Repatriacja z Kresów Wschodnich na Kresy Zachodnie – Archiwum Kresowe\nOpublikowane w 25/10/2020 24/10/2020 przez Bogus\nHistoria wielu osób oraz ich rodzin, które zostały ujęte w poprzednich naszych opracowaniach zamieszczonych na witrynie Archiwum Kresowego, byłaby tylko częściowa oraz mało zrozumiała bez wyjaśnienia i podzielenia się doświadczeniami oraz losami wysiedleńców i osiedleńców z Kresów Wschodnich II Rzeczypospolitej Polskiej (RP) na Ziemiach Zachodnich Polski po zakończeniu sześcioletniej II wojny światowej.\nFranciszek Kuliczkowski (1924-2014) rodem z Jazłowca w powiecie buczackim, w województwie tarnopolskim na Kresach Wschodnich II RP, uczestnik walk o wolną i suwerenną Polskę, często podkreślał, że ?Decyzje podjęte podczas konferencji, które odbyły się w Teheranie, Jałcie i Poczdamie, przez przedstawicieli tzw. Wielkiej Trójki oraz zdrada zachodnich sojuszników, doprowadziły do podziału Europy i uzależnienia Polski od wpływów Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR). Ustalone granice i utrata rubieży wschodnich RP to wynik poparcia i zgody dla planów dyktatora Józefa Stalina przez zachodnich polityków? (wywiad z Franciszkiem Kuliczkowskim, Nowa Sól, 5 października 2012).\nNowe granice Polski doprowadziły do ogromnej fali przymusowych przesiedleń ludności polskiej oraz przedstawicieli innych grup etnicznych z Kresów Wschodnich RP. Polska straciła Kresy Wschodnie na korzyść sowieckich republik: białoruskiej, litewskiej i ukraińskiej na podstawie zawartych układów z ich rządami. Faktem historycznym jest, że rozmowy odbywały się pod dyktando przedstawicieli rządu ZSRR.\nOd najmłodszych lat przysłuchiwałem się i zapamiętałem historie, rozmowy, wspomnienia, wzdychania i dyskusje o tym powojennym exodusie ludzkości. Rozmowy często toczyły się w domu rodzinnym Dziadków i dotyczyły różnych wątków tragedii przesiedlenia z Kresów Wschodnich w imię powrotu na ?ziemie piastowskie? i ?ziemie odzyskane?, tragedię tę najczęściej nazywano repatriacją. Słowo repatriacja było dla mnie nie tylko całkowicie obce, ale mało zrozumiale; później nawet jako nastolatek pytałem siebie, dlaczego nasi Kresowianie musieli wyjeżdżać ?…z Polski do Polski??\nRepatriacja ludności polskiej po II wojnie światowej z Kresów Wschodnich II RP na Ziemie Zachodnie. Źródło: www.rodowody.pun.pl\nOsoby, które doświadczyły okrucieństwa wojny oraz trudów walki o wolność kraju na froncie wschodnim i zachodnim, deportacji na Sybir, zsyłki na roboty przymusowe w III Rzeszy oraz prześladowań i ataków nacjonalistów z ukraińskich band UPA, zmuszone były do pozostawienia domostw, mogił i ziemi swoich przodków w celu rozpoczęcia nowego życia w nowej rzeczywistości na tzw. Ziemiach Odzyskanych, Ziemiach Zachodnich.\nWśród tysięcy przesiedleńców i repatriantów byli krewni autorów niniejszego opracowania. Rodziny mojego Ojca Franciszka Kuliczkowskiego (1924-2014) z Jazłowca, mojej Matki Heleny Kuliczkowskiej (1930-1953) z domu Horodeckiej z Łużan na Bukowinie oraz mojej drugiej Mamy ? Katarzyny Kuliczkowskiej (1931-2004) z domu Bieleckiej z Huty Oleskiej w powiecie złoczowskim były ofiarami tej repatriacji. Ponad 30 osób z rodziny Kuliczkowskich zostało przesiedlonych; dzięki Opatrzności wszystkie osoby przeżyły tragedię, poniżenie i trudy repatriacji. Repatriantów – krewnych współautorki opracowania ze strony jej Ojca, Franciszka Śliwińskiego (1936-2016) z Krzywołuki i Jazłowca, oraz jej Mamy, Anny Śliwińskiej z domu Jakubów (ur. 1944) z Łosiacza, było ponad 50 osób. Dla trojga z nich repatriacja zakończyła się tragicznie, zmarli tuż po przybyciu na Zachód.\nNależy podkreślić, że wiele historycznych decyzji przyczyniło się do konieczności przesiedleń. Franciszek Kuliczkowski, gawędziarz, genealog i historyk rodzinny, napisał m.in. ?Podczas okupacji, w czasie, kiedy Ukraińcy mieli duże przywileje u Niemców z powodu tego, że kolaborowali z nimi, Polacy byli traktowani jako druga kategoria ludzi; często dało się słyszeć takie słowa od nacjonalistów ukraińskich: wykończymy Żydów i weźmiemy się za was. Powstawały ukraińskie bandy, dowódcą był Bandera. Powstawały oddziały Ukraińskiej Powstańczej Armii UPA, obie te jednostki miały jeden wspólny cel, niszczyć Polaków (?) Banderowcy mordowali w okrutny sposób, zabijali siekierami, nożami i widłami, torturowali w barbarzyński sposób. W Jazłowcu pierwszą ofiarą mordu padł ksiądz proboszcz Adam Kraśnicki, potem pan Kulesza i trzy zakonnice z rzymskokatolickiego Zakonu Niepokalanego Poczęcia NMP. Padł wielki strach na mieszkańców Jazłowca polskiej narodowości. Uzbrajano się w siekiery, widły, kosy, niektórzy posiadali broń palną otrzymaną od żołnierzy węgierskich stacjonujących czasowo w Jazłowcu. My z bratem Władkiem mieliśmy karabin i pięć naboi do niego oraz dwa granaty obronne? (Kuliczkowski Franciszek, Pamiętnik-kronika, s. 53-54).\nPoczątkowo, w obliczu zachęty a potem na skutek wydanych nakazów, ciągle wzrastającego niebezpieczeństwa i liczb ofiar ludobójstwa oraz terroru ze strony nacjonalistów ukraińskich, wśród większości Polaków oraz rodzin o polskim i innym profilu przynależności etnicznej, wzrastała świadomość oraz konieczność podjęcia ostatecznej decyzji o przyszłym miejscu zamieszkania. Od wiosny 1945 r., w czasie nastania lata i okresu ostatnich żniw w Jazłowcu, Kazimiera Marcinkowska-Kuliczkowska (1901-1973) wraz z najbliższymi robiła przygotowania do wyjazdu. Jadwiga Aścik z domu Kuliczkowska napisała m.in. ?Ukraina już się panoszyła na dobre, mordy były straszne, ludzie grupowali się, żeby być razem i ochronne warty strzegły ich? (Jadwiga Aścik z domu Kuliczkowska, Pamiętnik, Nowa Sól, 2015, s. 28).\nPaństwowy Urząd Repatriacyjny (PUR), który został powołany pod koniec 1944 r., koordynował akcję przesiedlenia i repatriacji. Każda rodzina udająca się na Ziemie Zachodnie Polski mogła przywieźć maksymalnie 2 tony bagażu w tym: inwentarz żywy i gospodarczy, obuwie, odzież, żywność oraz sprzęt domowy.\nW październiku 1945 r., Kuliczkowscy z załadowanym w pełni wozem konnym udali się na stację kolejową do Pyszkowic k. Buczacza, gdzie przez miesiąc, na polu, w pospiesznie skonstruowanych szałasach, koczowali i czekali na przydział wagonów oraz załadunek całego swojego życiowego ?majątku?. W czasie oczekiwania na transport, doświadczyli ataków band UPA, pomimo oddziałów straży składających się z uzbrojonych mężczyzn spośród przesiedleńców. Na stacji w Tarnopolu z powodu nadmiernej ilości wagonów, Kazimiera Kuliczkowska wraz z częścią dobytku odjechała pociągiem w kierunku Lwówka Śląskiego, towarzyszył jej najstarszy syn Władysław, który poruszał się o kulach po wybuchu miny i utracie lewej nogi. Jej częściowo sparaliżowany w wyniku udaru mąż, Kazimierz Kuliczkowski z najmłodszym synem Mieczysławem, rannym w wyniku wybuchu miny, wraz z krową i pozostałym dobytkiem przemieszczali się koleją, ale już w innym transporcie, w kierunku Zielonej Góry. W międzyczasie, syn Franciszek był na froncie i walczył o wolność RP, zaś córka Jadwiga przebywała na robotach przymusowych na terenie III Rzeszy.\nKuliczkowscy przybyli do Lwówka Śląskiego 1.12.1945 r. W przeciągu kilku dni, transport przybył do Nowej Soli. Rodzina osiedliła się w Starym Żabnie koło Nowej Soli przy ulicy Lubuskiej nr 2. Za swój nowo wybudowany dom i majątek pozostawiony w Jazłowcu, Kazimierz i Kazimiera Kuliczkowscy wraz z czworgiem dorosłych dzieci: Władysławem, Franciszkiem, Jadwigą i Mieczysławem otrzymali w nowym miejscu osiedlenia pół dwurodzinnego domu, zabudowania gospodarcze, ziemię orną wraz z łąką. Na Ziemie Zachodnie Kuliczkowscy przywieźli m.in.: krowę, kilka worków różnej mąki, masło topione w butelkach, ser solony w beczułce, suszone owoce, ziarno w workach na wiosenny siew, świece własnego wyrobu, kufry z odzieżą i bielizną, mszalik-kantyczkę, krucyfiks i dzwonek po hrabinie Marii Błażowskiej.\nDom mieszkalny Kazimierza Kuliczkowskiego i Kazimiery Marcinkowskiej-Kuliczkowskiej, zbudowany w Jazłowcu w 1937 r. u zbiegu ulic Gminna i Gubernia, który istnieje do czasów obecnych. Został pozostawiony na Kresach Wschodnich wraz z budynkami gospodarczymi, sadem, ogrodem i gruntami rolnymi w wyniku repatriacji na tzw. Ziemie Odzyskane. Archiwum Czesława Antoniego Kuliczkowskiego.\nNiektóre strony dokumentów ewakuacyjnych wydanych przez Rejonowe Biuro w Czortkowie, w województwie tarnopolskim na byłych Kresach Wschodnich RP z odręczną adnotacją urzędnika Państwowego Biura Repatriacyjnego o przydzieleniu gospodarstwa rolnego w Nowej Jabłonej, w powiecie Szprotawa na Ziemi Lubuskiej, z 07.01.1946. Archiwum własne Janiny Ratusznej z domu Kuliczkowskiej.\nZdjęcie grupowe trzech pokoleń rodzin Kuliczkowskich i Tamutysów, repatriantów z Kresów Wschodnich II RP wraz z Bolesławem (ur. 1951) i Janiną (ur. 1952) Kuliczkowskimi, przedstawicielami pierwszego pokolenia urodzonego na Ziemiach Zachodnich Polski. Nowa Jabłona, 1959. Archiwum własne Janiny Ratusznej z domu Kuliczkowskiej.\nKazimiera Kuliczkowska (1901-1973) z domu Marcinkowska z wnukami Czesławem (ur. 1952) i Teresą (ur. 1953) Kuliczkowskimi urodzonymi na Ziemiach Zachodnich. Stare Żabno k. Nowej Soli, 1956. Archiwum własne Czesława Antoniego Kuliczkowskiego.\nMoja Mama, Helena Kuliczkowska (1930-1953) z domu Horodecka, córka Jana i Anieli Horodeckich, wraz z siostrą Olgą i bratem Kazimierzem z Łużan koło Kocmania na Bukowinie jako repatrianci przybyli do Nowej Soli w 1945 r.\nHelena Horodecka-Kuliczkowska. Nowa Sól, 1948. Archiwum własne Czesława Antoniego Kuliczkowskiego.\nMoja druga Mama, Katarzyna Kuliczkowska (1931-2004) z Huciska Oleskiego w powiecie złoczowskim, wraz z rodzicami Franciszkiem i Pauliną Bieleckimi oraz rodzeństwem: Marią, Zofią i Zygmuntem przybyli do Bukowicy w powiecie szprotawskim w październiku 1945 r. Wraz z nimi przybyła Babcia Katarzyny, Brygida Ryszkiewicz-Nestorowska z jej synami i zarazem ojcami duchownymi: Florianem, Telesforem i Zygmuntem.\nBracia Nestorowscy, od lewej: Telesfor, Florian i Zygmunt. Kraków, 1953. Archiwum własne Czesława Antoniego Kuliczkowskiego.\nNajwcześniejszej repatriacji w rodzinie, rozpoczętej w czerwcu 1945 r., doświadczyli Dziadkowie po kądzieli współautorki opracowania, Wojciech (1909-1992) i Michalina (1908-2006) Jakubowie wraz córkami: Weroniką (ur. 1937), Bronisławą (ur. 1939) i Anną (ur. 1944) z Łosiacza, powiat Borszczów, województwo Tarnopol. Wczesną wiosną 1945 wobec nasilających się ataków banderowców, w obawie przed utratą życia opuścili swoje domostwo i wraz z załadowanym dobytkiem udali się do Skały Podolskiej, gdzie w pobliżu stacji kolejowej kilka tygodni czekali na transport na Ziemie Zachodnie. W drodze towarzyszyła im rodzina siostry Michaliny, Petronela i Adam Warowi z dziećmi: Michałem i Marią. Dzięki zachowanym dokumentom i spisanym przez Małgorzatę Chołoniewską, wnuczkę Adama i Petroneli Warowych, wspomnieniom ?Historia (nie)jednej rodziny?, można dokładnie odtworzyć ich exodus w nieznane, rozpoczęty 08.06.1945 r. ze stacji Skała Podolska pociągiem towarowym tzw. węglarką, w odkrytych wagonach.\nAdam Warowy z rodziną zostawił w Łosiaczu: 7,5 morga ziemi, dom i stodołę. Zabrał ze sobą: wóz, pług, brony, jedną klacz, jedną krowę, dwie kury, jedno łóżko, pościel i jedną skrzynię. Po czterech dniach podróży pociąg zatrzymał się w Popielowie, leżącym w połowie drogi między Opolem i Brzegiem. Po rozładowaniu wagonów repatrianci zostali pozostawieni sami sobie. Wieś zamieszkana była przez mówiących po polsku Ślązaków i nie było w niej żadnych wolnych gospodarstw. Przesiedleńcy ze Wschodu zbudowali prowizoryczne drewniane budy i czekali na wyjazd Ślązaków, których uważali za Niemców. Z kolei Ślązacy nazywali przesiedleńców ?ruskimi Iwanami? lub ?ruskimi Cyganami?. Między repatriantami a niechcącymi opuścić swoich domostw Ślązakami powstał groźny konflikt. Aby uniknąć jego eskalacji, repatrianci postanowili szukać innego miejsca osiedlenia. Kobiety z dziećmi pozostały w Popielowie, a mężczyźni udali się na poszukiwanie wolnych gospodarstw w najbliższej okolicy.\nWojciech i Michalina Jakubowie oraz Adam i Petronela Warowi ostatecznie swoje nowe miejsce znaleźli 20.08.1945 r. w Obórkach, powiat Brzeg, na Dolnym Śląsku. Pierwsze miesiące w nowym miejscu były bardzo trudne. We wsi panoszyli się sowieccy żołnierze, siejąc powszechną grozę. Panował również głód, zabrana ze Wschodu żywność kończyła się lub uległa zepsuciu i nie nadawała się do spożycia. Pozostali w Obórkach Niemcy niechętnie dzielili się swoimi dobrami z nowo przybyłymi repatriantami. Ostateczny prawny akt, regulujący sytuację repatriantów w Obórkach, został wydany dopiero w 1947 roku, kiedy ostatni Niemcy opuścili wieś i udali się do swojego kraju.\nRodzeństwo Wojciecha z Łosiacza szczęśliwie przeżyło trudy repatriacji i znalazło swoje nowe miejsce w Kolnicy, powiat Brzeg (siostra Katarzyna Jakubów z rodziną), w Niemodlinie koło Opola (siostra Anna Kozłowska z rodziną), oraz w Obórkach (powracający z Niemiec jako przymusowy robotnik III Rzeszy brat Mikołaj Jakubów oraz powracająca z Sybiru jego żona z czworgiem dzieci). Matka Wojciecha, Apolonia Jakubów z domu Kowalczuk, zamieszkała wraz z synem Wojciechem i jego rodziną w Obórkach. Spośród rodzeństwa Michaliny Jakubów, wspomniana wyżej siostra Petronela Warowa z rodziną osiadła w Obórkach, a brat Mikołaj Osadczuk z rodziną w Dolnym Przylesiu, powiat Brzeg. W Łosiaczu pozostała matka Michaliny, Katarzyna Osadczuk z domu Łucyszyn, opiekując się wnukami-sierotami po zamordowanej przez banderowców w 1945 roku córce, Marii Kurkowskiej, oraz dwie siostry: Olga Walczyszyn i Anna Łycho (ich mężami byli Ukraińcy).\nKarta ewakuacyjna Adama Warowego z Łosiacza (powiat Borszczów, województwo Tarnopol) do Poznania, wydana 08.06.1945 przez Głównego Pełnomocnika Tymczasowego Rządu Narodowego. Archiwum własne Marii Semenowicz z domu Warowej.\nAkt nadania Adamowi Warowemu gospodarstwa rolnego w Krzywiźnie (obecnie Obórki), gmina Konradów (obecnie Przylesie), powiat Brzeg, woj. Wrocław. Dokument wydany 10.07.1947 przez Powiatową Komisję Osadnictwa Rolnego w Brzegu. Archiwum Marii Semenowicz z domu Warowej.\nWojciech i Michalina Jakubowie, dziadkowie po kądzieli współautorki opracowania, repatrianci z Łosiacza (powiat Borszczów, województwo Tarnopol), wraz z córkami: Weroniką, Bronisławą i Anną. Brzeg, 1951. Archiwum własne Ewy Agnieszki Śliwińskiej.\nPodobny sposób przymusowej repatriacji, tzn. w bezpiecznym towarzystwie najbliższej rodziny, chcieli przeżyć Dziadkowie po mieczu współautorki opracowania, Bronisław (1909-1951) i Eugenia (1913-1998) Śliwińscy wraz z synami: Zbigniewem (1934-2008) i Franciszkiem (1936-2016) z Krzywołuki, powiat Czortków, województwo Tarnopol. Terror banderowców i liczne morderstwa Polaków w tym powiecie zniweczył ich plany. Dwóch braci Eugenii, Bronisław i Franciszek Hoffmannowie, straciło życie wskutek bestialskiego mordu oprawców w 1941 i 1944 roku. Identyczny los spotkał siostrę Eugenii, Józefę Uruską z domu Hoffmann wraz z mężem Julianem i dwiema córkami, tuż przed wyznaczonym wspólnym z Eugenią i jej rodziną terminem wyjazdu na Zachód w 1945 roku. W tej sytuacji Bronisław i Eugenia zdani byli wyłącznie na siebie. Bronisław był jedynakiem i jego rodzice, Jan i Tekla Śliwińscy, już nie żyli. Z kolei rodzice Eugenii, Kajetan i Maria Hoffmannowie wraz z dwoma najmłodszymi synami: Ludwikiem i Leonem 10.02.1940 r. zostali deportowani na Sybir. Repatriację rodziny Bronisława i Eugenii Śliwińskich dodatkowo opóźniła nagła choroba Bronisława. Ostatecznie udało im się wyjechać na Zachód dopiero w czerwcu 1946 roku.\nAby umożliwić wyjazd jak największej liczbie Polaków z Kresów Wschodnich, bagaż repatriantów ograniczono do rozmiaru i ciężaru, jaki byli w stanie udźwignąć (w przypadku Śliwińskich była to jedna skrzynia dobytku; inwentarz żywy stanowiła jedna krowa). Bronisław i Eugenia Śliwińscy wraz z synami dotarli do Oławy, skąd przetransportowano ich do Pępic koło Brzegu, gdzie otrzymali gospodarstwo rolne. Wkrótce dołączyła do nich powracająca z Sybiru matka Eugenii, Maria Hoffmann z domu Grzesiowska (ojciec Eugenii, Kajetan Hoffmann, zmarł z wycieńczenia na nieludzkiej syberyjskiej ziemi w 1941 roku). Brat Eugenii, Ludwik Hofman, po zakończeniu działań wojennych osiadł w Krakowie a następnie w Warszawie. Brat Leon Hofman, powracający z przymusowej pracy w Niemczech, zamieszkał początkowo u wujostwa Józefa i Pauliny Grzesiowskich w Ludowie Śląskim k. Strzelina, a po ożenku w 1951 roku ? w Pępicach.\nZa pozostawione na Kresach mienie rodzina Hoffmannów ? Maria i jej synowie Ludwik i Leon ? nigdy nie otrzymała żadnej rekompensaty. Zesłanie na Sybir w ocenie instytucji reprezentujących państwo polskie nie było ku temu wystarczającym powodem? Trudne lata powojenne, naznaczone żałobą po stracie najbliższych, dzięki wzajemnemu wsparciu i pomocy bliskiej i dalszej rodziny oraz tytanicznej pracy i zaradności udało się przeżyć rodzinie Śliwińskich w spokoju, z nadzieją na lepszą przyszłość. Bronisław aktywnie włączył się w życie lokalnej społeczności, został sołtysem Pępic, interesował się historią, podróżami, często wyjeżdżał do pobliskiego Wrocławia, biorąc udział w wydarzeniach religijnych lokalnego Kościoła, zwiedził również w 1948 roku Wystawę Ziem Odzyskanych. Spokojne i ułożone życie rodziny Śliwińskich przerwała 20.05.1951 roku tragiczna śmierć Bronisława. Jechał rowerem z wywiadówki swoich synów w szkole nr 1 w Brzegu i na skrzyżowaniu ulic pijany sowiecki żołnierz potrącił go samochodem.\nBronisław i Eugenia Śliwińscy, dziadkowie po mieczu współautorki opracowania, repatrianci z Krzywołuki (powiat Czortków, województwo Tarnopol), wraz z synami: Zbigniewem i Franciszkiem. Brzeg, 13.09.1950. Archiwum własne Ewy Agnieszki Śliwińskiej.\nPamiątka z Wystawy Ziem Odzyskanych, własność Bronisława Śliwińskiego, dziadka po mieczu współautorki opracowania. Wrocław, 1948. Archiwum własne Ewy Agnieszki Śliwińskiej.\nFragment pozwu o odszkodowanie za pozostawione mienie zabużańskie z 22.08.1990 złożonego przez Leona Hofmana w Sądzie Wojewódzkim w Opolu. W pozwie zawarty został szczegółowy opis pozostawionego na Kresach gospodarstwa rolnego jego rodziców, Kajetana i Marii z Grzesiowskich, pradziadków po mieczu współautorki opracowania. Archiwum Bożeny Stefańskiej z domu Hofman.\nPrzymusowa, ale i w pewnym sensie również pożądana, wskutek nasilającego się terroru ukraińskich nacjonalistów wobec ludności polskiej narodowości, repatriacja z Kresów Południowo-Wschodnich na Ziemie Zachodnie była również udziałem rodzin dwóch braci Marii Hoffmann z domu Grzesiowskiej, Prababci po mieczu współautorki opracowania. Najmłodszy brat Marii, Józef Grzesiowski (1890-1957) wraz z żoną Pauliną i dziećmi: Franciszką, Kazimierzem i Stanisławą opuścili Kresy w 1945 roku i osiedlili się w Ludowie Śląskim koło Strzelina na Dolnym Śląsku. Z racji niedalekiej odległości (35 km) pomiędzy Ludowem Śląskim i Pępicami, rodziny Grzesiowskich i Śliwińskich w latach powojennych często odwiedzały się i kontakt familijny między kolejnymi pokoleniami pozostał do dzisiaj.\nRepatriacja najstarszego brata Marii Hoffmann, Antoniego Grzesiowskiego (1876-1945), miała przebieg tragiczny. Antoni i jego żona Leonia tuż po przybyciu do Lubomierza koło Jeleniej Góry zmarli w tym samym dniu, tj. 2.11.1945 r., a dwa dni później ich zięć Bronisław, mąż córki Jadwigi. Wszyscy troje zachorowali w drodze na Zachód. Józef, syn Antoniego i Leonii, jako osadnik wojskowy, najwcześniej zamieszkał w Lubomierzu; a za jego sprawą pozostałe rodzeństwo: Emilia, Julian i Jadwiga wraz ze swoimi rodzinami również tutaj znaleźli swoje nowe miejsce.\nRodzeństwo repatriantów rodem z Jazłowca (powiat Buczacz, województwo Tarnopol), od lewej: Antoni Grzesiowski (1876-1945), Maria Hoffmann z domu Grzesiowska (1885-1969) ? prababcia po mieczu współautorki opracowania i Józef Grzesiowski (1890-1957). Archiwum własne Franka Grzesiowskiego i Ewy Agnieszki Śliwińskiej.\nW okresie pierwszej akcji wysiedleńczej, która przebiegała od drugiej połowy 1945 r. do czerwca 1946 r., z zachodnich terenów Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej a obecnej Ukrainy, przesiedlono ok. 792 tys. osób, w tym 752 tys. Polaków, 30 tys. Żydów, 10 tys. Rusinów i Ukraińców oraz kilka tysięcy Romów. Z Galicji Wschodniej przesiedlono ok. 652 tys. osób; z rumuńskiej Bukowiny wyjechało do Polski ok. 6 tys. Polaków. Na poniemieckich ziemiach zachodnich znaleźli się autochtoni, Niemcy, repatrianci z Kresów Wschodnich, Francji, Niemiec, Rumunii, Jugosławii i innych krajów.\n7 grudnia 2016 r. ukazał się internetowy Indeks Państwowego Urzędu Repatriacyjnego (Archiwum Państwowe) we Wrocławiu. Znajdziemy tam informacje o Kuliczkowskich. Pod sygnaturą Archiwum 82/345 (sygnatura jednostki 239, strona 22, zdjęcie 25, lp. 2710) o Kazimierzu Kuliczkowskim (1886/1887?1957) s. Karola i Zuzanny Buczyńskiej zaś pod lp. 2626 o Kazimierze Kuliczkowskiej (1901-1973) z domu Marcinkowskiej, c. Jakuba i Feliksy Hoffmann.\nFranciszek Kuliczkowski pisał: ?W roku 1945 rodzina moja wraz z innymi została w ramach repatriacji wywieziona na Odzyskane Zachodnie Ziemie Polski i zamieszkała w Starym Żabnie przy ulicy Lubuskiej nr 2., obecnie stanowiącej dzielnicę Nowej Soli. A potem siostra Jadzia wróciła z Niemiec, a ja zostałem zdemobilizowany w marcu 1946 r. i byliśmy w komplecie rodzinnym (?). Kraj po wojnie był zniszczony, wszędzie było wiele ruin i zgliszcz; dużo kalek, wdów i sierot ? (Kuliczkowski Franciszek, Pamiętnik-kronika, s. 14, 106).\nMaja Rągowska, prezes Śląskiego Towarzystwa Genealogicznego we Wrocławiu, w wiadomości e-mail wysłanej 29.12.2016 r. do Czesława K. potwierdziła powyższe informacje o repatriacji Kazimierza i Kazimiery Kuliczkowskich, podkreślając, że z rodzicami Kuliczkowskimi przybyło ich dwóch synów: Władysław (ur. 1922) i Mieczysław (ur. 1929). Zbiory archiwalne potwierdzają, że ponad 30 osób o nazwisku Kuliczkowski z byłych Kresów Wschodnich II RP, zostało skierowanych m.in. do Dzierżoniowa, Legnicy, Lwówka Śląskiego, Wrocławia, Wołowa, Żagania, Nowej Soli oraz innych miejscowości.\nNależy pamiętać, że ?ludzie ludziom zgotowali ten los?; jednocześnie zapytać należy, czy trwające wojny, konflikty, pandemie i etniczne czystki doprowadzą do kolejnych tragedii o takim lub bardziej dramatycznym skutku?\nWymowny ?kamień-pomnik?, umieszczony na cmentarzu parafialnym w Pępicach k. Brzegu, ufundowany przez mieszkańca Pępic ? prof. Stanisława Nicieję, historyka, wieloletniego rektora Uniwersytetu Opolskiego, z tablicą epitafijną upamiętniającą mieszkańców Kresów, których potomkowie musieli opuścić swe strony rodzinne ? Wołyń, Podole, Ziemię Lwowską i Tarnopolską ? i zamieszkali w Pępicach. Archiwum własne Ewy Agnieszki Śliwińskiej.\n?Kresy ocalone wspomnienia? ? ekspozycja stała w Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu, upamiętniająca Kresy Wschodnie z perspektywy tych, którzy zostali z nich wygnani i osiedlili się na Ziemiach Odzyskanych. Na zdjęciu widoczna rodzina repatriantów na tle dworca kolejowego w Brzegu. Fot. – archiwum własne Ewy Agnieszki Śliwińskiej.\nAścik-Kuliczkowska Jadwiga, Pamiętnik-zapiski, Nowa Sól, 2015.\nKuliczkowski Franciszek, Pamiętnik-kronika, Nowa Sól, 2005.\nWyszyński Ryszard, Przesiedlenia ludności polskiej z ZSRR w latach 1920-1960, ?Studia Biura Analiz Sejmowych Kancelarii Sejmu?, 2013, nr 2.\nChołoniewska Małgorzata, Historia (nie)jednej rodziny, Michałów, 2012.\nGrzesiowski Frank, email do Ewy Agnieszki Śliwińskiej z 21.06.2020 r.\nNazareth (USA) ? Pępice (Polska), 25 października 2020 r.\nKategorieArchiwum Kresowe TagiBracia Nesterowscy, Brzeg, Bukowina, Czesław Kuliczkowski, Ewa Agnieszka Śliwińska, Franciszek Kuliczkowski, Grzesiowski, Helena Horodecka-Kuliczkowska, Hoffmannowie, Jazłowiec, Lwówek Śląski, Nowa Sól, Pępice, Stare Żabno, Warowy, Wystawa Ziem Odzyskanych Wrocław 1948, Łosiacz, Łużany\nPoprzedni wpisPoprzedni Major Kazimierz Romański z Łuki koło Złoczowa. Ułan, ziemianin, dobroczyńca. Kawaler Orderu Wojennego Virtuti Militari, zapomniany żołnierz Niepodległej\nNastępny wpisNastępne Nie ma rzeczy niemożliwych? Po raz kolejny zapłonęły znicze pamięci na grobach naszych przodków na cmentarzach na Kozakach, w Łuce i Złoczowie


Essence LE Home Sweet Home oraz Catrice LE SpectaculART - Dimipedia\nEssence LE Home Sweet Home oraz Catrice LE SpectaculART\nSwatche, swatche, swatche.\nKiedy doszła do mnie paczucha, kiedy wreszcie rozdarłam ją swymi kłami, moim oczom ukazały się sporej wielkości róże essence. Jednak jest to jedynie złudzenie, wydaje się, że róże mają 11g, co jest winą ich wielkiego opakowania. W rzeczywistości mają 8g, czyli niewiele więcej od różu z marble mania (7g).\nNa dole zobaczycie jaka jest różnica między nimi w wielkości;)\nBardzo żałuję, że nie dotarła do nas żadna z tych limitowanych edycji; szczególnie essence ponieważ chętnie bym przygarnęła ze dwa lakiery do paznokci oraz obie szminki. Jednak chodzą słuchy, że jeszcze nic straconego i może będziemy miały szczęście obejrzeć te limitki na żywo. Tak więc trzymamy kciuki!\nEssence Home Sweet Home zawiera dwa urocze róże, które mają wytłaczane warkocze:\n-01 Knits for chicks: składa się z jasnego wrzosu zawierającego mikroskopijne srebrne drobinki (chociaż w opakowaniu wygląda jak mleczny róż) oraz mocnego fioletu z nutką bordo. W połączeniu wychodzi nam właśnie taka mieszanka fioletu z jasnym, chłodnym wrzosem. Kolor idealny na każdą porę roku w szczególności dla brunetek i szatynek.\n- 02 Wool-d you cuddle me? to połączenie pomarańczy z jasną, delikatną czerwienią, która zawiera malutkie drobinki. Po zmieszaniu mamy ciemną brzoskwinię, która dopiero nałożona w większej ilości ukazuje w sobie nutki czerwieni. Kolor absolutnie piękny! bardziej na jesień i lato pasujący osobom z jasnymi włosami.\nNiestety zdjęcia nie oddają w pełni kolorów jakie róże dają- musicie mi zaufać na słowo, że kolory są cudne;)\nKonsystencja róży jest bardzo fajna, są miękkie, satynowe w dotyku, nie pylą, a efekt jaki dają jest delikatnie rozświetlający- taki właśnie satynowy. Nie jest to płaski, brzydki mat.\nZ Catrice spectaculART mam rozświetlacz. Do jego zakupu skusiłam się głównie przez ten sroczy post KLIK.\nOpakowanie typowe dla Catrice, żadnych udziwnień, wytłaczanych wzorków czy innego rodzaju bajerów- pod tym względem uważa, że essence wygląda znacznie ciekawiej.\nC01 Artfully Lustrous to jaśniutki beż, który u mnie na skórze pokazuje też mały dodatek różu. Daje perłowe rozświetlenie z malutkimi, srebrnymi drobinkami, których na szczęście nie widać. Ma przyjemną, delikatną konsystencję i sprawdzi się u osób, które lubią mocniejsze rozświetlenie. Jest raczej chłodny więc na zimę idealny.\nPodsumowując jestem bardzo zadowolona z zakupów, szczególnie z róży, które mają piękne kolory, zwłaszcza 02.\nKupiłam wszystko na all, wraz z wysyłką zapłaciłam ok 68zł.\nI co? podobają wam się te cudaki? może to nie wasze kolory? albo macie już coś podobnego;)?\nw rzeczywistości róż jest w kolorze mlecznego różu\npomarańcz jest bardziej neonowa;)\nrozświetlacz w cieniu\nrozświetlacz w słońcu- niestety nie widać tego bling bling\n01 Knits for chicks w cieniu, po prawej zmieszane kolory\n01 Knits for chicks w słońcu\n02 Wool-d you cuddle me? w cieniu; po prawej zmieszane kolory\n02 Wool-d you cuddle me? w słońcu\nCzy był już u was mikołaj? jeżeli nie to jest bardzo duże prawdopodobieństwo, że przez pomyłkę zostawił dla was paczkę Tutaj. Śpieszcie się bo jeszcze ktoś ją wam zabierze;)\nKarola 6 grudnia 2012 14:24\nAaaa jakie piękne gdzie mieszkasz nawiedzę Cie ;p\nDimipedia 6 grudnia 2012 14:35\nojojoj zaczynam się bać:D małopolska zagrasza:D niedaleko do Słowacji mam więc skoczymy na syr zapiekany xD\nBeauty_Station 6 grudnia 2012 14:27\nTeż mam róż z limitki HSH :) I jeszcze ten woreczek-kosmetyczkę :)\nfajny jest:)? na zdjęciach promocyjnych wygląda uroczo:D\nUna 6 grudnia 2012 14:34\nBardzo mi sie podoba ten wytłaczany wzorek sweterkowy! :-D\nDimipedia 6 grudnia 2012 14:36\nnooo cudny jest:)! taki typowo zimowy motyw;)mogli jeszcze kubki termiczne dać :D\nDonia 6 grudnia 2012 14:53\nPierwszy róż jest piękny, uwielbiam takie chłodne odcienie\nRozświetlasz ma chłodną barwę? Jest srebrny? Bo nie wiem czy dobrze widze ;P\nUnknown 6 grudnia 2012 15:40\nchłodziak- niby beż, ale bardzo jasny ;) ze srebrnymi drobinkami;)\nWięc idealny dla mnie ;)\nAnna ♥ 6 grudnia 2012 15:57\nojej! a ja jeszcze nie widziłam nowych limitek - chyba muszę nadrobić zaległości :)\nUnknown 6 grudnia 2012 16:06\nz tym, że tak jak pisałam ich nie ma u nas;) i nikt nie wie czy będą;)\nInvierno Beauty 6 grudnia 2012 16:07\nzoila 6 grudnia 2012 16:39\nPragnę tego cieplejszego wariantu sweterkowego różu. Ojaaaaaaaaaaa!\nDimipedia 6 grudnia 2012 18:06\nwidziałam go na all:D\nlorraine 6 grudnia 2012 16:47\nNaprawdę chodzą takie słuchy?\nJak ja bym chciała ten różowy róż...\nlorraine 6 grudnia 2012 23:08\nCzemu niestety? Napisałaś że chodzą słuchy że może zobaczymy je na żywo\nUnknown 6 grudnia 2012 23:22\naaa widzisz a ja zrozumiałam, że to odnosi się do tego, że ich nie będzie a nie że może będą;) dlatego odpisałam, że niestety tak (może ich nie być) ;)\nsłyszałam, że essence na 99% nie będzie, catrice może być na 50%, ale tego nikt nie wie w 100%\nlorraine 6 grudnia 2012 23:32\nlorraine 6 grudnia 2012 23:33\nNo to odebrałaś mi reszteczkę nadziei :(\nDimipedia 7 grudnia 2012 00:29\ntrzeba jeszcze poczekać;) kiedyś była podobna sytuacja, że limitki miało jakiejś nie być u nas a pojawiła się. Oczywiście ze sporym opóźnieniem bo chyba 2 miesięcznym, ale była;)\nCzajma 6 grudnia 2012 17:40\nTe róże mają urocze wzroki ;)\nBrightBlonde 6 grudnia 2012 17:59\nkosmetoholiczka 6 grudnia 2012 17:59\nJej, gdzie kupiłaś te cuda? Mi się marzy ten rozświetlacz :((\nDimipedia 6 grudnia 2012 18:04\nw poście napisałam;) upolowałam je na all i za wszystko z wysyłka zapłaciłam ok 68zł:)\nkosmetoholiczka 6 grudnia 2012 22:01\nkurdę, farciara :( wchodziłam i nic nie ma :((\nDimipedia 6 grudnia 2012 22:52\nzaraz ci coś prześlę;)\nchciałam na pocztę, ale nie widzę Twojego adresu nigdzie więc wklejam tutaj\npomarańczowy jest jeszcze jeden, a ten drugi może się jeszcze pojawi:)\nNena 6 grudnia 2012 18:03\nUdane limitki :)\nYasminella 6 grudnia 2012 19:14\nbędę musiała pomacać rozświetlacz\nSzuszu 6 grudnia 2012 20:06\nmam ten róż 01 - całkiem fajny ;)\nbumtarabum 6 grudnia 2012 21:07\nJestem baaardzo rozczarowana, że te dwie kolekcje do nas nie dotarły. Szczególnie mi się spodobały.\nDimipedia 6 grudnia 2012 22:50\nmi też...ale może jeszcze dotrą? może końcem grudnia coś się pojawi? już kiedyś tak było, że miało pewnej limitki nie być a tutaj nagle niespodzianka;)\nUnknown 6 grudnia 2012 21:37\nwzorek mi się też podoba, ale ja to mam w swoim zbiorze 1 róz i mi on w zupełności wystarcza\nWszystko co mnie zachwyca 6 grudnia 2012 23:49\nA nie szkoda Ci było pomacać sweterki?\nDimipedia 7 grudnia 2012 00:30\nhehe trochę tak:D ale musiałam być dzielna chociaż w tym przypadku:D\nAlena 7 grudnia 2012 12:16\nRóże to niestety nie moje kolory, ale rozświetlacz chętnie bym przygarnęła.


Euro-pomyje | naTemat.pl\nPolska przeżywa największy najazd turystów w swojej historii. Dumny naród pokaże, że po dekadach zdejmowania z nas czerwonym papierem ściernym kolejnych warstw polskości, nadal jesteśmy sobą. I żeby to uczcić wzniesiemy toast plastikowymi kubkami pełnymi cienkiego Carlsberga. No rzygać się chce.\nWyobraźcie sobie dwóch wczesnych przedstawicieli Homo Sapiens, gdzieś na polu przedlodowcowym w Europie Środkowo-Wschodniej kopiących między sobą głowę ubitego Neandertalczyka. Gwarantuję, że reszta grupy przyglądała im się z bezbrzeżną fascynacją popijając z koślawych stągiewek mętny, kwaśny płyn który zdawał się w miarę spożywania zamieniać tę w zasadzie nudną scenę w coś doniosłego.\nTeraz przewijamy szybko do przodu o sto tysięcy lat. Piwo towarzyszy nam przy oglądaniu piłki niemal zawsze. W przypadku kibiców zaciekłych podnosi jeszcze bardziej temperaturę, w przypadku kibiców, jak ja, opornych, dostarcza znieczulenia. W przypadku meczów reprezentacji łagodzi też nieco ściskający w dołku żal, który często towarzyszy ostatniemu gwizdkowi. Dodajmy, że często jest to piwo bardzo zwyczajne, co tam mają “na kiju”.\nAle nic to, nic to. Nowy dzień, nowy turniej, nowe nadzieje. Dlaczego więc nie dobre piwo?\nA dlatego, że wierchuszka nam nie ufa. Ma nas generalnie za oszołomów, których trzeba prowadzić przez imprezę masową za rękę. Jeden ze sponsorów mistrzostw, Carlsberg, uwarzył więc do stref kibica żółtawego cienkusza o zawartości alkoholu 3,5%. Czy na tym polega specjalność takich imprez? Spodziewać by się raczej można pysznego, pełnokrwistego piwa nawarzonego specjalnie na tę okazję. Czegoś z polskim akcentem. Czegoś takiego, jak robi się w Edynburgu na sierpniowy festiwal czy w Monachium na Oktoberfest. Święto piłki mogło też być małym świętem napoju, który z piłką jest tak mocno związany. Zamiast tego ludzie z całej Europy zostaną w strefach kibica potraktowani gorzej niż na dniu działkowca. I tłumaczenia biura prasowego Carlsberga, że różnicę wyczują tylko koneserzy za nic sobie mam, to są bzdury. Na kim oni ten test przeprowadzali, na sobie?\nNa szczęście większość z nas do stref kibica sie nie wybiera. Będziemy oglądać w knajpach albo w domu. Podgrzewajmy się więc i znieczulajmy dobrym piwem podczas tych mistrzostw. Pluńmy gęstą śliną na masówkę, zbojkotujmy Carlsberga i pokażmy środkowy palec UEFA za bycie nudziarzami i pazerami.\nCo pić? Kusi oczywiście temat europejski. Wyborne niemieckie i czeskie piwa to u nas już standard ale sięgnąć można też po angielskie i irlandzkie tradycyjne gatunki górnej fermentacji, włoskie lagery czy rosyjskie portery bałtyckie. Jako piwo podstawowe tych mistrzostw, to kupowane na skrzynki a nie butelki, wybierzmy jednak to, które jest warzone najbliżej nas. To dobra zasada, chyba, że akurat mieszkamy pod jakimś molochem.\nI jeszcze słowo do Żyskiego:\nGdzie się podzialiście? Piąty stadion? To chyba jakiś głupi żart. Gdzie jest innowacja, gdzie jest radość? Czy naprawdę robienie piwa aż tak was boli? Jesteście żałośni.


21-40 z 674 wyników\nZakres obowiązków: przewóz rur, praca na terenie Śląska Wykształcenie: zasadnicze zawodowe Umiejętności i uprawnienia: karta kierowcy\nTrans-Krusz Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka k...\n...branży transportowej z siedzibą w Pszczynie, w związku z poszerzeniem floty samochodów ciężarowych poszukuje osób na stanowiska: Kierowca w ruchu krajowym - ruchoma podłoga Kierowca w ruchu krajowym - hakowiec Kierowca w ruchu międzynarodowym - ruchoma podłoga...\nMagazynier Kierowca B + E Placowy konserwator\n...osobę na stanowisko Magazynier/ Placowy/ Kierowca do działu wynajmu urządzeń budowlanych Zakres... ...3,5 t + przyczepa (wymagane prawo jazdy B+E możliwość zrobienia kategorii E w firmie)... ...Prawo jazdy kategorii B (wymóg zrobienia kat E do 3 miesięcy po rozpoczęciu pracy - możliwość...\nKierowca do przewozu samochodów kat. BCE\n...rozwojem firma Ganinex Gazda Group zatrudni pracownika na stanowisko kierowcy do przewozu samochodów pomiędzy punktami dealerskimi ( Gliwice, Katowice, Pszczyna) Wymagania: -prawo jazdy kategorii B + C+E - ważna karta do tachografu - aktualne badania lekarskie -...\nKierowca kat. C - logistyk\nTGS Technika Grzewcza I Sanitarna Płytki Ceramiczne Krzyszto...\n...śląskiego Wykształcenie: zasadnicze zawodowe Inne wymagania: Wymagania: umiejętność odczytu karty kierowcy, znajomość obsługi MS Office oraz 4 TRANS, min. 1 rok doświadczenia jako kierowaca kat. C, uprawnienia kierowcy do prowadzenia pojazdu, mile widziany emeryt.\n...posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami ciężarowymi z naczepą (kat. C +E ) na trasy międzynarodowe. Oferujemy: - stabilne... ...angielskiego - świadectwo kwalifikacji zawodowych - karta kierowcy Zainteresowanych prosimy o kontakt telefoniczny pod numerem:...\n...JEST MIĘDZYNARODOWĄ FIRMĄ SPECJALIZUJĄCĄ SIĘ W PRZEWOZIE MATERIAŁÓW NIEBEZPIECZNYCH W CYSTERNACH. Podejmiemy współpracę z: KIEROWCAMI kat. C+E (ADR) Miejsce pracy: Czechowice-Dziedzice, Radzionków Wymagania: Prawo jazdy kat. C+E (kod 95),...\nFabryka Papieru i Tektury "BESKIDY" Spółka Akcyjna\n...ciężarowego, dostarczanie towarów do klienta. Wykształcenie: brak lub niepełne podstawowe Kierowca samochodu ciężarowego Inne wymagania: wykształcenie nie jest istotne, prawo jazdy kat. C+E, mile widziane doświadczenie Zawód: Kierowca samochodu ciężarowego...\n...codzienna, czuła troska właścicieli o to, by wadowickie wędliny były najlepszymi produktami... ...może z dumą polecić Państwa rodzinie Kierowca Miejsce pracy: Niegoszowice (... ...poszukujemy kandydata na stanowisko Kierowcy Kat.B, którego zadania będą polegały na: dostarczaniu...\n...PRACY: 43-190 Mikołów + tereny Europy+Polskie + Rosja i Ukraina (kierowca czasem zjeżdża na veekend) PRACA W DNIACH I GODZINACH: Pn-ndz... ...samochodu na trasach międzynarodowych. Uprawnienia: Prawo jazdy kat. B. Znajomość języków obcych: j.rosyjski w stopniu podstawowym i j...\n...magazynie; dbanie o właściwy obieg dokumentów Wykształcenie: podstawowe Inne wymagania: wykształcenie podstawowe, prawo jazdy kat. B; ksiązeczka "sanepidu" lub chęć jej wyrobienia; mile widziane doświadczenie w magazynie Umiejętności i uprawnienia: prawo...\nZmiertka Bogdan Firma Produkcyjno - Handlowo - Usługowa "BAR...


» Osłona włókninowa Matodrape na sprzęt i przewody 2 -częściowa, typ C\nKod produktu: MA-134-TUTM-006\nMatodrape osłona na przewody i urządzenia medyczne na ramię C 2-częściowa 1 szt.\nRozmiar: uniwersalny na ramię C 2-częściowy, jałowy\nOsłony służą do sterylnego zabezpieczenia urządzeń medycznych na sali operacyjnej przed kurzem i brudem.\nOsłona wykonana z włókniny odporna jest na zrywanie.\nPosiada elastyczną gumkę lub troki, które umożliwiaja zamocowanie pokrowca na urządzeniu.\nOsłona przewodów Camera Cover ma za zadanie ochronę urządzeń medycznych przed uszkodzeniem, ubrudzeniem lub zamoczeniem. Dzięki sprężystości i miękkości materiału foliowego możliwa jest łatwe przesuwanie osłony w trakcie zabiegu. Stosowana jest do kamer, endoskopów, przewodów czy światłowodów.\nCena: 7,13 zł (netto: 6,60 zł )


Władze województwa i sejmiku wybrane\nopole.gosc.pl → Wiadomości z diecezji opolskiej → Władze województwa i sejmiku wybrane\nNowy przewodniczący sejmiku, Rafał Bartek, podczas pierwszej sesji sejmiku samorządowego (trzeci od prawej).\tUMWO\nMarszałkiem został ponownie Andrzej Buła (KO), a nowym przewodniczącym sejmiku - Rafał Bartek (MN).\nW inauguracyjnej sesji 21 listopada nowo wybranego sejmiku województwa opolskiego (kadencja 2018-23) wzięło udział 30 radnych wybranych w wyborach 21 października.\nPo złożeniu ślubowania radni rozpoczęli posiedzenie od wyboru władz sejmiku. Na przewodniczącego w tajnym głosowaniu wybrany został Rafał Bartek, radny sejmiku wybrany z listy mniejszości niemieckiej oraz przewodniczący Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Niemców na Śląsku Opolskim (25 głosów za, 5 wstrzymujących się).\nPotem wybierano zastępców przewodniczącego, którymi zostali: Jolanta Wilczyńska (Koalicja Obywatelska - 28 głosów za, 2 wstrzymujące się), Piotr Wach (Koalicja Obywatelska - 26 głosów za, 2 przeciw, 2 wstrzymujące się) i Dariusz Byczkowski (Prawo i Sprawiedliwość - 26 głosów za, 1 przeciw, 3 wstrzymujące się).\nNastępnie wybierano marszałka województwa. Kandydaturę Andrzeja Buły, który jest marszałkiem województwa od 2013 r., w imieniu koalicji KO-MN-PSL zgłosiła radna Brygida Kolenda-Łabuś. A. Buła został wybrany na funkcję marszałka województwa głosami 21 radnych. 3 radnych wstrzymało się od głosu, 6 było przeciw.\nMarszałek Buła zapowiedział, że expose i kierunki działań nowego zarządu zaprezentuje 18 grudnia, podczas kolejnej sesji sejmiku. Zaproponował kandydatów do zarządu: Romana Kolka (MN) na funkcję pierwszego wicemarszałka, Zbigniewa Kubalańcę (KO) na wicemarszałka oraz Szymona Ogłazę (KO) i Stanisława Rakoczego (PSL) na członków zarządu województwa.\nRadni dokonali wyboru - Roman Kolek otrzymał 20 głosów (7 przeciw, 3 wstrzymujące się), Zbigniew Kubalańca - 22 głosy (7 przeciw, 1 wstrzymujący), Szymon Ogłaza - 21 głosów (7 przeciw, 2 wstrzymujące), a Stanisław Rakoczy - 15 głosów (14 przeciw, 1 wstrzymujący).\nNowy zarząd województwa. W pierwszym rzędzie (od lewej): Roman Kolek, Andrzej Buła, Zbigniew Kubalańca.\tUMWO\ndodane 21.11.2018 18:15


Jest dobrze - znowu piję - swobodnie.eu\nW kategorii Śmiertelnie poważnie Luty 6, 2016 Filip Wolny\nDowiedziałem się, że większość autorów blogów, dzieli się ze światem swoimi przemyśleniami dotyczącymi otaczającej ich rzeczywistości Postanowiłem nie być gorszy i tym samym spłodzić cykl „Śmiertelnie poważnie”, w którym bez żartów będę rozliczał się ze światem i tym co mnie drażni.\nDlaczego świat i ludzie oczekują, że posiadam jakieś hobby? Dlaczego uważają, że coś takiego jest mi potrzebne do szczęścia?\nJest takie opowiadanie autorstwa Washingtona Irvinga zaliczane do klasyki literatury amerykańskiej. Rip Van Winkle, bo o nim mowa, przedstawia historię tytułowego Ripa, który w wyniku działań duchów zapada w sen na ponad dwadzieścia lat. Czuję się ostatnio bardzo podobnie. I nie chodzi mi wcale o odleżyny, których nabawić się można po uderzeniu w kimono na dwie dekady. Chodzi natomiast o to, że bohater opowiadania, gdy już w końcu się obudził, nie potrafił dostosować się do otaczającej go rzeczywistości, dwadzieścia lat to szmat czasu.\nŻyjemy w czasach, które uważam za paskudne, w okresie rozwoju cywilizacji, kiedy ogólnie rzecz ujmując, ludziom żyjącym w tym samym konspekcie kulturowym co ja, odbiło od nadmiaru dobrobytu. Gdyby jeszcze okazywali to w sposób zgodny z ludzką naturą- kokaina, prostytutki czy obżarstwo, to nie miałbym absolutnie nic przeciwko temu. Sęk w tym, że ludzkość postanowiła okazywać to w sposób całkowicie dla mnie idiotyczny- każdy ma hobby. Kiedy to się stało? Położyłem się do snu, wymacałem mięciutką poduszkę, przykryłem się ciepłą kołdrą i stukot pędzącego po kostce brukowej starego Volkswagena ululał mnie do snu. Gdy wyzwoliłem się z objęć Morfeusza okazało się, że muszę znaleźć sobie zajęcie. Na pytanie o hobby nie mogę przecież odpowiedzieć, że najbardziej lubię oglądać telewizję. Przecież telewizji już się dzisiaj nie ogląda. Mógłbym powiedzieć, że jestem wielbicielem nowych seriali, to by przeszło. Występuje tutaj ciekawe zjawisko, jeśli powiem, że oglądałem wszystkie odcinki „Klanu”, automatycznie zostanę zaszufladkowany jako pozbawiona osobowości meduza, która po powrocie z pracy gapi się na perypetie miłosne doktora Lubicza. Jeżeli, natomiast powiem, że oglądałem wszystkie odcinki „Baking Bread”, dowiem się o sobie, że jestem na czasie i na bieżąco śledziłem odważne widowisko telewizyjne.\nCóż zrobić- zżyłem się ze swoim brakiem hobby jak z widokiem psiej kupy na wrocławskim chodniku. Jak to zmienić? Jakie hobby będzie dobre? Zerknijmy na Facebooka, on zawsze podpowiada mi czym żyją moi znajomi. Na pierwszy rzut oka wszyscy podróżują. Zabytkowe miasta, wycieczki w góry, wyprawy na koniec świata i praktycznie każdy prowadzi bloga w którym te swoje wojaże opisuje. Coś pięknego. Tylko, że ja w zasadzie to nawet nie lubię podróżować. Lubię sobie od czasu do czasu pojechać na urlop, zobaczyć jakieś ciekawe miejsce, ale żeby zaraz podróżować? No wiecie Państwo! Bez takich wielkich słów. Poszukajmy czegoś innego.\nOglądam zdjęcia P. moją uwagę zwracają zwłaszcza te, w których stoi w obcisłych gaciach przed lustrem. Poniżej podpis, że forma się sama nie zrobi. Ma rację chłopak. Od dłuższego już czasu fascynowało mnie to, że za pomocą aplikacji chwali się swoimi wynikami. Jest to jakaś forma hobby, ciekawe zajęcie. Niestety nie dla mnie. Mam bardzo chude nogi, w zasadzie jest to dla mnie powód do kompleksów. W obcisłych gaciach wyglądałbym jak Andrzej Duda bez długopisu – całkowicie zagubiony.\nWyłączyłem medium socjopatyczne i poszedłem popłakać do pokoju. Czym mogę się zainteresować? Co sprawi, że będę wydawał się interesującym człowiekiem o szerokich horyzontach? Przecież w planach mam zmianę pracy, jak udać się mam na rozmowę kwalifikacyjną bez strachu, że padnie to pytanie:\n– Jest dobrze – znowu piję. To prawie jak sporty ekstremalne, tylko, że nie muszę robić dodatkowych badań lekarskich.\nWyjątkowo brzydzi mnie ten współczesny obyczaj robienia interesujących rzeczy. Cóż to za potrzeba sprawia, że człowiek miast siedzieć na tyłku w swojej strefie komfortu, gdzie mu bezpiecznie i piwko jest zimne, postanawia wyjść i przepraszam za określenie – zaangażować się w coś? Dlaczego nie celebrujemy pięknego nicnierobienia, kiedy tradycyjna rodzina po powrocie z pracy zalegała przed telewizorem, a odzywali się do siebie tylko wtedy, kiedy ktoś przełączył kanał wbrew woli reszty. Teraz, żeby ignorować rodzinę trzeba wyjść na squasha. Daje nam to alibi, że niby chętnie bym z wami posiedział, ale sami wiecie, rozumiecie, wpierdol na korcie sam się nie spuści. Także tego, na razie srajduchy, tatuś jest dorosły więc idzie odbijać piłkę od ściany. Drzewiej, żeby mieć spokój z rodziną i kulturalnie wypocząć, wystarczało siedzieć z gazetą i rzucać gniewne spojrzenia na domowników, tworząc dzięki temu atmosferę strachu i wpędzając dzieci w poczucie winy, które leczyć później będą na ustawieniach hellingerowskich. No, ale tatuś zaangażował się w ten sport.\nTo paskudne słowo – zaangażowanie. Zwłaszcza widoczne wśród ludzi wstępujących w dorosłość. Gdzież się podziały te dobre czasy, gdy student nie potrafił absolutnie nic, nie miał żadnych wymagań, nie licząc batonika Lion coby zabić pierwszy atak gastrofazy po trawie? Teraz młodzi ludzie angażują się w politykę, chodzą na spotkania dla młodych przedsiębiorców, czy gdzie tam jeszcze się da. Organizują śniadania biznesowe w porze, kiedy ludzi biznesu siedzą w pracy, więc chodzą tam sami studenci, którzy rozmawiają o tym jak to fajnie, że się zaangażowali w takie spotkanie. Lepiej już kupić sobie batonika Lion. Efekt ten sam. Oczywiście jedzenia batonika na gastro nie można określić uczestnictwem w ciekawym projekcie. A dzisiaj wszyscy zarządzają projektami, wszystko jest projektem.\n– Hej! Wpadniesz?\n– Nie mogę, siedzę nad ważnym projektem.\n– Ok. to nie przeszkadzam.\nSprawa załatwiona, nikt nie musi wiedzieć, że tak naprawdę robiłem kupę. Też ważny projekt.\nMam zatem taki projekt do zrobienia- nie angażować się w nic w roku pańskim 2016. Nie znajdować sobie żadnego hobby, zainteresowanym mówić, że moim prawdziwą pasją są narkotyki, niestety ze względu na trudne warunki w tym kraju, nie mogę sobie pozwolić na zbyt często poddawanie się mojej miłości. Zresztą prawda jest smutna – ja nie mam czasu na hobby, blog, próby zespołu, czytanie książek i zbieranie płyt. To mnie wszystko zabija, gdzie tu jeszcze wcisnąć hobby? Gdzie tu jeszcze czas znaleźć aby się w coś zaangażować?\nOsiem sposobów na lepsze życie.


Posiedzenie BoC zwiększa zmienność pary USDCAD | FXMAG\nPosiedzenie BoC zwiększa zmienność pary USDCAD\nDziś uwaga inwestorów ponownie przesunie się w stronę banków centralnych ze względu na zaplanowane na środę decyzje w sprawie stóp procentowych RPP i Banku Kanady.\nNa rynku krajowym konsensus rynkowy zakłada utrzymanie statusu quo w polityce monetarnej i stopy referencyjnej na poziomie 1,5%. Z tego względu, że inflacja CPI utrzymuje się na niskim poziomie, to będzie argument utwierdzający Radę w przekonaniu, że obecne podejście w kwestii poziomu kosztu pieniądza jest właściwe. Oczekuje się, że także BoC utrzyma stopy procentowe na niezmienionym poziomie, jednakże bank nie wyklucza dalszego zacieśniania polityki pieniężnej, tak aby stopy procentowe wzrosły do poziomu neutralnego i cel inflacyjny został osiągnięty. Interesujący będzie ton styczniowego komunikatu i ocena bieżących ryzyk, którym będzie towarzyszyła publikacja raportu nt. polityki monetarnej oraz konferencja prasowa z udziałem Stephena Poloza i Carolyn Wilkins. Wieczorem natomiast zostaną opublikowane notatki z grudniowego posiedzenia FOMC, na którym zdecydowano się na podwyżkę stóp procentowych, które ujawnią nastawienie na koniec 2018 roku członków tego gremium do kwestii dalszej normalizacji polityki pieniężnej. Wypowiedzi przedstawicieli Fed z początku tego roku sugerują, że amerykański bank centralny może nie spieszyć się z podjęciem decyzji o dalszym wzroście kosztu pieniądza w USA.\nGłówna para walutowa EUR/USD pozostawała wczoraj pod wpływem słabszych danych o niemieckiej produkcji przemysłowej i rozczarowujących odczytów wskaźników koniunktury w strefie euro. Indeks nastrojów gospodarczych spadł do poziomu 107,3 pkt. z 109,5 pkt. w listopadzie. Pogorszyły się także nastroje konsumentów, co stawia pod znakiem zapytania poziom konsumpcji gospodarstw domowych. Dzisiejsze dane odnośnie niemieckiego eksportu i importu w listopadzie również mogą niepokoić. Eurodolar pozostaje w szerszym zakresie wahań i ponownie zbliża się do górnego ograniczenia przedziału, które wyznacza silny opór w rejonie 1,1500/50. Najprawdopodobniej minutki FOMC nie będą stanowiły wystarczającego impulsu do tego, by trwale zmienić układ techniczny na tej parze.\nNa globalnym rynku dominują lepsze nastroje czemu sprzyjają pozytywne informacje dotyczące rozmów handlowych pomiędzy USA i Chinami. Waluta japońska odreagowuje silną aprecjację z zeszłego tygodnia. W fazie korekty spadkowej znajdują się także notowania złota. Nieco lepiej radzą sobie także takie waluty jak AUD, CAD czy NZD, silnie uzależnione od koniunktury światowej i związane z rynkiem towarowym.\nEUR/USD utrzymuje się w zakresie wahań 1,1300-1,1500, jednakże aktualnie notowania znajdują się tuż poniżej górnego ograniczenia. Co prawda, kurs znalazł się ponownie powyżej 100-okresowej średniej EMA w skali dziennej, jednakże jak pokazały ostatnie tygodnie nie był w stanie trwale utrzymać się powyżej tego poziomu. W związku z powyższym okolice 1,1480-1,1500 mogą sprzyjać ponownie aktywności ze strony podażowej. Dopiero przełamanie okolic 1,1500/50 mogłoby trwale zmienić techniczny układ i stanowić impuls do powrotu na wyższe poziomy cenowe.\nDziś na USD/CAD możemy obserwować większą zmienność w związku z posiedzeniem BoC oraz konferencją prasową Poloza. Notowaniom udało się zejść poniżej 100-okresowej średniej EMA w skali dziennej i obecnie wspierają się na geometrycznym poziomie wynikającym z 50% zniesienia całości fali wzrostowej z poziomu 1,2780. Przełamanie okolic 1,3220 może przyczynić się do pogłębienia spadków w rejon 1,3150. Najbliższy opór wyznacza wspomniana 100-okresowa średnia w rejonie 1,3275.


Prace nad silnikiem graficznym Source 2 trwają co najmniej od 2010 roku | GRYOnline.pl\nWiadomość sprzęt i soft 26 lutego 2013, 09:39\nO tym, że Valve pracuje nad silnikiem Source 2 wiemy od kilku miesięcy, gdy Gabe Newell, szef firmy, wyjawił informacje na jego temat podczas spotkania z fanami. Teraz otrzymaliśmy niejako kolejne potwierdzenie tego faktu, gdyż na serwisie LinkedIn na profilu Toma Leonarda, pracownika „Zaworu”, pojawił się opis stanowiska starszego dewelopera przy tworzeniu drugiej generacji popularnej technologii.\nSource 2 – nowa generacja popularnej technologii.\nZ jego profilu możemy jeszcze wyczytać, że silnik graficzny tworzony jest już przynajmniej od listopada 2010 roku, kiedy to Tom został zaangażowany do pracy nad Source 2. Oczywiście nie jest to żaden wyznacznik i zapewne przy silniku dłubano już wcześniej. Rzuca to jednak nowe światło na wypowiedź Newella, który w maju 2011 roku mówił, że Valve nie ma zamiaru bawić się w nową generację, bo z obecnej można jeszcze wiele wycisnąć. Widocznie jednak zmieniono zdanie. W chwili obecnej nie dysponujemy większą ilością informacji, ale śmiało można zakładać, że Valve zbroi się na nową generację konsol.\nSource ukazał się w 2004 roku wraz z grą Counter-Strike: Source. Technologia była projektowana z myślą o strzelankach, jednak w późniejszych latach znajdowała zastosowanie także w innych gatunkach. Popularnymi grami opartymi na tym silniku są chociażby obie części Left 4 Dead, Half-Life 2 czy też Portal 2.\nOficjalna strona silnika Source\nsprzęt i softValve Software Source Engine Source 2 PC


Urologia / Nefrologia – Trójmiejska Klinika Weterynaryjna 24h\nTrójmiejska Klinika Weterynaryjna 24h > Usługi > Urologia / Nefrologia\nNefrologia i urologia są to dziedziny, które dotyczą chorób układu moczowego. W TKW zajmujemy się diagnostyką pacjentów nefrologicznych i urologicznych, używając do tego specjalistycznego sprzętu i wykorzystując wszelakie metody badań laboratoryjnych, obrazowych, endoskopowych.\nBadania zwierząt – nefrologiczne i urologiczne\nWykonujemy badania laboratoryjne: badania krwi (morfologia, biochemia, gazometria, badania genetyczne, SDMA), badania moczu (osad moczu, cytologia, testy paskowe, oznaczanie wartości białko/kreatynina, posiewy bakteriologiczne i mykologiczne moczu, elektroforeza białek).\nPróbki moczu pobieramy za pomocą cystocentezy czyli punkcji pęcherza moczowego pod kontrolą USG. Jest to najbardziej wartościowa metoda pobrania moczu do badań i wbrew pozorom mało inwazyjna dla naszych pacjentów.\nWykonujemy badania ultrasonograficzne z użyciem technik dopplerowskich oraz diagnostykę rentgenowską. Posługujemy się badaniami kontrastowymi układu moczowego czyli tzw. urografią zstępującą oraz wstępującą. Są to metody badań, które pozwalają zdiagnozować między innymi choroby wrodzone układu moczowego, urazy, choroby nowotworowe, nieprawidłowości anatomiczne.\nU pacjentów nefrologicznych podczas specjalistycznych konsultacji, ale również u pacjentów hospitalizowanych obligatoryjnie wykonujemy pomiary ciśnienia za pomocą techniki dopplerowskiej i oscylometrycznej.\nDiagnostyka i leczenie pacjentów urologicznych i nefrologicznych\nPrzewlekłe choroby nerek, ostra niewydolność nerek, kłębuszkowe i odmiedniczkowe zapalenie nerek oraz inne nefropatie\nChoroby pęcherza moczowego, w tym Idiopatyczne zapalenie pęcherza moczowego u kotów.\nPokastracyjne nietrzymanie moczu.\nZaburzenia funkcji oddawania moczu (atonia pęcherza moczowego, pęcherz spastyczny, dyssynergia zwieraczowo- wypieraczowa).\nKamice nerkowe, moczowodowe i pęcherza moczowego.\nWady wrodzone, takie jak dysplazja nerek\nchoroby przekazywane genetycznie i związane z rasą; między innymi: amyloidoza nerek, wielotorbielowatość nerek\nNiedrożności cewki moczowej lub moczowodów.\nPonadto przeprowadzamy operacyjne metody leczenia schorzeń układu moczowego, dla przykładu: ektopii moczowodów, usunięcia kamieni moczowych z pęcherza i cewki moczowej, zakładamy bypassy moczowodowe (tzn SUB- subcutaneous-ureteral-bypass), wykonujemy nefrektomie (usunięcie nerki z powodu np. zaawansowanego wodonercza/ nowotworu nerki).\nLekarz weterynarii - nefrolog / urolog\nAbsolwentka kierunku weterynaria na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu. Równocześnie ukończyła z tytułem inżyniera studia na kierunku zootechnika.


Uniwersytet Medyczny w Lublinie / Uczelnia / Informacje / Aktualności / Ocena parametryczna jednostek: zadania dla pracowników naukowych\nw związku z ewaluacją działalności naukowej zaplanowaną na 2022 rok przypominamy o konieczności integracji własnego profilu ORCID (Open Researcher and Contributor ID) z kontem w systemie Polska Bibliografia Naukowa oraz ze Zintegrowanym Systemem Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on.\nDziałanie to przyczyni się do usprawnienia przepływu danych, pozwoli jednoznacznie zidentyfikować danego autora w bazach Ministerstwa Edukacji i Nauki oraz zapewni w przyszłości szybkie pobieranie informacji o jego publikacjach.\nDo rejestracji indywidualnego konta w systemie Polskiej Bibliografii Naukowej (PBN), a następnie powiązania go ze swoim profilem ORCID i ze Zintegrowanym Systemem Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on zobowiązani są pracownicy Uniwersytetu Medycznego w Lublinie zatrudnieni na stanowiskach badawczych, badawczo-dydaktycznych, prowadzący działalność naukową oraz doktoranci ze Szkoły Doktorskiej.\nW październiku 2020 roku JM Rektor prof. dr hab. Wojciech Załuska wydał w tej sprawie Zarządzenie nr 162/2020.\nBiblioteka Główna UM udostępniła na swojej stronie internetowej instrukcję, która krok po kroku przeprowadzi Państwa przez proces rejestracji i integracji kont, a w razie potrzeby udziela pomocy pod nr tel. 81 448 58 18.\nDla procesu ewaluacji jakości działalności naukowej niezbędne jest również oświadczenie pracownika upoważniające Uczelnię do wykazania jego osiągnięć naukowych.\nOświadczenie, o którym mowa, stanowi załącznik nr 5 do Zarządzenia Rektora nr 24/2021 ws. organizacji i zasad przygotowania danych na potrzeby ewaluacji działalności naukowej 2017-2021.\nBiblioteka Główna UM rozsyła prośby o uzupełnienie i podpisanie oświadczeń do prac opublikowanych od roku 2017 i bieżących. Wypełnione i podpisane dokumenty należy składać do sekretariatu Biblioteki lub przesłać skan na jeden z adresów mailowych: info@bg.umlub.pl lub orcid@bg.umlub.pl.\nInstrukcja rejestracji i integracji kont


Naród Wybrany - definicja, historia, w Biblii. Jakie zadania otrzymał od Boga?\nIdea narodu żydowskiego jako „narodu wybranego” przez Boga wywodzi się z Tory:\nGdyż ty jesteś świętym ludem Pana, Boga twego. Ciebie wybrał Pan, Bóg twój, spośród wszystkich ludów na ziemi, abyś był jego wyłączną własnością. (Dewarim 7, 6)\n„Wybranie” Izraelitów nie oznacza, że Żydzi stoją wyżej niż inne narody. Wiąże się natomiast z pewnego rodzaju misją, którą jest zaprezentowanie innym ludom idei Jednego, Jedynego Boga; Boga, który wymaga od człowieka moralnego postępowania. Tora za pośrednictwem Żydów miała bowiem trafić do wszystkich ludzi na całej ziemi.\nWybranie narodu żydowskiego jest rezultatem niezbadanej woli Boga, a nie jego szczególnych zasług czy potęgi:\nNie dlatego Bóg zapragnął was i wybrał, bo jesteście liczniejsi niż wszystkie [inne] ludy – [przeciwnie], jesteście ze wszystkich ludów najmniejsi. (Dewarim 7, 6)\nJeden z midraszów opowiada, że Bóg oferował Torę innym ludom, ale żaden z nich nie chciał jej przyjąć ze względu na konieczność przestrzegania wielu przykazań. Wówczas Jahwe miał przekazać ją Żydom:\nŚwięty Jedyny (niech będzie błogosławiony) odwrócił nad nimi górę Synaj jak ogromne naczynie i rzekł: „Jeżeli przyjmiecie Torę, to dobrze, ale jeśli nie – to\nRabi Mosze ben Majmon (1135-1204), zwany powszechnie Majomnidesem, uznawany jest za najwybitniejszego przedstawiciela judaizmu czasów średniowiecza. W latach 70-tych XII w. podczas pobytu w Egipcie stworzył kodeks Miszna Tora (Druga Tora), systematyzujący prawo żydowskie. Więcej »\nMenora jest siedmioramiennym świecznikiem rytualnym używanym przez wyznawców judaizmu i równocześnie jest jednym z najstarszych symboli narodu żydowskiego. Więcej »\nSzabat (szabas) jest siódmym i najważniejszym dniem tygodnia dla wyznawców judaizmu; jednym z najstarszych i najtrwalszych świąt w tradycji żydowskiej. Upamiętnia dzień, w którym Stwórca odpoczął po stworzeniu świata. Ma również przypominać Żydom wyzwolenie z niewoli... Więcej »\njudaizm ortodoksyjny, reformowany, konserwatywny, rekonstrukcjonizm Więcej »\nSyjonizmem nazywa się ruch polityczno-społeczny, powstały w XIX w., którego celem było doprowadzenie do odrodzenia narodowego Żydów i utworzenia państwa żydowskiego w Palestynie. Był on odpowiedzią na nastroje antysemickie w Europie oraz niepowodzenia asymilacji. Więcej »


Ceny mieszkań Katowice Złota 17 · SonarHome\nCena mieszkania: Złota 17\nŚrednie ceny sprzedaży mieszkań dla Złota 17, Dąb, Katowice:\nPrzykładowe wyceny mieszkań pod adresem Złota 17, w oparciu o aktualne ceny ofertowe.\nDo przygotowania powyższej wyceny wykorzystaliśmy 20 ofert w promieniu 10157m.\n283 036 zł\nDo przygotowania powyższej wyceny wykorzystaliśmy 20 ofert w promieniu 5973m.\nPod adresem Złota 17 znajduje się budynek wielorodzinny.\nChcesz sprzedać mieszkanie w Katowicach pod adresem Złota 17?


Czy wyprowadzka z miejsca zamieszkania pozwoli pracownikowi uniknąć procesu? - Kadry - rp.pl\nAktualizacja: 18.05.2017, 06:40\nCzy wyprowadzka z miejsca zamieszkania pozwoli pracownikowi uniknąć procesu?\nJeśli pracodawca nie zna adresu pozwanego pracownika, może wnioskować do sądu o wyznaczenie dla niego kuratora. Sąd nie zrobi tego z urzędu.\n- Pracodawca chce pozwać pracownika o odszkodowanie z tytułu naruszenia zakazu konkurencji. Wcześniej wysłał mu jednak wezwanie do zapłaty, które wróciło z adnotacją, że pracownik wyprowadził się, a jego adres jest nieznany. Firma nie ma żadnych możliwości ustalenia aktualnego adresu. Czy dzięki wyprowadzce pozwany może uniknąć procesu?\nNie. Aby zapobiec takim sytuacjom, wprowadzono instytucję kuratora dla osób nieznanych z miejsca pobytu. Okolicznością uzasadniającą ustanowienie kuratora dla osoby nieobecnej jest to, aby miejsce jej pobytu było nieznane.\nKurator dla nieznanego z miejsca pobytu w sprawie z zakresu prawa pracy może zostać ustanowiony wyłącznie na wniosek. Nawet pracownik składający pozew przeciwko nieobecnemu pracodawcy nie może liczyć na to, iż sąd dokona tej czynności z urzędu.\nTaki wniosek można złożyć już w pozwie, jeśli – tak jak w omawianym przypadku – powód przed wniesieniem pozwu dowiedział się, że miejsce pobytu pozwanego nie jest znane.\nZ praktyki sądowej wiadomo, iż informacja o nieobecności przeciwnika procesowego pojawia się z reguły po próbie doręczenia przez sąd korespondencji pozwanemu. Nieodebrany pozew z wezwaniem na rozprawę lub nakaz zapłaty zwracany jest ze stosowną adnotacją przez pocztę. Powód zostaje wówczas wezwany przez sąd do podania prawidłowego adresu pozwanego pod rygorem zawieszenia postępowania. Jeśli uda mu się samodzielnie ustalić nowy adres, powinien go bezzwłocznie wskazać sądowi. W innym przypadku przed zawieszeniem postępowania ratuje go tylko wniosek o ustanowienie kuratora dla pozwanego.\nWnioskodawca musi udowodnić fakt nieznajomości adresu pobytu pozwanego, ponieważ samo niepodejmowanie przez niego korespondencji nie pozwala jeszcze sądowi ustanowić kuratora.\nDowód na brak informacji\nUprawdopodobnienie tego, że miejsce pobytu pozwanego jest nieznane, następuje najczęściej w oparciu o dokumenty świadczące o nieprzebywaniu osoby, której ma być doręczona korespondencja sądowa, pod ostatnim znanym adresem. Należy wówczas przedstawić pisma kierowane do przeciwnika zwrócone przez pocztę z powodu wyprowadzki adresata, informacje z centralnego biura adresowego lub z właściwego wydziału ewidencji ludności. Nie można uznawać za uprawdopodobnienie samego twierdzenia strony, że nie zna aktualnego miejsca zamieszkania (pobytu) strony przeciwnej.\nSąd Najwyższy już w wyroku z 30 czerwca 1997 r. (II CKU 71/97, Prok.i Pr.-wkł. 1997/12/ 38) wyraził pogląd, iż wobec praktycznie nieograniczonej możliwości korzystania z wyjazdów i okresowych pobytów za granicą należy – odpowiednio – zaostrzyć kryteria oceny, czy doszło do uprawdopodobnienia potrzeby ustanowienia kuratora. SN stwierdził, że w miarę potrzeby należałoby nawet przesłuchać na tę okoliczność w trybie art. 299 kodeksu postępowania cywilnego przeciwnika strony, dla której ma być ustanowiony kurator, domowników, sąsiadów, właściciela lub administratora domu. Za niewystarczające uznaje się nawet zwrócenie się do posterunku Policji o informacje na temat pobytu w miejscu zamieszkania osoby, dla której ma być ustanowiony kurator.\nFirma pozywająca pracownika ma ograniczone możliwości ustalenia miejsca pobytu. Powinna przekazać wszystkie dostępne informacje sądowi, który może przeprowadzić dalsze dochodzenie.\nZarządzenie przewodniczącego sądu o ustanowieniu kuratora ogłasza się publicznie w budynku sądowym oraz w urzędzie gminy (miasta). Ogłoszenie jest warunkiem prawidłowości ustanowienia kuratora i tym samym skuteczności doręczania kuratorowi pism sądowych. Celem ogłoszenia jest rozpowszechnienie wiadomości o toczącym się postępowaniu i ustanowieniu kuratora, i to w takim stopniu, aby wiadomość ta mogła dotrzeć bezpośrednio lub pośrednio do strony, której miejsce pobytu nie jest znane.\nW sprawach większej wagi, po uznaniu tego za potrzebne, fakt ustanowienia kuratora ogłasza się także w prasie. W takim przypadku składający wniosek o ustanowienie kuratora musi pokryć dodatkowo koszt ogłoszenia prasowego. Ogłoszeń nie dokonuje się w przypadku zmiany osoby kuratora.\nPo wyznaczeniu kuratora sąd doręcza mu wszelkie pisma przeznaczone dla strony. Ich odbiór jest tylko początkiem obowiązków kuratora. Jak słusznie zauważył Sąd Najwyższy w postanowieniu z 14 kwietnia 2016 r. (IV CSK 412/15) ustanowienie kuratora absentis wywołuje ten skutek, że zainteresowany nieobecny ma prawo oczekiwać podejmowania przez niego działań w postępowaniu. Obejmują one:\n- zajmowanie stanowiska co do żądań przeciwnika,\n- składanie wniosków i oświadczeń,\n- uczestniczenie w rozprawach, podczas których przeprowadzane są dowody i roztrząsane ich wyniki, a także\n- podejmowanie innych właściwych ze względu na stan sprawy działań, w tym wnoszenie w razie potrzeby środków odwoławczych.\nZ istoty celu ustanowienia kuratora procesowego wynika, że nie jest on wyznaczony tylko dla doręczenia pism sądowych. Ma podejmować za nieobecnego czynności niezbędne dla obrony jego praw w całym postępowaniu. To zaś, jak wypełnia on swe obowiązki, wpływa na ocenę, czy prawa strony były należycie chronione.\nJednym z głównych zadań kuratora jest ponadto dążenie do ustalenia miejsca pobytu strony. Kurator nie jest natomiast uprawniony do podejmowania decyzji o dysponowaniu przedmiotem procesu. Nie ma zatem prawa uznać powództwa w imieniu reprezentowanego (por. np. postanowienie SN z 2 sierpnia 2007 r.; V CSK 155/07). Niedopuszczalne jest także zawarcie ugody przez kuratora ustanowionego dla strony, której miejsce pobytu nie jest znane (wyrok SN z 17 października 2007 r., II CSK 261/07, OSNC-ZD 2008/3/84). Sąd Najwyższy stwierdził ponadto, iż nie można przyjąć, że uczestnik ma zapewnioną należytą ochronę swych praw w sytuacji zupełnej bierności ustanowionego kuratora, tj. jego nieobecności na wszystkich rozprawach i nie przedstawieniu żadnego stanowiska czy wniosku na piśmie. Tolerowanie przez sąd takiego stanu stanowi rażące naruszenie art. 143 k.p.c. Jeżeli kurator nie podjął żadnych czynności procesowych za nieobecnego, to takie zaniechanie odpowiada podstawie wznowienia postępowania dotyczącej pozbawienia strony możności działania.\nNIEOBECOŚĆ WYŁĄCZA PEŁNOMOCNIKA\nPracodawca pozwał pracownika o zapłatę odszkodowania. Po doręczeniu pozwu na adres domowy pracownika, jego żona skierowała pismo do sądu. Wskazała, że mąż wyjechał kilka miesięcy temu za granicę i nieznane jest miejsce jego pobytu. Oboje są jednak biedni i dlatego wnosi, aby sąd ustanowił dla męża adwokata z urzędu. Pracodawca złożył natomiast wniosek o ustanowienie kuratora. Sąd nie może uwzględnić wniosku żony o pełnomocnika z urzędu, a gdyby to zrobił, postępowanie byłoby nieważne. W sprawie, w której uprawdopodobniono, że miejsce pobytu pozwanego nie jest znane i złożono wniosek o ustanowienie kuratora, nie jest możliwe ustanowienie z urzędu pełnomocnika dla pozwanego. W tym wypadku sąd nie ma wyboru pomiędzy różnymi instytucjami kodeksowymi. Aby kontynuować postępowanie, sąd może jedynie ustanowić takiemu pozwanemu kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu (por. wyrok SA Białystok z 21 sierpnia 2015 r., I ACa 343/15). Kuratorem dla nieznanego z miejsca pobytu pracownika może natomiast zostać albo jego żona albo adwokat lub radca prawny.\nWyrok bez znaczenia\nSkutki rozpoznania sprawy bez ustanowienia – mimo wniosku powoda oraz istnienia przesłanek przewidzianych w art. 143 i 144 k.p.c. – kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego są niekorzystne także dla powoda, nawet jeśli wygrał sprawę. Takie uchybienie powoduje bowiem pozbawienie pozwanego możliwości obrony swych praw, co jest przyczyną nieważności postępowania (por. wyrok SN z 16 grudnia 1994 r., I PRN 33/94, OSNP 1995/9/109).\nNieważne postępowanie prowadzi natomiast do uchylenia wyroku, jeśli zostanie zaskarżony apelacją. Gdy wyrok się uprawomocni, pozwany będzie mógł żądać wznowienia postępowania. Nieważność postępowania występuje również wtedy, gdy sąd ustanowi kuratora dla osoby nieżyjącej, np. nie mając informacji o tym fakcie bądź będąc wprowadzonym w błąd przez powoda (por. postanowienie SN z 22 października 1997 r., II CKU 87/97).\nZATAJENIE PRAWDZIWEGO ADRESU\nPracownik zataił przed sądem prawdziwe miejsce zamieszkania byłego pracodawcy, który nie prowadzi już działalności gospodarczej. Proces został przeprowadzony z udziałem kuratora. Takie postępowanie jest nieważne. Nieważność postępowania wystąpi wtedy, gdy kurator został ustanowiony bez uprawdopodobnienia, że miejsce pobytu danej osoby jest nieznane, bądź dla osoby, której miejsce pobytu jest znane (por. postanowienie SN z 18 listopada 1982 r., I CR 389/82).\nWażne! Strona zmieniając miejsce pobytu w toku procesu ma obowiązek zawiadomić o tym sąd, co wynika z art. 136 § 1 k.p.c. Konsekwencją braku wypełnienia tego obowiązku jest pozostawienie pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (art. 136 § 2 k.p.c.). W takiej sytuacji, nawet gdyby nowy adres strony okazał się nieznany, nie ma podstaw do ustanawiania kuratora procesowego. ?\nWażna data podjęcia czynności\nWarto odnotować trafny pogląd Sądu Najwyższego, że ustanawiając kuratora dla osób nieznanych z miejsca pobytu sąd z reguły nie może mieć absolutnej pewności, czy osoby te jeszcze żyją. Ta niepewność nie podważa jednak podstawy powołania takiego kuratora, pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w art. 144 k.p.c. Jeżeli w toku procesu okaże się, że osoba nieznana z miejsca pobytu nie żyje, należy przyjąć, że czynności dokonane przez kuratora przed tą chwilą (czyli śmiercią osoby reprezentowanej) w zasadzie są skuteczne. Przyjęcie odmiennego kierunku wykładni prowadziłoby do podważenia sensu instytucji kuratora absentis. Jednocześnie w przypadku powzięcia informacji o śmierci osoby nieznanej z miejsca pobytu w toku postępowania, kontynuacja postępowania z udziałem kuratora absentis jest niedopuszczalna. Takie ustalenie wyłącza bowiem rację bytu i możność dalszego działania kuratora oraz przesądza o niedopuszczalności czynności dokonywanych przez niego na rzecz takiej osoby (por. postanowienie SN z 21 października 2015 r.).\nCzłonek rodziny lub osoba obca\nKuratorem można ustanowić osobę bliską dla strony albo obeznaną ze stanem jej sprawy. Na kuratora dla nieobecnego w miejscu pobytu pracownika można zatem wyznaczyć jego krewnych lub małżonka. Sąd może zwrócić się także o wskazanie osoby kuratora do odpowiednich organów. W praktyce przy braku chętnych wśród krewnych kuratorem ustanawia się zwykle pracownika sądu, adwokata lub radcę prawnego.\nKiedy urząd sam wyznaczy kuratora dla osoby nieobecnej\nSąd: adwokat nie dostanie 100 zł za godzinę


Łużyckie puree z wołowiną (Lausitzer Brühmauke) - Nasze Sudety\nDzisiaj: 287Wszystkich: 2743071\nŁużyckie puree z wołowiną (Lausitzer Brühmauke)\nSudeckie ABC » Kuchnia sudecka, dolnośląska » Łużyckie puree z wołowiną (Lausitzer Brühmauke)\nTypowa dla Górnych Łużyc potrawa – prosta w przygotowaniu, a jednocześnie bardzo pożywna i rozgrzewająca. W zależności od upodobań, można do niej podać białą, podsmażoną kiełbasę oraz dobre piwo (szczególnie polecamy Landskron Bier produkowane w regionalnym browarze w Görlitz).\npęczek włoszczyzny (2 marchewki, pietruszka, kawałek selera, pora i cebula)\nWołowinę kroimy w kostkę i razem z włoszczyzną, zielem angielskim i liśćmi laurowymi gotujemy bulion, który do smaku przyprawiamy solą i odrobiną pieprzu. Ziemniaki kroimy na równe kawałki i do ugotowanych i odcedzonych dodajemy majeranek, odrobinę bulionu. Rozgniatamy je na puree.\nPorcję ziemniaczanego puree nakładamy na środek głębokiego talerza, robimy w środku wgłębienie, do którego wkładamy kawałki wołowiny, a wokół ziemniaków wlewamy chochlę gorącego bulionu. Danie można udekorować np. marchewką z bulionu, czy świeżą pietruszką.\nBiałą, surową kiełbasę podajemy na osobnym talerzu. Najlepiej ugotować ją w bulionie, a następnie podsmażyć z dwóch stron na patelni – jest wtedy krucha, wygląda znakomicie i tak samo smakuje. Smacznego!\nOpracowanie i przygotowanie: Waldemar Brygier – naszesudety.pl


Zalety sadzenia bylin w rabatach kwiatowych - A2 Multimedia\nOpublikowano 22 sierpnia 2017 21 sierpnia 2017 [data] przez Janina Zorta\nByliny to rośliny, które nie mają szczególnych wymagań. Często są to rośliny ozdobne, które idealnie sprawdzają się jako dekoracja ogrodu. Dużą zaletą bylin jest to, że będą one zdobić ogród nawet przez wiele lat. Są też dość odporne na przemarzanie zimą.\nPrzygotowanie podłoża w ogrodzie pod sadzenie bylin\nOferta bylin jest duża, więc każdy kto planuje swój ogród, może mieć problem z wyborem odpowiednich roślin. Na pewno w ogrodzie przyda się rabata kwiatowa stworzona właśnie z bylin. Najlepiej stworzyć rabatę kwiatową w jednej tonacji kolorów. Kwiaty bylin są różnokolorowe, więc jest w czym wybierać. Decydując się na stworzenie rabaty kwiatowej, trzeba pamiętać o tym, by wszystkie rośliny były dobrze widoczne. Zdarza się, że rabaty widoczne są tylko z jednej strony. W tej sytuacji należy posadzić najwyższe rośliny jak najdalej w rabacie kwiatowej, a niższe rośliny posadzić z przodu, by były zauważalne. Najlepiej postawić na byliny – zakup hurtowy, bo dzięki temu można zapłacić mniej za naprawdę dużo różnych roślin. Jeśli rabata kwiatowa służy do obchodzenia wokół niej, to najwyższe rośliny muszą znaleźć się w środku takiej rabaty (tylko wtedy będzie ona wyglądać ładnie). Wybierając byliny, trzeba dobierać je odpowiednio do warunków siedliskowych, w których będą się znajdować. Warto wspomnieć, że większość bylin lubi miejsca nasłonecznione, a do tego wilgotne. Są też takie byliny, które idealnie rosną w cieniu drzew i krzewów. Można też znaleźć byliny, które będą rosły dobrze na terenie piaszczystym.\nOgromną zaletą bylin jest to, że można je sadzić praktycznie przez cały sezon. Jeśli decydujemy się na przesadzenie bylin z jednego miejsca w inne, to najlepiej zabrać się za to wiosną lub jesienią. Podłoże dla bylin powinno być przekopane, odchwaszczone, nawożone i zagrabione. Czeka się 3 tygodnie, by gleba osiadła i potem można już sadzić byliny.


Lancia Ypsilon S MOMODESIGN | Autofederacja – Radość bycia kierowcą. – AF.pl\nJesteś w: Af Portal / Aktualności / Premiery rynkowe / Lancia Ypsilon S MOMODESIGN\nW salonach Lancia pojawiła się nowa Ypsilon S MOMODESIGN o stylowym charakterze Fashion CityCar.\nZdecydowana w formie, o wyszukanych liniach, seria specjalna Ypsilon została stworzona do miasta, łącząc włoski szyk z wrodzonym, sportowym charakterem.\nHistoria Lancii Ypsilon S MOMODESIGN sięga 2005 roku, kiedy to dwie słynne włoskie marki nawiązały współpracę. I tak powstała nowa, dynamiczna, wyróżniająca się Ypsilon S MOMODESIGN, która jest propozycją Lancii skierowaną głównie do młodych i dojrzałych mężczyzn. Wygląd wersji specjalnej został uzyskany za pomocą dwutonowych kompozycji kolorystycznych i sportowej indywidualizacji pojazdu. Właściciel może spersonalizować swoje auto, wybierając nasycony mono-kolor (czerwień Argilla Red, czerń Vulcano Black lub biel Neve White) lub jeden z pięciu wariantów dwubarwnych, których wspólną cechą jest Matt Black. Surową, matową czerń dachu, klapy bagażnika i osłony bocznych lusterek można skontrastować z błyszczącymi lakierami Neve White, Vulcano Black, Argilla Red, Pietra Grey czy też nowym Zaffiro Blue. S MOMODESIGN spośród pozostałych wersji Ypsilon wyróżnia nowy kształt sportowego zderzaka z efektem podwójnej rury wydechowej, klamki drzwi w kolorze karoserii, stonowana aplikacja MOMODESIGN na słupkach odśrodkowych oraz 15-calowe felgi Black Diamonds, wykonane ze stopów lekkich, o oryginalnym wzornictwie, lakierowane na czarno, również ozdobione logo MOMODESIGN (felgi 16-calowe w matowej czerni dostępne są w opcji wyposażenia).\nDo wyposażenia standardowego należą m.in. system Blue&Me sterowany przyciskami umieszczonymi na kierownicy, klimatyzację manualną, zdalne sterowanie zamka centralnego, regulowaną w pionie kolumnę kierownicy, elektrycznie sterowane szyby drzwi przednich, elektrycznie sterowane lusterka zewnętrzne, a także tylną kanapę dzieloną 50/50 i radioodtwarzacz CD/MP3. O bezpieczeństwo kierowcy i pasażerów dbają systemy przeciwblokowania kół ABS z elektronicznym rozdziałem siły hamowania EBD, czołowe i boczne poduszki powietrzne oraz zaczepy mocowania fotelików dziecięcych Isofix.


Fleur Isabelle Delacour - Aktualno¶ci - Harry-Potter.net.pl - Magiczny ¦wiat Harry'ego Pottera\nKamieñ Filozoficzny (61950)\nDraco Malfoy - 7 lat... (42837)\n[Z][+18] Zemsta 1/6 (32263)\n[Z][+18] Zemsta 3/6 (16204)\n[P]Parker Roy ostatnio widziano 15.01.2021 o godzinie 19:53 w Kuchnia\nAlex Black ostatnio widziano 15.01.2021 o godzinie 19:48 w Kuchnia\nArtyku³y » Archiwum » Fleur Isabelle Delacour\n'D³ugie, srebrnoblond w³osy sp³ywa³y jej prawie do pasa. Mia³a du¿e, ciemnoniebieskie oczy i bardzo bia³e, równe zêby.' - 'Harry Potter i Czara Ognia'\nPochodzenie: Fleur by³a w czê¶ci wil± (po babci).\nZawodniczka Turnieju Trójmagicznego, reprezentantka francuskiej szko³y Beauxbatons.\nPocz±tkowo Fleur by³a przedstawiana jako osoba nieco wynios³a i lekcewa¿±co nastawiona w stosunku do swojego otoczenia. Na Balu Bo¿onarodzeniowym jej partnerem by³ Roger Davies z Ravenclawu. Fleur niepochlebnie wypowiada³a siê o Hogwarcie, krytykuj±c wszystko - od jedzenia po bo¿onarodzeniowe dekoracje. Nieustannie porównywa³a Szko³ê Magii i Czarodziejstwa do, jak mog³oby siê wydawaæ - nieskazitelnego i doskona³ego Beauxbatons, szko³y, do której uczêszcza³a. Na domiar z³ego, wypowiada³a swe niepochlebne opinie na g³os, tak, aby wszyscy mogli j± us³yszeæ. Kiedy spotykamy siê z ni± ponownie dwa lata pó¼niej, nadal jest nastawiona do¶æ krytycznie, widaæ jednak pocz±tki zachodz±cych w niej zmian.\nZarówno ch³opcy, jak i doro¶li mê¿czy¼ni uwa¿ali Fleur za bardzo atrakcyjn± dziewczynê, ale osobniczki p³ci ¿eñskiej - zw³aszcza Hermiona Granger oraz Ginny Weasley, by³y do niej do¶æ wrogo nastawione i zachowywa³y ostro¿no¶æ w kontaktach z Fleur, czêsto obgaduj±c j± za plecami. Fleur by³a ¶wiadoma swej nieziemskiej urody i wykorzystywa³a j± do dzier¿enia w³adzy nad mê¿czyznami. Stanowi³o to niezaprzeczalne efekty uboczne bycia w jednej czwartej wil±. Ró¿d¿ka dziewczyny zawiera³a w³os z g³owy jej babki.\nFleur mia³a m³odsz± siostrê, Gabrielle, któr± Harry uwolni³ podczas drugiego zadania w Turnieju Trójmagicznym.\nLatem 1995 roku, Fleur podjê³a pracê w Banku Gringotta w Londynie, chc±c w ten sposób udoskonaliæ swój angielski. Zaczê³a siê spotykaæ z Billem Weasleyem na oko³o rok przed tym, jak siê zarêczyli.\nKiedy latem 1996 roku Harry przyjecha³ na wakacje do Weasleyów, Fleur akurat przebywa³a w Norze, chc±c lepiej zapoznaæ siê z przysz³ymi te¶ciami. Jej wizyta wzbudzi³a mieszane uczucia: Ron wci±¿ chodzi³ oniemia³y urod± panny Delacour, staraj±c siê dogodziæ jej we wszystkim, za¶ Molly i Ginny odczuwa³y w stosunku do niej jawn± niechêæ. Niemniej jednak, miesi±ce pó¼niej, kiedy Bill zosta³ okaleczony i na sta³e oszpecony przez wilko³aka Fenrira Greybacka, Fleur zaskoczy³a wszystkich, mówi±c, ¿e nie obchodzi jej jego wygl±d - sama wygl±da tak dobrze, ¿e urody starczy na dwoje. Ich wesele odby³o siê 1 sierpnia 1997 roku; tego samego dnia, w którym Ministerstwo Magii zosta³o zdobyte przez ¦miercio¿erców.\nBill i Fleur zamieszkali w po³o¿onym nad morzem domu, który nazwali Muszelk±. W czasach panowania Lorda Voldemorta ukrywali w nim ofiary ¦miercio¿erców i ludzi przed nimi uciekaj±cych.\nFleur i jej m±¿ dzielnie walczyli w czasie trwania Bitwy o Hogwart. Wiadomo, ¿e pó¼niej mieli troje dzieci: Victoire, Dominique i Louis.\n- The Harry Potter Lexicon\nNapisane przez LadyofLake dnia 11.02.2010 13:27 · 12 komentarze · 2968 czytañ ·\nOlbrzym\tdnia 30.04.2010 19:04\nHmmm ahh ta Fleur... Chcia³bym zobaczyæ j± w wyobra¼ni pani Rowling. Prawdê mówi±c, nie odpowiada mi aktorka, która gra ow± cudown± postaæ. Czytaj±c artyku³ brakowa³o mi tylko wzmianki o tym jak w IV tomie HP by³o napisane jak Fleur popatrzy³a na Billa i od razu siê jej spodoba³ . ¦wietny artyku³ - wszystko o Fleur.\nBill to szczê¶ciarz..... <3\nCho707\tdnia 07.05.2010 17:45\nNawet lubiê tê postaæ. Szczególnie, ¿e kocha³a Billa bez wzglêdu na jego blizny.\nDobry artyku³, chyba wszystko napisane.\nPrawie Bezg³owy Nick\tdnia 10.05.2010 20:33\nMusze siê zgodziæ z Olbrzymem. Aktorka graj±ca Fleur nie jest do tej roli odpowiednia.\nGinevra_Ginny\tdnia 14.10.2010 15:54\nLubi± j±. Mimo ¿e jak powiedzia³a¶ wszystko krytykowa³a. Zgadzam sie z Olbrzymem i Lavender-aktorka by³a beznadziejna. W artykule by³o wszystko. Bardzo fajnie mi sie czyta³o. Dajê W.\nBlackLoonyLuna\tdnia 11.02.2011 16:13\nHmm... mi sie zarówno postaæ jak i aktorka podoba... ;D\nanka15\tdnia 22.12.2011 10:15\nBill to mia³ szczê¶cie. Choæ w ksi±¿ce jest trochê dziwne,ale fajna.\nGypsy_Rosee\tdnia 01.06.2012 14:39\nAktorka graj±ca Fleur trochê nie pasowa³a mi do ksi±¿kowej Fleur przedstawionej przez Rowling. Wyobra¿a³am j± sobie inaczej. Fleur to po francusku 'kwiat' i sama ona jest tak samo piêkna. By³a z Billem pomimo trwa³ego uszkodzenia jego twarzy. A co do obgadywania jej przez Ginny i Hermionê... :smilewinkgrin:\nNiewa¿ne. Artyku³ jest ¶wietny, jest w nim ka¿dy najdrobniejszy szczegó³ o Fleur. Nie mogê daæ nic innego oprócz W.\nkaDraconis\tdnia 13.07.2013 15:09\nnie lubiê jej.\nHermiona Grenger 123\tdnia 21.06.2014 13:03\nMoim zdaniem aktorka pasuje do opisu Fleur z ksi±¿ki.\nI jest bardzo ³adna.Lubie m.i j± za to ¿e nie zostawi³a Billego po tym jak zaatakowa³ go Greybak\ngne\tdnia 20.12.2014 09:24\nArtyku³ jest wed³ug mnie zbyt chaotyczny. Informacje s± w dziwny sposób poprzeplatane, a niektóre bardzo wa¿ne informacje pojawiaj± siê dopiero pod koniec. Praktycznie nie ma tu wzmianki o turnieju i o tym jak sobie w nim radzi³a. Informacja o siostrze, te¿ zepchniêta na margines, a to podstawa. Z\nbatalion_88\tdnia 19.07.2015 15:27\nNo trochê jest tu pomieszanie z popl±taniem, ale chyba sam nie by³bym w stanie lepiej napisaæ o Fleur . Ta postaæ jako¶ do mnie nie przemawia³a, szczególnie za¶ w VI tomie jak ka¿dy mia³ jej dosyæ w Norze. Zbytnio siê wywy¿sza³a. No, ale na sam koniec zosta³a przy Billu w tak ciê¿kiej dla niego sytuacji. Zachowa³a siê lojalnie.\nAndi Miller\tdnia 15.07.2016 13:00\nNa pocz±tku nie polubi³am Fleur i mia³am ochotê j± zabiæ. Wkurza³ mnie jej charakter i to jak podporz±dkowywa³a sobie mê¿czyzn. Ale z czasem polubi³am j±, bo zauwa¿y³am, ¿e zmienia siê na lepsze.\nsama wygl±da tak dobrze, ¿e urody starczy na dwoje\nHahaha, nie no, to mnie rozwala!\nArtyku³ jest ¶wietnie napisane, wszystkie informacje, które powinny byæ - s±. Dajê Wybitny.\nCoSieDzieje, to bardzo kusz±ce, mo¿e jutro to zrobiê u rodziców\nja b³ogos³awiê nasz gara¿\nMikasa, sprawd¼ czy wrz±tek siê zamieni w lód zanim doleci do ziemi\nAlbum: Harry Potter i Insygnia ¦mierci\nWygenerowano w sekund: 2.35


Wspinaczka sportowa – PŚ: Ropek szósta, pech Dzieńskiego – Igrzyska24.pl\nniedziela 25 Luty 2018 / 04:40\nBez miejsca na podium, ale z dobrym, szóstym miejscem Edyty Ropek wyjadą z Nankinu polscy wspinacze. W drugich w tym sezonie zawodach Pucharu Świata we wspinaczce na czas pech znów dosięgnął Marcina Dzieńskiego.\nRopek już w porannych eliminacjach zaprezentowała dobrą dyspozycję, uzyskując czas 8,25 i plasując się na siódmej pozycji. Dwie lokaty niżej uplasowała się Anna Brożek, a 13. była Klaudia Buczek. W fazie pucharowej najbardziej doświadczona z polskich sprinterek pokonała najpierw Chinkę Cuilian He 8,64-9,45. W ćwierćfinale Ropek nie poradziła sobie jednak ze znakomitą Francuzką Anouck Jaubert, przegrywając 8,21-7,62. Brożek w pierwszej rundzie 8,38-8,31 poległa z Ukrainką Ałłą Marenicz, a Brożek 8,78-7,79 przegrała z Rosjanką Julią Kapliną.\nPechowo zakończył się natomiast kolejny pucharowy występ Marcina Dzieńskiego. Nasz mistrz świata tydzień temu w Chongqing odpadł w eliminacjach. Tym razem Polakowi udało się przejść kwalifikacje z dobrym, szóstym wynikiem (5,95). Niestety w 1/8 finału Dzieński popełnił falstart i tym samym pożegnał się z rywalizacją.\nZawody we wspinaczce na czas wygrali Irańczyk Reza Alipourshenazandifar oraz Rosjanka Julia Kaplina. Finały w boulderingu padły natomiast łupem Brytyjki Shauny Coxsey i Japończyka Keity Watabe.\n3. Anouck Jaubert (Francja)\n5. Ałła Marenicz (Ukraina)\n6. Edyta Ropek\n7. Aurelia Sarisson (Francja)\n8. Elena Markuszewa (Rosja)\n10. Klaudia Buczek\n1. Reza Alipourshenazandifar (Iran)\n2. Aleksandr Szikow (Rosja)\n4. Bassa Mawem (Francja)\n5. Leonardo Gontero (Włochy)\n6. Danił Bołdyriew (Ukraina)\n7. Qixin Zhong (Chiny)\n1. Shauna Coxsey (Wielka Brytania) 4t12 4b12\n2. Janja Garnbret (Słowenia) 3t7 3b7\n3. Miho Nonaka (Japonia) 2t6 4b15\n4. Jain Kim (Korea Południowa) 1t5 2b11\n5. Aya Onoe (Japonia) 0t 3b8\n6. Mei Kotake (Japonia) 0t 1b3\n1. Keita Watabe (Japonia) 4t9 4b8\n2. Tomoa Narasaki (Japonia) 3t6 4b7\n3. Jernej Kruder (Słowenia) 2t5 3b5\n4. Jongwong Chon (Korea Południowa) 1t1 3b8\n5. Manuel Cornu (Francja) 0t 3b3\n6. Rei Sugimoto (Japonia) 0t 3b4\nStrzelectwo - PŚ: Niezły występ Szamrej\nWspinaczka sportowa - PEJ: Rudka i Kupś tuż za podium


publikacja 26.05.2020 18:10\nTeraz też antyszczepionkowcy mówią, że nie będą szczepić się przeciwko COVID-19. Przekonują, że "nikt nie staje się antyszczepionkowcem bez powodu i najczęściej objaw poszczepienny otwiera oczy tym, którzy wierzyli słowom lekarza, że szczepienie jest bezpieczne".\nOsoby antyszczepionkowe chętnie zaprosiłabym na oddział, którym kieruję, żeby zobaczyły, jak cierpi dziecko z sepsą meningokokową czy pneumokokową albo też w przebiegu ospy, gdy również może dojść do sepsy, jak ciężkie mogą być napady kaszlu krztuścowego. Myślę, że zmieniłyby zdanie. Jestem przekonana, że nie szczepiąc swoich dzieci, narażają je na cierpienie tylko z powodu nieświadomości - uważają, że chorób zakaźnych nie ma albo że u dzieci zawsze przebiegają łagodnie. A to nieprawda. Gdyby zawsze przebiegały łagodnie, nie potrzebowalibyśmy szczepionek. Szczepimy, żeby nie było ciężkich powikłań i zgonów z powodu chorób zakaźnych. Na oddziale, którym kieruję, rocznie hospitalizujemy kilkaset dzieci z powodu ciężkiego przebiegu chorób zakaźnych. Są to dzieci, które w większości trafiają na oddział w zagrożeniu życia. Tylko pojedyncze są tu z powodu powikłań poszczepiennych - zazwyczaj łagodnych, niesprawiających problemu.\nFaktem jest jednak, że są osoby, których nie wolno szczepić.\nTo m.in. osoby z zaburzeniami odporności (np. wrodzonymi lub w trakcie chemioterapii albo leczenia lekami immunosupresyjnymi). Te osoby są chronione tylko i wyłącznie dzięki temu, że wszyscy dookoła są zaszczepieni. W przypadku dziecka będącego w trakcie lub po chemioterapii czy radioterapii lub też z zaburzeniami odporności, przeciw grypie czy ospie uodparniamy całą jego rodzinę. Bo jeśli zaszczepimy wszystkich, z którymi dziecko ma kontakt, to nikt mu nie przyniesie choroby. To ważne, bo te dzieci mogą umrzeć np. z powodu ospy, która powszechnie kojarzy się jako choroba łagodna.\nW Pani praktyce zdarzyło się, aby ktoś zmarł na skutek przyjęcia szczepionki?\nNie, nigdy. Widziałam natomiast dzieci, które umierały z powodu chorób zakaźnych, i to takich chorób, przeciwko którym są szczepionki. Niestety, przez ruchy antyszczepionkowe wyszczepialność spada, czego konsekwencją była np. epidemia odry na przełomie 2018/2019 roku. Problem w tym, że ruchy antyszczepionkowe tropią historie powikłań poszczepiennych, które tak naprawdę nie są przyczynowo związane ze szczepieniem. Zdarza się, że objawy wynikają np. z chorób wrodzonych o udowodnionym podłożu genetycznym, a antyszczepionkowi rodzice twierdzą, że to po szczepieniu. Jest szereg chorób, których objawy zawsze występują w pierwszych miesiącach życia. To czas, gdy wykonuje się wiele szczepień i rodzice, nie rozumiejąc, co się dzieje, kojarzą te objawy ze szczepieniami. U dzieci nieszczepionych objawy tych chorób również występują w pierwszych miesiącach życia. Oczywiście, że w części chorób zakaźnych większość osób, które się nie zaszczepią, może nie zachorować albo zachorować łagodnie. Tylko u niektórych wystąpią ciężkie powikłania. Ale nigdy nie wiemy, u kogo... I właśnie dlatego szczepimy. Nie szczepilibyśmy, gdyby wszyscy przechodzili choroby zakaźne łagodnie. Szczepionki nie są więc po to, by ochronić tych, którzy chorują łagodnie. Szczepionki mają chronić tych, którzy mogą chorować ciężko.\nCzytelniczka napisała mi, że jej mąż doznał powikłań po szczepieniu, a ze skutkami boryka się do dziś. Swoich dzieci więc nie szczepią, twierdząc, że odporność buduje się w jelitach, czemu sprzyja zdrowy styl życia. Zapominają jednak, że na świecie dużo jest osób niedożywionych, źle odżywionych, a nawet głodujących. Każda choroba może być dla nich śmiertelna.\nW jelitach nie ma przeciwciał przeciwko odrze czy sepsie meningokokowej. Natomiast jeśli spotykamy się po raz pierwszy z wirusem odry i nie mamy odporności, to możemy zachorować. A odra zawsze jest dość ciężką chorobą, obarczoną dużą liczbą powikłań i pewnym odsetkiem śmiertelności. Gdy w Afryce, gdzie panuje głód, na przełomie 2018 i 2019 r. pojawiła się epidemia odry, śmiertelność wśród niedożywionych dzieci wynosiła 20-30 proc. Tam problem ze szczepieniami jest poważny, choć misjonarze i różne organizacje robią, co mogą. U nas, choć było dużo zachorowań, nie było żadnego zgonu. Udało nam się, inne kraje europejskie nie miały tego szczęścia. Co więcej, u nas - mimo ruchów antyszczepionkowych - wyszczepialność jest stosunkowo niezła. Nie chorujemy, a osoby niezaszczepione są chronione przez tzw. odporność zbiorową (czyli zaszczepienie wszystkich dookoła) i to powoduje, że wydaje się, iż chorób zakaźnych nie ma. Coraz więcej Polaków podróżuje jednak do pięknych, egzotycznych krajów, a tam już tak dobrze nie jest. Dla osoby nieszczepionej ryzyko zachorowania na choroby zakaźne, np. na odrę w Afryce czy Azji, może być wysokie.\nPodobna sytuacja może być teraz z koronawirusem.\nZnacznie ponad 80 proc. przechodzi tę infekcję łagodnie. Ale pozostali chorują ciężko, a niektórzy umierają. Wiemy, że osoby z chorobami współistniejącymi są w tzw. grupie ryzyka (choć zdarzają się osoby ponad 90-letnie, które radzą sobie z COVID-19), ale wiemy też, że są ludzie młodzi i zdrowi, którzy umierają. Jeżeli nie zostaniemy zaszczepieni, prędzej czy później wszyscy zachorujemy. Nie wiadomo, w którym przedziale procentowym się znajdziemy. Wszyscy wierzymy, że wśród tych bezobjawowych, ale może jednak wśród tych, którzy będą wymagać respiratora? A jeśli pojawi się szczepionka, na pewno nie będzie od razu dostępna dla wszystkich. Cały czas borykamy się z brakiem dostępności różnych szczepionek. Na pewno przeciw COVID-19 szczepić trzeba zwłaszcza osoby z grup ryzyka.\nRuchy antyszczepionkowe podnoszą też koronny argument, że w pracach nad szczepionkami wykorzystuje się tkanki pobrane z abortowanych płodów.\nWspółczesna medycyna dąży do tego, by szczepionki wytwarzać metodą inżynierii genetycznej. Prawie wszystkie szczepionki na WZWB czy HPV powstają tak, że sekwencjonuje się fragment DNA wirusa, potem się go powiela i wszczepia w hodowlę drożdży, a one produkują białko kodowane przez ten fragment DNA. To białko jest składnikiem szczepionki. Obecnie nie pobiera się komórek z abortowanych płodów w celu produkcji szczepionek.\nNa koniec ciekawostka: na Zachodzie dużo firm ubezpieczeniowych działa tak, że od klientów wymaga nie tylko badań profilaktycznych, ale też szczepień.\nTak. Zaniechanie szczepień znacznie zwiększa ryzyko zachorowania na poważne choroby. Dla firmy ubezpieczeniowej oznacza to olbrzymie kwoty na opłacenie leczenia. Dlatego w takich sytuacjach podwyższa składki. To normalna, ekonomiczna decyzja. A u nas, póki co, antyszczepionkowcy nie dość, że narażają swoje dzieci na niebezpieczeństwo, to jeszcze narażają nas na koszty. Czy naprawdę chcieliby świata bez szczepionek? Powrotu do czasów, gdy w wyniku epidemii umierało nawet kilka milionów osób? Dzieci, które są leczone u mnie na oddziale, naprawdę cierpią na konkretne choroby - krztusiec, sepsy, zapalenia mózgu w przebiegu ospy, COVID-19. Masoneria tych wszystkich chorób nie wymyśliła. Generowanie teorii spiskowych naprawdę nie ma sensu.


OSM Biała Podlaska chce zwiększyć asortyment i wydatki na reklamę - Mleko sery\nOSM Biała Podlaska chce zwiększyć asortyment i wydatki na reklamę\nW najbliższym czasie chcemy zwiększyć asortyment, zainwestować w nowe opakowania i zmianę części obecnych, a także pozyskać środki unijne z przeznaczeniem na reklamę - powiedział serwisowi portalspożywczy.pl Jerzy Barański, prezes SM Biała Podlaska.\nData: 14-05-2010, 11:28\nSpółdzielnia stara się o milion złotych z funduszu PROW. - Uzyskane środki chcemy przeznaczyć na reklamę i odświeżenie wizerunku - mówi Jerzy Barański.\nJego zdaniem problemem małych i średnich mleczarni jest także brak pieniędzy na inwestycje. - z powodu niskich cen nie możemy sobie pozwolić na przeprowadzenie poważnych inwestycji, ani na odpowiednią reklamę naszych produktów - ubolewa Prezes.\nSM Biała Podlaska na rynku lokalnym sprzedaje pomiędzy 60 a 80 proc. swojej produkcji. - Za nasz rynek lokalny uważamy województwo lubelskie. W zależności od sezonu sprzedajemy tu 60-80 proc. produkcji. Nasze wyroby jednak można spotkać na całej ścianie wschodniej a także np. w Wielkopolsce - uważa prezes Barański.\nOSM Biała Podlaska\nPrezes SM Biała Podlaska: Na rynku jest miejsce dla dużych i dla małych mleczarni\nPrezes OSM Biała Podlaska: Problemem branży mleczarskiej jest sezonowość


Najbardziej pożądane destynacje podróżnicze 2018 roku - jak przenieść je do wnętrz? - Dziennik.pl\n27 kwietnia 2018, 14:39 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nUwielbiasz odkrywać nowe miejsca, ale urlop jest jeszcze odległą perspektywą? Nic straconego! Przedstawiamy przewodnik po najbardziej pożądanych destynacjach podróżniczych w 2018 roku. Stylistki Westwing podpowiadają jak w kilku prostych krokach wyczarować klimat z malowniczego Chile, mistycznego Bali, pięknej Japonii czy przepełnionej kolorami Hiszpanii. Obiecujemy, że poczujesz się jak prawdziwy globtroter… i to bez wychodzenia z domu!\nMarzy Ci się chilijski klimat w Twoim domu? Postaw na eklektyzm! Styl inspirowany Chile to niezwykła mieszanka energetyzującego boho z tradycyjnym rzemiosłem. Nie może zabraknąć tu dekoracji z surowego drewna, elementów skórzanych i frędzli. Najlepiej zestawić je z meblami w jasnych barwach – beżach i szarościach. Dzięki temu wnętrze nabierze lekkiego, wakacyjnego charakteru. A co z tekstyliami? Wybierz te z motywami etnicznymi. To właśnie one królują w najmodniejszych aranżacjach tego sezonu!\nNazywana wyspą szczęśliwych ludzi, Bali kusi intrygującą kulturą i zapierającymi dech w piersiach krajobrazami. Jak przenieść unikalną atmosferę indonezyjskiej wyspy do swojego domu? Postaw na dodatki! Na Bali główną religią jest hinduizm. Zgodnie z tradycją, Balijczycy kilka razy dziennie składają dary ku czci bogów. Zainspiruj się tym obrzędem i regularnie dopieszczaj swój dom! Wykorzystaj do tego kwiaty, owoce i aromatyczne kadzidełka, must-haves każdej balijskiej aranżacji. Tradycyjne obrzędy wyspiarskie nie mogą się odbyć bez bogato zdobionych strojów. Niech i w Twoim mieszkaniu nie zabraknie blasku złota i srebra – w postaci ram luster, wazonów, ażurowych latarenek lub figurki Buddy. Ta ostatnia będzie gwiazdą aranżacji, a w obecności rattanowego stolika i zestawu do parzenia herbaty przywoła magiczny klimat Bali.\nJaponia, nazywana Krajem Wschodzącego Słońca, to jedno z najbardziej czarujących miejsc na świecie. Zawdzięcza to niezwykłemu połączeniu dalekowschodniej kultury z nieustannie pielęgnowaną tradycją. W starych dzielnicach można podziwiać piękne buddyjskie świątynie, zapierające dech w piersiach pałace i unikatowe ogrody. A wszystko bez pośpiechu, skupiając się na byciu tu i teraz. Na tym właśnie polega filozofia Wabi-sabi, którą pokochał świat wnętrzarski! Jej główne motto brzmi: piękno tkwi w niedoskonałościach.\n- Wabi oznacza prostotę, natomiast sabi to piękno wynikające z upływu czasu. Wnętrze w stylu Wabi-sabi ma być spójne z jego mieszkańcami. Nie do końca perfekcyjne, poddające się upływowi czasu i naturalnym procesom. Decydując się na taką aranżację, postaw na meble w kolorach ziemi i połącz je z ceramicznymi dodatkami. Warto wprowadzić do wnętrz tekstylia wykonane z naturalnych materiałów – lnu i bawełny. Barwione starożytną japońską techniką shibori udowodniają, że piękno to często kwestia przypadku – mówi Marta Suchodolska, dyrektor kreatywna Westwing.\nChciałbyś odświeżyć swoje wnętrze w hiszpańskim stylu? Stylistki Westwing przychodzą z pomocą! Jeśli jesteś odważny i ekstrawagancki, wybierz styl inspirowany Barceloną. Wzorzyste poduszki, dywany i meble w nasyconych kolorach idealnie wpisują się w klimat tego artystycznego miasta. Miłośnikom miejsc, które łączą w sobie tradycję z nowoczesnością z pewnością spodoba się styl Walencji! W takim wnętrzu nie może zabraknąć dekoracji wykonanych ze szkła, płytek ceramicznych Azulejos i nawiązującej do tańca paso doble – czerwieni. Ostatnią propozycją jest urokliwa Andaluzja, gdzie kultura hiszpańska miesza się z arabską. Wprowadzając tekstylia z motywem egzotycznej roślinności i złote lub mosiężne dekoracje, w prosty sposób możesz otoczyć się jej klimatem. Daleko Ci do rewolucyjnych zmian? Odmień na początek ulubione miejsce w hiszpańskim domach – kuchnię! Wystarczą barwne, pomysłowe naczynia i akcesoria kuchenne, aby zagościła w niej południowa radość i energia.\njak urzadzic mieszkanie dom destynacja mieszkanie podróż bali trendy design jak urzadzić ryneknieruchomości Chile\nKocham Chile i Hiszpanie. W jadalni stoi niemiecki drewniany, okragly stol, obok 4 drewniane krzesla w stylu prowansalskim, przy scianie stoi stara chisnska szafa ze szklem i porcelana, na sienie wisza polskie obrazy kupione w jakiejs tam galerii. W stolowym kanapa narozna ze skory przy niej stolik drewniany w stylu kolonialnym. Przy scianie jeszcze jeden szafa - witryna, stolik Chipendale . Przy kanapie stolik ,a na nim lampa Tiffany. Na suficie wisi zyrandol w stylu fin de siecle, oryginal . W srodku pokoju welniany dywan perski. Potem nowoczesny regal z ksiazkami i nowoczesny szklany stolik z radiem i CD Player. W sypialni jakas biala duza szefa, dywan afganski , lozko francuskie , a obok lozka kremowa komoda w stylu Louis XlV, nowoczesny regal z Ikei na ksiazki i obok stary Chipendale fotel. W 4 pokoju , gdzie kiedys mieszkal moj syn, wszystko nowoczesne , teraz moj pokoj na rekaks z duzym polskim televizorem i komputerem. Czyli mieszanka stylow, ale jest OK.