XVII – XVIII w. – ZWIĄZEK RODU KĄTSKICH\nksiądz, kanonik kamieniecki i płocki\nBył drugim syn Stanisława (+1623) i Zofii z Lubomirskich (+1610), studia odbył najpierw w akademii krakowskiej, następnie zaś studia teologiczne w latach 1620 i 1629 na uniwersytecie w Padwie ( za drugim razem już jako proboszcz w Pobiedniku Małym oraz prepozyt królewski, za: St. Windakiewicz ” Księgi nacyi polskiej w Padwie”, Kraków 1888).\nW roku 1623 w Rzymie uzyskał tytuł doktora obojga praw. Po powrocie do kraju otrzymuje probostwo w Pobiedniku Małym, należącym wówczas do dóbr klasztoru PP Norbertanek na Zwierzyńcu w Krakowie – (przyp. aut.). W następnych latach zostaje prezbiterem i kanonikiem kamienieckim na Podolu.\nW dalszych latach zostaje kustoszem kolegiaty skalbmierskiej, a następnie 1632 roku zostaje kustoszem włocławskim i kanonikiem płockim.\nNależał do ludzi wszechstronnie wykształconych i jak przystało na człowieka wykształconego, posiadał pokaźny jak na owe czasy zbiór bibliofilski, o czym dowiadujemy się z inwentarza testamentarnego kanonika płockiego Mikołaja Kąckiego, w którym znajdowały się bardzo cenne ówcześnie pozycje, np. Słownik polsko-łacińsko-grecki autorstwa Gregoriusa Knapskiego, czy Perygrinacia albo pielgrzymowanie do Ziemi Świętej z 1607 roku Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła (15491616), kasztelana, wojewody trockiego i wileńskiego.\nTestator obok wymienionych przedmiotów, takich jak: szaty, sutanny, kabaty, pończochy, poszwy, pościele, koszule czy serwety, wskazywał osobę, do której miały one trafić. Tylko przy niektórych z 24 pozycji książkowych zaznaczył, że przypadły one jego siostrzeńcowi, księdzu Antoniemu Oraczowskiem (synowi Elżbiety z Kąckich, córki Stanisława i Anny z Kempanowskich i Adama Oraczowskiego z Brzozówki – przyp. aut.).\nMarcin Kazimierz Kątski (1636-1710)\nGenerał Artylerii Koronnej, Kasztelan Krakowski\nMarcin Kątski urodził się 1636 roku w rodzinie szlacheckiej jako syn Wojciecha i Anny ze Stogniewów Kątskich. Dzieciństwo spędził na Ziemi Sądeckiej. W młodości studiował na Uniwersytecie Krakowskim, tak jak wcześniej jego dziadek Krzysztof Kątski, autor XVI wiecznego dzieła biograficznego o biskupach krakowskich – „Vitae Archiepiscoporum et Episcoporum Ecclesiae Cracoviensis” z roku 1593. Dalsze nauki w latach 1653-1657 przyszły generał, pobierał we Włoszech i Francji, gdzie wysłany został za poręczeniem i finansowym wsparciem króla Jana Kazimierza. We Francji szkolił się w sztuce wojennej oraz inżynieryjnej. Walczył w późniejszym okresie pod rozkazami najsłynniejszego dowódcy ówczesnej Europy, księcia Ludwika Bourbona de Condé zwanego Wielkim Kondeuszem, jeszcze później walczył w Niderlandach.\nNa wieść o napaści Szwedów na Rzeczpospolitą, niezwłocznie powrócił do ojczyzny, aktywnie włączając się do walk o jej wyzwolenie. Przez następną dekadę brał czynny udział w różnych kampaniach wojennych, odznaczając się w trakcie oblężenia pod Głuchowem czy w bitwie pod Nowogrodem Siewierskim.\nW roku 1667, mając zaledwie 32 lata, został mianowany generałem artylerii koronnej. W latach następnych wielokrotnie marszałkował sejmikom szlacheckim województwa ruskiego w Sądowej Wiszni.\nW dalszych latach odznaczył się bohaterskimi czynami w kampaniach wojennych króla Jana III Sobieskiego, pod Chocimiem, pod Żórawnem oraz w kampaniach bukowińskich w latach 1685, 1686 i 1691. W roku 1684 mianowany został przez króla Jana III Sobieskiego wojewodą kijowskim.\nW kampanii wiedeńskiej należał do ścisłego dowództwa wojsk sprzymierzonych przeciwko Turkom, uczestnicząc w dniu 3 września 1683 roku wraz królem Janem III oraz hetmanami Stanisławem Jabłonowskim i Mikołajem Sieniawskim w naradzie dowódców koalicji w zamku Stetteldorf, na której to, w uznaniu jego niezwykłych talentów dowódczych, został mianowany przez zebranych na naradzie, naczelnym dowódcą artylerii wojsk sprzymierzonych. Co warte jest szczególnego podkreślenia, generał Kaski był autorem i realizatorem pomysłu, silnego ostrzału artylerii wojsk sprzymierzonych ze wzgórza Kahlenberg, na pozycje oblegających Wiedeń wojsk tureckich, dzięki któremu los bitwy pod Wiedniem został w sposób zdecydowanie przesądzony na korzyść wojsk koalicji antytureckiej.\nNa początku roku 1697 został przez stronnictwo anty-saskie, wypromowany na kandydata do korony polskiej po śmierci króla Jana III Sobieskiego, kandydatury tej, z uwagi na wiek Generał jednak nie podjął. Za panowania króla Augusta II Wettina, Generał pozostawał w czynnej służbie publicznej, jeszcze przez 13 lat. Jako dowódca wojskowy, po raz ostatni odznaczył się w roku 1702, w okresie tzw. III wojny północnej, biorąc udział w walkach po stronie króla Augusta II przeciw Szwedom w bitwie pod Kliszowem, gdzie dowodzona przez generała artyleria koronna, skutecznie raziła wojska szwedzkie.\nW roku 1699 został powołany przez króla Augusta II do komisji wraz innymi dygnitarzami Korony i WXL, mającej odebrać z rąk tureckich, podolską twierdzę Kamieniec, która po traktacie karłowickim w styczniu 1699 roku, miała powrócić do Rzeczypospolitej. Co też dokonało się, nie bez oporów ze strony tureckiej. W dniu 22 września 1699 roku generał–wojewoda kijowski, po długich negocjacjach z dowódcą załogi tureckiej w Kamieńcu, przewodnicząc polskiej stronie, odebrał klucze do twierdzy kamienieckiej z rąk jej tureckiego komendanta Kahramana Mustafy Paszy.\nZa szczęśliwe odzyskanie kamienieckiej warowni, sejm Rzeczypospolitej nadał Marcinowi Kątskiemu starostwa kamienieckie i latyczowskie, czyniąc go tym samym Generałem Ziem Podolskich oraz dożywotnią komendanturę twierdzy, której Kątski już w grudniu tego samego roku zrzekł się. Pomimo to zajmował się jednak sprawami twierdzy i cekhauzu warowni. Generał-wojewoda stanowiąc pierwsze władze w twierdzy kamienieckiej, opatrzył i oporządził warownię, ustanowił jarmarki, zaś kompania dragońska artylerii koronnej dowodzona przez generała – wojewodę kijowskiego Marcina Kątskiego, weszła w skład załogi twierdzy kamienieckiej.\nJeszcze we wrześniu tegoż roku, generał-wojewoda kijowski, zabiega o pilny remont katedry kamienieckiej oraz powołuje komisję, w której bierze czynny udział, do erygowania kościołów O.O. Karmelitów i O.O. Trynitarzy p.w. Św. Trójcy, (obecnie grekokatolicka cerkiew p.w. św. Josafata) w Kamieńcu Podolskim, na ten ostatni, generał-wojewoda nie szczędząc własnych środków, przewidział meczet postawiony przez Turków przy Bramie Lackiej (polskiej) w Kamieńcu. Jednak już w roku 1701 nakazał przeniesienie kościoła trynitarskiego w dogodniejsze miejsce, na tzw. parcele ormiańskie, fundując jego budowę (murowano-drewnianą, za: Aleksander Prusinowicz, Kamieniec Podolski, Kijów-Wraszawa 1903) z własnych funduszy. Dzisiejszy jego wygląd jest wynikiem przebudowy dokonanej w roku 1750.\nNależy w tym miejscu przypomnieć, iż generał Kątski nigdy nie szczędził środków dla obrony Rzeczypospolitej, a w szczególności Ziem Podolskich, oddając na ten cel do dyspozycji własne majątki. I tak w czasie okupacji tureckiej Podola w latach 1672-1699, przekazał własny zamek w niedalekich Krzywcach do dyspozycji polskim wojskom, na bazę wypadową dla podjazdów czynionym przeciw Turkom okupujących Kamieniec Podolski. W tym samy czasie, we wrześniu 1692 roku, generał, oddał do dyspozycji Rzeczypospolitej niewielką własna warownię (szaniec zbudowany w roku 1664 przez generała, wzorowany na projekcie francuskiego architektaGuillaume’a La Vassseur de Beauplana, znajdującą się w jego dobrach niedaleko Kamieńca Podolskiego, w sąsiedztwie wsi Kozaczówka (pow. borszczowski), na cyplu u zbiegu rzek Dniestru i Zbrucza. Za konsensem króla Jana III Sobieskiego i finansowym wsparciu hetmana wielkiego koronnego Stanisława Jabłonowskiego, generał Kątski przebudował szaniec na twierdzę zwaną później Okopami Św. Trójcy, wystawiając fortyfikacje bastionowe od wschodniej i zachodniej strony cypla, a brzegi cypla wzmocnił kamiennym murem, która miała za zadanie blokowanie dostaw prowiantu dla załogi niedalekiego Kamieńca Generał Kątski fundował też niewielki kościółek na terenie warowni p.w. Św. Trójcy, który w latach 1701-1705 został na jego polecenie przebudowany przez ówczesnego komendanta twierdzy gen. Grzegorza Bartchsa i jego podkomendnych. Po opuszczeniu przez Turków Podola, po traktacie karłowickim, ranga warowni zaczęła maleć. Generał Kątski czynił starania o wzmocnienie jej pozycji, których efektem był przywilej króla Augusta II z dnia 4 czerwca 1700 roku, nadający prawo generałowi Kątskiemu jako właścicielowi tych ziem, lokacji miasta na terenie, na którym znajdowała się warownia.\nDnia 30 maja roku 1702 król August II, mianuje Marcina Kazimierza Kątskiego wojewodą krakowskim, nadając mu jednocześnie starostwa urzędowskie i marienhauskie, zaś 25 maja 1706 roku król wynosi generała-wojewodę krakowskiego Marcina Kątskiego do najwyższej po królu, godności kasztelana krakowskiego, tym samym Generał Kątski bierze krzesło pierwszego w Rzeczpospolitej świeckiego senatora.\nGenerał-kasztelan krakowski Marcin Kątski należał u schyłku XVII wieku i początku XVIII, do najważniejszych osobistości i dygnitarzy ówczesnej Rzeczpospolitej. Wśród wielu stanowisk, funkcji i godności, które piastował wymienić należy: podstolego podolskiego, stolnika przemyskiego, starosty przemyskiego (jurydycznego), balińskiego, latyczowskiego, urzędowskiego, marienhauskiego i dźwinogrodzkiego, pułkownika lejbgwardii królewskiej, pułkownika a potem generała artylerii koronnej, generała ziem podolskich, kasztelana lwowskiego, wojewody kijowskiego, wojewody krakowskiego, a od 1706 kasztelana krakowskiego – najwyższy po królu świecki urząd królestwa i stanowisko pierwszego świeckiego senatora Rzeczpospolitej szlacheckiej, sięgając tym samym szczytu kariery dygnitarskiej.\nZ małżeństwa z Urszulą z Hrabiów Denhoffów (1658-1706) pozostawił dwie córki, Teresę Zofią zamężną za Stefanem Potockim (+1730), marszałkiem nadwornym koronnym i Mariannę zamężną za Michałem Potockim (+po1758), starostą trembowelskim oraz syna Jana Stanisława (1858-1727), również późniejszego generała artylerii koronnej.\nJako generał artylerii koronnej Marcin Kątski przyczynił się w znaczącym stopniu do rozwoju taktyki działania tej broni, zarówno pod względem organizacyjnym, tworząc tym samym samodzielną część armii koronnej, również pod względem taktycznym, charakteryzującą się dużą siłą rażenia i celnością ognia, dużego stopnia ruchliwością formacji i sprawnością logistyczną związku bojowego. Zasługą generała Kątskiego była też reforma kadrowa artylerii, która od końca lat 60-tych XVII wieku, przyniosła zmniejszenie się elementu obcego, na korzyść narodowego.\nWielką zasługą generała było dbanie o produkcję dział, opieka nad zbrojowniami i fortecami w Krakowie, Malborku, Kamieńcu Podolskim, Pucku, Elblągu, Lwowie, Warszawie oraz tworzenie nowych w Przemyślu i Jarosławiu, Białej Cerkwi, Okopach Św. Trójcy oraz w Śniatyniu.\nChoć w wiekach XVIII i XIX pamięć o generale Kątskim nieco przyblakła w pomrokach dziejów i polskiej historii, a dzieła jego bądź zapomniano, bądź przypisano niesłusznie innym (casus Okopów Św. Trójcy), to już w XX wieku, w znaczący sposób została ożywione poprzez publikacje i wydawnictwa.\nW roku 1911 Kazimierz Konarski (1886-1972), historyk i archiwista (Dyrektor Archiwum Akt Dawnych), profesor Uniwersytetu Warszawskiego, napisał dość obszerną pracę o generale, zatytułowaną „Marcin Kątski, kasztelan krakowski, generał artyleryi i piechoty koronnej”, opublikowaną w Przeglądzie Narodowym T. VII, w szerokim zakresie traktującą o życiu i działalności Marcina Kątskiego, będącą przez wiele lat jedyną pozycją opisującą całościowo postać generała Kątskiego.\nW roku 1926 we Włodzimierzu Wołyńskim, utworzono Wołyńską Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii im. Generała Marcina Kątskiego, którą do 1939 roku, ukończyło m. in. dwóch wielkich Polaków: Zdzisław Antoni Jeziorański (1914-2005), znany jako Jan Nowak Jeziorański, polski kurier w czasie II wojny światowej oraz Jan Romuald Kozielewski (1914-2000), znany pod wojennym pseudonimem Jan Karski, również słynny kurier z czasów Polskiego Państwa Podziemnego.\nW roku 1954 wydawnictwo MON wydało krótką biografię, autorstwa Janusza Wimmera „Generał Marcin Kątski”, a w 1974 roku powieść Bohdana Królikowskiego „Generała artylerii koronnej żywot własny”, zaś w 2013 roku, Piotr Salamon wydał znaczącą pracę o generale, zatytułowaną „Marcin Kazimierz Kątski 1635-1710, Zarys Biograficzny”. Znaczne też ustępy w swojej pracy, poświęcił życiu i działalności generała Kątskiego, Robert Antoń w monografii o rodzie Kątskich z roku 2015, pt.: „Ród Kąckich vel Kątskich z Kątów h. Brochwicz. Przyczynek do dziejów rodów rycerskich Małopolski”.\nJednak największego uznania i splendoru, postać generała dostąpiła w drugiej połowie XVIII wieku, za sprawą króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, który zaliczył postać generała Marcina Kątskiego do panteonu 10 największych bohaterów polskiej historii, honorując jego obecność, umieszczeniem portretu Generała, autorstwa Bacciarellego, w Sali Rycerskiej Zamku Królewskiego w Warszawie.\nmiecznik wielki koronny, generał ziem podolskich, generał artylerii koronnej\nJan Stanisław Kątski urodził się w roku 1685 jako syn, generała artylerii koronnej Marcina K. Kątskiego (1636-1710) i hrabianki Urszuli z Denhoffów (1658-1706), córki hr. Teodora Denhoffa (zm. 1678), podkomorzego wielkiego koronnego i hr. Katarzyny Franciszki von Bessen (ok.1635-1695), córki hr. Jana von Bessem, marszałka dworu cesarskiego i gubernatora (namiestnika) Śląska, siostry Jana Kazimierza Denhoffa, kardynała i kurialisty rzymskiego, którego ojcem chrzestnym był sam król Jan Kazimierz Waza oraz Elżbiety, żony Stanisława Herakliusza Lubomirskiego (1642-1702) z Łańcuta, marszałka wielkiego koronnego.\nW młodości Jan Stanisław studiował za granicą. Później służył w Paryżu w oddziale muszkieterów królewskich Ludwika XIV. Po powrocie do kraju, w roku 1707 rozpoczął służbę w regimencie piechoty artylerii koronnej, stacjonując w Kamieńcu Podolskim, w randze kapitana. Już następnego roku awansowany został na stopień majora, biorąc czynny udział w ostatnim okresie wojny północnej.\nW roku 1709 generał-kasztelan krakowski Kątski przeczuwając kres swojego życia, odstąpił za konsensem królewskim synowi część królewszczyzn i godności. Jan Stanisław objął zatem po ojcu starostwo balińskie [19.XI 1709r. (wykupione przez Marcina Kąckiego za konsensusem królewskim od Świrskiego w 1703)], latyczowskie, korytnickie, urzędowskie i marienhauskie. W następnym 1710 roku, Jan Stanisław otrzymał za konsensem królewskim w dożywocie wieś Ruda Wydra w ziemi liwskiej. Odziedziczył również po ojcu tytuł margrabiego (markiza) Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego.\nPo śmierci ojca, tego samego roku (23.IV.1710) został generałem ziem podolskich, a wkrótce potem otrzymuje od króla Augusta II patent na pułkownika piechoty. Wiadomym jest, że Jan Stanisław Kątski posiadał własny regiment piechoty, na który wydał własne fundusze, w kwocie 70 000 złp. co dobitnie wskazuje na posiadany przez Jana Stanisława status bardzo zamożnego człowieka. Pod koniec 1711 roku batalion płk. Jana Kampenhausena, w którym służył Jan Stanisław wchodził w skład wojska koronnego.\nW latach 1712-1715 Jan Stanisław przebywa za granicą, głównie w Paryżu, okresowo też w Turynie, Wenecji i Rzymie (w kronikach watykańskich zapisane jest jego nazwisko, Jan Stanisław Kącki, „u Klemensa XI, pierwszy w pałacu kawaler”) oraz w Lipsku. W czasie tych podróży zdobył dużą kulturę literacką – m.in. tłumaczył na język polski epidramaty Jean’a Baptiste Rousseau, o których Eustachy Jabłonowski wyraził się, że „ z gładkości wiersza – światła, ale z wszeteczności – ognia godne”. W czasie wojaży zagranicznych Jana Stanisława Kąckiego, interesy jego w kraju prowadził Samson Bombek, stolnik latyczowski, generał-major i sekretarz artylerii koronnej, posyłając Kąckiemu za granicę olbrzymie sumy (samych weksli Kąckiego wykupił, wg stanu z 9.X 1715 na sumę 163 890 złp., stąd rodzi się dalsze potwierdzenie zamożności młodego arystokraty Jana Stanisława Kąckiego – przyp. aut.).\nPo powrocie z zagranicy, przebywa jakiś czas w odziedziczonych Drozdowicach (w pow. przemyskim, obecnie w rejonie starosamborskim, Ukraina), w których mieszkał wraz ze starszą siostrą swoją Marianną, późniejszą Michałową Franciszkową Potocką, starościną trembowelską i czehryńską. Zajmował się porządkowaniem zaniedbanych posiadłości oraz działalnością polityczno-wojskową.\nPo zawiązaniu się konfederacji tarnogrodzkiej, opowiedział się po stronie jej zwolenników. 29 grudnia 1716 roku został mianowany przez króla Augusta II pułkownikiem artylerii koronnej, a już 19 lutego następnego roku otrzymał patent na pułkownika nowo utworzonego regimentu piechoty pod dowództwem gen. Zygmunta Jakuba Rybińskiego. Jednak Rybiński do końca życia pozostawał niechętny Kąckiemu, z racji jego dawnych konfederackich sympatii. Stąd nie dopuszczał do objęcia przez Kąckiego dowództwa nad I batalionem oraz nie wypłacał mu zaległego żołdu (spadkobiercy obu stron procesowali się o to w 1732 r.).\nW roku 1720 Jan Stanisław Kątski został wybranym na posła na sejm z województwa podolskiego. W październiku 1720 roku otrzymał nominację na generała majora wojsk koronnych, a już 24 lipca 1722 roku na miecznika koronnego. W roku 1724 został vice-marszałkiem Trybunału Koronnego w Lublinie. A już od 16 marca 1726 roku został generałem artylerii koronnej po zmarłym gen. Rybińskim oraz dowódcą podległej jej, niemieckiego regimentu pieszego. Piastował urząd starosty kamienieckiego i latyczowskiego. Zmarł w październiku 1727 roku, mając zaledwie 42 lata, kończąc tym samym błyskotliwie rozpoczętą karierą wojskową i polityczną.\nJan Stanisław żonaty był od roku 1719 z Wiktorią Szczucianką ( ok.1700-1739), córką Stanisława Antoniego Szczuki z Radzynia, sekretarza króla Jana III Sobieskiego a później podkanclerzego litewskiego, kasztelana mińskiego – senatora i Konstancji Potockiej, jedyną dziedziczką olbrzymiego majątku po Szczukach, w tym Radzynia Podlaskiego i klucza szczucińskiego i biłgorajski, z którą miał jedyną córkę Mariannę (1722-1768).\nMarianna z Kątskich Eustachowa Potocka\nMarianna Kątska urodziła się w roku 1722 jako córka Jana Stanisława Kątskiego i Wiktorii ze Szczuków. Mając pięć lat Marianna została osierocona przez ojca, zaś w wieku lat siedemnastu również przez matkę. Tym samym stała się najbogatszą panną w ówczesnej Polsce, dziedziczką wielkiej fortuny po Kąckich, Denhoffach i Szczukach. Po śmierci ojca jej prawnym opiekunem i zarządcą jej dóbr był jej krewny Stefan Humiecki (zm. 1739), syn Izabeli Kątskiej, siostry generała Marcina Kątskiego i Wojciecha Humieckiego, który w 1735 roku zrzekł się jednak administracji jej dobrami. Jej następnym prawnym opiekunem został, wuj Joachim Potocki (1700-1764), starosta lwowski, syn Teresy Potockiej, starszej córki generała Kątskiego.\nMarianna poślubiona została w dniu 26 grudnia 1741 roku Eustachemu Potockiemu (1720-1768), staroście tłumackiemu, synowi Jerzego Potockiego (1672-1749) z Podhajec i Sernik i Konstancji kniaziówny Jemontowiczowej-Podbereskiej, prawnukowi słynnego hetmana Stanisława „Rewery” Potockiego i marszałka wielkiego koronnego Jerzego Sebastiana Lubomirskiego, późniejszemu generałowi artylerii WXL. Ślub i wesele odbyło się w Lublinie. Z okazji zaślubin ukazał się w roku 1742 druk hymnu pochwalnego dla małżonków – „Wesele Stanów koronnych Z Prześwietnych Konjunkcyi Domów Nieśmiertelności przywilejem ztwierdzone Przy ślubnych kontraktach Jaśnie Wielmożnej Jmci Panny Maryanny ze Szczuków Kątski Miecznikówny Koronney ect. z Jaśnie Wielmożnym Jmcią Panem Eustachim Potockim starostą Tłumackim a przez obligowanego fundatorskiemu Imieninowi Apollona Collegium Szczuczyńskiego y całey Prowincji Polskiey Scholaru Piarum ogłoszone Roku Pańskiego 1742 w Warszawie w drukarni JKM y Rzeczypltey w Collegium Scholarum. Należy dodać, iż w mniej więcej tym samym czasie, powstało jeszcze parę takich panegiryków wychwalających domy zaślubionych małżonków, choćby F. Niewęgłowskiego: „Festum Crucis Potocianae Cum solemni gratissimae Victimae Cervi Kątsciani Ad Aram Ejus voto Connubiali oblatione Inter accenssas Hymenami Teadas. Celebratum Quo Dum Illustrissimus et Excellentissimus Dominus Eustachius a Potok Potocki, Capitaneus Tłumacenssis etc. (…) Anno quo Sponsus Coelestis Aeternae Sapientiae desponsatum 1741”[ Gody herbowemu Jeleniowi Kątskich w solenne Święto Krzyża Potockich przy wychwalającym z zapalonemi pochodniami Hymeusza sprawione, w sam zaś wiekopomnym czasom poetycznym wierszem, etc., w czasie uroczystości zaślubin Jaśnie Wielmożnego i Dostojnego Pana Eustachego z Potoka Potockiego, st. tłumackiego z nieziemskiej mądrości małżonką…. – tł. aut.], czy nieznanego autora: “Nomini et Honori Illustrissimi et Excellentissimae D. Eustachii in Potok Comitis Praefecti Tłumacenssis et Dubienssis Nec-non Illustrissimi et Excellentissimae D. Mariannae Katska Ensiseni Regni, Generalis Podoliae ac Artileriae etc. Dignissimae Filiae Penes Nupitalem actum [Warszawa 1742], których celem było akcentowanie pozycji społecznej małżonków oraz świadomości przynależności do rodu. Apoteoza taka, zwykle nie odnosiła się li tylko do pojedynczego gloryfikowanego osobnika, czy to żyjącego współcześnie czy w przeszłości, ale miała się odnosić do pozostałych członów wychwalanego rodu.\nPo zaślubinach, młoda para osiadła w Biłgoraju, w dobrach należących do Marianny Kąckiej, odziedziczonych po matce Wiktorii Szczuciance. Następnie przemieszkiwali w dobrach kurowskich, by później zasiedlić na stałe jako główną rezydencję, zamek w Radzyniu na Podlasiu (przebudowany później przez Eustachostwo Potockich na pałac), wniesiony przez Mariannę, jako ostatniej sukcesorki rodu Szczuków i podolskiej linii rodu Kąckich. Obok pokaźnych rodowych kluczy Kurowa, Szczuczyna i Biłgoraja dziedziczonych po Szczukach oraz ogromnych dóbr podolskich i przemyskich po Kąckich wiano Marianny wniesione w dom mężowski i ród Potockich, stało się podstawą jego potęgi ekonomicznej. Dzięki temu mariażowi Eustachy mógł zaliczać się do grona największych magnatów żyjących w ówczesnej Rzeczpospolitej.\nZwiązek Marianny Kątskiej z Eustachym Potockim zainicjował stworzenie nowego siedliska Potockich, nowego domu, nową gałąź rodową, która na stałe zapisała się w dziejach historii Polski, w jej dziejach politycznych, wojskowych, jak również w dziejach polskiej kultury i literatury. Potoccy z Radzynia znani byli nie tylko z pokaźnej fortuny, którą w znacznej mierze pożytkowali na cele publiczne i dobro Rzeczpospolitej, ale także na kształcenie, znajomość języków obcych i literatury zachodniej oraz z licznych podróży. Wyróżniali się również owi Potoccy, prawością charakteru i wysoką kulturą literacką. To właśnie synowie Marianny z Kąckich i Eustachego Potockiego, po otrzymaniu gruntownego wykształcenia, zgodnego z ideałami ówczesnej epoki oświecenia i założeniami pierwszej w Rzeczypospolitej instytucji oświatowej – Komisji Edukacji Narodowej, uczestniczyli aktywnie w ratowaniu upadającej Rzeczpospolitej. Strzegli Konstytucji 3 Maja przed działaniami targowiczan, przeciwstawiali się pierwszemu i drugiemu rozbiorowi Rzeczypospolitej, zaś po utracie niepodległości, uczestniczyli w Insurekcji Kościuszkowskiej. Jako nieliczni Potoccy, nie splamili honoru rodu i nie skalali pamięci przodków. Współczesne badania historyczno-kulturowe ujawniają, że radzyńskie małżeństwo Eustachego i Marianny z Kąckich Potockich należało do najbardziej światłych rodzin ówczesnej Rzeczpospolitej, zainteresowanych problematyką kulturowo-artystyczną małżeństw XVIII wieku. Nie będzie chyba nieskromnością rzec, iż miała Rzeczpospolita, w tym trudnym wieku, jakim był wiek XVIII, niebywałe szczęście ze skojarzenia tego małżeństwa, które tak wiele dobrego wniosło do kultury polskiej. Warto w tym miejscu przypomnieć, iż małżeństwo Eustachostwa Potockich dobrze znane było w stolicy, w której aktywnie działał na różnych niwach Eustachy Potocki, również na niwie gospodarczej. Zakładane przez Eustachego Potockiego jurydyki (osady), w bliskim sąsiedztwie Warszawy, miały na celu kolonizacje terenów zalewowych nieużytków okolic Warszawy. Jedna taka jurydyka Potockich założona została w roku 1762 przez Eustachego w pobliżu Starej Warszawy, na cześć swojej żony Marii (Marianny) z Kątskich Potockiej, nazwał ją Marienstadt (Miasto Marii). Powstała ona na terenach po zalewowych, po przesunięciu się koryta Wisły, na tyłach ogrodów klasztornych. Jurydyka Marienstadt posiadała własny herb – tarcza podzielona w słup – z lewej strony herb Pilawa Potockich, z drugiej czerwony jeleń na srebrnym polu, herb Kątskich.\nCała rodzina Potockich z Radzynia interesowała się sztuką i literaturą. Tak Eustachy jak i Marianna, swoje zamiłowanie do piękna i twórczości w różnej postaci, pieczołowicie przekazywali swoim dzieciom. Dzieci Marianny i Eustachego, od dziecka otoczone były książkami oraz innymi dziełami sztuki przez co, gromadzili wszelkiego rodzaju piśmiennictwo, byli znanymi kolekcjonerami książek, obrazów, rycin, numizmatów, wszelkiego rodzaju starożytności. Marianna i Eustachy Potoccy w swoim przebudowanym pałacu w Radzyniu, utworzyli także bibliotekę, co było typowym zjawiskiem życia kulturalnego Europy doby Oświecenia. Marianna Kącka, prócz olbrzymiej fortuny, odziedziczyła również ciekawy zbiór książek. Pierwsze zgromadzone egzemplarze pochodziły z kolekcji jej dziadka, podkanclerzego Stanisława A. Szczuki, który racji pełnienia przez niego funkcji politycznych, zgromadził pokaźną korespondencję szlachciców i rodziny królewskiej Sobieskich, zachowaną do dziś – zawiera się ona w Archiwum Publicznym Potockich, znajdującym się w Archiwum Głównym Akt Dawnych w Warszawie.\nMarianna Kątska, późniejsza Eustachowa Potocka, odziedziczyła również księgi należące do przedwcześnie zmarłych synów Stanisława Szczuki, tj. Marcina Leopolda (1698-1728) i Jana Kantego (1706-1726) Szczuków. Zbiór ten określany przez J. Rudnicką (J. Rudnicka, Biblioteka Wilanowska… 1741-1932, Warszawa 1967) na trzynaście woluminów, związanych z tematyką wojenną i polityką. Ich siostra, Wiktoria Szczucianka (1701-1735), późniejsza generałowa Janowa Stanisławowa Kątska, przeżywszy swoich braci, otrzymała po nich w spadku majątek, w tym także książki. Mąż Wiktorii Szczucianki, Jan Stanisław Kątski, jako spadkobierca generała Marcina Kątskiego, połączył prócz odziedziczonych dóbr, również zbiory biblioteczne obu rodzin. Foliały Kątskich są trudne do wyodrębnienia, gdyż nie posiadają zapisków, a tylko nieliczne z nich posiadają odręczny podpis „Koncki” (sic!).\nW tym miejscu zaznaczyć należy, iż zbiory Eustachostwa Potockich, pierwotnie nie znajdowały się w jednym miejscu, jak to miało miejsce później, w pałacu radzyńskim. Przypuszczalnie znajdowały się w porozrzucanych niemalże po całym kraju, w majątkach w Szczuczynie, w Radzyniu na Podlasiu, w Kurówie koło Puław, itp.), jako że Potoccy w zależności od potrzeb, przebywali często w swoich posiadłościach sezonowo. Początkowo taką rolę głównej posiadłości pełnił majątek w Kurowie, gdzie niegdyś rezydowała jej matka Wiktoria, gdzie również znajdowała się duża biblioteka, w której Marianna Potocka jako pierwsza w Rzeczpospolitej, tłumaczyła utwory Jana Baptysty Moliera (1622-1673). Po przebudowie okazałego pałacu w Radzyniu, zakończonej w roku urodzin ich syna Stanisława Kostki 1755, stał się on główną siedzibą Eustachostwa Potockich, w którym najliczniejsze zbiory odziedziczone po przodkach, zaczęto gromadzić w pałacowych komnatach.\nZ pałacem Potockich w Radzyniu wiążę się interesujące zdarzenie z okresu drugiej wojny światowej, które opisał Dariusz Magier na portalu internetowym radzynifo. pl w artykule z dnia 18.08.2015, zatytułowanym „Jak Niemcy pałac radzyński restaurowali” – pałac w radzyński w latach wojny, choć nie był on już w szczycie formy, i tak zrobił na Niemcach ogromne wrażenie. I był to jak mi wiadomo chyba jedyny przypadek, kiedy Niemcy postanowili pałac ten przywrócić do dawnej świetności. Bynajmniej, Niemcy nie chcieli inwestować jednak w odtwarzanie pomników polskiego dziedzictwa narodowego. Uznali obiekt, jak głosiła ówczesna niemiecka propaganda, za dziedzictwo niemieckie. Co zatem posłużyło za pretekst? Otóż herb Kątskich Brochwicz, widniejący na kartuszu herbowym widniejącym na pałacu. Jak pisze autor artykułu, cyt.„Niemcy skojarzyli ów herb z herbem prastarej śląskiej rodziny von Brauchitsch i jako dawną posiadłość tychże, rozpoczęli w 1939 roku prace remontowe”, przeznaczając pałac na siedzibę rydzyńskiego Kreishauptmana (starosty), oranżerię pałacową zaś na Dom Niemiecki z salą koncertową. Co ciekawe w tym samym czasie głównodowodzącym niemieckich wojsk lądowych w kampanii we wrześniu 1939r. był późniejszy feldmarszałek Walter von Brachitsch, za którą zresztą otrzymał Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego. I pozostałoby to tylko propagandą niemiecką, jak również ciekawostką autora artykułu z lat wojny, gdyby nie fakt, iż Kątscy (i wiele innych rodzin w Polsce, pieczętujących się herbem Brochwicz) w istocie byli potomkami trzynastowiecznego rodu, śląskich Jeleni-Brzuchaczy, którzy ulegając późniejszemu zniemczeniu, przekształcili nazwisko na niemiecko brzmiącą formę von Brauchitsch, czego ani Niemcy, ani tym bardziej autor artykułu wiedzieć nie mogli. Autor monografii o rodzie Kątskich o koligacjach tych obszernie pisze w I rozdziale monografii.\nMarianna Eustachowa Potocka pasjonowała się przede wszystkim książkami, kupowała literaturę, której była zagorzałą czytelniczką. Preferowała zarówno powieści jak i utwory sceniczne, co później zaowocował bardzo dobrymi przekładami Moliera, który był najchętniej grywany na dworach polskich magnatów. Już w 17 lat po paryskiej prapremierze, grano go już w Polsce, choć jeszcze po francusku. Przez wiele, wiele lat, historycy przedmiotu spierali się o to, kto pierwszy tłumaczył w Polsce Moliera. Julian Krzyżanowski twierdził, że pierwszą była Franciszka Urszula z ks. Wiśniowieckich ks. Radziwiłłowa (1705-1753), żona ks. Michała Radziwiłła „Rybeńki”, patronessa dworskiego teatru, która w roku 1749 na potrzeby swojego teatru w Nieświeżu, tłumaczyła „Les Amantes Magnifice” (Przejrzane nie mija), a potem, „ Les Precieuses Ridicules”. Z kolei Jadwiga Rudnicka twierdziła, że to Marianna z Kątskich Potocka była pierwszą tłumaczką komedii Moliera, przekładając w 1749 roku „Les Fourberies de Scapin” i „Les Precieuses Ridicules” . Czyżby zatem spór szedł o kilka ewentualnie miesięcy? Nie istotne.\nO przynależności niektórych ksiąg do Potockiej, dowodzą zapiski ołówkiem na odwrocie przednich okładek, czynione ręką Eustachowej Potockiej, zawierające inicjały oraz pierwsze litery stanowiska sprawowanego przez jej męża i dokładne daty, nazwy miejscowości, czasami słowo „skączyłam” lub „ w drodze”.\nSyn Marianny Ignacy Potocki, zamiłowanie do książek odziedziczył po matce. Kultywował zainteresowania matki, powiększając i zabezpieczając zbiory biblioteczne. Powiększony przez Ignacego Potockiego zbiór, stanowił zalążek późniejszego słynnego księgozbioru pod nazwą Biblioteki Wilanowskiej, powiększaną dalej przez kolejnych spadkobierców. Ostatnimi posiadaczami kolekcji Biblioteki Wilanowskiej jak i Wilanowa do 1945r. była rodzina Branickich, najpierw Ksawery Władysław Branicki (1864-1926), żonaty z Anną Potocką (1863-1953) z Krzeszowic, dalej ich syn Adam Branicki (1892-1947), żonaty Marią Beatą Potocką (1896-1976) z Rymanowa. W 1932 r. Adam Branicki powierzył Bibliotekę Wilanowską w wieczysty depozyt państwu polskiemu, a prezydent RP Ignacy Mościki, przekazał ją pod opiekę Biblioteki Narodowej w Warszawie. Pod skrzydła Biblioteki Narodowej trafiła główna część księgozbioru: 446 tomów rękopisów, 84 dzieł w 77 tomach inkunabułów, 2.242 teczki grafik, 131 tomów nut rękopiśmiennych, 307 tomów nut drukowanych, 784 dzieł w 653 tomach druków XVI-wiecznych, a także 24.236 dzieł w 38.169 tomach druków XVII-XX-wiecznych. Pozostała część dziedzictwa Potockich, tj. niektóre rękopisy iluminowane, rękopisy niezwiązane z posiadaczami Wilanowa, mapy, grafika, nuty oraz pozostałe po wojnie resztki dzieł z przełomu XIX i XX w. przypadła w udziale Muzeum Narodowemu i Instytutowi Historycznemu. Natomiast wszystkie dokumenty dotyczące Wilanowa i jego właścicieli przechowuje AGAD w zbiorze zwanym Akta Publiczne Potockich z Wilanowa\nZe związku Marianny i Eustachego pozostało pięciu synów i córka Cecylia Urszula Potocka (1743-1767) poślubiona Hieronimowi Januszowi księciu Sanguszce (1743-1817), z którym miała między innymi syna ks. Eustachego (1768-1884), antenata linii książąt Sanguszków na Gumniskach (Tarnów), których ostatni męski potomek książąt Sanguszków, ks. Paweł Sanguszko (ur.1973) mieszka w Sao Paulo (Brazylia). Ślubu Państwu młodym w dniu 2 lutego 1767 r. udzielał sam książę biskup warmiński Ignacy Krasicki – bajkopisarz, a „Wiadomości Warszawskie” z dnia 11 II 1767 r. na stronach Suplementu, tak opisały to wydarzenie: „…Naznaczony dzień wesela Jejmci panny Cecylii Potockiej – córki Jchmć państwa Generalstwa Artylerii Litewskiej, na dzień 2 miesiąca tegoż [lutego] zaczęli się zjeżdżać różni Jchmać, chociaż ten akt prywatnie chciano odprawić. Dnia 1 lutego, jako dzień urodzin Księcia Jmci Biskupa Warmińskiego, 100 razy z armat dano. Po tym około godziny 11. w zamkowej kaplicy było błogosławieństwo Jchmości Państwa Młodych. Po obiedzie tańce się zaczęły i nowych dystyngowanych gości wiele przybyło.\nDnia 2. o godzinie 7. wieczór Książe Jmć Biskup Warmiński Państwu młodym dawał szlub, do którego Jejmć Panna Młoda prowadzona była przez Księcia Jmci Sanguszka – Marszałka Wielkiego Ks. Lit. [ojca pana młodego], brata swego starszego Kajetana, młodzi zaś trzej bracia ogon od roby za nią nieśli. Od szlubu taz prowadzona przez Ojca swego Jmci Pana generała i Jmci Pana Wojewodę Brzyskiego. Przez całą benedykcję [błogosławieństwo, tu: uroczystość – przyp. aut.] szlubną, nieustannie z armat dawano. Po niemal stu latach, ślub ten wspominano raz jeszcze w Tygodniku Ilustrowanym z 27 października 1860 r. str. 537, tak: „Kiedy Państwo Eustachostwo Potoccy wydawali córkę najstarszą Urszulę za księcia Sanguszkę, starostę czerkaskiego, Radzyń był świadkiem wspaniałych uroczystości i znakomitego zjazdu. Zaproszony został do dawania ślubu państwu młodym, Ignacy Krasicki, świeżo nominowany książę biskup warmiński, który się nie wybrał jeszcze do swojej dyecezyi, a już ceniony powszechnie z pism swoich i rozumu, rozrywany był na wszystkie strony i wszędzie cześć należną zasłudze odbierał.\nW wigilią dnia ślubu naznaczonego, były właśnie urodziny biskupa, więc uczczenie go kazał pan Potocki dać ognia ze stu dział zamkowych. Nazajutrz dopiero odbył się obrząd zaślubin, przy którym matkę panny młodej, chorą, zastępowała ciotka, pani koniuszyna koronna Wielkopolska. I znowu grzmiały działa przy wesołych wiwatach, a przez komnaty radzyńskiego zamku przesunął się tańcząc polskiego (poloneza), wspaniały szereg dostojników koronnych. Było to r. 1767. Pan Generał (Eustachy Potocki – przyp. aut.) sam prowadził córkę do ołtarza, i wyglądał jakby odmłodniony wśród tej atmosfery radości rodzinnej. Żona jego także wkrótce zdrowszą się czuła, tak iż mogła po wyjeździe córki na Wołyń ,udać się z nim razem do Warszawy…”, koniec cytatu.\nZ pośród synów Marianny Kąckiej i Eustachego Potockiego, warto wymienić czterech bodaj najbardziej znanych w historii rodu Potockich. Najstarszy Roman Ignacy (1750-1809), najpierw kanonik warmiński, później pisarz litewski, ożeniony z Elżbietą Izabellą ks. Lubomirską, córką Stanisława Lubomirskiego (1720-1783) z Łańcuta, marszałka wielkiego koronnego i Elżbiety ks. Czartoryskiej. Ignacy Potocki był marszałkiem wielkim litewskim w latach 1791-1794, marszałkiem Rady Nieustającej i członkiem Departamentu Interesów Rady Nieustającej w1779 roku, w latach 1781-1789 jako mason był wielkim mistrzem Wielkiego Wschodu Narodowego Polski, politykiem i działaczem patriotycznym, publicystą, dramatopisarzem, poetą, pedagogiem, historykiem i tłumacz literatury.\nDrugim synem Eustachego i Marianny Potockich był Jerzy Michał Potocki (1753-1801), st. tłumacki, poseł na sejm czteroletni z woj. podolskiego, poseł – minister pełnomocny w Sztokholmie. Odznaczony w roku 1790 orderem Orła Białego. Ożeniony najpierw z Teresą Brzostowską (1757-1790), córka Michała Brzostowskiego (1722-1784), podskarbiego W.X.L. i księżniczki Kazimiery Genowefy Ogińskiej (1730-1790), córki ks. Jerzego Ogińskiego (zm. 1737), wojewody trackiego, Z tego małżeństwa pozostała Kazimiera Potocka. Drugą żoną Jerzego Michała była ks. Tekla Jabłonowska (1760-), córką ks. Antoniego Barnaby Jabłonowskiego (1732-1799), kasztelana krakowskiego i ks. Anny Sanguszkównej (1739-1766). Potomstwo z tego związku to córka Cecylia i syn Antoni.\nTrzecim w kolejności synem był Jan Nepomucen Potocki (1754-17), st. brzostowski, komendant 4 Brygady Kawalerii Narodowej, właściciel klucza biłgorajskiego. Żonaty z Ludwiką Aloe, pozostawił jedną córkę Laurę.\nNajmłodszym synem Eustachostwa Potockich był Stanisław Kostka Potocki (1755-1821), ożeniony z siostrą swojej bratowej, księżniczką Aleksandrą Lubomirską (1760-1836), współtwórca Konstytucji 3-Maja, stał na czele rządu Księstwa Warszawskiego, minister oświecenia publicznego i późniejszy prezes senatu Królestwa Kongresowego. W roku 1805 pałac w Wilanowie przekształcił w muzeum i udostępnił publiczności. Swoją córkę Natalię (1810-1830) wydał za wnuka siostry swej Cecylii Urszuli ks. Sanguszkowej, ks. Romana Sanguszkę (1800-1881) ze Sławuty na Wołyniu, słynnego powstańca listopadowego, katorżnika i zesłańca na Sibir, zwanego „Sybirakiem”, założyciela największej i najlepszej na ziemiach polskich, stadniny koni arabskich.\nNie tylko ród hrabiów Potockich reprezentuje potomków generała-kasztelana krakowskiego Marcina Kąckiego. Wśród rodów potomnych osoby generała, wyróżnić można wiele rodów należących do polskiej arystokracji, takich choćby jak książęta Sanguszkowie, Sapiehowie, Czartoryscy, Druccy-Lubeccy, Lubomirscy, czy hrabiowie Stadniccy, Komorowscy, Bnińscy. Jednak najbardziej zaszczytne i honorowe miejsce w dzisiejszym świecie arystokracji, zajmuję prawnuczka generała w trzynastym pokoleniu, Matylda d’Udekem d’Acoz, obecna królowa Belgów, małżonka Filipa I Koburga, Króla Belgów. Ich najstarsza córka Elżbieta (ur. 2001), jest obecnie następczynią tronu Królestwa Belgów, przyszłą Królową Belgów (patrz wypis genealogiczny – monografia o Kątskich).\nRadzyń Podlaski – pałac Eustachostwa Potockich\nJ.K.W. Królowa Matylda, potomkini gen. M. Kątskiego w otoczeniu rodziny (od prawej ks. Gabriel ks. Elżbieta, następczyni tronu, ks. Eleonora na ręku, król Filip, ks. Emmanuel)


Hibiskusowy tonik do twarzy 150 ml – O Jeju!\nO Jeju!ProduktyProblempodrażnieniaHibiskusowy tonik do twarzy 150 ml\nHypoalergiczny, delikatny tonik do twarzy, z ekstraktami hibiskusa i aloesu o działaniu ochronnym, rewitalizującym i wzmacniającym, przeznaczony do każdego rodzaju cery. Dzięki dużej zawartości\nskładników nawilżających, skutecznie zabezpiecza skórę przed utratą wilgoci, zapewniając jej odpowiedni poziom nawodnienia.\nSKU: 5907502687256 Kategorie: Dla Wegan, podrażnienia, naturalne, dermokosmetyki, Tonizacja, hydrolaty / toniki / płyny micelarne, Tłusta, Mieszana, Sucha, Wrażliwa / Delikatna, Naczynkowa / Przebarwienia, Dojrzała, Sylveco\nskładników nawilżających, skutecznie zabezpiecza skórę przed utratą wilgoci, zapewniając jej odpowiedni poziom nawodnienia. Tonik o lekkiej żelowej formule odświeża i zmiękcza, łagodzi podrażnienia. Uzupełnia demakijaż, może być stosowany wielokrotnie w ciągu dnia na twarz, szyję i dekolt. Pozostawia skórę wyraźnie czystą i promienną, przygotowując ją do dalszych etapów pielęgnacji.


Jak zrobić terrarium na sukulenty · pomyslyznatury\nDodany dnia 13 września 2016\nJeśli jesteś, lub myślisz, że jesteś (tak jak ja) typem osoby, która nie ma ręki do kwiatów to zrób sobie terrarium na sukulenty. W tym wpisie chcę zachęcić Cię do zrobienia prostej dekoracji z udziałem mało wymagających roślin.\nLubię otaczać się kwiatami ale każdy zakup rośliny kończył się dla niej tragicznie, dlatego odpuściłam z nabywaniem kolejnych. Moje mieszkanie świeciło pustkami, a jedyną zieleniną była sałata w lodówce. Kilka miesięcy temu natknęłam się na sukulenty w markecie i pomyślałam, że to świetna okazja by zacząć wszystko od nowa. Stałam się posiadaczką czterech odmian, które rosną jak na drożdżach i mają się świetnie.\n– naczynie- np. szklana kula, duży wazon\n– żwirek dla roślin- ja użyłam kilku większych kamieni\n– ziemia- musi być sucha, bez nawozów\n– rośliny- w moim przypadku jedna duża sukulenta\n– elementy dekoracyjne- mech, kora, gałązki, szyszki itp.\nKrok 1. Przygotuj podłoże. Wybierz solidne naczynie z grubego szkła. Na jego dnie ułóż kamienie, jeśli masz żwirek stwórz około dwu centymetrową warstwę. Mają one za zadanie odprowadzać wilgoć i ewentualny nadmiar wody. Następnie wsyp ziemię, najlepiej taką, która jest przeznaczona dla kaktusów. Najważniejsze żeby była sucha i bez nawozów.\nKrok 2. Posadź roślinę. Na środku naczynia zrób dołek, wsadź kwiatka i przysyp ziemią. Łatwizna, co nie?\nKrok 3. Udekoruj. Dookoła rośliny ułóż mech, korę, gałązki, szyszki lub inne elementy leśnego runa.\nSukulenty świetnie wyglądają, dobrze wpływają na samopoczucie i pozwalają wyjechać na dłuższe wakacje bez obawy przed powrotem. Nie musisz martwić się, że zastaniesz suchy wiór, ponieważ rośliny te gromadzą wodę w swoich grubych, mięsistych liściach, dzięki temu wytrzymują długie okresy bez podlewania. Oczywiście jak wszystko co żyje potrzebuje odpowiednich warunków by się rozwijać, dlatego pamiętaj o odpowiedniej pielęgnacji. Dla ułatwienia przygotowałam krótką infografikę.\nJakie jeszcze znasz gatunki roślin, które są łatwe w pielęgnacji?


Magik i złodziejka | Księgarnia-edukacyjna.pl\nTwój rabat 30% (15,00 zł)\nCena 52,35 zł 64,59 zł\nCena 8,85 zł 10,39 zł\nCena 85,05 zł 103,73 zł\nGra rzut do celu woreczkami 33021 Bigjigs Toys\nCena 14,50 zł 17,20 zł\nMagik i złodziejka, Anniina Mikama, Wydawnictwo Dwukropek\nPiętnastoletnia Mina, czyli Wilhelmina Holm, jest złodziejką. Kradnie na ulicach Helsinek w latach 90. XIX wieku (umiejscowienie akcji ma znaczenie – jest równoważne każdemu miastu europejskiemu w tamtych czasach, z wyraźnym podziałem klasowym) i mieszka w zrujnowanej drewutni, którą nazywa swoim domem.\nAle Mina nie zawsze była kieszonkowcem. Jej ojciec był woźnicą, aż do swojej przedwczesnej śmierci. Mina dowiedziała się, że zginął w wypadku. Po jego śmierci matka Miny nie miała innego wyjścia, jak szukać pracy w fabryce, by związać koniec z końcem.\nCiężka praca i śmierć męża zniszczyły jej ducha i słabe zdrowie i wkrótce dołączyła do męża, umierając i pozostawiając osieroconą Minę na ulicy. Mina niechętnie zaczęła kraść i okradała tylko tych, którzy byli bogaci i tego nie odczuwali i tylko po to, by się wyżywić. Pewnego dnia los się niespodziewanie odwrócił. Mina właśnie wybrała „odpowiednią” osobę, aby ja okraść.\nTo młody mężczyzna, który przykuł jej wzrok, a raczej sposób, w jaki wsunął coś błyszczącego do kieszeni płaszcza. Mina kradnie i jak zawsze stara się, aby nikt jej nie wyśledził, gdy wraca do swojej chaty. Dlatego wprost nie może uwierzyć oczom, gdy w chwilę później młody dżentelmen staje w drzwiach i prosi o zwrot swojej własności.\nMężczyzna, który przedstawia się jako Tom, zadziwia ją – nie grozi jej policją ani sierocińcem, ale zamiast tego oferuje jej pracę w swoim wielkim domu w centrum miasta. W pierwszej chwili Mina odrzuca tę propozycję, ponieważ wątpi w jego motywy, ale ostatecznie zgadza się przyjść i zobaczyć, co Tom oferuje, choćby po to, aby ukraść coś z jego domu. Mina nie może uwierzyć w swoje szczęście, gdy podąża za Tomem\nNapisz opinię o produkcie: Magik i złodziejka


Darius Blog: Ploty: Mister Gay Poland, Don Lemon, Gabby Rivera, Queer ballet, Glee, Nate Berkus, Colton Haynes, Ken, Versace ....\nPloty: Mister Gay Poland, Don Lemon, Gabby Rivera, Queer ballet, Glee, Nate Berkus, Colton Haynes, Ken, Versace ....\nFinał Mister Gay Poland 2017 już 8 lipca w Poznaniu. Po kilku miesiącach poszukiwań najprzystojniejszych gejów w siedmiu polskich miastach, nadszedł czas na ogólnopolski finał. Głosowanie na Mistera Publiczności Gay Poland 2017 r wszyscy kandydaci na stronie Gay Poland.\nGej raper Milan Christopher w odważnej sesji zdjęciowe zupełnie nago dla magazynu Paper. On pojawia się też w serialu VH1 "Hip Hop i Miłości - Hollywood" - bardzo aktywnie wspiera społeczność LGBT i wydał swój album w ubiegłym roku, który mówi o dyskryminacji i samobójstw wśród młodzieży LGBT.\n„Czuję w naszej kulturze jest takim wielkim tabu dla faceta, aby pokazać swoje ciała, ale gdy kobiety rozbierają jest ok,” powiedział. „Ja po prostu trochę chce złamać tabu". „Więc wiesz, mogę być mężczyzną i być gejem oraz być czarny i mieć artystyczną nagą sesję mody w ten sam sposób, nikt inny nie mógł mieć.” Więcej i cała odważna sesja wyłącznie dla dorosły na Paper magazine.\nPolscy homofoby chrześcijańscy są wściekli na telewizję TLC, za program z udziałem gejów projektantów i ich dzieckiem. Wmawiają program łamie prawa dziecka po promuje homoseksualizm. Na złość homofoba oglądaj TLC o 12 w niedziele.\n“Daniel Day-Lewis, trzykrotny zdobywca Oscara, oficjalnie zdecydował o rozstaniu z aktorstwem” - doniósł magazyn “Variety”, powołując się na informacje od rzeczniczki aktora. Próby dociekania, co stoi za decyzją aktora, rzeczniczka ucięła krótko: - To prywatna decyzja pana Lewisa i ani on, ani jego przedstawiciele nie będą jej komentować.(TVN24)\nColton Haynes zagra w najnowszym sezonie “American Horror Story”\nMorderstwo Gianniego Versace to jedna z najbardziej intrygujących historii w świecie mody i show-biznesu. Najpierw stała się materiałem na książkę Maureen Orth Vulgar Favors, a teraz zostanie przeniesiona na mały ekran. Serial Versace: Amercian Crime Story obejrzymy w przyszłym roku.\nW roli Donatelli Versace zobaczymy Penélope Cruz, a w jej brata wcieli się Edgar Ramirez. Z kolei jako wieloletni partner Versace Antonio D'Amico w produkcji pojawi się Ricky Martin, natomiast serialowym seryjnym mordercą Andrew Cunananem będzie Darren Criss. Magazyn Entertainment Weekly, który już wcześniej zdradził nam, jak będzie wyglądać Penélope ucharakteryzowana na Donatallę, na swoich łamach przedstawił nam w końcu całą obsadę. I trzeba przyznać, że póki co prezentuje się ona bardzo obiecująco. Mamy nadzieję, że nie zawiedzie nas również w serialu. Bo ta produkcja ma wszelkie predyspozycje, by stać się jedną z najgorętszych premier przyszłego roku. Za jej reżyserię odpowiedzialny jest Ryan Murphy - Gamour.\nCNN dziennikarz Don Lemon gościł w programie Chelsea Handler rozmawiali o Trumpie, Anderson Cooper, Kathy Griffin.\nAktorka i piosenkarka Charice Pempengo znana z serialu Glee już oficjalnie zmieniła płeć teraz jest mężczyzną Jake Zyrus. „Z głębi serca dziękuję wszystkim za miłość i szacunek” Zyrus napisała na Instagramie. Dodał „Kocham was i wysłałam wam pokój dla wszystkich.”\nBoy George jego wersja YMCA\nMattel firma zabawek właśnie wydała nową linię lalek męski Ken są bardziej najbardziej zróżnicowane. Oferuje siedem odcieni lalek mają skóry i osiem kolorów włosów, ale trzy typy ciała. To nie wszystko. Niektóre lalki Ken będą mieć miedzy innymi piegi.\nPisarka ujawniona lesbijka Gabby Rivera opowiada o pierwszej lesbijce latynosce superbohaterka w komiksie Marvela.\nKaty Pyle, dyrektorka artystyczna nowojorskiej queer tańca Ballez, zamieniła tradycyjne idee płci i baletu.\nKanał dla dzieci CBeebies dzieci opowiadają o różnorodności\nSpot reklamowy “Axel Hotel”\n22-letni Vinny Ohh z Los Angeles który nie czuje się “ani kobietą, ani mężczyzną” i chce zostać “bezpłciowym kosmitą”. Wydał już 60.000 tysięcy dolarów na operację plastyczne. Teraz chce pozbyć się swoich genitaliów nawet chce usunąć sutki i pępek.\nW brytyjskim programie śniadaniowym This Morning, on nawet mówił o założeniu rodziny, mówi chce adoptować dzieci, a organy płciowe nie są mi do tego potrzebne.


Jeżeli ciekawią nas bramy segmentowe warto sprawdzić, co sprzedaje producent garaży blaszanych | Firma Gadziński\nPosted on Wrzesień 20, 2018 Wrzesień 20, 2018 Authoradmin\nDla znacznej części dzisiejszych osób dom jest nadzwyczaj ważną rzeczą, która umożliwia im wieść sielskie, stateczne życie. Budowa domu jest niesłychanie złożonym procesem, jaki potrzebuje potężnego trudu oraz czasu. Znaczące jest bowiem nie tylko postawienie domu, lecz dodatkowo stosowne wykorzystanie terenów dookoła. Znaczna większość ludzi posiada auta, dlatego potrzebne jest stworzenie garażu.\nJednakowo jest jeśli chodzi o ogrodzenie. Jest to potrzebny element, który dobrze jest odpowiednio wcześnie wyłonić i postawić. Wybór ogrodzeń na rynku jest bardzo duży, analogicznie jest jeśli chodzi o rozmaitego typu bramy wjazdowe a także bramy garażowe – poznaj dodatkowe informacje. Warto wobec tego z dużym wyprzedzeniem przeglądnąć propozycje osiągalne w indywidualnych centrach handlowych.\nPoszukując ogrodzenia systemowe warszawa (www.ogrodzenia-betonowe.waw.pl/ogloszenie/ogrodzenia-panelowe/) czy też dobrego garażu warto rozważyć, jakie w największym stopniu nas interesują. Nie sposób ukryć, że garaż dobudowany do domu to jedno z lepszych zastosowań, jednakowoż często jest tak, że nie ma możliwości jego postawienia. Wówczas najlepiej sprawdzi się solidny garaż blaszany. Warto w takiej sytuacji sprawdzić co oferuje producent garaży blaszanych i jakie przedstawia ceny pojedynczych modeli. Tego rodzaju rozwiązanie dobrze się sprawdza gdy zależy nam na przechowaniu jednego samochodu.\nCzęsto przydarza się, że w zakładzie, w którym znajdziemy garaże kupimy też przeróżnego typu więcej w tym serwisie:bramy, które znakomicie sprawdzają się w przypadku garaży zintegrowanych. Do jednych z częściej wybieranych przynależą ostatnimi czasy bramy segmentowe, które są jednym z lepszych rozwiązań – czytaj . Wśród osiągalnych modeli warto zwrócić atencję na te całkowicie zautomatyzowane, które wyraźnie powiększają wygodę użytkowania. Ponadto dobrze mieć pojęcie, że ich montaż jest niezmiernie prosty. Łatwo jesteśmy w stanie to zrobić na własną rękę.\nGaraże czy też bramy to potrzebne elementy umożliwiające przechowywanie samochodów i nie tylko. Ochrania to wszelkie urządzenia i sprzęt przed skutkami wywołanymi przez chociażby aurę.\nPosted in Artykuły biuroweTagged Auto, dom, samochody


Fundacja Sztuki Polskiej ING - Agata Bogacka\nObrazy malowane przez Agatę Bogacką zaraz po ukończeniu akademii były rodzajem emocjonalnego dziennika mówiącego o poczuciu bliskości czy samotności zarówno artystki, jak i jej najbliższych. Bogacka konsekwentnie operowała gładką powierzchnią, nie tworzyła iluzji głębi. Z czasem jej obrazy stawały się coraz bardziej abstrakcyjne - artystka zaczęła wprowadzać narrację rozgrywającą się równolegle w kilku obszarach płótna. Po autoportretach zainspirowanych odbiciem w złotym sercu noszonym na szyi, które dały początek pracom abstrakcyjnym, powstał cykl „Plan podróży”. Jest on kolejnym krokiem w stronę metaforycznej, subiektywnej przestrzeni-pejzażu mówiącej o indywidualnych ludzkich losach.\n2009 / akryl, płótno / 130.5 x 150 cm / nr 0111 Licencja 3.0 Wróć\nZbliżający się do abstrakcji pejzaż Agaty Bogackiej przedstawia linię horyzontu odzwierciedlającą losy babki artystki. Zmuszona do tułaczki po wybuchu powstania warszawskiego przez 12 dni zapisywała swoją marszrutę – od wyjścia z warszawskiego mieszkania do Podkowy Leśnej. Obraz Bogackiej jest odwzorowaniem trasy jej podróży. Linie krzyżujące się, wystające poza horyzont, oznaczają miejsca, w których Krystyna M. brnęła w ślepy zaułek i musiała się cofać. Na poły abstrakcyjny, na poły przedstawiający obraz, kreśli nieprzewidywalność ludzkich losów.


Szarotka alpejska (Leontopodium alpinum), symboliczny kwiat górski\nSzarotka alpejska ( Leontopodium alpinum ), zwana także lwią stopą, srebrną gwiazdą, nieśmiertelną gwiazdą śniegu lub gwiazdą lodowcową, to symboliczny kwiat górski, który bierze swoją nazwę od niemieckiego: edel (szlachetny) i weiss (Biały). Szwajcaria praktycznie przyjęła go jako godło narodowe.\nWe Francji szarotka jest chroniona na różnych poziomach: na obszarach chronionych (Park Narodowy Vanoise, rezerwaty przyrody itp.) Oraz w sześciu gminach w Alpach Wysokich, gdzie jej zbieranie jest zabronione od 1993 r., Ale gdzie indziej we Francji jest to zabronione. możliwe w granicach „możliwości ręki osoby dorosłej”. Mimo wszystko, ponieważ przez bardzo długi czas jej zbieranie było nadmierne, szarotka stała się dość rzadka w przyrodzie, gdzie roślina rośnie głównie na wysokości (2000–3000 m). Na szczęście szarotka pochodzenia ogrodniczego pozwala ogrodnikom je uprawiać.\nEdelweiss to bardzo rustykalna bylina tworząca kępkę o liściach nasadowych, w rozetce, szaro-zielona, liniowa, podłużna o długości od 2 do 4 cm, pokryta filcowaniem, co pozwala roślinie ograniczyć straty 'woda.\nKwiatostany włochate wyrastają z rośliny między lipcem a wrześniem: kwiaty mają kształt gwiazdy, o średnicy od 3 do 10 cm, z białymi wypustkami wokół małych żółtych główek kwiatowych. Kwiaty można wysuszyć i na zimę tworzyć suche kępy.\nSzarotka ma właściwości lecznicze przeciw bólom żołądka, dolegliwościom układu oddechowego i biegunce, a jej właściwości przeciwutleniające zostały niedawno docenione przez przemysł kosmetyczny, ale jak dotąd nic naukowego.\nTyp: wieloletni kwiat\nPochodzenie: góry Europy\nIdealna gleba i ekspozycja dla szarotki alpejskiej\nSzarotka jest uprawiana w pełnym słońcu w wapieniach lub łupkach, ubogiej, suchej, skalistej i przepuszczalnej glebie, zbliżającej się do gleb wapiennych masywów położonych na dużych wysokościach.\nData siewu i sadzenia szarotki alpejskiej\nGdy nasiona osiągną dojrzałość (luty-marzec), można je wysiewać pod zimną ramą, w terrinie, którą trzeba będzie przesadzić do doniczki, aby rozważyć założenie następnej wiosny.\nMożliwe jest wykonanie podziału starych stóp w marcu, ale tak utworzone stopy będą potrzebować czasu, aby się osiedlić.\nSadzenie odbywa się wiosną w ilości 9 roślin / m².\nZarząd utrzymania i kultury szarotki alpejskiej\nNie podlewaj systematycznie szarotki. Ważne jest, aby chronić kępy przed nadmierną zimową wilgocią.\nRośliny doniczkowe powinny mieć na dnie dobrą warstwę żwiru, aby zapewnić skuteczny drenaż.\nChoroby, szkodniki i pasożyty szarotki alpejskiej\nŚlimaki ślimakowe mogą skubać młode rośliny, podczas gdy mszyce i przędziorki mogą zasiedlić szarotki.\nPołożenie i korzystne skojarzenie szarotki alpejskiej\nOdmiana ogrodnicza szarotki rośnie w skalniakach, na niskim murku, w doniczce ...\nPolecane odmiany szarotki do sadzenia w ogrodzie\nRodzaj Leontopodium obejmuje około 35 gatunków, w tym najsłynniejszą szarotkę alpejską ( Leontopodium alpinum ), obejmującą kilka odmian, takich jak bardzo energiczna Leontopodium alpinum 'Mont Blanc' , Leontopodium alpinum 'Everest' (10 cm) bardzo obficie kwitnąca, Leontopodium alpinum 'Matterhorn' z bardzo wełnistymi kwiatami, ale mniej niż Leontopodium alpinum ssp. nivale ...\nLeontopodium stracheyi pochodzi z Azji, Leontopodium haplophylloides z Chin ...


Beton - jak i gdzie go wyprodukować? - Serwery www i wirtualne, rejestracja domen. Projektowanie stron www.\n2 stycznia 2020 2 lutego 2021 2 min read admin\nBeton wykorzystywany jest podczas każdej budowy. Jest to materiał, którego nie można zastąpić. Beton to połączenie wody, cementu i piasku. Aby beton był poprawnie wykonany należy dobrać odpowiednie ilości tych materiałów. W naszym dzisiejszym artykule dowiesz się, jak wytwarza się beton. Zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.\nŹle dobrany beton grozi katastrofa budowlaną. Konsekwencją źle dobranych materiałów może być zapadnięcie się fundamentów, kruszenie się czy pękanie ścian. Obecnie betony staja się coraz popularniejsze. Wykorzystuje się je nie tylko do zalewania fundamentów i stawiania ścian.\nObecnie na rynku wyróżnić można również betony dekoracyjne – które stosuje się we wnętrzach pomieszczeń czy betony samozagęszczalne.\nNajważniejszym składnikiem betonu jest cement. W sklepach znajdziemy różne rodzaju cementu – uniwersalne, przeznaczone do zapraw murarskich, przeznaczone do zapraw tynkarskich, specjalistyczne, wymagające szczególnej wytrzymałości. W betonie znajduje się najwięcej kruszywa. To właśnie od wpływa na właściwości betonu. Żwir, piasek lub keramzyt – to kruszywa, które dodaje się do betonu. Kruszywa te poprawiają właściwości mechaniczne betonu – zwiększają mrozoodporność i wodoszczelność.\nJak wyprodukować beton?\nBeton można wyprodukować samemu – w betoniarce używając wszystkich, powyżej wymienionych składników betonu. Jednak jeśli nie jesteśmy fachowcami w tej dziedzinie to warto udać się do miejsca, gdzie produkowany jest beton. Betoniarnia Poznań – to miejsce, gdzie wyrabiany jest beton, w sposób precyzyjny, z zachowaniem wszystkich standardów. Korzystając z takich miejsc mamy pewność, że beton będzie wytrzymały i poprawnie wykonany.\nBetoniarnie posiadają bogate zaplecze maszynowe oraz dobrej jakości produkty – cement, wybrany według zawartości kruszywa, czysta woda oraz odpowiednie domieszki. Dzięki temu wyprodukowany beton jest najwyższej jakości.\nbeton towarowy poznań, betoniarnia poznań


[CAF-21] South Park™ Eric Cartman Gadająca Figurka Bobble-Head\nangry pulp fiction zapalniczka minecraft mario karambit zegarek luczyn laser zippo 3xt2000c palnik angry birds monty breloczek kubek counter star wars simpsons big jet 3000\nEric Theodore Cartman dziewięciolatek, jako jeden z głównych bohaterów South Park gra rolę czarnego charakteru. Jednak już od pierwszych odcinków stał się najpopularniejszą postacią serialu, głównie dzięki swojemu nieprzeciętnemu charakterowi, żartom i sytuacjom, w których bierze udział, a w których ukazuje swoją inteligencję (choć przez niektórych jest uważany za niedojrzałego, złośliwego chłopca). Mimo to budzi czasami sympatię, ze względu m.in. na problemy (poszukiwanie prawdy o swoim ojcu) lub też zdarzające się dobre odruchy. Przez swoich przyjaciół często nazywany jest grubasem (ang. fat ass), wyśmiewany jest ze względu na swoją otyłość – sam jednak broni się, tłumacząc, że ma grube kości. Jego ulubioną zabawką jest pluszana Żaba Clyde. Ma on kotkę Kitty i świnkę Fluffy. Często gdy coś wydaje mu się niemożliwe lub głupie mówi: "Pie***ę was chłopaki, idę do domu" (Screw you guys, I'm goin' home).\n100% pewności - u nas możesz obejrzeć ten produkt na żywo w HD!\nUnikalna figurka kolekcjonerska z serii Bobble-Head (kiwające głowy)\nFigurka przedstawia postać Erica Cartmana (główny bohater serialu South Park)\nPodczas kiwania głową wydaje dźwięki, Cartman mówi swoje słynne "Sweet!"\nBiała podstawka z niebieskim napisem Cartman\nDobre odwzorowanie szczegółów i detali na figurce\nFigurka ma ok. 17cm wysokości\nPudełko kolekcjonerske, okno z przodu oraz lewej i prawej strony\nWymiary opakowania: ok. 19cm x 14cm x 12,5cm\nWszystkie figurki są starannie, ręcznie malowane\nOficjalny, licencjonowany produkt firmy Funko™ (licencja Comedy Central™)\nWszystkie produkty firmy Funko™ w naszej ofercie pochodzą tylko i wyłącznie z legalnej dystrybucji. Gwarantuje to 100% oryginalność i najwyższą jakość towaru. Wystrzegaj się kupowania tanich podróbek. Tylko oryginalne artykuły i licencjonowane produkty posiadają bezkompromisową jakość wykonania. Do każdego produktu otrzymujesz także dowód zakupu w postaci paragonu fiskalnego lub faktury VAT. Część informacyjna opisu w oparciu o Wikipedia. Figurki kolekcjonerskie to nie zabawki. Produkty te mogą zawierać małe elementy lub ostre krawędzie. Nie nadają się jako prezent dla dziecka poniżej 3 roku życia. Zalecana kategoria wiekowa to +18 lat.\nsuper zakup, przesylka na drugi dzien u mnie - zdecydowanie polecam!\nMaciexx Wszystko w jak najlepszym pozadku, polecam w 100%\nRewelacyjna obsługa, produkt dokładnie taki jak na prezentacji. Kolejny raz udane zakupy w tym sklepie! Polecam!\n[CKY-05] South Park™ Kenny McCormick breloczek brelok do kluczy


Janko Pistolet 2008 - Książki • Naukowa.pl\nKSIĄŻKA\tJanko Pistolet\nAlbert Uderzo, Rene Goscinny Wydawca: EGMONT\tRok wydania: 2008\tMiejsce wydania: Warszawa\tStron: 224\tFormat: 77\tISBN: 9788323724766\tOpis:\nW nadmorskiej tawernie Janko Pistolet postanawia spełnić swe najskrytsze marzenia i zostaje piratem. Ale nie byle jakim, bo kaprem na służbie króla francuskiego! Janko rekrutuje załogę złożoną z przyjaciół, wraz z którymi odnawia stary statek zwany "Śmiałkiem". Na pokładzie załoga walczy mniej lub bardziej odważnie ze strasznymi piratami. Tak zaczyna się jedna z najsławniejszych francuskich opowieści o korsarzach, która wyszła spod pióra dwóch znakomitych twórców komiksu, autorów ASTERIKSA i UMPA-PY. Pozycja absolutnie nie do przegapienia w tym miesiącu!\tKlienci, którzy kupili Janko Pistolet wybrali również:\nZnajdujesz się w dziale KsiążkiAktualnie oglądasz produkt Janko Pistolet - Albert Uderzo, Rene GoscinnyW każdej chwili moźesz przejść do innych produktów z kategorii Literatura dla dzieci i młodzieży » Literatura dla dzieci\tZawsze możesz przejrzeć dział Nowości lub zobaczyć, co wkrótce ukaże się w naszej księgarni internetowej, czyli przejść do działu Zapowiedzi


podróżniczka – Inspirantka\nPołudnik Zero zaprasza na pokaz stacjonarny! 🙂 “Zapraszamy na opowieści z podróży po Ameryce Południowej Mii Słowik (znanej także jako Natalia Boniewicz), podróżniczki i pisarki, autorki książek „Jak zostałam peruwiańską…\nWięcej niż palmy i mojito – misja na Kubie\n“Każdy ma jakieś skojarzenia z Kubą – upalny klimat, piękne widoki, rum, salsa i komunizm. W wielu wypadkach na skojarzeniach się kończy. W końcu nie jest łatwo tam wlecieć, a…\nPeru, costa, sierra y selva, czyli wybrzeże, góry i puszcza\n“Tematem spotkania będzie opowieść autorki książki Peru costa, sierra y selva o dwóch podróżach do tego magicznego kraju, w trakcie których autorka podzieli się wrażeniami z wizyt w miejscach zamieszkiwanych…\nSama w Indiach? Hindustan z perspektywy solo podróżniczki\nCo się stanie jeśli wskoczysz do pociągu o 2 w nocy i to bez biletu? Dlaczego kąpiel w świętej rzece niekoniecznie jest dobrym pomysłem? Czy sari jest wygodne? Czy da…\nArgentyna i Chile – sama z plecakiem\nKto lubi słuchać opowieści podróżniczych, niech koniecznie się wybierze we wtorek do Południka Zero! “O tym jak przez miesiąc samotnie eksplorowałam Argentynę od południa na północ, zahaczając przy tym o…


Strefa Międzygórze - Międzygórze - Singletrack Glacensis\nStrefa Międzygórze – Międzygórze\n08 Sty Strefa Międzygórze – Międzygórze\nPosted at 09:59h in Wypożyczalnia rowerów\tby\tdesignsolutions 0 Comments\nNasza wypożyczalnia znajduje się w centrum urokliwego kurortu, bezpośrednio przy deptaku prowadzącego do Rezerwatu Wodospad Wilczki. Sprzęt w Strefie Międzygórze to wyłącznie rowery marki Trek Bicycles, która towarzyszy nam już ponad 15 lat, będąc także wiodącym Partnerem w organizowanych przez nas zawodach Śnieżnik Challenge. W wypożyczalni dostępne są rowery MTB oraz elektryczne MTB, w wersjach hard-tail oraz full suspension, na kołach 27,5 oraz 29 cali. Posiadamy także sprzęt dla młodszych rowerzystów na kołach 24 oraz 20 cali. Każdego roku doposażamy się w nowe modele Trek Bicycles, dzięki czemu nasza oferta się poszerza, a flota rozrasta.\nStrefa Międzygórze znajduje się w doskonałej lokalizacji by rozpocząć przygodę z Singletrack Glacensis. W pobliżu nas startują uznawane przez wielu za najlepsze trasy systemu, w tym sławna już Pętla Międzygórze. Jako doświadczeni rowerzyści oraz praktykujący znawcy terenu chętnie doradzimy i pomożemy w zaplanowaniu tras. Prowadzimy także grupowe wycieczki na rowerach elektrycznych dostosowane do oczekiwań klienta prywatnego lub firmowego.\nOprócz wypożyczenia roweru w Strefie Międzygórze istnieje możliwość drobnego serwisu, zakupu podstawowych materiałów (dętki, klocki hamulcowe), umycia roweru czy doładowania baterii – nie tylko w rowerze 🙂\nZapraszamy do Strefy Międzygórze!


Popularność instalacji z zakresu odnawialnych źródeł energii | Firma Gadziński\nNie sposób nie zgodzić się z tezą, że w dzisiejszych czasach odnawialne źródła energii są coraz popularniejsze, też w naszym kraju. Rodacy są świadomi tego, że korzystanie z tego rodzaju rozwiązań jest powiązane z najróżniejszymi atutami.\nNajlepiej samemu się o tym przekonać i postawić na jedną z różnych metod stosowania tak zwanej energii odnawialnej.\nObecnie bardzo powszechne są tak zwane farmy fotowoltaiczne, jakie można wykorzystywać na wiele sposobów. Niestety, wciąż mało osób wie, na czym w rzeczywistości polega omawiana forma odnawialnej energii.\nNie ociągaj się! Jeśli zajmuje Cię kompleksowa wiadomość (http://www.krevetki.pl/kontakt/), to koniecznie musisz kliknąć w ten link. Tam wyszukasz wiele dodatkowych szczegółów z nią połączonych.\nNajlepiej poszukać dodatkowych informacji w wirtualnej przestrzeni, przede wszystki na witrynach poświęconych tej tematyce. Bez wątpienia każdy odszuka błyskawicznie niezbędne wskazówki, jakie być może przekonają go, że takie rozwiązanie jest w rezulatcie powiązane ze znacznymi oszczędnościami. Jednocześnie należy zaznaczyć, że omawiane farmy mają przede wszystkim pozytywny wpływ na środowisko. Nie ma w tym nic zaskakującego, że osoby interesujące się ekologią chętnie biorą pod uwagę dokładnie tego typu rozwiązania.\nTroska o środowisko musi być znamienna dla każdego człowieka, któremu nie jest obcy świat przyrody.\nCiekawi Cię opublikowany w tym serwisie tekst? Kliknij zatem poza tym tutaj i przeczytaj więcej info leczenie nerwicy i zaburzeń lękowych kraków na opisywany problem.\nWarto jak najczęściej korzystać z odnawialnej energii, aby dzięki temu zatroszczyć się o jakość powietrza. Niektóre metody są naprawdę bardzo efektywne i spełnią oczekiwania wyjątkowo wybrednych konsumentów.\nDo wspomnianego grona na pewno można wliczyć farmy fotowoltaiczne, które charakteryzują się coraz większym zainteresowaniem w naszym kraju. Ich skuteczność każdorazowo wiąże się z niemałymi korzyściami dla środowiska.\nPosted in Usługi zewnętrzneTagged interes, jakość, metody, rozwiązania, rzeczy


Ta specjalna jednozeszytówka bierze docenione krótkie opowiadanie Joe Hilla ze zbioru "Upiory XX wieku" i przekształca je w formę komiksu. "The Cape" przeprowadzi cię przez ogrodzenie dziecięcej niewinności, a następnie uderzy twoją twarzą w ceglany mur. Odkryj swoją mroczną stronę w historii napisanej przez Hilla i Jasona Ciarameila z ilustracjami i dwiema okładkami wykonanymi przez Zacha Howarda.\nPrequel komiksu "The Cape" przedstawia historię wymyśloną przez twórców oryginału - Joe Hilla i Jasona Ciaramella oraz Nelsona Daniela. "The Cape: 1969", którego akcja przenosi nas do opanowanego przez wojnę Wietnamu to początki mrocznej, ekscytującej mini-serii nominowanej do nagrody Eisnera.\nJeśli moc deprawuje to spewnością wielka moc deprawuje jeszcze bardziej. Scenarzysta Jason Ciaramella i rysownik Zach Howard odkrywają nowe wątki w antysuperbohaterskiej opowieści Hilla, która rozgrywa się pomiędzy wydarzeniami z pierwszej serii. Eric zabił już swoją byłą dziewczynę i niedługo zajmie się mamą i bratem. Ale najpierw zniknie na trzy dni. Jakie jeszcze okropności popełni? Jakie jeszcze szaleńcze sekrety skrywa Peleryna? Odpowiedzi na te pytania uwypuklą tylko główną tezę Peleryny - nawet największa moc nie uczyni złego człowieka dobrym.


Zbiór wiadomości ze świata w temacie alternatywnych paliw - Prawda2\nZbiór wiadomości ze świata w temacie alternatywnych paliw\nAlternatywne źródła energii 267\nPrawda2.Info -> Forum -> Ziemia i wolna energia Odsłon: 13565\nWysłany: 20:29, 14 Maj '08 Temat postu: Zbiór wiadomości ze świata w temacie alternatywnych paliw\nOd dłuższego czasu przeglądam bloga http://www.autobloggreen.com w którym można poczytać wiele informacji o nowych rodzajach paliw, albo nowych autach takich jak Tesla czy Think. Ale jest także wiele newsów ze świata polityki czy korporacji - często bardzo zaskakujących. Jeśli znamy pewene nieofiacjalne fakty na temat 'Oil Peak' czy dziury ozonowej możemy wyczytać między wierszami wiele ciekawych perełek:\nBob Lutz, człowiek odpowiedzialny za wprowadzenie przez Genereal Motors nowego elektrycznego samochodu - Chevy Volt, został przyłapany podczas nieoficjalnego spotkania na nawypowiedzi z której musiał się potem mocno tłumaczyć. Powiedział że całe globalne ocieplenie to jedna wielka ściema, a auta takie jak Prius wcale nie są bardziej ekonomiczne. Ale przynajmniej cieszy się że GM zrobi auto którego nikt by sie nie spodziewał.\nHolandia planuje wprowadzenie systemu który będzie śledził wszystkie samochody przez GPS. Na podstawie tego będzie obliczany podatek drogowy dla każdego indywidualnie oraz wpłynie to na spadek emisji spalin (ciekawe jak?)\nStatystyki pokazujące że produkcja paliwa z węgla spowodują katastrofę ekologiczną. Czyli albo ropa albo biopaliwa (ale jak wiadomo przez biopaliwa będzie głód więc tylko ropa)\nPojawiała się nowa koncepcja ograniczenia emisji zanieczyszczeń z elektrowni poprzez pompowanie jej pod ziemie - 'Carbon Capture'. Cena za ochronę środowiska jest wysoka - ceny energii mogą skoczyć o 35-85%...\n...ale znaleźli się też tacy którzy kombiują jak zmienić spaliny i gazy z kominów na paliwo (LPG,CNG?)...\n...więc już greenpeace ogłosił że 'Carbon Capture' jest bee i zniszczymy naszą planetę.\nWysłany: 23:10, 14 Maj '08 Temat postu:\nSłuchaj,gdyby nie imperialistyczne koncerny naftowe i Peak Oil to już dawno jeździlibyśmy na wodę albo chociaż etanol ...nie wiem czy słyszałeś,co stało się z nabierającymi popularności autami elektrycznymi w Kalifornii w 1996 roku... ...albo co się stało z konstruktorem silnika na wodę.\nA tak rządy starają się zachować pozory dbania o środowisko jak np.kretynskie podatki za emisję CO2.Ale tu nie tylko o środowisko chodzi,ale też o to,że jesteśmy...oszukiwani i zmuszani do nabijania kabzy nafciarzom...nie chodzi tylko o auta spalinowe,ale pamiętaj,że płacąc za np.bilet na autobus płacisz także składkę na paliwo (dlatego takie drogie te bilety) a także płacąc za marchewkę w sklepie płacisz częściowo za jej transport .\nWysłany: 23:20, 14 Maj '08 Temat postu:\nnie chodzi tylko o auta spalinowe,ale pamiętaj,że płacąc za np.bilet na autobus płacisz także składkę na paliwo (dlatego takie drogie te bilety) a także płacąc za marchewkę w sklepie płacisz częściowo za jej transport .\nlinki faktycznie są ciekawe.\no tym motywie z gps'em w holandii który ma zliczać podatek drogowy to słyszałem, ale mam nadzieje, ze za szybko go nie wprowadza. zresztą i tak wszędzie mają kamery podłączone do komputerów, którymi mogą mnie śledzić praktycznie tak samo jak gpsem. a do lasu też uciec się nie da, bo lasów nie ma. ograniczenie emisji CO2 - wiadomo słowo-klucz, doskonały pretekst do wprowadzenia takiego systemu, każdy by z niego skorzystał\n'Carbon Capture' - dobra metoda - pompować dwutlen pod ziemię, żeby nie wywoływał efektu cieplarnianego. genialne w swej prostocie, ale oczywiście nie przejdzie bo nieekologiczne.\nGreenpeace is quite unhappy with recent proposals to use carbon capture technology (CCT) at power plants that burn coal. According to the environmental group, CCT is like burying money. Their reasons? First and foremost, the technology is not yet 100 percent ready, and won't be until 2030. Meanwhile, the need to reduce carbon emissions is quite immediate. Secondly, Greenpeace claims that CCT wastes energy: about 10 to 40 percent of the energy produced by the power plant where carbon is captured is used to store that carbon. This offsets 50 years of development in power plants, Greenpeace says, and guess who is going to pay for that? Final users. Of course, Greenpeace states that this can be fixed if we all change to renewable sources of energy, like solar or wind turbines.\na ceny energii i tak pójdą o 35-85% wzwyż jak wprowadzą podatek węglowy\naaa, i samochodzik też jest spoko: http://www.teslamotors.com/efficiency/well_to_wheel.php\nnic tylko zamontować sobie wiatrak pod domem i podłączyć do garażu: zero ropy, zero CO2, zero zanieczyszczeń. tylko który rząd pójdzie na takie samochody?\nWysłany: 09:56, 15 Maj '08 Temat postu:\nSłuchaj,gdyby nie imperialistyczne koncerny naftowe i Peak Oil to już dawno jeździlibyśmy na wodę albo chociaż etanol ...nie wiem czy słyszałeś,co stało się z nabierającymi popularności autami elektrycznymi w Kalifornii w 1996 roku.\nZnam historię EV1 z filmu "Who killed electric car". Co ciekawsze na tym blogu co jakiś czas ktoś wynajuduje inne elektryczne auta z różnych lat -70tych,60tych, a nawet przedwojenne\nObecna technologia baterii czy silników jest nadal słaba pod względem osiągów, bo nacisk na rozwój jest dopiero od kilku lat. Gdyby jednak ta technologia była rozwijana od 30-60 lat to teraz pewnie byśmy ładowali auto minutę i jechali 2000 km.\nCo do silnika na wodę to z jednej strony jestem w stanie uwierzyć że ktoś coś takiego wymyślił i to może działać, ale jednak zastanawia mnie że do tej pory nikt nigdzie nie był w stanie tego powtórzyć. W czasach youtuba powinno być pełno poradników, przykładów itp.\nCiekawe jest też jak koncerny mącą ludziom i odwracają uwage od aut elektrycznych wciskając takie kity jak Prius czy Silniki na Wodór. Każdy przeciętne auto TDI jak Golf czy nawet BMW jest bardziej ekonomiczne niż Prius. Albo Wodór - każdy myśli że to "silnik na wodę" a tak naprawdę jest to paliwo jak inne które musisz tankować na stacjach, a monopol mają ci co wcześniej. W filmie "who killed electric car" jest chyba taka scena jak uśmiechnięty Bush otwiera nową stacje wodorową firmy Shell. Chodzi o to żeby jakoś ten ciemny lud uwierzył że ci na górze coś robią żeby było lepiej.\nZ tego co wiem Tesla Motors była małą firmą, ale w miarę jak potrzebowali lepszych technoligi do samochodu wykupił ich większy koncern. Teraz nawet zwolnili twórce i pomysłodawce Tesli. Kto wie czy za kilka lat nie pojawi się fala np pożarów tych samochodów (tak jak laptopów) i wszyscy stwierdzą że auta elektryczne są jeszcze zbyt niebezpieczne.\nWysłany: 14:52, 26 Maj '08 Temat postu:\nkilka nowych wpisów\nFirma produkująca akcesoria akwarystyczne opracowała lampy z algami które pochłaniają CO2, pewnie wkrótce ktoś kupi licencje i zamknie w sejfie\nBiopaliwa oznaczają głód na świecie wg UN\nznalezione kolejne auto elektryczne z 1979\nWysłany: 14:47, 04 Cze '08 Temat postu:\nGeorge Soros twierdzi że cena ropy jest nakręcona bardziej niż to wymaga z potrzeb i prawdopodbni jak tylko spadnie zapotrzebowanie (kryzys związany z cenami paliw, recesja) cała "bańka" pęknie i cena ropy drastycznie spadnie. Może to się wiązać z upadkiem wielu firm z branży aut elektrycznych itp\nSoros jest stary cwaniakiem który wie zwykle więcej niż inni, ale nie koniecznie dzieli się tą wiedzą tylko zbija na tym kasę. Pytanie czemu o tym teraz mówi?\nWysłany: 18:51, 07 Lip '08 Temat postu:\nBo w życiu sam do wszystkiego doszedł, sam zarobił swoją kase i zbudował potege i to w świecie który byl już jak podzielony tort. Sorosz był z za żelaznej kurtyny, nie był synkiem rockefrajerów i innych pizd.\nDlatego nie cierpi całej tej łżelity z Manhattanu na czele z rockefelerem, nie cierpi bankow centralnych; dla przykładu sam wykorzystując swoją potege zdestabilizował wartośc funta do najniższego poziomu w historii jakies 15 lat temu.\nSorosz jako czlowiek ze środkowej Europy rozumiejący mechanizmy zniewolenia ekonomicznego, dysponujacy siłą działa jak na wojnie przeciw wrogom swoim i swojej mentalnej ojczyzny środkowej Europy (działalnośc fundowanego przez niego instytutu Batorego pokazuje jego zapatrywania).\nWydaje mi sie że na podstwie uczynków jakie wykonał w ciagu 20 ostatnich lat traktować go mozemy jako takiego mało radykalnego sojusznika w walce z bilderbergami\nWysłany: 08:27, 08 Lip '08 Temat postu:\nCelestyn: musisz jeszcze troche poczytac forum, np wpisz 'soros' w wyszukiwarkę a dostaniesz z 6 tematów np ten\nWysłany: 11:54, 08 Lip '08 Temat postu: Re: Zbiór wiadomości ze świata w temacie alternatywnych pali\nTo prawda obejrzyj 1 odcinek 11 serii Top Gear.\nJest porównanie spalania Prius’a z BMW M3\nWysłany: 14:33, 08 Lip '08 Temat postu: Re: Zbiór wiadomości ze świata w temacie alternatywnych pali\nOd dłuższego czasu przeglądam bloga http://www.autobloggreen.com\nZnalazłem tam link do innego ciekawego bloga: http://www.fuelcellinsider.org/\nSą tam linki do naprawdę bardzo technicznych i ciekawych rzeczy które już działają.\nNp. Fuel Cell Products - małe elektrownie zasilane wodorem:\nAlbo "baterie" to urządzeń elektronicznych (też wodorowe):\nWysłany: 14:14, 12 Lip '08 Temat postu:\nz autobloggreen mozna trafic na wiele ciekawych blogow itp , niestety czesto promują cały czas te same kłamstwa z 'global warming'\ntutaj chyba najwieksza głupota/kłamstwo:\nNasze działania walki z 'global warming' czyli ograniczenia zanieczyszczeń i emisji gazów spowodowały że niebo jest czystsze i przez to wpada więcej promieni słonecznych i mamy większe 'global warming'\nTo już przegięcie. Może to jest już nowy front walki z algami które produkując biopaliwo redukuja CO2. Może zaraz ogłoszą że CO2 nie może być za dużo ale i nie za mało.\nGM nie robiło hybryd bo nikt ich nie chciał. Jakoś Priusy nie miały takiego problemu i znalazły nabywców.\nJeszcze był wcześniej news ale nie moge go znaleść o tym że żołnierze USA w Iraku robią biopaliwa/prąd z małych przetwórni śmieci. Oczywiście padło pytanie czemu w my tak nie możemy robić, a odpowiedź ta sama - bo produkuje to za dużo CO2\nWysłany: 10:22, 26 Sie '09 Temat postu:\nArbuzy mogą być świetnym źródłem biopaliwa – pisze specjalistyczny magazyn „Biotechnology for Biofuels”\n– Co roku na plantacjach pozostaje około 20 proc. zbiorów z powodu zgrubień na skórze lub nietypowego kształtu – uważa Wayne Fish, szef laboratorium badawczego rolnictwa w Lane w Oklahomie. – Nasze badania dowiodły, że sok z arbuza zawiera łatwo fermentujące cukry pozwalające na produkcję etanolu.\nNaukowcy obliczyli, że z odpadów z jednego hektara upraw arbuzów można wytworzyć 220 l paliwa.\ntutaj źródło http://translate.google.pl/translate?hl=.....microsoft:*\nMozna dojsć do wniosku że energię - paliwo - mozna wytworzyć ze wszystkiego\nWysłany: 08:10, 27 Sie '09 Temat postu:\nBudowanie zamków z piasku jest czynnością równie pożyteczną i dalekowzroczną jak układanie domków z kart. Do 2050 roku kosztem minimum 400 miliardów euro może powstać największy system elektrowni słonecznych, zlokalizowanych głównie na afrykańskiej Saharze.\nProjekt zakłada współpracę kilkudziesięciu państw regionu Bliskiego Wschodu, Afryki Północnej oraz Unii Europejskiej oraz partnerów prywatnych, od koncernów energetycznych, przez instytucje finansowe, po producentów poszczególnych elementów infrastruktury. Za pomysłem wykorzystania promieni słonecznych wypalających pustynię na innym kontynencie stoją głównie Niemcy, zarówno rząd, jak i wielki biznes (Deutsche Bank, E.ON, RWE, Siemens i inni). Złośliwcy z Francji twierdzą, że przez Desertec, bo tak nazwano wspomniany projekt, Berlin planuje przejąć kontrolę nad ukochanym dzieckiem prezydenta Sarkozy'ego, Unią Śródziemnomorską. Twór ten powstał wbrew kanclerz Merkel i był swego czasu przyczyną ostrego sporu pomiędzy dwoma motorami napędowymi Unii Europejskiej.\nPapier zniesie wszystko więc na deskach kreślarskich i biurkach decydentów wszystko prezentuje się wręcz cudownie. Panele słoneczne, ogniwa fotowoltaiczne, instalacje do odsalania wody, elektrownie i elektrociepłownie zużywające biomasę oraz hydroelektrownie i elektrownie wiatrowe i geotermalne - ulokowane na północy Afryki, na Bliskim Wschodzie, w Europie a nawet na Islandii. Desertec jest projektem kompleksowym, który ma zaspokoić potrzeby energetyczne państw północnoafrykańskich, bliskowschodnich oraz, przede wszystkim, wspomóc wysiłki Unii Europejskiej na rzecz zmniejszania emisji gazów cieplarnianych.\nGdy jednak przyjrzymy się sprawie bliżej, aż nadto widoczne są problemy związane z gigantycznym przedsięwzięciem. Przede wszystkim, ma on zapewnić Europie zaledwie 15 procent ogółu zużywanej energii elektrycznej. Bardzo mało jak na min. 400 miliardów euro inwestycji. Może jacyś specjaliści przeliczyliby ile to jest wiatraków i ogniw fotowoltaicznych, które można instalować np. na dachach budynków. Kto miałby zapłacić 400 mld euro? Oczywiście państwa członkowskie UE. Słusznie niektórzy krytycy Desertec pytają, czy plan nie ma na celu subsydiowania prywatnych uczestników projektu - głównie niemieckich, co zaznaczyłem na wstępie.\nNawet jeśli przyjąć, że za mniej niż jedną piątą produkcji elektryczności warto zapłacić takie pieniądze, pojawia się dużo poważniejszy problem, który będzie trudny do pokonania. Desertec zakłada niemal wzorową współpracę państw arabskich od Maroka po Arabię Saudyjską, a także współpracę tych państw z Izraelem, którego większość z nich nie uznaje. Pomijając Izrael, same kraje arabskie są tak podzielone, skłócone i mają często tak sprzeczne interesy oraz historię wzajemnej rywalizacji i sporów, że trudno przewidywać efektywną współpracę przy realizacji tak trudnej i potężnej inwestycji.\nPoza polityką kolejnym polem minowym na drodze do realizacji projektu jest prawo, a w zasadzie jego brak bądź luźne do niego podejście, ujmując całą sprawę dość delikatnie i elegancko. Ograniczenie korupcji to jedno, usprawnienie administracji i biurokracji to drugie, a pozostaje jeszcze stworzyć jasne, przejrzyste i sprzyjające inwestycjom zagranicznym prawo. Oprócz tego, prawo musi być przestrzegane i egzekwowane. W większości państw regionu MENA (Middle East & North Africa) oznacza to światopoglądowe i systemowe trzęsienie ziemi.\nJest jeszcze jedna kwestia wymagająca rozwiązania - zabezpieczenie własności infrastruktury (np. przed nacjonalizacją, konieczność zapewnienia godziwego odszkodowania i jego egzekucji) oraz jej bezpieczeństwa. Powiada się, że z tym drugim nie będzie większych kłopotów, bo panele, kable i reszta infrastruktury będzie zlokalizowana na trudno dostępnych i praktycznie niezamieszkanych terenach. Z racji powierzchni, na której wszystko to będzie się znajdować, elementy produkujące i przesyłające elektryczność trudno będzie chronić i mogą stać się łatwym celem dla terrorystów.\nKolejnym kłopotem są sprawy społeczno-środowiskowe - jaki będzie wpływ tak wielkiej inwestycji na środowisko naturalne? Czy natura nie okaże się zbyt nieprzyjazna dla chociażby paneli słonecznych, czyniąc ich utrzymanie kosztownym przedsięwzięciem? Niektórzy wreszcie pytają, czy Europejczycy nie zadbają tylko o siebie (a kraje producenckie o siebie), tzn. czy Afryka subsaharyjska cokolwiek zyska z powstania Desertecu?\nWątpliwości wobec projektu jest bez liku. Koszty są ogromne, a korzyści dyskusyjne. Transfer technologii do państw afrykańskich to jedna z niewielu zalet, a przecież know-how można transferować za mniejsze pieniądze. Trudności z realizacją przedsięwzięcia trudno będzie pokonać. Nawet, jeśli za planem stoją Niemcy, a projekt najpewniej uzyska silne wsparcie Brukseli.\nZamiast liczyć na pustynię, należałoby raczej skupić się na inwestycjach o mniejszej skali, łatwiejszych do zrealizowania i mniej kosztownych. Desertec powinien być jedną z opcji, ale raczej nie pierwszą, z której Europa powinna skorzystać.\nWysłany: 17:23, 27 Maj '10 Temat postu:\nŚrednio związane z tematem, jednak dość ciekawe a nie chcę tworzyć nowego:\nKierowcy nie mają łatwego życia. Teraz bedą mieli jeszcze ciężej, gdyż wraca pomysł zielonego podatku. Rząd chce nas w ten sposób zachęcić do kupowania ekologicznych samochodów.\n„Rzeczpospolita” podaje, że właściciele samochodów mogą wkrótce zacząć płacić więcej za ich użytkowanie. Wszystko z powodu grupy roboczej Międzyresortowego Zespołu ds. Wzrostu Konkurencyjności Przemysłu Motoryzacyjnego. Ma ona przygotować rozwiązania zachęcające Polaków do kupowania samochodów przyjaznych dla środowiska.\nZachętą ma być oczywiście nowy podatek. Jednak na pocieszenie nie powinien on przekraczać 250 zł rocznie. Tyle maksymalnie mieliby płacić właściciele aut 15-letnich i starszych. Posiadacze nowszych modeli płaciliby odpowiednio mniej.\nJednak dla tych, którzy przez chwilę łudzili się, że wprowadzenie ekopodatku zlikwiduje akcyzę, mamy złe wieści. Dzięki nowemu obowiązkowi fiskalnemu będziemy mieć mieć dwa podatki dla właścicieli samochodów: akcyza wliczana w cenę i płacony co roku podatek ekologiczny.\nWysłany: 20:17, 24 Cze '10 Temat postu:\nA to qrwy wredne - chcą dopieprzyć kolejny podatek - ciekawe co na to Komor w kampanii by powiedział - przecież to jego koledzy chcą wprowadzić.\n250 zł rocznie to zajebiście dużo - przy maksymalnych zniżkach OC na średnie auto kosztuje podobnie\nWysłany: 00:15, 25 Cze '10 Temat postu:\nHehe ropa kto wie co to i co w niej siedzi, wie ktos ?\nNie wie jeszcze, ale to nic innego jak nano lub nawet piko organizmy, ich struktura musi byc bardzo upakowana aby oddawaly taka wartosc energetyczna.\nNiedlugo w naszych bateriach beda bakterie lub glony "produkowac" moc o czym juz wspominalem.Google twoim przyjacielem i wrogiem zarazem.\nWysłany: 00:16, 26 Cze '10 Temat postu:\nA teraz mam jedno pytanie.\nTe ciągłe podwyższanie cen. Ceny prądu. Nowych "lepszych"\nPrzecież w pewnym momencie ludzie zaczną rezygnować z płacenia. Np jeździć więcej masowymi środkami transportu.\nZużywać mniej energii.\nJeśli ilość zużywanej energii i potencjalnych kupców zmaleje to wywoła to poważny kryzys.\nTo tak jakby farmer ciągle dorzucał na osła.\nOsioł w końcu padnie , i farmer będzie sam musiał nosić -.-\n(tak większość z nas to takie osły)\nWysłany: 20:53, 13 Sie '11 Temat postu:\n"Thorium, an abundant and radioactive rare earth mineral, could be used in conjunction with a laser and mini turbines to easily produce enough electricity to power a vehicle. When thorium is heated, it generates further heat surges, allowing it to be coupled with mini turbines to produce steam that can then be used to generate electricity. Combining a laser, radioactive material, and mini-turbines might sound like a complicated alternative solution to filling your gas tank, but there's one feature that sells it as a great alternative solution: 1 gram of thorium produces the equivalent energy of 7,500 gallons of gasoline."\nWysłany: 12:49, 28 Mar '12 Temat postu:\n"I think this concept could become an important part of the future of photovoltaics," says the paper´s senior author, Jeffrey Grossman, the Carl Richard Soderberg Career Development Associate Professor of Power Engineering at MIT.\nWysłany: 13:53, 28 Mar '12 Temat postu:\nSamochod na sprezone powietrze :\nWysłany: 14:37, 31 Mar '12 Temat postu:\nMarch 29, 2012 - Imagine being able to use electricity to power your car — even if it's not an electric vehicle. Researchers at the UCLA Henry Samueli School of Engineering and Applied Science have for the first time demonstrated a method for converting carbon dioxide into liquid fuel isobutanol using electricity.\nWysłany: 11:38, 26 Kwi '12 Temat postu:\nWysłany: 22:43, 26 Maj '12 Temat postu:\nWysłany: 17:46, 30 Mar '17 Temat postu:\nEnergia słoneczna i wiatrowa odgrywają coraz większą rolę w ogólnej produkcji energii. Jednak najpoważniejszym związanym z nimi problemem jest ich nieprzewidywalność oraz brak stałej dostępności. To zaś oznacza, że konieczne jest opracowanie metod przechowywania energii w czasie, gdy jest jej nadmiar i uwalniania, gdy jest potrzebna. Najtańszą metodą jest wykorzystanie elektrowni szczytowo-pompowych, które w okresach nadmiaru energii pompują wodę do położonego wyżej zbiornika, a gdy jest ona potrzebna, woda jest zrzucana niżej, generując energię. Sposób ten sprawdza się jednak w regionach górzystych. Co wobec tego z miejscami, gdzie nie ma gór? Odpowiedzią może być wykorzystanie... powietrza do przechowywania energii.\nWysłany: 20:40, 30 Mar '17 Temat postu:\n[i]Sprężone powietrze stanie się akumulatorem przyszłości?\ntaa ,a dupom,bendom wiatry latały. musiałeś?


Ola Bydlowska: świeżość i zoom na detal « SEZON MAG\nŚwieżość i zoom na detal. W fotografiach Oli Bydlowskiej jest miejsce na kontrast i eksperymenty z formą. Choć sama twierdzi, że jeszcze wszystko przed nią, już debiutowała w prasie. Nam opowiada, jak wyglądały jej początki z aparatem i zdradza, w jakim kierunku zmierza.\nMagdalena Linke: Jak zaczynałaś?\nOla Bydlowska: Pamiętam upalne wakacje i mój wyjazd do Gliwic na warsztaty taneczne. Nocowałam u babci, gdzie w zakamarkach mieszkania znalazłam szuflady i skrzynie wypełnione zdjęciami, zrobionymi przez mojego dziadka. Później zaczęły się rozmowy z tatą o znalezisku, odszukiwanie aparatów i próby z fotografią analogową. Pierwsza rolka filmu kompletnie nie wyszła, była cała prześwietlona. Pamiętam swoją złość, próbowałam sobie wtedy przypomnieć wszystkie momenty uwiecznione na kliszy i przerysować je do szkicownika. Nie poddałam się jednak, wkrótce poprosiłam rodziców o cyfrową lustrzankę. Taką do fotografowania kwiatów i koleżanek.\nUczysz się fotografii?\nStudiuję na wydziale Komunikacji Multimedialnej Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Jestem pierwszym rocznikiem, który po reorganizacji struktury uczelni ma możliwość studiowania na Katedrze Fotografii. Uniwersytet Artystyczny to dobry wybór, jestem jedynie delikatnie zła na siebie, że nie pokusiłam się o Katedrę Intermediów. Sporo moich szkolnych prac jest interdyscyplinarna, próbuję z video, instalacjami, a moje fotografie są nieraz zapisem, dokumentacją działań performatywnych.\nFotografia jest dla Ciebie bardziej zawodem czy pasją?\nZaczęło się od pasji, zmierza w kierunku zawodu. Chociaż chciałabym spróbować w życiu jeszcze czegoś innego, bycia architektem, ogrodnikiem albo chirurgiem.\nMiałaś już swój debiut w prasie?\nW ostatnim czasie można było przeczytać o mnie i obejrzeć moje prace w Label Magazine i Zwykłym Życiu. Wcześniej, w 2013r. była Melba Magazine – fotograficzne początki, także pierwsze miesiące mieszkania w Warszawie, tak zwanego rzucenia się na głęboką wodę.\nNie mam ulubionych fotografów, mam ulubione pojedyncze fotografie. Podziwiam na pewno fotografów konsekwentnych i pracowitych. Nie inspirują mnie zresztą zdjęcia, a obserwacje, które później przekładam na swoje prace. Obrazując, nieraz wykonuję zdjęcia telefonem, żeby później wykorzystać zauważony motyw w swojej fotografii kreacyjnej. Czasem zainspiruje mnie obraz czy rzeźba. Sztuka niewizualna jak muzyka jest pomocna podczas samego procesu twórczego.\nCzęsto fotografujesz ludzi.\nLubię takie zdjęcia, równie bardzo jak martwe natury. W ludziach podoba mi się energia, którą można przetwarzać na własny sposób. Sytuacja fotografowania innej osoby jest mocno specyficzna, wszystko obraca się wokół poczucia pewności, a zarazem niepewności.\nEksperymentuję głownie z tym, co dzieje się przed obiektywem i w przypadku zdjęć ludzi, zachęcam do eksperymentu moich modeli. Powoli przychodzi mi eksperymentowanie z techniką, jestem za mało cierpliwa do dłuższych poszukiwań i prób związanych z funkcjami i możliwościami aparatu. Lubię zresztą realizm fotografii, nigdy nie przekonywały mnie łamania płaszczyzn, małe głębie ostrości, szlachetne techniki. Fascynują mnie jednak coraz bardziej możliwości postprodukcji i być może będzie to kolejny krok w mojej twórczości.\nJak zamierzasz się dalej rozwijać?\nAktualnie, w przerwie od stałej pracy i szkoły, pracuję nad własnymi projektami i staram się budować portfolio komercyjne. Jest to czas na odkrywanie, w jakich obszarach fotograficznych chcę funkcjonować, a które zupełnie mi nie odpowiadają. Planuję też długą wyprawę na północ i krótszą na wschód, mocno związaną z fotografią. Nie zdradzam szczegółów, żeby nie zapeszać.


W ogniu intryg - Sandra Brown\nPiękna i otoczona aurą skandalu doktor Laura Mallory ma do spełnienia osobliwą misję - musi rozliczyć się z tragicznymi wydarzeniami sprzed lat. Aby jednak wrócić do miejsc dawnych tragedii, Laura potrzebuje pomocy doświadczonego pilota o duszy awanturnika, takiego jak Key Tacket. Wyruszają więc razem w ryzykowną podróż, która nie tylko odkryje szokujące prawdy z przeszłości, ale pozwoli im przekonać się o sile miłości, której oboje zaprzeczali, dręcząc się niepotrzebną grą ambicji i uprzedzeń.\nSandra Brown wraz z Danielle Steel i Barbarą Taylor-Bradford tworzy czołówkę najchętniej czytanych w USA autorek romansów. Jej książki rozchodzą się w wielomilionowych nakładach i długo zajmują pierwsze miejsca na listach bestsellerów.\nWydawnictwo: E M\nmiłość, tajemnica, wyprawa, skandal


Rejestracja Spółki Nowy Dwór Gdański - Zakładamy Spółki | Kompleksowa pomoc przy rejestracji spółki\nRejestracja spółki z o.o. w Nowym Dworze Gdańskim zajmuje (sam proces) około godziny czasu. Umawiamy spotkanie w dowolnym wskazanym przez Państwa miejscu lub w siedzibie naszej firmy. Jesteśmy mobilni i elastyczni czasowo.\nPo więcej informacji w sprawie założenia spółki w Nowym Dworze Gdańskim prosimy dzwonić pod numer 663 326 921 lub pisać na adres e-mail: kontakt@zakladamy-spolki.pl


Westmoreland's Paneled Grape Milk Glass - Pomysły na nowe hobby!\nStrona główna Pamela Wiggins Rzemiosło świerkowe Westmoreland’s Paneled Grape Milk Glass\nFirma Westmoreland Glass Company rozdzieliła ogromne ilości produktów z fabryki w Grapeville w Pensylwanii w latach 1890–1984. Od 1920 r. Do lat 50. XX wieku wszystkie, z wyjątkiem 10%, produkty wytwarzane były z tak zwanego szkła mlecznego. Jednym ze wzorów szkła mlecznego Westmoreland najczęściej spotykanych obecnie przez kolekcjonerów jest Paneled Grape.\nTekst z broszury marketingowej opublikowany ponownie w Encyklopedia kolekcjonerska szkła mlecznego Bill i Betty Newbound mówi, że „Ręcznie robione reprodukcje szkła Westmorelanda są identyfikowane jako reprodukcje przez monogram „WG” osadzony niepozornie w szkle… Niektóre pochodzą z bardzo starych form, które były używane przez Westmoreland od końca XIX wieku. ”\nZnak, o którym mowa w tej broszurze, jest znany kolekcjonerom jako znak WG ułożony w stos, a większość kawałków Winogron panelowych rzeczywiście ma to uniesione logo gdzieś na podstawie lub w zależności od kształtu przedmiotu. To logo zostało po raz pierwszy użyte pod koniec lat 40. XX wieku. Niektóre papierowe etykiety Westmoreland nadal znajdują się również na szkle mlecznym Westmoreland.\nSzklanka mleka winogronowego\nBroszura mówi dalej, że panelowe winogrona oferowały najbardziej wszechstronny wybór pojedynczego ręcznie wykonanego wzoru ze szkła mlecznego, pokazując ponad 100 różnych elementów, w tym tradycyjne talerze obiadowe, kubki i spodki oraz wiele pasujących kawałków serwujących, począwszy od potraw z masła po stoiska z ciastkami. . W skład linii Grapeed Panel wchodzi również wyszukany zestaw dziurkowania z miską, postumentem, kubkami i kadzią; zestawy komody z butelkami na perfumy i naczynia na proszek na pasujących tacach; i kilka różnych stylów wazonów, z których można wybierać.\nNiektóre kawałki zostały wykonane z odmianami oryginalnego wzoru, na przykład beading. Nazywano je „Beaded Grape” i sprzedawano obok winogron panelowych w tej konkretnej broszurze. Kawałki winogron winogronowych i koralików Select Paneled sprzedawano również z ręcznie malowanym dekorem „Róże i łuki”. Inne przedmioty z obu wzorów zdobiły winogrona, liście i wąsy.\nWestmoreland nigdy nie sprzedawał produktów bezpośrednio konsumentom, więc katalogi takie były przeznaczone dla klientów hurtowych firmy. Widać to po ilości paneli Grape dostępnych dzisiaj, które były rzeczywiście popularne wśród kupujących od ponad dziesięciu lat. Inne firmy, takie jak Indiana Glass ze wzorem Harvest Grape, również wkroczyły na ten rynek. Ogólnie rzecz biorąc, produkty Westmoreland znajdują się na najwyższym poziomie spektrum jakości, jeśli chodzi o szkło mleczne ze wzorem winogron.\nWycenianie kasetonowych kawałków winogron\nOgólnie rzecz biorąc, Paneled Grape jest wyceniony dość rozsądnie. Istnieje kilka wyjątków, które są wysokie, jak w przypadku większości kolekcjonerskich wzorów szklanych dowolnego typu. Na przykład kompletny zestaw dziurkaczy w doskonałym stanie może kosztować od 250 do 300 dolarów przy zakupie w antykwariacie. I szczerze mówiąc, to miska, która podnosi cenę. Kupno misy, które pasuje do posiadanego już piedestału, może kosztować 200 USD. Rozsądne kubki z pojedynczym stemplem można jednak znaleźć.\nButle z przykrywkami z przykrywkami mogą być również drogie w cenie od 100 do 150 USD dla średnich i dużych odmian oraz od 50 do 75 USD dla mniejszych wersji. Kompletny epergne w tym wzorze może przebiegać w zakresie od 125 $ do 175 $. Na drugim końcu spektrum znajdziesz bardzo rozsądnie wycenione elementy, a jest ich znacznie więcej niż przykłady z wysokimi dolarami, jeśli chodzi o wzór winogrona kasetonowego.\nPokryte kompoty do cukierków, zestawy do soli i pieprzu oraz pełnowymiarowe dzbany biegną trochę więcej, ale zazwyczaj 25 USD lub mniej. Pokryte masłem lub daniem z sera, para świeczników, obsłużona diabelska płyta do jajek lub łódka do sosu mogą przywrócić ci 35 do 50 dolarów.\nPoprzedni artykułJak Decoupage\nNastępny artykułDIY Pop-Up Cards na każdą okazję\nDefinicja Hobnail Glass\nCzym jest Slag Glass?\nPrzegląd szkła wazelinowego


Czołówka mocno zagęszczona | Gazeta Polska Codziennie\nCzołówka mocno zagęszczona\nEkstraklasa Druga w tabeli Cracovia podejmie w niedzielę piątego Lecha Poznań w najciekawszym meczu 22. kolejki ekstraklasy. Prowadzących piłkarzy Legii Warszawa czeka natomiast dzień wcześniej wyjazdowe spotkanie z Rakowem Częstochowa.\nWe wrześniu w Poznaniu niespodziewanie wygrała Cracovia 2:1. Lech jest jednak niepokonany od 25 października i powtórzyć taki wynik krakowskiej drużynie będzie trudno. Rundę wiosenną obie ekipy zaczęły od zwycięstw. Kolejorz u siebie wygrał z Rakowem 3:0, natomiast podopieczni trenera Michała Probierza pokonali na wyjeździe Arkę Gdynia 1:0