Kwatera Prywatna Taxi Ruda śląska Zadzwoń 24h\nkwatera prywatna taxi taksówka w Rudzie Śląskiej\nZamów kwatera prywatna taxi Online 24h. Jesteśmy do Twojej dyspozycji\nTaxi Ruda Śląska – tanie taxi pod numerem: 666 388 830! Zamów kwatera prywatna taxi. Nie zawyżmy cen – przekonaj się, taksówka Ruda Śląska – zawiezie Cię tam, dokąd chcesz. Szybko, taksowka bykowina komfortowo i bezpiecznie – sprawdź nas i zamów kurs! Taksówkę w Rudzie Śląskiej zamówisz pod numerem: 666 388 830! Czekamy na Twój telefon 666 388 830 – tanie Taxi Ruda Śląska!\ntaxi skorpion ruda slaska szkola ruda slaska taxi kochlowice ruda taxi jedna taryfa slaska taxi ruda slaska lidl taksówka w pobliżu kwatera prywatna taxi\ntaksi w pobliżu Gimnazjum\ntaxi obok Galeria Handlowa\ntaksówki niedaleko Gabinet Kosmetyczny\ntaksówka dojazd do Gabinet Dentystyczny\ntaksi do Feuvert\nEmpik taxi w pobliżu\ngwarantujemy odwóz klientów w dobrej cenie, na czs i żetelnie. Wykonujemy ponad to jazdę dzieci z i do przedszkola szkoły. Zapewniamy rzetelność i bezpieczeństwo przewożonych osób.\nto oferta dla przdsiębiorstw. Oferujemy dostarczanie dokumentów i niedużych przesyłek. Oferujemy wygodę i dyskrecję oraz zapewniamy, że przesyłka dotrze na czas do adresata.\nprowadzimy wykonywanie niewielkich zakupów. Dzięki nam oszczędzicie Wasz czas, a z naszej strony macie jasną gwarancję na rzetelne wywiązanie się z zleconej nam usługi.\noferujemy obsługę imprez takich jak wesela, rocznice itp. Z nami komfortowo i na czs zapewnicie Państwo waszym klientom jazdę do miejsca spotkania i z powrotem.\nproponujemy dobrej cenie i wygodny odwóz z i na krajowe lotniska. Po wcześniejszym uzgodnieniu terminu, oferujemy również transport z lotniska we wskazane adres na terenie karaju.\nPaństwa przdsiębiorstwo zlokalizowana jest na obrzeżach miejscowości, gdzie transport komunikacją miejską jest utrudniony, oferujemy usługi związane z przejazdem pracowników do firmy i z powrotem.\naby uniknąć uciążliwych przewozów na dworzec oraz jazdy pociągiem autobysem, zapewniamy wygodne dowozy za miasto w dogodnych i w przystępnych cenach.\noferujemy transport do miejsca gdzie odbywa się koncert lub innego rodzaju impreza a po jego zakończeniu koncertu gwarantujemy bezpieczny odwóz pod adres.\nChcąc sprostać państwa oczekiwaniom, oferujemy możliwość wynajęcia naszych taksówek na ustalony czas, dyskrecję i pełną dyspozycyjność taksówkarzy.\nTaxi Ruda Śląska komfortowe taksówki dla Ciebie dostępne są na terenie miasta Rudy Śląskiej. Aby zminimalizować czas oczekiwania, Twoje wezwanie taksówki jest wysyłane do dyspozycyjnego kierowcy znajdującego się w Rudzie śląskiej lub okolicach. Ułatwia to nam to dojazd do klienta błyskawicznie w mieście. Zatrudniamy tylko kulturalnych kierowców, nasze taksówki to komfortowe samochody, jasne stawki, brak ukrytych opłat, zrozumiały cennik za przejazd taksówką. Na terenie miasta Rudy śląskiej znajduje się kilka korporacji taksówkarskich takich jak Skorpion, West, Express, Tele, porównanie cen znajdziesz na naszej stronie.\nTaxi » Ruda Śląska » Dzwoń ☎ 666 388 830\nOferujemy przewozy w niskich cenach. Taxi Ruda Śląska taksówka, która dowiezie Cię na lotnisko i inne miejsce na terenie aglomeracji śląskiej czy w dowolne miejsce w kraju. Wkonujemy usługi na najwyższym poziomie, dbamy o Państwa komfort i bezpieczeństwo. Tania taksówka Kwatera Prywatna Taxi Ruda śląska - lider taksi w Rudzie śląskiej płatność Kartą, rabat na lotnisko i dowolne miejsce kraju\nkwatera prywatna taxi Facebook | kwatera prywatna taxi | Ceny Kursów Dodaj opinie: Google | AdamTaxi Ceny Kursów\nNasze taksówki znajdziesz w dzielnicach Rudy Śląskiej Orzegów, Godula, Ruda, Chebzie, Nowy Bytom, Bielszowice, Bykowina, Wirek, Halemba, Kochłowice, Czarny Las. Zapraszamy do korzystania z usług AdamTaxi kwatera prywatna taxi 1.0192


Pokoje Gościnne Toruń ul. Marii Kuncewiczowej - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nPokoje gościnne Toruń ul. Marii Kuncewiczowej\nznaleziono 5 ofert noclegowychofert (0 na ul. Marii Kuncewiczowej oraz 5 w okolicy)\nMapa Toruń, ul. Marii Kuncewiczowej Toruń mapa\nUlica: Marii Kuncewiczowej\nPokoje gościnne w Toruniu ul. Marii Kuncewiczowej, województwo kujawsko-pomorskie, powiat Toruń\nPokoje gościnne w miejscowości Toruń, ul. Marii Kuncewiczowej. Porównaj możliwość zakwaterowania w Toruniu w zależności od standardu oraz ceny. Toruń, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Toruniu:\nkwatery prywatne Toruń ul. Marii Kuncewiczowej\nmieszkania do wynajęcia Toruń ul. Marii Kuncewiczowej


Serafin przychodzi do SKOK Wołomin - Puls Biznesu - pb.pl\nPrezes kółek rolniczych i były poseł PSL oskarżony jest o popełnienie aż 102 przestępstw. Grozi mu nawet do 15 lat więzienia\nPrzed sądem ruszył proces Władysława Serafina, jednego z najbardziej znanych działaczy rolnych w kraju. Były poseł PSL i prezes Krajowego Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych nie przyznaje się do winy.\nPrzed Sądem Okręgowym Warszawa-Praga ruszył proces Władysława Serafina, jednego z najbardziej znanych działaczy rolnych w kraju. Były poseł PSL i prezes Krajowego Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych (zgodził się na publikowanie swojego wizerunku i pełnych danych osobowych) oskarżony jest o popełnienie aż 102 przestępstw. Nie przyznaje się do winy. Grozi mu do 15 lat więzienia.\n„PB” prześwietlił akta jego sprawy. W osiemdziesięciu tomach i wynikającym z nich akcie oskarżenia prokuratura dowodzi, że Władysław Serafin: wyłudził ze Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo Kredytowej w Wołominie (SKOK Wołomin) trzy pożyczki na siebie o łącznej wartości 3,6 mln zł, pomagał przy oszustwach kredytowych na podstawione osoby (tzw. „słupy”) na kolejne 3 mln zł i wreszcie: brał udział w wypraniu 20,9 mln zł, które zostały wyłudzone ze SKOK Wołomin, a następnie trafiły do spółki TVR, w której były poseł PSL był mniejszościowym udziałowcem.\nZdaniem prokuratora Roberta Kiełka Władysław Serafin współdziałał przy tym z osobami tworzącymi zorganizowaną grupę przestępczą, wyłudzającą kredyty ze SKOK Wołomin, czyli Mariuszem G., byłym prezesem kasy, Joanną P., byłą wiceprezes, oraz Piotrem P., byłym członkiem jej rady nadzorczej. Ten ostatni, były oficer Wojskowych Służb Informacyjnych, znany pod pseudonimami „Bentley” i „Helikopter” (poruszał się takimi środkami transportu), zdaniem śledczych „faktycznie prowadził sprawy majątkowe” SKOK Wołomin i dlatego ma zarzut kierowania gangiem, działającym w kasie. Właśnie Piotr P. i Mariusz G., przez cypryjską firmę Colibrus Media, byli też większościowymi udziałowcami TVR. Czyli wspólnikami w interesach Władysława Serafina…\nZarówno w śledztwie, jak i przed sądem były poseł przyznał się jedynie do przedstawienia na potrzeby własnych kredytów nieprawdziwych zaświadczeń o dochodach, ale — jak powiedział — zrobił to z wyższej konieczności, bo wzięte pożyczki wykorzystał na spłatę zobowiązań kierowanego przez siebie związku kółek rolniczych.\n— Cała reszta, w tym udział w praniu pieniędzy, to fałszywe zarzuty, spreparowane na zapotrzebowanie polityczne, żeby mnie trzymać w areszcie. Jestem niewinny i to udowodnię — powiedział przed sądem Władysław Serafin.\nKredyty na siebie\nPierwsze pożyczki w SKOK Wołomin wziął już w 2010 r. Najpierw, w kwietniu, na 300 tys. zł, potem, w czerwcu, na 0,5 mln zł. Już przy tej drugiej przedłożył nierzetelne, zdaniem prokuratury, zaświadczenie o dochodach z powiązanej z kółkami rolniczymi spółki CIKR. Poręczycielem kredytu został przy tym człowiek, który rzekomo miał zarabiać 61 tys. zł miesięcznie. Jak później zeznał: nigdy nie pracował w firmie wystawiającej zaświadczenie, a jedynie „wyświadczył przysługę swojemu wujkowi”. Wujkiem tym był… Piotr P.\nKolejny kredyt w wołomińskiej kasie, już na 2,1 mln zł, Władysław Serafin zaciągnął na przełomie sierpnia i września 2011 r. Na jego potrzeby złożył dokumenty, z których wynikało, że zarabia 33,7 tys. zł miesięcznie, z czego 25,3 tys. zł w kółkach rolniczych. Poręczycielem w tym przypadku został Krzysztof W., jeden z najbliższych współpracowników Piotra P., który jako dyrektor handlowy w jednej z kontrolowanych przez niego spółek miał zarabiać 121 tys. zł.\nZabezpieczeniem kredytu była przy tym nieruchomość Władysława Serafina w Kłobucku, która wedle przedłożonego przez niego operatu miała być warta ponad 18 mln zł. Tyle że rzeczoznawca, będący jego autorem, zeznał, że przygotował wycenę według hipotetycznych założeń, zgodnie z którymi grunt rolny miałby zostać budowlanym. I dodał, że operat nie mógł służyć do uzyskania kredytu. Ta sama działka w marcu 2016 r. została wyceniona na zlecenie syndyka SKOK Wołomin. Na… 778,8 tys. zł.\nKilka miesięcy później znajomi z wołomińskiej kasy udzielili Władysławowi Serafinowi jeszcze jednego kredytu, tym razem na 1 mln zł. Prezes kółek rolniczych miał już rzekomo zarabiać 48 tys. zł, a nieruchomość w Wejherowie, która zabezpieczała pożyczkę, mieć wartość ponad 20 mln zł. Tyle, że z deklaracji podatkowej, złożonej przez działacza chłopskiego, wynikało, że w całym 2011 r. zarobił 160 tys. zł. A biegły, działający na zlecenie prokuratura, uznał, że wycena wejherowskiej działki zawierała wiele błędów i była zawyżona co najmniej czterokrotnie.\nDwóch pożyczek zaciągniętych w 2011 r. Władysław Serafin nie spłacał i już na początku 2017 r. jego zadłużenie sięgało 3,9 mln zł. Były poseł broni się, że brał je na cele publiczne, a nie osobiste — tylko po to, by spłacić zobowiązania związku kółek rolniczych i związanych z nimi spółki i fundacji. Tak, by uniknąć egzekucji komorniczej z majątku jego i innych członków władz związku.\nProkuratura podkreśla jednak, że choć rzeczywiście większość pieniędzy z pożyczek poszła na te cele, to jednocześnie Władysław Serafin stawał się wierzycielem tych podmiotów. A co więcej — część środków wydał na prywatne cele. Prokuraturę zainteresowało coś jeszcze. To, że na rachunek byłego posła w SKOK Wołomin duże pieniądze wpłacały osoby z gangu działającego w tej kasie, m.in. sam Piotr P. Zapytany o to Władysław Serafin zeznał, że jego dewiza życiowa, którą realizował, polega na pożyczaniu pieniędzy od wielu osób i firm. Przy czym zaznaczył, że dbał, by wszystkie pożyczki były uczciwe i zgłaszane do urzędu skarbowego. Tyle, że kwoty, o które pytali śledczy, fiskusowi nie zostały zgłoszone.\nZdaniem prokuratury jednym z dowodów najbardziej obciążających Władysława Serafina, są wyjaśnienia Piotra P., który przyznał się do winy i poszedł na współpracę z organami ścigania, licząc na status tzw. małego świadka koronnego i nadzwyczajne złagodzenie kary. Zeznał on m.in.: „wiem, że Serafin nie spłacał swoich pożyczek i trzeba było zaangażować dla niego słupy, aby pomóc mu w spłacie”.\nWedług aktu oskarżenia, w sierpniu 2013 r. Władysław Serafin przyjął na swój rachunek w SKOK Wołomin 3 mln zł pochodzące z trzech różnych kredytów, udzielonych Dariuszowi G., Robertowi R. i Jakubowi O. Wszystkie były zabezpieczone nieruchomością byłego posła w Kłobucku, z tym, że jej mniejszościowymi współwłaścicielami stali się równocześnie trzej kredytobiorcy.\nZgodnie z dokumentacją pożyczek, Dariusz G., Robert R. i Jakub O. mieli pracować w warszawskiejfirmie Sawimpex jako odpowiednio dyrektor ds. infrastruktury, dyrektor ds. technologii i koordynator systemów informatycznych. A ich zarobki miesięczne miały mieścić się w podobnym przedziale, między... 120,7 tys. zł a 121,7 tys. zł. Władysław Serafin\nNieźle, szczególnie jak na osoby podstawione, które naprawdę — jak wynika z ich wyjaśnień — były bezrobotne lub wykonywały dorywcze prace. Dariusz G., były bezdomny ze Szczecina, który leczył się odwykowo, zeznał, że dotarł do Warszawy tylko dlatego, że jeden z tzw. naganiaczy Jakuba B. (organizatora słupów dla gangu Piotra P.) dał mu pieniądze „na bilet, papierosy i kanapkę na drogę”.\n— U notariusza był pan Serafin z PSL, znałem jego twarz z telewizji, to mnie uspokoiło, bo on zaczął ze mną rozmawiać, mówił żebym się nie martwił, powiedział, że to jest bezpieczne, to robi się dłuższy czas, a ja nie będę miał z tego żadnych konsekwencji. To mnie uspokoiło — zeznał Dariusz G.\nI dodał, że być może dlatego, że Władysław Serafin był „sympatyczny”. Na tyle, że jak później go odnalazł, by przepisać ziemię z powrotem, to przy okazji wręczył mu 1,7 tys. zł. Z tym, co dostał od naganiacza, dawało to łącznie 5 tys. zł. Przy kredycie, przypomnijmy, o wartości 1 mln zł. Prokuratura twierdzi, że niewiele więcej, bo zaledwie 20 tys. zł z tych 3 mln zł, zainkasował Władysław Serafin. Resztę, 2,98 mln zł, oddał Piotrowi P. A ten przeznaczył je na spłatę wcześniej wyłudzonych kredytów. Tak, by pożyczkowa spirala mogła kręcić się dalej. Korzystanie ze słupów miało przy tym, według Piotra P., odbywać się za wiedzą szefa kółek rolniczych. Ten zaprzecza i przekonuje, że sam został oszukany.\nWładysław Serafin kwestionuje też zarzuty dotyczące prania pieniędzy wyłudzonych ze SKOK Wołomin na potrzeby Telewizji Rolniczej, której był udziałowcem. Prokuratura dowodzi, że od czerwca 2010 r. do października 2014 r. sam SKOK Wołomin oraz firmy i osoby kontrolowane przez działający w nim gang dokonały 93 transferów pieniędzy do TVR na łącznie 20,9 mln zł. Nie była to udana inwestycja. Tylko w latach 2010-13 skumulowana strata netto operatora telewizji sięgnęła 23,1 mln zł przy przychodach ze sprzedaży wynoszących zaledwie 5,7 mln zł. Spółka ostatecznie upadła w 2015 r.\nWładysław Serafin przekonuje, że nie miał wpływu na TVR po tym, jak w połowie 2010 r. przestał być jej prezesem i sprzedał większościowy pakiet, a później systematycznie zmniejszał swoje udziały. I że za wydarzenia w firmie odpowiadali Mariusz G. i Piotr P. oraz wyznaczony przez nich zarząd: prezes Tomasz S. i wiceprezes Dominik de V.\nTen pierwszy to były dziennikarz radiowy, który wspólnie z drugim prowadził agencję reklamową. Obaj zasiadają na ławie oskarżonych z Władysławem Serafinem z tymi samymi zarzutami — wyprania 20,9 mln zł. Nie przyznają się do winy. Zapewniają, że nie mieli świadomości, że pieniądze na finansowanie działalności TVR pochodziły z nielegalnych źródeł.\nZ zeznań Piotra P., Joanny P. i pracowników SKOK Wołomin wynika, że Tomasz S. i Dominik de V. zdawali cotygodniowe raporty szefom wołomińskiej kasy. A także, co przyznają sami oskarżeni, odbierali pieniądze na funkcjonowanie telewizji w gotówce, często po 200-300 tys. zł, w siedzibie SKOK Wołomin (przy czym Dominik de V. był też członkiem jej rady nadzorczej).\nW przeciwieństwie do Władysława Serafina, który od marca 2017 r. przebywa w areszcie tymczasowym, dwaj pozostali oskarżeni odpowiadają z wolnej stopy (zastosowano wobec nich poręczenie majątkowe wysokości 100 i 200 tys. zł). Prokuratura nie zajęła też ich majątku. W przypadku byłego posła śledczy, na poczet grzywny, kompensaty majątkowej i przepadku korzyści z przestępstwa, zabezpieczyli jego nieruchomości hipotekami na kwotę 5,95 mln zł oraz zakazem zbywania i obciążania części z nich.\nNieprawidłowości w SKOK Wołomin to jedna z największych afer gospodarczych w historii Polski. Już w lutym 2018 r. Prokuratura Krajowa informowała, że we wszystkich śledztwach dotyczących wołomińskiej kasy jest aż 872 podejrzanych, do sądów trafiły akty oskarżenia przeciwko 305 osobom, a prawomocnie skazano 156. Sprawa jest na tyle duża i wielowątkowa, że prowadzą ją dwa specjalne zespoły prokuratorów: jeden w Prokuraturze Okręgowej Warszawa-Praga, a drugi w Prokuraturze Okręgowej w Gorzowie Wielkopolskim. Zdaniem śledczych kasą rządziła zorganizowana grupa przestępcza, która w ciągu kilku lat wyłudziła z niej, głównie przy użyciu tzw. słupów, kredyty na blisko 2 mld zł. Wśród podejrzanych jest cały były zarząd SKOK Wołomin: prezes Mariusz G. i wiceprezesi: Joanna P. i Mateusz G. Za głównego pomysłodawcę i szefa gangu prokuratorzy uznają jednak byłego członka rady nadzorczej kasy, Piotra P. On sam usłyszał aż 911 zarzutów.\nHandel / Serafin przychodzi do SKOK Wołomin


Jesteś tutaj » Strona główna » C » Cyna\nTomsad - elektronika samochodowa\nElektronika w coraz większym stopniu wkracza do współczesnych samochodów. Wszelakie naprawy i diagnostyka w zasadzie stają się niemożliwe bez odpowiedniego oprzyrządowania i oprogramowania Elektronika samochodowa, to miejsce gdzie znaleźć można wiele produktów niezbędnych w każdym warsztacie. Testery diagnostyczne, programatory do...\nGaleria Cynowy Kufel i Puchar\nKufle i pucharki jak z minionych wiekow; również szklane - ciekawy prezent dla firm i nie tylko. Możliwość naniesienia dowolnych motywów, jak logo firmy itp.


ŚWIĘTO SZTUKI CZYLI OBCHODY MIĘDZYNARODOWEGO DNIA TEATRU I 25 LAT TEATRU KOD\n„Teatr jest pierwszym medium, źródłem wszystkich sztuk” – mówił Jarosław Fret, dyrektor Instytutu Grotowskiego, zajmującego się upowszechnianiem wiedzy o Jerzym Grotowskim, jednym z największych reformatorów teatru XX wieku, polskim reżyserze teatralnym, teoretyku teatru, pedagogu oraz twórcy metody aktorskiej. 22 marca 2019 r. był dniem szczególnym dla wszystkich mieszkańców naszej gminy, którym bliska jest sztuka teatralna. Tego dnia bowiem w Dębnowskim Ośrodku Kultury świętowaliśmy jak co roku Międzynarodowy Dzień Teatru. Z tej okazji sala estradowa wypełniła się po brzegi, ponieważ na scenie wystąpiła plejada artystów; zarówno początkujących, jak i bardziej doświadczonych. Występy rozpoczęła Grupa Teatralna Taka Paka ze Szkoły Podstawowej Nr 3 w Dębnie ze swoim spektaklem pt. „Sekret”, w reżyserii Joanny Symeniuk. Następnie po raz pierwszy przed większą publicznością zaprezentowała się młodzież z Zespołu Szkół Stowarzyszenia Oświatowego w Dębnie. Wystąpili oni w autorskim przedstawieniu wyreżyserowanym przez uczennicę III klasy- Julię Dąbską. Spektakl ten dostał kwalifikacje na eliminacje do Wojewódzkiego Przeglądu Amatorskich Zespołów Teatralnych, które odbędą się w dniach 17-19 maja w Świdwińskim Ośrodku Kultury.\nNiezwykle porywający był też Koncert Recytatorów, podczas którego jeszcze raz mogliśmy zobaczyć laureatów dębnowskich eliminacji 64. Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego. Następnie w słodko- gorzkim widowisku, który w humorystyczny sposób ukazywał blaski i cienie osób w podeszłym wieku, zaprezentowało się Koło poetyckie Uniwersytetu Trzeciego Wieku „Piękne Życie” z Dębna. „Piernikalia, czyli juwenalia staruszków” zdobyły serca wszystkich zgromadzonych i udowodnił, iż można tworzyć w każdym wieku.\nPunktem kulminacyjnym wieczoru była premiera spektaklu pt. „Przyjezdne” Teatru KOD z Dębnowskiego Ośrodka Kultury, w reżyserii znakomitego Anatola Wierzchowskiego, który przeszło ćwierć wieku tworzy i zaraża pasją do teatru kolejne pokolenia mieszkańców naszej małej ojczyzny. 25 lat Teatru KOD i działalność artystyczna Pana Anatola zaowocowała tym, że otrzymał on Srebrną Odznakę Honorową Gryfa Zachodniopomorskiego przyznaną przez Zarząd Województwa w uznaniu zasług dla regionu. Uroczystego uhonorowania dokonał Członek Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego Janusz Gromek oraz zastępca dyrektora gabinetu marszałka Województwa Zachodniopomorskiego- Arkadiusz Mazepa.\nPodziękowania za lata pracy twórczej złożył także Burmistrz Dębna- Pan Grzegorz Kulbicki, Dyrektor Dębnowskiego Ośrodka Kultury- Pani Joanna Rau, Społeczny Rektor Dębnowskiego Uniwersytetu III Wieku, Prezes Zarządu Stowarzyszenia Miłośników Dębna- Pani Aniela Kołodziej, wiceprzewodnicząca Dębnowskiej Rady Seniorów Pani Zofia Janczak oraz inni goście. Było wzruszająco, uroczyście i radośnie.\nWisienką na torcie był monodram pt. „Moja Gra” ukraińskiej aktorki z Teatru Brama- Nasti Miedviedieva. Po nim wszyscy goście udali się na bankiet, aby skosztować jubileuszowego tortu i kieliszkiem szampana wznieść toast za 25 lat KODu.


dachowiec.net Forum o kotach • Wyświetl temat - Profilaktyka przeciwpchelna i przeciwkleszczowa.\nProfilaktyka przeciwpchelna i przeciwkleszczowa.\nRe: Profilaktyka przeciwpchelna i przeciwkleszczowa.\nautor: Fonsitos » niedziela 12 paź 2014, 21:11\nA na moje zdecydowanie krople. Z obrożami nie mam zbyt pozytywnych doświadczeń - zarówno kocich jak i psich.\nautor: Alexa » środa 29 kwie 2015, 17:55\nPrzedwczoraj zgarnęłam kleszcza z pysia Puszka-jeszcze się nie wczepił bo wędrował, dobrze że zauważyłam. Muszę wkroplić Friplex ale mam pytanie- czy jakoś ten preparat nie wpłynie ujemnie na pracę nerek, pęcherza? Bo tydzień temu Puszek miał znowu problemy, już jest wszystko ok, ale się zastanawiam. A Psotka kichała -czy to też jakoś nie wpłynie ujemnie na osłabienie organizmu?\nautor: bungula » środa 29 kwie 2015, 18:27\nAlexa, może zadzwoń do weta i zapytaj, czy mogłabyś podawać Immunodol. We wskazaniach na opakowaniu jest napisane, że stosuje się go podczas podawania leków i szczepionek, a także w trakcie rekonwalescencji.\nautor: Alexa » środa 29 kwie 2015, 18:30\nTo wkraplam kropelki.\nautor: Sissi » środa 29 kwie 2015, 20:27\nAlexa ,dobrze robisz i dobrze Bungula radzi, tez bym zakroplila\nautor: Fonsitos » czwartek 03 sie 2017, 09:30\nMloda dostala fiprex w kark. Spala wczoraj glownie na parapecie, potem przeniosla sie do mojego lozka. Biala posciel. No. Ale martwych pchel znalzlam dzisiaj rano w obu miejscach. Dzisiaj znow odkurzanie wszystkiego zrobie. Bleee.\nautor: olga » czwartek 03 sie 2017, 12:32\nDokup jeszcze spray na larwy i wypryskaj sobie dom. I po pchłach.\nTrochę tak wszystko na raz dostała: odrobaczanie, odpchlanie, szczepienia?\nautor: Fonsitos » czwartek 03 sie 2017, 13:00\nTrochę tak mi się to nie podobało, że na raz i dużo. W sumie to zdałam się na weta.\nautor: olga » czwartek 03 sie 2017, 13:29\nJak młoda zdrowa to przetrwa bez uszczerbku, tyle że i tak będziesz musiała odrobaczać jeszcze co nakmniej dwa razy.\nautor: bungula » czwartek 03 sie 2017, 14:49\nMoże, żeby małej Tesli trochę zaoszczędzić tych preparatów to kupala zbadać ?, bo to rzeczywiście dużo, jak na takiego malucha.\nautor: Alexa » czwartek 03 sie 2017, 14:57\nNajlepiej najpierw odpchlić, dopiero za 2-3 dni odrobaczyć(dobrać ilość preparatów do wagi kotka)Zaszczepić po minimum tygodniu od odrobaczania.Pchełki mogą się gnieździć w szparach, wskakiwać na kotka żeby pić krew, dlatego odrobaczanie dopiero jak się całkowicie pozbędziemy pcheł, bo jak jakieś zostaną to kotek liżąc futerko zliże ich odchody czy pchły i znowu się zarazi"obcymi pasożytami"\nMam nadzieję że Tesla zniosła te zabiegi bez uszczerbku.\nautor: Alexa » niedziela 06 sie 2017, 16:42\nDla przypomnienia-kupując i aplikując preparaty przeciwpchelne i przeciwkleszczowe patrzmy na ich skład aby w składzie nie było szkodliwej dla kotów Permetryny.\nautor: bungula » środa 11 kwie 2018, 10:15\nPoręczne narzędzie do usuwania kleszczy znalazłam na stronie >>zwierzakowa\nautor: olga » poniedziałek 13 sie 2018, 19:52\nUhhh. Mamy inwazję pcheł. Nie wiem skąd się to robactwo wzięło; jakoś w pierwszej dekadzie lipca zakrapiałam im przecież fipronil. Zamówiłam już obróżki przeciwpchelne Sabunola. Wrzuciłam do prania wszystkie kocie ciuchy. Chciałabym jeszcze czymś wysypać lub spryskać powierzchnie w domu ale z tym jest problem: większość preparatów zawiera trującą dla kotów permetrynę. Kupiłam spray z olejkiem geraniowym i jakimś tam jeszcze. Można go użyć zarówno na zwierzętach jak i na powierzchniach. Zastosowałam zgodnie z zaleceniami. Nie wiem czy będzie skuteczny, na razie jedyne efekty to pięknie pachnący dom i trzy wkurzone futrzaki, też pięknie pachnące.\nautor: ikxio » poniedziałek 13 sie 2018, 21:55\nOlga pchly maja przezywalnosc jak kleszcze\nnie przypadkiem na Baltyku kwitna sinice - anomalia pogodowa - co moge podpowiedziec -poludniowa szkola - baba jaga, szpitalna czystosc - lizol czyli fregona i zdejmowanie butow , bo pchly - moze nie postac dojrzala, ale wczesniejsze formy - jajaczko, larwa i cos tam gorsze od koscielnych myszy - sa w stanie przezyc nawet azotoksem po oczach\nrabbi Ty wiesz - ja wiem\nautor: bungula » wtorek 14 sie 2018, 10:06\nGeraniowy ? Dziwne, a nie słychać chóralnego kichania? Kiedy na wiosnę przycinała geranium Pola miała atak kichawki.\nautor: olga » wtorek 14 sie 2018, 16:36\nNie, zupełnie żadnego kichania nie ma Za to kwaśne miny jak najbardziej!\n No i dziś kolejny foch do trzeciej potęgi; obroże pozakładałam...\nautor: ikxio » wtorek 14 sie 2018, 19:01\nno tak. ktos smial kota uwiazac? macie jakas technike na komary?\na ta trucizna z pelargonii to dziala, tylko najlepiej na osopodobne i muchy.


Wczoraj, dziś,jutro: ŁAGÓW LUBUSKI\nTak naprawdę ,myślałam, że nie napiszę już notatki o tej wycieczce .\nOd wczoraj moje koleżanki z klubu ,wprowadziły na stronę Facebooku i Naszej Klasy świetne zdjęcia .Napisaliśmy ( Andrzej również) wiele komentarzy. Nasza pisanina i zdjęcia doskonale opisują wycieczkę i nastroje uczestników. Było świetnie.\nWszystko zostało już napisane. Emocje opadły.\nDlaczego więc piszę- przez Marylkę- powiedziała ,że wciąż czeka.\nWiększość wycieczek robi pamiątkowe wspólne zdjęcie na koniec wycieczki .My zrobiliśmy na początku.\nPrawda ,że znaleźliśmy ładne miejsce.\nWiadukt jest imponujący. Mimo ,że stary(1906r),dla mnie jest piękny. Po lewej stronie zdjęcia widać schodki, którymi można wejść na wiadukt i obejrzeć widoki.Tylko kilkoro z nas podjęło trud wspinaczki.\nZrobiliśmy kilka zdjęć w zamku i wokół niego.\nDamy dworu wolały trzymać się razem\nWszyscy lubimy robić zdjęcia.\nFotografów między nami było bardzo dużo.\nOdpoczynek po zejściu z wieży.\nMieliśmy próbę na scenie amfiteatru.\nAndrzej, niestety, nie miał akordeonu.Śpiewaliśmy przy akompaniamencie ptaków.\nNa koniec weszliśmy do Parku Krajobrazowego, gdzie otoczył nas zaczarowany świat przyrody.\nSpotkaliśmy staruszka uwięzionego w drzewie.\nPrawie każda pani chciała mieć z nim zdjęcie.\nAutor: Tenia o 15:07\niram68 13 maja 2011 21:59\nTereniu, naprawdę czekałam na Twoją relację z przebiegu wycieczki.Zdjęć jest dużo,bo większośc z nas "pstryka" fotki i po sprawie.Tylko Ty potrafisz ubrać je w piękne słowa i połączyć w całość.Robisz to wspaniale i czyń tak dalej proszę Cię o to w imieniu wszystkich "Odkrywców"\nRelacja z przebiegu wycieczki do Łagowa będzie dla nas jeszcze jedną pamiątką.Pozdrawiam:)\nKrystyna 14 maja 2011 06:34\nTereniu wycieczka napewno się udała i macie piękne wspomnienia.Zdjęcia są fantastycze i trafne opisy...Cieplutko pozdrawiam wszystkich "Odkrywców"\nHISTORIA PEWNEGO CHABROWEGO WIANKA\nWYPRAWA ROWEROWA V\nWYPRAWA ROWEROWA IV\nWyprawa rowerowa III\nWyprawa rowerowa II\nZdjęcia z wycieczki rowerowej


USA: W ciągu doby z powodu koronawirusa zmarło 2108 osób » Kresy\n11 kwietnia 2020 /0 Komentarze/w Ameryka, społeczeństwo, Wydarzenia /Przez Mateusz Pławski\nW ciągu ostatnich 24 godzin z powodu choroby COVID-19 zmarło w Stanach Zjednoczonych 2108 osób. Jest to pierwszy przypadek, gdy dobowa liczba zgonów z powodu koronawirusa przekroczyła w USA liczbę 2 tys.\nW ciągu ostatnich 24 godzin zanotowano w USA najwyższa dobową liczbę zgonów z powodu zakażenia koronawirusem. W ciągu ostatniej doby śmierć z powodu choroby COVID-19 poniosło w tym kraju 2108 osób – podaje portal Rappler. Dane obejmują 24-godzinny okres od godziny 2:30 czasu polskiego w nocy z czwartku na piątek.\nJak informuje Polska Agencja Prasowa (PAP) do tej pory z powodu koronawirusa zmarło w Stanach Zjednoczonych 18 586 osób. Potwierdzono także ponad pół miliona przypadków zakażenia koronawirusem. Jest to najwyższa potwierdzona liczba przypadków na świecie (portal Interia informuje, że zdaniem ekspertów wynika to z dużej liczby przeprowadzonych testów).\nW przypadku siedmiu amerykańskich stanów liczba zmarłych przekroczyła już 500 osób. Chodzi o Nowy Jork (7884), New Jersey (1932), Michigan (1276), Luizjanę (755), Massachusetts (599), Illinois (597) oraz Kalifornię (583).\nDziennik „The New York Times” podał w piątek, że wiele zgonów wywołanych chorobą COVID-19 w Nowym Jorku, nie jest odnotowanych w oficjalnych statystykach. Oznaczałoby to, że rzeczywista liczba ofiar śmiertelnych koronawirusa w tym mieście jest znacznie wyższa.\nDziennik powołuje się na dane straży pożarnej sugerujące, że w ciągu pięciu pierwszych dni kwietnia aż 1125 osób zmarło na ulicach i w domach (w analogicznym okresie zeszłego roku odnotowano 8-krotnie mniej zgonów). Zdaniem gazety pokazuje to, że nie wszystkie ofiary COVID-19 ujęte są w statystykach.\nNa szczególne niebezpieczeństwo ze strony koronawirusa narażeni są ludzie przebywający w domach opieki. Dziennik „Wall Street Journal”podał w piątek, że w USA w ponad 2100 placówkach tego typu wykryto COVID-19.\nWedług sondażu telewizji ABC, 55 procent mieszkańców USA nosi maseczki ochronne wychodząc z domu. Wskazuje to na dużą świadomość zagrożenia wśród amerykańskiego społeczeństwa.\nZdaniem przedstawicieli amerykańskiej administracji, do stopniowego uruchamiania gospodarki dojdzie w ciągu miesiąca. Prezydent USA Donald Trump powiedział w piątek, że chce uruchomić gospodarkę najszybciej jak się da. Zapowiedział też, że działania z tym związane będą koordynowane ze specjalnym zespołem złożonym m.in. z lekarzy i przedsiębiorców.\nPAP informuje, że zdaniem części ekspertów zbyt szybkie otwarcie gospodarki poskutkuje nagłym wzrostem infekcji i zgonów. Podkreślają także duże znaczenie sprawnego systemu testowania, umożliwiającego sprawniejszą identyfikację i izolację zarażonych.\n„Będziemy otwierać kraj miejsce po miejscu, krok po kroku, bazując na danych” – tłumaczył w piątek naczelny lekarz USA Jerome Adams. Jego zdaniem większa część amerykańskiej gospodarki na początku maja nie będzie gotowa do otwarcia.\nJak informowaliśmy wcześniej, zeszłotygodniowe prognozy wskazywały na znaczny wzrost liczby zgonów w najbliższym czasie.\nrappler.com / pap / fakty.interia.pl / kresy.pl\nTagi: COVID-19, epidemia, koronawirus, Nowy Jork, USA\nMorawiecki w „La Repubblica”: czas na europejską of... Tajwan zarzuca Światowej Organizacji Zdrowia niereagowanie na...


Targi Książki – Kalendarz Sopot\nSopot dla aktywnych\nSopot dla dzieci\n21sie11:0020:00Targi Książki11:00 - 20:00\nFESTIWAL LITERACKI SOPOT W 2021 roku odbędzie się 10. edycja festiwalu. Jest to jeden z najważniejszych festiwali literackich w Polsce. Co roku organizatorki wybierają jeden kraj, którego literatura jest tematem\nFESTIWAL LITERACKI SOPOT\nW 2021 roku odbędzie się 10. edycja festiwalu. Jest to jeden z najważniejszych festiwali literackich w Polsce. Co roku organizatorki wybierają jeden kraj, którego literatura jest tematem wiodącym. Dotychczas festiwal skupiał się na literaturze skandynawskiej, rosyjskiej, czeskiej, izraelskiej, hiszpańskiej, francuskiej, brytyjskiej i kanadyjskiej, w tym roku skupi się na kulturze włoskiej. W czasie festiwalu można spotkać się z literaturą w najróżniejszych formach – podczas spotkań autorskich, debat, targów książki, czytań performatywnych, pokazów filmowych, grze miejskiej czy dzięki warsztatom. Literacki Sopot jest doskonałą okazją do spotkań z gośćmi, którzy dzielą się swoją niezwykłą wrażliwością i zmysłem obserwacji.\n(Sobota) 11:00 - 20:00\nPlac Przyjaciół Sopotu\nGoyki 3 Art InkubatorArt Inkubator jest nową samorządową instytucją kultury w Sopocie. Jej podstawowym zadaniem jest prowadzenie działań mających na celu tworzenie i upowszechnianie kultury, edukacja kulturalna i wsparcie środowisk twórczych. Art Inkubator zajmuje się budowaniem sieci współpracy środowisk krajowych i zagranicznych, organizacją rezydencji artystycznych oraz programów pracy twórczej. Zajmuje się dokumentowaniem zjawisk towarzyszących życiu kulturalnemu oraz popularyzacją kultury i historii miasta Sopotu.tel. 726-890-224 ul. Jakuba Goyki 3, 81-706 Sopot\nZnajdź w Sopocie:\nJak dojechać do Sopotu\nSopocka Organizacja Turystyczna:\nCopyright 2020 | All Rights Reserved | Realizacja: MaxWebStudio.pl / Visit360.pl\nEnglish Polish Ukrainian


Naturalny tonik nawilżający poprawiający koloryt skóry Moja Farma Urody 100ml\n» Moja Farma Urody Tonik Nawilżenie i koloryt - 100ml\nTonizowanie stanowi nieodłączny elementem codziennej rutyny pielęgnacyjnej. Po demakijażu i głębokim oczyszczaniu, zaleca się, aby dostarczyć skórze delikatnego nawilżenia w postaci mgiełek i lekkich płynów. Ich zadaniem jest wyrównanie pH skóry, ukojenie jej i przygotowanie do wchłaniania składników aktywnych z dalszych kroków pielęgnacji.\nPomimo, że tonizowanie jest bardzo ważnym etapem pielęgnacji, często bywa pomijanym krokiem i nie stanowi elementu codziennych czynności pielęgnacyjnych.\nZastosowanie kosmetyku tonizującego daje najlepsze efekty, jeśli nie zapomnisz o tym, że:\nużycie toniku nie zastępuje oczyszczanie skóry, a jedynie je uzupełnia,\ntoniku należy używać zarówno rano przed nałożeniem kremu, jak i wieczorem po demakijażu i oczyszczaniu,\nnależy wybierać naturalny tonik\nmocne pocieranie skóry może podrażniać jej naturalną barierę ochronną.\nCechy toniku Nawilżenie i koloryt:\nUsuwa liczne plamy i niedoskonałości skóry\nDobrze oczyszcza pory\nZewnętrznie: Niewielką ilość toniku nanieś na płatek kosmetyczny, przemywaj skórę rano i wieczorem. Wewnętrznie: Jedną łyżeczkę toniku wymieszaj w szklance z wodą, pij wspomagająco.


Miłość z błękitnego nieba [Krystyna Mirek] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00510 007256 19968843 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Krystyna Mirek Liczba stron: 245\nISBN: 9788381641029 Data wydania: 2019-02-13\nRozdział 1 – Bardzo dobrze – pomyślała Angelika z satysfakcją i zadowoleniem na widok lotniska, które przywitało ją wiatrem, przeszywającym mrozem oraz burymi połaciami pól pozbawionych śniegu. Postawiła kołnierz ciepłego płaszcza, po czym wysiadła z samolotu. Gdyby Polska tuż przed walentynkami zaskoczyła ją łagodniejszą pogodą lub jakimkolwiek innym miłym znakiem, mogłoby to wskrzesić różne głupie, sentymentalne, dawno pogrzebane wątpliwości. Może nawet znów zapragnęłaby tu wrócić. Nie miała ochoty na takie zwroty akcji. Angelika, ze względu na swoją wyjątkową skuteczność zawodową, zwana w pracy Angelą, w nawiązaniu do słynnej niemieckiej pani kanclerz, zeszła po schodach przystawionych do samolotu pewnym krokiem, mimo iż kozaczki na wysokich szpilkach zdecydowanie nie ułatwiały jej zadania. Kolega, który jako pierwszy nadał jej ten polityczny pseudonim, nie miał na myśli podobieństwa pod względem walorów zewnętrznych, a wyłącznie jej konsekwencję w dążeniu do celu. Wyglądem bowiem Angelika różniła się od niemieckiej przywódczyni tak bardzo, jak to tylko możliwe. Była młoda, szczupła i obdarzona przez naturę wspaniałymi, ciemnobrązowymi włosami, którym nadawała delikatny kasztanowy połysk. I choć włosy były jedynym naprawdę wyróżniającym się elementem jej urody, potrafiła ze swojej poza tym zupełnie zwyczajnej powierzchowności uczynić dopracowane dzieło sztuki. Nie miała oporów, by wspomagać się wyglądem w pracy. Do niczego innego swoich kobiecych atutów nie wykorzystywała. Związków unikała, walentynki zamierzała spędzić miło w pracy. Takie były jej plany i zimowy Kraków, do którego powróciła po latach, był ze wszystkimi swoimi pokusami bez szans w starciu z jej silną wolą oraz zahartowanym w życiowych trudnościach charakterem. Miała tutaj do wykonania konkretne zadanie i tyle. Postawiła podręczną walizkę na płycie lotniska i ostrożnie rozejrzała się wokół. Bardzo bała się tego przyjazdu. Obawiała się, że obudzą się bolesne wspomnienia, wszystko zacznie się kojarzyć. Widok jednak był dla niej zupełnie nieznany. Niewielkie, ale nowoczesne lotnisko w Balicach było podobne do wielu innych, które w ostatnich latach odwiedzała. Pasy startowe, samoloty ustawione w równych rzędach i pospiesznie przemieszczający się podróżni to były zupełnie bezpieczne i niewywołujące żadnych skojarzeń elementy dobrze jej znanego świata. Odważyła się odetchnąć trochę głębiej i coś na kształt delikatnej otuchy spłynęło na nią przez moment. Podniosła głowę, odrzuciła włosy na plecy i w tej samej chwili mocno się potknęła na śliskiej nawierzchni. Cieniutkie szpilki zachwiały się niebezpiecznie. Angela z trudem złapała równowagę, bordowa czapka, która zgodnie z zasadami elegancji trzymała się włosów wyłącznie na słowo honoru, poleciała na płytę lotniska, a wiatr natychmiast porwał ją i popchnął daleko. Angelika poprawiła włosy, rozejrzała się czujnie wokół, sprawdzając, czy to drobne wydarzenie przyniosło jakikolwiek uszczerbek na jej starannym wizerunku zawodowym, po czym wytarła spocone nagle dłonie. Strach wciąż czaił się obok i każde nawet najbardziej błahe wydarzenie szybko pozbawiało ją z trudem wypracowanej pewności siebie. Postanowiła nie dać mu szansy. Przyjechała tutaj służbowo, na krótko. Miała do załatwienia prostą sprawę i była do swojego zadania świetnie przygotowana. I tego się trzymajmy – podsumowała, po czym zabrała się energicznie do pierwszych działań. Stukając obcasami, przeszła przez halę przylotów i stanęła obok taśmy monotonnie wypluwającej bagaże w podobnych kolorach oraz kształtach. Angelika podeszła do wyzwania, jakim jest odebranie walizek z właściwą sobie metodyczną precyzją. Najpierw rozejrzała się czujnie wokół i z grupki oczekujących wybrała dwóch mężczyzn w średnim wieku o przyjemnej posturze, znamionującej zdrowie oraz dostateczną ilość sił fizycznych. – Pan pierwszy raz w Krakowie? – zagadnęła jednego z nich, okraszając wypowiedź miłym uśmiechem. – Ależ skąd – natychmiast odpowiedział mężczyzna, zadowolony z urozmaicenia nudnych chwil oczekiwania. – Mieszkam tutaj od urodzenia. – Zazdroszczę panu – skłamała gładko Angela, która podobnie jak słynna pani kanclerz potrafiła zachować kamienną twarz w każdej niemal sytuacji. Kłamstwa wychodziły z jej ust z niezwykłą łatwością. Gładkie, utkane ze znawstwem, prawdopodobne i zawsze logicznie powiązane. Miała tę rzadką cechę wytrawnych konspiratorów, że wszystkie dokładnie pamiętała i nikt jej nigdy jeszcze nie zdołał złapać na żadnej nieścisłości. Mężczyzna uśmiechnął się znowu i natychmiast poczuł sympatię do rozmówczyni. Nie było to takie trudne. Stojąca przed nim kobieta była urocza w najlepszym znaczeniu tego słowa. Miła, uprzejma i ładna. – Ja jestem tutaj pierwszy raz – powiedziała Angelika i spojrzała mu w oczy. – Właśnie się martwię, jak zdołam donieść wszystkie bagaże do taksówki. – W takim razie proszę się odprężyć i cieszyć z pobytu. Ja pani z przyjemnością pomogę – powiedział gotów do każdej pracy, jaka mu zostanie zadana przez sympatyczną rozmówczynię. – Bardzo dziękuję – uśmiechnęła się Angelika. W tym czasie do drugiego z upatrzonych przez nią mężczyzn podeszła dziewczyna i odsunęła swojego narzeczonego stanowczym gestem na bezpieczną odległość od zarzucającej precyzyjne sieci rudowłosej pasażerki. Na tak zwany wszelki wypadek. Ta elegantka jej się nie podobała. Angela przyjęła ze spokojem zmianę sytuacji i dostosowała plan do nowych okoliczności. Błyskawicznie podzieliła w myślach bagaż na dwie części, większą i bardziej nieporęczną przydzielając dopiero co poznanemu mężczyźnie, mniejszą sobie. Oceniała swojego potencjalnego tragarza jako człowieka, który sam potrafi sobie zorganizować pomoc w razie potrzeby. Jak zwykle się nie pomyliła. Kiedy bordowa flota jej eleganckich i dość licznych bagaży nadpłynęła pokaźnych rozmiarów falą, lekko oszołomiony rodowity krakowianin przytomnie pomagał zdejmować poszczególne sztuki z taśmy i układać wokół siebie. Po chwili, otoczony potężną stertą, rozejrzał się czujnie wokół i sam poprosił wytypowanego wcześniej przez Angelikę mężczyznę o pomoc. Narzeczona nic już nie mogła poradzić. Wspólnie załadowali całość na dwa wózki bagażowe i odwieźli pod zaparkowaną tuż przy wejściu największą taksówkę. Z pomocą kierowcy zapakowali wszystkie walizki, kuferki i walizy, po czym odebrali po jednym promiennym uśmiechu oraz uścisku dłoni i lekko jeszcze oszołomieni zostali przed szklanymi drzwiami wejścia na lotnisko. Angela natomiast usiadła wygodnie na tylnym siedzeniu samochodu i wyciągnęła swojego smartfona. Drogę do hotelu postanowiła wykorzystać na sprawdzenie maili. Od lat nigdy nie marnowała czasu. – Pani na długo przyjechała do Krakowa? – zagaił taksówkarz, ruszając z zatłoczonego jak zawsze parkingu. – Na trochę – odpowiedziała wymijająco i pochyliła się nad ekranem. Nigdy nie udzielała więcej informacji o sobie niż to absolutnie konieczne. Kierowca zmilczał cisnący mu się na usta komentarz o paniusiach, którym kariera do tego stopnia poprzewracała w głowach, że nawet się nie potrafią zdobyć na chwilę grzecznej rozmowy z prostym człowiekiem. Oceniał, jak to często jednak bywa, pochopnie. Pojęcia nie miał, co się naprawdę dzieje w sercu pasażerki. A ona przeżywała trudne chwile. Zaciskała zęby i dokładała sporo starań, by nie oderwać wzroku od ekranu z wiadomościami, choć nie było tam niczego, co mogłoby ją naprawdę zainteresować. Ale bała się spojrzeć przez szybę, żeby nie zobaczyć znajomych ulic i nie poczuć tego potężnego wzruszenia, które mogło ją swoją siłą zwalić z nóg. Monachium jest podobne do Krakowa – powtarzała po raz tysięczny. – To tam jest teraz moje miejsce. Mam tam wszystko, czego potrzebuję. Skupiła się na pracy. Otworzyła folder z danymi aktualnie realizowanego projektu. Kliknęła zakładkę ze zdjęciami. Jeszcze raz dokładnie obejrzała swojego przeciwnika. Z ekranu patrzył na nią młody człowiek. Właściciel firmy informatycznej o typowym wyglądzie energicznego, śmiałego człowieka, który ma jasno wytyczone cele. Zdjęć było kilka, więc pokusiła się o kolejne wnioski. Mężczyzna miał zadbane ciemne włosy, równe, bielutkie zęby, postawną, wysportowaną sylwetkę. Zapewne dbał o siebie i miał wiele ciekawych pasji. Galerię zamykała obowiązkowa w niektórych środowiskach fotka na górskim szlaku, mająca udowodnić, że praca nie zajmuje stu procent czasu, choć w rzeczywistości tak zapewne właśnie było. Angelika zamknęła folder. Już od kilku dni była dobrze przygotowana i miała opracowaną strategię postępowania, ale ciągle jeszcze się zastanawiała, szukała lepszych rozwiązań. Nie bała się Daniela Jakubowskiego, który miał być jej przeciwnikiem. Ale też go nie lekceważyła, choć wydawał jej się bardzo typowym i łatwym do przejrzenia facetem. Była zbyt wytrawnym graczem, by sobie pozwolić na jakiekolwiek niedopatrzenie, zanim jeszcze rozgrywka się rozpoczęła. Czasem pozory mylą, a w tym przypadku stawka była zbyt wysoka. Najwyższa, z jaką Angelika miała do tej pory do czynienia. Stanowiło ją poczucie bezpieczeństwa. Ostateczna meta, do której dziewczyna dążyła przez wszystkie lata ciężkiej pracy. Jeśli zamknie ten projekt i podpisze umowę na warunkach, jakich oczekiwał szef, już nigdy nie będzie musiała dla niego pracować. Nigdy już bieda nie zajrzy jej w oczy. Wreszcie zawinie do portu i odpocznie po życiu, które choć krótkie, tak mocno dało jej w kość, że mogłaby swoją biografią obdzielić kilka osób. Bardzo potrzebowała odpoczynku i chwili wytchnienia w walce o byt. Dlatego była maksymalnie skoncentrowana i gotowa do bezpardonowej walki. – Danielu Jakubowski, miej się na baczności! – wyszeptała, a taksówkarz spojrzał w lusterko. Rozczarował się jednak. Ładna dziewczyna nadal nie zamierzała nawiązać z nim pogawędki. Dodał gazu, by jak najszybciej dowieźć ją do celu.\nRozdział 2 W tym samym czasie po krakowskim Rynku spacerowali już pierwsi przechodnie, a miasto tętniło życiem. Hejnalista na wieży mariackiej jak zwykle z zapałem przykładał się do obowiązków, grając z sercem i energią. To sprawiło, że ostatni mieszkańcy śpiący jeszcze jakimś cudem w kamienicach znajdujących się tuż przy Rynku zostali postawieni na nogi. Daniel Jakubowski natychmiast otworzył oczy, przytomny i gotów do energicznych działań. Wstał jednak ostrożnie, żeby nie obudzić śpiącej obok młodej kobiety, delikatnie odgarnął jej jasne włosy rozsypane na jego poduszce i przykrył troskliwie kołdrą nagie, kształtne plecy. Następnie otworzył szufladę nocnego stolika, po czym wyciągnął prostokątną karteczkę z nadrukiem oraz zgrabne granatowe pudełeczko, każdej kobiecie mile kojarzące się z błyszczącą niespodzianką. Miał w tej skrytce cały stos takich, przygotowanych na odpowiedni moment. To, które wyjął, położył teraz ostrożnie na poduszce, żeby było pierwszą rzeczą, jaką dziewczyna zobaczy po przebudzeniu. Następnie na palcach przeszedł przez pokój, zamknął starannie solidne drzwi i udał się długim korytarzem na drugą stronę mieszkania. Stara kamienica nie żałowała lokatorom metrów kwadratowych, dlatego wolał tę lokalizację niż nowoczesne apartamenty. Za sporą kuchnią, w pomieszczeniu, które w czasach młodości budynku było służbówką, urządził łazienkę. Jej oddalenie od sypialni sprawiało, że mógł gwizdać i do woli hałasować, przygotowując się do wyjścia, bez obawy, że obudzi śpiącego smacznie gościa. A tych miewał wielu. Zwykle na jedną tylko noc. Czasem plan nie wypalał i dziewczyna pojawiała się mimo wszystko w kuchni, zanim zdążył wyjść do pracy, co stawiało go w niezwykle niezręcznym położeniu, ale na szczęście nie zdarzało się to zbyt często. Umyty i ogolony, ubrał się szybko, ale starannie, a następnie włączył ekspres do kawy. Zanim filiżanka się napełniła, przerwał niecierpliwie operację i wypił dwa spore łyki z tego, co zdążyło się zaparzyć. Następnie pospiesznie włożył ciepłą kurtkę, wrzucił leżący na stole tablet do torby i wyszedł, po drodze zerkając jeszcze w lustro, by sprawdzić, czy wszystko w porządku. Musiał dzisiaj wcześnie zacząć. Jego dopiero co rozwijająca się firma stanęła właśnie przed najważniejszym w swoim istnieniu wyzwaniem. – Sprawa życia i śmierci – jak mu codziennie przypominał Mateusz, nieoficjalny wspólnik i najlepszy przyjaciel. Droga do wolności, pieniędzy i wszelkich przyjemności niespodzianie stanęła przed nimi otworem. Wystarczyło tylko podpisać dzisiaj umowę. Oczywiście nie na warunkach proponowanych przez monachijskiego potentata, tylko własnych. Trudne, ale możliwe. W postaci jedynej przeszkody miała się dzisiaj pojawić młoda kobieta, czyli to, na czym akurat Daniel znał się najlepiej, prócz systemów informatycznych oczywiście. Ale tak naprawdę gdyby miał wskazać wśród tych dwóch dziedzinę, w której czuł się pewniej, nie miałby kłopotu. Kobiety były równie skomplikowane jak nowoczesne komputerowe bazy danych, jednak o wiele bardziej fascynujące. Można powiedzieć, że trafiło na prawdziwego specjalistę. Nie bał się jutrzejszego spotkania, ale też nie zamierzał z góry lekceważyć swojej przeciwniczki. Nigdy przecież nie wiadomo, co może się stać. Niektóre kobiety bywają piekielnie inteligentne. Wyszedł ze starej bramy kamienicy i stanął chwilę na chodniku. Z przyjemnością wciągnął w płuca mroźne powietrze. Było jeszcze bardzo wcześnie, krakowski Rynek dopiero się budził, ale i tak panował już spory ruch. Przy kawiarnianych stolikach, nie zważając na niesprzyjającą aurę, siedzieli pierwsi klienci, niezniszczalne kwiaciarki rozkładały stanowiska, a czujne gołębie plątały się pod nogami, licząc na poczęstunek. Daniel popatrzył chwilę na ten znajomy obraz i ruszył w kierunku parkingu. Należał do tej nielicznej grupy wybrańców, którzy mieli prawo poruszać się samochodem po strefie zamkniętej dla ruchu. Mieszkanie, które kupił na kredyt, choć bardzo drogie, oferowało wśród wielu zalet także ten komfort. Ale nie o tym myślał teraz, pokonując długimi krokami ładnie odśnieżony chodnik. Pokochał to miejsce, świetnie się tutaj czuł, lecz mieszkał trochę jak na bombie. Wysoki kredyt nie pozwalał spać całkiem spokojnie. Daniel martwił się swoją sytuacją finansową. To między innymi właśnie zbyt wysoki kredyt hipoteczny, jedyna nietrafiona decyzja w jego życiu, spędzał mu od kilku miesięcy sen z powiek i był jedną z przyczyn jego determinacji na polu zawodowym. Firma parła do przodu, kolejne projekty realizowano w błyskawicznym tempie, bo terminy spłaty rat za mieszkanie następowały po sobie tak błyskawicznie, jakby miesiące uległy nagle skróceniu. Daniel ciągle był więc zmotywowany do wytężonej pracy. Miało to tę dobrą stronę, że na rynku usług informatycznych jego firma stawała się coraz mocniejszym graczem. Jednak istniał też mroczny rewers tej sytuacji, był nią nieustający stres. Strach przed najmniejszym potknięciem, przesunięciem terminu, opóźnieniem, które mogłoby spowodować brak gotówki. Kto ma kredyt, wie, czym jest ten wieczny strach. Ten nieprzyjemny stan miał się jednak właśnie skończyć. Umowa z niemiecką firmą była przepustką do spokoju, bezpieczeństwa... i przyjemności – dodał w myślach. – Przede wszystkim przyjemności. – Uśmiechnął się, bo był z natury pogodnym człowiekiem, który zawsze w pierwszej kolejności widział jasną stronę życia. Był mocno skoncentrowany i w najlepszej formie. Pokonanie rudowłosej panienki z Monachium, którą wysłano w celu ustalenia szczegółów transakcji, wydawało mu się banalnym zadaniem. Ta operacja miała się opierać na dwóch jego najmocniejszych stronach. Kompetencjach zawodowych i towarzyskich. Oglądał wczoraj zdjęcia tej dziewczyny zamieszczone na jej profilu. Nic nadzwyczajnego. Przeciętność pokryta profesjonalnym makijażem i dobrymi ciuchami. Dziewczyna jakich tysiące. Nie będzie trudnym przeciwnikiem. – Z tym wnioskiem poprawił szalik, wsiadł w samochód i w dobrym nastroju ruszył w stronę firmy. *** Ledwo Daniel zniknął za rogiem kamienicy, siedzący przy kawiarnianym stoliku starszy mężczyzna złożył potężną płachtę gazety z bardzo typową, staroświecką dziurką do podglądania. Z ulgą roztarł zmarznięte dłonie i wcisnął zielony przycisk na starym modelu telefonu. Był to sygnał dla żony oznaczający, że Daniel właśnie wyszedł do pracy. Teraz jeszcze trzeba było poczekać pół godziny, może troszkę więcej i powinna się pojawić dziewczyna. Prawdopodobnie jeszcze śpi – pomyślał i zamówił kolejną herbatę z cytryną oraz miodem, żeby się trochę rozgrzać. Dziewczyna rzeczywiście spała, zakopana rozkosznie w ciepłej pościeli z miłymi wspomnieniami przesuwającymi się pod przymkniętymi powiekami. Ale słońce coraz mocniej przyświecało, a w stan uśpienia, jak nieprzyjemny zgrzyt, zaczęły się przedzierać pierwsze sygnały twardej rzeczywistości. Czuła podświadomie, że coś jest nie w porządku. Otworzyła oczy i gwałtownie usiadła na łóżku, zasłaniając kształtne piersi rogiem kołdry. Była sama. Druga połowa materaca, zimna i prowizorycznie zasłana, świeciła pustką aż nadto znacząco. Ania Miłek przymknęła powieki i westchnęła z rozczarowaniem. Jednak się stało. Dobrze wiedziała, jak wygląda dalsza procedura. Spojrzała na poduszkę i, zgodnie z przypuszczeniami, znalazła tam aksamitne pudełko. Otworzyła. W środku znajdowała się piękna srebrna bransoletka z bursztynami. Napis na ozdobnym kartoniku zawierał podziękowanie za wspaniały wieczór i informację, że mieszkanie zamyka się automatycznie po zatrzaśnięciu drzwi. Poezja i proza w jednym krótkim komunikacie. Grzecznie, a jednak bardzo stanowczo. Poczuła piekące uczucie przykrości. Dobrze wiedziała, że tak jest zawsze, ale to nie przeszkadzało jej się łudzić. Było tak pięknie, rozumieli się doskonale, dlaczego musiało się skończyć jak w przypadku wszystkich innych dziewcząt Daniela, po jednej nocy? Wstała i poszła w stronę łazienki. Wciąż czuło się tam mocny zapach jego perfum. Obiecała sobie, a także wszystkim koleżankom w biurze, że nie będzie płakać i starała się dotrzymać słowa, ale łzy nie składały żadnych deklaracji, więc teraz w sposób niemożliwy do opanowania zaczęły płynąć po jej policzkach. Ania drżącymi dłońmi zapięła bransoletkę i zaczęła się przygotowywać do wyjścia. O ósmej musiała się znaleźć w biurze. Spóźnienie byłoby uznane za duży nietakt. Jeszcze wczoraj uważała wszystkie dziewczyny, które ostrzegały ją przed przyjęciem zaproszenia, za zazdrosne zawistnice, dziś rozumiała, że w większości miały dobre intencje i chciały jej oszczędzić tego porannego upokorzenia. Oczywiście można było przyjąć taktykę Daniela i zaakceptować reguły gry, których przecież nie ukrywał, ale w tym celu trzeba by mieć serce z kamienia. Nie zakochać się w fascynującym szefie. A to dla wielu okazywało się zadaniem niewykonalnym. Czekaj, draniu! – pomyślała mściwie. – Jeszcze na taką trafisz i ona ci pokaże, gdzie jest twoje miejsce. Wykąpała się pospiesznie, ubrała i wyszła z wilgotnymi włosami na mróz. Chowając twarz w szaliku, starała się ignorować wszechobecne walentynkowe dekoracje. W mieście pewnie pełno szczęśliwców, którzy tylko czekają na ten wyjątkowy wieczór, ona jednak do nich nie należała. Musiała wrócić do rzeczywistości, szarych dni wypełnionych pracą i wciąż niespełnionym marzeniem o wielkiej, romantycznej miłości. Mijać Daniela na korytarzu biurowca i udawać, że myśli tylko o swoich zawodowych obowiązkach. Dlaczego on był tak oporny na miłość? Nie znała nikogo lepiej nadającego się na męża, a jednak on wciąż pozostawał sam. Ania ruszyła szybko chodnikiem i po chwili zniknęła za rogiem zabytkowej kamienicy. Siedzący przy stoliku mężczyzna dokładnie się jej przyjrzał, po czym westchnął i znowu sięgnął po komórkę. Po kilku sygnałach jego żona odebrała, a usłyszawszy pierwsze słowa, westchnęła dokładnie w ten sam sposób. – Standard – powiedział mężczyzna. – Pochylona głowa, zaczerwienione oczy. Bursztynów nie widziałem, ale z pewnością są, ukryte pod płaszczem. Wracam do domu. Zimno jak diabli. Walentynki się zbliżają i znikąd nadziei. Rozłączył się i wstał, prostując zdrętwiałe kolana. Machnął kelnerowi dłonią na pożegnanie i ruszył dziarsko chodnikiem. Był tutaj stałym klientem, rachunki regulował raz na tydzień. Przesiadywał w tej kawiarni od trzech lat, ale był już bliski kapitulacji. Zimno nie sprzyjało zachowaniu optymistycznego nastroju, a upływające miesiące konsekwentnie pozbawiały go resztek nadziei. Nie miał jednak innego celu w życiu. Ukochany jedynak od trzydziestu lat ogniskował całą uwagę rodziców. Mężczyzna poprawił kapelusz, zacisnął szalik i również zniknął za rogiem kamienicy. Przyspieszył kroku na samą myśl o ciepłym wnętrzu własnego mieszkania, rozmowie z żoną i drożdżowych rogalikach, które czekały na niego od wczoraj.\nRozdział 3 Ania Miłek weszła do przestronnego, nowoczesnego biurowca. Podeszła do recepcji i odebrała firmową pocztę ze specjalnej skrzynki. Zamykając ją kluczykiem, spojrzała na błyszczącą bransoletkę i serce jej się ścisnęło. Koleżanka, która pełniła dzisiaj dyżur, uśmiechnęła się współczująco. Też miała na sobie bursztynową biżuterię, tyle że w jej przypadku był to delikatny naszyjnik. – Nie martw się, zapomnisz – powiedziała tylko, kiedy Ania odbijała kartę pracy na czytniku. – Mam nadzieję – uśmiechnęła się dziewczyna, ale nie było w tym jej zwykłego optymizmu. Szybko pokonała szeroki hol wyłożony błyszczącymi płytkami i nacisnęła guzik windy. Weszła do środka i przejrzała się w lustrze. Dobrze nie było. Zaczerwienione oczy, blada cera i opuszczone kąciki ust. Nie mogła się w takim stanie pokazać w biurze. Nie po wczorajszych przechwałkach, kiedy to z pewną miną zapewniała, że jej związek z Danielem oparty jest na trwałych (choć zaledwie dwutygodniowych) podstawach i z pewnością nie skończy się broszką z bursztynem, lecz czymś zupełnie innym. Może nawet pierścionkiem zaręczynowym? Łzy znów zapiekły pod powiekami i Ania wysiadła z windy piętro wcześniej, niż należało. Weszła do łazienki mieszczącego się na tym poziomie biura nieruchomości i próbowała się doprowadzić do porządku. Zakropiła oczy łagodzącym środkiem, przypudrowała twarz i poprawiła włosy. Usta pociągnięte błyszczykiem zaczęły sprawiać lepsze wrażenie, a uśmiech, który z trudem przywołała, nadawał jej twarzy całkiem przyjemny wygląd. Na nadgarstku kołysała się bransoletka. Była bardzo ładna. Trzeba przyznać, że Daniel miał dobry gust i pożegnalne podarunki wybierał z dużą starannością. Ciekawe, czy ma specjalny rabat w jakiejś hurtowni bursztynu? – pomyślała przelotnie. Mogła zdjąć ten jawny dowód swojej klęski, ale i tak na nic by się to nie zdało. Wywołałaby tylko niepotrzebne spekulacje. Czas spojrzeć prawdzie w oczy. Dołączyła do licznego grona trofeów energicznego szefa firmy informatycznej. Jej siedziba mieściła się na piątym piętrze, ale zasięg towarzyskich wpływów właściciela rozciągał się na cały budynek zapełniony najróżniejszymi rodzajami działalności gospodarczych. Od eleganckich biur architektonicznych po hurtownię papierosów. Wróciła do windy, wjechała na swoje piętro, gdzie kilka pomieszczeń wynajmowała prestiżowa kancelaria adwokacka, w której była zatrudniona, weszła do środka i usiadła przy swoim biurku. Kiedy otwierała służbowy laptop, bransoletka zadźwięczała na blacie. Siedzące obok koleżanki nie skomentowały tego faktu nawet słowem. Dobrze wiedziały, co Ania teraz czuje. W ramach solidarności każda założyła dzisiaj swój pożegnalny podarek. Naszyjnik, pierścionek lub broszkę z obowiązkowym brązoworudym oczkiem. Ten gest współczucia nie był w stanie uleczyć złamanego serca, ale mimo wszystko dodał jej trochę otuchy. *** W tym samym czasie Daniel był już mocno pogrążony w pracy. Ani jednej myśli nie poświęcił pozostawionej w mieszkaniu dziewczynie. Przygotowywał się do przyjęcia projektu życia. Został tylko jeden dzień do ustalonego terminu spotkania. Jeszcze raz dokładnie przejrzał informacje zgromadzone w ciągu ostatnich dni na temat docelowego klienta. Potężne bazy danych, nowoczesne serwery oraz najnowsze oprogramowania wprawiały go w stan ekstazy. Podobnie jak szacowana miesięczna wartość obsługi informatycznej, jaką ta prężnie działająca firma zapewne gotowa była zapłacić. Wprawdzie niemiecki pośrednik proponował polskim partnerom śmieszne kwoty i zasady współpracy przypominające sprawiedliwy podział obowiązków pomiędzy chłopem pańszczyźnianym a właścicielem ziemi, ale Daniel nie miał zamiaru dać się podejść. Jeśli myśleli, że znaleźli białego niewolnika, który łatwo da się wykorzystać, to byli w błędzie. Daniel miał własny plan. Początkowo chciał nawet pojechać do Niemiec i spróbować bezpośrednich negocjacji z klientem docelowym, ale dobrze wiedział, że szansa powodzenia takiej operacji była znikoma. Tak duża firma nie zaryzykuje współpracy z nieznanym polskim przedsiębiorcą. Niemiecki pośrednik o ugruntowanej na rynku pozycji dawał im poczucie bezpieczeństwa. A że zamierzał jedynie złożyć podpis na umowie, skasować lwią część zysku, a następnie całą pracę i odpowiedzialność zrzucić na podwykonawcę, w to już nikt nie wnikał. Daniel położył się całym ciężarem ciała na oparciu fotela, palce zaplótł na karku. Maksymalnie skupił myśli. Jedyna szansa to bardzo dobrze skonstruowana umowa. Pełna różnych zawiłości i podstępnie sformułowanych punktów. Napisana na tyle inteligentnie, by jedne elementy odwracały uwagę od innych. Miał taką. Była korzystna dla docelowego klienta, ale nie dla pośrednika. Tego Daniel zamierzał wyprowadzić w pole. Wrócił do biurka i poprawił leżące na nim papiery. Stres i napięcie powoli zaczynały dawać o sobie znać. Cieszył się, że niemiecki pośrednik wysłał na negocjacje jakąś nieopierzoną gąskę tylko dlatego, że mówiła po polsku. To śmieszne. Wszyscy w firmie biegle władali angielskim i można było powierzyć przeprowadzenie rozmów dowolnemu specjaliście. Zarówno Daniel, jak i jego wspólnik mówili też całkiem nieźle po niemiecku, a jeszcze więcej rozumieli. Decyzja przeciwnika sprawiała więc wrażenie błędnej, ale Daniel był ostrożny. Istniało niebezpieczeństwo, że kryje się w tej sprawie jakiś podstęp, drugie dno, o które nie miał zamiaru się rozbić. Gra toczyła się o zbyt wysoką stawkę. Wstał i wszedł do sekretariatu. Energicznym głosem zaczął dyktować dziewczynom plan pracy na nadchodzący tydzień. Musiał choć na chwilę przestać myśleć o czekającej go lada moment rozmowie, żeby się trochę uspokoić. Przez szerokie szyby widział siedzących w pomieszczeniu obok programistów skupionych na wykonywanych zadaniach, dalej znajdował się pokój administratorów pogrążonych w żywej dyskusji. Miał nadzieję, że zawodowej. To na tej właśnie grupie, starannie dobieranej przez lata, będzie się opierał sukces jego najnowszego przedsięwzięcia. Rzucił okiem na ekran telefonu. Była już dziesiąta. Czas płynął mu dzisiaj bardzo szybko. Wspólnik konsultował jeszcze z prawnikami różne wersje umów, nad którymi pracowali w pocie czoła przez ostatni tydzień. Nie dzwonił, co oznaczało, że dyskusje trwały. Mieli czas do jutra i Daniel nie chciał pospieszać przyjaciela, choć był oczywiście ciekawy, co ustalili. Na razie postanowił wyjść na śniadanie. W brzuchu mu burczało, a zmęczony pracą i słabo przespaną nocą organizm stanowczo domagał się większej ilości kawy. Wrócił do gabinetu, włożył kurtkę, zamknął szafę i przelotnie zastanowił się nad ewentualnym towarzystwem. Nie lubił jadać samotnie. Ale przejrzawszy nieliczne już grono zatrudnionych w biurowcu kobiet, na które miał ochotę, a jeszcze nie zdążył się z nimi umówić, postanowił porzucić chwilowo romansowe plany. Uważał się za dżentelmena i zawsze był wierny zasadzie, by spotykać się z dziewczyną co najmniej tydzień przed sfinalizowaniem związku w łóżku oraz stylowym pożegnaniem. Nie był z tych, co łowią panienki i już pierwszego wieczoru lądują z nimi w pościeli. Miał swoje przekonania i na swój pokrętny sposób szanował kobiety, a przynajmniej tak mu się wydawało. Teraz nie miał tyle czasu, by zadbać o relację, jak należy. Poza tym zapewne następną jego partnerką będzie rudowłosa negocjatorka i nie chciał sobie psuć szyków nieprzewidzianymi komplikacjami. Jedną z kolejnych żelaznych zasad, której nigdy nie łamał, było spotykanie się wyłącznie z jedną kobietą w jednym czasie. Krótko, ale zawsze wiernie. Na widok ostro wirujących płatków śniegu za oknem zacisnął mocniej szalik i opuścił biuro. Zjechał windą, poczarował szybkim uśmiechem dziewczynę w recepcji, próbując sobie bezskutecznie przypomnieć, jak ona miała na imię, po czym wyszedł na zewnątrz. Po drugiej stronie ulicy znajdowały się trzy lokale żyjące głównie z karmienia pracowników okolicznych biurowców. Tym razem wybrał najbliższy, porzucając myśl o ekologicznym jajku i chlebie pieczonym według starych receptur w ulubionym miejscu, które znajdowało się kilkanaście metrów dalej. Przy tej pogodzie była to spora odległość. Konstancja i jej słynne pierogi przegrały dziś z aurą. Szybko przebiegł na drugą stronę ruchliwej ulicy, wszedł do środka, po czym dokładnie zamknął za sobą obwieszone walentynkowymi serduszkami drzwi restauracji. Zimno przenikało do szpiku kości. *** Na ten moment czekała Angelika. Jak się słusznie domyślała, nowoczesny właściciel firmy nie zrobił sobie w domu kanapki, nie zmęczył się zawinięciem jej w folię i wrzuceniem do torby. Samotny, wykształcony, odnotowujący na swym koncie pierwsze zawodowe sukcesy, jadł, zgodnie z jej przypuszczeniem, na mieście. Bardzo dobrze. To jej dawało przynajmniej pół godziny. Wysiadła z samochodu zaparkowanego tuż przed biurowcem i weszła do środka. Zawsze przed tego typu akcją czuła wielką tremę. Choć każdy krok miała dokładnie przemyślany, a wszystkie słowa, jakie miały paść, były wyuczone na pamięć i solidnie wyćwiczone, strach spinał jej mięśnie stalową obręczą. Wrodzony brak pewności siebie, mocno ugruntowany przez niełatwe dzieciństwo, nigdy tak naprawdę nie został w pełni pokonany. Choć zdecydowanie i szczelnie zamknęła za sobą drzwi przeszłości, dawała ona o sobie znać w najmniej stosownych sytuacjach. Angelika zrobiła kilka ćwiczeń oddechowych, przywołała w myślach stosowny obraz zakończonego sukcesem procesu, po czym krokiem, który postronnemu obserwatorowi musiał się wydawać pewny i zdecydowany, a w rzeczywistości maskował jej strach, pokonała parking przed budynkiem, co zważywszy na fatalną pogodę, wcale nie było łatwym wyzwaniem. Weszła do środka i odruchowo rozejrzała się za lustrem. Nie było go, oczywiście, i ten fakt stremował ją jeszcze bardziej. Nie wiedziała, jak się prezentuje jej poszarpana wiatrem fryzura ani posiekany płatkami śniegu makijaż. Skinęła głową recepcjonistce, a następnie, nie czekając na jej reakcję, szybkim krokiem weszła na schody. Nie chciała ryzykować długiego oczekiwania na windę. Skorzystała z niej dopiero na pierwszym piętrze. Z ulgą obejrzała się w dobrej jakości lustrze i poczuła odrobinę lepiej. Cały jej wizerunek fachowca i pewnej siebie, twardej kobiety sukcesu opierał się na tym, co na zewnątrz. Na dobrym wyglądzie, starannie ułożonych słowach, wielkiej pracowitości i dobrej organizacji czasu. W środku natomiast cały czas czaiła się mała, wystraszona dziewczynka, szerokimi oczami wpatrująca się w niesprawiedliwy, pełen niebezpieczeństw świat, który dla dziecka z trudnej rodziny nie ma ani krzty litości. Ale o tym nikt nie wiedział. W tafli lustra odbijała się twarz atrakcyjnej młodej kobiety, uczesanej w kok tak doskonały, że nie dał mu rady nawet wiatr na zewnątrz. Piękny ciemnobordowy płaszcz chronił jasny kostium, wysokie skórzane buty dodawały wzrostu i elegancji, a spojrzenie zielonych oczu było w tym momencie rzeczowe i przyjazne. Bez trudu odnalazła wśród wielu innych firm wynajmujących powierzchnię biurowca tę właściwą. Otworzyła drzwi i weszła do sprawiającego przyjemne wrażenie nowoczesnego wnętrza. W pierwszym pomieszczeniu wyglądającym jak połączenie sekretariatu z działem księgowości siedziały trzy dziewczyny. Angela pogratulowała sobie w duchu. Na razie wszystko odbywało się zgodnie z planem. Na widok eleganckiej kobiety wyposażonej we wszystkie atrybuty współczesnej bizneswoman dziewczyny podniosły się z krzeseł. Nie miały pojęcia, kim jest niespodziewany gość. Klienci rzadko odwiedzali to biuro, a już prawie nigdy bez wcześniejszego ustalenia terminu, ale ta kobieta nie wyglądała na kogoś, kto pomylił piętra ani na niechcianego sprzedawcę niezamówionego towaru. – Dzień dobry. Angelika Niemirska – przedstawiła się, podając dłoń pierwszej z kobiet. – Firma Weltblitz. Zgodnie z jej przewidywaniem ta nazwa wywołała spory popłoch. Była umówiona z przedstawicielami firmy dopiero na jutro i dziewczyny z pewnością zdawały sobie sprawę, jaką wagę miało to spotkanie. Świadczył o tym przestrach wyraźnie widoczny na ich twarzach. – Witam – zareagowała natychmiast najbardziej przytomna z całej trójki jasnowłosa, przyjemnie zaokrąglona sekretarka. W jej uszach kołysały się bardzo ładne bursztynowe kolczyki, a skupiona na planowanej akcji Angela na ułamek sekundy się rozproszyła i postanowiła natychmiast po wyjściu odwiedzić Sukiennice. Wspomnienie dawnych czasów na moment przedarło się przez system zabezpieczeń. – Spodziewaliśmy się pani jutro – mówiła pospiesznie sekretarka. – Ale bardzo proszę usiąść. Zaraz się skontaktuję z… – To prawda – przerwała jej natychmiast Angelika, bo mało brakowało, a cały misterny plan rozsypałby się w proch. – Jestem trochę wcześniej, bo niespodziewanie otrzymałam od naszego partnera w Polsce cztery wejściówki do jednego z najlepszych krakowskich salonów spa. Natychmiast pomyślałam o waszej szefowej, a że i tak już dzisiaj jestem na miejscu, to postanowiłam podejść i zaproponować małe spotkanie zapoznawcze w towarzystwie wybranych przez nią osób. Mówiła gładko. Zdania wypływały łagodnie. Niezbyt pospiesznie, a jednak bez przerwy i szansy, by zaprotestować lub coś wtrącić. – Nie mamy szefowej – powiedziała wreszcie zdumiona sekretarka, a dwie pozostałe kobiety popatrzyły na gościa nieufnie. – Ach! – Angela rzuciła im niewinne spojrzenie przyłapanego na gorącym uczynku polityka. – Mój szef zawsze coś pokręci. – Machnęła dłonią. – Wasz jest pewnie lepiej zorganizowany. Dziewczyny milczały dyplomatycznie. – To może wy pójdziecie? – zapytała Angela. – Termin jest na dzisiaj, więc i tak się zmarnuje, a ani mój szef, ani wasz nie musi o niczym wiedzieć. Idealnie pasuje, bo vouchery są dla czterech osób. Możemy się wybrać wszystkie. Sięgnęła do eleganckiej torby i ze specjalnie przygotowanej koperty wyciągnęła cztery kartoniki. Marketingowcy hotelu, przy którym mieściło się spa, dobrze się orientowali, na czym polega magia reklamy. Bilecik był bardzo gustownie zaprojektowany. Miał kuszący czerwony kolor i ozdobny krój pisma. W krótkich, ale wyrazistych słowach oferował kobietom spełnienie skrytych pragnień o prawdziwie relaksującym wieczorze, który sprawi, że staną się piękne. Dziewczynom na ten widok od razu krew zaczęła szybciej krążyć w żyłach. Angela nie dała im czasu na zebranie myśli. – Schowajcie to dobrze – powiedziała, uśmiechając się ciepło. – Widzimy się dzisiaj wieczorem, a jutro zaczynamy zajmować się sprawami zawodowymi. Przecież niedługo walentynki. Trzeba to uczcić. Chyba że macie inne plany. Nie miały, ale żadna nie zamierzała przyznawać się do tego tak bezpośrednio. – Nie wiem, czy to dobry pomysł. – Sekretarka nie była do końca przekonana. Sprawa od początku wydała jej się mocno podejrzana. – Dla niemieckiej firmy ta kwota to błahostka. – Angelika zbyła jej obawy delikatnym machnięciem dłoni. – A wam się też coś od życia należy. To prezent od firmy na początek dobrej współpracy. Ten argument chyba podziałał, bo dziewczyny uśmiechnęły się i obiecały stawić w umówionym miejscu. Wszystkim powinno zależeć, by negocjacje z firmą Weltblitz przebiegały wzorowo – szef podkreślał to dzisiaj kilkakrotnie. Nie należało drażnić ich przedstawicielki już na samym wstępie. Uznały, że przyjęcie prezentu to dobry pomysł. Mimo zmieniających się warunków gospodarczych niemiecki sąsiad wciąż kojarzył się z kopalnią pieniędzy, a pozbawienie go paru euro wydawało się wręcz patriotycznym obowiązkiem. Angela pożegnała się szybko, nie dając dziewczynom szansy na zadanie żadnych dodatkowych pytań. Na biurku zostawiła czerwone kartoniki. Wyszła z pomieszczenia i skierowała w stronę schodów. Wolała nie spotkać się z Danielem Jakubowskim w windzie. Zbiegła na dół, ryzykując potknięciem się na wysokich szpilkach. Strach znów dał znać o sobie, kąsając ją po łydkach i powodując przyspieszone bicie serca. Minęła bez słowa recepcjonistkę, na szczęście zajętą odbieraniem dzwoniącego właśnie telefonu, po czym wyszła z ulgą na mróz. Pod eleganckim płaszczem, drogim żakietem oraz miękką bluzką ciekła jej po plecach nieprzyjemna strużka potu. Dopadła wynajętego samochodu, z trudem nacisnęła mały przycisk na obcym pilocie i zamknęła się w środku pojazdu jak w twierdzy. Była bardzo dobra w swojej pracy, jednak nie przychodziło jej to łatwo. Żaden z jej znajomych, lekkim tonem porównujący ją do twardej pani kanclerz, nie przypuszczał, ile wysiłku tak naprawdę kosztowało ją to ciągłe udawanie kogoś, kim nie była. Ale nie można się dziwić, że nikt tego nie dostrzegał. Kłamstwo było integralną częścią jej osobowości. Rzeczywiście udawała bardzo dobrze. Najpierw ze strachu, potem z konieczności, a ostatecznie stało się to dla niej sposobem na życie. Westchnęła. Po każdej, nawet najbardziej udanej akcji zawodowej, która opierała się na manipulacji lub oszustwie, czyli prawie zawsze, czuła wyrzuty sumienia. Zagłuszane regularnie przez dobrze dobrane argumenty, głośną muzykę, wesołe towarzystwo czy inne przyjemności, jakie można zdobyć za pieniądze, wciąż odzywały się cichym głosem gdzieś na dnie jej serca i uwierały jak wbita w stopę drzazga. Nie bolało aż tak bardzo, można było się poruszać, ale cały czas przeszkadzało. W Niemczech, w zupełnie obcym środowisku, łatwiej było o tym zapomnieć. Tutaj wszystko jej przypominało, że nie o tym przecież marzyła. Jak to nie o tym? – oburzyła się i przekręciła kluczyk w stacyjce. Cichy, równomierny szum silnika wysokiej klasy samochodu podziałał uspokajająco. Stać ją było na taki luksus. Do wszystkiego doszła sama. Z tego trzeba się tylko cieszyć, a nie dręczyć głupotami. Wyciągnęła telefon i zadzwoniła do hotelu, by zwrócić pozostałe vouchery. Zawsze miała kilka na zapas, żeby być przygotowaną na niespodzianki. Potwierdziła dzisiejszy termin dla czterech osób. To był pierwszy punkt jej planu. Chciała zebrać jak najwięcej informacji przed jutrzejszym spotkaniem, a sekretarka to niewyczerpane źródło wiedzy o szefie. Zakończyła rozmowę, wrzuciła pierwszy bieg i już bez zagłębiania się w życiowe rozrachunki włączyła się do ruchu.\nCopyright for the Polish Edition © 2019 Edipresse Kolekcje Sp. z o.o. Copyright for text © 2019 Krystyna Mirek Wydanie drugie, poprawione Edipresse Kolekcje Sp. z o.o., ul. Wiejska 19, 00-480 Warszawa Dyrektor Zarządzająca Segmentem Książek: Iga Rembiszewska Senior Project Manager: Natalia Gowin Produkcja: Klaudia Lis Marketing i promocja: Renata Bogiel-Mikołajczyk, Beata Gontarska Digital i projekty specjalne: Katarzyna Domańska Dystrybucja i sprzedaż: Izabela Łazicka (tel. 22 584 23 51), Beata Trochonowicz (tel. 22 584 25 73), Andrzej Kosiński (tel. 22 584 24 43) Redakcja: Katarzyna Wojtas Korekta: Edytorial.com.pl Izabela Jesiołowska, Katarzyna Wojtas Projekt okładki i stron tytułowych: Magdalena Zawadzka Zdjęcie na okładce: Coy_Creek/Shutterstock Skład i łamanie: Perpetuum Biuro Obsługi Klienta www.hitsalonik.pl mail: bok@edipresse.pl tel.: 22 584 22 22 (pon.-pt. w godz. 8:00-17:00) facebook.com/edipresseksiazki facebook.com/pg/edipresseksiazki/shop instagram.com/edipresseksiazki ISBN 978-83-8164-102-9 Wszelkie prawa zastrzeżone. Reprodukowanie, kodowanie w urządzeniach przetwarzania danych, odtwarzanie w jakiejkolwiek formie oraz wykorzystywanie w wystąpieniach publicznych w całości lub w części tylko za wyłącznym zezwoleniem właściciela praw autorskich.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Milosc_z_blekitnego_nieba-ebookRO/p1167787i1347801" target="_blank" title="Miłość z błękitnego nieba [Krystyna Mirek] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Miłość z błękitnego nieba [Krystyna Mirek] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Maszynka do włosów Teesa CUT PRO X900 9504390499 - Sklep internetowy AGD, RTV, telefony, laptopy - Allegro.pl\nMaszynka do włosów Teesa CUT PRO X900\n8,95 złx 20 ratraty zero\n4 x Nasadka grzebieniowa, Akumulator: 3,7 V 1300 mAh, Instrukcja obsługi, Moc: 3W, Olejek do konserwacji, Stacja ładująca, Szczotka do czyszczenia, Ustawienia długości: 0,8 mm, 1,05 mm, 1,3 mm, 1,55 mm, 1,8 mm, Zasilanie:wejście: 100 240 V 50/60 Hz/ wyjście: 5 V 1 A, Ładowarka sieciowa\n4 x Nasadka grzebieniowa, Instrukcja obsługi, Olejek do konserwacji, Stacja ładująca, Szczotka do czyszczenia, Ładowarka sieciowa\nKod produktu :TSA0523\n2 lipca 2020 od z...2\n20 kwietnia 2020 od k...4\n17 września 2020 od l...7\nmaszynka super , bez żadnych zastrzeżeń, polecam\n14 września 2020 od k...6\n13 września 2020 od x...8\nWszystko ok, fajna maszynka.\n8 września 2020 od a...1\n31 sierpnia 2020 od d...2\nDobra jakość wykonania jak weźmiemy tą półkę cenową, ostra, gładko tnie (nie wyrywa włosów), duży wyświetlacz na którym pokazane są takie informacje jak: ilość minut do rozładowania maszynki, powiadomienie o naoliwieniu ostrza oraz powiadomienie o ładowaniu, gdy podepniemy ją do ładowarki, która dosyć dobrze wygląda, lecz jest wykonana ekonomicznie.\nWygląd, działanie, estetyka\n17 sierpnia 2020 od G...6\nBardzo ładnie wykonana. Dotychczas używałem philipsa i Brauna w podobnej kwocie i ta spisuje się najlepiej. Polecam\n17 maja 2020 od a...a\npolecam .towar sprawny\n12 maja 2020 od n...4\nPolecam w 100 % . Bardzo porządnie wykonany produkt\nwygląd, wykonanie, działanie\n21 kwietnia 2020 od j...m\nRewelacja. Maszynka bardzo ostra i świetnie obcina włosy.\n5 kwietnia 2020 od k...0\nNaprawdę super sprzęt.\n3 kwietnia 2020 od b...r\nWszytko zgodne z opisem .\nTowar był dobrze zabezpieczony, nic nie było uszkodzone .\n+25 685 00 40\nDOOR-TO-DOOR to bez wątpienia najwygodniejsza i najbardziej przyjazna klientom forma składania reklamacji, obejmująca większość produktów marki Teesa. Nie musisz wychodzić z domu! Wystarczy, że wypełnisz zgłoszenie, w którym opiszesz problem i podasz adres na jaki mamy wysłać kuriera. My zajmiemy się resztą i odbierzemy Twój produkt z każdego wskazanego przez Ciebie miejsca w kraju. Zrobimy wszystko, by ograniczyć niedogodności związane z naprawą naszych urządzeń.\nKurier odbierze od Ciebie wadliwy sprzęt i dostarczy go do autoryzowanego serwisu marki Teesa, gdzie nasi specjaliści zajmą się problemem. Po naprawie urządzenie zostanie odesłane w to samo miejsce. Nie musisz martwić się ani o transport, ani o koszty – za wszystko odpowiadamy my!\nReklamację można zgłaszać pod adresem: http://serwis.teesa.pl/\nPamiętaj, aby zapoznać się z Regulaminem przed wysłaniem zgłoszenia!\nMasz problem ze sprzętem Teesa?\nwejdź na http://serwis.teesa.pl/\nReklamacje należy składać poprzez serwis DOOR-TO-DOOR. Wystarczy wypełnić formularz znajdujący się na stronie http://serwis.teesa.pl/. Przed wysłaniem zgłoszenia można skonsultować usterkę z serwisem wysyłając e-mail na adres serwis@lechpol.pl lub dzwoniąc pod numer 25 685 00 40.\nAby skorzystać z prawa odstąpienia od umowy, należy poinformować LECHPOL ELECTRONICS spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w Miętnem, ul. Garwolińska 1, 08-400 Garwolin email: serwis@lechpol.pl, tel.: 25 685 00 40 o swojej decyzji o odstąpieniu od niniejszej umowy w drodze jednoznacznego oświadczenia (na przykład pismo wysłane pocztą lub pocztą elektroniczną).\n25 *** ** ** (\nTeesa, jest jak prawdziwa kobieta, lubi otaczać się ładnymi i funkcjonalnymi produktami, które pozwalają na szybkie opanowanie każdej sytuacji, nie rujnując przy tym domowego budżetu. Dlatego dostarcza szeroką gamę urządzeń małego AGD, gwarantujących najwyższy poziom jakości w bardzo atrakcyjnej cenie. Teesa daje ogrom narzędzi, które pomagają nie tylko zadbać o wygląd i porządek w domu, ale także zaserwować domownikom lub gościom najbardziej wyszukane potrawy oraz zdrowe świeżo wyciskane soki z owoców i warzyw. Odkryj swoją nową przyjaciółkę, która pomoże Ci zaskoczyć innych.\nNumer oferty: 9504390499


KRÓTKI PODRĘCZNIK AMERYKAŃSKIEJ DEMOKRACJI – Blog Piotra Plebaniaka\nTeks z http://www.abcnet.com.pl/?q=node/856\nChociaż Stany Zjednoczone są bardziej wolne i bardziej demokratyczne niż wiele innych krajów, to nie są one wcale – jak sądzę – ani tak wolne, ani tak demokratyczne jak oczekuje się od nas byśmy wierzyli, że jesteśmy i stają się takimi coraz mniej. Wydajemy się być naprawdę specjalistami w zachowywaniu pozorów. Oto parę spostrzeżeń dotyczących techniki tego procesu.\n1) Wolność słowa nie istnieje w Ameryce. Wszyscy wiemy czego nie wolno nam powiedzieć i o kim nie wolno nam tego powiedzieć.\n2) Demokracja w wydaniu dwu ledwo co różniących się partii faktycznie nie jest demokracją. Demokracja parlamentarna zezwala na wyrażanie całego wachlarza opinii: kandydat ekologiczny może być wybrany obok komunisty, separatysty rasowego i libertariana. Zapewni to, że ich idee będą przynajmniej słyszane. W przeciwieństwie do tego, dwupartyjny system zapobiega wyrażeniu jakichkolwiek idei, które obie partie zgodzą się stłumić. Jak dużo otwartej dyskusji słyszy się podczas wyborów prezydenckich na temat np. ras, imigracji, aborcji, kontroli posiadania broni i trwającej abolicji chrześcijaństwa? Dla większości ludzi to sprawy najwyższej wagi, a mimo to są tłumione. Wybory dają jednak społeczeństwu poczucie uczestnictwa, podczas gdy ich polityczne znaczenie równe jest finałowi meczu amerykańskiego footballu.\n3) Wielkie jednostki administracyjne (stany) zniechęcają do autonomii. Gdyby np. polityka edukacyjna była formułowana w małych jednostkach administracyjnych, takich jak miasta czy powiaty, to można by przypilnować burmistrza i mieć realne perspektywy wpływania na szkoły dla dzieci. Jeśli polityka ustalana jest na szczeblu stanu, to wtedy chcąc ją zmienić trzeba rzucić pracę, zorganizować szeroką kampanię kosztującą fortunę i stworzyć komitety w dziesiątkach miast. To jest niepraktyczne. W Ameryce władze lokalne ustanawiają podatki od nieruchomości i przepisy parkowania samochodów. O wszystkim co ważne decyduje się zdalnie.\n4) Gdzieś daleko – olbrzymie, bezduszne biurokracje służą jako polityczne koła zamachowe i izolują wybranych dygnitarzy od zachcianek motłochu. Spróbuj zadzwonić z Wyoming do Departamentu Edukacji. Pracownicy są anonimowi, opłacani regularnie, nie odpowiedzialni przed nikim, nie można ich usunąć i nic ich nie obchodzisz. Wśród nich, więcej osób niż nawet jesteś w stanie uwierzyć, zatrudnionych zostało w ramach programu preferencji dla wszystkich z wyjątkiem białych i prawdopodobnie nie wie jak przeliterować nazwę Wyoming. Nie jesteś w stanie wpływać na nich w żaden sposób, a jednak oni oddziałują na ciebie.\n5) Dla naszego wzrastająco scentralizowanego i arbitralnego rządu wyeliminowanie potencjalnie konkurencyjnych ośrodków władzy było i jest kluczowe. Właśnie to jest jedną z przyczyn wspomnianego wyżej osłabiania Kościołów. Wierni uznają wyższą moc stojącą ponad państwem i mogą zdecydować się słuchać właśnie jej, a nie Waszyngtonu. Szczególnie Kościół Katolicki ze swą nieodłączną organizacją był niegdyś potężny.\nPodobnie eliminacja praw stanowych – dziś już prawie zupełna – zlikwidowała kolejne potencjalne źródło opozycji. Przemysł – w czasach J. P. Morgana – politycznie potężny, został okiełznany przez przepisy i kontrakty federalne. Siły zbrojne w Stanach Zjednoczonych nigdy nie były aktywne politycznie. Jedyną dostępną opcją jest rząd.\n6) Paradoksalnie – wzmacnianie siły grup, które nie są w stanie zagrozić rządowi wzmacnia go. Grupy te służą jako przeciwwaga dla tych, którzy mogliby rzucić wyzwanie władzom centralnym. Na przykład biała i zdominowana przez mężczyzn kultura Stanów Zjednoczonych, choć nie ucieleśniona w żadnej dającej się zidentyfikować organizacji, przez pewien czas pozostawała silna. Zachęcanie do sporów przez propagowanie poczucia pewności siebie Murzynów, feministek i homoseksualistów oraz import nie dających się zasymilować mniejszości etnicznych, osłabia to co niegdyś stanowiło główny nurt kultury.\n7) To co wydaje się być rządem, rządem w rzeczywistości nie jest. Faktyczna władza w Ameryce znajduje się w rękach – jak to określił niegdyś George Will – ?permanentnej klasy politycznej,? której formalny rząd jest podporządkowany. Klasa ta to ?profesoriat?, dziennikarze, politycy, zmieniający się jak w karuzeli dygnitarze z nominacji i wysokiej rangi biurokraci. To właśnie oni – posługując się wcześniejszym przykładem edukacji – tworzą podręczniki dla waszych dzieci, decydują jak historia powinna być napisana na nowo i ustalają normy akademickie – wszystko bez zwracania jakiejkolwiek uwagi na was. Nic nie jesteście w stanie w tej sprawie zrobić.\n8) Rządy w USA sprawowane są przez pięć rodzajów władzy. Wg rangi ważności są to: Sąd Najwyższy, media, prezydent, biurokracja i Kongres. Funkcją Sądu Najwyższego, któremu nie można się sprzeciwić i który nie jest odpowiedzialny przed nikim, jest narzucanie rzeczy, których Kongres boi się tknąć. Jest to ustanawianie programów pożądanych przez rządzącą klasę polityczną, których nie miałyby szansy wprowadzenia drogą demokratyczną. Chociaż formalnie jest to organ sądowniczy, to w rzeczywistości Sąd jest naszym ministerstwem kultury i obyczajów. Ustanawia on politykę dotyczącą integracji rasowej, aborcji, pornografii, praktykowania religii, decyduje które grupy otrzymają specjalne przywileje i jaka forma wypowiedzi powinna podlegać karze.\n9) Media mają dwa cele w rządzeniu. Pierwszym jest zapobieganie dyskusji i w miarę możności blokowanie wiedzy o tematach objętych tabu. Drugim jest wpajanie za pomocą nie kończących się okrężnych metod, wartości i przekonań permanentnej klasy politycznej. Informuje się zatem szeroko np. o okrucieństwach rasowych popełnianych przez białych wobec czarnych, podczas gdy podobne czyny jakich dopuszczają się czarni wobec białych są zatajane. Większość ludzi wie o tym przynajmniej mgliście. Niewielu wie o stopniu zarządzania informacją.\n10) Kontrola telewizji sprowadza się do kontrolowania społeczeństwa. To jest magia. Jest to taki truizm, że nie zawsze dostrzegamy jak jest on prawdziwy. Skrzynka ta jest wszechobecna, nie można przed nią uciec. Papla do nas w barach, restauracjach, mieszkaniach i podczas długich lotów samolotem. To jest nasza narodowa niańka. Większość Amerykanów każdego dnia wpatruje się w nią godzinami.\nKluczem do kulturalnej kontroli jest zapewne to, że ludzie nie potrafią nie patrzeć na ekran. Prawdą jest chyba, że głupi ludzie nie będą oglądać inteligentnej telewizji, ale jest z pewnością prawdą, że inteligentni ludzie będą oglądać głupią telewizję. Wygląda na to, że jakakolwiek telewizja preferowana jest zamiast zupełnego jej braku. W czasach gdy ludzie czytają coraz mniej, skrzynka ta nabywa nieomal wyłącznych praw do ich umysłów.\nTelewizja nie mówi ludziom co mają robić. Ona im to pokazuje. Ludzie potrafią się opierać namowom, ale jeśli widzą coś powtarzającego się raz po razie, całymi miesiącami, jeśli widzą te same wartości ukazywane aprobująco, to przyjmą te zachowania i wartości. To zabiera lata, ale działa. Żeby się upewnić, że to działa sadzamy nasze dzieci przed telewizorem od niemowlęctwa.\n11) Na koniec, ludzie nie chcą wolności. Chcą wygody, dwustu kanałów telewizji kablowej, seksu, narkotyków, rock-and-rolla, łatwej pracy i aut sportowych. Żaden kraj z prawdziwie wyszukanym domowym centrum tv nie zerwał się do buntu. Ogromna ilość ludzi w skrytości lubi by mówić im co mają robić. Bylibyśmy chyba szczęśliwsi z królem.\nNarkotyki i ich dystrybutorzy


Odświeżające róże do policzków | Blog kosmetyczny, beauty, moda, makijaże\nOdświeżające róże do policzków\nRóże do policzków potrafią ożywić cały makijaż, wydobyć naturalne rumiane lico ale też mogą zaszkodzić przy skórze naczyniowej czy reaktywnej, na co dzień nikt z nas nie stosuje maksymalnie kryjących podkładów dlatego dzisiaj zestawienie róży, które powinny podkreślić atuty a nie zaszkodzić.\nSin Skin,Holographic Highlighter 047 to mój nowy nabytek. Róż, który sam w sobie jest chłodny. Zanurzone w nim złote drobinki przepięknie się mienią dając efekt trochę subtelniejszy niż typowego rozświetlacza. Poświata różu jest delikatna i jednak to rozświetlenie wychodzi na pierwszy plan, nie tworzy smug szarego różu a dobrze współgra z kosmetykami położonymi na twarz. Jest wypiekany dzięki czemu jest niesamowicie wydajny. Konsystencja jest gładka i nie pudrowa dzięki czemu nie odznacza się na samej skórze.\nEssence Róż 10 Befitting, który na pozór nie jest wybitnie robiący dobre wrażenie. Dobrze sprasowany i nie pudrowy ładnie sunie po skórze dobrze się w nią wtapiając. Cienką warstwą osiągniemy delikatny efekt przyrumienionych polików zaś przy większej dawce spokojnie zastąpi bronzer (jeśli lubimy tego typu efekty). Posiada domieszkę czerwieni co po dla osób o ciemnych włosach jedynie podkreśli kontrasty, ma lekko satynowe wykończenie dzięki czemu nie wygląda sucho.\nDeborah 63 kolejna propozycja różu wypiekanego z niewielkimi drobinkami, które nie dają efektu tafli. Pod spodem w opakowaniu kryje się pędzelek z włosia naturalnego (nie jest zły, myślę jednak, że nie jest on potrzebny). Różowa brzoskwinia tak określiłbym ten odcień, idealny dla skór naczyniowych, palacza czy dojrzałych a nawet młodych, które chcą ożywić swoją skórę. Nałożony cienką warstwą tworzy efekt słowiańskiego piękna, tutaj (jak i w wszystkich różach tutaj pokazanych) mamy świetny naturalny efekt, ktory sunie na skórze i scala się z makijażem.\nPupa 204 to róż o masełkowej konsystencji, którą polubią skóry przede wszystkim dojrzałe. Dwustopniowe opakowanie kryje pędzle z włosia syntetycznego (jak na pędzel dodawany do różu jest spory i dobrej jakości). Jego wykończenie określiłbym jako matowe, ale miękkie. i subtelne. Sam w sobie posiada delikatnie ciepłe tony a to z kolei sprawia, że jest świeży, raczej nie lubi się z mocnym bronzerem i konturowaniem twarzy bo w takiej kombinacji wychodzi bardzo ciemno na skórze. Dla efektu odświeżenia makijażu lepiej nakładać go cienką warstwą.\nSigma Cor-De-Rosa Aura Powder róż pomiędzy Essence a Pupa, bardziej wyważony o masełkowej konsystencji. Przeważają tu brzoskwiniowe tony dlatego mimo wszystko zaliczam go do grupy bardziej odświeżających niż tych, które robią rumiane lico. Róż chce być satynowy jednak na skórze wychodzi bardziej matowy. Delikatny i subtelny , ale nadal widoczny to kolejna propozycja dla skór naczyniowych, które chcą mocniejszego efektu niż np. Deborah.\ndeborah róż , do konturowania twarzy , drogeryjne róże , essence kosmetyki , makijaż róż , odświeżający róż , pupa róż , róże do policzkó , sigma róż , sin skin rossmann , twarz\nDorota 11 stycznia 2020 09:19\nDeborah mi najbardziej odpowiada, ale i tak oddałam dalej :p\nŁukasz Bier 11 stycznia 2020 11:11\nNie lubisz róży? :)\nDorota 13 stycznia 2020 22:09\nLubię, ale mam ich tyle, że czułabym się egoistką nie dzieląc nic z córką ;) Taniej by mi było mieć dwóch synów niż córki, nie wyszło ;D\nŁukasz Bier 15 stycznia 2020 10:04\nDobra mama! haha\nZapachem pisane 11 stycznia 2020 12:13\nPodoba mi się ten z Sin Skin, piękny blask daje :)\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 14:36\nBardzo pozytywnie zaskoczył :)\nMoja lepsza wersja 11 stycznia 2020 13:25\nUwielbiam takie odcienie. W naturalny sposób dają na buzi zdrowy rumienieć :-)\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:01\nO to chodzi w różach :)\nBlingBlingMakeUp 11 stycznia 2020 13:33\nBlingBlingMakeUp 11 stycznia 2020 13:34\nOj teraz zapragnelam tego ze SinSkin :D\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:02\nPragnij i bierz :D\nzarysowana 11 stycznia 2020 16:03\nBardzo rzadko używam różu. Bardziej cenię sobie bronzer :)\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:05\nTo dwa inne porodukty, może się przekonasz : )\nnatalia20041989 11 stycznia 2020 16:06\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:06\nDrzemiące Piękno 11 stycznia 2020 16:11\nRóż stanowi idealne dopełnienie makijażu,\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:07\nKasia J. 11 stycznia 2020 17:48\nSin Skin bardzo mi się spodobał. Delikatny, a jednak widoczny :)\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:08\nPiękny rozświetlaczo róż :)\nChocolade 11 stycznia 2020 18:07\nPrzyznam, że wszystkie prezentowane przez Ciebie odcienie są w moim typie ;) Najbardziej lubię róże o połyskującym wykończeniu :)\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:11\nJa jestem miłośnikiem właśnie tego typu odcieni :)\nNaćpana Książkami 11 stycznia 2020 19:27\nRóże do policzków nie używam, ale ładnie się prezentuje.\nMadziakowo 11 stycznia 2020 19:43\npierwszy mi sie podoba choc rzadko uzywam:P\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:12\nUżywaj używaj ;p\nBlogowy Świat 11 stycznia 2020 20:04\nRóż do policzków to mój must have w moim makijażu :)\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:13\nŚwiat Pani Domu - Ola 11 stycznia 2020 22:45\nZ tych róży, które pokazałeś to sdecyzowanie Sin Skin to mój faworyt kolorystyczny!\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:18\nCzyli musi się błyszczeć!\nWioleta Sadowska 11 stycznia 2020 23:36\nUżywam różu, więc Twój wpis mnie zainteresował.\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:19\nMoże coś dla siebie znajdziesz :)\nLili 12 stycznia 2020 13:24\nTen pierwszy róż mi się najbardziej podoba - chyba będzie idealny dla mnie 🙂\nKoniecznie go sprawdź :)\nJestem Magdalena 12 stycznia 2020 15:21\nRóże uwielbiam i sięgam po nie każdego dnia :) W ciągu roku zmieniają się jednak odcienie po które sięgam :)\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:20\nMasz całą paletę o wyboru :)\nTARA 12 stycznia 2020 19:14\nJak już na insta napisałam - leniwiec makijażowy jestem i różu nie używam;))\nZ natury jestem bardzo blada i jakoś tak zawsze marnie mi to różowanie wychodziło:D\nA ja powtózę, że leniwce czaserm się ruszą i trzeba to wykorzystać haha ;p\nAnanka 12 stycznia 2020 21:48\nThese look pretty I like the shimmery :-D\nsimply_a_woman 12 stycznia 2020 21:50\nNie ma to jak ladny roz. Ja preferuje matowe 😊\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:21\nQuiet and Sun by Alexa 12 stycznia 2020 23:47\nNajbardziej spodobał mi się ten z Sigmy.\nPrawda, że ładny? :)\nPuderniczka.blog 13 stycznia 2020 10:25\nBardzo lubię takie zgaszone odcienie różu.\nJa jak widać również ^^\nAnia inspiracje 13 stycznia 2020 10:53\nSin Skin, daje niesamowity blask, skusiłabym się :)\nŁukasz Bier 13 stycznia 2020 15:22\nBeata 13 stycznia 2020 11:29\njagglam 13 stycznia 2020 15:09\nRóż z marki Pupa pięknie się prezentuje! ;) a do tego ten cudny odcień ;)\nPrzyjemną konsystencje ma :)\nHellojza About Beauty 13 stycznia 2020 18:45\nPiękne ;) Uwielbiam taki odcień na policzkach ;)\nŁukasz Bier 15 stycznia 2020 10:48\nMoje klimaty w końcu :D\nKathy Leonia 13 stycznia 2020 18:46\nja róże używam jako cienie xd\nŁukasz Bier 15 stycznia 2020 10:50\nTak jak napisałem można śmiało jako cienie :D\nAyuna 14 stycznia 2020 11:11\nWszystkie są piękne, bardzo lubię róże :)\nGranivera 14 stycznia 2020 12:14\nJa mam cerę reaktywną :( Z twoich propozycji wpadła mi w oko Deborah :)\nŁukasz Bier 15 stycznia 2020 10:52\nJa również dlatego z przyzwyczajenia już dobieram odcienie innym tak by nie uwydatnić rumienia :)\nLife by Kadia 14 stycznia 2020 13:05\nNie miałam żadnego z wymienionych :)\nCarolyna's world 14 stycznia 2020 14:07\nDeborah i Pupa to moi faworyci wśród tych przez Ciebie wymienionych :-)\nŁukasz Bier 15 stycznia 2020 10:54\nDo Połowy Pełna 14 stycznia 2020 14:51\nRóże do policzków, to ten rodezaj kosmetyku który musze nałożyć :) bardzo lubię siebie z rumianymi policzkami :)\nŁukasz Bier 15 stycznia 2020 10:55\nRumiane lico to jest to!\nDobre Dla Urody 14 stycznia 2020 19:19\nNie wyobrażam swojego makijażu bez różu! Ten od Deborah prezentuje się fantastycznie, chyba mam gdzieś podobny w zapasach... :)\nŁukasz Bier 15 stycznia 2020 10:56\nKorzystaj bez obaw :)!\nKulinarna Maniusia 15 stycznia 2020 08:41\nPrzyznam ci się, że jeszcze nigdy nie używałam różu. Może czas spróbować :-)\nMoże się przekonasz! :)\nAnia - Kobieta Nieidealna 19 stycznia 2020 19:28\nŁukasz Bier 25 stycznia 2020 17:45


Ceny Cieląt 2018 - Strona 2 - Ceny żywca - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzez krzysztofsb, Styczeń 5, 2018 w Ceny żywca\nJak z opłacalnością opasu jałówek? Bo nie wiem czy kupować jałówki czy same byczki\nLepsza mieszańcowa czy mięsna jałówka jak byk hf i cena lepsza.\nWczoraj sprzedane dwa byczki mieszańce hf x szwedzka czerwona, kilkudniowe, za 650 i 600 zł.\nEdytowano Styczeń 12, 2018 przez Folenka\n19 godzin temu, abcd_2007 napisał:\n100 razy wolę jałówkę MM niż byczka hf, wczoraj poszły na ubój wiek ok 20 miesięcy średnia waga 650kg srednia cena 7,69 netto!!!\nMOŻE KTOŚ BYŁBY ZAINTERESOWANY KUPNEM BYCZKOW HF ORAZ MIESZANCOW HF/BB ZACHODNIOPOMORSKIE\n7,69 netto? To w jakiej poszły klasie, po ile za kg i jakie wybicie?\nEdytowano Styczeń 12, 2018 przez soltys48\nTo przy cenie 13,4 netto wybicie wyszło ok. 53,5% Ładnie! U mnie sprzedana ostatnio jałówka ZBxBD, bardzo ładna wybiła się w O na 50,5%... I weź tak sprzedawaj\njedna 50% BD dała lekko ponad 56%\nEdytowano Styczeń 13, 2018 przez soltys48\nChciałbym przerzucić się na mięsne rasy byków LM oraz SM. czy od handlarzy kupujecie warto, czy szkoda ryzyka pieniążki? np tu z okolic https://www.olx.pl/oferta/cielaki-mm-simental-oraz-limusine-jakosc-transport-byczki-jalowki-CID757-IDqRIb7.html#03bd55b4ab;promoted\nOd handlarzy warto, ale trzeba wiedziec od kogo, bo to co tu podałes w linku to chyba gorzej nie mogłes trafić, widać ze nie jesteś na bieżąco w temacie, jak interesują cie włoskie cielęta\nZna ktoś w łódzkim ubojnie która skupuje cielaki na uboj\nEdytowano Styczeń 15, 2018 przez nikolas29\nWłoskie miniaturki.. kiedyś było troche pisane o nich\njedno można o nich napisać ładnie wyglądają\nDnia 14.01.2018 o 22:41, antoni69 napisał:\nszukałem w okolicy na olx, pierwszy lepszy link,\nJa potrzebuję na razie 2 sztuki małe, ale nie wiem kto mi przywiezie takie dobre mięsne albo chociaż dobre mieszańce na podwórko, Województwo Podlaskie, może kogoś polecicie oby nie samego siebie\nPodlaskie?? A weź poszukaj toż to tam zagłębie cielaka przecież rolnicy powtórki i słabe sztuki mięśniakami robią\nposzukam, może lepiej od gospodarza, jak znajdę, i może od pochodzenia LM lub SM\nOczywiście że lepiej bezpośrednio od gospodarza. Wystarczy systematycznie obserwować ogłoszenia w okolicy i coś trafisz, raz ze najczęściej taniej niż u handlarza a dwa mniejsze ryzyko, że będzie chorować. Im mniejszy gospodarz tym lepiej.\nz tą taniością bym polemizował\nKiedys tez chcialem kupowac cielaki z olx od gosposarzy 2 godz po wystawieniu ogloszenia jestem nasta osoba i facet mowi ze jak ci wczesniej nie wezma to zadzwoni odpuscilem odrazu bo i z ceny trzeba by bylo sporo utargowac. Takich i podobnych przypadkow bylo 3 i od tamtej pory kupuje od znajomych czy dalszych sasiadow . Wystarczy troche pojezdzic zostawic tel cos sie trafi nie zawsze jakis miesny\na ja z kolei sporo kupuje z olx ale trzeba szybko reagować\nRacja,i zwyky czlowiek tez chce zarobic jak najwięcej.Mi znajomy dał cynka ze jego sąsiad ma pięknego byczka do sprzedania.Pojechałem to cielak ok 110 kg przykuwa uwagę.Facet powiedział że go sprzeda po 15 zł.Ale to jeszcze nic.On go będzie sprzedawał za 3 tygodnie bo teraz za mało wezmie.Na olx to mi się gow....gotują jak widze 2 strony cielaków od jednego handlarza w najblizszych miejscowosciach.A zwykły czlowiek wrzuci ogloszenie to dam przykład;;cielak czerwony 2 tygodniowy 1200zł.To w ciągu 2 godzin 211 odsłon 61 numeru.\nto z handlarzami to norma 100km od mojej miejscowaści jest z 70% handlarzy, ze 25% odsady a reszta jakieś mniejsze ale jak coś ciekawego to nieraz i po pół godz od wystawienia jadę\nJa kupuję z olx od handlarzy z okolicy. cieleta z podlasia lub mazowieckiego jada tutaj ok.300km.chude,kaszla z biegunkami.odchowac masakra!!.północ kuj-pom.\nto po co takie kupujesz??\nOpinia o ZM Łuniewscy\nJakie opinie o firmie Łuniewscy jak oceniacie sprzedaż bydła do tej firmy?


IV Europejskie Forum Rolnicze odbędzie się 30 czerwca br. w Centrum Zaawansowanych Materiałów i Technologii CEZAMAT w Warszawie. Jakie tematy będą poruszane podczas tegorocznego Europejskiego Forum Rolniczego?\nGłówne punkty Europejskiego Forum Rolniczego\nGłównym punktem wydarzenia będzie debata na temat nowej perspektywy finansowej WPR, zwłaszcza w odniesieniu do Europejskiego Zielonego Ładu i walki ze zmianami klimatycznymi. W dyskusji wezmą udział przedstawiciele Komisji Europejskiej oraz ministrowie rolnictwa z Polski oraz innych unijnych krajów. W drugim dniu forum kluczowa będzie debata poświęcona możliwościom rozwoju handlu polskimi produktami rolno-spożywczymi.\nPanele z udziałem specjalistów z rolnictwa i branży rolno-spożywczej\nWśród panelistów znajdą się przedstawiciele rządu, organizacji producenckich oraz wiodących krajowych i zagranicznych instytucji handlowych. W programie konferencji przewidziano również tematyczne panele dyskusyjne z udziałem ekspertów branży rolno-spożywczej, przedstawicieli świata nauki, organizacji branżowych oraz firm związanych z sektorem. Obok dyskusji prezentowane będą nowoczesne rozwiązania dla rolnictwa, przetwórstwa, produkcji i handlu rolniczego.\n– Zapraszamy do uczestnictwa oraz współtworzenia kolejnej edycji Europejskiego Forum Rolniczego. Tradycyjnie porozmawiamy o problemach, nadziejach i wyzwaniach stojących przed polskim i europejskim rolnictwem – mówi Krzysztof Podhajski, prezes zarządu Fundacji Europejski Fundusz Rozwoju Wsi Polskiej, współorganizatora forum.\nBezpłatna rejestracja na wydarzenie rozpocznie się w styczniu 2022 roku za pośrednictwem formularza na stronie internetowej EFR.\nEuropejskie Forum Rolnicze pod patronatem Tygodnika Poradnika Rolniczego\nIV Europejskie Forum Rolnicze organizowane jest przez EFRWP we współpracy z Agro Promotion. Podczas forum zostanie rozstrzygnięty konkurs „Innowacyjny Rolnik”, który „Tygodnik Poradnik Rolniczy” przygotowuje z EFRWP. „Tygodnik” sprawuje również patronat medialny nad forum.