejsza – nie trzeba regulować przedniej przerzutki.\nW skład grupy wchodzą – poza kasetą – mechanizm korbowy, manetka, tylna przerzutka i mechanizm korbowy. Tarcza może mieć 30, 32 lub 34 zęby. Ich specjalny kształt sprawia, że łańcuch nie spada tak łatwo. W tylnej przerzutce zastosowano rozwiązania, znane z wyższych grup - technologie Cage Lock, X-Horizon i kółko X-Syn c. Od tych droższych różni się jedynie większą o 50 g masą. Ostatni element to 12-rzędowy łańcuch.\n24%1 899 zł


Negocjacje i zawieranie umów B2B - jak doprowadzić do win-win\nKażdego z nas potrafi zaskoczyć życie. Wizerunek rzeczy jaki nam się jawi może być niezgodny z realiami. Część spośród nas może sądzić, iż e-przedsiębiorcy mają największy kłopot z relacjami w B2B. Wnioski takie wyciąga się na podstawie różnić między prawami i obowiązkami, a także restrykcyjności sankcjonowania za działania niezgodne z prawem, a faktyczną wykładnią bieżącego stanu prawnego. Problemy z B2B mogą dotyczyć zarówno dużych, jak i drobnych e-przedsiębiorców.\nW tym artykule zostaną poruszone podstawowe i najistotniejsze kwestie związane z przepisami prawnymi Business to Businness. De facto takie problemy rzadko dotykają przedsiębiorców, a jeżeli już się pojawiają, rozwiązania należy szukać u prawnika. Internet jest pomocny źródłem, ale fachowej porady może udzielić jedynie mecenas prawa.\nNajczęstszy kłopot sprawia e-przedsiębiorcom pertraktacja treści umowy oraz interpretacji sugerowanych zapisów. Dla każdego uczestnika rynku negocjacje stanowią pewnego rodzaju utrudnienie, ponieważ rzadko zdarza się, iż narzucone przez jedną ze stron warunki umowy zostaną od razu zaakceptowane. Każdą umowę powinno się czytać ze zrozumieniem, a w związku z tym nie należy bezrefleksyjnie składać pochopnych podpisów pod dokumentacją. Skutki prawne szybkich i nie przemyślanych decyzji mogą odbić się szerokim echem w przyszłości. Umowę, która powstała po negocjacjach także trzeba sprawdzić, tyle, że pod kątem zgodności z naszymi preferencjami. Przygotowanie umów powinno odbyć się za obopólnym porozumieniem i pertraktacje w tej sytuacji są jak najbardziej wskazane.\nUmiejętności negocjacyjnych nie zawsze można nauczyć się na wyspecjalizowanych kursach. Często po uczestnictwie w takim kursie nie wynosimy nowej wiedzy, a jedynie wydajemy niepotrzebnie pieniądze. Najlepiej uczymy się na własnych błędach i w imię tej zasady należy zdobywać doświadczenie. Wiedza praktyczna ma o wiele większej znaczenie niż teoretyczna zdobyta na kursie. Podchodząc do pierwszych negocjacji i próbując własnych sił w zawieraniu umów należy zachować przede wszystkim spokój i skupić się na celu negocjacji jakim jest uzyskanie optymalnie najlepszej dla nas oferty. Dobrą metodą jest wizualizacja, czyli wcześniejsze wyobrażenie sobie przebiegu rozmowy.\nPodejmując negocjacje należy postawić na własną kreatywność i wyobraźnię. Nie zapominając o relacjach partnerskich z kontrahentem i stworzeniu miłej atmosfery. Z pewnością negocjacje będą zgodne z prawem jeżeli będziemy je podejmować w dobrej wierze i będziemy dążyć do osiągnięcia biznesowego celu. Wyższa konieczność może stanowić wytłumaczenie niewywiązania się z pewnych warunków umowy, jednakże dotyczy to sytuacji szczególnych, często niezależnych od podmiotu tj. np. pożar.\nZasady zawierania umów B2B\nZawierając umowę w B2B należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach:\nJesteśmy równi jako ludzie, ale niektórzy z nas są w pewnych kwestiach lepsi.\nStrach jest wrogiem trzeźwego myślenia.\nNasze wysiłki zostaną docenione.\nSukces jest na wyciągnięcie ręki.\nZawarte umowy są wiążące.\nWyższa konieczność usprawiedliwia.\nTe teoretyczne zasady można z łatwością przełożyć na codzienne relacje biznesowe. Należy pamiętać, że wszelkie kontakty biznesowe nawiązuje się bez ograniczeń, z wyjątkiem drobnych zmian w prawie wspólnotowym. Najważniejsza w podstawie prawnej jest dowolność w nawiązywaniu umów, czyli kreowania relacji z pozostałymi podmiotami gospodarczymi. Z punktu widzenia prawnego nie znaczące jest ile pewne przedsiębiorstwo zapłaciło producentowi za towar. Prawo zajmuje się kontrolą wywiązywania się z umów i sprawdza czy obie strony spełniły warunki zapisów. Przepisy nie dotyczą warunków handlowych ale mają zabezpieczać obrót gospodarczy obu stron umowy.\nUmowy dzielimy na dwie podstawowe kategorie:\nnazwane - np. kupna-sprzedaży, określane przez prawo terminem essentialia negotii, czyli minimalną zawartością, w przypadku umów B2B będą to strona, przedmiot i cena\nnienazwane – są to umowy, które przeważnie regulują sfery nieznane albo hybrydowe.\nPodejmując decyzję o zawarciu umowy należy mieć świadomość, że prawo nie ingeruje w kwestie wielkości przedsiębiorstwa. Zgodnie z nim oba podmioty gospodarcze mają takie same prawa. Małe i duże przedsiębiorstwa są chronione przez zakaz zawierania umów jednostronnie korzystnych. Dlatego nie można zawierać umów zdecydowanie niekorzystnych dla jednej ze stron, co jest szczególnie istotne dla słabszych podmiotów gospodarczych. Nie zgodne z przepisami są także umowy godzące w dobre zwyczaje.\nWytyczne do umowy\nNie ma określonych wytycznych do umowy, z założenia umowa powinna być krótka, treściwa, przejrzysta i zrozumiała nawet dla osób, które nie są specjalistami. Wszelkie kwestie sporne dotyczące nie wywiązywania się z umowy rozwiązuje się najczęściej na drodze mediacji i arbitrażu, jednak najskuteczniejsza jest droga sądowa. W przypadkach jakichkolwiek sporów należy udać się do odpowiedniej jednostki sądowej co zależy od kwoty roszczenia albo wartości przedmiotu umowy.\nDokonując zawarcia ugody przed pierwszą rozprawą należy liczyć się z tym, iż ma to podobny skutek co do wyroku instancji sądowniczej, czyli każda ze stron ponosi własne koszty procesowe. Jeżeli chodzi o proces sądowy to koszty ponosi tylko i wyłącznie strona przegrana. Od zamierzchłych czasów obowiązuje prawo ponoszenia ciężaru dowodowego na tej osobie, która mówi o zaistniałej sytuacji, a nie na tej, która zaprzecza wydarzeniom. Dlatego najkorzystniejszym rozwiązaniem jest zawieranie umów na piśmie, ponieważ dokumenty mają większą siłę dowodową niż zeznania świadka.\nBy skutecznie rozwiązać kwestię sporną w sądzie należy pamiętać o:\ndobrym przygotowaniu do rozprawy\nokazaniu szacunku wobec sędziego\nskupieniu i uważnym słuchaniu\nzwięzłości i rzeczowości wypowiedzi\nkulturalnym zachowaniu w stosunku do strony przeciwnej\nzachowaniu zdrowego rozsądku.


Hermes Hermessence – perfumowe haiku | PERFUMOWY BLOG\nHermes Hermessence – perfumowe haiku\n18 października 2011 23 października 2011 ~ fqjcior\nGdy w 2004 roku Jean-Claude Ellena przyjął od Veronique Gautier niezwykłą, prestiżową i bardzo intratną propozycję zostania perfumiarzem Hermesa (rzecz w przypadku tej marki bez precedensu), musiał porzucić swoje perfumeryjne, maleńkie jeszcze dziecko, jakim była firma The Different Company, którą Ellena stworzył razem z projektantem Thierry De Baschmakoffem. Szczęśliwie Celine Ellena zgodziła się przejąć firmę od ojca i przez klika lat z powodzeniem tworzyła pod jej marką wspaniałe pachnidła. Ellena tym czasem – już jako odpowiedzialny za perfumy Hermesa – przystąpił do prac nad sławnym dziś Un Jardin Sur Le Nil. Jednak – jak każdy perfumiarz – pracował równolegle nad kilkoma projektami. Między innymi nad perfumami, które w założeniu miały być jego najważniejszą i najwyraźniejszą jak dotąd propozycją dla mężczyzn (Terre d’Hermes).\nHermes zatrudniając Ellenę chciał znacząco poprawić pozycję marki na rynku perfum. Jako swego głównego konkurenta postrzegał Chanela, którego perfumowym działem z powodzeniem od lat zawiaduje Jacques Polge. Jednym z milowych kroków Chanela na rynku perfum było wprowadzenie tzw. linii butikowej (Les Exclusifs) – dostępnych wyłącznie w butkiach Chanela zapachów o najwyższej jakości, złożonych z najszlachetniejszych składników, tworzonych wg nieskrempowanych wizji twórcy, bez marketingowych wytycznych i ograniczeń. Był to znak, że Chanel dystansuje się od dziesiątek designerów, którzy wypuszczają setki nic nie znaczących zapachów, mających jeden cel – bić rekordy sprzedaży. Tworząc Les Exclusifs Chanel wrócił do chwalebnej tradycji ekskluzywnej perfumerii artystycznej, przeznaczonej dla swoich najwierniejszych i najzamożniejszych, a także najbardziej wymagających klientów. Hermes, by dotrzymać kroku konkurentowi, odpowiedział linią Hermessence.\nJak głosi notka reklamowa: „Hermessence – zmysł, esencja, kwintesencja. Esencja Hermesa i dusza zapachu. Kolekcja olfaktorycznych poematów, które bardzo swobodnie eksplorują nowe ścieżki prowadzące do emocji. Podróż do serca materiału. Ponownie wynalezione, niezwykłe i poetyckie w swej naturze. Ulepszone, udoskonalone materiały i ich unikalne i zaskakujące kombinacje.”\nChoć może to być odebrane jako dorabianie ideologii do zapachu (co tak częste w tym biznesie), to jednak w przypadku Jean-Claude’a Elleny mamy do czynienia z czymś zgoła odmiennym. Ellena to artysta z potężną wizją, którą w sposób konsekwentny realizuje w Hermesie. Hermes pozwala mu na to, biorąc w ten sposób udział w cichej perfumowej rewolucji. Ta niezwykła symbioza trwa w najlepsze. Ellena tworzy zupełnie nową poetykę perfum, maksymalistyczną w swym minimalizmie. Z możliwie najmniejszej liczby ingrediencji stara się uzyskać maksymalny efekt. Pisząc „ulepszone materiały” ma on na myśli bardzo konkretne zagadnienie. Chodzi o tzw. izolaty, które pod jego nadzorem Laboratoire Monique Remy z Grasse wydobywa z tradycyjnych naturalnych materiałów perfumiarskich. Laboratorium wydobywa interesujące Ellenę frakcje, dajmy na to, olejku z róży (który w naturze składa się z kilkuset różnych molekuł). Perfumiarz wybiera, powiedzmy, pięć z nich i w oparciu o nie tworzy nie tyle zapach róży, ile jego iluzję. Kto miał okazję wąchać Rose Ikebana, ten wie, o czym piszę. Ten mechanizm znajduje swoje odbicie w kolejnych perfumach tego artysty, jednak w sposób zdecydowanie najbardziej wyraźny właśnie w ekskluzywnej serii Hermessence, której minimalizm środków i maksymalizm przekazu ma wiele wspólnego z japońską poezji haiku.\nMimo tej całej bardzo intrygującej otoczki, po przetestowaniu kilku hermesowych esencji przyznam, że mam dość mieszane uczucia. Dlaczego? To wyniknie z moich poniższych króciutkich impresji na temat wybranych Hermessences.\nVetiver Tonka – czyli duet wetiweru i orzecha. Wg deklaracji samego Elleny ten zapach łączy ostrość wetiweru z delikatnością orzecha laskowego. Od pierwszej chwili nie mam wątpliwości, że to zapach o wetiwerze, zaś temat orzechowy – skoro już sprecyzowany – ma swój czas właściwie tylko w pierwszych minutach zapachu. Później już niepodzielnie rządzi wetiwer, a właściwie jego najbardziej charakterystyczny aspekt, faktyczna esencja wetiweru. Mógłbym zaryzykować stwierdzenie, że dominuje tu vetiverol, a więc izolat pochodzący z wetiwerowego olejku będący swoistym wetiwerem „w pigułce” i prawdopodobnie byłbym bliski prawdy, choć nie mam przecież wglądu w formułę. Jego zapach pozbawiony został swojej naturalnej ziemistości i ostrości. Miast tego mamy wetiwer bardzo przyjazny, niemal…. transparentny. Kto zna i lubi woń wetiweru, ten z pewnością doceni jego ellenowską iluzję. Ja – jako fan tego składnika – jestem średnio zachwycony, bo choć Vetiver Tonka to sympatyczna mikstura, to jednak czegoś mi tu brakuje…. Bardziej zdecydowanego charakteru. Mocy. Projekcji. Trwałość jest dobra, bo Vetiver Tonka siedzi na skórze około osiem godzin, ale mimo, że to główny temat i składnik, pozostaje on przez cały czas jakby na drugim planie, przy braku aktora pierwszoplanowego…\nBrin De Reglisse – modernistyczne fougere, czyli duet lawendy i czarnej lukrecji. Lawenda, podobnie jak wetiwer, to jedna z moich ulubionych perfumowych ingrediencji. Często ignorowana lub niedoceniana przez perfumowych entuzjastów, ale przede wszystkim samych twórców (!) jest wg mnie jednym z najpiękniejszych zapachów, jakie dała nam natura. Sam olejek lawendowy to już niemal gotowe perfumy, a absolut to czysta olfaktoryczna poezja. Niesamowita, głęboka, ziołowa i nieco pikantna woń z nutką tabaki. Brin De Reglisse jest uroczym ellenowskim studium nad tym klasycznym prowansalskim składnikiem. Tylko studium, bo perfumami nie ośmieliłbym się tego nazwać. Zapach jest przesadnie delikatny i bardzo szybko – bo po ok. 2 godzinach – całkowicie ulatuje ze skóry, co uważam za gigantyczną przesadę. Nie mam najmniejszych wątpliwości, że twórca mógłby znacząco poprawić ten aspekt, ale tego nie zrobił. Niestety. Poza tym pytam: gdzie ta lukrecja?\nIris Ukiyoe – termin Ukiyoe w nazwie po raz kolejny podkreśla inspirację Elleny japońskimi dziedzinami sztuki (mieliśmy już Rose Ikebana, gdzie ikebana to sztuka układania kwiatów, zaś ukiyoe to rodzaj malarstwa i drzeworytu japońskiego). Iris Ukiyoe zaczyna się nieco marchwiową nutką irysa, bardzo wyważoną i ładną, z delikatnym odcieniem zielonym i akcentem mlecznym. Tak trwa przez kilka godzin, tracąc jedynie na intensywności (której i tak nie ma za wiele). Nie ewoluuje, raczej trwa w zawieszeniu niczym zatrzymany kadr. Jest olfaktorycznym odpowiednikiem obrazka widzianego po prawej stronie. Irysem w butelce. Nie. Iluzją irysa w butelce. O – tak lepiej… Ogólnie ładny, ciekawy, ale …\nPoivre Samarcande – czyli pieprz i drewno, a ściślej czarny pieprz i …. ambroxan lub coś w ten deseń. Dominująca pieprzowa nuta bez wyraźnego kontrapunktu w postaci jakiejkolwiek innej ingrediencji budzi we mnie tylko jedno – nienajlepsze – skojarzenie: BANG! Marca Jacobsa. Zaraz. Jest jeszcze coś. Poivre Samarcande przez pierwsze 30 minut pachnie przyprawioną pieprzem rybą. Później pieprz powoli znika z pola węchowego i pozostaje – nie! nie ryba!, ale delikatna, jedwabna syntetyczna nutka niby-drzewna. Podobnie jak w przypadku Brin De Reglisse, zapach ma bardzo słabą projekcję i skandalicznie krótką żywotność. Raczej zapachowa ciekawostka, niż interesujące perfumy. Szczerze, to jeśli ktoś lubi tak „zapieprzone” zapachy, lepszy interes zrobi kupując wspomniany BANG!. To samo za o wiele mniejsze pieniądze w o wiele bardziej oryginalnym flakonie.\nAmbre Narguile – czyli ambra i orientalne przyprawy, ale przede wszystkim skadnik, o którym nie wspomina się oficjalnie – kwiat tabaki. W przypadku Ambre Narguile mam zdecydowanie lepsze odczucia. Zapach jest przed wszystkim dość esencjonalny, jak na standardy Hermessence. Rozpoczyna się cytrusami i suszonymi owocami, po czym nozdzrzom objawia się jakże charakterystyczny, miodowo-owocowy zapach kwiatu tabaki. W składzie mamy także miód i oczywiście ambrę, a raczej jej iluzję, bowiem naturalnej ambry – pochodzącej z wnętrzności kaszalota – tu z pewnością nie znajdziemy. Ambre Narguille jest całkiem donośny i trwały i wyróżnia się pozytywnie pośród innych Hemressences. Dla mnie w tym zestawie to najlepsze pachnidło, zaraz za nim stawiam Vetiver Tonka, później Iris Ukiyoe, następnie Brin De Reglisse (mimo mojej ukochanej lawendy), długo długo nic i wreszcie na szarym końcu Poivre Samarcande – taki olfaktoryczny pieprzony żarcik.\nJean-Claude Ellena twierdzi, że jedną z podstawowych różnić pomiędzy perfumerią klasyczną, a współczesną, za której pioniera się uważa, choć oficjalnie tego nie mówi, jest sposób odbioru zapachów przez otoczenie. Kobieta lub mężczyzna noszący klasyczne perfumy, usłyszy od kogoś, komu przypadły do gustu, słowa: „Twoje perfumy pięknie pachną”. Nosząc Hermessence ma szanse usłyszeć „Pięknie pachniesz”. Może i coś w tym jest? Moim zdaniem Hermessence to raczej szkice, niż skończone kompozycje perfumiarskie. Rezultat zabaw i eksperymentów perfumiarza z potwornie drogimi izolatami i syntetykami. Ellena przedstawia nam swoje kolejne zapachowe obrazy, ujęcia, iluzje, niczym malaż pejzaże. Możemy je podziwiać lub nie. Nasza sprawa. Prawda jest taka, że 99,9% użytkowników dowolnego z tych zapachów nie ma pojęcia, co jest w nich zawarte, jakie przemyślenia, jaka koncepcja oraz jakie biotechnologie za nimi stoją. Czy wobec tego Hermessence to sztuka dla sztuki? Zdecydowanie tak. To bardziej efekty profesjonalnego „samozadowalania się” Jean-Claude’a Elleny, niż zapachy obmyślone na zdobycie szerokiej rzeszy klienteli. Zresztą już sam fakt, że sprzedawane są wyłącznie w – nie tak licznych przecież – butikach Hermesa (np. w Polsce nie ma ani jednego), czyni je przeznaczonymi dla bardzo wąskiej, elitarnej grupy koneserów.\nZa flakon Hermessence 100 ml w butiku Hermesa trzeba zapłacić aż 175 EUR. Ale czy te zapachowe „drafty” są aby warte takich pieniędzy? Ktoś kiedyś powiedział, że wszystko jest warte tyle, ile ktoś jest skłonny za to zapłacić. Ja – mimo całego podziwu, jakim darzę wybitnego perfumiarza, jakim jest Jean-Claude Ellena – pozwolę sobie tutaj na wyraz mojej dezaprobaty. Czuję w projekcie Hermessence jakąś niefajną, przesadanie snobistyczną motywację. A może po prostu lubię piękne perfumy, nie koniecznie zaś ich ulotną iluzję? Obrzydliwie kosztowną iluzję, pozwolę sobie dodać. No tak… Ale czy to nie ją właśnie nazywamy luksusem?\nZamieszczone w Hermes, recenzje perfum\tAmbre NarguileBrin De ReglissehermesHermessenceIris UkiyoeJean-Claude EllenaPoivre SamarcandeVetiver Tonka\n< Poprzedni Parfum d’Empire – imperialne molekuły pod batutą Marca-Antoine’a Corticchiato (1)\nNastępny > „L’Eau Trois” Diptyque – rozważania wokół smużki kadzidła\n18 uwag do wpisu “Hermes Hermessence – perfumowe haiku”\n18 października 2011 o 23:16\nBardzo ciekawe ujęcie tematu fqjcior. Gratuluje tekstu!\nA w kwestii samych zapachów, to cóż… Czasem mam wrażenie, że on tworzy przede wszystkim dla samego siebie, że te wizje są jego na wyłączny użytek, a dzieli się nimi jakby przy okazji, ale wtórnie. Więc i dbałości nie ma o to co użytkowe, praktyczne – projekcja, trwałość, pełnia zapachu? A po co? Nie podzielam takiego myślenia i zgadzam się z Twoją konkluzją, że jest w tym jakiś bardzo snobistyczny wątek. Mam nadzieje, że Ellena obdarzy nas kiedyś jeszcze dziełem na poziomie Deklaracji czy Ziemi. A jeśli nie..? cóż, i tak dał już sporo 🙂\n19 października 2011 o 08:52\nDziękuję belor. Rzeczywiście Declaration i Terre do doskonałe perfumy pod każdym względem. Właśnie dlatego, że wiem na co stać Ellenę, gdy się naprawdę spręży (;-) dla mnie jedną z najbardziej ekscytujących premier byłby nowy męski zapach Hermesa. Ciekaw jestem, czy Hermes coś takiego zamierza w najbliższym czasie…\n19 października 2011 o 01:00\nprzeczytałem jednym tchem… Ellena jest niekwestionowanym geniuszem i wizjonerem w tym co robi, sądzę, też że jego wizja jest głęboko przemyślana i on sam mocno w nią wierzy… wszystko czego dotkną jego palce, przeistacza się w coś niesamowitego i perfekcyjnego…\nuwielbiam jego kompozycje, choć linii hermenessence nie znam, to jestem pewien, że i na nią znajdzie się oddane grono nabywców… w końcu Hermes to marka wybitnie prestiżowa i czym jest te 175 ojro w zestawieniu z jedną z ich torebek, albo skórzaną pachnącą bransoletą?\n19 października 2011 o 10:07\nCieszę się, że podzielasz moją wysoką ocenę kunsztu Pana Elleny, jednak swoimi Hermessence wystawił ją na sporą próbę…\n23 października 2011 o 14:42\nwysoką? dla mnie Ellena to geniusz i bóstwo na ziemskim padole… bez cienia ironii i sarkazmu…\ndopisałem do mojej listy marzeń spotkać się z nim kiedyś osobiście i uścisnąć mu dłoń…\n23 października 2011 o 19:32\nOczywiście podziwiam kunszt Mistrza J.C. Elleny, jednak daleki jestem od przypisywania mu boskich cech 😉 Co do spotkania – jak już do niego dojdzie, wspomnij Jeanowi słówko o mnie, proszę 😉\n20 października 2011 o 00:49\nOdkąd Ellena pracuje dla domu Hermes, dochody z tytułu sprzedaży perfum wzrosły w tej firmie ponad dwukrotnie, także decyzja o zatrudnieniu tego perfumiarza była prawdziwym strzałem w dziesiątkę.\nOdnośnie firmy, którą przejęła jego córka…Pewnie okazało się, że zmysł przedsiębiorczy Elleny nie był wystarczająco rozwinięty, żeby mógł on samodzielnie rozwijać założoną przez siebie firmę. Ostatecznie w wywiadach perfumiarz deklaruje przecież, że zrezygnował z pracy dla innych firm ze względu na to, że czuł się w nich dostawcą produktu dla działu marketingu. Przyjmując propozycję pracy dla Hermes otrzymał nie tylko wolność w tworzeniu kompozycji zapachowych, ale również (a może przede wszystkim?) zabezpieczenie finansowe i gwarancję kilkuletniej pracy.\nEllena zawsze interesował się japońską kaligrafią i malarstwem azjatyckim – nic dziwnego zatem, że linia Hermessence to odzwierciedla (zapewne wiesz, że to zamiłowanie do prostoty Eleena przejął od swojego guru – Edmunda Roudnitska, który zawsze powtarzał mu, że prostota jest najważniejsza).\nIzolaty to bardzo ciekawa „rzecz”. Laboratoire Monique Remy z Grasse pierwszy raz zobaczyłam w fimie „Perfumy. Francuska finezja”, w którym to pokazano jak Ellena wybiera sobie poszczególne składniki (polecam, jeśli jeszcze nie widziałeś).\nZauważyłam, że jeśli ktoś ładnie pachnie, to na ogół otrzymuje komplement w stylu: ładnie pachniesz, mogę wiedzieć, co to takiego? Nie wiem zatem, czy jest w ogóle sens w dążeniu do tego, żeby zwiększyć prawdopodobieństwo tego, że ktoś mi powie: „pięknie pachniesz” zamiast „Twoje perfumy ładnie pachną”.\nA może po prostu lubisz piękne perfumy, niekoniecznie natomiast ich wysoką cenę? 😉\n20 października 2011 o 11:26\n„Odkąd Ellena pracuje dla domu Hermes, dochody z tytułu sprzedaży perfum wzrosły w tej firmie ponad dwukrotnie, także decyzja o zatrudnieniu tego perfumiarza była prawdziwym strzałem w dziesiątkę.”\nRzeczywiście było to bardzo trafne posunięcie biznesowe.\n„Odnośnie firmy, którą przejęła jego córka…Pewnie okazało się, że zmysł przedsiębiorczy Elleny nie był wystarczająco rozwinięty, żeby mógł on samodzielnie rozwijać założoną przez siebie firmę. Ostatecznie w wywiadach perfumiarz deklaruje przecież, że zrezygnował z pracy dla innych firm ze względu na to, że czuł się w nich dostawcą produktu dla działu marketingu. Przyjmując propozycję pracy dla Hermes otrzymał nie tylko wolność w tworzeniu kompozycji zapachowych, ale również (a może przede wszystkim?) zabezpieczenie finansowe i gwarancję kilkuletniej pracy.”\nMówiąc o dostarczaniu produktu do działu marketingu Ellena miał z pewnością na myśli te zapachy, które robił za zlecenie designerów (a zrobił ich sporo). The Different Company było jego dzieckiem (i Baschmakoffa), w którym mógł realizować swobodnie swoje pomysły. Z pewnoscia jednak nie było tak dochodowe, nie dawało tak wielkich mozliwości i nie miało takiego budżetu, jak Hermes.\n„Ellena zawsze interesował się japońską kaligrafią i malarstwem azjatyckim – nic dziwnego zatem, że linia Hermessence to odzwierciedla (zapewne wiesz, że to zamiłowanie do prostoty Eleena przejął od swojego guru – Edmunda Roudnitska, który zawsze powtarzał mu, że prostota jest najważniejsza).”\nRzeczywiście Roudnitska to mentor Elleny.\n„Izolaty to bardzo ciekawa „rzecz”. Laboratoire Monique Remy z Grasse pierwszy raz zobaczyłam w fimie „Perfumy. Francuska finezja”, w którym to pokazano jak Ellena wybiera sobie poszczególne składniki (polecam, jeśli jeszcze nie widziałeś).”\nOczywiście widziałem ten film. Bardzo interesujący.\n„Zauważyłam, że jeśli ktoś ładnie pachnie, to na ogół otrzymuje komplement w stylu: ładnie pachniesz, mogę wiedzieć, co to takiego? Nie wiem zatem, czy jest w ogóle sens w dążeniu do tego, żeby zwiększyć prawdopodobieństwo tego, że ktoś mi powie: „pięknie pachniesz” zamiast „Twoje perfumy ładnie pachną”.”\nCóż taką filozofię przyjął Ellena. Też nie wiem, czy ma to sens, aczkolwiek domniemam, że przesłanie tej folozofii jest takie, że perfumy mają uzupełniać noszącego, dodawać mu „czegoś” zamiast przesłaniać go swą potęgą i mocą.\nA może po prostu lubisz piękne perfumy, niekoniecznie natomiast ich wysoką cenę?\nTo na pewno 🙂 Nie lubię wysokich cen – zdecydowanie nie!\n20 października 2011 o 17:08\nEkstrakcja olejków i absolutów przypomina mi trochę modyfikowanie żywności.\nIstnieją zwolennicy i przeciwnicy.\nJa należę do tych ostatnich.\nNie przepadam za poprawianiem natury.\nLawenda, wetiwer, róża, są piękne same w sobie.\nWydzielanie z nich frakcji, tylko dlatego, że nie odpowiadają Ellenie jest mocno dyskusyjne.\nHermesowskie produkty zachowują się jak wody kolońskie.\nSą delikatne i zwiewne.\nU mnie, nie zyskują tym sympatii.\nZ tą dyskusyjnością to bym dyskutował 🙂 Artysta perfumiarz ma prawo korzystać z dobrodziejstw techniki, czy będą to izolaty czy syntetyki. Choć oczywiście i w tej – jak w każdej dziedzinie – są puryści i zwolennicy wierności naturze. Zgadzam się, że bardzo wiele naturalnych składników pachnie powalająco pięknie. Kłopoty zaczynają się przy ich łączeniu. Nagle okazuje się, że dwa pięknie pachnące z natury składniki po połączeniu dają olfaktoryczny dysonans…\n20 października 2011 o 22:10\nKiedy znudzi Ci się wetiwer? Bo lawenda widzę już do odstrzału. 🙂\n20 października 2011 o 22:28\nHeh. Czujnyś! Vetiver zostaje. Przynajmniej na razie. Dobry jest 🙂\nAle może zainteresuje Cię to\n21 października 2011 o 10:58\nBardzo trafnie to ująłeś… droga luksusowa iluzja.Ja też podziwiam Ellene, ale całkowicie zgadzam się z tym co napisałeś.\nA Santal Massoia udało Ci się już poznać?\n21 października 2011 o 11:34\nSantal Massoia jeszcze nie znam i powiem szczerze, że jakoś specjalnie nie pragnę go poznać….Zniechęciłem się do Hemessence, choć Ambre Narguile i Vetiver Tonka są całkiem do rzeczy. Jednak koniec końców po takiej marce i takiej cenie spodziewałbym się czegoś poważniejszego.\n22 października 2011 o 09:03\nSycomore mam miniaturkę i jakoś nie mogę jej zużyć. Poczekam na tonkowetiwera. Będę cierpliwy. 🙂\n22 października 2011 o 11:37\n21 września 2018 o 00:18\nŚwietny tekst. Jako perfumomaniak jestem początkującym miłośnikiem. Ale jakby to ująć w jakieś filozoficzne ramy ? Wygląda na to, że J.C.E. doskonale wie, jak stworzyć arcydzieło typu Terre. Jednak Hermessences to doprowadzenie jego wizji artystycznej już do granic . Minimalizm w swoim samodążeniu właśnie doprowadzi do szkicu, a w konsekwencji do coraz cieńszej kreski, linii … a w efekcie do zaniku; w ujęciu olfaktorycznym do perfum bez zapachu … albo nawet pustej butelki ;), tak jak słynny utwór Johna Cage’a ” 4.33 „, gdzie pianista siedzi 4 minuty i 33 sekundy i po prostu nie gra.\n21 września 2018 o 20:04\nŚwietne porównanie. Ellena rzeczywiście zabrnął w minimalizm, czasem graniczący z przesadą. Niemniej to wizjoner perfum, który dopracował się rozpoznawalnego stylu i naznaczał swoją sygnaturą kolejne pachnidła. Jego następczyni w Hermes niestety nie posiada owych cech. Owszem jest bardzo sprawną perfumiarką, ale póki co mam wrażenie to co proponuje jest zbyt zachowawcze.


Gabinety psychologiczne, Cieszyn, Głęboka 20, Wyspiańskiego 4.\nStrona internetowa gabinetów psychologicznych i psychoterapeutycznych w Cieszynie.\nTerapia jest wspólnym tworzeniem przestrzeni, w której klient może w pełni zaistnieć i ujawnić zasoby prowadzące do lepszej jakości życia.\nTerapeuta jedynie towarzyszy w drodze do odkrywania siebie.\nKażdy problem, z którym zwraca się klient jest ważny i wymaga uwagi.\nJeśli klient przychodzi do psychologa lub psychoterapeuty, to znaczy, że jest to dobry czas na spotkanie i ważny problem do poruszenia.\nNie istnieją mało ważne tematy.\nTo osoba, która ukończyła jednolite 5-letnie (wyjątek od Deklaracji Bolońskiej) studia magisterskie na kierunku psychologia. Ma wiedzę z różnorodnych dziedzin psychologii, o koncepcjach i badaniach psychologicznych, o psychologicznych metodach testowych.\nPsycholog może udzielać wsparcia, pomocy psychologicznej, doradztwa, sporządzać diagnozy psychologiczne, opiniować. W swojej pracy psycholog kieruje się zasadami Kodeksu Etyczno-Zawodowego.\nPsychologowie często pracują w służbie zdrowia, poradniach psychologiczno-pedagogicznych i innych placówkach oświaty, w pomocy społecznej, w służbach mundurowych, ośrodkach diagnostycznych, w biznesie. Coraz częściej współpracują także z organizacjami pozarządowymi, ukierunkowanymi na wszechstronną pomoc, w tym psychologiczną. Prowadzą też prywatne praktyki psychologiczne, w których prowadzą wsparcie, doradztwo, diagnozę.\nW swojej pracy posługuje się przede wszystkim wywiadem, rozmową kierowaną, obserwacją – są to podstawowe metody zarówno diagnozy, jak i leczenia. W diagnozie specjalistycznych problemów i zaburzeń posługuje się testami psychologicznymi.\nPo przejściu całościowego specjalistycznego szkolenia w psychoterapii psycholog może stać się psychoterapeutą.\nTo osoba, która ukończyła bądź jest w trakcie kilkuletniego szkolenia w zakresie psychoterapii. Częścią takiego szkolenia jest terapia własna, zajęcia teoretyczne, ćwiczenie konkretnych umiejętności oraz superwizja pracy terapeutycznej. Nie musi być psychologiem ani lekarzem medycyny, najczęściej jednak jest absolwentem studiów o kierunku humanistycznym lub medycznym (pedagog, psycholog, pracownik socjalny, lekarz, pielęgniarka, itp.). Psychoterapeuta zajmuje się przede wszystkim terapią, zgodnie z filozofią szkoły, którą ukończył. Posiada wiedzę w zakresie funkcjonowania człowieka, we wszystkich obszarach oraz wiedzę o źródłach trudności i zaburzeń. Istnieją różne szkoły kształcące w psychoterapii, np. psychoterapia psychodynamiczna, poznawcza, systemowa, behawioralna, Gestalt, oparta na procesie, itd. Różnią się one podejściem do człowieka oraz jego funkcjonowania, stosują odmienne metody terapeutyczne. Wspólnym przesłaniem psychoterapii jest poprawa funkcjonowania i psychologicznej jakości życia drugiego człowieka.\nDziecko w gabinecie psychologa. Część I 24 sierpnia 2019\nNastolatek w terapii – od egocentryzmu do empatii. 30 czerwca 2019\nZabawa – antidotum na szkolny stres. 20 czerwca 2019\nKorzystając z naszych stron wyrażasz zgodę na przetwarzanie danych osobowych. Zgoda dotyczy przetwarzania danych pochodzących z przeglądarki internetowej, cookies i podobnych technologii, na zapisywanie informacji na Twoim komputerze/urządzeniu. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zastosowanie cookies, możesz opuścić stronę. Zgodę taką możesz w każdej chwili cofnąć.Akceptuję Odrzucam Polityka prywatności


Manga i anime | Konnichiwa.pl\nDagmara Woźniak\t 15 lutego, 2013 102 0 Dagmara Woźniak\nPod koniec wieku XX japoński "wytwór" – anime wykracza poza granice kraju macierzystego i podbija serca zagranicznych widzów. Popyt na tego typu produkcje jest ogromny. Zachód jest zafascynowany, wręcz zauroczony, realiami jakże odrębnego kulturowo dla nas państwa. Jedno jest pewne, dzisiaj anime zamieszkało już na stałe w naszej świadomości, trudno wątpić w jego...\nMichał Pasternak\t 8 kwietnia, 2011 84 0 Michał Pasternak\nAnime powstało na podstawie mangi Hiro Mashimy. Sam autor tytuł swojej mangi tłumaczy jako „Ogony wróżek”. Fairy Tail debiutował 12 października 2009 roku na antenie telewizji TV Tokio. Każdy z nas bez problemu potrafi wyobrazić sobie maga. Krewki staruszek z długą białą brodą, często pochylony nad opasłymi księgami zawierającymi tajemnicze zaklęcia. Magowie FT burzą ten...\nMichał Pasternak\t 10 stycznia, 2011 91 0 Michał Pasternak\nPaweł "Mr Jedi" Musiałowski\t 24 października, 2005 545 0 Paweł "Mr Jedi" Musiałowski\nJeśli by zadać pytanie komuś nie obeznanemu w temacie, czym różni się klasyczny komiks od mangi, odpowiedź zapewne brzmiałaby - "wielkie oczy i rozebrane panienki" - nic bardziej mylnego. Oczywiście wielkie oczy są tym elementem, który najszybciej zwraca uwagę obserwatora i w pewnym stopniu można by to uznać za znak firmowy mangi, ale nie na tym polega różnica. A tym...\nPaweł "Mr Jedi" Musiałowski\t 24 października, 2005 84 0 Paweł "Mr Jedi" Musiałowski\nOsamu Tezuka - to nazwisko powinien znać każdy, nie tylko miłośnik mangi, ale każdy fan komiksu, filmu animowanego i w ogóle fantastyki. To właśnie ten twórca po raz pierwszy pokazał, że komiks może poruszać każdą tematykę, jaką tylko można sobie wyobrazić - science fiction, przygoda/akcja, romans, horror, dramaty dla dorosłych. W ten sposób stworzył Tezuka nową grupę...


Ekoturystyka | Region Gdański NSZZ „Solidarność”Region Gdański NSZZ „Solidarność”\n„Magazyn Ekologiczny” powstał dzięki dofinansowaniu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Gdańsku, który od 1993 r. jest jednym z najważniejszych podmiotów realizujących i finansujących politykę ekologiczną państwa na terenie obecnego województwa pomorskiego, w tym ochronę środowiska i gospodarkę wodną.\nPiękno pomorskiej przyrody – tylko do końca września trwa nasz konkurs ekologiczny!\nDo redakcji „Magazynu Solidarność” dotarło już wiele zdjęć nadesłanych przez czytelników w ramach konkursu ekologicznego. Przypominamy, że do końca września można nadsyłać do nas (na …\nDo obserwacji przyrody wystarczy tylko odrobina chęci i wyjście z domu. Przyda się jednak także odpowiednie wyposażenie, jak lornetka, aparat fotograficzny i książka, np. atlas …


Po przerwie dwa nowe przypadki eboli w Gwinei - RMF 24\nPo przerwie dwa nowe przypadki eboli w Gwinei\nDwie osoby zachorowały w Gwinei na wywołaną przez wirus Ebola gorączkę krwotoczną. To dwa nowe potwierdzone przypadki tej choroby w Afryce Zachodniej po dwutygodniowej przerwie - informuje Światowa Organizacja Zdrowia (WHO).\nPo przerwie dwa nowe przypadki eboli w Gwinei. Zdjęcie ilustracyjne //AA/ABACAPRESS.COM /PAP/EPA\nNajnowsza epidemia eboli rozpoczęła się w grudniu 2013 roku na południu Gwinei, skąd rozszerzyła się na Liberię i Sierra Leone. Z powodu epidemii w Afryce Zachodniej zmarło - według danych z czerwca - ponad 11 tys. ludzi w Gwinei, Liberii i Sierra Leone, a zachorowało prawie 26,8 tys.\nNewsPielęgniarka, która rok temu zachorowała na ebolę i wyzdrowiała, znów w szpitalu


Jesienna aura daje w kość, ale nasze przedszkolaki nie mają jej dość! - Lubawa / e-Lubawa\nStrona Główna Aktualności Jesienna aura daje w kość, ale…\nJesienna aura daje w kość, ale nasze przedszkolaki nie mają jej dość!\nPani Jesień już na dobre zadomowiła się w Przedszkolach Niepublicznych „Bajkolandia” i „Smerfolandia” w Lubawie. Ostatnio przyniosła ze sobą dużo deszczu, wiatru i burych chmur. Po mimo tego, że jesienna aura daje w kość – nasze przedszkolaki nie mają jej dość, ponieważ dostarcza im wielu ciekawych darów i skarbów.\nKażdego dnia na dzieci czeka mnóstwo fascynujących tematów i inicjatyw. Dzisiaj przedszkolaki rozpoczęły dzień od składania życzeń swoim wychowawcom z okazji Dnia Edukacji Narodowej oraz wręczając samodzielnie wykonane laurki i piękne rysunki. Podczas zajęć nasze sześciolatki rozmawiały o zjawiskach atmosferycznych, zapoznały się z ich dokładnymi nazwami i symbolami.\nPoznały również literę o, wyodrębniały głoski i samogłoski w wyrazach oraz układały i segregowały przedmioty na czas. Pięciolatki rozmawiały na temat wody oraz jej znaczeniu dla wszystkich organizmów. Dzieci z pomocą wychowawcy przeprowadziły wiele zabaw badawczych i doświadczeń. Przedszkolne eksperymenty nie tylko wprowadziły ich w zachwyt, ale również uzmysłowiły, jak wiele niezwykłych właściwości posiada woda.\nOstatnie zajęcia dostarczyły im również wielu ciekawostek na temat żółwia. Przedszkolacy poznały zasady jego hodowli, charakterystyczny wygląd i sposób poruszania się. Rozwijały swoją kreatywność i wyobraźnię, tworząc kolorowe prace plastyczne. Zapoznały się również z zapisem graficznym głoski t. Młodsze grupy przypomniały sobie kształt figur geometrycznych, przeliczały przedmioty oraz klasyfikowały warzywa.\nNasze maluszki poznały pracę służb mundurowych, ich pojazdy oraz numery alarmowe. Nie zabrakło wspólnych wierszyków, rymowanek, piosenek i zabaw ruchowych, które w tak mało sprzyjająca aurę, wprowadziły miłą i radosną atmosferę do wszystkich przedszkolnych sal .


Przedszkole może prowadzić księgę podatkową - Podatki - PIT, CIT, VAT, Ulgi podatkowe - Najnowsze informacje podatkowe - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPodatkiPrzedszkole może prowadzić księgę podatkową\nautor: Opracowała Ewa Konderak08.07.2011, 03:00\nDyrektor Izby Skarbowej w Łodzi wyjaśnił, czy prowadzona działalność – wychowanie przedszkolne (PKD 85.10.Z) – jest ewidencjonowana w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Prowadzony przez podatnika biznes ma znamiona działalności gospodarczej i stanowi źródło przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.\nWedług łódzkiej izby, dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu przedszkola niepublicznego będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jego właściciel może w celu ewidencji podatkowej prowadzić księgę przychodów i rozchodów i opodatkować dochody według zasad ogólnych (skala PIT ze stawkami 18 i 32 proc.). Musi tylko pamiętać o art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.). Z przepisu tego wynika, że obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość 1,2 mln euro. Oznacza to, że po przekroczeniu tego limitu przychodów konieczne będzie prowadzenie ksiąg rachunkowych, a nie księgi podatkowej.\nInterpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 27 czerwca 2011 r. (nr IPTPB1/415-8/11-2/DS).\nTagi:przedszkola, PIT, księgi podatkowe


Bezpieczeństwo w firmie Planowanie ekspansji na jakie\nNa rynku można odnaleźć wiele różnych rodzajów firm. Czasem kluczem do ekspansji jest tylko i wyłącznie zwiększenie liczby pracowników. Doskonałym przykładem takich działalności są firmy funkcjonujące w obszarze internetu. Jak planować rozwój „tradycyjnych” działalności gospodarczych?\nOd czego zależy planowanie i analiza rozwoju firmy?\nJak wskazano już we wstępie, kluczową rolę odgrywa model prowadzenia działalności. Firmy skupiające się na przykład na tradycyjnym handlu lub na spedycji towarów, muszą podejść do tego zadania w sposób niezwykle skrupulatny. Dlaczego?\nPonieważ w ich sytuacji, kiedy zachodzi konieczność budowania fizycznych obiektów, na przykład hal czy magazynów produkcyjnych, w grę wchodzą bardzo duże kwoty pieniędzy, które w ostatecznym rozrachunku składają się na płynność działania firmy.\nTrzeba wziąć pod uwagę dziesiątki, a może i setki pozornie niepowiązanych ze sobą aspektów. Można tu wskazać na kilka obszarów kluczowych: cenę i wielkość działki, zaplecze komunikacyjne, a także otoczenie dla biznesu w danej gminie.\nWażnym elementem, o którym żadna firma z branży produkcyjnej czy handlowej nie może zapominać, jest spedycja. W pewnym sensie jest to jakby układ krwionośny każdej działalności gospodarczej. Od jego jakości zależy bardzo wiele kluczowych obszarów funkcjonowania podmiotu gospodarczego.\nJakie obszary w rozwoju firmy warto brać na poważnie?\nPrzede wszystkim zastanówmy się nad tym, czy nasza oferta dociera do określonej grupy docelowej. Jeśli dysponujemy danymi dotyczącymi lokalnego (lub regionalnego rynku), to otrzymujemy ogromną dawkę wiedzy w zakresie grupy wiekowych, płci oraz potencjału nabywczego.\nNasza oferta powinna być możliwie jak najlepiej dopasowana do potencjalnych nabywców. W przeciwnym razie może zdarzyć się sytuacja, kiedy nawet dobry produkt nie będzie w stanie zapewnić nam odpowiednio wysokich przychodów.\nDuże znaczenie ma też miejsce, gdzie chcemy stworzyć filię firmy. Upewnijmy się, że jest ono właściwie skomunikowane z otoczeniem. Bliskość autostrady czy drogi szybkiego ruchu to ogromny atut, jednak tylko wtedy, gdy w okolicy znajduje się na przykład zjazd z tej szosy.\nWażną rolę odgrywa też duży parking oraz tak zwana jakość otoczenia biznesowego. Firmy, które znajdują się nieopodal innych (wysoko ocenianych przez społeczność) sklepów, zawsze mają nieco większe szanse na sukces. Oczywiście zazwyczaj oznacza to również nieco wyższe koszty początkowe.\nSieć punktów handlowych w całym kraju — czy to ma sens?\nTak, zdecydowanie, jednak tylko wtedy, kiedy potwierdzi to wcześniejsza analiza rynku i jego potrzeb. Każda inwestycja powinna być przeanalizowana i odpowiednio skomponowana w ujęciu ekonomicznym. Nie zapominajmy też o promocji.\nNawet największe centrum handlowe nie poradzi sobie bez odpowiedniej promocji. Mimo tego, że coraz większą rolę odgrywa tutaj internet, to wciąż trzeba położyć odpowiednio duży nacisk na media tradycyjne, ze szczególnym naciskiem na radio i prasę.\nTagi: planowanie jakość


Krystyna Podleska, legendarna Ola z „Misia”: Na mężów zawsze wybierałam Polaków! | Viva.pl\nKrystyna Podleska, legendarna Ola z „Misia”: Na mężów zawsze wybierałam Polaków!\nKatarzyna Sielicka • 2 stycznia 2017 09:45\nKrystyna Podleska, legendarna Aleksandra Kozeł z „Misia” Stanisława Barei wychowała się w Londynie. Polskę po raz pierwsze zobaczyła jako kilkuletnia dziewczynka. Wychowała się w ciepłym, kochającym domu z rodzicami, którzy dali jej miłość i poczucie bezpieczeństwa. O swoich początkach opowiedziała w wywiadzie dla VIVY! Jak wspomina pierwszą wizytę w Polsce? I dlaczego na chłopaków wybierała Anglików a na mężów - Polaków?\nZobacz też: Nieznane kulisy kultowego filmu „Miś’’. Co łączyło Krystynę Podleską i Stanisława Tyma?\nDo Polski przyjechała po raz pierwszy pod koniec lat 50. Wcześniej Krystyna Podleska nie była nawet pewna czy taki kraj naprawdę istnieje!\n„Często mówiło się o niej w domu, ale już miałam wątpliwości, czy taki kraj istnieje. Aż któregoś dnia rodzice powiedzieli „Jedziemy!”. Pamiętam, że całą rodziną załadowaliśmy się do małego forda: mama, mój tata Utek, w dzieciństwie nazywany Czesiutkiem i ja ze starszą siostrą Irenką. Bardzo chciałyśmy z siostrą zobaczyć tę żelazną kurtynę, o której tyle słyszałyśmy, więc na granicy z NRD, rodzice przyłożyli palec do ust: „Teraz cicho sza!”. Byłyśmy nieobliczalne, mogło nam się wyrwać: „komuniści to dupki”, a nawet coś gorszego! (…) Nie pamiętam tego, ale podobno polski celnik mnie zapytał: "No, jak się tatuś urządził na Zachodzie?". A ja odpowiedziałam : „Nie proszę pana, u nas rządzi mama", bo nie znałam słowa "urządzić". Zatrzymaliśmy się po drodze w lesie, żeby zrobić sobie angielski piknik. Ale jak mama wyciągnęła koszyk z wałówką, zza drzew zaczęły wychylać się dzieci. Widząc, że są bose, zaczęłyśmy się z siostrą śmiać, bo wydało nam się to zabawne. „Cieszcie się, że macie buty!”, natychmiast skarciła nas mama. Tata zaczął rozdawać im cukierki i pomarańcze. Myślę, że byliśmy dla nich jak przybysze z kosmosu”.\nKrystyna Podleska nad Jeziorem Genewskim z obecnym mężem, Januszem Szydłowskim i jego synem Marcinem\nChoć Krystyna Podleska wychowała się w Londynie, korzenie ma żydowskie jej sercu najbliższa jest Polska a przede wszystkim Polacy. Świadczą o tym jej miłosne wybory.\n„Narzeczonych i adoratorów miałam angielskich, ale na mężów zawsze wybierałam Polaków z jakichś patriotycznych przesłanek! Pierwszym był Janusz Różycki, szermierz i znakomity malarz, drugim wspaniały dyrygent Jacek Kasprzyk, z którym wiodłam bujne życie, jeżdżąc ciągle po świecie, przez co zaniedbałam swoją pracę aktorską. Obecnego męża Janusza Szydłowskiego, aktora i reżysera, poznałam w Londynie. Sprowadzał tam z Polski ciekawe spektakle, w których grały największe polskie gwiazdy. Po upadku komuny, postanowiliśmy być w Polsce. Cieszę się, że miałam odwagę zrezygnować ze statecznego życia. Zawsze chodziłam po linie, aż czasami się bałam, że spadnę”.\nWięcej znajdziecie w najnowszej VIVIE! 26/2016. W kioskach już od 29 grudnia.\nTAGI #Krystyna Podleska\nTe związki zakończyły się w 2016 r. Które rozstanie najbardziej wstrząsnęło show-biznesem?\nKomedia miała premierę 40 lat temu