Przemoc psychiczna: oznaki, objawy, skutki, jak sobie radzić ze znęcaniem - Chillizet\nPrzemoc psychiczna - jak ją rozpoznać? Sprawdź, czy jesteś ofiarą\nMagdalena Barszczak 25.09.2019 AKTUALIZACJA: 25.09.2019\nPrzemoc psychiczna boli, ale nie zostawia widocznych śladów. Może być trudniejsza do rozpoznania niż znęcanie fizyczne. Zobacz, jakie są oznaki przemocy psychicznej i jak się przed nią bronić.\nPrzemoc psychiczna to zbrodnia niemal doskonała. Nie zostawia siniaków ani zadrapań i bywa trudna do zdefiniowania nawet dla osoby, która jej doświadcza. Jak rozpoznać przemoc psychiczną i jak się przed nią bronić?\nW przypadku ran zadawanych na ciele, sprawa jest jasna. Przemoc fizyczna jest zauważalna, a jej ofierze łatwiej jest poprosić o pomoc i zwrócić uwagę innych osób, które mogą być potencjalnym wsparciem w problemie. Przemoc psychiczna boli, ale po cichu. Znęcanie psychiczne potrafi trwać latami i często nie wiadomo, jak je udowodnić.\nPrzemoc psychiczna - co to jest?\nO przemocy psychicznej mówimy, gdy sposób, w jaki zwraca się do nas drugi człowiek, sprawia, że czujemy się źle i niekomfortowo. Jego słowa nas dotykają i ranią. Są to wszelkiego rodzaju wyzwiska, szantaż, groźby, upokorzenia i manipulacja. W przypadku przemocy psychicznej często mają one charakter stały lub nawracający.\nPrzemoc psychiczna może zaistnieć między partnerami, mężem a żoną, matką lub ojcem a dzieckiem (lub odwrotnie, gdy dzieci stają się dorosłe, a ich rodzice się starzeją), a także w relacji pracodawca-przełożony czy nauczyciel a uczeń. Najczęściej mówi się o przemocy ze strony mężczyzn, natomiast równie często to oni są ofiarami znęcania psychicznego. Takich przypadków odnotowuje się mniej, ponieważ mężczyźni często wstydzą się przyznać do upokorzeń.\nAgresor manipuluje swoją ofiarą, próbując odciąć ją od rodziny i przyjaciół. Zniechęca lub zabrania jej wszelkich aktywności, które mogłyby jej przynieść zadowolenie i uznanie innych osób. Jednocześnie sprawca przemocy psychicznej może udawać ofiarę, płakać czy prosić o wybaczenie, próbując wzbudzić litość w ofierze. Wszystko po to, by ją uzależnić od siebie.\nPrzemoc psychiczna - oznaki i objawy\nNajdotkliwiej boli nas przemoc psychiczna, której doświadczamy ze strony najbliższych. Pojawiają się krzyki, cynizm, pogardliwe spojrzenia, odrzucenie, wyśmiewanie czy chłód i obojętność. Osoba znęcająca się psychicznie nad innymi obraża, wyprowadza z równowagi, ale oznaki przemocy psychicznej mogą też być bardziej subtelne i możemy ich nie zauważać. Jest nam wtedy smutno albo czujemy się winni.\nPrzykłady przemocy psychicznej:\nagresja werbalna, krzyki, wrzaski, niechęć\nodrzucenie, zaniedbywanie, chłód emocjonalny, długotrwałe milczenie (tzw. ciche dni)\nbrak szacunku, lekceważenie, wyśmiewanie, żarty, cynizm, upokarzanie, także w towarzystwie osób trzecich\nuderzanie w ściany, rzucanie talerzami, trzaskanie drzwiami\nnieustanna kontrola i inwigilacja (pytania: kiedy wrócisz?, z kim będziesz?)\npróba nacisku na zmianę decyzji, która nie jest po myśli znęcającego się\nciągła krytyka i ocena\nprzeglądanie komórki, sprawdzanie czyichś e-maili i SMS-ów, śledzenie\nograniczanie kontaktu z innymi ludźmi\nwpędzanie drugiej osoby w stan poczucia winy ("beze mnie sobie nie poradzisz", "gdyby nie ja, byłbyś nikim", itp.)\nchorobliwa zazdrość lub dopatrywanie się zdrady\nGłównym celem sprawcy przemocy psychicznej jest przejęcie władzy nad tobą. Taka osoba manipuluje po to, by zachować przewagę nad ofiarą.\nJeśli wciąż nie masz pewności, czy to, co cię dotyka, to przemoc psychiczna, spróbuj spojrzeć na to z drugiej strony i przeanalizuj to, co czujesz.\nPrzemoc psychiczna - jak ją rozpoznać?\nOsoba, która dopuszcza się znęcania psychicznego, może wywołać w tobie następujące objawy:\nczujesz się bezsilna/y\nwątpisz w swoje słowa\nmusisz się domyślać, o co chodzi drugiej osobie i dopasowywać się do jej nastroju\nwciąż podporządkowujesz się partnerowi\nboisz się reakcji drugiej strony\nmimo braku realnego zagrożenia, zaczynasz czuć niepokój w towarzystwie partnera\nJeśli właśnie tego doświadczasz, być może padłaś ofiarą przemocy psychicznej.\nPrzemoc psychiczna - skutki\nDługotrwała przemoc psychiczna, mimo że nie zostawia widocznych śladów, zawsze wiąże się z poważnymi konsekwencjami dla osób, które padły jej ofiarą.\nNastępstwami znęcania psychicznego mogą być:\nwidoczna miana zachowania, bierność, wycofanie\nmyśli samobójcze, a niekiedy próby odebrania sobie życia\nKażda ofiara przemocy psychicznej potrzebuje pomocy. Jeśli tkwisz w toksycznym związku, w którym partner dopuszcza się znęcania psychicznego, możesz spróbować przerwać tę relację. Jeśli nie jesteś na tyle silny, skorzystaj z pomocy specjalisty. Regularne spotkania u psychoterapeuty pomogą dotrzeć do przyczyn twojej uległości, nauczą cię asertywności i przekują twoją niemoc w siłę.\nPamiętaj, że przemoc psychiczną możesz zgłosić w Ogólnopolskim Pogotowiu dla Ofiar Przemocy w Rodzinie, czyli tzw. Niebieskiej Linii. Z poradni telefonicznej można skorzystać codziennie między 12 a 18 pod numerem 22 668 70 00.\nZobacz także: Terapia psychodynamiczna - komu jest szczególnie polecana?\nCzujesz przygnębienie przed dłuższy czas? To może być depresja. Sprawdź, czy powinieneś wybrać się do lekarza\nprzemoc wobec kobiet lęk związki


Ratownicy protestują. Adam Niedzielski: zastąpią ich strażacy - korso24.pl\nRatownicy protestują. Adam Niedzielski: zastąpią ich strażacy\nOpublikowano: śr, 1 wrz 2021 15:44 2021-09-01T15:44:58.300Z\nWiadomości Wciąż trwa "cichy", lecz poważny w skutkach, protest ratowników medycznych w całej Polsce, także i na Podkarpaciu. Codziennie na ulice polskich miejscowości nie wyjeżdżają dziesiątki, a we wtorek 1 września, nawet i setki zespołów ratownictwa medycznego.\nratownictwo medyczneratownik medycznystraż pożarnakaretkaambulansprotestpogotowie ratunkowestrajk\nZ problemami, w zapewnieniu ciągłości wyjazdów zespołów ratownictwa medycznego, ze stacji pogotowia ratunkowego, mierzą się samorządowcy z całej Polski. Szacuje się, że dziennie z garaży stacji ratunkowych nie wyjeżdżają dziesiątki karetek. We wtorek 1 września, skala protestu urosła do rangi kilkuset braków w obsadzie.\nZa ratownika medycznego strażak\nW tle ogólnopolski protest\nW ŻABKACH KUPISZ... TELEPORADĘ\nRatownicy medyczni wciąż walczą o godziwą płacę. Medycy chcą znacznie szybszego niż planowany wzrostu nakładów na system opieki zdrowotnej do wysokości nie 7%, ale 8% PKB (jak w krajach sąsiednich, średnia OECD na 2018 rok wynosi 8.8% PKB), zwiększenia wynagrodzeń pracowników ochrony zdrowia do poziomów średnich w OECD i UE względem średniej krajowej, celem zahamowania emigracji zewnętrznej (zagranicznej) i wewnętrznej (do sektora prywatnego) pracowników opieki zdrowotnej.\nInnymi oczekiwaniami są także: zwiększenie liczby finansowanych świadczeń dla pacjentów oraz poprawa dostępności pacjenta do świadczeń, podwyższenie jakości świadczeń dla pacjentów, tj. lepsza opieka lekarska, pielęgniarska, ale też fizjoterapeutyczna, rehabilitacyjna i farmaceutyczna oraz dostęp do nowoczesnych form diagnostyki laboratoryjnej i obrazowej, zwiększenie liczby pracowników pracujących w systemie ochrony zdrowia do poziomów średnich w krajach OECD i UE, szczególnie w sytuacji starzenia się społeczeństwa i zwiększania się zapotrzebowania na świadczenia opieki zdrowotnej.\nMinisterstwo Zdrowia wydaje się być głuche na postulaty środowiska ratowniczego. Sami ratownicy masowo składają wypowiedzenia, przerywają kontrakty, idą na zwolnienia lekarskie.\nSkala protestu jest o tyle poważna, że tak jak wspomnieliśmy na wstępie, codziennie na ulice nie wyjeżdżają dziesiątki, a zapewne już nawet setki ambulansów w całej Polsce.\nMinister Zdrowia Adam Niedzielski mówił w środę 1 września, że skalę protestów ratowników medycznych zna.\n- Tu są pewnego rodzaju negocjacje, spory z pracodawcami, ale nawet w sytuacji eskalacji sporów jesteśmy w stanie zapewnić ekipy, czy zespoły, które będą utrzymywały stabilność systemu ratownictwa medycznego.\nNiedzielski zaznaczył, że niektóre służby mundurowe dostają już od wojewodów przydział na inne stanowiska pracy. Są nimi na przykład strażacy.\n- Już angażujemy ratowników ze straży pożarnej. To wszystko jest obudowane procedurami, które są przez nas monitorowane, wykonywane.\n- W czwartek odbędzie się spotkanie ratowników medycznych z wiceministrem Waldemarem Kraską, który w resorcie zdrowia odpowiada za ten obszar\n11 września w Warszawie odbyć się ma ogólnopolski strajk medyków zapowiedziany przez Komitet Protestacyjno-Strajkowy. Uczestnicy spotkają się przed siedzibą Ministerstwa Zdrowia i przejdą przed Sejm. Manifestacja zacznie się o godzinie 12 i potrwa około 5 godzin. Nie wyklucza się powstania "białego miasteczka", na wzór tego za rządów Platformy Obywatelskiej. Do protestujących medyków mają dołączyć pielęgniarki i pielęgniarze.\nWe wtorek 31 sierpnia w Rzeszowie ratownicy medyczni ponownie wyszli na ulice.\nProtestujący licznie medycy wskazywali na załamanie systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego w Polsce.\n- Pomimo wieloletniej walki środowisk medycznych o godność i odpowiednie regulacje prawne dla Ratowników Medycznych. Aktualnie przedstawiciele tej grupy zawodowej odchodzą z pracy- skala jest ogromna- nie chodzi o pojedyncze przypadki, lecz o rezygnację z zatrudnienia podmiotach medycznych w liczbie kilkudziesięciu dziennie. Porażające w tej chwili jest działanie osób zarządzającym zdrowiem (dysponentów, czy strony rządowej), którzy całkowicie bagatelizują problem. To bardzo niebezpieczna gra życiem i zdrowiem obywateli.\n- mówili pod Urzędem Marszałkowskim.\nRatownicy walczyli również o prawa pracownicze dla swoich kolegów zatrudnionych w Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Przemyślu.\n- Przedstawiciele związków dążyli do wynegocjowania wynagrodzenia adekwatnego, co do wynagrodzeń w WSPR w Rzeszowie. Pomimo ustnych zapewnień dyrekcji do takiego porozumienia nie doszło, co gorsza doszło do zwolnienia dyscyplinarnego przewodniczących tych organizacji związkowych. To postępowanie zostało zgłoszone do Sądu Pracy przez samych zwolnionych jako bezzasadne. Takie czynności wzburzyły grono Ratowników Medycznych w Polsce, czego wyrazem była obecność na tej manifestacji przedstawicieli medyków z Krakowa czy Białej Podlaskiej.\n- dodawali protestujący.\n- Źle się dzieje w Państwowym Ratownictwie Medycznym, gdyż dwa miesiące temu podobna demonstracja miała miejsce pod Urzędem Wojewódzkim. Nie dość, że nie rozwiązano znanych od lat problemów systemu, to podjęto próby uciszenia czy zastraszenia środowiska.\n- podsumowali rzeszowski protest pod Urzędem Wojewódzkim.


Nocne Życie w Berlinie:\nBerlińskie szalone życie nocne spełnia życzenia najbardziej wymagających amatorów imprez. Stolica Niemiec to miasto, które wytycza nowe trendy i nigdy nie zasypia. Nocne życie tętni tutaj do białego rana, a dyskoteki i lokale nie pustoszeją przez cały weekend. Obok od lat znanych, rozrywkowych miejsc Berlina, jak "Sage Club" lub "Kit Kat Club", każdego miesiąca otwierają się nowe dyskoteki, kluby i cocktail-bary w różnych stylach. Najwięcej z nich mieści się w modnych dzielnicach: Mitte, Kreuzberg, Prenzlauer Berg i Friedrichshain. Mnóstwo przemysłowych budynków po byłych fabrykach jest dzisiaj miejscem spotkań i sceną życia nocnego. Przede wszystkim "Kulturbrauerei", "Pfefferberg", "Kalkscheune", "Brotfabrik" lub "Arena". Wszystkie te budynki łączy to, że wcześniej służyły zupełnie innym celom. Do najważniejszych adresów życia nocnego na Kreuzbergu-36 zaliczają się ulice Oranienstraße i Wiener Straße, jak również okolica wokół Schlesisches Tor, tzw. Wranglerkiez. Poza tym Berlin oferuje nieskończoną ilość knajp, barów i klubów wszelkiego rodzaju i w każdym guście. Wiele placów i ulic tworzy idealne trasy dla clubbingu, gdyż jeden lokal znajduje się zaraz obok drugiego. Najważniejszymi obok ulicy Oranienstraße na Kreuzbergu jest także Friedrichshain, Simon-Dach-Straße, Boxhagener Platz), Prenzlauer Berg (wokół Kollwitzplatz oraz na Kastanienallee) Berlin-Mitte (wokół Rosenthaler Platz, Monbijouplatz i Hackesche Höfe) oraz oczywiście Nollendorfplatz na Schönebergu. Berlin nocą to najlepsza impreza w Europie!\nW cenie wycieczki: croissant, sałatka, kawa lub herbata.\nTo standard, który daje Ci własną przestrzeń. Pojedyncze fotele w pierwszej części autokaru gwarantują prywatność oraz dyskrecję. Niezrównana wygoda, tablet do Twojej dyspozycji, indywidualna opieka załogi. Korzystaj z każdej chwili podróży tak jak lubisz. Ekskluzywnie.\nW cenie wycieczki: śniadanie - kanapka lub jogurt, obiad lub sałatka, kawa lub herbata.\n- Przejazd autokarem (do wyboru autokary LUX, Platinum, Platinum +),\n- opłaty przewodnickiej i lokalnej (płatne w autokarze) - 10 EUR/os.


Projekt domu G389 - Budynek garażowy 224,87 m² - EXTRADOM\nProjekt budynku G389 - Budynek garażowy PRA1414\nRzut parteru - 224,87 m²\n1. Garaż wielostanowiskowy 224,87 m²\nRazem rzut parteru 224,87 m²\n1 632,20 m³\nBudynek wykonany w technologii tradycyjnej. Ściany murowane z bloczków z betonu komórkowego grubości 24cm. Bramy o wymiarach 4,00×4,50m oraz 3,50×4,00m. Więźba dachowa dwuspadowa, drewniana z wiązarów kratowych łączonych płytkami kolczastymi, pokryta blachą trapezową.\nG389 - Budynek garażowy?\nProjekt garażu trójstanowiskowego, parterowego, niepodpiwniczonego, przeznaczonego dla samochodów dostawczych.\nSpołeczność projektu budynku G389 - Budynek garażowy w budowie\nOpinie o projekcie budynku G389 - Budynek garażowy


03 lip 2013, 12:43\nTemat: Ostatnie piętro bloku - wymiana grzejników\nRe: Ostatnie piętro bloku - wymiana grzejników\nCzy możesz opisać jak w rezultacie zrobiłeś?\n06 cze 2013, 10:07\nTak i nie. Im wyższa temperatura tym mniejsza gęstość, a co za tym idzie więcej "gazu" w wodzie. Jeżeli grzejniki łazienkowy podłączymy od dołu to najcieplejszy będzie właśnie na dole. Im wyżej woda jest chłodniejsza. W związku z powyższym skuteczność takiego odpowietrzania maleje. Jeżeli ...\n06 cze 2013, 9:42\nza wikipedią: piec urządzenie wykorzystujące ciepło w sposób bezpośredni, w odróżnieniu od "kotła" w którym podgrzewany jest czynnik pośredni, np.: woda instalacyjna A mnie piec sie kojarzy z piecem kaflowym, piecem akumulacyjnym. Ewentualnie moi koledzy używali pieców - ale to byli gitarz...\n05 cze 2013, 15:10\nW naszej polemice biorą także udział osoby niezwiązane z branżą, zwłaszcza założyciel wątku. W związku z czym, jeśli proponujesz inne rozwiązanie powinieneś je bardziej szczegółowo opisać. Ja się domyśliłem o co ci chodzi "bochen110" niekoniecznie. Po za tym to u góry to nie jest "bąb...\n05 cze 2013, 14:56\nBolas pisze: Przejęzyczyłem się ma być "odpowietrzy się z automatu gdy zawór będzie otworzony".\nChyba powinno być Odpowietrzy się z automatu gdy zawór będzie otworzony, a na grzejniku zainstalowany odpowietrznik.\n05 cze 2013, 14:38\nmożliwość zapowietrzanie się części instalacji powyżej bypassu sąsiada która z automatu odpowietrzy się gdy zawór zostanie odłączony. Przepraszam, a w jaki się sposób odpowietrzy z automatu? Nie wiem po co przy 4 kondygnacjach odpowietrznik Spirovent Super. Po za tym błędem jest przyjęcie, że sąsia...\n05 cze 2013, 12:52\nKolejny do Kichot próbuje walczyć z wiatrakami (brzęczykowski)\nDo evohome: Nie ufam temu systemowi. Dlaczego? Jak można sterować piecem? Kotłem bym jeszcze rozumiał\n05 cze 2013, 12:34\nTemat: Wymiana grzejników\nRe: Wymiana grzejników\nJa bym wybrał aluminiowe. Uważam, że w starych instalacjach z grzejnikami żeliwnymi łatwiej "zapchać" grzejnik płytowy z uwagi na niewielki przekrój kanałów wodnych.\nDo nowych instalacji preferuje grzejniki płytowe\n05 cze 2013, 12:16\nChoćbyś nie wiem jak kombinował nowy grzejnik będzie ładnie wyglądał ale obok będzie przechodzić i tak sporo rurek - urok systemów w blokach. Jak możesz to zobacz jak wygląda grzejnik u sąsiada na dole i jak się da to na innych piętrach jeżeli poniżej jest połączony powrót z zasilaniem to nie widzę...\n03 cze 2013, 21:17\n27 maja 2013, 10:15\nTemat: Wykonanie instalacji CO\nRe: Wykonanie instalacji CO\nWitam O odpowietrznikach to wiem, w suficie miałbym klapke abym mógł sie tam dostać. Mieszkanie jest na 3 pietrze. Popdłoga drewniana, a na podłog kładę płyty OSB. Rozumiem, że nie macie c.o. w bloku. Zastanawia mnie jak grubość płyty OSB?, Ja na przykład pod kotłem (piece ta są kaflowe :lol: ) zai...\n27 maja 2013, 9:36\nPo pierwsze to co jest na zdjęciu to nie jest specjalne urządzenie odpowietrzające to pion świecowy . Pan sprzedawca widocznie nazywa się Niekompetentny. To rury przez, które cały czas (oczywiście mówię o sezonie grzewczym) cyrkuluje woda grzewcza. Jeżeli zainstalujesz tam grzejniki z termostatami i...\n18 lip 2011, 15:17\nTemat: Grzejniki infrared - czy warto je instalować?\nRe: Grzejniki infrared - czy warto je instalować?\nmoim zdaniem warto.... w domku letniskowym, kościele. Ogrzewanie promiennikiem ciepła to ogrzewanie obiektu nie powietrza. Promienie podczerwone "ogrzewają nas". Ogrzewanie podczerwone sprawdzi sie w miejscach, gdzie musisz ogrzewać okazjonalnie lub bu podczas takiego okazjonalnego ogrzewa...\n18 lip 2011, 15:11\nTemat: Kocioł olejowy, ale jaki?\nRe: Kocioł olejowy, ale jaki?\ntombek pisze: to ja już wolę jakiś z podajnikiem (np ślimakowym) niż się tak męczyć. Kwestia wyboru kotła właśnie polega na tym czy jest podajnik czy nie, a to jaka firma to juz trzeciorzędna decyzja. Spoko jest cht bo maja bardzo długą gwarancję\nA jak on olej podaje???\n12 lip 2011, 15:22\nTemat: Pellet + pompa ciepła\nRe: Pellet + pompa ciepła\nJa bym zaczął od dokładnego policzenia zapotrzebowania na ciepło dla poszczególnych pomieszczeń. Wtedy będziesz miał obraz jakiej mocy grzejniki musisz zainstalować. Weź sobie wtedy pierwszą lepszą kartę katalogową grzejników i zobacz jakiej wielkości i za jakie pieniądze grzejniki będziesz potrzebo...


black weekend w galerii-splot\ncoś miłego, coś miękkiego, coś kolorowego na jesienne wieczory. Dziś piękne motki od Lana Grossa: 1.Magico II przepiękna skarpetkowa włóczka inspirowana kolorami Indonezji. Przetestowałam wszystkie kolory i mogę powiedzieć jest cudna! 2. Mohairlana Color barwne, puchate i niesamowicie miękkie połączenie merino, moheru i poliamidu (dla utrzymania wszystkiego w ryzach). Uwierzcie nie mogę przestać miziać :) 3. Alpaca Peru 200 smaczek zostawiłam na koniec! Rustykalne, melanżowe kolory, miękkie motki i ukochana alpaka. Do alpaki pałam miłością bezwzględną więc nie mogło jej zabraknąć w galerii-splot! życzę udanych jesiennych udziergów :)\nRobótka bardzo miła, szybko przybywało bo i rozmiar drutów słuszny - 9,00 mm. Miał być wyluzowany, nonszalancki, letni i taki się stał. Letni tasiemkowy sweterek gotowy. Wybrałam beż i turkus, by pozostać w letniej, plażowej konwencji. Jednak kusi mnie biel, cóż to mój ulubiony kolor. Powiem Wam w sekrecie, że lubię biel, bo czuję się w niej tak szlachetnie i zmarszczki jakby mniejsze były :) Robiłam od dołu przodu do dołu tyłu, jeden prostokąt z otworem na pokaźny dekolt. Rękawy oddzielnie oczywiście. Phildar przewiduje 3 motki 100 g na sweterek w rozm. 40. Ja wykorzystałam 2 do ostatniego centymetra. Tasiemka to phil MYSTERE Z wyglądu wydaje się sztywna, sfilcowana wręcz papierowa, ale uwierzcie mi jest bardzo miękka w dotyku, lekko "zamszowa". Kolory melanżowe, pastelowe, w sam raz na letni, wyluzowany sweterek. Pozdrawiam wakacyjnie.\nklasyka w najlepszym wydaniu cz.II\nCóż bardziej szlachetniejszego i miękkiego niż angora. Włosy królika angorskiego - włókna, które nie można pomylić z niczym innym: puszyste, miękkie, lekkie a do tego ciepłe. Producent fonty stworzył COEUR d'ANGORA 80 % najczystszej angory z małym dodatkiem wełny pozwala rozkoszować się luksusem. A co najważniejsze pozyskiwanie włosów z królików jest odpowiedzialne, z poszanowaniem praw zwierząt. COEUR d'ANGORA - róż COEUR d'ANGORA - błękit COEUR d'ANGORA - szary melanż COEUR d'ANGORA - biel Rozkoszujcie się.


Netsystem - systemy i sieci komputerowe - Strona 6 z 7 - Dostawca usług telekomunikacyjnych -internet, telewizja, telefon. Integracja systemów informatycznych. Obsługa informatyczna firm Netsystem – systemy i sieci komputerowe Netsystem - systemy i sieci komputerowe - Strona 6 z 7 - Dostawca usług telekomunikacyjnych -internet, telewizja, telefon. Integracja systemów informatycznych. Obsługa informatyczna firm


Naleśniki z porem i szynką - ciekawy smak i sytość w jednym prostym daniu - Beszamel.pl\nAutor: Shutterstock Naleśniki z porem i szynką można zapiec w jednoporcjowych naczyniach - danie będzie wtedy bardziej eleganckie i odświętne\nNaleśniki z porem i szynką to proste danie z łatwo dostępnych składników. Jednak uwodzi smakiem, syci i można je łatwo zmienić w danie odświętne.\n250 g szynki konserwowej dobrej jakości\nMasło roztop w rondelku lub mikrofalówce, odstaw na chwilę do wystygnięcia.\nDo miski wsyp mąkę z solą. Dodaj jajka, wlej mleko i zmiksuj. Cały czas miksując, stopniowo dodawaj wodę, aż ciasto uzyska gładką i dość rzadką konsystencję. Do ciasta dodaj roztopione masło. Wymieszaj dokładnie i odstaw na kilkanaście minut minut, aż ciasto dojrzeje.\nRozgrzej patelnię i wlej porcję ciasta. Usmaż naleśniki, a potem kolejne, aż do wyczerpania ciasta.\nPrzygotuj sos beszamelowy. W rondlu roztop masło, dodaj mąkę i energicznie mieszaj. Smaż przez pół minuty, cały czas mieszając. Zmniejsz gaz, wlej mleko, dokładnie wymieszaj, aby nie było grudek i doprowadź do wrzenia. Dopraw sos gałką muszkatołową, solą i pieprzem.\nPor pokrój w półplasterki, a szynkę w kostkę. Na patelni rozgrzej olej i smaż na nim por, aż się zeszkli. Dodaj szynkę i smaż około 3 minut, często mieszając. Dopraw solą i pieprzem.\nDo farszu wlej 3/4 sosu beszamelowego i wymieszaj. Na każdego naleśnika nałóż porcję farsz. Żeby było bezpieczniej - podziel farsz na tyle części ile masz naleśników.\nSkładaj naleśniki w trójkąty. Układaj obok siebie w formie do zapiekania. Naleśniki polej resztą sosu. Wstaw do piekarnika i piecz około kwadrans.\nZobacz naszą galerię z innymi, pysznymi przepisami na naleśniki!


Pierniczki - prezent od serca - JaMama.pl\nRok po roku, grudzień za grudniem, wciąż od nowa rozmyślamy nad prezentami dla najbliższych nam osób. Wbrew pozorom niewielu z nas uważa, że powinny one być drogie i eleganckie. Wręcz przeciwnie, najcenniejszą walutą XXI wieku są nie pieniądze, a poświęcony najbliższym czas, którego nigdy nie mamy zbyt wiele. Dlatego moją świąteczną, prezentową propozycją są własnej roboty, klasycznie zdobione ciasteczka korzenne. Będą miłym dodatkiem do kupnego prezentu i sprawią, że nasz podarunek nabierze zupełnie innego, głębszego znaczenia. Stanie się prawdziwym prezentem od serca.\nDo pieczenia pierniczków potrzebne będą:\n60-70 ml miodu\npół szklanki cukru (najlepszy będzie cukier puder, ale nie jest on wymogiem)\nPonieważ niestety nie każdy ma dostęp do jajek z dobrego źródła, można je zastąpić mlekiem skondensowanym. Lukier wówczas stanie się nieco bardziej kruchy i nie będzie tak śnieżnobiały, ale również doskonale nadaje się do ozdabiania ciasteczek.\ncienka, materiałowa wstążka w wybranym kolorze\nDo garnka wkładamy miód, masło i cukier, które podgrzewamy, stale mieszając, do rozpuszczenia się cukru. Po przestudzeniu mieszankę łączymy z pozostałymi składnikami. Jeżeli ciasto wyjdzie zbyt miękkie, można je nieco schłodzić przed wałkowaniem. Kakao dodajemy, jeżeli chcemy, by nasze ciasteczka miały nieco ciemniejszy kolor. Nie ma ono zbyt wielkiego wpływu na smak pierniczków. Po zagnieceniu ciasta rozwałkowujemy je na stolnicy na grubość około 3 milimetrów. Wycinamy z niego wybrane wzory i układamy je na wyłożonej papierem blaszce. Pieczemy około 10 minut w temperaturze 180ºC. Gdy nieco wystygną, możemy zacząć zdobienie. Jeżeli chcemy, by nasze pierniczki zawisły na choince, przed upieczeniem wykuwamy w nich dziurki, przez które po ozdobieniu będzie można przeciągnąć nitkę lub tasiemkę.\nOzdabianie pierniczków to coś więcej niż zwykłe rysowanie wzorów na ciasteczkach. To najważniejsza część przygotowywania świątecznych słodkości. Zawsze niesie ze sobą wiele nostalgii i miłych wspomnień. Przypominam sobie wtedy opowieści „Dzieci z Bullerbyn” spod pióra Astrid Lindgren i wspólnie spędzone z najbliższymi wieczory. Najpopularniejszą, najbardziej klasyczną metodą ozdabiania jest oczywiście dekorowanie pierników białym lukrem i to właśnie na nim chciałam się w dzisiejszym wpisie skupić. Lukier przygotowujemy, łącząc ze sobą białko, cukier puder i kilka kropli cytryny. Gdy jest już gotowy, możemy przełożyć go do rękawa cukierniczego i wyciskać bezpośrednio na ciasteczka, tworząc przeróżne wzory lub używając cienkiego pędzelka, malować nim, jak farbami. Połączenie obydwu metod daje niesamowite efekty.\nMoim zdaniem pierniczki najładniej prezentują się w bardzo prostym opakowaniu, a jest nim przezroczysta torebka przewiązana materiałową tasiemką. Wystarczy wyciąć kwadratowy, odpowiedniej wielkości kawałek celofanu, ułożyć na nim gotowe ciasteczko, podnieść krawędzie i przewiązać je wstążką. Gotowe! Alternatywą są również samodzielnie drukowane, świąteczne pudełeczka, które wielu artystów w okresie bożonarodzeniowym udostępnia non-profit na swoich profilach.\nA może domek z piernika?\nMimo nieprzyjemnej historii, jaka spotkała w baśni Jasia i Małgosię, domki z piernika stały się jednym z wielu symboli Świąt Bożego Narodzenia. Korzenne ciasteczka sklejone lukrem układają się niczym dziecięce klocki. Wystarczy odrobina wyobraźni, by stworzyć swój wymarzony domek z piernika.\nUważam, że w każdej świątecznej paczce powinien znaleźć się choćby niewielkich rozmiarów prezent własnej roboty. Taki drobiazg, wykonany z miłością. Na przykład własnoręcznie zdobione pierniczki, w których przygotowanie zainwestujemy odrobinę swojego drogocennego czasu. Taki sympatyczny prezent od serca.\npierniczki prezent na święta DIY


Alianci. Opowieści niepoprawne politycznie cz.V [Piotr Zychowicz] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Piotr Zychowicz Liczba stron: 528\nISBN: 9788381888295 Data wydania: 2021-03-24\nSpis treści *** Wstęp Część I. ROZMOWY O ALIANTACH Rozdział 1. Wuj Sam potrafi być bezwzględny\nDemokracja jest bardziej mściwa niż gabinety. Wojny narodowe będą dużo straszniejsze niż wojny królów. Winston Churchill\nWstęp Historię piszą zwycięzcy. Ta stara prawda szczególnie pasuje do II wojny światowej. Mimo że od końca tego krwawego konfliktu minęło już siedemdziesiąt sześć lat, do dzisiaj obowiązuje wersja wydarzeń stworzona przez wojenną propagandę aliantów. Tezy tej propagandy powielają bezkrytycznie historycy, pisarze i dziennikarze, zgodnie z nimi kręcone są hollywoodzkie superprodukcje. Propaganda na ogół jednak mało ma wspólnego z rzeczywistością. Nie służy przecież obiektywnemu przedstawieniu wydarzeń. Z natury rzeczy jest stronnicza i nieobiektywna. Służy mobilizowaniu własnych obywateli do walki, zohydzaniu przeciwnika i przekonaniu świata, że państwo, które ją uprawia, bije się w słusznej sprawie. Propaganda wojenna przypomina więc bajkę dla dzieci, w której wszystko jest proste i oczywiste: My – dobrzy. Oni – źli. My – mamy rację. Oni – racji nie mają. My – walczymy w sposób rycerski. Oni – zbrodniczo i podstępnie. W tym czarno-białym obrazie nie ma miejsca na żadne odcienie szarości, wątpliwości i niuanse. Nie ma miejsca na prawdziwy, niezwykle skomplikowany obraz wielkiego koszmaru, jakim jest wielka wojna. Jest miejsce tylko na złych Indian i dobrych, szlachetnych kowbojów. Na lorda Vadera i rycerzy Jedi. Amerykanom i Brytyjczykom udało się więc przekonać świat, że II wojna światowa była starciem absolutnego zła z absolutnym dobrem. To pierwsze uosabiali oczywiście Adolf Hitler, Benito Mussolini i cesarz Hirohito. Absolutne dobro – Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt oraz… Józef Stalin. Tak, to nie pomyłka, Józef Stalin. Aliancka propaganda wbijała bowiem do głów swoich obywateli, że Związek Sowiecki jest miłującym pokój i wolność demokratycznym państwem. Że z Wielką Brytanią i Stanami Zjednoczonymi łączy go nie tylko wspólnota interesów, ale i wartości. Właśnie dlatego alianci tuszowali zbrodnie sympatycznego, mieszkającego na Kremlu „Wujka Joego”. Na czele ze zbrodnią katyńską. Każdy, kto twierdził, że to NKWD zgładziło polskich oficerów, był uznawany za „faszystę” i „pomocnika Hitlera”. Już to jedno sprawia, że do alianckiej propagandy z czasu II wojny należy podchodzić sceptycznie i ostrożnie. Jednym z jej naczelnych kłamstw było twierdzenie, że Wielka Brytania i Ameryka przystąpiły do wojny w obronie demokracji, wolności i praw człowieka. Po to, aby obalić straszliwych dyktatorów i przynieść wolność uciemiężonym ludom. To oczywiście nieprawda. Amerykanie i Brytyjczycy nie walczyli z pobudek moralnych i altruistycznych. Walczyli o własne, egoistyczne interesy. Gdyby Hitler nie zdecydował się na ekspansję terytorialną i nie naruszył w ten sposób światowej równowagi sił, mógłby całymi latami pastwić się nad Żydami i trzymać przeciwników politycznych w kacetach, a „wolny świat” nie kiwnąłby palcem. Tak jak nie robi nic w sprawie reżimu Korei Północnej, który gnębi setki tysięcy ludzi w swoim potwornym Gułagu. Już w 1945 roku mówił o tym głośno George S. Patton, słynny amerykański generał i wielki nonkonformista. Przypominał on, że rząd Stanów Zjednoczonych obiecał Europejczykom wolność. I rzeczywiście wyzwolił pół Europy spod hitlerowskiego jarzma. Ale drugie pół Europy oddał pod jarzmo Stalina. Gdzie w tym sens i logika? O co więc tak naprawdę walczyli amerykańscy chłopcy? Wojny demokratyczne Nieprawdą jest również to, że wszystkie zbrodnie podczas II wojny światowej zostały popełnione przez żołnierzy państw Osi, a alianci zachodni od pierwszego do ostatniego dnia wojny prowadzili wojnę w białych rękawiczkach, zgodnie z międzynarodowymi konwencjami. To zwykłe bujdy. Amerykanie i Brytyjczycy prowadzili przeciwko III Rzeszy i Japonii taką wojnę, jaką Niemcy i Japończycy prowadzili przeciwko nim – wojnę totalną. A zgodnie z założeniami takiej wojny wrogiem jest nie tylko rząd nieprzyjacielskiego państwa i jego siły zbrojne. Wrogiem są całe „nieprzyjacielskie” społeczeństwa i narody. Tym właśnie nowoczesne „wojny demokracji” różnią się od dawnych „wojen gabinetowych” prowadzonych przez europejskie monarchie absolutne. Te ostatnie miały na celu osiągnięcie celów politycznych i na ogół kończyły się, mniej lub bardziej kompromisowymi, traktatami pokojowymi między monarchami, którzy nie bez przyczyny tytułowali się nawzajem „drogimi panami braćmi”. Jak dowodził znany konserwatywny myśliciel Erik von Kuehnelt-Leddihn, „wojny gabinetowe” angażowały do walki tylko niewielką część społeczeństwa i były toczone w sposób względnie humanitarny. Prowadzono je na chłodno, przypominały wielki turniej rycerski lub partię szachów. Z kolei „wojny demokratyczne” charakteryzuje totalna mobilizacja całego społeczeństwa i całych zasobów państwa. Masy mobilizuje się zaś za pomocą krzykliwej propagandy. Ma ona wywołać w społeczeństwie zaciekłą nienawiść do nieprzyjaciela, który staje się śmiertelnym wrogiem, uosobieniem wszelkiego zła. Celem wojny totalnej jest całkowite zniszczenie przeciwnika. Zburzenie jego stolicy, narzucenie mu swego systemu politycznego. Tak walczyły III Rzesza i Związek Sowiecki, dwa potwory będące patologiami niemieckich i rosyjskich systemów parlamentarnych. Tak walczyły Wielka Brytania i Stany Zjednoczone. Trudno się więc dziwić, że to właśnie doba „wojen demokratycznych” przyniosła światu największe akty ludobójstwa w dziejach ludzkości. Okropności, które w czasach „reakcyjnych” monarchii absolutnych nikomu nie śniły się nawet w najczarniejszych koszmarach nocnych. Oczywiście wszystkie te zbrodnie popełniano w imieniu „słusznej sprawy” i „walki z potworami”. W imię „postępu” i „lepszego jutra”. Zgodnie z tymi założeniami alianci zachodni zgładzili setki tysięcy niemieckich i japońskich cywilów w ramach bezprecedensowej kampanii bombardowań dywanowych. Symbolem tego okrucieństwa jest z jednej strony agonia Hamburga i Drezna, z drugiej – Tokio, Hiroszimy i Nagasaki. Już dziewiętnastowieczny francuski filozof Joseph-Ernest Renan przestrzegał, że konflikty zbrojne przyszłości będą guerres zoologiques, wojnami zoologicznymi, plemiennymi. Było to logiczną konsekwencją triumfu idei demokratycznych i ściśle z nimi powiązanych idei nacjonalistycznych. Rycerskie wojny królów musiały ustąpić zaciekłym, krwawym wojnom mas ludowych. Europejska wojna może się zakończyć jedynie zagładą zwyciężonych i tylko nieco mniejszymi stratami oraz wyczerpaniem gospodarczym zwycięzców – wieszczył z kolei w 1901 roku Winston Churchill. – Demokracja jest bardziej mściwa niż gabinety. Wojny narodowe będą dużo straszniejsze niż wojny królów. Paradoksem jest, że czterdzieści lat później to właśnie Churchill poprowadził Wielką Brytanię do wojny narodów. W demokratycznych wojnach totalnych biorą udział nie tylko żołnierze, lecz cała ludność – pisał publicysta i filozof Tomasz Gabiś. – W miarę postępów demokratyzacji rośnie stopień totalizacji wojny. Apogeum demokratycznych wojen totalnych jest oczywiście II wojna światowa, w czasie której ludność cywilna staje się obiektem planowych i okrutnych ataków ze strony wrogiej armii. Wojna w klasycznym sensie – to znaczy wojna pomiędzy suwerennymi państwami – zanika, ustępując miejsca akcji policyjnej. Po jednej stronie istnieje „przestępstwo agresji”, po drugiej zaś nie wojna, lecz wymierzenie wrogowi kary za to „przestępstwo”. Wojna, podobnie jak i cała polityka, zostaje w erze demokratycznej totalnie zmoralizowana, co prowadzi do gorączkowego poszukiwania „winnych”, czyli tych, którzy „pierwsi zaczęli”. Wojna, która byłaby tylko toczącą się „poza dobrem i złem” grą strategiczną mającą na celu obezwładnienie przeciwnika i poszerzenie swojej władzy, byłaby nie do zniesienia dla demokratycznej „opinii publicznej” zdolnej widzieć politykę jedynie przez pryzmat emocji, uczuć, uprzedzeń i kryteriów moralnych. Nieodzownym elementem wojny totalnej jest oczywiście mentalność Kalego. Czyli stosowanie zupełnie innych kryteriów do oceny własnego postępowania i postępowania przeciwnika. Bliźniaczym bratem propagandy jest „linia niewinności” – pisał Russell Grenfell w słynnej książce Unconditional Hatred, „Bezwarunkowa nienawiść” – którą politycy, wspomagani przez „patriotycznych” historyków i teoretyków prawa międzynarodowego, kreślą w poprzek przeszłych i teraźniejszych wydarzeń. Każda agresja, każdy akt zbójectwa lub barbarzyństwa po własnej stronie jest określany jako część „wielkiego historycznego procesu” rozwoju ludzkości albo jako usprawiedliwiony akt odwetu czy coś podobnego. Ale takie same działania po stronie wroga stają się straszliwymi zbrodniami przeciw pokojowi i ludzkości zasługującymi na karę śmierci. Nie ma większych wątpliwości, że gdyby III Rzesza jakimś cudem wygrała wojnę, Hitler urządziłby pokonanym aliantom wielki proces pokazowy, do złudzenia przypominający procesy norymberskie. Osądziłby, a następnie powiesił przywódców Wielkiej Brytanii, Związku Sowieckiego i Ameryki jako zbrodniarzy wojennych. Czy to oznacza, że alianci zachodni byli równie zbrodniczy jak III Rzesza? Nie, oczywiście tak nie było. Taka teza to nonsens. Lansują ją często rozmaici pogrobowcy narodowego socjalizmu. Ludzie ci wykorzystują zbrodnie popełnione przez aliantów do wybielania swojego ukochanego Führera i jego reżimu. Patrzcie, przekonują, wszystkie strony tej wojny były siebie warte. To nieprawda. Przede wszystkim występowała różnica skali. Reżim narodowosocjalistyczny unicestwił znacznie więcej niewinnych ludzi niż Anglosasi. Sam diabelski Holokaust pochłonął kilka milionów ludzkich istnień. Do tego należy dodać kolosalne zbrodnie, jakich Niemcy dopuścili się wobec Słowian i innych Europejczyków. W Polsce, która padła ofiarą wyjątkowo bestialskiej niemieckiej okupacji, nikomu nie trzeba tego tłumaczyć. Auschwitz, Palmiry, Piaśnica, Majdanek… Te nazwy wywołują dreszcz przerażenia u każdego Polaka. Okrutnym zbrodniom III Rzeszy poświęciłem osobną książkę zatytułowaną Niemcy. Okropności hitleryzmu nie oznaczają jednak, że mamy milczeć o czarnych kartach, jakie podczas II wojny zapisali Anglosasi. Albo – broń Boże – je usprawiedliwiać. Faktów nie wolno zamiatać pod dywan tylko dlatego, że są niewygodne. A walka nawet z najbardziej paskudnym reżimem nie usprawiedliwia zabijania niewinnych. W tej książki obywatele państw Osi – Japończycy, Niemcy czy Włosi – często występują w roli ofiar. Może to wywołać szok u czytelnika wychowanego na „historiografii” będącej przedłużeniem wojennej propagandy. Sam niedawno się o tym przekonałem. Gdy powiedziałem znajomemu turbopatriocie, że chcę napisać tę książkę, zawrzał z oburzenia. – Jak to?! Będziesz pisać o cierpieniach Niemców i Japońców?! – Ale przecież to wszystko wydarzyło się naprawdę – odpowiedziałem. – To jeszcze nie powód, żeby o tym pisać! Przecież to Niemcy wywołali II wojnę światową. Nie ma się co nad nimi litować. Zupełnie nie zgadzam się z takim podejściem. Jako konserwatysta czuję głęboką awersję do mentalności plemiennej, która każe dzielić ludzi według ich narodowości. Ja nie dzielę istot ludzkich na Niemców, Polaków, Rosjan, Żydów czy Amerykanów. Dzielę ich na dobrych i złych. Na ofiary i sprawców. Esesman, który mordował polskiego więźnia w Auschwitz, był sprawcą. Niemka rozerwana na strzępy aliancką bombą w Hamburgu była ofiarą. To dwie różne osoby. Dwie jednostki ludzkie, które nie mają ze sobą nic wspólnego poza tym, że mówią tym samym językiem. Sprawca zasługuje na potępienie. Ofiara – na współczucie. Wbrew temu, co czasami można usłyszeć, wojnę wywołał Adolf Hitler, a nie cały naród niemiecki. Proszę mi wybaczyć moją staroświeckość, ale nie uznaję – tak popularnej w XX wieku – zasady zbiorowej odpowiedzialności i winy kolektywnej. Wina i odpowiedzialność może być jedynie indywidualna. Każdy człowiek może odpowiadać tylko i wyłącznie za własne czyny. A nie za czyny swoich rodziców, dzieci, współobywateli, członków tej samej klasy społecznej czy grupy etnicznej. Jak bowiem pisał Erik von Kuehnelt-Leddihn, narody nie są podmiotami moralnymi. Mogą być nimi tylko jednostki. Jest to wytyczna moralna, której trzymam się kłami i pazurami. Nigdy nie dam się przekonać, że niemiecki lotnik mordujący angielskie dziecko w Londynie był zbrodniarzem, a brytyjski lotnik mordujący niemieckie dziecko w Berlinie – bohaterem wojennym i obrońcą demokracji. Takie postawienie sprawy jest nie tylko nieetyczne, ale również nielogiczne. Dla mnie liczy się naga prawda. A nie jej uszminkowana, zasypana toną pudru i zalana hektolitrami lukru karykatura. Dlatego wiele historii opisanych w tej książce może czytelnika zaskoczyć i zaszokować. Są to bowiem sprawy, o których – używając słów Józefa Mackiewicza – nie trzeba głośno mówić. O sprawach tych mówi się na ogół półgębkiem. Albo nie mówi się wcale. Polska zdradzona Kolejną cechą anglosaskiej polityki podczas II wojny była zdrada. Szczególnie Brytyjczycy specjalizowali się w zawieraniu sojuszy i składaniu obietnic, które potem z pełną premedytacją łamali. Boleśnie przekonała się o tym Polska oraz inne państwa Europy Środkowo-Wschodniej sprzedane w Jałcie Sowietom. W marcu 1939 roku Wielka Brytania udzieliła Polsce „gwarancji niepodległości”. Naiwny jak dziecko minister Józef Beck przyjął je z radością. Gwarancje te doprowadziły do ataku Niemiec na Polskę, a Wielka Brytania nawet nie kiwnęła palcem w obronie samotnie konającej Rzeczypospolitej. Natychmiast po upadku swojej polskiej sojuszniczki Brytyjczycy wznowili umizgi do Związku Sowieckiego. Państwa, które – przypomnijmy – 17 września 1939 roku zadało Polsce cios w plecy i okupowało połowę jej terytorium. 1 października 1939 roku przed mikrofonem BBC wystąpił pierwszy lord admiralicji Winston Churchill, jeszcze niedawno czołowy antybolszewik Wielkiej Brytanii. Oświadczył on zdumionym słuchaczom, że sowiecka agresja na Polskę była usprawiedliwiona, w ten sposób Stalin zabezpieczył się bowiem przed możliwością agresji ze strony Hitlera. Brytyjczycy od początku wojny nie ukrywali, że opowiadają się za linią Curzona jako przyszłą wschodnią granicą Polski. Oznaczało to ni mniej, ni więcej, tylko amputację połowy terytorium Rzeczypospolitej i oddanie jej bolszewikom. Szkoda, że Anglicy nie powiedzieli nam tego przed zawarciem sojuszu! Znany z miłości do Sowietów brytyjski ambasador w Moskwie Stafford Cripps 22 października 1940 roku złożył na ręce wiceszefa sowieckiej dyplomacji Andrieja Wyszynskiego specjalne memorandum. W imieniu rządu Jego Królewskiej Mości złożył on bolszewikom ofertę zawarcia antyniemieckiego paktu. Co miałby z tego Stalin? Otóż Cripps zadeklarował gotowość uznania przez Wielką Brytanię „suwerenności ZSRS w Estonii, na Łotwie, Litwie oraz w Besarabii i północnej Bukowinie, a także w tych częściach byłego państwa polskiego (!), które znajdują się obecnie pod sowiecką władzą”. A więc wszystkich ziem zagrabionych przez Stalina na mocy paktu Ribbentrop–Mołotow. Sygnał posłany do Moskwy był jasny: Wielka Brytania nie zamierza kruszyć kopii w sprawie interesów swojego polskiego sojusznika. Bardzo chętnie złoży je na ołtarzu porozumienia ze Związkiem Sowieckim. Tak się stało, gdy w 1941 roku wybuchła wojna między Hitlerem i Stalinem. Polska z dnia na dzień przestała być natchnieniem narodów i wiernym przyjacielem, który jako jedyny dotrzymywał braterstwa broni Wielkiej Brytanii w jej najczarniejszej godzinie. Nagle na ukochaną sojuszniczkę Winstona Churchilla pasowana została „bohaterska” Armia Czerwona i jej „sympatyczny” wąsaty generalissimus. Polacy zostali bezceremonialnie odstawieni w kąt, jak stara, niepotrzebna zabawka. Jeszcze wczoraj noszeni na rękach – ach, ci wspaniali polscy lotnicy z bitwy o Anglię! – nagle zaczęli być traktowani jak kłopotliwy ubogi krewny. Tak, w wielkiej polityce liczy się tylko siła. Polska była słaba, a Związek Sowiecki silny. Od tej pory w każdym polsko-sowieckim sporze Brytyjczycy brali stronę bolszewików. Churchill bezceremonialnie zmuszał kolejnych polskich premierów – Władysława Sikorskiego i Stanisława Mikołajczyka – do upokarzających ustępstw wobec Stalina. Choć Wojsko Polskie nadal walczyło na wszystkich frontach Europy, dla Brytyjczyków nie miało to najmniejszego znaczenia. Przyszedł Teheran, a po nim Jałta i Poczdam. Na konferencjach „wielkiej trójki” Amerykanie i Brytyjczycy bez mrugnięcia okiem zgodzili się na to, aby Polska po wojnie została pozbawiona połowy swojego terytorium i znalazła się w sowieckiej strefie wpływów. A jeszcze kilka lat wcześniej brytyjski premier zapewniał Polaków, że „Wielka Brytania lojalnie dotrzyma słowa”. No cóż, nie dotrzymała. Gdy generał Władysław Anders próbował protestować, usłyszał od Churchilla: – Mamy dzisiaj dosyć wojska i waszej pomocy nie potrzebujemy. Może pan swoje dywizje zabrać. Obejdziemy się bez nich. – Nie mówił pan tego przez ostatnich kilka lat – odparł Anders. Tak, bez wątpienia Brytyjczycy podczas ostatniej wojny udzielili nam brutalnej lekcji, na czym polega Realpolitik. Miejmy nadzieję, że lekcja ta została przez polskie elity zapamiętana. Pierwotnie w Aliantach miała się znaleźć osobna część poświęcona zdradzie Wielkiej Brytanii. Zdecydowałem jednak, że temat ten rozsadziłby książkę. Wrócę do niego w osobnej publikacji, którą – jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z planem – napiszę wkrótce. Alianci są kolejną, piątą już częścią cyklu „Opowieści niepoprawne politycznie”. Wcześniejsze tomy to Żydzi (2016), Sowieci (2016), Niemcy (2017) i Żydzi 2 (2018). O ile jednak w początkowych tomach sporą część materiału stanowiły moje artykuły prasowe, o tyle w tej książce dominuje materiał nigdy wcześniej niepublikowany. Nie mam wątpliwości, że ze wszystkich części „Opowieści niepoprawnych politycznie” najbardziej niepoprawni politycznie są właśnie Alianci. I tę książkę jednak pisałem, kierując się założeniami, które przyjąłem, pracując nad poprzednimi tomami: O historię należy się spierać i o niej dyskutować. Należy stawiać niewygodne pytania i ryzykowne hipotezy. Ujawniać fakty, które do tej pory były skrywane. Nic bowiem tak nie szkodzi historii jak sztampa, propaganda i cenzura. Czytelniku, jeśli się z tym zgadzasz, moje książki są dla ciebie. Piotr Zychowicz\nCzęść I ROZMOWY O ALIANTACH\nRozdział 1 Wuj Sam potrafi być bezwzględny Rozmowa z prof. JOHNEM MEARSHEIMEREM, amerykańskim politologiem, autorem książki Tragizm polityki mocarstw Oglądał pan serial Kompania braci Stevena Spielberga? Nie. To historia oddziału amerykańskich żołnierzy, którzy lądują w Normandii. Odcinek dziewiąty nosi tytuł Dlaczego walczymy. Bohaterowie serialu wyzwalają w nim niemiecki obóz koncentracyjny. Znajdują góry trupów i potwornie wychudzonych, wycieńczonych więźniów w pasiakach. I wtedy dociera do nich – i do milionów widzów przed telewizorami – dlaczego Amerykanie walczą i umierają tak daleko od domu. To tylko film. Wbrew temu, co się dzisiaj opowiada, Stany Zjednoczone nie przystąpiły do II wojny światowej z pobudek moralnych. Przystąpiły do niej z powodów strategicznych. W ten sposób realizowały swoje interesy. Oczywiście amerykański rząd od samego początku – od dojścia Adolfa Hitlera do władzy w 1933 roku – był niezwykle krytycznie nastawiony wobec ideologii narodowosocjalistycznej. To jest poza dyskusją. Ale to nie z powodu niechęci do nazizmu Waszyngton zaangażował się w wojnę na kontynencie europejskim. To nie dlatego ginęli amerykańscy chłopcy. Dlaczego więc? Bo Niemcy naruszyły równowagę sił na kontynencie. A Stany Zjednoczone wobec Europy sprawują funkcję offshore balancer. To znaczy? To znaczy, że naczelną zasadą amerykańskiej polityki zagranicznej jest niedopuszczenie do tego, aby jakieś mocarstwo w Europie lub Azji osiągnęło status kontynentalnego hegemona. Czyli zdominowało wszystkie pozostałe regionalne mocarstwa. Państwo takie szybko stałoby się bowiem na tyle potężne, że mogłoby rzucić wyzwanie Stanom Zjednoczonym w walce o globalną dominację. Gdy jakiś kraj staje się na tyle potężny, aby zdominować Stary Kontynent, Ameryka wkracza do akcji i takie państwo powstrzymuje. W latach czterdziestych XX wieku takim państwem były Niemcy. O tym, że Niemcy będą próbowały zdobyć hegemonię w Europie, wiadomo było już jednak wcześniej. Tak, ale Ameryka liczyła wówczas, że innym europejskim mocarstwom uda się Niemcy zatrzymać samodzielnie. Hitler zaatakował Polskę w roku 1939, ale Stany Zjednoczone nie zdecydowały się na interwencję, bo w grze były jeszcze Francja i Wielka Brytania. Dopiero w 1940 roku, gdy Niemcy szybko rozbiły Francję i wypchnęły Brytyjczyków z kontynentu, Waszyngton zaczął się poważnie niepokoić. Wyglądało bowiem na to, że teraz Hitler zaatakuje i zniszczy Związek Sowiecki. To zaś oznaczałoby, że Niemcy zdobędą status hegemona Europy. I co za tym idzie – naruszą światową równowagę sił. Otóż to. Taka sytuacja była dla Stanów Zjednoczonych nie do zaakceptowania. Dlatego właśnie, gdy 22 czerwca 1941 roku rozpoczęła się operacja „Barbarossa”, w Waszyngtonie zapaliła się czerwona lampka. I Ameryka wrzuciła wysoki bieg. W grudniu 1941 roku Stany Zjednoczone przystąpiły do wojny przeciwko Niemcom. Nie zrobiły tego jednak, ponieważ chciały walczyć z paskudną tyranią Hitlera, lecz dlatego, że Niemcy stały się tak potężne, że mogły zdominować Europę. System, jaki panował w Niemczech, miał w tej rozgrywce drugorzędne znaczenie. Chodziło o układ sił. Zaraz, ale to Niemcy wypowiedziały wojnę Ameryce, a nie Ameryka Niemcom. To była formalność. Hitler tylko zaoszczędził Amerykanom kłopotu. Decyzja o tym, że należy podjąć walkę z Niemcami, w Waszyngtonie już zapadła. Wojna niemiecko-amerykańska rozpoczęła się w grudniu 1941 roku, ale Amerykanie nie kwapili się, żeby przybyć na kontynent. Dlaczego? Bo taką mają taktykę. To samo zrobili przecież w czasie I wojny światowej. Wtedy z kolei obawiali się, że hegemonem Europy zostaną cesarskie, wilhelmińskie Niemcy. Amerykanie mieli jednak nadzieję, że koalicja brytyjsko-francusko-rosyjska sama poradzi sobie z Niemcami. Problem pojawił się na początku 1917 roku. Wtedy stało się jasne, że ten scenariusz się nie ziści. I rzeczywiście – Niemcom udało się pobić i wykluczyć z gry Rosję, dzięki czemu mogli przerzucić gros sił na front zachodni. Istniało ryzyko, że pobiją Anglię i Francję i w konsekwencji – staną się hegemonem. Był to moment, w którym Stany Zjednoczone musiały wkroczyć do wojny. Amerykańskie wojska zaczęły przybywać do Europy pod koniec 1917 roku, ale większość oddziałów przerzucono w roku 1918. W ostatniej fazie konfliktu. Czyli Stany Zjednoczone zawsze ostatnie rzucają karty na stół. Oczywiście. To jest najmądrzejsza strategia, jaką może zastosować państwo: przystąpić do wojny tak późno, jak tylko się da. Wówczas ponosi się najmniejsze straty i zachowuje siły na moment rozstrzygający konfliktu. To przepis na zwycięstwo. Tak, to bez wątpienia najmądrzejsza taktyka. Ale jak pan wytłumaczy to, że Ameryka prowadzi wojny w obronie swoich interesów, ale potrafi sprzedawać je światu jako walkę o wolność, prawa człowieka i demokrację? Narody lubią wierzyć w to, że walczą po stronie dobra. Że ich rządy nie kierują się egoizmem i Realpolitik, lecz altruizmem i humanizmem. Chcą też, żeby w tę idealistyczną wizję uwierzyli wszyscy inni ludzie na globie. Dlatego właśnie każda strona konfliktu w swojej propagandzie twierdzi, że to po jej stronie stoją racje moralne. Że to ona reprezentuje dobro. A przeciwnik – zło. Stany Zjednoczone nie są tu żadnym wyjątkiem. Wojny między mocarstwami toczą się o interesy, ale miło jest je opakować w moralne narracje. Jest jeszcze strona praktyczna. Rządom trudno skłonić swych żołnierzy do przelewania krwi, mówiąc im, że walczą o realizację strategicznych interesów mocarstwa. Znacznie łatwiej zmobilizować ich do poświęceń, zapewniając, że walczą w dobrej sprawie. To samo dotyczy całych społeczeństw. Wróćmy do II wojny światowej. Generał Patton zaraz po wojnie powiedział, że Amerykanie wyzwolili pół Europy spod jednej tyranii, ale drugie pół oddali pod władanie drugiej. To, że sojusznikiem Stanów Zjednoczonych był Związek Sowiecki, chyba jasno dowodzi, że czarno-biała narracja ukazująca II wojnę światową jako starcie dobra ze złem jest mitem. Stalin był wielkim zbrodniarzem, ale – w mojej opinii – Hitler był zbrodniarzem jeszcze większym. To akurat kwestia dyskusyjna. Ale mnie chodzi o to, że sojusznikiem USA był straszliwy, krwiożerczy totalitaryzm. Ameryka ten totalitaryzm wspierała dostawami broni i sprzętu. Trudno więc mówić o Ameryce jako o nieskazitelnym imperium dobra. No cóż, taka jest polityka. Proszę pamiętać, że zanim Amerykanie i Brytyjczycy wylądowali na kontynencie, front wschodni wiązał przytłaczającą część sił Wehrmachtu. 93 procent strat, które Niemcy ponieśli do tego czasu w II wojnie światowej, ponieśli w walce z Armią Czerwoną. To Związek Sowiecki przez kilka lat brał na siebie niemal cały ciężar walki z Niemcami. Ameryka miałaby odrzucić takiego sojusznika z powodu jego represyjnego systemu wewnętrznego? Bądźmy poważni. To tak nie działa. Ale w maju 1945 roku Niemcy skapitulowały. A Stalin nadal był dobrym „Wujkiem Joe”. Tak, wiem. Wielu ludzi w Europie Wschodniej ma żal do Stanów Zjednoczonych, że w 1945 roku nie zaatakowały Sowietów i nie wyzwoliły ich ojczyzn spod czerwonej okupacji. Żal ten wynika jednak z nieznajomości ówczesnej sytuacji militarnej i natury amerykańskiej polityki. Zacznijmy od sytuacji militarnej. Po pierwsze, Armia Czerwona była potężniejsza od sił amerykańsko-brytyjskich, które znajdowały się wówczas na kontynencie. Alianci zachodni byli za słabi, żeby przepędzić Sowietów do Moskwy. Po drugie, gdy skapitulowała III Rzesza, w najlepsze trwała wojna na Pacyfiku. Amerykanie nie byli w stanie pokonać Japończyków bez pomocy Związku Sowieckiego. Usilnie próbowali nakłonić Stalina do zaatakowania Japonii. Nie mogli więc jednocześnie wystąpić przeciwko niemu w Europie Wschodniej. Jak wiadomo, w sierpniu 1945 roku Armia Czerwona rzeczywiście zaatakowała w Mandżurii Armię Kwantuńską, co spowodowało kapitulację Japonii. A na czym polega nieznajomość natury amerykańskiej polityki? Na niezrozumieniu podstawowego faktu, że Amerykanie nie przybyli do Europy, by walczyć z „paskudnymi dyktaturami” łamiącymi prawa człowieka. Przybyli tu, żeby walczyć z Niemcami, które naruszyły równowagę sił na kontynencie. Podczas jednego z wykładów powiedział pan, że gdy Stany Zjednoczone realizują swoje interesy, potrafią być bezwzględne. Co pan miał na myśli? Choćby naloty dywanowe na niemieckie miasta, w których śmierć poniosły dziesiątki tysięcy cywili. A także naloty na miasta japońskie. Zrzucenie bomb atomowych. Nie tylko! Przecież 10 marca 1945 roku amerykańskie bombowce obróciły w perzynę Tokio. Jednej nocy zginęło tam więcej osób niż w Hiroszimie i Nagasaki. Lotnictwo Stanów Zjednoczonych prowadziło systematyczną kampanię, której celem było spalenie Japonii do gołej ziemi. Wraz z zamieszkującymi ją ludźmi. Czy pan wie, że na liście japońskich miast, na które miały spaść bomby atomowe, na pierwszym miejscu było Kioto? Nie, nie wiedziałem. Dlaczego Amerykanie zrezygnowali z tego celu? Kioto z listy celów kazał wykreślić ówczesny sekretarz wojny, Henry L. Stimson. Tak się bowiem złożyło, że w tym mieście spędził miesiąc miodowy i bardzo je polubił. W 1945 roku postanowił ocalić je przed anihilacją. W ten sposób w Waszyngtonie podejmowano decyzje o życiu i śmierci setek tysięcy cywilów. W Hollywood powstało wiele filmów o cierpieniach amerykańskich żołnierzy w japońskiej niewoli. Milczy się natomiast o gehennie japońskich jeńców w niewoli amerykańskiej. Tak, żołnierze Armii Cesarskiej często nawet nie mieli szansy, żeby zostać jeńcami. Amerykańscy żołnierze zabijali ich na miejscu, od razu po tym, gdy się poddali. Wiele z tego powtórzyło się w czasie wojny koreańskiej. Wskutek amerykańskich bombardowań Korei Północnej śmierć mogło ponieść nawet 20 procent populacji tego kraju. US Army dokonała również olbrzymich spustoszeń w Wietnamie. Ale Ameryce zdarzało się też chyba prowadzić politykę wypływającą z pobudek idealistycznych? Tak, ale z tragicznym dla siebie i świata skutkiem. Mam na myśli okres po upadku Związku Sowieckiego i zakończeniu zimnej wojny. Lata 1990–2016. Był to jedyny okres w dziejach, w którym Stany Zjednoczone nie musiały się martwić o równowagę sił na świecie. Były bowiem jedynym supermocarstwem na globie. Żadne inne mocarstwo nie rzucało im wyzwania w grze o globalną dominację. Żadne inne mocarstwo nie stanowiło dla nich poważnego zagrożenia. Zaczęły wówczas działać nieracjonalnie? Niestety tak. I za każdym razem pakowały się w niebywałe kłopoty. Bo prawda jest zaskakująca. Idealistyczna polityka wcale nie sprawia, że świat staje się lepszy. Odwrotnie – staje się znacznie gorszy. A przede wszystkim taka polityka jest nieskuteczna. Przynosi tylko koszmarne klęski. Na czym polegała idealistyczna polityka USA? Na przekonaniu, że cały świat należy zmienić na obraz i podobieństwo Ameryki. Narzucić mu system liberalno-demokratyczny. Wszystkie kraje świata chciano obrócić w liberalne demokracje, co miało położyć kres łamaniu praw człowieka, wojnom i terroryzmowi. To nie była polityka idealistyczna, to była skrajna głupota. Zgoda, to nie mogło się udać. Ameryka próbowała przeprowadzić kolosalną operację z zakresu inżynierii społecznej. Ale, co ciekawe, do realizacji tych „szczytnych celów” używała brutalnej siły militarnej. Mowa o tak zwanej doktrynie Georga W. Busha – czyli atakowaniu i obalaniu kolejnych reżimów w świecie muzułmańskim. Zgodnie z jej założeniem cały Bliski Wschód miał się przeistoczyć w morze demokracji. Wyszło nieco inaczej. Doszło do wielkiego dramatu. I spektakularnej klęski. Rozpoczęta w 2001 roku wojna w Afganistanie jest najdłuższą wojną w dziejach Stanów Zjednoczonych. I wygląda na to, że gdy Amerykanie kiedyś wycofają się z tego kraju, talibowie odzyskają nad nim kontrolę. Sytuacja wróci więc do punktu wyjścia, do stanu sprzed inwazji. Tymczasem zginęły dziesiątki tysięcy cywilów. Cały kraj został zrujnowany długoletnim konfliktem zbrojnym. A jak Amerykanom poszło w Iraku? Jeszcze gorzej. Irak to kraj, w którym mieszkają szyici, sunnici i Kurdowie. Grupy te – mówiąc delikatnie – za sobą nie przepadają. Wskutek amerykańskiej interwencji z 2003 roku Irak de facto rozpadł się na kilka części. A na domiar złego pojawiło się w nim radykalne, terrorystyczne Państwo Islamskie, które sprawiło Zachodowi tyle kłopotów. W Iraku nie było problemu terroryzmu, dopóki nie przybyli tam Amerykanie. Amerykański atak na Irak w 2003 roku nosił nazwę „Iracka Wolność”. Zamiast wyzwolenia Irakijczycy otrzymali jednak od Wuja Sama zniszczenie, terror i chaos. Tak, ten kraj został po prostu zrujnowany. Przelano morze krwi. Gdybym był Irakijczykiem, wolałbym, żeby Saddam Husajn został przy władzy. Co oczywiście nie oznacza, że życie pod rządami Saddama Husajna było przyjemne. Chodzi o to, że Ameryka zmieniła sytuację na jeszcze gorszą. Potem „uszczęśliwione” zostały kolejne kraje: Libia, Egipt i Syria. Tak, Stany Zjednoczone odegrały niemałą rolę w obaleniu Muammara Kaddafiego i Hosniego Mubaraka. A także w próbie obalenia Baszszara al-Asada. Opłakane efekty tych operacji wszyscy znamy. Syria pogrążyła się w straszliwej wojnie domowej, Asada wsparli bowiem Rosjanie i Irańczycy. Kilka milionów Syryjczyków musiało uciekać ze swoich domów, kilkaset tysięcy zginęło. Kawał Syrii został obrócony w perzynę. Krwawa wojna domowa wybuchła także w Libii. A w Egipcie demokratyczne wybory wygrało Bractwo Muzułmańskie, które należało obalić za pomocą… zamachu stanu. Same klęski. Tak, same klęski. Tak w praktyce wyglądała idealistyczna polityka w wykonaniu Stanów Zjednoczonych. Marsz od katastrofy do katastrofy. A przy okazji Amerykanie spowodowali ludzkie cierpienie na gigantyczną, szokującą wręcz skalę. Śmierć setek tysięcy ludzi, olbrzymie zniszczenia i destabilizacja strategicznego regionu świata. Skutkiem tego była fala uchodźców, która zalała Stary Kontynent i wywołała poważny kryzys Unii Europejskiej. Jaki z tego morał? Jeżeli prowadzisz politykę idealistyczną – przegrywasz. JOHN MEARSHEIMER, profesor Uniwersytetu Chicagowskiego, jest amerykańskim politologiem, jednym z najwybitniejszych światowych znawców geopolityki. Twórca koncepcji realizmu ofensywnego, zwolennik Realpolitik. Napisał między innymi, wraz ze Stephenem Waltem, słynną książkę The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy (wyd. pol. pt. Lobby izraelskie w USA) oraz The Great Delusion: Liberal Dreams and International Realities. W Polsce nakładem Universitas ukazało się jego opus magnum Tragizm polityki mocarstw. Źródło: „Historia Do Rzeczy” 3/2020 Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki\nCopyright © by Piotr Zychowicz 2020 All rights reserved Copyright © for the Polish e-book edition by REBIS Publishing House Ltd., Poznań 2020 Informacja o zabezpieczeniach W celu ochrony autorskich praw majątkowych przed prawnie niedozwolonym utrwalaniem, zwielokrotnianiem i rozpowszechnianiem każdy egzemplarz książki został cyfrowo zabezpieczony. Usuwanie lub zmiana zabezpieczeń stanowi naruszenie prawa. Redaktor: Grzegorz Dziamski Projekt i opracowanie graficzne okładki: Zbigniew Mielnik Fotografie na I stronie okładki © Hulton-Deutsch Collection/Corbis/Getty Images Poland © Pavlo Lys/Shutterstock Wydanie I e-book (opracowane na podstawie wydania książkowego: Alianci, wyd. I, Poznań 2020) ISBN 978-83-8188-829-5 Dom Wydawniczy REBIS Sp. z o.o. ul. Żmigrodzka 41/49, 60-171 Poznań tel.: 61 867 81 40, 61 867 47 08 e-mail: rebis@rebis.com.pl www.rebis.com.pl Konwersję do wersji elektronicznej wykonano w systemie Zecer\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Alianci__Opowiesci_niepoprawne_politycznie_cz_V-ebookRO/p00657717i006" target="_blank" title="Alianci. Opowieści niepoprawne politycznie cz.V [Piotr Zychowicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Alianci. Opowieści niepoprawne politycznie cz.V [Piotr Zychowicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Lampa sufitowa CARLA LED | Salony Agata\n998501066100 CARLA LAMPA SUFITOWA\nLampa sufitowa CARLA LED\nPlafon CARLA doskonale prezentuje się w nowoczesnych mieszkaniach i w biurach. Jego klasyczna, przyjnemna dla oka linia stanowi idealne dopełnienie dla funkcjonalnie urządzonego wnętrza.\nPodstawowym atutem plafonu jest funkcja ściemniania, która pozwala dostosować intensywność emitowanego światła do indywidualnych preferencji. Wbudowane źródło światła typu LED jasno oświetla pomieszczenie przyjemną barwą bieli o temperaturze barwowej 4000K. Jego strumień świetlny wynisi 1700 lumenów.\nProsty montaż plafonu sprawia, że ten rodzaj oświetlenia częstoi wybierany jest przez projektantów oraz wszystkich, którzy potrzebują mocnego światła, przy niskim poborze prądu.


Las Polski | Jodła - Ekologia. Zagrożenia. Hodowla\n16 czerwca 2008 13:12 2008 Wersja do druku\nTom poświęcony jodle to kolejna pozycja w serii "Drzewa naszych lasów". Książka jest typowym podręcznikiem przeznaczonym dla leśników, poświęconym jednemu z najpiękniejszych drzew leśnych w Europie, należącemu do głównych gatunków tworzących nasze lasy, odgrywającemu szczególną rolę w lasach górskich i wyżynnych. Rola i znaczenie jodły w lasach Polski jest złożona, w ostatnich wiekach ulega cyklicznym zmianom. W ostatnich dekadach możemy mówić o zmniejszaniu się powierzchni i zbyt małym udziale jodły w polskich drzewostanach oraz niedocenianiu roli, jaką powinna pełnić na pewnych siedliskach.\nJuż na początku ubiegłego wieku zaczęto zwracać uwagę na znikanie jodły, a w 1921 r. Stanisław Sokołowski pisał w swoim podręczniku o usilnej dążności, aby powrócić jodle utracone stanowisko. Zmniejszanie się jej udziału w lasach Polski i Europy jest notowane od ponad 200 lat. W XX w. udział jodły w drzewostanach spadł w Polsce o połowę, a w Niemczech o ok. 60-70%. Doprowadziło to do tego, że obecnie drzewostany jodłowe to niewiele ponad 2% powierzchni naszych lasów (135 716 ha), co wzbudza duży niepokój leśników o przyszłość gatunku.\nMożliwości zwiększenia udziału jodły są słabo wykorzystywane, zarówno poza granicami jak i w granicach naturalnego występowania. Hodowla lasu może wpływać korzystnie na wzrost i przeżywalność drzew poprzez zabiegi dostosowane do wymagań ekologicznych gatunku. W przypadku jodły, "mimozy naszych lasów", ma to szczególne znaczenie i należy jej poświęcić wyjątkowo dużo uwagi. Najlepsze warunki rozwoju znajduje jodła w drzewostanach mieszanych, przede wszystkim o strukturze zróżnicowanej - przerębowej lub zbliżonej do przerębowej - których w Polsce mamy bardzo niewiele. Nie mamy też praktycznego doświadczenia, jak postępować przy przebudowie struktury drzewostanów na przerębową, ale uznając potrzebę zwiększenia udziału jodły i stworzenia jej optymalnych warunków wzrostu, należy tym zagadnieniom poświęcić więcej uwagi, wykorzystując doświadczenia zebrane w innych krajach.\nPublikacja zawiera wyczerpujące informacje, a jej autor należy do grona niekwestionowanych autorytetów hodowli lasu, zarówno jako naukowiec, jak i leśnik-praktyk. Zamieszczone w podręczniku przykłady będą bardzo użyteczne dla leśnika gospodarującego w drzewostanach z udziałem jodły lub takich, w których jodła powinna się znaleźć. Leśnik taki powinien posiadać odpowiednią, pogłębioną wiedzę o tym gatunku, jego ekologicznych wymaganiach i efektach zabiegów hodowlanych w różnych warunkach. Ta wiedza w odniesieniu do konkretnych sytuacji i drzewostanów pozwoli na podejmowanie właściwych decyzji hodowlanych. Można mieć nadzieję, że ten praktyczny podręcznik - wzbogacony o doświadczenia hodowli jodły z innych krajów Europy, zebrane i doskonale opisane przez autora - przyczyni się do znaczącego zwiększenia udziału jodły w naszych lasach.\nObie książki można zamawiać na www.pwril.com


Szablon Infografiki Proces Wielokolorowe Kroki | Darmowy Wektor\nsentavio 927 zasobów\nSzablon Infografiki Proces Wielokolorowe Kroki Darmowych Wektorów\nNowoczesne banery opcji infografiki\nZestaw wstążek. projekt infografiki\nIlustracja opcji stopni\nNowoczesny szablon kolorowy numerowany baner\nZestaw kolorowych przykładowych naklejek do różnych opcji. .\n6 szablon indeksu papieru z zakładkami infografiki danych. streszczenie tło wektor ilustracja. może być używany do układu przepływu pracy, kroków biznesowych, banerów, projektowania stron internetowych.\n6 szablon indeksu papieru z zakładkami infografiki danych.\n10 szablon indeksu papieru z zakładkami infografiki danych. streszczenie tło wektor ilustracja. może być używany do układu przepływu pracy, kroków biznesowych, banerów, projektowania stron internetowych.\nSzablon indeksu papieru z zakładkami infografiki z 5 krokami\n4 kroki element projektu wykresu infografiki. do prezentacji danych.\n5 kroków element projektu wykresu infografiki. do prezentacji danych.\nSzablon indeksu papieru z zakładkami infografiki z 6 krokami\nElementy infografiki. wykresy informacyjne, diagramy i wykresy. schemat blokowy i oś czasu dla infografiki wektorowej prezentacji raportu biznesowego, postępu projektowania i zestawu kręgu marketingowego\nInfografiki szablon - streszczenie numerowane kolorowe fale papieru kształt\n6 prostokąt opcje szablonu osi czasu infografika szablon z arkuszy papieru.\nPięć liczb banerów, wykres biznesowy, kolorowe kolumny danych z 5 opcjami, sieć.\nTransparent opcje krok nowoczesny biznes\nGrafika informacyjna do prezentacji biznesowych. może być używany układ strony, numerowane banery, schemat, poziome linie wycinania, sieć.\nWektor kolorowy plansza do prezentacji biznesowych\nOpcje infografiki na drogowskaz\nSzablon infografiki danych.\n10 wykresów danych infografiki zakładka szablon indeksu papieru.\n9 danych zakładki szablon infografiki papier strzałka.\nPlansza 10 krok karta koło z szablonem streszczenie osi czasu.\nSzablon danych zakładki 9 infografiki danych papieru.\n9 infografiki danych szablon karty papieru szablon osi czasu.\nWielokolorowe zaokrąglone kroki procesu szablon infografiki\nWielokolorowe sześciokątne 6 krok sektor infografiki wektor szablon.\nWektor 3d papierowy element infografika wykresu w stylu vintage


Będzie pomoc dla czworaczków z Rudy Śląskiej – PolskaLokalna.pl (Kraków) • Przewodnik po Rudzie Śląskiej\nBędzie pomoc dla czworaczków z Rudy Śląskiej – PolskaLokalna.pl (Kraków)\nPrzytaczając to co opisuje redakcja PolskaLokalna.pl (Kraków) w informacji "Będzie pomoc dla czworaczków z Rudy Śląskiej":\nBędzie pomoc dla czworaczków z Rudy Śląskiej. Środa, 1 maja ... Pierwsze czworaczki w Rudzie Śląskiej przyszły na świat 25 kwietnia. [...] przeczytaj cały artykuł ».\n« Będzie pomoc dla czworaczków z Rudy Śląskiej – rmf24.pl\nMuzeum PRL-u w Rudzie Śląskiej otwarte. Zobacz nowości [ZDJĘCIA] – Dziennik Zachodni (subskrypcia) »\nArtyści remontują dworzec kolejowy – PolskaLokalna.pl (Kraków) Przejęty przez artystów z Teatru Bezpańskiego oraz Grupę Bibu budynek dworca kolejowego w Chebziu – dzielnicy Rudy Śląskiej – stopniowo będzie odzyskiwał dawny blask – zapewniają artyści, którzy rozpoczęli w nim prace remontowe. Zabytkowy dworzec...


Fasolka szparagowa - jakie ceny na rynkach hurtowych? - Handel i dystrybucja\nFasolka szparagowa - jakie ceny na rynkach hurtowych?\nAutor: www.sadyogrody.pl 07 lipca 2021 08:52\nJakie ceny fasolki szparagowej? fot. pixabay\nCeny fasolki szparagowej na początku sezonu oscylowały w granicach 50-60 złotych za kilogram. Jak obecnie kształtują się ceny fasolki na rynkach hurtowych?\nNa początku maja na Rynku Hurtowym Bronisze pojawiła się fasolka szparagowa z upraw spod osłon. Cena wówczas była bardzo wysoka - nawet do 50-60 zł za kilogram.\nFasolka szparagowa - po ile kilogram na rynkach hurtowych?\nObecnie podaż fasolki jest duża. Nie brakuje też kupujących. Na Rynku Hurtowym Bronisze fasolka sprzedawana jest w cenie 9-12 zł za kilogram. Na Wielkopolskiej Giełdzie Rolno-Ogrodniczej S.A. fasolka kosztuje 13-15 zł/ kg.\nNa Giełdzie Kaliskiej kilogram zielonej fasoli szparagowej kosztuje 10 zł, za fasolkę żółtą trzeba zapłacić 9,50 zł/ za kg.\nDrożej jest na Placu Targowym Rybitwy. W tej lokalizacji za kilogram zielonej fasolki szparagowej trzeba zapłacić 14-18 zł. nastomiast żółtej - 12-14 zł.\nNa Rynku Hurtowym Elizówka żółta fasolka szparagowa oferowana jest w cenie 10-12 zł za kg.\nŁódzki Rynek Hurtowy Zjazdowa informuje o cenach fasolki na poziomie 10-14 zł za kg (fasolka żółta i zielona).\nChcesz sprzedać fasolkę? Dodaj ogłoszenie na gieldarolna.pl!\nceny fasolki szparagowejRSS\nfasolka szparagowa cena 2021RSS\nfasolka szparagowa cena BroniszeRSS\nCeny fasolki szparagowej w hurcie coraz niższe\nCeny warzyw w Broniszach: fasolka szparagowa spod osłon nawet za 60 zł/kg\nJakie wymagania dla uprawy fasoli szparagowej w tunelach?\n13:17 Polskie arbuzy zyskują na popularności\n12:53 Pierwsze przymrozki już w ten weekend


Royal London Asset Management wdraża producentów OEM z TradingScreen | Forex Generator\nGłówna » Technologia » Royal London Asset Management wdraża producentów OEM z TradingScreen\nRoyal London będzie korzystać z TradingScreen w OEMS do obrotu w całej swojej £130 000 000 000 portfela.\nBRYTYJSKA firma inwestycyjna Royal London Asset Management wdrożyła system zarządzania zamówieniem i wykonaniem wielu aktywów z TradingScreen.\nTransakcja oznacza, że podmiot zarządzający aktywami będzie w stanie handlować swoim portfelem £130 000 000 000 w różnych klasach aktywów za pośrednictwem scentralizowanej platformy, z dostępem do niedawno rozpoczętej analizy kosztów transakcji (TCA) TradingScreen za pośrednictwem programu TradeSmart EMS, aby pomóc w spełniania najlepszych wymogów w zakresie realizacji i sprawozdawczości.\n“Jako że potrzeba handlu wiedzą fachową do współpracy w różnych klasach aktywów rośnie, tworząc środowisko, w którym możemy dzielić strategie realizacji jest koniecznością”, powiedział Cathy Gibson, szef działu w Royal London Asset Management. “Dzięki usprawnianie różnych platform wykonania w dół do jednego, Multi-Asset rozwiązanie, TradeSmart daje nam zwinność i elastyczność musimy poruszać Cross-Asset złożoności rynku.”\nTradingScreen dodał, że partnerstwo z Royal London przychodzi jako inwestorzy instytucjonalni są pod presją, aby obniżyć koszty, obok regulacji napędu dla większej przejrzystości. W rezultacie firmy kupowane w coraz większym stopniu poszukują metod realizacji, przy jednoczesnym obniżeniu kosztów i ryzyka operacyjnego w całej branży.\n“W świecie intensywnej kontroli inwestorów i regulacji prawnych, konsolidacja systemów handlu przedniego i TCA ma zasadnicze znaczenie dla zarządzających aktywami. Decyzja Royal London Asset Management o partnerze TS wzmacnia nasze niezrównane możliwości, aby pomóc klientom sprostać zewnętrznym wymaganiom, a także osiągnąć większą efektywność dla swoich klientów “, Chris Hollands, szef działu sprzedaży i zarządzania kontami w Europie i USA w TradingScreen, skomentował.\nW lipcu TradingScreen połączyła siły z IHS Markit, aby zintegrować EMS z platformą zarządzania inwestycjami thinkFolio firmy, aby umożliwić wzajemnym klientom znormalizowany interfejs między tymi dwoma systemami.


Sto lat Bawełno! - Jemy w Łodzi\nSto lat Bawełno!\nJedna z najstarszych restauracji w Manufakturze obchodzi swoje szóste urodziny! W najbliższy weekend zajrzyjcie do Bawełny na urodzinową celebrację we włoskim stylu – czeka na was sporo niespodzianek.\nBawełna znana jest ze swojego śródziemnomorskiego menu, ale w najbliższy weekend 6-8.03 w lokalu będzie królować kuchnia włoska. – Oprócz standardowych pozycji, w kartach pojawi się specjalna wkładka, a w niej m.in. pizza i deserowe klasyki Italii! – mówi Ania Grabarek z Bawełny. Szóste urodziny to doskonały pretekst, by odwiedzić lokal, bo ekipa przygotowała dla gości sporo niespodzianek.\nOd otwarcia w 2014 r. sporo się tutaj zmieniło, ale niektóre rzeczy pozostały niezmienne. Ich nowoczesne, industrialne wnętrza goszczą wielbicieli kuchni śródziemnomorskiej, a otwarta kuchnia słynie z pizzy z pieca opalanego drewnem oraz bezowych deserów. W Bawełnie do dyspozycji macie 3 kondygnacje: przytulny parter w sercu lokalu, odrestaurowaną piwnicę oraz przestronne piętro z widokiem na rynek. Latem restauracja powiększa się dodatkowo o ogródek pełen kwiatów oraz trawnik z leżakami i kocami, idealnymi do letniego chilloutu w sercu Manufaktury.\nCo będzie działo się tutaj w weekend 6-8.03.? Przez te trzy dni w lokalu trwać będzie festiwal włoskiej kuchni, a wy będziecie mogli spróbować zupełnie nowych dań. W specjalnej wkładce znajdą się m.in.: lasagna, talerz z 4 rodzajami bruschetty (w tym z szynką parmeńską i rostbefem), saltimbocca alla romana, czyli cielęcina z plastrami szynki parmeńskiej, a także deserowe klasyki: tiramisu i panna cotta. Po udanej premierze na Pizza Fest wróci także festiwalowa Pizza Bolonia z ricottą, włoską mortadellą z pistacjami, tymiankiem, pomidorami cherry, mozzarellą di bufala i rukolą. Dostępny będzie tu także większy wybór włoskich win na kieliszki, na barze lać będzie się limoncello oraz grappa, a barmani serwować będą klasyczne drinki Italii i ich bawełniane wariacje. Przygotujcie się, bo będzie co testować i czym nacieszyć oczy. W urodzinowy weekend w lokalu rozpocznie się bowiem wystawa fotografii, zatytułowana „Bawełna Backstage”. Dzięki wyjątkowym zdjęciom pracowników będziecie mogli zajrzeć za kulisy i zaobserwować, jak wygląda życie restauracji, zanim zjawią się w niej goście. Wyjątkowy hołd dla załogi, która tworzy klimat tego miejsca!\nSzykuje się także coś dla najmłodszych – w sobotę o 9:00 w Bawełnie odbędą się warsztaty dla dzieci. Najmłodsi będą mieli okazję nauczyć się wypiekać pizzę, a całość dochodów przeznaczona będzie na cele charytatywne – lokal od dawna wspiera w swoich akcjach Nadię, podopieczną fundacji Dom w Łodzi. Koszt udziału to 40 zł, a zapisy przyjmowane są telefonicznie oraz mailowo. Sobota wieczór będzie za to momentem prawdziwej celebracji, w restauracji pojawi się bowiem urodzinowy tort bezowy dla 100 osób! Ustawcie budziki na 22:00, by koniecznie załapać się na kawałek – goście otrzymają porcję gratis.\nKończąca obchody niedziela to Dzień Kobiet, a z tej okazji w lokalu pracować będą wyłącznie mężczyźni. Każda pani odwiedzająca Bawełnę otrzyma drobny upominek, dlatego zajrzyjcie tu by celebrować potrójnie – urodziny, kobiecość i doskonałą włoską kuchnię. Do zobaczenia!


Sprawozdanie o rynku pracy - styczeń 2015 r.\nSprawozdanie o rynku pracy - luty 2015 r.\nSprawozdanie o rynku pracy - marzec 2015 r.\nBezrobocie wg gmin - I kwartał 201 5 r.\nZałącznik Nr 1 - I kwartał 2015 r.\nSprawozdanie o rynku pracy - kwiecień 2015 r.\nSprawozdanie o rynku pracy - maj 2015 r.\nSprawozdanie o rynku pracy - czerwiec 2015 r.\nBezrobocie wg gmin - II kwartał 2015 r.\nMPiPS-07 cz. 1 - I półrocze 2015 r.\nMPiPS-07 cz. 2 - I półrocze 2015 r.\nZałącznik Nr 1 - II kwartał 2015 r.\nZałącznik Nr 3 - I półrocze 2015 r.\nZałącznik Nr 7 - I półrocze 2015 r.\nZałącznik Nr 2 - I półrocze 2015 r.\nSprawozdanie o rynku pracy - lipiec 2015 r.\nSprawozdanie o rynku pracy - sierpień 2015 r.\nSprawozdanie o rynku pracy - wrzesień 2015 r.\nZałącznik Nr 1 - III kwartał 2015 r.\nBezrobocie wg gmin - III kwartał 2015 r.\nSprawozdanie o rynku pracy - październik 2015 r.\nSprawozdanie o rynku pracy - listopad 2015 r.\nSprawozdanie o rynku pracy - grudzień 2015 r.\nBezrobocie wg gmin - IV kwartał 2015 r.\nMPiPS-07 cz. 1 - II półrocze 2015 r.\nMPiPS-07 cz. 2 - II półrocze 2015 r.\nZałącznik Nr 1 - IV kwartał 2015 r.\nZałącznik Nr 2 - II półrocze 2015 r.\nZałącznik Nr 3 - II półrocze 2015 r.\nZałącznik Nr 5 - 2015 r.\nZałącznik Nr 7 - II półrocze 2015 r.\nZałącznik Nr 4 - 2015 r.\nZałącznik Nr 6 - 2015 r.\nZałącznik Nr 8 - 2015 rok\nIlość odsłon: 673999


Czaprak skokowy - Czaprak skokowy Schockemöhle Neo Star Silver - Schockemöhle\nInformuj mnie o aktualizacjach Czaprak skokowy Schockemöhle Cream/stone pro30\n24OK Czaprak skokowy Schockemöhle Cream/stone pro30\nEleganckie pikowanie w fale.\n» Informuj mnie o aktualizacjach Czaprak skokowy Schockemöhle Cream/stone pro30\nCzaprak skokowy Schockemöhle Brown/Silver pro30 229,99 zł\nCzaprak skokowy Dynamic Style Schockemöhle silver 209,99 zł\nCzaprak skokowy Dynamic Style Schockemöhle silver bawełniany czaprak skokowy elegancki wykonany z najwyższej jakości materiał oddychający materiał Wykończony sznureczkiem, posiada logo producenta. ...\nczaprak skokowy Schockemöhle Dynamite Style ... 249,99 zł\nCzaprak skokowy Schockemöhle Dynamite Style czerń bez logo Elegancki, grubszy potnik pikowany w duże kwadraty. Wykonany z najwyższej jakości bawełny. Od spodu podszyty siateczką zapewniającą doskonałe odprowadzanie wilgoci. Starannie ...\n35556616 wywołań od 04 grudzień 2011


Zepsute święto ESA-37 - Piłka nożna SPORT4FANS\nSport4fans.pl › Piłka nożna › Zepsute święto ESA-37\nZepsute święto ESA-37\nPiłka nożna | 09 kwietnia 2016 22:12 | Przemysław Drewniak\nTen gest Roberta Podolińskiego mówi wszystko...\n9 kwietnia miał być świętem reformy Ekstraklasy. Jedni ją kochają, inni nienawidzą, ale to właśnie 30. kolejka jest tym momentem, w którym kontrowersyjny system rozgrywek wzbudza wielkie emocje i ściąga kibiców na stadiony. Decyzje wokół odjętego/przywróconego punktu Lechii Gdańsk sprawiły jednak, że wciąż nie wiadomo, kto zagra w grupie mistrzowskiej.\nCentrum sobotnich zdarzeń w Ekstraklasie nieoczekiwanie okazała się Bielsko-Biała. Podbeskidzie było wprawdzie zależne od wyników meczów z Krakowie i Gdańsku, ale wszystko potoczyło się po myśli „Górali”. Zagłębie wyrwało punkt przy Reymonta, a Lechia ograła chorzowski Ruch 2:0. Podopieczni Roberta Podolińskiego dokonali, wydawałoby się, niemożliwego. W trudnym, wyrównanym meczu z Termaliką zdołali podwyższyć na 2:0, choć ostatnie pół godziny grali w osłabieniu.\nMiała być euforia lub wielki smutek, a wyszedł niesmak. Piłkarze Podbeskidzia po końcowym gwizdku na zmianę cieszyli się i dopytywali, czy na pewno są w „ósemce”. Pierwszym decydującym czynnikiem była klasyfikacja Fair Play i jej stosunek między bielszczanami a Ruchem. W niej nieznacznie okazali się „Górale”, ale drugim czynnikiem był zwrócony punkt Lechii. Wczorajsza decyzja Trybunału Arbitrażowego sprawiła, że w małej tabelce Podbeskidzie-Ruch-Korona najlepsi są ci pierwsi. Ale jeśli w poniedziałek kara zostanie przywrócona, to chorzowianie wskoczą na ósmą pozycję.\n- My zrobiliśmy swoje i cieszymy się ze zwycięstwa, ale dziwne, że decyzje o tym, kto jest na którym miejscu nie zapadają na boisku. To nie jest normalne. Zamiast wiedzieć od razu na czym stoimy, musimy czekać kilka godzin, albo nawet dni po meczu – mówił trener gospodarzy, Robert Podoliński. Rozgoryczenia nie ukrywali prezes klubu i sami piłkarze. – Z czymś takim się jeszcze nie spotkałem. Cieszymy się ze zwycięstwa, mam nadzieję, że będziemy w ósemce. Zrobiliśmy swoje, ale nie wiemy co dalej – rozkładał ręce Mateusz Szczepaniak.\nPrzeciwnicy ESA-37 zapewne będą mieli kolejne argumenty, by torpedować obecny kształt rozgrywek. Ale nie można obwiniać o całą sytuację podziału punktów. Gdyby funkcjonowała ESA-30, zamieszanie byłoby dziś jeszcze większe. Nie jest normalne to, że Trybunał Arbitrażowy w kluczowym momencie rozgrywek wpływa na ligową tabelę. Nie jest normalne odejmowanie punktów w trakcie sezonu. Sens sportowej sytuacji został dziś wypaczony.\nTeraz Podbeskidzie musi czekać na kolejną decyzję Trybunału Arbitrażowego. Niezależnie od poniedziałkowego rozstrzygnięcia, czapki z głów przed Robertem Podolińskim, który z ostatniego awansował wiosną na ósme miejsce w tabeli. „Górale” znów okazali się rycerzami wiosny. Wielu ekspertów skazywali ich zimą na spadek, mówiąc, że personalnie wyglądają najsłabiej w lidze. Bielscy piłkarze pokazali, jak bardzo te opinie były nietrafione. Rok temu do grupy mistrzowskiej zabrakło im jednego punktu, teraz dopięli swego. Tyle, że ostateczny werdykt zapadnie przy zielonym stole.\nZ Bielska-Białej Przemysław Drewniak


Podpowiadamy, kiedy warto wymienić swój ekspres do kawy na nowy - Dom Na Nowo\nStrona główna>Dom/Mieszkanie>Kuchnia>Wyposażenie kuchni>Podpowiadamy, kiedy warto wymienić swój ekspres do kawy na nowy\nPodpowiadamy, kiedy warto wymienić swój ekspres do kawy na nowy\n4 listopada 2021Ostatnia aktualizacja: 4 listopada 2021\nCodzienne parzenie kawy to dla większości dorosłych tradycja, a wręcz specjalny rytuał, bez którego nie może rozpocząć się dzień. Choć kawę możemy wypić wszędzie to najczęściej jednak przygotowujemy ją we własnym mieszkaniu. Wynika to nie tylko z wygody, ale także z możliwości stworzenia personalnej kombinacji w oparciu o wybrane ziarno i dodatki. Metod robienia kawy jest wiele.\nNajpopularniejszą z nich jest jednak ekspres automatyczny (zob. https://iguanasklep.pl/producenci/smeg-3/ekspresy-do-kawy-1), który za pomocą jednego przycisku stworzy nam wybraną przez nas pozycję z listy. Aby jednak cieszyć się tym faktem na co dzień należy dbać o ekspres i systematycznie go konserwować. Podobnie jak w przypadku innych urządzeń AGD, jeden egzemplarz będzie służył przez lata, drugi zaś znacznie krócej. Żaden z nich natomiast nie będzie niezniszczalny i niezawodny. Z tego też powodu należy obserwować posiadany sprzęt i korzystać z usług serwisów.\nJak zapobiec awarii absolutnej ekspresu?\nNowy ekspres – inwestycja, a zarazem oszczędność\nKażde urządzenie, nie tylko to elektroniczne, wiąże się z ryzykiem uszkodzeń bądź awarii. W złożonej mechanice zawieść może tak naprawdę wszystko. Elementy ulegają zniszczeniu, sprzęt bez odpowiedniej konserwacji niszczeje, a oprócz tego nowoczesne technologie z czasem stają się przestarzałe. O żywotności naszych sprzętów w największej mierze decyduje ich jakość wykonania, częstotliwość używania, a także konserwacja. Szczególnie to ostatnie jest czynnikiem, o którym nie powinniśmy zapominać, posiadając ekspres do kawy. Nie bez powodu do najczęstszych przyczyn usterek zalicza się brak regularnego czyszczenia i korzystania z środków konserwujących. Ponadto równie często zapomina się o wymienianiu filtrów wody i czyszczeniu systemu mlecznego. Prowadzić to może do zepsucia się elektroniki urządzenia, zapchania systemu mlecznego bądź zaparzacza, popsucia młynka lub przecieków ze zbiornika wodnego. Póki są to rzeczy proste i tanie w naprawie to nie musimy się ich przesadnie obawiać, natomiast warto się zawczasu zastanowić, w którym momencie zamiast decyzji o naprawie należy rozważyć zakup nowego modelu.\nKupując nowy ekspres nie tylko wymieniamy stary, zużyty sprzęt, ale także zabezpieczamy portfel przed nieustannym opróżnianiem się w serwisie. W momencie, gdy nie posiadamy już gwarancji, a nasz ekspres zaczyna mieć coraz poważniejsze usterki należy przemyśleć zakup nowego modelu. Wynika to zarówno z zużycia elementów jak i kwestii opłacalności. Małe awarie nie kosztują nas dużo, więc warto jest je załatwiać w trybie natychmiastowym, jak tylko je zauważymy. Duże zaś bywają kosztowne i z perspektywy czasu nieopłacalne. Przykładem tego może być potrzeba wymiany uszkodzonego młynka do kawy, zaparzacza czy modułu sterującego. W takich sytuacjach warto przemyśleć czy lepszym pomysłem nie jest inwestycja w nowszy sprzęt, z lepszą technologią i gwarancją, że w razie usterki serwis bezpłatnie ją za nas naprawi. Ekspres to urządzenie takie jak wszystkie. Warto więc spojrzeć na niego jak na np. telefon komórkowy, który z czasem warto wymienić na coś bardziej funkcjonalnego w lepszej jakości i wykonaniu.\nKomponenty naszego ekspresu znacząco wpływają na smak przygotowanej kawy. W razie usterki czy zaniedbania to właśnie napój ucierpi najbardziej. Chcąc cieszyć się czystym smakiem nieprzypalonych ziaren i dobrze spienionego mleka warto pamiętać o tym, aby systematycznie konserwować sprzęt i nie ratować go na siłę w przypadkach awarii absolutnej.\nTapeta w salonie – sprawdź, jak wybrać idealny model!


Oznaczenia Niebezpieczeństwo, Ostrzeżenie, Przestroga\nFotele, elementy bezpieczeństwa\nKontrolki ostrzegawcze, zegary i wskaźniki\nProwadzenie i użytkowanie\nUruchamianie i prowadzenie\nManualno-automatyczna skrzynia biegów\nPodzespoły samochodu pracujące na częstotliwościach radiowych spełniają wymagania i inne przepisy Dyrektywy 1995/5/EC. Dalsze informacje, w& ...\nSprawdzanie poziomu płynu spryskiwaczy Sprawdzić poziom płynu do spryskiwacza przedniej szyby panoramicznej w zbiorniku i uzupełnić jego ilość (dolać płynu) w razie potrzeby. Jeśli nie ma się do dyspozycji płynu do spryskiwania ...\nGdy zaźwieci się lub zacznie migać którakolwiek z lampek ostrzegawczych, należy, zachowując spokój, wykonać zalecane czynnoźci. Krótkotrwałe zaźwiecenie się lub miganie lampki niekoniecznie sygnalizuje usterkę. Gdy sytuac ...\n© www.saminfopl.com 2022. Wszelkie prawa zastrzezone.0.0365


Kursy podstawowe - Szkola\npodstawowe – Warszawa\nAngielski dla dorosłych i młodzieży – rozpoczynanie\nSerdecznie zapraszamy młodzież i dorosłych, którzy właśnie teraz postanowili rozpocząć naukę języka angielskiego. To dobra decyzja na każdym etapie życia.\nJak sprawić, by uczestnictwo w kursie było efektywne i jednocześnie nauka była ciekawa? Naszym sposobem jest postawienie od samego początku na rozwój umiejętności komunikacyjnych i przełamywanie ewentualnych barier, głównie w mówieniu.\nPoziomy dla średniozaawansowanych\nKontynuując naukę angielskiego na poziomach od II do VI słuchacze poznają wszystkie najważniejsze struktury języka i ćwiczą stosowanie ich w praktyce. Kończąc ten etap nauki, potrafią skutecznie porozumiewać się w różnorodnych sytuacjach codziennego życia.\nZajęcia odbywają się 2 razy w tygodniu po 2 godz. lekcyjne i najczęściej są to: poniedziałki i środy lub wtorki i czwartki w godzinach porannych lub popołudniowych (od 16.30 lub od 18.10). W ciągu roku odbywają się 2 semestry, które poprzedzone są zapisami.


MKS Ełk - ŁKS. Magiczny mecz przeciwko ŁKS\n- To spotkanie będzie dla mnie szczególne, aby nie powiedzieć, że magiczne - przyznaje trener MKS Ełk, najbliższego rywala łodzian\nŁKS. Marcin Pyrdoł\nŁKS gra w Ełku z MKS o podtrzymanie świetnej passy\nW sobotę piłkarzy ŁKS czeka ważny mecz. O godz. 17 zagrają na wyjeździe z MKS Ełk.\nMarcin Pyrdoł MKS Ełk\nSztab szkoleniowy Widzewa zdecydował, że piłkarze nie rozegrają sparingu w dwutygodniowej przerwie spowodowanej przełożeniem meczu z rezerwami Legii Warszawa\nKibice Widzewa mobilizują się na wyjazd na mecz z rezerwami Jagiellonii\nKibice Widzewa stęsknili się za meczami z wielkimi drużynami. Dlatego specjalnie mobilizują się na spotkanie z rezerwami Jagiellonii Białystok, na który pojadą pociągiem specjalnym\nZmiana terminu meczu Widzewa z ŁKS Łomża\nJuż po raz drugi zmianie uległa data rozegrania wyjazdowego meczu Widzewa z ŁKS Łomża\nPiorunujący początek piłkarzy Spartakusa. Ale potem...\nPodopieczni Dariusza Kozubka wciąż bez zwycięstwa na własnym boisku. Wierna Małogoszcz znowu chwalona za grę, ale bez punktów.\nKontuzje w Widzewie. Kluczowemu graczowi grozi operacji\nMichał Czaplarski i Mateusz Michalski okupili niedzielny mecz z Lechią Tomaszów kontuzjami. Niewykluczone, że w przypadku pierwszego z nich konieczna będzie operacja.\nPo remisie z Lechią Tomaszów Mazowiecki, piłkarzy Widzewa czeka dwutygodniowa przerwa w rozgrywkach. Jakie plany mają trzecioligowcy?\nW niedzielnym meczu z Lechią Tomaszów ucierpiało dwóch piłkarzy Widzewa. Mateusz Michalski i Michał Czaplarski w poniedziałek przeszli kolejne badania\nW niedzielę Widzew zremisował z Lechią Tomaszów 1:1. Klubowa telewizja gospodarzy przygotowała skrót z tego spotkania\nTo nie był udany weekend dla świętokrzyskich trzecioligowców. Punkt udało się zdobyć tylko piłkarzom KSZO, porażki na własnych boiskach poniosły Wierna Małogoszcz i Spartakus Daleszyce.\nMimo bardzo słabej gry ŁKS udało się pokonać Huragana Morąg, a trzy punkty pozwoliłu mu awansować na pozycję wicelidera.\nWielki pech piłkarza Widzewa. Będzie pauzował bardzo długo\nKontuzja, jakiej Michał Chaplarski z Widzewa doznał w meczu z Lechią Tomaszów, jest bardzo groźna. Czeka go długa przerwa\nMichał Choroś z Widzewa po meczu z Lechią: "Byłem faulowany"\nMichał Choroś rozegrał doskonały mecz z Lechią Tomaszów Mazowiecki, ale notę obniża mu puszczona bramka bezpośrednio z rzutu rożnego. Golkiper Widzewa twierdzi, że był faulowany w tej sytuacji\nPiotr Burski z Widzewa po meczu z Lechią: "Nie wiem czy cieszyć się z remisu"\nPiotr Burski strzelił jedynego gola dla Widzewa w meczu z Lechią Tomaszów Mazowiecki. Mecz zakończył się szczęśliwym dla łodzian remisem 1:1\nW niedzielę piłkarze Widzewa zmierzą się z Lechią Tomaszów Mazowiecki. To spotkanie zweryfikuje czy łodzianie mogą liczyć się w walce o awans do II ligi\nNiedzielny mecz Lechii Tomaszów z Widzewem zapowiadany jest jako hit kolejki. Jak zdobyć wejściówkę na to spotkanie?\nPrzemysław Cecherz: "Lechia zremisuje z Widzewem"\nNa pierwszy plan w piątej kolejce grupy I trzeciej ligi wybija się mecz Lechii Tomaszów z Widzewem.\nWidzew dopiero w 95. minucie strzelił decydującą o zwycięstwie bramkę w meczu z Concordią Elbląg. Zobacz, jak przebiegało spotkanie\nPiotr Kupka został nowym trenerem Sokoła Aleksanadrów. Zastąpił Michała Bistułę\nWydziały Dyscypliny ŁZPN wezwie działaczy ŁKS i Pelikan Łowicz, aby wytłumaczyli się zachowania kibiców podczas środowego meczu.\nWychowanek wraca do ŁKS. Ale nie do drużyny\nWszystko wskazuje na to, że Michał Łabędzki przed końcem okienka transferowego może powrócić do ŁKS. Ale nie do drużyny, lecz na ławkę trenerską


zielona.org | Siostra brzoza\nBotanicznie brzoza jest drzewem, rzadko krzewem klimatu umiarkowanego lub borealnego, o dużej zmienności biologicznej, charakterystycznej, lśniącej, najczęściej białej korze, giętkich gałęziach i delikatnych liściach.\nJest światłolubna, kiełkuje i wyrasta chętnie w otoczeniu traw i bylin. Ta cecha pozwala nawać ją gatunkiem pionierskim, to znaczy takim, który stanowi "forpocztę" lasu, lub jednym z niewielu gatunków drzew w środowiskach wybitnie trudnych - takich jak arktyczna tundra. Kwitnie wczesną wiosną, kwiaty ma rozdzielnopłciowe, jest wiatropylna. Bliska krewniaczka olchy (olszyny), nieco dalsza buka i leszczyny. Żyje, zależnie od gatunku, od 100 do 200 lat. Tyle mniej więcej botanika...\nJak wszechobecna jest brzoza w klimacie umiarkowanym nietrudno się przekonać. Jest gatunkiem uniwersalnym, stanowi nieodłączny element lasów mieszanych, rośnie na piaskach, glebach gliniastych, suchych lub podmokłych, ugorach, obrzeżach łąk. W zasadzie nie ma takiego środowiska, w którym brzoza nie dałaby sobie rady... Jest sadzona w parkach i na miejskich skwerach, ale wyrasta swobodnie nawet na rumowiskach czy też ruinach! Jej charkterystyczne smukłe, białe pnie i delikatne gałęzie często widzimy w towarzystwie sosen lub innych drzew, tworzy także zwarte, niemal jednogatunkowe lasy - brzeziny. Co ciekawe, kępy brzóz, o każdej porze roku wyglądają z oddali jak oświetlone słońcem. Młoda, wiosenna brzozowa zieleń jest jasna, "słoneczna"; latem listki są lśniące i migotliwe, jesienią... "jak złote wodotryski" (wg Marii Pawlikowskiej - Jasnorzewskiej); nawet bezlistne i nawet w pochmurne, smutne dni zimowe, brzozy na tle innych drzew zdają się lśnić. To efekt zestawienia białej kory z ciepłym, różowawym zabarwieniem wiotkich gałązek...\nJuż tylko to wystarczyłoby zapewne, aby stała się elementem legend, baśni, wierszy, poematów - a nierzadko czci. Ale brzoza na swoją wyjątkową pozycję wśród drzew i roślin użytkowych (w tym - leczniczych) zasłużyła nie tylko urokliwym wyglądem i powszechną obecnością. Brzoza - różne jej gatunki - od prawieków uważana była za drzewo wyjątkowo przyjazne ludziom. Przyczyn po temu jest wiele, od użytkowych po magiczne...\nDrewno brzozy, ciężkie i niezbyt trwałe, jest zwarte. Nadaje się zatem doskonale do wyrobu drobnych przedmiotów, jak kubki, miski, ozdoby. Spala się powoli, dając wysoką temperaturę, przy czym pali się nawet kiedy jest mokre. Drewna i kory brzozowej używa się do wyrobu dziegciu i węgla drzewnego.\nPłaty białej brzozowej kory stanowiły jeden z wielu materiałów piśmienniczych, podobnie jak nadpalone pałeczki z brzozowego drewna. Był to także od prawieków niezawodny środek do rozpalania ognia, także przy niesprzyjającej pogodzie... Od pradawnych czasów sporządzano z niej pojemniki, była też niekiedy stosowana do osłaniania urn (z prochami) lub wręcz owijania zmarłych.\nTrudno zatem się dziwić, że wśrod wielu ludów traktowana była jako drzewo święte. Celtowie włączyli ją do swego horoskopu "drzewnego", Normanowie (powszechnie zwani wikingami) używali jej drewna przy ceremoniach, zaś gałązek do ochrony domostw. Słowianie wierzyli w jej moc ochronną przed złymi i zlośliwymi duchami - z witek brzozowych splatano wieńce i "rózgi", mające odpędzać zło. Tę samą ochronną rolę pełnią od wieków brzozowe krzyże - nagrobne i nie tylko. Podobny aspekt - poza czysto praktycznym - miało wyrabianie z brzozowych witek ... mioteł! Znane zresztą do dziś. Do dziś także zachowała sie tradycja ozdabiania gałęźmi brzozy domów na Zielone Świątki; w naszej kulturze jest także prekursorką palmy wielkanocnej. W Lany Poniedziałek pękami brzozowych gałązek "kropi" się dziewczęta i budzi śpiochów.\nBrzoza jest cenną rośliną zielarską. Kora brzozy to źródło wartościowych garbników i bezcennej betuliny, coraz częściej wymienianej jako lek radzący sobie z "chorobami cywilizacyjnymi", jak otyłość, cukrzyca, miażdżyca itp. Płaty kory brzozowej, lekkie i elastyczne, przez wieki zastępowaly dzisiejszy gips - jako opatrunek na złamania i zwichnięcia. Zrobić go było o tyle łatwo, że namoczona kora brzozowa jest plastyczna, zaś po wyschnięciu twardnieje w sztywny "odlew". Otrzymywany z brzozowej kory dziegieć był przez wieki cudowną i niezawodną substancją odkażającą. Tę właściwość dziegieć oczywiście zachował, z tym, że dziś bywa stosowany niezmiernie rzadko i w zasadzie wyłącznie dla zwierząt - głównie koni!\nSłów kilka należy się także rosnącym wyłącznie na brzozie grzybom, zwanym czarną hubą lub czyrem brzozowym. Są to widywane zapewne przez każdego ciemne zgrubienia czy też spękania kory na nieco starszych drzewach. Odcięty z pnia wraz z kawałkami kory, wysuszony i sproszkowany stanowi odwieczny środek wzmacniający i zapobiegający, a także (jak chce tradycja) - leczący raka.\nMłode liście i pączki brzozy mają działanie moczopędne, przeciwreumatyczne i napotne. Poprawiają także przemianę materii i działają odtruwająco, a także stymulują układ krwionośny. Podobny, a nawet szerszy zakres działania wykazuje ściągany wczesną wiosną, przed ukazaniem się liści, sok brzozowy - oskoła. Nie sposób przecenić wartości oskoły dla wzmocnienia i oczyszczenia organizmu, a także uzupełnienia braków mineralnych i witaminowych po zimowych miesiącach. Oskoła jest niezastąpionym składnikiem przy kuracjach takich chorób jak przewlekłe i ostre choroby dróg moczowych, kamica nerkowa, zapalenie nerek, obrzęki sercowo-naczyniowe, dna, czyli skaza moczanowa. Jest także rewelacyjnym "detoksykatorem". Poprzez oczyszczenie i udrożnienie zarówno nerek jak i dróg moczowych pozwala organizmowi skutecznie pozbywać się zanieczyszczeń - nieuniknionych niestety we współczesnej cywilizacji... Soku z brzozy można używać do przemywania ran, jest cennym dodatkiem do kąpieli. Płukanie nim włosów wzmacnia je, przywraca blask i puszystość już po jednorazowym zastosowaniu.\nJedynym minusem stosowania oskoły jest jej sezonowość. Pozyskuje się ją wyłącznie wczesną wiosną, po "ruszeniu soków", zanim jescze rozwiną się liście. Początki zielenienia listków oznaczają jednocześnie koniec "sezonu na sok". Bardzo trudno jest także sok brzozowy przechowywać - w czystej postaci jego trwałość wynosi maksimum tydzień. W szklanych pojemnikach i w lodówce!\nMożna natomiast przetwarzać go w różny sposób. Znane są przepisy na syrop, piwo, ocet brzozowy - a także rodzaj nalewki, uzyskiwany po prostu poprzez dodanie spirytusu do czystego soku brzozowego. Wszystkie te metody pozwalają w dużym stopniu zachować cenne składniki soku - głównie mineralne - i wydłużyć jego trwałość do kilku miesięcy.\nNajlepiej jednak sok brzozowy popijać właśnie wiosną, a właściwie "na przedwiośniu", świeży, niemal "prosto z drzewa". Czas na sok właśnie się zaczyna - toteż warto poszukać w swojej okolicy stosownej (ok. 10 letniej) brzozy i ... "poprosić ją o pomoc".\n"Siostra brzoza" nigdy takowej pomocy nie odmawia - i jeżeli tylko okażemy jej dosyć troski, nie kalecząc bezmyślnie i nie eksploatując zanadto, będziemy cieszyć się jej potencjałem co roku!\nNajprotszą zaś metodą pomocy od brzozy jest ... przytulanie się do jej pnia! Ten sposób możemy wykorzystać zawsze, o każdej porze roku i w każdych warunkach. Z pewnością nie będziemy żałować takiej "zażyłości"...\ndo góry 2012-03-14 Chata Zielichy


Język polski bestsellery, Maj 2022\nSprawdź TanioKsiążkowe bestsellery. Zobacz co chętnie kupują TanioKsiążkowi Klienci w Maju 2022 w kategorii Język polski.\nRozpoznaję litery to publikacja przygotowana dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym, które poznały już wszystkie litery, dwuznaki i trójznak "dzi" oraz czytają wyrazy i proste zdania. Książka jest skierowana przede wszystkim do tych uczniów, którzy mają trudności z rozpoznawaniem i odróżnianiem liter...\nCzytanie ze zrozumieniem Outlet\nKsiążka Czytanie ze zrozumieniem powstała z myślą o uczniach pierwszych trzech klas szkoły podstawowej, którzy potrafią już czytać, ale mają problemy ze zrozumieniem i zapamiętaniem treści tego, co przeczytali. Wbrew pozorom przejście od 'technicznego' procesu czytania do skupienia się na...\nCena: Nasza cena: 6,48 zł 7,00 zł\nFragmenty powieści i opowiadań rekomendowanych przez Min. Edukacji jako lektury obowiązkowe dla kl 3. Tekstom towarzyszą ciekawe ćwiczenia pomagające zrozumieć utwór oraz ocenić bohaterów literackich. Zielona Sowa 2013, ISBN: 978-83-7895-435-4, 160x230, 192 s., oprawa twarda\nCena: Nasza cena: 11,69 zł 17,85 zł\nCena: Nasza cena: 4,56 zł 8,79 zł\nZadania dla asów klasa 2 Ćwiczenia dodatkowe do języka polskiego siedmiolatków i ośmiolatków