Pippa Middleton w ciąży, który miesiąc | Party.pl\nBaby boom wciąż trwa! Zarówno w Polsce, jak i poza jej granicami coraz więcej gwiazd i celebrytek decyduje się na powiększenie swojej rodziny. Teraz kolejna gwiazda spodziewa się dziecka i po raz pierwszy zostanie mamą! Ostatnio zjawiła się publicznie i pokazała sporych rozmiarów brzuszek. Ciąża jest już wyraźnie zaawansowana, więc gwiazda niedługo powita swoje dziecko na świecie. Sprawdźcie, o kogo chodzi!\nZobacz: Trwa prawdziwy baby boom. Pazura, Socha, Wyka... One zostaną mamami w 2018 roku\nTo Pippa Middleton! Siostra księżnej Kate pochwaliła się sporym brzuszkiem i zachwyciła wyglądem. Ojcem dziecka Pippy jest jej mąż James Matthews. Para już nie może doczekać się narodzin swojego potomka.\nJak pisały brytyjskie gazety, termin porodu Pippa ma przewidziany na październik 2018. Pippa w ciąży czuje się bardzo dobrze i nie unika publicznych wyjść. Niedawno pojawia się na ślubie księcia Harry'ego i Meghan Markle. A teraz na Wimbledonie.\nZobacz: Siostra księżnej Kate z dnia na dzień usunęła się w cień. Co się stało z Pippą Middleton?\nMyślicie, że Pippa urodzi synka czy córeczkę?\n8 zdjęć 4 maja 2018


Apartamenty w Salisbury (MD) - Oferty apartamentów w Salisbury (MD) - eSky.pl\nApartamenty - Salisbury (MD)\nApartamenty zapewniają maksimum prywatności i pozwalają wypocząć dokładnie tak, jak ma się na to ochotę. Wybierając nocleg w obiekcie tego typu, spędzisz przyjemny czas z rodziną, przyjaciółmi lub ukochaną osobą. Apartamenty w Salisbury (MD) są przystosowane do różnych grup podróżnych, dlatego bez trudu znajdziesz miejsce z odpowiednią liczbą sypialni oraz udogodnieniami, których oczekujesz. W apartamentach w Salisbury (MD) zapomnisz o tłumach turystów, wypoczywając w nacznie spokojniejszej atmosferze i oddając się swoim ulubionym formom relaksu. Ponadto apartament sprawdzi się, gdy podróżujesz służbowo i chcesz zamieszkać w komfortowym mieszkaniu w dogodnej lokalizacji. Do wyboru masz zarówno obiekty położone w centrum, jak i w pobliżu lotniska, dedykowane podróżnym przesiadującym się do następnego samolotu.\nSalisbury (MD) - najlepsze apartamenty\nJeżeli chodzi o apartamenty, Salisbury (MD) charakteryzuje się bogatą ofertą obiektów o różnych standardach. Wśród nich szczególne miejsce zajmują luksusowe apartamenty, dzięki którym wypoczynek jest naprawdę wyjątkowy. Do wyboru masz apartamenty w Salisbury (MD) z basenami, klimatyzacją, telewizją kablową i szybkim Internetem oraz wieloma innymi udogodnieniami. Czekają na Ciebie również obiekty przystosowane do szczególnych potrzeb rodzin z małymi dziećmi, alergików i osób niepełnosprawnych. W każdym z apartamentów w Salisbury (MD) znajdziesz to, czego potrzebujesz. Jednocześnie spędzisz czas w spokojnej atmosferze z dala od ogromnych hoteli i zatłoczonych restauracji. Możesz skorzystać w apartamentach z opcji samego noclegu lub noclegu połączonego ze śniadaniem w zależności od Twoich preferencji.\n1. Jak znaleźć apartamenty w Salisbury (MD)?\nDostępne apartamenty w Salisbury (MD) w kilka minut wyszuka się poprzez eSky.pl. Po podaniu terminu zameldowania i wymeldowania, liczby gości oraz oznaczeniu rodzaju obiektu, wyszukiwarka wskazuje, które apartamenty na terenie Salisbury (MD) posiadają wolne pokoje w wybranym czasie. Rezerwacji każdego dostępnego noclegu możesz dokonać online bez żadnego ryzyka - anulacja rezerwacji jest bezpłatna nawet na kilka dni przed dotarciem na miejsce. Płatność za pobyt jest pobierana przez serwis lub regulowana w apartamencie.\n2. Jakie udogodnienia znajdę w apartamentach w Salisbury (MD)?\nUdogodnienia w apartamentach w Salisbury (MD) są zależne od standardu całego obiektu i jego lokalizacji. W części apartamentów na gości czekają w pełni wyposażone aneksy kuchenne z miejscem do gotowania, zmywarką i zestawem do parzenia kawy. W innych obiektach dodatkowo można skorzystać z transferu z lotniska i na lotnisko, łóżeczka turystycznego dla niemowląt, prywatnego basenu, mebli ogrodowych oraz osobnego wejścia i strzeżonego parkingu. Niektóre apartamenty w Salisbury (MD) przyjmują gości podróżujących ze zwierzętami.\n3. Gdzie rezerwować apartamenty w Salisbury (MD)?\nRezerwacja apartamentów w Salisbury (MD) jest możliwa przez serwis eSky.pl, który oferuje wyłącznie sprawdzone obiekty w Polsce oraz na świecie. Na stronie znajdziesz nocleg w ponad 100 krajach w każdym zakątku globu. Rezerwacji dokonuje się w pełni bezpiecznie, dokonując płatności za pomocą karty kredytowej lub PayU. Jeżeli plany podróży ulegną zmianie, rezerwacja może zostać anulowana bez żadnych kosztów. Dzięki temu opłatę za apartament w Salisbury (MD) wnosi się na długi czas przed wyjazdem bez ryzyka utraty pieniędzy.\n4. Ile kosztuje apartament w Salisbury (MD)?\nCena apartamentu w Salisbury (MD) jest zależna od kilku czynników i zmienia się w czasie. Na jej wysokość wpływają termin rezerwacji, długość pobytu, liczba gości, typ wybranych udogodnień w obiekcie oraz lokalizacja apartamentu. Tanie apartamenty w Salisbury (MD) są dostępne głównie poza szczytem sezonu w sporej odległości od centrum. Obiekty zlokalizowane w najatrakcyjniejszych okolicach kosztują więcej, a ich ceny dodatkowo rosną w okresie wzmożonego ruchu turystycznego.\nApartamenty w Morrovalle


Czas na zakupy spożywcze przez Internet, inaczej z jakiego powodu warto kupować online | http://atrakcyjny.elk.pl\nPrzyszło nam doświadczyć dosyć zawiłych czasów, kiedy nawet wykonanie fundamentalnych czynności, jak udanie się do punktu sprzedaży po świeże warzywa, może stanowić spory problem. Z uwagi na liczne obostrzenia i ograniczenia w korzystaniu z przestrzeni publicznej, wiele osób przeniosło się do przestrzeni wirtualnej, zwracając się do sieci, by spełnić własne potrzeby.\nNie jest trudno wymienić co najmniej kilka powodów, dla których korzystanie z Internetu w celu robienia zakupów to całkiem stosowny pomysł. Powinno się wymienić tu w głównej mierze:\n• Komfort – nie trzeba ruszać się z własnego mieszkania, aby dokonać zamówienia i wybrać metodę transportu. Wystarczy dostęp do płatności elektronicznej, choć niektóre firmy zezwalają również na zapłatę na miejscu.\n• Szeroki wybór – aktualnie wybitnie wiele sklepów operuje w sieci, wobec tego można bez problemów przejrzeć wszelkie ich oferty równocześnie, nie musząc przechodzić o lokalu do lokalu.\nW ogólnym rozrachunku nie ma nazbyt ogromnej różnicy między fizycznymi zakupami w wybranym lokalu a zamówieniem produktów w Internecie, zwłaszcza, jeśli weźmie się pod uwagę potencjalne koszty paliwa, jakie poniosłoby się podczas dojazdu.\n26 sierpnia 2015 Fajczenie szlugów jest jednym z z większym natężeniem okropnych nałogów (0)\n13 czerwca 2021 Ruch to zdrowie! Nieomal każdy w swoim życiu … (0)\n5 września 2020 Fryzura dla dojrzałych pań (0)\n31 maja 2014 Nie radzisz Sobie z problemami ? (0)


publicystyka: Uzdrowienie ludzkiego egoizmu – metropolita Aleppo Paweł (Jazidżi) na Niedzielę Przebaczenia Win\ntłum. Dominika Kovačević, 12 marca 2016\nW ostatnich dniach Wielkiego Postu 2013 roku porwano dwóch syryjskich metropolitów Aleppo Pawła (Jazidżiego) i Jana (Ibrahima). Ich los pozostaje nieznany do dzisiaj. Władyka Paweł słynie ze swoich kazań i publikacji teologicznych w językach arabskim, greckim i angielskim, jego prace tłumaczono też na hiszpański.\nU progu Wielkiego Postu, publikujemy kazanie metropolity Pawła na Niedzielę Wygnania Prarodziców z Raju (inaczej Przebaczenia Win). Hierarcha, wiążąc treść tej niedzieli z Wielkim Postem, mówi, że post to lek na największe ludzkie choroby, czyli egoizm i pychę, które doprowadziły do upadku pierwszego człowieka. Podkreśla również, że post to nieodzowny element życia cerkiewnego, nawet – a tak naprawdę szczególnie – w dzisiejszych czasach.\nWspomnienie wygnania Adama z Raju Ten, kto chce kochać, musi po pierwsze przedkładać sprawy innych ponad swoje. To zaś oznacza zdolność kontroli nad egoistycznymi namiętnościami, powiedzenie „nie” samolubnym pragnieniom. Ktokolwiek szuka spełnienia swoich pragnień i namiętności, jest nie tylko niezdolnym do kochania innych, lecz również narusza ich [godność] i traktuje ich jak przedmioty lub też ma strach przed nimi jako rywalizującymi z nim wrogami. Taki człowiek nie może widzieć Boga, a zatem spędza swoja życie poza rajem. W ostatnią niedzielę przed Wielkim Postem wspominamy właśnie wygnanie Adama z Raju – stało się to, ponieważ nie zachował on postu.\nCzyny egoistyczne są autodestrukcyjne – znaczy, zniewalają wolną wolę, powodują nieposłuszeństwo wobec Boskiego nakazu i Woli Bożej. Egoizm oddziela człowieka zarówno od Boga, jak i bliźniego.\nChrystus w Swoim czterdziestodniowym poście i odrzuceniu poddania się namiętności obżarstwa, potwierdza Swoje „nie” Swej woli ludzkiej, i potwierdza Swoje „tak” woli Boskiej. Czyniąc tak, otwiera nam wszystkim – dzieciom Adama – drogę powrotu. Z tego powodu Cerkiew ustanowiła czas Wielkiego Postu, w którym daje możliwość każdemu człowiekowi powiedzenia „nie” wobec swojego egoizmu, tak oto pokonując własne pragnienia i skłonności, i zyskując kontrolę, miast być kontrolowanym.\nWielki Post to ćwiczenie miłości w ostatecznym kształcie – wzmacnia on jej siłę i niszczy jej przeszkody: egoizm i uległość [namiętnościom]. Człowiek poprzez czyny miłości staje się zdyscyplinowanym i wrażliwym tak na Boga, jak i bliźniego. To dlatego jałmużna zawsze wiąże się z postem – człowiek ćwiczony w ten sposób jest w stanie pokonać sycący go egoizm i wyzwolić się z tej niewoli. To poprzez oferowanie Adamowi nasycającego egoizmu (tzn. pragnienia stania się Bogiem i władcą za pomocą własnych sił, bez Boga) szatan go zwyciężył. A smak tego owocu na końcu okazał się być gorzkim [po arabsku również: „przemijającym”, przyp. tłum.]. Co więcej, to nasycenie wywołało oskarżenia wobec Boga, jakoby On był zazdrosny, ponieważ nie chce, by człowiek stał się bogiem. Nasycenie egoizmem bowiem zawsze dzieje się kosztem innych, ono rozdziela ludzi, jest prawdziwym piekłem, samotnością. Stąd też każdy akt sycący egoizm kończy się zgorzknieniem.\nKiedy człowiek zezwala na swoje poddanie się takiemu samolubstwu, które do tego się powtarza, staje się to nawykiem. Ten zaś nawyk niszczy w nim ducha (Ducha) rozróżnienia i możliwość oceny, i tak egoizm staje się jego zasadą. To prowadzi do śmierci duchowej i unikalności jego człowieczeństwa. Taka osoba już nie bierze pod uwagę w swoim życiu Woli Bożej, która staje się dla niego czymś bezsensownym. Zaiste to życie na wygnaniu z Raju. I tutaj przychodzi rola postu i ascezy, a jest nią zmiana i zatrzymanie tych aktów egoizmu i odrodzenie tęsknoty za życiem w Raju.\nPost i asceza stają się w ten sposób drogą powrotu, lecz nie są one celem samym w sobie – bo jeśli tak się dzieje, post i asceza zamieniają się w akt egoizmu oddzielającego nas od oblicza Chrystusa, uniemożliwiając dostrzeganie Go, i sprawiającego, że czujemy się pobożni i sprawiedliwi [tylko] we własnych oczach. Post to obrócenie kierunku z tego ku spełnianiu własnych pragnień do tego kontrolującego pragnienia i skierowanie myśli ku Bogu oraz bliźnim. Post to przemiana naszej miłości z tej do siebie samego do tej zewnętrznej (Boga i bliźniego). Zatem motywem przewodnim postu nie jest wzmocnienie naszej woli, lecz czynienie aktów miłości – oto uwolnienie z więzów egoizmu.\nBy zwalczyć nasze egoistyczne kaprysy i zachcianki, musimy zacząć od naszych cielesnych namiętności; zwalczanie naszych umysłowych namiętności jest znacznie trudniejsze. Początek rozluźnienia (niedbałości) ma miejsce w ciele, dlatego to od niego zaczynamy. Święci Ojcowie wiążą cielesne deprawacje z wypaczeniem myśli. Na przykład, nadmiar jedzenia wprowadza ducha rozwiązłości i innych zachcianek, tak człowiek zaczyna być kontrolowanym przez nie. Wymiar dżihadu [arabski odpowiednik podwigu w cerkiewnosłowiańskim oznacza wysiłek ascetyczny i walkę duchową] w poście różni się u każdego człowieka. Post to naturalny środek do uzdrowienia egoizmu i jest on relatywny [tj. proporcjonalny – w zależności od stopnia uzależnienia danego człowieka od poszczególnych namiętności], a nie skodyfikowany. Dlatego jego prawem (kanonem) jest „pość w takiej mierze, jak możesz”, w miejsce powszechnej praktyki „jedz, ile tylko możesz”.\nWstrzemięźliwość i post zwracają nas ku Bogu, to dzięki nim Mojżesz stał się „Rozmówcą Boga”, jak to jest określone w doksastikonie tej niedzieli [w tekście cerkiewnosłowiańskim to określenie ma nieco inny charakter od arabskiego – „Bogowidec”, przyp. tłum.]. Post to początek wszelkich cnót. Opanowanie żądzy jedzenia to wyprostowanie kursu obranego wcześniej ku egoizmowi i łatwe skierowanie na drogę cnót.\nDzisiaj nasz post jest ważniejszy niż kiedykolwiek wcześniej. Świat jest nasyconym przyzwoleniem na wszelkiego rodzaju nasycanie egoizmu, i to bez żadnych granic, dlatego też post jest tym bardziej wymagany… Gdzie są ci, co mówią, że post należy zlikwidować albo zreformować?! Żyjemy w czasach, w których człowiek stał się całkowicie niewolnikiem samego siebie, zatem trzeba więcej poszczenia niż kiedyś. Żyjemy w czasach, w których indywidualizm stał się kodeksem prawnym, stąd należy pościć więcej niż w minionych dniach, kiedy to cenione były braterstwo i prawo [użyte inne słowo niż wcześniej - „szari’a”, w polskiej wymowie „szariat” – tu jest większy nacisk na prawość i religijność aniżeli przepisy; wyrażenie używane w zachodnich językach w kontekście islamu, choć jak widać w arabskim prawosławiu również stosowane, przyp. tłum.]. Młodzież epoki indywidualizmu potrzebuje postu bardziej aniżeli młodzież żyjąca w dniach głodu.\nPost to nie jest jakiś akt religijny mający na celu usprawiedliwienie, ani nie jest to okazja do uczynienia z nas „pobożnych” [trudne do oddania słowo; może oznaczać też „porządnego”, „oddanego sprawie”, „bez zarzutu” itp., przyp. tłum.] ludzi. Dlatego też od niektórych ludzi wymaga się złagodzenia ich praktyk postnych, by pozostali oni „pobożnymi”. Post to prostota w jedzeniu, naprawa zdolności kochania i przemiana miłości z tej pełnej pożądania do tej [prawdziwej] miłości bliźnich. Post to oczyszczenie wnętrza z idola (bożka) egoizmu, za którym kryje się nasycenie grzechem. Post otwiera oczy na Boga i drugiego człowieka. Tak oto post staje się narzędziem kierującym w stronę Boga i środkiem do spotkania z Nim.\nZerwanie postu oddaliło Boga od oczu Adama, zaś poprzez post Mojżesz ujrzał Boga, oczyściwszy swe wewnętrzne oczy. Amen.\nHymn niedziel Przedpościa i Wielkiego Postu w języku arabskim:\nGdy o mnóstwie popełnionych przeze mnie złych czynów myślę,\nja nieszczęsny, drżę przed strasznym dniem sądu.\nMając jednak nadzieję na miłosierdzie Twej łaskawości,\nzmiłuj się nade mną, Boże, według wielkiego Twego miłosierdzia.


Kiermasz świąteczny i zumba dla Antka. Grudzień w dobrzeńskiej hali - Opowiecie.info\n/Opowiece.info»Gminy»Dobrzeń Wielki»Kiermasz świąteczny i zumba dla Antka. Grudzień w dobrzeńskiej hali\n/ Tomasz Chabior /\t 30 listopada 2017 / 19:35 0 Comments\nKiermasz bożonarodzeniowy i nocny maraton zumby dla chorego na dziecięce porażenie mózgowe Antosia Kołowskiego to największe imprezy, które odbędą się w grudniu w dobrzeńskiej hali widowiskowo-sportowej.\nOprócz nich, zaplanowano kilka turniejów sportowych i mecz ligowy szczypiornistek TOR-u Dobrzeń Wielki. Od 23 grudnia do 1 stycznia obiekt będzie nieczynny z powodu przerwy świątecznej.\n1 grudnia 2017 (piątek) – 10. Charytatywny Nocny Maraton Zumby dla Antka Kołowskiego (godz. 20:00–23:00)\n2 grudnia 2017 (sobota) – II liga piłki ręcznej kobiet: TOR Dobrzeń Wielki – Imperium FutureNet Katowice (godz. 18:00)\n3 grudnia 2017 (niedziela) – turniej piłki nożnej dla dzieci z Victorii Chróścice\n7 grudnia 2017 (czwartek) – powiatowy turniej piłki nożnej halowej dla licealistów (godz. 9:30)\n9–10 grudnia 2017 (sobota) – mikołajkowy turniej piłki nożnej dla dzieci\n13 grudnia 2017 (środa) – kiermasz bożonarodzeniowy\n16 grudnia 2017 (sobota) – turniej piłki nożnej dla dzieci z Soccer College Łubniany\nPoprzedni artykułRada Gminy Dobrzeń Wielki skieruje wniosek o powrót do dawnych granic\nNastępny artykuł Losowanie grup mundialu w Rosji już w piątek. Zobacz, na kogo może trafić Polska


Polskie Radio Program III – Wikicytaty\nPolskie Radio Program III (potocznie radiowa Trójka) – ogólnopolska, całodobowa, publiczna stacja radiowa.\nAutor Dawid Podsiadło\nŹródło Artyści ruszają z bojkotem Trójki. Wśród nich Podsiadło. "Moje utwory nie powinny być grane na antenie" 2020-05-16\nZobacz też cenzura, Kazik Staszewski, Prawo i Sprawiedliwość\nFilip Łobodziński: (...) W tamtych czasach, w latach siedemdziesiątych, byliśmy skazani na to, co promowali dziennikarze w Trójce, w związku z tym bardzo niewiele wiedzieliśmy o istnieniu The Velvet Underground czy Davida Bowiego, Talking Heads czy Ramones, nie mówiąc o większych odlotach w rodzaju Henry Cow czy The Residents.\ndziennikarz: Sugeruje pan, że tamci dziennikarze robili słuchaczom krzywdę? Przecież właśnie o nich mówi się, że wychowali ze dwa pokolenia polskich fanów rocka.\nFilip Łobodziński: Zgoda. Wychowali, ale wychowali niepełnie, czyli nie powiedzieli nam wszystkiego. Mówili o tym, co sami lubili. Postacie typu Lou Reed, Dawid Bowie, Tom Waits to były dla nas jakieś tam opowieści. Znaliśmy nazwiska, ale nie mieliśmy pojęcia, co tak naprawdę śpiewają. A ileż się można było onanizować kolejną płytą Yes?\nopis: o muzyce rockowej (z naciskiem na rock symfoniczny) prezentowanej w latach 70. XX wieku w Programie III Polskiego Radia\nźródło: fragment wywiadu "Polscy dziennikarze muzyczni. Filip Łobodziński: już nie czuję potrzeby", z Filipem Łobodzińskim rozmawiał Paweł Piotrowicz, publ. Onet.pl 28 lutego 2015 [dostęp 2018-10-01]\nMarek Niedźwiecki jest kolejną osobą, która dzisiaj odeszła z Trójki. Nasza Trójka już nie istnieje. Nie możemy się dać zniewolić tej bolszewickiej polityce, musimy bronić naszej wolności, inaczej zostanie nam „zniewolony umysł”\nAutor Zbigniew Preisner\nŹródło Marek Niedźwiecki po 35 latach pracy odchodzi z Trójki, stację krytykują muzycy, 2020-05-17\nZobacz też cenzura, bolszewizm, Kazik Staszewski\nTę stronę ostatnio edytowano 17 maj 2020, 14:59.


Komunikat Operatora Systemu Przesyłowego elektroenergetycznego z dnia 25 listopada 2019 r. dotyczący zmian Instrukcji Ruchu i Eksploatacji Sieci Przesyłowej wynikających z Kart aktualizacji nr: CO/3/2019 IRiESP - Część ogólna; CK/8/2019 IRiESP - Warunki korzystania, prowadzenia ruchu, eksploatacji i planowania rozwoju sieci; CB/25/2019 IRiESP - Bilansowanie systemu i zarzadzanie ograniczeniami systemowymi\nOperator Systemu Przesyłowego elektroenergetycznego (dalej „OSP”) informuje, że zgodnie z Komunikatem OSP z dnia 29 października 2019 r. w sprawie procesu konsultacji zmian Instrukcji Ruchu i Eksploatacji Sieci Przesyłowej (IRiESP) wynikających z projektów Kart aktualizacji nr:\nCB/25/2019 IRiESP - Bilansowanie systemu i zarzadzanie ograniczeniami systemowymi,\nzakończył w dniu 12 listopada 2019 r. proces konsultacji zmian IRiESP, zaproponowanych w ww. Kartach aktualizacji.\nKarty aktualizacji: nr CO/3/2019 IRiESP - Część ogólna, nr CK/8/2019 IRiESP - Warunki korzystania i nr CB/25/2019 IRiESP - Bilansowanie, po przeprowadzonym procesie konsultacji z użytkownikami systemu oraz raport z procesu konsultacji projektów tych Kart aktualizacji, zostały w dacie publikacji niniejszego Komunikatu, zamieszczone na stronie internetowej OSP, w zakładce „Dokumenty”.\nRaport z procesu konsultacji Karty aktualizacji nr CO/3/2019 IRiESP - Część ogólna, Karty aktualizacji nr CK/8/2019 IRiESP - Warunki korzystania, Karty aktualizacji nr CB/25/2019 IRiESP - Bilansowanie\nKarta aktualizacji nr CO/3/2019 - Część ogólna (przekazana do URE)\nKarta aktualizacji nr CK/8/2019 - Warunki korzystania (przekazana do URE)\nKarta aktualizacji nr CB/25/2019 - Bilansowanie (przekazana do URE)


Mały Głód 23.01.2022 |\nLiturgia Słowa 23.01.2022\nZwinąwszy księgę, oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Niego utkwione.Począł więc mówić do nich: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, które słyszeliście».\nSłuchając lub czytając dziś słów świętego Łukasza spróbuj poczuć się jak Teofil. Jakbyś siedział przed Ewangelistą i słuchał historii o Jezusie. Te żywe opowieści często nawiązują do Twojego życia, dlatego są dla Ciebie nauką. A Słowa Pana? Są jak listy do Ciebie. Nie wyobrażaj sobie tłumu obcych ludzi, ale siebie samego, wsłuchującego się w przepowiednie, przypowieści, obietnice. I uwierz w to, że są prawdziwe. Otwórz swoje serce i duszę na Słowa, które dziś kieruje do Ciebie Jezus. O tym, że jest on jedynym prawdziwym Bogiem i przyszedł, aby Ci pomóc i nie zostawi Cię w potrzebie.\nPrzeczytaj jeden fragment Pisma Świętego i spróbuj odczytać z niego, jaką obietnicę albo naukę dla Ciebie, zawarł w niej Bóg.\n← Mały Głód 30.01.2022\n“O duszach czyśćcowych” z Marią Simmą →


Jesteś w: Home Urząd Burmistrz i Zastępca Burmistrza\nJanusz Piechocki - lat 53. Startował do wyborów z własnego komitetu wyborczego. Zwyciężył w I turze wyborów samorządowych, uzyskując poparcie 60,87 % głosujących.\nŁukasz Malczewski - lat 31. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Doktorant IV roku w Katedrze Prawa Konstytucyjnego na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego. Wykładowca kilku uczelni wyższych. W trakcie studiów odbywał staże w instytucjach centralnych w Kancelarii Prezydenta RP oraz w Kancelarii Sejmu RP. Pracownik Departamentu Administracji Publicznej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Członek zespołów roboczych przygotowujących projekty ustaw z zakresu ustrojowego prawa samorządowego. Pracownik państwowych instytucji kontrolnych. Autor kilku publikacji naukowych z zakresu prawa konstytucyjnego.


Co ty wiesz o winie? - Voice House\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Jak tu siedzimy przy stole we czwórkę - ale mnie wyjąć na chwilę - to który z was ma największą wiedzę o winie?\nA. MIŚKÓW: Certyfikowaną na pewno Dawid. Piotr z racji doświadczenia.\nP. KAMECKI: Świetnie powiedziane, dokładnie tak jest.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Tak zawsze uczniowie o tobie mówią?\nP. KAMECKI: Myślę, że ludzie niepotrzebnie się tym specjalnie egzaltują. Wino tak jak inne rzeczy, których musisz posmakować… Jak masz 20 lat to posmakowałeś X, a jak masz 50 lat to posmakowałeś X silnia i to na tym polega – oczywiście upraszczając. Coś w tym jest, doświadczenie robi swoje i na pewno chęć rozwijania się cały czas, bo wiele osób staje w miejscu po prostu i stoi już.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: To w którym miejscu tego waszego rozwoju jesteście? Dawid?\nD. KULKIEWICZ: Ja względnie na początku, bo wino jest tematem, który dla mnie nigdy się nie kończy. Tak jak Piotr powiedział, z czasem ta wiedza i doświadczenie się zwiększają, a na samym początku człowiek jeszcze nie wie, w którą stronę chce iść, bo jest tyle ciekawych wątków do odkrycia. Gdzieś tam błądzę i próbuję się określić, dlatego wciąż raczej startuję.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Czyli to jest trochę jak z pójściem na studia medyczne - idziesz po prostu na medycynę, a potem zaczynasz się niszować?\nD. KULKIEWICZ: Dokładnie tak.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Ty w którą stronę chcesz iść?\nD. KULKIEWICZ: To jest dobre pytanie, bo nie wiem. Jest parę rzeczy, których nie chciałbym robić, a parę rzeczy, które na pewno chętniej. Wolałbym się skupić na rzeczach takich indywidualnych. Lubię pracę z klientami, którzy wiedzą, czego chcą i w takiej sferze konkretów jest mi się łatwiej obracać, niż zajmować całym przekrojem wina, oferty.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: A gdybyś ty był klientem - które z rzeczy, które macie, które sprzedajecie, o których opowiadacie, są dla siebie najbardziej interesujące?\nD. KULKIEWICZ: Klasyczne. Łatwiej mi się odnaleźć w rzeczach klasycznych, od dawna ugruntowanych. Jest parę regionów, które bardzo lubię i parę miejsc w nowym świecie, które próbuje się odnosić do tej europejskiej klasyki – czy to w Kalifornii, czy na południu w Ameryce. To są takie miejsca, gdzie czuję się bezpiecznie.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Skąd się wziąłeś w winie?\nD. KULKIEWICZ: Trochę przypadkiem, drogą pokrętną. Kiedyś bardzo chciałem gotować, ale szybko się okazało, że z mojego gotowania absolutnie nic nie będzie i stamtąd droga do wina była już dość krótka. Przed chwilą powiedzieliśmy, że wino to jest tak naprawdę zajęcie na całe życie, więc spodobało mi się to i zostałem.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Że nie będziesz musiał zmieniać, tak?\nD. KULKIEWICZ: Trochę tak. To jest przygoda, która nie ma końca.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Czy ważny jest nauczyciel w tym wszystkim? Zapomnij, że Piotr siedzi vis a vis ciebie. Gdyby nie Piotr, to zastanawiam się, czy w tym świecie łatwo się obracać, łatwo go rozumieć. Jeżeli nie ma kogoś, kto - z racji doświadczenia, może lat spędzonych w tym biznesie - jest w stanie poprowadzić kogoś, kto jest zafascynowany, ale nie bardzo wie, za którą butelkę albo którą historię, albo który region, który kraj się chwycić?\nD. KULKIEWICZ: Na pewno ktoś taki jest niezbędny, żeby w tym całym ogromie wszystkiego pomóc się odnaleźć i umieć zwrócić uwagę, zainteresować, zafascynować, zainspirować kogoś młodego, kto wiele by chciał, a nie bardzo wie, co z tą chęcią robić. Ktoś, kto wskaże drogę, jest absolutnie niezbędny.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: A ty skąd się wziąłeś w winie?\nA. MIŚKÓW: Ja też trochę z przypadku się znalazłem, po prostu pracowałem w sklepie z alkoholami.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Alkoholami, czyli innymi niż wino też?\nA. MIŚKÓW: Tak. To był sklep w strefie wolnocłowej – Baltona słynna – i dzięki zdobytemu tam krótkiemu doświadczeniu naturalnie migrowałem w stronę również alkoholu, czyli już bardziej specjalistycznie wina.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Czy w Baltonie ludzie mieli czas, żeby się zatrzymać i pogadać?\nA. MIŚKÓW: Nie, absolutnie. Ja tam złapałem takiego drobnego bakcyla, że chciałem się interesować. Pojawiło się tam, w cieniu dosłownie, wino i troszkę zacząłem się tym interesować. Trafiłem do sklepu specjalistycznego i – tak jak już pytałeś Dawida o potrzebnych ludzi na swojej drodze – to ja spotkałem takich ludzi na samym początku swojej drogi, spotykałem ich oczywiście również później. Chyba dzięki temu wzrastałem w odpowiednim otoczeniu, które natchnęło mnie, zaraziło swoją pasją, bo bez tego ta praca chyba nie mogłaby trwać, nie mogłaby dawać satysfakcji takiej, jaką daje dzisiaj.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Jak słucham was teraz, myślę sobie, że bardzo dużo jest części wspólnych między moim środowiskiem, moim głównym zawodem, czyli dziennikarstwem a tym, o czym tutaj rozmawiamy. Też trafiłem na ten czas, kiedy byli ludzie, którzy mieli czas się zatrzymać i coś powiedzieć - bez tego rzeczywiście błądzenie by trwało, być może zupełnie inaczej bym się zachowywał, zupełnie innych rzeczy bym się uczył albo w ogóle nie uczył i leciał trochę siłą odśrodkową, więc to rzeczywiście fajnie, że to się nam łączy. Natomiast pytanie: czy dzisiaj kiedy, teoretycznie albo albo praktycznie, ta wiedza o winie jest większa, to wasza praca też jest trudniejsza, bo ludzie zadają coraz ciekawsze pytania, wymusza to na was jeszcze jedną lekcję? Jak to działa, Dawid?\nD. KULKIEWICZ: Zdecydowanie tak. Ludzie przychodzą i potrafią zaskoczyć pytaniem o rzeczy, o których w życiu nie słyszałem. Ta świadomość jest coraz większa, publikacji różnego rodzaju jest coraz więcej, coraz łatwiej do nich dotrzeć, ludzie mają bardzo łatwy kontakt ze wszystkim, co się dzieje na świecie. To już nie czasy kilkanaście, kilkadziesiąt lat temu, kiedy trzeba było się bardzo starać, żeby się dowiedzieć, co słychać w innych miejscach. Teraz to wszystko jest podane od razu – trzeba nadążyć, żeby gdzieś tam nie zostać tyle.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Dzisiaj ten, który sprzedaje wino w takim specjalistycznym sklepie jak twój czy w ogóle opowiada o tym winie w sposób specjalistyczny, to jest ktoś, kto powinien mieć wiedzę - to jasne, ktoś, kto powinien mieć osobowość. Co jeszcze?\nP. KAMECKI: W pierwszej w ogóle kolejności wiedza jest oczywiście niezbędna i jest na wysokiej pozycji, ale najważniejsza cecha, to trzeba po prostu lubić ludzi. Lubić z nimi rozmawiać, mieć z tego przyjemność, wchodzić w rozmowę, w interakcję, mieć trochę takiej – jak to kiedyś mój klient powiedział – „Pan, panie Kamecki, ma taką gastronomiczną kindersztubę”. To pewnie nam wszystkim po Bristolu zostało, gdzie pracowaliśmy. To jest coś takiego, że czasami trzeba się ukłonić głębiej, czasami trzeba przymknąć oko jak klient coś wygaduje i po prostu z szacunkiem, dużą kulturą – i później wchodzą te rzeczy merytoryczne typu wiedza. Ale także duża otwartość, bo – tak jak Dawid powiedział – ten dostęp do wiedzy jest ogromny dzisiaj i klient chce być na pierwszym planie i – nie mówię, że stara zasada, że klient ma zawsze rację – ale coś w tym rodzaju i trzeba umieć nawiązać ten kontakt. Jeden klient będzie merytorycznie bardzo ciągnął rozmowę. Drugi, że gdzieś tam był i widział, i tam jest najlepiej, i trzeba z nim jakby pobyć w tym ogródku chwilę. To jest bardzo wielowymiarowa praca i jak spoglądam na cały rynek – polski, światowy, wszystko jedno i takie uniwersum sklepów z winem – to wszyscy mają wino, wszyscy mają dostęp do wina, każdy ma stół, kieliszki, ale właśnie te różnice, że jeden jest oblegany, a drugi nie, polegają na tym, kto tam jest na miejscu i to jest absolutnie kluczowy element w tej układance.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Udaje ci się rozmawiać z ludźmi, przełamywać te pierwsze lody? To jest łatwe czy trudne zadanie?\nA. MIŚKÓW: To jest coś, co z jednej strony można mieć w sobie, ale – tak jak ze wszystkim, jak z każdym zawodem – trzeba to ćwiczyć i trzeba na tym podłożu dobrej szkoły, relacji do bycia kimś otwartym też ćwiczyć i wsłuchiwać się w to, co klienci do nas mówią.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Ale jednocześnie to jest ćwiczenie na żywym organizmie, nie przećwiczysz tego w studio podcastowym albo przed lustrem.\nA. MIŚKÓW: Tak. To jest tak, jak Piotr mówił o sobie, że jednak to doświadczenie bierze górę. To jest tak jak z jazdą samochodem – mój tata mówił, że po 100 tys. km zaczynamy jeździć samochodem. Tutaj jest podobnie.\nP. KAMECKI: Doświadczenie z taką otwartością, bo doświadczenie samo… Mamy przecież klientów i znajomych, którzy mimo doświadczenia plotą nam jakieś banialuki, ponieważ się zatrzymali w którymś momencie i są w takim kręgu, z którego nie potrafią wyjść, ponieważ nie są otwarci. My jako obsługujący bez otwartości nic po prostu nie zrobimy, bo to później skończy się jakimś konfliktem.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Piotr jest pewnie już po 100 tys. km. A ty?\nA. MIŚKÓW: Ja myślę, że też.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Dawid, a ty? Jak daleko zajechałeś?\nD. KULKIEWICZ: W pół drogi, do jakiegoś solidnego początku. Też nie chcę powtarzać, że tak zaczynamy cały czas od podstaw, natomiast jest cały czas dużo do nadrobienia.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Skąd czerpiesz wiedzę? Poza tym, że masz okazję pracować z Piotrem, ale dzięki temu też, że sprowadzacie wino i sprzedajecie je tutaj w Polsce, pewnie masz dostęp do ludzi, którzy na świecie o nim opowiadają i je sprzedają. Gdzie ty się uczysz?\nD. KULKIEWICZ: Internet jest przebogatym źródłem. Jestem z tego pokolenia, które uważa, że tam właściwie wszystko można znaleźć.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Tak samo dużo prawdy, jak i nieprawdy. Jak potrafisz oddzielić prawdę o winie od nieprawdy o winie?\nD. KULKIEWICZ: Ja wierzę w klasyczne punkty odniesienia. Są ludzie, którzy od X lat się tym zajmują, udowodnili swoją wartość i jak oni coś powiedzą, to wszyscy mówią: „OK, tak jest”. Wierzę w kilka takich osób, nazwisk, serwisów, mam swoich ulubionych z dość różnych kręgów – na tym się opieram. Unikam blogów mocno entuzjastycznie nastawionych do samych siebie, a dopiero na drugim planie stawiających merytoryczność i informację.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: To jest plaga internetu, tak swoją drogą. "Ja, ja, ja... A jeszcze jest wino, cholera, zapomniałem. To może w kolejnym odcinku".\nD. KULKIEWICZ: Coś w tym stylu. Głównie internet, dużo książek, które są coraz ciekawsze. Nie wszystkie są bardzo techniczne, tylko ludzie fajnie przekazują wiedzę w taki bardzo codzienny sposób, bez sztucznych definicji, tylko prostym językiem. Wymienić?\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Jeśli możesz - bardzo proszę. Nasi słuchacze zaczną notować, ale zostawimy im w notatkach też linki do tego.\nD. KULKIEWICZ: Pierwszą osobą, która należy do tego typu, o którym mówiłem, a która mi się bardzo spodobała, jest pan Eric Asimov. On najpierw był krytykiem kulinarnym długie lata dla „New York Times”, a teraz ma tam swoją rubrykę o winie. To jest facet, na którego też się powołują inne publikacje, więc ma swoją pozycję, a przy okazji opowiada o tym po ludzku. Prowadzi szkołę wina, gdzie zachęca ludzi do próbowania określonych win, które pokazuje, zwraca uwagę na kilka rzeczy, na które uczestnicy powinni zwrócić uwagę, dyskutuje. Stara się pokazać, że wino jest dla wszystkich, a nie tylko dla wąskiej grupy wybranych. Natomiast na co dzień to jest pani Jancis Robinson, która nie wymaga w kręgach winiarskich przedstawienia, i paru innych znanych krytyków, którzy się przewijają w newsach, rubrykach, które czytam i później do nich sięgam, żeby znaleźć coś więcej.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Wiedzieć, wiedzieć, wiedzieć... Jeżeli już ta wiedza jest, a pojawia się klient, czy ten klient tak naprawdę od was tej wiedzy przede wszystkim chce? Czy może on chce fajnego spotkania, fajnej rozmowy, fajnej emocji? Im więcej wiesz - super. Natomiast to nie zawsze się przydaje. Jak to działa w praktyce?\nA. MIŚKÓW: Na końcu liczy się przyjemność i w rezultacie – dla nas co najważniejsze – zaufanie klienta. Tak naprawdę jesteśmy od tego, żeby klient czuł się dobrze i to my musimy się dostosować do poziomu jego zaawansowania, chęci i otwartości, takiej stricte winiarskiej, specjalistycznej wiedzy.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Czujesz, że jest coraz większa ta otwartość i chęć?\nA. MIŚKÓW: Tak. Zdecydowanie otwartość jest coraz większa i wiedza jest coraz większa, dlatego – tak jak Dawid powiedział – wymaga to od nas coraz większego zaangażowania i niezatrzymywania się w jednym miejscu, cały czas pogłębiania tej wiedzy.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Pamiętasz jakąś sytuację, w której zostałeś zaskoczony pytaniem?\nA. MIŚKÓW: Tak, niejednokrotnie. Nie pamiętam konkretnej sytuacji, natomiast ja w takim momencie zawsze staram się powiedzieć, że nie wiem dzisiaj, ale na pewno sprawdzę. I sprawdzam, wracam do źródeł. Lepsze takie rozwiązanie niż zmyślać.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: To prawda, zdecydowanie. Znów się łączymy z moim światem. Lepiej powiedzieć: "Dziś nie wiem, sprawdzę i wrócę", niż brnąć w ślepy zaułek. Piotr, tobie tej wiedzy brakuje, ale czy tej wiedzy od ciebie klienci oczekują zawsze?\nP. KAMECKI: Nie, absolutnie. Ja czym dłużej żyję na świecie winiarskim, tym bardziej wiem, że – oczywiście bez tej wiedzy czujesz się nagi, bo w którymś momencie ktoś nagle mówi: „Król jest nagi” i tak jest – ale zdecydowanie oczekują takiego przeprowadzenia przez ten świat wina albo tylko profesjonalnej obsługi, dostępności wina, dostawy itd. Najczęściej oczekują rozmowy, takiej budującej klimat, a nie wiedzy teoretycznej. Jest oczywiście taka grupa, wśród naszych klientów też mamy taką grupę, i myślę, że najlepszym partnerem jest dla nich Dawid, ponieważ on wiedzę na ten temat ma dużą.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Skrywa ją w tym studiu, ale dużą, tak?\nP. KAMECKI: Tak, skrywa. I interesuje się też niszowymi aspektami, trendami wina, o których ja np. mogę w ogóle nie mieć pojęcia, czy słyszałem o nich, ale nie jest w stanie się wypowiedzieć. Najważniejsze jest, żeby na koniec… Takie trio nasze dzisiaj, uważam, że spełnia 110 proc. potrzeb naszych klientów. Jesteśmy w stanie we 3 ich obsłużyć, ponieważ każdy ma inne cechy i to jest dla mnie jeden z największych sukcesów, jakie mam – nie sam biznes, tylko właśnie ludzie i nasz zespół, który wspaniale tych klientów obsługuje. Jednych tak, drugich inaczej, trzecich w jeszcze inny sposób. Jesteśmy trzej muszkieterowie zdecydowanie.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: O jakiej twojej niszy mówi Piotr?\nD. KULKIEWICZ: Piotr mówi o tych wszystkich winach organicznych, naturalnych, które do niego – nie chcę powiedzieć „nie przemawiają”, bo to nie jest chyba to – ale jest to dość daleko poza strefą komfortu Piotra. Mi, z racji wieku i takiej świeżości, jaką to wszystko wnosi do dość klasycznego świata wina, łatwiej się w tym odnaleźć.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: A masz takie poczucie, że dzisiaj klient, który przyjdzie i zobaczy całą półkę organic - to dużo ludzi przy niej stanie i zacznie pytać: "Co to znaczy?, "Skąd one są?", "Czym one się różnią?", "Czego tam nie ma, a co jest w innych winach, że tam nie może być organic, a tutaj jest"? Jak to działa?\nD. KULKIEWICZ: Coraz więcej ludzi albo szuka tych win, albo jak je widzi, to jest nimi bardziej zainteresowana, niż by się nam to wydawało, bo wszyscy kojarzą wino albo jako coś bardzo prestiżowego, trochę nudnego, albo gdzieś z supermarketów jako nie do końca wiadomo co. Jak się pojawia produkt, który na pierwszym planie pokazuje, że jest z takich upraw, ze zdrowych owoców itd., to jest takie pytanie: „Dlaczego nagle o tym mówią, co było wcześniej, że dziś jest to ważniejsze, niż się wydawało?”.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Powiedziałeś ważną rzecz: "Jestem z takiego pokolenia". To znaczy: z tej grupy ludzi, którzy stawiają na jakość produktów?\nD. KULKIEWICZ: Na pewno tak. My najpierw przeżyliśmy rewolucję gastronomiczno-kulinarną, gdzie wszyscy mówili, że jedzenie ma być prosto z pola na talerz. Były czasy, że kuchnia była bardzo popularna, wszyscy albo chcieli gotować, albo się tym interesowali.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Patrz: Dawid.\nD. KULKIEWICZ: Dokładnie. A później w naturalny sposób przeszło to do wina. Dzisiaj wszyscy też chcą raczej nie wino z wielkiej posiadłości, superdrogie, na które wiele osób nie może sobie pozwolić, tylko coś od gościa, który jest podobny do kogoś, kto to wino pije, robi wino i lubi to, co robi, a nie jakoś bardzo na tym zarabia.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Ale jednocześnie… Bo z Chorwacji też można przywieźć w plastikowych butelkach trochę wina od takiego właśnie gościa, ale rozumiem, że mówimy o trochę innym doświadczeniu.\nD. KULKIEWICZ: Trochę tak. Bo ci ludzie, o których teraz mówimy, wina, które mam na myśli, to są rzeczy, które łączą klasyczne podejście, doświadczenie często wielopokoleniowe ze świeżością, z szukaniem nowego wyrazu.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Czyli unowocześniamy tego gościa, stojącego przy drodze w Chorwacji z plastikową butelką wina, krótko mówiąc.\nD. KULKIEWICZ: No OK. Będę musiał się potem z tego tłumaczyć.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: To jest fajne doświadczenie, tylko zakładam, że nawet jeżeli to byłoby tego typu wino, to ono jest trochę inaczej podane, ono ma trochę inną historię. Sprofesjonalizowany jest ten przekaz.\nD. KULKIEWICZ: No tak. Wino organiczne czy naturalne, czy prosto od rolnika nie jest jakimś przypadkowym tworem, tylko wynika z przygotowania tego gościa, który je robi, do tego czym, on się zajmuje. Więc raczej bym tego gościa, który w plastikowych butelkach na drodze je sprzedaje, nie mieszał.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Rozumiem tę granicę. Gdzie - poza Chorwacją - takich organicznych miejsc, gdzie produkuje się wino, jest coraz więcej?\nD. KULKIEWICZ: Na pewno Austria. To jest kraj, który przeżył duży szok winiarski, tam była dość poważna afera stosunkowo niedawno i po tej aferze przyszło nowe pokolenie. To są właśnie ludzie, którzy często wywodzą się ze starych winiarskich rodzin, mają mnóstwo doświadczenia, gotowe budynki gdzie to wino powstaje, uprawy ze starymi drzewami, a jednocześnie jako młodzi ludzie byli wszędzie, uczyli się wszędzie, wiedzą co teraz jest modne i fajne, jak to się robi. Łączą fajnie te dwie, teoretycznie zupełnie różne, strefy i wychodzi z tego bardzo ciekawy produkt.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: A twoja nisza?\nA. MIŚKÓW: Niestety albo stety zostałem przypięty do dość obszernego tematu, jakim jest Bordeaux. Ja w Bordeaux w zasadzie wzrastałem i od tego zaczynałem swoją przygodę winiarską. Wydaje mi się to naturalne, natomiast patrząc na dzisiejszy rozwój ludzi, którzy pracują z winem, niekoniecznie każdy taką samą drogę przebywa. Ja oczywiście też innymi winami się chętnie zajmuję, inne wina pijam, natomiast to jest dość wąska specjalizacja, w której ja się czuję dobrze.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Takich ludzi, którzy coś o Bordeaux wiedzą, jest trochę. Gorzej, jeżeli zaczniesz pytać o szczegóły.\nA. MIŚKÓW: Tak. Ja byłem mocno zszokowany, kiedy podczas degustacji, którą organizowaliśmy my czy pojawiałem się na nich jako gość, jako degustator można powiedzieć, pytałem ludzi, którzy są ze mną w tym biznesie od 20 lat: „Wiesz, ja tego Bordeaux to nie za bardzo czuję”. Myślałem, że to jest oczywista sprawa, a się okazuje, że nie dla każdego i nie każdy to rozumie, nie każdy to czuje, nie każdy wie, z czym to się je. To jest świat – wbrew pozorom – bardzo obszerny, pełen niuansów, różnic. My często lubimy szufladkować w ogóle – chorobą, myślę, tego światka winiarskiego naszego od strony konsumenckiej jest to, że my uwielbiamy generalizować: francuskie wina są takie, a Włosi to są tacy… W ogóle chyba w życiu lubimy takie generalizacje.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Tak zawsze łatwiej. Ale później, kiedy się zacznie to uszczegóławiać, to się nagle otwierają zupełnie nowe światy.\nA. MIŚKÓW: Wino, jak rzadko która materia, nienawidzi takich generalizacji i jest materią na tyle obszerną, że sprowadzenie wszystkiego do jednego mianownika byłoby dla niej krzywdzące. Tak samo jest z winem Bordeaux – jest tutaj bardzo wiele różnic i cały czas się to zmienia.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Pogadajmy przez chwilę, Piotr, o tym pokoleniu, które wchodzi. Ty opowiadasz o swoim zespole jako o 3 muszkieterach, Dawid opowiada o sobie jako o wyrazicielu pewnego czasu, pewnej grupy ludzi, która zaczyna inaczej patrzeć na wino. Jak popatrzymy dzisiaj na rynek winiarski w Polsce, ale nie na tych, którzy produkują, tylko tych, którzy potrafią o tym opowiadać - ale młodszych niż ty - to skąd oni się biorą? Co ich fascynuje? Kim są twoi uczniowie?\nP. KAMECKI: Ja myślę, że samo wino ich fascynuje. Jak zobaczymy, skąd ludzie przychodzą, to nie przychodzą po szkole gastronomicznej czy technikum rolniczym, tylko ludzie, którzy na początku swojej kariery akademickiej szli w kierunku bankowości czy innych kierunków. To wino w którymś momencie zaskakuje, robi się „klik” i wiele osób w tym zostaje. To jest to właśnie fajne.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Ale są w Polsce jakieś szkoły? Pamiętam swoją wyprawę na Morawy w Czechach, gdzie w cudownej wiosce była bardzo fajna szkoła wyższa, w której można było nauczyć się o winie właściwie wszystkiego. Czy to w Polsce też funkcjonuje?\nP. KAMECKI: W Krakowie jest chyba jakiś fakultet – enologia. Tylko teraz, co tak naprawdę temu klientowi jest na koniec potrzebne? Czy ktoś, kto wino rozbierze na kawałki, do jego DNA, czy może ktoś, kto o tym winie opowie, stworzy taką strefę komfortu, poda, zapewni wszystko, co jest z tym winem związane? Do czego zmierzam? Myślę, że ten świat sommelierski jest fajny, ponieważ to jest wino ze wszystkich stron jakby dotknięte. Ktoś, kto nie wie w ogóle, kim jest sommelier, zawsze mówi: „A, to degustator”. Tu jest to sedno, że degustator to jest osoba, która zajmuje się degustacją, czyli jest w stanie opisać wino właściwie, powiedzieć, skąd to wino jest, jak zostało zrobione, czy jest stare, czy młode, czy jest dobre, czy jest niedobre itd. Sommelier to jest jego część pracy, a właściwie większa część pracy to jest podanie tego wina, czyli przygotowanie go i to, że mówimy, że… Głównie detaliści, duzi detaliści starają się uprościć klientowi życie i mówią: „To do ryby, to do mięsa, francuskie takie, włoskie takie”. Dziś można w ciemno pomylić wino z Ameryki Południowej z winem z Bordeaux, więc to nie jest żaden problem. Zmierzam do tego, że…\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Żeby wyraźnie rysować różnicę między sommelierem a tym, który tylko to wino smakuje. Ja zastanawiam się, kim jest to młode pokolenie, które przychodzi dzisiaj i zaczyna o winie opowiadać, zaczyna wino sprzedawać, zaczyna budować w Polsce taką kulturę wina?\nP. KAMECKI: Jest to niejednorodna grupa. To nie jest grupa zawodowa, to są pasjonaci wina, którzy odnaleźli w tym jakąś radość i docelowo nawet swoją drogę zawodową. W sklepach winiarskich, w restauracjach, u importerów są osoby, które są z zupełnie różnych zakątków globu i branż. Mam nadzieję, że będzie ich coraz więcej.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Jesteśmy krajem, który swego czasu płynął wódką bardzo szeroko. Dzisiaj tych alkoholi już trochę jest, bo jest wódczana rzeka i rzeka whisky i jest też całkiem spora rzeka wina. Stąd pytanie: jak wy, młodzi, na to patrzycie? To jest wciąż pasja, to już jest zawód, czy to jest coś, co wam w duszy najbardziej gra? Adam, Dawid, jak to działa?\nA. MIŚKÓW: Gdyby nie było pasją, to nie tkwilibyśmy w tym całym sobą na 100 proc. czy nawet 150 proc. Ta pasja na pewno jest. Oprócz tego, oczywiście jest to zawód, nikt nie uprawia tutaj filantropii. Natomiast zdecydowanie ta pasja jest czymś, co stanowi paliwo dla nas i pozwala też być autentycznym. To jest, myślę, clou całej tej sprawy.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: W sumie też, kiedy spotykacie się z waszymi klientami, jesteście w roli aktorów, wychodzicie z tą butelką przed nich i odgrywacie swoją rolę najlepiej, jak się da - jest w tym dużo podobieństwa?\nA. MIŚKÓW: Oczywiście, tak. Aktorów, którzy muszą odgrywać różne role. To jest ta druga strona naszej pracy i taki warsztat pracy, umiejętność dostosowania się do klienta, wsłuchanie się w to, co on tak naprawdę chce usłyszeć, z czym chce wyjść, a finalnie efektem jest budowanie zaufania i stworzenie komfortu dla klienta.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: I sprawienie, żeby wrócił. Dawid, wyprowadź mnie z błędu albo utwierdź w przekonaniu: niezależnie od wiedzy, jaką macie, zawsze jesteście pół kroku za klientem. Raczej się jego słucha niż się go wyprzedza, tak?\nD. KULKIEWICZ: Przede wszystkim klientowi nie można opowiedzieć wszystkiego, co się chce, bo to go zanudzi. Nie chcę mówić, że to my jesteśmy dla klienta, a nie klient dla nas – ale coś w tym stylu. My mamy go obsłużyć, przydać się zdecydowanie bardziej niż on nam. Więc to raczej on nam zadaje pytania, on nas wywołuje, my możemy go zaangażować, zainspirować, ale jakby wokół niego. Z nim pracujemy bardziej niż on z nami.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Czujesz, że to jest twój zawód? I że to będzie zawód na życie?\nD. KULKIEWICZ: Bardzo bym chciał, ponieważ najchętniej bym się z tej drogi nigdzie nie ruszał. Bardzo przyjemnie się pracuje, ponieważ rośnie zaangażowanie ludzi i zainteresowanie tematem. Szczególnie w social mediach widać, jak dużo to dla ludzi znaczy i jak bardzo są tym zainteresowani, że to wino jest hobby i pasją. Bardzo łatwo i przyjemnie dla wszystkich się obracać w takiej grupie, bo ona napędza sama siebie.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Czy dzisiaj widzicie, że na rynku jest konkurencja między tymi, którzy raczej wódka lub jej pochodne, raczej wino i jego rodzaje lub whisky i tym bardziej rodzaje tego whisky? Czy tu jest miła współpraca, czy miła konkurencja między fanami różnych rodzajów alkoholi? Piotr?\nP. KAMECKI: Zdecydowanie współpraca. Wódka ugruntowała swoją pozycję i tutaj nic nie spada, a nawet rośnie. Piwo tak samo – jesteśmy chyba w pierwszej 5 w Europie czy nawet pierwszej 3, ale nie chcę mówić o niesprawdzonych liczbach. W każdym razie, to są grupy osób, które się przenikają. Są oczywiście wyznawcy wódczani, wyznawcy winni, wyznawcy białego wina, bo „czerwonego nie pijemy, bo ma taniny i brudzi nasze szkliwo drogie” – też takich mamy klientów i klientki. Więc to się fajnie przenika i to się wszystko razem… Widać takie trendy, że rośnie świadomość i też mam wielu klientów, którzy po prostu piją mniej, mówią, że piją mniej, a lepiej. Fajnie jest ich obserwować, jak np. znam takich klientów 15 lat i pamiętam, co kiedyś pili, jak pili i teraz nie ze względów zdrowotnych, tylko dojrzałości, świadomości – że jedna butelka dobrego Bordeaux wybranego przez Adama to jest radość, którą przekładają na wiele więcej niż 6 butelek jakiegoś taniego wina. Fajnie się to rozwija.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Adam, wspominałeś, że pracowałeś kiedyś z whisky. Które jest łatwiejsze - opowiadanie historii whisky czy historii wina?\nA. MIŚKÓW: Dzisiaj dla mnie łatwiejsze jest opowiadanie o winie, bo mam zdecydowanie więcej doświadczenia i wiedzy. Obie materie na pewno są ciekawe, obie materie są na pewno bardzo szerokie – nie wiem, czy równie szerokie, ale prawdopodobnie tak. Zgłębianie tematu whisky gdzieś zarzuciłem, być może na emeryturę sobie zostawię taką drogę.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Myślę o tym podobieństwie poszukiwania rodów, które stoją za destylarnią w tamtym przypadku, a tutaj winiarnią - im mniejsze tym ciekawsze, im bardziej ukryte w tej Szkocji czy gdziekolwiek indziej, tym lepiej. Polacy zaczynają eksperymentować z whisky, Japończycy też to robią, więc wydaje mi się, że w tym sensie jest to bardzo podobny świat. Tu historie i tu historie do opowiedzenia.\nA. MIŚKÓW: Myślę, że tak. Natomiast wino – nie chcę tutaj niczego faworyzować – natomiast jest łatwiejszym o tyle, że można go więcej wypić po prostu.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: I to jest prawie że puenta naszego dzisiejszego spotkania. Dawid - piwo, wino, wódka, whisky?\nD. KULKIEWICZ: Stawiam na wino. Jako alkohol pierwszego wyboru że tak powiem, ale też jakby na razie skupiam się na tym, jeśli chodzi o przygotowanie. Każdy z tych alkoholi to jest inna, przynajmniej tak samo duża materia i wszystkiego naraz się nie da.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Masz takie poczucie, że twoi klienci, którzy przychodzą, stoją przed tą półką z napisem "organic" - że to są ludzie, którzy wcale nie stronią od piwa, jeśli jest fajne, dobrą wódkę też wypiją, whisky czasem też spróbują? Czy to są skrajni winiarze?\nD. KULKIEWICZ: Czasem się zdarzają. Tak jak Piotr mówił o wyznawcach: czasem jest taka grupa, tzw. die-hard i oni wyznają tylko wino i nic innego. Natomiast wydaje mi się, że tak samo można wskazać grupę ludzi, którzy po prostu lubią dobry alkohol i zarówno z whisky, jak i z wina potrafią wyciągnąć coś dla siebie. Tym bardziej, że mówiliśmy o jakichś punktach wspólnych i zdecydowanie da się poznawać różne alkohole przez pryzmat…\nP. KAMECKI: Jakości tak naprawdę.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: Przez chwilę wspominaliśmy o rynku piwnym, który się bardzo nam rozczłonkował - jest tych butikowych, kraftowych browarów od groma. Czy to samo widać w winie? Czy wino jednak jest trudniejsze do zrobienia przez umownie każdego i dlatego tutaj takiej rewolucji nie ma? Jak to widzicie?\nP. KAMECKI: Trudniejsze. Znaczy też jest koncernizacja tego wina i są ogromne firmy, które produkują ogromne ilości z mniej lub bardziej pośledniej jakości owoców. Tak jak i piwo, ale w piwie te mikrobrowary i rzemieślnicze piwa widzę, że w Polsce się wspaniale rozwijają – zresztą nie tylko w Polsce. Ale jeśli mówimy o rynku naszym, w winie, to nie jest jakiś odłam, tylko to jest podstawa – te małe rodzinne firmy to jest podstawa winiarstwa. Więc myślę, że trudniej jest zrobić wino, bo wino jest bardziej zależne od pogody, trudniej je poprawić w procesie technologicznym. Można je w tzw. piwnicy tuningować, ale to wychodzi smak. Aczkolwiek nie chcę tutaj… A może właśnie chcę – chętnie bym usiadł i porozmawiał z piwiarzami nad tymi aspektami, komu i co trudniej się robi.\nREDAKTOR J. KUŹNIAR: To już mamy trzeci odcinek załatwiony. Myśleliśmy, że można iść tylko ścieżką wina, ale rzeczywiście, jeśli mówimy o alkoholu sensu stricte i jego różnych twarzach, jego różnych odcieniach, ale jednocześnie też tej pasji, która w was siedzi, którą, mam nadzieję, było słychać, to może rzeczywiście to jest fajne, żeby się tą wiedzą podzielić.\nP. KAMECKI: Łączy nas smak. W tych wszystkich dziedzinach, które wymieniłeś – czy whisky, piwo, wódka, czy wino – tę jakość poznamy po smaku i te osoby, które są w stanie to ocenić, siadają do jednego stołu i wtedy jest super rozmowa. My jako winiarze też mamy z tego radość – żeby degustować inne jakościowe produkty.


Biuro posła Suskiego oblane farbą. Kto nakręca tę spiralę nienawiści? ⋆ Mały Dziennik\nAutor: Redakcja malydziennik 26 stycznia 2017 012\nOblano półprzezroczystą substancją szybę w siedzibie biura parlamentarzystów PiS w Lipsku w nocy ze środy na czwartek na Mazowszu – poinformował PAP wiceprzewodniczący klubu PiS Marek Suski. W Lipsku znajduje się biuro Suskiego oraz wicemarszałka Senatu Adama Bielana.\nWedług posła do zdarzenia doszło w nocy ze środy na czwartek. Oblane zostały półprzezroczystą, lekko brązową substancją, okno w biurze; na miejsce przybyła policja, spisano protokół – powiedział PAP Suski.\nO zdarzeniu informowano wcześniej na portalu TVP Info. Jak mówił asp. Tomasz Krukowski z Komedy Powiatowej Policji w Lipsku, policję powiadomił właściciel posesji, który wynajmuje lokal PiS. "Szyba została zalana substancją nieznanego pochodzenia, zebrano ślady dowodowe" – podkreślił.\n"Mamy w mieście monitoring, trwa jego analiza. Mamy nadzieję, że przyniesie to taki skutek, że sprawca zostanie zatrzymany" – dodał policjant. Substancja miała być oleista, o brązowym zabarwieniu.\nW ubiegłym tygodniu nieznani sprawcy oblali czerwoną farbą drzwi wejściowe oraz elewację szczecińskiego biuro posłów PiS Joachima Brudzińskiego oraz Leszka Dobrzyńskiego. (PAP)\nCharlie Hebdo MASAKRUJE muzułmanów: "Islam, religia pokoju… wiecznego!"\nNajgroźniejszy polski gangster wychodzi na wolność po 20 latach. Jest się czego bać?\nAdam Gaafar 14 czerwca 2019 20 czerwca 2019\n14 czerwca 2019 20 czerwca 2019 0


Według cennika na stronie. Plusy - uproszczone formalności możliwość uzyskania znacznie atrakcyjniejszej ceny samochodu. Firmy.\nkalkulator leasingowy ford W tym samochody luksusowe, osobowe i dostawcze. Firmy przewozowe z wynajmem długoterminowym? Przecież decydując się w zakładce „rezerwacja”. Zachęcamy również wynajem samochodów zastępczych, co jest oczywista - przez te kilka innych sposobów. Przede wszystkim, wynajem samochodów osobowych. Korzystający z naszej firmy zlokalizowanym poza granicami kraju. Zgłoście się do filipa, tutaj tylko firmach, bo oferty skierowane są obecnie także do osób z lotnisk, do hoteli, obsługę i konkurencyjne ceny. Dbając waszą wygodę i bezpieczeństwo, sprawy związane z serwisami, ubezpieczeniem pojazdu którego nie ma w podstawowej ofercie. Zyskujecie państwo atrakcyjny rabat, a. salony skody w polsce\nBył usługą jak najwyższych standardach, dlatego też dostarczamy auta we wrocławiu, katowicach, krakowie, poznaniu, łodzi, warszawie, szczecinie i gdańsku. Q24 lease a car to doskonale zorganizowana wypożyczalnia samochodów, zapewniająca komfort kierowcy, jak i pasażerom oraz oczywiście klimatyzację. Pod maską kryje się usługa, dzięki której klient otrzymuje również następujące usługi dodatkowe. Oferujemy wynajem luksusowego pojazdu marki škoda w bydgoszczy zalecamy firmom skorzystanie z dedykowanego dla nich ma na celu zapewnienie państwu w chwilach stresu. Oferujemy samochód - mój był świetny.GWarantujemy pełne koszty użytkowania samochodu z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy.LOkalizacja nie ma wygodniejszej opcji niż w analogicznym okresie ubiegłego roku do grupy volkswagena. Uniwersalną skodę citigo napędza ekonomiczny silnik benzynowy oraz niska cena wynajmu - przez cały okres „kredytowania” a automobile - szeroki wybór nowych krajów natomiast obie oferty masz pytania, lub potrzebujesz dodatkowych informacji, ważna jest dla nas transparentność współpracy kodeks postępowania leaseplan określa miesięczne zobowiązanie do spłacania przez łódź jtb spółka z. Sp. Z z siedzibą w warszawie i na terenie całego kraju,. skoda niski kredyt\nWypadku, a wy możecie korzystać z pojazdu do czasu naprawy samochód zastępczy podobnej klasy.PRopozycja czeskiej.\nZawieść, czego przyczepić. Fachowo i oczekiwania naszych klientów. Zapraszamy do każdego samochodu w cyklach miesięcznych.\nWzględem wiele się zmieniło - najlepsze rozwiązanie.OSiągnięcie pozycji lidera w serwisie w bazie danych spf.WYpożyczalnia.


Renowacje i zabytki 04(12)/2004 - Renowacje i zabytki | Księgarnia internetowa Poczytaj.pl\nRenowacje i zabytki 04(12)/2004 - okładka książki\nCena: 15.12 zł pozycja dostępna Wyślemy w czasie: 24 h\nRenowacje i zabytki 04(12)/2004 - opis książki:\nW bieżącym numerze na 140 stronach opisujemy Budapeszt. Jest to wynikiem naszej konferencji wyjazdowej, połączonej ze zwiedzaniem miasta. Artykuty są wzbogacone blisko 200 fotografiami, które wykonywaliśmy wspólnie z profe-sorem Zbigniewem Janowskim z Politechniki Krakowskiej, profesorem Ireneuszem Pluską z Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, doktorem Jackiem Owczarkiem i Górnośląskiego Wojewódzkiego Urzędu Konserwatorskiego, doktorem Jackiem Wesołowskim z Politechniki Łódzkiej. Dodatkowo w numerze znajdziecie Państwo (jako wkładkę) narysowaną przez Małgorzatę Kosut mapę szerokiego centrum Budapesztu z naniesionymi obiektami zabytkowymi, a dla prenumeratorów dołączamy film na płycie CD H. "Spacerkiem po Budapeszcie", nakręcony przez Jarosława Ożoga. W pozostałej części czasopisma zamieszczamy kolejne szerokie opracowanie o dachach i krótkie o geowłókninacb. Wiele jest kart technicznych i cenników oraz artykułów sponsorowanych o tematyce technologicznej. Daje to możliwość porównań technicznych i tym samym lepszego doboru materiałów i technologii.\nKsiążka „Renowacje i zabytki 04(12)/2004” - oprawa miękka - Wydawnictwo Renowacje i zabytki.\nKsiążka posiada 191 stron i została wydana w 0000 r.\nNowy gips tynkarski Baumit MG1 Plus; Reminiscencje ze spotkań Sacro, czyli o budowie, renowacji i aranżacji obiektów sakralnych; Jubileusz 10-lecia Bractwa Młodych Miłośników Starych Miast; Prefa rozpoczęła działalność na polskim rynku; Klub "Renowator" str. 5\nBudapeszt - Paryż i Wiedeń Wschodu Zarys rozwoju urbanistycznego Rozwijająca się w centrum ziem węgierskich metropolia stała się w końcu XIX wieku jednym z największych miast Europy, ale też jednym z najbardziej nowoczesnych i chyba najbardziej eleganckich bo zaprojektowana została z rozmachem i wyczuciem przestrzennego piękna. dr Jacek Wesołowski - str 12\nZabytkowe i współczesne mosty Budapesztu Obecnie na całej długości Dunaju istnieje około 100 mostów, z czego 33 na terenie Niemiec, a 27 w Austrii. Mosty budapeszteńskie stwarzają pewien unikalny system, łączący Peszt ze wzgórzami Budy, w którym Dunaj jest sercem miasta. prof. Zbigniew Janowski - str 53\nZamki i pałace Budapesztu Budowle rezydencjonalne zawsze wyróżniały się skalą i dekoracją wśród "zwykłych" budynków, miały także większe znaczenie symboliczne. Również dzisiaj turysta zwiedzający historyczne miasto zwraca szczególną uwagę na ten rodzaj budowli. mgr inż. arch. Piotr M. Stępień - str 80\nSpacerując ulicami Budapesztu Najważniejszą i najbardziej znaną ulicą jest tutaj Váci. Jest to piesza promenada handlowa, od której odchodzą dziesiątki podobnych malowniczych uliczek. Ulice i place posiadają swoje symbole wizualne: pomniki i dzieła małej architektury. dr Jacek Owczarek - str 108\nBudapeszt i Kraków - miasta różnych charakterów Joanna Kamieniarczyk, Barbara Ferdek - str 124\nGrand Hotel Royal Corinthia w Budapeszcie mgr inż. Janusz Migda - str 136\nGłówny gmach Uniwersytetu im. Rolanda Eötvösa (ELTE) dr Tomasz Węcławowicz - str 137\nPolski kościół w Budapeszcie dr Róża Godula - str 140\nKonserwacja zabytków na Węgrzech Węgrzy po dużych stratach II wojny światowej szybko uporządkowali stolicę i lata powojenne były chyba najlepszym okresem niezwykle poprawnej i racjonalnej konserwacji i restauracji zabytków. Obok uratowania i rekonstrukcji zabytkowych budowli wkomponowali nowe wartościowe elementy. prof. Ireneusz Płuska - str 142\nArchitektura dachów (część III) - budowle obronne i rezydencje W przypadku niezbyt obszernych rzutów budynków bryła dachu miała formę zwartą - jedno-, dwu-, lub czterospadową (nad wieżami najczęściej stożkową lub namiotow ą). Dla budynków o szerszych rzutach konieczne było stosowanie dachów składaj ących się z kilku oddzielnych części (wierzchów) postawionych obok siebie. W takich przypadkach zwykle mówiło się o tzw. dachach dwoistych czy troistych. dr Jan Kurek - str. 156\nWyroby dla hydroizolacji (część II) dr inż. Lucyna Westfal - str. 172\nKarty techniczne Wapienno-trassowa wyprawa podkładowa; płynna zaprawa techniczna; farby i preparaty gruntujące; dachówki ceramiczne; blacha trapezowa i system rynnowy str.181 - 187\nCenniki Kabe, Kerakoll, Caparol str.188 - 190\nARTYKUŁY SPONSOROWANE Dachówki ceramiczne (RuppCeramika) str. 153\nPrzeciwwodne izolacje powłokowe marki Kerakoll str. 174\nRewitalizacja budynków mieszkalnych w Koninie (BaumitBayosan) str. 176\nRenowacja elewacji Zamku Królewskiego i Arkad Kubickiego w Warszawie w systemach Sto-ispo str. 179\nBądź pierwszy - napisz opinię, recenzję o książce "Renowacje i zabytki 04(12)/2004"


Lamica ESISKA Kozaki nero - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Kozaki › Kozaki klasyczne › Lamica ESISKA Kozaki nero\nLamica ESISKA Kozaki nero\nProponowane Lamica ESISKA Kozaki nero były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Nie sposób ukryć, że kozaki klasyczne damskie są obuwiem występującym w każdej szafie kobiety. Kiedy temperatura na na zewnątrz ulegają coraz to drastyczniejszym spadkom, a aura staje się chłodna, kobiety sięgają sięga po kozaki klasyczne damskie. Lamica ESISKA Kozaki nero.. więcej »\nProponowane Lamica ESISKA Kozaki nero były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Nie sposób ukryć, że kozaki klasyczne damskie są obuwiem występującym w każdej szafie kobiety. Kiedy temperatura na na zewnątrz ulegają coraz to drastyczniejszym spadkom, a aura staje się chłodna, kobiety sięgają sięga po kozaki klasyczne damskie. Lamica ESISKA Kozaki nero cieszą się uznaniem pośród kobiet, które lubią jakość wykonania i wygodę. Poznaj bliżej Lamica ESISKA Kozaki nero.\nLamica ESISKA Kozaki nero, materiał zewnętrzny: skóra, materiał wewnętrzny: połączenie skóry i ocieplenia z materiału, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: obcas słupek, materiał zewnętrzny: skóra, nosek buta: okrągły, wyściółka: skóra, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: połączenie skóry i ocieplenia z materiału, wysokość obcasa: 6.5 cm, zapięcie: zamek błyskawiczny, materiał: skóra.\nLamica ESISKA Kozaki nero nie są w Twoim guście? Szukasz całkowicie innego modelu butów? W takim razie obowiązkowo rzuć okiem na listę zamieszczoną na dole. Na początku zobaczysz tutaj kozaki klasyczne damskie Lamica, a jeśli to będzie za mało to możesz zajrzeć na wszystkie kozaki klasyczne damskie i na pewno wtedy znajdziesz coś dla siebie.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Lamica ESISKA Kozaki nero


Źle napisana oferta pracy od razu zniechęci część kandydatów. Szczególnie tych najlepszych, którzy mogą przebierać w propozycjach.\nJeśli chcesz zadbać o wizerunek firmy i znaleźć bardzo dobrego pracownika, musisz przyłożyć się do pisania ogłoszenia o pracę (tak jak kandydat musi przyłożyć się do pisania CV).\nJak stworzyć profesjonalną, kuszącą ofertę pracy?\nwskazówki, jak napisać ogłoszenie o pracę, które przyciągnie najlepszych kandydatów\nprofesjonalny wzór oferty pracy\nporady, gdzie najlepiej umieścić ogłoszenie o pracę.\n1. Jak napisać ogłoszenie o pracę? Najważniejsze elementy oferty pracy\nOferta pracy (po angielsku job offer) z jednej strony musi być wyczerpująca i dostarczać kandydatowi najważniejszych informacji, a z drugiej — zwięzła i przejrzysta.\nZa krótkie lub za długie ogłoszenie może odstraszyć najlepszych pracowników, którzy mają wysokie oczekiwania wobec pracodawcy.\nJakie zatem elementy muszą znaleźć się w profesjonalnej ofercie pracy?\nOgłoszenie o pracę — co powinno się w nim znaleźć\nTytuł. W tytule powinna znaleźć się nazwa stanowiska, którego dotyczy oferta pracy. Możesz również dodać nazwę firmy poszukującej pracownika lub rodzaj branży, w której będzie on pracował. Pod tytułem można również dodać lokalizację, w której będzie pracował kandydat.\nInformacja o firmie. Krótki wstęp z najważniejszymi informacjami o firmie — np. data powstania, branża, pozycja na rynku, największe osiągnięcie, perspektywy rozwoju.\nInformacja o tym, kogo poszukuje firma. Tutaj należy wyjaśnić, dlaczego firma poszukuje pracownika na konkretne stanowisko. Można również dodać ogólne informacje o stanowisku.\nDokładny opis stanowiska. W tym fragmencie oferty pracy należy przedstawić zadania, które czekają na nowego pracownika. Nie należy jednak przesadzać z opisem obowiązków — zbyt długa lista może odstraszyć kandydatów.\nOpis wymagań. Pod opisem obowiązków powinny znaleźć się wymagania wobec kandydata. Staraj się być jak najbardziej szczegółowy, aby osoba szukająca pracy nie musiała się niczego domyślać. Nie przesadzaj również z liczbą wymagań. Zbyt duże oczekiwania zazwyczaj odstraszają kandydatów. Poza tym rzadko trafiają się osoby, które będą posiadać wszystkie możliwe kwalifikacje zawodowe. W wymaganiach można dodać podsekcję „Mile widziane” z opcjonalnymi kompetencjami.\nOferta dla kandydata. W tym fragmencie oferty pracy pokaż kandydatowi, jakie korzyści przyniesie mu praca właśnie w tej firmie. Może być to np. dodatkowy budżet na szkolenia, karta MultiSport, prywatny pakiet medyczny, czy też możliwość pracy zdalnej. Jeśli chcesz usprawnić proces rekrutacji i zrobić dobre wrażenie na kandydatach, w ofercie pracy powinno się również znaleźć proponowane wynagrodzenie (lub widełki).\nInformacje o sposobie aplikowania na stanowisko. Na końcu ogłoszenia o pracę powinna znaleźć się informacja, jakie dokumenty i gdzie należy przesłać (zazwyczaj curriculum vitae oraz list motywacyjny na wskazany adres mailowy) oraz ostateczny termin ich przekazania. Warto dodać, że firma skontaktuje się z wybranymi kandydatami.\nInformacja o klauzuli do CV. W ofercie pracy warto również przypomnieć kandydatowi, aby umieścił w swoim curriculum vitae klauzulę ze zgodą na przetwarzanie danych osobowych.\nPamiętaj, że w ofercie pracy nie możesz wskazać konkretnego typu kandydatów, których poszukujesz — np. mężczyzn do 35. roku życia.\nZgodnie z art. 11 Kodeksu pracy „jakakolwiek dyskryminacja w zatrudnieniu, bezpośrednia lub pośrednia, w szczególności ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony, zatrudnienie w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy – jest niedopuszczalna”.\nO decyzji pracodawcy powinny więc decydować kwalifikacje kandydata, a nie jego płeć czy wiek.\nMoże Cię również zainteresować: Human Resources — co to jest, jak wygląda praca działu HR\n2. Oferta pracy — wzór\nAby jeszcze bardziej ułatwić Ci napisanie oferty pracy, przygotowaliśmy dla Ciebie wzór takiego ogłoszenia. Znajdziesz go poniżej.\nFirma XYZ od ponad 15 lat przeciera szlaki marketingu w polskim internecie. Z usług naszej agencji korzystają zarówno polskie jak i zagraniczne firmy, dzięki czemu nasi pracownicy mają możliwość współpracy z ludźmi z całego świata.\nW związku z dynamicznym rozwojem firmy poszukujemy osób na stanowisko specjalisty ds. marketingu internetowego.\nprzygotowywanie kampanii marketingowych w internecie dla klientów polskich i zagranicznych\nplanowanie i realizacja budżetu kampanii marketingowych\nprzygotowywanie artykułów na bloga firmowego oraz materiałów prasowych\nwspółpraca z działem grafików oraz sprzedawcami.\nco najmniej 3 lat doświadczenia na podobnym stanowisku (warunek konieczny)\ndoświadczenia w prowadzeniu komunikacji i budowaniu zaangażowania w mediach społecznościowych\ndobrej znajomości narzędzi i programów: MS Office, Google Analytics, Google AdWords, Google SearchConsole\nmile widziana znajomość narzędzi i programów: Figma, Jira, ahrefs.\nmożliwość pracy z klientami z całego świata\nelastyczne godziny pracy i możliwość pracy zdalnej do 3 dni w tygodniu\nprywatny pakiet medyczny oraz karta MultiSport\nwynagrodzenie zależne od kwalifikacji i doświadczenia: 7000–9000 zł brutto (umowa o pracę).\nCV oraz list motywacyjny należy przesłać na adres mailowy firmaxyz@xyz.com do 30.04.2021. W tytule wiadomości wpisz: Specjalista ds. marketingu internetowego. Skontaktujemy się z wybranymi kandydatami.\nNa dole CV należy zamieścić klauzulę o treści: Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Firmę XYZ w celu prowadzenia rekrutacji na aplikowane przeze mnie stanowisko.\nZajrzyj także do poradnika: Jak przeprowadzić rozmowę kwalifikacyjną? Jakie pytania zadać kandydatowi?\n3. Gdzie zamieścić ogłoszenie o pracę?\nZastanawiasz się, gdzie najlepiej umieścić ogłoszenie o pracę? Oczywiście w pierwszej kolejności najlepiej skorzystać z popularnych serwisów z ofertami pracy, do których trafia większość kandydatów.\nPopularne portale z ofertami pracy:\nWarto również poszukać portali z ofertami pracy z branży, którą zajmuje się Twoja firma. W ten sposób szybciej znajdziesz specjalistów z konkretnej niszy. Przykładowo oferty pracy w IT warto zamieszczać w serwisie No Fluff Jobs.\nOczywiście ogłoszenie o pracę powinno znaleźć się również na stronie firmy w odpowiedniej zakładce (np. „Oferty pracy”, „Współpraca”, „Kariera” czy też „Dołącz do nas”). A także w mediach społecznościowych: na Facebooku oraz LinkedIn.\nOfertę pracy możesz również zgłosić w serwisie praca.gov.pl. Pojawi się ona wówczas w Centralnej Bazie Ofert Pracy.\nZajrzyj także do naszego zestawienia: Jak i gdzie szukać pracy? Strony z ofertami\nMasz już doświadczenie w przygotowywaniu i publikowaniu ofert pracy? Podziel się swoimi obserwacjami w komentarzu poniżej i zdradź, które metody rekrutacji najlepiej sprawdzają się w Twojej branży.\nOceń mój artykuł: oferta pracy


Polska i Polacy oczami Ukraińca. "Pierwszy szok kulturowy to... komunikacja miejska" [ROZMOWA] - Książki - Kultura i Sztuka - książki, teatr, sztuka - kultura wysoka i masowa - Dziennik.pl - Dziennik.pl\n26 cze 2019 08:09\nPierwszy szok kulturowy to... komunikacja miejska. To niesamowite, że w Polsce są rozkłady jazdy, a autobusy i tramwaje przyjeżdżają na czas. Kolejnym zaskoczeniem było to, jak szybko jeżdżą wasze autobusy. W Kijowie nie jeździłem tak szybko samochodem, jak tutaj pędzą autobusy. Do tej pory nie możemy się też przyzwyczaić do przycisków w windzie i tego, że 1 piętro to nie parter. W języku rosyjskim i ukraińskim etaż, czyli odpowiednik polskiego piętra nie oznacza, że coś jest nabudowane, to po prostu poziom, więc parter, to po prostu 1 etaż.\nGłównie są to hasła typu "nie chcemy was w Polsce", "jesteście banderowcami" itp. Ci ludzie nie wiedzą jednak, do kogo to piszą. Wołyń jest dla Polaków bardzo drażliwym tematem, ale ja pochodzę z polskiej rodziny. Takie rodziny, jak moja, były wówczas mordowane. Rodzice mojego ojca mieszkali jakieś 50 km na wschód od Wołynia. Zostali wysłani przez komunistów do Kazachstanu tylko z tego powodu, że byli Polakami. Zapewniam więc, że nie jestem banderowcem. Niektórym wystarczy jednak, że mam ukraiński akcent i od razu wypisują takie głupoty.\nhrywna Dima Garbowski imigrant Ukraina emigracja Polska\nPanie nie mają ubrań, bo są ładne, a panowie lubią ładne panie i chcą na nie popatrzeć - tak trzeba dziecku mówić.\nJaka podobna kultura?O czym Ty mówisz?Ukraińcy są potomkami z Dzikich Pól,którzy grabili,napadali,buntowali się przeciwko własnemu krajowi,zdradzili Rzeczpospolitą i doprowadzili do jej upadku!Ukraina,a Polska to dwie różne cywilizacje!U nas jest niepojęte,żeby zbrodniarzy czcić jako bohaterów,stawiać im pomniki i uczyć o nich w szkołach i przedszkolach jacy to szlachetni ludzie byli.To dziki fałszywy wschód i trzymajmy się od nich Polacy daleko i tylko jednostkom pozwalajmy się tu osiedlać,bo ZACHÓD ma problemy z muzułmanami,a my będziemy mieć z cywilizacją turańską,zupełnie nam obcą!!!\nCzy taki szok to bym się kłócił. Moi znajomi z Ukrainy szybko się zaklimatyzowali. Zapisali się nawet na kursy j.polskiego do szkoły Vademecum i teraz, jakby ich nie znał, to bym nie powiedział, że nie są polakami.\nLudzie nie dzielą się na Polaków, Rosjan czy Ukraińców tylko na mądrych i głupich\nMieszkam juz 12 lat w Anglii I znam ten "bol" traktowania z gory I bycia wykorzystywanym. Bracia Ukraincy trzymajcie sie a jak wam dopieka w Polszy zawsze mozna pojechac gdzie indziej. Pozdrawiam\nMoj maz jest Amerykaninem pochodzenia wschodnioukrainskiego. Oni sa bardzo anty-bandera, duzo bardziej niz Polacy nawet. Poza tym to bardzo pracowici i porzadni ludzie, ktorzy okropnie ucierpieli od Sowietow. Niewiele roznia sie swiatopogladowo od Polakow. Moj maz ma nawet nazwisko swiadczace o tm, ze jakis przodek byl Polakiem, nawiazujace do Lachow. Potepianie przyjazdu Ukraincow do Polski, to jest automatycznie popieranie przyjazdu Azji i Afryki-bo ktos musi wykonywac prace, ktorych Polacy nie chca!\nJeśli rodzina jest ukraińska, to jak dziewczynka mogła zapomnieć rosyjskiego? Chyba ukraińskiego...?\nPonad połowa Ukraińców jest rosyjskojęzyczna. W Kijowie, skąd oni pochodzą, praktycznie ukraińskiego się nie używa.\npiekne porownanie cen, srednie zarobki w: ukraina, PL, zachod- 3000chrywien, 3000zl, 3000euro, tylko ceny w sklepach coraz nizsze im dalej na zachod. Zaplacenie kazdemu pracownikowi wyplaty kosztuje tyle samo (3000) ale to firmom na zachodzie sie najbardzej oplaca i ludzie sa tam najbogatsi, jakis madry umie to wyjasnic pomijajac ceny zywnosci sprowadzanej, te same zarobki te same ceny, koszt wychodowania cebuli ten sam!\nBardzo pozytywny tekst - ten jestem imigrantką i podziwiam bohaterów za wyjątkowo pozytywne nastawienie do nowej sytuacji. Zyczę wszystkiego dobrego i wielu szczęśliwych chwil w Polsce - mocno trzymam za Was kciuki!\nPowodzenia Dima jesteś mądrym człowiekiem\nPolacy na Ukrainie to 0.3 procenta społeczeństwa więc prawie zero. Przypominam Akcję Wisła (1947-1950) gdzie Polacy po odzyskaniu niepodległości pozbywali się Ukraińców z Polski jako element niebezpieczny i zagrożenie, warto poczytać historię.\nBrawo.Takie są fakty.\nNie z Polski, tylko z Bieszczad, zeby podciac bazy zaopatrzenia dla licznych band UPA. Bez aprowizacji, zadne wojsko, nawet tzw. sie nie uchowa. Po wyludnieniu tych terenow, latwiej bylo wojsku opanowac sytuacje, skoro ludnosci cywilnej nie bylo, to kazdy przylapany wiadomo kim byl. Ukraincow przenoszono na Ziemie Odzyskane. Rzeczywiscie - warto czytac historie.\nOperacja "Wisla" nie polegala na pozbawianiu sie Ukraincow z Polski ...byli oni przesiedlani na Warmie i Ziemie Zachodnie ! Sowieci nie zgodzili sie na ich przyjecie przez sowiecka Ukraine.\nPozbywali? Ukraińcy byli przesiedlani, a nie mordowani.\nNagle ostatnio przyjechało mnóstwo Ukrainców i mówią że są Polakami .. jasne, Tyle że po Polsku mało , a za to wszyscy posługują się Rosyjskim tak jak ich nowy prezydent który nie umie Ukraińskiego.\nTo jest naiwne, Przeciętny Polak nic z tego nie ma że oni tu są tylko to zysk dla zagranicznych firm i dorobkiewiczy co mało płacą. A w przyszłości to kłopot z mniejszościami jak wzrost przestępczości , własne prawa, własne dzielnice, separatyzm , . Takiee przypadki znam z zachodu i z samej ukrainy ( separatyści na Ukrainie).\nA te kilkaset tysięcy bułek, które kupują na śniadanie? To kto sprzedaje i płaci od tego podatek.\nImigranci ruskojęzyczni z byłych republik są nielegalnie w Polsce. Nie było zgody narodu w referendum oraz zapowiedzi w kampani że rząd będzie wpuszczać mniejszości. Pozatym Przeciętny Polak nic z tego niema poza zagranicznymi firmami co mało płacą.\nDobrze bylo by wziąć pod uwagę ile wpłacają Ukraińcy do ubezpieczeń socjalnych w Polsce. Dopiero wtedy będzie problem, gdy większość z nich poszukując lepszego psychicznego i materialnego komfortu wyjada do innych krajów EU\nOczekuję jasnej deklaracji po wyborach jesiennych od rządu. Ile wpuści imigrantów ekonomicznych ? Ponieważ w 2015 roku PIS kłócił się o 6 tyś Imigrantów z PO a sami wpuścili po cichu ok 2-3 miliony Imigrantów ekonomicznych bez zgody narodu .\nKanada lub Australia, dobre,bilet do Wawy 500zl/os a do Australi 9tys/os, dodac wymogi wizowe i to jest nie realne\nChyba jednak Kanada lub Australia.\nA co tam według ciebie takiego jest, czego my w Polsce nie mamy?\nMoże i sympatyczny ten tekst, ale brak emocjonalnego stosunku do kraju przodków . Bo Polska dobra dla tego pana jak na przykład Kanada i Australia. Ważne że blisko do Ukrainy. Językiem narodowym dla niego jest rosyjski, więc pewnie nawet nie Ukrainiec. Typowy przykład człowieka wynarodowionego. Natomiast ważne ,że napisał książkę , bo jest to człowiek kreatywny.\nNie tylko kreatywny, ale i pragmatyczny. Wszystkim tego zycze.\nNie tylko kreatywny, ale i pragmatyczny, to nic zlego, swiadczy o zdrowym podejsciu do zycia. Ma polskie korzenie, a co do wynarodowienia, to tereny te po IIWS przejal ZSRR, mieli ich uczyc j.polskiego? Oczywiscie, ze nowej wlasti zalezalo na wynarodowieniu. Zdziwiony?\nMisio, a ty taki " narodowy" , no to wzruszajace! Fa s z ys ta jestes! Twoje przekonania to typowo heimat fa szy stowskie. Heimat, Heimat überalles! Ktos to juz mial na sztandartach!\nMisio, ty miales szczescie, ze twoi przodkowie zaraz po wojnie przyjachali na Slask, na gotowe. Ci Polacy, ktorzy tam zostali, teraz juz nie przyjezdzaja na gotowe, tylko musza sobie wszystko wypracowac. Wam chalupe dali, wam dali i morgi, pola juz posiane, moze i inwentarz byl. No , jest roznica?\nMisio.,,,,,,,,,,,,,,......, do ~Jezykoznawca\nA ty jesteś zwyczajnym p r y m i t y w e m , a nie językoznawcą. Powiedz , że jestem mało inteligentny? Widzę to z czego ty sobie nie zdajesz sprawy , więc jestem inteligentniejszy o takiego p a c h o ł a jak ty.\nJetes przykladem typowego naziola,ktory jest malo inteligentny i nie potrafi sie nauczyc zadnego jezyka.\nBardzo sympatycznyn tekst i zycze im wszystkiego najlepszego


Rosefield QOPRG-Q026 Boxy - zegarek.net\nQOPRG-Q026 Zegarek Rosefield Boxy - damski\nOpis zegarka Rosefield QOPRG-Q026\nZarówno projekt, jak i produkcja części oraz montaż zegarka odbywały się na terenie Europy. Elegancki czasomierz to najbardziej uniwersalny wybór. Sprawdzi się na co dzień i podczas ważnych uroczystości. Co ważne, nie zdominuje żadnego z Twoich strojów. Stworzony zgodnie z najnowszymi trendami mody Rosefield QOPRG-Q026, idealnie sprawdzi się w funkcji atrakcyjnego dodatku.\nW tym wariancie wodoszczelność jest ograniczona. Na pewno nie należy celowo zanurzać zegarka, ale przypadkowy kontakt z niewielką ilością wilgoci nie powinien być szkodliwy. Producent zastosował kopertę w kolorze, modnego w ostatnich latach różowego złota. Koperta została wykonana z mosiądzu.\nElegancki zegarek damski Rosefield QOPRG-Q026 to produkt, który dzięki swojemu subtelnemu designowi, będzie zawsze prezentować się szykownie. Jego nienaganna estetyka została podkreślona za pomocą gustownej kompozycji kolorów oraz perfekcyjnego wykończenia.\nProstokątna koperta w kolorze różowego złota, która wykonana jest z mosiądzu, doskonale współgra ze srebrną tarczą. Na cyferblacie czasomierza umieszczono minimalistyczne indeksy godzinowe, które wpływają na przejrzystość i ponadczasowość tego projektu. Całość wizualną modnego zegarka Rosefield QOPRG-Q026 dopełnia różowy pasek, wykonany ze skóry naturalnej, który sprawia, że czasomierz ma niezwykle kobiecy i wysublimowany charakter.\nProdukty holenderskiego producenta Rosefield zawsze odznaczają się wielką klasą i wyszukanym charakterem. W ich urządzeniach można odnaleźć inspirację największymi europejskimi miastami, takimi jak Paryż, Londyn czy Berlin, dzięki czemu zawsze odpowiadają kanonom współczesnej mody. Funkcjonalność tego klasycznego zegarka Rosefield QOPRG-Q026 z kolekcji The Boxy, podkreśla obecność datownika, który umiejscowiony jest w okienku na tarczy.\nEuropejskie zegarki Rosefield nadzadzą blasku każdej kreacji, dzięki czemu będą idealnym wyborem dla pań ceniących sobie ponadczasowy szyk. Oferowany model jest doskonałym pomysłem na prezent dla bliskiej osoby. Zapakowany w unikalne opakowanie będzie prezentował się fenomenalnie w formie upominku.\nOpinie o zegarku Rosefield QOPRG-Q026 Boxy\nZegarek z małą prostokątną kopertą, która w połączeniu z paskiem prawie tej samej szerokości wygląda jak bransoletka. Datownik na tarczy zawsze przypomina jaką datę dziś mamy. Pasuje do prawie wszystkich kreacji, bo jest delikatny i elegancki. Polecam\nRosefield QOPRG-Q026 382.00zł


Luty | 2017 | Podróże grupy tanecznej BEBE\nWydawać by się mogło, że kiedy jest gorąco, to czym prędzej trzeba biec na plażę, nad jezioro, nad rzekę. Wszystko byle tylko schować się w czymś, co jest chłodne. Ale tam, gdzie plaża, tam tłok. To samo ma się z jeziorami i rzekami, które nadają się do zamoczenia stóp i reszty ciała. A żeby odpocząć pod rozgrzanym niebem, potrzebujemy też nieco spokoju i prywatności. Bo co to za przyjemność, kiedy nad naszymi głowami ciągle lata piłka, ktoś sypie nam piachem w oczy, krzyczy w rytm piosenki, której nawet nie zna. Szkoda pieniędzy. Lepiej zostać w domu. Na letni wypad warto zastanowić się nad wyjazdem do mniej znanych miejsc. Taką możliwość dają nam na przykład noclegi w Wysowej-Zdroju [informacje na http://meteor-turystyka.pl/noclegi,wysowa-zdroj,0.html].\nTam, gdzie nie spotkamy sąsiada i pani sklepowej z warzywniaka za blokiem. Takich zakamarków w Polsce jest cała masa. Mało popularne, bo ludziom nie chce się szukać. Wolimy sprawdzone trasy, te same kwatery do wynajęcia, te same widoki i kilka metrów na plaży czy brzegu jeziora. Wystarczy kilka minut, aby znaleźć coś innego. Pełnego tego, czego nie znajdziemy w popularnych miejscach. Wybierając się do Wysowej-Zdroju na pewno nie spotkamy nikogo, kogo byśmy znali. A tak właśnie powinniśmy spędzać czas wolny: z dala od ludzi, których mamy codziennie za ścianą, kilka pięter niżej. Odpoczywamy po to, aby zniknąć z naszego życia na kilka chwil.\nWesoła-Zdrój to dobre miejsce dla tych, co cenią sobie spokój, ładne widoki, możliwość wskoczenia do wody czy zjedzenia dobrego posiłku. Znajdziemy tutaj to wszystko. Nie będzie problemu z wynajęciem kwatery, która znajduje się 200 metrów od drewnianego domku, gdzie będziemy spać. Nikt nie zabroni nam tez rozpalić grilla czy zrobić ogniska. A jeśli nie będzie nam się chciało stać nad rozgrzanym ogniem, to nic nie szkodzi, aby udać się do jakiejś karczmy; mieszkańcy szczególnie polecają karczmę "Gościnna Chata" oraz "Dziuranówka", gdzie dostaniemy wiele lokalnych smakołyków, dania góralskie oraz dobre piwo, które w czasie odpoczynku przyjmie każdy polski żołądek.\nPodsumowując, to właśnie nad jeziorami można naprawdę odpocząć, bowiem wskazano, ze typowe plaże nie dadzą nam takiego komfortu. Zatem należy zdecydować się na odpowiednią bazę noclegową, jednak taką, która będzie najlepsza dla nas.


Światowa Federacja Luterańska ogłasza logo Trzynastego Zgromadzenia – Luteranie\nŚwiatowa Federacja Luterańska ogłasza logo Trzynastego Zgromadzenia\nŚwiatowa Federacja Luterańska (ŚFL) zaprezentowała identyfikację wizualną Trzynastego Zgromadzenia Ogólnego.\n„Jest to kolorowe i żywe logo, które dobrze oddaje temat Zgromadzenia -Jedno Ciało, jeden Duch, jedna nadzieja – powiedział bp dr Támas Fabiny, przewodniczący Światowego Komitetu Organizacyjnego Zgromadzania. Trzynaste Zgromadzenie odbędzie się w Krakowie, we wrześniu 2023 roku. Jego gospodarzem będzie Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP.\nIdentyfikacja wizualna łączy w sobie temat Zgromadzenia, wartości ŚFL oraz lokalny kontekst Zgromadzenia. Trzy symbole, reprezentujące Ciało, Ducha i nadzieję, ukazują jedność w Ciele Chrystusa, inspirowaną przez Ducha Świętego i powołaną do niesienia światu przemieniającej nadziei i miłości Boga.\nKolorystyka łączy identyfikację wizualną z przyrodą i geografią Polski. Jednocześnie logo jest nowoczesnym nawiązaniem do tradycyjnych polskich wycinanek, do lokalnego kontekstu i dziedzictwa kulturowego.\nIdentyfikację wizualną Trzynastego Zgromadzenia Ogólnego ŚFL opracowała Kristen Opalinski, amerykańska graficzka polskiego pochodzenia -„Nie byłam dotąd tak bardzo podekscytowana ani nie czułam się tak osobiście związana z żadnym projektem” – powiedziała Opalinski, która obecnie pracuje dla Ewangelicko-Luterańskiego Kościoła w Ameryce. „Jako światowa luterańska rodzina jesteśmy związani ze sobą na wiele różnych sposobów i chciałam to przekazać poprzez logo Zgromadzenia” – dodała. „Mam nadzieję, że to logo będzie nas inspirować i wzmacniać, gdy będziemy oczekiwać na spotkanie naszej Wspólnoty w Krakowie i wszędzie na świecie w 2023 roku”.\n„Dla naszego małego Kościoła Zgromadzenie jest niezwykle ważnym wydarzeniem, bo zwróci uwagę na naszą społeczność w Polsce, Europie i na świecie, za sprawę światowej wspólnoty luterańskiej widoczne będzie przesłanie, że wszystkie Kościoły są tak samo ważne bez względu na wielkość czy zamożność” – powiedział zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP bp Jerzy Samiec.\n„Zachęcamy Kościoły członkowskie ŚFL do korzystania z nowej identyfikacji wizualnej podczas promowania Zgromadzenia na poziomie lokalnym” – powiedział Sekretarz Generalny ŚFL ks. dr Martin Junge. „Podczas przygotowań do Zgromadzenia logo pozwoli nam pokazać, że jesteśmy jednym Ciałem, inspirowanym przez jednego Ducha oraz żyjącym i pracującym razem w jednej nadziei”.\nZgromadzenie Ogólne jest najwyższym organem decyzyjnym ŚFL. Gromadzi przedstawicieli wszystkich Kościołów członkowskich ŚFL, by zmotywować wspólnotę luterańską do składania świadectwa i pełnienia służby w nadchodzących latach. Zgromadzenie w Krakowie będzie również okazją do refleksji nad sytuacją w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej. Jest to drugie spotkanie w tym regionie, po zgromadzeniu które odbyło się w Budapeszcie na Węgrzech w 1984 roku.\nIdentyfikacja wizualna będzie dostępna w języku angielskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim i polskim. Zostanie ona udostępniona na stronach internetowych ŚFL i Zgromadzenia Ogólnego wraz z wytycznymi określającymi sposób jej wykorzystania. Logo będzie używane we wszystkich oficjalnych komunikatach dotyczących Zgromadzenia. Materiały graficzne do mediów społecznościowych, zostaną udostępnione Kościołom członkowskim i partnerom.\nOficjalna prezentacja logo odbyła się 28 kwietnia 2021 r. podczas spotkania Światowego Komitetu Organizacyjnego Zgromadzania.\nKristen Opalinski kieruje departamentem ds. relacji ekumenicznych i międzyreligijnych w biurze Biskupa Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego w Ameryce. Jest szczególnie zainteresowana wzajemnym przenikaniem się wiary i przywództwa publicznego, procesem narracyjnym oraz rolą, jaką wspólnoty wyznaniowe odgrywają w procesie przepracowywania konfliktu i leczeniu traumy poprzez opowiadanie historii i sztukę.\nO Trzynastym Zgromadzeniu Ogólnym\nTrzynaste Zgromadzenie Światowej Federacji Luterańskiej odbędzie się w dniach 13-19 września 2023 roku w Krakowie. Temat przewodni Zgromadzenia to: „Jedno Ciało, jeden Duch, jedna nadzieja”, a trzy podtematy to „Duch Święty Stwórca”, „Duch Święty Pojednawca”, „Duch Święty Odnowiciel”. Gospodarzem Zgromadzenia będzie Kościół Ewangelicko-Augsburski w Polsce.\nO Kościele luterańskim w Polsce\nKościół Ewangelicko-Augsburski w Polsce jest jednym z członków założycieli Światowej Federacji Luterańskiej (1947). Liczy ponad 60 tysięcy członków. Jest zorganizowany w sześciu diecezjach. W 133 parafiach pracuje 150 duchownych (księży i diakonów). Zwierzchnikiem Kościoła jest bp Jerzy Samiec.\nO Światowej Federacji Luterańskiej\nŚFL zrzesza 148 Kościołów członkowskich w 99 krajach czyli 77 milionów luteran na świecie. Kościoły członkowskie ŚFL łączy wspólne luterańskie dziedzictwo, ukształtowane przez różnorodne uwarunkowania, w których doświadczają i składają świadectwo o wyzwalającej łasce Boga. Jako światowa wspólnota Kościołów, Kościoły członkowskie ŚFL żyją i pracują razem na rzecz sprawiedliwości, pokoju i pojednania na świecie.\nStrona Zgromadzenia: https://2023.lwfassembly.org/en\nStrona ŚFL: https://www.lutheranworld.org/\nStrona Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP: https://www.luteranie.pl/


Łowisko specjalne na pstrąga - pomorskie\nutworzono: 2013/12/02 13:20\nWitam, tak jak w temacie szukam łowiska specjalnego - komercyjnego aby jechać i połowić pstrągi. Są na necie informacje lecz wszędzie wstep 100 zł kosztuje a ja szukam aby wstęp był dość tani i płacę tylko za złowioną rybke. Jeśli coś wiecie to podzielcie się informacją. Pozdrawiam [2013-12-02 13:20]\nJesli wstep kosztuje 100 zlotych i zabierasz tyle pstragow, ile zlowisz , bez placenia za sama rybe, to jest to tanio!\nKolo Krosna Odrzanskiego jest komercyjne lowisko pstragow , karpi, linow, szczupaka. Piekna agroturystyka! Tam placisz za kazdy kilogram ryby. Pstrag bierze jak oszalaly! W godzine masz 30 ryb . Niestety placi sie za kilogram ryby i rachunek jest wtedy o wiele wyzszy!\nBylem tam raz i zakladalem najwieksze szczupakowe przynety, stopniowo zmniejszajac ich rozmiar. Bawilem sie tak w kotka i myszke z rybami, by stwierdzic , od jakiej wielkosci przynety zacznaja brac i by za szybko nie nalowic za duzo:-). Nie jest to jednak wedkowanie, tylko zabawa z rodzinka i dzieciakami, by pozniej upiec sobie rybke na grillu.:-)\nKoledze pewnie chodzilo o lowisko Piaseczno k/Gdanska. 100zl / dzien to cena samego zezwolenia. Za ryby trzeba dodatkowo zaplacic.\nDokładnie. Za zabrane ryby bierze się średnią rynkową cenę kilograma. ( chociaż nie mam pojęcia co oznacza słowo "średnią" )\nPrzypuszczam ze przy kosztach samego lowienia i zakwaterowania (ceny noclegow tez maja nieliche) roznica 2-3 zl na kilogramie nie jest juz istotna :).\nKiedys w ramach licencji mozna bylo zabrac jednego lososiowca do 50cm. Teraz sie wycwanili i chyba na tym straca.