Polenta z parmezanem\nPolenta tak przygotowana jest bardzo dobrym dodatkiem do mięsa lub można ją jeść ot tak z różnymi sosami. Moim ulubionym jest chyba sos z orzechów włoskich, który można zobaczyć tu. Chyba Rumunii są największymi specjalistami od polenty, którą nazywają mamałygą. Nie byłem jednak w Rumunii, a ten przepis pochodzi z Włoch i jest zaczerpnięty z książki Marleny de Blasi Smaki południowej Italii (recenzja tu) i ukazuje się w ramach akcji "Jedzmy kasze" organizowanej przez blog Przy stole. Tę potrawę gotuje się na najmniejszym możliwym ogniu w garnku z grubym dnem, bo kasza lubi się przypalać.\n2 szklanki kaszy kukurydzianej (po 250ml)\n200g startego parmezanu\nolej do smażenia i wysmarowania foremki\nW garnku zagotować mleko, wodę, sól, cukier i masło. Do gotującej się mieszaniny wsypujemy powoli kaszę ciągle mieszając (najlepiej trzepaczką). Gotować na najmniejszym możliwym ogniu mniej więcej przez 15 minut bardzo często mieszając. Pod koniec mieszania dodać parmezan i mieszać, aż się wszystko połączy. Kaszę wylać do natłuszczonej foremki (może być plastik, folia aluminiowa, zwykła forma do pieczenia). Poczekać aż kasza wystygnie, wyrzucić ją z formy (łatwo Wam pójdzie) i pokroić na sześciany. Następnie smażyć na patelni aż nam kasza się zarumieni.\nTagi: kasza kukurydziana\nWpis ukazuje się w ramach "Wypieków drożdżowych" organizowanych przez Bella w kuchni. Prawdziwa pizza może nam się udać tylko w prawdziwym piecu, gdzie temperatura jest tak wysoka, że nie ma szans "próbować tego w domu". Niezłym wyjściem z sytuacji jest kamień do pizzy, którego zadaniem jest naśladować prawdziwy piec. A teraz 10 przykazań, których należy przestrzegąć, aby upiec prawdziwą pizzę. Przykazania zostały sformułowane przez Naples Pizza Association (oczywiście w oryginale nazwa jest po włosku ale ja mam akurat amerykańską książkę).\n1. Ciasto powinno zawierać jedynie mąkę, wodę, drożdże i sól. Nie wolno dodawać żadnego tłuszczu.\n2. Ciasto powinno być wyrabiane ręcznie lub certyfikowanymi mikserami.\n3. Ciasto powinno być pozbawiane powietrza (punch down) jedynie ręcznie bez użycia maszyn lub wałka do ciasta.\n4. Średnica pizzy nie powinna nigdy przekraczać 30cm.\n5. Nie należy piec pizzy w żadnych formach lecz bezpośrednio w piecu.\n6. Piec powinien być zbudowany z cegieł lub z podobnego materiału jak na przykład kamień wulkaniczny i powinien być opalany drewnem.\n7. Temperatura pieca powinna wynosić minimum 400 stopni.\n8. Pizza marinara powinna składać się wyłącznie z następujących dodatków: pomidory, oregano, czosnek, oliwa i sól. Pizza Margerita powinna zawierać jedynie pomidory, mozzarellę, oliwę, bazylię i sól.\n9. Pizza nie powinna być spieczona lecz dobrze wypieczona i pachnąca z miękką, wysoką krawędzią.\n10. Wariacje na temat klasyki mogą być inspirowane tradycją oraz fantazją kucharza lecz nie powinny stać w sprzeczości z regułami dobrego smaku oraz prawem dotyczącym żywości.\nKilka komentarzy. Po pierwsze byłem zdziwiony, że do cista nie powinno się dodawać oliwy. Zawsze to robiłem, kucharze z Neapolu byliby wściekli;) Po drugie ileż to razy widzieliśmy pizze olbrzymy przekraczające daleko 30cm w obwodzie. Swoją drogą ciekawe, jakie jest uzasadnienie tego prawa. Po trzecie podoba mi się, że podkreśla się tu zgodność wariacji na temat z kulinarnym dobrym smakiem. Jeśli bowiem pójdziemy na przykład do Pizzy Hut spotka nas tam niesmaczny nadmiar (im więcej tym lepiej i drożej) oraz bezguście.\nTeraz przepis na pizzę z parmezanem, a dokładniej na dwie 30 centymetrowe. Pochodzi on z cytowanej książki Pizza Charles'a i Michele Scicolone.\nok. 4 szklanek mąki (po 250ml)\n1 szklanka i 1/3 wody\npaczka drożdży w proszki lub mniej więcej 20g drożdży świeżych\nDrożdże rozpuszczamy w ciepłej wodzie. Dodajemy sól, parmezan oraz mąkę. Wyrabiamy ciasto na nieklejące się ciasto. Jeśli będzie za rzadkie, dodajemy mąkę Wyrabiamy przez 10 minut. Odstawiamy ciasto do miski wysmarowanej oliwą i smarujemy oliwą wierzch ciasta, żeby nie wyschło. Powinno nam rosnąć 1,5 godziny. Następnie dzielimy ciasto na pół, formujemy dwie kule i pozostawiamy na jeszcze godzinę do wyrośnięcia. Po godzinie z kul formujemy rękoma (bez wałka) dwie okrągłe pizze. Pieczemy na kamieniu do pizzy albo na blasze w najwyższej temperaturze piekarnika, dopóki pizza się nie zarumieni na krawędziach. Składniki na górze według uznania. Na zdjęciu oliwki, parmezan, czosnek oraz suszone pomidory i grillowana papryka.\nCannelloni z dynią, boczkiem i rozmarynem\nTo cannelloni jest oryginalne, bo nie jest nadziane szpinakiem ani mielonym mięsem. Jest lekkie i naprawdę pyszne. Gdybym miał napełniać te przeklęte rurki łyżką tudzież łyżeczką, chyba bym oszalał. Najlepiej użyć szprycy do kremów ale wtedy trzeba mieć bardzo grubą końcówkę do wyciskania farszu, a składniki nadzienia trzeba dość drobno pokroić. Nadzienie jest dość rzadkie a beszamelu dużo tak. żeby cannelloni nam nie wyschły.\ndwie grube gałązki rozmarynu\n250ml pure z dyni\n500g sera tłustego z kubełka\n300g pokrojonej w kostkę dyni\n100g sera pleśniowego do posypania\nMleko zagotowujemy z rozmarynem i odstawiamy na 2 godziny. Robimy beszamel z rozmarynowego mleka, mąki i masła. Dodajemy przyprawy oraz pure z dyni. Przygotowujemy farsz. Boczek pokrojony w kostkę smażymy na patelni mniej więcej 5 minut a następnie dodajemy pokrojoną cebulę i czosnek. Solimy (niewiele), pieprzymy i dodajemy rozmaryn, Smażymy dopóki się cebula zeszkli a następnie dodajemy dynię i smażymy tak długo, aż dynia będzie "al dente" ;) Mieszaninę studzimy i dodajemy ją razem z przyprawami i śmietaną do sera.Doprawiamy sokiem z cytryny, żeby całość nie byla mdła. Następnie dodajemy jajka. Nadzienie będzie dość rzadkie. Cannelloni nadziewamy farszem najlepiej szprycą. Na spód do naczynia do zapiekania wylewamy połowę beszamelu, na sos wykładamy nadziane cannelloni i polewamy je pozostałym sosem. Na wierzch sypiemy jeszcze trochę rozmarynu i pokruszony ser. Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 200 stopni przez 30 minut.\nTagi: boczek dynia obiad pasta ser biały\nKonfitura z pigwy i pomarańczy\nKonfitura pyszna i piękna. Cóż więcej dodać. Nadaje się do ciast do przełożenia jak i do ozdabiania (zobaczcie tu). Przepis pochodzi z książki Mes Confitures Christine Ferber i nie wiem jak to się stało ale przysłali mi tę książkę w języku francuskim, którego nie znam. Siedzę więc nad słownikiem i w pocie czoła tłumaczę i chyba dobrze, bo konfitura wyszła. Przepis się ukazuje w ramach Tygodnia korzennego i cytrusowego organizowanych przez odpowiednio przez Palcelizać i Cośniecoś\n200ml soku z pigw (ja dałem sok z pomarańczy)\n850g plus 100g cukru\n2 pomarańcze umyte, pokrojone w całości w cienkie plasterki\nsok z dwóch małych pomarańczy\nPigwy obrać i oczyścić z gniazd nasiennych. Pokroić na cienkie plasterki. Odstawić. Plasterki pomarańczy, sok z dwóch pomarańczy oraz 100g cukru smażyć dopóki plasterki nie staną się przezroczyste. Dodać resztę składników poza kardamonem i doprowadzić do wrzenia. Pozostawić na drugi dzień. Następnego dnia doprowadzić konfiturę do wrzenia i smażyć przez 30 minut (przepis mówi, że wystarczy 10 minut) aż konfitura dobrze nie zgęstnieje. Kardamon dodajemy w ostatniej chwili. Smażenina powinna mniej więcej stracić połowę swojej objętości. Możecie gotować owoce też krócej, jeśli chcecie mieć rzadszą konfiturę. Konfiturę gorącą nakładamy do wyparzonych i podgrzanych słoików, odstawiamy do góry dnem i czekamy aż wystygną.\nTagi: konfitura pigwa pomarańcza\n08:44, tjaryma6 , na słodko\nJedzenie, które macie w kuchni w swoich szafkach może pokazać wam, jak dobrze lub źle jesteście przygotowani do sytuacji, kiedy wracacie do domu wieczorem i nie zrobiliście zakupów. Możemy zrobić na początku takie ćwiczenie. Otwórzcie swoją szafkę kuchenną i pomyślcie, ile posiłkow moglibyście/mogłybyście zrobić z rzeczy, które macie w szafce. (zakładamy, że w lodówce znajdziemy podstawy tj. jajka, mleko czy masło). I co? Jak Wam poszło?\nJest wiele książek kucharskich, które obiecują wspaniały obiad w 30 minut przy minimum wysiłku. Nie twierdzę, że jest to niemożliwe, ale wymaga wiele pomysłowości oraz bardzo dobrych gatunkowo produktów, które można ze sobą zmieszać tak, żeby wyszło nam coś dobrego, szybkiego i, chciałoby się powiedzieć oryginalnego, ale, jeśli już ktoś znajdzie jakąś dobrą potrawę, którą uwielbia i jest ona szybka, to zwykle się jej trzyma i powtarza i powtarza... Moją ulubioną książką, która w tytule ma fast food jest Real Fast Food Nigela Slatera. Autor podaje ogromny wybór szybkich dań, niektóre można zrobić nawet w 15 minut, a przy tym są one niebanalne (no dobrze, nie wszystkie) i naprawdę pyszne.\nJeśli chcemy jednak z tej książki gotować, musimy mieć parę rzeczy w swojej kuchni, które właściwie powinny byc tam zawsze, bo nigdy nie wiadomo, kiedy nie zdążymy zrobić zakupów. Slater tak definiuje funkcję szafki kuchennej: "Głównym sensem istnienia szafek kuchennych jest dostarczanie nam posiłków w ostatniej chwili bez konieczności robienia zakupów. Dzięki szafce kuchennej możemy skupić się na przykład na wybieraniu wspaniałej wołowiny do gulaszu zamiast kupować w biegu jałowiec i paprykę." Szafka kuchenna to nie tylko oszczędność czasu ale także wielka inspiracja, bo brak i konieczność ograniczenia się do tego, co mamy, działają zawsze twórczo.\nCo więc Nigel ma w swojej szfce?\n-3 rodzaje oliwy: do smażenia, do przyprawiania sałatek i jedną smakową lub też jakiś olej aromatyczny z orzechów lub sezamu\n-ryż, makaron i mąka ( w Polsce jeszcze kasze), ziemniaki, cukier\n-ocet na winie\n-sól, pieprz, przyprawy: kolendra, curry, papryka, cynamon, chili\n-różne sosy np. pesto, krem z karczochów, tapenada\n-puszki a w nich: ciecierzyca, fasola, pomidory, sardynki, anchovies, łosoś\n-miód, dżem (np. morelowy)\nNa bezludną wyspę Nigel wziąłby parmezan, cytryny, suszone grzyby oraz ciemną czekoladę i Turkish Delight. Jak Wam się podoba ten zestaw? Ja bym na pewno dodał do mojej szafki kuchennej także cebulę i czosnek, kasze (gryczaną i jęczmienną) oraz oliwki. Zrezygnowałbym z masła orzechowego i suszonych grzybów.\nŻeby zacytować jakiś przepis z jego książki, wybrałem makaron z niebieskim serem. Sami widzicie jakie to banalne ale jakie dobre i szybkie, kiedy w ciemnościach wracamy z pracy i jest zimno.\nzielona pietrusdzka (ja bym dodał, on nie)\nGotujemy makaron. W tym czasie rozcieramy ser z masłem w naczyniu, w którym podamy makaron. Odcedzony makaron wykładamy na ser, mieszamy, dodajemy pieprz i pietruszkę. Jemy.\nA jakich Wy macie kandydatów na jedzeniowych towarzyszy na bezludnej wyspie;)?\n13:31, tjaryma6 , na słono\nWiejskie bułeczki - wariacje na temat (śniadanie)\nTo mój pierwszy cytat z innego bloga; tak się składa, że z bloga Przystole, gdzie jakiś czas temu znalazłem dobry przepis na szybkie bułki, które można doprawiać, jak nam się żywnie podoba. W oryginale z serem i z boczkiem, u mnie najczęściej z suszonymi pomidorami, boczkiem i oliwkami. Tu podaję przepis, do którego dodałem słonej, węgierskiej pasty paprykowej, która nadaje smak i ładny kolor. Ważne, żeby nie starać się zrobić tych bułek takich zbyt ładnych i akuratnych. Ciasto można łatwo "przerobić" i będzie twarde. Jeśli nam się klei za bardzo, zmoczmy ręce wodą. Przepis różni się trochę od oryginału, możecie porównać klikając na powyższy link. Najlepsze są te bułki jeszcze ciepłe z gorgonzolą.\n80ml pasty paprykowej\n50g boczku pokrojonego\nsparzony i pokrojony w talarki por (biała część)\nsuszone pomidory (ile chcecie, nigdy za dużo)\nSuche składniki mieszamy. Mokre składniki mieszamy z boczkiem, porem i pomidorami. Mokre dodajemy do suchych mieszamy i formujemy bułki. Układamy je na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i wkładamy formę do piekarnika nagrzanego do temperatury 220 stopni. Pieczemy przez ok. 20 minut.\n08:51, tjaryma6 , na słono\nRolada dyniowa z białą czekoladą, pistacjami i cointreau\nRolady z bitą śmietaną to klasyka. Dlaczego taką właśnie, pyszną, aromatycznie cytrusową roladą nie osłodzić sobie długich, listopadowych wieczorów? Lekka, wyśmienita i o wiele prostrza do zrobienia, niż wielu sądzi, ozdobiona kandyzowaną pigwą, rolada dla prawdziwych łasuchów. Dodatek dyni powoduje, że ciasto jest bardziej miękkie i lepiej się zwija. Zapraszam. Akcja "Cytrusowy tydzień" organizowana przez Palce Lizać.\n3/4 szklanki mąki plus 2 łyżeczki przyprawy do piernika\n200g rozpuszczonej białej czekolady\n100g pistacji, pokruszonych\nRobimy ciasto. Białka uijamy z cukrem na sztywno. Dodajemy po jednym żółtku a następnie składniki sypkie. Mieszamy i wylewamy ciasto na foremkę o wielkości 35 na 35 cm wyłożoną papierem do pieczenia. Pieczemy ciasto w piekarniku nagrzanym do 160 stopni przez mniej więcej 12 minut. Ciasto wykładamy na sciereczkę posypaną cukrem pudrem, zdzieramy papier do pieczenia i lekko zwijamy ciasto (koniecznie jeszcze ciepłe). Odstawiamy do wystudzenia.\nRobimy krem. Ubijamy śmietanę z cukrem i dodajemy cointreau. Następnie dodajemy roztopioną i wystudzoną białą czekoladę oraz pistacje. Krem odstawiamy do stężenia, będzie się nam lepiej smarował a rolada będzie bardziej ścisła. Smarujemy ciasto dżemem pomarańczowym a następnie kremem. Zawijamy roladę i ozdabiamy ją kremem, pisatacjami oraz kandyzowanymi pomarańczami (u mnie kandyzowana pigwa).\nTagi: czekolada dynia rolada\n12:01, tjaryma6 , na słodko\nJesienny kuskus do kurczaka\nZdjęcie z pieczonym czosnkiem\nW nawiązaniu do kolorów na zdjęciu Nigella Lawson powiedziałaby zapewne, że kuskus wygląda jak wysadzany szlachetnymi kamieniami. My jednak nie będziemy zapuszczać się w tak wydumane porównania. Ten kuskus jest na jesień, na zimę i na cały rok ale teraz szczególnie mamy ochotę na jedzenie, które wygląda tak, że wraca do nas życie. Najlepszy jest do kurczaka smażonego z dodatkiem cytryny, czosnku i masła. Można też ten kuskus wymieszać z pieczonym lub grillowanym kurczakiem. Danie na 4 osoby.\nok. 300ml bulionu\nsuszone owoce razem 150g (morele, rodzynki, żurawina)\n50g migdałów uprażonych\n2 upieczone papryki bez skórki, pokrojone\nSuszone owoce moczymy aż będą miękkie. Morele następnie kroimy w paski. Wszystkie składniki (zostawiamy trochę pietruszki i migdałów do przybrania) poza bulionem mieszamy razem. Zalewamy wszystko gorącym bulionem i zostawiamy pod przykryciem na około 5 minut. Następnie doprawiamy do smaku. Skrapiamy jeszcze cytryną.\nTagi: kurczak kuskus migdały obiad\n15:02, tjaryma6 , na słono\nSałatka z buraków, sera pleśniowego i karmelizowanych orzechów\nBuraki są nieznośne w kuchni, zabarwią wszystko, co będzie w pobliżu. Podobno na przyjęciach noblowskich nie podaje się buraków i jagód, bo barwią wszystko dookoła. Za to sałatki z buraka są niezrównane, tylko trzeba go ożenić z czymś, co jest zdecydowane w smaku np z serem pleśniowym albo orzechami w karmelu. Słodycz trzeba jednak złamać cytryną, limonką lub octem. Jeśli danie z buraków ma być obiadem, musimy podać je z czymś konkretnym na przykład z kaszą jęczmienną. Przepis ukazuje się także w cyklu "Jedzmy kasze" zorganizowanego przez bloga przystole. Potrawa nadaje się na porządny obiad dla dwóch osób.\n100g kaszy jęczmiennej ugotowane z solą, ciepłej\npół cebuli namoczonej w soku z pół limonki\n4 średnie buraki ugotowane, pozbawione skórki i pokrojone w kostkę\nszczypta soli, pieprzu i pieprzu cayenne\nPrzygotowujemy orzechy. Miód mieszamy z przyprawami i obtaczamy w nim orzechy. Wykładamy je na blachę wyłożoną papierem do pieczenia i prażymy w 150 stopniach przez 5 minut. Wyciągamy, studzimy.\nKaszę doprawiamy solą, pieprzem i cebulą namoczoną w limonce. Dodajemy połowę sera pleśniowego. Na talerz wykładamy kaszę, posypujemy burakami, pozostałym serem i orzechami włoskimi. Wyciskami na górę sok z połowy limonki i dekorujemy bazylią.\nTagi: buraki kasza jęczmienna obiad orzechy włoskie sałatka\n14:27, tjaryma6 , na słono\nMarlena De Blasi - Smaki Południowej Italii\nKupiłem wczoraj książkę Marleny De Blasi pod tytułem Smaki Południowej Italii Wydawnictwa Literackiego. Książka jest naprawdę wspaniała, choć nie ma w niej żadnych obrazków (trochę szkoda), ale przepisy i pełne uroku teksty o południowych Włoszech wynagradzają ten mały mankament. De Blasi napisała książkę o włoskiej kuchni regionalnej, dlatego podzielona jest ona na rozdziały według regionów takich jak Sycylia, Kalabria czy też Kampania i Abruzja. Jeśli chodzi o przepisy, są one wybitnie mięsne tj. mamy tutaj dużo dań z wieprzowiny, cielęciny oraz przede wszystkim z jagnięciny. Na szczęście południe obfituje także w warzywa i dlatego znajdziemy tutaj także wiele dań opartych na nich.\nSzukający dań słodkich także nie będą zawiedzeni, bo każdy rozdział o potrawach konkretnej kuchni regionalnej kończy się przepisami na dania słodkie. Uwielbiam tę książkę za to, że przepisy De Blasi obiecują wspaniale zniuansowane smaki, gdzie, choć musimy się zaopatrzyć nierzadko w wiele składników, czeka na nas wspaniała uczta wyrafinowanych smaków. Żeby zaoferować Wam porównanie: cukier wanilinowy jest marnym substytutem dlatego, że oferuje nam smak, który zamiast być delikatny i jednocześnie bogaty, bije w nasze kubi smakowe sztuczną prostotą jak budowa cepa. Kuchnia południowych Włoszech to naturalne produkty plus zaskakujące połączenia.\nŻeby zaprezentować przykłady smaków De Blasi, mamy tutaj przepis na makaron z migdałami i suszonymi pomidorami, w którym możemy także znaleźć skórkę pomarańczową, czosnek, chili i czerwone wino. Do marynowanego miecznika w soli i grappie, De Blasi proponuje mało słodką marmoladę cytrynową a królika dusi w miodzie z kasztanami. Patrząc na te połączenia nie mogę się oprzeć przekonaniu, że kuchnia południowych Włoch wiele odziedziczyła z kuchni śedniowiecza.\nDania słodkie to przede wszystkim dużo różnych orzechów, miodu i pomarańczy. Przy okazji każdego przepisu możemy poznać także jakąś ciekawą historię i tak w przepisie na ciasto migdałowo - orzechowe możemy się dowiedzieć, że ten kruchy wypiek był kiedyś pieczony w kształcie figurek żołnierzyków na koniach, a następnie rozdawany dzieciom w święto w San Marzano.\nZaletą książki jest to, że jest niezwykle różnorodna. Znajdziemy tutaj dania mięsne, rybne oraz z owoców morza. Jej mocną stroną są także zupy, potrawy z warzyw a nawet z ziemniaków. No i oczywiście czekają na nas oryginalne słodycze jak na przykład tarta figowa doprawiana anyżem. Trzeba także pochwalić tłumacza Jacka Koniecznego, że się naprawdę spisał, a o dobre tłumaczenie jest niezwykle trudno szczególnie, jeśli przypomnimy sobie na przykład fatalne tłumaczenie Nigelli Christmas. Razi mnie jedynie zwracanie się do czytelnika na TY i to o dziwo w rodzaju męskim (w Nigella Christmas był to rodzaj żeński) a przecież książki kucharskie są szczególnie kierowane dla kobiet. Seksizmu łatwo byłoby uniknąć zwracając się po prostu do czytelników per Wy.\nKsiążkę bardzo polecam tym bardziej na zimę, nie da nam zapomnieć o lecie. Jak tylko coś z niej ugotuję, dam Wam znać.


Star 744 244 Star 244 RS 4x4 Wywrotka Kiper 3 Strony SPECJALNY Pług Blokada ZAMIANA Krynica-Zdrój Auto Moto\n» Star 744 244 Star 244 RS 4x4 Wywrotka Kiper 3 Strony SPECJALNY Pług Blokada ZAMIANA\n12999.00 zł. Star 744 244 Star 244 RS 4x4 Wywrotka Kiper 3 Strony SPECJALNY Pług Blokada ZAMIANA Krynica-Zdrój\n⭕ Witam Mam do zaoferowania sprawny ciężarowy samochód z napędami 4x4 marki star 244 wersja RS ze zmienioną wywrotką 3 stronną!. Auto zarejestrowane jako SPECJALNY. Możliwa sprzedaż w komplecie z pługiem śnieżnym i ewentualnie dodatkową kabina w BDB stanie. Posiadam sporo zapasowych części. Auto technicznie sprawne, silnik ładnie odpala równo pracuje, nie kopci nadmiernie. Kabina tak jak widać OK. Rama w idealnym stanie bez rdzy. Kiper z innego auta lepszy,wyższy i przede wszystkim na 3 strony! Burty ze sprężynami. Auto do jazdy. Nowe: oleje ( silnik, mosty, skrzynia), filtry,(powietrza, oleju , paliwa), wysprzęglik, zalany nowym płynem. Tylny most posiada działającą BLOKADĘ!!! Zapraszam. Przegląd do maja, OC opłacone. Możliwa zamiana na osobowe 4x4 z LPG.


Gmina wprowadza oszczędności z powodu koronawirusa. Latarnie będą świecić krócej | Infonowadeba.pl\nGmina wprowadza oszczędności z powodu koronawirusa. Latarnie będą świecić krócej\nBędą kolejne ograniczenia wydatków bieżących z budżetu gminy, po analizie wpływów do budżetu po 15 kwietnia oraz planowanych zwolnieniach podatkowych dla przedsiębiorców. Budżet zapewne nie będzie mógł być zrealizowany tak, jak został uchwalony.\nNależeć będzie do nich ograniczenie godzin świecenia oświetlenia ulicznego na terenie miasta do godz. 23:59 (na terenie sołectw tradycyjnie już oświetlenie jest wyłączane o 23:30). Już o północy wyłączane jest oświetlenie nad Zalewem i Planty, sukcesywnie będzie wyłączane oświetlenie wewnątrzblokowe. W tej chwili wyłączenia realizowane są na majątku oświetleniowym gminy. Chcemy również wyłączyć część oświetlenia ulicznego, będącego własnością PGE. To jednak wymaga przekonfigurowania systemu i jeśli takie możliwości będą, to część tego oświetlenia również zostanie wyłączana o północy. Oczywiście nie będziemy wyłączać oświetlenia całego miasta, będzie się ono świecić wzdłuż głównych szlaków komunikacyjnych przebiegających przez Nową Dębę, a także komunikujących miasto ze strefą ekonomiczną i w strefie, ulic głównych. Przez to też nie da się wyłączyć niektórych ulic, które obwodami są połączone z tymi ważniejszymi. O szczegółach będziemy informować mieszkańców w kolejnych komunikatach. – Liczę na wyrozumiałość mieszkańców i przepraszam za niedogodności, ale taki mamy czas i musimy podejmować decyzje niepopularne. Poza tym, to życie społeczne po północy praktycznie obecnie nie istnieje, więc nie powinno to mieszkańcom przeszkadzać – puentuje to stanowisko burmistrz Wiesław Ordon. A dzięki temu będziemy mogli podjąć kroki zmierzające do wsparcia naszych przedsiębiorców, aby w przyszłości liczyć na podatki od nich, na miejsca pracy, na wspieranie instytucji gminnych – dodaje burmistrz.\nAnonim 24 kwietnia 2020 at 09:27\nPrzychodnie w Szpitalu wylaczone, na ul Jana Pawla przychodnia zamknieta, Urzad zamkniety,Komisariat nie dziala w sklepach totalny balagan a teraz Wojt chce wylaczyc oswietlenie i mydli nam oczy jaki to on zapobiegliwy w oszczedzaniu\nXxx 25 kwietnia 2020 at 09:56\nŻebyś się nie posral, bo latarnie wyłączyli jak na mieście jest teraz w nocy 2 osoby ale musi być bo nie zaśniesz? W sklepach bijesz się o bułki,nie ma nic na półkach, kolejki jak za prl jest naprawdę powód do marudzenia. Zrób protesty bo wyłączyli latarnie a przecież wszyscy wiemy jak ważne jest oswietlenie od północy do świtu w kwietniu podczas epidemii.\nwyborca 24 kwietnia 2020 at 10:01\nNo i ciemny lud wszystko kupi.\nAnonim 24 kwietnia 2020 at 12:24\nWylacznie przydupasy mu przyklasna\nMajster 24 kwietnia 2020 at 19:37\nAż się zupą ze śmiechu oblałem – wyborca – trafiłeś w sedno. Jednym jedynym komentarzem podsumowując cytatem wypowiedzianym przez tego przydupasa prezesa :)\nUk 24 kwietnia 2020 at 10:12\nTo wzorowanie się na wiedzy zygmunta ,on to dopiero ekomonista był,bo ten dzieisjszy wasz zastępca to całkowity kosmita\nStary 24 kwietnia 2020 at 14:38\nDla pelnej swobody zlodziejom nalezy zapewnic pelne zaciemnienie wylaczajac swiatla na klatkach\nAleja Zwycięstwa 24 kwietnia 2020 at 14:08\nJak widać w wytykaniu błędów i maruderstwie każdy mądry ale jak przyjdzie do radzenia sobie z prawdziwymi problemami problemami to rada zaczyna sie wykładać. Niezły folwark sie robi, ciemno po zmroku jak na wsi.\nValdi 24 kwietnia 2020 at 16:51\nPo kiego grzyba była ta wieloletnia walka o oświetlenie między blokami..\nJeszce trochę i dróg nie będą remontowac bo i tak nikt nie będzie miał na paliwo.\nA nieliczni będą kupować samochody żeby sobie telefon naładować..\nI tak doszliśmy do znakomitych i jedynie karwa słusznych efektów kwarantanny..\nValdi 24 kwietnia 2020 at 16:53\nW ogóle odciąć prąd ⚡ wszystkim i każdemu..\n100 procent oszczędności..\nDo Anonim 24 kwietnia 2020 at 17:01\nKomisariat nie działa?\nOd 19.04.2020 roku policjanci pełnią służbę tak jak przed pandemią, z tym, że w czasie czynność stosują środki ochrony indywidualnej.\nPiotr 24 kwietnia 2020 at 17:03\nA może by tak zlikwidowac ,,fikcyjne” stanowiska pracy wokół wiadomych osób-) a nie ciemnie z miasta robić\nSzerzy się 24 kwietnia 2020 at 18:00\nW całej gminie niech wyłączy, a nie tylko w Nowej Dębie!!!! Zacznie od Tarnowskiej ludzie tam nie chodzą od 23 do rana bo nima gdzie wyłączy im światło alfredowka chmielów rozalin wszystkie boczne niech spróbuje. To go na taczkach wywiozą ale tu ciemnogród kłaniać się mu będzie. Ehhh\npatoparafianin 24 kwietnia 2020 at 19:27\nA to w Tarnowskiej mają prąd??? Od kiedy??? co oni tam sobie oświetlają rowy i ugory???\nKarakany 24 kwietnia 2020 at 19:24\nCzynsze w górę, woda w górę, wszystko w górę i pomimo tego trzeba robić oszczędności? W takim razie na co idzie ta kasa? Wakacje na Hawajach czy na zagraniczne konta czy inną lewiznę?\nlokki 24 kwietnia 2020 at 20:12\nTo jest jakiś absurd, żeby wyłączać oświetlenie w przejściach między blokami, co to za urząd, który nie ma paru tysięcy na rachunki za prąd. Teraz te nieprzemyślane „inwestycje” wychodzą urzędowi miasta bokiem.\nWiele miast w Polsce życzyłoby sobie mieć takie ładne drzewa w centrum, które w N.Dębie po prostu wycięto. Pewnie sporo kosztów generuje też spora administracja urzędu.\nleśnik 25 kwietnia 2020 at 10:05\nA te, które pozostały zainfekowane jemiołą. W tym miasteczku nie dba się o drzewa.\nIch 25 kwietnia 2020 at 09:37\nCo się znowu dzieje w szpitalu? 4 oddziały, 2 budynki zamknięte…\nbuba 25 kwietnia 2020 at 11:24\nBardzo dobra decyzja. Kraków wprowadził już takie rozwiązanie i oszczędzają każdej nocy 20 tys. złotych.\nmieszkaniec 25 kwietnia 2020 at 12:10\nNo jak Kraków wprowadził, taaakie oszczędności, no to Panie , Panowie czapki z głów\nPis 25 kwietnia 2020 at 15:22\ntutaj niedawno czynsz i woda poszly w gore, a i tak jak widac potrzeba oszczednosci…lada dzien pewnie kolejne podwyzki.\nAnonim 26 kwietnia 2020 at 21:53\nBo covid 19 może po ciemku nie atakuje.\nAnonim 28 kwietnia 2020 at 21:56\nCzyli będzie obniżka podatków od nieruchomości? Cześć z tych pieniedzy zdaje się idzie na pokrycie kosztów oswietlenia, tak?\nInformacja o 51. sesji Rady Miejskiej w Nowej Dębie


Znaczenie wody dla zdrowia kobiet ciężarnych | Cechini\nKobieta w ciąży powinna wypijać około 2300 ml płynów dziennie. Jak je uzupełnić? Najlepiej, aby to WODA stanowiła główne źródło przyjmowanych płynów. Zaleca się, aby kobieta ciężarna wypijała około 1-1,5 litra wody dziennie. Pozostałymi płynami mogą być rekomendowane w ciąży herbaty np. czerwona, wybrane naturalne herbaty owocowe lub ziołowe (tylko te dozwolone dla ciężarnych), jak również soki warzywne i owocowe bez dodatku cukru, wyciskane ze świeżych produktów. Z diety powinno się wyeliminować napoje wysokosłodzone, sztucznie barwione, energetyzujące.\nZ czego wynika wzrost zapotrzebowania na płyny?\nW czasie ciąży wzrasta objętość krwi krążącej, następuje rozwój tkanek płodowych oraz zwiększa się masa narządów kobiety, co prowadzi do wzrostu zapotrzebowania na płyny. Od samego początku ciąży woda jest niezbędnym elementem odpowiedniego funkcjonowania zapłodnionej komórki jajowej. Wraz z upływem ciąży wzrasta objętość płynu owodniowego, który w 98-99% składa się z wody. Woda z układu krążenia matki przenika do płodu poprzez łożysko, gdzie w ciągu godziny dochodzi do wymiany około 450 ml wody. Niedobór wody u mamy, albo zmniejszenie ilości wód płodowych może skutkować zaburzeniami wzrastania płodu.\nDzięki odpowiedniemu nawodnieniu można ograniczyć występowanie wielu dolegliwości, które pojawiają się w I trymestrze ciąży, m.in.: nudności, wymioty, zaparcia czy suchość skóry. Z poważniejszych konsekwencji niedostatecznego nawodnienia organizmu kobiety w ciąży należy wymienić odkładanie się kryształów w moczu i rozwój kamicy układu moczowego.\nCo się składa na całkowity przyrost masy ciała kobiety pod koniec ciąży?\nokoło 3,5 kg ‒ masa ciała dziecka\nokoło 1‒1,5 kg ‒ macica\nokoło 1‒2 kg ‒ piersi\nokoło 1‒1,5 kg ‒ płyn owodniowy\nokoło 0,5‒1 kg ‒ łożysko\nokoło 1,5‒2 kg ‒ krew i dodatkowe płyny\nokoło 2‒4 kg ‒ dodatkowa tkanka tłuszczowa tłuszczowa, która wyścieła jamę brzuszną, chroniąc płód oraz stanowi energetyczny materiał zapasowy na okres karmienia piersią.\nPodział wód ze względu na stopień nasycenia CO2\nNajlepszym wyborem wody jest naturalna woda mineralna, czyli woda podziemna, która jest wydobywana jednym lub kilkoma otworami naturalnymi lub wierconymi i różni się od wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi pierwotną czystością pod względem chemicznym i mikrobiologicznymi oraz typowym stabilnym składem mineralnym, a w szczególnych przypadkach także właściwościami posiadającymi wpływ fizjologiczny, powodującymi pozytywne oddziaływanie na człowieka.\nNa jakie wartości wody zwracać uwagę?\nWybierając wodę należy zwrócić uwagę na jej etykietę. To właśnie na etykiecie produktu podany jest skład mineralny oraz miejsce wydobycia wody. Wśród minerałów, które tworzy natura na uwagę zasługują zwłaszcza wapń i magnez.\nWapń jest składnikiem szkieletu kostnego, a jego niedobór sprzyja powstawaniu osteopenii i osteoporozy. Zapotrzebowanie na ten pierwiastek wzrasta w okresie II i III trymestru ciąży. Wapń odgrywa również istotną rolę w profilaktyce stanu przedrzucawkowego, dzięki wpływowi na normalizację ciśnienia tętniczego.\nMagnez jest pierwiastkiem, który reguluje przewodnictwo nerwowo‒mięśniowe, co istotnie wpływa na utrzymanie prawidłowego ciśnienia tętniczego. Odgrywa znaczącą rolę w regulacji funkcjonowania układu nerwowego. Co warto zaznaczyć – prawidłowe stężenie magnezu w organizmie kobiety ciężarnej usprawnia proces wchłaniania wapnia oraz wpływa na zwiększenie gęstości mineralnej kości.\nNie zawsze uda się dostarczyć te składniki mineralne z pożywieniem. Z tego powodu warto wybrać odpowiednią wodę. Woda Cechini będzie idealnym źródłem wapnia i magnezu w diecie kobiety ciężarnej. W 1 litrze wody Cechini zawarte jest 325,8 mg Ca oraz 61,62 mg Mg.\nJednym z ważniejszych czynników wpływających na prawidłowy przebieg ciąży jest styl życia, świadome wybory kobiety. Odpowiednie nawodnienie pozwala zadbać nie tylko o swoje zdrowie, ale również o zdrowie nienarodzonego dziecka. Wybór odpowiedniej wody, która nie tylko nawadnia, ale także wzmacnia organizm dostarczając mu odpowiednich składników mineralnych jest ważny. Ważne jest więc przeczytanie etykiety wody przed jej zakupem i wybór tej naprawdę wartościowej.\nWendołowicz A, Stefańska E, Ostrowska L. Żywienie kobiet w okresie ciąży. Medycyna Ogólna i Nauki o Zdrowiu, 2014, 20 (3): 341-345.


W Pałacu Prezydenckim spotkanie Andrzeja Dudy z Rafałem Trzaskowskim - Polityka i Społeczeństwo\nPAP • 30 lipca 2020 - 09:50\nSpotkanie Andrzeja Dudy z Rafałem Trzaskowskim (fot. twitter.com/Kancelaria Prezydenta)\nW czwartek przed godz. 9.30 były kandydat KO na prezydenta Rafał Trzaskowski przybył do Pałacu Prezydenckiego na spotkanie z prezydentem Andrzejem Dudą. Trzaskowski mówił przed spotkaniem, że chce porozmawiać z prezydentem o wyborach, wolnych mediach i finansowaniu samorządów.\nW środę prezydencki minister Wojciech Kolarski poinformował, że "spotkanie odbędzie się na zaproszenie prezydenta".\n- Skończył się czas wyborczy, prezydent chce się spotkać z osobą, z którą rywalizował. To wyraz szacunku dla kontrkandydata i tych wszystkich, którzy na niego głosowali - dodał.


Psiopowieść wigilijna — Blog bez ogonka\nutworzone przez Magda | gru 12, 2018 | Bajki bez ogonka, Psiopowieść wigilijna | 10 Komentarze\nPewnego roku, tuż przed świętami Bożego Narodzenia, stała się rzecz straszna… Wszystkie renifery z zaprzęgu Świętego Mikołaja złapały paskudną reniferową grypę! Miały wysoka gorączkę, okropny zielony katar i wszystkie a nie tylko Rudolf miały czerwone nosy. I na dodatek kichały tak strasznie, że elfy aż podskakiwały na każde kichnięcie.\nŚwięty Mikołaj dwoił się i troił, żeby pomoc reniferom dojść do zdrowia. Wezwał najlepszego lekarza, dał każdemu kocyk, podusię i ciepłą herbatkę. Niestety, wezwany reniferowy lekarz powiedział, że wszystkie renifery wyzdrowieją, ale dopiero za tydzień.\nMikołaj strasznie się zmartwił, bardzo mu było szkoda chorych reniferów, ale jeszcze bardziej martwił się o to jak zdąży dostarczyć wszystkie prezenty? Mikołaj bał się, że będzie musiał odwołać święta! Przecież święta już jutro a bez reniferów sanie nie polecą…\n– Ach… gdybym tylko znał kogoś kto może zastąpić renifery… – pomyślał smutno Święty Mikołaj drapiąc się po brodzie. – Ale gdzie ja znajdę kogoś chętnego do takiej pracy dzień przed świętami?\nNa szczęście Pani Mikołajowa nie straciła zimnej krwi. Zaczęła dzwonić do wszystkich elfów, wróżek i czarodziejek jakie znała. Wszystkie bardzo się zmartwiły, ale żadna nie miała pomysłu jak wybrnąć z sytuacji. Dopiero pewna malutka, tajemnicza wróżka z dalekiej Walii opowiedziała Pani Mikołajowej o niesamowitych pieskach, które ludzie nazywają Corgi. W dawnych czasach Corgi latały po Walii z wróżkami na grzbiecie. To było to! Mikołajowa natychmiast poprosiła osiem wróżek z Walii o pomoc w znalezieniu najlepszych Corgi do Mikołajowego zaprzęgu. Wróżki czym prędzej wyruszyły w świat w poszukiwaniu najlepszych piesków.\nW małym domku w dużym mieście\nTymczasem wiele kilometrów dalej, w małym domku w Dużym Mieście słodko spał sobie mały piesek, Corgi o i imieniu Sheldon. Mieszkał razem ze swoją rodzinką: małym, raczkującym Bąbelkiem, bąbelkowa mamą i bąbelkowym tatą.\nPóźnym wieczorem, kiedy już wszyscy spali, Sheldona obudziło cichutkie skrobanie w okno balkonowe. Zdziwił się bardzo i równie bardzo zaciekawił więc postanowił cicho sprawdzić co się dzieje.\nOkazało się, że za oknem czeka mała wróżka z misją od Pani Mikołajowej.\nSheldon nie mógł uwierzyć jaki zaszczyt go spotkał. Mimo że wszystko wydawało się tak nieprawdziwe ani chwili nie zastanawiał się, czy zgodzić się zostać pomocnikiem Świętego Mikołaja. Nigdy nie sądził, że jego pierwsza praca będzie polegała na zastępowaniu chorego renifera w zaprzęgu świętego Mikołaja!\nSheldon delikatnie obudził Bąbelka i powiedział mu o swojej misji po czym wymknął się cichutko i podążył za wróżką.\nSheldon słyszał już o wróżkach, ale jeszcze nigdy żadnej nie spotkał. Znał dobrze legendę o tym, że dawno temu wróżki jeździły na grzbiecie Corgi. Nie mógł tylko uwierzyć, że on sam też może latać z wróżką na grzbiecie.\nGdy tylko upewnili się, że nikt ich nie zobaczy wróżka wypowiedziała pradawne zaklęcie i na grzbiecie Sheldona natychmiast pojawiło się siodło. Siodło akurat w sam raz, by pomieścić wróżkę. Gdy tylko wróżka usiadła w siodle Sheldon uniósł się w powietrze. Okazało się, że Corgi naprawdę potrafią latać, gdy siedzą na nich wróżki!\nGdy Sheldon ćwiczył latanie zobaczył, że nie on jeden będzie dzisiaj pracował dla Mikołaja. Tuż obok kolejna wróżka ćwiczyła latanie z innym Corgi – Kleksem, najlepszym psim przyjacielem Sheldona. Misja dla Mikołaja to poważna sprawa więc psiaki pierwszy raz w życiu zrezygnowały z psich psot i sumiennie ćwiczyły latanie. Po kilku próbach szło im wyśmienicie więc ruszyli prędko na biegun północny by pomóc Mikołajowi.\nW tym samym czasie na biegunie epidemia reniferów trwała w najlepsze. Okazało się, że chore renifery strasznie marudzą. Ciągle chcą, żeby je głaskać, tulić i się nimi zajmować. Biedne renifery.\nElfy, które epidemia oszczędziła, kończyły już załadowywać sanie prezentami. Ciągle jednak nie było pewne kto je pociągnie. Wszyscy zaczynali się niepokoić, lecz w ostatniej chwili wróżki i Corgi nadleciały by uratować święta.\nCorgi z wróżkami na grzbiecie szybciutko ustawiły się parami a elfy zaprzęgły je do mikołajowych sań i w niespełna pięć minut wszyscy byli gotowi do odlotu.\nCóż to był za zaprzęg! Oprócz Sheldona było jeszcze siedem innych piesków dosłownie z całego świata. Sheldon stanął w parze ze swoim przyjacielem Kleksem. W całym zamieszaniu Sheldon zdążył poznać jeszcze Bolka, który stał tuż za nim. Bolek nie był do końca Corgi, ale wiele z Corgi miał i miał wielkie serce dlatego wróżka wybrała właśnie jego. Historia Bolka była niezwykle smutna jak na tak radosny dzień ale Sheldon bardzo ucieszył się, że ją poznał.\nNiestety czasu na plotki nie było dużo i nadszedł czas rozpoczęcia misji. Dzielnie Corgi razem z Mikołajem uwijały się cała noc rozwożąc prezenty po całym świecie. Trzeba przyznać, że psiaki sprawdziły się znakomicie w roli reniferów.\nA w domu Sheldona Bąbelek nie mógł zasnąć, jak usłyszał co Sheldon będzie robił w nocy. Czekał wytrwale przy choince na swojego ukochanego pieska przez całą noc.\nKiedy Mikołaj dotarł do Małego domku w dużym mieście był już bardzo zmęczony. Gdy Bąbelek usłyszał kroki na balkonie ukrył się szybciutko. Mikołaj ze zmęczenia i pośpiechu nawet nie zauważył Bąbelka schowanego za choinką. Zostawił prezenty i ruszył dalej do innych dzieci. Bąbelek nie wierzył własnym oczom, że widział najprawdziwszego Świętego Mikołaja. Przejął się tym tak bardzo, że usnął pod choinką zamiast w swoim łóżeczku.\nKiedy rano wstał i przetarł oczka nie wiedział czy to wszystko było tylko snem czy może cała ta historia działa się naprawdę. Obok niego słodko spał Sheldon, który miał na grzbiecie potargane futerko i wydawał się bardzo zmęczony…\nPoznaj historię Bolka, który nie lubił świąt!\nDługa historia krótkiego ogonka...\nPierwsza w internecie bajka o corgi! Wszyscy pewnie znają legendę o wróżkach i corgi. Ale czy znacie bajkę o Sheldonku i Bąbelku? W końcu posiadanie…\nDługa historia krótkiego ogonka... Część 3\nPoznaj bajkę o corgi Wszyscy pewnie znają legendę o wróżkach i corgi. Ale czy znacie bajkę o Sheldonku i Bąbelku? W końcu posiadanie corgi i…\nDługa historia krótkiego ogonka... Część 4. Królowa\nMalgosia dnia 13 grudnia, 2018 o godz. 10:24 am\nBardzo mi się podoba. Super bajeczki pod choinkę,🌲\nMagda dnia 16 grudnia, 2018 o godz. 6:28 pm\nDzięki wielkie 🙂 Zapraszam do pozostałych.\nKamil dnia 15 grudnia, 2018 o godz. 6:01 pm\nŚwietna bajka 🙂\nMagda dnia 16 grudnia, 2018 o godz. 6:27 pm\nMiło widzieć że się podoba 🙂\nKarolina dnia 16 grudnia, 2018 o godz. 12:47 pm\nŚwietna opowiastka na długie zimowe wieczory dla dzieciaków 🎄\nMagda dnia 16 grudnia, 2018 o godz. 6:26 pm\nPolecam jeszcze Długą historię krótkiego ogonka. Podobno wciąga na dłużej 🙂\nMałgorzata dnia 16 grudnia, 2018 o godz. 12:54 pm\nJestem pod wrażeniem. Świetna bajka 🙂\nSuper, dziękuję. Może spodobają Ci się pozostałe. Jest jeszcze smutna świąteczna bajka o Bolku, która ciągle czeka na szczęśliwe zakończenie. No i coś nieco dłuższego czyli Długa historia krótkiego ogonka!\nRoksana www.kopanina.pl dnia 16 grudnia, 2018 o godz. 12:59 pm\nBardzo fajna bajka 🙂\nMagda dnia 16 grudnia, 2018 o godz. 6:25 pm\nDziękuję bardzo 🙂 To taki nasz niecodzienny sposób na życzenia świąteczne 🙂


Reklamacji na płaskość powierzchni nie będzie ;) | Monika Gibes - o płytkach\nStrona główna > nowości\t> Reklamacji na płaskość powierzchni nie będzie ;)\nMaj 1, 2012 Monika Gibes\tDodaj komentarz Go to comments\nMaj 10, 2012 o 5:01 pm\nmam pytanie odnośnie reklamacji, acz nie do końca związanej z powyższym tematem. Otóż czy wie Pani jak wygląda reklamacja mozaiki? Bardzo często zdarza się, że z drobnych mozaik (oczko 1,5X1,5 typu -kamień, szkło etc..) -odpadają poszczególne elementy.\nMam właśnie taki problem gdzie przyjeżdża paczka mozaiki i z każdego klastra odpada po ok. 1-4 oczka… klient oczywiście nie chce odebrać towaru, obarcza zastojem prac, sprzedażą lichego towaru itd…itp… Jak ugryźć tę sprawę? Czy są jakieś normy dotyczące mozaiki? Gatunki? Czy może doklejanie elementów do papieru to zwyczajnie ukłon ze strony producentów -bo de facto i tak mozaikę trzeba docinać i układać na krzyżyki jeżeli chcemy zachować równe fugi.\nMaj 11, 2012 o 7:45 am\nUzupełnię swoją wiedzę i wkrótce postaram się odpisać 🙂 Pozdrawiam\nMaj 11, 2012 o 9:23 am\nMaj 11, 2012 o 6:22 pm\nWiadomości z grubsza pozbierane. W weekend poskładam i opiszę 🙂\nPłytki na podłogę do kuchni Roberto Cavalli wybiera dystrybutorów w Polsce


Wyrok SK 55/13 Trybunał przeciwko legalizacji marihuany\nTrybunał przeciwko legalizacji marihuany\nby Olgierd Rudak • 5 listopada 2014 • 1 Comment\nW sumie trudno byłby oczekiwać czegoś innego — odwrotne orzeczenie byłoby przełomem iście kartezjańskim w polskim myśleniu o tym co wolno, a czego nie wolno (ciekawe czy inne wczorajsze orzeczenie, tym razem ETPCz ze skargi Grzegorza Brauna (30162/10), przebije się do polskiej świadomości?) — ale wczorajszy wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie karalności posiadania narkotyków i uprawiania „tych” roślin (SK 55/13) należy odnotować. Nawet jeśli Trybunał odmówił uznania za niekonstytucyjne penalizacji posiadania środków odurzających lub substancji psychotropowych.\nOrzeczenie zapadło ze skargi obywatela, u którego w czasie przeszukania mieszkania ujawniono uprawę konopi i marihuanę, za co otrzymał wyrok w zawiasach. Skarżący podniósł, że zakaz posiadania marihuany godzą w konstytucyjną regułę proporcjonalności ograniczenia praw i wolności (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP) oraz wolność decydowania o życiu osobistym (art. 47 ustawy zasadniczej), a to dlatego, że pozbawia jednostkę autonomii w sferze wyboru substancji, które po zażyciu dadzą taki czy inny efekt. Jak pisze TK na swojej stronie skarżący zwrócił także uwagę na to, że przepis wyklucza uprawę marihuany także dla celów leczniczych, zaś karalność nie ma wpływu na ochronę zdrowia publicznego oraz indywidualnego (oraz na brak dowodów na szkodliwość trawki).\n(Nie znam treści skargi, więc nie potrafię powiedzieć czy to cała argumentacja, aczkolwiek oczywiście nasuwa mi się jeszcze na myśl argument: a wóda? a faje?)\nNiestety, w wyroku z 4 listopada 2014 r. Trybunał Konstytucyjny nie podzielił stanowiska skarżącego, wychodząc z założenia, że ograniczenie prywatności poprzez ściganie uprawiających i posiadających lekkie narkotyki jest uzasadnione. Zdaniem sędziów TK ochrona prywatności i życia osobistego nie ma charakteru absolutnego i może być ograniczona ze względu na inne dobro, w tym przypadku zdrowie i porządek publiczny. W tym zakresie ustawodawca ma swobodę podejmowania pewnych decyzji o charakterze legislacyjnym zmierzających do usunięcia zjawisk niekorzystnych społecznie.\nJak zaznaczyłem na początku felietonu takie rozstrzygnięcie nieszczególnie mnie dziwi, co nie oznacza, że podzielam stanowisko Trybunału. Jasne, wolność nie ma charakteru absolutnego, jednak — to stara zasada ordoliberałów — moja wolność powinna kończyć się nie wcześniej, niż tam, gdzie zaczyna się wolność innej osoby. Dopóki zatem nie rozrabiam, nie demoluję, nie napadam i nie krzywdzę nikogo, dopóty zakazywanie dorosłemu człowiekowi spożywanie jakichkolwiek używek — choćby i takich, które nie zostały zatwierdzone przez stosowny urząd państwowy — powinno być dozwolone. Podobnie jak wolno mi kupować wódkę i się nią upijać, a także wolno mi kupować papierosy i się nimi napalać.\nZaś co do zdrowia… od kilku lat marihuana jest zalegalizowana w Czeskiej Republice, podobne zjawisko przechodzi przez USA (bodajże w kilkunastu już stanach można jej używać dla celów leczniczych) — czy to oznacza, że organizm Czechów czy Kalifornijczyków jest diametralnie różny? (Z litości pomijam w tym miejscu aspekt napędzania przestępczości, dobrze znany z filmów o amerykańskiej prohibicji 1919-33. Kiedy ktoś zrozumie, że gangi walczyłyby także o rynek gumy do żucia — gdyby tylko udało się im namówić polityków na jej zakazanie?). Czyżby legalizacja marihuany w Polsce naprawdę stanowiła aż takie zagrożenie?\nWniosek taki, że współczesnemu państwu nie wystarczy już etykietka „opiekuńcze”. Teraz już musi być represyjno-opiekuńcze, ścigające te krnąbrne jednostki, które mają swój własny pogląd na pojęcie wolności osobistej, troszczenia się o własny interes.\nW sumie nihil novi.\nTags: narkotyki Trybunał zdrowie\n← O niepublicznych przeprosinach za niepubliczne naruszenie dóbr osobistych\nOgłoszenie parafialne: planowane utrudnienia :-) →\n1 comment for “Trybunał przeciwko legalizacji marihuany”\n8 listopada 2014 at 22:13\nI tutaj było kilka komentarzy, niestety, chyba nie przetrwały migracji… Przykro mi.


Jerzy Jarniewicz - Miłosz Festival\nStrona główna / Jerzy Jarniewicz\nPoet, literary critic, translator. Author of twelve critical literary and essayist books, including Larkin. Odsłuchiwanie wierszy (2006), Od pieśni do skowytu. Szkice o poetach amerykańskich (2008), Heaney. Wiersze pod dotyk (2012), Gościnność słowa. Szkice o przekładzie literackim (2012), Podsłuchy i podglądy (2015) and All You Need is Love. Sceny z życia kontrkultury (2016). He has published thirteen collections of poems, most recently Makijaż (2009), Na dzień dzisiejszy i chwilę obecną (2011), Woda na Marsie (2015) and Puste noce (2017). He has translated James Joyce, Philip Roth, John Banville, Raymond Carver, Edmund White and many others. He has also worked on anthologies Sześć poetek irlandzkich (2012) and Poetki z wysp (2015, with Magda Heydel). He lives in Łódź.


Teraz. Fizyka czasu [Richard A. Muller] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00144 003784 22426233 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Richard A. Muller Liczba stron:\nISBN: 978-83-8123-678-2 Data wydania: 2018-04-20\nCo oznacza słowo „teraz'? Co sprawia, że nieuchwytne „teraz' jest tak wyjątkowe? Enigmatyczny charakter tego momentu czasu nękał filozofów oraz fizyków. Einstein pokazał, że na upływ czasu wpływa zarówno prędkość, jak i grawitacja, był jednak zrozpaczony niemożnością wyjaśnienia znaczenia pojęcia „teraz...'. Równie zastanawiające jest to, dlaczego czas płynie. Niektórzy fizycy zrezygnowali z próby zrozumienia tego zjawiska i nazwali upływ czasu iluzją, ale wybitny fizyk eksperymentalista Richard A. Muller protestuje. Jego zdaniem, fizyka powinna wyjaśniać rzeczywistość, a nie jej zaprzeczać. W 'Teraz' Muller nie tylko poddaje krytyce dawne idee, ale przedstawia swą własną rewolucyjną teorię, która daje testowalne przewidywania. Zaczyna od wyłożenia solidnego i niezwykle jasnego wytłumaczenia podstaw, które opierają się na teorii względności, teorii splątania i teorii Wielkiego Wybuchu. Muller wskazuje, że trwającą wciąż ekspansję wszechświata standardowa teoria Wielkiego Wybuchu wyjaśnia jako ciągłe tworzenie się nowej przestrzeni. Twierdzi, że razem z przestrzenią powstaje również nowy czas i że granicą nowego czasu jest to, co przeżywamy jako teraz. Ta pobudzająca wyobraźnię wizja ma implikacje dla pewnych zagadnień rozważanych nie tylko w fizyce. Co więcej, teoria Mullera jest sprawdzalna.\nLee Smolin, autor 'Czasu odrodzonego'.\nTytuł oryginału NOW The Physics of Time Copyright © 2016 by Richard A. Muller All rights reserved Projekt okładki Prószyński Media Ilustracja na okładce © Science Photo Library/Indigo Images Redaktor serii Adrian Markowski Redakcja Anna Kaniewska Korekta Małgorzata Denys ISBN 978-83-8123-678-2 Warszawa 2018 Wydawca Prószyński Media Sp. z o.o. 02-697 Warszawa, ul. Gintrowskiego 28 www.proszynski.pl\nWstęp Teraz – enigmatyczny i ulotny moment zmieniający się co chwilę – z ważnej przyczyny sprawiał kłopot kapłanom, filozofom i fizykom. Zrozumienie, czym jest teraz, wymaga bowiem zaznajomienia się z teorią względności, pojęciem entropii, z fizyką kwantów, z antymaterią, z podróżowaniem w czasie wstecz, z pojęciem splątania kwantowego, z Wielkim Wybuchem i ciemną energią. Dopiero pod tym warunkiem ma się pod ręką całą fizykę niezbędną do zrozumienia, czym jest teraz. Trudne do zdefiniowania znaczenie teraz stanowiło przeszkodę w rozwoju fizyki. Rozumiemy dylatację czasu dzięki prędkości i grawitacji, a nawet przeskok czasu w teorii względności. Nie dokonaliśmy jednak postępu w wyjaśnianiu najbardziej znamiennych aspektów czasu, jego upływu i znaczenia pojęcia teraz. Podstawowy rysunek fizyki, zwany diagramem czasoprzestrzennym, ignoruje to zagadnienie, a fizycy ów brak nierzadko przewrotnie traktują jak zaletę i na tej podstawie twierdzą, że upływ czasu jest iluzją. Oznacza to cofanie się. Dopóki umyka nam znaczenie teraz – najważniejszego aspektu rzeczywistości – dopóty dalsze postępy w rozumieniu istoty czasu utkną w martwym punkcie. W tej książce moim celem będzie złożenie łamigłówki składającej się z pewnych podstawowych aspektów fizyki, aż powstanie jasny obraz tego, co uważamy za teraz. Aby to osiągnąć, musimy także usunąć z łamigłówki te jej elementy, które zostały ułożone w nieodpowiednich miejscach. Obszerny materiał z odpowiednich działów fizyki wyjaśnia, dlaczego ta zagadka jest tak trudna do wyjaśnienia. Fizyka nie jest łatwa ani linearna i z konieczności książka ta obejmuje ogromną ilość materiału, być może zbyt wiele jak na jeden tom. Dlatego czujcie się usprawiedliwieni, jeśli będziecie musieli od czasu do czasu opuszczać jakieś zagadnienie, i używajcie indeksu, aby powracać do głównych idei, które pominęliście. Książka ta jest także tajemniczą opowieścią, w której wszystkie tropy stopniowo prowadzą do niezwykłego rozwiązania. Dziedziną mojej działalności naukowej jest głównie fizyka doświadczalna, budowa nowej aparatury i za jej pomocą od czasu do czasu poznawanie jakichś prawd fizycznych, które dotąd były ukryte. Dwa z moich projektów były bezpośrednio związane ze zrozumieniem istoty czasu. Pierwszy to pomiar mikrofalowego promieniowania tła stanowiącego resztki po Wielkim Wybuchu, drugi – precyzyjne wyznaczenie tempa ekspansji Wszechświata w przeszłości, łącznie z odkryciem ciemnej energii, która powoduje przyspieszanie tego procesu. Chociaż przyznaję się do napisania kilku czysto teoretycznych publikacji, zrobiłem to głównie wtedy, gdy wyczerpywały się fundusze na prowadzenie eksperymentów lub gdy uważałem, że teoria zanadto zbacza z poprawnego szlaku. O ile mi wiadomo, jest to obecnie jedyna książka na temat czasu napisana przez fizyka głęboko zaangażowanego w eksperymentalny aspekt tej nauki, i dlatego postaram się przekazać kilka spostrzeżeń na temat trudności i frustracji, z którymi ta praca jest związana. Droga wiodąca ku zrozumieniu pojęcia teraz składa się z pięciu części. Część I, Zdumiewający czas, zaczynam od rozważań dobrze już poznanych, choć wciąż zaskakujących aspektów czasu, w zasadzie odkrytych przez Alberta Einsteina. Czas może doznać rozciągnięcia, skrócenia lub przeskoku i to może oddziaływać na nasze życie codzienne. System satelitarny zwany GPS wspomaga nas w nawigacji i zależy całkowicie od równań Einsteina bazujących właśnie na tych dziwnych własnościach czasu. To teoria względności doprowadziła nas do czterowymiarowej czasoprzestrzeni. Najważniejszym przesłaniem części I jest to, że wiele wiemy o czasie i że własności czasu nie są proste, ale dobrze określone. Tempo upływu czasu zależy od prędkości i lokalnych własności pola grawitacyjnego, a kolejność zdarzeń – to, które zdarzenie zachodzi najpierw – nie jest prawdą absolutną. Ponadto teoria grawitacji Einsteina dostarcza niezbędnej struktury pojęciowej do zrozumienia, czym jest teraz. W części II, Złamana strzałka, usuwam jeden element układanki, który został ulokowany w niewłaściwym miejscu, teorię w największym stopniu przeszkadzającą w zrozumieniu, czym jest teraz. Owym niepoprawnie umieszczonym elementem układanki jest teoria fizyka Arthura Eddingtona, rzekomo mająca wyjaśnić kierunek strzałki czasu, czyli fakt, że przeszłość określa przyszłość, a nie na odwrót. Najpierw przedstawiam najlepszy przykład mający dowieść tej teorii, a dopiero potem pokazuję jej zgubne w skutkach błędy. Eddington powiązał upływ czasu ze wzrostem entropii, która jest miarą nieporządku we Wszechświecie. Teraz wiemy o wiele więcej o entropii Wszechświata niż Eddington w 1928 roku, gdy proponował swą teorię, i postaram się dowieść, że jest na odwrót. To upływ czasu powoduje wzrost entropii, a nie odwrotnie. Jej poziom nie jest aż takim tyranem, jak się mu przypisuje. Okazuje się, że aby zrozumieć teraz, istotna staje się kontrola nad entropią. Część III, Upiorna fizyka, wprowadzi inny istotny element rozumienia teraz: tajemniczą fizykę kwantów. Fizyka kwantów osiągnęła największy sukces pośród wszystkich dotychczas istniejących teorii – zgodność jej przewidywań z obserwacją sięga dziesięciu miejsc dziesiętnych – a jednak jest to teoria wprawiająca uczonych w zakłopotanie i wywołująca ich niepokój. Charakter fal kwantowych, a także ich pomiar rażąco naruszają zasadę względności Einsteina, ale nie w taki sposób, który można bezpośrednio zaobserwować lub wykorzystać. To zachowanie fali kwantowej jest wyzwaniem dla naszego poczucia rzeczywistości, poczucia, które okaże się istotne dla wyjaśnienia teraz. Najbardziej niepokojącą – lub być może wyzwalającą – konsekwencją fizyki kwantowej jest to, że przeszłość już nie określa przyszłości, przynajmniej niezupełnie. Niektóre z najbardziej nieintuicyjnych aspektów fizyki kwantowej, szczególnie dziwna własność zwana splątaniem, zostały potwierdzone doświadczalnie, a te eksperymentalne rezultaty (zadziwiające!) sugerują, że słabością fizyki pozostanie na zawsze ograniczona zdolność przewidywania przyszłości. W części IV, Fizyka i rzeczywistość, wykorzystam to ograniczenie nauki. Nie martwcie się – czas i teraz nie należą do tej dziedziny; powstają z fizyki, ale nasza percepcja obu pojęć zależy od poczucia rzeczywistości, poczucia, które wykracza poza fizykę. Matematyka reprezentuje świat rzeczywisty, którego nie sposób zweryfikować fizycznym eksperymentem; przykładem może być nawet coś tak prostego jak niewymierność pierwiastka kwadratowego z dwóch. Jednakże istnieją zagadnienia, które są rzeczywiste, lecz nie należą do domeny fizyki, pytania takie jak: „Jak wygląda kolor niebieski?”. Odrzucenie tych prawd, które nie mają charakteru fizycznego i matematycznego, nazywa się w filozofii fizykalizmem. Fizykalizm opiera się na wierze i ma wszystkie cechy religii. Niestety, wbrew nadziejom Einsteina dowody prowadzą do wniosku, że fizyka jest niezupełna, że nigdy nie będzie w stanie opisać całości rzeczywistości. W części V, Teraz, wszystkie wskazówki ułożą się w całość łamigłówki i stworzą jednolity obraz upływu czasu oraz ukażą znaczenie efemerycznego momentu, który nazywamy teraz. Rozwiązania należy szukać w modelu Wielkiego Wybuchu 4D. Eksplozja Wszechświata wciąż wytwarza nie tylko nową przestrzeń, lecz także nowy czas. Pierwszą linią rozszerzającej się krawędzi czasu jest to, co nazywamy teraz, a jego upływ stanowi nieustanną kreację coraz to nowych takich krawędzi. Odczuwamy nowy moment odmiennie niż te poprzednie, ponieważ jest on jedynym, w którym korzystamy z wyboru, naszej wolnej woli, umożliwiającej zmianę przyszłości. Pomimo argumentacji filozofów klasycznych wiemy już, że wolna wola jest zgodna z fizyką. Ci, którzy dowodzą czegoś innego, czynią to z pozycji religii fizykalizmu. My mamy możliwość wpływania na przyszłość. Posługując się nie tylko wiedzą naukową, lecz także niefizyczną (empatią, cnotą, etyką, uczciwością, sprawiedliwością), możemy kierować przepływem entropii i przyczyniać się do wzmocnienia cywilizacji lub jej upadku. Zbadam dwie możliwe wersje przebiegu czasu w tym modelu 4D. Obserwowanemu przyspieszeniu rozszerzania się Wszechświata, związanemu z ciemną energią, powinno towarzyszyć przyspieszone tempo czasu. Powyższa teoria zakłada, że obecny czas płynie o wiele szybciej niż ten w przeszłości, co prowadzi do przewidywania nowej i (być może) możliwej do zaobserwowania dylatacji czasu, nowego przesunięcia ku czerwieni. Skutki mogą także pojawić się już w najwcześniejszych momentach Wielkiego Wybuchu, w erze inflacji, epoce, którą mamy nadzieję zbadać dzięki detekcji wytworzonych wtedy fal grawitacyjnych. Fale te możemy obserwować niebezpośrednio za pomocą pewnych wzorców polaryzacji występujących w mikrofalowym promieniowaniu tła. Dla czytelników ciekawych dalszych analiz matematycznych, szczegółów teorii względności i jej rezultatów matematycznych na końcu zamieszczono kilka dodatków wraz z zabawnymi wierszykami i przemyśleniami na temat rzeczywistości niefizycznej. Zacznijmy składanie elementów tej łamigłówki.\nCzęść I Zdumiewający czas\n1 Zawiła zagadka Wielcy filozofowie potwornie zagmatwali zagadnienie czasu – ale dzięki fizykom istnieje nadzieja na zrozumienie, czym on jest. Czas leci jak wiatr – Owoce lecą jak banany. Dziecięca wyliczanka Oto pewien fakt o was, taki, o którym wie niewiele osób – być może nikt inny, tylko wy sami – czytacie tę książkę właśnie teraz. W istocie mogę być bardziej precyzyjny: właśnie teraz czytacie słowo teraz. Ponadto wyraziłem coś, o czym wiedzieliście, że jest prawdą, ale ja osobiście nie wiedziałem i wciąż nie wiem. Czytacie słowo teraz właśnie teraz, lecz ja zupełnie nie jestem świadomy tego faktu – no, chyba że stoję za waszymi plecami, a wy wskazujecie palcem słowa, które czytacie. Teraz to niezwykle prosta, a mimo to fascynująca i tajemnicza koncepcja. Wiemy, co oznacza, ale trudno ją zdefiniować, nie wpadając w błędne koło. „Teraz to moment, który oddziela przeszłość od przyszłości”. No dobrze, ale spróbujcie zdefiniować przeszłość i przyszłość, nie używając słowa teraz. Chwilę temu czytanie tego akapitu to była przyszłość. Teraz jego większość jest już w przeszłości. A teraz cały akapit znalazł się już w przeszłości (o ile nie przeskakiwaliście akapitów do przodu). Teraz odnosi się do konkretnego czasu. Jednak czas, do którego się odwołuje, bezustannie się zmienia. Dlatego używamy zegarów. Podają one liczbę związaną z teraz, nazywa się to czasem bieżącym. Zegary wciąż aktualizują czas, zwykle co sekundę. Jego postęp jest nieustanny. W przestrzeni możemy stać nieruchomo, ale nie w czasie. Poruszamy się w nim, ale nie mamy wpływu na ten ruch – oczywiście dopóty, dopóki podróże w czasie nie są możliwe. Istota tego, co nazywamy teraz, jest właśnie jedną z zagadek związanych z tym dziwnym zjawiskiem. Zadziwiające, że aż tyle zrozumieliśmy na temat czasu, dziwnego i sprzecznego z intuicją aspektu teorii względności Einsteina – czym on jest i w jaki sposób wiąże się z rzeczywistością. Treścią tej książki jest czas – to, co o nim wiemy, i to, czego nie wiemy. Czy czas płynie? 18 kwietnia 1906 roku o godzinie 5.12 ogromne trzęsienie ziemi nawiedziło San Francisco. Moment wystąpienia tego zdarzenia nie uległ przesunięciu, możecie sprawdzić to w Wikipedii. To, co uległo przesunięciu, co upłynęło, to ta chwila nazywana teraz. Teraz przesuwa się, zmienia się, posuwa się w czasie w przód. Może bardziej rozsądnie jest powiedzieć, że czas przepływa obok teraz. Całe to zagadnienie „ruchu” jest trudne do opisania. Gdy mówimy, że samochód się porusza, mamy na uwadze jego położenie w jednej chwili, a potem – w innej chwili. Prędkość jest odległością, jaką przebył pojazd, podzieloną przez czas, w jakim tego dokonał – wyrażaną, na przykład, w kilometrach na godzinę. Takie podejście do zagadnienia teraz okropnie zawodzi. Teraz jest właśnie teraz; za chwilę teraz będzie właśnie teraz. Czy się porusza? Tak, ruch czasu ilustruje fakt ciągłej zmiany pojęcia teraz. W jakim tempie się on porusza? Jednej sekundy na sekundę. Istnieje też trzeci pogląd – taki, że w każdym momencie następuje tworzenie nowego czasu, a każdy taki nowo tworzony czas stwarza teraz. Czy te poglądy można zakwalifikować jako różnice filozoficzne, czy też fizyczne? Czy to tylko kwestia wyboru, czy w jednym z tych założeń tkwi więcej prawdy? To pytanie będzie jednym z tematów omawianych w książce. Przypuśćmy, że czas się zatrzymał. Czy to zauważymy? A jeśli tak, to jak? Powiedzmy, że płynął on naprzód zrywami albo w zupełnie innym tempie. Czy moglibyśmy wykryć różnicę? Niełatwo, przynajmniej gdybyśmy przyjęli opis czasu wykorzystywany w filmach takich jak Mroczne miasto, Klik, Interstellar albo Lara Croft: Tomb Rider. Wydaje się, że postrzeganie przez ludzi ruchu teraz, czyli ruchu czasu, określa liczba milisekund wymagana do przesłania sygnału z oka albo ucha bądź opuszek palców do mózgu, a następnie zapisania go, uzmysłowienia sobie i zapamiętania. Ludziom potrzeba do tego kilku dziesiątych części sekundy, muchom – kilku tysięcznych sekundy. Dlatego też tak trudno człowiekowi schwytać muchę. Owadowi wydaje się, że grożąca mu śmiercią ręka porusza się w zwolnionym tempie – tak jak w filmie Zatrzymani w czasie. Tempo upływu czasu nie jest tylko dylematem fantastyki naukowej. Teoria względności daje nam specyficzne przykłady, takie jak paradoks bliźniąt. Jeden z bliźniaków, podróżując z prędkością bliską prędkości światła, doświadcza wolniejszego upływu czasu niż ten, który pozostaje w domu, a jednak nie odczuwa żadnej różnicy; obaj bliźniacy w taki sam sposób doznają upływu czasu, chociaż dla każdego zachodzi on w różnym tempie. Później omówimy to dziwne zagadnienie bardziej szczegółowo. Nadzieję na zrozumienie teraz opieramy na ogromnym postępie, jaki dokonał się w fizyce w ciągu XX wieku, najpierw jednak pokrótce zapoznajmy się z frustracją starożytnych zmagających się z tym zagadnieniem. NIEOPISYWALNE TERAZ Fizyka Arystotelesa zdominowała nauki ścisłe od starożytności do renesansu. Dla średniowiecznego Kościoła katolickiego była to biblia naukowa. Obalając pewne twierdzenia w niej zawarte, Galileusz naraził się na proces. Arystoteles poświęcił cztery rozdziały swej Fizyki na zmaganie się z koncepcją czasu oraz teraz i wpadł w stan kompletnego zamroczenia. Pisał mianowicie tak: „Teraz” nie jest częścią, bo część jest miarą całości, a całość musi być złożona z części; czas – jak się wydaje – nie składa się z chwil teraźniejszych. Niełatwo jest też dostrzec, czy chwila obecna, która jakby oddzielała przeszłość od przyszłości, jest zawsze jedna i ta sama czy wciąż inna. Bo gdyby była wciąż inna i gdyby żadna część następstwa czasowego nie współistniała z inną (chyba że jedna część obejmuje, a druga jest obejmowana, tak jak dłuższy czas obejmuje krótszy) i gdyby „teraz”, które aktualnie nie istnieje, a które było przedtem, musiałoby przestać być w pewnym momencie, to również i chwile teraźniejsze nie mogłyby nawzajem współistnieć, lecz wcześniejsze „teraz” musiałoby stale ginąć1. Czy są to głębokie przemyślenia, czy tylko mętne sformułowania? Starając się precyzyjnie zdefiniować teraz, Arystoteles zaplątał się we własne słowa. Pociechę może nam przynieść myśl, że dla tak wybitnego myśliciela ten temat okazał się tak trudny do ujęcia. Święty Augustyn lamentował w Wyznaniach nad swą niemożnością zrozumienia fenomenu upływu czasu. Pisał: „Czym więc jest czas? Jeśli nikt mnie o to nie pyta, wiem. Jeśli pytającemu usiłuję wytłumaczyć, nie wiem”2. Ta skarga pisana w V wieku rozbrzmiewa w nas żyjących w XXI stuleciu. Tak, wiemy, czym jest czas. Ale dlaczego nie możemy go opisać? Czym jest ta wiedza, którą posiadamy? Zagadka Augustyna wywodzi się częściowo z jego aksjomatu zakładającego, że Bóg jest wszechpotężny i wszechwiedzący, że jest wszystkim. Augustyn dokonuje przy tym zaskakującego skoku pojęciowego, twierdząc, że Bóg musi być ponadczasowy. Ta niezwykła myśl przygotowała grunt dla współczesnej fizyki – opisującej zachowanie obiektów w miarę upływu czasu za pomocą diagramów czasoprzestrzennych, które nie odwołują się do faktu jego upływu albo istnienia teraz. Dla ludzi, mówi Augustyn, nie istnieje przeszłość ani przyszłość, tylko trzy teraźniejszości: „obecnością rzeczy przeszłych jest pamięć; obecnością rzeczy teraźniejszych jest dostrzeganie, obecnością rzeczy przyszłych – oczekiwanie”3. (Czy było to inspiracją dla Dickensa do napisania Opowieści wigilijnej?) Jednak jego niezadowolenie z takiego pojmowania czasu aż rzuca się w oczy. Pisze bowiem tak: „Umysł mój goreje pragnieniem rozwikłania tej niezmiernie trudnej zagadki”4. Z koncepcją teraz miał kłopot sam Albert Einstein. Filozof Rudolf Carnap pisze o tym w Intellectual Biography (Autobiografii intelektualnej): Einstein powiedział, że poważnie martwi go problem teraz. Wyjaśnił, że odczuwanie teraz oznacza coś bardzo szczególnego dla człowieka, co istotnie różni się od przeszłości i przyszłości, ale ta ważna różnica nie jest i nie może być częścią fizyki. Niemożność ujęcia tego odczucia w ramach nauki wywoływała w nim bolesną, lecz nieuniknioną rezygnację. Dlatego doszedł do wniosku, że „w teraz zawarte jest coś istotnego, co wykracza poza granice nauki”. Carnap nie zgadzał się z wnioskiem Einsteina, mówiąc, że „nauka w zasadzie może wyrazić wszystko, co da się wyrazić, nie pozostawia bez odpowiedzi ani jednego pytania, na które można dać odpowiedź”. Jednakże trzeba być bardzo ostrożnym, gdy nie zgadzamy się z Einsteinem. Zbyt łatwo odrzucić jego przemyślenia, bazując na emocji, nie wnikając głębiej w ich sens. Proste stwierdzenia uczonego bowiem nigdy nie są wyrazem prostoty myślenia. Filozofom zbyt często wydaje się, że osiągają niezwykłą głębię myśli, gdy posługują się zlepkami słownymi takimi jak „fatalizm chronogeometryczny” (co oznacza stałą prędkość światła). Natomiast Einstein miał dar wyrażania rzeczy w taki sposób, że nawet dziecko potrafiłoby to zrozumieć – to umiejętność, która uczyniła go najchętniej cytowanym uczonym wszech czasów. Niektórzy teoretycy, zamiast interpretować brak upływu czasu w fizyce jako jej mankament (tak jak Einstein), potraktowali ten fakt jak głębszą prawdę. Na przykład Brian Greene w swej książce Struktura kosmosu sugerował, że teoria względności „uznaje nasz wszechświat za egalitarny, w którym każdy moment czasu jest tak samo realny jak każdy inny”. Dalej pisze, że mamy „wieczne złudzenie przeszłości, teraźniejszości i przyszłości” – to punkt widzenia przypominający poglądy św. Augustyna. A w konkluzji stwierdza, że ponieważ teoria względności nie zajmuje się upływem czasu, taki upływ musi być raczej iluzją niż częścią rzeczywistości. Dla mnie taka logika jest krokiem wstecz. Zamiast starać się, aby teoria wyjaśniała to, co obserwujemy, w tym podejściu obserwacje muszą być dopasowywane do teorii. Ateiści kpili z Einsteina w ostatnich latach jego życia, uważając, że odszedł od fizyki i zwrócił się ku wierze religijnej. Nigdy jednak nie wypowiadali się na temat jego obaw, że nauka nie będzie w stanie zajmować się takimi najistotniejszymi aspektami świata, jak upływ czasu i znaczenie teraz. Wielu uczonych zakłada, że coś, czego fizyka nie może zbadać, nie jest elementem rzeczywistości. Czy takie twierdzenie można empirycznie sprawdzić, czy już samo w sobie jest wyrazem wiary religijnej? Temu dogmatowi filozofowie dali nazwę fizykalizmu. Czy jest jakiś sposób zbadania, udowodnienia wiary w to, że fizyka obejmuje wszystko? I czy takiej wiary oczekuje się od wszystkich fizyków, tak jak bycie chrześcijaninem jest nieoficjalnym wymaganiem dla potencjalnego prezydenta Stanów Zjednoczonych? Czy jeśli ktoś będzie podważać fizykalizm, to za domniemany zwrot ku religii stanie się obiektem kpin, tak jak Einstein? Sir Arthur Eddington jest szanowany przez fizyków za swój wkład zarówno do fizyki doświadczalnej, jak i teoretycznej, lecz szczególnie za przełom w wyjaśnianiu strzałki czasu, tego zagadkowego faktu (dla tych, którzy się nad tym zastanawiają), że pamiętamy przeszłość, a nie przyszłość. Jednak pomimo wyjaśnienia kierunku upływu czasu Eddington nie mógł pojąć samego jego upływu. W swej książce z 1928 roku, The Nature of the Physical World (Natura świata fizycznego), pisał tak: „Wielką zaletą czasu jest to, że płynie”. Lecz zaraz potem biadał: „Ale to jest ten jego aspekt, którego fizycy czasami są skłonni nie dostrzegać”. W książce Krótka historia czasu Stephen Hawking nawet nie wspomina o zagadce teraz. Jego rozważania koncentrują się bowiem na tym, co wiemy, i na tym, na czym się koncentruje cała aktywność naukowa. Hawking omawia strzałkę czasu, ale nie jego upływ, względność czasu, ale nie zagadkę teraz. W gruncie rzeczy wszystkie niedawno napisane książki o czasie ujmują ten temat podobnie. Skupiają się bardziej na potencjalnych teoriach „unifikacji” równań fizyki niż na teoriach wyjaśniających znaczenie teraz i upływ czasu. Mimo to jest jeszcze nadzieja. ZŁAMANA SYMETRIA Chcąc pojąć koncepcję teraz, musimy się zapoznać z abstrakcyjną i niezwykłą fizyką, fizyką czasu, musimy zrozumieć, jak postrzegamy rzeczywistość, i poznać współczesną analizę wolnej woli. Zaczniemy od rozważań o wspaniałym i dziwnym działaniu czasu, które graniczą z czymś niewiarygodnym, ale mimo to są solidnie ugruntowane. Wielki przełom nastąpił we wczesnych latach XX wieku, gdy Einstein odkrył, że tempo upływu czasu zależy zarówno od prędkości, jak i grawitacji. Czas jest giętki, rozciągalny, a nawet odwracalny. Te efekty są tak podstawowe, że na nich opiera się praca współczesnych satelitów GPS. Gdyby system ten nie stosował się do odkryć Einsteina, wyznaczane położenie na powierzchni Ziemi różniłoby się o kilometry od rzeczywistego. Jeśli macie telefon komórkowy, to nosicie w kieszeni urządzenie, którego działanie opiera się na teorii względności. Najdziwniejsze aspekty czasu pojawiają się w czarnych dziurach, tych zagadkowych obiektach, które teraz znajdujemy w całym kosmosie. Wpadnijcie do czarnej dziury, a rozszarpywani na atomy, będziecie (zgodnie z najnowszą teorią) podróżować nie tylko do nieskończoności, ale i poza nią, jak się wkrótce o tym przekonamy. Spójrzmy na czarne dziury świeżym okiem, a zobaczymy znacznie więcej niż czerń. Nie musimy wpadać do ich środka, aby nasze poczucie rzeczywistości doznało szoku. Czarne dziury mają także odniesienie do strzałki czasu; obecna teoria (jeszcze nie zweryfikowana) mówi, że (razem z „horyzontem zdarzeń” w nieskończoności) zawierają one większość entropii Wszechświata. Potem zbadamy świat porelatywistyczny, w którym Eddington rozważał kierunek czasu i doszedł do wniosku, że jest on wyznaczany przez jedno szczególne prawo fizyki, drugą zasadę termodynamiki, prawo głoszące, że stopień nieporządku w świecie, mierzony za pomocą entropii, wzrasta i będzie wiecznie wzrastać. To dziwne prawo, oparte nie tylko na fundamentach fizyki, ale też na fakcie, że nasz Wszechświat jest szczególnie dobrze zorganizowany, a prawa rachunku prawdopodobieństwa wskazują, że nie ma innego kierunku niż powiększanie się chaosu i przypadkowości, co ostatecznie prowadzi do śmierci cieplnej Wszechświata, do Wielkiego Chłodu. Czy taka jest nasza przyszłość? Niekoniecznie. Paradoksalnie, zwiększającemu się chaosowi we Wszechświecie towarzyszy wzrastający stopień organizacji związany z tworzeniem się planet, życia i cywilizacji. Wykażę, że istnieją poważne alternatywy dla strzałki czasu opartej na entropii połączone z pewnymi zagadkowymi aspektami mechaniki kwantowej, których jeszcze nie rozumiemy. „Teoria pomiaru” jest bardzo często cytowana i umieszczana w bibliografiach (239 milionów cytowań w Google), ale w istocie taka teoria nie istnieje. Najbardziej niesamowitym odkryciem dotyczącym pomiaru było eksperymentalne potwierdzenie pewnych dziwnych własności splątania kwantowego, zjawiska, które wymaga ukrytego działania na odległość z prędkością większą od prędkości światła. Możliwe, że jeszcze nie odkryta teoria pomiaru zawiera w sobie odpowiedź na pewne dylematy związane z czasem. Fizyka kwantowa będzie zapewne odgrywać kluczową rolę w rozplątaniu znaczenia teraz. Niektórzy sądzą, że czas jest częścią naszej świadomości, której nigdy nie da się sprowadzić do czystej fizyki. Chociaż większość fizyków uważa, że cała rzeczywistość podlega ich zwierzchnictwu, pokażę, że tak nie jest – że istnieje wiedza, która jest tak samo realna jak obserwacje naukowe, ale nigdy nie będzie mogła być odkryta doświadczalnie i nie zdołamy jej potwierdzić pomiarem. Prostym przykładem jest to, że pierwiastka kwadratowego z dwóch nie da się zapisać jako ułamka zawierającego w liczniku i mianowniku tylko liczby całkowite. Innym przykładem jest wiedza o tym, jak wygląda kolor niebieski. Czy strzałka czasu jest efektem psychologicznym? Gdyby czas płynął wstecz, czybyśmy to zauważyli? Wielki fizyk Richard Feynman wykazał, że pozytony, cząstki antymaterii znane w literaturze fantastycznonaukowej jako napęd przyszłych statków kosmicznych, a obecnie wykorzystywane w szpitalach podczas diagnostyki obrazowej, są elektronami poruszającymi się w czasie wstecz. Czy teraz może także poruszać się w czasie wstecz? A my? W końcu będę dowodził, że przyczyna czasu oraz sens tajemniczego i nieuchwytnego teraz leżą w sferze nauki – nie w pojęciu entropii, ale w fizyce kosmologii. Aby zrozumieć teraz, musimy nie tylko połączyć teorię względności i Wielki Wybuch, ale także zrozumieć, że napór entropii ma granice. Będziemy musieli zbadać implikacje, jakie fizyka kwantowa wnosi do tego zagadnienia, szczególnie (a może nawet zaskakująco) do znaczenia wolnej woli. To nowe ujęcie wolnej woli, chociaż nie jest potrzebne do wyjaśnienia teraz, będzie mieć znaczenie dla zrozumienia, dlaczego teraz jest dla nas tak ważne. Przestrzeń i czas wzięte razem tworzą scenę, na której żyjemy i umieramy; to scena, na której fizyka klasyczna dokonuje swych przewidywań. Jednakże aż do początku XX wieku sama ta scena nie była przedmiotem badań. Obserwowaliśmy postaci i zawiłość rozwoju zdarzeń, ale nie samo miejsce akcji. Tymczasem pojawił się Einstein. Jego wielki geniusz polega na rozpoznaniu tego, że sama scena jest zjawiskiem fizycznym, że czas i przestrzeń mają zaskakujące własności, które da się badać i wykorzystywać w celu dokonywania przewidywań naukowych. Nawet jeśli on utracił nadzieję na zrozumienie, czym jest teraz, jego osiągnięcia naukowe są podstawą naszej wiedzy. Einstein obdarzył fizykę czasem. CIĄG DALSZY DOSTĘPNY W PEŁNEJ, PŁATNEJ WERSJI PEŁNY SPIS TREŚCI: Wstęp Część I. Zdumiewający czas 1. Zawiła zagadka NIEOPISYWALNE TERAZ ZŁAMANA SYMETRIA 2. Dziecinne spojrzenie Einsteina TEORIA WZGLĘDNOŚCI SPOWOLNIENIE UPŁYWU CZASU WŁASNY UKŁAD ODNIESIENIA PODRÓŻ W CZASIE W PRZYSZŁOŚĆ 3. Przeskakujące teraz PRZESTRZEŃ ŚCIŚNIĘTA, A PROTONY SPŁASZCZONE JAK NALEŚNIKI EKSPERYMENT MICHELSONA–MORLEYA CZAS, ENERGIA I PIĘKNO DLACZEGO PRĘDKOŚĆ ŚWIATŁA JEST TAK WYJĄTKOWA? CZARNE DZIURY 4. Paradoksy i sprzeczności DRĄG W STODOLE PARADOKS BLIŹNIĄT MORDERSTWO ZA POMOCĄ TACHIONÓW WOLNA WOLA JEST SPRAWDZALNA 5. Granica prędkości światła i istniejąca w niej luka ZASADA RÓWNOWAŻNOŚCI EINSTEINA OSIĄGANIE PRĘDKOŚCI ŚWIATŁA CZAS PŁYNIE SZYBCIEJ NA GÓRZE 6. Czas urojony LICZBY UROJONE, NIEWYMIERNE I ZERO CZAS UROJONY I CZASOPRZESTRZEŃ 4D NAJSZCZĘŚLIWSZA MYŚL MOJEGO ŻYCIA CZASOPRZESTRZEŃ 7. Do nieskończoności i dalej CZARNE DZIURY NIE WCIĄGAJĄ OSIĄGANIE PRĘDKOŚCI ŚWIATŁA I PRZEKRACZANIE NIESKOŃCZONOŚCI TAK NAPRAWDĘ NIE MA CZARNYCH DZIUR NASTĘPNA LUKA W GRANICY PRĘDKOŚCI ŚWIATŁA TUNELE CZASOPRZESTRZENNE Część II. Złamana strzałka 8. Strzałka zamieszania 9. Objaśnianie entropii SIŁA NAPĘDOWA OGNIA ENTROPIA PRZEPŁYWU CIEPŁA ENTROPIA MIESZANIA 10. Zdumiewająca entropia FIZYKA MNÓSTWA OBIEKTÓW CZYM TAK NAPRAWDĘ JEST ENTROPIA? TYRANIA ENTROPII ENTROPIA TO ZAMĘT ENTROPIA I FIZYKA KWANTOWA 11. Czas objaśniony JEDYNE, CZYM DYSPONUJEMY FILMY ODTWARZANE OD TYŁU PODSTAWOWE I WTÓRNE PRAWA FIZYKI DLACZEGO ISTNIENIE WSZECHŚWIATA JEST TAK MAŁO PRAWDOPODOBNE? 12. Nasz mało prawdopodobny Wszechświat SKÓRKA NIEPOTRZEBNA NA POCZĄTKU… ROZWIĄZANIE ZAGADKI 13. Erupcja Wszechświata KULA OGNIA WIELKIEGO WYBUCHU POSZUKIWANIE POCZĄTKU CZASU JESTEŚMY FLUKTUACJĄ KWANTOWĄ WSZECHŚWIAT THURSTONA 14. Koniec czasu POSZUKIWANIE KOŃCA CZASU WSZECHŚWIAT PRZYSPIESZAJĄCY EKSPANSJĘ I CIEMNA ENERGIA NAJWIĘKSZA POMYŁKA EINSTEINA INFLACJA 15. Wyrzućmy entropię za burtę UDANY SPRAWDZIAN TEORII ENTROPIA WSZECHŚWIATA BOSKA CZĄSTKA ŁAMIE STRZAŁKĘ ENTROPII JAK EDDINGTON NAS NABRAŁ? 16. Alternatywne strzałki STRZAŁKA MALEJĄCEJ ENTROPII STRZAŁKA CZASU CZARNEJ DZIURY STRZAŁKA PROMIENIOWANIA POSTĘP DOKONANY PRZEZ FEYNMANA STRZAŁKA PSYCHOLOGICZNA STRZAŁKA ANTROPICZNA ŁAMANIE SYMETRII WZGLĘDEM ODWRÓCENIA CZASU KWANTOWA STRZAŁKA STRZAŁKA KOSMOLOGICZNA Część III. Upiorna fizyka 17. Kot żywy i martwy jednocześnie KOT SCHRÖDINGERA INTERPRETACJA KOPENHASKA UKRYTY DUCH RZECZYWISTOŚCI TEORIA KWANTÓW NARUSZA TEORIĘ WZGLĘDNOŚCI 18. Łaskotanie kwantowego ducha FALOCZĄSTKI ŚLEPA ULICZKA SAMOISTNA NIEOZNACZONOŚĆ NAJMNIEJSZA ODLEGŁOŚĆ NIEOKREŚLONOŚĆ CHAOSU SZKIELET W KWANTOWEJ SZAFIE 19. Einstein jest przestraszony ZABÓJCA ZMIENNYCH UKRYTYCH SPLĄTANIE WIADOMOŚCI SZYBSZE NIŻ ŚWIATŁO PROTEZY A CO TE „UPIORY” SZKODZĄ? OBLICZENIA Z UPIORAMI 20. Zaobserwowana podróż w czasie wstecz NAJBARDZIEJ ABSURDALNA TEORIA W TEJ KSIĄŻCE DIRAC, OCIĄGAJĄC SIĘ, PRZEWIDUJE ISTNIENIE ANTYMATERII ETER ODRODZONY FEYNMAN ODWRACA BIEG CZASU WSZYSCY JESTEŚMY JEDNYM CZY LUDZIE MOGĄ PODRÓŻOWAĆ W CZASIE WSTECZ? Część IV. Fizyka i rzeczywistość 21. Poza fizyką OGRANICZENIA NAUKI WSTRZĄS WYWOŁANY PRZEZ GÖDLA JAK WYGLĄDA KOLOR NIEBIESKI? TELEPORTUJ MNIE, SCOTTY CZYM JEST NAUKA? 22. Cogito ergo sum FIZYKALIZM EMPATIA COGITO ERGO SUM 23. Wolna wola Z POWROTEM W MYM LABORATORIUM… KLASYCZNA WOLNA WOLA KIEROWANIE ENTROPII NASTĘPUJĄCE PRAWDY UWAŻAMY ZA OCZYWISTE WOLNA WOLA I SPLĄTANIE SAMOLUBNY GEN Część V. Teraz 24. Wielki Wybuch 4D KRAWĘDŹ NATARCIA CZASU CZY WSZYSTKIE TERAZ SĄ JEDNOCZESNE? POSTRZEGANIE TERAZ FALSYFIKOWANIE KOSMOLOGICZNEGO ŹRÓDŁA CZASU. CZĘŚĆ I FALSYFIKOWANIE KOSMOLOGICZNEGO ŹRÓDŁA CZASU. CZĘŚĆ II PRZYSZŁOŚĆ FIZYKI 25. Znaczenie teraz Dodatki Dodatek 1. Matematyka teorii względności DYLATACJA CZASU KONTRAKCJA DŁUGOŚCI JEDNOCZESNOŚĆ PRĘDKOŚCI I SZYBKOŚĆ ŚWIATŁA ODWRÓCENIE KOLEJNOŚCI ZDARZEŃ MATEMATYKA PARADOKSU DRĄGA W STODOLE MATEMATYKA PARADOKSU BLIŹNIĄT MATEMATYKA MORDERSTWA ZA POMOCĄ TACHIONÓW MATEMATYKA WPŁYWU GRAWITACJI A CZAS Dodatek 2. Czas i energia Dodatek 3. Dowód niewymierności Dodatek 4. Stworzenie Wszechświata Dodatek 5. Matematyka nieokreśloności Dodatek 6. Fizyka i Bóg JA Podziękowania Źródła ilustracji 1 Arystoteles, Dzieła wszystkie, Fizyka, tom 2, Księga IV, tłum. Kazimierz Leśniak, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003. 2 Tłum. Zygmunt Kubiak (przyp. red.). 3 Ibidem. 4 Ibidem.\nSpis treści Wstęp Część I. Zdumiewający czas 1. Zawiła zagadka NIEOPISYWALNE TERAZ ZŁAMANA SYMETRIA\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Teraz__Fizyka_czasu-ebookRO/p02044520i020" target="_blank" title="Teraz. Fizyka czasu [Richard A. Muller] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Teraz. Fizyka czasu [Richard A. Muller] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Ogłoszenia - Office.com\nUlotka z zaproszeniem na wydarzenie sezonowe\nUlotka informacyjna o imprezie walentynkowej\nKartki z informacją o narodzinach dziecka, z fotografią (motyw Kwiaty)\nSpotkanie w toku — znak\nUlotka wyprzedaży garażowej\nZawiadomienie o rozdaniu dyplomów\nUlotka z zaproszeniem na imprezę wiosenną\nUlotka (motyw poziomy)\nKartki z informacją o narodzinach dziecka, z fotografią (motyw Kółka)\nInformacja prasowa z zapowiedzią produktu\nSzablony ogłoszeń o przyjęciu z okazji zbliżających się narodzin dziecka, uroczystości rocznicowej lub spotkaniu\nUżywając dostosowywalnego szablonu ogłoszenia w programie Word, zawsze przygotujesz wszystkie ważne ogłoszenia na czas. Po prostu pobierz i zaprojektuj wybrany przez siebie szablon ogłoszenia, aby poinformować o zbliżającym się przyjęciu, rocznicy, promocji, przyjęciu z okazji zbliżających się narodzin dziecka, spotkaniu lub wyprzedaży garażowej.\nSzablony ogłoszeń doskonale nadają się do wprowadzania na rynek nowego produktu — zawierają miejsce na szczegóły produktu, przychylne recenzje użytkowników lub przedstawicieli branży oraz informacje o dostępności.\nMożesz także użyć szablonu ogłoszenia z Twoimi informacjami kontaktowymi na odrywanych kartach, aby sprzedać samochód albo promować swoje usługi wyprowadzania psów czy usługi złotej rączki. Jeśli potrzebujesz większej liczby ogłoszeń, możesz wypróbować szablony ogłoszeń do drukowania po 4 na stronie. Dostępny jest nawet wygodny znak „Spotkanie w toku”, który można pobrać.\nWybieraj z szerokiej gamy bezpłatnych szablonów ogłoszeń ze wstępnie przygotowanymi projektami, takimi jak profil zaręczonej pary, ogłoszenie o ukończeniu szkoły, ulotka o wyprzedaży, ulotka o wydarzeniu i zaproszenie na przyjęcie. Łatwo ustalisz, co najlepiej nadaje się do przekazania komunikatu, na którym Ci zależy.


Battlefield.pl • Zobacz wątek - BF:V = slideshow u mnie;\_ Może coś pomożecie\nTeraz jest 5 cze 2020, 01:32\nBF:V = slideshow u mnie;\_ Może coś pomożecie\nTytuł: BF:V = slideshow u mnie;\_ Może coś pomożecie\nNapisane: 24 mar 2004, 19:42\nDołączył(a): 11 sie 2003, 13:13\nNajpierw coś o moim kompie:\n- Celeron 2GHz\n- 512 DDR (te wolne)\n- Radeon 9500 PRO (Catalysty 4.3, ściągam teraz najnowsze Omegi)\n- Partycja systemowa jest na jakimś Seagate wolnoobrotowym (jakiś stary, ośmiogigowy dysk) ale swap jest na Barracudzie 7200 orb/min\n- Audigy Platinum (zainstalowane przerobione sterowniki z Audigy 2)\nPrzy rozdzielczości 640x480, detale minimalne da się grać na multi jak nikt do mnie nie strzela i nic nie jeździ - wtedy mi nie skacze... Widzę jakieś strzały, cokolwiek, już nie mówiąc o samolocie - FPSy spadają wtedy do 1-0 na sekundę. Jest tragicznie:|\nZaraz będę kombinował z dźwiękiem... Btw. Helikopterki rulz ^^\nNapisane: 24 mar 2004, 20:51\nsprobuj uzyc oryginalnych sterow do Audigy, nie Aud. 2.\nNapisane: 24 mar 2004, 21:23\nDość znacznie pomogła wymiana Catalystów na najnowsze Omegi 800x600, detale middle, wylaczylem tez EAX\nNapisane: 24 mar 2004, 21:58\nPisałem już kilka razy. Wyłącz Occlusions w opcjach audio.\nGadżet ten odpowiada za prawidłowe ulokowanie wewnętrznego kanału w EAX.\nDziała nawet kiedy EAX nie jest aktywny. Na zachodnich forach i FAQ Creative piszą, że może to powodować obciążanie CPU.\nW wielu przypadkach wyłączenie detali audio daje zamierzony skutek.\nNie ma żadnych problemów z full detalami graficznymi.\nCzekać na patcha.\nWięcej nie będe się powtarzać.\nTytuł: Podkręcałeś kartę grafiki?\nNapisane: 25 mar 2004, 12:32\nMam te same problemy. Podobnie też było z najnowszym EOD pod bf1942.\nSprzęt dobry: P4 2,6@3,2, asus P4P800, 1 Gb Ramu, abit 4200 250/500@290/590.\na)Przeinstalowałem drivery do grafiki z najnowszych na te z 3 płytki od BF:V.\nb) Obniżyłem też częstotliwości k. grafiki na 280/580.\nI jest już lepiej.\nPostaram się o lepsze chłodzenie lub jeszcze zjadę z grafiką.\nNapisane: 6 lis 2007, 23:47\njakkolwiek stary by ten topic nie był, czuję się w obowiązku potwierdzić rację i gorąco podziękować Tomiemu za info.\nProblemy miałem spore bo dziwne że przy łączu 1Mb/s, GB ram i 512 na grafice gra na serverach powyżej 30 osób chodziła w trybie 0.5-4 klatek na sekundę... Ciężko w to uwierzyć, ale prawda.\nPrzez 2 miesiące jolty były dla mnie raczej nieosiągalne (a 2 miesiące temu kupiłem Audigy), nie miałem żadnego pomysłu jak to naprawić!!! Nic. Komp szybki, łacze spoko, no nie wiadomo co. Czarna magia, nikt nic nie wie.\nNagle odznaczam EAXa i wszystko śmiga na highest\nJeszcze raz gorące dzięki, bo szukałem, szukałem i znalazłem...\nNapisane: 7 lis 2007, 04:21\nHehehe...patch..? to są marzenia ściętej głowy.EA już dawno olała Vietnam i i można o tym zapomnieć\nNapisane: 13 lis 2007, 15:09\nDokładnie nawet malo ludzi juz w to gra Troche dziwne bo grafa lepsza niz w BF1942 ale moze dlatego ze wymagania wyższe i silnik tak nie elastyczny ludzie pomijają ten tytuł i wybierają inną czesc gry. Teraz jak jest juz BF2142 to Vietnam idzie do lamusa\nNapisane: 13 lis 2007, 15:47\nTeraz jak jest juz BF2142 to Vietnam idzie do lamusa\nI 2142 też już pada.Niby jest kilka klanów PL ,ale w sumie nic sie nie dzieje. Może czas na COD 4....\nNapisane: 13 lis 2007, 17:09\nA gdybym teraz chciał kupić jakiegoś BF-a, to w którego gra więcej ludzi? Battlefield 1942 czy Battlefild 2?\nPewnie w Bf2 gra więcej ale za rok może być odwrotnie. Z BF2 może być jak z Wietnamem, a dziś 1942 po pięciu latach nadal jest popularne.\nJa polecam 1942, ale nie przestawaj grać w wietnama!!\nNapisane: 13 lis 2007, 17:33\nNapisane: 13 lis 2007, 22:35\nGdyby w bf1942 były helikoptery to tylko w te gre bym grał a tak to jest lipa nawet grając w Desert Combat nie jest juz tak kolorowo