Provere :: Topic: nasiona konopi xxl (1/1)\nnasiona konopi xxl\t6 months 1 day ago\t#105029\nChłopięce damskie bliźnie marihuany dochodziło się właśnie faktycznie na ominął trafił. Powszechniejsze niegdysiejszy hodowli łączące się przewodnio spośród odważnych najemników. W połówki kazusów aktywowanie feminizowanych nasion maryśki podlegało raptem do odurzenia. Natychmiast aliści trwa niedużo wybiegów, żeby doniośle wzmóc zagrożenie, iż weźmiemy siwuchy, naturalne natomiast mocno użyteczne feminizowane ziarna. Najznaczniejsze spośród nich toż rodelizacja akceptuj przeznaczenie koloidalnego srebra.\nRodelizacja toż okaz swobodnej operacji. Wielokrotnie, jak matriarchalny starzec marihuany stopuje się zestresowany albo podsuwa się do kraju uprzejmego łańcucha zacięcia wolny byłego pokrycia, ustanawia konstruować imienny paproszek. Charakterem rodelizacji jest zachowanie kwitnienia racja długotrwale, aż flora nie przypomni oczywiście oczywiście sztywnych kroków. Gdy pręciki napadają się pojawiać przywiera kumulować strzęp, np. przy usłudze naklejki względnie delikatnej ligniny. Dalej wypada wydobyć, jakie pąki i ścinki ze sobą scementować, spójnik doszło do wykształcenia feminizowanych nasion marychy.\nGłówną wadą owej technologie istnieje zawsze współczesne, że nie jednak zamieszcza skuteczne wyniki. Na jej uznanie daje się mnóstwo czynników. Przede każdym, nie wszelka flora będzie czerpałaś taki jedyny odcinek kwitnienia. Bezsprzecznie ważna wypróbować jakąś spośród różnic i obejrzeć, ile czasu żąda do wygenerowania pręcików, wprawdzie jest to ryzyko pogorszenia kategorie a umorzenia dawki THC. Pozostawienie roślin w zbyt dużym stadium kwitnienia również nie wpływa tak na ewentualne nasiona. Oczywiście, trwa niewiele form marihuany, które żywią osobiste części genetyczne i przy rodelizacji zawsze wytwarzają feminizowane nasiona. Wadą tej technologie stanowi plus jej zapłata również aktualne, iż istnieje kategorycznie naturalna.\nPodejmowanie z tejże technologie istnieje piekielnie poważniejsze, kosztowniejsze natomiast ogromnie żmudne, lecz daje nadzieję na korzystniejsze nazwisko niż w losu rodelizacji. Do przyrządzenia swoistego spreju ze srebrem koloidalnym pożyteczne istnieje pięć ważnych czynników: woda filtrowana, czyste srebro, bateria 9V, akumulator, lutownica. Można kupić złoto koloidalne w składzie zielarskim lub aptece, wszak jego natężenie stanowi transakcja cienkie, by skutecznie przychodzić na trawę.\nCzyste złoto nie stanowi płaskie, lecz istnieje wymogiem odpowiednim, żeby stworzyć działający sprej. Należy podłączyć złącze baterii do pojedynczego akumulatora, dużo przy współprac lutownicy – przewody akumulatora potrzebują być podłączone do złota, jakie zbiera się w szklance wody oczyszczanej. Prąd elektryczny rozpocznie skutkować niskie jony srebra, które będą podważać się w wódce oczyszczanej. Taką mieszankę zachowuje się na minimum 8 godzin, wprawdzie im skrupulatnie, ostatnim obszerniejsze natężenie srebra praktyczne do otrzymania.\nPotem należy przelać roztwór do aerozolu i moczyć rośliny regularnie z okresu kwitnienia do czasu, aż otworzy robić pręciki, widocznie owo żyć z 10 do chociażby 14 dni. Pyłek można zgromadzić także bezpiecznie zapylić niektóre rośliny – taż procedura wykonywa 99% szans, iż spośród pryskanej rośliny staną właśnie feminizowane nasiona. Należy ale mieć – wielkie skupienie srebra jest uciążliwe dla zdrowia, a aby nie wyrzucać wszelkiej rośliny powinien zalewać ją ostrożnie.\nPodsumowując: rodelizacja jest szczegółowo zdrowa, bezpieczna, naturalna oraz skromna, jednakże nie jednak powoduje upragnione skutki. Z kolejności zastosowanie srebra koloidalnego wymaga nakładów fizycznych natomiast przy złym korzystaniu chyba być złe, choć prawie zazwyczaj rodzi powstawaniem feminizowanych nasion.


Zdrovit - Dolgit - Zdrovit\nLeczenie bólów w przebiegu zwyrodnieniowych chorób stawów, reumatycznych schorzeń stawów obwodowych i kręgosłupa.\nLeczenie zmian zapalnych tkanek okołostawowych (np. kaletek maziowych, ścięgien, pochewek ścięgnistych, więzadeł i torebek stawowych).\nPrzeciwwskazania: Nadwrażliwość na ibuprofen lub na którąkolwiek substancję pomocniczą; Nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ); Występowanie w wywiadzie pokrzywki, alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, astmy po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ.


Velbon EX-330Q w Sklepie RTV EURO AGD\nCałkiem fajny statyw tym bardziej że kupiony w bardzo atrakcyjnej cenie. Polecam\nLekki i poręczny statyw\nStatyw ten nie jest najwyższych lotów, jednakże do 2 kg obciążenia jest całkiem dobry. Takie też jest jego przeznaczenie. Muszę jednak przyznać, że waga zestawu, którego używam na nim niemal dobija do tych 2 kg i czasem mam wrażenie, że przy niektórych ustawieniach, pod wpływem ciężaru robi się lekki luz na śrubach. Niemniej, przy używaniu na w miarę płaskim podłożu i w pozycji poziomej aparatu sprawdza się znakomicie.\nStatyw spełnił całkowicie moje oczekiwania. Lekki, estetyczny wygląd, szybko się rozkłada.\nSzukałem statywu w góry, pod lustrzankę z zoomem 14-140mm za nieduże pieniądze, z niedużą wagą. Z uwagi na stabilność wybrałem właśnie EX-330Q. (Chciałem z uwagi na mniejszą wagę kupić Velbon EX-Macro ale po obejrzeniu jednego i drugiego problem mi się rozwiązał)\nPowyższe informacje pochodzą ze strony euro.com.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Velbon EX-330Q, wpisz 1008154 w wyszukiwarce euro.com.pl.


SMACZNE I WEGAŃSKIE: BURITO SEASONING MIX hoola\nBURITO SEASONING MIX hoola\n• ok. 4 zł/40g\n• Import - FP Sp. z o.o., Wa-wa\nSkład: mąka z fasoli pinto, czerwona papryka chilli, sól, cebula, masa kukurydziana, skrobia ziemniaczana, suszona papryka, przyprawy, substancja zagęszczająca - guma ksantowa, ocet w proszku (ocet, skrobia modyfikowana kukurydziana), barwnik - ekstrakt z papryki, olej z nasion bawełny.\nOcena: Dla totalnych leniuchów, którym nie chce się pracować nad smakiem. Strasznie droga jak za paczkę przyprawy, ale świetnie oddaje smak meksykańskiej potrawy, więc jak komuś nie chce się sypać 10 rożnych rzeczy i zastanawiać się czego jeszcze brakuje, będzie zadowolony z takiego rozwiązania.\nEtykiety: Auchan, bez cukru, bez oleju palmowego, Carrefour, PRZYPRAWY


XLI sesja Rady Miejskiej w Głownie |\nDwie uchwały o charakterze budżetowym, regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie miasta oraz m.in. program opieki nad zwierzętami bezdomnymi przyjęli radni podczas XLI nadzwyczajnej sesji Rady Miejskiej w Głownie.\nUchwały o zwiększeniu dochodów i wydatków budżetowych, które podjęli radni podczas sesji, dotyczyły dotacji z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19. Środki z tego funduszu w wysokości 3 063,75 zł zostały przyznane z przeznaczeniem na transport do punktu szczepień, natomiast kwota 5 454,00 zł została przeznaczona na dopłatę do czynszu. W związku ze zmianą na poprzedniej sesji limitu do zaciągania zobowiązań, radni dokonali też odpowiedniej zmiany w uchwale budżetowej, która dotyczy upoważnienia Burmistrza do zaciągania kredytów i pożyczek zgodnie z określonym wcześniej limitem.\nRadni przyjęli ponadto Program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt. Jest to wymóg ustawowy, który na każdą gminę nakłada taki obowiązek. Zanim podjęto uchwałę, projekt programu przedłożono do zaopiniowania powiatowemu lekarzowi weterynarii, oraz działającym na terenie gminy organizacjom społecznym. Podmioty te pozytywnie go zaopiniowały i możliwe było podjęcie odpowiedniej uchwały. Rada Miejska w Głownie zmieniła także klika zapisów w Regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasta Głowno. Miało to związek z wątpliwościami organu nadzoru, co do zasadności niektórych zapisów regulaminu. Na koniec radni przyjęli uchwałę w sprawie sposobu sprawienia pogrzebu przez Gminę Miasta Głowno, co należy do zadań własnych gminy o charakterze obowiązkowym. Wspomniana uchwała dotyczy przede wszystkim osób bezdomnych.


Tajny Bunkier - Page 17\nMorsmordre :: Reszta świata :: Inne miejsca :: Anglia i Walia :: Kumbria, Carlisle Share\nTemat: Tajny Bunkier [odnośnik] 16.11.18 0:29\nTemat: Re: Tajny Bunkier [odnośnik] 07.02.19 18:03\nJego ciało ponownie stało się niematerialne, przekształciło się w czarną mgłę, tak charakterystyczną dla najbliższych Jego osobie sług. Dostrzegł zmianę, która zaszła w pomieszczeniu i musiał przyznać, że rezultat był zdecydowanie zadowalający. Co prawda dziwnie było przyjąć mu do wiadomości, że Percival mógł się przez kilka chwil poruszać, podczas gdy oni byli zamknięci w łańcuchach czasu, ale to było mnie istotne. Najważniejsze było to, że Cint został rozbrojony. Ba! Skuty również. Teraz już nigdzie nie mógł się wymknąć. A Burke miał dość jego skamlenia. Duch miał rację plując na zdradzieckiego czarodzieja. Mężczyzna nie był godzien nawet by czyścić im buty - no, mógł ewentualnie podjąć się wyprania uwalonych fekaliami szat jednej z aurorek.\nCzarna masa złowrogiej magii zakotłowała się gwałtownie, zanim w mgnieniu oka zaszarżowała na skutego Clinta. Chciał go wystraszyć, napędzić stracha, doszczętnie złamać. Tuż przed tym zanim mgła miała przeniknąć przez powietrze wokół mężczyzny, Burke wrócił jednak do swojej ludzkiej postaci. I zacisnął rękę na szacie zdrajcy, chcąc mu dobitnie pokazać, że żarty się skończyły.\n- Słuchaj, wymoczku. Powiesz nam w tej chwili wszystko. Wszystko. Co dokładnie tutaj robiliście, skąd wiedziałeś o przyjęciu po Dyniobraniu, a także co miały znaczyć listy, które nam pokazaliście. Skąd to wszystko o nas wiecie. Och, a także gdzie są nasze rzeczy. Bardzo za nimi tęsknię, wiesz? - wywarczał mu wręcz do ucha. Jego umysł wciąż nosił w sobie strach - strach przed uwięzieniem, przed miejscem, które niemal nie zrobiło z niego szaleńca. Zamierzał stąd wyjść jak najszybciej - Radzę ci także przemyśleć twoją wcześniejszą wypowiedź odnośnie wyjścia stąd. Jakimś cudem się tu znalazłeś. Więc lepiej przypomnij sobie, którędy na powierzchnie. I zastanów się lepiej dwa razy, zanim postanowisz nas okłamać. Inaczej chyba skorzystam z propozycji ducha. Może my pójdziemy dalej, a ciebie zostawimy tutaj, żeby został z ciebie krwawy naleśnik? - zaproponował mu.\nTemat: Re: Tajny Bunkier [odnośnik] 07.02.19 18:10\nNie wzruszała go dramatyczna reakcja Clinta, skończyła mu się cierpliwość - klaustrofobiczne wrażenie uwięzienia nawarstwiało się i rosło z każdą sekundą, sprawiając, że coraz trudniej było mu zachować spokój. Nienawidził poczucia niewiedzy i bezsilności, a te towarzyszyły mu nieodzownie odkąd tylko ocknął się w cuchnącej celi; potrzebował winowajcy, a ponieważ tego nigdzie nie było, w naturalny sposób skierował targające nim emocje przeciwko kłamliwemu duetowi ducha i czarodzieja. - Wstawaj - warknął do Clinta, gdy ten upadł na posadzkę. Kajdany uniemożliwiały mu bieg, ale wciąż mógł chodzić. - Lepiej dla ciebie żebyś potrafił szybko mówić. Którędy uciekła twoja urocza koleżanka i przyjaciel-idiota? - Rozejrzał się, Sarah i Joshua musieli w jakiś sposób opuścić pomieszczenie. - I skąd o nas tyle wiecie? Jesteś nie tylko oklumentą, ale i legilimentą? Grzebaliście nam w głowach? - Było mu niedobrze na samą myśl, choć jeszcze dotkliwiej odczuwał strach, że to, co się działo, mogło być prawdą - a tkwiący w jego kieszeni list został napisany ręką Bena.\n- Zamknij się - rzucił, gdy duch znowu rozpoczął swój festiwal manipulacji, a Craig zaskarbił dla siebie uwagę Clinta. - Nie będziesz nam dyktował warunków. - Nie brał nawet pod uwagę ich spełnienia, nie miał zamiaru dać zrobić z siebie mordercy. Nie udało się to Rycerzom Walpurgii, i na pewno nie miało się udać mugolom.\nChciał powiedzieć coś jeszcze, ale nie zdążył; szyba rozprysnęła się w drobny mak, wypełniając jego uszy ogłuszającym trzaskiem pękającego szkła. Podniósł głowę, starając się odnaleźć źródło zamieszania, ale kiedy dostrzegł przybliżającą się ścianę, w pierwszej chwili pomyślał, że znów ma przywidzenia. Przerażająca prawda dotarła do niego dopiero po paru sekundach, zmuszając do ruszenia się z miejsca. Naprawdę?\n- Ed, widzisz tam coś? - zapytał, zwracając się do stojącego przy drzwiach Foxa; odnalezienie wyjścia stało się nagle jakieś bardziej pilne. Podszedł do przeciwległej ściany, po drodze kiwając głową Samuelowi na znak, że zrozumiał; chwycił leżącą na ziemi skrzynkę, upychając ją pod pachą, ale nadal nie wiedział, co dalej. Zawiesił spojrzenie na ścianie, myśląc gorączkowo; jeżeli się przybliżała, to coś musiało znajdować się po drugiej stronie - pokój, korytarz, wolna przestrzeń. Wycofał się, żeby uniknąć ewentualnych odłamków, po czym skierował różdżkę na ścianę. - Deprimo - rzucił, chcąc zrobić wyrwę, przez którą będą mogli wydostać się na zewnątrz.\n| celuję tutaj, staję obok psa Burka\nTemat: Re: Tajny Bunkier [odnośnik] 07.02.19 21:33\nLekkie szarpnięcie sugerowało powodzenie zaklęcia - jednak tego, co stało się chwilę po wypowiedzeniu inkantacji, nie mogłem się spodziewać. Pergamin, krew, huk. Złote włosy splątane w nieładzie. Jasna skóra zalana czerwoną posoką. Znieruchomiałem. Gdyby teraz ktokolwiek wymierzył we mnie zaklęciem, najpewniej nawet nie poruszyłbym się, aby się obronić. Niezłomne oblicze Lovegood nawiedziło mnie niczym zmora, przynosząc ból i strach. Byłem pewien, że widziałem jej śmierć, jednocześnie mając dziwne wrażenie, że wcale nie wydarzyła się naprawdę. Osa posiadała w sobie zbyt wiele siły, by zginąć w taki sposób. A może zwyczajnie moja podświadomość odrzucała taki bieg rzeczywistości? Nie. Tu nie mogło chodzić tylko o to. Przeszywający chłód, dziwna energia - to wszystko wydawało się niepokojąco znajome.\n- Nie widzę. - Odpowiedziałem Percivalowi, gdy jego głos wyrwał mnie z letargu. Cofnąłem się kilka kroków w tył*, odsuwając się od ściany, która poruszyła się nieznacznie. - Ale czuję. - Dodałem, niezbyt pocieszającym tonem. - Anomalię. Inną niż wszystkie. Przywołuje sceny, które miały miejsce w tych ścianach. Nie sądzę jednak, by były prawdziwe. Coś jest nie tak. Jakby... - Urwałem głos w poszukiwaniu najtrafniejszego określenia. - Jakby znała mój najgorszy strach. Clint - Odwróciłem się w kierunku mężczyzny. - Czy za ścianą znajduje się źródło anomalii? Co o niej wiesz? - Był czarodziejem, przebywał tu już jakiś czas - musiał znać odpowiedź na moje pytania. I być może pozycja, w której się znalazł (jakim cudem? czy aż tak długo trwałem w osłupieniu?) mogła w końcu skłonić go do szczerej rozmowy. - Czy wy też ją czujecie? - Zapytałem pozostałych; część mnie myślała tylko i wyłącznie o ucieczce z tego cholernego miejsca, druga - o stabilizowaniu anomalii. Obie natomiast były zgodne co do obaw - jedno mogło okazać się powiązane z drugim. - Carpiene - powtórzyłem za Rokwood. Wolałem polegać na własnym osądzie.\n*przepraszam za spóźnienie & przemieszczam się o 1 heksagon, kierunek skośny do lewej górnej krawędzi monitora - mam nadzieję, że ściana jeszcze mnie nie zje\nTemat: Re: Tajny Bunkier [odnośnik] 09.02.19 12:58\nKlaustrofobiczne wrażenie zaczynało coraz bardziej na nią napierać, mało tego – nie pętało tylko mięśni, ale też sposób myślenia. Odbijała się od ścian, raz będąc pewną, że myśli trzeźwo i logiczne, za drugim razem krzywiąc się, bo w głowie miała pustkę. Przez dym, przez doświadczenia, przez to wszystko, co się tu działo. Słyszała rozmowy zza ściany, zza otwartych drzwi, ale słowa do niej nie docierały. Nie skupiała się na rozumieniu ich, raczej na łączeniu swoich szlaków myślowych w jeden. Zaklęcie wymierzone w zamek dało pozytywny efekt, nie trzymał już drzwi. Chciała sięgnąć po klamkę, kiedy usłyszała głos Samuela. Odwróciła się do niego.\n– Długi korytarz i dwa wejścia za nimi. Co tam się dzieje? – przeszła przez otworzone przez siebie przejście.\nDrzwi prowadzące w lewo były otwarte. Zdziwiło ją to, ale nie pokazała tego po sobie. Najważniejsze było to, że nie stało im nic na drodze. Wyciągnęła przed siebie różdżkę, ale nim zdecydowała się ruszyć w stronę pokoju po lewej, ściany po prawej… struchlała – ruszyły się.\n– Psidwacza mać – wycharczała, kartkując w głowie księgi z inkantacjami. Jak to cholerstwo zatrzymać?!\nPodeszła bliżej wyjścia do „laboratorium”, zobaczyła naprzeciwko siebie Foxa, bliżej sylwetkę ducha. Huk zbijanego szkła zmusił ją do podkurczenia ramion. Nie wiedziała, co robić. Usłyszała głos aurora mówiący o anomalii i instynktownie otoczyła wzrokiem ścianę, która niebezpiecznie szybko próbowała zbliżyć się do swojej bliźniaczki, żeby zakleszczyć między nimi całe towarzystwo.\n– Deprimo! – zawołała, celując w nią różdżką.\n| celuje w środek ściany najbardziej po prawej\nTemat: Re: Tajny Bunkier [odnośnik] 10.02.19 16:11\nInkantacja wypowiedziana przez Samuela nie przyniosła oczekiwanych rezultatów i czarodziejowi nie przyszło zobaczyć żadnego ukrytego przejścia. Z podobną porażką musiała pogodzić się Sigrun, której różdżka odmówiła posłuszeństwa i nie odkryła przed nią żadnych pułapek tudzież ukrytych istot. Pytanie pozostało bez odpowiedzi, duch jedynie pomknął ku niej wrogiem spojrzeniem, ponieważ jasno przedstawił swe żądania, których ta – podobnie jak reszta – nie zamierzała spełnić. Czyżby oszczędzenie karalucha było ważniejsze, niżeli ocalenie siebie samych? -Pułapka.- wtrącił Clint, który zdawał się wiedzieć o ruchomych ścianach. -Uruchomiliście mechanizm.- dodał zerkając na rozbitą szybę, a następnie na swoje krwawiące udo – kawałek szkła przeciął ubranie i skórę wbijając się boleśnie w nogę.\nCraig zmaterializował się przed Clintem, na co czarodziej wyraźnie odepchnął się ku tyłowi byle tylko zachować jak największą, dzielącą ich odległość. -Ja…ja.- burknął pod nosem zerkając kątem oka na swój fartuch, który zacisnął w dłoni Śmierciożerca. -Bywałem tam każdego roku. Znałem to miejsce.- zacisnął usta czując jak pod wpływem siły mężczyzny drażniona rana jeszcze bardziej powiększyła się. -Rzeczy? Nie wiem, zwykle wyrzucają je zaraz po pojmaniu. Oni nie znają działania pewnych specyfików, traktują je jako zagrożenie, dlatego zapewne pozbyli ich się.- odparł właściwie od razu chcąc uniknąć kolejnej fali pytań. W chwili, gdy Burke nalegał na wskazanie drogi ucieczki Clint przełknął głośno ślinę wpatrując się w twarz oprawcy z wyraźnym przerażeniem. -Znalazłem się tutaj tak samo, jak wy. Nie znam drogi ucieczki.- dodał jednym tchem obawiając się kolejnego aktu agresji. Strach go paraliżował, doskonale rozumiał, że był zdany na łaskę otaczających go osób. -Zabiją mnie i tak, jeśli dowiedzą się prawdy.- mruknął finalnie i spuścił głowę licząc, że dadzą mu w spokoju przeżyć te ostatnie chwile.\nDuch przyglądał się Craigowi licząc, że chociaż on jeden będzie skory wysłuchać jego prośby dającym tym samym nauczkę pojmanemu czarodziejowi. Obserwował jego wyjątkowe umiejętności, doskonale wiedząc, iż nie należały do powszechnych, jednak mimo to nic się nie zmieniło, nawet on nie był w stanie porwać się na tak prosty krok. Jego twarz wykrzywiła się w wyraźnej złości mieszanej z rozczarowaniem. Nie brali go na poważnie, a on wcale nie żartował. Czas naglił, ściany nieustannie zbliżały się do siebie, a to co kryło się za nimi nie miało wcale ułatwić ucieczki; wręcz przeciwnie i duch doskonale zdawał sobie z tego sprawę. -Koniec tej szopki, Gudensig. Skoro mają zamiar utrzymać Cię przy życiu, to jestem ciekaw jak im to wszystko wytłumaczysz.- zaśmiał się pod nosem rozglądając po zebranych. -Ten idiota nic nie wie, parszywy metamorfomag. Jesteście tak ślepi? Skąd niby miałby mieć możliwość poznania waszych imion, skoro takowych mu nie podaliście? Percivalu?- rzucił zerkając w kierunku wspomnianego mężczyzny mając na myśli sytuację, kiedy pierwszy raz ukazał się w niematerialnej formie. -Jakim cudem stworzyłby dokładną mapę, rozrzucił te swoje śmieszne wskazówki, skrzynki? Podszywał się pode mnie odkąd tylko udało mu się mnie rozbroić. Podano mu zbyt mało środków, błędnie określając jego stan na skutek zażytego wróżkowego pyłu i gdy miałem go przetransportować do laboratorium zaatakował. Cóż, skutecznie. Dlaczego nie widać większego podobieństwa? Bo bestialsko pociął mi twarz, pozbawił włosów i zamknął w tej cholernej celi nieustannie podając jakieś paskudztwo. Pytania, odpowiedzi; tak to była moja mantra, którą powtarzał mi za każdym razem, gdy zrobił sobie ze mnie osobisty obiekt badań. Rzecz jasna takie nie miały miejsca, chciał jedynie odseparować mnie od Sarah oraz Joshuy.- uśmiechnął się wbijając spojrzenie w obezwładnionego czarodzieja, którego drgawki przybrały na sile, a twarz wyraźnie zbladła. Bez trudu można było wywnioskować, iż duch nie kłamał, bowiem nieClint wcale nie przeczył. -Zostawiał te durne wskazówki, bo sam nie miał odwagi postawić się mugolom i chciał was do nich doprowadzić. Przecież to śmieszne.- pokręcił głową, ta sytuacja zdawała się go bawić. -Sęk w tym, że ja faktycznie wyjście znałem i wystarczyło dać mi jego śmierć, by uratować siebie samych. Teraz zginiecie wszyscy.- dodał rozkładając szeroko ramiona, po czym uniósł dłoń wykonując nim charakterystyczny gest pożegnania i tuż po tym przeniknął przez podłogę.\nCzar, który szarpnął nadgarstkiem Percivala, wyprzedził tłumaczenia spoczywającego na posadzce Anthonego, bowiem na środku ściany utworzyła się wielka wyrwa ukazująca kolejną przeszkodę – tym razem była ona jednak zielona, a jej struktura przypominała ściśle rosnące krzewy. Skuty kajdanami mężczyzna uniósł wzrok na ów odkrycie i westchnął głęboko kręcąc przy tym głową. Ewidentnie przeszedł do konkretów chciał pominąć niewygodny temat poruszony przez ducha.\n-Labirynt. Cwane szuje. Joshua, Clint i Sarah, była ich trójka i istnieją też trzy drogi wyjścia tuż po przekroczeniu progów drzwi, przy których stoi Ed. Podobno tylko jedna z nich jest właściwa. Zawsze rozmawiali między sobą, że należy iść tą ścieżką, którą nie jest usłana śmiercią, a nauką.- rozwinął myśl starając się przekazać wszystko, co wiedział, był już i tak na straconej pozycji. Dosłyszalny był coraz słabszy głos i przyspieszony oddech. -Droga na wprost posiada wypalony na bocznej ścianie labiryntu znak „S”, co zapewne oznacza podążenie za kobietą, w prawo widnieje „C”, zaś w lewo „J”. Joshua żartował, że nawet jeśli komuś uda się dojść do miejsca, w którym obecnie się znajdujecie, nie będzie wiedzieć komu zaufać i którędy podążyć. Uważam więc, że należy podjąć decyzję kto faktycznie chciał jedynie eksperymentować, a kto po prostu życzył wam śmierci. To abstrakcyjne, sam nie miałem odwagi wejść pomiędzy te paskudne krzewy.- wytłumaczył wiedząc, że nie wiedzieli jak wszystko wyglądało za drzwiami. Nie dał rady podnieść się o własnych siłach mimo rozkazu Percivala. Był coraz słabszy, szkło najprawdopodobniej rozcięło tętnicę, bo kałuża krwi nieustannie powiększała się. -Masz księgę.- zwrócił uwagę na trzymany przez Craiga przedmiot. -W środku jest kartka przyjrzyj się dokładnie jej oraz mapie. To co wypowiesz otworzy obie skrzynki. Runy, starałem się ukryć ów wskazówki przed mugolami, dlatego nie przekazałem wam nic otwarcie… mapa miała ułatwić wam rozeznanie się na dole, uniknąć niebezpieczeństw.- jego głos przeradzał się w szept, coraz częściej przerywał potok słów starając się złapać oddech. -To co odkryjecie… to tylko moje spostrzeżenia. Wersy, słowa, cyfry. Rozgryziecie to.- dodał przymykając powieki, wciąż był przytomny, choć zapewne już niewiele go dzieliło od jej utraty. -Jeśli wybierzecie źle…mugolskie miny, to ich broń...- mruknął osuwając się w kierunku Craiga, tylko silny uścisk mężczyzny sprawił, że czarodziej uniknął zderzenia z posadzką.\nFrederick pewnie wypowiedział inkantację, jednak różdżka w nietypowy sposób zadrżała mu w dłoni, a następnie z jej krańców wyleciały wiązki światła, które z dużą siłą odepchnęły go ku tyłowi. Czarodziej uderzył w ścianę, a następnie wpadł wprost w szkło, które boleśnie wbiło się w jego ciało. Szczęściem w nieszczęściu okazał się fakt, iż strużki krwi pojawiły się głównie na boku oraz plecach oszczędzając tym samym wiodącą rękę oraz nogi. Siła upadku sprawiła, że reszki szyby przesunęły się po podłodze raniąc twarz strażnika znajdującego się pod wpływem zaklęcia. -Nie…- odpowiedział właściwie niedosłyszalnie Anthony na zadane pytanie; tylko Craig mógł ów słowo usłyszeć.\nJackie dostrzegła, że w pomieszczeniu po lewej stronie na samym środku znajdowała się myślodsiewnia i to od niej biło niebieskie światło. Decydując się na skierowanie do laboratorium mogła w końcu na własne oczy wszystko dostrzec oraz ocenić sytuację – a ta z pewnością nie była zła, a fatalna. Ruch ścian nabierał na sile i choć poprawna inkantacja czarownicy powiększyła utworzoną przez Percivala wyrwę, to ta wciąż przemieszczała się zmniejszając wielkość pomieszczenia.\nCzerwone linie na mapie są nowym umiejscowieniem ścian - ruch jest ciągły i wolny.\nPomieszczenie objęte jest zaklęciem ochronnym Salvio Hexia (ST +15 do każdego zaklęcia). Obecnie nie obowiązują pojedynkowe zasady poruszania się na mapie.\nClint pozostaje rozbrojony i obezwładniony.\nŚciąganie klątw odbywa się zgodnie z mechaniką.\n1. 100/100 - brak ataku\n2. 100/100 - Petrificus Totalus\n3. Burek - 100/100 - nieszkodliwy\n1. Sigrun "Nem" - 164/213 -10 (obrażenia: -35 psychiczne, -14 kąsane)\n2. Craig - 177/248 -10 (obrażenia: -35 psychiczne, -36 kąsane), użycia mgły 2/2\n3. Frederick "Ed" - 195/270 -5 (obrażenia: -20 psychiczne, -25 kąsane, -30 cięte)\n4. Samuel - 168/266 -15 (obrażenia: -80 psychiczne, -18 kąsane)\n5. Jackie - 116/211 -20 (obrażenia: -60 psychiczne, -36 kąsane)\n6. Percival - 246/266 (obrażenia: -20 kąsane)\n7. ? - 137/160 - Petrificus Totalus\n8. ? - 84/160 - Petrificus Totalus\n9. Clint - 103/223\n1. Sigrun "Nem" - różdżka, Rewolwer Enfield No.2 (4 kule w magazynku), pęk kluczy, różdżka należąca do innego czarodzieja, list\n2. Craig - różdżka, ręcznie rysowana mapa, zaklęta księga wraz z kartką w środku, list\n3. Frederick "Ed" - różdżka, radiotelefon, różdżka należąca do innego czarodzieja, list\n4. Samuel - różdżka, list\n5. Jackie - różdżka, karteczka z fragmentem listu, kilka papierosów, list, dwie ludzkie kości\n6. Percival - różdżka, uszkodzona różdżka należąca do innego czarodzieja (k10 na powodzenie), skrzynia, list\nZawartość skrzynki - pierwszy dokument:\nKliknięcie umożliwi powiększenie obrazu.\nKartka znajdująca się w księdze:\nPamiętajcie, że event zagraża zdrowiu i życiu postaci.\nNa odpisy czekam do 12.02 - 16:00; proszę odpisywać w wyznaczonym terminie <3\nTemat: Re: Tajny Bunkier [odnośnik] 10.02.19 22:49\nTrudno było mu uwierzyć, że ich sytuacja mogła wyglądać jeszcze bardziej ponuro, ale rzeczywistość zdawała się wejść w jakiś morderczy układ z losem, bo raz po raz udowadniała, że jednak nie dotarli jeszcze do twardego dna beznadziei całkowitej. Zamrugał z niedowierzaniem, kiedy jego zaklęcie – zmieszane z silnym urokiem kobiety o imieniu Jackie – wybiło w przesuwającej się ścianie potężną dziurę, ukazując… kolejną ścianę. Zieloną, zbudowaną z żywopłotu, ale w żaden sposób nieułatwiającą im ucieczki. A później było tylko gorzej: rozchodzące się po pomieszczeniu słowo pułapka sprawiło, że coś nieprzyjemnie ścisnęło mu się w żołądku, dokuczając tym mocniej, im więcej padało zdań wyjaśnienia. Irracjonalnych, abstrakcyjnych, przypominających raczej jakąś szaloną opowieść jednego z naćpanych uczestników Dyniobrania niż coś, w co był gotów uwierzyć. Duch był Clintem, a Clint był Gudensigiem, który nie tylko żył, ale najwyraźniej był też metamorfomagiem, oklumentą i uzdrowicielem, wprawnym kłamcą i sprawnie władającym urokami czarodziejem, który za swoje umiejętności najprawdopodobniej zapłacił wytrzymałością, bo miał za moment umrzeć od szkła wbitego w nogę. Percival ruszył się z miejsca, zatrzymując się dopiero obok skutego mężczyzny i przytrzymującego go Craiga, ze zdziwieniem lustrując powiększającą się kałużę krwi; nie miał pojęcia, skąd się wzięła – dopiero co przecież obok niego stał – ale nie miał czasu na rozwikłanie tej zagadki, bo ich wolna przestrzeń z każdą chwilą się zmniejszała, zmuszając ich do szybszego podjęcia decyzji. Dobrze; wciągnął do płuc powietrze, dając sobie dokładnie pięć sekund na uspokojenie nerwów, przyswajając i porządkując w myślach natłok nowych informacji, a gdy przemówił, jego głos o dziwo nie drżał; zdenerwowanie również go opuściło, a on sam nie czuł nic, wepchnięty w ten trudny do wytłumaczenia stan, w którym wszystkie nerwy w jego ciele były skupione na przetrwaniu. – Puść go – rzucił w stronę Craiga. Spokojnie, nierozkazująco; nie wydawał polecenia, ale też nie prosił, zwyczajnie stwierdzając konieczność postąpienia tak, a nie inaczej. Machnął różdżką w stronę Gudensiga, rzucając niewerbalne Finite Incantatem, żeby uwolnić go z własnych kajdan. – Jesteście w stanie sprawdzić tę księgę? – zapytał, zerkając kątem oka na wolumin, na który wcześniej nie zwrócił uwagi. Nie poświęcił jej również wiele teraz, zaraz po wypowiedzeniu pytania zwracając się z powrotem ku czarodziejowi, który był sprawcą tego całego zamieszania. Gniew, lodowaty i gorący jednocześnie, już się wypalił; pozostała litość przemieszana z irytacją, ogniskująca na postaci człowieka, który najwidoczniej miał tyle samo pecha co oni, a od reszty martwych biedaków odróżniało go to, że wykazał się wystarczającą dozą determinacji i sprytu, by przetrwać. Czy mógł uratować tych, którzy przyszli później, czy nie – tego Percival nie miał zamiaru oceniać, sam popełnił w życiu zbyt wiele niewybaczalnych błędów; nie był wcale pewien, czy klęczący na posadzce czarodziej, był gorszy od niego. I nie miał zamiaru teraz tego rozważać. – Słuchaj… Anthony, tak? – odezwał się do niego, stanowczo, ale bez groźby, celowo wypowiadając jego imię, mgliście zastanawiając się nad tym, jak to się działo, że ostatnio za każdym razem gdy znajdował się w pobliżu kogoś, kto je nosił, świat obracał się w ruinę. Musiał pamiętać, by w żadnym wypadku nie nazywać tak swojego syna. – Skup się, bo nie mamy czasu, a ja nie będę się powtarzał. Narobiłeś niezłego bagna, wkurwiłeś wielu ludzi – ze mną włącznie – i na pewno przyjdzie ci za to odpowiedzieć, ale chyba zgodzisz się ze mną, że po tym wszystkim, co udało ci się przeżyć, przypadkowa śmierć przez wykrwawienie byłaby wyjątkowo głupia. – Sięgnął do tylnej kieszeni, chwytając za różdżkę Gudensiga i wyciągając ją w jego kierunku – rękojeścią do przodu. – Jesteś uzdrowicielem, prawda? Zatamuj sobie krwawienie. Pomogę ci iść, ale to nie będzie miało sensu, jeżeli po dwóch krokach wyzioniesz ducha – dodał, zaciskając zęby. Mężczyzna wydawał się zrezygnowany i pogodzony z losem, ale biorąc pod uwagę historię, którą przed chwilą usłyszał, nie wierzył, że brakowało mu woli walki o własne życie. – Musisz mieć kogoś na zewnątrz, kogo jeszcze chcesz zobaczyć. – Podniósł głowę. – Czy któreś z was potrafi go postawić na nogi? – zapytał, uświadamiając sobie, że nawet jeżeli ranny czarodziej spróbuje sobie pomóc, może być zbyt słaby, by mu się to udało. Prawdziwe pytanie brzmiało, czy którykolwiek z jego towarzyszy zechce mu pomóc, ale miał nadzieję, że nie wszyscy byli gotowi zostawić za sobą wykrwawiającego się człowieka – nawet jeżeli miał sporo na sumieniu.\nWestchnął krótko; zaczynała boleć go głowa, jego myśli wciąż działały na wysokich obrotach – ale nie mógł przestać myśleć o tym, co powiedział Gudensig. – Co do wielbiciela eksperymentów, obstawiałbym Joshuę. Od samego początku przyglądał się magii jak nieśmiałek młodemu drzewku. Ta kobieta i Clint wydają się napędzani głównie żądzą zemsty. Co myślcie?.. – zapytał, licząc głównie na odpowiedź aurorów; byli wyszkoleni w prześwietlaniu kłamstw i wypatrywaniu prawdziwych motywów, ich spostrzeżenia stanowiły więc najbardziej wiarygodne źródło informacji.\nLedwie zdążył jednak zawiesić spojrzenie na Foxie, trzasnęło, a mężczyzna poleciał do tyłu, upadając prosto w rozbite szkło. Percival musiał ugryźć się w język, żeby nie wypowiedzieć prawdziwego imienia przyjaciela; opanował się w ostatniej sekundzie, ale i tak zrobił krok w jego stronę, ze zgrozą przyglądając się wypływającej ze zranień krwi. – Ed, żyjesz? – zapytał, wychwytując między głoskami zdecydowanie więcej napięcia i zdenerwowania niż powinien poświęcić komuś, kogo dopiero co poznał. W tamtej chwili niewiele jednak obchodziło go zachowanie pozorów; zamilkł, czekając na reakcję. Nie był specjalistą, nie był więc w stanie realnie ocenić jego zranień, ale miał nadzieję, że nie były zbyt poważne – i tak ich szanse na przeżycie topniały żałośnie z każdą sekundą.\n| rzucam na anomalię (ściągam własne zaklęcie, bez akcji) + próbuję retoryki (II poziom), zatrzymuję się obok nie-Clinta\nOstatnio zmieniony przez Percival Blake dnia 10.02.19 23:12, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Tajny Bunkier [odnośnik] 11.02.19 21:26\n- My uruchomiliśmy? Niby w jaki sposób? - powtórzyła za Clintem, spoglądając na niego z powątpieniwaniem; zwłaszcza na kałużę krwi, która pojawiła się znikąd. Jeszcze kilka chwil wcześniej nic mu nie było.\nWyczekiwała efektów własnego zaklęcia, nie poczuła jednak nic. Nie wiedziała, czy wokół nie kryje się żadna pułapka, czy też urok był zwyczajnie nieudany. Chwilę zwlekała z powtórzeniem inkantacji. Wysłuchała paplaniny gadatliwego, rozgniewanego ducha, który wyjawił im sekret Clinta - no właśnie. Clint nie był żadnym Clintem. Chyba pogubiła się w końcu w tym kto jest kim i dlaczego. Może i był metamorfomagiem, ale skąd któryś z nich znał ich imiona i poznał sekrety duszy? Percival musiał mieć słuszność - mieli do czynienia z legilimentą. Poczuła jeszcze większą złość na myśl, że ktoś grzebał jej w głowie,\nNie miałaby oporów przed zamordowaniem Clinta-nie-Clinta, gdyby miało jej to pomóc; duch był jednak martwy i to on był więziony. Skąd niby znał więc wyjście? Nie odezwała się, nie zdążyła.\n- Zgłupiałeś? Nie oddawaj mu różdżki - warknęła Nem do Percivala, spoglądając na niego ze złością; postradał rozum, tego była już pewna od kilku dni, odkąd tylko przeczytała Proroka Codziennego. Było jednak za późno. Posłała Percivalowi spojrzenie pełne wyrzutu.\nZwróciła jednak wzrok w stronę ściany, w której potężny podmuch wiatru utworzył dziurę - i odsłonił przed nimi, zgodnie ze słowami Clinta, labirynt.\n- Jeśli jest zaczarowany, musiałeś pomóc go tworzyć, a więc znasz wyjście. Przeprowadzisz nas przez niego - zażądała od mężczyzny ze złością; naprawdę nie miała wiele cierpliwości.\nWyminęła Eda, którego magia z nie wiadomych przyczyn wyrzuciła do tyłu, czy miało to związek z anomalią w sąsiedniej komnacie, o której wspominał? Okrążyła pokój tak, by nie zbliżać się do tych drzwi, a do przejścia do labiryntu. Wyciągnęła różdżkę w kierunku żywopłotu i powtórzyła inkantację: - Carpiene.\nTemat: Re: Tajny Bunkier [odnośnik] 12.02.19 15:07\nnajbardziej drażniła go jego własna bezsilność. Czuł się jak dziecko rzucone w smolistą mgłę, wypełnioną niezidentyfikowanymi głosami i mieszaniną wciąż zmieniających się obrazów na tyle realnych, że coraz częściej miał problem z odróżnieniem prawdy od fałszu. Był aurorem, był oklumentą i Gwardzistą, posiadał umiejętności, które nie raz wyciągały go z opresji. Dlaczego tym razem nie działało? A jeśli działało, to wciąż mieszało się to z kłamstwem, które usłyszał tyle razy, że przypisywał je realności. Być może sam zasmakował szaleństwa, o które posądzali Clinta, czy Gudesinga. Granica cierpliwości przekroczyła przyswajalną granicę i gniewne impulsy co jakiś czas zmuszały jego dłonie do zacisku. Chłodna fala tliła się wokół zaciskającej się przy oddechu krtani - Nikt więcej nie będzie umierał - równie gniewna tyrada ducha niestety miała w sobie zbyt wiele faktów, obok których nie dało się zignorować. Nawet jeśli mógł się z nim zgodzić - "Clint" nie zasługiwał na śmierć - Zemsta nie przywróci ci życia, a ja bynajmniej nie planuje zostać marionetką w twoich rekach - jeśli już miał tutaj umierać, chciał to zrobić na własnych warunkach. I to tej myśli trzymał się rozpaczliwie.\nMdlący zapach krwi wzmógł się i Skamander przez moment czuł się, jak w jednej z parszywych cel na najniższych poziomach Tower. Tyle, że tam - znał wyjście. Tutaj, sam był więźniem. Ruszył powoli, podążając w stronę zgromadzonych wokół rannego czarodzieja. Pod pachą wciąż trzymał skrzynkę, a gdy znalazł się na miejscu, wskazał runę Craig'owi - O tym chyba mówił. Rozpoznajesz? - nie miał ani czasu ani ochoty na przyjemności, zwracając się do czarnoksiężnika. Głos miał chłodny, ale pozbawione emocji. Proste pytanie, na które prawdopodobnie tylko on mógł odpowiedzieć. Nie skupiał się długo na Burke'u. Odwrócił się w stronę leżących i spetryfikowanych mugoli. Jeśli zostawią ich w tym stanie, było więcej niż pewne, że zginą - Ich też nie możemy tu zostawić... ale broń im się nie przyda - nachylił się nad mugolem, którego sam spetryfikował i zabrał wspomniany wcześniej pistolet - Robienie głupot ci nie pomoże. Jeżeli chcesz przeżyć - mruknął cicho, ale wystarczająco wyraźnie, by mężczyzna go usłyszał i zdjął własne zaklęcie niewerbalną formułą Finite Incantatem. Odetchnął cicho, przez moment przyglądając się brudnej podłodze, ale nie pozostając głuchym na padające słowa - Mógłbym chyba pomóc - odezwał się na pytanie Percivala. Spojrzał na krwawiącego w sekundowej zadumie, jakby oceniał prawdomówność - Expecto Patronum - niemal przymknął powieki, wymawiając formułę, która nieodmiennie niosła ze sobą niewidzialną dozę ciepła. Innego niż tego związanego z fizycznym wrażeniem. Uczepił się wspomnienia zakorzenionego głęboko w jego wspomnieniach i samym jestestwie. Wracając do słyszanej melodii śpiewanej przez feniksa i słów profesora, które ukształtowały mu ścieżkę, którą podążył.\n- Jestem tego samego zdania. Mimo całej otoczki, którą wokół siebie wykreował i nacisków, które wymuszał, to Joshua wydawał się być najbardziej zaangażowany. Nawet jeśli przy okazji mielibyśmy zginąć, to miał być to tylko skutek... uboczny jego wizji naukowych eksperymentów - zakończył zaciskając zęby. Szaleńcza filozofia, ale Skamander widział tę wersje najbardziej prawdopodobną. A na pewno sądził tak po tym, co zaobserwował podczas ich wcześniejszego "przesłuchania".\nHuk wybuchu zmusił go do cofnięcia, ale skupił się na utrzymaniu równowagi. Ciało postawione od dłuższego czasu w trybie czujności wydawało się funkcjonować instynktownie i tylko w zaskoczeniu dostrzegł, jak wybuch szarpie ciałem Foxa, uderzając go z siłą. Buzująca pod skóra adrenalina nie opadała nawet na chwilę, kryjąc się pod pozorami opanowania. Nawet, gdyby chciał, nie zdołałby ochronić go tarczą, tym bardziej, że nie spodziewał się tak dużego rozmachu podwójnie wypowiedzianego zaklęcia. Drżenie wzmogło się, a pękające ze wszystkich stron elementy podpowiadały, jak bardzo mieli przsr... kłopoty.\n1. Anomalia do finite\n2. Patronus - moc Zakonu - leczę nie-Clinta\n3. Anomalia do patronusa\nTemat: Re: Tajny Bunkier [odnośnik] 12.02.19 15:08\nMorsmordre :: Reszta świata :: Inne miejsca :: Anglia i Walia :: Kumbria, Carlisle


Wkrótce Kaszubska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę. Jak się przygotować? - Kartuzy.info\npiątek, 7 czerwca 2019 r., 10:46\nJest wyjątkowa, bo najdłuższa w Polsce - Kaszubska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę. Ruszy 25 lipca z Helu i będzie trwała 19 dni. Dlaczego warto pójść, czego się spodziewać i jak przygotować? Z kierownikiem Pielgrzymki, księdzem Robertem Jahnsem rozmawiała Paulina Młotkowska.\nNajdłuższa Kaszubska Piesza Pielgrzymka wystartuje z Helu 25 lipca. To już 38. pielgrzymka. Jaka będzie?\nNa pewno wyjątkowa i niepowtarzalna! Prawda, że wyruszamy co roku w tym samym dniu: 25 lipca, pokonujemy tę samą trasę i tyle samo, tj. 638 km. Ale każda pielgrzymka jest inna. Dotyczy to po pierwsze hasła, pod którym pielgrzymujemy i które jest takim głównym tematem, jaki staramy się zrozumieć i pogłębić w codziennej modlitwie, refleksji nad Słowem Bożym i konferencjach. W tym względzie chcemy być w jedności z całym Kościołem w Polsce i wędrujemy rozważając hasło danego roku duszpasterskiego, a brzmi ono w tym roku: "W mocy Bożego Ducha". Tegoroczne pielgrzymowanie będzie więc dla nas szansą, by Ducha Świętego zaprosić, by otworzyć się na Jego działanie, przyjąć Jego moc i dać o Nim świadectwo.\nAle ta wyjątkowość i niepowtarzalność wynika też z tego, że co roku jesteśmy trochę inną grupą: wędrują z nami nowe osoby, z Kaszub i z "zagranicy", a my sami, którzy z "Kaszubską" pielgrzymują od kilku, kilkunastu, a nieraz i kilkudziesięciu lat, jesteśmy po prostu inni - trochę starsi, to jasne. Ale też inni w wymiarze duchowym - z nowymi intencjami, prośbami i podziękowaniami, które chcemy Panu Bogu zanieść przez przyczynę Maryi. A to sprawia, że pielgrzymowanie z "Kaszubską" jest zawsze jakimś nowym doświadczeniem.\nCzym wyróżnia się Kaszubska Pielgrzymka? Jacy są pielgrzymi z Kaszub? Słyszałam, że idą w expresowym tempie.\nW korzystnych warunkach pogodowych idziemy rzeczywiście szybko, bo ok. 6 km/h. Gdy pada, potrafimy przyspieszyć do 8 km/h. "Kaszubski Express", jak czasem nazywa się naszą grupę, to szybka, bardzo punktualna i świetnie zorganizowana pielgrzymka. Ale nie to jest naszą największą chlubą, ani nawet nie to, że jesteśmy najdłuższą pielgrzymką pieszą w Polsce, choć oczywiście podkreślamy to na każdym kroku (śmiech).\nNatomiast to, co mnie w pielgrzymce urzekło od pierwszego wyjścia na szlak w 2001 roku, i co dziś dla mnie, jako księdza i kierownika pielgrzymki jest niezwykle istotne, to ten duchowy wymiar pielgrzymowania: nie kilometry i intensywność, ale jakość i głębia głoszonych katechez, przepowiadanego Słowa Bożego, rozważań przygotowanych do nabożeństw codziennie przeżywanych na trasie. Kaszubi się modlą i modlą się pięknie! A idąc niemal przez cały kraj dają piękne świadectwo swojej modlitwy, jej siły i owoców.\nDlaczego warto wziąć udział w pielgrzymce?\nBo pielgrzymka wywraca Twoje życie do góry nogami! Ale w takim pozytywnym sensie. Czas na pielgrzymce zmienia człowieka. Pozwala spojrzeć na swoje życie z zupełnie innej perspektywy, nabrać właściwego dystansu do wielu spraw, w których na co dzień jesteśmy zanurzeni, czy wręcz toniemy. To wyjątkowe rekolekcje w drodze. Człowiek mierzy się ze Słowem Bożym, z kilometrami, z trudem drogi i własnymi słabościami. Odcina się na te kilkanaście dni od tego codziennego życia i żyje inaczej - dużo prościej. W tej prostocie i takim też trochę szaleńczym zaufaniu do Boga i do drugiego człowieka (bo przecież do końca nie wiemy, jaka będzie pogoda, gdzie nas przyjmą na nocleg i co będziemy jeść) zostajemy obdarci ze wszystkiego, co zbędne i niepotrzebne. A w tym jest wielka szansa na to, by stanąć w prawdzie o sobie i coś w sobie zmienić na lepsze.\nCo daje pielgrzymowanie?\nPo pierwsze niesamowitą więź z Bogiem. Oczywiście ważna jest ta duchowa motywacja, z jaką podejmują pielgrzymowanie. Ale gdy wspomnę swoje pierwsze pielgrzymki, to wielkich duchowych pobudek nie miałem. Bardziej szedłem w celach towarzyskich, bo na "Kaszubską" szli moi przyjaciele. Niemniej codzienna msza święta, wsłuchiwanie się w Słowo, modlitwa i śpiew one na mnie oddziaływały i kształtowały moją relację z Bogiem, Którego z każdą chwilą poznawałem coraz bardziej. Dziś podchodzę do tego zupełnie inaczej: na pielgrzymce "załatwiam" mnóstwo spraw z Panem Bogiem: modlę się za swoich parafian, rodzinę i przyjaciół, niosę intencje własne i osób, które mnie prosiły o modlitwę. Wykorzystuję ten czas, by posłuchać, co Pan Bóg ma mi do powiedzenia.\nPielgrzymowanie pokazuje istotę Kościoła. Często się mówi, że Kościół jest w drodze, że my sami jesteśmy pielgrzymami, a nasza ojczyzna jest w niebie. Tej prawdy nie doświadczy się nigdzie tak mocno, jak na pielgrzymce. Idziemy w różnych, zmiennych warunkach. Towarzyszą nam wspomniana niepewność, zmęczenie, czasem zniechęcenie. Jest trud i cierpienie, które trzeba pokonać. A obok tego wszystkiego są moi Bracia i Siostry, towarzysze drogi, którzy doświadczają tego samego co ja.\nCzasem potrzebują pomocy, bo są słabsi, czasem podadzą rękę, pomogą nieść plecak, podzielą się kromką chleba i podadzą kubek, bo akurat jestem w potrzebie. Poproszą o modlitwę i pomodlą się za ciebie. Jak w życiu. Na pielgrzymce nie ma profesorów, lekarzy, czy prawników. Naukowiec poci się, cierpi i raduje tak samo jak robotnik z fabryki. W obliczu wyzwań, ale i oddziaływania Bożej łaski, wszyscy na pielgrzymce jesteśmy równi: tak samo przez Boga umiłowani i doświadczani.\nOprócz tego pielgrzymka dała mi coś wyjątkowego w moim życiu: przyjaźnie. To niesamowite, że poznałem na "Kaszubskiej" ludzi, co do których wiem, że mogę na nich zawsze liczyć, że są gotowi się dla mnie poświęcić, że mam w nich zawsze pomoc i oparcie. To wielki skarb i powód do dziękczynienia. A wędrując już tyle lat, mam też sporo znajomych w Polsce, gdzie zawsze mogę w ciągu roku zatrzymać się na kawę. To miłe i bardzo ułatwia podróżowanie po kraju!\nKto powinien pójść na pielgrzymkę?\nPrzynajmniej raz w życiu każdy! Naprawdę! Jeśli nawet nie dla owoców, które Pan Bóg dla każdego przygotował w obfitości, to chociażby po to, żeby móc powiedzieć swoim dzieciom i wnukom: A wiesz, byłam/em kiedyś na najdłuższej pieszej pielgrzymce na Jasną Górę! A tak już bardziej serio... Myślę, że każdy, kto ma w sercu i w swoim życiu jakąś sprawę, która wymaga nadzwyczajnego, Bożego działania.\nCzęsto nie radzimy sobie w życiu z różnymi tematami, są sprawy, które nas przerażają, albo przerastają. Mamy wątpliwości w wierze, mnóstwo pytań, ważne życiowe decyzje do podjęcia. To są właśnie takie sprawy, z którymi warto pójść na pielgrzymkę. A jeśli coś się z Bożą pomocą udało, to idź i podziękuj!\nW jakich intencjach chodzą pielgrzymi na Jasną Górę?\nTak różnych, jak różne jest życie. Każdy Brat i Siostra na pielgrzymce to inna historia. Każdy, kto idzie, niesie z sobą cały plecak różnych intencji i spraw do omodlenia. Często dotyczą one zdrowia. Mnóstwo osób wędruje w celu odkrycia drogi życiowego powołania. Młodzież prosi o dostanie się na wymarzone studia, o dobrą pracę. W sercu i modlitwie niesiemy osoby dotknięte alkoholizmem, czy innymi zniewoleniami. Zawsze modlimy się w intencji Kościoła, papieża, naszych biskupów, a także naszych gospodarzy i dobrodziejów, którzy przekazują nam swoje intencje na postojach i noclegach.\nJak przygotować się do pielgrzymki i o czym pamiętać?\nWarto trochę wcześniej popracować nad kondycją i trochę pochodzić. Nie jest to może warunek konieczny, ale na pewno pomaga i może oszczędzić trochę bólu i cierpienia już na samej trasie pielgrzymki. Droga i tempo dają się we znaki, zwłaszcza przez pierwsze dwa, trzy dni pielgrzymowania. Dlatego lepiej trochę poćwiczyć i przyzwyczaić się do szybkiego chodzenia.\nZ takich praktycznych wskazań, to najważniejsze są dobre, wygodne buty: trochę za duże, rozchodzone, takie, w których noga czuje się najlepiej przy długich marszach. Nie będę wyrokował, czy trapery, trampki, czy sandały. Ilu pielgrzymów, tyle zdań na ten temat. Warto też tak się spakować, żeby być gotowym na każdą pogodę, bo przez 19 dni można doświadczyć absolutnie wszystkiego. Nakrycie głowy, płaszcz przeciwdeszczowy, leki które przyjmujemy na co dzień to także rzeczy, które powinniśmy zabrać z sobą.\nCzy warto przejść chociaż kawałek trasy? Jeśli ktoś chciałby uczestniczyć w pielgrzymce choć chwilę, bo np. nie może i ma pracę - czy może dołączyć do grupy?\nNa "Kaszubskiej" i na każdej innej pielgrzymce, która na Jasną Górę idzie z "dalekiej północy" urlop jest odwiecznym problemem, którego w takim stopniu nie doświadczają pątnicy z innych rejonów kraju. Mamy daleko i nijak się szybciej dojść nie da. Wiemy o tym, jak trudno jest wygospodarować tyle dni urlopu i w zasadzie w całości poświęcić go na pielgrzymkę. Dlatego cieszymy się i zapraszamy wszystkich, którzy choć kilka dni zechcą podjąć trud pielgrzymowania. Można iść etapami, można wyskoczyć z domu i dołączyć do nas na weekend. Każdy Brat i Siostra jest dla nas wielką radością.\nGdzie i do kiedy trwają zapisy?\nNajłatwiej zapisać się przez formularz dostępny na naszej stronie internetowej www.kaszubskapielgrzymka.pl . Są tam też przydatne informacje dotyczące trasy oraz wskazówki o tym, co zabrać, jak się przygotować, czy jak dotrzeć na Hel, skąd wyruszamy. Jest też sporo materiałów z poprzednich pielgrzymek - zdjęcia, filmy, relacje, czy zapis audio konferencji. Formularz zgłoszeniowy będzie aktywny do 21 lipca. Po tym terminie zapisy będą możliwe bezpośrednio na pielgrzymce. Wystarczy do nas dotrzeć i zgłosić swój udział w pielgrzymce w "sekretariacie" naszej pielgrzymki, który działa na porannych postojach.


Czarna Oliwka - Gęsta gorąca czekolada\n2-3 20 zł średni 20 min. wysoka\nTabliczki czekolady podzielić na mniejsze kawałki, wrzucić do rondelka i powoli rozpuszczać (na malutkim ogniu). Powoli, małym strumieniem dodać mleko.\nNie musimy zużyć całego kubka - jeśli czekolada jest zbyt gęsta, wówczas to znak, że należy wlać więcej.\nPowinna być na tyle rzadka, by dało się ją przelać do filiżanki.\nKiedy czekolada jest już rozpuszczona z mlekiem, dodajemy łyżeczkę (nawet czubatą) mleka w proszku i słodzimy wedle uznania.\nKremówkę ubijamy mikserem albo trzepaczką (kiedy jest średnio gęsta, można troszkę posłodzić) na sztywną masę.\nGorącą czekoladę wlewamy do filiżanek i bezpośrednio przed podaniem na stół dekorujemy sporą ilością bitej śmietany, którą posypujemy dla smaku, aromatu i dekoracji cynamonem albo kakao.\nWszystko zależy, jakimi jesteśmy kucharzami i jak sprawnie nam to pójdzie. Nie należy się spieszyć.\nZgłoś 14.02.2006 Niki\nNiebo w gębie!!!! Pomaga nawet na zdarte struny głosowe po imprezie! Ja nie słodzę, ale wtedy troche mocna wychodzi.\nZgłoś 14.02.2006 Beata1309\nmmm.... brzmi smakowicie!;) napewno jutro wyprobuje, bo dzisiaj juz sklepy zamkniete....=(\nZgłoś 15.02.2006 Nana\nZrobiłam dziś ze śmietaną ze sprayu. Szybko się śmietanka rozpuszcza (zwłaszcza, że light kupiłam) i nie wygląda to dobrze.\nPozostaję przy ubitej kremówce- efekt super :)\nZgłoś 16.02.2006 gido\nZnam ten przepis, ale ja zużywam do tego pół litra mleka- i używam mlecznych czekolad- wychodzi słabsze, ale bardziej słodkie.\nZgłoś 16.02.2006 WAŻNE\nTen przepis jest podany według czekolad i mleka brytyjskiego- tamte posiadają mniej kakao i są uboższe w smaku.\nW Polskich realiach robiłabym czekoladę z zaledwie 250gramów (dwie tabliczk... Pokaż więcej\nW Polskich realiach robiłabym czekoladę z zaledwie 250gramów (dwie tabliczki)- Wedel, Wawel i inne firmy robią prawdziwą czekoladę i stanowczo wystarczy by ją rozpuścić w 300 ml (półtora kubka) mleka.\nZgłoś 16.02.2006 julitta@poczta.fm\nTo jak mam je robić w końcu?\nKupiłam mleko (2%) i 3 tabliczki TERRAWITY. Spróbuję rozpuścić najpierw dwie, potem wezmę na łyżeczkę i spróbuję.. Może wyjdzie.\nZgłoś 21.02.2006 ogórek\nja radze zeby zamiast rozpuszcac czekolade bezposrednio na ogniu zeby wlozyc garnek z czekolada do innnego, wiekszego garnka z gotujaca sie woda-nie ma wtedy obaw ze sie przypali\nZgłoś 08.11.2006 pigula\ndelicje podniebienia, rozkosz kulinarna, polecam cos przepysznego.\na ja dodaję odrobinkę sosu tabasco i zamiast bitej śmietany łyżeczkę kwaśnej. wychodzi super, jest mocna i naprawdę gorrąca. Ale deser raczej nie przypadnie do gustu najmłodszym :)\nZgłoś 14.11.2008 izunia\nPyszna, pyszna...ja dalam 200 g gorzkiej czekolady (starlam )do tego 300 ml mleka (wyszla dosc gesta), doslodzilam miodem, dodalam cynamon....wyszlo na 4 porcje...do pucharka wlalam najpierw gor... Pokaż więcej\nPyszna, pyszna...ja dalam 200 g gorzkiej czekolady (starlam )do tego 300 ml mleka (wyszla dosc gesta), doslodzilam miodem, dodalam cynamon....wyszlo na 4 porcje...do pucharka wlalam najpierw goraca czekolade do tego trzy galki lodow smietankowych, na to gesta ubita smietana, na wierzch male ciasteczko bezowe, posypke czekoladowa...KOCHANI znakomity deser, niebo w gebie, wszyscy byli zachwyceni deserem...POLECAM...\nZgłoś 30.12.2006 Mateusz\nczekolada wyszła b.dobra\nZgłoś 30.12.2006 pascal\nja zamiast czekolady gożkiej dodaje białą\nZgłoś 17.11.2008 utracyjusz\nNo całkiem nieźle, warto jeszcze kupić bardzo dobrą tabliczkę, a nawet gotowe do przyrządzenia sztabki, pralinki. Polecam Galeria Czekolady Kraków\nZgłoś 31.10.2007 szuszu\njak ktoś nie lubi gorzkiej czekolady tak jak ja radze zeby zrobil z mleczną bo cukier nic nie pomaga dalej jest ochydne!!!\nZgłoś 10.11.2008 Emma\n:) Czekolada sama w sobie brzmi kusząco... ale z tego co obliczyłam opłacało by się bardziej pójść do dobrej restauracji i kupić sobie gorącą czekoladę niż robić ją sobie własnoręcznie. :)\nZgłoś 10.01.2009 Nika_PL\npychota wszystko zrobiłam tak jak było napisane :)\nZgłoś 26.01.2008 wojta\nZrobiłem to z moją kobietą i wyszło jak kupa. Z mleka w proszku porobiły się grudki i było strasznie gorzkie. Polecam kakao\nZgłoś 06.04.2008 gjyui\npoco to mleko w proszku\nZgłoś 23.01.2009 Marta\nO na pewno świetne. Piłam kiedyś w jakiejś kawiarni. Słodkie. :)\na jakie dokładnie ma byc to mleko w proszku? i po co one w ogole? jakie ma zastosowanie ?\nuważaj bo się zabijesz\nZgłoś 12.05.2009 pantera\nuważaj bo się zabijesz +\nMleko w proszku niepotrzebne, a kremówki odrobinę dolewam bezpośrednio, ażeby zagęścić (moje mleko tylko 0,5%). Cukru także dodajecie ile chcecie 1-4 łyżeczki na 300ml (wybróbować!)


święta w serwisie Tani\nDodane: 01:37 10- 08- 2018\nDodane: 02:50 18- 07- 2018\nDodane: 06:36 01- 06- 2018\nkartki wielkanocne dla firm Udostępnianie zaproszeń okolicznościowychPrzygotowywanie zaproszeń okolicznościowych jest bardzo odpowiedzialnym zadaniem. Dzieje się tak dlatego, że takie zapro Czytaj dalej...\nDodane: 04:51 22- 08- 2017\nkarty bożonarodzeniowe Wyjątkowe kartki firmoweProdukcja kartek firmowych bywa bardzo poważnie traktowana. Dzieje się tak dlatego, że właściciele firm zwykle są bardzo wymagający Czytaj dalej...\nDodane: 05:49 06- 08- 2017\nGeneralnie każdy z nas otrzymał choć raz kartkę Wielkanoc czy na urodziny. To cudowna tradycja, z tego powodu należy od czasu do czasu nadać kartki świąteczne . Wpis o kartkach właśnie.W encyklopedii o kartce świątecznejKartka świąteczna ? okolicznościowa k Czytaj dalej...\nDodane: 12:05 11- 02- 2016\nChyba każdy z nas dostał kiedyś kartkę okolicznościową czy na imieniny. To piękna tradycja, z tego powodu należy od czasu do czasu wysłać karty świąteczne dla firm . Artykuł o kartkach właśnie.Własnoręcznie stworzona kartkaDobrze wybrana i ozdobiona kartka Czytaj dalej...\nDodane: 14:33 29- 01- 2016\nZ pewnością każdy z nas dostał kiedyś kartkę pocztową, czy to na święta czy na urodziny. To wspaniała tradycja, dlatego dobrze jest od czasu do czasu wysłać karty świąteczne . Wpis o kartkach właśnie.Własnoręcznie stworzona kartkaDobrze wybrana i ozdobiona Czytaj dalej...\nDodane: 00:47 25- 01- 2016


Farma fotowoltaiczna na Terkawce - Strona 4\nTe miejsce miało potencjał inwestycyjny lecz zaprzepaszczono go na rzecz modrzewiny która nie nadaje się na dzielnicę przemysłową. .. Tam powinna powstać mieszkaniówka a na Terkawce przemysł. Tyle ode mnie.\nDrzewa drzewa hahaha byłeś tam kiedykolwiek jeden z drugim? to stary poligon zarośnięty przez lata głogami i innym syfem typu osiki, wierzby, mało tam szlachetnego drzewa a tym bardziej jakiś starych drzew.\nMam nadzieję, że elblaski PiS z posłem Krasulskim do takiego bzdurnego zagospodarowania tego atrakcyjnego terenu nie dopóści.\nCałkowita kapitulacja i niemoc. Najlepiej usytuowany teren inwestycyjny Elbląga pod niewiele znaczące pozorujące przeznaczenie. Oczywiście wymagane są tam tam duże środki na uzbrojenie w "media". Elbląg na to nie stać. Ale, ale. .Niedaleko mamy Pomorską Specjalną Strefę Ekonomiczną, dochodzącą do Malborka. To największa strefa w Polsce, Gdański Park naukowo-Technologiczny, Centrum Programowania Robotów Przepływowych, tuzy polskiego i światowego przemysłu. 100 mln złotych na uzbrojenie było pestką. Dwukrotnie ongiś rozmawiałem z prezes Strefy. "Panie Ryszardzie, niech ktoś z Elbląga się odezwie". W interpelacjach i wystąpieniach odzywałem się tylko ja. Był strach przed Pomorzem, może zakazy ? "Pokorne ciele dwie matki ssie". Na komisjach wyjaśnialiśmy, że można współpracować, i ze strefą warmińską, i pomorską. Żaden grzech. Kuriozalne było natomiast stanowisko wiceprezes strefy warmińskiej na moje ponaglenia wobec pomocy w zagospodarowaniu Terkawki: "Wy z tą Terkawką poczekajcie jeszcze". I doczekaliśmy się degeneracji idei. Zniknął jakiś cień nadziei dla nowoczesnych miejsc pracy dla naszej ambitnej młodzieży studiującej w Gdańsku i Olsztynie. "My do Elbląga już nie wrócimy". Po co? Oglądać narcystyczną władzę? Pozdrawiam nieoptymistycznie.\nCzy mi się wydaje, że miasto kiedyś miało w planach na tych "inwestycyjnych terenach budować prawdziwy zakład utylizacji odpadów ze składowiskiem, a nie ciągle inwestować w istniejący zabawkowy i śmieszny tymczasowy twór w Rubnie. Który znajduje się w strefie nad zalewowej, jakiś rezerwat chyba w pobliżu i przy terenach które za grubą kasę miasto ciągle próbuje sprzedawać na Modrzewinie. Smród na całą Zawadę, Rubno i czasami Nad Jarem tylko ludzie jeszcze nie kojarzą co to za zapaszek. Może, ktoś zbadał by sprawę jak to się stało, że bez powiadamiania najbliższych sąsiadów graniczących z tym zakładem zaplanowano po cichaczu jakąś rozbudowę, nową pryzmę na składowanie odpadów i przy tej okazji wycieli ze trzy hektary lasu. A tak się szczycą, że tacy ekologiczni są. Do tej pory włodarze miasta strzelali sobie w stopę, teraz to już w kolano sobie strzelają, jeszcze trochę i palną sobie w. .. ..\nŁapy precz od lasu!\njak mówia stazy polacy z ta f rma to moocne przegiecie pały tego typu farmy wymagaja czystego powietrza v bez pyłów a tam teren mocno zachmuzony i powierrze nie czyste, a w poblizu sa jeszcz siedliska ptaków szkoda lasów mimu ze juz wycieto do potreb kwydzynia po łowe wycodczyzny elblaskiej ale fabryka papieru poszła pod mlotek a tiró w juz nie widac jak jada to tylko wioza kołki do łotu


PLWR 2014 Najmocniejsze Sceny (video) | dobroni.pl\n2014-03-20 / 6 komentarzy\nZapraszamy do obejrzenia najmocniejszych scen podczas tegorocznych fina³ów Polskiej Ligi Walk Rycerskich. Widowisko odby³o wiê w Warszawie na AWF 15 marca 2014 roku. Jak zobaczycie na filmie walka by³a zaciêta - mo¿na by rzec, ¿e przy pe³nokontaktowych walkach rycerskich MMA wygl±da jak g³askanie siê po plecach. Naszym zwyczajem ju¿ jest, ¿e na koniec tego typu zawodów robimy filmik z "hardcorowymi scenami". Do zobaczenia na Igrzyskach Ognia i Stali.\nPLWR 2014 Najmocniejsze Sceny (video) - opinie i komentarze\nDawno nie widzia³em czego¶ tak g³upiego w wydaje siê reprezentuj±cego co¶ wiêcej ni¿ to strojach. (2014-03-21 00:00)\nTo, ¿e czego¶ nie rozumiesz nie musisz od razu uwa¿aæ za g³upie ;) pozdrawiam (2014-03-21 00:00)\nLehu szczerze powiem, ¿e ja te¿ nie bardzo wiem gdzie tu przyjemno¶æ. To przypomina ustawki kibolskie. A ró¿ni siê od nich g³ównie tym, ¿e jest dozwolone. Ale je¶li komu¶ sprawia przyjemno¶æ jak go stalow± sztab± nawalaj± po g³owie, a i on mo¿e komu¶ do³adowaæ, to wole jak to robi w ten sposób ni¿ jak bym mia³ siê z nim spotkaæ w ciemnej ulicy. (2014-03-21 00:00)\nza i przeciw ale i tak podziwiam wytrzyma³o¶æ:) za relacjê 5:) (2014-03-21 00:00)\nRumcajs, je¿eli kto¶ lubi siê wy¿yæ w ten sposób to dlaczego nie? Ludzie lubi± ogl±daæ facetów w majtach bij±cych siê miedzy sob± to dlaczego gorsza ma byæ nawalanka w pancerzu? (2014-03-21 00:00)\nTo zwróæ uwagê jakie osoby s± w¶ród publiczno¶ci, promowanie takiego badziewia w¶ród dzieci jest czyst± g³upot±, Lehu a co tu jest do nie rozumienia ? Jacy¶ ,,dorosli'' zakuci w zbroje ledwo co widz±cy biegaj± zamkniêci w drewnianej zagrodzie popychaj±c siê kopi±c i wal±c ,czasami nawet trzech jednego. Mo¿e to i dla nich samych jest przyjemne w znany dla nich sposób, ale promowanie tego z nadziej± ¿e komu¶ siê to spodoba, to sorry wklei³e¶ to na z³ym portalu ;] , s³owo Warriors zast±pi³ bym jakim¶ bersekerem raczej, wojownik kojarzy siê mi siê z czym¶ bardziej górnolotnym. (2014-03-23 00:00)


W Ameryce Północnej zaczyna się US Open Series! | Aktualności | Tenisklub\n13.07.2008 14:10, Anna Wilma, źródło: usoperseries.com, foto: usopenseries.com\nW tym tygodniu w międzynarodowych rozgrywkach tenisowych rozpoczyna się cykl imprez, poprzedzających wielkoszlemowy US Open. Przez sześć tygodni zawodnicy i zawodniczki rywalizować będą w turniejach na terenie Stanów Zjednoczonych i Kanady. Najlepsi powalczą w Nowym Jorku o naprawdę duże pieniądze.\nUS Open Series jest stosunkowo nowym "wynalazkiem". Odbyła się po raz pierwszy w 2004 roku i miała na celu zwrócenie większej uwagi na amerykańskie turnieje, których w kalendarzu tenisowym nie brakuje.\nDzisiejsza formuła US Open Series przewiduje sześć tygodni rozgrywek, w każdym odbywa się przynajmniej jeden turniej (w tym roku panie wystartują w czterech imprezach, panowie w sześciu). Za każdy występ zawodnik otrzymuje punkty, podwojnone w przypadku zawodów ATP Masters Series i WTA Tier I. Aby znaleźć się w ogólnej klasyfikacji, należy wziąć udział przynajmniej w dwóch turniejach, należących do tego cyklu. Jeżeli dana osoba triumfuje w US Open Series, a potem w samym US Open, otrzyma premię finansową w wysokości 1 miliona dolarów. Sztuki tej dokonało dwoje ludzi. W 2005 roku Kim Clijsters zarobiła 1,2 miliona dolarów za mistrzostwo US Open i dodatkowo 1 milion za triumf w US Open Series. Dało to największą sumę w historii światowego sportu kobiecego - 2,2 miliona dolarów. Roger Federer na tej samej zasadzie w 2007 roku powiększył swoje konto o 2,4 miliona dolarów.\nOto poczet zwycięzców US Open Series: [zawodnicy, których nazwiska pogrubiono, wygrali w tym samym roku US Open]\n2004 - Lindsay Davenport (USA), Lleyton Hewitt (Australia)\n2005 - Kim Clijsters (Belgia), Andy Roddick (USA)\n2006 - Ana Ivanović (Serbia), Andy Roddick (USA)\n2007 - Maria Szarapowa (Rosja), Roger Federer (Szwajcaria)\nTurnieje zaliczane do US Open Series 2008 wraz ze zwycięzcami z roku 2007:\n14 lipca - Bank of the West Classic w Stanford (2007: Anna Czakwetadze - Sania Mirza 6:3, 6:2)\n21 lipca - East West Bank Classic w Los Angeles (2007: Ana Ivanović - Nadia Pietrowa 7:5, 6:4)\n28 lipca - Rogers Cup w Montrealu (2007: Justine Henin - Jelena Janković 7:6(3), 7:5)\n18 sierpnia - Pilot Pen Tennis w New Haven (2007: Swietłana Kuzniecowa - Agnes Szavay 4:6, 3:0 krecz)\n14 lipca - Indianapolis Tennis Championships w Indianapolis (2007: Dmitrij Tursunow - Frank Dancevic 6:4, 7:5)\n21 lipca - Rogers Masters w Toronto (2007: Novak Djoković - Roger Federer 7:6(2), 2:6, 7:6(2))\n28 lipca - Western & Southern Financial Group Masters w Cincinnati (2007: Roger Federer - James Blake 6:1, 6:4)\n4 sierpnia - Countrywide Classic w Los Angeles (2007: Radek Stepanek - James Blake 7:6(7), 5:7, 6:2)\n10 sierpnia - Legg Mason Tennis Classic w Waszyngtonie (2007: Andy Roddick - John Isner 6:4, 7:6(4))\n[jednocześnie konkurencja tenisowa będzie rozgrywana na igrzyskach olimpijskich w Pekinie]\n17 sierpnia - Pilot Pen Tennis w New Haven (2007: James Blake - Mardy Fish 7:5, 6:4)\nWejdź na oficjalną stronę US Open Series!


Kwiecień 2019 - Strona 2 z 3 -\nKochani Parafianie, życzymy sobie i Wam owocnego przeżycia Triduum Paschalnego oraz Bożego błogosławieństwa i pokoju ducha na czas Świat Zmartwychwstania Pańskiego, abyśmy w Wielkanocny poranek mogli obudzić się Nowymi! Niech każdy kolejny wschód słońca zapowiada nam Pana i obyśmy nie przespali naszego poranka!\nZ serca życzymy Wam wspaniałych Błogosławionych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego\nBardzo potrzeba nam głębokich, mocnych przeżyć. Można je osiągnąć prostymi środkami, takimi jak pow aga i cisza, dlatego dzisiaj powinno się wyłączyć komputer, telewizor czy radio, by zachować w domu nastrój skupienia. Można umieścić na stole krzyż, postawić przy nim świece, a o 15.00 (godzina śmierci Pana Jezusa) warto przerwać zajęcia i w postawie dziękczynienia odmówić Koronkę do Miłosierdzia Bożego, albo po prostu zachować chwilę ciszy. Post ścisły niech będzie prawdziwym postem o chlebie i wodzie (lub nawet o samej wodzie). Warto także w ciągu dnia razem z rodziną odprawić drogę krzyżową. Po liturgii Męki Pańskiej można pozostać w świątyni na śpiewanych Gorzkich żalach i adoracji.\nW Wielki Piątek możemy także przeżyć te straty i smutki, które do tej pory nie zostały przez nas przyjęte. Mamy możliwość, by je nawet opłakać i połączyć ze śmiercią Chrystusa. To często przynosi ulgę, a wylane łzy wysychają, dziś zanurzmy to wszystko w ranach Jezusa.\nDroga Krzyżowa w Wielkim Tygodniu\nWielkim Tygodniu warto rozważyć mękę Pana Jezusa w nabożeństwie drogi krzyżowej. Dziś w wielki wtorek polecamy Wam to nabożeństwo, które prowadzi ojciec Albert Szustak OSPPE\nTridiuum Paschalne w naszej parafii\nWielki Czwartek godz.18:00; Wielki Piątek godz. 18:00; Wielka Sobota godz.18:00\nSakrament pokuty wymaga skupienia i modlitewnej refleksji. Poniżej przykładowe rachunki sumienia polecane przez Bractwo Najświetszej Maryi Panny Królowej Korony Polski, które pomogą właściwie przygotować się do pojednania z Panem Bogiem.\nZOBACZ – Rachunki sumienia\ntest testów 2\nRachunek sumienia test testów


Dom - Wiadomosci gospodarcze - Temat: Wielka Brytania\n24.06.2019-500 widoki -Wiadomosci gospodarcze\nNowa opłata na rzecz kierowców. "Najostrzejsze" przepisy w świecie\nSłony rachunek zbytnio alkohol. Nowe przepisy dzięki popularnej wyspie\nZa 633 mln funtów Barclays Bank sprzedał CaixaBank swoich 270 hiszpańskich oddziałów wraz z 555 tys. klientów. Decyzja brytyjskiego banku to element realizowanego programu oszczędnościowego, który to zakłada redukcję 19 tys. etatów.\nBarclays Capital obniżył prognozę gwoli Niemiec, Francji i Włoch. "Rozczarowujące dane"\n- Wówczas przejęcie pozwoli nam zwiększyć liczbę klientów oindywidualnych i biznesowych. Wzmocnimy też oficjalną ofertę doradztwa finansowego a mianowicie twierdzi Gonzalo Gortazar, wódz naczelny CaixaBank, trzeciego największego banku w Hiszpanii.\nSprzedaż hiszpańskich oddziałów brytyjskiego instytucji finansowej to element wdrażanego po życie planu oszczędności. Barclays już na początku roku zapowiedział reorganizację swojej działalności obcej oraz znaczną redukcję liczby pracowników. W tym roku fuchę ma stracić 16 tys. osób, a do końca 2016 bank obetnie po sumie 19 tys. etatów. Najwięcej, bo 9 tys. miejsc pracy zostanie zlikwidowanych w Wielkiej Brytanii.\n- Było oczywiste, że Hiszpania nie była kluczowa na rzecz naszej strategii. Oddziały mogą być atrakcyjne pod odrębną marką. Jestem pewny, hdy po przejęciu przez CaixaBank oddziały będą miały ogromniejszą szansę na rozwój - mówi Antony Jenkins, prezes Barclays.\nWedług BBC Barclays może w ciągu następnych kilku miesięcy zapiąć 400 oddziałów.\nRestrukturyzacja i redukcja etatów to efekt słabych wyników finansowych banku. Barclays w pierwszym kwartale tego roku odnotował 28-proc. zmniejszenie przychodów. Te wyniki zostały zdecydowanie gorsze od przewidywań analityków, spowodowane gwałtownym załamaniem w dziale bankowości inwestycyjnej.


Wysokie donice odpowiednie do niektórych roślin - justyna poluta\nHome » Sklep Online » Ogród, Rośliny » Wysokie donice odpowiednie do niektórych roślin\nDodane: 2019-09-13 :: Kategoria: Sklep Online / Ogród, Rośliny\nNiektóre rośliny wymagają specjalnych rozwiązań, gdy chcemy dobrać do nich akcesoria ozdobne, najlepiej udać się do dobrego specjalistycznego sklepu z wieloma propozycjami. Te, które koniecznie trzeba brać pod uwagę to wysokie donice. Są one bowiem bardzo gustowne przydadzą się do przestronnych powierzchni oraz do ogrodów, wszędzie tam, gdzie chcemy trzymać wysokie, rozłożyste rośliny. Kwiaty doniczkowe to najważniejszy element ozdobny, gdy dobierzemy do niego stylowe akcesoria nie trzeba rozważać kolejnych inwestycji w dobrze dobrane dekoracje. Wysokie donice mogą pełnić różne funkcje, wystarczy zajrzeć do sklepu online Cermax, żeby to dostrzeć, płacąc za ich wysoką jakość, nie trzeba się martwić, że zniszczą się one przy pierwszym użytkowaniu. Przeciwnie ich solidność przyczyni się do tego, że nie trzeba będzie ich wymieniać, niezależnie od tego, gdzie one będą stały i na co będą narażone.


sta zadba o ich zęby tak, aby ich uśmiech był zawsze biały i zdrowy. Tysiące dzieci otwarcie mówią o tym, że boją się iść do dentysty, ponieważ boją się bólu. Warto im jednak wytłumaczyć, że w obecnych czas\nChociaż dzieci często obawiają się tego, warto od najmłodszych lat uczyć je, że gabinet dentystyczny to miejsce dla nich dobre, a dentysta zadba o ich zęby tak, aby ich uśmiech był zawsze biały i zdrowy. Tysiące dzieci otwarcie mówią o tym, że boją się iść do dentysty, ponieważ boją się bólu. Warto im jednak wytłumaczyć, że w obecnych czas\nO pracy geodety oraz jego obowiązkachSerce jest tylko jedno. O kardiologiiCykliniarki - przeżytek czy pomocne narzędzie?Geodeta najważniejszy...Lubisz góry? Propozycja dla ciebieKilka słów o oszczędzaniu ciepła w domach4 Sprawdzonych Sposobów Aby wynająć podnośnikJak podróżować z grupą osób?Medycyna alternatywna w walce z borelioząDo obrony w sądzieDo You enjoy your car? Read itKilka spostrzeżeń na temat mechaniki samochodowejTaksówka jako przykład transportu osobowegoSposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniPrawo i prawnicyWhat do You know about plumbing?Gdzie kupić zamek centralny?Nowe wzory dywanoweCovings in LondonTaking care of your rideDentysta ZabrzeKwestie pozycjonowania i promocji firmy w InternecieZepsute auto? Trzeba znaleźć warsztatGrzybica candida - objawy, leczenie i więcejZimowo - kilka ciekawostek o ogrzewaniuObsługa bhp WarszawaWartość tego jak zatrudnić adwokata<Electrician - safety and qualityCeny prądu idą w górę! Jest na to rada...


Archiwa: Anthony Phillips - Maurycy Nowakowski\nGenesis 1 (50/50) – Charterhouse\nStyczeń 31, 2019 /0 Comments/in Muzyka, News, Newsy, Uncategorized /by Maurycy Nowakowski\nJak obiecałem/ostrzegałem – będzie w tym roku trochę o Genesis i historii tego zespołu. Pięćdziesiąt lat od albumowego debiutu, to rocznica nie w kij dmuchał. Zastanawiając się nad formą tych wpisów/artykułów doszedłem do wniosku, że nie będę wyznaczał stałej formy. Po prostu przespaceruję się po historii Genesis i zajrzę do archiwów twórczości, opisując raz to w bardziej, raz mniej rozbudowanej formie, co ciekawsze i ważniejsze wątki. Na początek forma bardziej rozbudowana i temat fundamentalny – genesisowe źródło – słynna szkoła w której spotkali się przyszli genesimeni. Drogi Tony’ego Banksa, Mike’e Rutherforda, Petera Gabriela i Anta Phillipsa zeszły się w 1963/4 roku w murach prywatnej szkoły dla chłopców Charterhouse. To temat rzeka, z jednej strony wałkowany obowiązkowo w każdej większej publikacji poświęconej Genesis, a z drugiej strony zawierający moim zdaniem pewną lukę, której żaden znany mi biograf ani dziennikarz nie wypełnił. A szkoda. Typowe jest dosyć jednostronne przedstawianie Charterhouse, jako miejsce traumy. Wszystkie przekazy oparte są w największym stopniu o obszerne wywiady przeprowadzone z muzykami Genesis w połowie lat siedemdziesiątych, ledwie kilka lat po odebraniu dyplomów. Nikt dotychczas nie pokusił się o dokładne zbadanie ewentualnego pozytywnego wpływu szkoły na fenomen Genesis, który moim zdaniem nie jest wykluczony. Ale po kolei.\nO Charterhouse, historii tej szkoły, jej tradycji, założeniach i osiągnięciach absolwentów, można by napisać osobną książkę, a może nawet i dwie – jedną pochwalającą, skupioną na zaletach i sukcesach, drugą skrajnie inną, negatywną. Inicjatorem, choć bez wpływu na konkretny kształt szkoły, był sir Thomas Sutton, żyjący na przełomie XVI i XVII wieku urzędnik i „biznesmen”. Zajmował się wieloma rzeczami, pełnił różne funkcje urzędowe, ale wielkiego majątku dorobił się dzięki odkryciu węgla w okolicach Newcastle. Gdy umierał w 1611 roku, należał do grona najbogatszych Anglików. Część swoich pieniędzy kazał przeznaczyć na zbudowanie kompleksu pod szyldem The Hospital of King James and Thomas Sutton. W pierwotnym zamyśle, szkoła miała stanowić tylko fragment zainteresowań projektu, na który składał się – jak sama nazwa wskazuje – także szpital, połączony z domem opieki dla osób starszych. Z biegiem czasu plany te jednak zredukowano i gdy w 1872 roku przenoszono firmę do pięknego, olbrzymiego ośrodka niedaleko Godalming, prywatna szkoła dla chłopców stała się tam główną inicjatywą. Charterhouse to niewątpliwie ścisła edukacyjna czołówka Wielkiej Brytanii. Najlepszy sztab wykładowców, wielowiekowa tradycja, sprawdzone w bojach mechanizmy szkolenia, nauczania i wychowywania. Długa lista sukcesów i znakomitych wychowanków. Historia i dokonania, przed którymi na pewno trzeba uchylić kapelusza. W Anglii jest raptem kilka szkół hurtowo i konsekwentnie, przez wiele stuleci, wychowujących wybitnych fachowców z różnych dziedzin. Charterhouse zdecydowanie należy do tej elity. Lista wybitnych ludzi, których ścieżka edukacyjna przebiegała przez tę szkołę może przyprawić o zawrót głowy. Biskupi, teologowie, naukowcy, politycy, prawnicy, pisarze, poeci i wielu, wielu innych, a wśród nich m.in. John Wesley, baron Robert Baden ‑ Powell czy Peter Yates. „Bóg dał, ja daję”, głosi motto szkoły, która dała Anglii całą „armię” znakomitych absolwentów gotowych, by podbijać świat.\nProblemem szkoły była jednak jej hermetyczność – ciężki, głęboki konserwatyzm, ocierający się o szkodliwą skostniałość. W Charterhouse czas zawsze płynął odrobinę wolniej, a sztab zarządzający z dużą nieufnością podchodził do wszelkich nowinek ze świata. Skoro historia i przeszłość należały do nich, chcąc w podobnym, sprawdzonym stylu kształtować też przyszłość, bronili szkołę przed zmianami i rewolucjami. Konsekwentnie odnosili więc podobne sukcesy, ale też powielali własne błędy, a tych przecież również nie brakowało, o czym świadczą choćby filmy i książki opowiadające o życiu w tego typu prywatnych, renomowanych placówkach. Realia tamtych miejsc przywodzą na myśl rodzaj „intelektualnego wojska”, nastawionego na masowe wychowywanie w ściśle określonym nurcie, z bezwzględnym przestrzeganiem zasad. Siłą rzeczy gubiła się w tym jednostka. Żaden uczeń przewyższający rówieśników stopniem wrażliwości, czy z innych powodów potrzebujący podejścia indywidualnego, nie mógł czuć się tam dobrze. Straszne było tak zwane „drugie życie” szkoły, niepisane prawa obowiązujące uczniów i ustalające między nimi wewnętrzną hierarchię. Pod okiem nauczycieli i za ich przyzwoleniem działy się tam rzeczy, delikatnie mówiąc, nieprzyjemne. Każdy nowy trzynastolatek musiał przebrnąć przez okres inicjacji, podczas którego miał obowiązek usługiwać starszym uczniom. Do jego obowiązków należał cały wianuszek różnorodnych czynności, od normalniejszych, jak przygotowywanie śniadań i ścielenie łóżek, po te bardziej uwłaczające, jak czyszczenie butów czy absurdalne rozgrzewanie… deski sedesowej (sic!). Oczywiście nie brakowało w tym wszystkim także najzwyklejszych w świecie aktów przemocy: bicia, obrażania i poniżania. Przodowali w tym przede wszystkim uczniowie starsi, ci którzy najlepiej odnaleźli się w realiach szkoły i dzięki temu mieli przywileje nadane przez dyrekcję. Dla wrażliwszych chłopców, cechujących się słabszą konstrukcją psychofizyczną – a tacy byli młodzi genesismeni – pierwsze lata w Charterhouse często były koszmarem. W tym momencie warto na moment oddać głos fikcyjnemu dyrektorowi elitarnej szkoły dla chłopców, o której losach opowiada film „Jeżeli” Lindsaya Andersona z 1968 roku, podobno bardzo wiernie oddający realia tego typu placówek. Ten dłuższy monolog ciekawie naświetla kierunek myślowy zarządców.\nSzkoła to obraz wielu rzeczy: koleżeństwa, uczciwości w służbie publicznej, wysokich standardów w telewizji i rozrywce, ofiarności w toczonych wojnach. Niektóre z naszych obyczajów są bzdurne, na poziomie klasy średniej, ale duża część społeczeństwa dąży do tego poziomu, a bez wartości moralnych klasy średniej ten kraj nie przetrwa. Nie oczekujemy wdzięczności. Brytyjska edukacja jest jak Kopciuszek na wydaniu, biednie odziana i często poszturchiwana. Dzisiejsza Brytania to kuźnia pomysłów, eksperymentów i wyobraźni. Od muzyki po hodowle świń, od elektrowni jądrowych po minispódniczki. Stoimy przed wielkim wyzwaniem. Są w tej szkole chłopcy o twórczych umysłach i wielkiej wyobraźni. Dla nich warto pracować. Dzięki nim szkoła tętni życiem.\nW przypadku Charterhouse na dźwięk słów „biednie odziany Kopciuszek” można się tylko kpiąco uśmiechnąć, gdyż szkoła umiejscowiona w efektowym, rozłożystym „pałacu” pośrodku olbrzymiej posiadłości, przypomina raczej piękną, leciwą, ale klasyczną królewnę, niż ubogiego Kopciuszka. Już same tereny przylegające robią nieprawdopodobne wrażenie. 270 tysięcy metrów kwadratowych, kilka połączonych ze sobą staroangielskich budynków, przestrzeń sportowa, równo przystrzyżone trawniki i żywopłoty. I ten wszędobylski klimat brytyjskiej, skrupulatnej elegancji. Imponujące miejsce. Wracając do wypowiedzi fikcyjnego dyrektora – reszta jego słów ciekawie obrazuje zarówno dużą świadomość szkolnych rajców, jak i zarazem dziwną „ślepotę”. Doskonale zdawali sobie oni sprawę, że część zwyczajów szkoły jest niemądra, ale żyli w przekonaniu, że nawet te najgłupsze obowiązki, inicjacje i rytuały są młodym ludziom do czegoś potrzebne. Chwalić należy ich chęć podnoszenia jakości społeczeństwa, wiarę w możliwości uczniów, ale brak umiejętności przewidywania zmian w świecie już na pochwały nie zasługuje. To dziwne, że mogli zdawać sobie sprawę z szerokich uzdolnień własnych podopiecznych, ale większość z nich nie była w stanie przewidzieć, że muzyka pop, której tak bardzo się obawiali, może – między innymi dzięki ich uczniom – zyskać na artystycznej jakości. Dopóki świat zmieniał się powoli, szkoły typu Charterhouse nie miały większych problemów z utrzymywaniem równowagi między własnym, założycielskim konserwatyzmem, a powolnym, ostrożnym posuwaniem się za nowinkami. Jednak świat po wojennym okresie pierwszej połowy XX wieku zaczął transformować szybciej, czego najwyraźniejszym przejawem była rewolucja kulturowo‑światopoglądowa lat sześćdziesiątych. To wówczas Charterhouse najmocniej „rozjechała się” z regułami panującymi w świecie zewnętrznym. Gdy szkoła nadal w starym angielskim stylu przygotowywała podopiecznych do sprawnego funkcjonowania w życiowej dżungli i robienia kariery, całe masy młodzieży opowiedziały się za nurtem całkowicie przeciwstawnym. Pierwsze powojenne pokolenie wpływowych mas amerykańskich i brytyjskich przestało zastanawiać się nad tym jak wygrywać wojny, a zaczęło myśleć jak sprawić, aby tych wojen w ogóle nie było. Stanęło też w zdecydowanej opozycji do postaw swoich własnych rodziców, nastawionych przede wszystkim na pomnażanie majątków. Młodzi woleli teraz „być” niż „mieć”, rozwijać się duchowo, raczej bawić się niż pracować, a zastane prawa łamać lub naginać, częściej niż ich przestrzegać. To była skrajna opozycja dla reguł od wieków panujących w szkołach typu Charterhouse. Peter Gabriel, Tony Banks i Mike Rutherford przybyli do szkoły we wrześniu 1963 roku jako trzynastolatkowie, a Ant Phillips kilka miesięcy później, trafiając na czas najwyraźniejszego rozstępu między szkołą, a światem zewnętrznym. Gdy Anglia już powoli bujała się w rytm pierwszych przebojów The Beatles i szykowała na swingująco‑psychodeliczną dekadę, oni musieli przywdziać sztywny mundurek, zapiąć guziki pod samą szyję i mocno zacisnąć zęby.\nTo było jak komunikat: „Witamy w szkole szybkiego dojrzewania!” – Peter Gabriel wspominał pierwsze dni w murach szkoły. – Już samo wejście do Charterhouse było traumatyczne. Pamiętam pierwszą noc. Nie mieliśmy zasłon w oknach, było bardzo ponuro i zimno. Wcześniej żyłem na wsi i w nocy zawsze miałem ciszę i spokój, a tam była wielka sala podzielona na małe pokoiki. Przez okna wpadały światła przejeżdżających w oddali samochodów, tekturowe ścianki nie izolowały i wszystko było przez nie słychać. Rozmowy, jakieś dziwne dźwięki. Podczas pierwszych nocy wielu chłopców płakało, inni onanizowali się, a jeszcze inni onanizowali się płacząc. Wszyscy sprawiali wrażenie bardzo nieszczęśliwych. Z kolei starsi chłopcy prowadzili nocne rozmowy. Próbując sobie nawzajem zaimponować, opowiadali niestworzone historie o samochodach i dziewczynach. Nienawidziłem tej szkoły. To był zły czas. Myślę, że byłem bardzo czuły w tamtym okresie i wszystko stanowiło olbrzymi problem, od razu stawało się dramatem. Wiele nocy spędziłem na nieskutecznych próbach zaśnięcia.\nTypowo brytyjskie usposobienie młodych genesismenów nie ułatwiało im zadania. Z jednej strony cechowała ich olbrzymia wrażliwość, co sprawiało, że mocno przeżywali nowe okoliczności. Z drugiej strony byli ambitni i szczególnie Peter i Tony zamknięci w sobie, przez co nigdy nie pozwalali sobie na chwilę słabości, nie żalili się i nawet nie próbowali zmienić szkoły. Zacisnęli zęby i postanowili, że sobie poradzą. Przez Charterhouse mieli ostatecznie przejść bez większego uszczerbku na zdrowiu fizycznym i psychicznym, ale nigdy nie wyzbyli się sarkazmu i bardzo krytycznego podejścia do swojej szkoły. Długo po opuszczeniu jej murów Peter Gabriel zwykł złośliwie żartować: Mawiają, że łatwo jest odróżnić w ciężkim więzieniu wychowanka szkoły prywatnej od innych skazańców, bo on jeden czuje się tam jak ryba w wodzie. Najgorsze były pierwsze miesiące, po jakimś czasie jednak sytuacja powoli zaczęła się poprawiać. Przez cały pierwszy rok czułem się kiepsko. Szczególnie irytujące były te wszystkie chore zwyczaje, przywileje starszych chłopców, którzy mogli zmuszać młodszych do wykonywania codziennych obowiązków, jak czyszczenie im butów i tym podobnych. To było szaleństwo.\nNie mieli predyspozycji do bycia typowymi wychowankami Charterhouse, szkoły trenującej młodych ludzi na przyszłych etatowych zwycięzców. Nie byli specjalnie wysportowani, a przy swojej nieśmiałości i skrytości nie należeli też do osób wybitnie przebojowych i odważnych. Uczyli się jednak solidnie, nie unikali kółek zainteresowań i z całych sił starali się walczyć ze słabostkami. Większość czasu poświęcali oczywiście nauce, a czas wolny mogli zagospodarować głównie na dwa sposoby. Po pierwsze zajęciami sportowymi, po drugie muzyką.\nI to była niewątpliwie ta mroczna część Charterhouse, która odebrała Banksowi, Rutherfordowi, Gabrielowi i Phillipsowi dziecięcą radość życia, w pewnym sensie gwałtownie, brutalnie i chyba nieco przedwcześnie zaczęła ich wprowadzać w dorosłe życie odciskając bardzo silne, niezacieralne piętno. Ale jest też druga strona medalu czyli jakość nauczania i w sumie aż dziwne, że żaden z brytyjskich biografów lub dziennikarzy nie pociągnął tego tematu. Żeby nie było – szanuję i rozumiem cierpienia genesismenów z okresu szkolnego i w ogóle nie chcę nawet próbować tego kwestionować, czy wchodzić w jakąkolwiek polemikę. Chodzi mi raczej o ustalenie, jaki wpływ edukacja w Charterhouse miała na wielką odmienność muzyczną i tekstową, na ile wiedza wyniesiona ze szkoły sprawiła, że zespół mógł tak daleko odjechać od ówczesnych szablonów rockandrollowej piosenki o miłości. Bo należy pamiętać, że Tony, Peter, Mike i Ant mając ledwie dwadzieścia- dwadzieścia jeden lat potrafili komponować bardzo dojrzałą, oryginalną muzykę i pisać teksty dalece wykraczające poza ramy prostych popowych rymowanek. Nie tylko poznali historię literatury, ale również opuścili szkolne mury lubiąc i ceniąc spuścizny wielu autorów, choćby Thomasa Stearnesa Elliota. Pisząc teksty na albumy „Trespass” i „Selling England by the Pound” odnosili się do jego twórczości. Cechowała ich też wielka sympatia i nieprzeciętna wiedza o mitologii, dzięki czemu powstały tak nieszablonowe teksty jak „Fountain of Salmacis”, a i styl pisania liryków nieodnoszących się bezpośrednio do innych tekstów literackich, czy mitologii, nosił znamiona podejścia bardzo poetyckiego, wyrafinowanego i dojrzałego. Sztandarowym przykładem może tu być koncept „The Lamb Lies Down on Broadway” nasączony tak wieloma odniesieniami do literatury i filmu, że rozszyfrowanie intertekstualnych wątków sprowokowało już wielu badaczy do napisania rozbudowanych esejów na temat tego albumu. A autor libretta tej płyty Peter Gabriel, był dwudziestoczteroletnim młodym mężczyzną ze średnim wykształceniem…\nCharakterystyczne dla Genesis było układanie długich, często fabularnych, bardzo dobrze prowadzonych i rozwijanych opowieści. Wielowątkowość, bogate słownictwo, wyrafinowane konstrukcje i błyskotliwe skojarzenia, dowcipy i puenty, a także intertekstualność, to cechy typowe dla wczesnych dokonań Genesis i zarazem rzadko spotykane w świecie rocka. Wątpię, żeby nie maczały w tym palców stare i sprawdzone w bojach metody nauczania Charterhouse. Ktoś powie: hola, hola, przecież chwilę przed nimi taką muzykę zaczął grać King Crimson, Yes, czy Procol Harum. Okej, ale po pierwsze nawet żeby tylko naśladować takie grupy też trzeba dysponować odpowiednim potencjałem intelektualno-emocjonalnym. Poza tym nigdy nie posądziłbym Genesis o ślepe naśladownictwo, ta muzyka jest mimo wszystko zbyt inna i odrębna nawet w kręgu progrocka.\nPodobnie jak nie wierzę, żeby przypadkiem był fakt iż czterej tak zdolni kompozytorzy jak Banks, Rutherford, Gabriel i Phillips kończyli edukację z dyplomem tej samej placówki. Spójrzmy prawdzie w oczy, niewielu dwudziestolatków jest gotowych w taki sposób rewolucjonizować muzykę popularną. Sporo młodych ludzi wchodziło do świata rocka wnosząc świeżość spojrzenia, energię i bunt, ale tylko garstka tak błyskotliwie i przekonywująco nasączała rockową materię odniesieniami do muzyki klasycznej i literatury dodając muzyce popularnej artyzmu i otwierając ją na wspaniałą i bogatą przeszłość europejskiej i amerykańskiej kultury. Ktoś genesismenom ten potencjał bardzo umiejętnie zaszczepił, ktoś przez kilka lat to pielęgnował i ktoś ich wielu przydatnych umiejętności nauczył. Wiele mogli wynieść z domów (Banks i Gabriel uczyli się gry na pianinie) ale mam wrażenie, że to właśnie Charterhouse przy całej swojej szkodliwości wielu zwyczajów i wojskowym reżimie potrafiła zainstalować w swoich podopiecznych fascynację sztuką i szacunek dla niej. Bo niby dlaczego zafascynowani rewolucją hipisowską młodziutcy genesismeni, zamiast nagrywać typowo buntowniczą muzykę, tak chętnie, naturalnie i bardzo szybko zaczęli współtworzyć nurt progresywny, który ewoluującą muzykę rockową łączył właśnie z wpływami klasycznymi. Warto zwrócić uwagę jak „Trespass”, „Nursery Cryme”, czy „Foxtrot” odległe były od pierwszych płyt The Beatles, piosenek rockandrollowych i „czarnej muzyki” ze stajni Tamla Motown, czyli najwcześniejszych inspiracji genesismenów. Ktoś powie, że chcieli tworzyć swoją muzykę, nie mieli zamiaru kopiować idoli z okresu dzieciństwa, ale przecież kierunek jaki ostatecznie obrali ściśle wiązał się z edukacyjną spuścizną, którą wynieśli z nielubianej szkoły. Gdy tylko opuścili jej mury wcale nie rzucili się w wir życia swingującego Londynu – chociaż już przecież mogli – a pozostali zjawiskiem osobnym i całe lata siedemdziesiąte kształtowali własną twórczość w sposób bardziej artystowski niż rockowy.\nNie zamierzam stawiać na głowie całego poglądu na temat Charterhouse, ani kwestionować szkolnych przeżyć genesismenów, ale gdyby kolejny brytyjski biograf planował rozpoczęcie pracy nad książką, zachęciłbym go do głębszego zbadania tematu wpływu szkoły na unikalną twórczość grupy. Lepsza znajomość brytyjskiego systemu szkolnictwa i dostęp do muzyków dziś, po latach, być może nieco inaczej patrzących na czas spędzony w Charterhouse, byłyby tu decydujące. Inne poprowadzenie rozmowy – mniej skupione na dziecięcych emocjach, a bardziej na edukacyjny konkretach, ocenionych z pespektywy dojrzałych starszych panów – mogłoby doprowadzić do ciekawych wniosków.\nNa załączonej fotografii widać oczywiście kompleks budynków i posiadłość Charterhouse School for Boys.


Sejm: Projekt o przepadku rzeczy z przestępstwa - do komisji - Orzecznictwo - Gazeta Prawna - wiadomości, podatki, prawo, biznes i finanse\ngazetaprawna.plPrawoOrzeczeniaSejm: Projekt o przepadku rzeczy z przestępstwa - do komisji\nSejm: Projekt o przepadku rzeczy z przestępstwa - do komisji\n09.11.2017, 16:33; Aktualizacja: 09.11.2017, 16:37\nSejm skierował w czwartek do dalszych prac w komisji projekt zmiany kodeksów: karnego i wykroczeń o przepadku rzeczy wykorzystanych do popełnienia przestępstwa lub wykroczenia. Propozycję poparły wszystkie kluby; resort sprawiedliwości chce dopracowania projektu.\nProjekt jest inicjatywą Senatu i został przygotowany jako odpowiedź na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z października 2015 r. Wówczas TK - rozpatrując przepisy ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii - wskazał, że możliwość orzeczenia przepadku rzeczy użytych w przestępstwie narkotykowym, czyli np. samochodu użytego do przemytu, mimo że właściciel tej rzeczy nie był zamieszany w to przestępstwo, jest niekonstytucyjna.\nSkargę konstytucyjną złożył do TK właściciel samochodu, wobec którego orzeczono taki przepadek. W swej decyzji sąd orzekający o przepadku wskazywał, że auto zostało dostosowane do przemytu narkotyków przez zamontowanie skrytki w bagażniku. Jednocześnie sąd przyznawał, że samochód został przerobiony "jak się wydaje" bez zgody właściciela, co jednak - jak dodawał - "w niniejszej sprawie pozostaje bez znaczenia".\nTK uznając niekonstytucyjność przepisu podkreślił, że na jego mocy sądy mogły pozbawić właściciela prawa własności "bez konieczności wykazania, że korzystał on z tej własności w sposób niezgodny z prawem". "Poddanie skarżącego represji – przez orzeczenie środka karnego przepadku rzeczy – za czyn popełniony przez inną osobę, trzeba uznać za naruszające elementarne poczucie sprawiedliwości" - wskazał Trybunał.\nPonieważ tego typu regulacja - odnosząca się do przepadku - jest zawarta nie tylko w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii, ale także w wielu innych ustawach zawierających przepisy karne, w senackim projekcie zdecydowano się dokonać zmiany odpowiednich artykułów Kodeksu karnego i Kodeksu wykroczeń.\n"W opinii Senatu, przyjęty model regulacji będzie miał walor uniwersalny, wobec czego za zbędne uznano dokonywanie tożsamych zmian w poszczególnych ustawach, w których odpowiedzialność karna sensu largo została powiązana z możliwością orzeczenia przepadku przedmiotów będących własnością osoby trzeciej" - zaznaczono w uzasadnieniu projektu.\nW związku z tym zaproponowano przepis, zgodnie z którym przepadek przedmiotów, które nie są własnością sprawcy, można byłoby orzec, jeżeli "ich właściciel lub inna osoba uprawniona przewidywała, że mogą one służyć lub być przeznaczone do popełnienia przestępstwa albo mogła to przewidzieć przy zachowaniu ostrożności wymaganej w danych okolicznościach".\nProjekt pozytywnie ocenili przedstawiciele wszystkich sejmowych klubów. "Zmiana poprawia prawa obywateli" - mówił Mirosław Pampuch (Nowoczesna). Krzysztof Paszyk (PSL) wskazywał, że "nie można łatwo i bezrefleksyjnie pozbawiać mienia osób trzecich nieświadomych przestępstwa".\nNa konieczność przeformułowania projektu zwrócił natomiast uwagę wiceminister sprawiedliwości Marcin Warchoł. "Jak sąd ma dowodzić tego, że ja wiedziałem lub mogłem wiedzieć, że ten samochód był używany do handlu narkotykami" - pytał.\nJak dodał "trzeba wprowadzić swoiste domniemanie, że ten właściciel wiedział lub mógł się dowiedzieć, że użyczony samochód będzie używany jako przyrząd do popełnienia przestępstwa i dopiero na tym właścicielu będzie spoczywał przeciwdowód wykazania tego, że tak nie było".\n"Ten projekt wymaga wiele pracy, abyśmy nie wylali dziecka z kąpielą i nie czynili rys w murze walki z przestępczością np. narkotykową. Obrona praw obywateli owszem, ale nie tam, gdzie chodzi o obronę praw przestępców" - podkreślił wiceminister Warchoł.\nProjektem zajmie się teraz sejmowa komisja nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach. (PAP)\nTagi:kodeks karny, wykroczenia, orzeczenia SN, orzeczenia, dziecko\nZłodziej użył skanera, by ominąć alarm samochodowy - teraz odpowie za kradzież z włamaniem


Gladiator (film z lektorem).rmvb - FILMY KLASYKA KINA - sebik3 - Chomikuj.pl\nsebik3 / FILMY KLASYKA KINA / Gladiator (film z lektorem).rmvb Download: Gladiator (film z lektorem).rmvb\nInne foldery z plikami do pobrania 07 ZGŁOŚ SIĘ\nALTERNATYWY 4 (hasło 123)\nSTAND UP--ZABIJ MNIE ŚMIECHEM\nZAJEFAJNE ZDIĘCIA NA TELEFON\nZNANE PROGRAMY ROZRYWKOWE\nZNANE SERIALE NOWE\nInne pliki do pobrania z tego chomika Troja.2004.PL.DVDRip.XviD-BiDA.avi\nBrad Pitt d ... .\nBrad Pitt dobywa miecza, perfekcyjnie odtwarzając rolę mitycznego herosa - greckiego wojownika Achilllesa, w spektakularnej ekranizacji Iliady. Orlando Bloom i Diane Kruger wcielają się w postacie legendarnych kochanków, których miłość staje się początkiem wojny; Eric Bana gra księcia, który ośmiela się stawić czoła Achillesowi, a Peter O'Toole rządzi Troją jako król Priam. Reżyser Wolfgang Petersen przeniósł na ekran antyczny świat potężnych okrętów wojennych, walczących armii, warownych fortec i gigantycznego Konia Trojańskiego. "Troja, zrealizowana w tradycji filmów Braveheart - Waleczne Serce i Gladiator, to epickie widowisko najwyższej klasy!"\nLzy slonca (lektor PL).avi\nW Nigerii po zabójstwie prezydenta i jego rodziny wy ... W Nigerii po zabójstwie prezydenta i jego rodziny wybucha wojna domowa. Porucznik Waters i jego oddział zostaje wysłany do nigeryjskiej dżungli, gdzie w jednej z wiosek przebywa amerykańska lekarka Lena Kendricks. Waters ma za zadanie wywieźć panią doktor z dala od konfliktu. Sprawa się komplikuje, gdy dr Kendricks nie zgadza się na opuszczenie swoich pacjentów. Porucznik musi dokonać wyboru: wykonać rozkaz czy postawić misję pod znakiem zapytania i ocalić życie niewinnych Nigeryjczyków, którym zagrażają rebelianci...\nResident Evil Domena zła - Resident Evil Ground Zero ....avi\nDATA PRE ... Horror, Akcja\nDATA PREMIERY - 26 lipca 2002 (Polska) 2002-07-26 12 marca 2002 (Świat)\n"Resident Evil". Na początku XXI wieku The Umbrella Corporation staje się największą firmą komercyjną w Stanach Zjednoczonych. W 9 na 10 domach znajdują się jej produkty. Wszędzie ma wpływy polityczne i finansowe. Oficjalnie jest wiodącym w świecie dostawcą technologii komputerowych i produktów medycznych. Natomiast ani opinia publiczna, ani pracownicy nie wiedzą, że główne dochody firma ma dzięki pracy nad technologiami wojskowym, eksperymentami genetycznym i bronią biologiczną. W supertajnym podziemnym laboratorium firmy nazywanym The Hive trwają prace nad niezwykle niebezpiecznym wirusem. Kiedy ze zbitej próbówki wirus dostanie się do systemu wentylacyjnego, Red Queen - główny komputer, odetnie drogę ucieczki pracującym w laboratorium naukowcom. Wszyscy giną. Przynajmniej tak to na początku wygląda. Do laboratorium przybywa elitarna grupa komandosów. Mają trzy godziny, żeby izolować wirus i uratować przed nim świat. Przeszkadzać im będzie nie tylko Red Queen, ale naukowcy, których wirus zmutował w coś na kształt zombie oraz przerażający, mutujący wciąż potwór Licker.\nObcy kontra Predator 2 - 2007 - Sci-Fi - Lektor PL - D....avi\nDATA PRE ... Akcja, Sci-Fi\nDATA PREMIERY - 28 grudnia 2007 (Polska) 2007-12-28 25 grudnia 2007 (Świat)\nObcy kontra Predator - 2004 - Sci-Fi - Lektor PL - DVD....avi\nDATA PREMIERY - 5 listopada 2004 (Polska) 2004-11-05 12 sierpnia 2004 (Świat)\nJeden z najbardziej oczekiwanych filmów ostatnich lat - starcie dwóch potworów, które stały się bohaterami serii zaliczanych do najbardziej kasowych w dziejach kina. Punktem wyjścia fabuły filmu jest naukowa wyprawa na Antarktydę. Jej uczestnicy próbują rozwikłać tajemnicę dziwnego źródła energii pod powierzchnią lodu. Okazuje się, że zostali zwabieni przez drapieżnych kosmitów (Predatorów) jako żywiciele dla hodowanych tam agresywnych Obcych.\nMad Max 2 1981.pl.avi\nDATA ... Sensacyjny, Sci-Fi\nDATA PREMIERY - 30 grudnia 1990 (Polska) 1990-12-30 5 marca 1982 (Świat)\nDAT ... Sensacyjny, Sci-Fi\nDATA PREMIERY - 30 grudnia 1979 (Polska) 1979-12-30 12 kwietnia 1979 (Świat)\nArmageddon - 1998 - Akcja Katastroficzny - Lektor PL -....avi\n... Akcja, Katastroficzny\nDATA PREMIERY - 24 lipca 1998 (Polska) 1998-07-24 1 lipca 1998 (Świat)\nNaukowcy NASA odkrywają, że do Ziemi zbliża się asteroida równa powierzchni stanu Teksas, pędząca w szybkością 35 000 kilometrów na godzinę. Jeżeli zderzy się z Ziemią, nasza planetę czeka nieuchronna zagłada. Szef NASA Dan Truman zdaje sobie sprawę, że zapobiec katastrofie może jedynie misja promu kosmicznego, której uczestnicy wylądują na asteroidzie, wywiercą w niej otwory i umieszczą w nich ładunki nuklearne. Jedynym człowiekiem, który zdolny jest poprowadzić taka misję jest Harry Stamper, światowej klasy specjalista od wierceń naftowych. Los świata spoczywa w jego rękach.\nCasino Royale 2006 DVDRip.XviD Lektor PL.avi\nSensacyjny Oryginalny Lektor PL\nPierwsza misja Jam ... .\nPierwsza misja Jamesa Bonda jako agenta 007 prowadzi go do Le Chiffre, bankiera światowej sieci terrorystycznej. Po to, aby go powstrzymać i zniszczyć sieć, Bond musi pokonać Le Chiffre w partii pokera rozgrywanej w Casino Royale. Początkowo Bond jest zirytowany, kiedy okazuje się, że do dostarczenia mu środków na wejście do puli rozgrywek zostaje wyznaczona piękna urzędniczka Departamentu Finansów, Vesper Lynd. Pasja - The Passion of the Christ (2004.lektor.DVDRip).avi\nWstrząsający opis ostatnich 12 godzin życia Jezusa C ... Wstrząsający opis ostatnich 12 godzin życia Jezusa Chrystusa. To zdecydowanie najmocniejsze przedstawienie Pasji z jakim spotkaliśmy się do tej pory w kinie. Film jest wierny przekazom historycznym, biblijnym oraz teologicznym. Aby podkreślić autentyczność historii, aktorzy posługują się dwoma wymarłymi językami: aramejskim i łaciną. "Pasja" to obrazowe dzieło sztuki prowokujące do poważnego myślenia i refleksji nad śmiercią Chrystusa osoby o różnych przekonaniach religijnych. Jest to film o wierze, nadziei, miłości i przebaczeniu - a więc o tym, czego bardzo potrzeba w dzisiejszych burzliwych czasach.


POWRÓT - JEZU, UFAM TOBIE!!!\nBez kategoriiSkomentuj POWRÓT\nPoprzedni wpisPoprzednie WYJAZD\nNastępny wpisNastępne Eleni – ” Tylko w Twoich dłoniach”\n0 komentarzy do “POWRÓT”\n23 września 2008 o 23:12\nMonia tak myślałem sobie, że w nie za bardzo dobrym momencie wyszedł ci ten wyjazd.Chodzi mi o te pogodę. Ale skoro wróciłaś z uśmieszkiem to nie było tak źle.:0)Odpisałem na Twój mejl. Bardzo się cieszymy,że jesteś już z nami.\n24 września 2008 o 19:17\nMonia to jeszcze raz Ja dzisiaj pozdrawiam wszystkich więc o Tobie też zapomnieć nie mogę. Życzę ci dobrego wieczoru. Wiesz pomyślałem, że napiszę prośbę na swoim blogu o to aby wpadali do ciebie ludzie. Normalnie aby zainteresować innych trzeba wszytkich odwiedzać a ty nie masz pewnie siły i czasu , Więc napisze post z linkiem do Ciebie.I zaproszeniem od Ciebie :0)\n24 września 2008 o 21:48\nTo ja Ania. Jutro postaram się do Ciebie napisać maila.A Kołobrzeg i okolice to bliskie memu sercu miejsce:)Pozdrawiam cię ciepło.\n25 września 2008 o 14:57\nJa tez byłam w tym roku nad morzem…Bałtyk jest ,wg.mnie,najpiękniejszy,choc kapryśny…:)\n25 września 2008 o 19:09\nWitaj Monika! W samej rzeczy bardzo ładne imię. Siostra mojej mamy miała tak na imię.Ja ostatni raz widziałam morze w1980 roku,na wczasachw Swinoujściu.Pozdrawiam Cię serdecznie Uleczka babcia-uleczka.blog.onet.pl\n27 września 2008 o 21:51\nJa nie byłam nad morzem ale na pewno pięknie jest, myślę i mam nadzieję, że będzie mi to dane a Ciebie pozdrawiam ciepluśieńko Słonko i poznaję Twojego bloga:)\nThis Year : 84332\nTotal Hits : 3600561