Palimpsest | MAGIVANGA – magazyn kultury niepokornej\n28/09/2012 conradino23\t1 komentarz\nNietzsche był przy zdrowych zmysłach do tego stopnia, że doprowadziło go to do szaleństwa – Charles Fourier był tak obłąkany, że osiągnął rodzaj doskonałego rozsądku. Nietzsche wychwalał nadczłowieka jako indywidualistę („radykalny arystokratyzm”) – jego społeczeństwo wolnych duchów tworzyłaby „unia władców własnej jaźni”.\nFourier wychwalał namiętne cykle – dla niego indywidualista nie mógł istnieć poza harmonijnym stowarzyszeniem. Te punkty widzenia są skrajnie opozycyjne – jak więc mogę postrzegać je jako komplementarne, wzajemnie rozpalające w sobie żar i absolutnie do zrealizowania?\nPierwszą odpowiedzią będzie „dialektyka”, a dokładniej: „dialektyka taoistyczna”, nie bardzo przypominająca walec, lecz skrząca się – subtelna, wężowa i fraktalna. Następną odpowiedzią będzie „surrealizm” – jak rower stworzony z serc i piorunów. „Ideologia” NIE jest odpowiedzią – to zombie jamboree, ten triumfalizm straszydeł na paradzie.\n„Teoria” nie może być identyfikowana z ideologią, a nawet z ideologią w działaniu, ponieważ teoria zdryfowała od wszelkich kategorii – ponieważ teoria jest niczym, jeśli nie sytuacjo(al)nistą – ponieważ teoria nie porzuciła pragnienia na „historię”.\nTak więc teoria dryfuje, jak jeden z nomadów Ibn Khalduna, podczas gdy ideologia pozostaje surowa i nie rusza się z miejsca, by budować miasta i moralne imperatywy; teoria może być agresywna, ale ideologia jest okrutna. „Cywilizacja” nie może istnieć bez ideologii (kalendarz jest prawdopodobnie pierwszą ideologią), ponieważ cywilizacja wyłania się z konkretyzacji abstrakcyjnych kategorii, niż raczej z „naturalnych” czy „organicznych” impulsów.\nW ten sposób, paradoksalnie, ideologia nie ma żadnego punktu odniesienia poza sobą. Ideologia usprawiedliwia wszystkie i każde z osobna, krwawe zadośćuczynienia czy kanibalizmy. Skrupulatnie składa w ofierze organiczne w celu osiągnięcia nieorganicznego – „celu” historii – którym faktycznie okazuje się być….. ideologia.\nTeoria przez kontrast odmawia porzucenia pragnienia, tym samym próbuje uprawomocnić obiektywizm, ruch wychodzący na zewnątrz, który jest organiczny i „materialny” oraz stojący w kognitywnej opozycji względem cywilizacyjnego, fałszywego altruizmu i alienacji (z tym zgodziłby się zarówno Nietzsche, jak i Fourier). W końcu proponuję jednak to, co nazywam palimpsestyczną teorią teorii.\nPalimpsest jest manuskryptem, który został ponownie wykorzystany poprzez zapis na już powstałym tekście, często po prawej stronie kieruje do niego, czasem więcej niż raz. Często niemożliwe jest powiedzenie, która warstwa została napisana jako pierwsza; a w każdym przypadku, każde „zagospodarowanie” (łącznie z ortografią) przez warstwę do warstwy byłoby najzwyklejszym przypadkiem.\nPołączenia między warstwami nie są sekwencjami czasowymi, ale zestawieniami w przestrzeni. Litery warstwy B mogą przesłaniać litery warstwy A lub vice versa, mogą także pozostawiać puste miejsca bez żadnych znaków, ale nie można powiedzieć, że warstwa A „rozwinęła się” w miejscu warstwy B (nie jesteśmy nawet pewni która była pierwsza).\nDodatkowo, te zestawienia mogą nie być „przypadkowe” czy „nie posiadać znaczenia”. Jeden z możliwych związków może znajdować się w obszarze surrealistycznej bibliomancji lub „synchroniczności” (i jak mawiali dawni Kabaliści, puste przestrzenie pomiędzy literami mogą „znaczyć” więcej, niż same litery).\nNawet samo „zagospodarowanie” może dostarczyć sprawnego modelu czytania – diachroniczność może zostać przekształcona w hipotezę, a „historia” może zostać skomponowana na rzecz manuskryptu, warstwy mogą zostać wydatowane, jak w wykopaliskach archeologicznych. Tak długo, jak nie czcimy „zagospodarowania”, możemy wciąż używać go jako jednej, sprawnej struktury dla naszego teoretyzowania.\nRóżnica pomiędzy palimpsestem manuskryptu, a palimpsestyczną teorią jest taka, że ta druga pozostaje niepewne. Może być ona przepisana, reinskrybowana z każdą nową warstwą przyrostu. I wszystkie warstwy są przezroczyste, półprzezroczyste, z wyjątkiem tych miejsc, gdzie grupki inskrypcji blokują kabalistyczne światło (trochę, jak w stosie ożywionych skrzepów). Wszystkie warstwy są „teraźniejsze” na powierzchni palimpsestu, ale ich zagospodarowanie (włączając zagospodarowanie dialektyczne) stało się „niewidzialne” i być może „bez znaczenia”.\nNiemożliwe byłoby pewnie usprawiedliwianie tej palimpsestyczną teorii teorii kosztami subiektywnej i sroczej odpowiedniości – trochę krytyki tu, utopijna propozycja tam – ale nasze usprawiedliwienie będzie musiało składać się z twierdzenia, że nie szukamy rozkosznych ironii, ale wybuchów światła. Jeśli jesteś spragniony PoMo1 dekonstrukcji lub śmiejącego się z wyższością hiperkonformizmu, wracaj do szkoły, znajdź sobie pracę – mamy inne rybki do smażenia.\nTak więc konstruujemy system epistemologiczny – sposób uczenia się i rozpoznawania oparty na zestawieniu teoretycznych elementów, a nie na ich ideologicznym zagospodarowaniu; w rzeczy samej system historyczny. Unikamy również innych form linearności, takich jak logiczna sekwencja i logiczna ekskluzja.\nJeśli wciągniemy historię w ten schemat, możemy użyć jej jako jeszcze jednej z form zestawienia, bez fetyszyzowania jej jako absolutnej – to samo prawidło tyczy się logiki etc. To ludyczne podejście do teorii nie powinno być gmatwane z „moralnym relatywizmem” (dewaluacja wartości), od którego ratuje ją nasza „subiektywna teologia”.\nTak więc szukamy (my, a nie „historia”) punktów widzenia, celów, obiektów pożądania (rewaluacja wartości). Rubaszna natura tego przedsięwzięcia wyrasta z rozmieszczenia wyobraźni (lub „twórczej wyobraźni”, jak nazywali ją H. Corbin i sufi), a także z wizjonerskiej dyscypliny „paranoicznego krytycyzmu” (Salvador Dali), subiektywnej rewaluacji kategorii estetycznych. „Osobiste jest polityczne”.\nZestawienia, nałożenia i kompleksowe wzornictwo produkują w ten sposób plastyczną jedność ( jak ukryty monizm politeizmu, niż raczej ukryty dualizm monoteizmu ) – paradoksologię jako epistemiczną metodę – coś przypominającego „patafizykę” lub „anarcho-dada epistemologię” Feyerabenda ( „Przeciw Metodzie”2 ). Etykietki? Nie potrzebujemy żadnych śmierdzących etykietek!”\nW tym miejscu chciałbym „doszukać się czegoś w nagraniu”, że się tak wyrażę, na temat całej teoretyczno-historycznej debaty o „sztuce” jako odseparowanej kategorii (muzeum fetyszy) i jako źródle reprodukcji nieszczęścia i alienacji poprzez wykluczenie nie-„artystów” z przyjemności tworzenia (lub „namiętnej pracy”, jak nazywał to Fourier).\nChcę wspomnieć o propozycji sytuacjonistów na „stłumienie i uświadomienie sztuki”, np. o rewolucyjnym stłumieniu jako kategorii oraz jej uświadomieniu na poziomie „życia codziennego” (czyli mówiąc o życiu, a nie o spektaklu). Ta propozycja jest po kolei osadzana na założeniu, że sztuka zawiodła w swej funkcji „awangardy” (czyt. „na czele”) gdzieś w momencie, kiedy surrealiści wstąpili do Partii Komunistycznej – i symultanicznie do galerii/muzeum „świata sztuki” towarowego fetyszyzmu – w ten sposób chwytając się błędnej ideologii i elitarności z urokiem spektakularnej klapy.\nW tym punkcie pozostałości awangardy zaczęły proces próbnego wycofywania się z ideologii i utowarowienia (mniej lub więcej przejmując od berlińskiego dadaizmu) jako letryzm, sytuacjonizm, nie-sztuka, Fluxus, mail art., neoizm itd. – w których podkreślano od wytyczania nowych kierunków do radykalnego zdecentralizowania twórczego impulsu, z dala od galerii, muzeów oraz enklaw środowiskowych przywilejów – aż do znikania „sztuki” i ponownego jej pojawiania się jako twórczości zaangażowanej.\nOczywiście, muzea wykupują w tej chwili zarówno te „ruchy”, jakby zapewniając, iż wszystko (nawet „anty-sztuka”) może zostać zamieniona w towar. Każdy z tych postawangardowych ruchów osunął się w jakimś punkcie w modlitwę pomyłki lub pokusy i starał się zachowywać, jak jedna z klasycznych awangard. Każdy z nich jednak zawiódł, jak zrobił to surrealizm w wyzwoleniu dzieła sztuki z jego roli jako towaru.\nŚwiat sztuki konsekwentnie zjadał i przyswajał teorię sztuki, którą powinien był – jeśli wziąć to poważnie – zabić. Galerie rozwijają się nieźle (lub przynajmniej przeżywają) na nihilizmie, który może zostać jedynie zatrzymany przez ironię, a który w innym przypadku skoroduje i rozpuści mocne ściany muzeum.\nTen esej na przykład, zostanie wydrukowany w katalogu wystawy pewnej galerii, tak więc popełnia ironię wołania o stłumienie i uświadomienie sztuki od wewnątrz tej właśnie struktury, która zachowuje alienację nie-artystów i fetyszyzację twórczości. Więc pierdolić ironię. Można mieć jedynie nadzieję, że każdy kompromis będzie ostatnim. Ci, którzy nie widzą tej sytuacji jako niemocy, nie będą czytali dalej – teoria ma wystarczająco dużo do roboty bez wyjaśniania swoich własnych mdłości – ad nauseam (do mdłości).\nXX-wieczna fascynacja „prymitywizmem” i „rdzennością” służy jako miara; po pierwsze: wyczerpania się „historii sztuki”, a po drugie: utopijnego marzenia o sztuce, która nie byłaby odseparowaną kategorią, ale kongruentna z życiem. Żadnej ironii. Sztuka jako ważna gra.\nArtyści naśladowali prymitywne i rdzenne formy nie mając pojęcia o tym, że cała ich produkcja zależy od strukturalnej nieobecności alienacji w strukturze kulturowej (tak jak w „sztuce plemiennej”) czy samego artysty jako indywiduum. Jest to brak podziału, dwoistości w sztuce Afryki, Javy czy lunatycznego azylu, który poruszył tak wrażliwe dusze, jak Klee aż do zawiści.\nW społeczeństwie bez „niemocy” (przynajmniej w tragicznych proporcjach) można pewnie zobaczyć, że „artysta nie jest osobą szczególną i każdy jest szczególnym rodzajem artysty”. Coomaraswamy myślał o Indonezji, kiedy ukuł ten slogan, a mi samemu powiedziano na Javie, iż „każdy musi być artystą” – jest to rodzaj mistycznej wersji teorii stłumienia i uświadomienia.\nNie jest to dokładnie „specjalizacja” (pracy czy też poznania), która jest przyczyną mdłości, poprzez to czytanie, ale raczej oddzielenie – fetyszyzacja, alienacja. Kiedy każda jednostka jest specyficznym rodzajem artysty, niektórzy z nich zaczynają specjalizować się w kluczowych, włączających mocach twórczości – snując, że się tak wyrażę, ważne narracje plemienia – kreując wartości i „znaczenia”, co może zostać nazwane „funkcją barda”.\nW pewnych plemionach, ta funkcja jest rozpowszechniona wśród wielu jednostek, ale jest zawsze związana z koncentracją mana. W wysoko rozwiniętych, „barbarzyńskich”3 kulturach (tj. Celtowie) ta funkcja jest do pewnego stopnia zinstytucjonalizowana – bard jest „uznawanym prawodawcą” społeczeństwa artystów. Funkcja Barda centralizuje i integruje.\nJeśli mielibyśmy odszukać symboliczny moment, w którym następuje „przerwa”, a niemoc zaczyna się osiedlać, moglibyśmy wybrać przeskok, który został dokonany w Państwie Platona, gdzie poeci zostają wygnani z Utopii jako „kłamcy” – jakby prawo samo w sobie (jako abstrakcyjna kategoria) było jedyną, możliwą funkcją integratywną, wykluczającą nomadyczną wyobraźnię jako opozycję, jako anty-prawdę, jako społeczny chaos. Racjonalna siatka zostaje teraz narzucona organiczności życia – wszelkie dobro jest postrzegane jako natura naturata i „bycie”, podczas gdy wszystko, co staje się (natura naturans), jest od tej pory wiązane ze „złem”.\nW Renesansie artysta zaczyna wyrażać „siebie” kosztem funkcji integrującej. Ten moment zaznacza się otwarciem „romantycznej” trajektorii, zniknięciem artysty ze społeczeństwa, zniknięciem dzieła sztuki z życia. Artysta jako prometejskie ego, dzieło sztuki jako „piękne” (np. Bezużyteczne) – to jest miarą luki, która została otwarta pomiędzy estetyczną elitą i masami skazanymi na bezpłodność i kicz.\nA wciąż proces ten wydaje się zwwierać coś wzniosłego i nieustraszonego, co odbija się w cygańskiej wolności artysty, jak również w krytyce cywilizacji prowadzonej przez artystę i jej okrutnej tępocie – dla artysty – ponieważ artysta zostanie teraz „anonimowym prawodawcą”, prorokiem bez honoru – romantycznym bohaterem, inspirowanym i skazywanym przez jeden i ten sam boski wgląd w naturę rzeczywistości.\nArtysta tęskni ponownie za wypełnieniem funkcji barda, za tworzeniem estetycznego znaczenia dla plemienia i wraz z plemieniem. W porywie gniewu na bycie odrzuconym do wypełnienia tej roli, artysta gwałtownie wymyka się spod kontroli w kierunku jeszcze większej alienacji – potem zaś w kierunku otwartej rebelii – w końcu zaś zapada w ciszę. Romantyczna trajektoria zostaje zakończona.\nRenesans jest również świadkiem pierwszej, nowoczesnej próby odtworzenia integralności („porządek bliskości”) dzięki połączonym siłom sztuki i magii – faktycznie, obydwie są postrzegane jako naturalnie ze sobą związane poprzez swoją głęboką strukturę – której esencja tkwi w języku.\nElement jednoczący jest „działaniem z dystansu”, a synteza jego wszystkich szczegółów ujawnia się w Księdze Symboli, która jednoczy je zgodnie z hieroglificzną nauką, wyobrażeniem, słowem, a czasem nawet muzyką (tak jak Atalanta Fugiens M. Maiera4 ), by doprowadzić do „moralnej” (np. duchowej) przemiany czytelnika ORAZ realnego świata.\nCelem renesansowego hermetysty/artysty była utopia – tak jak w scenach raju Hieronima Boscha czy też krajobrazach Hypnerotomachii – a poprzez tą ambicję może być ona postrzegana jako pragnienie, by zreanimować funkcję barda, by dać znaczenie doświadczeniu „plemienia”, by wpłynąć na paradygmat zgodności rzeczywistości, by zmienić świat przez sztukę. Ostateczny, romantyczny projekt Gaugaina, Rimbauda, Wagnera, Artauda, surrealistów, to artysta jako czarownik-prorok rewolucyjnego pożądania.\nZe wszystkimi swoimi wadami i obskurnymi zagnieżdżeniami w obrębie świata sztuki towarowego kapitalizmu, ta magiczna tradycja jest naszym dziedzictwem i w jakiś prymitywny sposób wciąż w nią „wierzymy”. Nawet wierzyć w „stłumienie” sztuki, to wciąż wierzyć, że sztuka jest ważna i efektywna, przynajmniej dzięki swojemu zniknięciu.\nWięcej, „wolność” artysty wydawałaby się z pewnością warta ochrony – i dzielenia – jeśli tylko byłaby wolnością dla czegoś, a nie tylko wolnością od czegoś. Pomimo biedy, samotności i poczucia daremności, jesteśmy tylko na marginesie dzięki temu i głownie dlatego, że nam to odpowiada i ponieważ ryzyko jest dobre dla naszej sztuki. W tych sprawach wciąż jesteśmy romantykami.\nMimo tego, wciąż jesteśmy zmuszeni przyznać, że ten magiczno-rewolucyjny projekt zawiódł – zbyt wiele razy. Towarowy fetyszyzm jest negatywnym sprzężeniem zwrotnym – i odnośnie hieroglificznej nauki, wpadł on w ręce marketingowców, ekspertów od zwiększania obrotu, „kreatywnych dyrektorów” post-spektakularnego „dyskursu” (lub „simulacrum”, jak nazywał to Baudrillard)5, rzeczywistych ale ukrytych prawodawców naszej całej bardziej niż rzeczywistej rzeczywistości.\nPropozycja stłumienia i uświadomienia sztuki jest kulminacyjnym stwierdzeniem romantyczno-hermetycznej tradycji sprzeciwu, ostatnią możliwą „innowacją” w dialektycznej progresji, która prowadzi do naszego współczesnego impasu czy blokady. Jeśli spojrzymy na „historię sztuki” z tej diachronicznej perspektywy, może nam się wydawać, iż znaleźliśmy się w cul-de-sac (ślepej uliczce), złapani w niemożliwy paradoks, na mocy którego „celem” sztuki musi być jej zniszczenie, tak żeby „każdy” mógł być artystą. Dla nas – jako artystów – tworzy to brak dalszych perspektyw. Co możemy zrobić? Historia nas zdradziła.\nCo jednak dzieje się, jeśli porzucimy diachroniczną perspektywę? Co stanie się, jeśli ułożymy wszystkie „stopnie rozwoju” w palimpsest, który może być czytany tylko synchronicznie? Co stanie się, jeśli potraktujemy je jako teorie, widzialne na pojedynczej powierzchni, potencjalnie związane nie w czasie, ale w przestrzeni?\nPonownie, powinniśmy nalegać na to, żeby nasz palimpsestyczny przegląd nie został pomylony z jakimś ironicznym PoMo kursem wycieczkowym przez wodnisty cmentarz kategorii estetycznych. Szukamy wartości – lub siły wyobraźni, by je stworzyć (poprzez poznanie naszych „prawdziwych pragnień”, jak mawiają okultyści)6, a nasze poszukiwania nie są wyluzowane, ale namiętne z definicji – nie frywolne, ale poważne, nie smutne, ale radosne – gdyż, dla bardów nic nie jest tak poważne, jak nasza intoksykacja ludyczną sztuką inwencji twórczej.\nTak więc podejmiemy dyskusję nad całym rozwojem i zgramy to do „manuskryptu”, gdzie każda teoria będzie pisana na innej teorii. Tak jak wróżbici studiujący chmury czy jedenaście rodzajów błyskawic, jak czarodzieje ze swoimi obsydianowymi lustrami do praktyki scryingu anielskiego alfabetu, my studiujemy „historię sztuki” tak jakby nie miała historii, tak jakby wszystkie możliwości były wiecznie obecne i nieskończenie płynne. Pozorne sprzeczności słabo ukrywają okultystyczne harmonie, „korespondencje” – zestawienie wszystkiego i każdego z osobna może dowieść przypadkowego. „Palimsestomancja”.\nZakładając, że teorie, o których dyskutowaliśmy diachronicznie, są teraz układane wzdłuż naszej palimpsestycznej strony w sposób synchroniczny, zacznijmy wstępną próbę czytania i szukania niespodziewanych, ale odkrywczych koincydencji. Np. teoria Fouriera na temat namiętnej pracy może być nałożona na kosmologię Hezjoda7, gdzie pierwszymi z trzech prazasad powstawania są Chaos, Eros i Ziemia.\nTeraz pożądanie może być postrzegane jako siła, która wzbudza czystą spontaniczność wyobraźni w formach natury lub jako „materialna, fizjologiczna zasada” – pożądanie jako organizująca zasada inwencji twórczej, pożądanie jako jedyne możliwe źródło społeczeństwa.\n„Działanie z dystansu”, podstawa hermetycznego paradygmatu, miało być w zamierzeniu pozbawione mechanistycznej filozofii, co wzięło górę i podbiło naukę w XVII w., ale wciąż skradając się wracało do dyskursu; najpierw jako „wyjaśnienie” dla grawitacji („przyciąganie”)8, a teraz w setkach miejsc – cztery siły w fizyce kwantowej9, wpływ „dziwnego atraktora”10 na nieuporządkowane sytuacje itd.\nMimo że dla renesansowych hermetystów magia zawiodła „w pracy”; w ten sam mierzalny i przewidywalny sposób, jak metoda eksperymentalna, skutkowała ona np. dla Bacona i Newtona. Niemniej jednak, hieroglificzna nauka może być wskrzeszona jako narzędzie epistemologiczne w naszym studiowaniu pewnych nie-ilościowych (lub niejasnych) fenomenów takich jak język i inne semantyczne kody, które – bardzo dosłownie – wpływają na nas „z dystansu”.\nHermetyści wierzyli w podobne do promieni emanacje, które były w stanie przekształcić „moralną siłę” wyobrażenia (jego wpływu, wzmocnionego przez odpowiednie kolory, zapachy, dźwięki, słowa, astralne fluidy itd.) w ludzką świadomość „z dystansu”. Spojrzenie lub refleksja i dźwięk, albo wymowa, tworzą poliwalentne memy, bity i klastery „znaczenia” w „duszy” obserwatora/słuchacza.\nPrzez proces „mutabilitacji”, w którym wszystko symbolizuje symultanicznie zarówno samo siebie, jak i swoje przeciwieństwo, hieroglificzni naukowcy snują zaklęcia w mrocznym borze dwuznaczności, co jest dokładnie domeną artysty – i faktycznie, alchemicy byli znani jako „artyści” „spagirycznej sztuki”.\nTak jak alchemicy zmieniają świat (metali), tak czyni twórca Księgi Symboli czy pomniku publicznego (tj. obelisk) zmieniając świat „moralnej” interpretacji poprzez rozmieszczenie wyobrażeń i symboli. Zostawiając na boku pytanie „emanacji”, docieramy do okultystycznej teorii sztuki, która została przekazana (via Blake na przykład) Romantykom i nam.\nTeraz, jak podkreśla gdzieś Italo Calvino11, każda sztuka jest „polityczna” – niezmiennie i nieodwołalnie – od kiedy każde dzieło sztuki odzwierciedla założenia artysty na temat „właściwego rodzaju” poznania, „właściwej” relacji indywidualnej świadomości ze świadomością grupową (teoria estetyczna) itp. itd.\nW pewnym sensie cała sztuka jest utopijna do tego stopnia, że wygłasza oświadczenie (jakkolwiek ogólnikowe) o tym, jak rzeczy dziać się powinny. Artysta może jednak odmówić przyznawania się lub nawet stać się świadomy tego „politycznego” wymiaru – w tym zaś przypadku mogą się pojawić pewne zniekształcenia. Ci, którzy porzucili hermetyczną/romantyczną ideę „moralnego wpływu” często odsłaniają swoją polityczną nieświadomość przed dzikim semiotykiem czy dialektykiem.\n„Czysta rozrywka” okazuje się być przenoszona za pomocą ektoplazmy lub przypadkowej reakcji, a „czysta sztuka” ma się często jeszcze gorzej. Przez kontrast, ta artystyczna nieświadomość może w sposób niezamierzony odsłonić to, co W. Benjamin nazywał „utopijnym śladem” – rodzaj gnostyckiego fragmentu pożądania, zakorzenionego w każdej ludzkiej produkcji, nieważne jak bardzo reprodukowanego.\nReklama na przykład, robi użytek z utopijnego śladu, by sprzedać wyobrażenie reprodukcji, które obiecuje (na podświadomym poziomie) zmianę świata jednostki, w celu poprawienia jej bytu. Oczywiście, towar nie może zaprowadzić tej zmiany – w innym wypadku twoje pragnienie zostałoby zaspokojone i przestałbyś wydawać pieniądze na tanie imitacje tego pożądania. Tantalus może zwęszyć mięso i zobaczyć wino, ale nigdy nie może go spróbować – jest zatem „konsumentem” doskonałym, który płaci (wiecznie) za czyste złudzenie. W tym sensie, reklama jest najbardziej hermetyczną ze wszystkich współczesnych sztuk.\nUtopijny ślad może być także analizowany w kolejnej, „przeklętej” formie sztuki, pornografii, która działa bezpośrednio po to, by odsłonić nieświadomość świadomemu poznaniu w (możliwej do zmierzenia!) formie erotycznego pobudzenia. Jest to pożądanie, które podejmuje („uświadamia”) tą obecność utopijnego śladu (jakkolwiek wypaczoną) i organizuje chaos w kierunku działania na około wizji „sposobu w jaki rzeczy powinny być”. Masturbacja jest epifenomenem – prawdziwym efektem pornografii jest inspirowanie pokusy (tak jak u Dantego, kiedy kochankowie grzeszą po przeczytaniu romansów arturiańskich razem w ogrodzie).\nPrawicowi bigoci mają rację, kiedy oskarżają sztukę erotyczną o wpływ lub nawet o zmianę świata, a lewicowi liberałowie nie mają racji, kiedy sugerują, że pornografia powinna być dozwolona, ponieważ jest „niewinna”, ponieważ jest „tylko” sztuką. Pornografia jest wodą na młyn ciała politycznego i w taki sam spsób, w jaki jest „perwersyjna”, agituje i rozsiewa propagandę za rewolucyjnym wyzwoleniem pożądania – co tłumaczy dokładnie, dlaczego pewne rodzaje pornografii są wyjęte spod prawa i cenzurowane w każdej „demokracji” dzisiejszego świata.\nOd kiedy większość komercyjnego porno jest produkowana na nieświadomym i reakcyjnym poziomie, „proponowana” przez nią rewolucja jest rzeczywiście niejasna; ale nie ma żadnego teoretycznego powodu, dla którego erotyka nie mogłaby być użyta zgodnie z hieroglificzną nauką dla ściśle utopijnych celów.\nTo doprowadza nas do pytania o utopijną poetykę. Nietzsche i Fourier zgodziliby się z tym, że sztuka nie jest jedynie zwykłym odbiciem rzeczywistości, ale raczej nową rzeczywistością, która próbuje nałożyć się na świat myśli i działań poprzez „okultystyczne” środki, przez „dionizyjskie” moce i hermetyczne „korespondencje” (stąd dzielona przez nich fascynacja operą jako „kompletnym dziełem sztuki” i idealnym środkiem propagowania swojej filozofii).\nNasza „szalona” synteza Nietzschego i Fouriera odsłoni ich obydwoje jako sąsiadów renesansowych hermetystów, którzy również dążyli do osiągnięcia utopijnych programów politycznych poprzez działanie na poziomie estetycznej percepcji, a także samą rozkosz tworzenia, która faktycznie konstytuuje zarówno środki i cele utopijnego projektu.\nU Fouriera znajdziemy jednak prawdziwe boski pogląd, iż ta estetyczna realizacja zamanifestuje się jako zbiorowe działanie, że społeczeństwo zrekonstytuuje się jako dzieło sztuki. Każda jednostka, teraz dysponująca wsparciem harmonijnego stowarzyszenia, razem z odpowiadającymi jej namiętnymi cyklami, stanie się „szczególnym rodzajem artysty”.\nW realizacji swoich „prawdziwych pragnień” wszystkie pragnienia stają się produktywne w świecie oddanym na pastwę istnym orgiom twórczości, erotyzmu, „gastrozofii” i estetycznej błyskotliwości. Tak jak szamanizm jest „zdemokratyzowany” w pewnych plemionach, gdzie każdy może być wizjonerem, Fourier podnosi każdego członka Falangi do statusu „wielkiego artysty”.\nNaturalnie, część będzie większa (np. bardziej namiętna) od innych, ale nikt nie zostanie wykluczony – „utopijne minimum” gwarantuje twórczą moc. Nietzsche mówi o „woli mocy jako sztuce”12; ale Fourier zrobił z tego główną zasadę anarchistycznej utopii, w której jedyną siłą organizującą jest pożądanie.\nPojawiają się na powierzchni naszego palimpsestu dwa zupełnie odmienne, kontrastujące ze sobą obrazy. Pierwszy z nich przedstawia artystę jako „barda” i jako romantycznego rebelianta w świecie, który zaprzeczył funkcjom barda; drugi, stłumienie i uświadomienie sztuki, w którym „artysta” znika jako uprzywilejowana kategoria w celu ponownego pojawienia się (jak u Joyce’a w Here Comes Everybody) pośród szamańskiej demokratyzacji sztuki.\nCzy byłoby możliwe przeczucie – bazujące na naszym antydiachronicznym, palimpsestycznym teoretyzowaniu – że ten paradoks może być zwyczajnie pozorny, może być fałszywą dychotomią? Lub, że nawet jeśli jest to paradoks rzeczywisty, jesteśmy w stanie skonstruować paradoksykalizm zdolny do pogodzenia opozycji na „wyższym poziomie” (coincidentia oppositorum)?\nAlbo, że tak jak Alicja, możemy wziąć pod uwagę kilka (czy nawet sześć) pozostających ze sobą w konflikcie, przeciwstawnych poglądów „przed śniadaniem”? Czy możemy „ocalić” SZTUKĘ od imputacji klęski, a artystę od plamy elitarności i awangardy, w tym samym czasie podtrzymując „rewolucję życia codziennego” i utopię pożądania?\nW celu poznania odpowiedzi na to pytanie wolałbym opuścić problem „ciężkiego położenia” sztuki oraz artysty i skoncentrować się w zamian na ciężkim położeniu dzieła sztuki. Mimo wszystko, co możemy powiedzieć o kłopotliwym położeniu artysty, który (pomimo całej „tragedii”) jest ciągle wolnym duchem w świecie towarów, jedynym który wie, jak zwracać uwagę, jedynym pobłogosławionym obsesją i jedynym praktykującym namiętną pracę? [Przypis: oczywiście, że definiuję tu „artystę” jako każdego obdarzonego wolnym duchem, ogarniętego obsesją i zdolnego zwracać uwagę, czy jest uwikłany w „sztukę”, czy należy do niesfornej kontrkultury, itp. itd.]\nW porównaniu z tą dobrą fortuną, prawdziwa tragedia wydaje się angażować nie artystę, ale dzieło sztuki. Dzieło sztuki jest wyalienowane jako towar zarówno w stosunku do producenta i konsumenta. W innym wypadku jest ono usuwane z „codziennego życia” jako unikatowy fetysz lub jeszcze inaczej: jest ono odzierane ze swojej „aury” dzięki reprodukcji.\nW ekonomii simulakry wyobrażenie zostaje odcięte i swobodnie dryfuje, pozbawione wszelkich odniesień – stąd wszystkie wyobrażenia mogą być „przywrócone do zdrowia”, nawet (lub szczególnie) te najbardziej „transgresyjne” i wywrotowe jako towar sam w sobie, rzeczy mające cenę, ale nie mające wartości. Galeria jest terminalem, a muzeum jest terminusem procesu alienacji. Muzeum reprezentuje ostateczną fiksację ceny i jej znaczenia jako wyobrażenia. Zapomnijcie o pytaniu „ocalenia” artysty; czy jest bowiem możliwe „ocalenie” dzieła sztuki?\nW celu „usprawiedliwienia” i „uratowania” dzieła sztuki, niezbędnym będzie usuniecie go z ekonomii towarowej. Jedyną inną ekonomią zdolną do podtrzymywania dzieła sztuki byłaby „ekonomia daru”, wzajemności. Ten pomysł został usystematyzowany przez antropologa Marcela Maussa w jego arcydziele Szkic o darze13” i zaprzątnął on umysły tak zróżnicowanych myślicieli, jak Bataille14 czy Levi-Strauss15.\nBył on egzemplifikowany poprzez ceremonie potlaczu społeczności Indian Amerykańskich Północno-Zachodniego Wybrzeża, ale można wysnuć hipotezę, iż jest on uniwersalny. Przed pojawieniem się „pieniędzy” i „umowy”, całe ludzkie społeczeństwo zasadzało się na darze i jego zwrocie. Przed konceptualizacją „nadwyżki” oraz „niedoboru” dominowało ujmowanie „nadmiernej” hojności natury i społeczeństwa, która musi być wydatkowana (lub „wyrażana”, jak wyłożyłby to Nietzsche) przez kulturową produkcję, estetyczną wymianą, a szczególnie przez festiwal.\nW kontekście ekonomii daru, festiwal jest skupiającą siłą społeczeństwa – nexusem wymiany – właściwie rzecz biorąc, jest nawet rodzajem „rządu”. Kiedy ekonomia daru daje jednak wolną drogę ekonomii pieniężnej, festiwal zaczyna przyjmować „mroczny” aspekt. Staje się on sezonowymi saturnaliami czy też odwróceniem do góry nogami porządku społecznego, dozwolonym wybuchem ekscesu, który oczyści ludzi z ich naturalnej urazy wobec alienacji i hierarchii. To nieporządek, który paradoksalnie przywraca porządek16.\nAle kiedy ekonomia pieniężna daje wolną drogę ekonomii towarowej, festiwal zostaje poddany jeszcze jednej zmianie znaczenia. Poprzez zachowanie daru wewnątrz totalnej matrycy systemu, która jest wroga darowi, festiwal w swojej saturnalicznej opcji staje się prawdziwym centrum opozycji wobec ekonomicznego konsensusu.\nTa opozycja pozostaje w dużej części nieświadoma, a spektakl jest w stanie wskrzesić większość z jej energii (pomyślcie o Bożym Narodzeniu!), ale spontaniczny festiwal pozostaje wciąż prawdziwym źródłem utopijnej energii. „Be-In”, zebranie oraz rave ukazują się współczesnym autorytetom jako niebezpieczne ukłony ku totalnemu nieporządkowi, ściśle dlatego, że próbują ukraść energię daru ekonomii towarowej.\nPostsurrealistyczno-postsytuacjonistyczne ruchy artystyczne, które ruszyły z projektem stłumienia i uświadomienia, wszystkie rozwinęły teorie świętowania. Noise Jacques’a Attali’ego, który odkrywa stłumienie i uświadomienie w terminach muzycznych (nazywany „etapem kompozycji”) jest osadzony na analizie obrazów Breughela, przedstawiających festiwal. Istotnie, festiwal jest nieodwołalnym elementem każdej teorii, która próbuje postawić dar w centrum twórczego projektu.\nCzy dzieło sztuki zostaje „ocalone”? Lepiej byłoby spytać czy dzieło sztuki posiada wymiar soteriologiczny lub posiada taką funkcję. Czy dzieło sztuki jest salwifikowalne? Czy może mnie uratować? I w jaki sposób może tego dokonać, jeśli nie jest wyzwolone od alienacji poprzez ekonomię świętowania?\nSztuka narodziła się wolna, a wszędzie wlecze za sobą kajdany – oczywiście „rewolucyjne zadanie” artysty składa się nie tyle z tworzenia sztuki, ile z wyzwolenia jej dzieła. Faktycznie, okazuje się, że jeśli pożądamy pracy na rzecz stłumienia i uświadomienia, musimy (paradoksalnie?) przywrócić najgroźniejszy punkt widzenia – artysty jako rebelianta, jako twórcy-niszczyciela, jako okultystycznego rewolucjonisty.\nJeśli twórcze życie (włączając w to znaczenio-kreację) może być nazywane „wolnością”, w takim razie artysta jest prorokiem (kadzią lub bardem/minstrelem) tej wolności – tak jak wierzył w to Blake. Poprzez środki hieroglificznej sztuki, artysta zakorzenia, koduje, otacza, kanalizuje, wyraża, kusi. Dzieło sztuki jako pokusa prosi po kolei o wyparcie i omamienie przez błyskotliwość każdego z osobna i obydwóch razem – żąda wzajemności. Nie życie jako SZTUKA (co byłoby niemożliwą do tolerowania formą dandyzmu), ale sztuka jako życie.\nW końcu, czy można zrobić cokolwiek w kontekście galerii, muzeum, ekonomii towaru? Czy istnieje dobra droga, by uchronić się lub wykoleić proces powrotu do zdrowia? Jest to możliwe. Po pierwsze, ponieważ świat galerii został tak bardzo zdewaluowany (w większości dlatego, iż staje się on coraz bardziej nużący), a w związku z tym jest zdesperowany, by próbować czegokolwiek.\nPo drugie, ponieważ dzieło sztuki, pomimo wszystkiego, zachowuje magiczny wpływ. Jeśli my, artyści zostajemy zmuszeni (na przykład przez nędzę), by pracować wewnątrz świata galerii, wciąż możemy siebie spytać, jak najlepiej „czynić postępy w walce” i tworzyć duchową propagandę dla sprawy twórczego chaosu?\nOczywiście NIE przez coraz bardziej skrywaną elitarność. NIE przez toporny socjalistyczny realizm i zdeklarowaną sztukę „polityczną”. NIE przez coraz bardziej makabryczny śmierciokult „transgresji” i miażdżący armageddonizm. NIE przez ironiczny hiperkonformizm.\nMoże istnieć wiele możliwych strategii na „nudzenie od wewnątrz” świata sztuki, ale sam potrafię myśleć tylko o jednej, która nie łączy się z surową, fizyczną destrukcją. Po prostu w ten sposób: każde dzieło sztuki może zostać stworzone w najbardziej jawny, możliwy sposób zgodnie z (wiecznie się rozwijającymi) zasadami utopijnej poetyki i hieroglificznej nauki.\nKażde dzieło sztuki byłoby świadomie obmyśloną „maszyną pokus” lub magicznym silnikiem, stworzonym w celu obudzenia prawdziwych pragnień, gniewu na stłumienie tych pragnień, wiarę w niemożliwość tych pragnień. Niektóre dzieła sztuki składałyby się z otoczenia nastawionego na realizację tych pragnień, inne ewokowałyby i artykułowały obiekt/przedmiot pożądania, jeszcze inne okrywałyby wszystko tajemnicą, choć inne wciąż czyniłyby siebie całkowicie półprzezroczystymi.\nDzieło sztuki powinno usunąć swoją uwagę z samego siebie jako uprzywilejowanej ikony, fetysza czy też rzeczy pożądanej i w zamian skupić ją na energiach wyzwolenia. Prace pewnych „artystów ziemi”, na przykład tych, które transmutują krajobraz (za pomocą najprostszych i najczulszych gestów) w utopijne otoczenie lub też erotyczny krajobraz senny; prace pewnych „artystów instalacji”, których mikro-rzeczywistości włączają pamięć, pożądanie, grę; wszystkie czczone przez Bachelarda energie „wyobraźni”17 i jego „psychoanalizy przestrzeni” – sztuka tego rodzaju może być pokazywana lub archiwizowana w obrębie kontekstu świata sztuki, w galeriach czy muzeach, nawet pomimo tego, że jej cele i efekty mają rozpuścić te struktury i „skroplić się” w życiu codziennym, gdzie zostawią ślad niezwykłości i pragnienie na więcej.\nPodobne strategie mogą zostać rozciągnięte na inne formy sztuki – drukowane książki, muzykę czy nawet festiwal jako zbiorowe tworzenie. W każdym przypadku wierzę, że najbardziej efektywna praca może zostać wykonana na zewnątrz instytucji estetycznego dyskursu, a nawet jako atak na te instytucje. Jakkolwiek, powinniśmy wykorzystać nasz akces do świata sztuki i jego przywileje, w celu wykorzystania go jako wyrzutni do uderzenia na jego własną ekskluzywność, jego profesjonalną elitarność, jego brak związku, jego bezbarwność i jego siłę.\nSpecyficzna taktyka tej insurekcyjnej strategii pozostaje w rękach indywidualnych artystów oraz w kręgu lub sile ich mocy twórczych. Punktem wyjścia jest oszalała szczodrość. Donacja większa, niż jakakolwiek transakcja towarowa może być wskrzeszona, wolny dar ponad i poza wszelkimi rachunkami.\nDzieło sztuki staje się wirusem ekscesu, namową do utopijnego pragnienia – soteriologiczną maszyną. Nic nie ma większego sensu, niż próby świata sztuki, by zniszczyć się samemu. Naszym celem nie jest jednak zniszczenie przestrzeni twórczej, ale jej rozwarcie – nie jej wyludnienie, ale zaproszenie „wszystkich” do środka. Nie chcemy odchodzić, chcemy (wreszcie) przybyć. By ogłosić jubileusz!\n(tłum. i przypisy Conradino Beb)\n1. Prawdopodobnie skrót od słowa „PostModernizm”.\n2. Paul Feyerabend, Przeciw metodzie, Wyd. Fundacja Aletheia, Wrocław 1997.\n3. Jest to aluzja do XIX w. teorii ewolucjonistycznej antropologa kultury, Edwarda Taylora, który stworzył na podstawie swoich „badań” trzystopniowy schemat rozwoju kultury, prowadzący od stanu „dzikości” przez stan „barbarzyństwa” do stanu „ucywilizowania”, którego zacnymi partycypantami jesteśmy my – społeczeństwo Zachodu.\n4 zob. wersję sieciową na www.fnordokrzyz.prv.pl/\n5 zob. Jean Baudrillard, Simulations and Simulacres – klasyczne dzieło postmodernistyczne na temat odrealnienia codziennej rzeczywistości; po polsku czytaj także Jean Baudrillard, Precesja symulakrów, [W:] Postmodernizm – antologia przekładów, /red./ Ryszard Nycz, Wyd. Baran i Suszczyński, Kraków 1996. Ponadto na stronach Wyd. OKULTURA znajduje się świetne streszczenie poglądów Baudrillarda autorstwa Dariusza Misiuny pod wszystkomówiącym tytułem Ekstaza komunikacji czyli o życiu w przestrzeni symulacji.\n6. Szczególnie wyraźnie mówi to jeden konkretny, o którego tutaj chodzi, a mianowicie angielski okultysta Aleister Crowley, którego zob. Magija w teorii i praktyce, Wyd. EJB, Kraków 1999, a także Krótkie eseje o prawdzie, Wyd. OKULTURA, Warszawa 2001.\n7 zob. Hezjod, Teogonia (Traktat o narodzinach bogów), Wyd. Zysk i S-ka, Poznań 1999.\n8. W oryginale autor używa słowa „attraction”, które jest dwuznaczne. W jęz. ang. oznacza ono zarówno „zauroczenie”, jak i „przyciąganie”. Bey podkreśla tu, iż Newton – „odkrywca” prawa powszechnego ciążenia/przyciągania jako doświadczony alchemik powiązał poprzez analogię nowo odkryte prawo fizyki z jednym z podstawowych praw alchemicznych, które jest w tejże utożsamiane z magiczną siłą tworzącą widzialną osnowę rzeczywistości.\n9. Cztery wymienione przez Beya siły fizyki kwantowej, to: odziaływania silne, elektromagnetyczne, słabe i grawitacyjne, zob. także Fritjof Capra, Tao fizyki, Wyd. Rebis, Poznań 2001, do której to ksiązki prawdopodobnie odnosi się Bey.\n10. Chodzi o słynny „dziwny atraktor” meteorologa, Edwarda Lorenza, który został przez niego przedstawiony innym naukowcom w 1963 r. po doświadczeniach z matematycznym układem chaotycznym.\n11. Zainteresowanych pracami Italo Calvino mogę poinformować, iż sporo ich zostało przetłumaczonych na jęz. polski, m.in. Wykłady amerykańskie (1996), Rycerz nieistniejący (1993), Zamek krzyżujących się losów (2000), Długi dzień Ameriga (2000) i kilka innych.\n12. Na temat twórczości artystycznej jako woli mocy u Nietzschego zob. szczególnie Narodziny tragedii, Wyd. Baran i Suszczyński, Kraków 2001.\n13 zob. Marcel Mauss, Socjologia i antropologia, Wyd. KR, Warszawa 2001.\n14 zob. Georges Bataille, Erotyzm, Wyd. słowo:obraz:terytoria, Gdańsk 1999.\n15 zob. Claude Levi-Strauss, Myśl nieoswojona, Wyd. KR, Warszawa 2000 oraz Antropologia Strukturalna, Wyd. KR, Warszawa 2000.\n16. Na temat morfologii karnawału zob. szczególnie dzieła Michaiła Bachtina i Johanna Huizingi.\n17 zob. min. Gaston Bachelard, Filozofia, która mówi nie, Wyd, słowo:obraz: terytoria, Gdańsk 2000.\nantropologia kulturowaCharles FourierekonomiaFriedrich NietzscheHakim Beykontrkulturasurrealizmsytuacjoniścisztuka\nPoprzedni wpisOgon skorpiona (1971)Następny wpisPull My Daisy (1959)\tJedna myśl nt. „Palimpsest”\tLDM pisze:\t03/04/2014 o 17:22\tNiebezpieczne… ale piękne!


Donica Serenity Czarna | Sklep internetowy z dywanami Interoom.pl\n» Donica Serenity Czarna\nDonica ogrodowa SERENITY z systemem nawadniania, to niezbędny element dekoracyjny Twojego tarasu, patio, balkonu oraz przestrzeni ogrodowej.\nDonica SERENITY jest samo-nawadniająca. Zawiera zbiornik (rezerwuar), który zapewnia odpowiedni poziom nawodnienia roślin przy minimalnym wysiłku. Nie musisz się więcej martwić o rośliny i kwiaty jeśli zdarza Ci się zapominać o regularnym podlewaniu. Tak praktyczny i pomocny system nawadniania ułatwia pielęgnację zieleni hodowanej w donicach.\nOgrodowa donica SERENITY została wykonana w całości z materiałów recyklingowanych.\nNajważniejsze zalety donic SERENITY:\nJestem bardzo zadowolona z nowej donicy. Polecam serdecznie.\nJestem niezwykle zadowolona z zakupu tych donic. Prezentują się bardzo dostojnie i okazale. Bardzo profesjonalnie zabezpieczone. Dotarły do mnie beż żadnego uszczerbku. Polecam\nSuper donica. wygląda jeszcze lepiej niż na zdjęciu. Na schodach prezentuje się niezwykle dostojnie. Polecam.\nDonica jest wysoka i świetnie zgrała się z kolumną na tarasie ma bardzo fajny wzór pasujący do nowoczesnego wystroju polecam. Jest funkcjonalna i estetyczna. Obsługa sklepu sprawna i bardzo pomocna.


Jak obniżenie wieku emerytalnego wpłynie na pobierających wcześniejszą emeryturę - GazetaPrawna.pl\nOsobom, które planują przejście na wcześniejszą emeryturę, przypominamy, że – co do zasady – przyznawana jest ona osobom, które nie ukończyły powszechnego wieku emerytalnego. / ShutterStock\nOd 1 października 2017 r. z urzędu, czyli bez potrzeby składania wniosku, ZUS zacznie wypłacać pełne emerytury osobom, które ukończyły już 60 lat (kobieta) lub 65 lat (mężczyzna). Tym, którzy osiągną wymagany wiek po 30 września 2017 r., zakład zacznie wypłacać emeryturę w pełnej wysokości od miesiąca ich urodzin. Przed podjęciem wypłaty wcześniejszej emerytury (bądź renty z tytułu niezdolności do pracy lub renty rodzinnej jako świadczenia wybranego lub korzystniejszego od emerytury), zawieszonej dotychczas ze względu na wysokość zarobków (powyższej 130 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia miesięcznie) zakład upewni się, czy nie uległy zmianie dane dot. przekazywania świadczeń, np. numer rachunku bankowego lub rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, adres do doręczania świadczenia za pośrednictwem poczty itd.\nZasady związane w wypłacaniem emerytury w pełnej wysokości osobom, które ukończyły powszechny wiek emerytalny, nie dotyczą tych emerytów, których emerytura jest zawieszona z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia podjętego w ramach stosunku pracy zawartego przed przejściem na emeryturę.\nOsobom, które planują przejście na wcześniejszą emeryturę, przypominamy, że – co do zasady – przyznawana jest ona osobom, które nie ukończyły powszechnego wieku emerytalnego. Tak więc osoby, które będą chciały jeszcze uzyskać taką emeryturę, muszą wziąć pod uwagę, że od października 2017 r. powszechny wiek emerytalny to 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn. Wyjątek stanowią emerytury nauczycielskie przyznawane na podstawie art. 88 ust. 2a ustawy – Karta nauczyciela z zastosowaniem art. 21 ustawy zmieniającej. Taką emeryturę ZUS przyzna nawet w przypadku zgłoszenia wniosku po osiągnięciu podwyższonego wieku emerytalnego, lecz najpóźniej 31 sierpnia 2018 r.\nEMERYTURY POWSZECHNE TDNDGP import obniżenie wieku emerytalnego\n..Powinno się zakończyć z pojęciem "Prawo Nabyte" jeżeli jest ono nieuczciwe. System emerytalny w Polsce powinien być na nowo uchwalony i żadne Komunistyczne i POstkomunistyczne przepisy prawa nabytego nie powinny być szanowane. Chodzi o to aby ten co pracował dłużej i uzbierał wyższy kapitał miał większą emeryturę a ten co siedział na Urlopie Górniczym i pracował krótko miał mniejszą. Powinien się liczyć tylko wkład do ZUS i uczciwy sposób liczeni\na co z osobami,które przeszły na wczesniejsza emeryture w 2007 r. a po ukończeniu 60 lat nie otrzymały żadnej podwyżki(czyli ZUS nie podwyższył im emerytury)?a obecnie wg nowej ustawy te osoby traca na emeryturze.


Producent oprogramowania dla biznesu Symfonia rusza z ogólnopolską kampanią marketingową „Optymizacja”, promującą cyfryzację w sektorze MŚP.\nPunktem centralnym projektu jest Pakiet Wsparcia dla Firm o wartości 2 mln zł. Mogą z niego skorzystać przedsiębiorstwa, które ze względu na pandemię zwlekały do tej pory z decyzją o inwestycji w cyfryzację biznesu.\nIdeą kreatywną kampanii jest „proces optymizacji”, czyli rozwoju biznesu w możliwie najlepszych warunkach dzięki wsparciu nowoczesnych technologii, w przypadku Symfonii oprogramowania biznesowego.\nPunktem centralnym kampanii marketingowej jest strona internetowa optymizacja.pl, poprzez którą przedsiębiorcy zainteresowani cyfryzacją mogą uzyskać informacje o możliwym wsparciu.\n„Optymizację” będzie można zobaczyć i usłyszeć w mediach ogólnopolskich. Kampania jest oparta o działania zasięgowe, zakładające m.in. reklamy radiowe, content marketing, reklamy displayowe oraz remarketing.\nMedia zaplanował i kupił dom mediowy MullenLowe MediaHub. Działania PR i kreację koordynuje agencja SEC Newgate CEE – pomysłodawca kampanii.\nDołącz do dyskusji: Symfonia w kampanii "Optymizacja" o wsparciu przedsiębiorców


Dom wakacyjny Tina w: Ogulin HR2999.500.1 | Interhome\n3-pokojowy dom 46 m2. Salon z 1 kanapą (130 cm, o długości 210 cm), TV (TV z płaskim ekranem). 1 pokój z 1 łóżkiem podwójnym (2 x 80 cm, o długości 200 cm). 1 mały pokój z 1 łóżkiem (80 cm, o długości 200 cm). Jadalnia z klimatyzacją. Otwarta kuchnia (4 palniki, kuchenka mikrofalowa) z piecem opalanym drewnem. Prysznic/WC. Ogrzewanie drewnem (extra). Leżaki. Do dyspozycji: krzesełko dla dziecka, łóżko dla dziecka, suszarka do włosów, drewno (extra). 1 zwierzak/pies. Małe, wysoko osadzone okno w sypialni z 1 łóżkiem.\nTounj 17 km od Ogulin: Dom jednorodzinny "Tina". 2 km od centrum Tounj, spokojne, słoneczne położenie, otoczony zielenią. Do indywidualnego użytku: działka 1'200 m2 - trawnik 700 m2, drzewa. Prysznic na zewnątrz, taras (20 m2), meble ogrodowe, grill (huśtawka). W domu: pralka. Miejsca parkingowe (dla 4 samochodów) obok domu na terenie. Sklep wielobranżowy 2 km, restauracja 3.5 km. Znane jeziora w okolicy, łatwo dostępne: Plitvička jezera 65 km.\nMałe miasto (15'000 mieszkańców), w głębi lądu regionu, w dolinie, na prowincji. Sklepy, restauracje na miejscu. Usługi medyczne: apteka, lekarz. Dojazd: stacja kolejowa w miejscowości. Połączenie autobusowe.\nWędkarstwo (wymagane pozwolenie). Wycieczki górskie, wspinaczka. Trasy rowerowe, górskie trasy rowerowe.\nChorwacja, Chorwacja Górska, Ogulin\nOpinie Klientów - Dom wakacyjny Tina


Polityka prywatności – Berg\nNiniejsza Polityka Prywatności dotyczy zasad korzystania z serwisu funkcjonującego pod adresem: (link: bergp.com), który w dalszej części Polityki Prywatności nazywany jest „Serwisem”.\nWe wszelkich kwestiach dotyczących ochrony danych osobowych możesz się skontaktować z nami na adres mailowy biuro@tenstep.pl.\nAby skorzystać z niektórych funkcji naszego Serwisu, musisz się zarejestrować np. przy dokonaniu zapisu na Newsletter, czy w sytuacji, gdy będziesz chciał zapisać się na szkolenie. Podczas rejestracji poprosimy Cię o podanie Twoich danych osobowych. Potrzebujemy tych danych, aby świadczyć Ci usługę, z której zamierzasz skorzystać. W przypadku dokonania przez Ciebie rejestracji w Serwisie, będziemy przetwarzać Twoje dane podane przy rejestracji w celu świadczenia usług opisanych w regulaminie danego Serwisu. Tymi usługami będą m.in.: usługa zapisów na szkolenia stacjonarne, w tym webinaria, usługa Newslettera, usługa publikacji ogłoszeń, powiadomienia, konkursy, plebiscyty, itd.\nPodczas korzystania przez Ciebie z Serwisu zbieramy i gromadzimy informacje takie jak: Twój adres IP, adres URL żądania, nazwa domeny, identyfikator urządzenia, typ przeglądarki, język przeglądarki, liczba kliknięć, ilość czasu spędzonego na poszczególnych stronach, data i godzina korzystania z Serwisu, typ i wersja systemu operacyjnego, rozdzielczość ekranu, dane zbierane w dziennikach serwera a także inne podobne informacje. Więcej na ten temat przeczytasz w punkcie IX Polityki Prywatności.\nIII. NA JAKIEJ PODSTAWIE PRZETWARZAMY TWOJE DANE?\n• zawarta między nami umowa (którą jest także świadczenie usług drogą elektroniczną wskazanych w regulaminie Serwisu);\nBędziemy Cię pytali o zgodę na przetwarzanie, w tym na profilowanie przez nas, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i im podobnych technologiach stosowanych przez nas w Serwisie w celu marketingowym, obejmującym analitykę w celach marketingowych oraz wyświetlanie spersonalizowanych ofert, reklam i innych usług w naszym Serwisie oraz w Internecie. Zgoda na będzie dotyczyła prowadzonych przez nas działań na rzecz naszych reklamodawców. Więcej na ten temat przeczytasz w punkcie XIII Polityki Prywatności.\nJeśli wyrazisz taką zgodę, będziemy także przesyłali/przekazywali Ci telefonicznie lub elektronicznie informacje handlowe na temat naszych usług.\nIV. CZY PODANIE DANYCH JEST OBOWIĄZKOWE?\nV. KOMU BĘDZIEMY UDOSTĘPNIAĆ TWOJE DANE OSOBOWE?\n• inni odbiorcy danych – np. nasi podwykonawcy, banki, doradcy podatkowi, kancelarie prawne, firmy kurierskie, spółki z naszej grupy kapitałowej;\nJeśli w związku z wykonaniem zawartej z nami umowy lub w związku z korzystaniem z naszego Serwisu, czy też w związku z udziałem w konkursie/plebiscycie/loterii nabędziesz od nas za dodatkową opłatą usługę, wówczas będziemy przetwarzać Twoje dane przez okres 6 lat z uwagi na przepisy prawa podatkowego.\nkorespondencyjnie: TenStep Polska sp. z o.o. ul. Beskidzka 23a, Warszawa 04-287\nMożesz także wycofać Twoją zgodę na regulamin danego Serwisu przy wykorzystaniu maila kontaktowego, jaki został podany w ustawieniach Twojego konta, co będzie różnoznaczne z rezygnacją przez Ciebie ze świadczonych przez nas usług w Serwisie. Takie cofnięcie zgody w odniesieniu do regulaminu będzie oznaczało skasowanie Twego konta w Serwisie i usunięcie podanych przez Ciebie danych osobowych. Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy będziemy uprawnieni do przechowywania tych danych na innej podstawie prawnej– w takiej sytuacji będziemy dalej przechowywać Twoje dane na podstawie umowy, którą z nami zawarłeś oraz na podstawie uzasadnionego interesu, jak też nie dotyczy to sytuacji, gdy skorzystasz z prawa do ograniczenia przetwarzania Twoich danych.\nVIII. PROFILOWANIE I TARGETOWANIE\n• informacje techniczne nt. Twojego urządzenia końcowego: rodzaj urządzenia (PC, tablet, smartfon), rodzaj przeglądarki, system operacyjny, język ustawiony w systemie, rodzaj łącza internetowego – ten rodzaj profilowania jest wykorzystywany np. do ograniczania emisji specyficznych formatów lub kreacji reklamowych, które funkcjonują tylko przy określonych warunkach technicznych (np. tylko na PC).\nIX. DO CZEGO WYKORZYSTUJEMY PLIKI COOKIES I INNE TECHNOLOGIE?\nCookies są krótkimi informacjami, które nasz Serwis zapisuje na dysku Twojego komputera lub w Twoim urządzeniu mobilnym w postaci plików tekstowych, dzięki czemu jesteśmy w stanie obliczyć, jak dużym powodzeniem cieszy się ten Serwis. Stosujemy także inne technologie tego typu, tj. zapis i odczyt informacji z localStorage, czyli magazynu danych. Rozpoznajemy Cię, aby dowiedzieć się jakiej informacji potrzebujesz i czego szukasz w naszym Serwisie. Chcemy wiedzieć, które kategorie odwiedzasz częściej niż pozostałe, dzięki czemu możemy uczynić nasz Serwis ciekawszym i lepszym w odbiorze. To Ty dajesz nam wiedzę o tym, w jakim kierunku powinniśmy się rozwijać, jakie są Twoje wymagania, czego brakuje, a wydaje Ci się, że powinno znaleźć się w Serwisie. Ponadto pliki cookies i informacje z localStorage wykorzystywane są przez nasz Serwis do utrzymania sesji i ustawień użytkownika (po zalogowaniu), dzięki której użytkownik nie musi na każdej podstronie Serwisu ponownie wpisywać loginu i hasła, a także do tworzenia statystyk, badań i analiz, które pomagają zrozumieć, w jaki sposób użytkownicy korzystają ze stron internetowych, co umożliwia ulepszanie ich struktury i zawartości. Na skutek dostępu do danych zawartych w plikach cookies oraz poprzez technologię localStorage uzyskujemy podczas Twojej wizyty w Serwisie kategorie danych wskazane w punkcie II.4. Polityki Prywatności.\na. niezbędne pliki cookies, umożliwiające korzystanie z usług dostępnych w ramach Serwisu, np. uwierzytelniające pliki cookies wykorzystywane do usług wymagających uwierzytelniania w ramach Serwisów;\nb. pliki cookies służące do zapewnienia bezpieczeństwa, np. wykorzystywane do wykrywania nadużyć w zakresie uwierzytelniania w ramach Serwisów;\nc. wydajnościowe pliki cookies, umożliwiające zbieranie informacji o sposobie korzystania ze stron internetowych Serwisów;\nd. funkcjonalne pliki cookies, umożliwiające zapamiętanie wybranych przez Ciebie ustawień i personalizację interfejsu, np. w zakresie wybranego języka lub regionu, z którego pochodzisz, rozmiaru czcionki, wyglądu strony internetowej itp.;\ne. reklamowe pliki cookies, umożliwiające dostarczanie Ci treści reklamowych bardziej dostosowanych do Twoich zainteresowań.\nZebrane dane, będziemy wykorzystywali do profilowania, o którym mowa w punkcie VIII niniejszej Polityki Prywatności oraz do personalizowania treści, reklam i innych usług, jakie są widoczne w naszym Serwisie oraz w Internecie.\nPoniżej znajdują się odnośniki do przykładowych, oficjalnych stron internetowych producentów\nnajczęściej używanych przeglądarek internetowych, na których znajduje się informacja o czynnościach potrzebnych do zmiany ustawień danej przeglądarki w wyżej opisanym zakresie:\n• naciśnięcie kombinacji klawiszy [Ctrl + Shift + Delete] wywoła okno zawierające opcje usunięcia danych elementów. Element „Pliki cookie i dane witryn sieci Web” dotyczy usunięcia plików cookies oraz zawartości localStorage.\n• z głównego menu wybierz Narzędzia -> Opcje internetowe -> zakładka „Zaawansowane” -> w dziale „Zabezpieczenia” należy odznaczyć „Włącz przechowywanie DOM”.\n• naciśnięcie kombinacji klawiszy [Ctrl + Shift + Delete] wywoła okno zawierające opcje usunięcia danych elementów. Element „ciasteczka” dotyczy usunięcia plików cookies oraz zawartości localStorage.\n• w miejscu na wpisanie adresu www wpisz komendę about: config, a następnie w linii ‚dom.storage.enabled’ zamienić domyślną wartość ‚true’ na ‚false’.\n• naciśnięcie kombinacji klawiszy [Ctrl + Shift + Delete] wywoła okno zawierające opcje usunięcia danych elementów. Element „Pliki cookie oraz inne dane witryn i wtyczek” dotyczy usunięcia plików cookies oraz zawartości localStorage.\n• z głównego menu wybierz Menu -> Ustawienia -> Usuń prywatne dane. W oknie dialogowym wybierz elementy do usunięcia. Element „Usuń wszystkie pliki cookie” oraz „Wyczyść magazyn stały” spowoduje usunięcie plików cookie, oraz zawartości localStorage.\n• w miejscu na wpisanie adresu www wpisz komendę opera: config. Linię ‚localStorage’ ustaw „0” (zero) w polach „Domain Quota Exceeded Handling For localStorage” oraz „Domain Quota For localStorage”.\n• należy wybrać polecenie menu Safari -> Preferencje (naciśnięcie Cmd+), a następnie Prywatność.\n• w miejscu „Zarządzaj danymi witryn” należy zaznaczyć jedną lub więcej witryn, a następnie kliknąć Usuń lub Usuń wszystko.\nX. OPIS NAJWAŻNIEJSZYCH NARZĘDZI PODMIOTÓW WSPÓŁPRACUJĄCYCH\nW naszym Serwisie wykorzystujemy oprogramowanie firmy Gemius Sp. z o.o. (z siedzibą w Warszawie (02-672) przy ul. Domaniewskiej 48). Nasze witryny zamieszczają w komputerze użytkownika kod zliczający umożliwiający zbieranie danych o użytkownikach. Dane te pozwalają nam zrozumieć, które materiały interesują użytkowników oraz z jakich treści korzystają.\nW kodzie naszego Serwisu umieszczamy kod Gemius (tak zwany skrypt), który działa w oparciu o technologię cookies („ciasteczka”) oraz inne technologie (local storage).\nPodczas wizyty w Serwisie, firma Gemius może także wyświetlać ankiety użytkownikom Internetu. Ankiety te wymagają podania dodatkowych informacji np. społeczno-demograficznych. Uczestnictwo w ankietach jest zawsze dobrowolne i użytkownicy mogą wybrać czy chcą przekazać dane.\n• emisja reklam wśród właściwej grupy odbiorców,\n• tworzenie grup odbiorców reklam,\n• analizowanie tego, co zdarzyło się w wyniku kliknięcia w reklamę,\n2. Śledzenie tag remarketingowy Google AdWords\nNa naszych stronach korzystamy także z narzędzia Traqli, dostarczonego przez Newzmate Sp. z o.o. (ul. Wawelska 14, 02-061 Warszawa, nquiry@newzmate.com, https://newzmate.com/terms-of-use), które to narzędzie, dzięki wpiętym cookie, umożliwia automatyczną personalizację treści w wysyłanych newsletterach. Narzędzie Traqli bada aktywność użytkownika w Serwisie, na przykład sprawdzając, jakiego typu treści są przez niego najczęściej czytane i na tej podstawie w sposób automatyczny buduje i wysyła newsletter osobom, które się do niego zapisały.\n3. Spersonalizowana reklama\nNa naszych stronach korzystamy z narzędzia Exponea, dostarczonego przez Exponea s.r.o. (Twin City B, Mlynske Nivy 12, 821 09 Bratysława, Słowacja, info@exponea.com), które, dzięki wpiętym kodom umożliwia automatyczną personalizację treści w wysyłanych mailingach oraz na reklamach własnych zamieszczanych w obrębie Serwisu. Narzędzie Exponea bada aktywność użytkownika w Serwisie, na przykład sprawdzając, jakiego typu treści są przez niego najczęściej czytane, i na tej podstawie w sposób automatyczny dopasowuje treść mailingów.\nPrzy przeglądaniu treści naszego Serwisu w których zintegrowana została wtyczka społecznościowa, serwis społecznościowy nawiązuje bezpośrednie połączenie z wyszukiwarką. Poprzez to serwis społecznościowy otrzymuje m.in. informacje, że odwiedziłeś nas z danego adresu IP lub ID urządzenia. Następuje to niezależnie od tego, czy jesteś w danym momencie zalogowany lub w ogóle zarejestrowany w danym portalu społecznościowym.\nMogą Państwo skorzystać również z usługi Twitter spółki Twitter Inc., 795 Folsom St., Suite 600 San Francisco, CA 94107; polityka prywatności pod adresem: http://twitter.com/privacy.\nTenStep sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (04-287), ul. Beskidzka 23A, NIP 5213419518, REGON: 140848470 jest Administratorem Państwa danych osobowych.\nOkreślono cele przetwarzania Państwa danych. Jako administrator będziemy przetwarzać Państwa dane: w celu przeprowadzenia zamówionego szkolenia oraz w celach marketingowych na podstawie Państwa zgody (podstawa z art. 6 ust. 1 lit. a RODO):\nPaństwa dane osobowe przekazane na podstawie niniejszej zgody będą przetwarzane przez okres 50 lat.\nDo Państwa danych mogą mieć dostęp nasi podwykonawcy lub podmioty, z którymi współpracujemy (podmioty przetwarzające).\nPodanie danych ma charakter dobrowolny, ale jest konieczne w celu zapewnienia Państwu udziału w zamówionych szkoleniach. Dane podane w celach marketingowych są całkowicie dobrowolne i w każdej chwili można wystąpipć z żądaniem ich usunięcia do Administratora Ochrony Danych.


Przeczytałam książkę: "Nieznane przygody Mikołajka" Sempé/Goscinny\nJolanta Chrostowska-Sufa 11:21 PM\nPełna ciepła, rozczulająca recenzja. Aż zatęskniłam za bohaterem tych książek z dzieciństwa. Pozdrawiam.\nsłowoczytane 11:49 PM\nPiękne wspomnienia ze szkolnej biblioteki - ja byłam zawsze tą, która stała w kolejce po książki, od drugiej strony biblioteki nie znam.\nW tę niedzielę przeczytałam drugi tom "Mikołajka" - nadal świetna lektura :)\nnaczynie gliniane 7:32 AM\nA ja w dzieciństwie jej nie czytałam. Szkoda, ze nikt mi nie podsunął.\nAle nadrobiłam parę lat temu z nawiązką:)\nOjej jakie rozkoszne wspomnienia! Ja też pamiętam te małe formaty "Mikołajka". U mnie na półce stoją wszystkie 3 tomy wydawnictwa Znak. Jestem dopiero na 1, ale to dlatego, że czytam na głos:)\nTucha 8:52 PM\nMikołajek - masa miłych wspomnień :)\nI mój dobry kuzyn ma tak na imię - mam do niego słabość.\nJolanto miło mi:)\nSkarletko dla mnie dużury biblioteczne były najpiękniejsze:)\nNaczynie i super!\nKOlmanko ja małe formaty dokupiłam, stoją w pokoju córki.\nTucha - bardzo miłe imię, prawda?\nCaitri 5:39 PM\nKocham Mikołajka miłością wielką i prawdziwą :D\nMiłego czytania z pociechami!\nAgnes 10:20 AM\nTo fantastyczne mieć takie wspomnienia książkowe z dzieciństwa, takie ciepłe i miłe.


Ewa Bem wróci na scenę po śmierci córki Pameli Bem-Niedziałek. Daty koncertów | Viva.pl\nJak piosenkarka poradziła sobie z traumą?\nKonrad Szczęsny • 6 kwietnia 2018 14:00\nŚmierć starszej córki Pameli Bem-Niedziałek była dla Ewy Bem straszliwym ciosem. Kobieta odeszła pod koniec września ubiegłego roku po długiej i niezwykle wyczerpującej walce z nowotworem mózgu. Miała zaledwie 39 lat i osierociła dwójkę dzieci. Artystka, która była pogrążona w żałobie, zniknęła z życia publicznego. Jednak jej menadżer poinformowała, że obecnie jest gotowa powrócić na scenę.\nEwa Bem wraca na scenę po śmierci córki\nJeszcze w styczniu mąż Ewy Bem potwierdził, że póki co nie ma mowy, by jego ukochana żona stanęła na scenie i zaśpiewała dla fanów. Jednak niemal trzy miesiące po tym wyznaniu okazuje się, że artystka rozważa powrót do życia publicznego.\n„Mogę potwierdzić, że powoli szykujemy trasę koncertową. Na pewno jeszcze w tym roku, prawdopodobnie już niedługo”, poinformował w rozmowie z dziennikiem Fakt Andrzej Łukasik, menedżer wokalistki z agencji artystycznej Blue Note.\nDodał jednak, że póki co w rozmowach nie padły jeszcze żadne konkretne terminy. „Jesteśmy w trakcie ustaleń. Dokładne terminy nie są jeszcze doprecyzowane”, wyjaśnił.\nŚmierć córki Ewy Bem. Kim była Pamela Bem-Niedziałek?\nO tym, że wykryto u niej glejaka, 37-letnia wówczas Pamela Bem-Niedziałek dowiedziała się pod koniec 2015 roku, gdy była w ciąży z drugim dzieckiem, córką Basią. Zdecydowała jednak, że proces leczenia musi poczekać do momentu narodzin. Maleństwo przyszło na świat poprzez cesarskie w szóstym miesiącu, zaś lekarze niezwłocznie podjęli odpowiednie korki, by zwalczyć nowotwór. Nierówna walka trwała dwa lata i niestety, pod koniec września 2017 roku media obiegła informacja, że córka Ewy Bem nie żyje. Dziennikarka i reporterka, którą uważa się za twórcę kanałów TVN24 i TVN24BiŚ, osierociła dwójkę maleńkich dzieci: 3,5 letniego synka Tomasza oraz dwuletnią córeczkę Basię.\nKoledzy z pracy podkreślali, że Pamela Niedziałek była niezwykle wrażliwą osobą i kompetentną dziennikarką, którą „zawsze zadawała odpowiednie pytania”.\nArtystka tylko raz wypowiedziała się o stanie zdrowia swojej ukochanej córki Pameli. Było to rok po tym, jak rozpoczęła ona nierówną walkę z rakiem. Ewa Bem jej zdrowie powierzała wówczas Opatrzności.\n„Wiem, że Pan Bóg pomógł mi wiele razy w sytuacjach, kiedy inna pomoc nie mogła nadejść”, podkreślała.\nStarsza córka Ewy Bem zmarła pod koniec września 2017 roku po długiej i wyczerpującej walce z nowotworem mózgu.\n(na zdjęciu artystka z mężem Ryszardem Sibilskim i dwiema córkami Pamelą oraz Gabrielą w sesji dla VIVY! z października 2001 roku)\nPamela Bem-Niedziałek, córka Ewy Bem, miała 39 lat. Osierociła dwójkę dzieci: 3,5 letniego synka Tomasza oraz dwuletnią Basię.\nEwa Bem po śmierci córki Pameli zniknęła z życia publicznego i nie występowała od tamtego czasu na scenie.\n(na zdjęciu artystka z mężem Ryszardem Sibilskim w sesji dla VIVY! z października 2001 roku)\nEwa Bem postanowiła jednak po ponad pół roku od śmierci córki wrócić na scenę, by występować przed publicznością.\n(na zdjęciu artystka z mężem Ryszardem Sibilskim i dwiema córkami Pamelą oraz Gabrielą)\nPóki co jednak żadne terminy nie zostały ustalone, dlatego nie wiadomo, kiedy dokładnie Ewa Bem zdecyduje się występować przed publicznością.\nCopyright @MICHAL HETMANEK/REPORTER\nMenadżer Ewy Bem poinformował jednak, że nastąpi to jeszcze w tym roku i to w niedługim czasie.\n(na zdjęciu artystka z dwiema córkami Pamelą oraz Gabrielą)\nTAGI #dzieci gwiazd #koncert #Ewa Bem #Pamela Niedziałek


Skarbówka rozliczy PIT za zmarłego i poinformuje spadkobiorcę o podatku do zapłaty - PIT.pl\nStrona główna Aktualności Skarbówka rozliczy P…\nRedakcja PIT.pl 27.04.2022 08:27 (aktualizacja: 29.04.2022 13:28 )\nW tym roku ostatnim dniem na terminowe złożenie deklaracji PIT jest poniedziałek 2 maja 2022 r. W związku z tym obowiązkiem pojawiają się liczne pytania. Kto oraz w jaki sposób dokonuje rozliczenia za osobę zmarłą? Kto może ubiegać się o zwrot z PIT po zmarłym? Wyjaśniamy.\n» Kto rozlicza PIT za osobę zmarłą? Rodzina, czy urząd skarbowy?\nW przypadku osoby zmarłej, która pozostawała w małżeństwie, istnieje możliwość jej wspólnego rozliczenia w zeznaniu składanym przez owdowiałego małżonka. Polski Ład wprowadził w tym zakresie zmiany stanowiące, iż osoba owdowiała może rozliczyć się wspólnie ze swoim zmarłym małżonkiem, nawet jeżeli małżeństwo zostało zawarte w trakcie roku podatkowego i w tym też roku zmarł jeden z małżonków. Nie musi być spełniony warunek pozostawania w związku małżeńskim przez pełny rok podatkowy, a zasady te można wykorzystać już w rozliczeniu za rok 2021.\nJeśli wspólne rozliczenie nie może być zastosowane, to za nieżyjącego podatnika formularz PIT sporządza urząd skarbowy właściwy dla miejsca zamieszkania zmarłego. Konieczne do tego dane pozyskuje m.in. od płatników - pracodawcy czy z ZUS.\n» Kto składa PIT za zmarłego, wspólne rozliczenie małżonków, prawo do ulg i odliczeń\nUS wyda zaświadczenia o wysokości podatku do zapłaty lub do zwrotu po osobie zmarłej\nPotencjalny spadkobierca, jeszcze przed przyjęciem spadku, jest uprawniony do złożenia wniosku do US o wydanie zaświadczenia o wysokości podatku do zapłaty lub do zwrotu po osobie zmarłej. Wystarczające jest uprawdopodobnienie faktu bycia przyszłym spadkobiercą, np. poprzez okazanie odpisu aktu zgonu zmarłego, odpisu własnego aktu urodzenia lub innych dokumentów. Gdy znane już są osoby spadkobierców, powinni oni otrzymać z US wezwanie do ustalenia ostatecznej treści zobowiązania podatkowego spadkodawcy w formie wstępnie przygotowanego zeznania. Mają oni 30 dni na udzielenie odpowiedzi zawierającej informację o zastosowaniu ulg podatkowych (prorodzinna, rehabilitacyjna, na internet) oraz o wydatkach kwalifikowanych jako koszty uzyskania przychodu. Na tej podstawie US wydaje skierowaną do spadkobierców decyzję podatkową. Są oni zobowiązani do zapłaty podatku w ciągu 14 dni lub uprawnieni do złożenia wniosku o zwrot nadpłaty po osobie zmarłej. Składając wniosek o zwrot należy udowodnić fakt bycia spadkobiercą, np. poprzez przedłożenie aktu poświadczenia dziedziczenia lub postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku.\nCounsel ID Advisory Sebastian Stefańczyk\nAplikant Radcowski ID Advisory\nPIT-36Rozliczenie roczneDarowizna i spadek\nProgram PITStatus 411PIT-36PIT/Z kredyt podatkowy


Dlaczego szkoła językowa to najlepszy sposób na naukę języków obcych? – Reklama w biznesie\nZarówno nauczyciele, jak i osoby, którym udało się opanować konkretny język obcy w stopniu komunikatywnym podkreślają, że najlepszą metodą na naukę języków obcych jest wyjazd i pobyt za granicą. Jednakże co zrobić, gdy ktoś nie ma takiej sposobności i preferuje nauczyć się innego języka w swoim kraju? W takim przypadku ze stuprocentową pewnością najlepszą opcją na naukę będzie stacjonarna szkoła języków obcych. Ażeby nauczyć się bardzo szybko komunikacji w nowym języku, na prawdę ważna jest równomierna nauka gramatyki oraz słownictwa.\nI to zarówno w formie pisemnej, jak i ustnej. Zresztą naukę języka można podzielić na pisanie, mówienie, czytanie i słuchanie. Na końcu należy jednak podkreślić, że bardzo ważne jest też myślenie w danym języku. Na nieszczęście, ale natomiast osoby początkujące na prawdę bardzo często gubią się w tym procesie. Nie wiedzą od czego mają rozpocząć, jak mają przyswajać wiedzę a także jak w ogóle się uczyć. Stąd też bardzo przydatne są nowoczesne kursy języków obcych, które posiadają dany zamysł edukacji od A do Z. W ten sposób uczeń ma przygotowany schemat edukacji, dzięki czemu może przyswajać edukację w sposób, który będzie efektywny. Bez wątpienia największe efekty dadzą kursy w formie stacjonarnej. To właśnie podczas rozmowy z korepetytorem, czy również native speakerem osoba ucząca się może poznać zarówno słownictwo, gramatykę, jak i akcent. A dodatkowo wszystkim w tej samej chwili oswoi się z mówieniem i przełamie bariery lęku i strachu. Właśnie dlatego najlepszą metodą na szybkie opanowanie komunikacji w języku obcym jest wspaniała szkoła językowa w okolicy.\nSprawdź tutaj: szkoła językowa.


Hokej.Net - Zbyněk Irgl przed play-off czeskiej extraligi dla hokej.net\nGrasz w drużynie z Aronem Chmielewskim. Jak ci się z nim współpracuje?\nAronowi nie udało się zagrać wielu meczów w pierwszej drużynie. Pod jego adresem trzeba powiedzieć, że jest bardzo utalentowanym zawodnikiem z dobrym strzałem i dobrą jazdą na łyżwach. Jego indywidualne cechy można porównać do rosyjskich hokeistów. Natomiast można powiedzieć, że ma jakieś braki taktyczne i to jest powód, dlaczego nie gra więcej w Trzyńcu.\nMyślisz, że Aron mógłby grać więcej w czeskiej extralidze?\nJestem spokojny, że jeśli poprawi swoją grę taktyczną to będzie więcej grać w czeskiej extralidze.\nW 2011 roku po miała miejsce katastrofa lotnicza drużyny z Jarosławia – byli tam twoi znajomi?\nOsobiście nie znałem wszystkich kolegów, którzy przyszli po moim odejściu. Był to dla naszej całej rodziny czas wielkiej tragedii.\nDlaczego odszedłeś z Jarosławia do Atlantu?\nKto zna tą sytuację, ten wie, że nie chciałem odchodzić z Jarosławia. W czasie poprzedniego play-off podpisałem kolejny kontrakt na 3 lata i dwa tygodnie przed rozpoczęciem przygotowań powiedziano mi, że mój kontrakt jest niezarejestrowany i mogę szukać sobie klubu. Byłem w szoku, bo poprzednie lata cała drużyna uzyskiwała dobre wyniki. Takie jest życie hokeisty, że nikt się ciebie nie pyta czy chcesz, czy nie chcesz, czasami to jest po prostu biznes.\nZbyněk Irgl podpisał się pod pozdrowieniami dla polskich fanów.\nJak wspominasz życie w Mińsku?\nMogę powiedzieć, że mam tylko dobre wspomnienia z Mińska. W ostatnim, trzecim sezonie nie grało mi się dobrze i to można powiedzieć, że jest jeden minus. Ludzie są tam bardzo serdeczni a kibice jedni z najlepszych na świecie. Nie zdarza się, że przegrasz mecz 0:3 a cała (ponad 15 tys. widzów) hala zostaje na miejscach i jeszcze ci biją brawo.\nCzy w Mińsku masz jeszcze znajomych?\nJa, nie za bardzo, ale moja żona ma tam kilka przyjaciółek, do których często dzwoni.\nCo spowodowało, że odszedłeś z Dinamo Mińsk?\nJak powiedziałem wcześniej w ostatnim roku nie wszystko się udało jak chciałem. Całej drużynie nie za bardzo się wiodło a ja w szczególności, jako obcokrajowiec powinienem pokazać więcej i być liderem drużyny.\nWracając do Czech miałeś dwie propozycje, do Witkowic i do Trzyńca?\nChciałem grać w drużynie, która będzie się bić o najwyższe cele. Jestem wychowankiem Witkowic, tam się nauczyłem grać w hokeja i mam tam wielu znajomych, no właśnie, dlatego, że Trzyniec walczył o najwyższe cele to wybrałem ich ofertę.\nJak można porównać poziom czeskiej extraligi i KHL?\nNie chcę powiedzieć, że jest duża różnica. Jednak w drużynach KHL pierwsze piątki stanowią reprezentanci Rosji czy innych krajów jak Szwecji, Finlandii, Czech czy Słowacji. Nawet w trzecich piątkach grają reprezentanci krajów i to stanowi o różnicy między KHL a czeską extraligą.\nMyślałeś, żeby wrócić do KHL?\nNa początku chciałem zagrać jeden dobry sezon w Czechach i zaraz wrócić do KHL-u. W listopadzie 2014 przyszły problemy ze zdrowiem a potem operacja. W ubiegłym roku przed Bożym Narodzeniem przyszła pewna propozycja z Rosji, ale wtedy już sytuacja rodzinna się zmieniła. Syn zaczął chodzić do czeskiej szkoły, przyzwyczajać się tutaj. Postanowiliśmy wtedy wszyscy razem, że zostaniemy już w Czechach.\nJak wyglądał twój powrót po operacji usunięcia raka nerki?\nMimo, że byłem bardzo osłabiony miałem wielkie pragnienie powrotu do gry. Trzyniec grał play-off ze Spartą i stan był 2:2 na mecze. Trenerzy się mnie zapytali czy mogę wrócić. Lekarze mi powiedzieli, że druga nerka przejęła funkcję obu i tutaj nie mam problemu. Mimo, że nie czułem się w pełni sił to powiedziałem trenerom, że jestem gotów!\nJakie masz plany na ciąg dalszy bieżącego sezonu?\nTeraz mamy play-off. Mamy świetną drużynę i myślę, że możemy osiągnąć najwyższe cele. Przed nami pierwsza runda play-off potem kolejne i mam nadzieję, że zdobędziemy tytuł mistrza republiki. Choć wiem, że w grze jest 8 drużyn i wszyscy tego chcą.\nJak poznałeś swoją obecną żonę?\nW czasie gry w Jarosławiu mieszkaliśmy w jednym bloku, ale w różnych klatkach. Przed blokiem widzieliśmy się na parkingu. W następnym sezonie przyjechałem z reprezentacją i znów się spotkaliśmy na parkingu. Irina miała jakieś problemy z parkowaniem, więc jej pomogłem. I tak od słowa od słowa się bliżej poznaliśmy.\nJak spędzasz wolny czas z rodziną?\nOczywiście "sportujemy"! Żona się denerwuje, ale ja nie mogę usiedzieć na miejscu. Żona myśli, że już w moim wieku mógłbym więcej leniuchować w domu, ale ja wciąż chcę być aktywny.\nKim byłbyś jak byś nie był hokeistą?\nNie wiem, zawsze mnie ciągnęło do sportu i nie mogłem usiedzieć na miejscu. Teraz też jak mam jakiś wolny czas to uprawiam inne sporty, jak golf czy tenis. Pewnie uprawiałbym jakiś inny sport. Albo byłbym biznesmenem, bo od małego ciągnęło mnie do interesu i dużo rozmawialiśmy z ojcem o ekonomii.\nPytania zadawała Daria Martsinovich a odpowiadał Zbyněk Irgl.\nChciałbyś, żeby twoje dzieci również były sportowcami?\nTo skomplikowanie pytanie. Gdybym wiedział, że ich to ciągnie, że oddają temu swoje serce, wtedy powiedziałbym tak. Z drugiej strony wiem, że profesjonalna kariera to wielkie obciążenie psychiczne. Dzieci uprawiają sporty – tenis, hokej, golf, ale nie myślę, że na takim poziome, ale jest jeszcze czas i wszystko może się być możliwe.\nCzy myślałeś o karierze trenera?\nZdaję sobie sprawę, że już coraz mniej lat mi zostaje w karierze hokeisty. Ale uczciwie mówiąc nie myślałem jeszcze o tym. Jestem maksymalistą i na razie poświęcam się swojej karierze hokejowej. Jak zakończę aktywną grę to wtedy będę decydował, co dalej? Teraz jestem hokeistą na 100%.\nNa czym polega sekret sukcesu, zawodowego hokeisty?\nGdyby była jakaś instrukcja to byłoby bardzo łatwe. Wiele czynników musi się spotkać razem: musi być talent, musi być wola walki w sercu, wytrwałość w dążeniu do celu, ale najważniejsze jest zdrowie i szczęście. Jest wielu hokeistów, którzy ciężko pracują na sobą i brakuje im tej odrobiny szczęścia.\nMyślałeś kiedyś o grze w Polsce?\n(śmiech) Nie, nie, nie… nie chcę powiedzieć ani tak, ani nie. Nie mogę odpowiedzieć na to pytanie – ja mam jeszcze przez 2 lata ważny kontrakt w Trzyńcu. Ale czemu nie przedłużyć sobie kariery, jeśli jest możliwość. Polski hokej znam tylko z opowieści Milana Baranyka – mojego można powiedzieć hokejowego brata.\nChciałbym powiedzieć coś do wszystkich kibiców. Bądźcie zawsze ze swoją drużyną, kibicujcie, kiedy jest dobrze i kiedy jest źle. My hokeiści zawsze wychodzimy na lód, żeby wygrać i nie znam takiego hokeisty, któremu wszystko jedno jak się mecz zakończy.\nZbyněk Irgl w HC Oceláři Třinec do play-off 2016/17\nTagi: Zbynek IrglTrzyniecAronChmielewskiMilanBaranykczeski napastnikOcelari Trinec


Najśmieszniejsze podania o pracę. Najdziwniejsze CV, jakie kandydaci wysłali pracodawcom ubiegając się o pracę [zdjęcia] - Dziennikzachodni.pl\nNajśmieszniejsze podania o pracę. Najdziwniejsze CV, jakie...\nNajśmieszniejsze podania o pracę. Najdziwniejsze CV, jakie kandydaci wysłali pracodawcom ubiegając się o pracę [zdjęcia]\n12 lipca 2018 12.07.2018 Aktualizacja: 8 listopada 2018 16:17 08.11.2018 16:17\nŹródło: Dziennik Bałtycki - Zaskakujące podania o pracę i CV [zdjęcia]\nnajśmiejszniejsze podania o pracę\nnajdziwniejsze podania na pracę\nKolegaPytal (gość) 23.07.18, 21:18:17\nAdelajde (gość) 22.07.18, 11:51:39\nNo niestety ludzie jeszcze mają sporo lekcji do odrobienia jeśli chodzi o pisanie CV i listów motywactjnych. Sama siedzę w tym biznesie i wiem jak ludzie są tego nienauczeni, a szkoła tego nie...rozwiń całość\nNo niestety ludzie jeszcze mają sporo lekcji do odrobienia jeśli chodzi o pisanie CV i listów motywactjnych. Sama siedzę w tym biznesie i wiem jak ludzie są tego nienauczeni, a szkoła tego nie nauczy. Wystarczy tak naprawdę aplikacja internetowa jak SzybkieCV i dokumenty ma człowiek z głowy. Ale wielu ludziom nie chce się nawet szukać.zwiń\nBB - raczej smutne niż śmieszne\nAlik na Krzywej Wieży (gość) 04.07.18, 09:44:10\nŁadnie to tak ?... skrybo Be-Be szydzić z Rodaków Naszych wywleczonych przez kacapów z I i II Najjaśniejszej RP na "Białe Niedźwiedzie", którzy teraz dopiero w IV RP mogli wrócić do Ojczyzny !\nA szwaby, to mało małych Dzieci Matkom Polkom pozabierały, aby je zgermanizować i które po latach okupacji dopiero teraz wróciły do Ojczyzny, aby normalnie żyć i pracować.\nWidać, że skryba tej wierszówki jest wyznania wnuczka Wehrmachtowca Tuska, któremu przyświeca też przyświeca Polskość jako nienormalność. Obacwaje som jednakowe najemniki. Pierwszy w Vaterlandzie do POklepywania, drugi zaś jako jurgieltnik.zwiń


ADVANCE - Küschall – Wózki aktywne Kuschall\nSzerokość siedziska 340 – 460 mm\nGłębokość siedziska 360 – 520 mm\nWysokość siedziska przód: 450 – 550 mm\ntył: 370 – 490 mm\nWysokość oparcia 270 – 480 mm\nDługość podudzi 220 – 520 mm\nŚrodek ciężkości 80 mm/ 95 mm/ 110 mm/\n125 mm/ 140 mm\nKąt oparcia 78°/82°/86°/90°/94°\nSzerokość całkowita Szer. siedziska + 170 mm\nDługość całkowita 75°: ok. 830 mm\n90°: ok. 760 mm\nWaga całkowita bez obciążenia: ok. 8.8 kg\nWaga transportowa bez kół tylnych: ok. 6.2 kg\nSTWORZONY Z ZUPEŁNIE INNEGO PUNKTU WIDZENIA, POD UWAGĘ WZIĘTO NAJWAŻNIEJSZĄ POTRZEBĘ UŻYTKOWNIKA: SIEDZISKO\nKüschall Advance został zaprojektowany w taki sposób, aby można go było idealnie dostosować do specyficznych potrzeb każdego użytkownika, a nawet umożliwić szybką i łatwą wymianę przedniej części ramy, dzięki szybkozłączkom. Wykonana z karbonu, sztywna płyta siedziska zwiększa sztywność całego wózka, a tym samym zapewnia znakomite właściwości jazdne. Lekki, konfigurowalny, a przede wszystkim regulowany, jak żaden inny, küschall Advance jest dla użytkowników, którzy wymagają wyjątkowego, aktywnego wózka spełniającego wszystkie potrzeby mobilności dnia codziennego i chcą zaspokoić poczucie własnego stylu.\nWózek wyposażony w standardową aluminiową ramę w kolorze „royal red”, standardową aluminiową belkę, karbonowe profilowane boczki, aluminiowy podnóżek rurowy, rączki typu mini, hamulce typu performance, przednie koła Starec 4’’ i tylne koła high performance z oponami Schwalbe oraz czarne aluminiowe ciągi.\n2. KARBONOWA PŁYTA SIEDZISKA:\nDzięki zastosowaniu sztywnej karbonowej płyty siedziska zwiększono sztywność i właściwości jazdne wózka Küschall Advance zachowując przy tym jego niewielką wagę. Unikatowe, regulowane karbonowe lamelki zapewniają doskonałe dopasowanie się do kształtu ciała i oferują wyjątkowe uczucie komfortu, dbając o prawidłowy rozkład nacisku ciężaru ciała.\nMożliwość idealnego dopasowania ponad 7 parametrów modelu küschall Advance sprawia, że zawsze spełnia on indywidualne oczekiwania i wymagania swojego użytkownika. Specjalna konstrukcja przedniego kółka umożliwia bezstopniową regulację wysokości oraz kąta natarcia.\nOpcjonalnie zamontowane szybkozłączki umożliwiają szybką i łatwą zmianę ustawienia kąta przedniej ramy! Opcja ta opiera się na innowacyjnym module zerowego połączenia ramy z siedziskiem poprzez specjalny system połączeń, który pozwala na łatwe usunięcie całej przedniej części ramy z modułu siedziska. Küschall Advance przekształca się w małe i kompaktowe urządzenie do transportu i dopasowuje się nawet do najmniejszych bagażników samochodowych.


Czarna Owca :: OCZYTANI.pl Tania książka : str. 3\nWskakuj na pokład W imię miłości! Louise Lee namiętnie podąża drogą Ostatniej prowokacji. Ostrzeżenie: może uruchamiać niemałe pokłady śmiechu. Na emeryturze, teoretycznie rzecz biorąc, Florence Love ma już dawno za sobą lata świetności w branży londyńskiego świata detektywistycznego, tymczasem jej ostatnia akcja jest bardzo osobista. Pewna sprawa jest wciąż\nCo łączy nastolatkę z współczesnego Nowego Jorku z rówieśniczką z Berlina sprzed siedemdziesięciu lat? Wszystko i nic. Łączy je cudownie ulotna symetria losu; podobne matki, dramatyczne podróże, i Kuba, na którą prowadzą wszystkie drogi. Berlin 1939. Dwunastoletnia Hanna ucieka przed koszmarem rzeczywistości – najpierw w wymyślony świat, gdzie wszystko jest zabawą,\nWe wrześniu 1998 roku młoda reporterka Claudia Rowe pracowała jako niezależna dziennikarka „New York Timesa” w miasteczku Poughkeepsie w stanie Nowy Jork. W tym samym czasie miejscowa policja natrafiła na ciała ośmiu kobiet ukrytych w piwnicy i na strychu małego kolonialnego domu zamieszkanego przez niejakiego Kendalla Francoisa. Ten nieznośnie uprzejmy\nOpowieść o nowoczesnym małżeństwie, w którym wszystko świetnie się układa, aż do chwili, gdy przestaje się układać. Co było przyczyną rozpadu? Powieść jest próbą znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy można zrozumieć, co się dzieje, kiedy dwoje ludzi przestaje się kochać. Czy można pojąć istotę miłości i to, co uczucie z nami robi? Mężczyzna usiłuje zrozumieć, jak mogło dojść\nNiedobór snu powoduje groźne konsekwencje dla naszego zdrowia. Potrzebujemy go, by cieszyć się życiem i sprawować nad nim kontrolę. Wyśpij się! to oparta na badaniach naukowych książka, która przybliży czytelnikowi zagadnienia dotyczące snu – od jego historii do roli marzeń sennych. Ujawnia istotną rolę, jaką odgrywa sen dla naszego funkcjonowania. Autorka\nHistoria przyjaciół, którzy po ukończeniu college'u wyruszają na podbój Nowego Jorku. Irene Richmond, artystka, asystentka w eleganckiej galerii sztuki na Manhattanie; George Murphy, naukowiec-astronom, który po latach badań osiągnął zasłużoną pozycję zawodową; Sara Sherman, narzeczona George’a, redaktorka w dużym magazynie; Jacob Blaumann, poeta, którego po\nInspektor policji kryminalnej Magnus Kalo dostaje nową sprawę. W śródmieściu Sztokholmu znalezione zostają zwłoki okaleczonego mężczyzny. Trop prowadzi daleko w przeszłość, do ESMA – ośrodka tortur junty wojskowej w Argentynie – ale również na północne, willowe przedmieścia Sztokholmu. Wkrótce Magnus i jego żona, terapeutka Linn, odkrywają z przerażeniem, że w\nNazywa się Ellen Savinger i zaginęła trzy tygodnie temu. Sam Berger ma złe przeczucia, ale koledzy ze sztokholmskiej policji twierdzą, że skoro nie ma ciała, nie ma przestępstwa. Gdy Sam nawiązuje kontakt z tajemniczą Nathalie Fredén, która może coś wiedzieć w sprawie Ellen, dochodzenie przybiera na sile i zaczyna obejmować również przeszłość Sama. Pustkowia, powieść o\nPosy Morland spędzała życie zatopiona w lekturze swoich ukochanych powieści romantycznych w stojącej na skraju bankructwa księgarni. Kiedy jej ekscentryczna właścicielka Lavinia umiera i zostawia Posy w spadku księgarnię, dziewczyna musi odłożyć książki i zmierzyć się z prowadzeniem podupadającej firmy, ale i Sebastianem, wnukiem Lavinii, najbardziej obcesowym


8 sposobów na wzmocnienie odporności wiosną - Ziołolek\nStrona główna > Blog > 8 sposobów na wzmocnienie odporności wiosną\n20.04.2020 | Lifestyle\nZa oknem zawitała wiosna. My tymczasem jesteśmy osłabieni po zimie, a nasz organizm kiepsko znosi przesilenie. Będzie potrzebował około 2-3 tygodni na dostosowanie się do nowych warunków pogodowych. Możemy mu w tym pomóc. Oto 8 kluczowych sposobów na utrzymanie organizmu w dobrej kondycji i wzmocnienie jego odporności.\nZalet wody nie sposób przecenić. Jest źródłem wielu cennych pierwiastków, poprawia przemianę materii, oczyszcza organizm z toksyn i do tego wzmacnia układ odpornościowy. Według WHO powinniśmy codziennie pić około 2-2,5 litra płynów przy średnim wysiłku. Jaką wodę wybierać? Najlepiej unikać tej w plastikowych butelkach, ponieważ jeśli została ona podgrzana np. w słońcu, to plastik wydzielił do niej szkodliwe substancje. Lepszym wyborem są szklane butelki i filtrowana woda z kranu. Można ją także wzbogacić naturalnymi produktami wzmacniającymi odporność, np. miodem lub pierzgą (pyłek kwiatowy), a także wyciśniętym sokiem z cytryny i szczyptą kurkumy, która jest naturalnym antybiotykiem.\nBudowanie odporności polega na regeneracji organizmu po zimie i dostarczenie mu niezbędnych składników odżywczych. Dlatego podstawą jest tu zbilansowana dieta, bogata w witaminy i minerały. O które z nich musimy zadbać szczególnie? Warto sięgać po witaminę C, którą znajdziemy przede wszystkim w dzikiej róży, z której można przygotować konfitury, kompoty, a nawet sosy. Ponadto powinniśmy wybierać czarną porzeczkę, natkę pietruszki i czerwoną paprykę. Równie ważne są witamina E, której źródłem są pełnoziarniste produkty zbożowe, kasze i awokado, witamina A, którą znajdziemy w szpinaku, marchwi, pomidorach i wiśniach oraz witamina D, którą zawierają oleje roślinne, kukurydza, brukselka i produkty mleczne. Zatroszczmy się także, by na naszych talerzach znalazły się:\ncynk (w ostrygach, krewetkach, czosnku, sezamie, migdałach, dzikim ryżu),\nselen (w orzechach brazylijskich, tuńczyku, łososiu),\nżelazo (w natce pietruszki, brokułach, fasoli, grochu),\npotas (w suszonych morelach, pestkach dyni, pomidorach, szpinaku),\nmagnez (w siemieniu lnianym, sezamie, chia, nasionach słonecznika, nerkowcach),\nniezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe (w kawiorze, tłustych rybach, siemieniu lnianym, orzechach włoskich).\nDietę można także wzbogacać o brakujące składniki dzięki suplementom (np. LINOcomplex A+E+F, LINOcomplex NNKT). Czego natomiast trzeba unikać? Przede wszystkim białego cukru, który skutecznie obniża naszą odporność nawet o 50%.\nZAPARZ NAPAR Z ZIÓŁ\nBezpiecznym i naturalnym sposobem na wsparcie układu immunologicznego jest stosowanie ziół. Mają one właściwości lecznice i nie obciążają układu trawiennego. Dlatego warto zamienić tradycyjną herbatę, która nas odwadnia, na ziołowe napary. Wybierzmy np.:\nczystek (ma silne właściwości przeciwzapalne, zawiera antyoksydanty),\nlipę (zwiększa wydzielanie potu i oczyszcza organizm),\nbabkę lancetowatą (działa przeciwzapalnie i bakteriostatycznie),\nszałwię (działa antybakteryjnie i antyoksydacyjnie),\nczarny bez (działa przeciwwirusowo i przeciwzapalnie).\nNawet tak prosta czynność, jak otwarcie okna może zdziałać wiele dobrego. Powietrze w szczelnych pomieszczeniach tworzy mikroklimat. Żyjemy w nim, a nasze codzienne aktywności, jak pranie, gotowanie czy kąpiele, wpływają na wzrost wilgotności. Ta z kolei staje się najlepszą pożywką dla mikroorganizmów. Dlatego musimy co jakiś czas wprowadzić do naszych mieszkań trochę świeżego powietrza.\nAktywność fizyczna o umiarkowanej intensywności skutecznie zmniejsza nasza podatność na choroby. Po pierwsze, wysiłek oddziałuje na komórki organizmu, które stoją w pierwszej linii obrony przed bakteriami i wirusami – makrofagi. Po drugie, pobudza do działania drugą linię obrony – limfocyty. By aktywność fizyczna przyczyniła się do zwiększenia naszej odporności, konieczny jest właściwy dobór ćwiczeń. Najlepiej wykonywać treningi o umiarkowanej intensywności, które nie doprowadzają do przemęczenia. Niezbędna jest także regularność (3-4 razy w tygodniu przez 30-60 min).\nNasz organizm potrzebuje czasu na regenerację, w przeciwnym razie staje się podatny na infekcje. Dlatego tak ważnym krokiem w procesie wzmacniania odporności jest zdrowy sen.


Bazylika na Świętej Górze w Gostyniu - Wielkopolska.travel - Wielkopolski Portal Turystyczny\nStart Miejsca pielgrzymkowe Bazylika na Świętej Górze w Gostyniu\nTags: Gostyń, kościół, sanktuarium\nW stosunkowo równinnej południowej Wielkopolsce, wzgórza zawsze budziły wielką ciekawość. Na jednym z nich – zwanym Świętą Górą – leżącym na obrzeżach Gostynia wznosi się jeden z najpiękniejszych barokowych kościołów w Polsce. Jest on częścią klasztoru filipinów. Bazylika na Świętej Górze jest nie tylko szeroko znanym sanktuarium maryjnym. Słynna jest przede wszystkim z największej kopuły w Polsce (17 m średnicy, 50 m wysokości) oraz corocznego festiwalu muzyki oratoryjnej.\nŚwięta Góra była miejsce szczególnym już w średniowieczu. W XV w. zbudowano tu drewnianą kaplicę, w której znajdowały się otoczone kultem rzeźby Piety i Krucyfiksu. Miało tu również dochodzić do cudownych uzdrowień. Z połowy XVI wieku pochodzi cudowny obraz Matki Bożej, który stał się celem pielgrzymek. W 1668 r. Adam Konarzewski sprowadził na Świętą Górę zakon filipinów, w których posiadaniu Święta Góra jest do dzisiaj. Bazylika była wzorowana na kościele Santa Maria della Salute w Wenecji, pod którego ogromnym wrażeniem była Zofia z Opalińskich, żona Adama Konarzewskiego. Przy budowie pracowali wybitni włoscy architekci: Jan i Jerze Catenazzi oraz Pompeo Ferrari.\nZabudowania klasztorne na Świętej Górze\nWnętrze bazyliki jest bogato zdobione – jak przystało na budowlę czasów baroku. Wnętrze ogromnej kopuły zdobią polichromie autorstwa Jerzego Wilhelma Neunhertza, przedstawiające sceny z życia Świętego Filipa Neri. W ołtarzu nadal znajduje się cudowny obraz. Zwiedzając kościół warto zwrócić uwagę na kulę armatnią wmurowaną nad bocznym wejściem. To pamiątka po bitwie z czasów Wojny Siedmioletniej. Warto zajrzeć także do podziemnych krypt, ciągnących się pod kościołem.\nCo roku pod koniec września organizowany jest w kościele Festiwal Muzyki Oratoryjnej Musica Sacromontana. Genezą jego powstania było odkrycie zaginionych rękopisów z utworami muzycznymi kompozytorów tworzących przy bazylice na Świętej Górze. Muzyka zawsze odgrywała ważną rolę w pracy i życiu filipinów. Podczas festiwalu, oprócz utworów klasyków muzyki poważnej, można posłuchać dzieł związanego ze zgromadzeniem Józefa Zeidlera.\nCo ciekawe, Bazylika na Świętej Górze to nie jedyna kopuła w panoramie Gostynia. Od roku 2013 drugim dominującym elementem jest mający także kształt kopuły silos cukrowni. Z jednej strony jest on krytykowany jako niszczenie historycznego krajobrazu, z drugiej zaś jako ciekawy dialog starego z nowy. Najlepiej pojedźcie do Gostynia i zdecydujcie sami!\nFoto: T. Jaraczew, M. Andrzejczak, B. Jadżyn


Lipiec 2019 - Hurtownia Replik\nZenith Jako Pierwszy Sponsor Sławnego Turnieju Golfowego\n23. lipca 2019 admin\nSzwajcarski producent zegarków Zenith po raz pierwszy zaczął jako sponsor Turnieju Golfa Celebrity w zeszłym tygodniu, przyczyniając się do funduszu dla dzieci John Starks.\nDwunasty doroczny John Starks Masters rozpoczyna się od prywatnego przyjęcia gwiazd w Nowym Jorku 9 września br. Wśród gwiazd biorących udział są emerytowane gwiazdy baseballu Darryl Strawberry, emerytowane gwiazdy futbolu OJ Anderson i Howard Cross oraz analityk sportowy Otis Livingston, Ray Lucas i więcej.\nNastępnego dnia turniej golfowy odbył się w Old Oaks Country Club w Purchase w Nowym Jorku.\nPrzedmioty, które mają być wystawione na aukcji na miejscu, to podpisane przez celebrytów pamiątki z kariery sportowej, trasy podróży oraz pierwsza forma Zenith „Defy Classic Open” Pieniądze zebrane z aukcji zostaną przeznaczone na stypendia edukacyjne.\nPółnocnoamerykański prezydent Zenith Paul Ziff (z prawej) i John Starks na 12. dorocznym John Starks Masters in Purchase, Nowy Jork\nGwiazda New York Knicks, emerytowana gwiazda John Starks, założył Fundację Johna Starka w 1994 roku. Fundacja zapewnia wsparcie finansowe dla projektów i organizacji, które zapewniają więcej dzieciom i ich rodzinom. Usługi edukacyjne, rozrywkowe i pomocy społecznej.\n„Z dumą wykonujemy skromną pracę dla Johna Starka i Fundacji Johna Starka” – powiedział w oświadczeniu Paul Ziff, prezes Zenith North America. „Jesteśmy przekonani o znaczeniu edukacji. Fundacja jest zaangażowana w pomoc potrzebującym, aby mogli uzyskać wykształcenie wyższe i stopień naukowy, i pochwalamy pracę, którą wykonuje fundacja”.\nOryginalne źródło: National Jeweler.com\nZysk Netto Movado W Drugim Kwartale Wzrósł O 55%, A Cena Akcji Wzrosła O 8%\nMovado Group Inc. (NYSE: MOV), amerykański producent zegarków i agent, ogłosił dziś swój raport finansowy za drugi kwartał. Na dzień 31 lipca 2013 r. Movado Group Inc. (NYSE: MOV) Movado Sprzedaż netto wzrosła o 17,2% do 118 mln USD, zysk operacyjny wzrósł o 59% do 17,04 mln USD, zysk netto wzrósł o 55,6% do 12 654 mln USD. Kurs akcji Movado Group Inc. (NYSE: MOV) wzrósł o 8% po rynku i nadal rośnie, od czasu udostępnienia chińskiej sieci non-fashion, która wyniosła 41,04 USD.\nMovado Group Inc. (NYSE: MOV) Przewodniczący i dyrektor generalny Efraim Grinberg powiedział w raporcie finansowym, że wzrost sprzedaży i zysków operacyjnych w drugim kwartale utrzymał silny impet tego roku obrotowego, a wzrost był spowodowany głównie Movado Innowacja marki Tuo i marki agencji agencji. Jednak innowacja opisana przez Efraima Grinberga została wyśmiewana wcześniej: w połowie tego miesiąca Audemars Piguet Holding SA pozwał Tommy’ego Hilfigera i jego agenta Movado Group Inc. (NYSE: MOV) za plagiat miłości Audemars Piguet. Konstrukcja serii Royal Oak Royal Oak, seria Eton Tommy Hilfiger i seria Audemars Piguet Royal Oak Royal Oak zostały zaprojektowane z ośmiokątnym gwintem plus.\nEfraim Grinberg powiedział również, że nowy biznes agencji zegarków Scuderia Ferrari i repozycjonowanie Coacha również miały duży wpływ na wzrost w drugim kwartale, a także czas wystawy Baselworld Jewellery Show również wpłynął na wyniki w drugim kwartale. Pomoc\nNa dzień 31 lipca 2013 r., Drugi kwartał roku podatkowego 2014, Movado Group Inc. (NYSE: MOV) sprzedaż netto Movado wzrosła o 17,2% do 138,3 mln USD, w porównaniu do 118 mln USD w analogicznym okresie ubiegłego roku; zysk brutto wzrósł o 13,8% do 74,818 mln Dolary amerykańskie, 65,758 mln USD w tym samym okresie ubiegłego roku; marża zysku brutto zmniejszyła się o 160 punktów bazowych do 54,1%, a analogiczny okres roku ubiegłego wyniósł 55,7%. Spadek marży zysku brutto został głównie uszkodzony przez zmiany kanałów i asortymentu produktów, które częściowo zrównoważyły dochód dźwigni i korzystne kursy walut; Zysk wzrósł o 58,5% do 17,04 mln USD w porównaniu do 10,749 mln USD w analogicznym okresie ubiegłego roku; Zysk netto wzrósł o 55,6% do 12654 mln USD lub 0,48 USD zysku na akcję, w porównaniu do 8,154 mln USD lub 0,32 USD zysku na akcję w tym samym okresie ubiegłego roku; amortyzacja EBITDA, amortyzacja Zysk przed odsetkami, podatkami i podatkami wzrósł do 20,1 mln USD, w porównaniu z 13,4 mln USD w analogicznym okresie ubiegłego roku.\nNa dzień 31 lipca 2013 r., W pierwszej połowie roku obrotowego 2014, Movado Group Inc. (NYSE: MOV) sprzedaż netto Movado wzrosła o 12,0% do 248,3 mln USD, w porównaniu z 221,7 mln USD w analogicznym okresie ubiegłego roku; zysk brutto wzrósł o 7,9% do 134,7 mln USD w porównaniu do 124,8 mln USD w tym samym okresie ubiegłego roku; zysk operacyjny wzrósł o 40,6% do 27 mln USD i 19,2 mln USD w tym samym okresie ubiegłego roku; zysk netto wyniósł 40,8% do 20,7 mln USD lub zysk na akcję w wysokości 0,80 USD w porównaniu do 14,7 mln USD w analogicznym okresie ubiegłego roku lub Zysk na akcję wyniósł 0,58 USD; amortyzacja, amortyzacja i EBITDA EBITDA wzrosły z 24,9 mln USD w analogicznym okresie ubiegłego roku do 32,8 mln USD.\nMovado Group Inc. (NYSE: MOV) Rick Coté, prezes i dyrektor operacyjny Movado Group, powiedział, że jest bardzo optymistyczny, widząc wzrost marży operacyjnej grupy o 320 punktów bazowych do 12,3%. Biorąc pod uwagę silny wzrost w pierwszej połowie roku podatkowego, można się tego spodziewać przez cały rok Wzrost z poprzednich zysków z 1,80 USD do 1,90 USD na akcję, przy jednoczesnym wzroście sprzedaży netto z poprzednich 12% do 13% lub wzrost oczekiwań sprzedażowych z 570 milionów do 575 milionów USD do 575 milionów USD Do 580 milionów dolarów.


You are here: Home / Wortal farmerama / Wesele Wadowice i Najlepsze miejsca na wesele\nśroda, Styczeń 10th, 2018 By admin Off 32\nNajlepsze miejsca na wesele jakie będzie dla Was? To zależy dużo oczywiście od Waszego gustu. W dzisiejszych czasach Młode Pary chcą mieć huczne weselisko, aby ich setka gości (jak nie więcej) mieli gdzie się zmieścić. W końcu tak duża ilość gości nie wejdzie w końcu na każdą salę. Wybór miejsca na pewno nie będzie łatwy. Z kolei inne osoby marzą o cichej o skromnej uroczystości i nie chcą mieć hucznej zabawy z wielką pompą. Wystarczy im malutka restauracja, gdzie będą mogli zaprosić swoich znajomych, bliskich na obiad. Wcale nie chcą mieć tańców do rana. Chwila z bliskim zupełnie im wystarczy, aby wejść w nowy rozdział z wielką, wspólną miłością. To, które miejsce będzie dla Was najlepsze, musicie więc sami zdecydować. To miejsce musi przede wszystkim się Wam spodobać, a nie Rodzicom, którzy może dokładają swoje przysłowiowe parę groszy do zabawy. Wesele Wadowice to z kolei propozycja dla osób, które mieszkają w tym uroczym miasteczku i tam poszukują idealnego miejsca na swoją romantyczną zabawę.\nImprezy kameralne i DJ na imprezy Radom środa, Styczeń 10th, 2018 By admin


Evertiq - Future dystrybutorem Microsemi\n© beisea dreamstime.com Przemysł elektroniczny | 28 czerwca 2013\nSpółki Future Electronics i Microsemi Corporation podpisały globalną umowę dystrybucyjną.\nMicrosemi to znany dostawca produktów półprzewodnikowych takich jak układy FPGA, SoC oraz AISC, układy RF, zarządzania mocą oraz mixed-signal, czy elementy dyskretne. Future Electronics będzie realizował sprzedaż komponentów Microsemi, zapewni także wsparcie projektowe i serwis. W ofercie Future Electronics znajdą się niemal wszystkie produkty amerykańskiej spółki, z wyłączeniem niektórych rozwiązań przeznaczonych dla rządu. Future Electronics jest trzecim co do wielkości dystrybutorem komponentów elektronicznych na świecie. Firma powstała w 1968 roku i obecnie zatrudnia 5 tys. osób w swoich oddziałach w 42 krajach na świecie.\nBosch, GS Yuasa i Mitsubishi łączą siły


KOWNACKI: CHCĘ ZWYCIĘZCĘ TRZECIEJ WALKI FURY'EGO Z WILDEREM\n- To nie będzie łatwa walka. Wygrana tak naprawdę nic mi nie da, bo jestem dużym faworytem, Helenius natomiast może zyskać wszystko i zająć moje miejsce - mówi Adam Kownacki (20-0, 15 KO), którego za kilkadziesiąt godzin czeka starcie z Robertem Heleniusem (29-3, 18 KO).\n- Moi rodzice poświęcali się, by mi było lepiej, a teraz ja robię to samo dla swojego dziecka. Jego uśmiech dodaje mi tylko motywacji do jeszcze cięższej pracy. Czekam na swoją szansę. Wszedłem właśnie w szczytowy, najlepszy okres mojej kariery. Wciąż ulepszam swoje umiejętności, by nie zmarnować tego czasu. Nie wszystko układa się jak byśmy chcieli i tak było w przypadku rewanżu Wildera z Furym, ale Wilder ma jeszcze walkę z lecie i jeśli tym razem wygra, mam nadzieję, że na początku 2021 roku dostanę swoją szansę mistrzowską. Póki co kontroluję to, na co mam wpływ i co mogę kontrolować Nie ukrywam jednak, że chciałbym zmierzyć się ze zwycięzcą walki Fury vs Wilder III - kontynuował nasz polonijny wojownik wagi ciężkiej.\n- Adam był mocno zawiedziony porażką Wildera. Tłumaczę mu jednak, że w każdym sporcie czy nawet biznesie trzeba umieć dostosować się do zmieniających się warunków. Adam musi pozostać skoncentrowanym. Wielcy sportowcy to potrafią. Jeśli Adam będzie wygrywał, to wielka szansa jeszcze przyjdzie - mówi Keith Connolly, menadżer Polaka.\n- Wierzę, że jestem najlepszy na świecie. Chcę więc wygrać w spektakularny sposób, najlepiej szybko przez nokaut. Mój zespół powtarza mi, że muszę pozostać skoncentrowany, ciężko trenować i zaufać im. A ja im ufam i czekam, aż dostanę swoją mistrzowską szansę - dodał Kownacki.


Kamerzysta Weselny - Lublin - Karolina - wideofilmowanie warszawa, videofilmowanie kraków, kamerzysta, filmowanie ślubów\nKamerzystaLublin - Karolina\nOferujemy usługi z zakresu filmowania. Posiadamy wykształcenie artystyczne i duży dorobek na swoim koncie. Jako filmowcy i montażyści realizujemy różne projekty i współpracujemy z warsztatami Kultury, TVP2, Festiwalem Dwa Brzegi. Tworzymy realizacje reportażowe i reklamowe. Otrzymaliśmy Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, oraz główną nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Fama w Świnoujściu za projekt filmowy.\nZajmujemy się tworzeniem reportaży podczas imprez okolicznościowych, wśród których ślubne reportaże zajmują szczególne miejsce. Lubimy pracować z ludźmi w najważniejszych chwilach ich życia, dlatego z wielką radością relacjonujemy dni, w których emocje „biorą górę”. Tworzymy pamiątki – filmy, które mają dla ludzi wielkie znaczenie. Nawet po latach są wspomnieniem, które przyprawia o drżenie serca. Dzięki temu możemy wykorzystać naszą wiedzę artystyczną i zadowolić tych wszystkich, którzy oddają sprawy w nasze ręce.\nZapraszamy do współpracy zainteresowane osoby.\nLiczba poleceń: 106\nLiczba poleceń zrealizowanych: 12\nSuma punktów lojalnościowych: 1575\nLublin, Kraśnik, Łuków, Niemce, Warszawa, Kock, Łęczna, chełm, Lubartów, Chełm, Biała Podlaska, Parczew, Michów, Włodawa, Hrubieszów, Sandomierz, Biłgoraj