Listopad, 2015 | Mój mały wielki świat - Blog Marcina Górala\nNowy termin operacji w Zakopanym!\n„Niestety to było tak, życie kurewskie mała. Od zawsze wkurwiał mnie świat – zresztą to już słyszałaś. Jak gdybym zawarł z diabłem pakt, duszę sprzedawał…” uwielbiam ten utwór „Soboty”. Trafia do mnie ten jego przekaz w tej piosence i choć za bardzo nie przepadam za Hip-Hop’em to ten numer lubię.\nPewnie zastanawiasz się, dlaczego nie było wpisu dwa dni temu – prawda? Widzisz jak ja potrafię czytać w Twoich myślach (śmiech…) o to ja cały Góral. Nie pisałem nic dwa dni temu, bo „żem” miał dołek. Słowo żem oznacza słowo „że”, w slangu wiejskim to słowo przez „żem” jest dość humorystycznie i zabawnie odbierane. Jak mam być szczery z Tobą – to jeszcze mi nie przeszło – co się stało? (śmiech…) dostałem kosza… żart…\nJestem w takim wieku, gdzie już powolutku osoby z mojego rocznika zaczynają wiązać się w pary – tworzyć (nie)szczęśliwe rodziny. W większości przypadków nadal myślę, że jest to podyktowane dziełem tak zwanego przypadku, bo przecież: „zrobiłeś dziecko, więc poczuj się do odpowiedzialności”, a tam maleńki procent tych ślubów jest podyktowany prawdziwą chęcią bycia ze sobą, ale z drugiej strony 24/25lat to już ten wiek – decydowania o swojej przyszłości, więc może to nie jest do końca tak jak mi się wydaje… nie wiem…\nWszyscy gdzieś kogoś i coś mają – tylko kurwa nie ja! I to mi czasem podcina „skrzydła pozytywnego myślenia” w tym temacie. Co Ci mam powiedzieć – po prostu zazdroszczę tym wszystkim, którzy są w związkach, że mają kogoś nawzajem dla siebie. Mam 24 lata, a zaraz wybije mi na liczniku życia 25lat (dokładnie 7 lutego) i jestem tym facetem, który nigdy nie był w prawdziwej relacji z kobietą, tak aby tworzyć związek, nigdy nie miałem dziewczyny (śmiech…), zaraz pomyślisz, ale za to „Góral miałeś naprawdę do tej pory barwne życie erotyczne”, którego inni mogą Ci zazdrościć – seks to dla mnie nie wszystko. Jest ważny, jednak równie rzeczą ważną, może nawet ważniejszą jest obecność drugiej osoby, tak byś przychodząc do pokoju nie czuł się samotny, byś mógł ten pysk swój do kogoś otworzyć, pośmiać się, czasem pokłócić.\nOstatnio pewna nauczycielka mi powiedziała: „Góral nie ograniczaj się do jednej baby, bo to zadziała na Twoją niekorzyść. Twój blog straci na popularności i co będziemy czytać” – myślałem, że ze śmiechu pierdolnę z tego krzesła. Doskonale zdaję sobie sprawę, że mówiła to w żartach. Ja zdaje sobie sprawę z tego, że nie wszyscy mogą mi wierzyć, ale ja nie chciałbym do końca życia korzystać z usług dziewczyn do towarzystwa, czy mówiąc brutalniej z usług prostytucji. Ja mimo tego jakim jestem człowiekiem, mam świadomość, iż mam bardzo trudny charakter – to chciałbym dzielić swoje życie z drugim człowiekiem, w tym wypadku z kobietą. Prawdę powiedziawszy marzy mi się ograniczenie do jednej kobiety na całe swoje życie.\nBywają chwilę, kiedy szczególnie na swój sposób jest mi przykro. To są momenty, w których dowiaduje się o tym, że ktoś znajomy się żeni, czy wychodzi za mąż. Kolega, czy koleżanka z dawnych lat szkolnych. Cieszę się ich szczęściem, jednak jednocześnie zadaje sobie pytanie: „A Ty ile będziesz ciągnął ten swój wózek samotności?” Widzę i jestem tego świadkiem, że inni dobili do swojej przystani szczęścia, a ja? (śmiech…) Jeszcze cierpliwie czekam na swój pociąg, który nie ruszył w drogę, na końcu której czeka na mnie moje „ryczące szczęście” – tak… tak nie przeszło mi z tą dojrzałą babą, którą chce mieć w swoim życiu. (śmiech…) Wiecie najśmieszniejsze jest to, że kurwa coś tam w środku swojego serca, tam gdzieś na dnie – podpowiada mi żebym czekał cierpliwie, a ja jestem na tyle głupi, że w to zaczynam coraz bardziej wierzyć… paranoja.\nPodczas ostatniego zjazdu w szkole, w trakcie przerwy – rozmawialiśmy w grupie o wszystkim, również jak zwykle o mnie (śmiech…) czuję się tam coraz bardziej jak gwiazda internetu, bo odkąd wyszło, że od 5 lat prowadzę bloga, to większa część myślę, że blisko 90% mojej klasy mnie choć raz jedyny odwiedziła. Najśmieszniejsze bywa dla mnie to, że są momenty, kiedy spoglądam w trakcie przerwy czasem na licznik i widzę, że jest kilka wejść z telefonów komórkowych w ciągu ostatnich 35-60 minut – micha od razu dostaje banana. Czasem ciężko mi opanować śmiech, bo widzę niektórych wgapionych w ekrany swoich i czasem nie swoich telefonów – czytających coś z bardzo wielkim zaciekawieniem. Wtedy się lubię zalogować do kokpitu i przejechać sobie palcem po ekranie mojej z3 i mieć podgląd ilu ludzi jest on-line na moim blogu. Wiem, że nie wszyscy z mojej obecnej klasy mogą mieć o mnie pozytywne zdanie. Podejrzewam, że jest jakaś cząstka ludzi, która być może ze mnie może drwić, ale nie przejmuje się tym i mam to daleko w dupie – jadę dalej ze swoim życiem, nie oglądam się na innych.\nZauważyłem w trakcie rozmów, kiedy publicznie mówię o swoim życiu – wszyscy potrafią mnie słuchać z ogromnym zaciekawianiem, a także ciszą, którą wtedy najbardziej lubię (śmiech…) czuję się jakbym był dla nich „Bogiem” w tych momentach. Czasem ktoś zada pytanie i widzę to jak inni oczekują odpowiedzi. Jestem prostym,, brutalnie szczerym i bezpośrednim chłopakiem ze wsi, którego fascynuje zamknięty świat drugiego człowieka – ktoś kiedyś mi powiedział, że nie potrafiłby się uzewnętrznić tak jak ja – a na czym polega to uzewnętrznienie? Że ktoś potrafi publicznie pokazać swoją twarz? Napisać o swoich emocjach, problemach? Wyrzucić to co go rzeczywiście w danym momencie boli? Powiedzieć o tym jakie ma się pragnienia, a także marzenia?\nPolska to dla mnie zacofany kraj – nie potrafimy publicznie powiedzieć co Nas boli, czego chcemy od życia, czy jakie mamy marzenia. Wolimy w sobie kotłować te emocje z nadzieją, że przyjdzie czas, w którym wszystko puści – dlaczego tak jest? Bo boimy się tego, że zostaniemy wyśmiani, boimy się pokazać własne emocje, to o czym tak naprawdę myślimy, pragniemy, bo co o Nas ludzie pomyślą? A w zasadzie dlaczego mamy się siebie samych wstydzić? Przecież każdy człowiek jest taki sam!\nJestem od urodzenia osobą niepełnosprawną, do niedawna byłem jeszcze bardzo zamkniętą osobą, która wstydziła się nawet swojego własnego „JA”. Otwierając bloga bardzo się bałem tego, iż będę wyszydzany, wyśmiewany z racji, że postanowiłem pisać o wszystkim co mnie dotyka. Trudno mi było przełamać swoje lęki, swój strach przed nieznanym. Kiedyś ludzie potrafili o mnie mówić, że jestem zamknięty, że dopuszczam do siebie tylko tych, których chce dopuścić – inni nie mają szans. Mnie najbardziej dotykały takie komentarze, bo myślałem wtedy w ten sposób: „Nie znasz mnie, nie znasz moich myśli, pragnień – a chcesz mnie oceniać?”\nGłównym powodem rzecz jasna dla którego odważyłem się otworzyć bloga – była postać nauczycielki Iwony, temu nie zamierzam absolutnie zaprzeczać. Zabrano mi wtedy na te czasy osobę mi najważniejszą „bliską” osobę – to było dla mnie wtedy takie życiowo-emocjonalne pierdolnęcie, że naprawdę nie potrafiłem się wtedy pozbierać – uczyła mnie zaledwie od 7 września do 12 października 2010 roku. Ja nie wiem jak to zrobiła, ale tak się do niej przyzwyczaiłem wtedy, że jej odejście najbardziej przeżyłem ze wszystkich. Dobijały mnie komentarze później, że jestem w totalnej rozsypce, że mam problemy z natury emocjonalnej i tak dalej. Wtedy zacząłem poszukiwać miejsca, gdzie mógłbym pokazać siebie, to jaki jestem, pokazywać swoje emocje i prawdziwego siebie – pomyślałem sobie autentycznie tak: „Chcecie prawdziwego Górala – to będziecie go mieć! Zobaczycie kurwa mnie w całej okazałości!!!” Teraz możecie mi powiedzieć, że choć odrobinkę mnie znacie!!!\nPrzysięgam, że jak powróci temat „Rozmów w toku”, a jestem pewny, że wróci to w tym odcinku będę starał się jak najwięcej powiedzieć o przeszłości. O tym, że szkoła w Radymnie była moją największą pomyłką w życiu, że nauczanie indywidualne jest bardziej karą dla dziecka, niż pomocą. Uważam, że bardziej taką osobę krzywdzimy, bo pozbawiamy jej wszystkiego co społeczne. Postaram się opowiedzieć o tym co myślę o gronie pedagogicznym w tej szkole – nie zawaham się użyć ostrych słów. Dlaczego zrezygnowałem trzy miesiące przed jej zakończeniem. Opowiem o „zakazanej” miłości do Iwony. Aby była równowaga to też wspomnę o mojej nowej szkole – tylko Ci to mogą spać spokojnie. Dziękuje za wyciągniętą dłoń do mnie – nie zapomnę tego.\nZostając jeszcze przez chwilę w klimatach nowej szkoły i mojej chęci znalezienia sobie drugiej połówki w życiu – to ostatnio podczas „klasowej debaty” – „szkaradnie” piękna kobieta o uroczym imieniu Ada – tak.. tak… to ta sama Ada, której ciągle nie wypada. Próbowała mnie pocieszać tym, że jestem jeszcze młody i na pewno znajdę sobie dziewczynę. Lubię z nią gadać, pisać smsy, bo jest dla mnie bardzo ciekawą osobowością – kto wie może kiedyś nam się uda wypić wspólnie „napój Bogów” Amarene z sieci sklepów „Biedronka’. Powstał nawet utwór o tym „mocnym napoju” coś tam… „tanie wino, niska cena – po prostu z biedronki Amarena.” Słyszałem również opinie taką, że Ty ją w mordę, a ona Cię na glebę\nIle ja razy już to słyszałem w swoim życiu… wiecie nie widziałbym problemu w tym jakbym był zdrowy. Prawda jest taka, że my w naszym kraju – postrzegamy w dalszym ciągu osoby niepełnosprawne jako osoby drugiej kategorii. Oczywiście to się powolutku zmienia, jednak w niektórych jeszcze warstwach społecznych da się to jeszcze wyraźnie odczuć. Sam jestem tego najlepszym przykładem, że idąc ulicami Jarosławia, czuję często wzrok innych ludzi na sobie. Ja doskonale wiem jak wyglądam, że krzywo chodzę, że prawą rękę trzymam w górze – jakby na znak: „że zaraz Ci przypierdolę”, że mam w moich oczach „zezowate szczęście” – to jednak większa część naszego społeczeństwa, która mnie mija na ulicy myśli o mnie „biedny młody chłopak, a tak doświadczony przez los!” Czy ktoś w tym „biednym, młodym chłopaku” może dostrzec, że mimo swojej ułomności potrafi się cieszyć na swój sposób z życia?\nWiem i jestem tego świadomy, że będzie mi ciężko znaleźć kobietę – ale muszę nieustannie w to głęboko wierzyć! Czuję, że jeżeli do 30 lat mi się ta sztuka nie uda, to potem wiem, że będzie bardzo ciężko – skąd takie przypuszczenia? Kilka lat temu byłem aktywnym użytkownikiem portalu randkowego tylko i wyłącznie przeznaczonego dla osób niepełnosprawnych i widziałem przypadki gdzie mężczyzna i kobieta mieli po +45 lat, a szukali drugiej połówki w swoim życiu, bo byli kompletnie samotni, bez dzieci, mężów/żon i wiem, że do tej pory niektórzy z nich dalej jej nie znaleźli.\nDlaczego mnie tam już nie ma? Działem na szkodę portalu – to znaczy? Poszło o to, że rzekomo dopuściłem reklamy pewnej znanej chwilówki w naszym kraju. Ktoś napisał na oficjalnym forum prośbę o pomoc – starał się o kredyt, żaden bank nie udzielił tej osobie kredytu na zbyt niskie dochody. Wyraziłem tylko swoje zdanie po przeczytaniu posta autora – objaśniłem krok po kroku zasady w tego typu firmach, a „Staff” portalu zaczął na mnie swój sąd, że jestem pracownikiem tej firmy, że dostaje kasę za polecenia itp… zaczęła się „jadka” puściły mi nerwy – powiedziałem administratorom strony co o nich sądzę, w nagrodę dostałem BAN-a dożywotnego. Za to co słyszałem na temat tego portalu, co tam się dzieje na zjazdach – od osób trzecich, którzy bywali na zjazdach.\nCo u mnie poza tym? Poza tym w moim życiu dzieje się sporo. Nie tak całkiem dawno podzieliłem się z Wami radosną informacją, że dostałem wiadomość e-m@ilową, iż zostałem zapisany na zabieg 24 sierpnia 2016 w Zakopanym. Cieszyłem się, że jeszcze przed operacją będę mógł pooglądać EURO2016 we Francji. W poniedziałek 23-11-2015 dostałem pismo poleconym z kliniki w Zakopanym za pomocą poczty polskiej. Poinformowali mnie pisemnie o tym, że zrezygnowały cztery osoby. W związku z zaistniałą sytuacją termin mojej operacji przypada na 6 czerwca 2016.\nPoczątek 2016 roku również zapowiada u mnie dość ciekawie 18 kwietnia wracam do moich ulubionych pielęgniarek – ponownie idę na rehabilitacje do szpitala do Przeworska. Tym razem postaram się wytrwać więcej niż 9 dni, stęskniłem się za Wami – Moi Drodzy – do zobaczenia!\nMężczyzna po przejściach, kobieta z przeszłością – czy to mogło mieć szczęśliwe zakończenie?\nSą takie wieczory, kiedy siedzę w moim pokoju – oglądam telewizję i do głosu w moim sercu zaczyna dochodzić moja życiowa samotność. Pojawiają się czasem myśli mówiące o tęsknocie za kobietami, które miałem przyjemność kiedyś tam poznać. Ostatnio zauważyłem, że „szkodą” mi wszystkie komedie romantyczne, bo widzę tam pseudo-fikcyjnie szczęśliwych bohaterów, którzy nie mają nic wspólnego z rzeczywistością – bo takiego Pana „x” i takiej Pani „y” nie ma, a mimo to zazdroszczę im tego, że coś tworzą i myślę sobie: „Popatrz sobie na ten „cudowny” obrazek, ponieważ Ty raczej nikogo sobie nie znajdziesz…” Oj… widzę, że zaczynam się nad sobą znów sam użalać – jaki ja jestem biedy, samotny, i taki wręcz taki do dupy, (śmiech…) od razu przypomina mi się to hasło z filmu „Epoka lodowcowa” „Dlaczego???…. Nikt mnie nie kocha, nikogo nie obchodzi dola nieszczęśliwego leniwca.” Gdy tak na tą bajkę czasem spoglądam to widzę, że ten Sid ma wiele wspólnego ze mną wspólnego – obaj z tym Sidem jesteśmy samotni…\nNie wiem dlaczego, ale zawsze w niedzielne wieczory myślę… o „Róży” – nie wiem może to idiotycznie zabrzmi, lecz w niedzielny wieczór moje myśli do głowy sprowadzają mi tę kobietę. W ciągu tygodnia zupełnie nie myślę o niej, bo głowę mam zajętą zazwyczaj myśleniem o nauce, myślę o tym, aby w miarę z przyzwoitym wynikiem skończyć to obecne liceum i wrócić na zemstę do dawnej mojej szkołę – oczywiście w postaci zdawanej tam matury. Niedziela jest tym dniem, kiedy zawsze odczuwam, że moje myśli idą w jej kierunku, w kierunku właśnie „Róży”\nCzasem siedzę i wspominam sobie spotkania z nią, a przyznam się, że było ich trochę. Tęsknie trochę za tymi spotkaniami, bo ich mi brakuje. Tęsknie za nią, za tym żeby ją zobaczyć, żeby ją usłyszeć, żeby z nią pobyć, porozmawiać, żeby zobaczyć jej twarz – nie odbierajcie tego, że pragnę się z nią po prostu piepszyć. U mnie seks z nią był zawsze na drugim miejscu, gdyż ja się cieszyłem, że na kilka chwil „tworzyłem” z nią coś z pogranicza relacji partnerskiej. Ogromną radość sprawiała mi samą obecnością – to, że potrafiła przyjść z kuchni do sypialni z garnkiem pełnym ogórków kiszonych i tarką postawić ten baniak sobie na kolanach zaczynając trzeć ogórki na zupę, a w między czasie zacząć rozmowę o przysłowiowej „dupie marynie”, o tym co u mnie, co u niej, czasem zaproponować mały „dill” – wykazać zainteresowanie moją osobą – taka nasza wspólna zabawa w dom/życie z kobietą i mężczyzną – dwojgiem ludzi, którzy coś tworzą.\nW trakcie ostatnich spotkań z nią „omijałem” formę bliskości z nią – czemu? Przyznam się szczerze z ręką na sercu byłem u naprawdę wielu kobiet, które na co dzień żyją z prostytucji – z każdą dochodziłem bez większych problemów (mam na myśli orgazm), a z „Różą” od pierwszego spotkania były problemy. Szczytowałem przy niej, jednak z bardzo wielkim trudem. Na swój sposób, bałem się kolejnych zbliżeń z „Różą”, bałem się, że mi nie wyjdzie po raz kolejny, tak jakbym tego oczekiwał. Niby tutaj już się powolutku przymierzałem do wspólnego seksu z nią, a tu rodziła się we mnie nagle obawa niepowodzenia, która odbierała mi chęć i odwagę. Wkurwiałem się sam na siebie, że jestem „blisko”, a nie mogę…. wiecie myślałem już, że to za sprawą leków, które przyjmuje mój organizm, lecz to nie to – ponieważ z inną kobietą wszystko było w porządku.\nNa początku za bardzo nie wiedziałem o co tak naprawdę chodzi, gdzie leży problem z powodu, że nie mogę mieć przy niej „normalnego” orgazmu – tylko zawsze w pewnym sensie pojawiał się orgazm wymuszony. „Róża” mimo swojego wieku – 47 lat bardzo podobała mi się fizycznie. Piersi duże, jędrne, ciało w dość przyzwoitym stanie – pachnące, nawilżone całe ciało, cipka wygolona – czego chcieć więcej? Uwielbiałem jej dłonie, kurwa jak ja lubiłem się nimi bawić – delikatne, skromne, magiczne. Uważam, iż zawsze mnie „miała”, bo kiedy popatrzyłem się, gdy się rozbierała to zawsze mój „skrzydlaty rycerz” był gotowy. Niejednokrotnie, gdy się patrzyłem na jej cycki (śmiech…) to w mojej głowie pojawiał się fragment hitu muzycznego Donatana i Cleo – My Słowianie „My na swojskiej śmietanie chowane. Delikatne, rumiane jak chleb” Seks z nią był dla mnie dobry…, ale zawsze czegoś mi w nim brakowało.\nTeraz z perspektywy czasu wiem czego tak naprawdę mi w tych spotkaniach brakowało – po prostu ja na „Różę” nie patrzyłem nigdy jak na prostytutkę i to było głównym powodem tego, że ten seks mnie zawsze z nią „dobijał”. Kiedy byłem u innych, każdą traktowałem przedmiotowo, czyli nigdy nie angażowałem się emocjonalnie, umawiałem się telefonicznie przychodziłem i rach-ciach baba w piach – prosty scenariusz płaciłem tylko za usługę.\nRelacja z „Różą” bardzo mam wrażenie odbiegła od tej pierwotnej, czyli prostytutka-klient. W trakcie spotkań poznałem jej historię, dowiedziałem się jak naprawdę się nazywa, powiedziała mi gdzie mniej więcej mieszka – pokazała mi swój rodzinny dom. Na spotkaniach ze mną zawsze były przygotowywane desery, obiady, a także w wielu momentach śniadania. Potrafiłem przyjechać do niej na cały dzień praktycznie. Zostawiała mnie samego w swoim mieszkaniu i iść na „drobne” zakupy. Potrafiła mówić mi o swoim życiu, o tym gdzie pracowała, a nawet powiedzieć mi o swojej życiowej tragedii, która ją spotkała…\nGdy tak się mimowolnie tego wszystkiego od niej nasłuchałem to coś we mnie się zaczynało rodzić, powoli bardzo skrycie pragnąłem być „kimś” w jej życiu. Zobaczyłem przed sobą obraz kobiety, która cholernie dostała od życia, która błąka się wraz ze swoją życiową samotnością – zobaczyłem przed sobą również bardzo samotną kobietę. Coś na kształt pierwowzoru: „mężczyzny po przejściach, kobiety z przeszłością.” Choć zajmowała się prostytucją na co dzień, to dla mnie zawsze była „dziwną”, ale jednak kobietą, dlaczego dziwna? Wyczuwałem w niej chęć porzucenia prostytucji, znalezienia sobie normalnego faceta, który będzie kochał skrzywdzoną przez los kobietę, ale odnosiłem wrażenie, że nie potrafiła zobaczyć w sobie tego, jaką mądrą, zaradną jest kobietą. Czułem, że myślała, że jedno co potrafi – to sypiać z mężczyznami za pieniądze.\nKiedy się z nią kochałem – zawsze byłem spięty przy niej. Nie potrafiłem popatrzeć na nią jako na prostytutkę – wtedy też uświadomiłem sobie, że jestem nią zauroczony. Zaczynałem marzyć o tym by autentycznie mieć tą „starą wariatkę” przy sobie na całe swoje życie – przy niej zapominałem o Iwonie, potrafiła mi ją doskonale zastąpić. Pragnąłem się z nią piepszyć już nie jako jej klient, a jej facet. Miałem zawsze jedno głupie marzenie – jakie? By mnie choć ten jeden raz pocałowała w usta w trakcie seksu – pozwoliłbym jej, a może i nawet odwzajemnił ten pocałunek. Kurwa do tej pory pamiętam ten jej lutowy niespodziewany pocałunek. Wzięła mnie z zaskoczenia – nie spodziewałem się absolutnie tego. Z wrażenia „przypierdoliłem” jej w cyckę moim „krzywaczkiem” – oczywiście potem ją przeprosiłem – na to ona mi odpowiedziała: „nic się nie stało – to ja Cię przepraszam, bo Cię wystraszyłam.” Nie odwzajemniłem tego jej pocałunku wtedy, bo myślałem, że i tak to jest bajka, która nie będzie miała ciągu dalszego w rzeczywistości. Wyjdę od niej, a wraz ze mną wyjdą od niej wszystkie moje pragnienia związane z nią.\nMimo, że ją chciałem mieć przy sobie, to jednak nie ufałem jej do końca. Myślałem cały czas, że to nie jest kobieta jednak dla mnie, bo po co jej „kaleka” w życiu – myślałem kategoriami bardziej tymi, że posłużę jej jako taka marionetka w życiu. Zbyt piękne wydawało mi się otworzenie firmy o kapitale początkowym na poziomie 75000zł. Nie przekonały mnie dowody nawet, które mi przedstawiła na dowód, że jest w posiadaniu takiej kasy – wszystko miało iść na mnie, bo jako niepełnosprawny miałem mieć zniżki w ZUS-ie, urzędzie skarbowym. Piękne również wydawało mi się to, że będziemy mieszkać razem – od nowa w nowym mieście z dala od starego życia. Pojawiał się temat, że po zmarłym mężu ma zagranicą mieszkanie. Na koniec pojawiał się nawet temat ślubu. Dla mnie to było zbyt „cukierkowe” by móc stać się prawdziwe. Wychodzę z założenia, że jestem zbyt złym, wybuchowym człowiekiem, aby mnie mogło spotkać w życiu coś naprawdę dobrego.\n„Róża” kiedyś opowiedziała mi pewną historię o swoim dobrym znajomym. Gość z zawodu był lekarzem, dobrze usytuowanym, dobrze zarabiał. Pewnego dnia w pracy na dyżurze dostał wylewu – został sparaliżowany. Był człowiekiem, który po wylewie wymagał pomocy osoby trzeciej w codziennym życiu, a nie miał nikogo bliskiego. Zatrudnił u siebie sobie Rosjankę do pomocy, która pracowała na czarno w Polsce. Po pewnym czasie policja się nią bliżej zainteresowała nią, bo inna na nią doniosła. Doktor zaprzeczył informacjom jakoby zatrudnił u siebie taką osobę. Tak się do tej kobiety przyzwyczaił, że chciał jej pomóc. Wywiózł ją z miasta na dwa tygodnie do znajomych, którzy mieli domek na wsi, a w między czasie próbował coś załatwić by ją zatrzymać w Polsce – niestety jedyne wyjście to ślub. Od 15 lat są małżeństwem, on jest po drugim wylewie – nie chodzi tylko leży na łóżku, a ona się nim opiekuje i są ze sobą szczęśliwi.\nStarała mi się też udowodnić, że nie jest przywiązana do luksusu. Pamiętam raz mi wyjechała z tekstem: „Co Ty sobie myślisz, że nie potrafię doić krowy? Mało o mnie wiesz… bo pracowałam też fizycznie!” Bardzo lubiła wszystko co jest związane z wsią. Swojski ser, swojskie masło, swojskie jaja, mleko. Urodziłem się na wsi, jestem z krwi i kości wieśniakiem, ale „domowe” produkty są dla mnie czymś – przepraszam obrzydliwym. Nie wiem, ale mi wszystko gdzieś śmierdzi, do tej pory pamiętam jak moja mama ogrzewała mleko, czy tam śmietanę na biały ser. Ten odór tej serwatki pamiętam do dziś – nie powiem, bo potem miło się wpierdalało swój żółty ser z kminkiem.\nDlaczego to wszystko się tak potoczyło między nami potem? Nie wiem… wiem jedynie, że kluczowym momentem było to jak się przed „Różą” przyznałem się ile bab zaliczyłem – wtedy pamiętam, że się na mnie wkurwiła i powiedziała mi: „przejebałeś sobie u mnie tym… to nie ma sensu. Przepierdoliłeś u mnie sobie z własnej winy!” Wtedy w naszych dalszych spotkaniach widać było wyraźny dystans i ochłodzenie naszej relacji – zostałem zdegradowany do roli zwykłego klienta. Stała się bardziej dla mnie zamknięta, taka wyizolowana, w seksie zabraniała mi wielu rzeczy, które przed ochłodzeniem relacji mogłem robić. Zaczynała coraz śmielej na spotkaniach ze mną pić – mnie to najbardziej drażniło. W końcu zaczęła się bawić moim kosztem – potrafiła rozbudzić we mnie nadzieje, że odzyskałem wiarę na „coś więcej”, a potem ją nagle zgasić. Zaczęła wypominać, podkreślać to, że jest „ekskluzywną” prostytutką, która za 50zł/na godzinie nie będzie uprawiać seksu. Wcześniej jak jej płaciłem 800-1100zł za całą dobę nie widziała różnicy – tylko, kiedy się o mnie wszystkiego dowiedziała u ilu prostytutek byłem już to nagle dostrzegła różnicę. Może rzeczywiście wtedy tym sobie przekreśliłem szansę u niej – widziałem wtedy jak ją to zabolało, ale ja też nie miałem wtedy ochoty słuchać o ich klientach, bo to mnie gdzieś tam w środku dotykało, że ktoś ją wcześniej miał.\nAle wiecie co? To chyba była najlepsza kobieta, z którą byłem na spotkaniu. Najlepiej mi było z nią – mogła tylko mnie uraczyć samą obecnością, a ja miałem z tego z tego radochę i przyjemność. Może rzeczywiście dobrze się stało, że ta znajomość już za mną. Nie utrzymuje z nią kontaktu od 10 października – choć nie ukrywam, że czasem mam ochotę się odezwać, bo nie dezaktywowałem starego numeru. Napisać, że tęsknie, że jestem idiotą i prosić ją o wybaczenie, ale wiem, że zaraz zacznę pisać następnego i następnego… bo prawda jest taka, że chwilami bardzo tęsknie za tą kobietą. Nie odzywam się, bo nie chcę żyć bajką/ iluzją – wypełniam jej wolę, która brzmi: „Marcin musisz o mnie zapomnieć, muszę Cię zrazić do siebie” Pytanie tylko – czy ja chce w ogóle o niej zapomnieć?\nZastanawiam się czy ona czasem myśli o mnie, czy rzeczywiście byłem dla niej (nie)zwykłym klientem? Trudne to moje życie…. Dobrej nocy wszystkim\nŚmieje się los… on karty zna\nKurwa… no wiedziałem, że tak będzie! Kiedy Iwona mi się śni zawsze wydarzy się coś pozytywnego – tak też było wczoraj! Jest dla mnie niczym „nauczycielski anioł stróż”. Ja naprawdę jestem w bardzo głębokim szoku do tej chwili, bo to co ja zrobiłem wczoraj na tym egzaminie „podstawy przedsiębiorczości” – można śmiało powiedzieć, że dokonałem rzeczy niemożliwej!\nPrzypomnę od 6 listopada mam w szkole egzaminy klasyfikujące z przedmiotów: geografia, biologia, przyroda, informatyka, podstawy przedsiębiorczości. Jak 6 listopada do geografii się uczyłem, tak do wczorajszego egzaminu z podstaw przedsiębiorczości się kompletnie nic nie uczyłem przez dwa tygodnie – cały czas LABA!!!\nNie uczyłem się do tego egzaminu z wiadomych powodów. Nie chciałem wyzwalać w sobie niepotrzebnych emocji związanych z przeszłością, ponieważ ten przedmiot zawsze będzie mi się kojarzył z jedną kobietą, tą kobietą jest Iwona. Choćby sama Penelope Cruz by prowadziła te zajęcia – to i tak to miejsce jest w mojej głowie zarezerwowane dla Iwony – niestety bądź stety. Od kiedy dostałem paczkę od listonosza, przyznam się tak szczerze – tylko jeden raz w dłoniach miałem ten egzemplarz tego podręcznika do tego właśnie przedmiotu. Dużo emocji we mnie ten przedmiot wywołuję – żalu, tęsknoty i smutku. Nie chciałem się rozkleić i z tego powodu kompletnie odpuściłem! Szczerze mówiąc liczyłem po prostu na przysłowiowy uśmiech losu. Czy się doczekałem?\nTego dnia również miałem test z języka angielskiego (semestralny), pisałem go jako pierwszy w klasie, bo zależało mi na czasie, gdyż o 16:55 miałem ten właśnie egzamin z podstaw przedsiębiorczości. Napisałem go, po czym miałem 5 minut przerwy do egzaminu. W tym czasie wyszedłem na dwór – po raz pierwszy zapaliłem papierosa po ponad trzech miesiącach. Na zewnątrz było jebitne zimno, a ja sobie wziąłem tylko moją polarową bluzę do szkoły – mam kurtki, ale jeszcze nie chce ich używać, bo mnie po prostu moje sadło grzeje…. Palę tą fajkę na tych szkolnych schodkach (kupiłem sobie czerwone Malboro (śmiech…) tylko dlatego, żeby nie było wiochy, iż palę zagraniczne = ukraińskie ) i myślę sobie tak: „Kurwa mać! Za chwilę masz egzamin, co Ty kurwa powiesz nauczycielce – powiedz Ty mi? Co Ty kurwa umiesz – kompletnie nic, bo się nie uczyłeś! Pojebie miałeś dwa tygodnie!” Wkurwiony stoję na tych schodach, ale za chwilę przychodzi do mojej głowy kolejna myśl – tym razem ta z tych złotych: „Spokojnie Marcin… „Relax take it easy!” Czym Ty się kurwa przejmujesz? Będzie dobrze – kurwa musi być dobrze. Ty tego nie zdajesz? Spokojnie dupy nie dasz. Robisz to dla Iwony, więc musi być wręcz zajebiście!!!”\nSpaliłem to „cygaro” wróciłem do budynku szkoły, schodami na pierwsze piętro, później kolejnymi schodami na drugie piętro do magicznej sali 33, w której odbywał się egzamin. Wraz ze mną obok „pokoju tortur” czekali „starzy znajomi”, których miałem okazje już poznać podczas egzaminu z geografii. Idąc schodami zażartowałem do nich: „Drogie dzieci – czekacie już?! Dziś egzaminu nie będzie” „No tak… jasne” – odezwał się Janusz. „Cześć!” podaje lewą rękę. „O kurwa! Kogo ja tu widzę – Marzenka, co dalej będziesz się uczyła na kolanie – tarasując przejście dla nauczyciela?” „Daj spokój… ja z roboty jestem.” „A Ty jak tam Góral?” „A Góral jak zwykle przygotowany – tylko dziś nie, bo do nieba nie chodzę…. bo jest mi dziś wyjątkowo nie po drodze” „Pierdolisz?” „Nie. Nie pierdolę Jasiu – idę na żywioł” „Jak to nie uczyłeś się?” „Przez dwa tygodnie nic z tego przedmiotu” „Ty to jesteś!” „Ano… jestem” Przychodzi nauczycielka i mówi: „Zapraszam Państwa na egzamin.” Odzywam się do Janusza, który jest jakoś po czterdziestce – mówię: „Zaczęło się!” „No…” „Marzenka Kochanie chodź!” „Idę.. idę…” „A Ty Góral?” „Ja idę na samym końcu (śmiech…), bo jak to mówią – ostatni będą pierwszymi!” „Hahaha… a to dobre, zwłaszcza jak się nic nie umie”\nWchodzę na salę wybieram trzecią ławkę po prawej od okna – siadam. Mówię do Janusza i Marzenki, którzy siedzą kilka ławek w przód w drugim rzędzie: „Gotowe dzieci?” „My tak, gorzej z Tobą (śmiech…)” „Zobaczymy”, Kieruje pytanie do nauczycielki „A Pani Profesor ile mamy czasu na ten egzamin?” „45 minut, bo potem mam lekcje – ocena którą teraz tu otrzymacie będzie liczyła się na świadectwie – czy możemy zaczynać?” „Jaaasssnne!!!” Profesorka rozdała nam testy, składające się z prawa wyboru (A,B,C,D), gdy tylko dostałem ten test pomyślałem – „jesteśmy Marcinek w czarnej dupci, ale spoko – kurwa myśl! Wpierdalanie się w głębokie tarapaty to przecież Twoja specjalność!” Dużo pytań dotyczyło umowy o pracę, były pytania związane z giełdą papierów wartościowych, rola pieniądze, trafiały się pytania związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, inflacja się trafiła.\nDla rozładowania napięcie – chyba porównywalnego do napięcia kobiet przed okresem – zażartowałem, bo zapadła grobowa cisza. „Dzieci, jak Wam idzie?” „A Tobie?” – odezwała się Marzenka „A ja powoli kończę” „Tak szybko?” „(śmiech…) Mówiłem, że ostatni będą pierwszymi!” „Oj… Góral” „Co oj Góral… Marzenka, bo ja się nie… lepiej nie skończę, bo jeszcze zdemoralizuje Panią Profesor” „Mnie się nie da zdemoralizować (śmiech…)” „Wie Pani nie chce się nawet próbować, bo, aż strach” „Panie Góral – dobrze widzę?” „Jak najbardziej” „Proszę się skupić na teście” „Pani Profesor, co to przeszkadza jak będzie trochę chybił-chybił, trafił, trafił? (śmiech…)” Słyszę ogromny ryk śmiechu przed sobą.\n„Wy tam cicho siedzieć! (śmiech…)” Janusz mówi: „On jest dobry…” „a żebyś wiedział, że jestem dobry – tylko żadna baba mnie nie chce – nikt nie chce skromnego „pięknego brzydala” (śmiech…)” „Dobra Góral koniec, bo przez Ciebie nic nie napiszemy – tylko będziemy się śmiać i jak Pani Nas oceni?” „Normalnie po wszystkim zaproszę Panią Profesor na kawę.” „Ale ja mam męża – niestety” „Dlaczego niestety? Mąż może z nami iść jako osoba towarzysząca (śmiech…)”\nZamilknąłem, aby się skupić na zadaniach bynajmniej trochę, których i tak nie ogarniałem…. ale po chwili dodałem: „Biely jerozy…. ta-ta-ta-ra-ra-ra… Pani Profesor można jedno koło ratunkowe?” „Hmm… no nie wiem jakie chce Pan to koło 50/50, czy telefon do przyjaciela (śmiech..)” Janusz się odzywa i mówi: „Góral! Zadzwoń do przyjaciela!” „Tak jasne Jasiu…. Zadzwonię do Twojej teściowej – oczywiście pod warunkiem, że ją masz, albo lepiej nie, bo jeszcze będzie jak w tej reklamie vivusa: „na teściową nie licz” i mi jeszcze rzeczywiście nie pomoże… (śmiech…)” „To z czym ma Pan problem – Panie Góral?” „Chwila Pani Profesor…, dlaczego w tej wersji „Milionerów” nie ma trzeciego koła ratunkowego – w postaci pomocy publiczności (śmiech….), a może ja bym właśnie chciał skorzystać z tej opcji co? (śmiech…)” Przez salę przeszło tsunami śmiechu… „Normalnie Kocham tą szkołę” Wyciszyłem się i dokończyłem test.\nJako pierwszy ja skończyłem, więc mnie pierwszego Profesorka oceniała – „zobaczmy Pana dzieło Panie Góral” „Wie Pani tak po „nowej” znajomości cztery wystarczy (śmiech…)” „Zawsze jest Pan taki dowcipniś?” „Tylko w wyjątkowych sytuacjach – na przykład takich jak ta” „Zdobył Pan na 30 możliwych punktów 23 to jest…. dobry” „Co? To nie możliwe!” „Wychodzi 23 pkt = dobry” „A to niezłe jaja….” „Czemu cztery to dobra ocena” „Tak… tak ma Pani absolutną rację” „To czego Pan się martwi…?” „Szczerze?” „Tak…” „Może mi Pani uwierzyć na słowo, lub nie, ale ja się kompletnie nie przygotowywałem do tego egzaminu, z przyczyn bardzo osobistych” „Nie wierzę….” „Serio, jak Boga kocham…” „To ja nie wiem już sama, ale proszę powiedzieć umie Pan coś?” „W tej chwili nie…” „To w takim razie w totolotka powinien Pan grać, bo ma Pan doskonałe szczęście. Przyjść zupełnie nie przygotowanym i rozwiązać test na cztery – to naprawdę sztuka… tak czy inaczej gratuluje na świadectwie będzie Pan mieć ocenę dobry…”\nI co o tym powiecie? Poproszę więcej snów „erotycznych” z Iwoną jak to możliwe – zwłaszcza teraz na ten najbliższy z biologii (śmiech…) Przyjść zielony na egzamin i „wydrzeć” dobry – takie rzeczy tylko u Górala hahaha….. Napisałem najgorzej z całej trójki test, bo Janusz miał 23,5 pkt, a Marzena 27pkt na 30 pkt, ale tamci się przygotowywali, a ja NIE! – poszedłem na głęboką wodę. Wiedziałem, że Iwona zawsze śni mi się po „coś” dobrego. Dzięki niej wygrywałem w lotka i kurwa jednej liczby mi zabrakło do 3,600zł! Ale i tak wygrałem wtedy 849zł – cieszyłem się jak dziecko.\nCzy jestem zadowolony – rzecz jasna mogło być lepiej, gdybym się tylko uczył. Jednak osobiście jestem zadowolony, bo mieć na półrocze z przedmiotów:\npolski – dobry,\nangielski – dobry, ( ta ocena jest pewna na półrocze)\nmatematyka – dostateczny,\nhistoria – dobry? (zaklinam przyszłość, żeby tak było)\ngeografia – dobry? (na koniec)\npodstawy przedsiębiorczości – dobry (ta ocena jest już pewna)\nWarto podkreślić, że wróciłem po 5 latach do nauki -> Radymno trzymam za słowo „Idę po Was” ta kaleka wróci, a wtedy się wyrównamy obiecuje…. Macie to jak w banku….!!!!!!!!!!!!\nDobry znak przed jutrzejszym egzaminem?\nChcecie dziś przeczytać kolejny wpis o Iwonie? (śmiech…) Nie macie wyboru, ponieważ dziś po raz kolejny będę pisał o tej kobiecie – już to widzę jak licznik oszaleje na przełomie kilku dni. Może sama Iwonka mnie nawiedzi w tym czasie.\nNo wreszcie po ponad pięciu latach przyśnił mi się… sen erotyczny z nią (śmiech…) bynajmniej oko nacieszyłem, bo siebie już nie do końca – jak mi było? Myślałem, że będzie coś z kategorii „hardcorowe bara-bara”, a tu zaledwie mały „softcik” – wierzysz mi, że miałem sen erotyczny z nią w roli głównej? Nie? Nie wierzysz mi, nie wierzysz temu Góralowi, który „zjada” swoje zęby na seksie z dojrzałymi kobietami – Ty mi nie chcesz wierzyć? Wiesz co Ci powiem? Masz absolutną rację, bo żadnego erotyka niestety tej nocy nie miałem, ale sen z Iwoną miałem. Już dawno miałem z nią sen, ostatnio może jakiś rok temu. Do tej pory, kiedy mi się przyśniła – śniła mi się na coś dobrego. Wiem jutro zapierdolę się do nieprzytomności ze szczęścia, że zdałem egzamin z podstaw przedsiębiorczości. Powiedzieć Wam najlepsze?\nKompletnie się nie uczyłem do tego egzaminu. Idę na „żywca” i albo będzie świętowanie, albo będzie topienie „pawiana”. Nie przygotowywałem się do tego egzaminu, bo szczerze powiedziawszy mam lęki, kiedy otwieram tą książkę. Przypominają mi się wszystkie wspomnienia, gdyż ten przedmiot nigdy nie został dokończony i chyba już zawsze tak zostanie. Ilekroć zabierałem się za ten przedmiot – miałem wrażenie, że trzymam jej książkę – wiedziałem, że tak będzie, ale wiecie jestem jakoś wewnętrznie spokojny – nie stresuje się tym, że jestem nieprzygotowany. Odnoszę mimo to wrażenie, że będzie dobrze.\nJaki był sen z Iwoną? Normalny. Tym razem przyśniło mi się, że telefonicznie z nią rozmawiałem. Pamiętam to jej charakterystyczne „Cześć Misek!”, co dziwne w tym śnie miałem uczucie, że to jest po „wielkim pojednaniu”, które w realnym świecie chyba nigdy już nie nastąpi, bo nasza rozmowa byłaby „gorąca” pod naprawdę wieloma względami. Kto pierwszy by zaatakował ? Znając życie, to ja, znając jej poglądy – ona by kipiała, ale jednocześnie nie sądzę by z siebie wszystko wyrzuciła (co ją boli) – bała by się mojej reakcji – mur beton! Czy byłoby możliwe zakopanie wojennego toporka między nami? Rozgraniczmy tutaj dwie rzeczy – to, że jej wybaczyłem to fakt , gdy teraz mnie czytasz pewnie myślisz: „A co mi miałaś wybaczyć?” – wszystko. Nie zamierzam Cię osądzać, ani też oceniać tego co było, lecz to nie znaczy, że zapomniałem o wszystkim. Z Iwoną to jest tak, że „niby” jest ok., ale jednak coś nie gra. Z miłą chęcią usiadł bym z nią naprzeciwko nawet w miejscu publicznym – popatrzyłbym się prosto w jej twarz i zadał jej jedno pytanie – składające się z jednego słowa. Gdybyśmy wzajemnie wyrzucili z siebie – to w czym się nie zgadzaliśmy, to widzę szanse na pojednanie – ale wiem, iż to temat zamknięty.\nJa miałem w tym śnie niedosyt, że jej o czymś nie powiedziałem. Po naszej dość długiej rozmowie – wysłałem do niej sms z prośbą, aby oddzwoniła, bo chciałbym jej coś powiedzieć – sęk w tym, że nie wiem o czym jej chciałem powiedzieć (śmiech…) to, że Cię kocham?\nCzasami ja podziwiam samego siebie, bo minęło już tyle, a mnie dalej „coś” przy niej trzyma, to nie jest chęć zemsty. Jest kimś dla mnie dalej ,pytanie – tylko kim? Ja już sam nie wiem kogo ja rzeczywiście kocham – czy dalej Iwonę, czy „Różę”? Inny na moim miejscu przez nieszczęśliwą miłość popełnił by samobójstwo. Powiem tak szczerze, że ja nawet się już przyzwyczaiłem, że dostaje „od miłości po dupie” i już mnie nic w życiu nie zdziwi.\nNie chce też sobie coś wmawiać, ale serce mi podpowiada bym zaczekał cierpliwie – czekaj krzyczy do mnie! W ezoteryce jest takie pojęcie jak przyciąganie zdarzeń – ktoś mi kiedyś powiedział: „Uważaj o czym myślisz, bo przyciągniesz to do siebie?” Hmm… powiem tak, a co mi tam? Nawet gdybym miał poważnie zachorować i umrzeć – chciałbym poznać smak prawdziwej miłości, nawet tej najbardziej zakazanej, bo gdy sam siebie blokujesz – jesteś zawsze nieszczęśliwy.\nA to na sam koniec …\n24 Sierpień 2016 – tak to już oficjalnie potwierdzona informacja przez Uniwersytecki Szipital Ortopedyczno-Rehabilitacyjny w Zakopanem!\nNo ja pierdole… widzicie sami, że ja mam „prorocze” sny. Kilka dni temu pisałem o bardzo dziwnym śnie, że byłem w szpitalu w Zakopanym – i co kurwa? Dziś dostałem e-mailową wiadomość z zakopiańskiego szpitalu, iż wyznaczyli mi termin na operacje. Pamiętam jak wszyscy mi mówili: „Góral nie bierz tak do końca tego do siebie -bo to tylko sen” Wiedziałem, że coś się stanie, ponieważ w tym śnie zapamiętałem za dużo szczegółów. Wszyscy mówili: „że to tylko sen” – teraz Wam zadam Kochani pytanie: „I co?” Czułem, że coś wisi w powietrzu… dziś zostałem poinformowany, iż 24 sierpnia wstępnie mam się wstawić na oddział. Wiadomość tą otrzymałem dzisiejszego popołudnia – dokładnie o godzinie 13:10 – poniżej prezentuje wiadomość:\nPragniemy poinformować Pana, że został Pan zapisany do kolejki oczekujących na zabieg operacyjny w dniu 15.07.2014 r. jako przypadek stabilny do operacji wydłużania zginaczy nadgarstka prawego z artrodezą stawu, na tego typu zabiegi czeka się w USOR do 2 lat.\nBędzie Pan poinformowany listownie o konkretnej dacie przyjęcia. Najprawdopodobniej będzie to 24 sierpień 2016 – ta data może ulec jeszcze kilkudniowej zmianie, o czym również ewentualnie poinformujemy w korespondencji.\nProsimy zadzwonić pod numer xx – xxx –xx-xx, w celu potwierdzenia danych osobowych osoby oczekującej na zabieg w naszej klinice.\nKatedra i Klinika Ortopedii i Rehabilitacji Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum Uniwersytecki Szpital Ortopedyczno- Rehabilitacyjny w Zakopanym.\nW pierwszej chwili bardzo ucieszyłem się, bo jakoś zaczynałem wątpić już w to, że jestem wpisany na tą operację – czas sobie leciał, a tu żadnej informacji ze strony szpitala! Na początku krzyknąłem wielkie „WOW!”, gdy przeczytałem tego e-maila, ale minęło już kilka godzin i euforia minęła. Teraz czuję taki lekko- szyderczy niepokój, gdyż do tej pory miałem tą świadomość, że gdzieś tam będę miał w nieodległej przyszłości operacje, lecz teraz jest już konkret – termin zabiegu. (śmiech…) Jedno mnie cieszy, że przed wyjazdem będę mógł pooglądać całe Euro 2016 we Francji.\nDziwnie się w tym momencie – niby w głębi serca się cieszę, ale gdzieś mi smutno, że będę musiał swojego „pięknego krzywaczka” de facto pożegnać. Boję się tego, że nie będę umiał się przestawić żyć „po nowemu” z nową ręką. Przez 24 lata przyzwyczaiłem się, że ten mój „skurwysynek” – idzie mi do góry, że się buntuje. Nie obawiam się samej operacji dlatego, że w swoim życiu miałem ich naprawdę sporo. Nie boję bólu, bo już wiem jak smakuje, zdaje sobie sprawę, że tym razem ból pooperacyjny będzie silniejszy, jednak jak powiedziałem dwa lata temu w lipcu A, to nie wymiękłam i 24 sierpnia powiem B.\nZastanawiam się nad jednym – czy ja siebie sam po operacji zaakceptuje, paradoksalnie to wszystko brzmi prawda? Podejrzewam, że nikt w pełni manualnie zdrowy mnie nie zrozumie do końca, gdyż nikt z Was przez 24 lata nie żył z jedną ręką, myślę, że nikt z Was również nie uczył się funkcjonowania z jedną ręką – ja musiałem. Potrafię się ubrać jedną ręką, potrafię przy odrobinie wysiłku zrobić sobie jedzenie. Potrafię wziąć prysznic (śmiech…) potrafię uprawiać „komiczny seks” z kobietą przy użyciu jednej dłoni.\nGóral i jego „nowe łapsko” – dla mnie to brzmi jeszcze w tej chwili jak scence-fiction. Kiedy byłem mały, to tam może marzyłem o tym, aby być sprawnym chłopakiem dlatego, że widziałem młodych chłopaków grających w piłkę, którzy mówi: „a ja chce być jak…”. Zawsze zazdrościłem im tego, że mogą grać, że mogą się ścigać… a ja mogłem tylko stać z boku i patrzeć. Gdzieś zawsze sobie wyobrażałem siebie na bramce – bardzo mi się podobała ta pozycja na boisku.\nNiby to normalne, że niepełnosprawny chce być pełnosprawnym, ale powiem Wam, że teraz już o tym nie marzę, bo ja naprawdę pokochałem swoją niepełnosprawność. Nie wstydzę się jej, ponieważ udowodniłem sobie, że jestem zwykłym człowiekiem. Wróciłem po 14 latach między szkolne ławki w normalnej szkole! Uprawiam seks z kobietami – nie boję się pokazać publicznie, że należę do grona osób niepełnosprawnych. Jeżdżę gdzie chce – sam. Nie ma już sfery, w której moja niepełnosprawność jest górą, wbrew pozorom bardzo dużo także zawdzięczam swojej nowej szkole „Liceum dla dorosłych” ul. Traugutta , że dali mi jako jedyni szansę by udowodnić, że Góral też coś potrafi, bo takie CKU, które mówi: „że każdy ma prawo do kształcenia” mnie nie przyjęło. Obecni nauczyciele i sama dyrekcja potrafiła zreorganizować system pracy – specjalnie pod moją osobę, tym bardziej dziękuję! Można Radymno? Można, tylko trzeba chcieć! Do tej pory opuściłem 8 godzin łącznie (przeważnie ze względu na autobus w piątki), sobota = taksówka. Jestem… jestem.\nCzy sierpniową operacje traktuje jako przełom w moim życiu? Nie. Bo wiem, że ten zabieg całkowicie nie zmaże mojej niepełnosprawności. Podchodzę do tej operacji w sposób taki, że „będzie co ma być!” Moim jedynym takim prawdziwym marzeniem jest to, aby mieć w życiu przy sobie tą „ryczącą czterdziestkę”, ale jest we mnie również obawa, że mogę być dla kobiety bardziej ciężarem i wsparciem – tutaj się również boję, że będę „piątym kołem u woza”. Pragnę by się znalazła taka „głupia”, która mnie pokocha po prostu takim człowiekiem jakim jestem, że zobaczy we mnie człowieka, a nie w dużym cudzysłowie „człowieka”. Bo wiem, że jak się nie spodobasz na brudno, to tym bardziej na czysto.\nMimo, iż urodziłem się niepełnosprawny to naprawdę czuję się szczęśliwym człowiekiem. Zaakceptowałem siebie i pokochałem tego „Ogra”, którym może zewnętrznie jestem… Wybaczcie, ale jakoś chyba mam jakiegoś doła – na dziś tyle. Zostawiam Was w towarzystwie piosenki „Soboty – Przepraszam”. Dzisiaj to ona mi poprawia humor – mam chwilami wrażenie, że opowiada o mnie – POSŁUCHAJ….\nSobota – Przepraszam…\nJestem mordunie :)\nWitajcie ludziska! Jak tam tęskniliście za swoim „pięknym brzydalem”? (śmiech…) Udało mi się to piękne zaprzeczenie – prawda? Wiecie to tak byście nie myśleli, że odszedłem od swojego stylu. (śmiech…) No tak… o czym ja teraz będę pisał o mojej nowej szkole nie wolno mi pisać, bo mam zakaz, który sam sobie wymyśliłem. Jestem w pewnym sensie sadomasochistą dla siebie samego, ponieważ lubię „temperować” samego siebie. O prostytutkach nie będę teraz pisał, gdyż wiem, że mogę „zgorszyć” tą piękną polską młodzież moim zachowaniem, (śmiech…) a tego nie chce – zresztą o czym ja tu mówię, oni już są zdemoralizowani przez to, że mnie czytają – pozdrawiam Was mordunie.\nChciałbym zacząć od ważnej informacji. Zrezygnowałem z udziału w programie „Rozmowy w toku”. Początkowo zgodziłem się na udział w tym programie, ale w związku z zaistniałymi wydarzeniami, które miały miejsce na przestrzeni ostatnich kilku tygodni – podjąłem decyzje o rezygnacji z udziału w programie. Nie wycofuje się z udziału w tym „talk-show” definitywnie to chce jednoznacznie podkreślić! Najpierw skończę szkołę – tak by nikogo nie urazić tym co zamierzam tam powiedzieć – zabrzmiało groźnie prawda? Spokojnie obecna szkoła, do której uczęszczam może spać spokojnie – słowo Górala. Jeżeli producenci programu będą zainteresowani ponownie moją osobą – temat udziału wróci (śmiech…) może sama Ewka sypnie jeszcze więcej grosza „biednemu renciście” (śmiech…)\nWidzę, że oświadczenie, które wydałem zaskoczyło większość moich czytelników (śmiech…) w sumie jak mam być szczery mnie również zaskoczyło, a przecież byłem jego autorem. Dostałem bardzo dużo wiadomości na skrzynkę e-mail o bardzo zróżnicowanej treści. Jedni mnie pochwalali za to, że wreszcie poszedłem po rozum do głowy, natomiast inni mi pisali, że się sprzedałem, że przestraszyłem, że się wycofuje ze słów jakie wcześniej pisałem, że zatraciłem swoją prawdę w swojej szczerości, że zacytuje: lizę dupę nauczycielce, bo boje się złej oceny. Pozwólcie, że Wam odpowiem.\nPrzychodząc do tej szkoły obiecałem sobie, że nie będę się wdawał w konflikty na linii: uczeń-nauczyciel, z chwilą kiedy pozwoliłem sobie na pierwszą publiczną wypowiedzieć w formie wpisu na temat obecnego grona pedagogicznego – nie przypuszczałem, że mogę komuś sprawić przykrość. Odbierałem to zawsze tak, że mogę o wszystkim pisać, co mnie dotyka – myślałem, że nic złego nie robię, bo nie użyłem bezpośrednio wulgaryzmów adresowanych do danych osób, a tylko wyrażałem publicznie swoje odczucia względem danych sytuacji.\nNie tak dawno przeanalizowałem sobie całą tą sytuacja, która się wywiązała i stwierdziłem, że to ja prowokuje swoim zachowaniem kolejny mój osobisty konflikt z nauczycielem – pytanie tylko „Po co to wszystko?” Podjąłem decyzje, że zakończę tą całą farsę, bo do niczego dobrego to nie doprowadzi. Nauczycielkę o której tu pisałem w ostatnim czasie bardzo dużo – naprawdę cenię. Osobiście jest u mnie najwyżej za styl prowadzenia zajęć. Za swoją pewność, za zachowanie podczas zajęć, za sposób przekazywania wiedzy – i to jest tyle co mogę o niej powiedzieć publicznie. Nie staram się przypodobać teraz nauczycielom – szczególnie teraz, kiedy się powoli zbliża półrocze – zupełnie mnie nie interesuje mnie to. To nie jest szkoła w Radymnie, że się przejmowałem tym, aby w oczach tych ludzi „porządnie” wypaść – teraz nie interesuje mnie to jak inni Górala postrzegają, co mnie myślą i tak dalej… Nauczyciele ocenią moją pracę – tak jak ocenią, posługując się przy tym wytycznymi, które powiedzą – czy coś z lekcji zapamiętałem i naprawdę nie będę kwestionował tej oceny.\nW tej całej sytuacji jest jeden niezaprzeczalny fakt – jaki? Po raz pierwszy odkąd prowadzę bloga publicznie ze szczerością przeprosiłem nauczyciela – nigdy wcześniej się to nie zdarzyło. Bynajmniej w takiej oficjalnej wersji z imienia i nazwiska. Nigdy też nie edytowałem wpisów, ale w tym jednym wypadku jestem gotów usunąć wszystkie wpisy, w których występuje ta Pani – jeżeli wyrazi taką chęć. Czy na coś liczę? (śmiech…) pewnie nie nazywałbym się Góral – liczę na to, że będzie tak jak na początku – czyli, że otrzymam zgodę na ponowne włączenie na lekcji historii mojej „Góralskiej katarynki”, że sama profesorka zacznie ponownie mi „coś” dopowiadać na lekcjach. Przepraszam jeszcze raz…\nPrzede mną ciężki tydzień, bo mam przed sobą kolejny egzamin – tym razem z „Podstaw przedsiębiorczości”. Nie mogę dać dupy (szczególnie z tego przedmiotu) musi być cztery, lub pięć. Jestem w trakcie pisania pracy nr.2 z historii – kiepsko to widzę, mówię o drugiej pracy. Nie potrafię znaleźć – nie wiem jak to powiedzieć sensu? Pierwszą pracę pisałem z zapałem, bo mnie wciągnęła, a ta to jest pisana „z musu”. Trzeba zrobić w końcu te listy z angielskiego, i donieść tą pracę z polskiego. Mam przeczytać „Zbrodnię i karę”, oraz „Lalkę” – kurwa jak mi się nie chce, ale nie ma, że boli.\nW między czasie rozpocząłem pracę nad swoją autorską książką ponownie. Zabieram się za nią po raz czwarty (tym razem mam nadzieję, że coś wyniknie z tego). Książka będzie opowiadać o mnie, trochę o miłości do Iwony, o prostytutkach z którymi byłem na spotkaniach, a trochę też o moich „zakrętach miłosnych” z „Różą”. Jest jeszcze bardzo wiele rzeczy, których nie tutaj nie pisałem, a które będą w tej „powieści”.\nOświadczenie w sprawie….\nOświadczam, że od dnia 7 listopada 2015 roku zaprzestaje publikacji wpisów tutaj na moim blogu („Blog Marcina Górala – Mój mały, wielki świat” http: marcingoral.blog.onet.pl) mających na celu opisywanie zdarzeń, które mają miejsce podczas lekcji. Tym samym publicznie przyznaje się do tego, że moim zachowaniem mogłem nadszarpnąć dobre imię, któreś ze stron – za co teraz publicznie przepraszam.\nPragnę też przede wszystkim szczerze przeprosić Panią Małgorzatę Jędruchów – nauczycielkę tego liceum za bardzo niestosowne wpisy, które jednocześnie mogły naruszyć dobra osobiste tej kobiety. Informuje jednocześnie o możliwym usunięciu wpisów, które mogą wpływać negatywnie na wizerunek poszczególnych osób pełniących rolę publiczną w tej szkolnej placówce. Wszelkie informacje, uwagi, sugestie proszę kierować na adres e-mail: marcingoral@onet.pl\nNiniejsze oświadczenie nie powstało na wskutek prawomocnego wyroku sądowego. Nie jest ono też podyktowane jakoby naciskami z jakiejkolwiek strony – jest to moja świadoma decyzja. Nikt mi nie groził, ani też nie sugerował, abym zamieścił taką publikację. To oświadczenie nie ma też na celu by w jakikolwiek sposób wpływać pozytywnie bądź negatywnie na ocenę pracy mojej osoby na poszczególnych zajęciach.\nObiecuję poprawę swojego zachowania i niezwłoczne wyciągnięcie wniosków na przyszłość – moje przeprosiny są szczere i płyną prosto z mojego serca.\nSkąd taka nagła zmiana? Powiem tak – jeżeli śmierć spogląda Ci w okna Twojego życiowego domu, to nagle uświadamiasz sobie jaką wartość ma dla Ciebie drugi człowiek. Śmierć zabiera Ci osobę, a Ty nagle uświadamiasz sobie, że ta osoba była Ci bliska – nagle do Twojej świadomości przychodzi informacja, że Ty ją kochałeś, szanowałeś, lubiłeś, lecz teraz jest już za późno by powiedzieć jedno jakże proste i ważne zdanie „Przepraszam Cię!”\nPublikacja wpisów jest wstrzymana do 15 listopada 2015 roku, ze takiego by każdy mógł to przeczytać – dziękuję za uwagę\nDar jasnowidzenia (śmiech…), czy żart świadomości?\nPierwszy raz jestem tak przejęty wpisem, który zamierzam dziś opublikować, że sam się zacząłem bać. Niby to tylko sen – zawsze twierdziłem, że sny są tylko wytworem ludzkiej wyobraźni i nie należy ich brać „na serio”, ale kurwa ten sen nie daje mi spokoju, bo dotyczy zdarzenia, które ma się wydarzyć w moim życiu w niedalekim czasie. Zobaczyłem dzisiejszej nocy fragment swojej przyszłości?\nJak wiecie od blisko już dwóch lat czekam w kolejce na swoją operacje w jednym z zakopiańskich szpitali. Zabieg będzie polegał na rekonstrukcji prawej dłoni. To już druga próba, pierwsza w 2007 zakończyła się niepowodzeniem, z racji dużego ciśnienia. Dziś minęło osiem lat, jestem już pełnoletni, więc zdecydowałem się spróbować raz jeszcze podejść do tej operacji. Tak jak wtedy 8 lat temu powiedziałem mojej mamie: „Mamo, ja chce spróbować!”, tak w tej chwili zdania nie cofnę i powiem: „Chce spróbować ponownie!” Nie jestem tchórzem – myślę, że jestem odważny.\nJestem świadomy ryzyka operacji, bo pozwolę lekarzom ingerować w mój układ nerwowy. Gdy coś pójdzie nie tak jak powinno, mówi się trudno – jest ryzyko, że zostanę rośliną. Natomiast jeśli się uda to jest szansa na to żebym miał „zdrową rękę”. Wiecie tak do końca w to nie wierzę, że ta ręka będzie na tyle zdrowa, aby móc (śmiech…) pobawić się dwiema cyckami kobiety na raz, bo wychodzę z założenia takiego, że mam DPM. Dziecięce Porażenie Mózgowe zawsze sobie tłumaczę tak, że jest gdzieś problem w „komunikacji” mózgu z ciałem, że „wina” problemu leży w samym mózgu człowieka, a niekoniecznie jego ciała.\nJak podchodzę do tej operacji? Na pewno nie nastawiam na te myśli „kurwa będę miał zdrową rękę – ale zajebiście!” Staram się patrzeć realistycznie na mogą sytuację, więc: „myślę, że nie zaszkodzi, ani też znacząco nie poprawi mojego przyszłego życia” Wolę przygotować się psychicznie na porażkę, a potem ewentualnie pozytywnie się zaskoczyć – niż na odwrót.\nGdy mam Wam teraz szczerze powiedzieć, jak siebie oceniam – to jestem człowiekiem, który jest z życia w sumie zadowolony. Jako osoba niepełnosprawna mogę stwierdzić, że w życiu dużo przeszedłem, dużo widziałem i naprawdę bardzo wiele doświadczyłem. Myślę, że jestem w gronie tych „szczęściarzy”, którym los pozwolił znacznie więcej zasmakować życia. Mogę powiedzieć, że piłem alkohol, paliłem papierosy, uprawiałem seks z kobietami – starszymi od siebie +20lat – ciekawe doświadczenie. Sam wyjeżdżałem z domu na rożnego rodzaju turnusy/wycieczki – nie miałem „kagańca” cieszyłem się po prostu z „niepełnosprawnej wolności”\nCzy jest coś czego żałuję, co bym zmienił gdybym mógł? Dobre pytanie… czy jest „coś” czego żałuję? (śmiech…) Może tej zakazanej miłości, którą poczułem do Iwony – w sumie dobrze, że ta relacja się zakończyła, bo trudno by mi było, a nie jestem człowiekiem, który rozpierdala komuś życie. Żałuję na pewno też tego, że nie wyszło mi z „Różą” (śmiech…), ale z drugiej strony jak może wyjść z prostytutką prywatne życie? Nie zakochałem się w seksie z nią, a w jej osobie. Kochałem jej głos, jej zapach, jej dłonie i ją całą – podobała mi się. (śmiech…) Tak sobie teraz myślę, że o czym ja myślałem, że ją uratuje, że zostanę jej „wybawcą”? Może i coś rzeczywiście z tego by wyszło, tylko że zgubiła mnie moja pycha, moja arogancja, moja nerwowość, a także zbyt wysoka pewność siebie. Kasa chyba jednak może owładnąć człowieka (mam na myśli siebie), w świecie prostytucji jak masz kasę – to jesteś panem i właśnie to Cię zgubi…\nTrafiłem najpierw jako klient do niej, a potem u niej awansowałem, że odkrywała swoje tajemnice przede mną. Wiem jak się nazywa, wiem gdzie mieszka w 80% znam jej historię – ta historia jest bogata. Poznawałem ją do tego stopnia. aż mi kiedyś powiedziała: „Nie traktuje Cię jako klienta – inaczej na Ciebie patrzę” – pragnąłem to zawsze usłyszeć. Zamiast cierpliwie czekać na dalszy rozwój wydarzeń, to ja zacząłem się „chwalić” swoim życiem erotycznym przed nią, a kobieta tego najbardziej nie lubi… od tego momentu traktowała mnie z powrotem jak klienta.\nW zabawie erotycznej, czy samym seksie już nie pozwalała mi na moje (śmiech…) słodko-erotyczne fantazje – jak choćby ciepła czekolada na jej całym ciele, gdy była naga. Nigdy o tym nie pisałem, bo zawsze chciałem mieć odrobinkę prywatności z nią. Wylałem kiedyś na nią jogurt, była bita śmietana z truskawkami (śmiech…) miało się te pomysły. Przekrojoną truskawkę zawsze umieszczałem jej na pępku – podobało mi się to, do tego bita śmietana w sprayu. Było minęło – zostały wspomnienia, bardzo miłe wspomnienia. (śmiech…) Jestem dowodem na to, że 47latka w łóżku też potrafi „oczarować” człowieka. Nie wstydzę się, że byłem ze starszymi kobietami – tym bardziej tego nie żałuję. Bo każda baba jest taka sama, nie ważne ile ma wiosen na liczniku, każda chce się poczuć inaczej, każda ma fantazje i każda chce je zrealizować – tylko czasem odwagi brak.\nŻałuję, że jeszcze nigdy nie całowałem kobiety w usta – ja byłem całowany tylko, że nie odwzajemniłem tego pocałunku. Całowałem kobiety po szyi, piersiach, dłoniach, ale nigdy nie pocałowałem ich w usta – z prostytutkami było tak, że płaciłem im za usługę. Nie wyobrażam sobie, aby aktywną prostytutkę całować w usta – nigdy też nie pozwalam. Twierdza pod tytułem „usta” nigdy jeszcze nie została zdobyta. Chce zachować coś dla tej „jedynej” ryczącej czterdziestki (śmiech…) może kiedyś się trafi.\nŻałuję tego, że nigdy nie stworzyłem relacji z kobietą (śmiech…) bym ją „grzmocił”, każdej nocy za darmo. (śmiech…) Dobra, wiem to był chwyt poniżej pasa – ale nie znacie moich żartów? Prawda jest taka, że nikt ze mną nie będzie, bo na co komu do prywatnego życia ON (osoba niepełnosprawna) – możecie mówić, ale ja wiem swoje. Realistycznie patrzę na swoje szansę. U mnie jeszcze występuje jeden argument, który przemawia na korzyść mojej życiowej samotności – jaki? To, że mnie interesują starsze kobiety, a wiadomo jak to jest postrzegane – prawda? Młody chuj ćwiczy na starej piczy, zabawi się i zostawi, szuka sobie matki, jest z nią dla korzyści finansowych, jest z nią dla seksu… Nie chce mieć dziecka, bo ja wiem, że się nie nadaje do tej roli – jestem cholerykiem, nerwusem, ale też nie chciałbym być sam. Korzystanie z usług prostytutek do końca moich dni – chyba bym tak nie chciał, bo to nie jest szczyt moich marzeń. Potrzebuje kobiety nie tylko do seksu, ale przede wszystkim do życia, bo czuję się ogromnie samotnym facetem.\nA jak operacja się nie uda – to co wtedy? Trudno, przyjmę to na klatę – nie będę miał żalu, bo wiem, że spróbowałem. Będę i chyba jestem wdzięczny losowi, że mogłem tyle w życiu zobaczyć. Swojej mamie mówię, że jakby coś się stało – ma mnie oddać do domu opieki. A chęć „posiadania” kobiety – no cóż w życiu nie można mieć wszystkiego, ja i tak losu w moim odczuciu dużo dostałem.\nPiszę ten wpis 30 października o godzinie 18:23, wy go dopiero dziś widzicie. W ostatnim czasie jakoś nie specjalnie myślałem o operacji, którą mam mieć za mniej więcej za pół roku. Nie wiem skąd ten sen dzisiejszej nocy się zrodził, bo jak mam być szczery wczoraj do później godziny robiłem wpis „Październikowe szkolne zjazdy” – moją całą uwagę wczoraj pochłonęła profesorka z historii, bo to na niej się wczoraj koncentrowałem. Wcale bym się nie zdziwił gdybym miał z nią w śnie horror pt: „Nie przepuszczę Pana do następnej klasy” – ale, że Zakopane i operacja? I to jeszcze bardzo realistycznie – zresztą sami posłuchajcie:\nJestem na bloku operacyjnym – leżę już na stole. Widzę, że jestem pod narkozą, bo mam tą maskę z narkozą – tuż przy mnie, a może zaraz obok mnie stoi Pani anestezjolog. Brunetka do 170cm wzrostu na okularach – stoi tuż przy mnie. Moje ciało jest wywrócone na bok w taki sposób, że lekarze mają dostęp do mojego barku. Leżę – jest mi cholernie dobrze (śmiech…) i co dziwne jestem w tym śnie jakby świadomy, że mam operacje – niby czuję się na siłach, aby się budzić, lecz mimo, że chce – to nie mogę, bo głowa mi podpowiada „teraz chcesz się obudzić – zostań jeszcze chwilę!!!” Czuję łomoty, trzaski, jednak nie czuję bólu – myślę sobie autentycznie tak: „Co Wy się tak tam z tym pierdolicie – z życiem Panowie!” Nagle w tym śnie słyszę dźwięk piły, lekarz jeszcze dotyka mojej ręki i czuję jak zaczyna przykładać tą piłę do mięśni, czy mięsa, odczuwam to jak mi przecina tam – ręka mi opada. Cały czas jestem w śnie – widzę wszystko, niby mogę się podnieść – chce się podnieść, ale coś mi nie pozwala, gdyż czuję się w tym błogim śnie cholernie dobrze – jeszcze lepiej, niż przy kobiecie z którą mam orgazm – ciężko mi opisać ten stan, w którym się znajduje.\nTeraz wywracają mnie na plecy, młody lekarz mówi: „Jest problem, z wyprostowaniem ręki”, drugi starszy lekarz podchodzi i mówi „Pokaż mi to…” Co dziwne wie jak się nazywam – zna moje imię i mówi: „Marcin – prostuj rękę – prostuj mi kurwa tą rękę!!!” Naciska z własnym oporem na moją rękę i mówi: „O tak – prostuj ją” Teraz przyciska mi moje palce do swojej dłoni i na tym się obudziłem\n([*]) ([*]) ([*]) XXXX ([*]) ([*]) ([*])\nGdy wszystko jest ze szkła.\nOdchodzi któryś z nas…\nJestem w tym miejscu, w którym zawsze byłem – nigdy się nie zmienię!\nW Radymnie zawsze uchodziłem za człowieka bardzo skrytego, wręcz niedostępnego dla niektórych nauczycieli – ja jestem niedostępny… ja – zawsze byłem tymi opiniami trochę zaskoczony, ale może to prawda? Jeszcze pięć lat balem się reakcji otoczenia na moją osobę, bałem się wyrażać publicznie swoje myśli, bałem się tego, że zostanę wyśmiany, bałem się okazywać emocje, a największym powodem do wstydu był fakt mojej – nazywam to „odmienności seksualnej”\n(śmiech…) No tak tylko zaraz nie twórzcie teorii spiskowych, że jestem gejem – jak to czyni poseł Antonii Macierewicz na temat Smoleńska. Bo jak to komuś wytłumaczyć, że „stare dupy” komuś mogą się podobać bardziej niż te „młode dupy” – prawda? Jak przetłumaczyć komuś, że większą satysfakcje seksualną i większe doznania mam z kobietą +40? Ile ja na ten temat czytałem, ile miałem konsultacji w prywatnych gabinetach psychologicznych, w których zostawiałem 100zł za sesje – za każdym razem słyszałem to samo – zacytuje:\n„Mamy tutaj do czynienia z odmiennością seksualną, która to nie jest żadnym zaburzeniem w Pana psychice. Można to porównać do zegara i wskazówki – ma Pan teraz 24 lata, za 6 lat będzie Pan miał 30 lat. Te pańskie upodobania też ulegną zmianie, przesuną się bliżej kobiet +50. One już powinni się zmieniać u Pana, powinien Pan być bardziej otworzony na kontakty z kobietami 40-49lat. Osoby z taką „przypadłością” – umieśćmy to w bardzo duży cudzysłów – muszą to zaakceptować, bo inaczej będą się czuli niewolnikami swojego życia. Pan w swoim życiu nie szuka drugiej matki, Pan szuka życiowej partnerki! Czy Pan ją znajdzie – jeżeli będzie Pan bardzo silny nie ugnie się Pan presji z otoczenia i przy tym wszystkim będzie Pan wytrwały – znajdzie Pan kobietę, która Pana pokocha, natomiast ewentualne związki z młodymi kobietami będą się praktycznie zawsze kończyć porażką, bo Pan będzie się czuł człowiekiem nieszczęśliwym.”\nI wiecie, że tak jest – mimo iż nigdy nie byłem w związku z kobietą, nigdy też się nie całowałem, to na podstawie spotkania z młodą prostytutką, po prostu stwierdzam, że ten człowiek miał absolutną rację. Kocham dojrzałe kobiety, kocham rozmowy z nimi, kocham przebywać z nimi, kocham uprawiać z nimi seks, a potem z czystym sumieniem powiedzieć – patrząc jej w twarz „było zajebiście!”, czy „podobało mi się!” Dla mnie nie ma podziału pod tytułem: „bo Ty jesteś gorsza dla mnie…” – w czym starsza kobieta jest gorsza? Każda „piękność” – chce być dla tego kogoś wyjątkowa, zmysłowa, kochana – bez względu na wiek! Każda „brzydota” taka jak ja – ma marzenia i choć jestem mocno „zniewolony”, (choć nie lubię tego słowa) przez swoją dysfunkcjonalność to pragnę być kochanym. Ułożyć sobie życie tak jak ja tego pragnę – czy nie mam prawa do tego?\nJestem wdzięczny losowi za ten „policzek” od życia – jestem wdzięczny sam sobie, że dokładnie 5 lat temu stworzyłem ten mój życiowy zapis. (śmiech…) Jak tworzyłem go, to autentycznie lały mi się łzy po policzku – cholernie tęskniłem za Iwoną, wręcz zaklinałem tą rzeczywistość wtedy, aby wróciła na indywidualną pracę ze mną – nie wróciła, a ja przez ten cały czas, coraz bardziej pogrążałem się w życiowej samotności i „szlochu” Nie jestem już człowiekiem, który zakłada w życiu maski, bo wreszcie mogę to powiedzieć: „Kurwa! Jestem szczęśliwy, takim jakim jestem!” Jestem szczery – brutalny w tej prawdzie czasem, ale wyznaje zasadę –wolę bolesną prawdę niż kurewskie kłamstwo.\nNie wstydzę się tego – jakie swoje oblicze tutaj pokazuje. Znajdziecie tutaj historię człowieka, który nie boi się przyznać, że jest życiowym nerwusem, nie boję się przyznać do tego, że potrafię zamanifestować swoje niezadowolenie poprzez doniosły krzyk publicznie. Nie bałem się publicznie przyznać, że ja ten Marcin Góral to „damski bokser”, nie bałem się pokazać swojej samotności, swoich łez, swoich emocji, swojej głupiej tęsknoty za czymś nierealnym. Nie bałem się mówić o swoim życiu seksualnym publicznie, że „perfekcyjnym”, czy „doskonałym” francuskim kochankiem nigdy nie będę – mam tego świadomość. Nie boję również po tylu latach – wreszcie wyrazić swoje prawdziwe zdanie na temat nauczycieli – napisać za pośrednictwem moich własnych słów tego co o kim myślę – brutalny jestem, ale dosadnie szczery w tym co robię. Nie chce być gwiazdą, chce robić to co kocham czyli: pisać bloga, spotykać się z ludźmi, spotykać się z dojrzałymi kobietami (nie tylko za kasę). Chce być tym samym Góralem co zawsze.\nKocham siebie za to kim jestem – kocham swoje życie i siebie – tego kontrowersyjnego „Shreka”, którym mnie ziemia stworzyła – pytanie: „Czy Ty też mnie lubisz – choć odrobinkę?”\nZa dwa dni: Październikowe szkolne zjazdy – aktualizacja


Co biesiadują yorki by leniwie być?\nYorki współczesne zajebiście egzoteryczne bolończyki domowe. Ich posesorzy nieraz nie uznają sobie natomiast hecy, z tegoż kiedy zupełna egzystuje trafnie zbilansowana dieta rzeczonej nacji. Niniejsze, co posilają yorki, odrębni się od aktualnego, co zapychają menedżerowie własnych kategorii, choćby teraźniejszych o homologicznej doniosłości plus średnicy.\nPodczas wkomponowywania kuracje gwoli yorka o zwrócić mądrość przede którymkolwiek na ostatnie, w którym wieku jest pudel. Młodziutkie yorki osiągają cudzoziemskie opresje z spolegliwych ludzi. Stanowi teraźniejsze ekstra doskonała instrukcja, albowiem ułożenie dopuszczalnej żywienia zarówno dla młodych, kiedy tudzież dojrzalszych mediatorów krwie stanowi decydujący dopływ na ich progres plus późniejszy los uzdrowienia. Nadto dużych maklerów kategorii ujmuje się wszelkie husky, jakie przechodziły 10 miesięcy. Czym hodować nowofundlanda yorka, jaki przewyższył ostatnią możliwość?\nYork – dokarmianie samodzielnego glinę\nWariacja w odczuwaniu między terminem adolescencje a pełnoletności u yorka czerpie ważne notowanie. Bynajmniej zaledwie ze względu na wszechstronnie wyraźną wybredność yorków, lecz przede łącznym na światek ozdrowienia aktualnych czworonogich potworów. Przenikliwie wyłoniona głodówka przypływa przede wszystkim na prewencję przed awitaminozami dziąseł, jakie zwłaszcza krzywdzą wysłanników tejże rasy. Gustowne podejmowanie przyhamowuje również toki starzenia, co istnieje krańcowo rudymentarne obok yorków, ze bodźca na ich znaczną energię. Yorki więc odmiana, która żyje poniekąd do 20-21 latek, podczas jeśli następujące krwie egzystują circa 12-15 lat. O wówczas zadbać o ruską sanację faworyta, szczególnie jeśliby hoduje się w panoramie ponownie pełno grupowych latek.\nCo biesiadują yorki, by leniwie być?\nCo żarliwie jada york? Utrzymywanie winno uzasadniać się na zawiesinie niemało pięknych składników. Przede wszelkim węzłowe jest mięso dodatniej grupie. Że istnień zatem mięcho ordynarne, jako na przykład wieprzowina, i oraz ciało pochodzące z cert, na komentarz spośród łososia, jaki jest ważnym pochodzeniem białka.\nBezstronna żywność dla yorków BRIT CARE Niewybitnemu Grain-Free Yorkshire nieprzebrana jest w białko dodatkowo odarta istnieje karm zbożowych. Dzięki obecnemu posiada się nieodwracalność, że żywność powoduje armia doniosłych także należytych wycinków. Dwulicowość łososiem jest wtedy między dewiacyjnymi tuńczyk, tuk spośród kurczaka, algi a niezrozumiałe kawałki obszerne w nefeliny plus witaminy. JEGOMOŚCIA SINGLES Yorkshire Pork teraźniejsze spośród kolei żywność można w czynniki wieprzowe, jak nerki, wątróbki, centrum dodatkowo chrząstki, jakie czasami są pierwszorzędną opokę wypłaty statecznego yorka.\nGwoli utrzymania kwitnących dziąseł, przezroczystej szczeciny także dla odwleczenia toków starzenia należałoby przedkładać yorkowi paszę obdarzaną dla jego kategorii. ROYAL CANIN Yorkshire Terrier Adult wtedy treściwa strawa, która pracuje wszechstronnie oraz degustuje nawet srodze marudnym yorkom. Karma ROYAL CANIN Yorkshire nieprzebrana egzystuje w odrzuć spośród ogórecznika oraz biotynę, jakie oddają nadto czystą tudzież cudną grzywa psinę. Zatrzaskuje czasami pierwszorzędne cerusyty, gdy magnez, wapń, lub fosfor, które zaspokajają za dzielne zęby, kosteczce a przeguby.\nCzym dokarmiać ssaka yorka, a zielone ustronie czego wychodzić?\nWściekle istotne jest zarówno podanie dalekowzroczności na obecne, czego nie powinien gryźć york. Spaniel zachowywanie omawia kiedy kliszę zaś nie systematyzuje rzeczonego, co może mu zaszkodzić ewentualnie sceptycznie nakłonić na jego samopoczucie. Spośród niezawodnością nie przystaje mu zatem zapewniać czekolady natomiast niezależnych subtelności, jakie zatrzaskują gorszące materie dla kundli każdorazowej nacji. Niestety winno więcej interpretować się yorkowi resztek ze stolika, albowiem mogą one podrażnić chwiejny żołądek pointera.\nChodzi niniejsze odprawić przyganę na kwota ordynowanych działek, skoro yorki, jak legaci kategorii miniaturkowej stanowią nieobfite żołądki, które nie zbytnio rozumnie wskazują sobie ze wzywać szerokim pokarmem. Dojrzale nie wręczać im też elaboratów szczodrych w laktozę, gdyż widocznie ona wykonać biegunkę i tematy trawienne.\nCo to powinien podjadać york terrier? Podejmowanie tej kategorie nie należy do najłagodniejszych, natomiast utrzymując tylko kilku wartości ważna zagwarantować mu rozsądną i zbilansowaną głodówkę, bez jałowych szkopułów żołądkowych. Relewantne stanowi, żeby podsuwać mu dedykowaną karmy marki mocną w szczegóły niepodważalne gwoli aktualnej nacje tudzież piastować na efekty, które umieją zaszkodzić jego zdrowiu. Sowita dieta oddziałuje na odległość fatum yorków spójniki na ich trafne samopoczucie, oraz niniejsze wszak obejmuje się niewypowiedzianie.\nWZOREM ŚLEDZIĆ O PREKURSORKO URODZONE NIEUTRZYMANE


Primosten czerwiec 2010 - strona 4 | Cro.pl - Chorwacja Online\nnapisał(a) Pasjonat Chorwacji » 01.02.2011 21:28\nA na koniec krótki spacer uliczkami Primosten:\nPolecam wszystkim spacery po Primosten, zwłaszcza wieczorkiem, gdy "czarodziej" na rynku starego miasta wyczrowuje gałkowane lody. Kto go widział - ten wie Ja długo siedziałem i obserwowałem jak gościu niebywałe rzeczy wyprawiał z gałkami lodów zanim je podał kupującym, A poza tym - klimat starego miasta... niezapomniany.\nnapisał(a) maniust » 01.02.2011 21:38\nJak tak patrzę na te zdjęcia z Primosten to mam odczucie , że niektóre fotki to plagiat\nStaliśmy Pasjononat na tym samym kamieniu na niektórych zdjęciach.\n.....jak cóś to dla porównania zapraszam do mojej relacji.\nnapisał(a) Pasjonat Chorwacji » 01.02.2011 22:44\nBo Primosten, a zwłaszcza stara jego część, to małe miasteczko.\nA poza tym mamy, jak sądzę, podobny gust skoro podobały nam się i fotografowaliśmy podobne rzeczy .\nMam prośbę maniust - nie mogę znaleźć Twojej relacji. Podaj link, jestem nowy na Cro.pl i nie opanowałem jeszcze dokładnie tego forum.\nnapisał(a) maniust » 01.02.2011 22:57\nPasjonat Chorwacji napisał(a): Bo Primosten, a zwłaszcza stara jego część, to małe miasteczko.\nPodobne gusta ma 99 % Cromaniaków\nPasjonat Chorwacji napisał(a): Mam prośbę maniust - nie mogę znaleźć Twojej relacji. Podaj link, jestem nowy na Cro.pl i nie opanowałem jeszcze dokładnie tego forum.\nA proszę cie bardzo Relacja pod wpływem wypadku\nMiłego czytania ...ale jest tyle fajniejszych relacji\nnapisał(a) Pasjonat Chorwacji » 01.02.2011 23:03\nnapisał(a) beagm » 02.05.2011 19:05\nDzięki za rozwinięcie wątku o Primosten, w tym roku czas na Brelę lub Baska Voda.\nnapisał(a) anubis2423 » 06.05.2011 17:37\nwitam zdjęcia bardzo ładne co tu dużo mówić nie ważne w którym rejonie się będzie,ważne że w Chorwacji pozdro\nnapisał(a) beagm » 13.04.2015 14:25\nJeszcze kilka odnalezionych zdjęć z Primosten\nPrimosten czerwiec 2010 - strona 4


Dwa Centra Muzyki w Krakowie? Sejmik apeluje do prezydenta, a ten mówi, że już jest po dyskusji - KRKnews\nCzy w Krakowie powstaną dwa Centra Muzyki? Jedno na Grzegórzkach, budowane przez województwo małopolskie, a drugie w Cichym Kąciku, stawiane przez miasto Kraków? Wszystko na to wskazuje. Wprawdzie sejmik małopolski zaapelował właśnie do prezydenta o powrót do wspólnej inwestycji na Grzegórzkach, ale Jacek Majchrowski uważa, że jest już po dyskusji w tej sprawie.\nScenariusz, w którym w Krakowie będą budowane dwa Centra Muzyki, staje się coraz bardziej realny. Miasto chce budować obiekt dla swoich orkiestr w Cichym Kąciku. Województwo nadal snuje plany dotyczące Centrum Muzyki na Grzegórzkach. Na powrót do jednej, wspólnej inwestycji nie ma już chyba żadnych szans.\nSejmik jeszcze apeluje\nNa poniedziałkowej (28 grudnia 2020) sesji Sejmiku Województwa Małopolskiego radni przyjęli oświadczenie w sprawie budowy Centrum Muzyki w Krakowie. To apel o powrót do wspólnej inwestycji miasta i województwa.\n„Województwo Małopolskie podtrzymuje chęć wspólnej z Gminą Miejską Kraków realizacji przedsięwzięcia, ale w dotychczasowej formie tj. w postaci jednego wspólnego budynku będącego siedzibą trzech krakowskich orkiestr: Capella Cracoviensis, Sinfonietta Cracovia oraz Filharmonii Krakowskiej, zlokalizowanego na Grzegórzkach – przyszłej Dzielnicy Muzyki” – czytamy w przyjętym oświadczeniu, przygotowanym przez radnych PiS.\nRozwoju Województwa Małopolskiego oraz przyszłe korzyści dla mieszkańców Krakowa i regionu całej Małopolski związane z powstaniem Centrum Muzyki w Krakowie oświadcza z pełną stanowczością, że nigdy nie porzucił idei i nie zrezygnował z budowy Centrum Muzyki na Grzegórzkach.\nWojewództwo Małopolskie złożyło wniosek o uzyskanie dofinansowania inwestycji z Krajowego Planu Odbudowy (KPO), który uzyskał pozytywną opinię z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. „Samorząd Województwa Małopolskiego nigdy nie wycofał się z realizacji zamierzenia, a wręcz przeciwnie, dołożył wszelkich starań i podejmuje dalsze kroki w celu uzyskania finansowania tak zaawansowanej i ważnej dla wszystkich inwestycji” – oświadczył sejmik.\nJuż jest po obiedzie\nNa apel ekspresowo odpowiedział prezydent Krakowa Jacek Majchrowski. We wtorkowej rozmowie w Radiu Kraków stwierdził, że dyskusji o powrocie do wspólnej inwestycji już nie będzie.\n– My chcemy wybudować Centrum Muzyki. Zrobiliśmy harmonogram, który jest trzymany co do dnia. To drugie Centrum Muzyki się rozchodzi. Miała być Akademia Muzyczna, nic nie ma. Miało być centrum wspólne miasta i województwa, konkursu nie ma. My jesteśmy po konkursie, w trakcie projektowania – mówił prezydent w Radiu Kraków.\nPytany, czy możliwa jest zmiana decyzji, jeśli okaże się, że marszałek uzyska 100 proc. dofinansowania do Centrum Muzyki na Grzegórzkach, Jacek Majchrowski odpowiedział: To byłaby taka sytuacja, że mamy finansowanie, nie mamy budowy. My idziemy w kierunku budowy.\nMore : centrum muzyki, dwa centra muzyki w krakowie, prezydent Krakowa, sejmik województwa małopolskiego\nKoronawirus - 29 grudnia 2020. Duży wzrost liczby zakażeń i zgonów\nWandale oblali farbą pomnik sanitariuszki AK Danuty Siedzikówny „Inki”, który znajduje się w Parku Jordana. Krakowski pomnik sanitariuszki skazanej na karę śmierci za działania...\nJak poinformował Zarząd Zieleni Miejskiej w Krakowie w czerwcu zostanie otwarta Naturalna Strefa Relaksu, projekt realizowany w ramach Budżetu Obywatelskiego miasta. „Ogród powstaje w...\nW końcu będzie bezpiecznie! Kolejny krok w kierunku budowy węzła w Jaworniku\nGDDKiA podpisała umowę na opracowanie kompleksowej dokumentacji projektowej dla budowy węzła drogowego w Jaworniku. Teraz konsorcjum firm MPRB (lider), Mosty Kraków, MP Infra zajmie się...


Doktor Strange - Jessica Chastain mogła zagrać Palmer. Dlaczego odmówiła? - naEKRANIE.pl\nPostać Christine Palmer w filmie Doktor Strange zagrała Rachel McAdams, ale faworytką twórców była Jessica Chastain. Scenarzysta zdradził, dlaczego aktorka odmówiła.\nAdam Siennica 29 marca 2020 o 12:43\nChristine Palmer okazała się dla wielu rozczarowującą postacią w filmie Doktor Strange, ponieważ nie była ona pielęgniarką, którą fani komiksów oczekiwali (tzw. Night Nurse), ale po prostu miłością tytułowego bohatera. Wiemy też, że raczej jej już nie zobaczymy, ponieważ ogłoszono brak tej postaci w sequelu.\nC. Robert Cargill, scenarzysta Doktora Strange'a, w nowym wywiadzie udzielonym portalowi Junkfood Cinema wyjawił, że rolę prawie dostała Jessica Chastain. Okazuje się, że reżyser Scott Derrickson spotkał się z aktorką i rozmawiali o roli Christine Palmer, którą Chastain ostatecznie odrzuciła.\n- Mówiła coś w stylu: "Posłuchaj, ten projekt brzmi nadzwyczajnie i chętnie bym zagrała, ale mam tylko jedną szansę występu w filmie Marvela i zostania postacią z Marvela. Trenowałam balet i bardzo chcę mieć pelerynę". To było najfajniejsze odmówienie roli o jakim słyszałem. Chciała zagrać w filmie Marvela, ale chciała zostać superbohaterką, a nie twardą pielęgniarką - tłumaczy.\nBiorąc pod uwagę oczekiwania Jessiki Chastain wobec tego, co chce zrobić w Marvelu, można wyciągnąć wniosek, że aktorka żałuje wyboru roli w X-Men: Mrocznej Phoenix. Chastain była bardzo krytykowana za fatalną rolę czarnego charakteru, a wszyscy wiemy, że jest to aktorka wybitna.\nNie jest jednak wykluczone, że prędzej czy później trafi do MCU w zupełnie innej roli.


regulamin - Najlepszej jakości doboki i akcesoria Taekwondo\nDoboki - stroje treningowe WTF\nDresy, bluzy, kurtki, koszulki\nREGULAMIN SKLEPU INTERNETOWEGO Dobok.pl\nWłaścicielem sklepu internetowego Dobok.pl jest:\nul. Gregorkiewicza 76\n1. Sklep internetowy Dobok.pl prowadzi sprzedaż towarów poprzez sieć internetową\n2. Oferta sklepu jest ograniczona terytorialnie do terenu Polski, Czech i Słowacji\n7. Realizacja zamówienia rozpoczyna się w momencie zaksięgowania wpłaty na koncie bankowym firmy JODAN w przypadku płatności przelewem, bądź w przypadku potwierdzenia danych z formularza zamówieniowego w przypadku płatności za pobraniem.\n8. Wysyłka towarów następuje w przeciągu maksymalnie 7 do 21 dni roboczych od rozpoczęcia realizacji zamówienia\n9. Zamówienie zostanie zrealizowane pod warunkiem, że towar zamówiony znajduje się w magazynie lub u dostawców sklepu. W przeciwnym wypadku klient jest informowany o zaistniałej sytuacji i podejmowane są rozmowy na temat dalszej realizacji zamówienia (przedłużenie czasu realizacji bądź anulowanie zamówienia).\n10. Klient może wprowadzać korekty w zamówieniu poprzez kontakt z obsługą techniczną sklepu do czasu wystawienia rachunku za zakupiony towar.\n11. Anulowania zamówienia można dokonać w formie pisemnej (również e-mail) lub telefonicznie\na) w przypadku dokonania przedpłaty należy podać nr konta oraz dane posiadacza konta w celu zwrotu uprzednio wpłaconej kwoty.\n12. Klientowi przysługuje możliwość zwrotu zakupionego towaru w terminie 10 dni od daty otrzymania przesyłki, bez podania przyczyn, pod warunkiem, że towar nie nosi śladów użytkowania.\n12. Zamawiane towary dostarczane na różne sposoby zgodnie z obowiązującym cennikiem\n-Poczta Polska - cena przesyłki 25zł\n- kurier DPD - 21zł\nb) w przypadku dokoniania przedpłaty na nasze konto: mBIZNES Konto 24 1140 2004 0000 3402 7414 5888\n-Poczta-Polska - paczka 15zł\n-Poczta Polska - list polecony 9zł\n-DPD- przesyłka kurierska - 16zł\n-In-Post - paczka -10zł (uwaga usługa możliwa jedynie w niektórych miejscowościach)\nPrzy dokonaniu zakupów na kwotę powyżej 700zł przesyłka na nasz koszt!\na) przedpłata - płatność przelewem po akceptacji zamówienia przez firmę JODAN a przed wysłaniem towaru do klienta. Płatność należy uregulować na konto firmy JODAN podane poniżej a w tytule przelewu należy wpisać numer ID zamówienia oraz nazwisko zamawiającego.\nKonto nr: mBIZNES Konto 24 1140 2004 0000 3402 7414 5888\nJODAN 83-050 Bielkówko ul. Gregorkiewicza 76\n14. Rachunek zakupu zostanie wystawiona dla podmiotu gospodarczego po podaniu następujących danych w formularzu: nazwy firmy, adresu oraz numeru NIP zgodnie ze stanem rzeczywistym.\n15. Wszelkie produkty sprzedawane przez firmę JODAN są produktami fabrycznie nowymi. Produkty posiadają 24 miesięczną gwarancję producenta\n16. W przypadku towarów wadliwych, uszkodzonych fabrycznie bądź niekompletnych gwarantujemy ich wymianę na towar wolny od wad. W przypadku wyczerpania zapasów, sklep gwarantuje zamianę na inne produkty bądź ekwiwalent pieniężny w wysokości zamówionego towaru.\n17. Jeżeli po otrzymaniu towaru klient zauważy w nim wady techniczne lub inne niesprawności towar w ramach reklamacji należy odesłać wraz na adres: JODAN 83-050 Bielkówko ul. Gregorkiewicza 76. Koszty wysyłki reklamowanego towaru zostaną zwrócone klientowi zaraz po rozpatrzeniu reklamacji.\n18. Gwarancja produktów nie obejmuje: naturalnego zużycia materiałów w czasie eksploatacji, uszkodzeń mechanicznych.\n19. W przypadku uszkodzenia towaru w okresie gwarancyjnym prosimy o kontakt telefoniczny z serwisem, przed wysyłką towaru w ramach naprawy gwarancyjnej.\n20. Sklep działa zgodnie z wymogami Ustawy z dn. 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych. Dostęp do danych osobistych ma jedynie firma JODAN, która nie odstępuje tych informacji podmiotom trzecim. Wszyscy Klienci mają dostęp do swoich danych - mogą je weryfikować, modyfikować i usuwać.\n21. Wszelkie informacje na temat sprzętu w ofercie Sklepu są zgodne z danymi katalogowymi producentów.\n24. Wyłącznym właścicielem praw autorskich do opisów produktów, zdjęć oraz wszelkich innych materiałów znajdujących się na stronach sklepu internetowego jest firma JODAN Zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim jakiekolwiek kopiowanie, rozpowszechnianie (we fragmentach, lub w całości) zamieszczonych opisów oraz zdjęć bez zgody właściciela będzie traktowane jako naruszenie praw autorskich właściciela tychże materiałów.\nCopyright © 2009 doboki.pl


Polskie Radio RDC poszerza program dla Siedlec\nOd środy 16 października br. Polskie Radio RDC rozszerza zakres rozszczepień programowych w Siedlcach. Słuchacze z tego miasta i okolic będą mogli słuchać dwóch nowych audycji poświęconych ich sprawom.\nProgram emitowany w środy o godzinie 20.00 będzie prowadzony przez dziennikarza RDC w Siedlcach Tomasza Marciniuka i poświęcony sprawom samorządowym oraz polityce lokalnej. Z kolei w piątkowych audycjach nadawanych o godz. 14.00 Agnieszka Pasztor będzie mówić o siedleckich wydarzeniach kulturalnych.\nOd czerwca br. Polskie Radio RDC nadaje też serwisy lokalne dla mieszkańców Siedlec oraz Płocka. Początkowo były to trzy emisje poranne, od 2 września br. jest już ich sześć: rano o 6.30, 7.30, 8.30 oraz po południu o 15:30, 16:30 i 17:30.\nW siedleckim biurze terenowym Polskiego Radia RDC pracuje obecnie trzech dziennikarzy, poza Tomaszem Marciniukiem i Agnieszką Pasztor w zespole jest jeszcze Łukasz Pastor. Stacja w tym mieście nadaje na częstotliwości 103,4 FM.\nJak podaje nadawca, wprowadzone rozszczepienia lokalne są elementem strategii Polskiego Radia RDC. Pozwalają one sprostać zróżnicowanym potrzebom mieszkańców poszczególnych obszarów Mazowsza oraz realizować nowocześnie rozumianą misję mediów publicznych. Stacja planuje dalsze poszerzenie rozszczepień lokalnych.\nZ danych Radio Track wynika, że średni udział Polskiego Radia RDC w Warszawie w okresie od lipca do września br. wyniósł 0,7 proc. (dowiedz się więcej).\nDołącz do dyskusji: Polskie Radio RDC poszerza program dla Siedlec\nTo dlaczego RMF nie może się rozszczepiać????\nA co RMF ma rozszczepiać? Wielką kumulacje w wersji lokalnej?\nPrzykład Eski Siedlce na rozszczepianie programu jest dobry. In minus może być tylko miernota treści w serwisach lokalnych i w esce i w rdc. A RMF może wejść do Siedlec z maxem.\nnawet rozszczepianie programu nie pomoże RDC.\nrok temu (fala lipiec-wrzesień2012) RDC słuchało codziennie 73 tysiące osób, teraz (fala lipiec-wrzesień2013) słucha już tylko 42 tysiące.\nSukces goni sukces!!!!\nEwa Wanat: "Dziś zasięg dzienny RDC to nieco poniżej 70 tys. słuchaczy. Będziemy z całym zespołem RDC ciężko, twórczo i z pasją pracować, żebyśmy na koniec 2014 roku mieli ok. 140 tys. To jest do zrobienia."\nJuż prawie zrobione, 40 tys. już jest, jeszcze tylko 1 z przodu i będzie dobrze.


Pojazd wypadł z drogi i uderzył w ogrodzenie posesji (zdjęcia) : Lublin112.pl – Wiadomości z Lublina i regionu. Ważne informacje z kraju\nPojazd wypadł z drogi i uderzył w ogrodzenie posesji (zdjęcia) 18:50 24-05-2021\nDo zdarzenia doszło w minioną sobotę przed godziną 10 w miejscowości Ostrówki w gminie Wohyń w powiecie radzyńskim. Służby ratunkowe otrzymały zgłoszenie, z którego wynikało, że auto osobowe wypadło z drogi i uderzyło w grodzenie jednej z posesji.\nNa miejscu interweniowała straż pożarna z Radzynia Podlaskiego i Wohynia, zespół ratownictwa medycznego oraz policja. Jak się okazało w zdarzeniu nikt poważnie nie ucierpiał.\nDziałania strażaków polegały na zabezpieczeniu miejsca zdarzenia oraz odłączeniu napięcia w uszkodzonym pojeździe. Policjanci ustalają szczegółowe okoliczności kolizji.\nJasio (z III d) 25 maja 2021 o 07:39\nKiedyś przy podobnym zdarzeniu już pisałem o solidnym zabezpieczeniu posesji od strony dróg, przed zapędami „męczenników” motoryzacji… ale nic się nie zmieniło więc powtórzę:\nPłoty z gęsto ustawionymi słupkami z żelbetu, albo stalowymi (można tu wykorzystać szyny z likwidowanych linii kolejowych). W szczególnie narażonych miejscach np. na źle wyprofilowanych łukach gdzie wiadomo że wcześniej czy później jakiś posiadacz prawa jazdy „zapomni” skręcić, a w przedłużeniu trasa wiedzie przez okno sypialni na oborę można z byłego Wału Atlantyckiego odkupić betonowe zapory przeciwczołgowe.\nSadzenie drzew odradzam bo zanim urosną to chałupy nie będziesz miał/a.


Wyżywienie i zakwaterowanie oraz podwójne gospodarstwo domowe\nMożliwe jest mieszkanie w innym kraju UE lub EOG i jednocześnie praca w Danii, ale są rzeczy, o których należy pamiętać\nJeśli pracujesz w Danii, mając adres w swoim kraju, jesteś osobą dojeżdżającą do pracy za granicą i masz specjalne prawa i wyzwania. Więcej informacji na temat osób dojeżdżających do pracy za granicą można znaleźć w języku angielskim tutaj: https://lifeindenmark.borger.dk/\nPodatek i numer identyfikacyjny\nStosunkowo łatwo można uzyskać tak zwany numer identyfikacji podatkowej (Skate CPR).\nWystarczy postępować zgodnie z tym przewodnikiem, który jest w języku polskim. Musisz załączyć umowę o pracę od pracodawcy.\nSpecjalna żółta karta\nPo otrzymaniu numeru identyfikacji podatkowej możesz również uzyskać specjalną kartę zdrowia (żółta karta) i niebieską kartę UE. Możesz ubiegać się o kartę za pośrednictwem tej witryny w języku angielskim. Musisz załączyć umowę o pracę od pracodawcy.\nPo otrzymaniu specjalnej żółtej karty otrzymasz także formularz o nazwie E106, który zostanie przekazany organom zdrowia w kraju ojczystym. W Polsce jest to NFZ. Nie musisz więc płacić ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce, a to Dania pokrywa koszty leczenia, dopóki tu pracujesz. Jeśli nie otrzymasz tego dokumentu, nie będziesz w stanie udowodnić, że to Dania musi zapłacić i ryzykujesz, że będziesz musiał zapłacić z własnej kieszeni.\nChoroba i wypadek w pracy\nJeśli doznałeś obrażeń w pracy lub zachorowałeś podczas pracy w Danii, podlegasz pod duńskie przepisy o zasiłku chorobowym. BJMF zatrudnił dwóch pracowników socjalnych, którzy pomagają naszym członkom w razie choroby i obrażeń.\nJeśli nie masz przypisanego lekarza na specjalnej żółtej karcie, musisz sam go wybrać, kiedy tego potrzebujesz. Ważne jest, aby uzyskać pisemne oświadczenie lekarza duńskiego lub z kraju ojczystego, na temat obrażeń przy pracy, aby ubiegać się o odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy. Możesz przeczytać więcej na ten temat tutaj: https://tema.3f.dk/pl/bjmfimmigrant/health-and-safety-at-work\nMożesz otrzymywać duńskie świadczenia dla bezrobotnych tylko jeśli masz adres w Danii. Nie znamy zasad dotyczących świadczeń dla bezrobotnych poza Danią, ale zachęcamy do zbadania, czy możesz otrzymać zasiłek dla bezrobotnych w swoim kraju rodzinnym, jeśli stracisz pracę w Danii.\nMożesz zapisać się do A-kasse i nabywać prawo do ubezpieczenia od bezrobocia nie posiadając duńskiego adresu. Jednak, żeby zacząć pobierać świadczenia z tytułu ubezpieczenia od bezrobocia, musisz być zameldowany w Danii.


Jesteś tutaj: Home / Magistrala Bajkalsko-Amurska / Magistrala Bajkalsko-Amurska, 13 dni\nKrasnojarsk nad Jenisejem\nTajszet - rosyjska bania gościnność pośrodku Syberii\nSewierobajkalsk nad Bajkałem\nMagistrala Bajkalsko-Amurska – podróż koleją między Jeziorem Bajkał a Pacyfikiem, ważne strategicznie dla Rosji odgałęzienie linii transsyberyjskiej\nTajszet – wieś na Syberii, stacja początkowa Magistrali, ważny węzeł kolejowy\nSewierobajkalsk – drugie co do wielkości miasto Republiki Burjacji\nJezioro Bajkał – perła Syberii, najstarsze i najgłębsze jezioro słodkowodne świata\nEwenkowie – rdzenna ludność etniczna, wizyta w wiosce zamieszkiwanej przez Ewenków (ludy myśliwsko-zbierackie)\nGorące źródła i krótki program odnowy biologicznej\nKomsomolsk nad Amurem – kulturalne i przemysłowe centrum Dalekiego Wschodu\nWładywostok – najważniejsze rosyjskie miasto portowe na Pacyfiku\n1 dzień: Lot do Krasnojarska.\n2 dzień: Rano lądowanie w Krasnojarsku. To pięknie położone na lewym brzegu rzeki Jenisej miasto założone zostało w roku 1628 jako fort w czasie kolonizacji Syberii. Jenisej jest najbogatszą w wodę rzeką w Rosji. Zwiedzimy dziś miasto i jego jakże ciekawe okolice: słynny rezerwat przyrody „Stolbi” lub alternatywnie jedno z największych na świecie krasnojarskie jezioro zaporowe z jedną z największych w świecie elektrowni wodnych. Nocleg w Krasnojarsku.\n3 dzień: Rano odjazd do Tajszetu. Podróż pociągiem trwa około 6-7 godzin. Po przyjeździe po południu będzie możliwość wypróbowania rosyjskiej sauny (banii) i zjedzenia kolacji u zaprzyjaźnionej rodziny. Nocleg w Tajszecie.\n4 dzień: Tajszet leży na środku Syberii – w połowie drogi między Moskwą a Pekinem i jest ważnym węzłem kolejowym Syberii na trasie transsyberyjskiej. To tutaj ma swój początek jej odnoga – Magistrala Bajkalsko-Amurska, którą będą mieli Państwo możliwość w całości zobaczyć. W Tajszecie będzie dodatkowo możliwość zobaczenia kulis życia na Syberii, czeka Państwa także wycieczka do wioski syberyjskiej Birjuzińsk, gdzie możliwy będzie piknik nad rzeką Birjuza. Jeśli wystarczy czasu, zobaczymy dodatkowo lokalne muzeum, rynek i szkołę podstawową w Tajszecie. Po obiedzie odjazd pociągiem do Sewierobajkalska.\nSewierobajkalsk, Jezioro Bajkał\n5 dzień: Przyjazd około południa. Dziś mogą Państwo odpocząć i rzucić okiem na miasteczko położone tuż nad Bajkałem. Nocleg w Sewierobajkalsku.\n6 dzień: Wycieczka do wioski Chołodnoje, w której żyją Ewenkowie – rdzenna ludność etniczna tych regionów Syberii. Wizyta w lokalnym centrum etnicznym, gorące źródła i krótki program odnowy biologicznej. Świadomość ludności Ewenków jest w dużej mierze kształtowana przez szamanizm – pojęcie szamana pochodzi z języka Ewenków. Obecnie żyje w Rosji około 35.000 Ewenków. Nocleg w Sewierobajkalsku.\n7 dzień: Około południa odjazd pociągiem do Tyndy.\n8 dzień: Po południu przyjazd do Tyndy – stolicy Magistrali Bajkalsko-Amurskiej. Miejscowość ma zaledwie 35.000 mieszkańców i powstała dopiero na początku XX wieku w związku z pracami budowlanymi przy Magistrali Bajkalsko-Amurskiej. W latach 90-tych ubiegłego stulecia populacja miasta drastycznie zmalała z powodu regionalnego kryzysu gospodarczego (wówczas w Tyndzie mieszkało 60.000 ludzi). Pomimo, że jest ważnym miastem na tej trasie, Tynda nie jest absolutnie ośrodkiem turystycznym, co jest powodem braku jakiejkolwiek infrastruktury turystycznej. Nie ma tutaj żadnego hotelu, który pozwala na rezerwację noclegu na zagraniczne nazwisko. Dlatego zaraz po przyjeździe przesiądą się Państwo na drugi pociąg do Komsomolska (przesiadka trwa 20 minut).\n9 dzień: Podróż pociągiem przez rosyjski Daleki Wschód.\n10 dzień: Rano przyjazd do Komsomolska nad Amurem – dużego miasta i centrum kulturalnego na Dalekim Wschodzie. Komsomolsk posiada 250.000 mieszkańców i jest oddalony od wybrzeża zaledwie o 300 km. Ze względu na port rzeczny na rzece Amur oraz lotnisko jest on również ważnym ośrodkiem przemysłowym Dalekiego Wschodu. Za rządów Stalina mieścił się tutaj jeden z największych gułagów na Dalekim Wschodzie Rosji. Nocleg w Komsomolsku.\n11 dzień: Rano odjazd pociągiem do Władywostoku.\n12 dzień: Przyjazd do Władywostoku nad ranem. Zwiedzanie miasta – zobaczymy m.in. największy rosyjski port morski na Pacyfiku wraz z położoną pośród wzgórz zatoką Złoty Róg i pojedziemy na Wyspę Rosyjską, która od 2012 roku jest dostępna drogą lądową – mostem wantowym (podwieszonym). Długość najdłuższego przęsła wynosi ponad 1 km, a całkowita długość mostu to ponad 3 km. Po południu czas wolny. Nocleg we Władywostoku.\n13 dzień: Powrót.\nPakiet ekonomiczny: 749 €\n-> hostele i kwatery prywatne w centrum\nPakiet standardowy: 945 €\nPakiet komfortowy: 1.425 €\n-> bilety kolejowe 1 klasy (przedział 4-osobowy dla 2 osób)\n☑ bilety zgodnie z trasą i wybranym pakietem\n☑ transfery z/na dworzec kolejowy w Tajszecie\n☑ wiza rosyjska\nZwiedzanie z lokalnymi przewodnikami: 645 €\nTransfery: 280 €\n-> pakiet ekonomiczny: 129 €\n-> pakiet standardowy: 145 €\n-> pakiet komfortowy: 155 €\nNa trasie Magistrali Bajkalsko-Amurskiej kursuje niewiele pociągów. Dlatego też podczas tej wycieczki wybór pociągów jest niewielki. Należy wyjść z założenia, że na większości odcinków kursuje maksymalnie jeden pociąg dziennie.\nO ile jednak na danym odcinku trasy mamy do wyboru więcej niż jeden pociąg, to przy wyborze połączeń kierujemy się przede wszystkim dogodnymi godzinami odjazdu i przyjazdu. Jest to o wiele ważniejsze niż wybieranie na przejazd najlepszych pociągów firmowych, niezależnie od ich rozkładu jazdy. Przejazd najlepszym pociągiem liniowym na niewiele się zda, jeśli odjazd nastąpi o 2.30 w nocy i przyjazd nastepnego dnia o 4.50 nad ranem. Podróż nieco starszym pociągiem niefirmowym, ale w dogodnych godzinach będzie z pewnością mniej męcząca. Komfort jazdy zależy bowiem nie tylko od jakości pociągu, ale przede wszystkim od tego, czy będą Państwo wyspani i będą mogli dzięki temu cieszyć się podróżą i programem zwiedzania następnego dnia.\nDodatkowo pociągi kursujące na trasie Bajkalsko-Amurskiej nie dysponują wszystkimi klasami wagonów. Przykładowo niedostępne są wagony 1 klasy z przedziałami 2-osobowymi. Z tego powodu osoby, które chciałyby mieć we dwójkę przedział tylko dla siebie, muszą wykupić cały przedział 4-osobowy.\nZa dopłatą możliwe jest zamówienie całego przedziału 4-osobowego do wyłącznej dyspozycji 3, 2 lub 1 osoby. Z tej możliwości mogą zatem skorzystać podróżujący razem znajomi lub rodzina. Nie we wszystkich krajach jest to możliwe – przykładowo koleje w Chinach i Indiach nie przewidują takiej opcji ze względu na zbyt dużą liczbę pasażerów w stosunku do miejsc w pociągach.\nWładywostok Hostel Filin i Sova – w ścisłym centrum, 800 m od dworca kolejowego i tylko 5 minut na pieszo od wybrzeża\nKrasnojarsk, Hostel Sib Tour Guide\nKrasnojarsk, przykład pokoju hostelowego\nTajszet, Hotel Biryusa\nSewierobajkalsk, Hotel Zolotaya Rybka\nZolotaya Rybka, przykład pokoju\nKomsomolsk, przykład pokoju\nKomsomolsk, pokój o podwyższonym standardzie\nWładywostok, Hostel Filin i Sova\nFilin i Sova, przykład pokoju\nKrasnojarsk Hotel Krasnojarsk – w ścisłym centrum, ok. 2 km od dworca kolejowego i bardzo blisko rzeki Jenissej (dworzec kolejowy w Krasnojarsku jest położony poza centrum miasta)\nKomsomolsk Hotel Voskhod – centrum miasta\nHotel Krasnoyarsk, przykład pokoju\nBiryusa, recepcja hotelowa\nBiryusa, przykład pokoju\nSewierobajkalsk, Hotel Aurora\nAurora, widok z okna hotelowego\nHotel Aurora, restauracja\nHotel Aurora, przykład pokoju\nHotel Zhemchuzhina, lobby\nHotel Zhemchuzhina, przykład pokoju\nKrasnojarsk, Hotel Soft\nHotel Soft, restauracja\nHotel Soft, przykład pokoju\nHotel Biryusa, przykład pokoju\nKomsomolsk, pokój podwyższonej kategorii\nHotel Azimut, lobby\nPełnowartościowe i zróżnicowane śniadanie zapewnia dobry start każdego dnia. Dzięki niemu uczestniczenie w intensywnym programie zwiedzania nie będzie dla Państwa dużym wyzwaniem, lecz czystą przyjemnością. Zapewnione w hotelach i kwaterach dobre śniadanie ułatwia poza tym logistykę na początku dnia – można przy nim przeanalizować i ustalić plan zwiedzania. Uwaga – pakiet ekonomiczny nie zawiera codziennych śniadań, gdyż hostele zwykle ich nie oferują. Na miejscu w budynku dostępna jest jednak zwykle wspólna dobrze wyposażona kuchnia. Ponadto nie wszystkie hotele na trasie Bajkalsko-Amurskiej zapewniają śniadania w formie bufetu.\nWycieczka jest możliwa w dowolnie wybranym terminie (także zimą). Ze względu na rozkład jazdy pociągów początek wycieczki jest możliwy w każdy dzień nieparzysty meisiąca. Latem liczba biletów jest znacznie ograniczona – polecamy przysłanie zamówienia najpóźniej na 10 miesięcy przed podróżą.\nPakiet komfortowy: Ze względu na brak wagonów 1 klasy na większości odcinków trasy wykupione zostaną przedziały 2 klasy do wyłącznej dyspozycji 2 osób.\n+ przejazd dalej do Ułan Ude + dalej do Japonii + Korea Północna


Pasujące, rodzinne piżamy – Double Look\nDzieci, szczególnie te najmłodsze, uwielbiają bawić się w naśladowanie. Dlatego też kilkulatki szczególnie ucieszą się, gdy będą mogły nosić odzież podobną do tej, którą posiadają ich rodzice. Jedną z takich opcji jest nocna bielizna.\nSen to nie tylko łóżko\nAby móc komfortowo wypocząć, konieczne jest nie tylko wygodne łóżko, ale również odzież na noc. Piżama dla mamy i córki https://www.xoxoxo.pl/kolekcja/pizamy-dla-mamy-i-corki stanowi świetny pomysł na podarunek dla bliskich osób. W takim zestawie zarówno mama jak i jej dziecko z pewnością komfortowo wypoczną, czując podświadomie bliskość drugiej osoby.\nCo więcej, w dobie rosnącej popularności rodzinnych sesji, piżama dla mamy i córeczki może być świetnym pomysłem na kilka fotek w domowym zaciszu. To doskonała pamiątka, która po latach pozwoli na przyjemne wspominanie wspólnie spędzonych chwil.\nJak wybrać piżamy?\nPrzede wszystkim – należy odpowiednio dobrać rozmiar, pamiętając jednocześnie że oznaczenia na odzieży są jedynie orientacyjne. Rozmiar 2-3 lata wcale nie musi pasować na dziecko w tym wieku, dlatego też dobrze jest mieć ze sobą w sklepie jakąś odzież dziewczynki lub po prostu dokładnie ją zmierzyć przed zakupem.\nW przypadku piżamy dla mamy wybór jest nieco prostszy, gdyż łatwiej jest ocenić rozmiar. Dopasowane do siebie piżamy mogą nosić rozmaite nadruki, najprostszy napis „mama” i „córka” lub zupełnie inne aplikacje. Istotnym jest, by wybrać produkt wysokiej jakości, który nie uszkodzi się podczas prania.