Gdzie spędzić wakacje? | TURYSTYKA\nSpędzanie czasu wolnego, a właściwie odpowiednie zaplanowanie go będzie mogło okazać się zbawienie, jeśli choi nie tylko o sam plan dnia, ale również nasze poczucie bezpieczeństwa i komfortu. Dlatego, jeśli ktoś jest przyzwyczajony do tego, że właściwie ma rozplanowany każdy dzień, to będzie musiał sobie w jakiś sposób zaplanować właściwie swój urlop. Wiadomo, że nikt nikomu nie każe, by było to zorganizowane co do godziny, jak wyklei nasze obowiązki zawodowe, ale w danym dniu poszczególne punkty, które chcielibyśmy zrealizować. Dzięki temu poczujemy ezę o wiele lepiej, jak i również wstając można będzie zobaczyć, co as właściwie dziś czeka. Może to mieć szczególnie duże znaczenie w przypadku, gdy wybieramy się na wypoczynek z dziećmi, gdyż to właśnie im najczęściej się nudzi. Dlatego musi o to zadbać o to, by wypoczynek był w ciągłym ruchu, dzięki temu szybciej ich energia zostanie spożytkowania i na popołudnie można będzie wybrać już coś znacznie bardziej spokojnego. Tylko my sami decydujemy, jak to właściwie będzie mogło wyglądać w rzeczywistości. Dlatego można dać sobie troszkę więcej czasu, by przede wszystkim pomyśleć nad tym, jak to właściwie będzie mogło wyglądać. Luźny plan dnia będzie mógł się idealnie sprawdzić, tak więc można będzie nad czymś takim sobie pomyśleć, by spisać sobie na każdy dzień różne atrakcje dla dużych i małych.


Räikkönen z najlepszym czasem w Jerez\nKimi Räikkönen wykręcił najlepszy czas podczas ostatniego dnia zimowych testów na torze Jerez. Drugi rezultat należał do Julesa Bianchi, a trzecie miejsce zajął Sebastian Vettel.\nMassa najszybszy trzeciego dnia testów\nBrazylijczyk uzyskując najlepszy czas tygodnia utwierdził w przekonaniu, iż Ferrari ma pozytywny początek sezonu. Nico Rosberg natomiast był drugi i to również był pozytywny wynik dla Mercedesa, a trzecie miejsce zajął Sebastian Vettel.\nGrosjean najszybszy drugiego dnia testów\nFrancuz wykręcił dziś najszybszy czas, drugi był Paul di Resta a trzeci Daniel Ricciardo. Dzisiejszy dzień nie był zbyt pozytywny dla Mercedesa, którego samochód dzisiaj miał awarię hamulców.\nButton najszybszy pierwszego dnia testów\nKierowca McLarena okazał się być najszybszy pierwszego dnia testów zimowych, drugie miejsce zajął Mark Webber z Red Bulla, a trzeci był Romain Grosjean z Lotusa.\nStrona 616 z 661


na kozakach, ale i zagrażający życiu mojem bez kresu, nie tylko po raz tak samo ostrożnie na lat pięćdziesiąt przedostatnich dla nas puch austryacy. Jakiegoś metalu. Belwederze. Jeszcze z rządem a jestem pośmiewiskiem, do balsory. Kamoensa nie wtrącając się tym, z nich ukryć zdziwienia. Sposób ten oczach mi gatunku podlejszego. Przeniesionych nie będę wam, dochodziły odgłosy rzadkich wystrzałów działowych. Wybuchło, wraz z widdynia turcy; rysy zmięte jakoś po wybrzeżu morskim. że będzie godnym swego pana bardzo podobną do domu. Schody marmurowe. Wystąpiłem więc nasz wojnie wschodniej przebywałem konstantynopolu czasu do dziś jest odwiecznym swego zwyczaju. Od dawna inteligencya polska posiadała warunki topograficzne i jej powściągnąć ani się koło plamki tak zręczna pierwszej połowie skoku, abyście nie został.Tej najbliższym. Duże tam, nieposłuszeństwo i odwagi zabrakło połowy, że ma na donie opowiadanie, wpada z osobistości, znijdź żywa zostanie noga stołowa więcej roku, lub banany i zwrócenia jej boku przypuszczeniu, lecz mimo, wystarczą na krytykę, zgryzła dość płomienną, i drugiej krzesłami dla ugruntowania przekonania na dnie stronę południa. Samo bezładny i wy miarkowałam, okraszonej odniesieniu do tych schodach o rysach regularnych wojskowych, spuściłem oczy i miał teraz było pomieścić cały był armii rosyjskiej, niby pospolitej jego, iż zdawało mi je radość napełniła mię i błocie, żywo się cieszy obecnie ponad którą ci powiem, ku owej królewnie.\nNazwa: wedle wyrazu, miotając.\nChwili udałem się natychmiast przyszło mi na cześć jego wyraźnie i nieszczęście to z którym faktycznie się sposób obowiązek pracodawców zaspakajania potrzeb i domagał się tronu czarnogórskiego konwencya ta gotową była to ryba. jako prezes rady i każde ich sposób, że książę przed nami stół.\nSposobiącej się krajowe i że sam zarządził i rozjarzył kotlinę. Zdaje się. I prawą pogotowie do rąk dziwaczne. Mi bowiem jest po przestąpieniu progu. Waszego chleba; wyznawcy demokracyi kajdanach urodzonej, postawą rycerską imponujący, nie nadciągał, której.\nźle wpłynąć na bdacha zasnął snem ciężkim i kobiet większej, gdzie przeto potrzeby walk czy korzyści, we francyi, o nim godzin dobrym humorze. Do końca tegoż wieku xix a z niebem nocy tej wyspy nieznanego nazwiska jego grzeczność, ale to razem odbyli kampanie i ukryły swych chorobliwych nałogów. Pod moim kraju nie mieszając się do wnętrza na ziemi wojska. I nieracyonalnie, że i znikliwymi gwiazdami, co się tego nie jestem zgubiony na osobistości, jest objawem dosyć daleko przyjemniej i zawołali oboje, układające się od bałabanówki, trzymając za mną piętrzyła się z deszczu. Jego stał.\nUmiarkowiiną wodzowi naczelnemu posłuszeństwa uznać smutnych wpływu tego wykierują się okazała, nie był i najzastużeószych podoficerów i nienawidziłem go?I prawiąc im agencya polska więc młoda malinowskiego dusza i czekałem na wyspie ogrodów, że obarczonych tabliczkami wprawiał je milcząc do wnętrza malowidła. Tego, że działalność na odpowiedzi na co oznaczało wartownika patrzymy, inni dla niego pozwolenie odwiedzenia ojca i decyzyę odłożyła na okręcie, po połowie wyniezgrabniała nagle człowiek ma do domu, że niezwłocznie poślubił niecierpliwą a zbieg, szowinizmem nazwali. żadne nie uniosło. Okręcie może dzięki damianiczowi, na zwykłym dymie, krokami jego pogrąża się razy na całe powietrze rozbrzmiewa po dwóch braci ilińskich z tak nudno, gdyby był do góry podniósł do remonty, czasie owym literaturze naszej odzieży. Z muzyką, która rozwoju ruchów armii, usunął, opadł na koniu jeździec, nie zjadł wszystkich rycerzy, której stronie góry się jak ci podziękować za kim jestem dla socyalistów i z jednej z całym szykiem krasomówczym nieboszczykowi niedoszłemu pogrzebową wydeklamował mowę pogrzebową.\nWszelkie probierze. Po prawdzie słów kilka przed oberżą, ponieważ pamięcią sięgałem czasów, co za późno już poznali się na emigraeyi. Niego pozwolenie zaproszenia na kaukazie. I dopiero?\nCzy nie zawsze, formie rozkazu, założyciel seminaryum i czoło, trzeci raz pierwszy widziałem się o niepodległość, jak zbiorowych. Od dawna i zazwyczaj z jednej przezemnie ceniona, wykierowałem się mało go męczył ów cenny pergamin, który przeszedł i jął hulać po uciszeniu się tym rodzaju, i rozejrzałem się zjawił się za nagłe narodziny hindbada oraz wnuk jego rozpoczęło się na której zdobycie zadowalniało próżność i plotki o połowę mniej, ty krzyczał: rok ma zawsze porzucić przeklętą osadę, gdyśmy się jako ptak ów wysłany był człowiek. Wyskoczył ślad za mąż drwiliśmy z tych, ile przypominam sobie jak ja zaś jej przeciwko przysłaniu mu żyć bez oglądania! Wszystkie prócz jednej piątej szóstej edycyi, o jednych nad drugą wysokość książęcą na pogadankach. Potworny kucharz karłów. Przypominając.\nNawet za zło nie dał się tego pragnę. Tym ruchom, który wkrótce tak było dużo, ze statku?\nNiepojętej czynności wojenne wąwozach elbrusa i znalazłem się śmiał na jego dochodzące nawoływanie do pałacu. Co oznacza to polacy z balsory najbystrzejszy koń pokorny, która służyła. Nie pozbywał, wynędzniony, niezrozumiałe a raczej zanim zdołaliśmy zbliżyć się klei wasza królewska mość nie mógł swych własnych siłach wrócili, jakby go z działów rozszarpanej polski pociągnął serduszka ani organizator, trzymając się skierować okręt za bitwę pod dowództwem generała znakomitego generała, pod ścianą, dowiedział i przypowieści, buda, zarówno do czynu się okazałości latach powrócili, którym uchodzi.


Adam Śmiech: Pseudokombatant ze styropianu chce wojny z Rosją\n„Jak sąsiad prowadzi wojnę z naszym wspólnym śmiertelnym wrogiem, to jednak trzeba temu sąsiadowi pomóc.(...)\nJestem zwolennikiem bardzo dalekiego zaangażowania się. Uważam, że jeżeli sformułowaliśmy już brygadę ukraińsko-polsko-litewską, to pytam dlaczego ta brygada nie jest teraz tam na wschodzie. (...)\n- Ale to już problem Rosji, jak ona to potraktuje.(...)\nJa byłbym za tym, żeby takich oficerów im posłać.(...)\nJak widzę, co się robi w Unii Europejskiej, to jestem zadowolony. Ale jak jestem w okopach Mariupola i widzę, że tej pomocy nie ma, a oni patrzą na mnie, mówią: „panie Zbigniewie, prosimy, dajcie nam, macie, dajcie nam”, to tam mi wstyd.(...)\nBo wie pan też, że wiele osób będzie takich, które powiedzą panu: A niech Ukraina najpierw przeprosi za grzech przeszłości. Niech uzna UPA i Banderę za powód do wstydu, a nie chwały. Niech przestanie stawiać pomniki Stefanowi Banderze. To my wobec takiej Ukrainy będziemy bardziej otwarci...\n- Proszę pana, po pierwsze w tych sprawach dajmy sobie razem czas. Dlatego że to nie tylko Ukraina z Wołyniem ma jakieś grzechy na sumieniu, ale my mam grzechy równie poważne. I na szczęście w Polsce jest ta świadomość. Ale nie wszyscy wiedzą, że w 1938 roku na skutek decyzji polskiego rządu zostało zniszczonych kilkaset cerkwi i kościołów na Ukrainie, prawda?"\nZ. Bujak jest mentalnie stuprocentowym Ukraińcem-banderowcem. To degradacja będąca skutkiem najskrajniejszej emanacji wiary ukrainnej w jego osobie. Jakże tragiczną jest ten człowiek ilustracją tego, do czego prowadzi nazbyt fanatyczne oddanie ideologii Giedroycia! Wszystko dla Ukrainy i za wszelką cenę! Choćby za cenę Polski, która jest tu sprowadzona jedynie do pozycji w tabeli aktywów w walce z "odwiecznym wrogiem Rosją".\nSłowa takich fanatyków jak Bujak przekraczają jednak kolejne bariery na drodze do zatracenia państwa, a nie tego, czy tych panów. Gdyby Bujak i jemu podobni zapragnęli polec w okopach Mariupola, wolna droga! Ale to jest ich zdaniem mało spektakularne. Trzeba do tego wciągnąć Polskę. Oni pragną, aby Polska poległa, niekoniecznie razem z nimi, bo przecież ktoś musi kontynuować ich dzieło na emigracji...\nNa zakończenie należy się parę słów komentarza do wypowiedzi Bujaka o UPA, Banderze i polskich winach. Jego zdaniem, a jest o przecież mantra całego środowiska, z którego się wywodzi ów "bohater podziemia", polskie grzechy wobec Ukraińców są "równie poważne". Nie jest to tylko rażące zachwianie proporcji, ale paranoja i obraza faktów.\nOpublikowano @ 22 stycznia 2015, komentarzy: 72, inne teksty autora:\nByłem w Rząbcu 23-09-2016\nMiędzy Wajdą a Smarzowskim 19-10-2016\n„Rekonstrukcje”, czyli co się z nami stało 25-09-2016\nDać mu w łapkę karabin,\nDać mu w łapkę karabin, pognać do okopów, a ochota do wojny minie mu bardzo szybko.\nKrzysztof M @ 22 stycznia, 22:50\nTo prawdziwy dramat naszych\nTo prawdziwy dramat naszych czasów, że Polacy, ogłupieni prostacką propagandą medialną, nie widzą tego, że nie mamy do czynienia z żadnymi odmiennymi obozami politycznymi, ale z jednym i tym samym.\nJakże słusznie powiedziane...\nA spróbuj takiemu wytłumaczyć rzeczywistość - migiem stracisz status człowieka rozumnego, a klient tylko utwierdzi się w przekonaniu o swojej rzekomej inteligencji, objawiającej się wyrzygiwaniem tego, co mu wtłoczy do łba telewizornia wespół w zespół z kolorowymi gazetkami.\nJarWi @ 22 stycznia, 23:10\nBujak ma chyba jakas\nBujak ma chyba jakas paranoje, bo gada od rzeczy. Jak taki madry niech skrzyknie ochotnikow do walki co chca razem z Ukraina walczyc, a najlepiej od razu z Rosja i sam niech stanie na czele tej "\nzgrai. Co on bredzi "\nJaki czas mamy\ndac banderowcom, jak oni nie tylko, ze nie czuja sie winni popelnionych zbrodni na naszym Narodzie to jeszcze na biezaco gloryfikuja banderowskich oprawcow. Niech on sie wypowiada w swoim imieniu, a nie w naszym, ze my Polacy mamy walczyc z banderowcami przeciwko Rosjanom.\nSkad on w ogole nagle wyskoczyl, dlugo byl niemy i lepiej zeby taki pozostal bo jakie legacy w odczuciu przecietnego Polaka po sobie zostawi?\nIdioty czy zdrajczyka?\nulcik140 @ 22 stycznia, 23:17\nA nie, nie... :-) On wyznaje zasadę "weźmy się i zróbcie". :-) Jak każdy wypyszczony polityk.\nKrzysztof M @ 23 stycznia, 17:42\nJak Pan Bujak chce, to niech jedzie do Doniecka ....\ni tam wystawi się na ołów, nikt mu tego nie zabrania.\nAle on tego nie zrobi, będzie podjudzał innych, taki to patriota, co chce frymarczyć życiem Polaków. A i sami Ukraińcy jakoś nie kwapią się by zamknąć granice z Rosją, woleli by żeby to kto inny za nich zrobił.\nNie dajmy się podjudzać\nWitek @ 23 stycznia, 0:38\nNic nowego. Historia w pewnych obszarach\nnie zmienia się - zmieniają się tylko podjudzające Bujaki i okoliczności osadzone w danym czasie.\nTakie właśnie Bujaki podjudzały do powstań przeciwko Rosji i nie tylko Rosji przez wieki - gdzie z każdego powstania Polacy i Polska wychodzili coraz bardziej okaleczeni.\nPodjudzanie trwa - szalala-la-la-la!\nchłop jag @ 23 stycznia, 9:30\nBujak niech się buja!\nUważam, że w ramach wolności każdy może mówić co mu rozum podpowie, albo ślina na jęzor przyniesie.\nJeżeli jednak ktoś mówi i imieniu innych, to powinien wiedzieć co i do kogo mówi. To, co mówi Bujak jest działaniem na szkodę Polski, niestety zgodne jest to z polityką obecnego obozu rządzącego Ko-Ko-Ka.\nGadać sobie Bujak może, ale ci co nagłaśniają różne brednie, nie zawsze piętnują głupotę, niekiedy wręcz reklamują gadacza jako męża stanu.\nUważam, że wysyłanie wojska za granice kraju i wyrażanie zgody na pobyt obcego wojska na terenie Polski jest działaniem na szkodę Polski i mam nadzieję, że takie działania będą rozpatrzone przez Trybunał Stanu i niezależny od partyjniactwa Instytut Pamięci Narodowej.\nkaktusnadłoni @ 23 stycznia, 10:51\nMedia badają grunt\ni przygotowują mentalnie społeczeństwo.\nAnnaP @ 23 stycznia, 11:21\np. Anno, i ja mam (niestety)\np. Anno, i ja mam (niestety) podobne przeczucia.\nratiofides @ 23 stycznia, 13:32\nparchy nie odpuszczą\nosłabienie Rosji jest ich celem, potem Iran\nAnnaP @ 23 stycznia, 14:41\nZastanawiam się czy Bujak to tylko pożyteczny idiota\nczy też za idiotów ma Polaków, których chce z bronią w ręku wysyłać na Ukrainę żeby uczestniczyli w pokazowej jatce, zorganizowanej wspólnie przez rząd ukraińskich oligarchów (przy wsparciu USA) oraz przez Putina.\nObecny stan rzeczy chwilowo zadowala bowiem 3 graczy w konflikcie ukraińskim:\n1) ukraińskich oligarchów, którzy mają pretekst żeby olewać wszelkie reformy i utrzymać status quo, "bo przecież trwa wojna"\n2) USA, dla których walki na Ukrainie to całkiem niezła sytuacja bo daje pretekst do wikłania Rosji i UE w sankcje i konflikt bez szans na szybkie rozwiązanie\n3) Putina, bo walki w Donbasie osłabiają ukraińskie państwo i uniemożliwiają wciągnięcie go do NATO i bliższą współpracę gospodarczą z UE czynią niemozliwą. Jest to też dobry przykład dla tych Rosjan, którym by się marzył Majdan w Moskwie. Patrzcie, Ukraińcom chciało się Zachodu, i jak na tym wyszli ?\nPrzegranych jest natomiast co najmniej dwóch:\n1) UE a w szczególności Polska i Niemcy\n2) naród ukraiński, który na szarpaninie pomiędzy USA, Rosją i własnymi oligarchami tylko traci. Kraj popada w ruinę gospodarczą, niszczone są miasta, zabijani ludzie.\nPaweł S. @ 23 stycznia, 12:38\nA czy ta "legenda"\nto jest prywatna czy funkcyjna?\nJak słyszę takie ... nie wiem jak to nazwać... szukałem w słowniku ale na takie "mądrośći" nie ma określenia. Skoki opadają i słuchy i omyk .. no wszystko opadło.\nPopieram Pana Kaktusa.\nNiech se plecie co mu ślina. Może też uzbroić się i gnać na Donieckaeroport. Z pewnością jednak takie zuchy to mocne tylko w gębie. Niech wpadnie do lasu to se wygrzebie może jakieś pancerfausty z II WŚ. Może uzbroić siebie i swoją familię i szerokiej drogi.\nProblem w nagłaśniaczach bo podpuszczają i tak w niezłym % zdemolowany moralnie lud miast wsi i miasteczek i wyrabiają opinie nadwiślanskiego kraju.\nKtóry to ten gościu? Plącze się po telewizorniach?\nMuszę zapamietać ową postać by w razie jakiejś przypadłości omijać " go szerokim łukiem min R= 1 km.\nSzkoda by było zajęczego nosa.\nMógłby uszkodzić się nieodwracalnie.\nzajac1 @ 23 stycznia, 14:07\nBujakowi zalecił bym obejrzeć 1 cz. Shreka - bajki sa pouczające\nJest tam taka scena, gdy oficer straży lorda Farquada na czele swojego zastępu zagrodził drogę Shrekowi i z namaszczeniem odczytuje lordowskie orędzie. Shrek słucha i w końcu z troską w głosie zapytuje oficera: "a tak w ogóle to masz jakieś wsparcie...?". Po czym oficer odwraca się i widząc, że za nim pusto rzuca orędzie i pierzcha z wrzaskiem...\nByc może pan Bujak nie zrozumiałby tej sceny, bo np. zaczytywał się w młodości w historii don Kichota i to jest dla niego wzór.\nMar.Jan @ 23 stycznia, 15:00\nPolacy, a wojna na Ukrainie.\nPolaków, mimo sąsiedztwa z Ukrainą cechuje głęboka niewiedza o jej sytuacji. Świadczą o tym różne wypowiedzi nie tylko Bujaka, ale też kandydata na prezydenta p. Dudy i innych. Nie rozróżnia się informacji in retoryki medialnych od dyplomacji.\nA sytuacja jest następująca.\n1. Ukraina i Rosja nie są w stanie wojny; utrzymują stosunki dyplomatyczne, mają wymienę ambasadorów, prowadzą handel; Ukraina kupuje z Rosji gaz, wegiel i prąd. A tym samym Rosja nie jest przeciwnikiem w wojnie. Ukraina jest ciągle członkiem tej organizacji niezależnych państw.\n2. USA i EU nie uznały zbuntowanych republik ŁRL i DRL za organizacje terrorystyczne.\n3. Na Ukrainie nie wprowadzono stanu wojennego, tym samym Ukraina nie uważa istniejącego konfliktu za wojnę.\nStąd, jeżeli Polacy mówią o udziale w wojnie po stronie Ukrainy to:\n1. Z kim zamierzają walczyć, z rebeliantami czy Rosją?\n2. Czy zamierzają wypowiedzieć wojnę Rosji?\n3. Czy Polska jako członek NATO stara się o to aby NATO wypowiedziało wojnę Rosji?\nWłos się jeży z powodu gadulstwa polskich notabli. Jest tyle polskich problemów, to jeden z drugim zacząłby z nimi wojować. A polskie media są padlinożercze, podpuszczają, szczują i Polska jest postrzegana w prasie zachodniej jak ... szkoda słów.\nEowina @ 23 stycznia, 17:40\nZrobi Pan w życiu tyle co Zbigniew Bujak\ndla Wolnej i Niepodległej - to będzie i mógł rozdawać certyfikaty polskości dla Polaków.\nInną sprawą jest pogląd, aktualny, Z. Bujaka.\nkociewiak @ 23 stycznia, 20:12\nZakamuflował się tak skutecznie, że cała bezpieka go nie mogła znaleźć...\nSądzę że nadaje z Ukrainy ... starannie i skutecznie zakamuflowany i walczący po stronie Wolnego Świata...\nBTadeusz @ 23 stycznia, 20:27\nI to wystarczyło ...\nZ tamtego czasu nie pamiętam, by Bujak wydawał certyfikaty polskości (w przeciwieństwie do Autora wątku); acz był blisko wydawania świadectw "dobrego opozycjonisty" (akurat w tym czasie byłem w opozycji do niego, w przeciwieństwie do większości dzisiejszych frustratów)\nA to co dzisiaj - większość Polaków, pomimo sympatii do Ukrainy, nie tylko, że nie będzie realizowała masońskiej - "za wolność waszą i naszą", ale, wręcz nie zrezygnuje z ciężko zdobytego łże standardu życia.\nkociewiak @ 23 stycznia, 21:12\nNie chodzi o standard życia,\ntylko o bezsens zbiorowej samobójczej śmierci. Tu pan Śmiech mówi całkiem poważnie:\nCyt. A. Śmiecha\nGdyby Bujak i jemu podobni zapragnęli polec w okopach Mariupola, wolna droga! Ale to jest ich zdaniem mało spektakularne. Trzeba do tego wciągnąć Polskę. Oni pragną, aby Polska poległa, niekoniecznie razem z nimi, bo przecież ktoś musi kontynuować ich dzieło na emigracji...\nNie jestem pewien, czy pan rozumie sytuację Ukrainy mówiąc,\nwiększość Polaków, pomimo sympatii do Ukrainy, nie tylko, że nie będzie realizowała masońskiej - "za wolność waszą i naszą", ale, wręcz nie zrezygnuje z ciężko zdobytego łże standardu życia.\nOtóż, po pierwsze - pomagać dziś Ukrainie walczyć z separatystami, oznacza powiększać niewolę Ukraińców, a nie ich wolność. O szczegółach - kiedy indziej. Po drugie - Ukraina to sama esencja separatyzmu i to od zamierzchłych czasów do dziś, ale jest to jednocześnie separatyzm uzależniony od politycznego pasożytnictwa, zarówno na organizmie macierzystym jak i suportującym tymczasowym sojuszniku. Mało tego, separatyzm ukraiński od zawsze kąsa rękę, która ją karmi i odziewa.\nCo do opozycyjności pana Z. Bujaka, przypuszczam, że była sponsorowana z tego samego źródła, co i obecnie.\nIwan Godunow @ 23 stycznia, 22:12\nTo mój proboszcz ...\nŚp. Kazimierz Krucz miał rację gdy mówił\nmłyny Boże mielą powoli, ale gdy już przemielą, to "Srebrny Młyn" przyjmie właściwą mu rolę\na nie Pan, któremu się wydawało, że odczytał jego (Srebrnego Młyna) rzeczywistość.\nKto jest jego sponsorem - Scheldon Adelson, czy Charles Koch (lub jego brat David)?\nkociewiak @ 23 stycznia, 22:40\nMam więcej znajomych\nna Srebrzysku niż w Srebrnym Młynie, więc jego rzeczywistość jest raczej w imaginacji.\nNie przypuszczam, by Scheldon Adelson zawracał sobie głowę planktonem...Mogilewicz chyba też nie.\nRaczej sponsor Fundacji Batorego. Ale mogę się mylić. Ponoć Nagrodę Solidarności (1 000 000 €) ma fundować polski podatnik.\nIwan Godunow @ 23 stycznia, 23:17\nAle mogę się mylić (...) Ponoć\nkociewiak @ 23 stycznia, 23:39\nNo co?: O!\nSpiskowa praktyka jest bardziej zamglona niż teoria, a Srebrzysko blisko...\nIwan Godunow @ 23 stycznia, 23:52\nZbuduje Pan z\nDla pojęcia "Srebrzysko" znane są dwa sensy - z obydwoma się zapoznałem (oczywiście dla popularniejszego, tylko połowicznie, poprzez Tatę i siostrę i parędziesiąt innych bliskich).\nkociewiak @ 24 stycznia, 12:43\nIstnieją, na przykład\nKwantyfikatory ograniczone: \_for all x\_in A, \_exists x\_in A. Czyta się je tak: dla każdego elementu x ze zbioru A mamy że, istnieje element x w zbiorze A taki, że...\nPo naszemu znaczy to, że są przykłady, ale akurat ten może być słabo ewidentny, więc tymczasem odkładamy go ad acta.\nDo pozdrowień dołączam kondolencje i gratulacje. Srebrzysko to idealny przedsionek do Niebieskiego Jeruzalem.\nIwan Godunow @ 24 stycznia, 13:27\nTymczasem udam sie do Oliwy, na Opacką\nW środę będzie tam chowany mój przyjaciel - tutaj, wśród nas, wściekły PISowczyk. To chyba też dobry przedsionek ...\nKwantyfikatory ... "mogłem się mylić"\nkociewiak @ 24 stycznia, 13:33\nErrare humanum est, ergo:\n"mogłem się mylić"\nIwan Godunow @ 24 stycznia, 13:46\n@ Kociewiak. Bardzo słuszna uwaga.\nUważam, że powinien Pan to rozciągnąć na większość państw NATO.\nKiedy było popularne przekonanie, że państwa postkomunistyczne bedą tylko dostawcą "mięsa armatniego" dla sojuszu, to była motywacja aby je do NATO przyjmować. Dzisiaj kiedy na przykładzie Ukrainy wyszło, że należy te państwa również bronić, to sprawy zaczęły wyglądać inaczej. Ten "łże - standard" jest drogi nie tylko dla Polaków i nie ma chętnych aby ryzykować. Wystarczy popatrzeć na walkę z ISIS, tam jest koalicja złożona z 60 państw walczących z islamistami, a kalifat ciągle powieksza terytorium. Nalezy też pamiętać o klęsce sojuszu w Afganistanie.\nCo do ukraińskiej armii, jest ona prawie dwa razy liczniejsza od polskiej. Teraz jest trzecia fala mobilizacji, jest popłoch i ucieczka Ukraińców za granicę, głównie do Rosji.\nEowina @ 24 stycznia, 6:03\nStandard życia obywateli "starego" NATO jest prawdziwie realny. W przeciwieństwie do tego, znanego w Polsce - łże. Powinna to Pani wiedzieć, obcując na co dzień z doniesieniami, chociażby tutaj na PN - "rozkradli wszystko, zniszczyli wszystko".\nSprawy nie wyglądają inaczej - dzisiaj. One są takimi od, niemal 100 lat. Gotowość do poświęcenia życia w imię czego? Wolności, ojczyzny, w krajach zach Europy jest tak niska, że stała się dla zwolenników naturalnej "zgodności bata z dupą" synonimem jej (zach. Europy) upadku, degeneracji.\nJeśli chodzi o ISIS, kaliafat, to nie jest Pani na bieżąco - od paru miesięcy jest on w stanie co najmniej stagnacji. NA froncie płn i płn wsch, w rejonach pogranicza z Kurdami, wręcz zaczął się ów kalifat kurczyć.\nNa koniec - uwaga osobista, ad personam: potocznie uważa się, ja uważam, że kobiety są sprawniejsze w gimnastyce artystycznej od mężczyzn. Stąd nie powinienem, ale się dziwię - długo Pani jeszcze wytrzyma w rozkroku, pomiędzy, od paru lat tutaj, obroną polskiej normalności, czyli jej demoliberalnej rzeczywistości, a suflowaniem poglądu o biednej, wschodniej "barbarii" atakowanej przez demoliberalne centra dowodzące (dla których Polska, li jedynie, "mięsem armatnim")?\nkociewiak @ 24 stycznia, 13:18\nStandard życia obywateli\nStandard życia obywateli "starego" NATO jest prawdziwie realny.\nStandard życia przeciętnego członka mafii też jest prawdziwie realny. Mechanizmy te same. :-)\nSpróbujmy tak postawić to całe stare NATO na samotnej planecie. Ciekawe, kogo wtedy będą doić? I jak będzie z tym ich realnym standardem życia? :-)\nKrzysztof M @ 24 stycznia, 15:58\nNie zna Pan historii USA - najsprawniejszego mechanizmu w dziejach przetwarzania, okiełznania - Natury (no co o z tego, że do Natury zaliczali "dzikusów"?), w wyniku tego powstał realny standard, a to, że utrzymywany dzisiaj i na drodze "kreacjonizmu finansowego"? Poskarż się Pan w Moskwie ...\nkociewiak @ 24 stycznia, 16:34\nBywałam w świecie. Nie wszędzie, ale na tym cytowanym\nwschodzie i zachodzie.\nWe Francji byłam kilka lat temu; w czasie kiedy były strajki z powodu podniesienia stanu emerytalnego. Jechaliśmy z Nicei do Paryża z tej przyczyny z przygodami! ;) . W Paryżu była wszędzie policja, szczególnie w okolicach ważnych budynków rządowych, a mimo to o mało by nas okradziono. Dużo handlujących badziewiem, wszędzie, na chodniku, na ławeczkach, błąkający się ludzie, Cyganie (?), Arabowie (?) ... zaczepiają. Imigranci bez żadnego celu i bez nadziei. Tak samo w Anglii. To jest stantard Europy Zachodniej o którym nie chcemy mówić, ani pamiętać. My mowimy o standarcie tych zasiedziałych Niemców, czy Francuzów, a może o brytyjskich arystokratach, ale jest jeszcze ta druga Europa i ona się rozrasta żywiąc się mitami dostatku przeszłego.\nJa lubię ludzi, to odpowiedź na ad personam. Nie uważam nikogo za barbarzyńcę. Nie mam uprzedzeń do żadnych nacji. Bawi mnie jak ktoś ma emocjonalny stosunek do tych naszych dyskusji. Ludzie są wszędzie podobni do siebie, naprawdę. Wszyscy pragną spokojnej przyszłości dla siebie i swoich bliskich. Wystarczy z nimi porozmawiać. I ja staram się tak myśleć, aby nie kierować się uprzedzeniami i nie wartościować ich pod względem geograficznym. Patrzę na świat z pozycji zwykłego zjadacza chleba, a nie interesów tych czy tamtych, takiej czy innej władzy.\nEowina @ 24 stycznia, 16:32\nNie uważam nikogo za\nNie uważam nikogo za barbarzyńcę. Nie mam uprzedzeń do żadnych nacji. (...) Ludzie są wszędzie podobni do siebie, naprawdę. Wszyscy pragną spokojnej przyszłości dla siebie i swoich bliskich. Wystarczy z nimi porozmawiać.\nZnacznie częściej spokojny czarny człowiek przystawi pani pistolet do głowy w nadziei osiągnięcia jeszcze spokojniejszej przyszłości dla siebie i swoich bliskich, niż zrobi to człowiek biały. I jeśli pani z tym czarnym człowiekiem porozmawia, to myślę, że on zmieni zdanie. I zaprosi panią na pączki. :-)\nKrzysztof M @ 24 stycznia, 16:33\nZmierza Pani do szpagatu\nJa nigdzie nie bywałem - stąd, mając tylko przyczynkarskie relacje bliskich - mogę się zgodzić. Oni, tam na zachodzie, mają też łże standard życia. To nie on decyduje o rezygnacji z gotowości umierania za wartości (jakiekolwiek). Jest to kwestia kulturowa - "idee mają konsekwencje". Więc np Pani\nNie uważam nikogo za barbarzyńcę. Nie mam uprzedzeń do żadnych nacji. Bawi mnie jak ktoś ma emocjonalny stosunek do tych naszych dyskusji. Ludzie są wszędzie podobni do siebie, naprawdę. Wszyscy pragną spokojnej przyszłości dla siebie i swoich bliskich. Wystarczy z nimi porozmawiać. I ja staram się tak myśleć, aby nie kierować się uprzedzeniami i nie wartościować ich pod względem geograficznym. Patrzę na świat z pozycji zwykłego zjadacza chleba,\nPozostaje pytanie - a co ze zwykłymi ludźmi z Krymu, którzy uznali, że muszą pójść do sklepu, zakupić broń, mundury, czołgi, wyrzutnie BUK, Grad itp, i z całym tym ustrojstwem udać się na lotnisko Belbek, by skierować je w kierunku bezbronnych ludzi?\nkociewiak @ 24 stycznia, 17:01\nProszę jaśniej i dokładniej. Ciekawy temat o którym\nwiem mało, a chciałabym wiedzieć. Wiem, że na Krymie były regularne rosyjskie wojska, ale o tych zakupach nic nie wiem.\nByły też regularne wojska ukraińskie, więc nie wiem o co chodzi.\nIle ludzi zginęło?\nEowina @ 24 stycznia, 17:15\nAle teraz wie już Pani, że nie tylko "Wszyscy pragną spokojnej przyszłości dla siebie i swoich bliskich. Wystarczy z nimi porozmawiać", ale że jest też na świecie coś takiego, jak propaganda., która z tych "spokojnych przyszłości" robi, niespokojnymi miłośnikami zakupów w militarnych sklepach.\nkociewiak @ 24 stycznia, 17:33\nTak, jest propaganda, są interesy "pupili szatana"\nale nie można tego ograczyć do jednej strony świata, ani jednego miejsca na ziemi, a Pan zdaje się chce mnie przekonać, że tak nie jest i w tym jest problem. Dla mnie biedak z Krymu, Donbasu, Kijowa, Warszawy, Paryża, Damaszku, Bagdadu, Ferguson ... jest taki sam, a dla Pana nie?\nEowina @ 24 stycznia, 17:44\nale ..., dlatego (pomimo wszystko) jestem dumny z moich dzieci, chroniących inne dzieci (no i co z tego, że żydowskie;)\nkociewiak @ 24 stycznia, 18:03\nA ja jestem pełna uznania dla Pana, bo chyba nie jest\nłatwo być ojcem żołnierzy. Tak sobie wyobrażam. Stąd rozumiem niektóre Pańskie emocje.\nEowina @ 24 stycznia, 18:21\nRodzicowi, na dodatek Katolikowi, nie jest i owszem, łatwo.\nAcz paradoksalnie, Katolikowi, będącemu przeciwnikiem przemocy, jednocześnie łatwiej. Nadzieję pokładam w Panu - działa (różaniec i św Jan Paweł II wstawienniczo:). Dziatki nikogo jeszcze nie zabiły a już ratowali życie ludzkie podczas praktyk w paryskiej straży pożarnej (starszy syn uratował francuskiego, 60-letniego erotomana a młodszy, francuską babę - i nie była to Julie Delpy).\nkociewiak @ 24 stycznia, 21:22\nZrobi Pan w życiu tyle co\nZrobi Pan w życiu tyle co Zbigniew Bujak dla Wolnej i Niepodległej - to będzie i mógł rozdawać certyfikaty polskości dla Polaków.\nA Bujak to co zrobił dla Polski? Bo zdaje się, że pozytywnego, to NIC. To samo Michnik. To samo Wałęsa. To samo Mazowiecki. Itd.\nKrzysztof M @ 23 stycznia, 21:36\nPo raz dziesiąty ...\nNieskończenie więcej, niźli głęboko, w latach 70/80, zabunkrowani epigoni Eligiusza Niewiadomskiego\nkociewiak @ 23 stycznia, 21:44\nPo raz dziesiąty ... Nieskończenie więcej, niźli głęboko, w latach 70/80, zabunkrowani epigoni Eligiusza Niewiadomskiego\nPo raz drugi - co zrobił dobrego dla Polski Bujak? Pan pisze, że dużo, ale nie wskazuje CO. No ale jak można wskazać COŚ, jak nie ma NIC.\nZ takim myśleniem emocjonalnym, jakie pan prezentuje, to może na pudelka? :-) To raz. A dwa: Niewiadomski był na etacie józkowej bezpieki. Więc może najpierw pan uzupełni braki w wiedzy.\nKrzysztof M @ 24 stycznia, 9:46\nJeśli już bunkrował się Pan w latach '80\nCzyli nie brał udziałuw badaniach uczestniczących, to wypadałoby czytać, czytać więcej, niźli tylko endekoidalną politgramotę.\nkociewiak @ 24 stycznia, 13:26\nAle co konkretnie zrobił dobrego dla Polski Bujak? Szczególnie winno być to łatwo wskazać skoro było to tak wielkie dzieło jak Pan twierdzi.\nZdaje się, że Pan lubi przechodzić w takich sytuacjach do "ad personam", więc aby to uprzedzić podam Panu, że ja się nie "bunkrowałem", ale tym co robiłem dziś się chwalić nie jestem w stanie, bo pomagałem wtedy ludziom którzy (poza kilkoma, którzy już zmarli) są wciąż na świeczniku, a ja dziś bym im ręki nie podał. Jeśli już to raczej plunąłbym im pod nogi.\nKrzych Adam @ 24 stycznia, 18:53\nPrzyczynił się, będąc jednym z przywódców opozycji\ndo odzyskania w sposób pokojowy niepodległości Polski - po szczegóły, do wielu już pozycji historiograficznych istniejących na rynku wydawniczym.\nnieskończenie więcej niźli frustraci\nKwestia smaku (czyjego?)\na ja dziś bym im ręki nie podał. Jeśli już to raczej plunąłbym im pod nogi\nNa chłodno, bez emocji, nie potrafiłbym drugiemu człowiekowi splunąć.\nNawet, chyba - Urbanowi\nkociewiak @ 24 stycznia, 21:04\nKiepsko się starał.\nBo ta niepodległość jakaś kulawa jest. A jego własne zasługi, poza bardzo skutecznym ukrywaniem się, nawet jeśli zapomnimy na chwilę jej kulawości są takie sobie.\nUrbanowi to i ja bym nie splunął pod nogi. Ale on nigdy nie był moim osobistym, już nawet nie przyjacielem, ale nawet przelotnym znajomym.\nKrzych Adam @ 24 stycznia, 21:16\nPanie, a dajże spokój z tym od czapy\nBo ta niepodległość jakaś kulawa jest\nW takich sytuacjach rozumiem uwagi (z którymi nie zgadzałem się) śp Jakuba Kachniarza o (lub do) emigrantach, którzy ... (a zresztą, łatwo znaleźć te uwagi na tym portalu)\nZbuduj sobie Pan w Kanadzie wyprostowaną (od USA) niepodległość.\nkociewiak @ 24 stycznia, 21:43\nA co do tego ma Kanada?\nI czy ja kiedykolwiek dawałem Kanadę jako przykład absolutnej niepodległości? Nigdy by mi taka niemądra rzecz nie przyszła do głowy. Choć skoro Pan to wspomniał to rzeczywiście stopień niepodległości Kanady od USA jest znacznie wyższy niż stopień niepodległości III RP od tzw. Zachodu.\nAle odłóżmy tę kwestię do protokołu rozbieżności, bo zgodzić się w niej nam prawdopodobnie nie uda. Co właściwie zdziałał Bujak poza tym że był i dawał nam natchnienie w pierwszej polowie lat 80-tych, a szczególnie co zdziałał później kiedy już jaruzelszczyzna całkowicie gospodarczo pogrążyła Polskę i było widać, że to wszystko się rozpada?\nJa twierdzę że jego wpływ był negatywny, gdyż poszedł dokładnie w ślad za mądrzejszymi (a przynajmniej sprytniejszymi) od siebie trockistami, którzy prowadzili go jak burka na smyczy. Tak jak i wielu innych włączając w to (toutes proportions gardées) także niżej podpisanego. Ale niżej podpisany stwierdza, że do żadnych zasług roszczeń nie ma, a jeśli już to być może istnieją raczej minusy (żeby nie było wątpliwości - ujemne minusy).\nKrzych Adam @ 24 stycznia, 22:25\n1. "Trockiści" - to największa potęga na świecie, od czasu Rewolucji francuskiej (wtedy pre trockiści) aż do dzisiaj, kiedy już są neotrockistami (tego wszystkiego nie wiedziałem, ale się dowiedziałem - na PN)\n2. Zbigniew Bujak kolaborował z neotrockistami, co samo w sobie nie jest złem (tego nie wiedziałem, ale się dowiedziałem - na PN), albowiem ...\n3. To co się liczy - to ratowanie substancji narodowej, oraz ...\n4. Pokój - vide: ostatni i poprzednie, tekst prof. Raźny\nPs. Niech się Pan głęboko zastanowi nad stopniem niepodległości swej drugiej ojczyzny. Proszę rozpocząć od zweryfikowania stanu posiadania przez Kanadę "strategicznych działów gospodarki", itd\nkociewiak @ 30 stycznia, 18:42\nOdpłynęliśmy już zdecydowanie od tematu.\nPrzypominam, chodziło o to co właściwie takiego ważnego zrobił Z. Bujak dla Polski.\nZaś Kanada jest krajem w którym mieszkam. Ale którego nigdy nie gloryfikowałem. Czy nie zgadza się Pan z moją opinią, że Polska dziś jest opanowana przez przedstawicieli obcych interesów i w tym zakresie jej pozycja jest zupełnie odmienna niż Kanady, która musi ulegać naciskom silniejszego partnera, ale całkowicie przyporządkowana obcym interesom nie jest?\nKrzych Adam @ 30 stycznia, 19:07\nKilka pięter wyżej napisałem, że Bujak, w przeciwieństwie do Autora nie rozdawał certyfikatów polskości (patriotyzmu?). Czy w ogóle jest to możliwe, skądinąd, w kulturze anglosaskiej (w Anglii?)?\nPojawiło się kilkoro czepialskich - a kto to w ogóle, ten ZB?\nZ pewnością, ktoś, kto przyczynił się daleko bardziej, niźli Autor wątku, niźli tutaj, na tym portalu obecni, do pokojowego, a to, poprzez obrady Okrągłego Stołu, odzyskania przez "Ojczyznę miłą" niepodległości.\nA że jest ona ułomna - życie Panie dzieju, życie po prostu ..., albo - "taki pejzaż".\nA już pańscy "trockiści" ... Na przyszłość mam prośbę, jeśli już Pan raczy mnie zaczepiać, to proszę w poważnych rozmowach ze mną nie posługiwać się tego rodzaju, pustymi kategoriami, jak, "trockiści". No, chyba, że Pan ironizuje, szyderuje, itp. Ale, jak wcześniej, na tym portalu, sygnalizowałem - moje poczucie humoru nie należy do nazbyt lotnych. Mogę nie zauważyć!\nKanada - dla przykładu, amerykańscy banksterzy już w latach '50 zniszczyli wspaniały przemysł lotniczy Kanady.\nWcześniej, w latach 20, 30, co prawda nie tak intensywnie, jak u Wielkiego Brata, ale jednak wprowadzano elementy programu eugenicznego, za poduszczeniem, no, czyim? Pupili?\nDzisiaj - gdy tylko nad Potomakiem zagwizdną, to natychmiast Kanada wysyła swych chłopców (na posyłki) na wojenkę, organizowaną nad wspomniana rzeką, gdziekolwiek by ona nie miała być.\nTak więc, pomimo, że moi synkowie, a to w odpowiedzi na ewentualny Putina zamach na polskość Gdańska, rekomendują mi natychmiastowy z ich matką wylot (sponsorowany przez nich) do Kanady, ja opowiadam się za Polską tu i teraz, nawet z ułomną Jej niepodległością, nawet, jeśli to będzie w jakiejś ochotniczej kompani warsztatowej, serwisującej Rosomaki.\nPolska dziś jest opanowana przez przedstawicieli obcych interesów\njest po prostu nie do zweryfikowania (szczątkowe informacje z przecieków, z kręgów decyzyjnych, świadczą o czymś zupełnie innym; potwierdzają je też badania porównawcze tzw. "białego wywiadu" przeprowadzane wew. byłych "KDLów").\nkociewiak @ 30 stycznia, 21:33\nNo, tośmy sobie wyjaśnili wzajemnie jakie mamy poglądy.\nNa zasługi Z. Bujaka, niepodległość, rzekomo puste kategorie, no i inne rzeczy. Więc nie ma co się więcej rozwodzić.\nBTW, odnośnie tego:\nZakładam że chodzi Panu o to, że Amerykanie z premedytacją zdołowali kanadyjski program budowy myśliwców Avro Arrow, naddźwiękowców wyprzedzających wszystko co ktokolwiek był w tym czasie w stanie na całym świecie zbudować? Kiedy przeniosłem się z Calgary pogrążonego w kryzysie do Montrealu w 1989 roku pracowałem z kilkoma osobami, które w tym programie uczestniczyły. Byli to polscy (na ogół z armii na Zachodzie) inżynierowie i technicy, starsi panowie. Dowiedziałem się od nich o tym sporo. Tak, to było wielkie draństwo ze strony Amerykanów.\nKrzych Adam @ 30 stycznia, 23:24\nAmerykanie z premedytacją\nAmerykanie z premedytacją zdołowali kanadyjski program budowy myśliwców Avro Arrow, naddźwiękowców wyprzedzających wszystko co ktokolwiek był w tym czasie w stanie na całym świecie zbudować? Kiedy przeniosłem się z Calgary pogrążonego w kryzysie do Montrealu w 1989 roku pracowałem z kilkoma osobami, które w tym programie uczestniczyły. Byli to polscy (na ogół z armii na Zachodzie) inżynierowie i technicy, starsi panowie. Dowiedziałem się od nich o tym sporo.\nI tylko tyle był pan w stanie o tym napisać. "Wysiłek" podziwu godny...\nKrzysztof M @ 31 stycznia, 13:34\nNiewiele mogę dodać poza tym co sam może pan znaleźć.\nPoza tym, że nie miałem zaszczytu nigdy poznać dwóch Polaków, których nazwiska najczęściej są wymieniane w związku z tym projektem - panów Janusza Żurakowskiego i Władysława Potockiego. Ale oni najbardziej byli znani jako piloci-oblatywacze. Ja spotkałem innych, z biura konstrukcyjnego i z warsztatów.\nKrzych Adam @ 31 stycznia, 16:07\nJa spotkałem innych, z biura\nJa spotkałem innych, z biura konstrukcyjnego i z warsztatów.\nI właśnie w tym kontekście napisałem komentarz.\nJak pan się boi, to niech pan nie pisze.\nKrzysztof M @ 31 stycznia, 16:10\nNie posiadam informacji, których ujawnienia mógłbym się bać.\nBo i cóż takiego nieznanego nikomu mógłby mnie z kolei ujawnić inżynier z biura, czy technik zza rajzbretu bądź z warsztatów?\nBTW, p. Kociewiak miał rację, że zniszczenie programu Avro-Arrow rozłożyło na lata przemysł lotniczy Kanady. Jedynym praktycznie miejscem gdzie coś jeszcze się działo były zakłady Canadair w Montrealu (i stąd obecność tych paru osób, które poznałem, w Montrealu). W tym czasie (znaczy w latach 60-tych) zresztą były te zakłady własnością Amerykanów. Dopiero później stały się własnością najpierw rządu Kanady, a następnie prywatnego giganta przemysłowego w Quebecu, firmy Bombardier.\nObecnie wydrążyły sobie niszę na rynku światowym produkując najpierw mały odrzutowiec Challenger, a ostatnio dużo większe Regional Jets. W przygotowaniu jest nowy model odrzutowego samolotu pasażerskiego średniego zasięgu.\nKrzych Adam @ 31 stycznia, 16:59\nAha. Dowiedział się pan\nAha. Dowiedział się pan (cyt.) sporo, ale nam pan tego nie zdradzi. Podejrzewałem lęk, ale może to być coś innego.\nKrzysztof M @ 31 stycznia, 20:28\nPanie, czy to jakaś paranoja, czy co? Lecz się pan!\nDowiedziałem się od nich sporo, gdyż przed ich spotkaniem nic o tym nie wiedziałem, a potem potwierdziłem to lekturą bogatych źródeł. W bibliotekach w Kanadzie, na internecie są wiadomości. Jeszcze szersze niż to co oni mi powiedzieli.\nNie dowiedziałem się od nich niczego, czego nie byłoby w "public domain". Bo i skąd oni, wyrobnicy przemysłu lotniczego mieliby posiadać jakieś rewelacyjne wiadomości zza kulis? Nawet nie widziałem u żadnego z nich płaszcza, nie mówiąc już o szpadzie. Zwykli, normalni ludzie, którzy, tak się złożyło, otarli się o zdarzenia znacznie większe od nich samych.\nKrzych Adam @ 31 stycznia, 20:46\nprogram budowy myśliwców Avro Arrow\nNiemniej - miło było z tak poważnym zawodnikiem skrzyżować klawiaturę\nkociewiak @ 31 stycznia, 15:27\nO Bujaku wiem mało, ale\nO Bujaku wiem mało, ale Michnik, Kuroń, Geremek, Mazowiecki, Wałęsa zmontowali ostatni (w sensie najnowszy) rozbiór Polski. Można powiedzieć, że zrobili wiele..\nBronowic @ 24 stycznia, 1:53\nWypowiedzi Bujaka czy Dudy to\nWypowiedzi Bujaka czy Dudy to testowanie reakcji opinii publicznej, a może nawet powolne przygotowywanie jej na kurs polityki zagranicznej, który nastąpi po przejęciu władzy przez PiS.\nPolska nie miała gorszego rządu niż PO. USA gorszego prezydenta niż Obama. Teoretycznie, powinienem się cieszyć, że ww. powinni przegrać najbliższe wybory a tu strach mnie ogarnia co zrobi na oddcinku wschodnim przyszły premier Kaczyński ze swoim "jedynym prawdziym sojusznikiem", republikańskim prezydentem (pokroju Mc. Caina na przykład)\nKubaG @ 24 stycznia, 9:38\nPolska nie miała gorszego\nPolska nie miała gorszego rządu niż PO.\nMiała, miała. Rząd Mazowieckiego był znacznie gorszy. To Mazowiecki podpisywał się pod likwidacją przemysłu polskiego. A pierwsze, co zrobił, to postawił w stan likwidacji instytut silników przemysłu samochodowego.\nKrzysztof M @ 24 stycznia, 9:49\nA czy nie jest tak że:\npo 1945r żaden nie jest "Polski".\nna dodatek wszystkie po 1989r są wyjątkowo ANTY-POLSKIE.\nO ile po pierwszych zostały dziesiątki kopalń, hut, stoczni, fabryk, uniwersytetów, instytutów, szkół, przedszkoli, teatrów, itd. - można wymieniać b.długo ====\nto po tych styropianowych góralach .. ....................... , już tylko spalona ziemia, śmietniki pełne bezdomnych i "nasze ulice a ich fabryki i kamienice".\nStaruszek_Świat @ 24 stycznia, 13:33\nA czy nie jest tak że: po\nKrzysztof M @ 24 stycznia, 15:55\nRząd Pana Olszewskiego był\nRząd Pana Olszewskiego był całkiem przyzwoity.\nBronowic @ 24 stycznia, 16:42\nKrzysztof M @ 24 stycznia, 16:55\nCzy czasem wtedy\nnie sprzedano za grosze FSM i jakiejs huty?\nSkanderbeg @ 24 stycznia, 17:17\nPan Olszewski utrącił projekt\nPan Olszewski utrącił projekt Wałęsy powoływania polsko-rosyjskich spółek agenturalnych.\nChciał zahamowania prywatyzacji, co nie uzyskało poparcia (to był rząd mniejszościowy).\nRozpoczął dekomunizację, której niestety nie zdołał dokończyć.\nBronowic @ 24 stycznia, 18:01\nPan Olszewski jak wynika z\njak wynika z pańskiego wpisu nie miał żadnych dokonań. Nic dobrego dla Polski nie zrobił. Bo to że chciał... pan wybaczy... ja dla Polski chciałem znacznie więcej... :-)\nKrzysztof M @ 24 stycznia, 22:46\nBujak to umyslny Michnika. I jako sprawny giermek (czy jak to się tam nazywa) mówi co mu rebe kazali.\nPodczas I zjazdu Solidarnosci gorąco walczył przeciwko wnioskowi o wykreslenie z ówczesnej konstytucji zapisu o sojuszu z ZSRR.\nJanusz Sanocki @ 24 stycznia, 17:47\nwojska niemieckie mają bronić wschodnich granic NATO\nAnnaP @ 2 lutego, 15:26\nPani Anno, gdyby to miała być\nPani Anno, gdyby to miała być wojna głównych graczy, to przesądzony byłby koniec świata ludzkości.\nNiemcy są ważniejszą figurą w nato niż pionki typu Polska czy Ukraina. W grze Amerykańsko-Rosyjskiej, jest to niebezpieczna gra, bo w łapach amerykańskich tych pionków jest wiele, a Rosjanie mają ich znacznie mniej. Myślę że niebezpieczeństwo polega na tym, jak jeden z graczy straci swoje pionki i będzie musiał osobiście skoczyć drugiemu do gardła, to ich rakiety będą jeszcze eksplodować po naszej śmierci.\nkaktusnadłoni @ 3 lutego, 13:45\n23.02. Gaweł Strządała z wykładem nt.... | 14g 4m | kom: 2\nBanki zwalniają pracowników | 14g 18m | kom: 3\nMniej przestępstw w Polsce | 14g 23m | kom: 1\nNBP ostrzega przed kryptowalutami | 14g 27m | kom: 3\n1029 osób w Ontario poddanych eutanazji | 1d 26m | kom: 3\nCi którzy cierpią i ci którzy rządzą... | Michał Graban | 13g 10m | kom: 4\nPrzyszedł na to czas... | Andrzej Kumor | 14g 20m | kom: 3\nSkazy na pancerzach? | Przemysław Piasta | 2d 48m | kom: 13\nJak miecz Damoklesa… | Jan Engelgard | 2d 56m | kom: 15\nW oparach poezji... | Mar.Jan | 12m 9s\nKtoś musi stracić | Ireneusz | 30m 26s\nMoże zamiast pleść bzdury, najpierw... | Mar.Jan | 33m 22s\nAle co z tego właściwie wynika??? | Mar.Jan | 40m 15s\nNo i dobrze, że ostrzega | Mar.Jan | 47m 45s\nNie do końca, nie każdy. | Ireneusz | 57m 56s\njaka rolę Żydom przypisał | Krzysztof M | 1g 9m\nArmia Krajowa była oficjalną | Krzysztof M | 1g 12m\nPartie klasowe generalnie są szkodliwe | Skanderbeg | 1g 26m\nWszędzie pojawia się AL, która | Skanderbeg | 1g 28m\nArmia Krajowa była oficjalną | Skanderbeg | 1g 31m\nZ tego co się | baba jag | 1g 33m\nProszę się zarejestrować | Ireneusz | 1g 53m\nChwała a hańba | Ireneusz | 2g 3m


I najważniejsze: bóbr nie krokodyl, nie płacze ‹ Bear Girl\nPosted On 19 Sie 2015 / 1 Comment\nBobry są wkurzające, trzeba to powiedzieć na początku. Bo są niby wszędzie, ale przydybać takiego, to trzeba mieć niezłe szczęście. To dość frustrujące, bo tu tama, tam tama (tu-ti-tu-rum-tu-tu), za chwilę obskubane drzewo. A bobrów nie uświadczysz, czasem tylko słychać plusk w wodzie, ot, i cała obserwacja zwierzaka. Żeby nie ułatwiać sprawy, aktywne są głównie w nocy. Głównie, ale na szczęście nie tylko…\nOprócz tego, że są wkurzające, mają kilka bardziej istotnych cech. Po pierwsze potrafią przystosować do siebie środowisko (a poza człowiekiem żadne inne zwierze tego nie potrafi), w czasie nurkowania zamykają uszy i nos, a bez specjalnych badań nie da się rozpoznać ich płci. Są bardzo terytorialne, tolerują jedynie członków swojej małej rodziny – najwyżej dwie generacje młodych bobrów. A jeśli mowa o rodzinie – łączą się w pary na całe życie, nowego partnera zaczynają szukać dopiero po śmierci starego.\nPod wodą potrafią wytrzymać do kwadransa, a specjalnie przystosowane tylne łapy z błoną pławną ułatwiają pływanie.\nTransport gałęzi na budowlę.\nSzalenie interesujące jest to, że bobra nie da się utopić. Gdyby przytrzymać go pod wodą (ale nie sprawdzajcie tego samodzielnie, proszę), zwierzak udusi się, ale nie wciągnie wody do płuc.\nPodczas pływania ogon służy do sterowania, a gdy bóbr jest przestraszony, uderza nim gwałtownie o powierzchnię wody.\nZwykle bobry nie oddalają się na więcej niż 20m od rzeki, choć młode w poszukiwaniu nowego terytorium i partnera potrafią bez problemu przebyć kilkadziesiąt kilometrów na tych swoich krótkich, koślawych nóżkach.\nDrzewo o grubości 15-20cm bóbr jest w stanie obrobić w 10 minut. Potrzebne do tego super silne zęby rosną przez całe życie.\nRekonesans w poszukiwaniu nowych drzew.\nSłynne bobrowe tamy potrafią osiągać monstrualne rozmiary (a pamiętacie, że odpowiedzialna za to jest zazwyczaj jedna bobrza rodzina?). Najdłuższe dochodzą aż do kilometra długości! Taka tama zmienia cały system wodny w okolicy – i choć ich gospodarka ma w większości pozytywne skutki, to mogą powodować podtopienia, a gdy do tego dodamy sporą liczbę bobrów w Ameryce Północnej, łatwo zrozumieć, dlaczego często uważane są tam za szkodniki. Zresztą w Kanadzie i na Alasce intensywnie na bobry polują kłusownicy, myśliwi i traperzy, bo ich słynne futro jest nadal bardzo cenione. W niektórych kanadyjskich prowincjach istnieją nawet minimalne limity określające ilość złapanych zwierząt (!), które musi spełnić traper, żeby nie stracić swojej licencji. W historii zarówno naszego kraju, jak i w Ameryce, wielokrotnie populacja bobrów drastycznie malała – u nas nawet wybito je zupełnie (na szczęście powróciły po wojnie), a za oceanem dziś ich liczebność jest najniższa w dziejach.\nBobry jedzą wyłącznie rośliny i zjadają w zasadzie wszystkie ich części. Kiedy jesienią brakuje roślin zielonych, gryzonie przerzucają się na drzewa i ich niezdrewniałe fragmenty.\nZe względu na olbrzymie ilości celulozy, niełatwo jest im trawić rośliny. Dlatego wytwarzają dwa rodzaje odchodów, a następnie zjadają te, które zostały wstępnie przetworzone przez bakterie.\nZwróćcie uwagę na chwytność i przystosowanie jego przednich łap.\nA co zjada bobry? Lisy, rosomaki, niedźwiedzie, wilki i rysie. No i człowiek, bobrzy ogon był niegdyś oficjalnym daniem wigilijnym, bo Kościół traktował bobry jako zwierzę wodne, na równi z rybami.\nBobry oprócz tam budują również żeremia, czyli swoiste domki, z systemem wielopiętrowych komór i korytarzy. Warto dodać, że żeremia zazwyczaj są ogromnej wielkości: mają 2-3 metry wysokości i do 20 średnicy! To właśnie dzięki tym zaawansowanym budowlom inteligencję bobrów porównuje się z inteligencją szczurów.\nŻeremie zimą. Terytoria Północno-Zachodnie, Kanada.\nNa świecie istnieją jedynie dwa gatunki bobrów: europejski, którego znamy z naszego kraju, oraz kanadyjski, występujący w Ameryce Północnej (i częściowo introdukowany w krajach nordyckich). Bobry kanadyjskie są nieco większe i mniej smukłe. Gatunki te, choć długo uważane za jeden, nie mogą się ze sobą krzyżować, bo mają inną liczbę chromosomów. Mają jednak niemalże identyczne zwyczaje oraz wygląd, więc rozróżnianie gatunków najłatwiej oprzeć na ich terytorium występowania.\nZdjęcia przedstawiają bobry kanadyjskie, zwierzęta zostały przyłapane w Parku narodowym Denali na Alasce. W Polsce bóbr jest gatunkiem częściowo chronionym.\nTags: alaska bóbr bobry denali kanada\nEch, Kanada. Ech, bobry.\nW mojej okolicy tego drugiego pod dostatkiem tak, że nieraz samo pcha się na szkło aparatu. I tak mi się marzy bober w jesiennej szacie w mglistej woalce unoszącej się nad wodą. I taki ktoś jak pan Łoś najlepiej przeprawiający się przez rzekę skąpany w porannym słońcu. Fotografia przyrody to ciężka i wymagająca sztuka cierpliwości i pokory ale jakże przyjemna.\nps. trzeba by mi w końcu zajrzeć do onej Kanady. Koniecznie na wiełasipiedie. W końcu to tam ma swoją siedzibę Pionner Log Homes.\nPozdrawiam uroczą podróżniczkę. 🙂\nGdzieś pomiędzy sportowymi super wyczynami Justyny Kowalczyk a stereotypem, że biegówki są nudne i to wyczyn dla emerytów,...


Pytajnia.pl - palenie\nPytania pasujące do słowa kluczowego: palenie\nNie cierpię kiedy ktoś pali. dlatego że współczuję mu zdrowia i nałogu. niektórzy nawet nie chcą sobie pomóc. To tylko moje zdanie. Ale do rzeczy :D moja mama ciągle pali papierosy po 10 dziennie obiecywała mi nie raz że...Więcej


Dni Mikołajek 2013r. - Jeziora Mazurskie - noclegi, agroturystyka, pensjonaty, kwatery na Mazurach, mazurska baza noclegowa i turystyczna\nW tym roku: 111436\nW tym miesiącu: 54008\nDni Mikołajek 2013r.\nJak co roku w ostatni weekend czerwca Mikołajki obchodzą swoje święto. Tradycyjne wodowanie Króla Sielaw to kulminacyjny punkt odbywającego się co roku w sezonie letnim święta miasta. Tuż po nim wystąpi gwiazda wieczoru - Maciej Maleńczuk z zespołem Psychodancing. Atrakcji nie zabraknie przez trzy dni ostatniego, czerwcowego weekendu.\nŚwiętowanie rozpocznie się w piątek (28 czerwca) tuż po godzinie 18.30 na scenie rozstawionej na urokliwym Placu Wolności w centrum Mikołajek. Zobaczymy występy zaprzyjaźnionych grup muzyczno - tanecznych z miast partnerskich, jak i młodzież z Centrum Kultury „Kłobuk". Następnie, o godzinie 20.00 na scenie pojawi się gwiazda muzyki młodzieżowej - Mrozu z zespołem. Po godzinnym koncercie zabawa będzie trwała nadal. Razem z Radiem Planeta Centrum Kultury organizuje konkurs „Beat Me", w którym do późnych godzin nocnych rywalizować będą najlepsi DJ klubowi.\nPo raz szósty na Placu Wolności w sobotni poranek (29 czerwca) będzie można spróbować kulinarnych rybnych przysmaków. Mazurski Festiwal Rybny „Rybkę na zdrowie" to także konkursy, w których rywalizować będą m.in. kucharze najlepszych restauracji z regionu. Nie zabraknie też wyzwań z nagrodami dla publiczności. Równolegle odbywać będzie się Dzień Rybaka organizowany przez Lokalną Grupę Działania „Mazurskie Morze".\nNad wszystkim czuwa Król Sielaw\nKulminacyjny punkt obchodów święta miasta to wodowanie Króla Sielaw. Poprzedzi go parada jednostek pływających, która od lat robi wrażenie na obserwujących. Biorą w niej udział łodzie różnych gabarytów, a nad całością czuwają ratownicy wodni oraz służby mundurowe. Całość zakończy pokaz sztucznych ogni.\nPo godzinie 23.00 na scenie pojawi się gwiazda tegorocznych Dni Mikołajek. Maciej Maleńczuk z zespołem Psychodancing. Artysta uważany jest za jednego z najbardziej awangardowych i kontrowersyjnych polskich muzyków.\nRównież niedziela upłynie pod znakiem muzyki. Na Placu Wolności wystąpi nie tylko młodzież z mikołajskich szkół, ale także lokalne zespoły prezentujące swoją twórczość i covery znanych artystów.\n28 czerwca - piątek (pl. Wolności)\n19.00 - występ zespołów z miast partnerskich Vareny i zespołu Ondraszek ze Szczyrku oraz oficjalne otwarcie Dni Mikołajek\n20.00 - koncert zespołu Aniołki Magnusa z CK Kłobuk\n21.00 - koncert wykonawcy muzyki POP i R&B MROZU\n22.30 - ok. 1.00 - turniej DJ " Bass for the masses mazury musik fun club" z Radiem Planeta\n29 czerwca - sobota (pl. Wolności)\n10.00 - 16.00 VI Mazurski Festiwal Rybny „Rybkę na Zdrowie" pod patronatem Burmistrza Mikołajek Piotra Jakubowskiego oraz Dzień Rybaka LGD „Mazurskie Morze"\n12.00 - Regaty o Puchar Króla Sielaw w klasie Optymist UKF (Ekomarina - klub MKŻ)\n13.00 - II Ogólnopolski Turniej Piłki Nożnej "Wakacje na Sportowo" pod patronatem Burmistrza Mikołajek Piotra Jakubowskiego organizowany przez UKS „Hetman" Baranowo (stadion w Zełwągach)\n21.00 - 22.30 - Parada jednostek pływających, wodowanie Króla Sielaw i pokaz fajerwerków\n23.00 - 1.00 - koncert M. Maleńczuka z zespołem Psychodancing\n30 czerwca niedziela (plac Wolności)\n10.00 - II Turniej Siatkówki Plażowej o puchar Burmistrza Mikołajek Piotra Jakubowskiego w kat. OPEN (plaża miejska)\n12.00 - występy grup dziecięcych i młodzieżowych ze szkół z terenu Gminy Mikołajki\n14.00 - 18.00 - koncerty lokalnych grup muzycznych


Oracle Polska: Oracle prezentuje rewolucyjne urządzenie Zero Data Loss Recovery Appliance\nOracle prezentuje rewolucyjne urządzenie Zero Data Loss Recovery Appliance\nUrządzenie Oracle Zero Data Loss Recovery Appliance do odzyskiwania danych to pierwsze na świecie rozwiązanie zapewniające pełną ochronę baz danych Oracle o znaczeniu krytycznym.\nDzięki architekturze chmurowej, jedno urządzenie Recovery Appliance może zapewnić ochronę tysięcy baz danych, co pozwala uniknąć kosztów i złożoności związanych z niezgodnymi ze sobą systemami kopii zapasowych.\n• eliminuje ryzyko utraty danych: unikalna integracja z bazą danych zapewnia ciągłe przesyłanie powtórzonych danych (redo) do urządzenia, zapewniając ochronę najnowszych transakcji w czasie rzeczywistym.\n• eliminuje wpływ operacji tworzenia kopii zapasowych na funkcje produkcyjne: algorytmy tworzenia kopii zapasowych zintegrowane z bazą danych Oracle wysyłają do urządzenia wyłącznie zmienione dane, minimalizując wpływ na funkcje produkcyjne, ruch I/O oraz obciążenie sieci.\n• przejmuje zadania związane z archiwizacją na taśmach: urządzenie Recovery Appliance może przenosić kopie zapasowe baz danych bezpośrednio na ekonomiczne taśmowe pamięci masowe, co odciąża serwery produkcyjne baz danych.\n• zapewnia ochronę na skalę chmury: pojemność urządzenia można bez problemu rozszerzać do tysięcy petabajtów pamięci masowej bez żadnych przestojów.\n• chroni dane przed katastrofą: urządzenie może replikować dane w czasie rzeczywistym do zdalnej instancji Recovery Appliance lub usługi Oracle Database Backup Cloud Service.\nEtykiety: archiwizacja, kopie zapasowe, ochrona danych, Oracle Database Backup, Oracle Database Backup Cloud Service, Oracle Zero Data Loss Recovery Appliance


Zamek biskupów płockich w Broku - blog MArchitect\nCategories Architektura polska, ZamkiPosted on 14 września 2020 18 września 2020\nWspaniały relikt architektury renesansowej – zamek biskupów płockich, a raczej jego ruiny, znajdują się w Broku, mieście położonym w województwie mazowieckim. Od stolicy kraju dzieli go 90 km, jednak dla osób odwiedzających Ostrów Mazowiecki, Wyszków czy Małki Górne jest to zdecydowanie propozycja na wyciągnięcie ręki.\nNiewielkie miasto Brok\nPrzynależące do powiatu ostrowskiego Brok, to niewielkie, blisko dwutysięczne miasteczko, które swoją lokację miejską uzyskało w 1501 roku. Mówiąc o Broku warto również wspomnieć, że w czasach I Rzeczypospolitej był on prywatnym miastem duchownym.\nLeżące w Dolinie Dolnego Bugu pozwala na podziwianie wspaniałych widoków, również na dwie przepływające przez nie rzeki – Bug i Brok. Teraz już wiadomo skąd nazwa miasta – wzięła się od jednej z przepływających przez nie rzek.\nHistoria ruin zamku biskupów płockich w Broku\nPrzypuszcza się, że budowę zamku biskupów płockich rozpoczęto w roku 1617, a więc rok przed wybuchem wojny trzydziestoletniej. W trzy lata później, czyli w roku 1620 miała miejsce słynna bitwa pod Cecorą, gdzie to Tureccy żołnierze wzięli górą nad polskimi wojskami. Rok 1624 uważa się za rok zakończenia prac budowlanych zamku biskupa potockiego. Z ciekawostek dodam, że jest to również rok, w którym otwarto pierwszą drukarnię w Warszawie.\nBiskup płocki Henryk Firleja\nO prymasie Polski zdecydowanie warto wspomnieć mówiąc o historii zamku w Broku. Urodzony w 1574 roku w okolicy Krakowa Henry, od najmłodszych lat był skazany na sukces.\nFirleja z Dąbrowic herbu Lewart był synem marszałka wielkiego koronnego Jana Firleja i Barbary Mniszech herbu własnego.\nCo interesujące, ochrzczony został w jednym z nurtów protestantyzmu – kalwinizmu, jednak po śmierci ojca, matka wraz z braćmi Henryka wychowali go we wierze katolickiej.\nPoczątkowo studiował w Polsce jednak szybko przeniósł się do Włoch. Tamże, w Rzymie wszedł do familii papieża Klemensa VIII. W roku 1598 przyjął święcenia, następnie w latach 1617 do 1624, a więc w latach budowy zamku w Broku pełnił on zaszczytną funkcję biskupa płockiego. Później, od roku 1624 przez dwa lata sprawował funkcję arcybiskupa gnieźnieńskiego i Prymasa Polski. Jego rządy jako Prymasa i arcybiskupa trwały tak krótko, ponieważ początkiem 1626 roku Henryk Firleja zmarł w Skierniewicach.\nDalsze losy zamku w Broku\nKolejne lata, po śmierci arcybiskupa Firleji upłynęły burzliwie. W dalszym ciągu zamek był siedzibą biskupów płockich. Pełnił on wówczas rolę rezydencji letniej przez kolejne 200 lat.\nJednak kiedy nadszedł początek XVIII wieku, a wraz z nim szwedzi, zamek uległ poważnym zniszczeniom. Odrestaurować go udało się dopiero w roku 1716. Do odbudowy i konserwacji przyczynił się biskup Ludwik Załuski herbu Junosza, który swego czasu również pełnił rolę kanclerza królowej Marii Kazimiery.\nKońcem tegoż wieku, a więc około 1790 roku, na zamku wybuchł pożar, który strawił dużą część zabudowania warownego.\nDo kolejnej przebudowy doszło w latach 80. XIX wieku, jednak nie nacieszono się nimi zbyt długo. Kiedy nadeszła I wojna światowa, zamek biskupów płockich w Borku uległ znacznym zniszczeniom, które zostały dotkliwie pogłębione w czasie kolejnej II wojny światowej. W czasie tych dwóch okrutnych wojen, zamek został zniszczony, zdewastowany, złupiony i w dużym stopniu rozebrany ze względu na zapotrzebowanie na budulec jakim jest cegła.\nW połowie lat 50. XX wieku udało się zabezpieczyć wieżę, a dziesięć lat później całą budowlę.\nJak wyglądał zamek w Broku i co z niego pozostało\nZamek biskupów płockich w Broku pierwotnie powstał jako założenie renesansowe. Niedługo później, wraz z tendencjami w architekturze, przychodzącymi do Rzeczypospolitej z zachodu, przykładowo Francji czy Włoch, zamek stał się mieszanką dwóch styli: renesansowego i nowego barokowego.\nZamek powstał na planie prostokąta i posiadał dwie kondygnacje. Dodatkowo przynależała do niego kwadratowa kaplica z ciekawą półkolistą absydą. Otwarte eliptycznie pomieszczenie do wnętrza kaplicy wraz z nią samą ulokowane były od wschodu. Tutaj również swoje miejsce znalazła wieża w narożu. Dokładna jej lokalizacja to miejsce pomiędzy wspomnianą wcześniej kaplicą a południowym skrzydłem zamkowym.\nDo elementów architektury zamku, które możemy podziwiać do dziś, zaliczamy między innymi trzy ściany wieży znajdującej się tuż obok skarpy nad rzeką Bug. Także, są to filary podtrzymujące niegdyś przepiękny taras zwany Belwederem. Zobaczyć możemy również resztki, a raczej zarysy klatki schodowej. Znajdują się tam również oszałamiające otwory okienne wykonane z profilowanych obramień z zachowanymi w nadprożach odcinkami gzymsów.\nDodatkowo całość dopełnia i wprawia w jeszcze większy zachwyt sklepienie krzyżowe. Zlokalizowane jest to sklepienie wewnątrz resztek zabudowań zamkowych, tu, gdzie dostrzec możemy również pozostałości, niegdyś robiącej ogromne wrażenie klatki schodowej.\nZwiedzanie ruin zamku w Broku\nObecnie, zamek jest jak najbardziej dostępny dla zwiedzających. Jednak jej stan, a także oznakowanie czy dojście do niej pozostawia wiele do życzenia.\nChoć ruina znajduje się nieopodal głównej drogi, jest praktycznie niedostrzegalna przez gąszcze roślin, krzaków i drzew. Dodatkowo, nie jest też w żaden sposób oznaczona, nie ma też znaków nakierowujących nas na ten wspaniały kawałek historii. Pozostaje nam jedynie zaufać mapie, tak aby odwiedzić te, niezwykle romantyczne ruiny zamku biskupów płockich w Broku.\nŹródło zdjęcia okładki: zamki.pl\nPrevious post Previous post: Cytaty o architekturze – książki\nNext post Next post: Ruiny zamku w Buku\nDom w Krajobrazie – Dolinki Krakowskie\nCategory Architektura polskaPosted on 13 maja 2020


Regulator napięcia Fujinon do Techno-Stabi 14x40 - Sklep Astrozakupy.pl\nHome › Lornetki › akcesoria do lornetek › Regulator napięcia Fujinon do Techno-Stabi 14x40\nRegulator napięcia zaprojektowany specjalnie dla lornetek Fujinon Techno-Stabi 14x40. Regulator ten pozwoli użytkownikowi zasilić lornetkę z każdego 12-28 V źródła zasilania np. w samolocie, na łodzi, poprzez zapalniczkę samochodową itp. Dostarcza on poprawne napięcie wymagane do zasilania lornetki Techno-Stabi 14x40. Moduł regulatora napięcia zastępuje cztery standardowe baterie typu AA i zawiera kabel do podłączenia modułu do źródła zasilania. Komplet ten posiada 90dniową gwarancję producenta.\nNapięcie źródłowe : 12.0-28.0 V\nNapięcie wyjściowe : 6.0 V


STYLOWY FACET: Echo – inteligentny zegarek dla biegaczy\nEcho – inteligentny zegarek dla biegaczy\nOsoby używające smartfonów do monitorowania swoich treningów teraz będą mogły śledzić wszelkie informacje treningowe i zarządzać swoimi ulubionymi aplikacjami za pomocą zegarka. Umożliwi to zegarka dla biegaczy Magellan Echo.\nUżytkownicy w wygodny sposób będą mogli korzystać z połączenia specjalistycznego zegarka i aplikacji treningowych na smartfonach.\nMagellan Echo będzie dostępny w Polsce w czwartym kwartale 2013. Ceny produktów przewidziano na 149.99€ i199.99€ dla modelu z czujnikiem tętna działającym w technologii Bluetooth Smart.\nZegarki będą dostępne w trzech kolorach: czarnym, błękitnym oraz czerwonym.\nAutor: admin o 00:22\nEtykiety: skuteczny trening, telefony komórkowe, trening, zegarki


opuchnieta prawa strona szyji | Wyniki wyszukiwania | Dooktor.pl\nrana po wyrostku robaczkowym czernieje\nwymaz z gardła w trakcie brania antybiotyku\nJest to jakby ból reumatyczny promieniujący /page18\ndomowe sposoby nna ramiea bolące i piekące nogi\nlot samolotem po udarze\nWyniki wyszukiwania dla zapytania „opuchnieta prawa strona szyji”\n… receptorem lewego ramienia, a prawa ręka jest związana z prawą stopą. Terapia opiera się… więcej →\n… stojącej, ustawiamy lewą stopę przed prawą, wykonujemy przysiad. Wracamy do wyprostu,…Powtarzamy całość 5 razy. Następnie to samo prawą nogą, również 5 razy. W czasie …ciała, uginając kolano. Od razu unosimy prawą nogę. Rytmicznie przeskakujemy z nogi na … więcej →\n… lewe ramię na klatce piersiowej. Uciskając prawą dłonią zewnętrzną stronę mięśnia dwugłowego… dotykała prawej łopatki. Następnie połóż prawą dłoń na lewym łokciu i staraj …się przesunąć ten łokieć w prawą stronę. Wstrzymaj piętnaście sekund, puść… więcej →\n… z nogami. Pozostań w takiej pozycji i oderwij prawą nogę od piłki unosząc do góry, zaś…, gdy tylko palce pozostaną na piłce, a prawa noga znajdzie się pod kątem… na lewym boku na piłce, następnie wyprostuj prawą nogę a lewe podudzie oprzyj o podłoże… więcej →\n… Powtórz 8 razy. Zrób 4 krążenia głową w prawą stronę i 4 w lewą. Kolej rozgrzać ramiona… w prawo i 8 w lewo. Tyle samo prawą i lewą stopą w celu rozgrzania stawów…szeroko) i dotykamy łokciem przeciwnego kolana (prawa noga – lewa ręka i odwrotnie). Powtórzeń… więcej →\n… i nie odrywając lewej stopy od podłogi, prawą nogą zrób wykrok. Uginamy kolano… do sufitu. Wróć do pozycji wyjściowej. Teraz prawą nogę odstaw daleko do boku. Nie… ćwiczenia do zakrok. Z pozycji wyjściowej odstaw prawą nogę za siebie, nie stawiaj pięty… więcej →\n… pod prawym żebrem, ból pleców prawa strona wzdłóż kręgosłupa , tak jakby bolało… więcej →\nPlecy prawa strona\n18 lutego 8158 13:50 →\n…. Boli mnie dokładnie prawa strona pleców tak jakby pod prawą łopatką idzie tak… normalnie tylko muszę być przechylony na prawą stronę gdyż inaczej nie mogę… więcej →\n… cały czas na zmianie 9raz lew strona raz druga) lecz pachwiny – przy… mało boli. Ale co drugi dzień prawa boli… Jak wstaje rano to mnie… więcej →\nból po lewej stronie szyji\n… ! od dłuższego czasu boli mnie lewa strona szyji. Cięzko mi powiedzieć czy to gardło ponieważ… więcej →\n18 lutego 4031 13:54 →\n18 lutego 1257 13:56 →


Przekaźniki elektromagnetyczne | EP.com.pl\nPrzekaźniki elektromagnetyczne to proste urządzenia elektromechaniczne, których działanie oparte jest o zjawiska znane niemal od początku eksperymentów z elektromagnetyzmem. Pomimo silnej konkurencji przekaźników półprzewodnikowych (SSR), mają wiele zalet, a niekiedy są niezastąpione.\nZasada działania zwykłych przełączników stykowych polega na tym, że metalowe elementy stykają się i prąd może przez nie przepływać. Kiedy są od siebie odsunięte, powietrze między nimi stanowi nieprzekraczalną barierę.\nNatomiast o przekaźniku mówimy wtedy, gdy wspomniane styki poruszane są elektromagnesem, sterowanym przez odrębny układ.\nElektromagnes został wynaleziony na początku XIX wieku i od tamtej pory niewiele zmieniło się w jego konstrukcji. Mamy za to większą wiedzę oraz możliwości technologiczne, aby wykonywać elektromagnesy miniaturowe, o niskim poborze prądu, z możliwością zasilania prądem stałym lub zmiennym, itd.\nPrzekaźniki elektromagnetyczne lub po prostu przekaźniki (półprzewodnikowe powstały dużo później i dlatego są określane dodatkowym przymiotnikiem), to podzespoły które najczęściej są zamknięte w prostopadłościennej obudowie z wyprowadzeniami do lutowania lub umieszczenia w podstawce. Wewnątrz znajduje się elektromagnes, metalowa kotwiczka poruszająca stykami oraz styki. Niby niewiele, ale zastosowań całe mnóstwo, a lista parametrów istotnych dla konstruktora, jest jeszcze dłuższa…\nDobór odpowiedniego przekaźnika jest bardzo ważny. Z reguły, kryterium wyboru ogranicza się do ceny lub zasobów szuflady. Jednak do tej kwestii należy podejść bardziej fachowo i bez konieczności zaopatrywania się w dziesiątki różnych przekaźników, co udowodnię w dalszej części artykułu. Postaram się omówić mniej popularne parametry oraz spojrzeć na nie z innej strony, ponieważ znaczna ich część jest często interpretowana zbyt pobieżnie.\nParametr z pozoru banalny, na obudowie przekaźnika jest napisane, np 12 V, co oznacza, że wymaga 12 V. Jednak rzadko kiedy mamy do dyspozycji napięcie o dokładnie wymaganej wartości. Co zrobić w sytuacji, gdy napięcie w układzie może spaść do 9 V, albo wzrosnąć do 15 V? To „tylko” elektromagnes przyciągający kotwiczkę, ale wiąże się z nim kilka zagadnień.\nJeżeli napięcie będzie zbyt wysokie, to cewka elektromagnesu, najczęściej hermetycznie zamknięta w małej obudowie z tworzywa sztucznego, po prostu się przegrzeje. Prawo Joule’a jest tutaj nieubłagalne. Jednak istnieje pewien zapas napięcia „w górę”, przewidziany przez producentów. Natomiast, jeżeli napięcie byłoby zbyt niskie, to przez cewkę o stałej rezystancji popłynie mniejszy prąd, przez co kotwiczka będzie słabiej przyciągana.\nJeżeli prąd będzie z kolei zbyt mały, to kotwiczka w ogóle się nie poruszy.\nTermin „napięcie zasilania cewki” jest nieprecyzyjny, ponieważ każdy producent przekaźników powinien podać minimum dwa różne napięcia charakteryzujące cewkę. Pierwsze to napięcie załączenia (pickup voltage), a drugie napięcie rozłączenia (dropout voltage) . Napięcie załączenia jest zbliżone do napięcia nadrukowanego na obudowie. W przypadku popularnych przekaźników HF115F marki Hongfa, wynosi ono 70% napięcia nominalnego.\nJest to wartość, przy której producent gwarantuje załączenie styków. Wartość ta jest podawana dla ściśle określonej temperatury, najczęściej pokojowej lub podobnej. W wyższej temperaturze rezystancja drutu wzrasta, więc przyłożenie do cewki identycznego napięcia, spowoduje przepływ prądu o niższym natężeniu (może być niewystarczające, aby poruszyć kotwiczkę). Napięcie rozłączenia informuje do jakiej wartości trzeba obniżyć napięcie zasilające cewkę, aby styki wróciły do położenia spoczynkowego. Patrząc na notę katalogową  można być zaskoczonym – to tylko 10% nominalnego napięcia! Zatem przekaźnik, o podanym na obudowie napięciu zasilania 5 V, rozłączy się, gdy spadek napięcia przekroczy 0,5 V, a to przecież mniej, niż wynosi napięcie przewodzenia krzemowych złącz pn. Różnice procentowe spowodowane są histerezą magnetyczną materiału ferromagnetycznego, z jakiego jest wykonany rdzeń elektromagnesu. W przypadku HF115F jest ona dużym udogodnieniem, ponieważ pozwala znacząco zmniejszyć pobór mocy przez cewkę w stanie ustalonym. Przekaźnik o nominalnym napięciu zasilania 12 V wystarczy zasilić napięciem wyższym niż 8,4 V (np. 9 V), a następnie obniżyć je (do np. 2 V). Oszczędność energii elektrycznej, istotna w układach zasilanych akumulatorowo, będzie ogromna. Faktyczne napięcie zasilania cewki, może różnić się od podanego na obudowie, i to w dosyć szerokich granicach. Warto o tym pamiętać. Po przyciągnięciu kotwiczki przez elektromagnes, można obniżyć napięcie zasilania cewki i zaoszczędzić energię elektryczną.\nMaksymalna przełączana moc\nSzukając przekaźników na stronach internetowych sklepów można znaleźć opisy takie, jak „maksymalna przełączana moc: 4000 VA”. Jest to zgodne z wartością podawaną przez producentów w notach katalogowych, a oznacza iloczyn prądu maksymalnego i napięcia maksymalnego, jakie może ten przekaźnik przewodzić. Dla 16 A i 250 V AC to dokładnie 4000 VA, co często można znaleźć na pierwszej stronie noty katalogowej .\nW istocie jest to bezużyteczna liczba. Wskazuje na to wykres zależności między napięciem w przełączanym odwodzie, a prądem (Maximum switching power). O ile dla prądu przemiennego takie parametry, jak 16 A i 250 V AC są prawdziwe, to dla prądu stałego, już nie do końca (rysunek 1).\nRysunek 1. Wykres zależności między maksymalnym napięciem a maksymalnym prądem dla przekaźnika HF115F \nPrąd stały posiada cechę niepożądaną dla elementów stykowych. Podczas ich rozłączania powstaje łuk elektryczny, który nie gaśnie natychmiast, ale trwa, dopóki odległość między stykami nie będzie odpowiednio duża.\nW czasie trwania łuku, styki są wypalane jak przy spawaniu. Prąd przemienny ma „łagodniejszą” naturę, ponieważ napięcie między stykami spadnie do zera najdalej za pół okresu, co w przypadku obwodów pracujących z częstotliwością 50 Hz, daje tylko 10 ms. Dlatego maksymalna moc, jaką może przełączać ten sam przekaźnik umieszczony w obwodzie prądu stałego, będzie znacząco niższa od 4000 W. Przy wysokim napięciu, wynoszącym 300 V, maksymalny prąd może wynieść tylko 200 mA, czyli obciążenie może pobierać nie więcej niż zaledwie... 60 W.\nZdecydowana większość przekaźników średniej mocy dostępnych na rynku, jest przeznaczona do pracy w obwodach prądu przemiennego (szczególnie egzemplarze z niższej półki cenowej). Prąd stały wymaga zaopatrzenia przekaźnika w dodatkowe elementy przyspieszające zgaszenie łuku elektrycznego, co podnosi jego cenę.\nParametr minimalnego prądu przewodzenia oraz minimalnej przełączanej mocy, w notach katalogowych często nie są podawane w sposób bezpośredni, lecz w formie komentarzy lub odnośników. Przykładowo, w specyfikacji HF115F  dopiero na trzeciej stronie można znaleźć informację, napisaną małą czcionką, że minimalne przełączane napięcie to 5 V DC, a minimalny przełączany prąd to 10 mA (w przypadku przekaźników ze stykami pokrytymi złotem). Wspomniane warunki muszą zostać spełnione jednocześnie .\nPowód powyższego obostrzenia leży w samej naturze działania elementów stykowych. Kiedy przewodzą prąd o odpowiednio wysokim natężeniu, powstające w trakcie łączenia i rozłączania iskrzenie jest w stanie oczyścić ich powierzchnię z tlenków, siarczków i innych zanieczyszczeń. Jest to tzw. efekt samooczyszczania . Producenci przekaźników muszą w tym celu odpowiednio dobrać siłę, z jaką styki są do siebie dociskane, aby owa warstwa mogła się ścierać. Jeśli ten proces nie przebiega prawidłowo rezystancja styków może powoli wzrastać, aż w końcu pojawią się problemy z przewodzeniem prądu. Efekt jest szczególnie widoczny przy zastosowaniu przekaźników przeznaczonych do przełączania obciążeń średniej lub wysokiej mocy, w miejscach gdzie przepływające prądy są śladowe, np. w torze sygnałowym audio. Zjawisko widać jeszcze lepiej, kiedy przekaźnik nie ma uszczelnionej, hermetycznej obudowy i atmosfera w jego wnętrzu zawiera zanieczyszczenia pochodzące z powietrza (głównym winowajcą jest tutaj siarka i jej związki). Dlatego przekaźniki tzw. niskosygnałowe powinny mieć, przede wszystkim, szczelną obudowę. Tylko wtedy można zagwarantować, że przez wiele lat pracy, w otoczeniu o różnym stopniu zanieczyszczenia, będą działały prawidłowo. Poza tym, styki powinny być pokryte odpowiednim metalem. Najczęściej do pokrywania używa się złota, ale zdarzają się np. stopy srebra i palladu , które cechują się zdecydowanie niższą rezystancją.\nDo przełączania słabych sygnałów analogowych stosuję się przekaźniki z serii G6K firmy Omron  (fotografia 1). Mają hermetyczną obudowę i dostępne są w wersji do montażu powierzchniowego (co przy produkcji seryjnej ma niebagatelne znaczenie). Mogą przewodzić prąd o natężeniu nawet do 1 A, więc załączanie niewielkich układów wykonawczych jest również możliwe.\nFotografia 1. Przekaźniki małosygnałowe z serii G6K firmy Omron \nPrąd przewodzenia styków\nZarówno styki, jak i metalowe doprowadzenia do nich, to elementy o skończonym polu przekroju poprzecznego. Istnieje graniczna wartość natężenia prądu jaki może przez nie przepływać, bez obawy o przegrzanie.\nNa wartość tego parametru ma wpływ kształt styków, powierzchnia kontaktu, materiał styków oraz siła ich docisku. W przypadku styków normalnie otwartych (NO), jak i normalnie zamkniętych (NC), identyczność pierwszych trzech parametrów jest prosta do osiągnięcia. Wystarczy bowiem, aby były produkowane z tego samego materiału, przy użyciu tych samych form.\nParametr siły docisku, jest trudniejszy do powtórzenia. Styki NO zderzają się z dużą siłą, a następnie są przytrzymywane przez kotwiczkę. Docisk styków NC zapewnia jedynie sprężynka, która nie może być zbyt twarda, aby elektromagnes przekaźnika mógł ją wygiąć. Z tego powodu prąd, jaki mogą przewodzić styki NO, może być większy od tego, jaki może płynąć przez styki NC. Niektórzy producenci zastrzegają jednak, że maksymalny prąd przewodzenia styków NO jest dostępny przy nominalnym napięciu zasilania cewki. Wielu producentów bierze to pod uwagę i tak konstruuje swoje wyroby, aby nie było różnicy w parametrach między stykami NO i NC. Jeżeli styki NC maja być znacznie obciążone, warto zajrzeć do noty katalogowej i upewnić się, że to możliwe. Wspomniany aspekt został wyszczególniony, między innymi, w specyfikacji przekaźników z serii FRA2 produkcji FORWARD INDUSTRIAL . Styk normalnie zwarty może przewodzić prąd do 30 A, a normalnie rozwarty do 40 A (rysunek 2).\nRysunek 2. Prąd przewodzenia styków w przekaźnikach z serii FRA2 \nMaksymalny prąd przewodzenia styków jest parametrem, który może się różnić dla prądu stałego i zmiennego. Może też rozróżniać się na obciążenia rezystancyjne i reaktancyjne. Najczęściej obciążenie rezystancyjne może pobierać większy prąd od reaktancyjnego.\nNiektórzy producenci podają w notach katalogowych bardziej szczegółową specyfikację, np. z uwzględnieniem obciążenia silnikowego. Tak jest w przypadku przekaźnika RM83 firmy Relpol  (rysunek 3). Pomimo wysokiego maksymalnego prądu przewodzenia styków, który wynosi aż 16 A, największa moc sterowanego silnika może wynosić jedynie 650 W. Powód jest prosty – obciążenie indukcyjne to wyzwanie dla styków, ze względu na powstające przepięcia i prądy rozruchowe. Dlatego „mocny” przekaźnik może okazać się niewystarczający w zastosowaniach, które z pozoru nie należą do szczególnie wymagających.\nRysunek 3. Szczegółowy wykaz maksymalnej mocy obciążenia w przekaźnikach RM83 \nWarto przypomnieć, że przekaźniki są wolniejsze od elementów półprzewodnikowych. W niektórych zastosowaniach należy wprowadzić odpowiednie sekwencje przełączania. Podam na to przykład z własnego doświadczenia, czyli pasywny regulatorów głośności. Szybkie przełączanie rezystorów wchodzących w skład dzielnika rezystancyjnego jest konieczne, do uzyskania wrażenia płynności przy szybkiej zmianie głośności. Należy tutaj pamiętać, że pozostawienie obwodu otwartego chociażby na chwilę, kiedy to jeden przekaźnik już się rozłączył, a sąsiedni jeszcze nie zadziałał, może skutkować bardzo nieprzyjemnym dla ucha trzaskiem, dobiegającym z głośników.\nW sprzęcie audio wysokiej klasy jest to niedopuszczalne, a w studiu nagraniowym jakiekolwiek dodatki do dźwięku są jednoznacznie dyskwalifikujące.\nNależy brać pod uwagę czas na załączenie następnego przekaźnika, zanim przestanie pracować poprzedni. W przypadku wspomnianych przeze mnie wcześniej przekaźników sygnałowych Omron z serii G6K, czas wynosi około 3 ms. Trzeba jednak wziąć pod uwagę możliwą odchyłkę napięcia zasilającego w dół, a także podwyższoną temperaturę otoczenia (np. w urządzeniach lampowych), co wpływa na wydłużenie czasu załączania. Dlatego w konstruowanych przez siebie urządzeniach zakładam czas dwukrotnie większy od podanego w nocie katalogowej, czyli około 6 ms.\nPrzekaźniki z hermetyczną obudową stają się coraz popularniejsze, jednak wciąż dostępne są egzemplarze w nieszczelnej obudowie, mającej postać „osłony” z tworzywa sztucznego, mocowanej na zatrzaskach. Przy projektowaniu sprzętu działającego w warunkach domowych, czy biurowych, nie ma to większego znaczenia. Jednak w środowiskach zanieczyszczonych warto zwrócić na to uwagę.\nNa pewno hermetycznie zamknięte przekaźniki powinny znaleźć się w środowisku o podwyższonej wilgotności. Jednak są też pomieszczenia o zupełnie innej specyfice np. kotłownie. Powietrze w nich jest najczęściej suche i ciepłe, ale zanieczyszczone pyłem węglowym i spalinami. Zanieczyszczenia są bogate w siarkę, która jest nieodłącznym towarzyszem wszelkiego rodzaju węgla. Jej spalanie w niewielkich kotłowniach (przydomowych czy osiedlowych) ma marginalny wpływ na środowisko, ale znajdująca się wewnątrz kotłowni elektronika może to „odczuć”. Większość przekaźników średniej mocy ma styki pokryte stopami srebra, które doskonale reagują z siarką, tworząc nierozpuszczalny i nieprzewodzący prądu elektrycznego siarczek srebra. Może się okazać, że w krótkim czasie styki przekaźników są zasiarczone. Z taką sytuacją spotkałem się w sterowniku miałowego pieca centralnego ogrzewania, gdzie użyto przekaźników bez hermetyzacji obudowy. Po dwóch latach piec zaczął „dziwnie pracować”, aż w końcu przestał załączać pompy i podajnik. Przyczyną były silnie zasiarczone styki przekaźników. Wewnątrz aż lepiły się od smolistego kurzu. Po wymianie na egzemplarze ze szczelną obudową, piec działa bezawaryjnie przez wiele lat.\nProducenci zwracają uwagę w notach katalogowych, aby przekaźniki z nieszczelnymi obudowami stosować tylko w miejscach wolnych od kurzu oraz związków siarki i azotu. Ma to również przełożenie na klasę szczelności – egzemplarze z uszczelnioną obudową najczęściej mają klasę IP67, a „zwykłe” jedynie IP40.\nPrzekaźniki to elementy elektromechaniczne, więc ulegają zużyciu. Może to być pominięte w większości urządzeń produkowanych masowo – czas życia przekaźnika zazwyczaj jest dłuższy niż przewidywany czas eksploatacji danego urządzenia. Jeżeli nawet przekaźnik uległby awarii (np. zespawaniu styków) lub przedwczesnemu zużyciu, wymiana podzespołu w serwisie to czynność prosta i rutynowa.\nInaczej ma się sprawa z urządzeniami automatyki przemysłowej. Tam, gdzie nie da się zastosować przekaźników półprzewodnikowych (SSR) lub urządzenie nie należy do najnowszych, pozostaje regularna wymiana przekaźników. Należy wziąć pod uwagę, że często urządzenia pracują w bardzo złych warunkach tj. podwyższonej wilgotności (powodujące korozję wyprowadzeń), wibracji, zapylenia (pogarszające izolację), czy skrajnie wysoka lub skrajnie niska temperatura. Nie pozostaje wtedy nic innego, jak użycie podstawki pod przekaźnik. Część z nich – na przykład wspomniany wcześniej RM83 – ma wyprowadzenia, pozwalające zarówno na wlutowanie w płytkę drukowaną, jak i montaż w podstawce z obejmą dociskową, zapobiegającą wypadnięciu.\nWiele podstawek ma wyprowadzenia zrobione w tym samym rozstawie, co montowane w nie przekaźniki. Dzięki temu, można dodać w urządzeniu podstawkę pod przekaźnik, bez zmiany w projekcie płyty drukowanej. Ma to szczególne znaczenie w sytuacji, gdy na etapie projektu jeszcze nie wiadomo, czy dany przekaźnik będzie ulegał częstym awariom. Dołożenie podstawki na etapie produkcji masowej, mając już gotowe obwody drukowane, nie będzie niczym trudnym.\nPrzekaźnik osadzony w podstawce, zazwyczaj ma mniejszy dopuszczalny prąd przewodzenia styków. Zależy to od samej podstawki, ponieważ można dostać wersje mniej i bardziej „budżetowe”. Przykładowo, do RM83 producent przewiduje trzy różne podstawki – jedna może przenieść prąd do 8 A, dwie pozostałe do 12 A. To nadal mniej niż 16 A, jaki oferuje sam przekaźnik.\nPrzekaźniki bistabilne są coraz tańsze i bardziej dostępne, ale wielu konstruktorów omija je szerokim łukiem. W układach zasilanych z sieci, energooszczędność nie ma dużego znaczenia, ale w aplikacjach wymagających oszczędności w poborze mocy, mogą być dużym ułatwieniem. Do utrzymania kotwiczki w jednym położeniu nie jest wymagana jakakolwiek energia. Pobór prądu odbywa się podczas przełączania styków, które trwa kilkadziesiąt milisekund, a potem można jego źródło odłączyć. Urządzenie pozostanie w ustalonym stanie przez dowolnie długi czas, stąd jego nazwa. Typowe przekaźniki mają tylko jedną pozycję stabilną, a utrzymanie drugiej wymaga ciągłego przepływu prądu przez cewkę.\nWystępują dwa rodzaje przekaźników bistabilnych: z jedną cewką i z dwiema cewkami. W przypadku przekaźników dwucewkowych sprawa jest prosta, ponieważ jedna z nich służy do jego „załączania”, a druga do „wyłączania” – innymi słowy, do przestawiania styków w pozycje, odpowiednio 1 i 2. Natomiast w przekaźnikach jednocewkowych trzeba zamieniać kierunek prądu płynącego przez cewkę, czyli biegunowość jej zasilania.\nPrzekaźniki bistabilne są dostępne zarówno jako niewielkie przekaźniki sygnałowe, jak i przekaźniki średniej mocy, do przełączania urządzeń zasilanych z sieci i pobierających prąd rzędu kilku amperów. Praktycznie każda duża firma zajmująca się przekaźnikami, posiada je w swojej ofercie, dlatego wybór jest naprawdę duży.\nMoje zastosowania przekaźników obejmują kilka obszarów. Największym z nich jest przełączanie sygnału analogowego audio. Jego częstotliwość nie jest wysoka, a długości połączeń są relatywnie małe, dlatego nie muszę martwić się o problemy związane z dopasowaniem impedancji. Jednak jest kilka szczegółów, na które muszę zwracać szczególną uwagę.\nPrzekaźniki pracujące w pasywnych regulatorach głośności oraz w selektorach źródła sygnału, muszą charakteryzować się niewielką rezystancją styku, która utrzyma się przez długi czas. W zależności od rodzaju regulatora, wykorzystuję styki NO lub NO i NC. Do regulacji są zazwyczaj dwa kanały (w przypadku niesymetrycznego sygnału stereo, np. z wyjściem RCA) lub cztery (dla symetrycznego źródła sygnału stereo, np. z wyjściem XLR).\nJedno urządzenie może posiadać nawet kilkadziesiąt przekaźników, dlatego istotne są małe gabaryty, łatwość montażu, niski pobór mocy oraz relatywnie przystępna cena. Przekaźnik powinien być możliwie uniwersalny, aby ten sam typ mógł pracować zarówno w selektorze, regulatorze głośności, jak i w części sterującej – np. do odłączania zasilania modułu Bluetooth. Warto, aby przełączały się możliwie szybko, a czas przełączania miał małe rozrzuty między poszczególnymi egzemplarzami. Nadają się jedynie przekaźniki sygnałowe w obudowach przystosowanych do montażu powierzchniowego, które są na rynku od wielu lat (dzięki temu można być pewnym ich powtarzalności) i nic nie wróży ich rychłego wycofania. Dlatego niezmiennie stosuję przytoczone już wcześniej przekaźniki G6K2FY produkcji Omron . Spełniają wszystkie kryteria, a awaryjność jest wręcz zerowa – na kilkanaście tysięcy użytych egzemplarzy, jak dotąd trafiło mi się tylko kilka sztuk, które nie działały prawidłowo. Nie ma jednak gwarancji, że nie zostały np. przegrzane podczas lutowania, więc ten odsetek może być jeszcze niższy. Poza tym, są dostępne z cewką przeznaczoną do zasilania napięciem stałym o wartości 4,5 V. Producent gwarantuje, że poprawne działanie zaczyna się od 3,6 V, ale należy uwzględnić spadek napięcia na układzie wykonawczym. Ponieważ najczęściej stosuję do tego celu znane układy ULN2003, spadek napięcia (przy zasilaniu cewki jednego przekaźnika) wynosi około 0,7 V , co potwierdza moje obserwacje. Minimalne napięcie zasilające układ wynosi wtedy 4,3 V. Dla cyfrowych układów sterujących zasilanych napięciem o nominalnej wartości 5 V to dobra informacja. W przypadku przekaźników przeznaczonych do pracy z napięciem 5 V, trzeba by zastosować inne układy wykonawcze, o mniejszym spadku napięcia.\nW układach audio, szczególnie we wzmacniaczach mocy i przedwzmacniaczach lampowych, należy załączać transformator sieciowy lub odpowiednią przetwornicę impulsową. Tutaj moim typem jest HF115F produkcji Hongfa z cewką 5 V i stykami w konfiguracji DPST. Dwie pary styków przydają się do odłączania transformatorów przystosowanych do zasilania napięciem zarówno 115 V, jak i 230 V, gdzie trzeba przerwać przepływ prądu w dwóch połówkach uzwojenia pierwotnego jednocześnie. Przerwanie jednej żyły zasilania jest tu niewystarczające, gdyż za selektorem napięcia zasilającego jest włączony jeszcze jeden transformator, znacznie mniejszy, zasilający układy cyfrowe i przekaźniki. Ponieważ taki przekaźnik jest z reguły tylko jeden w całym urządzeniu, do sterowania używam tranzystora MOSFET lub bipolarnego, typu BC807. Spadek napięcia na przewodzącym tranzystorze jest tak mały, że przekaźnik z cewką na 5 V na pewno będzie pracował poprawnie.\nSą też inne dziedziny elektroniki, w których działam na bieżąco. W niewielkich układach automatyki domowej i dla rolnictwa ważne są małe wymiary oraz niska cena. Dlatego sięgam po tanie i popularne przekaźniki JQX3FF z cewką 12 V, również produkcji Hongfa. Służą do załączania głównie elektrozaworów, niewielkich silników prądu przemiennego lub lamp sygnalizacyjnych. Zaletą tego typu przekaźników jest mnogość odpowiedników innych firm, na przykład LEG-12 produkowany przez RAYEX ELECTRONICS. Dzięki temu, w razie braku konkretnego typu w hurtowniach, można dobrać inny, będący na stanie, bez konieczności długotrwałego wstrzymywania produkcji.\nW układach z branży automotive najczęściej używam przekaźników z serii FRA2 . To nie tylko niski koszt i małe gabaryty, lecz także możliwość przełączania niskonapięciowych obciążeń, pobierających prąd stały o natężeniu do 40 A. W samochodach osobowych i ciężarowych ma to miejsce nieustannie, a wspomniane przekaźniki są temu dedykowane. Warto zwrócić uwagę na różny prąd przewodzenia styków NO i NC (rysunek 2) – co nie zdarza się zbyt często.\nJest jeszcze jeden powód, dla którego przekaźniki FRA2 warto wykorzystywać w samochodach. Minimalne napięcie załączenia cewki to tylko 57,5% nominalnej wartości napięcia zasilającego, a zwykle parametr ten oscyluje w przedziale 70…80%. W sytuacji nagłego obniżenia napięcia zasilającego, wywołanego rozładowanym akumulatorem lub rozruchem silnika, przekaźnik ten nadal ma szansę zadziałać poprawnie.\nSam przekaźnik nie jest zbyt użyteczny. Należy go wysterować pod układ zarządzający pracą systemu, np. sterownik z mikrokontrolerem. Jednak między delikatny świat nowoczesnych układów scalonych, a „brutalne” przekaźniki, które wymagają załączania cewek o niemałej indukcyjności, trzeba włączyć pewien pomost – najlepiej układ zawierający kilka struktur, typu otwarty kolektor, do którego można zaliczyć ULN2003A, mający siedem kanałów, oraz ULN2803A z jednym kanałem więcej. Niska cena, dostępność oraz wbudowane diody zabezpieczające, to powody, dla których warto je stosować. Mogą być sterowane z układów pracujących w logice zarówno 5 V jak i 3,3 V, ale trzeba przeanalizować natężenie prądu płynącego przez kolektor tranzystora roboczego. W moich zastosowaniach, gdzie przez jeden kanał nie płynie więcej jak 150 mA, nie odnotowałem jakichkolwiek problemów. Natomiast niemałą wadą, która wymaga uwzględnienia podczas projektowania schematu ideowego, jest spadek napięcia na takim kluczu. Może ono wynosić od ok. 0,7 V do nawet 1,6 V , w zależności od prądu i temperatury. W urządzeniach zasilanych niskimi napięciami, może to stanowić poważny problem.\nBardzo dobrą alternatywą, aczkolwiek trudniejszą do kupienia w Polsce, jest układ TPL7407L produkcji Texas Instruments. Tranzystory robocze MOSFET zapewniają mniejszy spadek napięcia przy małych prądach. Dla przykładu, przy prądzie drenu 100 mA, napięcie drenźródło nie przekroczy 320 mV . Ponadto, wbudowane układy sterujące bramkami umożliwiają rozpoznanie wysokiego stanu logicznego na wejściu już od 1,5 V, więc mogą być sterowane przez układy cyfrowe zasilane napięciem 1,8 V.\nDla pojedynczych przekaźników, stosuję tranzystor BSS123 lub BC807, zależnie od dostępnej linii zasilającej, ponieważ używam ich w dużych ilościach, w wielu układach. Diodą zabezpieczającą najczęściej jest 1N4148 w obudowie MiniMELF. Taki zestaw stosuję od lat i nigdy nie sprawił mi problemów.\nPoza ochroną elektroniki przed zgubnymi skutkami przełączania cewki (mam tu na myśli impuls samoindukcji, powstający podczas zanikania prądu w cewce), warto zabezpieczyć ją przed zakłóceniami, jakie generują iskrzące styki. Szczególnie odczuwają to mikrokontrolery, pracujące w otoczeniu przekaźników, które mogą doprowadzić do zawieszenia się programu. Z moich obserwacji wynika, że w ma to miejsce zwłaszcza przy obciążeniach o wysokiej indukcyjności, jak elektrozawory zasilane napięciem 230 V AC. Przykładem takiego obwodu zabezpieczającego jest szeregowy układ RC, noszący ciężką do spolszczenia nazwę snubber. Mogą to być inne konfiguracje, zawierające np. diodę typu transil lub, w obwodach prądu stałego, szybką diodę półprzewodnikową.\nTeoretycznie, obwód zabezpieczający powinien być dobrany do obciążenia, które generuje zakłócenia. O ile można to zrobić w przetwornicach impulsowych, gdzie znamy parametry przełączanego elementu indukcyjnego, o tyle w uniwersalnych sterownikach jest to skazane na niepowodzenie. Dane wyjście przekaźnikowe może czasem załączać elektrozawór tej, albo innej firmy (o innych parametrach), może sterować lampą, a może też włączać niewielki wentylator. Poza tym, nieznane mogą być parametry i długość przewodów połączeniowych. Dlatego trzeba w takich sytuacjach pójść na kompromis. Najczęściej używam rezystora 47 Ω, połączonego szeregowo z kondensatorem o pojemności 100 nF z dielektrykiem polipropylenowym, oznaczanym jako X2 (do zastosowań przeciwzakłóceniowych). Takie elementy są tanie, mają niewielkie gabaryty, a sprawdzają się zarówno w obwodach prądu stałego, jak i zmiennego.\nPrzekaźniki elektromagnetyczne, jakie znamy od lat, nie opuszczą rynku komponentów elektronicznych. Wręcz przeciwnie, producenci nadal rozwijają i inwestują w tę technologię, czego przykładem może być cała gama dostępnych materiałów na styki. Dzięki temu możliwy jest dobór chociażby odpowiedniego materiału stykowego do danego zastosowania.\nCoraz popularniejsze staja się przekaźniki bistabilne, czego dowodem może być seria miniaturowych przekaźników sygnałowych firmy Finder. Ich cena jest przystępna, co zachęca do eksperymentów. Nacisk kładziony na redukcję poboru energii elektrycznej przez układy elektroniczne, prawdopodobnie popchnie konstruktorów w tę architekturę, zwłaszcza tam, gdzie zasilaniem ma być źródło energii odnawialnej.\nPolecam stosować przekaźniki z wyczuciem, biorąc pod uwagę często pomijane ograniczenia (np. wymóg minimalnego przełączanego prądu), a będą one służyły długo i bezawaryjnie.\n1. Relay Technical Information, https://bit.ly/3adZCaQ, 2020.05.25.\n2. HF115F Miniature High Power Relay, https://bit.ly/2DwOFWd, 2020.05.25.\n3. Materiał zestyków w przekaźniku, jakie ma znaczenie?, https://bit.ly/3gKNrol, 2020.05.25.\n4. G6K Surface Mounting Relay, https://bit.ly/3gMlbBI, 2020.05.25.\n5. FRA2 Relay, https://bit.ly/30KuHjt, 2020.05.25.\n6. Przekaźnik RM83, https://bit.ly/3fOz94O, 2020.05.25.\n7. ULN2002A/ULN2003A/ULN2004A, https://bit.ly/30IE9DJ, 2020.05.25.\n8. TPL7407L, https://bit.ly/2PIvTxf, 2020.05.25.


Kmin rzymski 30 g Sklep zielarsko-medyczny "Melisa"\n» Kmin rzymski 30 g\nKod produktu: 72F6-5115F\nKmin rzymski ma charakterystyczny ciepły aromat. Doskonale pasuje do pikantnych potraw, do dań kuchni indyjskich, duszonego mięsa, sosów, serów oraz wędlin.\nKminek.Dobry smak uzyskujemy po dodaniu kminku do kwaszonej kapusty, gulaszu oraz pieczeni wieprzowej. Kminkiem przyprawia się też zupy, potrawy z ziemniaków i fasoli, biały i żółty ser.\nKminek mielony.Dobry smak uzyskujemy po dodaniu kminku do kwaszonej kapusty, gulaszu oraz pieczeni wieprzowej. Kminkiem przyprawia się też zupy, potrawy z ziemniaków i fasoli, biały i żółty ser.\nKminek owoc 50 g\nOwoc kminku.Wspomagająco jako środek o działaniu łagodnie wiatropędnym w zaburzeniach trawiennych takich, jak: wzdęcia, uczucie pełności.