Dokumentacja i biblioteka - Projekt badawczy - Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\nHistoria wystaw w Zachęcie – Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych w latach 1949–1970\nWe wrześniu 2014 roku rozpoczęto projekt badawczy Historia wystaw w Zachęcie – Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych w latach 1949–1970 (nr 0086/NPRH3/H11/82/2014) w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki”. Projekt realizowano w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego we współpracy z Zachętą – Narodową Galerią Sztuki. W skład zespołu wykonawców projektu zakończonego w 2018 roku weszli pracownicy naukowo-dydaktyczni i doktoranci Uniwersytetu Warszawskiego oraz pracownicy Zachęty:\nProf. Andrzej Pieńkos, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego (w projekcie od 2015);\nDr hab. Iwona Luba, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego;\nDr hab. Gabriela Świtek, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki (kierownik projektu);\nDr Marek Czapelski, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego;\nDr Kamila Leśniak, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego (od 2017);\nDr Joanna Stacewicz-Podlipska, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego (do 2015), obecnie Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk;\nDr Karolina Zychowicz, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki;\nMgr Piotr Cyniak, Wydział „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego (2017);\nMgr Joanna Egit-Pużyńska, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki (od 2015);\nMgr Weronika Kobylińska-Bunsch, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego (od 2015);\nMgr Petra Skarupsky, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego (od 2017);\nMgr Stanisław Welbel, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk.\nCelem projektu było naukowe opracowanie historii wybranych wystaw zorganizowanych w CBWA do 1970 roku. Działalność wystawienniczą instytucji ukazano poprzez studia przypadków czyli wystaw indywidualnych, zbiorowych, tematycznych, okolicznościowych, cyklicznych, polskich i zagranicznych, z których każda otwierała ogromne pole do interpretacji dotyczących historycznych okoliczności organizacji, zestawu dzieł sztuki, recepcji w prasie, czy znaczenia danej ekspozycji na tle innych wydarzeń z kalendarium wystaw CBWA. Przygotowano, uporządkowano i uzupełniono podstawę źródłową, w tym kalendarium wystaw do 1970 roku. W ramach badań podstawowych przestudiowano zasoby archiwalne Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki oraz innych instytucji gromadzących dokumenty dotyczące polskiego życia artystycznego po II wojnie światowej, uzupełniono bazę archiwalną, w tym zasób fotografii i filmów dokumentalnych prezentujących ekspozycje, udostępniono w domenie publicznej część zbioru dokumentów życia społecznego, w tym katalogów i plakatów wystaw oraz zestaw opracowań wybranych ekspozycji.\nW serii wydawniczej „Archiwum Zachęty” opublikowano wyniki badań w formie dwóch monografii: Marek Czapelski, Architektura polskiego socrealizmu w Zachęcie. Pierwszy Ogólnopolski Pokaz Projektów Architektury (1951) i Pierwsza Powszechna Wystawa Architektury Polski Ludowej (1953), Warszawa 2016; Iwona Luba, Awangarda w CBWA. Wystawy Katarzyny Kobro i Władysława Strzemińskiego, Henryka Stażewskiego, Marii Ewy Łunkiewicz-Rogoyskiej w latach 1956–1969, Warszawa 2017. Serię artykułów o wystawach w CBWA w języku angielskim opublikowano w numerze tematycznym poświęconym historii wystaw „Ikonotheki” (2016, nr 26, red. Gabriela Świtek), roczniku naukowym Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Część wyników badań zawarto również w artykułach w tomach naukowych oraz w publikacjach towarzyszących wystawom, wydawanych przez Zachętę – Narodową Galerię Sztuki.\nPrzygotowano referaty i wykłady w ramach seminariów, uczestniczono w zagranicznych, międzynarodowych i krajowych konferencjach (np. Radiations. European Art and Its Debates during the Cold War, 1944–1955, Between East and South: Peripheries as New Settings, organizator: prof. Serge Guilbaut, Reina Sofia Museo Nacional Centro de Arte, Madryt, 2015; Photographic History Research Centre Annual Conference Diverse Migrations: Photography Out of Bounds, De Montfort University, Leicester, Wielka Brytania, 2017; warsztaty badawcze Verflechtung und Abgrenzung. Deutsch-polnische Perspectiven in der Kunstgeschichte seit 1945 / Powiązania i rozbieżności. Niemiecko-polskie perspektywy badawcze w historii sztuki po roku 1945, Deutsches Historisches Institut Warschau / Niemiecki Instytut Historyczny w Warszawie, 2017).\nW ramach współpracy międzynarodowej zorganizowano m.in. wykład i dyskusję poświęconą wystawie sztuki meksykańskiej w CBWA w 1955 roku (dr Helga Prignitz-Poda, Zaginiony obraz Fridy Kahlo La Mesa herida (Zraniony stół), Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, 2017). Łącznie wykonawcy projektu uczestniczyli w ponad dwudziestu wydarzeniach upowszechniających wyniki badań (konferencje/seminaria zagraniczne i międzynarodowe organizowane w kraju, konferencje, wykłady i seminaria krajowe organizowane np. przez Instytut Sztuki PAN, Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata, Wydział Zarządzania Kulturą Wizualną Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Muzeum Narodowe w Szczecinie, Centrum Kultury Zamek w Poznaniu, Galerię BWA w Tarnowie, Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu).\nPublikacje związane z projektem badawczym\nZobacz wystawy opracowane w ramach projektu badawczego\n„Wystawa Prac Plastyków Radzieckich” w Zachęcie była pierwszą w Polsce Ludowej, a drugą w ogóle dużą oficjalną prezentacją sztuki radzieckiej w Warszawie. Pierwsza miała miejsce w okresie II Rzeczypospolitej, w innej rzeczywistości historycznej, w stołecznym Instytucie Propagandy Sztuki w marcu 1933 roku.\nUrządzenie tej wystawy [zwanej dalej OWAW] — podobnie jak kolejnych trzech edycji Ogólnopolskich Wystaw Plastyki (od 1950 roku) i Powszechnej Wystawy Architektury w 1953 roku (nb. prawie wszystkie one odbyły się w Zachęcie) – było przejawem centralizmu typowego dla stalinowskiej organizacji życia artystycznego w kraju.\nNowa Albania na drodze do socjalizmu była nietypową ekspozycją w programie wystawienniczym Centralnego Biura Wystaw Artystycznych, nie prezentowała bowiem sztuki, lecz propagandowe fotografie. Zorganizowano pokaz problemowy, informujący o historii i życiu codziennym Albanii.\nWystawa bułgarskiej sztuki ludowej\nWystawa została zorganizowana przez Komitet Kultury, Nauki i Sztuki w Sofii przy współpracy Muzeum Etnograficznego przy Akademii Nauk z okazji dziewiątej rocznicy wyzwolenia Bułgarii przez Armię Radziecką. Na łamach „Żołnierza Wolności” pisano: „Śledząc z gorącą sympatią wspaniałe sukcesy Ludowej Bułgarii w dziale budownictwa socjalistycznego, społeczeństwo polskie przejawia żywe zainteresowanie sprawami kultury i sztuki bratniego narodu. Na język polski dokonano wielu przekładów dzieł literatury bułgarskiej; cenione są w Polsce osiągnięcia muzyki tego kraju”.\nEcha tego wydarzenia odnajdziemy w dzienniku Leopolda Tyrmanda z 1954 roku, który pisał entuzjastycznie: „Magia koloru, inteligencja treści, oszałamiająca perfekcja rysunku, polot, twórcza fantastyka, subtelna nastrojowość – można tak wyliczać bez końca albo napisać po prostu: prawdziwa Sztuka”.\nWystawa 46 prac Reanto Guttuso (1911–1987), 30 obrazów oraz kilkunastu rysunków, zajęła dwie duże sale Zachęty. Plakat reklamujący pokaz reprodukował jednej z prac, Bojowniczkę, pracę mocną w wyrazie, budzącą skojarzenia ze współczesną rzeźbą Anny Baumgart zatytułowaną Bombowniczka (2004).\nWbrew nieco zwodniczemu tytułowi ekspozycja miała charakter trzech odrębnych, indywidualnych prezentacji. Artyści nie przedstawili tu wspólnie wypracowanego, jednorodnego programu teoretycznego – każdy zaproponował własny, niezależny zespół fotografii o preferowanej przez siebie estetyce. Obszar tematyczny również był niezwykle zróżnicowany, gdyż obejmował portret, fotografię pejzażową, sceny rodzajowe i widoki miejskie.\nW kwietniu 1954 roku w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych otwarto wystawę Czechosłowacka sztuka plastyczna XIX i XX wieku. Zaprezentowano na niej 620 obiektów, w tym 150 prac artystów współczesnych1. Jak komentowano w prasie: „Zasadniczy trzon wielkiego pokazu obejmuje okres stulecia – od Wiosny Ludów w roku 1848 do historycznych dni lutowych w roku 1948”. Wystawa stanowiła swego rodzaju odpowiedź na prezentację polskiego malarstwa XIX i XX wieku, która miała miejsce w 1949 roku w Pradze (Polské malířství 19. a 20. století, Slovanský ostrov, 9.03–10.04.1949).\nZbiorowa ekspozycja z 1954 roku była głównym punktem wyjścia rozgorzałej dyskusji (m.in. wokół rozmienia kategorii krytyki artystycznej), której inicjatorem był Zbigniew Dłubak. W katalogu IV OWF Dłubak podkreślał bowiem konieczność skonstruowania innowacyjnego, przynależnego nowej fotografii, warsztatu, który winien odrzucić brzemię dotychczasowych tradycji.\nWystawa sztuki meksykańskiej była jednym z najważniejszych wydarzeń w polskim życiu artystycznym w latach 50. XX wieku. Znalazły się na niej prace kluczowych dwudziestowiecznych artystów, takich jak Frida Kahlo, José Clemente Orozco, Diego Rivera czy David Alfaro Siqueiros.\n1 września 1951 roku na fali represji, które w okresie socrealizmu dotknęły środowisko polskich artystów, został usunięty ze stanowiska profesora warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych wybitny malarz, uważany za jednego z głównych przedstawicieli nurtu kolorystycznego w malarstwie polskim, Jan Cybis. Przez pięć kolejnych lat artysta nie uczestniczył w wystawach, muzea wstrzymały zakupy jego prac.\nRok 1956 w życiu kulturalnym Warszawy odznaczył się serią wielkich i znaczących wystaw sztuki europejskiej w Muzeum Narodowym: Rembrandta i jego kręgu, weneckiego portretu, malarstwa francuskiego od Davida do Cézanne’a. Na takim tle prezentacja w Zachęcie może wydawać się mało znaczącym wydarzeniem, ale przecież wpisywała się w solidnie zapowiadające się „nowe otwarcie” odwilżowej polityki kulturalnej, a nawet nadawała szczególny akcent polityce w ogóle.\nWystawa Roberta Hainarda (1906–1999) nie była może jedną z najważniejszym wystaw w polskim życiu artystycznym lat 50. XX wieku, ale w warszawskim Archiwum Akt Nowych zdeponowane są ciekawe materiały archiwalne będące cennym źródłem dla poznania tego okresu i mechanizmów ówczesnej wymiany kulturalnej.\nMarian Dederko (1880–1965) był członkiem pięcioosobowej Kapituły Seniorów przedwojennego Fotoklubu Polskiego, a więc organu przyjmującego i niejako stojącego na czele tej ekskluzywnej organizacji zrzeszającej w swym założeniu elitę uznanych artystów-fotografów. Należał do członków-założycieli zarówno Polskiego Towarzystwa Fotograficznego (PTF), jak i powojennego Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF).\nKatalog wystawy zawiera 40 ilustracji (fotografie Leonarda Sempolińskiego), teksty ambasadora Królestwa Belgii w Warszawie Hadelina de Meeûsa d’Argenteuil i J. van Lerberghe’a z tamtejszego Ministerstwa Oświaty. Plakat wystawy projektował Henryk Tomaszewski. W dokumentacji Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki zachowała się „Złota Księga” wpisów gości.\nPrzygotowania do II Ogólnopolskiej Wystawy Architektury Wnętrz i Sztuki Dekoracyjnej (dalej II OWAW; z ostatniego członu pierwotnej nazwy później zrezygnowano) zainicjowane w 1953 roku formalnie rozpoczęły się w styczniu 1954 roku wraz z ukonstytuowaniem Komitetu Organizacyjnego. W porównaniu z pierwszą edycją wystawy postanowiono w większym stopniu położyć nacisk na poruszenie „problemów współczesnej architektury wnętrza, której celem jest najlepsze zaspokojenie potrzeb szerokich mas” (czego przejawem było m.in. włączenie do prac organizacyjnych instytucji nie zaangażowanych w I OWAW, m.in. Instytutu Wzornictwa Przemysłowego, Instytutu Budownictwa Mieszkaniowego oraz Instytutu Urbanistyki i Architektury).\nWystawa malarstwa i rysunków Zbigniewa Pronaszki, otwarta 14 maja 1957 roku, stanowiła przegląd prac powstałych na przestrzeni czterdziestu sześciu lat. Najstarszy obraz — Portret Cezarego Jellenty — pochodził z 1911 roku, najmłodsze spośród prezentowanych kompozycji powstały w 1957 roku. Wystawiono 93 obrazy olejne, 20 akwarel i 22 rysunki. W trakcie urządzania ekspozycji zdecydowano się na powiększenie jej o 27 kompozycji malarskich i rysunkowych, rezygnując równocześnie z wystawienia 10 prac uwzględnionych w katalogu.\nWe wstępie do katalogu analizowanej wystawy Mieczysław Wallis przytoczył opinię Władysława Ślewińskiego, który zwykł podobno powtarzać, że tym „co jest najpiękniejsze w świecie do malowania” są kwiaty i ciała kobiece. Słowa Ślewińskiego odniósł do twórczości bohatera omawianej ekspozycji: Tymona Niesiołowskiego, słusznie podkreślając, że ulubionymi tematami artysty były właśnie akty kobiece i martwe natury.\n„Express Wieczorny” anonsował: „Idźcie do Zachęty na wystawę prac Felicji Głowackiej. Fenomenalna! To pierwsza wystawa artystki, o której do niedawna nikt nie wiedział. Felicja Głowacka zmarła w 1953 r., a zaczęła malować w 1948 r., mając 52 lata”. Wiadomo, że artystka z zawodu była dentystką, która zmarła po ciężkiej chorobie. Chciała być aktorką, ale rodzice nakłonili ją do zdobycia solidnego zawodu.\nWitold Dederko (1906–1988) pod wpływem silnie zaangażowanego w działalność organizacyjną i twórczą ojca, Mariana Dederko, zainteresował się fotografią już jako nastolatek. Pracował w rodzinnym studio a w 1929 roku otrzymał stanowisko kierownika reportażu w Polskiej Agencji Telegraficznej. W 1931 roku został zaproszony do Fotoklubu Polskiego. Od 1935 roku był kierownikiem laboratorium i przedstawicielem firmy Kodak w Warszawie. Po wojnie wiele sił i zaangażowania poświęcił na pracę dydaktyczną jako wykładowca fotografii w PWSFiT w Łodzi.\n„Kto ma ciemny pokój — niech powiesi sobie reprodukcję obrazu Waliszewskiego a będzie miał słońce w domu…” — tymi słowami rozpoczyna się jedno z najbardziej entuzjastycznych omówień pośmiertnej wystawy twórczości Zygmunta Waliszewskiego, otwartej 16 września 1957 roku w stołecznej Zachęcie. Zaprezentowano na niej 42 obrazy olejne oraz 303 akwarele i rysunki.\nWystawa w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych była pierwszą indywidualną prezentacją twórczości młodego „surrealisty z Krakowa” Jerzego Tchórzewskiego. Urodzony w Siedlcach w 1928 roku artysta był absolwentem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (dyplom uzyskał w pracowni prof. Zbigniewa Pronaszki w 1951 roku), członkiem II Grupy Krakowskiej, jednym z najmłodszych uczestników słynnej I Wystawy sztuki nowoczesnej w Krakowie.\nW 1957 roku Jadwiga Maziarska (1913–2003) wraz z innymi artystami założyła Stowarzyszenie Artystyczne Grupa Krakowska. W tym samym roku wzięła udział we wszystkich wystawach zbiorowych grupy. Miesiąc przed pokazem w Kordegardzie jej prace były prezentowane na II Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Zachęcie (18.10–17.11.1957); przesłała wówczas Wulkan, Restaurację, Spięcia, Niezniszczalne treści. Warto przywołać również Wystawę 9 malarzy w krakowskim Domu Plastyków (1955), na której pokazała obrazy uznane przez Bożenę Kowalską za pierwsze prace polskiego strukturalizmu.\nW listopadzie 1957 roku w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych „Zachęta” została otwarta pierwsza indywidualna wystawa Tadeusza Dominika. Sześć lat wcześniej artysta ukończył studia na wydziale malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Był uczniem profesora Jana Cybisa. Kształcił się również w pracowni grafiki profesora Wacława Waśkowskiego. W wywiadach, których tak wielu udzielił w ciągu całego swojego życia, często wspominał okres studiów.\n„Halinę Chrostowską znamy z wielu wystaw, w których uczestniczyła zdobywając szereg nagród i wyróżnień. Pamiętamy ją jako autorkę wrażliwych w nastroju i widzeniu, harmonijnych w tonach akwafort, pozostających przeważnie w orbicie widzenia potocznie nazwanego — realizmem".\n„Po raz pierwszy mamy okazję bliższego poznania rysunku, grafiki i akwarel Stanów Zjednoczonych. Pokaz w «Zachęcie» jest więc bardzo istotnym dopełnieniem naszych niewielkich wiadomości o sztuce tego kraju oraz jakąś podstawą do sądów — co prawda bardzo fragmentarycznych — jeśli chodzi o odrębność tej sztuki” — pisał Ignacy Witz w recenzji wystawy Sztuka graficzna USA, otwartej w grudniu 1957 roku w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych.\nTa pierwsza indywidualna wystawa Marii Jaremy została zorganizowana kilka miesięcy przed śmiercią artystki (1 listopada 1958 roku) spowodowanej ciężką, przewlekłą chorobą, rakiem krwi. Alfred Lenica w grudniu 1958 roku wspominał: „Po raz ostatni widziałem Marysię na jej tegorocznej wystawie w Kordegardzie Ministerstwa Kultury i Sztuki. Zamieniłem z Nią wówczas tylko kilka słów. Z przerażeniem patrzyłem w Jej tragicznie zmienioną twarz, w Jej mądre i piękne, ale jakże smutne oczy, w których już czaiła się śmierć”. Był to zły okres dla zdrowia i jednocześnie złoty okres twórczości artystycznej Marii Jaremy (1908–1958).\n16 maja 1958 roku „Express Wieczorny” donosił: „Życie…zaczyna się po osiemdziesiątce. 79 lat miała Hel Enri gdy po raz pierwszy w życiu wzięła do ręki pędzel by z nudów namalować stojące w wazonie mimozy. Dziś jest sławną malarką znaną na całym świecie”. 86-letnia malarka przybyła do Warszawy na otwarcie swej pierwszej w Polsce wystawy. Ekspozycja cieszyła się niezwykłą popularnością. Ignacy Witz nadmieniał, że „odwiedzana jest nad podziw licznie. Jest to sukces Izabeli Czajki, która ciekawie i z pasją od miesięcy zapowiadała wystawę kwiatów sędziwej Hel Enri z Paryża”. W prasie pojawiały się porównania artystki do nowojorskiej babci Moses. Zresztą, jak podawała „Trybuna Ludu”, „artystka znana jest nie tylko we Francji, sława jej dotarła do wielu stolic Europy zachodniej, a nawet do Stanów Zjednoczonych”.\nW recenzjach tej wystawy z sierpnia 1958 roku podkreślano, że była to „sensacja artystyczna Warszawy” albo że „Teofil Ociepka oraz dwaj jego kamraci po pędzlu, Paweł Wróbel i Paweł Stolorz, stali się prawdziwą rewelacją Warszawy”. Pierwsza, tak obszerna wystawa sztuki naiwnej, czy też sztuki nieprofesjonalnej w CBWA.\nTaszystowskie obrazy Lenicy prezentowane na wystawie, w liczbie 54, tworzyły cykle: Plamy na ziemi i niebie, Nadawanie kształtu, Obrazy samorzutne, Zatrucie farbą, Pory roku, Po deszczu. Nie były datowane. Przeznaczono dla nich pięć sal, gdyż płótna miały zróżnicowane formaty. Pięć największych, z cyklu Plamy na ziemi i niebie, wyróżniało się monumentalną skalą, największy z nich — Obraz I — miał wymiary 230 x 135 cm. Wyróżniały się intensywnością, żywiołowością barw.\nFotografika Edwarda Hartwiga\nPoczątkowo nie chciał iść w ślady Ludwika Hartwiga — ojca-fotografa — i studiował malarstwo w rodzinnym Lublinie. W latach 1932–1934 jego zainteresowania skierowały się jednak ku grafice podczas nauki w wiedeńskim Graphisches Institut. Zetknął się tam również z fotografią artystyczną i ostatecznie zdecydował się jednak na rozwijanie tej pasji na wydziale fotograficznym pod kierunkiem znanego ze swych symbolistycznych aktów Rudolfa Koppitza (1884–1936).\nDla Ludomira Ślendzińskiego stołeczna Zachęta z pewnością była miejscem szczególnie ważnym. To tutaj w 1924 roku, przed Batorym pod Pskowem Jana Matejki, artysta oświadczył się swojej przyszłej żonie — Irenie. Ten wyjątkowy moment uwiecznił na siódmej planszy namalowanego w latach 1965–1966 Mojego pamiętnika, będącego osobliwą autobiografią „spisaną” farbami olejnymi na dębowych deskach. Fakt prezentacji swojej twórczości w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych w 1960 roku odnotował natomiast na planszy 17, dołączając niewielkie przedstawienia niektórych spośród eksponowanych wówczas obrazów.\nSwojej pierwszej wystawie w 1960 roku Jacek Sempoliński poświęca kilka obszernych passusów w dziennikach wydanych w 2016 roku — w przeciwieństwie do legendarnego Arsenału, potraktowanego nieco zdawkowo, a przecież był miejscem jego artystycznego sukcesu, choć nie właściwego debiutu i nie pierwszych nagród. Przytoczmy pierwszy fragment o wystawie w Zachęcie: „W Arsenale debiutowałem, jednym obrazem i to nietypowym dla tamtej ideologii, i dotąd jestem klasyfikowany jako «arsenałowiec». Ale pierwszą wystawę indywidualną zrobiłem dużo później niż inni moi rówieśnicy, w Zachęcie w 1960 roku. Ten spóźniony debiut dał mi korzyści ambiwalentne, jedni chwalili, inni nie”.\nWystawa ta stanowiła przełomowy moment w twórczości Jolanty Owidzkiej (ur. 1927). Była to jej pierwsza ekspozycja indywidualna — wcześniej przez kilka lat pokazywała swe prace na wystawach zbiorowych (m.in. I Ogólnopolska Wystawa Architektury Wnętrz i Sztuki Dekoracyjnej w 1952 roku, II Ogólnopolska Wystawa Architektury Wnętrz i Sztuki Dekoracyjnej w Warszawie w 1957 roku). Irena Huml wspominała historię wystawiennictwa sztuki włókna w Polsce następująco: „Początkowo prace tkackie prezentowano na wystawach wspólnych z innymi obiektami sztuki współczesnej, zwłaszcza z sekcji architektury wnętrz i sztuki dekoracyjnej. Autonomia była zdobywana stopniowo wraz ze wzrostem zainteresowania i sukcesami za granicą”.\nZorganizowana w 1961 roku indywidualna ekspozycja Witolda Dederko została zorganizowana z okazji jubileuszu 40-lecia jego pracy artystycznej. Artysta zadecydował się zaprezentować na niej wybór najciekawszych prac ze swego monumentalnego cyklu Notatnik Warszawski.\nNa przełomie 1961 i 1962 roku CBWA Zachęta wraz z Ministerstwem Kultury i Sztuki oraz Związkiem Polskich Artystów Plastyków zorganizowała cykl wystaw z okazji piętnastolecia Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, będący niewątpliwie dużym wyzwaniem organizacyjnym. Ekspozycje pokazywać miały stan rozmaitych dyscyplin sztuk plastycznych, rozwijających się w ustroju socjalistycznym. Realizowały także cele polityki kulturalnej państwa, promującego sztukę użyteczną społecznie, egalitarną, a po przełomie październikowym — także nowoczesną.\nRetrospektywna wystawa fotografiki Jana Sunderlanda\nJan Sunderland (1891–1979) dziś przede wszystkim znany jest jako teoretyk, krytyk i badacz. Zaczynał od samodzielnego uprawiania fotografii, jednak praktyka artystyczna nie stanowiła głównego punktu ciężkości jego powojennych zainteresowań. Amatorskie fascynacje medium fotograficznym narodziły się u niego już w 1917 roku, ale dopiero w 1931 Sunderland ukończył kurs prowadzony przez Klemensa Składanka w Towarzystwie Fotograficznym w Warszawie.\nWystawa książki i ilustracji\nNa przełomie 1961 i 1962 roku CBWA Zachęta wraz z Ministerstwem Kultury i Sztuki oraz Związkiem Polskich Artystów Plastyków zorganizowała cykl wystaw z okazji piętnastolecia Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Były one niewątpliwie dużym wyzwaniem organizacyjnym. Główny akcent położono na ukazanie rozwoju rozmaitych dyscyplin sztuk plastycznych w ustroju socjalistycznym. Planowano rozpatrzyć twórczość artystyczną pod kątem jej adekwatności względem przemian współczesnego świata, nowego modelu funkcjonowania jednostki w społeczeństwie.\nSiódmym — i ostatnim z kolei — pokazem była ekspozycja grafiki reklamowej, która trwała od połowy kwietnia do początku czerwca 1962 roku. Jak pisała Ewa Garztecka w katalogu wystawy, była ona pierwszą rodzimą prezentacją grafiki reklamowej, prezentującą owe zjawisko w kategoriach artystycznych. Z jednej strony zatem takie ujęcie doskonale wpisywało się w postulowane dowartościowanie sztuki użytkowej, z drugiej — było pierwszą okazją do określenia zjawiska na rodzinnym gruncie, zwłaszcza, że w realiach ustroju socjalistycznego miało ono specyficzny charakter oraz funkcję.\nOstatnia indywidualna wystawa Bronisława Kopczyńskiego urządzona w Zachęcie była niemal dwukrotnie większa od poprzedniej prezentacji sprzed dziesięciu lat. Twórczość artysty przez ten okres formalnie wiele się nie zmieniła, zaznaczona w tytule dominacja tematyki warszawskiej była oczywista, choć poodwilżowy kontekst nieco na kształt prezentacji wpłynął. Zliberalizowane warunki życia społeczno-politycznego spowodowały, że życie i twórczość Kopczyńskiego zostały ukazane w sposób bardziej precyzyjny.\nArika Madeyska studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Sopocie (1947–1952). W 1956 roku otrzymała dyplom. Jej profesorami byli Artur Nacht-Samborski (malarstwo sztalugowe), Jacek Żuławski (malarstwo ścienne), Józefa Wnukowa (tkanina artystyczna).\nWystawę Jerzego Nowosielskiego, która została otwarto w CBWA „Zachęta” 6 marca 1963 roku, uznano na łamach prasy za „rewelację artystyczną zimowego sezonu artystycznego” w Warszawie. Jak pisze badaczka twórczości Nowosielskiego Krystyna Czerni, lata 60. XX wieku to „najciekawszy okres w twórczości artysty, apogeum jego malarstwa sztalugowego. Nowosielski maluje dużo, w natchnieniu, jakby niesiony falą sukcesu i wiary w siebie".\nWystawa, zajmująca wszystkie sale Zachęty, była największą edycją cyklicznych pokazów urządzanych od 1959 roku na zlecenie stołecznej Rady Narodowej przez Oddział Warszawski Związku Polskich Artystów Plastyków. O znaczącej w skali warszawskiego establishmentu oficjalnej randze imprezy świadczyła wyjątkowa liczebność, jak i skład 24 osobowego Komitetu Honorowego.\nWystawa w Zachęcie stanowiła dużą prezentację współczesnej francuskiej architektury i sztuki użytkowej. Od drugiej połowy lat 50. XX wieku nastąpiła stopniowa intensyfikacja kulturalnej wymiany między Francją a Polską, której przejawem były wspierane przez władze przedsięwzięcia wystawiennicze. Kuratorem Form był znany architekt wnętrz i projektant mebli René Herbst, współzałożyciel założonego w 1929 roku L'Union des artistes modernes (UAM), w latach 1950–1966 przewodniczący Formes utiles, sekcji UAM zajmującej się wzornictwem przemysłowym.\nMagdalena Abakanowicz (1930–2017) studiowała w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1950–1954. Początkowo zajmowała się malarstwem, szybko jednak zrezygnowała z tego medium na rzecz tkaniny. Pierwszą wystawę indywidualną miała w warszawskiej Kordegardzie w 1960 roku. Dwa lat później pokazała swe prace na Biennale w Lozannie, które zadecydowało o wykrystalizowaniu się polskiej szkoły tkaniny.\nEugeniusz Haneman (1917–2014) oprócz prywatnej szkoły im. Mikołaja Reja, ukończył również w roku 1940 warszawskie Liceum Fotograficzne (wcześniej znane jako Zespół Szkół Poligraficzno-Fotograficznych), gdzie uczył m.in. Marian Dederko. Spotkanie z tą wybitną i uznaną w środowisku osobowością twórczą silnie wpłynęło na dalszą drogę artystyczną Hanemana.\nWystawa fotograficzna pt. Warszawa została zorganizowana we współpracy ze Związkiem Polskich Artystów Fotografików. Ekspozycje poświęcone stolicy, zatytułowane Warszawa w sztuce, Centralne Biuro Wystaw Artystycznych realizowało cyklicznie — były to jednak wystawy obejmujące sztuki plastyczne, głównie malarstwo i grafikę artystyczną.\nW 1965 roku po raz drugi z rzędu Warszawę w sztuce urządzono w Zachęcie. Na utrzymaniu prestiżowej lokalizacji zapewne zaważył fakt, że znów był to rok jubileuszy: 20. rocznicy wyzwolenia miasta i ogłoszonych obchodów siedemsetlecia jego istnienia (tzw. siedem wieków Warszawy). Nie najlepsze przyjęcie ubiegłorocznej edycji przez część recenzentów spowodowały niewielkie korekty zarówno w formule pokazu, jak i — najprawdopodobniej — personalne.\nEwa Schwartz (Paryż)\nNa wystawie w Kordegardzie pokazano 20 obrazów. Jean Menneveau pisał we wstępie do katalogu: „Obrazy Ewy Schwartz mogą się wydawać anachroniczne w epoce niedomówień i wybuchów liryzmu do których przyzwyczaiła nas sztuka abstrakcyjna. […] Wbrew pozorom malarka nie chce zaskoczyć nas dziwacznym zestawieniem przedmiotów, jak to czynią surrealiści. Każdy z jej obrazów jest wyrazem bacznego, wnikliwego spojrzenia i wyrazem jej zachwytu". Izabela Czajka dodawała: „w paradoksalny sposób obrazy te zbliżone do fotografii, przekraczają granice rzeczywistości, nadają jej wymiary tajemnicy, o którą tak ubiegają się surrealiści”.\nHerbert Sandberg (NRD)\nGrafika i satyra\nWystawa Herberta Sandberga w CBWA objęła cykle graficzne Droga (70 akwatint), Atom-Atom (14 akwatint), osobne liczne litografie i drzeworyty (m.in. dedykowane Bertoldowi Brechtowi), karykatury sławnych twórców, głównie kompozytorów, a także rysunki polityczne (w sumie 211 prac). Katalog zawiera przetłumaczony z niemieckiego długi wstęp znanego pisarza Arnolda Zweiga (który pisał o Sandbergu kilkakrotnie od 1959 roku), ujmujący twórczość artysty na tle dziejów karykatury; ponadto esej Ignacego Witza; ilustracje i spis prac.\nOd Toulouse-Lautreca do naszych dni\nWystawa plakatu francuskiego\nObjazdowa wystawa plakatu francuskiego — będąca jednym z elementów francuskiej polityki kulturalnej umacniania wpływów w krajach demokracji ludowej — odbiła się szerokim echem zarówno w polskim społeczeństwie, jak i wśród krytyków sztuki. Pokaz doskonale wpisał się w miejscowy kontekst. W tamtym czasie polski plakat święcił swe triumfy na świecie, a za kilka miesięcy w warszawskiej Zachęcie miało odbyć się I Międzynarodowe Biennale Plakatu. Dlatego też wystawa plakatów tradycyjnie lubianych w Polsce artystów francuskich była okazją do porównań i podsumowań.\nTwórczość sławnego już wtedy w Europie malarza duńskiego (1910–1998) pokazano w Zachęcie równolegle z grafiką Pabla Picassa, a po pokazie Herberta Sandberga. Wystawiono 36 obrazów, znaczących w dorobku artysty (m.in. sławny Przedmiot pomarańczowy z 1940 roku i kilka innych już wówczas zakupionych do Statens Museum for Kunst w Kopenhadze). W większości pochodziły one z duńskich zbiorów prywatnych i pracowni artysty. Prezentowały szeroki przegląd dorobku, od debiutanckich trzech obrazów z 1937 roku po sześć najnowszych dzieł z roku 1964.\nByła to pierwsza z trzech wystaw zorganizowanych przez CBWA „Zachęta” we współpracy z istniejącą do dziś Galerie Louise Leiris. W tamtym czasie wciąż kierował nią legendarny — wówczas 81-letni — marszand kubistów Daniel Henry-Kahnweiler, który w związku z wystawą przyjechał do Polski. 16 listopada wygłosił w Zachęcie odczyt Pablo Picasso i dzieje awangardy kubistycznej.\nW 1966 roku Zbigniew Makowski, absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych z 1956 roku, był już uznanym artystą. „Jest coraz bardziej o b e c n y w sztuce polskiej i – nie tylko polskiej. Ta wzrastająca obecność jest wynikiem ogromnej, uporczywej, s k u t e c z n e j pracy” — pisał jeden z recenzentów wystawy w Zachęcie. W recenzjach podkreślano, że mimo młodego wieku artysta ma już na swoim koncie kilkanaście wystaw indywidualnych. Większość z nich odbyła się za granicą.\nAutorem koncepcji wystawy Współczesne tendencje. Malarstwo ze zbiorów Stedelijk Museum w Amsterdamie i Stedelijk Van Abbemuseum w Eindhoven oraz jej inicjatorem był Edy de Wilde (1919–2005). Piętno poglądów tego charyzmatycznego muzealnika odcisnęło się na charakterze całej wystawy. De Wilde był dyrektorem Van Abbemuseum w Eindhoven (1946–1963), a następnie Stedelijk Museum w Amsterdamie (1963–1985). Zaprezentował więc prace, które w większości sam zakupił do muzealnych kolekcji.\n„W sztuce nie liczą się polne, sentymentalne, prymitywnie wydeptane liryczne i westchnieniowe ścieżki. Liczą się autostrady”. Ten wielokrotnie cytowany fragment wypowiedzi Mariana Bogusza pochodzi z katalogu wystawy artysty, która odbyła się w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych „Zachęta” w 1967 roku. Można go odnieść do wszystkich obszarów aktywności Bogusza jako artysty i organizatora życia artystycznego.\nNa wystawie w Kordegardzie artystka pokazała 20 kolaży wykonanych z koronek, jedwabiu i pasmanterii (nazywanych później „obrazami spod igły”). Był to rodzaj twórczości, który przyniósł Byszewskiej uznanie na świecie.\nSztuka walcząca była jedyną wystawą sztuki z Czechosłowacji zaprezentowaną w latach 60. XX wieku w gmachu Zachęty, Centralnego Biura Wystaw Artystycznych. Zorganizowano ją z okazji dwudziestej rocznicy podpisania Układu o Przyjaźni i Wzajemnej Współpracy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Czechosłowacką. Przed Sztuką walczącą w CBWA w 1954 roku miała miejsce wystawa Czechosłowacka sztuka plastyczna XIX i XX wieku.\nNa II Wystawie sztuki nowoczesnej, która odbyła się w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych w 1957 roku, Stefan Gierowski wystawił swój najnowszy cykl prac zatytułowany Obrazy. Udział artysty w wystawie został doceniony przez jury i odbił się szerokim echem w środowisku artystycznym. O Obrazach pisali Aleksander Wojciechowski, Jerzy Stajuda, Julian Przyboś i Zbigniew Herbert. Dostrzegając w obrazach Gierowskiego związki z unizmem Władysława Strzemińskiego Przyboś stawiał pytanie: „Może więc właśnie Gierowskiemu danym będzie wyjść poza abstrakcjonizm i uczestniczyć w rozkwicie nowego widzenia?”.\nZastępca komisarza wystawy Maurice Allemand we wstępie do katalogu Wystawy współczesnego malarstwa francuskiego 1968 pisał: „żywimy nadzieję, że zestaw prac jaki tu reprezentujemy nie stanie się przyczyną rozczarowania”. Przeglądając dokumentację prasową tej wystawy można jednak dojść do wniosku, że stało się inaczej.\n„Reprezentacyjne wystawy sztuki polskiej, wysyłane za granicę, powinny być po powrocie pokazywane w kraju. Dyskusja pomoże samym twórcom, organizatorom wystaw będzie przydatna w ich dalszej pracy — stanowiąc specyficzny rodzaj kontroli społecznej w stosunku do tak ważnego odcinka życia artystycznego jakim jest dziś wymiana kulturalna”.\nDigitalizacja plakatów w ramach projektu badawczego „Historia wystaw w Zachęcie – Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych w latach 1949–1970” jest możliwa dzięki Muzeum Historii Fotografii w Krakowie


All About Our Beauty : Clarins, Moisture Replenishing Lip Balm\nOnAlwaysTogether 17 sierpnia 2015 18:25\nFajnie, że pokrywa się z obietnicami producenta :)\nAleksandra S 17 sierpnia 2015 19:47\nW moje ręce trafia naprawdę wiele produktów do ust, a poprzeczkę stawiam im zawsze bardzo wysoko, więc nie jest łatwo sprostać moim wymaganiom. Balsam ten wszelkie potrzeby zaspokoił więc jestem zadowolona ale nie jest produktem idealnym ponieważ nie do końca odpowiada mi jego posmak a ze względu na cenę będę raczej szukać zastępstwa. Jednak pod względem właściwości jest super ;)\nGlossyyyGirl 17 sierpnia 2015 20:25\nDaj znać zimą jak się spisuje :)\nAleksandra S 17 sierpnia 2015 21:14\nPostaram się gdzieś upchnąć aktualizację albo wzmiankę na ten temat ;) Sama jestem ciekawa czy zimą również będę z niego zadowolona :)\n88kokosek88 18 sierpnia 2015 01:41\nOd ponad 3 miesięcy borykam się z problemem popękanych i wręcz wysuszonych na wiór ust. Przetestowałam już chyba wszystko i jedynymi kosmetykami które jako tako jeszcze mi są w stanie pomóc jest balsam z Tisane, pomadka ochronna z Sylveco i maść z witaminą A ale są dni kiedy i ta trójka ma problemem;/\nAleksandra S 18 sierpnia 2015 09:34\nDo balsamu Tisane mam szczególny sentyment ponieważ byłam mu wierna przez kilka lat. W tym roku po bardzo długiej przerwie powróciłam do niego ponieważ byłam ciekawa czy będzie spisywał się jak dawniej. Oczywiście nie zawiodłam się, balsam nadal działał tak jak go zapamiętałam, ale nie zachwycił mnie w równym stopniu co przed laty. Myślę, że wcześniejsza ekscytacja spowodowana była tym, że miałam mniejsze rozeznanie w tego typu produktach do ust, które z czasem uległo zmianie. Nie mniej jednak Tisane zawsze będzie mieć szczególne miejce w moim sercu ;)\nWiem co masz na myśli ja także miewam dni, szczególnie w zimowych okresach, kiedy moje usta są w złej kondycji nawet jeśli dbam o nie z dużą uwagą ;)\nenklawagosiuni 18 sierpnia 2015 20:52\nUżywam produkty Clarins i bardzo je lubię ale tego balsamu to ja nie widziałam\nAleksandra S 19 sierpnia 2015 15:45\nW takim razie zachęcam Cię do rozpatrzenia zakupu, bo jeśli kosmetyki Clarins Ci służą z tego balsamu powinnaś również być zadowolona ;)\nBeata 25 sierpnia 2015 11:05\nW preparatach do ust duzo daje wspomniane przez ciebie maslo shea, ktore nawilza usta. Usta sa bardziej gipkie i jedrne :) Kurcze praiwe 70 zl za balsam do sporo :/ Ja z kolei uzywam zupelniego innego produktu - mietowego Balmi min. z uwagi na ksztalt opakowania. A za tubkami zbytnio nie przepadam.


Księstwo Sarmacji - Rada Ministrów - Biuletyn Urzędowy Sarmacji 2/2021\nRada Ministrów, Santiago Vilarte von Hippogriff, 17.04.2021 r. o 13:07\nBiuletyn Urzędowy Sarmacji 2/2021\nKończy się kadencja aktualnego rządu i parlamentu, więc Ministerstwo Informacji ma przyjemność zaprezentować na jej zakończenie drugi w tym roku numer Biuletynu Urzędowego Sarmacji. Przy tej okazji, jeśli będę miał okazję kontynuować obsadzanie MI w następnej kadencji, chciałem zaprosić wszystkich zainteresowanych do składania do publikacji w Biuletynie wszelkich ogłoszeń związanych z prowadzoną działalnością, urzędowych itp. Mam taką myśl, żeby przekształcić BUS w odpowiednik realowego Monitora Sądowego i Gospodarczego.\nCentrala: w dniu dzisiejszym rozpoczęły się jednocześnie wybory do Sejmu nowej kadencji i referendum w sprawie odwołania księcia. W tym drugim przypadku sondaże wskazują jednoznacznie na niemal konsensus w sprawie jego odwołania. W kampanii wyborczej do Sejmu aktywizowały się dwie, niedawno powstałe partie, ale większość kandydatów jest bezpartyjnych.\nGiełda: na dzisiejszym fixingu najmocniej zyskuje AKM (+5.6%), reszta spółek z niewielkimi zmianami, w przedziale 1-2% w obie strony. Przez ostatni miesiąc wszystkie spółki w stawce urosły, najmocniej Górnicze Tow. Akcyjne 85.3%, ale wskaźniki przewidują, że nadal jest miejsce na wzrosty.\nNiedawno utworzony angemoncki Fundusz Ziemiański wciąż jest w fazie organizacji.\nSTS: z początkiem kwietnia namiestnik nadał szereg odznaczeń:\nHasseland: pod koniec marca Saviuna przyjęła nowelizację Prawa lokacyjnego, zgodnie z którą m.in. lokacja może być zlikwidowana w razie trzymiesięcznego braku aktywności jej właściciela. Od takiej decyzji służy prawo odwołania do TK.\nCentrala: z Sarmacji napłynęło już kilka zgłoszeń do Rajdu Leocji, który odbędzie się w przyszły weekend.\nHasseland: miasto Angemont informuje o planach zorganizowania wkrótce kolejnej licytacji nieruchomości, a także automatycznej aktualizacji stanu technicznego posiadanych budynków – na podstawie statystyk SISS konkretnej osoby oraz Hasselandu.\nProwincje: SISS informuje, że w marcu br. Starosarmacja po raz pierwszy od maja 2020 r. zeszła poniżej progu 30 postów miesięcznie, czyli mniej więcej 1 postu dziennie. Statystyki Hasselandu potwierdzają pewien trend – co około pół roku obsuwają się do poziomu 60 postów/mies., a potem odbijają z powrotem w górę. Ostatnie takie obsunięcie miało miejsce w lutym br.\nTK: Krzysztof Hans-Arped Winnicki złożył w ostatnim czasie do Trybunału szereg pozwów i zażaleń, związanych z przebiegiem i przedstawieniem części trasy Rajdu Wielkanocnego. Ponadto w TK nadal oczekuje na rozstrzygnięcie sprawa C 1/21 ws. zarzucanego Zdrapkom Czarnoleskim błędu w infrastrukturze, który skutkował utratą pewnej kwoty pieniędzy.\nCentrala: Severin Verwaltung-Esteladio odwołany z zajmowanych funkcji wobec długotrwałej nieobecności i braku możliwości powrotu w najbliższym czasie.\nWidzimy się ponownie, już w nowym składzie RM!\nLubią ten artykuł: Brunon Krasnodębski, Albert Jan Maat von Hippogriff, Piotr vel Bocian, Konrad von Chamier-Gliszczyński, Prokrustes, Joahim von Ribertrop von Sarm, Hans a'la Sparasan, Piotr III Łukasz, Fatima Halima.\nTen artykuł lubią: Brunon Krasnodębski, Albert Jan Maat von Hippogriff, Piotr vel Bocian, Konrad von Chamier-Gliszczyński, Prokrustes, Joahim von Ribertrop von Sarm, Hans a'la Sparasan, Piotr III Łukasz, Fatima Halima.\n17.04.2021 r. o 20:40:34\nPion państwowej propagandy powinien działać prężnie i zwarcie :)\n21.04.2021 r. o 23:27:27\nMoże warto jeszcze przy okazji Królestwa Hasselandu wspomnieć o budowie w Vienbien Galerii Handlowej :) Relacja z budowy dostępna jest TUTAJ.


Nowa kolekcja Hexeline Kolorowa słodycz - Puls Biznesu - pb.pl\nW iście paryskim stylu zorganizowano wiosenny pokaz mody Hexeline. Na wybiegu królowały kobiece fasony inspirowane modą retro. Zachwycały nasycone, owocowe kolory przypominające kolorowe drinki podawane przed pokazem. Warte zapamiętania były też śmiałe łączenia barw: ostrego różu z pomarańczowym czy turkusowego z kobaltowym błękitem. Grono gości było niewielkie, ale zacne. W butiku Hexeline w Warszawie zjawiły się gwiazdy show-biznesu i wybrane klientki. W pierwszym rzędzie królowały m.in. Elżbieta Penderecka, Ewa Braun i Krystyna Kofta.\nGość , Business Class , Łączenia\nPo godzinach / Nowa kolekcja Hexeline Kolorowa słodycz


Chorzy nie mają czasu na czekanie | Lublin Nasze Miasto\nChorzy nie mają czasu na czekanie\nHanna Bednarzewska 18.12.2009\n18, 19 i 20 grudnia na ulicach Puław odbędzie się kwesta na rzecz hospicjum. W zamian za datek pieniężny wolontariusze będą rozdawać wigilijne sianko, a w supermarketach Tesco i Kaufland będą pomagali pakować zakupy. Liczy się każdy grosz, bo Narodowy Fundusz Zdrowia nie zgodził się na podpisanie z hospicjum stacjonarnym kontraktu na 2010 rok. Mimo to zarząd Towarzystwa Przyjaciół Chorych Hospicjum zdecydował, że placówka ruszy.\n- Uznaliśmy, że to niemoralne, by nowy budynek z pełnym wyposażeniem świecił pustkami, dlatego mimo braku umowy od 1 stycznia rozpoczniemy przyjmowanie pacjentów. Nasi chorzy nie mają czasu na czekanie - mówi Justyna Walecz-Majewska, prezes PTPCH.\nMiesiąc działalności hospicjum kosztuje 100 tys. zł. Na razie będzie ona finansowana z pieniędzy uzyskanych z 1 proc. odpisu od podatku oraz z datków zebranych podczas kwest. - Pieniędzy, które mamy, wystarczy tylko na 2-3 miesiące. Jeśli do tego czasu NFZ nie ogłosi dla nas konkursu ofert, aby pokryć koszty leczenia, będziemy musieli zaciągnąć kredyt - mówi prezes Walecz-Majewska. - Na podpisanie umowy czekamy ponad pół roku.\nW maju NFZ tłumaczył, że jeśli znajdą się pieniądze, hospicjum będzie mogło liczyć na kontrakt. - Nadal ich nie ma. Nie wykluczamy jednak kontraktowania usług, ale jest to uzależnione od możliwości w przyszłym roku - informuje Karol Ługowski, rzecznik oddziału NFZ w Lublinie.\nPersonel - 7 lekarzy i 7 pielęgniarek - który obecnie pomaga chorym w ich domach, zadeklarował, że do czasu podpisania umowy z NFZ będzie pracował w hospicjum stacjonarnym na zasadzie wolontariatu. Dotychczas pacjentami zajmuje się zespół opieki domowej Puławskiego Towarzystwa Przyjaciół Chorych Hospicjum, który działa od 13 lat i opiekuje się chorymi w ich domach. W terminalnej fazie choroby rodzina nie radzi sobie z problemami i chorzy na nowotwory powinni być otoczeni całodobową opieką medyczną, dlatego hospicjum stacjonarne jest bardzo potrzebne.\nNowa siedziba przy ul. Niemcewicza powstała głównie z pieniędzy darczyńców. Na potrzeby placówki powiększony został budynek, który kilka lat temu stowarzyszenie otrzymało od Urzędu Miasta. Powstał w nim 16-łóżkowy oddział. Tu będą trafiać chorzy na nowotwory, których rodziny nie są w stanie opiekować się nimi w ostatnich chwilach życia. Podopieczni pochodzą z całego powiatu. Ich liczba rośnie. Rocznie puławskie hospicjum pomaga około 200 osobom.\nBudowa siedziby stacjonarnej placówki została zakończona kilka miesięcy temu. Duży wkład w jego wyposażenie mieli darczyńcy, m.in. Zakłady Azotowe Puławy i Klub Rotary.\nNa budowę hospicjum wydano około 1,8 mln zł, w tym własne fundusze hospicjum to 756 tys. zł, Urząd Miasta Puławy dołożył 750 tys. zł, a lubelski Urząd Marszałkowski przekazał 297 tys. zł.\nKolejne miliony z UE na drogi. Kto może się cieszyć?\nNowy aparat do radioterapii trafi do centrum onkologii


Ćwiczenia odbyły się na poligonie pożarniczym Centralnej Szkoły Państwowej Straży Pożarnej w Częstochowie. Celem manewrów było sprawdzenie założeń dotyczących możliwości i praktycznego użycia sprzętu ratownictwa technicznego.\n1.1. Wykorzystywania sprzętu hydraulicznego oraz doskonalenia technik wykonywania dostępu z udziałem pojazdów osobowych, ciężarowych oraz autobusów,\n1.2. Wykorzystania poduszek wysokociśnieniowych,\n1.3. Wykorzystania sprzętu do stabilizacji (klinów i podpór),\n1.4. Wykorzystania wyciągarek na pojazdach SCRt,\n1.5. Udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych,\n1.6. Prowadzenia segregacji pierwotnej (wstępnej) poszkodowanych przy pomocy systemu „ TRIAGE „ w zdarzeniach masowych.\nNa miejscu zdarzenia doszło do zderzenia bocznego samochodu osobowego z samochodem ciężarowym do przewozu osób (tzw. osinobus) wynikiem czego było utracenie kontroli nad pojazdem ciężarowym i przewrócenie na bok uderzając w słup trakcyjny. W wyniku zderzenia w samochodzie osobowym zakleszczone zostają dwie osoby, kierowca oraz jego pasażer ,w samochodzie ciężarowym jechały 3 osoby ,opuściły pojazd przed naszym przybyciem . Służby ratunkowe zostały powiadomione przez osoby postronne.\n09:30 - 09:35 00:00 - 00:15 Dojazd zastępów na miejsce zdarzenia Wybór pola operacyjnego\n09:35 - 09:40 00:05 - 00:10 Wstępne rozpoznanie Wydanie rozkazów W samochodzie osobowym zakleszczone dwie osoby; samochód ciężarowy do przewozu osób (tzw. osinobus)\n09:40 - 09:50 00:10 - 00:20 Sprawienie sprzętu ratowniczego Działania ratownicze\n09:50 - 09:55 00:20 - 00:25 Wydanie rozkazów, przygotowanie sprzętu i stanowisk TRIAGE Zaplanowanie i przygotowanie do działań\n09:55 - 10:35 00:25 - 1:05 Wykonanie stabilizacji i dostępu do poszkodowanych, wstępna segregacja Stabilizacja, wykonanie dostępu i ewakuacja łącznie 5 osób poszkodowanych 1 osoba nieprzytomna\n10:35 - 11:00 1:05 - 1:30 Zbiórka osób biorących udział w ćwiczeniach Podsumowanie i zakończenie ćwiczeń\n3. Planowane siły i środki PSP:\n4. Planowane siły i środki innych podmiotów:\nSposób alarmowania sił i środków: SKKM Częstochowa,\n5. Sposoby i środki pozoracji:\n6. Termin ćwiczeń:\ndata 13.09.2021r., godz. rozpoczęcia 09:30, godz. zakończenia 11:00,\ndata 14.09.2021r., godz. rozpoczęcia 09:30, godz. zakończenia 11:00,\ndata 15.09.2021r., godz. rozpoczęcia 09:30, godz. zakończenia 11:00.\n7. Szkic sytuacyjny terenu ćwiczeń:\n8. Wykaz osób funkcyjnych ćwiczeń:\nKierownik ćwiczeń – bryg. Konrad JÓŹWIAK,\nKDR – Dowódca zmiany służbowej,\nDowódca OB – Dowódcy sekcji, zastępów (wg założeń),\nGłówny rozjemca – bryg. Jarosław JANKOWSKI (wg potrzeb).\nĆwiczenia Szkolnej Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej CS PSP


motywacja w jeździectwie - Gallop.pl\nTag: motywacja w jeździectwie\nUstalanie priorytetów – dlaczego jest ważne w jeździectwie?\nNiezależnie od tego, czy wracasz do jazdy konnej po przerwie, czy próbujesz coś…\nCel pomaga w rozwoju jeździeckim! Ale czy wiesz jak go wyznaczać?\nJeźdźcy różnią się pomiędzy sobą nie tylko poziomem umiejętności i osobowościami. Znaczący jest także ich cel w jeździectwie - to właśnie on decyduje o tym, w jakim kierunku się rozwijają…\nTak jak w każdym sporcie, tak i w jeździectwie zawodnicy mogą przeżywać spadki motywacji. Demotywujący brak postępów w jeździe konnej to jedna z częstszych przyczyn takiej sytuacji. Co więc robić,…\nBlog Judyty Ozimkowskiej: Jak wrócić po długiej przerwie w treningu?\nDłuższa przerwa od treningów potrafi każdego wybić z rytmu. Zwłaszcza wtedy, kiedy przed nią zaczynało wam dobrze iść i odnosiliście sukcesy na drodze do wzajemnego zrozumienia. Niestety (jak zwykle to…\nNie oszukujmy się. Gdy za oknem śnieg, wiatr i przeszywające zimno, wyjście z ciepłego domu to prawdziwe wyzwanie! A zatem jak zmotywować się do wizyty w stajni zimą? Mogą pomóc…


Utworzono: piątek, 03 październik 2014 17:21\nOpublikowano: piątek, 03 październik 2014 17:21\nW roku szkolnym 2014/2015 ruszyła druga edycja ogólnopolskiego programu jezykowego „Youngster", który w Polsce działa już od 2007r. W naszej szkole Gimnazjum im. Unii Europejskiej w Lutomi Dolnej poza regularną nauką języka angielskiego ,w ramach zajęć dodatkowych , uczniowie klas III mają szansę rozwijać swoje umiejętności językowe w ramach tego programu.\nUdział naszych trzecioklasistów w Programie Youngster to przede wszystkim korzyści dla uczniów. Rozwijają swoje umiejętności językowe, motywację do samorozwoju, przełamywanie barier ekonomicznych i psychologicznych przy wyborze kierunku dalszej nauki.\nYOUNGSTER to pogram wyrównywania szans edukacyjnych młodzieży z terenów wiejskich poprzez naukę języka angielskiego, realizowany przez Europejski Fundusz Rozwoju Wsi Polskiej we współpracy z Wydawnictwem Macmillan. Obecnie w programie uczestniczy blisko 4 tys. uczniów z 160 gimnazjów zlokalizowanych na terenach wiejskich.\nW ramach programu YOUNGSTER uczniowie poddawani są wstępnym testom plasującym a następnie organizowani w małe grupy, odpowiadające rozmiarem niemal grupom językowym w prywatnych szkołach językowych. Ich liczebność nie przekracza 15 osób, co daje i uczącym się, i nauczycielom duży komfort pracy. Co więcej, wszyscy uczestnicy zostają wyposażeni przez wydawnictwo Macmillan w komplety nowoczesnych materiałów do nauki języka angielskiego, dostosowane do ich poziomu kompetencji językowej i tempa nauki.\nW swym założeniu akademickim program YOUNGSTER to alternatywna forma rozwijania kompetencji językowej w stosunku do tradycyjnych lekcji języka obcego w szkole. O unikalności programu przesądzają zarówno proponowane metody pracy z gimnazjalistami jak i sposób, w jaki wspierani są sami nauczyciele języka angielskiego.\nIstotą tej metodologii jest pozbawienie nauczyciela standardowych metod i form koercji, w tym przede wszystkim eliminacja ocen, prac domowych i kartkówek. Tym samym zarówno uczeń jak i nauczyciel zostają uwolnieni od tradycyjnego podziału ról na kontrolującego i kontrolowanego. Generalnie program opiera się na pobudzaniu motywacji wewnętrznej ucznia, akcentując nie obligatoryjność, lecz świadomy, wolny wybór, swoistą szansę edukacyjną, z której uczeń może, lecz nie musi skorzystać.\nZ perspektywy czterech lat funkcjonowania programu YOUNGSTER można już zasadnie twierdzić, że opisane wyżej założenia metodologiczne znalazły zdecydowane potwierdzenie w codziennej praktyce pracy z uczniami. Dowodzą tego stałe przyrosty kompetencji językowej, pokazywane na testach postępu przez kolejne roczniki uczestników programu. Co godne podkreślenia, gimnazjaliści, którzy skorzystali z programu osiągają też zauważalnie lepsze wyniki w końcowym egzaminie gimnazjalnym z języka angielskiego, i to pomimo faktu, że program w swym założeniu do egzaminu wprost nie przygotowuje.\nW ramach programu uczniowie przystępują również do konkursów i testów. W zeszłym roku szkolnym 2013/2014 uczniowie naszego gimnazjum w konkursie na „Najbardziej kreatywne przebranie karnawałowe w stylu brytyjskim" zdobyli główną nagrodę.


5 totalnie bezużytecznych wideoporadników dla użytkowników smartfonów | Komórkomania.pl\nJak zaktualizować oprogramowanie smartfona? Jak wysuszyć zalany telefon? Jak pobić rekord w ulubionej grze? Każdego dnia użytkownicy inteligentnych komórek szukają w sieci odpowiedzi na te i wiele innych pytań. Niestety, Internet pełen jest czyhających na nich pułapek.\nMogłoby się wydawać, że zaktualizowanie iPhone'a do najnowszej wersji systemu to czynność banalna. W zasadzie o wiele trudniej jest nie zaktualizować iPhone'a, o czym przekonał się już pewien niezadowolony użytkownik. Jednak fraza "how to install iOS 7" cieszy się sporym zainteresowaniem zarówno w Google'u, jak i na YouTubie. Jeden z filmów, na który można się natknąć, ma już niemal 2,5 miliona wyświetleń i ponad 50 000 pozytywnych głosów, co wygląda bardzo obiecująco. Obawiam się jednak, że spragnionym wiedzy użytkownikom nie do końca chodziło o coś takiego.\nJak pobić rekord we Flappy Bird\nFlappy Bird to bez wątpienia najpopularniejsza mobilna gra ostatnich miesięcy. Wprawdzie ze sklepów z aplikacjami została już usunięta, jednak wciąż można znaleźć w nich kilka alternatyw. Wielu graczy z pewnością chciałoby poznać łatwy sposób na bicie kolejnych rekordów. Blisko 14 milionów z nich trafiło na taki oto przepis na sukces:\nJak usunąć Flappy Bird\nSfrustrowani gracze, którzy zorientowali się, że powyższa metoda na zdobycie dużej liczby punktów nie do końca działa, z pewnością będą chcieli czym prędzej wspomnianą grę usunąć (o ile jeszcze mają z czego). Z "pomocą" ponownie przychodzi kanał HowToBasic.\nJak zainstalować KitKata na urządzeniu z Androidem\nNiejeden użytkownik Androida nie może się doczekać, aż producent jego smartfona i tabletu zaktualizuje go do najnowszej wersji systemu, więc szuka stosownych poradników na własną rękę. Czy postawienie KitKata na dowolnym sprzęcie jest trudne? Okazuje się, że nie.\nJak wysuszyć zalany telefon\nRozwiązania tego problemu codziennie szukają tysiące użytkowników smartfonów, którzy niechcący upuścili swoje zabawki do wanny, zlewu lub… gdzieś indziej. Z pomocnym wideoporadnikiem przybywa rosyjski oddział Nokii. Problem w tym, że przyda się on wyłącznie kobietom, bo faceci na przygotowanym przez producenta filmie nie widzą żadnego telefonu.\nRynek MVNO bez WPmobi 4G w Polsce w przyszłym roku? iPhone 8 po przeszczepie. Tak się zachowuje z podzespołami iPhone'a SE Samsung zrobił najdziwniejszą reklamę smartfonu w historii, więc po prostu ją tu zostawię Samsung Galaxy W oficjalnie. Jak prezentuje się 7-calowy telefon Samsunga? HTC szykuje 10 nowych modeli na 2009 rok Play Online - 16 nowych miast w zasięgu Drinki, sushi i hostessy, czyli Play wprowadza Samsunga Wave Niskobudżetowy Samsung S3100 System Huaweia: są nowe wieści. Tymczasem Google staje w jego obronie OnePlus 6 z nowymi gestami i udoskonalonym suwakiem powiadomień #wSkrócie: Xperia R1 i R1 Plus oficjalnie, wyniki finansowe LG i Huawei AppStore w Europie


Blue Angel książka Belle Logan - nowa i używana - SkupSzop.pl\nBlue Angel to nowojorski nocny klub. Inny niż wszystkie. Uwodzicielskie tancerki w ponętnych koronkach, tiulach i kabaretkach odkrywają przed każdym magiczny świat burleski.Kiedy młoda prawniczka Mallory przychodzi tu pierwszy raz, nie wie, jak bardzo zmieni to jej życie. Zniewalająca i zmysłowa tancerka Bette Noir wciąga ją na scenę. Wkrótce właśnie ona wprowadzi Mallory w tajniki uwodzicielskiego striptizu. W Blue Angel dziewczyna odkryje w sobie nieznane jej dotąd pokłady erotyzmu. W blasku świateł sceny, wśród okrzyków rozentuzjazmowanej widowni nareszcie poczuje, że żyje?Czy iskrzący seksem świat burleski pochłonie Mallory bez reszty? Czy dla dreszczu emocji i doznań na scenie dziewczyna zaryzykuje posadę w kancelarii prawniczej i związek z mężczyzną?\nCena rynkowa: 8.55 zł\nTaniej o 5.36 zł\nAutorzy: Belle Logan


[video] "Boże Ciało" hitem polskiego box office! Ponad 759 tysięcy widzów w kinach! | Tysol.pl\n[video] "Boże Ciało" hitem polskiego box office! Ponad 759 tysięcy widzów w kinach!\nOpublikowano dnia 28.10.2019 17:40\n„Boże Ciało” z większą liczbą widzów niż „Joker” i „Czarownica 2” w trakcie 3. weekendu na ekranach kin. Film zobaczyło już łącznie ponad 759 tysięcy osób! Najnowszy film Jana Komasy ma też szansę na Złotego Globa\nLepszego prezentu urodzinowego Jan Komasa nie mógł sobie wymarzyć. „Boże Ciało” po trzecim weekendzie na ekranach przyciągnęło do kin już 759 892 widzów, a to wszystko w dniu 38 urodzin reżysera. Ten wynik plasuje polskiego kandydata do Oscara na 6. miejscu w zestawieniu największych polskich sukcesów tegorocznego box office. Tylko w miniony weekend najnowszy film Komasy przyciągnął do kin 138 369 widzów, czyli więcej niż „Joker” Todda Phillipsa i najnowszy hit Disneya – „Czarownica 2”. To nie koniec pozytywnych wieści. Hollywoodzkie Stowarzyszenie Prasy Zagranicznej ogłosiło dziś, że „Boże Ciało” powalczy o Złotego Globa w kategorii najlepszy film zagraniczny. Finaliści 77. edycji prestiżowego konkursu zostaną ogłoszeni 9 grudnia.\nWszystko wskazuje na to, że sukces „Bożego Ciała” ma szansę przenieść się również na arenę międzynarodową, bowiem prawa do dystrybucji obrazu Komasy zostały sprzedane do imponującej liczby prawie 40 terytoriów obejmujących kraje Europy, Azji, Ameryki Północnej, Ameryki Południowej oraz Australię i Nową Zelandię, co oznacza, że polski film będzie pokazywany niemalże na całym świecie. „Boże Ciało” jest także obiektem zainteresowania wielu imprez filmowych – na chwilę obecną film otrzymał zaproszenia na prawie 60 festiwali. Wśród najważniejszych należy wymienić Toronto IFF, AFI Fest, Black Nights w Tallinie czy zakończone właśnie Chicago International Film Festival, gdzie za najlepszego aktora uznano Bartosza Bielenię oraz Toffifest, na którym film triumfował w konkursie From Poland. Dzieło Komasy zebrało także nagrody między innymi na festiwalu w Wenecji, Al-Dżunie, Reykjaviku, Luksemburgu, czy w Bordeaux. Na osiągnięciach festiwalowych dobra passa „Bożego Ciała” się nie kończy. Produkcja będzie reprezentować Polskę w wyścigu po Oscary w kategorii najlepszy film międzynarodowy. W planach jest również 8-odcinkowy serial na podstawie filmu i scenariusza Mateusza Pacewicza. Już 2 listopada dzieło Komasy weźmie udział w The Contenders – wydarzeniu organizowanym przez portal Deadline. To jedna z najważniejszych i najbardziej prestiżowych imprez, która rozpoczyna sezon nagród w Stanach Zjednoczonych i jest ważną częścią każdej kampanii oscarowej. Obok „Bożego Ciała” The Conteders pokaże takie głośne produkcje jak nagrodzony Złotym Lwem „Joker” Todda Phillipsa, „Pewnego razu… w Hollywood” Quentina Tarantino, „Irlandczyk” Martina Scorsese czy „Ból i blask” Pedro Almodovara.


Droga pełna pułapek - Felietony - parkiet.com\nPublikacja: 01.09.2020 05:00\nDroga pełna pułapek\nTrwająca pandemia co i rusz uświadamia nam, że strategie, które sprawdzają się w krótkim okresie, nie muszą sprawdzać się w długim.\nI na odwrót – to co z perspektywy tygodni i miesięcy wydaje się w ujęciu relatywnym (na tle innych krajów) porażką, z czasem okazuje się zwycięstwem. Dotyczy to nie tylko kwestii podejścia do wirusa (skali i czasu trwania lockdownów, wymogów sanitarnych, itd.), ale także działań podejmowanych w sferze gospodarczej.\nW tym drugim przypadku kwestia bilansu korzyści krótko- i długookresowych wydaje się być szczególnie istotna. Może się bowiem okazać, że stawianie na minimalizację skutków w krótkim okresie (najbliższych kwartałów) może się negatywnie odbić na dłuższej, kilkuletniej perspektywie. Dlatego też jest kilka elementów, na które szczególnie trzeba zwrócić uwagę w odniesieniu do podejmowanych w sferze publicznej działań związanych z wychodzeniem z kryzysu.\nPierwszy z nich odnosi się do kwestii zachowania możliwości działania. Można odnieść wrażenie, że dziś wiele krajów przyjmuje zasadę zróbmy wszystko, co się da, kryzys jest bowiem przejściowy – gdy wirusa uda się zwalczyć, będziemy mieć wiele lat dobrej koniunktury, aby sytuację fiskalną ustabilizować. Z wysokim prawdopodobieństwem okaże się to być błędnym założeniem; głębokie kryzysy – jak ten obecny – z reguły wywołują „wstrząsy wtórne", rodzą nowe problemy i ogniska zapalne (np. kryzys strefy euro, który pojawił się w konsekwencji globalnego kryzysu finansowego). Trzeba więc mieć możliwość reagowania w dłuższym okresie, a nie tylko teraz.\nW kontekście powyższego punktu ważna jest także inna kwestia – narastającego w ostatnich miesiącach przekonania, że rządy i banki centralne mogą wszystko, mają nieograniczone wręcz możliwości działania. To pochodna upowszechniania się teorii głoszących, że tak długo, jak dług publiczny ma głównie charakter lokalny (finansującym jest np. lokalny bank centralny), to w zasadzie skala ekspansji fiskalnej rządu jest nieograniczona. To szkodliwa iluzja, której nie warto ulegać. Prawdą jest, że łącząc działania w polityce monetarnej i fiskalnej „można więcej", ale nie oznacza to braku granic jako takich. Te granice są gdzie indziej w przypadku małych, otwartych gospodarek (takich jak nasza), a gdzie indziej w przypadku emitentów waluty rezerwowej (USA), ale zawsze są.\nTrzecia ważna kwestia odnosi się do tego, czy i w jakim stopniu w ramach udzielanej firmom przez państwo pomocy rozróżnia się problemy płynnościowe od przypadków niewypłacalności. Kryzys trwale zmienia sytuację wielu branż. Dla jednych są to zmiany na lepsze (np. branża e-commerce), dla innych na gorsze. W tym drugim przypadku trzeba jak najszybciej pozwolić (bankructwa, likwidacje) na uwolnienie zasobów do wykorzystania gdzie indziej, a nie sztucznie podtrzymywać je przy życiu.\nCzwarty punkt jest częściowo związany jest z powyższym. Pomoc publiczna nie może trwać zbyt długo, nie może stać się czynnikiem hibernującym strukturę firm, branż i gospodarki. W świecie zachodzi wiele dynamicznych zmian (pisałem o tym w „Pandemia, roboty i nowy system społeczno-gospodarczy", „Parkiet" 5.05.2020) i ci, którzy nie są w stanie się do nich dostosować – we wszystkich branżach, nie tylko tych szczególnie dotkniętych przez wirusa – powinni ustąpić pola innym, lepiej czytającym trendy, bardziej dynamicznym.\nPiąty ważny aspekt odnosi się do kwestii dobrego zrozumienia tego, na co faktycznie idzie państwowa pomoc i jakie niesie to ze sobą potencjalne konsekwencje. Dobitnym przykładem, jak nieoczekiwane mogą one być, jest USA – tam niektóre gospodarstwa i firmy postanowiły wykorzystać pozyskane od państwa środki do... pomnożenia majątku na giełdzie. Zachęcane do tego przez różnego rodzaju „naganiaczy" – pewnie w dużej mierze tych samych, co dekadę temu sprzedawali masowo kredyty hipoteczne – „podpięli" się pod technologiczną bańkę. Gdy już ona pęknie, jej społeczne i gospodarcze oddziaływanie będzie znacznie szersze i głębsze niż normalnie.\nSzósta wreszcie kwestia dotyczy różnego rodzaju inwestycji publicznych, w tym infrastrukturalnych. Duża dostępność środków na tego typu projekty – chociażby tych unijnych – może łatwo stać się inhibitorem koniecznych zmian systemowych. Zmian niezbędnych z punktu widzenia upowszechnienia się nowoczesnego modelu gospodarczego – gospodarki opartej na wiedzy (the knowledge economy). Nie możemy bowiem zapominać, że oprócz bieżących wydarzeń (wirus) są też długoterminowe trendy i związana z nimi ewolucja procesów i modeli gospodarczych. Gospodarka oparta na wiedzy wymaga zupełnie odmiennych od tradycyjnych rozwiązań instytucjonalnych w zasadzie w każdym obszarze: edukacji, rynku pracy, relacji praca– kapitał, alokacji kapitału, itd. Równocześnie, gdy ma się do wydania nakręcające koniunkturę łatwo dostępne środki, pokusa dryfu i nicnierobienia niestety znacząco wzrasta.\nReasumując, polityka gospodarcza „wychodzenia z kryzysu" jest pełna potencjalnych pułapek, w które łatwo jest wpaść. Połączenie przedcovidowych rozwiązań instytucjonalnych i naprędce wydawanych publicznych pieniędzy może stworzyć coś na kształt sarkofagu skutecznie hibernującego tradycyjną strukturę i tradycyjne rozwiązania, w sytuacji gdy istnieje potrzeba szybkich zmian modernizacyjnych i dostosowawczych, transformacji do opartej na wiedzy gospodarki.\nChoć pokusa wychodzenia z kryzysu przede wszystkim w oparciu o łatwo dostępny i tani pieniądz jest duża, to trzeba bardzo uważać, by w tym przypadku za kilka lat nie obudzić się z kacem. W efekcie naprędce wymyślanych, skoncentrowanych w dużej mierze w sektorze publicznym inwestycji, przeciętna produktywność aktywów spadnie, odbijając się negatywnie na średnioterminowym wzroście i międzynarodowej konkurencyjności. Z czasem więc część powstałej infrastruktury nie będzie z czego utrzymać. Równocześnie w gospodarce zamiast nowoczesnych firm rozpanoszą się nieefektywne firmy zombie – utrzymywane przez tani (coraz powszechniej państwowy) kapitał, np. po to, by za wszelką cenę chronić tradycyjne miejsca pracy.\nZadbajmy o to, by nie był to nasz scenariusz. Byśmy za kilka lat nie musieli boleśnie uświadomić sobie, że utraciliśmy zdolność konkurowania w świecie, który wyłoni się po pandemii. By tak się nie stało, trzeba właściwego podejścia: należy wyjść od jasnej wizji specyficznych w naszym kraju wymagań gospodarki opartej na wiedzy. Następnie do wizji tej dopasować trzeba rozwiązania instytucjonalne. Gdy dwa pierwsze warunki zostaną spełnione, wówczas oczywiste staną się też priorytety, na co i ile wydawać.


Odchudzasz się, a waga stoi? Sprawdź, co robisz źle I Odchudzanie Myfitness\nLionfitness 25.03.2013 08:32\nScenariusz jest zazwyczaj taki sam: zgubiłaś parę kilo. Przyzwyczaiłaś się już do diety i idzie ci całkiem nieźle. Zaczęłaś się ruszać i nawet to polubiłaś. Twoja waga jednak nagle stanęła w miejscu. Eksperci z Lionfitness wyjaśniają na czym polega ta stagnacja wagi, jak ją przetrwać i co robić, żeby znowu nastawić organizm na spalanie tłuszczu.\nPierwszy etap odchudzania - tracenie wody i cukrów\nKiedy już wybierzesz sobie rozsądną dietę, aktywność fizyczną i będziesz przestrzegać ustalonych reguł odchudzania, efekty przyjdą szybko - nawet po pierwszym tygodniu możesz zauważyć różnicę w sylwetce. Na tym etapie chudniesz szybko, ponieważ tracisz głównie wodę i zmagazynowane w wątrobie i mięśniach cukry, a ich łatwiej jest się pozbyć, niż tkanki tłuszczowej. W pewnym momencie kilogramów przestanie ubywać, a nawet może się zdarzyć, że ich przybędzie. Nie martw się jednak, to znak, że właśnie rozpocząłeś skuteczne odchudzanie - organizm pozbył się już zmagazynowanej w ciele wody, a teraz musi z powrotem się nawodnić. Nie oznacza to jednak powrotu do dawnej wagi. Przeciwnie, to zupełnie naturalny i niezbędny etap odchudzania. Organizm stracił sporo wody, której potrzebuje, a jednocześnie zaczął przyzwyczajać się do nowego reżimu żywieniowego i przestawia się na spalanie tłuszczu - a o to właśnie nam chodzi.\nDrugi etap odchudzania - spalanie tłuszczu\nJeśli, pomimo chwilowego braku efektów, wytrwasz w utrzymaniu diety i aktywności fizycznej, twoja waga znów zacznie spadać, a wygląd poprawi się. To oznacza, że twój organizm już przestawił się na spalanie zmagazynowanego tłuszczu. Uwaga! Waga znów może się zatrzymać, chociaż nie osiągnęłaś jeszcze wymarzonego efektu. To oznacza, że organizm znów potrzebuje nawodnienia i wkrótce powróci do spalania tkanki tłuszczowej. Etap drugi i trzeci mogą wystąpić nawet kilkakrotnie.\nJeśli straciliśmy sporo kilogramów, np. kilkanaście, zupełnie naturalne jest, że zaczynamy chudnąć wolniej, zwłaszcza wtedy, gdy nadal stosujemy tę samą kaloryczność diety, podczas gdy lżejsze ciało potrzebuje już mniejszej liczby kalorii. Zatrzymanie tempa odchudzania może też być związane ze stosowaniem ciągle tych samych ćwiczeń fizycznych, do których organizm się przywyczaja i zaczyna na ich wykonanie zużywać mniej kalorii. W efekcie obu powyższych zjawisk, deficyt kaloryczny niezbędny do tracenia na wadze może zmaleć do zera... Poza tym spadek masy o 2 kilogramy nastąpi w wolniejszym tempie u osoby, która ma jedynie te 2 kilo nadwagi, niż u osoby, która ma o 20 kilogramów za dużo. Dlatego też porównywanie się z innymi może tworzyć mylne wrażenie, że nasze starania nie przynoszą efektów.\nPrzyczyna efektu jo jo\nWarto również pamiętać o tym, że powolne tracenie kilogramów jest bardziej efektywne, niż szybka utrata wagi. Jeśli chudniemy bardzo szybko, dzieje się tak zapewne dlatego, że przestrzegamy przesadnie rygorystycznego reżimu dietetycznego. Wówczas jednak mamy sporą szansę na to, że nie wytrzymamy i powrócimy do dawnych nawyków żywieniowych. Skutek takiego "odchudzania" może być tylko jeden - efekt jo jo. Dlatego nie wierz w żadne cudowne produkty spożywcze i farmaceutyki, które "przygotują cię do lata w 14 dni". Zamiast stosowania takich środków, zmieniaj nawyki żywieniowe na zdrowe: ograniczaj cukry proste, unikaj fast-foodów, jedz śniadania, nie jedz kalorycznych potraw przed snem i uzbrój się w cierpliwość. Powolne chudnięcie nie jest tak spektakularne jak błyskawiczna utrata wagi, ale da prawdopodobnie znacznie trwalszy efekt.\nOdchudzanie na trwałe\nMoment, kiedy waga po pierwszych sukcesach zatrzymuje się w miejscu może być bardzo nieprzyjemny i demobilizujący. Pamiętajmy jednak o tym, że:\n- tracenie dużej ilości kilogramów nigdy nie jest łatwe i błyskawiczne. Przystępując do odchudzania należy liczyć się z tym, że cały proces potrwa długo i nie będzie przebiegał równomiernie, nie zniechęcajmy się chwilowym brakiem efektów i nie zażywajmy "cudownych środków", które sprawią, że będziemy chudnąć nieustannie. Możemy w ten sposób niezdrowo odwodnić organizm. Skuteczne środki wspomagające odchudzanie to takie, które działają w połączeniu z dużą aktywnością fizyczną,\n- etap, kiedy przestajemy tracić na wadze może być bardzo zniechęcający. Pamiętaj jednak o tym, że przerwanie wysiłków właśnie w tym momencie jest wyjątkowo nieopłacalne. Organizm zaskoczony niskokaloryczną dietą nastawił się na maksymalne magazynowanie tłuszczu. Dlatego też uleganie w tym momencie wysokokalorycznym pokusom będzie nas bardzo dużo kosztowało - tłuszcz odłoży się znacznie szybciej, niż zazwyczaj,\n- zamiast stosowania cudownych diet i preparatów przyspieszających odchudzanie, zmień nawyki na zdrowe - jedz lepiej i więcej się ruszaj, nie przesadzaj z dietetycznym rygorem, nie głodź się, bo to prosta droga do rezygnacji, powrotu do dawnych nawyków żywieniowych i dawnej wagi.\nArtykuł pochodzi ze strony: www.lionfitness.pl


Pressedetail | GELSENWASSER Polska GmbH\nKonferencja spółek wodociągowo - kanalizacyjnych w Zbąszyniu w czerwcu 2017 r.\nJednym ze spotkań w którym przedstawiciele GWPL wzięli ostatnio udział była organizowana w czerwcu br. Konferencja Przedsiębiorstw Wodociągowych. Odbyła się ona w malowniczym otoczeniu jeziora Błędno, w miejscowości Zbąszyń.\nKonferencja była adresowana do wyższego i średniego szczebla kadry menadżerskiej przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych. Uczestniczyli w niej również przedstawiciele świata nauki. Brało w niej udział 75 osób.\nPrzewodnie tematy konferencji to: inwestycje, efektywność energetyczna oraz szeroko pojęte PPP. Tematowi współpracy gmin i przedsiębiorstw komunalnych z partnerami prywatnymi poświęcony był cały popołudniowy blok drugiego dnia konferencji. Prowadzącym ten blok był dr inż. Jacek Dziubek - Prezes GWPL. W ramach owego bloku dal on wykład, w którym przedstawił partnerstwo publiczno-prywatne jako sposób na konsolidacje branży. W ramach owego tego samo bloku przeprowadzono także panel dyskusyjny którego moderatorem był także Prezes J.Dziubek.


Jak wybrać dystrybutor wody? - IntBau\n25 maja 2017 • Zakupy Zakupy automaty z wodą, dystrybutor wody, wolnostojące automaty z wodą 0\nUstawianie dystrybutorów wody w większych przedsiębiorstwach stało się już niemal codziennością. Nie wszędzie jednak możemy je spotkać.\nJest to bardzo popularne udogodnienie w różnego rodzaju firmach, szpitalach, urzędach czy nawet niektórych szkołach. Zależy to głównie od budżetu, jakim dysponuje dana placówka. Warto zwrócić uwagę na to, że istnieje kilka rodzajów automatów do wody. Największym plusem każdego z nich jest to, że sami możemy zadecydować o ich położeniu. Chyb, że istnieje konieczność podłączenia go do ujścia bieżącej wody. Wtedy możemy mieć już z tym problem. Jednak wszystko zależy od woli zleceniodawcy.\nPowszechnie znane są nam zwykłe duże baniaki z wodą. Są one jednak przezroczyste i nieco dużych gabarytów. Coraz częściej tracą już swoich zwolenników. W czasie, kiedy tego typu rozwiązania wchodziły dopiero na rynek, to właśnie duże wymienne butle cieszyły się największą popularnością wśród klientów. Jednak w miarę pojawiania się nowych udogodnień, zaczęto dostrzegać w nich co raz więcej wad. Przede wszystkim woda znajdująca się w środku narażona jest na wszelkie oddziaływanie środowiska zewnętrznego, a głównie promienie słoneczne czy inne wahania temperatury. Nie da się ukryć, że nie dodaje jej to świeżości i lepszego smaku, wręcz przeciwnie. Woda staje się zatęchła, zjełczała i nie nadaje się do spożycia. Również ogromne gabaryty wymiennej butli utrudniają jej miejsce przechowywania, co w mniejszych firmach również może stanowić kłopot.\nJednak w miarę upływu czasu wolnostojące automaty z wodą zastępują samodzielnie podłączone do źródła wody dystrybutory. Mimo tego, iż ich zaadaptowanie w środowisku wymaga trochę więcej zachodu, to ostatecznie jest to dużo bardziej korzystne rozwiązanie zarówno dla klientów jak i pracowników firm. Ich ogromną zaletą jest to, że woda zawsze jest świeża. Nie znajduje się w pojemniku przez kilka dni, co automatycznie odbiera ochotę na jej spożycie. Dodatkowo tego typu urządzenia często posiadają wbudowane mechanizmy, które od razu filtrują wodę. Oszczędza to w pewnym stopniu pieniądze osoby zakładającej dany dystrybutor, ponieważ nie musi inwestować za każdym razem w inny filtr do oddzielnej wymiennej butli. Mogą także wedle uznania ją podgrzewać, schładzać lub serwować nawet wrzątek.\nTego typu model w biurze czy innych ośrodkach sprawdzi się idealnie. Należy jednak dobrze zastanowić się nad zakupem, ponieważ ich ceny nie są bardzo niskie.


Obchody 70. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego w Sulejówku - ROK 2014 | Miasto Sulejówek\nObchody 70. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego w Sulejówku\n1 sierpnia o godzinie 17.00 kombatanci, harcerze oraz mieszkańcy zgromadzeni przed pomnikiem upamiętniającym „Poległych Żołnierzy Armii Krajowej Harcerskiego Batalionu „Zośka” – Mieszkańców Miłosny i Sulejówka” po raz kolejny zatrzymali się w zadumie, aby uczcić pamięć bohaterów sierpnia 1944 roku. Punktualnie o godzinie „W” zawyły syreny Ochotniczej Straży Pożarnej i Straży Miejskiej. Złożenie wieńców poprzedziła modlitwa w intencji powstańców. Mszę świętą polową odprawił ks. Antoni Czajkowski - Proboszcz Parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Sulejówku Miłośnie. Burmistrz Arkadiusz Śliwa w swoim wystąpieniu podkreślił, że powstańcy, którzy 70 lat temu oddali życie za ojczyznę, pozostawili nam tym samym swoisty testament do wypełnienia. Hołd uczestnikom powstania złożyły liczne poczty sztandarowe. Zakończeniem uroczystości było wspólnie śpiewanie wzruszających powstańczych pieśni.\nPrzemóweinie Burmistrza Miasta Sulejówek (PDF)


Pandemia i Chałturka w Zagłębiu | Tv Tetka Tczew\n18 lutego 2019 Napisz komentarz Napisany przez Urszula Niewiarowska\nW Zagłębiu Artystycznym tczewskiego Centrum Kultury i Sztuki wystąpiły rockowe formacje z naszego regionu Pandemia i Chałturka.\nDo Zagłębia w sobotni wieczór przybyły osoby w różnym wieku lubiące mocne gitarowe brzmienie. Nie zawiodły się – formacje Pandemia i Chałturka to formacje ze sporym juz bagażem doświadczeń, a pochodzą z naszego regionu.\nW skład Pandemii wchodzą tczewianie. Formacja istnieje od 2010 roku. Zespół gra wyłącznie własne kompozycje, a ich autorem jest wokalista oraz basista Pandemii Rafał „Ozzy” Skierka.\nPandemia ma na swoim koncie główną nagrodę i wyróżnienie na DOK Rock Festiwal w Gdańsku – 2013 oraz wyróżnienie dla najlepszej piosenki festiwalu („Emeryt”) na Dobrej Stronie Rocka w Warszawie.\nZespół Chałturka powstał w 2011 roku. Formacja wywodzi się z Gniewa. na początku w jej skład wchodziło sześć osób, obecnie to kwartet. W dorobku ma trzy płyty a działa w ramach Centrum Muzycznie Aktywnych Gniew.\nChałturka, CKiS, Pandemia, rock, zespól rockowy


TARGOWA STREET FILM & MUSIC FESTIVAL ODBĘDZIE SIĘ W DNIACH 8-10 LIPCA 2011 | MUZYKA ROSYJSKA | Portal o współczesnej muzyce rosyjskiej |\nTARGOWA STREET FILM & MUSIC FESTIVAL ODBĘDZIE SIĘ W DNIACH 8-10 LIPCA 2011\nWydarzenia festiwalowe skupione są głównie wokół legendarnej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. W tej właśnie szkole, na ulicy Targowej swoje pierwsze kroki stawiali m.in. Krzysztof Kieślowski i Andrzej Wajda.\nDzień trzeci – 10.07 – muzycznie będzie należał do legendarnych zespołów bloku wschodniego – białoruskiego Lyapis Trubetskoy, którego mieliśmy okazję usłyszeć w tym roku w warszawskim klubie Stodoła, ale nigdy na koncercie plenerowym oraz jednego z najpopularniejszych muzyków w Rosji – Siergieja Sznurowa, założyciela Leningradu, wraz z jego nową grupą RUBL. –\n„Karol Marx spotyka Gogola Bordello, Mighty Mighty Bosstones spotykają Leningrad!” – tymi słowami można w skrócie opisać to, co tworzy Lyapis.\nRockowo – popowo-art-ska-punkowy zespół nagrywa od roku 1995 (do tej pory wydał 17 albumów), zdobywając liczne nagrody praktycznie od pierwszej płyty. Obecnie najsłynniejsza grupa rockowa na Białorusi znana jest nie tylko w krajach postsowieckich, ale dzięki emigracji również i na całym świecie.\nPunkowo zwariowani i subtelnie politycznie niepoprawni członkowie Lyapisa nigdy nie przepuszczają okazji, żeby pośmiać się z dogmatów i cenzury.\nW 2009 roku zdobyli RAMP (Russian Allternative Music Prize) i zyskali tytuł najlepszego zespołu alternatywnego 2009. W 2010 niemiecka wytwórnia Eastblok Music wydała album „Agitpop”, składankę największych hitów Lyapisa, dostępną w sklepach muzycznych większości krajów europejskich. Wtedy to zespół rozpoczął podbój Europy, występując na znanych festiwalach takich jak Sziget na Węgrzech, Mundial w Holandii, Rock for People w Czechach i w kilku wypełnionych po brzegi niemieckich klubach.\nZaraźliwe rockowe melodie pełne odcieni punkowych i ska wraz z przepełnionymi czarnym humorem tekstami oczarowały nawet zepsutych krytyków zachodniej muzyki, którzy aż do teraz rzadko poświęcali uwagę zespołom Europy Wschodniej. Z entuzjastycznym przyjęciem spotkały się również klipy do muzyki Lyapisa, wyreżyserowane przez wybitnego białoruskiego twórcę teledysków i reklam Alexeya Terehoffa (który również gości w tym roku na Targowej!). Dwa z nich – „Capital” i „Ogon’ky” wyróżnione zostały licznymi nagrodami na arenie międzynarodowej – m.in. portugalską nagrodą MTV.\nSIERGIEJ SZNUROW & RUBL\n„Jesteśmy pierwszym zespołem na świecie, który gra fitness-rocka!”- takimi słowami Siergiej Sznurow przywitał publikę na jednym z pierwszych koncertów RUBLa w Moskwie.\nKrólowie mocnego brzmienia z Rosji są godnymi następcami legendarnej grupy Leningrad, w której mają swoje bezpośrednie korzenie.\nRUBL powstał w roku 2008, stworzony przez trzech członków Leningradu: jego lidera Siergieja Sznurowa, Andrieja Antonienko – trębacza oraz reżysera dźwięku Denisa Możina (obecnie zespół liczy 5 osób).\nSiergiej Sznurow, artysta wielu skandalów z zakazem koncertowania w Moskwie na koncie, przez rosyjską inteligencję uważany jest za następcę Włodzimierza Wysockiego. Nie przebierający w słowach (co znakomicie obrazują teksty piosenek) lider grupy potrafi być szokującym performerem i… wyjść na koncert ubrany wyłącznie w gitarę. Jego talent artystyczny jest jednak niezaprzeczalny i objawił się nie tylko w paśmie sukcesów grupy Leningrad, a obecnie RUBLa. Sznurow w swojej karierze stał się również producentem filmowym, autorem muzyki filmowej, pracował też jako aktor.\nNajbardziej rozpoznawalnym jego dziełem w świecie kina jest muzyka do filmu „Bumer” (2003), która została wyróżniona prestiżową nagrodą Nika – rosyjskim odpowiednikiem Oscara.\nTych, którzy chcą o życiu i filozofii Siergieja Sznurowa dowiedzieć się więcej, odsyłamy do doskonałego, archiwalnego artykułu z Przekroju (można go znaleźć tutaj).\nLyapis Trubetskoy – koncert\nSiergiej Sznurow & RUBL – koncert\nOba koncerty na parkingu przed Szkołą Filmową!\nKomentarz - autor: QBAPOLSKA on 26 lipca, 2011 8:11 pm\nByłem i widziałem – wspaniałe wydarzenie\nTargowa Street Festival 2011 – Lyapis Trubetskoy:\nCO MA PIERNIK DO WIATRAKA? – FESTIWAL PIOSENKI ROSYJSKIEJ – ZIELONA GÓRA 2011 WSZYSTKO CO POWINNIŚCIE WIEDZIEĆ O KONKURSIE NEW WAVE (NOVAYA VOLNA)


Będąc producentem Mary Jane, Mara nabrała szarego i naturalnego wyglądu | PL.inspinre.com\nScenarzysta i producent wykonawczy mastermind dla Being Mary Jane i dziewczyny ostatnio dodanych dlaczego poszła naturalne, jest obejmowanie szary, kochający włosy i puszczania na jej konto Instagram, @maraakil:\nGREY // powinien zacząłem ten #hairjourney. Naprawdę #mejourney i pół roku temu, kiedy to się zaczęło. Tym razem już w marcu 2016 roku, kiedy mój szary opór mój ostatni kolor lutego 2016 o udzieleniu sezonu. Ale nie byłem pewien chciałbym zatrzymać popełnione. Właściwie nie byłem pewien, że był jeszcze w drodze, ale ja wtedy podjąć decyzję, że pójdę #natural do końca # summer2016 zapisać #time i #thought i #money. Ale pod koniec lata postanowiłem nie poddawać się. Wierzę, że mój przyjaciel @iamrebeccawalker zainspirowało mnie w tym czasie. Widziałem obraz jej pozwalając jej szare i pomyślałem, że była #beautiful i #brave. Wciąż nie był pewien, ale ja też nie robił terminy, aby to kolorowe. Plus pisałem / rozwój nowych projektów. Ja zdecydować zanim zacznę robić naciśnij ponownie z sprzedają nowych wystaw. Potem sprzedawane pokazy i zacząłem robić #panels #redcarpets ale nie sprawiają, że na spotkanie. Dałem sobie aż moje urodziny w maju zdecydować. I ostatecznie zdecydowałem, aby umożliwić mój szary. I przede wszystkim kocham go! Istnieje jeszcze dzień nie jestem pewien. Ale to jest właśnie to, czy to #Hair lub #JustMe moja podróż doprowadziła mnie kochać go i [przyjąć] momenty będąc niepewny. To jest równoznaczne z #lettinggo #doingme. Dopóki nie zdecydujesz się zrobić coś innego! #InTheLandOfGettingGrownAndGoingGrey\nWiele gwiazd rozmawialiśmy o ageism w Hollywood i siwe włosy była powracającym tematem ostatnio, karmienie rozmowy w sprawie nowego - a rzeczywistym - sposób reprezentowania ludzi, zwłaszcza starszych kobiet w mediach. Chodzi o to, obejmującego zmiany i obchodzi go, jak nic w pobytów zastoju w życiu.\nAle jesteśmy na to gotowi jako społeczeństwa Instagram i Photoshop?\nCzy odpowiedź brzmi: tak lub nie, wiele rozmawiałem w tej sprawie; Niektóre gwiazdy, w tym Antonio Banderas, Meryl Streep i Madonna są potępiając ageism w Hollywood.\nAlice Walker jest kolejnym przykładem kobiety obejmując będzie szary.\nJeśli nadal nie jesteś przekonany o puszczenie i będzie szary, może to pomoże:\n„Wraz z wiekiem i doświadczeniem, będziesz szczęśliwy, aby wiedzieć, wzrost staje się świadomy, uznany proces. Jeszcze trochę przerażające, ale przynajmniej rozumieć, co to jest. Te długie okresy, kiedy coś w sobie wydaje się oczekiwanie, wstrzymał oddech, pewności, co jest kolejnym krokiem powinno być, w końcu stają się okresy czekamy, bo jest w tych okresach, które sobie sprawę, że są przygotowane do następnego etapu naszego życia i że, według wszelkiego prawdopodobieństwa, nowy poziom osobowości ma zostać ujawnione.”\nCZYTAJ 8 All-naturalnych środków do niechcianego siwe włosy\nSposób, w jaki metoda kędzierzawych dziewczynek sprawia, że moje falujące włosy są bardziej zdefiniowane\nZmiażdżenie włosów w ciągu tygodnia: Naturallytash\nPłukanie olejem gorących olejów: nie, to nie to samo\nNajmilszy krój mokry na sucho lub kombinacja\nZapytaj eksperta curl ouidad 3\nMiss USA przypomina nam, że możemy kołysać naszą kędzierzawą koronę i być naszym własnym wzorem do naśladowania\n100% naturalny sposób na rozjaśnienie koloru włosów


Czy wybór swojego telefonu komórkowego to zadanie łatwe? | Nowości technologiczne\nCzy wybór swojego telefonu komórkowego to zadanie łatwe?\nSubmitted by addmean on Sat, 11/16/2019 - 07:03\nElektronika jest niewątpliwie jedną z dziedzin naszego życia codziennego, która ma niezmiernie duże znaczenie dla każdego z nas. Można nawet w tym miejscu zaryzykować stwierdzeniem, że niejednokrotnie wielu z nas nie wyobraża sobie normalnego funkcjonowania bez jej potężnego wsparcia.\nW życiu bowiem niezmiernie w szeregu przypadków wykorzystujemy różnorakie jej dorobki, stosując je w naszym życiu codziennym. Niemniej pomimo tego, użytkowanie różnorakich sprzętów elektronicznych pozostaje niezmiernie zróżnicowane. Przykładowe produkty na tej stronie. Tymczasem wprawdzie ogromnie duże wykorzystanie znajdują wszelkiego rodzaju telefony komórkowe, które służą nam do prowadzenia nadzwyczaj długich i emocjonalnych rozmów. W tym miejscu wskazane jest także dodać, że zachowanie naszego telefonu w bardzo dobrej kondycji to zadanie trudne, w takim razie też obowiązkowo musimy się stosować do kliku podstawowych zasad, które niewątpliwie pomogą nam zachować jego idealny stan przez długi czas.\nW tym miejscu mowa przede wszystkim o akcesoriach elektronicznych do naszego telefonu, które bezsprzecznie zwiększą jego funkcjonalność w niezmiernie dużym stopniu. Na rynku w rzeczy samej widnieją tak wybitnie wyrobione marki jak Samsung Galaxy Young, który ja do tej pory podbił w wielu przypadkach serca wielu użytkowników ze względu na swoją niezwykle dużą funkcjonalność oraz atrakcyjność wizualną. Niemniej jednak nie wszystkim wystarczają wyłącznie tego rodzaju ułatwienia elektroniczne.\nZdecydowanie bardziej wymagający użytkownicy na pewno chętniej sięgają po telefony takie jak Nexus 7, który już długiego czasu niewątpliwie uznawany jest za najlepszy wynalazek firmy Google, tym samym tez jeżeli posiadamy środki na jego zakup z pewnością nie powinniśmy się wahać.\nReasumując, elektronika a na pewno telefonia komórkowa to materia, która dotyka w pewnej mierze każdego z nas. Wykorzystanie bowiem przez nas telefonów w dniu dzisiejszym jest po wielokroć niesłychanie szerokie, dlatego też przekłada się to na nasze zróżnicowane gusta odnośnie preferencji wyboru telefonów-sprawdź informacje. Niemniej natomiast po pewnych poszukiwaniach i określeniu budżetu z pewnością każdy z nas znajdzie coś godnego uwagi.


Pozytywka Villeroy & Boch – niech Twój świąteczny stół rozbrzmi dźwiękami\nNasze pozytywki z motywami świątecznymi oczarują małych i dużych gości. Idealnie nadają się na miły prezent i upominek w okresie przedświątecznym. Więcej...\nWiejski i rustykalny (13)\nProdukty nieprzecenione (13)\nopakowanie zbiorcze na prezent (8)\nChristmas Toys domek z piernika z pozytywką\nChristmas Toys Prezent duży czworokątny, 2021 16x16x21,5cm\nChristmas Toys Memory duża choinka z dziećmi\nToy's Delight choinka z pozytywką\nChristmas Toys Prezent duży okrągły, 2021 17x17x22 cm\nNostalgic Melody św. Mikołaj obracający się, czerwony, 8 x 8 x 15 cm\nChristmas Toy's św. Mikołaj w fotelu, kolorowy, 10 x 10 x 15 cm\nNostalgic Melody obracający się dziadek do orzechów, 9 x 15 cm\nNostalgic Melody bałwanek obracający się, biały, 9 x 9 x 17 cm\nPozytywka: dźwięki Bożego Narodzenia!\nBoże Narodzenie to czas pełen radosnego oczekiwania, czas marzeń. Świąteczna pozytywka zaczaruje stół jadalny – miłymi dla oka i ucha detalami oraz refleksyjną muzyką. Dzięki pozytywce stworzysz cudownie nostalgiczną atmosferę – aby ten piękny świąteczny czas obudził wspomnienia z dzieciństwa.\nW 1769 roku szwajcarski zegarmistrz Antoine Favre-Salomon wykonał zegarek kieszonkowy, który wygrywał muzykę – pierwszą na świecie pozytywkę. Nawet dziś zegary z pozytywką są prawdziwym dziełem sztuki rzemieślniczej: po nakręceniu mechanizmu zegara figury pozytywki zostają wprawione w ruch – a jednocześnie słychać melodię tak wyraźną jak bicie dzwonów. Ponieważ zegar z pozytywką często znajduje się w pudełku, które się otwiera, nazywany jest również pozytywką.\nDzisiaj pozytywka jest stylową ozdobą, która cieszy zarówno oko, jak i ucho. Jej dźwięki roztaczają wokół ogrom poczucia bezpieczeństwa. Dlatego często wykorzystuje się pozytywki, aby ukołysać niemowlęta do snu.\nZimą pozytywki ze świątecznym wzornictwem szczególnie dbają o atmosferę. Dostępne są świąteczne pozytywki wykonane z różnych materiałów. Z tradycyjnych drewnianych bożonarodzeniowych pozytywek, które obracają się jak karuzela, słyną Rudawy (niem. Erzgebirge). Bardzo szlachetnie wygląda pozytywka wykonana z porcelany. Perfekcyjnie wtapia się w odświętnie zastawiony stół z wyszukaną świąteczną zastawą. Wszystko wydaje się być jednością – to prawdziwa świąteczna rozkosz dla wszystkich zmysłów.\nDesign: bożonarodzeniowe motywy i kolory\nDostępne są pozytywki z różnymi motywami, wzorami i w różnych kolorach. Przykładowo tradycyjna drewniana pozytywka świąteczna często przedstawia bożonarodzeniową historię Maryi, Józefa, Dzieciątka Jezus i Trzech Króli. Popularnym motywem jest również bożonarodzeniowa pozytywka z pociągiem jadącym przez zaśnieżony krajobraz. Świąteczna pozytywka z koleją często występuje w wariancie łączącym pozytywkę ze śnieżną kulą.\nAby uzyskać stylowy nastrój świąteczny, wskazane jest wybranie pozytywki pasującej do świątecznych dekoracji i nakrycia stołu. Villeroy & Boch oferuje różnorodny wybór świątecznych pozytywek wykonanych z wysokiej jakości porcelany.\nBożonarodzeniowa pozytywka z motywem drzewka świątecznego to doskonały wybór – będzie wspaniale wyglądać z gałązkami jodły i klasyczną dekoracją stołu w kolorze białym, czerwonym i zielonym. Szczególnie atrakcyjnie prezentuje się pozytywka w kształcie domku z piernika w kolorach białym i kremowym. Jeśli w Boże Narodzenie preferujesz świąteczne odcienie czerwieni, możesz wybrać spośród różnych pozytywek z motywem św. Mikołaja – wybierz na przykład wesołego św. Mikołaja z małym pociągiem-zabawką siedzącego na dużej książce. Wykonana z dbałością o szczegóły świąteczna porcelana – dostępna w formie pięknych paczek upominkowych – będzie doskonałym odzwierciedleniem radości z oczekiwania na Wigilię.\nWszystkie pozytywki bożonarodzeniowe marki Villeroy & Boch są nie tylko idealne do kolekcjonowania, ale sprawdzą się także jako świąteczny pomysł na prezent.


Wycieki na sośnie - e-ogrody - Porady\nWycieki na sośnie\nWojciech Słomka 24-07-2014 12:28\nZa pnia mojej sosny wypływa żółta żywiczna ciecz. Drzewo obsycha od dołu i traci igły. Co się z nim dzieje? Rafał Gadowski\nZmiany chorobowe na pniu sosny.\nFot. Rafał Gadowski\nPrzedstawione na zdjęciu zmiany na pniu wskazują na infekcję drzewa jednym z grzybów powodujących powstawanie zgnilizny miękkiej drewna. Zainfekowane nimi drzewa iglaste często atakowane są także przez korniki oraz inny grzyb wywołujący opieńkową zgniliznę korzeni. Z doświadczenia wiem, że tak chore drzewo najlepiej usunąć, bo może się złamać. Jeśli zdecyduje się Pan jednak na leczenie sosny, proszę zakupić Topsin M 500 SC oraz Gwarant 500 SC i tymi preparatami kilkakrotnie podlewać, opryskiwać i smarować chorą sosnę.\n1. Najpierw podlewamy drzewo roztworem wodnym środka chemicznego (w ilości 10 l).\n2. Potem opryskujemy sosnę po 2 razy Topsinem i Gwarantem, naprzemiennie przez 14-21 dni, zaczynając od Topsinu.\n3. Smarujemy chore miejsca mieszaniną wody i Topsinu (1:4). Ponadto dokładnie wygrabiamy igliwie oraz wycinamy suche gałęzie, konary i palimy je.\nWarto też profilaktycznie podlać rosnące w pobliżu drzewa iglaste, by zapobiec zarażeniu ich chorobą.\n14:27Wysiew trawy - krok po kroku\n12:30Kwiaty balkonowe. 10 hitów wśród roślin doniczkowych na balkon\n08:05Petunia ogrodowa (Petunia hybrida) a surfinia. Uprawa i pielęgnacja\nJak chronić się przed słońcem?\nEko - kosiarka\nGlorioza uprawa i pielęgnacja. Rośliny domowe - pnącza\nRośliny na przeziębienie\nAloes kwitnienie - co zrobić by aloes zakwitł w domu


Dokument zabezpieczenia przed wybuchem (explosion protection documents) stanowi to szalenie ważne pismo, które powinno się spotykać w dowolnym przedsiębiorstwie, w którym stanowi zagrożenie wybuchem. Dokument, najogólniej mówiąc wprowadza na materiał zagrożenia, ryzyka, liczy w sobie definicje oraz opisy procedur postępowania albo te opisy procedur zapobiegania w ogóle wybuchom. Produkuje się z niewielu ważnych części, które poniżej zostaną pokrótce zaprezentowane.\nCzęść pierwsza tekstu to dane ogólne, które wprawiają w treść tekstu i zamieszkują w tematykę zabezpieczeń przed wybuchami. Powinno się znajdować w nim zdanie pracodawcy, które mówi świadomości zagrożenia, świadomości bezpieczeństw i procedur postępowania.\nDalej, w współczesnej grup należy uwzględnić również listę stref, w których zidentyfikowane są źródła zapłonu. Jest toż o tyle ważne, iż w ostatnich dziedzinach zapłonowych jest podwyższony poziom zagrożenia, zwiększone ryzyko oraz kilka inne formy bezpieczeństwa.\nTrzeci element, który powinien się tu znaleźć to informacje dotyczące terminów przeglądów dotyczących środków zabezpieczających. Tu i należy zawrzeć opis tych środków, skoro stanowi to wyjątkowo droga i efektywna informacja.\nCzęść druga dokumentu, to informacje szczegółowe, które uważają nie mniejsze stanowienie dla dania bezpieczeństwa oraz pomocy pracowników.\nTu powinien się zlokalizować w pierwszej kolejności spis substancji łatwopalnych, które poznają się w przedsiębiorstwie. Albo są to podstawy produkowane, czy stosowane do prac innych substancji, to wszystko powinno zostać zawarte na liście, z podziałem na grupy, tylko pod kątem użytkowania oraz sztuk.\nDalej, należy umieścić daną dotyczącą procedur oraz środowisk pracy, w jakich uważają się substancje łatwopalne. Te pola powinny stać opisane, wyliczone oraz scharakteryzowane. To są takie strefy, w jakich zagrożenie jest inne i dlatego konieczność wykonania takich opisów.\nDodatkowy element, to ocena ryzyka. Na ile jest możliwe trafienie do wybuchu, jako ciężko stanowi zatem prawdopodobne. Tu też należy zamieścić scenariusze wybuchu i owoców, które ten początek może sprawić. Trzeba także opisać procedury zapobiegania wybuchom i utrudniania ich końców, które dodatkowo są niezwykle istotne i ważne.\nW materiale pewno znaleźć się również część trzecia, która zawiera informacje uzupełniające, takie jak szkice stref wybuchu, opis metody zastosowanej przy ocenie ryzyka również inne.\nSzkolenia pracownikow a rozwoj firmy\nProces kontroli jakosci produktu\nBezpieczenstwo wewnetrzne a praca


Lyric T6 | Honeywell GetConnected\nKlienci ufają naszemu doświadczeniu od ponad 100 lat, a my w tym czasie poprawiliśmy bezpieczeństwo podróży lotniczych i pomogliśmy wysłać człowieka na Księżyc. Teraz możesz wybrać nowatorski termostat, który dostosowuje się do Twojego planu dnia, ułatwia oszczędzanie energii i sprawia, że Twój dom staje się bardziej inteligentny. Do opracowania tego urządzenia zatrudniliśmy najlepszych inżynierów. Możesz więc przejąć kontrolę nad komfortem w domu niezależnie od tego, gdzie jesteś.\nTemperaturę możesz regulować na smartfonie lub tablecie — z dowolnego miejsca. Aplikacja Lyric zajmie się wszystkim, określając na podstawie lokalizacji Twojego smartfona, czy jesteś w domu, czy poza nim. Ułatwia również oszczędzanie energii podczas Twojej nieobecności, dbając o ustawienie odpowiedniej temperatury przed Twoim powrotem.\nInteligentny termostat Lyric T6 współpracuje z akcesoriami HomeKit firmy Apple oraz urządzeniami serii Echo firmy Amazon, by zapewnić komfort w domu i utrzymywać połączenie domu z systemami sterującymi — teraz i w przyszłości.\nPrzejmij kontrolę z aplikacją Lyric\nW celu ułatwienia tego zadania aplikacja Lyric przeprowadzi Cię przez kolejne etapy prostego procesu konfiguracji.\nZ termostatem można połączyć wiele smartfonów i tabletów, by mogły nimi sterować także inne osoby w rodzinie.\nAplikacja Lyric wie, jak długo nagrzewa się Twój dom do właściwej temperatury. Zamiast się nad tym zastanawiać możesz się cieszyć niższymi rachunkami za energię. Chcesz mieć 21 stopni o siódmej rano? Nie ma problemu. Termostat T6/T6R zadba o Twój komfort bez względu na to, jaka jest temperatura na zewnątrz. Inteligentne zarządzanie komfortem pomaga utrzymać żądaną temperaturę o odpowiedniej porze. Niezależnie od pogody Twój dom będzie zawsze ciepły i przytulny.\nTermostat Lyric T6 dostosowuje się do Twojego stylu życia dzięki innowacyjnej technologii obszarów geograficznych geofence. Wie, kiedy nie ma Cię w domu, dzięki czemu może oszczędzać energię. A kiedy jesteś tuż za rogiem, wyczuwa to i przygotowuje idealną temperaturę na Twój powrót. Nie musisz się o nic martwić, bo wiesz, że zastaniesz w domu pełny komfort.\nInteligentny termostat Lyric T6 współpracuje z wieloma markami nowoczesnych rozwiązań inteligentnego domu, a codziennie dodajemy obsługę kolejnych urządzeń. Dzięki harmonijnej współpracy z dostępną w chmurze usługą głosową firmy Amazon, aplikacjami na smartfony i połączonymi urządzeniami możesz sprawnie i skutecznie zarządzać komfortem w domu.\nTermostatem Lyric T6 można sterować z dowolnego miejsca za pomocą zegarka Apple Watch z zainstalowaną aplikacją Lyric. Obojętnie, czy jesteś w domu czy w podróży, o dowolnej porze możesz szybko i łatwo komunikować się z termostatem i sterować temperaturą w domu.\nPrzejdź na wyższy poziom komfortu w domu dzięki urządzeniu Amazon Echo. Inteligentny termostat Lyric T6 współpracuje w idealnej harmonii z dostępną w chmurze usługą głosową Alexa, możesz więc z łatwością ustawiać temperaturę oraz zwiększać i zmniejszać intensywność ogrzewania za pomocą poleceń głosowych.\nInteligentny termostat Lyric T6 bezproblemowo łączy się z urządzeniem Google Home i aktywowanym głosowo Asystentem Google, możesz więc ustawiać idealną temperaturę za pomocą prostych poleceń głosowych. Wystarczy najpierw powiedzieć „OK, Google”.\nUsługa IFTTT umożliwia automatyczne połączenie inteligentnego termostatu Lyric T6 i zarządzanie nim przez tworzenie prostych apletów. Dzięki funkcjom ich włączania i wyłączania oraz połączeniu wielu urządzeń inteligentnych masz pełną elastyczność i nieograniczone możliwości.\nTermostaty serii Lyric T6 — zaprojektowane dla Twojego domu\nTermostat Lyric T6 jest przeznaczony do montażu ściennego w instalacji stałej w miejscu montażu tradycyjnego termostatu.\nInteligentny termostat Lyric T6R\nModel Lyric T6R jest urządzeniem mobilnym, które można ustawić na przykład na biurku. Wymaga wyłącznie zasilania z sieci elektrycznej, a z dołączonym do zestawu modułem sterowania bojlerem komunikuje się bezprzewodowo.\n„Honeywell zawsze był liderem skutecznego ogrzewania domów, czego doskonałym przykładem jest system Lyric”.\nJeśli potrzebujesz pomocy przy wyborze, instalacji lub obsłudze inteligentnego termostatu Lyric T6 lub T6R, mnóstwo przydatnych informacji znajdziesz w często zadawanych pytaniach, filmach wideo i instrukcjach obsługi. Dysponujemy również rozległą siecią instalatorów, którzy doradzą i pomogą w instalacji inteligentnych termostatów Honeywell.a.\nWbudowane Wi-Fi, zdalne sterowanie przez aplikację Lyric i Apple HomeKit


Wojciech Błach z żoną i synem na spacerze. Zdjęcia paparazzi\nStrona główna » Paparazzi » Wojciech Błach z żoną i synkiem na spacerze. Jeremi wyrósł na ślicznego chłopca. Cała mama\nWojciech Błach i jego żona Agnieszka wybrali się na spacer z synkiem. Tam zostali sfotografowani przez fotoreporterów. Jak wyglądali razem?\nWojciech Błach spotkał na swojej drodze Agnieszkę w trudnym momencie swojego życia. Nie mógł dojść do ładu sam ze sobą po rozstaniu z Kamilą Baar, z którą ma syna Bruna. Jak wyjawił w rozmowie z Dobrym Tygodniem aktor, obecną żonę poznał gdy jego pierwsze małżeństwo już nie istniało:\nOd początku wiedziałem, że chcę mieć rodzinę, żonę, dzieci, ale moje starania to za mało, potrzeba jest też wola drugiej strony, a z tym bywało gorzej. Agnieszka pojawiła się, kiedy mój poprzedni związek był definitywnie skończony, a ja byłem wolnym człowiekiem. Dużo rozmawialiśmy, przyglądaliśmy się, czy to naprawdę miłość, czy może tylko fascynacja. Ale najważniejsze było dla nas to, żebyśmy patrzyli na życie w tym samym kierunku.\nAgnieszka miała za sobą także nie do końca udany związek. Była zaręczona, ale zerwała narzeczeństwo, kiedy stwierdziła, że to właśnie z Wojtkiem chce budować przyszłość. Nie bała się, że dzieli ich 19 lat różnicy. Ujął ją tym, jak opiekował się swoim synem, Brunem.\nDzisiaj są już małżeństwem z czteroletnim stażem i mają wspólnego syna Jeremiego, który ma 3 latka.\nWojciech i Agnieszka Błachowie na spacerze z synkiem. Zdjęcia paparazzi\nWojtek i Agnieszka starają się trzymać z dala od fleszy. Skupiają się na sobie i budowaniu rodzinnego szczęścia. Jeremi jest iskierką w ich życiu i jest im bardzo dobrze razem.\nZostali sfotografowani przez fotoreporterów na jesiennym spacerze. Swobodnie ubrani korzystali z ostatnich słonecznych chwil. Latorośl pary – odpowiednio zabezpieczona kaskiem ochronnym – szalała na rowerku biegowym. Błachowie nie szczędzili sobie czułości. Widać, że miłość kwitnie. Zajrzyjcie tylko do naszej galerii.\n16 października 2020 o 18:28\nNo tak nie ma to jak młoda zona\nJaka piękna para. A Jeremi to słodziak. Śliczny chłopczyk\n16 października 2020 o 06:05\nMa przepiękną żonę i ślicznego synka. Zdrówka życzę\npieczonka magda wiek\nprzemek kossakowski bez brody\nTagi: Agnieszka Błach | dzieci gwiazd | Jeremi Błach | Wojciech Błach