Jak z klasą korzystać z sauny - Łukasz Kielban\nZ saun ludzie korzystają już od tysięcy lat, a Finowie uczynili z nich nawet jeden z kluczowych elementów ich kultury. Zalety saunowania są bowiem niezaprzeczalne. Pomaga rozluźnić mięśnie, oczyścić organizm z toksyn i uelastycznić skórę. Ponadto poprawia krążenie, obniża ciśnienie i reguluje tętno. Przyspiesza też spalanie kalorii i zwiększa odporność organizmu. Poza tym sauna pomaga odpocząć, odprężyć się i zredukować stres. Podczas sesji organizm uwalnia więcej endorfin, co dodatkowo poprawia nastrój.\nZwyczajnie trudno przecenić jej dobroczynny wpływ na zdrowie.\nKorzystamy więc z sauny, żeby się zrelaksować, ale niestety różnie z tym bywa. Zdarzają się ostre dyskusje dotyczące nagości w saunie. Nie wszyscy chcą ją oglądać. Bywają dzieci co rusz wbiegające i wybiegające, których rodzice nie interweniują. Głośne rozmowy i natrętni współsaunowicze. Okazuje się, że wiedza na temat zachowania się w saunie nie wszystkim jest znana.\nA z sauny należy korzystać z głową i to w dwóch aspektach. Po pierwsze nieumiejętne użycie sauny może być w skrajnych wypadkach wręcz szkodliwe dla zdrowia. A po drugie, nieznajomość panujących w niej zasad może być przyczyną popełnienia poważnych gaf. Dlatego dziś odwiedzimy strefę saun w hotelu SPA Dr Irena Eris w Polanicy-Zdroju i pomówimy o obu tych sferach. Hotel jest moim partnerem w promowaniu dobrych zwyczajów saunowych.\nW saunie parowej o wiele mniej widać, dzięki czemu atmosfera jest bardziej intymna.\nZacznijmy od tego, że istnieje kilka rodzajów saun. Fińskie, kojarzone z drewnianymi chatkami, są najpopularniejsze i głównie na nich skupimy się dzisiaj. Ale są jeszcze sauny parowe, zwane też łaźniami. Umieszczone w nich siedziska są wykonane z ceramiki lub tworzyw sztucznych. Wszystko co znajdzie się wewnątrz momentalnie stanie się mokre, ale para zapewnia też poczucie większej intymności. Są także sauny infrared, w których to promienniki podczerwone głęboko nagrzewają ciało. Jednak niezależnie od rodzaju sauny, zawsze musisz wziąć pod uwagę panujące w niej zasady.\nZanim wybierzesz się do sauny, musisz się przygotować. Przede wszystkim upewnij się, że możesz korzystać z sauny. Dla bezpieczeństwa wymieńmy sobie przeciwwskazania. Saunowanie odradza się osobom z chorobami serca, nadciśnieniem, chorobami naczyń krwionośnych, ze stanami zapalnymi narządów wewnętrznych, gorączką, chorą tarczycą, w ciąży, po udarze i cierpiących na epilepsję. Również małe dzieci, z powodu jeszcze niewykształconego w organizmie ośrodka termoregulacji powinny unikać sauny.\nJeśli nic nie stoi na przeszkodzie wybierz odpowiednią porę. Nie powinieneś iść do sauny wcześniej niż godzinę po ostatnim posiłku, ale też nie powinieneś być głodny, bo organizm będzie potrzebował energii. Weź natomiast ze sobą butelkę wody lub zorientuj się czy na miejscu nie jest taka oferowana. Będziesz musiał jej sporo uzupełnić. Z tego też względu kategorycznie należy unikać wpływu alkoholu i innych środków odurzających w saunie. Nie dość, że dodatkowo odwodnią organizm, to jeszcze zaburzą Twoje możliwości oceny sytuacji.\nBędziesz potrzebował wody, przynajmniej dwa ręczniki i płyn do kąpieli.\nZabierz także dwa ręczniki. Jeden powinien być na tyle duży, żebyś mógł swobodnie się na nim położyć, nie dotykając ławki. Ten ręcznik będzie szybko mokry od potu, więc drugi przyda Ci się do wytarcia po wyjściu spod prysznica. Pierwszy ręcznik nie przyda się natomiast w saunie parowej, bo momentalnie będzie mokry i przestanie nadawać się do użytku.\nNie zapomnij też o płynie do kąpieli, jeśli na miejscu nie jest oferowany.\nPrzed wejściem rzuć jeszcze raz okiem na lokalny regulamin. Znajdziesz tam między innymi zalecenia dotyczące rozsądnego korzystania z sauny. Warto odświeżać tę wiedzę zwłaszcza zanim nabierzesz doświadczenia.\nOstatnim krokiem będzie prysznic. Należy mydłem zmyć z siebie pot, resztki dezodorantów i makijażu. Następnie wytrzyj się do sucha ręcznikiem.\nPrzejdźmy do kwestii, która budzi najwięcej kontrowersji, ale tylko wśród osób niedoświadczonych w saunowaniu – stroju i nagości.\nPrzed wejściem do sauny musisz zdjąć z siebie strój kąpielowy, jeśli go miałeś na sobie. Takie stroje są bowiem wykonane ze sztucznych tkanin, które nie przepuszczają dobrze powietrza i mogą spowodować odparzenia skóry w miejscach intymnych. To nie jest widzimisię osób ustalających zasady panujące w saunie, tylko kwestia Twojego zdrowia. Przy 90 – 100 stopniach w saunie fińskiej ma to ogromne znaczenie. Poza tym z sauny korzystasz by się wypocić. Noszenie stroju, który to utrudni, mija się więc z celem.\nJeśli nagość jest dla Ciebie problemem, zakryj miejsca intymne ręcznikiem.\nJeśli nagość jest dla Ciebie kłopotem, masz dwa rozwiązania. Możesz użyć ręcznika do zasłonięcia miejsc intymnych i jest to całkiem często spotykane zachowanie. Jeśli to również Ci nie odpowiada, musisz niestety znaleźć inną formę relaksu.\nKlapki lub japonki zostaw przed wejściem i koniecznie zdejmij z siebie całą biżuterię włączając kolczyki, łańcuszki i obrączki. Metal może nagrzać się do dużych temperatur i poparzyć skórę.\nBiżuterię i metalowe akcesoria zostaw w szatni.\nSauna to miejsce relaksu i wypoczynku, dlatego musisz zadbać o to, by panującego tam spokoju nie zaburzyć. Oczywiście masz więcej swobody, gdy będziesz sam albo tylko ze znajomymi. Jeśli Wam to odpowiada, rozmowy możecie prowadzić bez skrępowania. Ale gdyby był w środku jeszcze ktoś inny należy ściszyć głos, a najlepiej zrezygnować z konwersacji. Trzeba też pozdrowić obecnych zwykłym „dzień dobry”.\nWybierając miejsce pamiętaj, że im wyżej, tym cieplej. Zachowaj też odstęp między Tobą a sąsiadem.\nWybierając dla siebie miejsce, weź pod uwagę, że cieplejsze powietrze znajduje się wyżej. Postaraj się też usiąść lub położyć w oddaleniu od pozostałych osób. Dotykanie kogoś choćby łokciem byłoby mocno nie na miejscu.\nUłóż się na ręczniku tak, by nie dotykać skórą drewnianych ławek. Skóra mocno się poci, a pot ten wsiąka w deski, więc ręcznik będzie stanowił tu pewną higieniczną izolację.\nGdy już jesteśmy w środku możemy oddać się relaksowi, ale jest kilka kwestii, o których należy pamiętać. Przede wszystkim bardzo złym zachowaniem będzie gapienie się na innych, a jeszcze gorszym komentowanie ich wyglądu. Takie zachowanie może szybko doprowadzić do wyproszenia delikwenta z sauny. Nagość powinna wręcz sprawiać, że fizyczność jest w takim miejscu niedostrzegana.\nNigdy nie wpatruj się w innych użytkowników sauny, ani nie komentuj ich wyglądu!\nSporo kontrowersji budzą też dzieci w saunie. Zazwyczaj nie ma zakazów ich wprowadzania, ale zawsze powinno się to robić z głową i pod opieką dorosłych. Dzieci nie mogą przebywać w saunie tak długo jak starsi i najlepiej będzie skonsultować to ze specjalistą lub personelem sauny. Opiekunowie muszą też koniecznie zadbać by dzieci przestrzegały zasad panujących w tym miejscu, a zwłaszcza nie hałasowały i nie biegały. Niestety potrafią skutecznie popsuć atmosferę więc zanim weźmiesz ze sobą dzieci zastanów się czy chcesz się nimi cały czas opiekować. Jeśli nie, lepiej ich nie przyprowadzaj. Choć osobiście zachęcam do wzięcia odpowiedzialności za nie i nauczenie ich panujących w saunie zasad.\nNie tylko dzieci mają swoje ograniczenia w kwestii czasu spędzanego w saunie. Dorośli również powinni dobrze ocenić kiedy należy zrobić sobie przerwę. Zazwyczaj sugeruje się wizyty po 10-20 minut, ale to Twój organizm podpowie Ci najlepiej kiedy powinieneś wyjść. Pamiętaj, że sauna to nie zawody na wytrzymałość. Po prostu wyjdź, gdy przestaniesz się czuć komfortowo. Wychodząc, zadbaj natomiast o to, żeby drzwi do sauny były uchylane jedynie na niezbędną chwilę. Sprawdź też czy dobrze je za sobą zamknąłeś.\nI lepiej zabierz swój ręcznik. Pewnie i tak zmienisz swoje miejsce, a przez te 15 minut przerwy ktoś może z Twojego w pełni skorzystać.\nNie siedź w saunie zbyt długo, zwłaszcza gdy zaczniesz się czuć gorzej. To nie zawody!\nMoże Ci też przyjść ochota na polanie gorących kamieni wodą lub użycie olejków zapachowych. W obu wypadkach należy uprzedzić inne osoby o takim zamiarze i zapytać czy komuś to będzie przeszkadzało. Nie każdy bowiem lubi mocne zapachy albo chce drastycznie zwiększać wilgotność. Zresztą nadmierne polewanie kamieni może być wręcz szkodliwe dla nieprzygotowanej osoby. Należy to robić z głową lub zostawić bardziej doświadczonym.\nSaunamistrz prowadzi ceremonię saunowania.\nSkoro już jesteśmy przy osobach bardziej doświadczonych warto wspomnieć o saunamistrzach, których spotkać możesz w niektórych SPA. Są to profesjonaliści prowadzący specjalną sesję saunowania, zwaną ceremonią. Ich zadaniem jest odpowiednio aplikować olejki, sterować temperaturą sauny i równomiernie rozprowadzać ciepłe powietrze po całym pomieszczeniu.\nJeśli w przerwie zajdzie taka okazja, warto porozmawiać z saunamistrzem o saunowaniu. To osoby, od których można wiele się nauczyć.\nPo wyjściu z sauny należy się schłodzić, ale nie możesz zrobić gorszej rzeczy jak wskoczyć od razu do chłodnego basenu. I wcale nie mam na myśli skurczy mięśni, choć i te należy wziąć pod uwagę. Pamiętaj, że jesteś cały spocony. Nikt nie chce, żebyś ten pot zmył z siebie we wspólnym zbiorniku. Dlatego najpierw weź orzeźwiający prysznic. Umyj się dokładnie, a dopiero potem możesz się ochłodzić w basenie. Prysznice przy saunach powinny również być objęte strefą nagości więc nie musisz się kłopotać strojami kąpielowymi.\nPrzed skorzystaniem z basenu, dokładnie opłucz się pod prysznicem.\nUzupełnij płyny, poczekaj 10-15 minut, aż organizm ochłonie i dopiero później wróć do sauny.\nZaleca się sesje zawierające od dwóch do czterech wejść do sauny po 10-20 minut, przedzielone przerwami po około 10-15 minut. Dostosuj ten schemat do własnych potrzeb i nie oglądaj się na innych.\nJeśli już kończysz saunowanie, po schłodzeniu wytrzyj się do sucha i nie podejmuj żadnego wysiłku przez 20-30 minut. To powinien być czas na relaks i uzupełnienie płynów.\nPamiętaj by uzupełniać płyny.\nTo wszystko co musisz wiedzieć, żeby korzystać z sauny z klasą i nie popełnić gafy. Dzięki tej wiedzy nie zrobisz sobie też krzywdy podczas kolejnej wizyty.\nWiem, że w Polsce różnie bywa z kulturą saunowania i niekiedy trzeba walczyć o swoje. Zdarzyło się Wam kiedyś korzystać z sauny z osobami, które nie wiedziały jak się zachować? A może są jeszcze jakieś zachowania, które powinienem opisać w tym materiale? Napiszcie w komentarzach!\nJeśli szukacie miejsca, w którym przestrzega się powyższych zasad, a personel dba o wrażenia klientów, to hotel SPA Dr Irena Eris w Polanicy-Zdroju jest właśnie taki. Co więcej znajdziecie tu nie jedną saunę, a ich zespół. Jest fińska, infra red i łaźnia rzymska, a do orzeźwienia służą nie tylko natryski, lecz także studnia chłodząca i misa z lodem. Jest tu sporo wyciszającej przestrzeni i wygody. Koniecznie sprawdźcie.\nNa koniec polecam też mój materiał dotyczący zachowania w SPA, tematu rzadko poruszanego, a bardzo potrzebnego.\nPozdrawiam i trzymajcie klasę\nZdjęcia: Katarzyna Skotnicka-Nowak\nTagi:Etykieta, Hotel, SPA, Zdrowie\nDobrze by było dodać że ze względów bezpieczeństwa do sauny lepiej wchodzić w minimum 2 osoby(szybsza reakcja w razie zasłabnięcia) . W wielu miejscach w regulaminie często jest o tym punkt.!\nZe wszystkim się zgadzam, ale mam jedną uwagę:\nnie szafowałbym informacjami o naukowo potwierdzonych korzyściach z saunowania, bo takowych raczej nie ma (sensownych badań); warto też wspomnieć o tym, że potencjalne przegrzewanie bardzo wrażliwych na wyższą temperaturę jąder może prowadzić do problemów z płodnością i testosteronem;\nPrzypominam również, że skakanie do basenu z zimną wodą nie tylko jest niehigieniczne jak jest to wspomniane w artykule, ale także niebezpieczne!! Zbyt wysoka różnica temperatur może prowadzić i najczęściej prowadzi do zawrotów głowy czy utraty przytomności!!! Pamiętajcie o tym to chodzi o Wasze zdrowie!!!\nZdrowotne efekty ma sauna jedynie i wyłącznie wtedy gdy po saunie wskakujesz do lodowatej wody. Inne korzystanie z sauny jest całkowicie bez sensu, tzn nie licząc przyjemności dla lubiących się wygrzewać.\nTen artykuł powinien wisieć przed każdą sauną by osoby z niej korzystające mogły się z nim zapoznać. Niestety kultura w publicznych saunach odbiega sporo od jakichkolwiek standardów. Ja mam to szczęście, że znajomi mają własną saunę i nie muszę użerać się z ( tu … ). Moim zdaniem obsługa w niektórych saunach powinna być bardziej surowa.\n😂 😂 😂 Wszystko ok. Tylko między kobieta, a mężczyzna jest różnica. Nie wyobrażam sobie gościa z rozwalonymi genitaliami. Oczywiście są kobiety, które nawet traktują to jak podtrzymanie ich atrakcyjności. Nie oszukujmy się zawsze będą różnice. Myślę że mężczyźni z klasą nie narażają się na bezsensowne kuszenie.\nOd ponad 30 lat mieszkam w Szwecji, gdzie sauna/bastu jest czymś oczywistym i codziennym jak kanapka z serem, korzystam z tego od dawien dawna i nigdy nie czytałem równie absurdalnych wypowiedzi na temat sauny, co w tym artykule. Zdrowotne plusy z korzystania z sauny są udowodnione dawno temu i nie podlegają żadnym absurdalnym dyskusjom. Dzieci w saunie (także i w skrajach skandynawskich) wcale nie są mile widziane i to z wielu istotnych powodów. Skoki do zimnej, czy wręcz lodowatej wody, są bardzo polecane (uprawiam to z najwyższą przyjemnością, nota bene, jak wszyscy Skandynawowie), a zasady dobrego zachowania powinny nas obowiązywać… Czytaj więcej »\nBardzo fajny artykuł. Ja ze względu na skrępowanie znalazłam bardzo fajne rozwiązanie. 100% naturalny strój na saunę. Składa się z biustonosza i spódniczki, którą można włożyć między nogi. Dlatego teraz swobodnie saunuję i mam zakryte to co powinnam a odkryte to co ma być odkryte. Polecam gorąco takie rozwiązanie, dla wstydliwych Pań.\nA pod prysznic tez w tym idziesz i pozniej zwracasz z mokrym materiałem na druga turę saunowania? Pytam bo tez sie zastanawiałam ale nie widzę tego prysznica pomiędzy sesjami…


dodany przez Czarek, 25 Listopad w PZW - Polski Związek Wędkarski.\nWitam. Mam pytanie, czy mając kartę wędkarską mogę łowić na rzekach? Czy muszę mieć opłacone składki PZW?\nPosiadając Kartę Wędkarską możesz łowić we wszystkich wodach w kraju. Łowiąc w konkretnym akwenie oprócz Karty Wędkarskiej musisz posiadać zezwolenie gospodarującego, niekoniecznie PZW.\nSporo różnych wód nie ma gospodarującego i jeśli nie ma oficjalnego zakazu możesz łowić wyłącznie na podstawie posiadanej Karty Wędkarskiej, niemniej musisz wiedzieć, że nie ma ani jednej wody niczyjej. Woda należy do tego, do kogo należy ziemia pod nią i jest nią najczęściej osoba prywatna lub Skarb Państwa. O osobie prywatnej nie muszę chyba tłumaczyć a Skarb Państwa reprezentuje konkretny RZGW.\nNo to teraz wujek google i szukać RZGW, obrębów rybackich i konkretnej wody lub prościej, wpisać konkretną wodę z zapytaniem np: Wisła + Warszawa + zezwolenie wędkarskie.\nA przy okazji. Jeśli zdawałeś egzamin prawidłowo a nie w wydaniu patologicznym opisywanym tu w innym wątku, to powinieneś to wszystko wiedzieć, bo coś przeczuwam całą serię pytań.\nEdytowane 25 Listopad przez Docio\nNie zdawałem jeszcze karty wędkarskiej, ale mam zamiar. W mojej okolicy mam kilka łowisk min. Zalew, zwirownia nie daleko małe jeziorko i płynąca rzeka bardzo blisko mnie.\nBardzo enigmatycznie piszesz o łowiskach. Nikt z użytkowników Forum - jak sądzę, mogę się mylić - nie jest jasnowidzem kto jest gospodarzem "zalewu, żwirowni, niedalekiego małego jeziorka i płynącej rzeki (zazwyczaj rzeki płyną) bardzo blisko Ciebie".\nNajlepszym wyjściem będzie zapisanie się do najbliższego koła PZW i zdanie egzaminu. Po wniesieniu opłat dostaniesz zezwolenie, w którym powinien być wykaz wód. Wówczas będziesz wiedział gdzie Ci wolno wędkować.\nMożesz też w googlach poszukać te bliskie Ciebie łowiska i dowiesz się kto zarządza nimi. Zwłaszcza żwirownia i małe jeziorko mogą być w prywatnych rękach, to będziesz musiał skontaktować się z właścicielem/zarządcą.


Stellas Lekland (Skovde, Szwecja) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Stellas Lekland\nAtrakcje w pobliżu obiektu Stellas Lekland\nStellas Lekland opinie, Skovde\nNr 3 wśród 20 atrakcji w lokalizacji Skovde\n8 Titanvaegen, Skovde 541 39, Szwecja\nKryty playpark kurtyny powietrzne z pokazu slajdów i mnóstwo rzeczy się wspinać na i przesuń w dół. dla osoby dorosłej, muszę przyznać, to naprawdę nie jest mój kubek herbaty, ale jak można mieć tyle påtår (dolewanie) jak chcesz, to naprawdę nie ma znaczenia :) jedzenie...jest tym, czego można się spodziewać ale jest wycenione odpowiednio do tego. Jeśli chcesz, aby dzieci do poćwiczyć i wrócić do domu zadowoleni, ale wyczerpani, to jest to miejsce dla ciebie. Uważam, że to męczące.Więcej\nOdwiedziłem Stellas Lekland wielokrotnie i zawsze jest to przyjemność! Opłata za wpis jest tylko dla dzieci do 17 lat i dorosłych wprowadzić za darmo. Dorośli mogą napić się kawy i cinamon bułką lub zjeść sallad, hamburgery i inne przekąski. Dzieci mogą zjeść błoto, słodycze i...napoje napojów bezalkoholowych. Jest wiele zamków i wspiąć się trampoliny podobnie jak mecz piłki nożnej, piłce ręcznej, kryty fanów pokoju, a także dużej ilości gry dla dzieci do zabawy. Polecam.Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Stellas Lekland.


PUBLIKACJA „TREŚCI PORNOGRAFICZNE Z UDZIAŁEM DZIECI. ZARYS PROBLEMATYKI” DOSTĘPNA JUŻ DO POBRANIA |\nStart › PUBLIKACJA „TREŚCI PORNOGRAFICZNE Z UDZIAŁEM DZIECI. ZARYS PROBLEMATYKI” DOSTĘPNA JUŻ DO POBRANIA\nOpublikowany drugi zeszyt serii „Internet-edukacja-bezpieczeństwo” poświęcony został tematyce dla zespołu Dyżurnet.pl podstawowej. Ten funkcjonujący w ramach NASK-PIB podmiot, jako jedyny w Polsce przyjmuje zgłoszenia dotyczące rozpowszechniania za pomocą internetu materiałów prezentujących seksualne wykorzystywanie dzieci.\nPublikacja jest wynikiem 12-letnich doświadczeń zespołu Dyżurnet.pl. Swoim zakresem tematycznym obejmuje między innymi polskie i międzynarodowe definicje oraz regulacje prawne dotyczące seksualnego wykorzystania dzieci, profile ofiar, sposoby dystrybucji nielegalnych materiałów oraz wyzwania, które stoją przed osobami oraz instytucjami, nieobojętnymi wobec przemocy i krzywdy wyrządzanej dzieciom.\nWyraźny nacisk położony został na terminologię definiującą opisywane zjawisko. Nie używamy rozpowszechnionego, ale błędnego sformułowania „pornografia dziecięca” sugerujące, że takie treści stanowią jedną z wielu odnóg branży porno. Zamiast tego stosujemy określenia: „treści pornograficzne z udziałem dzieci” jako pochodną sformułowania z kodeksu karnego oraz „materiały przedstawiające seksualne wykorzystanie dziecka” podkreślający fakt, że produkcja takich treści wiąże się zawsze z dokonywaniem aktów przemocy seksualnej na dzieciach.\nPublikacja ukazała się w roku 2017 i do tej pory dystrybuowana była wyłącznie wśród specjalistów zajmujących się tą trudną tematyką. Obecnie jest dostępna dla wszystkich zainteresowanych.\nZapoznaj się z pełną treścią publikacji.


Dwa lata temu na wózku, wczoraj na własnych nogach. Wzruszająca historia Adama\nAdam nie poddał się i pokonał chorobę\nTrener Adama nie krył łez wzruszenia\nFoto: Drużyna Szpiku; film: TVN24\nWings for Life to niezwykły światowy bieg charytatywny, w którym zwycięzcą jest każdy. Najlepszym przykładem jest Adam, który dwa lata temu startował na wózku z pomocą trenera, rok temu szedł o kulach, a w niedzielę pobił swoją "życiówkę", czyli dwa kilometry o własnych siłach.\nW biegu chodzi nie tylko o zamierzone cele, chęć pokonania jak największej liczby kilometrów, czy przekroczenie oczekiwanego czasu biegu. Dla niektórych zwycięstwem był nawet niewielki, z punktu widzenia zdrowych i sprawnych osób, dystans. Pokonanie samego siebie i zobaczenie, na ile stać organizm w trakcie i po ciężkiej chorobie. Jedną z takich osób jest Adam Krych.\nTutaj każdy jest zwycięzcą\nChłopak, który zmagał się z guzem mózgu, wystartował w biegu trzykrotnie. Walkę z chorobą już wygrał. Teraz walczy o siebie, wciąż poprawiając swoją sprawność. Wspiera go w tym bardzo aktywnie Drużyna Szpiku, której członkowie towarzyszyli mu podczas "Wings for Life".\n- Ciężko było, ale się udało. Wings for Life może być celem\ndo pokonania raka. Teraz wasza kolej. Ja już swoje zrobiłem - powiedział po ukończeniu biegu z nieukrywaną dumą.\nTrener Adama, Szymon Konieczny, opowiadał o pierwszym starcie swojego podopiecznego.\n- Startowaliśmy na wózku, pchałem Adama i zrobiliśmy 11 kilometrów. W zeszłym roku, uważam, że był to przełomowy start, przeszedł na własnych nogach. W tym roku wyśrubował rekord. Szliśmy. Myślę, że w przyszłym pobiegnie - opowiadał na antenie TVN24.\nTrener próbował ukryć łzy wzruszenia. Na pytanie, czy jest z niego dumny z Adama, bez wahania odpowiedział jednym słowem: oczywiście!\nChoroba Adama zaczęła dawać objawy w 2013 roku. Okazało się, że ma guza mózgu. Bardzo szybko przeszedł skomplikowaną operację, po której długo pozostawał bezwładny, przyjmował chemioterapię. Rehabilitacja doprowadziła do tego, że chłopak obecnie jest w stanie poruszać się o własnych siłach.\nPodczas swojego drugiego startu w 2016 roku chłopak szedł o kulach. W tym roku już ich nie potrzebował. Pokonał dwa kilometry na własnych nogach. "Drużyna Szpiku" wspomagała go na ostatnich 500 metrach.\nJak sam o sobie pisze, jego mottem zawsze było "nie poddawać się i myśleć pozytywnie". Niewątpliwie takie nastawienie do życia musiało poprowadzić go do zwycięstwa.\nWings for Life to bieg odbywający się na całym świecie. W Polsce impreza odbyła się w Poznaniu. Pobiec mógł jednak każdy, nie tylko znajdujący się w miejscu oficjalnego startu. Wystarczyło posiadać specjalną aplikację na telefon komórkowy.\nTomasz Walerowicz wygrał "Wings for Life" - 07-05-2017\nPo ponad 5 godzinach biegu meta z Adamem Małyszem dogoniła lidera. czytaj dalej\nPonad 100 tysięcy zawodników rywalizowało m.in. w Walencji, Bratysławie, Mediolanie, Monachium, Melbourne, Pretorii, Dubaju, Brasilii, Guadalajarze czy Santiago. We wszystkich krajach start wyznaczono na godz. 11.00 czasu UTC, czyli 13 polskiego. Uczestnicy zaczynali bieg o różnych porach dnia, często jeszcze przed świtem lub późnym wieczorem. Na trasie zawodnikom towarzyszyły także różne warunki atmosferyczne.\nFinisz dla Polaków był wręcz wymarzony. Jako ostatniego meta dogoniła Arona Andersona, który ścigał się na wózku inwalidzkim. Szwed startujący w Dubaju pobił dotychczasowy rekord, osiągając dystans 92 kilometrów. Drugie miejsce, pokonując 88 kilometrów, zajął startujący we Włoszech Polak Bartosz Olszewski, natomiast w Poznaniu - dobiegając do 85 kilometra - najlepszy okazał się Tomasz Walerowicz. Najlepszą kobietą w Poznaniu była Brytyjka polskiego pochodzenia Joanna Zakrzewski z wynikiem 52 kilometrów.\nCałkowity dochód z wpisowego (czyli obowiązkowej wpłaty umożliwiającej start w biegu) przeznaczony jest na rozwój badań nad uszkodzonym rdzeniem kręgowym.\nW biegu brały udział także osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich czy o kulach.


FAMILY HOTEL KALINA KOPRIVSHTITSA - Kopriwsztica, Bułgaria\n35 Hadji Nencho Palaveev str., Kopriwsztica, Bułgaria\nFamily Hotel Kalina jest czołowego 3-gwiazdkowym hotelem znajdującym się w pobliżu Roman Tomb Hisarya i Momina Salza Spring. Hotel oferuje zarówno transfer z/na lotnisko, pralnię i usługę sprzątania jak bezpłatny parking i przechowywalnię bagażu.\nDojazd z hotelu do Błagojewgrad zajmie 90 minut.\nWszystkie 6 pokoi en-suite wyposażone są w TV, ogrzewanie, lodówkę, szafkę i oddzielną toaletę. Pokoje mają prywatne łazienki posiadające prysznice, prześcieradła kąpielowe i bezpłatne przybory toaletowe.\nGoście mogą skorzystać z jazdy konnej, pieszej turystyki i mini-golfa.\nFamily Hotel Kalina, Bułgaria


Internat - Niedziela 2 sierpnia - FanLore.pl - Wejdź do świata opowieści!\nNienawidzę jeździć samochodem. A właściwie nawet nie tyle nienawidzę, co chyba się boję. Nie wiem czego, nie wiem, skąd mi się to wzięło, bo kiedyś przepadałam za tą czynnością, ale za każdym razem przy prędkości większej od tempa maszerującego ślimaka nieprzyjemnie ściska mnie w dołku. Gdy rodzice mnie obudzili, byłam dla nich tak wredna, jak to tylko możliwe o tak pogańskiej godzinie, po cichu licząc, że wkurzą się wystarczająco, by zabrać moje rzeczy i ruszyć samotnie, a mi pozwolić dojechać do Frankfurtu (chyba nad Menem, ale nadal nie wiem) pociągiem, ale byli nieugięci. I podejrzanie radośni. Pewnie dlatego, że bezkarnie pozbędą się mnie na tyle czasu. Ciekawe, w czym im tak przeszkadzałam? Większość mojego życia opierała się na czytaniu książek lub pisaniu sobie na komputerze, tudzież spaniu we własnym łóżku do szesnastej, więc nie wchodziłam im w drogę na tyle często, by powzięcie takiej decyzji okazało się usprawiedliwione. A i numerów odwalałam w ostatnim czasie mniej, niż kiedyś. Momentami mogli zapomnieć, że sobie istnieję tam w swoim pokoju. Widocznie jednak robiłam coś, czego już nie mogli znieść. Być może śmierdziałam. Na przykład leniem.\nTeren szkoły był gigantyczny i pofałdowany i gdyby nie rozsiane po nim kępki drzew, tworzące niewielkie parki, przypominałby pole golfowe. Otaczał go mur ze starych cegieł, a wjeżdżało się przez monumentalną bramę z metalu formowanego w motyw winorośli. Jak w horrorze. Brukowana droga dojazdowa brutalnie znęcała się nad zawieszeniem żółtego porsche mojej mamy.\nChoć niechętnie, wyglądałam przez okno i próbowałam doszukać się tych wszystkich atrakcji, o których wspominali w broszurce informacyjnej, którą jednak odnalazłam wśród burdelu na biurku, wyczyściłam z czekolady, którą jakimś niewyjaśnionym zrządzeniem losu zdążyła się ufajdać, i przeczytałam, gdy nie mogłam zasnąć z nerwów. Widziałam sporą bieżnię i dach krytego basenu – z daleka wydało mi się, że ma rozmiary olimpijskiego. Dostrzegłam też boisko i częściowo chowającą się za drzewami salę gimnastyczną, chyba jeszcze większą od basenu.\nA następnie ukazał się budynek szkoły i internatu.\nBył wprost gigantyczny. Składał się z trzech skrzydeł, trzypiętrowych i zwieńczonych wysokim strychem o spiczastym, dwuspadowym dachu. Wzniesiona z pomarańczowej, wyszorowanej na błysk cegły elewacja aż przerażała swoją elegancją. To było miejsce, w którym mogłeś stanąć ogniem za samo pomyślenie brzydkiego słowa… Wielkie okna ze szprosami na szczęście nie były witrażami, bo nie wiem, co bym zrobiła, gdyby jeszcze jedno z moich przypominających film grozy wyobrażeń okazało się prawdą.\nRodzice z trudem znaleźli miejsce na niewielkim, pękającym w szwach parkingu, lawirując wśród rozszczebiotanych dziewcząt w różnym wieku i towarzyszących im dorosłych. Patrzyłam na to wszystko z dystansu, jakby tak naprawdę mnie nie dotyczyło. I tak w myślach dopracowywałam plan, dzięki któremu wywalą mnie z tej szkoły na zbity ryj, zanim zdążę się zadomowić.\nWysiedliśmy z auta, objuczyliśmy się bagażami i ruszyliśmy do wielkich, dwuskrzydłowych wrót. Tuż obok nich na ścianie, otoczona okazałym bluszczem i dwoma pięknymi, kutymi lampami, wisiała złota tablica pamiątkowa, głosząca: „W tym budynku w latach 1937-1945 mieścił się internat szkoły Hitlerjugend”. Świetnie.\nPo kilku stopniach z czegoś, co równie dobrze mogło być w kij drogim marmurem, jak i wyślizganym przez lata lastriko, dostaliśmy się do obłędnie dużego hallu. Ściany wyłożono rzeźbioną boazerią i kunsztowną, tłoczoną w delikatne wzory tapetą, wisiały na nich nieumiejętnie postarzane portrety zasłużonych nauczycieli i dyrektorów, trochę głębiej zobaczyłam też rażąco nowoczesną tablicę ze zdjęciami najlepszych uczennic. Wszystkie wyglądały jak żywcem wyjęte z reklamy leków na biegunkę. Nad wszystkim tym czuwał kryształowy żyrandol tak wielki, że wolałam pod nim nie przechodzić w obawie, że zwali mi się na łeb wraz z kawałkiem sufitu.\nTuż pod wielkimi schodami czekała na nas dyrektorka – wysoka kobieta w damskim garniturze, z rudym afro na głowie. To znaczy – to pewnie była po prostu mocno natapirowana mieszanka loczków i gumy do włosów, ale efekt okazał się przekomiczny. Zwłaszcza z błękitnymi cieniami do powiek alias „sklepowa z mięsnego”. Przynajmniej twarz miała całkiem przyjemną w odbiorze.\n– Ach, witajcie, wreszcie jesteście! Jak minęła podróż?! – Dosłownie rzuciła się moim rodzicom w ramiona, następnie uroczyście ucałowała mnie w policzek. – Ty jesteś Nihal, tak?\n– Tak. – Uśmiechnęłam się. Było w niej coś… dziwnego. Każdy gest miała doskonale wyważony, płynny i pełen gracji. Jakby specjalnie ćwiczyła je w domu. Ponadto patrzyła na mnie tak, jakby zamierzała syknąć mi do ucha: „oj, jeszcze cię złamię, maleńka”.\n– Bardzo cię cieszę, że wybrałaś naszą szkołę. Co cię do tego przekonało? I jak ci się tu podoba?\nTo zaczynało brzmieć jak przesłuchanie.\n– Zostałam zmuszona, bo rodzicom nie spodobało się moje technikum – odpowiedziałam zgodnie z prawdą.\nMama zrobiła głośne „och”, tata się zakrztusił, a dyrektorka zaniemówiła.\n– Ach… Rozumiem – wydukała wreszcie.\n– Ale bardzo tu ładnie – dodałam szybko. – Trochę za elegancko, ale ładnie.\n– To… miło. – Odchrząknęła, jakby próbowała zyskać czas na przypomnienie sobie, jak się mówiło. – Zapraszam, pokażę państwu pokój córki.\nStrategiczna zmiana tematu. Mądre posunięcie.\nWspięliśmy się na monumentalne schody, skręciliśmy w prawo. Korytarz zdawał się ciągnąć w nieskończoność, skręcaliśmy kilka razy – jestem pewna, że nieraz tu zabłądzę. I to pewnie jeszcze dzisiaj. Nie widziałam nigdzie typowych dla szkół lamp jarzeniowych – wszędzie, na wszystkich korytarzach i w otwartych pomieszczeniach widziałam kryształowe żyrandole. Kurde, ile to musiało kosztować?\nIle ta szkoła musiała kosztować?!\nWreszcie dotarliśmy do „skrzydła sypialnego”. Zatrzymaliśmy się przy jednych z szeregu identycznych drzwi na drugim piętrze. Na nich znajdowały się dwie złote tabliczki z fikuśnymi napisani „Nihal” i „Kristina”. Ach, cudownie, czyli będę mieć współlokatorkę? Na sto procent okaże się najbardziej różowym, najmocniej upośledzonym chamskim plastikiem, jaki tylko żyje w tym kraju. Albo w ogóle jakimś tępym emo. Z dwojga złego chyba wolę plastika.\nDyrektorka wyciągnęła z kieszeni klucz i otworzyła drzwi. Rodzice pierwsi wepchnęli się do środka i z ulgą rzucili moje walizki na podłogę.\nCzego się spodziewałam? Ano tego, do czego przygotował mnie ogólny wygląd szkoły – przestrzeni, przepychu, elegancji. A zastałam… małą klitkę, w której ledwo mieściły się dwa łóżka, dwie szafy i biurko, nad którym wisiało kilka półek. Wszystko w tandetnej, najtańszej okleinie, którą za drewno uznałby jedynie ktoś z wadą wzroku. Nawet kryształowego żyrandola nie było. Podłogę przykrywała biała, całkiem miękka wykładzina, którą jakoś głupio było mi bezcześcić ubłoconymi trampkami, ale chyba nie miałam wyboru – mama złapała mnie za rękę i stanowczo wciągnęła do środka, prawie przewracając w progu.\n– I jak, podoba ci się? – zaczęła trajkotać przesadnie radośnie, obejmując mnie ramieniem.\n– Nie ma łazienki? – zaskamlałam.\n– Jest na korytarzu – odpowiedziała dyrektorka.\nZachciało mi się krzyczeć i wić na podłodze.\nRodzice pożegnali mnie czule, zapewniając, że będą tęsknić (już to widzę), dyrektorka obiecała, że obiad będzie o piętnastej, i wreszcie zostałam sama.\nMojej współlokatorki nie było jeszcze widać na horyzoncie, więc pozwoliłam sobie wybrać łóżko przy wielkim oknie. Nie wiem, czy nie będę tego żałować, bo nie miało zasłon. Obrzuciłam niechętnym spojrzeniem stertę walizek. Zaczęłam się rozpakowywać, ze zdziwieniem odkryłam, że mam problem ze zmieszczeniem ubrań do szafy. I dopiero gdy mocowałam się z wieszakami, odkryłam, że na jednej z półek coś leży… Coś było przezroczystym pakunkiem z karteczką z moim imieniem. I zawierało w sobie szkolny mundurek. Zaklęłam wyjątkowo soczyście i wyjątkowo piętrowo, rozerwałam szeleszczącą folię i pierdyknęłam nowe ciuchy na łóżko, jakby parzyły. Nic ciekawego – biała koszula, czerwony krawat, granatowa marynarka, białe zakolanówki i kraciasta, szeroka, wyjątkowo krótka spódniczka rodem z kiepskiego anime. Wszystko to w pięciu kompletach. Dobrze, że nie były podpisane zgodnie z dniami tygodnia. Powstrzymałam odruch wymiotny, spakowałam ten koszmar z powrotem i upchnęłam w szafie. Zgadnijmy, kto już pierwszego dnia dostanie ochrzan za niestosowny ubiór.\nWyjęłam z torby przenośny głośnik, włączyłam sobie AC/DC, żeby było mi raźniej, i wzięłam się za układanie walizek na szafie. Nie wiem, gdzie indziej miałabym je skitrać, a tam było całkiem sporo miejsca. Nakryłam wszystko prześcieradłem, bo niechcący wzięłam dwa, więc nawet zlewało się ładnie z kolorem ścian.\nWtedy drzwi pokoju otworzyły się gwałtownie i do środka weszła moja współlokatorka. Ubrana była cokolwiek oryginalnie, bo w fioletowe kozaki, jakże adekwatne do trzydziestu stopni w cieniu, niebieską spódnicę i zieloną bluzkę na ramiączkach, a na głowie miała coś, co chyba było misterną blond fryzurą, ale mi skojarzyło się z efektem nieudanej walki z mikserem. Powiedziała coś do osoby stojącej na korytarzu, nie zapraszając jej do środka, odebrała od niej walizki i nogą zatrzasnęła drzwi. I dopiero gdy rzuciła różową torebkę na łóżko, zauważyła mnie.\n– Och, cześć! – Jednym susem znalazła się przy mnie. Zważywszy na rozmiary pokoju, nie było to jakimś szczególnym osiągnięciem. – Jestem Kristina, a ty?\n– Nihal. – Uśmiechając się, uścisnęłam podaną dłoń. Postanowiłam, że spróbuję być miła…\n– O, jakie świetne imię! Skąd twoi rodzice je wzięli?!\n– Naczytali się jakichś książek fantasy. A przynajmniej tak twierdzą.\n– Ale super, chciałabym nazywać się jak bohaterka książki!\nJestem pewna, że Kristiny występują w naprawdę wielu książkach.\n– Idziesz do pierwszej klasy? – spytała i nie dając mi czasu na odpowiedź, piszczała dalej: – Ja też! Tak się cieszę! Ta szkoła była moim marzeniem, tak się bałam, że mnie nie przyjmą! Strasznie ciężko się tu dostać, ale to pewnie wiesz. Na jakim profilu jesteś?\nHm, całkiem to ciekawe. Trudno się dostać? I przyjęli mnie z taką średnią? Serio, z każdą chwilą byłam coraz mocniej przekonana, że rodzice zwyczajnie dali dyrektorce łapówkę.\nPostarałam się przy okazji ukryć to, że nie mam pojęcia, na jaki profil trafiłam.\n– Na humanistycznym. – Najwyżej potem powiem, że się przejęzyczyłam. Ale w mat-fiz chyba mnie nie wrobili? Prawda? – Właściwie to jestem tutaj przez rodziców.\n– Och… – Chyba odrobinkę ją zgasiłam. – Przez rodziców. Rozumiem.\nOdwróciła się i zajęła swoimi walizkami. Trochę się zdziwiłam, bo pierwszym, co zrobiła, było wydobycie z jednej z nich kosmetyczki wielkości worka na ziemniaki i zabranie się za poprawianie makijażu. No ale jak tam sobie chce, skoro nie umie wymyślić nic pożyteczniejszego…\n– Idę zapisać się na zajęcia dodatkowe – zakomunikowała w pewnym momencie. – Idziesz ze mną?\n– Nie chcę chodzić na zajęcia dodatkowe – odparłam. No przecież jeszcze nie zwariowałam, żeby te okruszki wolnego czasu marnować na jakieś głupoty.\n– No przecież każdy musi się na jakieś zapisać. Nie czytałaś regulaminu?\nPrzez chwilę byłam pewna, że żartuje.\n– No co ty? Obowiązkowe zajęcia dodatkowe? Czy oni powariowali?!\nNiechętnie dźwignęłam się z miejsca i ruszyłam za dziewczyną do sekretariatu. O dziwo, perfekcyjnie orientowała się w labiryncie korytarzy, podczas gdy ja co najmniej trzy razy miałam wrażenie, że pogubiłam się w kierunkach geograficznych, które jako smok powinnam wyczuwać instynktownie.\nNa miejscu wczytałam się w długą listę tortur pozalekcyjnych. Oprócz kółek typowo przedmiotowych były tam też: siatkówka, koszykówka, piłka nożna, piłka ręczna, pływanie, szermierka, jazda konna, zajęcia dziennikarskie, kółko literackie, kółko plastyczne, grupa teatralno-wokalna i tenis. Nieco zaskoczona szermierką, natychmiast wpisałam się w odpowiednią rubrykę. Gdy sekretarka uświadomiła mi, że muszę wybrać coś jeszcze, zdecydowałam się na kółko literackie. Spodziewałam się po nim raczej samych obłędnie ambitnych ćwiczeń dla cudownie utalentowanej młodzieży, która lubi pisać o aktualnych problemach i w ogóle, ale to była jedyna opcja z pozostałych, która do czegokolwiek się nadawała. Zajęcia dodatkowe miały zacząć się od przyszłego tygodnia.\nO piętnastej zeszłam na obiad. Gdy w kopercie z druczkami, których nie przeczytałam, odnalazłam także plan szkoły, i to taki z najważniejszymi pomieszczeniami pozaznaczanymi kulturalnymi kolorkami, poruszanie się po obiekcie stało się nadzwyczaj proste. Natomiast stołówka po prostu mnie oczarowała. Była wielka i wysoka jak katedra, z malowanym sufitem podpartym rzeźbionymi kolumnami z ciemnego drewna i ogromnymi oknami, wpuszczającymi ciepłe promienie słońca. Spokojnie mogłaby robić za salę balową. Choć zgromadziło się na niej sporo dziewcząt, dźwięk jakoś tak się rozchodził, że hałas stał się nawet znośny. Strasznie mi się tam podobało.\nDo czasu, aż ujrzałam talerz z zupą.\n– Co to jest? – jęknęłam, z obawą zanurzając łyżkę w prawie przezroczystej brei o kolorze przywodzącym na myśl ostrą niestrawność. Twórcy, nie konsumenta. Otyła kucharka z owłosionym pieprzykiem nad górną wargą spojrzała na mnie wzrokiem, który otwiera radzieckie konserwy, i zabrała się za obsługiwanie kolejnej osoby z kolejki.\nWzruszając ramionami, wzięłam talerz i rozejrzałam się za wolnym miejscem. Jakoś tak czułam, że nie powinnam obnosić się ze swoją gburowatością, a przynajmniej nie pierwszego dnia, więc skierowałam się do stolika, który okupowała Kristina wraz ze stadkiem jakichś plastików.\n– Wolne? – spytałam, wskazując krzesło.\n– Pewnie, siadaj. – Dziewczyna z uśmiechem poklepała dłonią oparcie. – Dziewczyny, to jest Nihal, moja współlokatorka. Nihal, poznaj Emily, Annie, Hildę i Ritę.\n– Cześć – przywitałam się grzecznie. Wszystkie przedstawione dziewczyny miały nijakie włosy przefarbowane na czarno, czarno-białe ubrania i złotą, przesadnie dużą biżuterię. To znaczy – w kolorze złotą. Każda z nich mogłaby posłużyć za doskonały przykład szesnastoletniej pasjonatki imprez i shoppingu. Ale w sumie to było lepsze niż kujonki z przetłuszczonymi włosami, które widziałam wszędzie wokół…\n– O rany, ale masz piękny makijaż! – zawyła Hilda. – Jakie idealne kreski!\n– Em… dzięki. – Ja i idealny makijaż? Z tymi trzęsącymi się rękami paralityka? Ona jest ślepa, czy się ze mnie nabija?\n– Hej, dziewczyny, a co powiecie na to, żeby w ramach integracji wybrać się na koncert [tu padło nazwisko jakiejś popowej gwiazdki, którego za żadne skarby nie jestem w stanie sobie przypomnieć]? – spytała nagle Rita. – Jest w przyszłym tygodniu we Frankfurcie. Mój tata mógłby załatwić nam bilety.\n– O rany! Brzmi super! – Nastąpiła taka fala piskliwego zachwytu, że aż przez moment chciałam zatkać uszy.\nZanurzyłam łyżkę w podejrzanej zupie, spróbowałam. Prawie zwymiotowałam. Kurde, to smakuje jak woda po gotowaniu bandaży!\n– Nihal, idziesz z nami? – włączyła się Kristina. – No chooodź, będzie fajnie, zobaczysz!\n– Właściwie to nie słucham takiej muzyki…\n– Nie daj się prosić! Chodź z nami!\nOczyma wyobraźni ujrzałam, co mama by ze mną zrobiła, gdybym odmówiła i ona by się jakoś o tym dowiedziała. Moja rodzicielka już od kilku lat twierdzi, że za mało integruję się z rówieśnikami i kijem mnie do tego goni. Dosłownie.\n– Dobra, pójdę – ustąpiłam.\n– Ekstra! – Współlokatorka rzuciła mi się na szyję i uścisnęła mocno. Zaszczypało mnie w gardle od jej ostrych perfum.\nOddałam niedojedzoną zupę ze smutną świadomością, że będę zdychać z głodu do kolacji. Na szczęście czekała mnie miła niespodzianka w postaci drugiego dania, na które serwowali opiekane ziemniaki z sosem czosnkowym i pieczeń wieprzową. To, w przeciwieństwo do tamtego niewydarzonego aperitifu, okazało się obłędnie dobre. I przewidziano nawet dokładki, chociaż gdy przyszłam po trzecią, kucharka przegoniła mnie sprzed okienka.\nPo obiedzie Kristina poszła do naszego pokoju, a ja postanowiłam nawiązać bliższą znajomość ze szkolnym sklepikiem. Mieścił się w maleńkim pomieszczeniu, skrzętnie ukrytym pod schodami, ale o dziwo sprzedawano w nim zaskakująco dużo smacznych rzeczy. Kupiłam sobie czekoladowego batonika, pochłonęłam dwoma gryzami i z braku laku zdecydowałam się jeszcze na sok pomidorowy, który schowałam do kieszeni na piersi koszuli moro.\nZatrzymałam się na chwilę przed drzwiami pokoju. Oparłam się o nie, próbując złapać oddech po biegu korytarzem, jaki uskuteczniłam po zauważeniu wyglądającej zza winkla dyrektorki… lecz te nagle się otworzyły. Nie zdążyłam złapać równowagi i runęłam plackiem na ziemię u stóp przerażonej Kristiny. Dziewczyna pisnęła, odskakując kilka kroków. A ja poczułam dziwną wilgoć na piersi. Uniosłam się na łokciu…\n– Dostałam! Dostałam! Idź beze mnie! – zawyłam na widok ogromnej czerwonej plamy wokół serca.\n– O Boże, Nihal, co ci się stało?! – Od razu przypadła do mnie, śmiertelnie blada, spróbowała postawić mnie na nogi… i dopiero wtedy zauważyła, że się śmieję. I to tak, że aż nie mogłam oddychać.\n– Sorry, musiałam – wykrztusiłam. – Idę się przebrać.\nŁazienka była okropna. Wchodziło się do wyłożonego białymi kafelkami pomieszczenia z rzędem przytwierdzonych do ściany umywalek, jedna była inna od pozostałych. W dodatku niebieska. Kto to wymyślił?! Gdy skręciło się w lewo, trafiało się do przypominającego barwami i aurą szpital pokoju z toaletami, po prawej były prysznice. Ale nie byle jakie! Wśród kafelków koloru ciepłej sraczki straszyły spore, również wyłożone kafelkami brodziki z mętnymi szybami wprawionymi w pordzewiałe prowadnice.\nKurde. Przecież ja nie umiem kąpać się w brzydkich miejscach, bo zawsze mi się zbiera wtedy na pawia…\nGdy wróciłam do pokoju, postanowiłam wreszcie zainteresować się porzuconym planem lekcji. Okazało się, że jutro rozpoczynam wf-em. Prawie się załamałam. Nie cierpię wf-u.\nGods and Punks - Rozdział 3


Kupa kultury. Przewodnik inteligenta - jedynie 31,50 zł w matras.pl\nOd A jak "apokalipsa" do Z jak "zdrowy rozsądek". Komuniści kombinowali przez lata i nie udało im się stworzyć kultury dla mas, która by te masy zainteresowała i porwała. Taka kultura kształtuje się teraz, ale nikogo nie indoktrynuje ani nie edukuje - przeciwnie, sprzyja najprostszym gustom. Mimowolnie jednak całkiem sporo opowiada o naszym świecie. O tym, że zdrowy rozsądek jest w nim towarem coraz bardziej deficytowym, że atakują nas rozmaite formy głupoty ... że mamy więcej niż kiedykolwiek wcześniej powodów do strachu o teraźniejszość i przyszłość, że Bóg, który podobno to wszystko stworzył, nie chce za nic ponosić odpowiedzialności - schował się i udaje, że go nie ma. I co nam w tej sytuacji pozostaje? Czujność (w gruncie rzeczy bezcelowa), śmiech przez łzy, wymazywanie strachu? A popkultura nam gra do końca, jak orkiestra na Titanicu. Leszek Bugajski - krytyk literacki i publicysta, autor książek o literaturze i kulturze popularnej, za które dostał kilka ważnych i nieważnych nagród. Ironista i wesoły pesymista, przeciwnik politycznej poprawności i przynależności do czegokolwiek. Zwolennik destrukcjonizmu i niekonsekwentny anarchista. Wielbiciel sztuki aktorskiej Jasona Stathama. Jako redaktor pracował w kilkunastu czasopismach, pisywał do kilkudziesięciu. Aktualnie (i od dawna) zajmuje się krytyką literacką w miesięczniku "Twórczość" oraz pracuje w dziale kultury tygodnika "Newsweek Polska". Mijają lata, a Leszek Bugajski ciągle pisze i błyskotliwie, i mądrze. To musi budzić zniecierpliwienie, podejrzliwość i niechęć. Janusz Głowacki Pierwsze teksty autora tej książki czytałem w dawnych, mrocznych czasach, kiedy to list kilku pisarzy powodował panikę w sferach rządowych, przedstawienie teatralne prowokowało uliczne demonstracje, a Polski film, literatura i plastyka święciły triumfu na świecie. Mijały lata, zachodziły historyczne zmiany, a Leszek Bugajski cały czas na swoim trudnym posterunku, regularnie i wnikliwie analizował wydarzenia kulturalne w naszym kraju. Ponieważ zdarzało mi się nie rzadko czytać jego wyrafinowane eseje poświęcone kulturze, mogę autorytatywnie stwierdzić, że Leszek cały czas się rozwija. Szkoda tylko, że kultura Polska się zwija. Andrzej Mleczko Czytaj dalej >> << Zwiń\nLeszek Bugajski jest znanym, a także cenionym krytykiem literatury i kultury. Wystarczy wspomnieć, że w 1986 otrzymał Nagrodę im. Kazimierza Wyki - wyróżnienie przyznawane w dziedzinie krytyki ... eseistyki i historii literackiej (wśród nagrodzonych znajdują się takie postaci jak Zbigniew Herbert, Maria Janion i Przemysław Czapliński). Współpracował i nadal współpracuje z pismami nie tylko literackimi (Playboy, Newsweek), choć to o literaturze pisze najwięcej. Słowem - trudno z nim polemizować.\nA jednak pokuszę się o stwierdzenie, że nie tylko kultura w tej książce pachnie kupą, ale i sam "Przewodnik inteligenta" również. Zwiodło mnie wiele rzeczy. Okładka, niezły opis, alfabetyczny spis "zagadnień", całkiem zgrabny wstęp zatytułowany "Apokalipsa" - określający w sposób przejrzysty i dowcipny największe grzeszki współczesnej kultury. Tak, było nieźle. Książkę czyta się zgrabnie, czasem nawet można uśmiechnąć się pod nosem, pokiwać głową. Leszek Bugajski zwraca uwagę na wiele aktualnych trendów panujących w kulturze, wszak książka została wydana w połowie poprzedniego roku, niewiele rzeczy zdążyło się więc przeterminować, a wręcz przeciwnie - na pewno pojawiło się kilka nowych kwestii, które można analizować kluczem z "Kupy kultury".\nPełna opinia: http://pannakac-pisze.blogspot.com/2015/01/kupa-kultury-przewodnik-inteligenta.html Czytaj dalej >> << Zwiń


Potrzeba ambasadorów dobra\nPodczas Forum Dzieł Miłosierdzia, przebiegającego ph. „Głodnych nakarmić - grzeszących upominać”, które odbyło się 14 października, spotkali się proboszczowie, koordynatorzy dzieł miłosierdzia i Parafialnych Zespołów Caritas diecezji siedleckiej.\nCele spotkania, którego miejscem była sala Centrum Kultury i Sztuki, to formacja, uwrażliwienie na potrzeby najuboższych i ożywienie działalności charytatywnej w poszczególnych parafiach diecezji. Okazało się, że społeczeństwu wciąż brakuje ludzi, którzy będą ambasadorami dobra, co podkreślił , zastępca dyrektora Caritas Diecezji Siedleckiej ks. Paweł Wojdat czuwający nad organizacją wydarzenia.\nSpotkanie rozpoczęło się tuż po 10.00 powitaniem gości przez ks. Marka Bieńkowskiego, dyrektora Caritas Diecezji Siedleckiej. Następnie głos zabrał ks. Maciej Majek, ojciec duchowny alumnów Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Siedleckiej. W trakcie referatu pt. „Głodnych nakarmić” m.in. scharakteryzował pojęcie biedy i ubóstwa na przestrzeni wielu wieków. Powiedział też, kim jest w oczach Pana Boga osoba głodna, zaznaczając jednocześnie, że Stwórca zawsze pamięta i troszczy się o głodnych, którzy nie powinni być traktowani anonimowo. Dodał, że dzisiaj ludzie są nie tyle głodni chleba, ile spragnieni Boga.\nPo referacie, na scenę zaproszona została Monika Rybaczewska, koordynator Centrum Wolontariatu w Białej Podlaskiej. Opowiedziała o swojej pracy, polegającej na pomocy m.in. ubogim. Dzieląc się swoim doświadczeniem, przytoczyła historię człowieka, który dzięki Caritas pierwszy raz od śmierci swojej mamy 16 lat temu nie spędził Wigilii samotnie. Kolejny przykład ludzkiego miłosierdzia to zachowanie kobiety, która nie mając pieniędzy, by wrzucić jakiś produkt do koszyka podczas zbiórki żywności, a chcąc podzielić się dobrem, przekazała własnoręcznie przygotowane przetwory.\nPo przerwie kawowej przed publicznością pojawił się ks. Wojciech Bazan, prefekt Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego i Gimnazjum w Białej Podlaskiej z referatem pt. „Grzeszących upominać”. Zaznaczył, że świętym jest o wiele łatwiej przyjąć upomnienie niż samodzielnie upomnieć kogoś innego. Przedstawił jednak pewne zasady, jakimi warto kierować się przy upominaniu: apelować do rozumu (jesteś człowiekiem, więc powinieneś panować nad pożądliwością i odczytywać granice swojej wolności), być sprawiedliwym wobec Boga i drugiego człowieka oraz odrzucić grzech, którym raniąc Boga, przekreślamy plan, jaki ma On wobec nas. W upominaniu należy pamiętać o szczerej trosce o duszę drugiego człowieka, jeśli trzeba - poprosić o pomoc wiarygodnych świadków, zachować dyskrecję.\nW dalszej części spotkania ks. Bieńkowski poprosił o wystąpienie trzy osoby pracujące w Caritas Diecezjalnej. Elżbieta Szopka opowiedziała o programie skierowanym do osadzonych w siedleckim więzieniu oraz areszcie śledczym pod nazwą „2 Kroki”. Podkreśliła rolę upomnienia przez osoby bez mundurów - budzi ono wśród więźniów znacznie większe zaufanie i jest po prostu skuteczniejsze. W tej części forum zabrała głos także Magdalena Ozygała z Ośrodka Pomocy Pokrzywdzonym Przestępstwem, który jest prowadzony przez siedlecką Caritas. W ośrodku powstała również grupa wsparcia dla osób doświadczających przemocy w rodzinie (klientami zazwyczaj są kobiety, choć oczywiście zdarzają się i panowie). Osoby te uczone są, jak ważne jest stawianie granic, a zatem upominanie najbliższych, którzy je ranią. O swojej pracy powiedział również ks. Paweł Wojdat. Od kilku lat pracuje z osobami doznającymi przemocy w rodzinie oraz uzależnionymi (m.in. od alkoholu, narkotyków, hazardu). - Ci ludzie potrzebują przede wszystkim poczuć się ważni, chcą być traktowani jak ludzie - podkreślił ks. Wojdat.\nOrganizatorzy zaprezentowali publiczności również film. Był poświęcony wolontariatowi, a wystąpili w nim i młodsi, i starsi ochotnicy Caritas oraz osoby, które otrzymały od nich wsparcie.\nSpotkanie podsumował ks. Wojdat, zachęcając do korzystania z wypracowanych przez Caritas ścieżek pomocy, a na koniec wszyscy odmówili Koronkę do Miłosierdzia Bożego i zjedli obiad przyrządzony przez niepełnosprawnych z Zakładu Aktywności Zawodowej, działającego przy Caritas. Do domów uczestnicy zabrali również przygotowane materiały.


Fatsja i fatsjobluszcz – co to za rośliny i jak je uprawiać\nJesteś tutaj: Strona główna Ogród Rośliny Fatsja i fatsjobluszcz – co to za rośliny i jak je uprawiać\nFatsja japońska i fatsjobluszcz lizjański mają ze sobą wiele wspólnego. Podpowiadamy, jak uprawiać i pielęgnować te rośliny w domu i ogrodzie.\nFatsja japońska powoli zdobywa popularność, podobnie jak jej mieszanka z bluszczem, czyli fatsjobluszcz.\nFatsja to ładna roślina, którą w Polsce uprawia się przede wszystkim w doniczkach, ale w cieplejszych rejonach może rosnąć też w gruncie.\nFatsje mają ładne liście. Mogą być jednolicie zielone lub z jasnym przebarwieniami, jak u odmian Variegata i Spiders Web.\nLiście fatsji są duże i mają głębokie wcięcia. Najczęściej mają od 7 do 11 klap (części)\nDbxsoul (wikimedia.commons CC BY-SA 3.0)\nFatsjobluszcz to roślina, która dobrze znosi małą ilość światła. Nadaje się również do pomieszczeń z oknami od północy.\nPhoto by David J. Stang (wikimedia.commons CC BY-SA 4.0)\nRównież fatsjobluszcze mają odmiany o kolorowych liściach.\nKENPEI (wikimedia.commons CC BY-SA 3.0)\nlicencje zdjęć: CC BY-SA 3.0, CC BY-SA 4.0\nFatsja ma przede wszystkim ładne liście. Niekiedy może też kwitnąć, ale w doniczkach robi to rzadko.Fot. Orengi Harvey (wikimedia.commons CC BY-SA 4.0)\nPolecamy też: Niezwykłe wilczomlecze - rośliny doniczkowe, które wyglądają jak kaktusy\nFatsjobluszcz (znany również jako fatshedera, łac. × Fatshedera lizei) ma zarówno cechy krzewu, jakim jest fatsja, jak i pnącza, jakim jest bluszcz. Jego pędy są delikatniejsze od fatsji i po osiągnięciu kilkudziesięciu centymetrów długości zaczynają się przewieszać, dlatego fatsjobluszczowi najlepiej zapewnić podpory. Jednak w przeciwieństwie do bluszczu nie ma on korzeni czepnych i dlatego jego pędy należy podwiązać lub owinąć wokół kratek, palików itp. Jego pędy mogą osiągać ok. 2,5 m długości.\nFatsjobluszcz łączy cechy fatsji oraz bluszczu pospolitego.Fot. Krzysztof Ziarnek, Kenraiz (wikimedia.commons CC BY-SA 4.0)\nPolecamy: Rośliny doniczkowe do ciemnego pokoju. Zobacz, co wybrać\nPodpowiadamy: Jak uprawiać scindapsus pstry - pnącze doniczkowe o ładnych liściach


Serial o koronawirusie przygotowywany przez twórców "Big Short" | Prime Movies\nTwórcy oscarowego “Big Short” zrealizują serial HBO o szczepionce na koronawirusa\nSerial o koronawirusie przygotowywany przez Adama McKaya i Charlesa Randolpha / Foto Prime: Kadr z filmu “Big Short”; Paramount, Plan B, Regency Enterprises\nAdam McKay i Charles Randolph – scenarzyści filmu “Big Short” i laureaci Oscara – dostali zlecenie od HBO. Duet przygotuje fabułę serialu poświęconego bardzo aktualnemu tematowi – opowiadającego o szczepionce na koronawirusa.\nSerial o koronawirusie przygotowywany przez HBO\nHBO zdradziło, że projekt będzie miniserialem o “morderczej gonitwie” po szczepionkę i walce z czasem. McKay i Randolph będą też producentami wykonawczymi tej realizacji. W prace przygotowawcze zaangażowano studio Hyperobject Industries. Serial nie ma na chwilę obecną tytułu, a po raz pierwszy o jego pomyśle poinformowano w mediach latem 2020 roku.\nBohaterami serialu będą osoby, które ryzykują własne życie, by ocalić innych podczas globalnej pandemii. Projekt opowie też o kwestiach politycznych, związanych z opracowaniem preparatu, oraz o dostępności do szczepionek.\nSerial będzie bazował na książkach: “The First Shot” autorstwa Brendana Borrella oraz “A Shot to Save the World: The Inside Story of the Life-or-Death Race for a COVID-19 Vaccine” Gregory’ego Zuckermana.\nDanny Elfman i Tim Burton znów będą wspólnie "czarować" - tym razem przy serialu "Wednesday"\nSurvivalowy serial "Yellowjackets" został przedłużony na 2. sezon


Zębolita olbrzymia - wszystko, co warto wiedzieć - Twoje zwierzęta\nZębolita olbrzymia - wszystko, co warto wiedzieć\nZębolita olbrzymia to duże zwierzę, które zamieszkuje większość Ameryki Południowej. Grozi mu wyginięcie z powodu nielegalnych polowań i utraty siedlisk.\nZębolita olbrzymia to ssak z rzędu pancernikowców należący do rodziny Dasypodidae. Jego nazwa naukowa to Priodontes Maximus.\nPriodontes Maximus jest jedynym członkiem monotypowego rodzaju endemicznego dla Ameryki Południowej i jest obecnie największym pancernikiem na świecie. Jego nazwa odnosi się do mocnej skorupy, która pokrywa dużą część jego ciała.\nZębolita olbrzymia – charakterystyka\nDorosłe zwierzę może ważyć od 19 do 32 kilogramów. Może również mierzyć od 75 do 100 centymetrów od pyska do czubka ogona.\nMa małą, mocną głowę, z wielobocznymi płytkami z tyłu. Jego uszy są szeroko rozłożone, a między nimi znajdują się płytki kostne. Ma bezwłosy pysk w kształcie stożka w kolorze cielistym. To zwierzę ma również około 100 zębów, a wszystkie z nich wyglądają tak samo.\nChociaż jego brzuch jest nagi, reszta jego ciała jest pokryta elastyczną skorupą. Skorupa ta składa się z z małych, elastycznych płytek o żółtawym tonie przy dolnych krawędziach.\nSkorupa jest ułożona w poprzeczne rzędy, które również pokrywają jego ogon i nogi. Ponadto ma bardzo duże, mocne pazury, które mogą mierzyć do 30 centymetrów długości, szczególnie na przednich nogach.\nJęzyk tego zwierzęcia wydziela lepką substancję, która pozwala mu chwytać owady, które stanowią główne źródło jego pożywienia. Ma świetny węch, ale inne zmysły nie są zbyt dobrze rozwinięte. Nie rozróżnia kolorów, ale nie ma to większego znaczenia, ponieważ jest zwierzęciem nocnym.\nRozmieszczenie i środowisko zębolity olbrzymiej\nZębolita olbrzymia zamieszkuje cały kontynent południowoamerykański. Mieszka od Kolumbii po północną Argentynę, przechodząc przez Wenezuelę i Gujanę. Zębolity osadzają się głównie w dorzeczu Amazonki.\nJego ulubionymi siedliskami są lasy tropikalne, równiny zalewowe i sawanny. Z tego powodu zębolita olbrzymia jest w stanie przystosować się do szerokiej gamy ekosystemów. Eksperci znaleźli je nawet 488 metrów nad poziomem morza. Niezależnie od siedliska, w którym żyją, wszystkie pancerniki spędzają większą część swojego życia pod ziemią w norach, które budują.\nReprodukcja i zachowanie zębolity olbrzymiej\nOkres ciąży przypada na lato i trwa około czterech miesięcy. Na świat przychodzi jedno lub dwoje młodych i przez pierwsze kilka miesięcy żywią się one mlekiem matki, zanim stopniowo przyzwyczają się do diety dorosłych zwierząt. Zębolity olbrzymie osiągają dojrzałość płciową w wieku od 9 do 12 miesięcy.\nZębolita olbrzymia jest zwierzęciem nocnym, samotnikiem i głównie przebywa pod ziemią. Zazwyczaj podróżuje ponad trzy kilometry w poszukiwaniu jedzenia. Jednak pomimo nieelastycznego wyglądu jest bardzo zwinnym zwierzęciem, które potrafi szybko się poruszać i jest świetnym kopaczem.\nPonadto potrafi utrzymywać równowagę na tylnych łapach podczas odpoczywania na ogonie. To pozwala im dotrzeć do wysokich kopców termitów i stawić czoła drapieżnikom.\nZe względu na duży rozmiar i mocny pancerz, zwierzęta te, w przeciwieństwie do innych pancerników, nie muszą się całkowicie chować w swojej skorupie. Jeśli chodzi o dietę, zębolity jedzą głównie mrówki i termity podziemne. Jednak zjadają także larwy stawonogów, robaki, pająki, węże i padlinę.\nZębolita olbrzymia – kategoria zagrożenia\nZębolita uznawana jest za zagrożony wyginięciem przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody. Ponadto znajduje się w załączniku I (bliskie wyginięcia) konwencji waszyngtońskiej (CITES).\nW Kolumbii, zębolicie olbrzymiej grozi wyginięciem w Paragwaju i Argentynie jest zagrożona wyginięciem, to samo dotyczy Peru i Ekwadoru. Uważa się, że całkowicie wyginęła w Urugwaju.\nW Wenezueli jest zagrożona i w 1983 r. przyznano jej status gatunku chronionego. Polowania na to zwierzę zakazano w 1996 r. dekretem ustanawiającym bezterminowy zakaz.\nZębolita olbrzymia to delikatny gatunek, ponieważ jest tak rzadki. Ponadto ma niską zdolność reprodukcyjną i bardzo specyficzne nawyki żywieniowe, ze względu na dietę składającą się z mrówek i termitów podziemnych. Ich ogólna populacja nie jest znana, ale eksperci szacują, że na 100 kilometrów kwadratowych przypada sześć osobników.\nOprócz utraty siedlisk, zagrożeniem są także ludzie, którzy polują na ich mięso. Ponieważ pancerniki są cenione jako źródło białka, polowania na nie są bardzo częste. Doprowadziło to do wytępienia dużego odsetka populacji.\nKolejnym zagrożeniem są nielegalne polowania w celu sekretnej sprzedaży kolekcjonerom, ale trudno oszacować skalę tego procederu. Ponadto niektórzy rdzenni mieszkańcy Amazonii używają ich łap do wytwarzania ozdób.


Trener Korony potwierdza transfer skrzydłowego: Mieliśmy kilka nazwisk - CKsport.pl - Sport Kielce\nTrener Korony potwierdza transfer skrzydłowego: Mieliśmy kilka nazwisk\nKorona Kielce walczy z czasem o transfer "last minute". Żółto-czerwoni dopinają szczegóły transferu 24-letniego skrzydłowego Sandecji Nowy Sącz Dawida Błanika, który zastąpi w Kielcach kontuzjowanego Jacka Kiełba. Czasu nie ma dużo, bo w środę o 23:59 zamyka się w Polsce okienko transferowe. - To prawdziwe informacje. Myślę, że nastąpi to jak najszybciej - potwierdza Dominik Nowak, trener kieleckiego zespołu.\nDla Korony będzie to solidne wzmocnienie na pozycji skrzydłowego. Jacek Kiełb przeszedł operację i w tej rundzie na pewno już nie zagra, ponieważ powodu zerwania więzadła czeka go co najmniej półroczna rehabilitacja. Z kolei Dawid Błanik znajduje się w bardzo dobrej formie. W tym sezonie w barwach "Sączersów" zagrał w pięciu meczach, w których zdobył trzy bramki i zanotował asystę, zbierając przy tym wiele pochlebnych opinii.\n- Szukaliśmy na miejsce Jacka kogoś o podbniej charakterystyce. Mieliśmy kilka nazwisk, ale padło na Dawida Błanika. Ma dobre uderzenie z dystansu, dobre liczby, gra kombinacjyjnie, lubi grę ofensywną. Postara się zapełnić lukę, ale mamy w odwodzie także innych zawodników, którzy dalej liczą się w tej rywalizacji - mówi Dominik Nowak.\nJeśli Koronie uda się sfinalizować transfer, będzie to już dziesiąty nowy zawodnik pozyskany przez klub w letnim okienku. W przeszłości Błanik występował też w GKS-ie Tychy, Pogoni Szczecin, Odrze Opole, czy GKS-ie Bełchatów. Ma w dorobku 14 meczów w PKO Ekstraklasie (bez bramki) oraz 90 gier z 11 trafieniami w Fortuna 1. Lidze.\nTagi:korona kielce, dominik nowak, dawid błanik, fortuna 1. liga, transfer, sandecja nowy sącz


DomenaZdrowia.pl >Medycyna > Pediatria > Pierwsza pomoc dziecku w nagłych wypadkach\nkategoria: Medycyna ratunkowa, Pediatria\nMówi się niekiedy, że dzieci to „żywe srebra” – biegają, skaczą, wiszą głową w dół na trzepaku, a każda matka patrzy na te wyczyny z przerażeniem. Dobrze jest przewidywać niektóre wypadki swojej pociechy i wiedzieć jak jej fachowo pomóc, gdy skaleczy się, zakrztusi, ale też gdy przestanie oddychać.\nKażda mama drży o zdrowie swojego dziecka. Za każdym razem gdy się przewróci lub skaleczy, biegnie mu z pomocą. Istnieją jednak sytuacje znacznie poważniejsze, gdy dziecko traci przytomność lub co gorsze przestaje oddychać. Dobrze jest wtedy wiedzieć jak się zachować, aby skutecznie pomóc swojemu maleństwu, nie narażając go na dodatkowe niebezpieczeństwo.\nJeśli przestanie oddychać…\nTo najczarniejszy scenariusz dla każdej mamy. Dziecko leży nieprzytomne, nie oddycha, nie wiadomo co zrobić. Przede wszystkim zachować spokój!\nNależy sprawdzić czy dziecko na pewno jest nieprzytomne. Głośno zadaj mu parę pytań, potrzyj mocno jego skórę w okolicy mostka.\nJeśli rzeczywiście jest nieprzytomne – zawołaj głośno o pomoc, a następnie udrożnij jego drogi oddechowe. Najlepsze w tym celu jest odgięcie główki dziecka, poprzez ułożenie jednej rękę na czole i umieszczenie drugiej ręki pod bródką i delikatne jej odepchnięcie. Można również wysunąć żuchwę do przodu. W tym celu należy położyć palce wskazujące obu rąk za żuchwą dziecka i popchnąć ja do przodu. W razie podejrzenia o uraz kręgosłupa szyjnego zrezygnuj z odginania główki do tyłu, a jedynie staraj się wysunąć żuchwę do przodu.\nNastępnie sprawdź, czy oddycha. Możesz to robić wzrokiem obserwując ruchy klatki piersiowej, słuchem, nasłuchując oddechu nad ustami i nosem dziecka lub dotykiem, sprawdzając, czy czujesz ruch powietrza na swoim policzku. Możesz na to poświęcić nie dłużej niż 10 sekund.


04.08.2021 0 343\nfot. KGW w Choroszczynce\nGMINA TUCZNA Koło Gospodyń Wiejskich w Choroszczynce wzięło udział w Festiwalu Kół Gospodyń Wiejskich i zakwalifikowało się do półfinału konkursu „Polska od kuchni” , który odbędzie się w dniu 7-go sierpnia 2021 roku na rynku głównym w Zamościu.\nKGW będzie reprezentowane w dwóch kategoriach:\n– w kategorii „Konkurs kulinarny” dziewczyny przygotowały ciasto pod nazwą „Dziad Choroszczański”;\n– w kategorii „Konkurs artystyczny” zostanie wystawiona wyszywanka Pani Bożeny Kołtun – wiersz o Choroszczynce.\nMieszkańcy naszego regionu mogą głosować na KGW w Choroszczynce wysyłając SMS do 7 sierpnia do godz. 13 na nr:\na) w kategorii – konkurs kulinarny na nr 7248 o treści POK.3306\nb) w kategorii – konkurs artystyczny na nr 7248 o treści POK.4248


Chronicles of Mystery: Drzewo Życia - poradnik do gry [Katarzyna Michaska Kayleigh] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00733 011126 21051798 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Katarzyna Michaska Kayleigh Liczba stron: 79\nNieoficjalny polski poradnik GRY-OnLine do gry Chronicles of Mystery: Drzewo Życia autor: Katarzyna „Kayleigh” Michałowska (c) 2009 GRY-OnLine S.A. Prawa do użytych w tej publikacji tytułów, nazw własnych, zdjęć, znaków towarowych i handlowych, itp. Producent i wydawca CITY interactive. należą do ich prawowitych właścicieli. Chronicles of Mystery: Drzewo Życia – Poradnik GRY-OnLine S p i s t r e ś c i Wprowadzenie ___________________________________________________3 Opis przejścia ___________________________________________________4 Bretania ___________________________________________________________________ 4 Muzeum _________________________________________________________________ 4 Wenecja __________________________________________________________________ 17 Scuola _________________________________________________________________ 17 Plazza Celeste __________________________________________________________ 24 Kair ______________________________________________________________________ 30 Hotel __________________________________________________________________ 30 Kawiarnia ______________________________________________________________ 33 Plac ___________________________________________________________________ 36 Hotel __________________________________________________________________ 38 Rejs jachtem ______________________________________________________________ 41 Gibraltar _________________________________________________________________ 45 Cmentarz _______________________________________________________________ 45 Jacht __________________________________________________________________ 48 Posternek ______________________________________________________________ 51 Ulice ___________________________________________________________________ 52 Hangar _________________________________________________________________ 54 Sterowiec ______________________________________________________________ 57 Wyspa Bimini _____________________________________________________________ 61 Lądowisko ______________________________________________________________ 61 Wioska _________________________________________________________________ 64 Korona drzewa __________________________________________________________ 68 Platforma ______________________________________________________________ 72 Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest (c) 2002-2009 GRY-OnLine S.A. Wszelkie prawa zastrzeżone. zabronione bez pisemnego zezwolenia GRY-OnLine S.A. Dodatkowe informacje na temat opisywanej w tej publikacji gry znajdziecie na stronach serwisu GRY-OnLine. Wydawnictwo GRY-OnLine S.A. ul. Królewska 57, 30-081 Kraków tel.(+48 12) 626 12 50, fax.(+48 12) 626 12 70 www.gry-online.pl Strona: 2 Chronicles of Mystery: Drzewo Życia – Poradnik GRY-OnLine Wprowadzenie Poradnik do gry Chronicles of Mystery: Drzewo Życia zawiera kompletny opis przejścia tej momentami dość wymagającej przygodówki. Sylvie Leroux otrzymuje propozycję współpracy z muzeum w Bretanii. Po przyjeździe na miejsce okazuje się, że jej poprzednik zginął w tajemniczych okolicznościach, a XVI-wieczny kufer, do którego zawartości próbował się dostać, jest obiektem zainteresowania paru osób, w tym tajemniczego hrabiego Saint-Germain. Sterowanie w drugiej części Chronicles of Mystery jest identyczne jak w pierwszej. Poruszamy się za kursorem w kształcie małej strzałki, duża sygnalizuje zmianę lokacji. Przedmioty, z którymi możemy wejść w konkretną interakcję (zabrać bądź użyć) oznaczone są ikonką ręki, te, które da się tylko obejrzeć, ikonką oka. Dwukrotne kliknięcie LPM zmusza bohaterkę do biegu, dwukrotne kliknięcie dużej strzałki przyspiesza jej przejście w nowe miejsce. Klawiszem Esc można przewijać scenki przerywnikowe, LPM – dialogi. Po najechaniu kursorem w górę ekranu wyświetla się pasek menu, w którym istotna jest ostatnia zakładka, zawierająca przeprowadzone przez Sylvie dialogi, zdobyte dokumenty i jej pamiętnik. Ekwipunek mieści się w dole ekranu. Po kliknięciu przechowywanych w nim znajdziek PPM pojawia się ich zbliżenie, często opatrzone komentarzem, oznaczającym niekiedy jakąś wskazówkę. Z rzadka należy w tymże zbliżeniu coś z danym przedmiotem zrobić. W prawym dolnym rogu ekranu widnieje znak zapytania, ujawniający wszystkie istotne w każdej miejscówce obiekty i przejścia. Rzeczy, które powinny wylądować w inwentarzu, wyróżnione są w tekście kolorem zielonym, a rozwiązania zagadek – brązowym. W grze trafiają się dwie czasówki, przed jedną z nich uprzedzam w poradniku, sugerując zapisanie stanu rozgrywki. W drugim przypadku Sylvie może stracić życie, ale wówczas program automatycznie robi save’a. Katarzyna „Kayleigh” Michałowska Strona: 3 Chronicles of Mystery: Drzewo Życia – Poradnik GRY-OnLine Opis przejścia B r e t a n i a M u z e u m Porozmawiaj z dyrektorem o pracowni Marcela, kufrze, wypadku i odczycie w Wenecji. Po jego wyjściu z pracowni skieruj się do wykusza po lewej i przyjrzyj stojącemu na blacie kufrowi (zbliżenie). Spróbuj otworzyć wieko – kufer jest zamknięty na zamek cyfrowy. Manipulowanie tarczami na chybił trafił nic nie da, musisz znać kombinację. Opuść wykusz i rzuć okiem na stojącą przy wejściu do niego drukarkę 3D (zbliżenie). Widać, że maszyna jest w trakcie realizacji jakiegoś zadania. Warto dowiedzieć się jakiego. Przejdź w prawo i maszeruj do sali wystawowej. Strona: 4 Chronicles of Mystery: Drzewo Życia – Poradnik GRY-OnLine Zagadnij stojącego na jej końcu dyrektora o szyfr i drukarkę. Następnie przejdź do nawy po prawej i porozmawiaj z pracującą w niej konserwatorką Claire o pracy, Marcelu, kufrze i dyktafonie. Wracaj na górę do pracowni (schody w głębi ekranu) i otwórz szufladę biurka Marcela (zbliżenie). Wyjmij z niej dyktafon i pęsetkę. Przyjrzyj się dyktafonowi (PPM w ekwipunku) i zauważ, że wyświetla się na nim informacja o braku karty pamięci. Ponownie wędruj do sali wystawowej i zahacz Claire w tej sprawie. Otrzymasz kartę z nagraniem Marcela. By je odsłuchać, maszeruj do pracowni, gdzie włóż kartę do dyktafonu (połącz oba przedmioty w ekwipunku – jeśli zechcesz przesłuchać nagranie raz jeszcze, kliknij dyktafon w ekwipunku PPM i na zbliżeniu LPM). Wiadomość jest intrygująca, a trzecią cyfrę szyfru najwyraźniej zna Claire – trzeba ją zatem o to zapytać. Strona: 5 Chronicles of Mystery: Drzewo Życia – Poradnik GRY-OnLine Zejdź do sali wystawowej, a nie zastawszy w niej konserwatorki, wyjdź na dziedziniec (kursor w dole ekranu). Zaczep stojącą przy studni dziewczynę i wypytaj o nagranie, zamek szyfrowy i trzecią cyfrę. Wróć do sali wystawowej i przyjrzyj się jej sklepieniu (zbliżenie). Wdrap się do pracowni i podejdź do tablicy na lewo od biurka (zbliżenie). Obejrzyj wiszące na niej reprodukcje dziewiętnastowiecznych rycin, ze szczególnym uwzględnieniem tej przedstawiającej sztorm, rzuć też okiem na przyczepiony w prawym dolnym rogu odręczny rysunek przedstawiający kawałek ceramiki. Strona: 6 Chronicles of Mystery: Drzewo Życia – Poradnik GRY-OnLine Wejdź do wykusza – masz wszystkie potrzebne dane, by poradzić sobie z zamkiem szyfrowym. Marcel powiedział: sztorm (8 w skali Beauforta), Jowisz (5 planeta Układu Słonecznego) i cyfra, którą zna Claire (2 – dzień ich poznania). A zatem ustaw wskazówki zegarów kolejno od lewej na 8 (kliknij 2x z lewej strony pierwszej tarczy), 5 (kliknij 4x z prawej strony drugiej tarczy, przesuwaj kursor w dół w miarę obracania się wskazówki) i 2 (kliknij 1x z prawej strony trzeciej tarczy). Kierunek obrotu wskazówek jest w sumie nieistotny, ważne, by ostatecznie wymienione wyżej cyfry znalazły się w obramowaniu (w takim jakby okienku) każdej wskazówki. Podnieś wieko kufra i zabierz z niego XVI-wieczny pistolet z wyciorem i klucz. Teraz rzuć okiem na leżącą na blacie na lewo od kufra kartkę. To lista przedmiotów, jakie Marcel znalazł w kufrze. Wynika z niej, że znikł gdzieś fragment antycznej ceramiki. Powinno Cię też zastanowić, że pistolet i wycior zapisane są na liście osobno. Strona: 7\n


Jak dbać o skórę w czasie ciąży? | Rycynowy.pl\nCiąża to czas gwałtownych zmian w organizmie kobiety. Burza hormonów oraz stale rosnący brzuszek to nie jedyne problemy, z którymi zmaga się przyszła mama. W trakcie ciąży skóra ciężarnej zwykle…\nCiąża to czas gwałtownych zmian w organizmie kobiety. Burza hormonów oraz stale rosnący brzuszek to nie jedyne problemy, z którymi zmaga się przyszła mama. W trakcie ciąży skóra ciężarnej zwykle staje się bardziej sucha i wrażliwa, może również pojawić się swędzenie. Problemy nie omijają także twarzy, na której mogą pojawić się wypryski i przebarwienia. Jeżeli problematyczna skóra w ciąży dotyczy także Ciebie, dowiedz się, jak ją prawidłowo pielęgnować.\n• Swędząca skóra – co robić?\n• Te okropne rozstępy\n• Twarz niedoskonała\nSwędząca skóra w ciąży – co robić?\nProblemem, z którym ciężarne zmagają się najczęściej, jest swędząca skóra. Z czego to wynika? Organizm przyszłej mamy produkuje sporo estrogenu, który spowalnia pracę gruczołów łojowych. I choć stan naszej cery może się wówczas poprawić, zbyt mała ilość łoju doprowadza do przesuszenia skóry, a to skutkuje swędzeniem i pieczeniem. By temu zapobiec należy regularnie nawilżać i odżywiać skórę. Z pomocą przyjdą nam wszelkiej maści treściwe balsamy i masła, a także naturalne olejki. Ważne też, by unikać gorących kąpieli oraz agresywnych detergentów, które wysuszają skórę. Jeżeli swędzenie jest wyjątkowo uciążliwe, należy koniecznie skonsultować się z lekarzem.\nTe okropne rozstępy\nW ciąży zyskujemy kilka dodatkowych kilogramów, co sprzyja pojawianiu się rozstępów. Statystyki wskazują, że u blisko 60% przyszłych mam jest na nie narażonych. Najczęściej pojawiają się na brzuchu oraz piersiach, ale uda, pośladki czy ramiona również są na nie narażone. Aby się przed nimi uchronić należy konsekwentnie pielęgnować naszą skórę. Szczególnie polecanym produktem jest masło kakaowe, które doskonale natłuszcza i uelastycznia. Pielęgnacje wzbogaćmy o regularny masaż za pomocą szorstkiej rękawicy lub antycellulitowej gąbki.\nJeżeli mimo stosowania kremów rozstępy się pojawiły, można podjąć działania, które zniwelują ich widoczność. Zachęcamy do lektury naszego wpisu.\nChoć wiele kobiet w okresie ciąży cieszy się nieskazitelną cerą, są osoby, u których kondycja skóry diametralnie się pogarsza. Szczególnie posiadaczki cery trądzikowej mogą zauważyć nasilanie się objawów. Warto wówczas poświęcić twarzy więcej uwagi i zadbać o prawidłową higienę. Wybierajmy kosmetyki o naturalnym składzie, pozbawione konserwantów i składników komedogennych. Zawsze pamiętajmy o dokładnym oczyszczaniu cery, np. za pomocą naturalnych olejów. Jeżeli zmiany są bardzo uciążliwe, przyda się konsultacja z dermatologiem, który dobierze odpowiednie leczenie.\njak dbać o ciało jak usunąć rozstępy oleje naturalne w kosmetyce pielęgnacja w ciąży\nJamajski czarny olej rycynowy Black Castor Oil – ratunek dla włosów od Tropic Isle Living\nОни являются точной снимкой главного вулкан миллион играть онлайн не вызывают новоиспеченной регистрации.\nНужно токмо обнаруживать активность – и у вас покажется возможность казино вулкан 24 представлять в денежки, никак не тратя в то время как близких средств!\nJak pielęgnować skórę dłoni?


Piotr Żyła - kariera sportowa. | Piotr Żyła | Doradca Sportowy\nDoradca-Sportowy.pl » Sportowcy » Piotr Żyła » Piotr Żyła - kariera sportowa.\nPiotr Żyła - kariera sportowa.\nPiotr Żyła, kariera sportowa.\nPiotr Żyła zaczął skakać gdy miał 8 lat. W zawodach Pucharu Kontynentalnego zadebiutował 26 grudnia 2004 w Sankt Moritz. Pierwsze punkty w tym cyklu zdobył 14 stycznia 2005, zajmując 19. miejsce w Sapporo. Na mistrzostwach świata juniorów był 14, zaś w konkursie drużynowym zdobył srebrny medal. W sezonie 2005/06 znalazł się w kadrze A reprezentacji Polski. 21 stycznia w Sapporo dostał szansę debiutu w Pucharze Świata. Już w swoim pierwszym starcie zdobył punkty, zajmując 19. miejsce. Dzień później ponownie, po raz ostatni w sezonie, znalazł się w czołowej trzydziestce. 4 lutego zwyciężył w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Villach..\nW sezonie 2006/2007 czterokrotnie zdobywał punkty PŚ. Najwyższym było dziewiętnaste z Titisee-Neustadt. Wystartował również w mistrzostwach świata. W zawodach indywidualnych zajął 35. (skocznia duża) i 42. (skocznia normalna) miejsce, w zawodach drużynowych reprezentacja Polski z Żyłą w składzie była piąta.\nW kolejnych latach osiągał w Pucharze Świata słabsze wyniki. W sezonie 2007/2008 nie zdobył punktów, w następnym dwukrotnie zajął 29. miejsce w Zakopanem. Po słabym początku sezonu 2009/2010 został odsunięty od startów w Pucharze Świata. Również w Pucharze Kontynentalnym nie osiągał dobrych wyników, tylko raz awansując do drugiej serii.\nNie znalazł się w kadrze A polskich skoczków narciarskich w sezonie 2010/2011. Zastąpił go Dawid Kubacki.Treningi w klubie, prowadzone pod nadzorem Jana Szturca zaowocowały lepszymi wynikami w Pucharze Kontynentalnym. Począwszy od zawodów w Sapporo Żyła rozpoczął regularne starty w Pucharze Świata. 21 stycznia w Zakopanem zajął 21. miejsce, wynik ten powtórzył 13 lutego na skoczni mamuciej w Vikersund. 29 stycznia 2011 roku stanął na najniższym stopniu podium w konkursie drużynowym w Willingen. Wystąpił też w mistrzostwach świata. Zajął 19. i 21. miejsce indywidualnie, a także 4. i 5. drużynowo.\nW sezonie 2011/2012 Żyła powrócił do kadry A. W klasyfikacji generalnej rozpoczynających sezon letni zawodów Lotos Poland Tour zajął ostatnie, 57. miejsce. Na zawodach Letniego Grand Prix 2011 w Hakubie dwukrotnie zajął drugie miejsce.Podczas rozgrywanych 17 września na Wielkiej Krokwi mistrzostw Polski zawodnik zdobył brązowy medal, po skokach na odległość 126,5 m i 118,5 m. Po zajęciu 4. miejsca w Letnim Grand Prix w Klingenthal zapewnił sobie 5. pozycję w klasyfikacji generalnej Letniej Grand Prix 2011.\nPrzez cały sezon zimowy 2011/2012 startował w zawodach Pucharu Świata. 4 grudnia 2011 po raz pierwszy uplasował się w pierwszej dziesiątce, zajmując 7. miejsce w Lillehammer.Wziął udział w mistrzostwach świata w lotach narciarskich na skoczni w Vikersund. Indywidualnie był 33., w drużynie zajął 7. miejsce. 26 lutego 2012 podczas konkursu drużynowego ustanowił rekord życiowy wynoszący 232,5 m. Tym samym pobił rekord Polski w długości lotu, należący uprzednio do Adama Małysza.11 marca w Oslo powtórzył wynik z początku sezonu, zajmując 7. miejsce w konkursie Pucharu Świata.\nW sezonie 2012/2013 pierwsze punkty w Pucharze Świata zdobył dopiero w siódmym starcie, zajmując 30. miejsce w Garmisch-Partenkirchen. 9 stycznia 2013 w Wiśle zajął 6. miejsce. Wynik ten powtórzył 26 stycznia w Vikersund i 13 lutego w Klingenthal. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013. W indywidualnych konkursach skoków narciarskich zajął 23. miejsce na skoczni normalnej i 19. na skoczni dużej. W zawodach drużynowych zdobył brązowy medal.17 marca 2013 roku ex aequo z Gregorem Schlierenzauerem zwyciężył w zawodach Pucharu Świata w Oslo. Było to jego pierwsze podium w karierze.Został piątym w historii polskim skoczkiem po Stanisławie Bobaku, Piotrze Fijasie, Adamie Małyszu i Kamilu Stochu, który wygrał konkurs Pucharu Świata.Tydzień później w przedostatnim konkursie sezonu zajął trzecie miejsce na skoczni mamuciej w Planicy.


Odwołane dwa loty, trzeci pod znakiem zapytania | Lubelskie lotnisko\nPasażerowie korzystający dzisiaj z lubelskiego lotniska nie mają łatwego życia. Powodem gęsta mgła.\nOd wczesnych godzin porannych w okolicach portu panują trudne warunki, uniemożliwiające wykonywanie operacji lotniczych. Widoczność wzdłuż pasa 25 waha się w okolicach 250 metrów, a miejscami spada nawet 50 metrów.\nNa skutki złej pogody nie trzeba było długo czekać. Pierwszym odwołanym lotem był samolot linii bmi Regional z Monachium. Maszyna nawet nie wystartowała ze stolicy Bawarii. Podobny los spotkał lot z Warszawy realizowany przez LOT. W tym przypadku również nie podjęto próby startu z warszawskiego lotniska.\nPod znakiem zapytania stoi również lądowanie samolotu linii Wizz Air, którego przylot z Londynu Luton zaplanowano kilka minut po 16.\nLubelskie lotnisko jest wyposażone w system ILS Cat II, który pozwala na pomoc pilotom w lądowaniu w warunkach ograniczonej widoczności. Jednak obecna kategoria działająca w Porcie Lotniczym Lublin posiada swoje minima – widzialności na drodze startowej nie mniejszej niż 300 m.\nPrevious Post Statystyki lotniska: październik na minusie, rok ze wzrostem\nNext Post Nieplanowane lądowanie samolotu. Pogoda płata figle?


Medycyna turystyczna - strona 1 | Ecamel.pl\nPodkategoria: Medycyna turystyczna\nZapraszamy na portal prezentujący polskie kliniki (klinika Mazana), gabinety stomatologiczne, szpitale (Szpital Eskulap) i ośrodki SPA (Dylewskie Wzgórza). W ramach turystyki medycznej i uzdrowiskowej umożliwiamy rezerwację wizyt u najlepszych lekarzy specjalistów i fizjoterapeutów. Najchętniej wybierane zabiegi to masaże lecznicze, leczenie żylaków (zabiegi laserowe i farmakologiczne), powiększanie piersi (implantami czy własnym tłuszczem) oraz implanty stomatologiczne Nobel. ...\nMedi-Tour.pl to portal promujący turystykę medyczną w Polsce. Prezentuje szpitale i kliniki medyczne oraz ośrodki leczenia świadczące usługi w zakresie turystyki zdrowotnej. Na portalu z łatwością można wyszukać oferty placówek medycznych specjalizujących się w: chirurgii plastycznej, medycynie estetycznej, stomatologii, okulistyce, leczeniu niepłodności, chirurgii ogólnej, rehabilitacji, a także oferty uzdrowisk i salonów SPA. Dodatkowo oferty wypoczynku oraz subiektywny, ale za to intrygujący ...\nSalon urody Warszawa to nie tylko elementarne zabiegi i usługi, które można uzyskać w typowym gabinecie kosmetycznym. Jak przystało na stolicę są to uniwersalne gabinety, które zapewniają swoim klientkom wszechstronną obsługę na wielu płaszczyznach. Można, rzecz jasna, skorzystać z usług kosmetycznych, jednakże propozycja ich jest znacznie bogatsza. Mnogość zabiegów mających na celu odmładzanie, oczyszczanie, pielęgnację skóry pozwala na przystosowanie odpowiednich pierwiastków do indywidualnych...\nMedycyna turystyczna - nowa strona:\nhotele (16), turnusy rehabilitacyjne (1), leczenie żylaków (1), (5), rehabilitacja (2), medycyna estetyczna Warszawa (1), fizjoterapia szczecin (1), masaż szczecin (1), spa (12), rehabilitacja szczecin (1), medycyna estetyczna Tarnów (1), rehabilitacja Tarnów (1), turystyka medyczna (2), leczenie ginekomastii (1)


168252 osób odwiedziło stronę\nSztaby szkoleniowe i medyczne NLO SMS PZPS Spała odbyły szkolenia z zakresu działania i funkcjonowania oraz obsługi aplikacji zawodnicypzps.pl. Aplikacja jest nowym narzędziem opracowanym przez Pion Szkolenia PZPS. Szkolenie prowadzili i nadzorowali prace wdrożeniowe : Pan Krzysztof Felczak - Dyrektor Pionu Szkolen...\nDzisiaj Nasze kadrowiczki plażowe na Mistrzostwa Świata U 21 w Phuket( Tajlandia ) odbyły sparingi z reprezentacjami Hiszpani i Czech . Przypomnijmy że mistrzostwa zaczynają się 14 grudnia i trwać będą do 19. Polskę będą reprezetnować para kobieca : Mela Marcinowska / Ula Łunio i męska Filip Lejawa / Mateusz Florczyk...\nSrebrne medale w Warsaw Beach Winter Cup 2021 !!!!\nMONTA Beach Volley Club była organizatorem pierwszego zimowego Turnieju siatkówki plażowej kobiet. Świetnie spisały się w nim uczennice NLO SMS PZPS Spała z trenerem Pawłem Pełką. Para Julia Radelczuk - Julia Czuryło zajęły znakomite 2 miejsce w turnieju . Pozostałe nasze pary Wiktoria Deeg - Joanna Bartos...\nJak dobrze wiecie 6 grudnia Święty Mikołaj chodzi po świecie. Tego dnia dotarł również do NLO SMS PZPS Spała . Społeczność uczniowska wyczekiwała na gościa. W udekorowanej świątecznie sali, w rytmie muzyki świątecznej, odbyło się spotkanie. Samorząd Szkolny przedstawił krótką historię postaci świę...\nWizyta Prezesa PZPS Sebastiana Świderskiego\nW dniu 6.12.2021r. w NLO SMS PZPS w Spale odbyło się uroczyste podsumowanie występów kadr młodzieżowych w piłce siatkowej w roku 2021. Z uwagi na to, że rok obfitował z wiele sukcesów spotkanie to zgromadziło wielu dostojnoch gosi na czele z Prezesem Polskiego Związku Piłki Siatkowej Panem Sebastianem Świ...\nMistrzostwa Świata U 19 i U 21 w siatkówce plażowej\nREPREZENTACJA POLSKI NA MŚ U19 I U21 W SIATKÓWCE PLAŻOWEJ - Początkowo nie było wiadomo czy mistrzostwa świata U19 i U21 w ogóle odbędą się. Sytuację związaną z koronawirusem mamy dynamiczną, ale ostatecznie decyzja zapadła na tak z czego ogromnie cieszymy się, gdyż będzie okazja skonfrontowania swo...\nTo nie koniec dobrych informacji !!!!!\nOtóż również dzisiaj uczniowie - siatkarze plażowi NLO SMS PZPS Spała zaliczyli rewelacyjny występ W II TURNIEJU ZIMOWEJ LIGI SIATKÓWKI PLAŻOWEJ w Kozłowie koło Gliwic. Całą niedzielę rywalizowało 16 par , a Nasi zawodnicy mimo młodego wieku wygrali Turniej, a pozostali uplasowali się na bardzo w...\nMistrzowie Europy Wschodniej U 18\nZ Erewania najświeższe zdjęcia Mistrzów Europy Wschodniej U 18 . Brawo !!!!!!! Reprezentacja złotych medalistów : Artur Becker – rozgrywający Artur Brzostowicz – atakujący Stanisław Chaciński – przyjmujący Wiktor Gołębiowski – środkowy SMS PZPS Spała Maksymilian Gra...\nPrawie idelana sobota !!!!\nPo doskonałych wiadomościach jakie dotarły do nas z Erywania gdzie trwają Mistrzostwa EEVZA U18 i w sobotnim meczu zawodnicy trenera Macieja Bartodziejskiego zmierzyli się z Armenią. Armenia - Polska 0:3 (12:25, 13:25, 9:25) Dzisiejszy rezultat daje naszej reprezentacji spory margines błędu na dzisiejsze, decydując...\nReprezentacja Polski juniorów młodszych wygrała dotąd bez straty seta wszystkie mecze trwających w Erywaniu Mistrzostw EEVZA U18. W dzsiejszym spotkaniu zawodnicy trenera Macieja Bartodziejskiego zmierzyli się z Estonią wygrywając 3:0 (25:14, 25:19, 25:15). Brawo !!!!...


Policjanci uczą dzieci na koloniach - Gubin - NaszeMiasto.pl\n2017-08-08, Aktualizacja: 2017-08-08 19:13 źródło: Naszemiasto.pl\nKrośnieńscy funkcjonariusze spotykają się z najmłodszymi na obozach i półkoloniach, gdzie przypominają o podstawowych zasadach bezpieczeństwa podczas spędzania wolnego czasu. (© KPP Krosno Odrzańskie)\nPolicjanci w czasie wakacji dbają o bezpieczeństwo dzieci i młodzieży. Krośnieńscy funkcjonariusze spotykają się z najmłodszymi na obozach i półkoloniach, gdzie przypominają o podstawowych zasadach bezpieczeństwa podczas spędzania wolnego czasu.\nW ubiegłym tygodniu mundurowi spotkali się z dziećmi i młodzieżą w Budachowie oraz Kołatce, gdzie szczególną uwagę zwrócili na bezpieczeństwo podczas wypoczynku. Funkcjonariusze zgłębiali wiedzę młodych ludzi w zakresie ostrożności, przezorności oraz nieprzeceniania swoich możliwości podczas kąpieli. Przypomniano o tym, aby kąpać się tylko w miejscach strzeżonych przez ratowników. Podczas spotkania dzieci miały możliwość obejrzenia sprzętu policyjnego, wykorzystywanego w trakcie akcji. Było przy tym mnóstwo śmiechu i zabawy jak również ciekawych pytań , na które wyczerpująco udzielali odpowiedzi krośnieńscy funkcjonariusze. - Pamiętajmy, że bezpieczny wypoczynek zależy głównie od nas samych - mówi rzecznik krośnieńskiej policji, Sylwia Betka.\nŹródło: Policjanci uczą dzieci na koloniach - Krosno Odrzańskie NaszeMiasto.pl\npolicja na koloniach


Opuszczone, zapomniane miejsca w Bydgoszczy: Nakielska 86 - basen, 2008-2012\nNakielska 86 - basen, 2008-2012\nOdkryty basen 'Orzeł' który mieścił się przy ulicy Nakielskiej pomiędzy Bronikowskiego a Plażową jest tematem mojego kolejnego wpisu. Znalazłem dużo archiwalnych zdjęć z budowy, które można obejrzeć tutaj oraz tu. Czytając książki dotyczące Bydgoszczy znalazłem coś takiego:\nKronika Bydgoska T.12 (1990r.) strona 326:\nPrzy ul.Nakielskiej w Bydgoszczy powstaje camping. Zbudowano kilka budynków, w których będą się mieścić sanitariaty i kuchnia dla biwakujących. W istniejącym już dawniej budynku powstaje restauracja oraz pokoje hotelowe dla 30 osób. Większość turystów korzystać będzie z pola namiotowego, obliczonego na ok. 70 miejsc. W trakcie remontu są: kort tenisowy i basen kąpielowy.\nCo z tego wyszło? Jeżeli wiesz podziel się informacją w komentarzu.\nNa początek zdjęcia z 2008 roku, wówczas stał jeszcze budynek, a właściwie ruina przy wejściu od ul. Nakielskiej.\nPowyżej resztki kortu tenisowego.\nKolejna moja wizyta miała miejsce w marcu tego roku i była związana z archiwalnymi zdjęciami z budowy basenu. Postanowiłem zrobić zdjęcia porównawcze i przedstawić jak wszystko się zmieniło na przestrzeni lat.\nOraz parę zdjęć jeszcze z tego samego okresu:\nAutor: krajan o 13:52\nAnonimowy 8 lutego 2013 06:41\nBasen reż. Krzysztof Nowicki\nKaren64 10 lutego 2013 12:00\naż serce mnie boli gdy widzę jak to teraz wygląda :( a było tak fajnie,w każde wakacje tam bywałam :)\nAnonimowy 2 czerwca 2013 02:06\nJestem w szoku jak zobaczyłem obraz tego co pozostało po tym basenie,urodziłem się w 1975r i jestem rodowitym bydgoszczaninem pamietam jak miałem 5-7 lat i chodziłem sie tam kąpać wraz z rodzicami w 1983r wyprowadziłem sie z Bydgoszczy do Opola i mieszkam w Opolu do chwili obecnej dawno nie byłem w Bydgoszczy ale nie omieszkam wybrać się do tego wspaniałego miasta i napewno udam się na ten basen zobaczyć to wszystko na własne oczy bo to co zobaczylem na zdjęciach to jest dla mjie koszmar,jak można dopuscić do takich rzeczy , tak zaniedbac taki obiekt , to jest poprostu skandal,pamietam jak byłem malutki i jak bałem się zjeżdżać na tej ślizgawce robiłem po kilkanaście podchodów każdego dnia jak tylko byłem na basenie aż któregos dnia będac na górze slizgawki ktoś mnie poprostu popchnał i to był mój pierwszy zjazd na tej slizgawce ,naprawde aż mi sie serce kraje jak widzę co powstało po moich mile spedzonych dniach dziecinstwa na tym basenie,jestem zdruzgotany\nAnonimowy 28 lipca 2013 13:16\nszkoda tego miejsca, codziennie tam bywałam w wakacje\nPaweł Sankowski 28 lipca 2013 13:42\nSzkoda. Moja Mama też się tam kąpała.\nDawid Brre 22 marca 2014 02:04\nTak to jest jeśli chcecie wiedzieć czemu jest to tak zaniedbane już wam mówię nie pamiętam w którym roku Bydgoszcz nie miała jak zapłacić globowi wiec dostał te ziemie i tak to wygląda. Ale ponoc maja go odbudować na nowo bo w Bydgoszczy jest 1 base Astoria gdzie ludzie nie chcą za bardzo chodzić za dużo ludzi nic dziwnego skoro to 1 basen otwarty na cała Bydgoszcz\nTeraz mieszkam na Okolu.Ale od 5 do 17 roku życia na Miedzyniu(szkoła na Pijarów)Zawsze w letnie dni tam chodziliśmy.Naprawdę zjeżdżalnia tam to było wyzwanie.W budynku były szatnie,toalety,sklepik,zawsze był pan z watą cukrową.W latach 90 tych agencja towarzyska(takie czasy.Teraz to teren prywatny,ale chyba ktoś kupił na teren budowlany,bo lokalizacja dobra na osiedle domków.\nAnonimowy 7 września 2015 06:06\nszkoda, że już nie ma tego basenu i go zburzyli\nAnonimowy 26 marca 2018 22:54\nArkady tam teraz są.\nUnknown 25 stycznia 2019 11:37\nMieszkam już 37 lat w Biłgoraju południowy-wschód Polski ale urodziłam się w Bydgoszczy mam tam najbliższą rodzine każde wakacje spędzałam w Bydgoszczy basen był zawsze najlepszą atrakcją na Nakielskiej i ta powtarzająca się piosenka z restauracji to było piękne jak teraz wygląda cios prosto w serce\nAnonimowy 15 marca 2019 16:34\nNie mialam możliwości tam nigdy być, ale szkoda, że go wyburzyli :( Pojechałam tam zobaczyć teren akurat w ostatnim dniu jego istnienia, w momencie go wyburzali.\nWincentego Pola, styczeń 2012\nStadion BRDA, ul. Powstańców Warszawy, 2011


Lew, 02 sierpnia - Mężczyzna - Super Horoskop\nLew, 02 sierpnia - Mężczyzna\nZodiakalny mężczyzna lew urodzony dnia 2 8 to człowiek władczy, nie lubi oceniania własnych nakazów i czyjś protest nie posiada dla niego znaczenia, a zatem umie prowokować opory wśród swoich pracowników. Charakteryzuje się wiernością, kumple są dla niego niezwykle istotni, uczciwość w rodzinie jest dla niego sprawą bezdyskusyjną, ale często w tej wrodzonej grzeczności potrafi nie zaspokoić osobistych potrzeb. To osoba energiczna, irytuje go lenistwo, relaksuje się czynnie i dysponuje nieprzebranymi rezerwami energii. Znamionuje się zdyscyplinowaniem, wykonuje pracę bez bezsensownych sprintów, umie się adekwatnie motywować, jednak częstokroć nie wystarcza mu błyskotliwości pożądanej w naglących sytuacjach. Jest to jednostka wścibska, chce poznać każdą możliwą rzecz, toteż ochoczo szwenda się po całej planecie oraz chętnie czerpie wiedzę o różnych zagadnieniach. To osobnik naturalny, jest lubiany w ekipie, pragnie wyrażać się prosto z mostu, lecz często złości w ten sposób współpracowników. Częstokroć bywa napastliwy, posiada zamiłowanie do ryzykanctwa i chce osiągnąć zwycięstwo bez względu na cenę. Bywa osobą samolubną, do swoich znajomych ma nastawienie czysto wyrachowane i pozostali ludzie mają obowiązek rozwikływać jego zmartwienia. To osobnik towarzyski, jest najważniejszą gwiazdą wszelkiej zabawy, istnienie obszernej widowni implikuje dla niego idealną rozrywkę, aczkolwiek potrafi również nudzić na śmierć marudzeniem non stop o jednej kwestii.\nUwielbia zachowywać się nietolerancyjnie, lubi instruować osoby wokoło, jego koledzy muszą postrzegać sprawy w taki sam sposób jak on, dlatego umie dojść do ładu jedynie z podobnym do niego fanatykiem. Jest to jednostka radosna, w każdym wypadku popatruje z nadzieją w nadchodzący czas, nawet w porażce próbuje znaleźć zalety, a więc świetnie sprawdza się jako odważny wynalazca. Jest to człowiek silny, zwykle pracuje żywiołowo i żwawo, jeśli to konieczne, śmiało i pragmatycznie uzasadnia swoje sądy oraz nie stroni od inicjowania sprzeczek. Jest to osobnik żywiołowy, zdecydowanie wyrywa się rozważaniami przed własną społeczność, męczy go wymóg poczekania na cudze postanowienia i każdy problem chce rozwiązać błyskawicznie. To osoba niezależna, decyzje obiera na kanwie osobistych przemyśleń, więc niech ci nie roi się, iż usłucha kogoś bez walki. To jednostka dzielna, nie przerażają go żadne trudności, bo rewelacyjnie radzi sobie w niezrozumiałych okolicznościach i ubóstwia działać energicznie. Cechuje się tolerancyjnością, ochoczo dokształca się w niekonwencjonalnych i porywających rzeczach i bez problemu uaktualnia istniejące przekonania w kontakcie z najnowszymi spostrzeżeniami, zatem jest działaczem dobroczynnym dopominającym się o równouprawnienie mniejszości. Uwielbia zachowywać się spontanicznie, uosabia sobą dość absurdalny światopogląd, że nieustanna, odrobinkę szaleńcza prowizorka też może stanowić jakiś sposób na życie i nie trzeba nadmiernie przeginać z nieprzerwanym panowaniem nad sobą.\nInne określenia prawidłowo opisujące wspomnianego osobnika to również: despotyczny, gniewny, gorliwy, wybuchowy, ordynarny, asertywny, tępy, rozhisteryzowany, bezlitosny, bezpruderyjny, poukładany, zblazowany, litościwy, tkliwy, rzutki, wyzywający, wpływowy, bezwzględny, snobistyczny, miły, indywidualistyczny, oryginalny, tyrański, narcystyczny, grubiański, zuchwały, nieugięty, słodki oraz zrzędliwy.\nZawodami, w których perfekcyjnie będzie funkcjonował, są: redaktor, inżynier, menedżer, urzędnik, tłumacz, spedytor, naczelnik, webmaster, informatyk, zarządca, administrator, programista, antykwariusz, kierownik i prezes.\nBaldwin James - (1924-1987) - amerykański powieściopisarz, eseista.\nBaliński Stanisław - (1899-1984) - poeta.\nCapaldi Jim - (1944-2005) - brytyjski muzyk, perkusista, wokalista.\nCypryański Przemysław - (1981-) - aktor.\nGillingwater Claude - (1870-1939) - aktor amerykański.\nKardas Radosław - (1980-) - sportowiec, piłka nożna.\nKash Kandy - (1984-) - amerykańska aktorka w filmach erotycznych.\nKazuro Stanisław - (1881-1961) - dyrygent, kompozytor, pedagog.\nMarcello Benedetto - (1686-1739) - włoski kompozytor, poeta, z zawodu prawnik.\nMartynowski Marek - (1970-) - ekonomista, polityk.\nNaylor Martyn - (1977-) - sportowiec, piłka nożna.\nPopowicz Dariusz - (1968-) - muzyk, gitarzysta, kompozytor.\nRojas Óscar - (1981-) - meksykański sportowiec, piłka nożna.\nRubio Ingrid - (1975-) - aktorka hiszpańska.\nSchack Adolf Friedrich von - (1815-1894) - pisarz niemiecki.\nSogahata Hitoshi - (1979-) - japoński sportowiec, piłka nożna.\nWarner Jack - (1892-1978) - przedsiębiorca amerykański, współzałożyciel wytwórni filmowej Warner Bros.\nWysota Witold - (1981-) - aktor.\nŻygadło Łukasz - (1979-) - sportowiec, piłka siatkowa.


Motocyklista uderzył w autobus. Zginął na miejscu\nRZESZÓW. Do tragicznego wypadku doszło we wtorek (30.04) na ul. Warszawskiej.\nKierujący motocyklem uderzył w autobus. Motocyklista zginął na miejscu.\nDo wypadku doszło przed godz. 21. Ze wstępnych informacji wynika, że kierujący motocyklem marki BMW jadąc w kierunku Głogowa Małopolskiego uderzył w autobus, który prawdopodobnie zawracał na skrzyżowaniu ulic Warszawskiej i Borowej. Motocyklista odbił się od autobusu i uderzył jeszcze w latarnię.\n30-letni mężczyzna kierujący…\nKodeks drogowy w Polsce jest chory…. wina pewnie będzie kierowcy autobusu ale z drugiej strony z jaka prędkością jechał motocyklista??? – bo sie domyslam że jakby z przepisową to raczej by tego zdarznia nie było… Wiem że nie wolno mówić źle o zmarłych ale też szkoda mi kierowcy autobusu… z pewnościa tego nie chciał a że zawrał 12metrowym… a motocykl zapierdz….. Wyrazy współczucia dla wszystkich… i racje ma kolega: bzdurna ta naklejka patrzcie w lusterka- motocykle są wszedzie…!!!\nA imię jego "piąta dźwięku" w księgach zapisane !\nkolejne puste miejsce na drodze , w takim tempie z końcem sezonu motorowego będzie sporo luźniej na drogach .\njesli bys kiedys prowadzil motocykl to wiedział bys ze to nie samochód i nawet jadac 70 na godz nie sposub zatrzymac sie w miejscu,jadace za autobusem pojazdy zaslaniaja jego lampy tylne a on nawraca w miejscu nie dozwolonym nie upewniajac sie czy lewy pas jest wolny.To skrzyzowanie do skretu w lewo a do zawracania sa pentle dla autobusów.Motocylkisci DAWCY ORGANÓW ,a jesli najechal by na autobus starszy pan z dzieckiem podrużujacy Tico pewnie tez doszlo by do tragedi Tylko ciekaw jestem komentarzy do takiego zdarzenia Czy wtedy tez obwinialibyscie starszego pana ze jechal 85 a nie 70 ?\nNa tym prostym odcinku ul. Warszawskiej jest dopuszczalna prędkość 50 km/h. Motocylke obowiązkowo powinny w rejonie kierownicy mieć naklejkę: "Patrz przed siebie. Z jezdni korzystają też samochody"\nAkurat na tym skrzyżowaniu wolno zawracać. Patrz w lusterka motocykliści są wszędzie- potrafią wyprzedzać z lewej i z prawej też!\nProponuję fachurą zanim się wypowiedzą żeby najpierw wsiedli za kierownicę i zobaczyli jaką Rosyjską Ruletką jest ulica. Łukaszu jak już coś to na Warszawskiej jest 70km/h przetrzyj oczy następnym razem jadąc tą drogą bo możesz kogoś niewinnego zabić. Wyrazy współczucia za równo żyjącemu kierowcy MPK jak i rodzinie motocyklisty. A co do kodeksu drogowego to jet bardzo dobry tylko trzeba go zrozumieć i stosować się do przepisów w nim zawartych.\nDodaj odpowiedź: Motocyklista uderzył w autobus. Zginął na miejscu


Utrzymanie ruchu | MAT-INSTAL\nJestes tutaj: Home Oferta Utrzymanie ruchu\nW ramach świadczenia usługi serwisu stałego prowadzimy również w zakładach produkcyjnych utrzymanie ruchu – w zakresie określonym przez Klienta (naprawa, konserwacja, remonty, modernizacja jak i propozycje zmian technicznych). Dzięki działaniu ściśle skomponowanym z trybem pracy zakładu, regularnym przeglądom i dozorowi oraz krótkiemu czasowi reakcji przestoje w przypadku wystąpienia awarii zredukowane są do minimum. Utrzymanie parku technologicznego urządzeń i maszyn w należytym stanie technicznym pozwala utrzymać proces produkcyjny w oczekiwanej ciągłości i zmniejsza koszty oraz uciążliwości wiążące się z występowaniem przestojów.\nDysponujemy doświadczonym personelem posiadającym niezbędne uprawnienia z zakresu eksploatacji oraz dozoru, jak również szerokie zaplecze narzędzi niezbędnych do prowadzenia prac diagnostycznych, monitorowana, kontroli i nastaw parametrów spalania oraz środków chemicznych do konserwacji, czyszczenia i napraw maszyn. Realizujemy również usługi z zakresu prac gazoniebezpiecznych.\nZapewniamy, po ustaleniu z Klientem wielkości zapotrzebowania oraz warunków eksploatacyjnych poszczególnych urządzeń, prowadzenie magazynu bieżącego części zamiennych. W ramach utrzymania ruchu oferujemy m.in. udział w procesie uruchomienia urządzeń, wykonywanie okresowych przeglądów technicznych, pomiarów, napraw i czynności konserwacyjnych, a także modernizację urządzeń takich jak:\npiece hartownicze (z układami zapłonowymi)\npiece do podgrzewu (z układami zapłonowymi)\nlinia technologiczna nakładania powłok antykorozyjnych\ncentrale wentylacyjno – klimatyzacyjne ( w tym – czyszczenie i dezynfekcja)\nsieci i instalacje gazowe oraz stacje redukcyjno – pomiarowe\naparatura kontrolno – pomiarowa (w tym ASOPWG)\nZainstalowane na liniach technologicznych maszyny i urządzenia powinny być bezwzględnie objęte stałym, fachowym dozorem, dla zachowania bezpieczeństwa ich eksploatacji. Posiadamy wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu usług utrzymania ruchu, poparte aktualną wiedzą z zakresu prawa budowlanego, norm bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach produkcyjnych. Od 2014 roku jesteśmy również przedsiębiorstwem certyfikowanym z zakresu wymogów Dobrej Praktyki Wytwarzania (GMP), co poszerza nasze możliwości wykonawcze.