Protokół Nr XXII / 2012 z dnia 11 października 2012 roku – Biuletyn Informacji Publicznej Gminy Iwonicz-Zdrój\nStrona główna ⟩ biuletyn ⟩ Protokoły z obrad Sesji Rady Miejskiej ⟩ Protokół Nr XXII / 2012 z dnia 11 października 2012 roku\nProtokół Nr XXII / 2012 z dnia 11 października 2012 roku\nProtokół Nr XXII/ 2012\nZ obrad XXII Sesji Rady Miejskiej w Iwoniczu-Zdroju, która odbyła się w dniu\n11 października 2012r. w Amfiteatrze w Iwoniczu-Zdroju od godz. 9.00. Przewodniczący Rady Pan Bogusław Dmytrak otworzył obrady XXII sesji. Na podstawie listy obecności stwierdził, że jest wymagane quorum do podejmowania prawomocnych uchwał. Lista obecności stanowi załącznik do protokołu.\n– Pana Pawła Pernala Burmistrza i Pana Wiesława Polka Z-cę Burmistrza,\n– pracowników Urzędu Gminy, Panią Elżbietę Cygan Radcę prawny, Panią Annę Malik –Borowską – Sekretarz Gminy, Pana Janusza Turka Skarbnika Gminy, Pana J. Zycha pracownika z ZGK Pan Józefa Turka i Pana Marka Bliżyckiego Radnych powiatu, Pana Bartłomieja Bykowskiego Dyrektora GOK w Iwoniczu- Zdroju oraz mieszkańców Gminy. Przewodniczący Rady przedstawił porządek obrad:\n3. Przyjęcie protokołu z XXI sesji Rady Miejskiej.\n1) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości,\n2) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości,\n3) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości,\n4) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości oraz ustanowienie służebności gruntowej,\n5) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości oraz ustanowienie służebności gruntowej,\n6) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości,\n7) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości,\n8) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości,\n9) wyrażenia zgody na wynajęcie lokalu użytkowego, stanowiącego własność Gminy Iwonicz-Zdrój na okres 5 lat,\n10) wyrażenia zgody na wydzierżawienie części działki,\n11) wyrażenia zgody na wydzierżawienie działki rolnej,\n12) wyrażenia zgody na wydzierżawienie działki rolnej,\n13) wyrażenia zgody na wydzierżawienie działek rolnych,\n14) wprowadzenia zmian w uchwale budżetowej na 2012r.\n15) podziału Gminy Iwonicz-Zdrój na okręgi wyborcze,\nPan Burmistrz zgłosił wniosek o zdjęcie z porządku obrad projektu uchwały w sprawie podziału Gminy Iwonicz-Zdrój na okręgi wyborcze pkt 4.15).Wniosek został przyjęty w głosowaniu, głosujących 14, za 14.\nPani Anna Malik Borowska Sekretarz Gminy odczytała informację nt. realizacji uchwał podjętych na ostatniej sesji oraz informację o wydanych zarządzeniach Burmistrza Gminy. Pan Burmistrz poinformował o spotkaniach i o innych wydarzeniach, jakie miały miejsce ww okresie. Brał udział w spotkaniach : w dożynkach powiatowych w Rymanowie, z prezesami klubów sportowych z terenu gminy, uczestniczył w konferencji Europa Karpaty, zorganizowanej przez wice marszałka Sejmu RP w ramach Forum Gospodarczego\nw Krynicy, w konwencie wójtów i burmistrzów, który odbył się w amfiteatrze w Iwoniczu-Zdroju, w XX Forum Mediów Polonijnych w Lublinie, w zebraniach z mieszkańcami,\nw spotkaniach w sprawie zakończenia kanalizacji w Lubatowej. Informacje te, stanowią załącznik do protokołu.\nDyskusji na ww temat nie podjęto.\nAd. 3. Przyjęcie protokołu z XXI sesji Rady Miejskiej.\n– Protokół Nr XXI z sesji Rady Miejskiej z dnia 30 sierpnia 2012r został przyjęty\nw głosowaniu, głosujących 15, za 14, wstrz. się 1.\nZ uwagi na obecność na sesji Rady Rodziców ze szkoły w Lubatówce, Przewodniczący Rady udzielił głosu Radzie Rodziców przy Zespole Szkół Podstawowej\ni Gimnazjum w Lubatówce. Przewodnicząca Rady Rodziców zwróciła się z prośbą do Pana Burmistrza i Rady Miejskiej o przywrócenie nauczania języka niemieckiego w klasach od I-IV Szkoły Podstawowej w Lubatówce w roku szkolnym 2012/2013. Uzasadniając prośbę, dużą motywacją kontynuowania zajęć z języka niemieckiego w tych klasach. Poinformowała,\nże w szkole nie ma żadnych dodatkowych lekcji, ani kółek tematycznych.\nKoszt wprowadzenia tych zajęć do końca roku szkolnego wyniósł by ok. 2,500 zł, natomiast w projekcie budżetu na 2013r. byłaby to kwota ok 6.500zl.\nPan Burmistrz poinformował, że została przyjęta we wszystkich szkołach jedna zasada, którą wprowadzono. Połączono oddziały, zlikwidowano kółka tematyczne oraz zajęcia\nz przedmiotów nieobowiązkowych.\nPan Szajna poinformował, że Komisja Oświaty omawiała ten temat i z uwagi na oszczędności finansowe Pan Burmistrz poinformował Komisję, że nie przywróci zajęć\nz języka niemieckiego w Szkole Podstawowej w Lubatówce w bieżącym roku. Przewodniczący Komisji uważa, że zajęcia takie winny być prowadzone. Komisja wystosowała wniosek do Pana Burmistrza o dokonanie symulacji oszczędności w oświacie w związku z dokonanymi działaniami, likwidującymi oddziały i inne zajęcia nieobowiązkowe itp.\nNastępnie Pan Burmistrz i Przewodniczący Rady poruszyli temat kosztów\nw oświacie, o dodatkowym wypracowaniu środków przez dyrektorów szkół w okresie wakacji, proponowano by szukać dodatkowych środków poza budżetem. Przewodniczący Rady poinformował, że należy zastanowić się nad zajęciami z języka niemieckiego podczas opracowania projektu budżetu gminy na 2013r. Przewodniczący Rady podziękował Radzie rodziców z Lubatówki za udział w sesji.\nPrzewodniczący Rady odczytał projekt uchwały w sprawie:\n1) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości, (dotyczy nieruchomości Nr 6813/1)\nPan Łukasz Bień Przewodniczący Komisji Rozwoju Gminy odczytał pozytywną opinię\ndo projektu uchwały. Wyjaśniono, że projekty od 1) do 6) dotyczą wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości położonej w Lubatowej, będącej własnością osób fizycznych dla celów budowy przepompowni ścieków, obsługujących kanalizację sanitarną w miejscowości Lubatowa. W dwóch przypadkach dodatkowo z ustanowieniem służebności gruntowej. Gmina na własny koszt dokonała wydzielenia poszczególnych nieruchomości pod budowę przepompowni. Nabycia nieruchomości przez Gminę dokona się\nza wynegocjowaną cenę z właścicielami działek.\nNad projektami uchwał wywiązała się dyskusja, w której udział wzięli Radni Pan Krukar Stanisław, Pan Kazimierz Szajna, Pan Andrzej Kuliga, Pan Łukasz Bień, Pan Kazimierz Kuziemka, Pan Stanisław Drozd, Pan Józef Turek Radny Powiatu, Pan Paweł Pernal Burmistrz Gminy i Pan Dmytrak Bogusław Przewodniczący Rady. Dyskusja dotyczyła ustalonej kwoty za nabycie nieruchomości gruntowej o powierzchni nie przekraczającej 1 ara za kwotę 5000 zł pod wybudowane przepompownie, a z ustanowieniem służebności za kwotę 6000 zł. Radni zarzucili rażące zaniedbanie w kolejności prowadzonych spraw przy budowie kanalizacji. Po pierwsze tereny pod przepompownie winny być wcześniej wykupione za wynegocjowane kwoty a przepompownie winny być budowane na terenach własnych Gminy a nie odwrotnie. Radni wnosili o ukaranie osoby odpowiedzialnej w Urzędzie za powyższe zaniedbania. Pan Burmistrz poinformował, że wynegocjowane kwoty nie są wysokie, biorąc pod uwagę uciążliwość przepompowni znajdujących się w obrębie posesji oraz przejazdy do przepompowni itp. Większość Radnych uważa, że ustalone kwoty za nabycie tych nieruchomości gruntowych są za wysokie, gdyż w Iwoniczu Gmina nabyła działki pod przepompownie za dużo niższe kwoty. Wspomniano również o nabyciu gruntów za znacznie wyższe kwoty. Radni wnioskowali, aby przedstawić wykaz przepompowni funkcjonujących na terenie Gminy oraz za jaką cenę zostały one nabyte od osób fizycznych oraz czy wszystkie funkcjonujące przepompownie na terenie Gminy mają uregulowany stan prawny.\nPrzewodniczący Rady ogłosił 10 minut przerwy. Po przerwie wznowił obrady. Innych uwag do projektu uchwały nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały, Uchwała Nr XXII/ 157/2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15, za 13, wstrzy. się 2.\n2) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości, (dotyczy nieruchomości Nr 2794/1 pod budowę przepompowni )\ndo drugiego projektu uchwały. Uwag nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały, Uchwała Nr XXII /158/2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15, za 13, wstrzy. się 2.\n3) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości, (dotyczy nieruchomości Nr1824/3pod budowę przepompowni)\ndo projektu uchwały. Uwag nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały, Uchwała Nr XXII /159/2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15, za 13, wstrzy. się 2.\n4) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości oraz ustanowienie służebności gruntowej, ( dot. działki Nr 5507/1 pod budowę przepompowni)\ndo projektu uchwały. Uwag nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały, Uchwała Nr XXII/160/2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15, za 13, wstrzy. się 2.\n5) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości oraz ustanowienie służebności gruntowej, (dot. działki Nr 4885/1 pod budowę przepompowni)\ndo projektu uchwały. Uwag nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały, Uchwała Nr XXII / 161/ 2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15, za 13, wstrzy. się 2.\n6) wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości, (dot. działki nr 1185/3 pod budowę przepompowni)\ndo projektu uchwały. Uwag nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały, Uchwała Nr XXII /162/2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15, za 13, wstrzy. się 2.\nWyjaśniono, że projekt uchwały dotyczy przejęcia wydzielonego szlaku drożnego\nw Lubatowej pod drogę gminą. Właściciele działek na własny koszt dokonali ich wydzielenia. Złożyli wniosek o wyrażenie zgody i nieodpłatne przejęcie wydzielonego szlaku drożnego przez Gminę. Koszt zawarcia umowy notarialnej pokrywa Gmina z własnego budżetu.\nPan Łukasz Bień Przewodniczący Komisji Rozwoju Gminy odczytał pozytywną opinię do projektu uchwały. Uwag nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały, Uchwała Nr XXII / 163/2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15,\nWłaściciele na własny koszt dokonali wydzielenia działek pod drogę. Złożyli wniosek\no wyrażenie zgody i nieodpłatne przejęcie wydzielonego szlaku drożnego przez Gminę. Droga położona jest w Iwoniczu. Koszt zawarcia umowy notarialnej pokrywa Gmina\nz własnego budżetu.\nPan Łukasz Bień Przewodniczący Komisji Rozwoju Gminy odczytał pozytywną opinię do projektu uchwały. Uwag nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały, Uchwała Nr XXII / 164/2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15,\ndo projektu uchwały. Wyjaśniono, że lokal użytkowy w budynku gminnym w Iwoniczu-Zdroju przy Pl. Dietla 2 jest wynajmowany pod prowadzenie usług zegarmistrzowskich.\nPani Świstak Dorota proponowała, aby Pan zegarmistrz zamiast płacenia czynszu za lokal nakręcał zegar na wieży zegarowej. Pan Burmistrz wyjaśnił, że niema możliwości zastosowania transakcji wiązanej. Innych uwag nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały, Uchwała Nr XXII /165/2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15, za 15.\ndo projektu uchwały. Wyjaśniono, że projekt uchwały dotyczy wyrażenia zgody na wydzierżawienie na rzecz dotychczasowego dzierżawcy na okres do 31 grudnia 2015 roku, części działki położonej w Lubatowej z przeznaczeniem pod uprawy rolne. Uwag nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały, Uchwała Nr XXII /166/2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15, za 15.\n11) wyrażenia zgody na wydzierżawienie części działki,\ndo projektu uchwały. Wyjaśniono, że dotychczasowy dzierżawca dzierżawi działkę od trzech lat pod uprawy rolne. Obecnie wymagana jest zgoda Rady na wydzierżawienie tej działki. Uwag nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały, Uchwała Nr XXII /167/2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15, za 15.\n12) wyrażenia zgody na wydzierżawienie części działki,\ndo projektu uchwały. Wyjaśniono, że jest to dzierżawa powyżej trzech lat, wymagana jest uchwała Rady. Uwag nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały. Uchwała Nr XXII /168/2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15, za 15.\n13) wyrażenia zgody na wydzierżawienie części działki,\ndo projektu uchwały. Wyjaśniono, że jest to dzierżawa powyżej trzech lat dla jej kontynuacji wymagana jest uchwała Rady. Uwag nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały. Uchwała Nr XXII /169/2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15, za 13, wstrzy. się 2.\nPan Krzysztof Józefowicz Przewodniczący Komisji Budżetu i Finansów, odczytał pozytywną opinię do projektu uchwały.\nW uchwale budżetowej Gminy Iwonicz-Zdrój na 2012 rok proponuje się wprowadzenie następujących zmian: Zwiększenie Planu dochodów budżetowych o kwotę 9 670 zł. Kwota 6170 zł ze sprzedaży drewna w sołectwie Lubatówka, natomiast 3500 zł to odsetki od nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. Zwiększenie Planu Wydatków budżetowych: proponuje się przeznaczyć te środki na zakup materiałów dla Szkoły Podstawowej w Lubatówce, na remont szatni w LKS Lubatówka, na zakup materiałów w Domu Ludowym w Lubatówce. Uwag nie zgłaszano. Przewodniczący Rady poddał projekt uchwały pod głosowanie. Uchwała Nr XXII /170/2012, została przyjęta w głosowaniu, głosujących 15, za 15.\nW sprawach bieżących Pan Andrzej Kuliga zgłosił interpelację, aby zabezpieczyć środki\nna utylizację eternitu oraz poruszył, sprawę nieodpowiedniego zachowania urzędnika w stosunku do strony, która prosiła o informację w sprawie utylizacji eternitu.\nNastępnie Pan Józefowicz Krzysztof zgłosił wniosek, aby na sesji Rady Miejskiej uczestniczyli Dyrektorzy Wydziałó Urzędu Gminy. Wniosek został przyjęty w głosowaniu, głosujących 15, za 15.\nPan Krukar pytał w następujących sprawach: kto jest zatrudniony na stanowisku ds. przetargów w Urzędzie Gminy, czy na spotkaniu z prezesami LKS był poruszany temat wyciągu narciarskiego, oraz o remont drogi Winiarskiej w Iwoniczu-Zdroju. Odpowiedzi na pytania Radnego udzielił Pan Burmistrz Gminy. Pan Za-ca udzielił odpowiedzi w sprawie remontu ul. Winiarskiej poinformował, że sprawę przekazano do PRID-u wykonawcy kanalizacji.\nPan Kazimierz Szajna zgłosił wniosek o następującej treści: „W budżecie Gminy Iwonicz-Zdrój na 2013r zabezpieczyć środki na uregulowanie stanu prawnego działek pod przepompownie oraz na rekompensatę dla osób, od których wykupiono działki pod przepompownie za mniejszą cenę”. Wniosek został przyjęty w głosowaniu, głosujących 15, za 15.\nPan Bień Łukasz wnosił o dokonanie w pierwszej kolejności inwentaryzacji wszystkich przepompowni na terenie Gminy. Pan Szajna Kazimierz pytał w sprawie remontu schodów\nw szkole w Iwoniczu, Pan Przewodniczący Rady prosił o informacje na temat remontu schodów przy ul. Piwarskiego do bloków mieszkalnych w Iwonicz-Zdroju.\nPani Świstak nawiązała do przeniesienia USC i ewidencji ludności do Domu Zdrojowego, gdzie budynek nie jest dostosowany dla potrzeb osób niepełnosprawnych, uważa, że będą duże utrudnienia dla tych osób. Lepiej by było pozostawić te biura w budynku Urzędu, bo w przyszłości w Domu Zdrojowym dojdą koszty budowy windy.\nPan Krukar Stanisław pytał o zakres remontu budynku Urzędu za kwotę 143 000 zł. Pan Drozd Stanisław nawiązał do segregacji odpadów prosił o podanie informacji dla mieszkańców o terminach odbioru segregowanych odpadów, w sprawie remontu dróg, poprawy wjazdu do szkoły w Lubatówce, oraz o wycięciu drzew przy drodze powiatowej.\nPan Burmistrz udzielił odpowiedzi ww sprawach.


Tropicana - Kompleksowe usługi barmański - Opinie, zdjęcia i telefon\nPłonące cocktaile, kolorowe drinki, widowiskowa obsługa…\nBarmani z firmy Tropicana wprowadzą Państwa w ten niezwykły świat alkoholi oraz cocktaili.\nZarówno koneserzy klasycznych trunków, jak i wielbiciele awangardowych i efektownych napojów powinni być w pełni zadowoleni z naszego menu.\nObsługą Państwa imprezy zajmą się barmani z ponad 10 letnim doświadczeniem nabytym na warszawskiej scenie klubowo-restauracyjnej.\nNiepowtarzalny styl obsługi sprawi, że Ty i twoi goście poczują się naprawdę wyjątkowo.\nŻywiołowa atmosfera przy barze wprawi Cię w fantastyczny nastrój, a styl pracy\nworking flair sprawi, że nie zapomnisz nocy spędzonej z nami!\nOdwiedź, zarezerwuj lub skomentuj Tropicana - Kompleksowe usługi barmański i wygrana do 40 000 zł\nOpinie o Tropicana - Kompleksowe usługi barmański\nReportaże ślubne i wzmianki redakcyjne od Tropicana - Kompleksowe usługi barmański


Powiat zwoleński z tytułem „Lidera Regionu 2020” za działania na rzecz ochrony zdrowia - Aktualności - SP Zwoleń\nPowiat zwoleński z tytułem „Lidera Regionu 2020” za działania na rzecz ochrony zdrowia\nKapituła Nagrody Gospodarczej „Liderzy Regionu 2020” po raz piętnasty przyznała statuetki dla samorządów, organizacji i instytucji, które wyróżniają się ponadprzeciętnym zaangażowaniem w pracę na rzecz lokalnego społeczeństwa. Wśród nagrodzonych znalazł się także samorząd powiatu zwoleńskiego, który został uhonorowany za działania w zakresie ochrony zdrowia.\nW plebiscycie „Liderzy Regionu” nagradzani są ci, którzy osiągają bardzo dobre wyniki w porównaniu do innych działających w podobnych obszarach rynku organizacji, instytucji i samorządów. Powiat zwoleński został nagrodzony za liczne działania na rzecz lokalnej służby zdrowia i poprawę warunków leczenia i ochrony zdrowia na tym terenie.\nKażdego roku we wrześniu odbywa się uroczysta gala podsumowująca bieżącą edycję Konkursu Gospodarczego Echa Dnia, podczas której laureaci honorowani są statuetkami i dyplomami. W tym roku jednak sytuacja epidemiologiczna związana z pandemią COVID-19 uniemożliwiła zorganizowanie takiego wydarzenia. Nagrody wręczane są indywidualnie w siedzibach nagrodzonych firm, instytucji i samorządów.\n28 września w sali narad Starostwa Powiatowego w Zwoleniu odbyło się uroczyste spotkanie przedstawicieli redakcji Echa Dnia na czele ze Sławomirem Baćkowskim – dyrektorem radomskiego oddziału gazety, z przedstawicielami samorządu powiatu zwoleńskiego: starostą zwoleńskim Stefanem Bernaciakiem, wicestarostą Waldemarem Urbańskim, przewodniczącym Rady Powiatu w Zwoleniu Piotrem Fijołkiem, członkami Zarządu Powiatu Mirosławem Chołujem, Jerzym Kamionką i Andrzejem Skorkiem oraz sekretarz powiatu Edytą Sulimą i skarbnik powiatu Elżbietą Lange.\nfot. Z Liderem Regionu 2020 w kategorii Zdrowie starosta zwoleński -Stefan Bernaciak, wicestarosta – Waldemar Urbański, przewodniczący rady powiatu – Piotr Fijołek, członkowie zarządu powiatu: Mirosław Chołuj, Jerzy Kamionka i Andrzej Skorek oraz sekretarz powiatu – Edyta Sulima i skarbnik powiatu – Elżbieta Lange.\nDyplom i statuetkę na ręce starosty Stefana Bernaciaka i wicestarosty Waldemara Urbańskiego wręczył dyrektor oddziału Echa Dnia w Radomiu Sławomir Baćkowski. – Z wielką przyjemnością wręczam wyróżnienie, na które samorząd powiatu zwoleńskiego zdecydowanie zasłużył. Serdecznie gratuluję prężnego działania w zakresie ochrony zdrowia, które niesie pożytek dla mieszkańców powiatu zwoleńskiego – mówił dyrektor Sławomir Baćkowski.\nfot. Dyrektor radomskiego oddziału „Echa Dnia” – Sławomir Baćkowski (z lewej) wręczył statuetkę Lider Regionu 2020 w kategorii Powiat -Zdrowie i pamiątkowy dyplom staroście zwoleńskiemu – Stefanowi Bernaciakowi (w środku) oraz wicestaroście – Waldemarowi Urbańskiemu.\nStarosta Stefan Bernaciak podziękował Radzie Powiatu i Zarządowi Powiatu za dobre decyzje i przypomniał, że inwestycja w ochronę zdrowia w powiecie zwoleńskim, to długofalowe działania tutejszego samorządu. – Jako kierownictwo samorządu chcemy dbać o to, co najważniejsze dla mieszkańców powiatu zwoleńskiego, czyli o ochronę zdrowia. Stąd wiele starań od dobrych kilku lat, które zostały rozpoczęte przez ówczesnego starostę Waldemara Urbańskiego i wicestarostę, a obecnie burmistrza Zwolenia Arkadiusza Sulimę. Proces unowocześniania rozpoczął się od termomodernizacji budynków szpitala i przychodni SPZZOZ. W trwającej obecnie kadencji podjęliśmy działania zmierzające do przebudowy wnętrz szpitala i dostosowania ich do potrzeb pacjentów i personelu oraz wymogów Ministra Zdrowia i przepisów przeciwpożarowych. Podejmowaliśmy też szereg innych działań, jak zakup nowoczesnych ambulansów, zakup sprzętu medycznego, czy uruchomienie szkolnego gabinetu dentystycznego. W sumie do czerwca przyszłego roku, ponieważ jesteśmy w trakcie realizacji umów dotyczących ogromnego dofinansowania na doposażenie szpitala i poradni specjalistycznych, będzie zainwestowane w tutejszą służbę zdrowia ponad 13 milionów złotych. Jak na powiat zwoleński, są to olbrzymie środki finansowe. Cieszę się, że kapituła Nagrody Gospodarczej Liderzy Regionu zauważyła nasze działania. Dziękujemy za docenienie. Wyróżnienie z pewnością będzie dla nas inspiracją do dalszej, wytężonej pracy na rzecz mieszkańców – mówił starosta Stefan Bernaciak.\nWicestarosta Waldemar Urbański zapewnił, że samorząd zamierza podejmować dalsze działania w zakresie ochrony zdrowia. – Naszym celem jest stworzenie nowoczesnego i dobrze zarządzanego ośrodka zdrowia, w którym pacjenci będą mieli dostęp do diagnostyki na wysokim poziomie i leczenia w komfortowych warunkach – podsumował wicestarosta Waldemar Urbański.


Magnum Opus - Fullmetal alchemist pbf :: Central City Share |\nTemat: Ulice Nie Lip 17, 2016 10:01 pm\nCzęsto pełne wystrojonych przechodniów, wojskowych czy też wesołych dzieci, wszystkich podążających ku własnym sprawom. Układają się w gęstą sieć, rozchodzącą się promieniście od Kwatery głównej, połączoną równie starannie wytyczonymi przecznicami.\nTemat: Re: Ulice Czw Sie 04, 2016 9:39 pm\nPałętał się po ulicach jak zwykle bez celu. Ludzie spoglądali na niego. Niektórzy dyskretnie a inni wyraźnie pokazywali na niego palcem. Nie dziwił im się i nie miał im za złe. Spod jego bluzy widać tylko kawałek jego twarzy niczym kobiety z ishvalu przemierzającej pustynne miasta. Wśród tych wyniosłych i schludnych ludzi on wyróżniam się na pierwszy rzut oka. Pomijając podejrzane skrycie swej twarzy jego ubrania są niestarannie pozszywane i brudne. Ruszył do przodu. Niedaleko jest alejka do której miał się udać. Przymrużonym okiem oglądł okrojoną przez kaptur panoramę miasta. Już nie daleko. Przytulając się do rogu budynku wręcz na milimetry skręcił do małej ciasnej uliczki. Cień który tam się znajdował pozwolił mu ściągnąć kaptur i rozpiąć kołnierz by zaczerpnąć lepiej smakującego powietrza niż te spod przepoconej bluzy. Włożył rękę do torby i wyciągałem puszkę kociej karmy. Usiadł na ziemi i otworzyłem ją charakterystycznym trzaśnięciem. Potem tylko zawołał.\n-Kici kici kici.\nJego oku ukazały się dwa starsze koty. Położył jedną puszkę na ziemi i wyciągałem kolejną którą otworzył jak poprzednią. Spoglądając na sierściuchy zaczął jeść razem z nimi ruszając szczęką i wkładając kawałki karmy do niej bezpośrednio przez ubytek po policzku który oddał wiele miesięcy temu. Kolejny dzień. Zdobył już wszystko więc pozostaje mu tylko trwać.\nTemat: Re: Ulice Czw Sie 04, 2016 10:37 pm\nOlivier powolnym krokiem szedł wzdłuż ulicy. Nie miał dziś dyżuru, jednak ubrany był w mundur. Urwał się z biura - miał pełno tej cholernej papierkowej roboty... Potrzebował zaczerpnąć świeżego powietrza. I kawy. I papierosa, jeśli wystarczy mu czasu. Nie, żeby jakoś bardzo się nim przejmował - jego tempo było iście ślimacze, jednak gdzieś w podświadomości miał wizję zostawania po godzinach, która wcale mu się nie podobała. Westchnął, skręcając w kolejną uliczkę. Ujrzał swój cel - sklep! Z nieukrywaną radością wszedł do niego. Farleyowa lista zakupów nie była długa; główną i de facto jedyną rzeczą, która się na niej znajdowała była kawa rozpuszczalna. Przy kasie skusił się też na paczkę fajek i zapałki, które wcześniej przeszły mu przez myśl. Co mi szkodzi? Na coś trzeba umrzeć.\nGdyby chłopak posiadał zegarek, z pewnością teraz by na niego zerknął i stwierdziłby, że jeśli przyspieszy kroku to może nawet nie będzie musiał nikomu się tłumaczyć ze swojej nieobecności. Jednak, Olivier takowego przy sobie nie miał, więc po wyjściu ze sklepu, skusił się na przed chwilą zakupione papierosy. Wyjął jednego i odpalił. Ruszył przed siebie, nie szybciej niż uprzednio - żółw, gdyby się postarał, mógłby go wyprzedzić. Jednak, o dziwo, by wrócić odrobinę szybciej, zdecydował się na skrót. Nie był on najprzyjemniejszy - mała, wąska uliczka. Ciemna nawet za dnia. Olivier był przekonany, że gdyby był cywilem to nocą za żadne skarby by się tam nie zapuścił. Ale nim nie był. I zbyt często tamtędy przechodził, by w tym momencie odczuwać jakikolwiek dyskomfort.\nChłopak nie spodziewał się, że kogokolwiek spotka w takim miejscu. Zmarszczył brwi. Kto normalny zaszywa się w ciemnych uliczkach? Tylko jakieś podejrzane typy. Wypuścił dym z ust i wyprostował się, by czujnie zbliżyć się do nieznajomego.\n- Hej, ty! - zawołał. Nic mu nie zrobi, na dłużej nie będzie zatrzymywał. Tylko sprawdzi dokumenty. Tak na wszelki wypadek. Ostatnio zbyt często słyszał o nieprzyjemnych sytuacjach takich jak kradzieże, czy nawet... Morderstwa.\nDopiero gdy podszedł bliżej, ujrzał dwie mniejsze sylwetki kręcące się koło mężczyzny. Uh, koty? Obcy chyba nie miał żadnych złych zamiarów. Czy on... Karmił je?\n- Erm... - zająknął się. Zmieszał się - dlaczego od razu wyciągnął jakieś błędne wnioski? Nie powinien być taki uprzedzony - To twoje zwierzaki? - zagadnął, starając się jakkolwiek wybrnąć z sytuacji.\nTemat: Re: Ulice Czw Sie 04, 2016 11:19 pm\nOpróżniał puszkę dość szybko. Jednak nie tak szybko jak głodne bezdomne koty naprzeciw niego. Powoli zaczął słyszeć kroki zmierzające w jego stronę. Siedział na środku uliczki więc postanowił się lekko przesunąć tak by niepotrzebnie nie utrudniać życia jakiemuś mieszczaninowi. Zawołał go jakiś głos. Położył resztę puszki jedzenia pod ścianą tak by i koty zeszły z drogi zaczepiającego go człowieka. Spojrzał na niego lekko unosząc głowę i wysłuchując jego pytania. Przełknął ostatni kawałek mięsa. Ów ktoś miał wojskowy mundur co nie umkło jego uwadze. Raczej nic ważnego ale nie miał żadnych dokumentów więc mógł być to początek jego problemów. Powinien uciekać? A może starać się wywrzeć na nim wrażenie zwykłego obywatela? Póki siedział w zaciemnionym miejscu a i jego głowa nie była wyraźnie uniesiona zapiął kołnierz. Pomyślał, że trzeba sprawić wrażenie jak najbardziej przeciętnego dlatego zakrył ubytki. Wstał i spojrzał na blondyna. Ktoś oczekiwał od niego odpowiedzi.\n-Nie. To nie moje koty.\nObawy, że żołnierz zobaczy jego blizny znikły. Był 20 centymetrów niższy więc kołnierz powinien zakryć je w całości. Przesunął się pod ścianę z kotami i stanął do niej plecami tak by zostawić dużo miejsca do przejścia wojskowemu. Nie chciał dać mu wyraźniejszego gestu, że ten ktoś może przejść i go zostawić. Spojrzał na niego zastanawiając się czy będzie chciał prowadzić z nim jeszcze jakieś interakcje. W tej chwili zdał sobie sprawę jak głupio postąpił. Zapinając kołnierz mógł wzbudzić podejrzane wrażenie próby ukrycia tożsamości ale było już za późno. Może wojskowy nie odbierze tego w ten sposób. A może powinien zacząć uciekać? A może zaatakować? Co daje największe szanse na przeżycie?\nTemat: Re: Ulice Pią Sie 05, 2016 12:21 am\nOlivier przykucnął, by lepiej przyjrzeć się kotom. Przytrzymał papierosa w ustach i wyciągnął jedną z dłoni, by pogłaskać tego, który znajdował się bliżej. Zwierzaki spojrzały na niego nieufnie, ale chyba były zbyt zajęte jedzeniem, by od niego uciec, czy go podrapać. Chłopak liczył, że poczuje pod palcami przyjemną sierść, jednak... Trochę się przeliczył. Kot miał krótkie i szorstkie futrko, niezwykle brudne i w pewnych miejscach nawet posklejane.\nBlondyn zerknął na obcego, który właśnie oznajmił mu, że sierściuchy nie należą do niego.\n- Oh - wymsknęło mu się. Cóż, to wiele wyjaśniało. Farley cofnął rękę, po czym wyprostował się, by ponownie spojrzeć na mężczyznę. Nie wzbudzał on zbyt pozytywnych emocji - siedział w ciemnej uliczce, a teraz jeszcze zasłaniał twarz. Dlaczego? Czyżby... Miał coś do ukrycia? Chociaż, z drugiej strony nie robił niczego złego. Dokarmiał koty. Czy osoba dokarmiająca koty może być nikczemna? Wojskowy westchnął, przy okazji wypuszczając dym papierosowy. Nie lubił takich sytuacji.\n- Co tutaj robisz? - zapytał dość neutralnie. Nie będzie od razu zakładać najgorszego. Zerknął na papierosa, z którego już został sam filtr. Rzucił go na ziemię i przydeptał butem - To nie jest najciekawsza uliczka - zauważył z lekkim rozbawieniem w głosie.\nTemat: Re: Ulice Pią Sie 05, 2016 1:11 am\nKolejne pytanie skierowane w jego stronę. Nie wygląda na to by "policjant" chciał szybko go zostawić. Nie ma szansy uciec z jego ciałem przed wyszkolonym wojskowym. Czy powinien go zaatakować? Żołnierz nie przeżył by tego. Czy ma prawo zabić osobę której nie potrafi jeszcze osądzić? Oczywiście, że nie... Nawet jeśli go zamkną to raczej nic większego się nie powinno stać w jego życiu. Zdoła uciec za pomocą alchemi. Jedyne co by się chwilowo zmieniło to to, że nie mógł bym dokarmiać bezdomnych zwierząt. Jeśli zdołał by uciec w jedną noc to nic nie powinno się chyba stać.. Jednak.. Jest szansa, że istnieje w tym mieście choćby pies którego dokarmienie dziś wieczór uratuje jego życie. Poza tym po ucieczce musiał by się ukrywać więc nie mógł by już dokarmić nic... Czy system tego człowieka jest warty dziesiątek systemów zwierząt? Życie to tylko energia której wartości nadają... wartości. Nie znając ich jednak bezdomny alchemik musi zdać się na wycenę energii. Czy więcej energi jest w dziesiątkach zwierząt czy w jednym człowieku? ... Sumy wydają się być podobne. Ale ile wart jest on? Ogromny umysł w zniszczonym ciele... ile warte jest narażenie jego życia? Jeśli coś pójdzie nie po planie może umrzeć. Mundurowy na pewno ma broń... Z pewnością jest wart więcej niż dziesiątki zwierząt i spotkany stróż prawa razem wzięci. Nie może walczyć. Nie może uciec...\n- Mieszkam na ulicy jak one.\nSpojrzał na koty.\n-Nie mam dokumentów. Nie mam imienia poza tym które nadałem sobie sam. Podoba mi się moje życie.\nPrzykucnął by pogłaskać kota i uniósł lekko głowę by spojrzeć w oczy rówieśnika pracującego w armii. Gdyby nie cień wzmocniony zapiętym kołnierzem na pewno widać by było brak policzków.\n-Ratuje życia. Zwierząt które zawsze są niewinne i nie mają grzechów. Jeden kot jest więcej wart niż wiele setek zepsutych ludzi. Ludzi zaślepionych pragnieniami , uprzedzeniami, dumą, i setkami innych pryzmatów tworzących z nich ślepe maszyny. Takich pryzmatów które też i są w tobie. Ile ludzi zabiłeś żołnierzu? Ile systemów niewinnych ludzi zdarzyło ci się zniszczyć na zawsze? Ludzi którzy mieli swoje rodziny a ich śmierć nie była warta ich wykroczeń? A ile zbirów którzy handlowali ludźmi i przeradzali wszystko wokół nich w piekło? Uważasz się za dobrego człowieka?\nNie miał zamiaru zaatakować ani uderzyć w czuły punkt. Dla niego była to zwykła i przeciętna rozmowa. Nie potrafił już mówić jak inni o rzeczach bez znaczenia.\nTemat: Re: Ulice Pią Sie 05, 2016 2:24 am\nOlivier jeszcze przez chwilę spoglądał na swojego niedopałka, który topił się w płytkiej kałuży. Nie utrzymywał kontaktu wzrokowego z nieznajomym, jednak nie znaczyło to, że go nie słuchał - ba, słuchał i to bardzo uważnie. Musiał przyznać, że te prostolinijne odpowiedzi odrobinę go... Zamurowały. Tak po prostu wszystko wyjawił? Najwidoczniej obcy nie miał żadnych złych intencji - czy ktoś, kto zamierza za chwilę nabroić odsłania ot tak część swoich kart?\n- W takim razie... Jak się zwiesz, hm? - zapytał, w końcu spoglądając na niego - Słuchaj, możemy to szybko załatwić. Przejdziemy się do kwatery i tam pomogę ci załatwić całą tę papierkową robotę. Co ty na to? - zaproponował. Przez chwilę blondyn sam nie mógł uwierzyć, w to, co powiedział. Pomoc z dokumentami. Ze wszystkich obowiązków jakie miał, siedzenie w biurze nad niezliczoną ilością pism było najbardziej uciążliwe. A jednak oferował pomoc.\n- Przy okazji napijemy się dobrej kawy - dodał po chwili. Uśmiechnął się ciepło i podniósł dłoń, w której trzymał słoik z kawą rozpuszczalną - może odrobinę przesadził z tą dobrą, ale lepszy rydz niż nic! Olivier musiał przyznać, że wizja kubka z gorącym napojem wydawała mu się niezwykle kusząca.\nZmarszczył brwi, gdy do jego uszu dobiegły kolejne słowa mężczyzny. Nie przerywał tego monologu, starał się uważnie słuchać, jednak... Skrzywił się, chociaż nawet nie zdawał sobie z tego sprawy. O czym on mówi? Co powinien na to wszystko odpowiedzieć? Bo coś odpowiedzieć musi, nie? Nie może tego ot tak zostawić. To byłoby niemiłe i nietaktowne. A chłopak miał nadzieję na to, że szybko zażegnają ten niewielki konflikt.\n- Przyświeca ci wspaniała idea - odparł powoli, bacznie obserwując reakcję nieznajomego. Uważnie dobierał słowa, by się niepotrzebnie nie pogrążać - Chociaż ja mimo wszystko wolę ratować życia ludzi. Nawet jeśli są zepsuci - w ostatnim zdaniu nie mógł powstrzymać nutki wesołości - Nie wiem, czy mogę nazwać się dobrym człowiekiem, ale zły z pewnością nie jestem. Nikogo nie zabiłem i nigdy nie zamierzam - stwierdził, chociaż nie było to do końca zgodne z prawdą. Doskonale zdawał sobie sprawę, że kiedyś nadejdzie dzień, w którym dostanie nakaz z góry, w imię którego będzie musiał pozbawić kogoś niewinnego życia. Ale nie chciał o tym teraz myśleć.\nOdchrząknął, po czym podrapał się w tył głowy.\n- Jak będzie z tą kawą? Dasz się skusić? - zapytał ponownie.\nOstatnio zmieniony przez Olivier Farley dnia Pią Sie 05, 2016 11:56 am, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Ulice Pią Sie 05, 2016 3:00 am\nMundurowy zaproponował mu pomoc. Bezdomny alchemik postanowił odpuścić wszelkie obawy wobec nowo poznanej osoby. Mimo iż wiedział, że na pewno wojskowy kundel ma swoje sekrety których z pewnością by nie poparł to jednak ów rówieśnik zdał jego mały niebezpieczny test.\nDlaczego ludzie lubią ukrywać swoje sekrety? Czyżby nie popierali tego co sami robili? Dlaczego nie są na tyle przekonani swojej racji żeby się bez zawahania do wszystkiego przyznawać i odkryć? Wstydzą się samych siebie, swoich przekonań i decyzji? A może boją się innych ludzi i możliwości które by mieli z ów wiedzą? Ludzie boją się odkryć ponieważ to jak dać komuś pistolet i liczyć, że nie pociągnie za spust? Szansa 50 na 50.\nZnał odpowiedz na te pytanie. Sam tego nigdy nie czuł ale potrafił odkryć głęboką podstawę do ów blokady u innych. Zazwyczaj identyczną. Postanowił przyjąć pomoc. Nie widział przeważających przeciwwskazań. Przyjmując pomoc na zawsze miał by spokój z władzami tego miasta. A przynajmniej zakopał by problematyczne sytuacje jak właśnie ta w której obecnie się znajdował. Wątpił by wypełnienie tych papierów było łatwe z jego brakiem tożsamości. Nie zrobił tego do dziś ponieważ nie tylko nie widział większej potrzeby a głównie dlatego, że stworzenie dokumentu z wpisanym jedynie imieniem wydawało mu się wręcz niemożliwe.\nA Kawa?... Z tym też mógł by być dla niego problem jednak zawsze istnieją słomki. Założył kaptur i wstał. Spojrzał na blondyna przez małą szparę w ubraniu na oczy a konkretniej oko i powiedział do niego neutralnym głosem.\n-Dokumenty rozwiązały by część moich problemów ale wypełnianie ich może być znacznie większym problemem niż ci się wydaje. Co do picia kawy również... Mam na imie Blind. Zgodnie z zasadą równowartej wymiany powinieneś mi podać swoje imię. A potem prowadź. Nie traćmy dnia.\n* Jeśli twoja postać zna Ishvalski język to Blind znaczy ślepy\n* Jeśli robimy Z/T to ide za tobą po twoim kolejnym poście.\nTemat: Re: Ulice Pią Sie 05, 2016 12:35 pm\nSpoglądał na swojego towarzysza z nadzieją, że dojdą do porozumienia. W końcu... Co im szkodziło? Olivier zdawał sobie sprawę, że mundurowi nie u wszystkich wzbudzali takie zaufanie, jakie powinni - ale przecież w każdej warstwie społecznej byli idioci, którzy tworzyli nieprzyjemne mity przez swoje głupawe wybryki. Chłopak nie mógł nic na takie rzeczy poradzić - starał się jedynie swoją postawą przywracać porządek. I... Tym razem chyba mu się udało. Gdyby miał wolne obie dłonie, teraz z pewnością klasnąłby z satysfakcją. Pokazał nieznajomemu wszystkie swoje ząbki w szerokim uśmiechu.\n- W takim razie miło mi cię poznać, Blind! - zawołał wesoło - Alchemia, huh? - wywnioskował. Sam kompletnie się na niej nie znał, a jego styczność z nią ograniczała się do patrzenia z bezpiecznej odległości na wyczyny alchemików państwowych. I póki co chyba mu to wystarczało.\n- Olivier Farley. Pierwszy porucznik - przedstawił się.\nKiwnął głową, po czym ruszył przed siebie, prosto do kwatery. Zastanawiał się, ile czasu zajęła im ta pogawędka i jak wiele kawy wleje w siebie podczas nadgodzin.\nTemat: Re: Ulice Pon Sie 08, 2016 10:35 pm\nOlivier maszerował wzdłuż ulic. Spoglądał to tu, to tam - wszędzie było spokojnie. Wszystko wskazywało na to, że dziś obejdzie się bez niespodzianek, na szczęście. Uśmiechnął się pod nosem, po czym przystanął w cieniu jakiegoś budynku. Uwielbiał dyżurować - w końcu wszystko lepsze od siedzenia nad dokumentami, nie? Włożył rękę do kieszeni. Wymacał w niej paczkę papierosów i zapałki. Wyjął je, włożył fajkę do ust i odpalił. Zaciągnął się mocno, rozkoszując się wszechobecną harmonią. Zerkał na ludzi, którzy podążali gdzieś w swoim tempie. Większość omijała go obojętnie, chociaż zdarzali się tacy, którzy patrzyli z zainteresowaniem, czy tacy, którzy obrzucali go wzrokiem pełnym wzgardy. Chłopak się jednak tym nie przejmował - dawno do tego przywykł. Zdawał sobie sprawę, że zawsze znajdą się tacy, którzy nie będą ufać mundurowym. Pamiętał, jak go to bolało na początku kariery - nie robił niczego złego, ba, wyświadczał wielką przysługę obywatelom, a oni... A oni traktowali go w taki sposób! Miał wrażenie, że napotyka tylko złowrogie spojrzenia i nieprzyjemne szepty. Dopiero potem wszystko się ustatkowało. Nauczył się, by to ignorować, a swoją postawą chciał pokazać, że wojsko wcale nie jest takie złe. I chyba mu się udawało.\nWypuścił dym z ust. Obserwował, jak miesza się z powietrzem, by po chwili znów wciągnąć do płuc odrobinę trucizny. Ruszył dalej przed siebie. Zaglądał do tych ciemnych, nieprzyjemnych uliczek. Wspominał niedawno poznanego Blinda. Teraz, jeśli kogoś spotka w takim miejscu, nie oceni go tak pochopnie. Zauważył, że zza jakiegoś śmietnika wyszedł kot. Mimowolnie uśmiechnął się.\n- Kici, kici! - zawołał, po czym przykucnął. Ciekawe, czy to jeden z podopiecznych Blinda?\nZwierzę jednak nie wykazało żadnych chęci do interakcji z nim, jedynie fuknęło, po czym szybko uciekło. Olivier westchnął zrezygnowany - nigdy nie miał podejścia do zwierząt. Wstał, włożył papierosa do ust i otrzepał mundur z niewidzialnego pyłku. Ruszył dalej, by pilnować porządku w Central City.\nMotto : Jeśli kobieta mówi, że jest zmęczona życiem, znaczy to, że kogoś zamęczyła na śmierć.\nTemat: Re: Ulice Wto Sie 09, 2016 10:40 am\nCiemne zaułki to nie miejsce dla kobiety. Ich obskurne ściany oraz rozrzucone naokoło śmieci rażą brakiem estetyki. Nie wspominając o tym, że wchodząc samotnie w podejrzane uliczki zawsze pojawia się ryzyko, że ktoś ją napadnie, okradnie, zhańbi. Porządni mieszkańcy trzymają się z daleka takich miejsc... Jednak Sylvia nie szukała tu prawych obywateli. Po pierwsze, znała życie bezdomnych i wyjętych spod prawa od podszewki, jeśli można tak powiedzieć, po drugie nie zamierza dać się napaść. Nie ona. Szła więc wyprostowana, z subtelną gracją, cicho stukając obcasami czarnych butów. Czarna spódnica poruszała się delikatnie w rytm jej kroków, w jasnej dłoni trzymała szarą parasolkę z zakrzywioną rączką. Odruchowo czarny paznokieć wskazującej dłoni pukał w lakierowane drewno. Pogoda pozostawiała wiele do życzenia, a wilgoć obecna w powietrzu puszyła jej włosy, sprawiając, że czarne loki zamieniały się w nieujarzmiony, uroczy rozgardiasz.\nMłoda kobieta szła w kierunku Kwatery Głównej, lecz po drodze, zamiast głównymi ulicami, odwiedziła okryte złą sławą zaułki. Obrzucając badawczym spojrzeniem każdy ruch czekała... Nikogo tu jednak nie było. Miała szczerą nadzieję zapytać miejskich złodziejaszków oraz tak zwane "powsinogi" czy wiedzą coś o Szczurołapie, lecz mało kogo spotkała. Pogoda ich wystraszyła, a Sylvia... Czuła ucisk w żołądku na myśl, że osławiony morderca ma na oku kolejne dzieci. Jej wstręt i nienawiść do tej osoby była tak wielka, że choćby nie będąc chimerą, zatłukłaby go nawet parasolką. Westchnienie uciekło z czerwonych warg, poprawiła odruchowo włosy i stwierdziwszy, że lepiej będzie jeśli skieruje swoje kroki do Kwatery. Nie była tam częstym gościem, ale wojskowi znali ją z widzenia. Kilku wiedziało czym jest, w końcu to oni zlecali jej różne zadania, albo dzwonili po nią w nocy.\nSkręciła, znajdując się na głównej ulicy... I na kogoś wpadając. Sylvia straciła równowagę zaskoczona, zachwiała się nieco. Ogon musnął jej kostki, swoim ułożeniem odzyskując balans, mimo to odruchowo złapała się niebieskiego rękawa by nie upaść. Gdy upewniła się, że jednak nie spotka się twarzą w twarz z chodnikiem odetchnęła, podpierając się parasolką. Miała przed sobą wyższego od siebie wojskowego w klasycznym mundurze ze złotymi ozdobami. Nie sztuka być od niej wyższą, skoro dodając sobie dziesięć centymetrów obcasami i tak sięga mu do nosa. Wzrost nie był jej atutem... Przyjrzała się mężczyźnie, nie wyglądało na to, że to małe zderzenie jakoś go sponiewierało. Nie spodobała się jej unosząca wokół niego smużka dymu tytoniowego, ale miał urodziwą, poczciwą twarz, ciemne oczy z których dobrze patrzyło i masą rozczochranych blond kosmyków nad tym wszystkim. Jednym słowem, sprawiał wrażenie niezwykle sympatycznego.\n- Przepraszam Pana najmocniej... - Sylvia puściła jego ramię, lekko wygładzając pomięty materiał, zanim obie dłonie splotła na uchwycie parasolki. - Zeszłam z drogi, zamyśliłam się i tak to się skończyło. - na jej wargach pojawił się łagodny, przepraszający uśmiech. - Mam nadzieję, że w żaden sposób Pana nie uraziłam, ani w niczym nie przeszkodziłam..?\nTemat: Re: Ulice Sro Sie 10, 2016 7:09 pm\nSpoglądał gdzieś w dal, ciężko było powiedzieć na co dokładnie. Najpewniej trochę się zamyślił i najwygodniej było mu utkwić wzrok gdzieś przed sobą. Odruchowo podnosił dłoń i przystawiał ją do ust, by wciągnąć w siebie trochę dymu papierosowego.\nZ tej zadumy wyrwało go delikatne stuknięcie z prawej.\n- Uh? - automatycznie zerknął w tę stronę. Wyglądało na to, że... Wpadła na niego dziewczyna? Olivier widząc, że kobieta zachwiała się, złapał ją w talii i delikatnie do siebie przyciągnął, chociaż okazało się to kompletnie niepotrzebne - sama złapała się jego drugiej ręki, a raczej rękawa munduru, który miał na sobie. Szybko wyrzucił papierosa; kątem oka obserwował gdzie upadnie, by go potem przydeptać. Cóż, może mundurowemu nie wypadało śmiecić (nikomu nie wypada), ale nie miał ochoty szukać w tym momencie kosza na śmieci. Miał ważniejsze rzeczy na głowie, jak na przykład, ta ślicznotka. Blondyn uśmiechnął się do niej szeroko i przy okazji ukradkiem zmierzył ją wzrokiem. Była ładna. Ba, bardzo ładna. Drobna, delikatna, z jasną karnacją i ciemnymi krótkimi włosami. Olivier przyznał, że gdyby nie dyżur to na nic by nie czekał - a nuż i ona zauroczyła by się w nim? Chociaż... Pfft! Nie oszukujmy się - kto by się nie zauroczył w blondynie? Był tak samo przystojny, jak ona piękna. Tworzyliby dobrą parę - każdy zazdrościłby im urody. W dodatku dziewczyna wydawała się być... Interesująca. Może przytrzymałaby mnie przy sobie na dłużej?\nW jednej chwili do głowy chłopaka napłynęło niezliczenie wiele scenek przedstawiających ich razem. Najbardziej realną była ta, w której siedzieli w jakiejś kawiarence i wymieniali uśmiechy, gawędząc o czymś wesoło. Jednak każda kolejna coraz bardziej wymijała się z rzeczywistością. Olivier przełknął ślinę. No, nie ma na co czekać, nie?\n- Ależ nic się nie stało, proszę Pani - odparł, po czym uśmiechnął się ciepło - Każdemu się zdarza - stwierdził wesoło - Oczywiście, że nie - Czy mógłby się gniewać na urodziwą kobietę za to, że na niego wpadła? Mógł tylko dziękować niebiosom za stworzenie tak dogodnej sytuacji. W końcu jak lepiej zawiązać znajomość z kimś nieznajomym niż w taki sposób? Ba, prawdopodobnie gdyby się z nim nie zderzyła to chyba w ogóle by jej nie zauważył - Gdzie się Pani wybiera? Może mógłbym potowarzyszyć? I upewnić się, że nie będzie Pani więcej wpadać na obcych mężczyzn? - zapytał żartobliwie, po czym zachichotał.\nTemat: Re: Ulice Czw Sie 11, 2016 12:28 pm\nMiał refleks, trzeba było to przyznać. Sylvia lubiła obserwować ludzi skupiając się na kilku, tylko sobie znanych, drobnych szczegółach, by potem wyciągnąć z nich wnioski. Blada wstążka dymu rozmyła się w powietrzu, samego papierosa nie było widać. Plus, za pozbycie się go, przy kobiecie nie uchodzi palić. Minus za sam nałóg, czyli mundurowy jest na czysto. Nie zapominając jednak o tym, że w pierwszym odruchu zadbał by nie upadła, przytrzymując za talię. Jak dżentelmen, o których coraz trudniej w tych czasach... Odruchowo poprawiła loki, które w tym drobnym zamieszaniu opadły jej na czoło, przysłaniając widok. Jasnowłosy nie mówił nic przez chwilę, taksując ją badawczym spojrzeniem. Nie zaniemówił bynajmniej, mężczyzna nie stracił werwy, błyszcząc niespodziewanie dobrym humorem. Sylvia odpowiedziała równie ciepłym uśmiechem, nieświadomie wymowniej niż chciała. W ciągu tych dwóch chwil doszła do następującej konkluzji - ma przed sobą serdecznego człowieka, który wie, jak ma się zachować. Czego chcieć więcej w ten pochmurny dzień, kiedy pesymizm wieje z każdego kąta niby zwykły wiatr? Aktualne sprawy w Amestris niepokoiły ją...\n- Dobrze to słyszeć. Ostatnio zdarza mi się chodzić w chmurach i nie zwracać uwagi na to jakimi drogami stąpam po ziemi. - wzięła parasolkę w lewą dłoń, prawą poprawiła pasek torebki. Szczęśliwie nie zsunęła się jej z ramienia ani nie otworzyła. Na broń ma licencję, strzykawki to nie od razu taka niebezpieczna rzecz, ale zaślepione ampułki z jasnożółtą surowicą... To trudno wytłumaczyć. Niemniej, bywało, że zasłaniała się wyimaginowaną chorobą... Acz za kłamstwami nie przepadała. Dlatego od jakiegoś czasu trzymała sprzęt "służbowy" w wewnętrznej kieszeni na zamek. Z resztą, gdy ktoś z wojska nie wierzył jej słowom, wystarczyło podać nazwisko albo powiedzieć, że współpracuje z Kwaterą. Co prawda, mało osób ją kojarzyło, bo kooperacja została nawiązana tylko na dwóch polach... Telefon albo i dwa wyjaśniały sprawę. Podobna formalność kierowała ją właśnie do Centrali...\n- Muszę udać się do Kwatery Głównej w pewnej poufnej materii. Do tego nie mam nic przeciwko Pańskiemu towarzystwu, jeśli tylko nie będę przeszkadzała w obowiązkach służbowych. - powiedziała, unosząc dłoń do ust by zakryć cichy śmiech. Dobry humor to rzecz, której pokłady warto posiadać by móc wyróżniać się wśród przybitych papierkową robotą wojskowych. Ostatni czas nie był tylko wypełniony szaloną pogodą, ale i zmartwieniami, budynek Kwatery zdawał się jej szarzeć i milczeć zajadle. Dni w jej mieszkaniu dzieliły się na czytanie książek o substancjach psychoaktywnych oraz bierne patrzenie przez okno. Dobrze widzieć, że ktoś nie daje się ogólnej apatii. Sylvia uniosła jedną rękę rozbawiona. - Obiecuję patrzeć przed siebie i postarać nie wpadać na obcych mężczyzn, sądzę jednak, że czujne oko żołnierza też się przyda. - zadeklarowała uroczyście, po czym wsunęła prawą dłoń pod lewe ramię mężczyzna, jak to zwykły robić kobiety, gdy ktoś służy im ramieniem. Bo czyż propozycja towarzystwa nie była swoistą ofertą eskorty do celu jej podróży? - Miłe to z Pańskiej strony... Ah, gdzie moje maniery, nie przedstawiłam się... Nazywam się Sylvia Whitewood, a jakie jest Pana miano? - zapytała, przyglądając się ciemnemu spojrzeniu wyglądającemu spod blond grzywki. W czyimś towarzystwie szybciej znajdzie się w Kwaterze, no i istnieje szansa, że zamyślona nie będzie chodzić podejrzanymi skrótami.\nI spacer rzeczywiście był przyjemny, spokojnymi, miejskimi uliczkami. Sylvia dotarła pod Kwaterę w asyście przemiłego Porucznika, który pożegnał ją przed samymi drzwiami. Zawrócił by kontynuować patrol, a kobieta weszła do wnętrza budynku, załatwić kilka spraw nie cierpiących zwłoki.\nDopisane kilka zdań, by uzasadnić zw\nOliego przez jakiś czas nie będzie, także wychodzę z tematu\nSkąd : Xing\nTemat: Re: Ulice Sob Lis 19, 2016 10:16 pm\nChłopak leżał na tanim łóżku w niezbyt drogim hostelu dla przejezdnych, który znajdował się na obrzeżach Central city. Mieszkał już tu drugi tydzień, więc postanowił, że to najwyższy czas zmienić miejsce pobytu. Hiromi przytulił mocniej poduszkę, aby poudawać przed samym sobą, że jeszcze śpi. Wczorajszego wieczoru przebrał się i robiąc różne sztuczki na linie, niewiadomego pochodzenia, w parku dostał od ludzi za rozrywkę pieniądze rzucane mu. W tym samym czasie ci, którzy byli zaaferowani jego występem zostali ograbieni przez dwóch osobników, z którymi później podzielił się zyskiem.\nNie był to nikt szczególny. W ciągu swojego przybycia do Amestris dostał jedynie dwa zlecenia od mafii w tym jedno już zakończył. Nawet jeśli dobrze płacili za taką ilość nie da rady było przeżyć na dłuższą metę tych paru miesięcy tutaj. Choć z drugiej ten kraj, a w szczególności Centrala, był okropnie drogi. I nawet, jeśli chłopak starał się oszczędzić w końcu pieniądze mu się skończyły. Nawet ostatnimi czasy zaczął zastanawiać się, czy zbytnio nie przywykł do spania na łóżku i posiadania dostępu do jedzenia.\nW końcu też psy rozszczekały się na dobre, więc Hiromi niechętnie musiał się całkowicie obudzić. Usiadł na łóżku i się przeciągnął po czym zabrał się za ubieranie i pakowanie swoich rzeczy, których nie było dużo, do zielonej torby z tkaniny na ramię. Gdy tylko wyszedł z hostelu, zahaczył o bar, aby coś zjeść. Miasto było olbrzymie, więc zanim doszedł do centrum społecznego mięła godzina. Usiadł on na ławce i spojrzał na kolorową fotografię osoby, którą miał znaleźć. Blondyn o jasnej karnacji z piegami na twarzy. Chłopak parsknął, widząc w tym skromnym opisie także samego siebie. Tylko jego zapewne nikt nie bierze za dziewczynę, pomyślał niezadowolony, patrząc na dziewiętnastolatka w mundurze. Obrócił zdjęcie w dłoni i spojrzał na nakreślone eleganckim pismem: ,,Alister Blåjorden, 19 lat". Za zadanie miał sprawić, aby ten człowiek porzucił poszukiwania jednego z członków mafii, znajdującego się na terenie Amestris.\nCiekawe jak mam to zrobić, gdy za każdym rogiem przechadza się do parunastu wojskowych. Skrzywił się na samą tę myśl i znów spojrzał na przód fotografii. Nie ma szans, abym go tu znalazł, a co dopiero mówić o pozbyciu się go.\nWtedy też wiatr spróbował wyrwać mu z ręki jedyną wskazówkę, lecz trzymał ją wystarczająco mocno, aby jedynie zafalowała. Za to dzięki temu udało mu się ujrzeć osobę, przechodzącą przed nim. Nie mógł uwierzyć w swoje szczęście, kiedy zobaczył w tej osobie swojego poszukiwanego.\nNatychmiast schował fotografię do torby i wyjął z niej gazetę, którą zakosił z jednej z wystaw. Podbiegł za mężczyzną i wołając radosnym głosem informacje zawarte w tytułach, spytał miłym głosem:\n- Proszę pana, proszę pana, nie chciałby kupić pan najnowszego numeru? Ostatnia gazeta! - Widząc, że dziewiętnastolatek zamierza go odpędzić, dodał szybko, robiąc skrzywdzoną minę i składając ręce: - Proszę pana, proszę kupić! Szef złoi mi tyłek, jeśli nie wrócę ze sprzedanym pełnym nakładem, a i tak już jest późno! Błagam! Wyleje mnie na zbity pysk!\nMotto : Gdy śnieg topnieje, odkrywa brudy świata.\nTemat: Re: Ulice Nie Lis 20, 2016 4:55 pm\n- Zimno. To dobrze. - ... i dopiero co przestał padać deszcz. Przełom dwóch pór roku to najlepsza okazja by trenować alchemię. Największa wilgoć w powietrzu, to tylko ułatwia wszystko. Gapił się w okno oglądając pojedyncze krople spływające po tafli szyby, zaraz spojrzał na dozorce siedzącego za masywnym blatem. Wojskowa kamienica, ochrona stosunkowo dobra. - Czegoś pan najwidoczniej chciał, skoro obudził mnie o tak wczesnej porze. - Cieć wymamrotał tylko, że zostawili dla niego jakąś kartkę, a wcześniej dzwonił pan podpułkownik Blajord. Standardowo wywołało to u niego grymas złości na twarzy. - Blåjorden, jeśli już! - Zacisnął pięść i mruknął pod nosem. - Dawaj kartkę, a do ojca zadzwoń i powiedz, że wszystko gra. - Machnął ręką kierując się w stronę drzwi. Karteczka była zgięta na cztery. Ostrożnie ją rozłożył. Hm. A więc to... "Alister, kiedy wujek prosi o pomoc, to wypada się zgodzić. Przy okazji sprawdzimy, czy aby na pewno nadajesz się do wojska. Może to będzie stosunkowo trudne zadanie, ale wierze, że dasz radę. Cyrk, znajdź kogoś z tej mafii i doprowadź do budynku o poniższym adresie, albo przynajmniej zdobądź jakieś cenne informacje. Jakiekolwiek informacje. Ostatnio o nich cicho, siatka padła, nie mamy oczu ani uszu, przynajmniej mój wydział." Podpis wujka. Nie spodziewał się tego, jednak nie miał zamiaru odrzucić takiego zadania. Trzeba próbować nowych rzeczy, trzeba się rozwijać. Taksówka do samego środka Centrali. A co z kartką? Przenotował adres, spalił ją. Po co zostawiać jakieś idiotyczne wskazówki? Jeszcze narazi kogoś z wojska na utratę zdrowia. Z łapami w kieszeniach i papierosem w ustach spacerował ulicami zastanawiając się gdzie może zacząć. Jego rozmyślania przerwał czyjś głos. Huh? - A co w ogóle jest w tej gazecie, dziewczynko? - Zapytał nachylając się nieco nad rozmówcą. Może sam nie był gigantem, bo miał te sto siedemdziesiąt pięć centymetrów wzrostu, ale chciał zaznaczyć swoją dominującą pozycję w tej konwersacji. Uśmiechnął się oschle zaciągając tytoniem.\nTemat: Re: Ulice Nie Lis 20, 2016 6:05 pm\nDziewczynko. Ja cię kurwiu zajebie...\nHiromi zmieszał się trochę na twarzy, lecz zaraz uśmiechnął się szeroko i radosnym tonem podjął:\n- Piszę tu o ostatnich morderstwach na wschodzie Centrali. - Niedługo dodadzą tam materiału. - I wojskowych kombinacjach na zachodzie. I inne bardzo ciekawe rzeczy! Tylko trzysta pięćdziesiąt cenzów!\nLau zamknął na chwilę oczy i wyszczerzył się jeszcze bardziej podając chłopakowi gazetę. Prawdopodobnie, gdyby rozmówca skrzyżował z nim spojrzenia, dostrzegłby jedynie w oczach młodszego chęć mordu.\nWiatr ponownie zawiał mocniej, a Hiromi już nie musiał udawać, gdyż naprawdę zaczął marznąć. Muszę szybko załatwić tę sprawę i znaleźć jakiś motel. Otworzył on oczy, aż przyszedł mu jeszcze inny plan do głowy.\n- A nie chciałby pan skosztować kawy i ciasta? Przy kupnie gazety dostaje się dziesięcioprocentowy rabat! - powiedział najbardziej przeuroczym tonem na jaki było go stać w tym momencie.\nOkolice parku w taką zawieję nie są często odwiedzana przez ludzi. Niedaleko jest tutaj alejka... Nie. Trzeba będzie to zrobić w inny sposób. Muszę podrzucić mu jakąś truciznę do napoju lub jedzenia. Nie mogę pozwolić, aby wzmożono ochronę, ponieważ ktoś popełnić morderstwo przelewając krew. W tym miejscu bardziej konwencjonalne jest zabijanie różnymi środkami.\nLau pozostało jedynie czekać, aż jego towarzysz wykona jakiś ruch lub da mu odpowiedź.\nTemat: Re: Ulice Nie Lis 20, 2016 7:10 pm\n- ILE?! - Powiedział dość agresywnie z wyraźnie wściekłym tonem głosu. Gazeta droższa od kawy trzy i pół raza. Zabrał lekturę z rąk młodziaka nagłym ruchem, z żyłką pulsującą na czole, od razu podając mu pieniądze. Szybko całe te emocje z niego uleciały w eter, kiedy spojrzał na pierwszą stronę pełen zastanowienia. Morderstwa... - A ty się nie boisz tego Szczurołapa? Gdzie twoi rodzice? - Może z tego ulicznego gnoja coś wyciągnę. Skoro tu siedzi to pewnie widzi dużo ludzi, a ludzie gadają. - Kawa może być, za ciasto to podziękuję, dalej mnie brzuch boli po tym paskudztwie ze stołówki. - Niby taki prestiż, bo wojskowa, a serwują gówno ze słoików. Co to, kryzys czy przesadne oszczędności? Na północy to było jedzenie! Pieczony dzik najlepszy! Zgasił papierosa o podeszwę buta i wrzucił niedopałek do kanalizacji. Miał dziwne przeczucie odnośnie tego małego, może to z powodu jego natrętnego rozpoczęcia konwersacji. Niby nie wzbudzał podejrzeń, bo to tylko dziecko. To samo w kwestii Mglistego. Kto mógł wiedzieć, że szuka tych pajaców? Mimo tego, coś mu mówiło, że nie warto kłapać jęzorem, a kroki trzeba stawiać uważnie. Schował dziennik do torby. Położył dłonie na swoim karku przyglądając się młodemu z dozą nieufności. Bóg tylko wie co ta.. dziewczyna(?) może od niego chcieć prócz tego, że wcisnęła.. ło.. mu gazetę po takiej cenie.\nTemat: Re: Ulice Nie Lis 20, 2016 8:36 pm\n- W takim razie proszę za mną! - powiedział z uśmiechem od ucha do ucha ciesząc się na zarobione pieniądze. Ostatnie wydane cenzy twoim życiu. Chłopak ruszył w kierunku, gdzie ostatnio widział dość dobrze prosperującą kawiarnię i mało nie zaczął podskakiwać, zbytnio wczuwając się w rolę miłej dziewczynki. O ile bezproblemowo cię zabiję, mogę być nawet pierwszą damą Amestris, bucu.\n- Moi rodzice? - zaczął Hiromi wyższym głosem niż zwykle, lecz cały czas w ten sam ton, który odpowiadał tej rozmowie, odpowiedział na wcześniejsze pytanie: - Tata zmarł bardzo dawno i opiekuję się mną tylko mama. - Nie było to dalekie od prawdy, lecz na pewno Alister nabrałby podejrzeń, gdyby usłyszał, że matką Hiromiego była prostytutka z Xing. Ojca faktycznie nie znał, więc równie dobrze mógł być dla niego martwy. - A Szczurołap... Muszę jakoś zarabiać na utrzymanie... Mama dużo nie zarabia. Nawet jeśli bym się bała to i tak bym musiała pracować.\nW tym momencie Hiromi nabrał do siebie tak wielkiego obrzydzenia, że jeśli powiedziałby jeszcze parę słów w damskiej odmianie to zwymiotowałby kolorami tęczy. Zrobił wszystko, aby tylko nie stracić uśmiechu z twarzy.\n- A pan? Boi się bardziej mordercy, czy jedzenia ze stołówki? - spytał, aby mieć chwilę spokoju, choć nie mógł się powstrzymać przed dodaniem nutki cynizmu w swoim tonie.\nOstatnio zmieniony przez Hiromi Lau dnia Nie Lis 20, 2016 9:20 pm, w całości zmieniany 2 razy\nTemat: Re: Ulice Nie Lis 20, 2016 8:59 pm\nZacisnął mocno zęby, było to wyraźnie widać. - JA SIĘ NICZEGO NIE BOJĘ! - Warknął poirytowany. Wypuścił głośno powietrze z płuc. Nagle mu coś zaświtało, odnośnie podejrzeń wobec tego knypka. Złapał dość mocno domniemaną dziewczynkę za ubranie przyciągając nieco do siebie, upewniając się wcześniej, że są w stosunkowo odosobnionym miejscu. - Mordercą zawsze mogę być ja. Nie pomyślałaś o tym, mała? Albo czymś o wiele gorszym... - W jego oczach można było zauważyć tańczącą tęczę emocji, od zniesmaczenia, bo zastrasza bezbronne dziecko, być może bezbronne, przez gniew, może i udawany, trochę przesadzony, ale jednak, po samouwielbienie i wyraźną perwersję, bo przecież mając na myśli 'o wiele gorszym' myślał o pedofilu, więc musiał to dobrze zagrać. KREATYWNOŚĆ! A dlaczego samouwielbienie? Duma z planu. Gdyby dzieciak zareagował w jakiś nienaturalny sposób, wiedziałby, że nie może mu ufać, jeśli zachowa się normalnie, po prostu się roześmieje, powie, że żartował i raczej rozejdzie się wszystko po kościach. Chociaż zawsze zostaje cień szansy, że zachowa się normalnie, aby nie wyjawić swojej tożsamości. Może to już paranoja z jego strony? Potrząsnął gnojkiem. Tak dla dalszego zastraszenia.\nTemat: Re: Ulice Pon Lis 21, 2016 10:17 pm\nGdy Hiromi został podciągnięty przez mężczyznę, pierwszą rzeczą, którą zrobił było zsunięcie w dół rękawa ostrza do ręki. Został tym zaskoczony tak bardzo, że nawet nie musiał udawać zdziwienia. Mimo tego przytrzymania oraz dużej chęci mordu na tym człowieku, powstrzymał się przed zabiciem w takim miejscu pana Gburstera, nominowanego na najgorszego pedofila tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego roku. Zamiast tego, aby wyrwać się z uścisku, w odwecie, uderzyłem, z niemałą siłą, kolanem w najbardziej w tej chwili osłonięte i wrażliwe miejsce u mężczyzny.\nPo wielkich oczach mężczyzny i nagłym rozluźnieniu chwytu, łatwo można zauważyć efektu. Hiromi nie czekając długo uwolnił się i odskoczy parę kroków dalej, przy okazji chowając niezauważalnie nóż na swoje miejsce.\n- Ojej, nic się panu nie stało? - Dobrze ci tak, tania kurwo. - Przestraszyłeś... mnie pan i była to... Ta... Automatyczna reakcja. - powiedział, zachowując pozory jakoby byłby wystraszony, choć nie mógł się także pozbyć do końca zdegustowanej miny.\nGdzieś tam we wnętrzu Lau rosło małe zadowolenie spowodowane reakcją Alistera. Chyba jednak trzeba zmienić plan... Może wystarczyłoby gdybym teraz odszedł i go śledził. Ale jeśli wejdzie do jednego z budynków urzędowych to go nie dostanę.\nTemat: Re: Ulice Wto Lis 22, 2016 1:35 am\nW sumie dostał za swoje. Odsunął się kilka kroków do tyłu. To zagranie za wiele mu nie dało, ocenił tylko czas reakcji chłopaka. Był ponadprzeciętny. Przeciągnął się nieco krzywiąc. Westchnął donośnie i machnął ręką jakby odganiał muchę, w geście propozycji olania tego, co miało miejsce przed chwilą. - Oj, oj, nic mi nie jest, to był głupi żart z mojej strony, no cóż... - Poprawił ubrania starając zachować pozory 'nieumyślnego spowodowania krzywdy', psychologicznie wyglądał w tym momencie na pełnego skruchy, chociaż skoro to było zamierzone działanie, to raczej rzeczywiście tej emocji nie posiadał w sobie. Nie zmieniając dystansu między nimi, zapytał. - To gdzie ta kawiarnia, czy tam dokąd ten kupon jest? - Wiatr świstał między budynkami, było bardzo wilgotno i chłodno. Powoli dochodziło południe. Tyle czasu minęło od jego wyjścia z mieszkania, a dalej niczego nie znalazł. Może trzeba twardo przejść do wywiadu?\nTemat: Re: Ulice Sob Lis 26, 2016 4:28 pm\nHiromi patrzył z niedowierzaniem na osobę przed nim. Czyżby była tak samo stuknięta, jak ludzie z mafii? Osoba przed nim poprawiała się i udawała, że nic się nie stało, a chłopak coraz mniej rozumiał, co się dookoła niego dzieje. Nagle też ten ktoś spytał go o kawiarnię. To jakiś żart? Co to ma być za zmienność nastrojów... A to mnie podejrzewają za kobietę.\n- Ja w sumie... Zimno mi. Muszę wracać do domu... Także ten... - powiedział niepewnie, rezygnując z poprzedniego planu.\nNigdy nie wiadomo co taki zrobi, więc próba otrucia może nie wypaść tak, jak to sobie obmyśliłem... Lepiej będzie się schować i śledzić tego człowieka. Jeśli dowiem się, gdzie mieszka łatwiej będzie ustawić na niego pułapkę, czy może kogoś nasłać. W końcu... Do domu zawsze się wraca... Jeśli się go ma.\nLau patrzył jeszcze chwilę na mężczyznę, oczekując na odpowiedź, lecz zaraz się rozmyślił.\n- Będę się zbierał! - rzucił Hiromi na odchodnym i zerwał się biegiem ku najbliższej uliczce.\nMimo to czuł, jakby nogi nagle nabrały na ciężkości, a biegł był utrudniony. I choć nie był wolniejszy niż zwyczajnie, psychika zrobiła swoje.\nZatrzymał się za rogiem jednej z uliczek i odetchnął chwilę.\n- Co jest kurwa... Żeby dostawać tak szybko zadyszki... - mruknął do siebie i odwrócił się, aby spojrzeć za róg budynku na park, gdzie przed chwilą zostawił dziwnego, zszokowanego mężczyznę.\nMagnum Opus - Fullmetal alchemist pbf :: Central City


Męski pendrive w łusce po naboju | Gadżetomania.pl\nZnudzony typowymi pendrive'ami kształtem przypominającymi pudełko po zszywkach lub cienkie zapałki? Tym razem mamy coś dla prawdziwych facetów, którzy lubią podkreślać zamiłowanie do marynarki wojennej.\nWcześniej pisaliśmy o gadżecie, który łączył ze sobą naszyjnik i pendrive dla kobiet. Dzisiejszy dysk przenośny sprytnie ukryty jest w łusce z działka kalibru, co najmniej 20mm. Ten nabój kryje w sobie 1GB pamięci flash. Powiem szczerze, że nie jestem zachwycony wielkością pamięci. W dobie dzisiejszych nowinek technologicznych 1GB to nic.\nUważam, że sukcesu wielkiego nie odniesie, pomimo dobrego pomysłu. Najważniejsze, co zostało pominięte, to rozmiar pamięci. Dostępne powinny być co najmniej 2GB, 4GB i 8GB. Pozytywnie rozważyłbym zakup takiego gadżetu, gdyby tylko był bardziej dopracowany. Ceny za prezentowany model nie podano.\nZgadniecie, co to za gadżet? HP Spectre One - niedaleko pada widmo od jabłoni HP Pavilion dv2 zauważony na wystawie w Tajlandii Ares: dron, którym sterować może nawet dziecko! Smartfon kontrolerem Przepiękne kolory w ruchu - musicie to zobaczyć! Jak zrobić popartowy komiks ze zdjęcia? Część 1 Latarka z kamerą Nadchodzi telewizor z Cupertino? Brudny sekret atramentowych drukarek? [wideo] Oryginalny Batmobil Tima Burtona dostępny na eBayu? 10 dziwacznych zapachów nie dla każdego Pomysł na czystą wodę rodem ze starożytnego Rzymu


Łosoś Wędzony Zdrowy - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » łosoś wędzony zdrowy\nArtykuły na temat: łosoś wędzony zdrowy\n...zapotrzebowanie organizmu na witaminy i minerały! Dietetyczna ryba surowa Ryba, czyli serce każdego sushi. Może nią być popularny łosoś, a także tuńczyk, ryba maślana czy węgorz. Każda z nich to cenne(...) sushi pokrywa się ekstra warstwą sezamu - białego i czarnego. To przede wszystkim bogate źródło wapnia dla zdrowych kości i zębów. W 100 gramach sezamu znajduje się aż 1160 mg tego wapnia...\n...jak zanieczyszczenia powietrza i wolne rodniki. - Do tego dochodzą jeszcze predyspozycje genetyczne i niezdrowy tryb życia. Warzywa powinny stanowić połowę każdego posiłku. Najlepiej, aby w połowie(...), zwłaszcza tłuste, morskie takie jak łosoś, makrela, śledź, są dodatkowo najlepszym źródłem wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3, które mają protekcyjne działanie na układ krążenia, mózg...\n...niż oliwa. Tego nie może zabraknąć w menu Tłuste ryby: Łosoś, śledź, makrela, dorsz. Jemy pieczone, wędzone, marynowane. Zawierają dużo zdrowych kwasów tłuszczowych omega-3, które zapobiegają(...), maliny, jeżyny, truskawki i żurawiny to kolejny wyróżnik diety skandynawskiej. Są podstawowym źródłem zdrowych antyoksydantów. Używamy do dań mięsnych! Tłuszcze: Nie ma potrzeby ich ograniczać, bo...\n...powiedzieć, dlaczego to takie ważne, i wybrać te, które są nie tylko smaczne, lecz także najlepsze dla zdrowia? Zgłębiamy temat. Co mówią dietetycy, czyli zdrowy jak ryba Statystyczny Polak je 12 kg(...) samo kwasów omega-3. Morski Instytut Rybacki-Państwowy Instytut Badawczy (MIR-PIB) przebadał różne gatunki. Okazało się, że najwięcej cennych EPA i DHA miały kolejno: łosoś bałtycki (3,8 g w 100\n...geograficznej. Intensywniejszy, pełniejszy, co na zdrowy rozum wydaje się dość dziwne - przecież tak długa jest tam zima, a tak krótkie lato. Odpoczywając po długiej podróży w hotelowym ogrodzie nad(...) z nieprzyjemnym, rybim akcentem, jak w mięsie krokodyla. Nieco lepszy był wędzony renifer, lecz zachwytu nie wzbudził). Oczywiście, o odtworzeniu takich potraw w innych warunkach klimatycznych nie ma...\nŁosoś wędzony - bogactwo kwasów omega-3, najlepszy ten dziki, nie z hodowli. Wpływa na redukcję niedoskonałości i dodaje energii Twojej skórze. Szpinak - witamina K i doskonałe źródło(...). Zwiększa gęstość skóry, a przy okazji działa jak peeling wygładzający. Stosuj w kombinacjach ze zdrowymi tłuszczami, jak oliwa z oliwek czy olej z wiesiołka - tylko takie połączenia gwarantują, że...\nDyskusje na temat: łosoś wędzony zdrowy


Wielcy odkrywcy - Francisco Pizarro\nFrancisco Pizarro González urodził się około 1471 r. w hiszpańskim Trujillo. Był nieślubnym synem pułkownika piechoty Gonzalo Pizarro i Francisci González. Wiadomo, że niewiele uwagi poświęcono edukacji Francisca i w efekcie młodzieniec wyrósł na analfabetę. Jego ojciec służył w prowincji Nawarra, a także we włoskich kampaniach pod Cordobą. Duża część młodości Pizarro nie jest znana, jego żeglarska historia rozpoczyna się 10 listopada 1509 r., kiedy to popłynął z Hiszpanii do Nowego Świata z Alonso de Ojedą na ekspedycję do Uraby i Cartageny w Kolumbii, gdzie dołączył do floty Martina Fernandeza de Enciso. W 1513 r. towarzyszył Vasco Balboa w przepłynięciu przez Przesmyk Panamski na wody Pacyfiku.\nRok później Pedro Arias Dávila został świeżo upieczonym gubernatorem Castilla de Oro. W ciągu następnych pięciu lat Pizarro został bliskim współpracownikiem Dávili, który mianował hiszpańskiego żeglarza repartimiento. Kiedy Dávila zdecydował się pozbyć się Balboa, poinstruował Pizzaro do aresztowania go i doprowadzenia przed sąd. W styczniu 1519 r. Balboa został dekapitowany, a Francisco został nagrodzony pozycją burmistrza Alcalde i tytułem magistra za lojalność wobec Dávili. Wieści o peruwiańskich bogactwach i sukcesie Cortésa poruszyły Pizarro, który podjął decyzję o organizacji ekspedycji mających na celu podbicie Imperium Inków: pierwszej w 1524 r., drugiej dwa lata później. Niestety obie były nieudane, na co wpływ miała wrogość tubylców, zła pogoda i braki w zaopatrzeniu. Pierwsza próba zbadania Ameryki Łacińskiej została podjęta w 1522 r. Przez Pascuala de Andagoya. Tubylcy, których Andagoya spotkał na swojej drodze powiedzieli mu o bogatym w złoto terytorium znanym jako Viru, które leżało niedaleko rzeki Piru. Andagoya finalnie nawiązał kontakt z kilkoma miejscowymi curacas, którzy byli według niego wiedźmami i czarnoksiężnikami. Dotarłszy do rzeki San Juan, Pascual de Andagoya zachorował i powrócił do Panamy. Rozpuścił wieść i opowieści o Piru - wielkiej krainie pełnej w złoto, legendarnym El Dorado. Te rewelacje, a także wiadomości o sukcesie Cortésa w Meksyku, zwróciły uwagę Francisco Pizarro.\nPierwsza wyprawa Pizzaro do Peru\nW 1524 r., wciąż przebywając w Panamie, Pizarro nawiązał współpracę z księdzem Hernando de Luque i żołnierzem, Diego de Almagro. Trójca miała później odkryć i podbić południe. Pizarro, Luque i Almagro poźniej zgodzili się na podzielenie po równo podbitych terenów imperium, które z założenia miało zniknąć. Ich umowa była jedynie ustna, a swój pakt ochrzcili „Empresa del Levante”. Wspólnie ustalili, że Pizarro stanie na czele ekspedycji, Almagro zapewni zaplecze militarne i racje żywnościowe, a Luque będzie odpowiedzialny za finanse i inne kwestie dotyczące zaopatrzenia. W listopadzie 1524 r., trzy pierwsze ekspedycje opuściły Panamę w celu podbicia Peru. W skład kompanii wchodziło 80 mężczyzn i 40 koni. Diego de Almagro pozostał w tyle, ponieważ miał za zadanie zrekrutować ludzi, zebrać dodatkowe zapasy i dołączyć do Pizarro później. Gubernator Panamy, Pedro Dávila w pierwszej chwili zatwierdził pomysł Pizarro na eksplorację Ameryki Południowej. Wyprawa ta okazała się jednak jedną wielką porażką. Ludzie Pizarro dotarli nie dalej niż do Kolumbii, a powolną eksplorację utrudniały złe warunki pogodowe, problemy z żywnością i drobne potyczki z wrogo nastawionymi tubylcami. W jednej z nich Almagro stracił oko. W obawie przed dalszymi kłótniami z miejscową ludnością Pizarro podjął decyzję o powrocie do Panamy.\nDruga wyprawa Pizzaro do Peru\nDwa lata później Pizarro, Almagro i Luque rozpoczęli planowanie drugiej wyprawy za pozwoleniem Pedrariasa Dávili. Gubernator, który osobiście sprawował pieczę nad przygotowaniami drugiej ekspedycji na północ do Nikaragui, był niechętny do autoryzowania kolejnej wyprawy, jako że stracił wiarę w możliwości Pizarro. Jednak ostatecznie trzej wspólnicy hiszpańskiego konkwistadora przekonali gubernatora, który przyzwolił na organizację kolejnej podróży. W lipcu 1526 r. do Panamy przybył nowy gubernator - Pedro de los Rios i przejął urząd Dávili. Początkowo zatwierdził pomysł Pizarro. 10 marca 1526 r. Francisco Pizarro opuścił Panamę dowodząc dwoma statkami ze 160 ludźmi, na pokładzie znalazło się też kilka koni. Wkrótce po dotarciu do rzeki San Juan kompania rozdzieliła się. Pizarro pozostał na kolumbijskich terenach, aby dalej eksplorować nowe i często niebezpieczne tereny bagnistego wybrzeża Kolumbii. W tym czasie Almagro powrócił do Panamy po posiłki.\nGłówny pilot Pizarro, Bartolomé Ruiz kontynuował podróż na południe i po przecięciu równika znalazł i przejął tratwę z tubylcami z Tumbes. Ku uciesze wszystkich, tubylcy transportowali tekstylia, ceramiczne przedmioty i trochę złota, srebra i szmaragdów. Bogactwa te stały się głównym celem Ruiza w czasie tej ekspedycji. Niektórzy z tubylców zostali przejęci, aby służyć jako tłumacze. Następnie Ruiz wraz z ludźmi udali się na północ w kierunku San Juan, gdzie zastali Pizarro wraz z jego ludźmi wyczerpanych trudami ekspedycji. Niedługo potem Almagro przybił do portu obładowany zapasami i z posiłkami złożonymi z 80 rekrutów, którzy przybyli do Panamy z Hiszpanii odpowiednio zmotywowanych do działania. Znaleziska i znakomite wieści od Ruiza wraz z posiłkami od Almagro poprawiły humor Pizarro i jego zmęczonych kompanów. Zdecydowali się wrócić na terytorium odkryte wcześniej przez Ruiza. Po ciężkiej i pełnej przeciwności wyprawie, podczas której załoga musiała się zmierzyć m.in. z silnymi prądami czy wiatrem, ekspedycja dotarła do Atacames na wybrzeżach Ekwadoru. Tam znaleźli całą masę tubylców pod władzą Inków. Na nieszczęście konkwistadorów, wojowniczy duch ludzi, których napotkali i ich liczebność sprawiły, że Hiszpanie zdecydowali się nie schodzić na ląd. Po wielu kłótniach pomiędzy Pizarro a Almagro, zadecydowano, że Pizarro pozostanie w bezpiecznym miejscu w pobliżu wybrzeża, podczas gdy Almagro powróci do Panamy wraz z Luque, aby zebrać więcej posiłków.\nTym razem dwaj mężczyźni mieli jednak zabrać ze sobą dowody mające poświadczyć o zdobytym złocie i odkryciu bogatych w surowce terenów. Nowy gubernator Panamy, Pedro de los Rios, nauczony wcześniejszymi doświadczeniami z konkwistadorem i przypadkami śmierci niektórych osadników, którzy towarzyszyli Pizarro, odrzucił prośbę Almagro o dalsze finansowanie w obawie przed dalszymi porażkami. Co więcej, wysłał dwa statki dowodzone przez Juana Tafura,, które miały natychmiast sprowadzić Pizarro z powrotem do Panamy. Jednak ten nie miał zamiaru wracać. Zostało z nim jedynie 13 ludzi, którzy zostali potem ochrzczeni „Sławną Trzynastką”. Pozostała część załogi wybrała stronę Tafura. Ruiz odpłynął na jednym ze statków mając w planach dołączyć do Luque i Almagro, kiedy Ci próbowali sprowadzić posiłki. Wkrótce po tym jak statki odpłynęły, Pizarro i jego ludzie skonstruowali prowizoryczną łódź na której przepłynęli 75 mil na połnoc do La Isla Gorgona, gdzie spędzili kolejne 7 miesięcy czekając na wsparcie Almagro i Luque. Wróciwszy na Panamę, Luque udało się przekonać Pedro de los Rios o zaangażowaniu w wyprawę jeszcze jednego statku, pod warunkiem sprowadzenia Pizarro z powrotem w przeciągu pół roku i całkowitego zaniechania ekspedycji.\nAlmagro i Luque skorzystali z okazji i opuścili Panamę, niestety bez nowych rekrutów, płynąc w kierunku La Isla Gorgona. Po spotkaniu z Francisco, wszyscy jednogłośnie zdecydowali o kontynuowaniu podróży na południe. Do kwietnia 1528 r. kompania w końcu dotarła do północno-zachodnich terenów Peru, w pobliże regionu Tumbes. Dotarcie do celu było sukcesem, na który Hiszpanie długo czekali. Kompania została ciepło przyjęta, ugoszczona i starannie zaopatrzona przez rdzennych mieszkańców tych terenów. W kolejnych dniach Alonso de Molina i Pedro de Candia, dwóch ludzi Pizarro, zrobili rozpoznanie terenu i obaj powiadomili o bogactwach obecnych na tych terenach, w tym licznych dekoracji ze srebra i złota zdobiących rezydencję lokalnego władcy oraz o uwadze, jaką darzyli ich tubylcy. Hiszpanie zobaczyli również po raz pierwszy peruwiańskie lamy, które Pizarro nazwał „małymi wielbłądami”. Tubylcy zaczęli nazywać Hiszpanów „Dziećmi słońca”, ze względu na ich jasną cerę i świecące zbroje. Pizarro zaś cały czas utrzymywał dobre relacje z monarchą Tumbes. To wszystko razem świadczyło o ogromnym bogactwie i sile Peruwiańczyków. Konkwistadorzy zdecydowali się powrócić do Panamy, aby przygotować ostateczną ekspedycję, tym razem mającą na celu podbicie Imperium.\nPlanowano zabrać więcej rekrutów i zapasów niż w poprzednich wyprawach. Jednak przez wyjazdem Pizarro i jego ludzie popłynęli na południe, aby zobaczyć czy wzdłuż wybrzeża jest cokolwiek interesującego do znalezienia. W trakcie powrotu do Panamy, Pizarro pobieżnie zatrzymał się w Tumbes, gdzie dwóch jego ludzi zdecydowało się pozostać, aby nauczyć się języka i zwyczajów zamieszkałego tam społeczeństwa. Dowódca ekspedycji dostał również dwóch peruwiańskich chłopców, żeby ci nauczyli się Hiszpańskiego pod jego pieczą. Ich ostatnim przystankiem była La Isla Gorgona, gdzie pozostało dwóch chorych członków załogi. Po przynajmniej 18 miesiącach na wyprawie, Pizarro i jego kompania dobili do brzegów Panamy, aby przygotować się na finalną ekspedycję. Kiedy nowy gubernator Panamy, Pedro de los Rios, odmówił pozwolenia na trzecią ekspedycję na południe, współpracownicy Pizarro namówili konkwistadora, aby ten opuścił Panamę tak czy tak i odpowiadał bezpośrednio przed królem.\nPowrót Pizarro do Hiszpanii\nHiszpan wypłynął z Panamy do Hiszpanii na wiosnę 1528 r., towarzyszyli mu min. Pedro de Candia, kilku tubylców, lamy a także próbki tkanin, złoto i srebro. Pizarro dotarł do Sevilli wczesnym latem. Król Hiszpanii, który przebywał wtedy w Toledo, rozmawiał z Pizarro i słyszał o jego wyprawach. Konkwistador w rozmowie królem opisywał eksplorowane tereny jako bogate w złoto i srebro i jako mające potencjał jako nowo zdobyte ziemie Królestwa Kastylii. Król, który wkrótce miał się udać do Włoch, był pod wrażeniem i obiecał wspierać podbój Peru. Królowa Izabela Portugalska, podczas nieobecności męża, podpisała jednak Capitulación de Toledo, 6 lipca 1529 r. Był to oficjalny dokument pozwalający Pizarro na podbój Peru. Pizarro zyskał tytuły: gubernatora, kapitana-generała, Adelantado czy Alguacil Mayor Nowej Kastylii w odległości 200 lig wzdłuż nowo odkrytego wybrzeża.\nOstateczny podbój Peru i założenie Limy\nRok później ekspedycja złożona z trzech statków, 180 ludzi i 27 koni wypłynęła w pełne morze 27 grudnia 1530 r. W 1531 r. Pizarro ponownie dopłynął do wybrzeży w okolicach Ekwadoru. Almagro pozostał na tych terenach, aby zebrać więcej rekrutów. Mimo tego, że głównym zadaniem Pizarro było dopłynąć i zakotwiczyć w Tumbes, jak w trakcie wcześniejszych ekspedycji, musiał zmierzyć się z mieszkańcami wyspy Puná w Bitwie pod Puná. W bitwie trzech lub czterech Hiszpanów zostało zabitych i wielu rannych. Niedługo potem, Hernando de Soto, inny konkwistador, który dołączył do ekspedycji, dotarł z posiłkami złożonymi ze 100 ludzi i koni, aby wesprzeć Pizarro i popłynął z nim do Tumbes.\nOkazało się, że miejsce to jest doszczętnie zniszczone i opuszczone. Konkwistadorzy oczekiwali, że osadnicy zniknęli lub zmarli w wyniku niewiadomych okoliczności. Wodzowie wyjaśnili jednak, że okrutne plemienia Punijczyków zaatakowały Tumbes i zrabowały je. Jako że Tumbes nie mogło dalej pozwolić sobie na zapewnienie gościom bezpiecznych warunków, Pizarro poprowadził wyprawę wgłąb terytorium w maju 1532 r. i założył tam pierwszą hiszpańską osadę w Peru, San Miguel de Piura.\nZostawiając 50 ludzi w osadzie pod dowództwem Antonio Navarro. Pizarro kontynuował podbój wspomagany przez 200 ludzi. 24 września 1532 r. po przybyciu do Zaran, de Soto został wysłany do peruwiańskich garnizonów w Caxas. Po tygodniu powrócił z samym ambasadorem Inków, z prezentami i zaproszeniem na odwiedziny władcy Inków w jego obozie. Po tym jak Atahualpa odmówił zostania wasalem króla Karola V, Pizarro zdecydował się na zaatakowania Inków, co przerodziło się w Bitwę pod Cajamarca, która miała miejsce 16 listopada 1532 r.. Atahualpa nie był skory tolerować obecność Hiszpanów na jego ziemi, ale został porwany przez Pizarro w czasie Bitwy pod Cajamarca. Za wypuszczenie cesarza zarządzono okup. Atahualpa wypełnił cały pokój złotem, ale Pizarro oskarżył go o różne przestępstwa i doprowadził do jego egzekucji, która miała miejsce 26 lipca 1533 r. Niektórzy towarzysze Pizarro uznali, że ten przekroczył swoją władzę. Tego samego roku, Pizarro wkroczył do stolicy Inków, Cuzco i dopełnił swojego podboju Peru.\nW styczniu 1535 r. hiszpański podróżnik założył miasto Lima, które uznawał za swoje największe osiągnięcie. Niesnaski pomiędzy Pizarro a jego długoletnim towarzyszem broni, Diego Almagro nasiliły się w trakcie Bitwy pod Las Salinas. Almagro został pojmany i stracony a 26 czerwca 1541 r., a jego syn, Diego de Almagro „El Mozo”, zamordował Pizarro w Limie.\nWyprawy Francisco Pizarro


Hasior na cenzurowanym (sic!) | obieg.pl\nKRYTYKANT JAKUB BANASIAK\nPink not dead!\nKrytyk na skraju...\nThink Tank lab Triennale. Obecność rysunku w polu sztuki współczesnej\nSlapstick i rewolucja. "O Sentimental Machine" Williama Kentridge'a na 14. Biennale w Stambule\nModernizm czy modernizacja? „Cztery nowoczesności” Andrzeja Szczerskiego\nArtyści jak szwajcarskie scyzoryki. Rozmowa z Jakubem Świrczem\nDyskusja o wystawie "Czysta formalność"\nFotograficzne dokumenty. Akram Zaatari i "Unfolding" w Moderna Museet\nLeszek Przyjemski wraca do Brzeźna\nRifting z wirtualną naturą. Cyprien Gaillard i Daniel Steegmann Mangrané w Berlinie\nPrzemoc symboliczna w sztuce partycypacyjnej\nHasior na cenzurowanym (sic!)\nPaulina Bolinowska 23.01.2009. aktualizacja 23.01.2009 16:07\nW Polsce sztuka w powszechnej świadomości niemal nie istnieje, poza może Matejką i "skandalistami". Choć dla tej drugiej grupy trzeba by ukuć precyzyjniejsze określenie. Język najwyraźniej nie nadąża za obrazą Polaków. "Skandalistów" z pracowni artystycznych próżno szukać w słowniku poprawnej polszczyzny. Zresztą nie łączy ich prawie nic. Może poza tym, że są ofiarami niezwykłej ignorancji, głęboko skrytej pod patetycznymi hasłami. W ostatnich miesiącach grono to powiększyło się o Władysława Hasiora za sprawą jego rzeźby Grające organy, o którą upomniała się Sprawiedliwość Dziejowa. Nie można z nią co prawda polemizować, warto jednak w tej sytuacji sięgnąć po podstawowe pojęcia z historii sztuki. Mój słownik w tym wypadku ograniczę do percepcji i recepcji.\nPercepcja obejmuje zbiór takich zagadnień jak: autor - Władysław Hasior, tytuł - Grające organy, forma - rzeźba, rok powstania - 1966, miejsce - przełęcz Snozka, wartość i przeżycie estetyczne - subiektywne (?) lub obiektywnie duże (Hasior wielkim artystą był). Recepcja natomiast jest procesem stawania się dzieła na nowo w wielokrotnym akcie indywidualnego odbioru i poznania. Antonina Kłoskowska nazwała to zjawisko odtworzeniem, a Roman Ingarden konkretyzacją.\nZwłaszcza recepcja sztuki budzi wiele kontrowersji. Niejednokrotnie zapomina się o tym, że kontekst powstawania dzieła lub jego koncepcji różni się od kontekstu recepcji. Oba procesy charakteryzują się innymi cechami oraz logiką. Zależą od indywidualnych upodobań, świadomości, woli, przekonania czy pomysłu, a także czynników zewnętrznych -społecznych, politycznych. Dlatego struktura kontekstów nie może być wyprowadzana wyłącznie z pierwotnej morfologii dzieła. Zjawiska te zostały podjęte przez Pierre'a Bourdieu (The Social Conditions of the International Circulation of Ideas, Oxford 1999) oraz Arjun Appadurai (Nowoczesność bez granic, Kraków 2005). Należy również odróżniać własne asocjacje i złudzenia wglądu w psychikę autora od artystycznej genezy dzieła. Te nieskończone przestrzenie najrozmaitszych konfiguracji i interpretacji sztuki bada i opisuje Stanisław Czekalski (Intertekstualność i malarstwo, Poznań 2006).\nOrgany Hasiora na przestrzeni lat zostały uwikłane w różnorakie konteksty. Artystycznym zamierzeniem twórcy była realizacja wizji organów grających wiatrem ku pamięci wszystkich ofiar wojny. Piszczałki jednak wbrew koncepcji Hasiora nie zostały zamontowane. U podnóża rzeźby pojawiła się natomiast nieoczekiwana przez artystę tablica z napisem: Wiernym synom Ojczyzny poległym na Podhalu w walce o utrwalanie władzy ludowej. Pierwsza - zdaje się - ich konkretyzacja. W wolnej Polsce Hasior zdecydowanie się od niej odżegnywał i proponował jej skucie. Dziś to ona staje się moralnym odbiciem rzeźby - ubeliska, makabrycznego przykładu zniewolonego umysłu homo sovieticus (Społeczny Komitet Pamięci Konfederacji Tatrzańskiej, ROCH, Zgrupowanie Błyskawica, 2008 r.). O losie pomników komunizmu (Dzierżyńskiego, MO i SB) w tym rzeźby Hasiora (sic!), wkrótce ma zadecydować Sejm, poddając pod głosowanie ustawę o miejscach pamięci narodowej. Ubeliski zgodnie z jej zapisami będą demontowane. Dla pokrytych rdzą Organów może to oznaczać destrukcję. Natomiast dla osób zaangażowanych w ich usunięcie, przywrócenie właściwego porządku rzeczy.\nOpinii na temat Organów Hasiora jest wiele. Nauczyciel historii w gimnazjum w Ludźmierzu widzi w nich pomnik utrwalaczy władzy ludowej. Konkretyzuje rzeźbę w kontekście wydarzeń z 1966 r. - kampanii nienawiści wobec chrześcijan. Przypisuje również Hasiorowi osadzenie Grających organów w tym kontekście. Zupełnie inaczej kształtuje się recepcja pomnika wśród mieszkańców najbliższej przełęczy Snozka wsi - Kluszkowców. Dla ich odtworzenia odniesienie stanowi lokalna historia i zajścia z 1946 r. - wyrok śmierci w okrutny sposób wykonany przez partyzantów "Ognia" na miejscowym sekretarzu PPR - Janie Lachu oraz zbiorowy gwałt na jego córkach. W ich oczach Grające organy upamiętniają właśnie to zdarzenie. Dla dzieła - które zgodnie z koncepcją Hasiora pobrzmiewa na wietrze kaprysów historii, sztuki i polityki - inni implikują kolejne konteksty: ofiar pobliskiego kacetu dla Żydów.\nRzeźba Hasiora w procesie jej recepcji staje się intersubiektywną mozaiką, wyzwalającą nowe konteksty. Otwartą i dialogową wobec paradoksu skojarzeń. Historia recepcji stanowi niezbędne uzupełnienie historii powstania nie tylko tego dzieła. Warto zwrócić uwagę na różne praktyki kulturowe, które niosą ze sobą nowe formy odczytań. Jest nią chociażby gromadzenie dzieł sztuki w oderwaniu od ich pierwotnego znaczenia. Przodują w tym muzea sztuki dawnej i obcej, które wtłaczają ją do wielorakich kontekstów wystaw i ekspozycji, będących odbiciem współczesnej optyki i metamorfoz. Sztuka kultowa i dworska nabiera charakteru historycznego, uporządkowanego metodycznie materiału kontemplacji i badań. Nabiera zupełnie nowego kontekstu. Odizolowana od pierwotnego sensu, zmieniona upływem czasu wyzwala nowe odtworzenia.\nPonadto otwarty obieg kultury sprzyja przekraczaniu przez dzieło własnej domeny. Łączy je z całokształtem praktyk kulturowych, sprzężonych z praktykami społecznymi, ekonomicznymi i politycznymi. Poza tym dyskursywny obraz recepcji uwidacznia porządek rzeczy wśród różnych grup. Czasem przykry, ale i pouczający. Co zatem dobrego może wypływać z ograniczenia tego zbiorowego doświadczenia do listy subiektywnie wybranych dzieł? Jak wiemy eksperyment z potępieniem entartete Kunst ostatecznie się nie udał. Nie sądzę, by stało się inaczej w wypadku "Organów" Hasiora. Dzieło raz odczytane żyje dalej. Niezależnie od tego, jakie szlabany ustawiają łobuzy od polityki historycznej".\nhttp://www.petycje.pl/ - petycja do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Ministra Bogdana Zdrojewskiego z prośba o renowację pomnika "Organy" Władysława Hasiora\nhttp://www.radiozet.pl/ - wypowiedź posła Joachima Brudzińskiego na temat rzeźby "Organy" Władysława Hasiora w rozmowie z Moniką Olejnik w Radiu Zet, 12.11.2008\nhttp://www.krytykapolityczna.pl/ - Jakub Majmurek "Grające organy albo fałszywe tony polskiego konserwatyzmu " [w:] "Krytyka Polityczna", 13.11.2008\nhttp://wyborcza.pl/ - Paweł Smoleński, Bartłomiej Kuraś, "Organy - Hasior zdekomunizowany" [w:] "Gazeta Wyborcza" nr 279, 29.11.2008 - 30.11.2008\nhttp://www2.polskieradio.pl/ - Przemysław Bolechowski , "Żelazne organy", reportaż w Programie 1 Polskiego Radia z dnia 06.01.2009, skrót"\nAndrzej Matynia, "Czekając na kompromitację i osąd historii... ", [w:] "Art&Business, 12/2008 (218).\nhttp://www.k-p-sld.nazwa.pl/ - sonda SLD na temat poparcia ustawy dotyczącej usuwania "pomników komunizmu"\nhttp://nortus.pinger.pl/ -zamienia-sie-taliban?-chyba-tak,-bo-tak-chce-ipn-czyli-.... - zdjęcie zdewastowanej rzeźby\nhttp://www.polskatimes.pl/ J. Słowik, St. Zachwieja, Organy, które grają niektórym na nerwach, Gazeta Krakowska\nhttp://www.321gory.pl/ Zygmunt Skibicki, Hasior został oszukany?, "Tygodnik Podhalański", 2008-11-21\nRSS - artukuły\nTransmisje online zapewnia\n© CSW Zamek Ujazdowski + autorzy\nStronę Obiegu zrealizowano ze środków finansowych Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.\nObieg wydawany jest przez Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie.


Lustrzanki cyfrowe poradnik - Aparaty lustrzanki - Kolekcja lato 2020 - Sklep Antyradio.pl\nSklep / Elektronika / Aparaty fotograficzne i kamery / Aparaty lustrzanki / lustrzanki cyfrowe poradnik - Kolekcja lato 2020\nOd kilku lat powszechnie używane kompakty są zastępowane nowszymi modelami. Chodzi oczywiście o lustrzanki cyfrowe poradnik, których cena jest coraz przystępniejsza, więc decydują się na nie często osoby, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę z fotografią. lustrzanki cyfrowe poradnik są wyposażone w matówkę oraz lustro, dzięki czemu można świetnie zaprezentować bieżący kadr. Jeśli chodzi o liczbę obiektywów, to wyróżniamy aparaty lustrzanki jednoobiektywowe i dwuobiektywowe. Sprzęt ten może też być cyfrowy i klasyczny oraz małoobrazkowy, średnioobrazkowy i wielkoformatowy. Wybór jest więc naprawdę duży. W sklepach znajdziemy sprzęt tego typu typowo amatorski, który jest dużo prostszy w obsłudze (i tańszy), zaawansowany i profesjonalny. Można więc dobrać urządzenie do własnych możliwości.\nlustrzanki cyfrowe poradnik przypadną do gustu każdemu miłośnikowi fotografii!\naparaty lustrzanki canon aparaty lustrzanki ze sklepu mediaexpert aparaty lustrzanki nikon aparaty lustrzanki ze sklepu mall.pl\nlustrzanki cyfrowe poradnik - zobacz wybrane produkty\nZnajdź podobne lustrzanki cyfrowe poradnik


Główny Inspektor Sanitarny pod lupą Pitery - MedicalOnline.pl\nTutaj jesteśStrona głównaNewsyGłówny Inspektor Sanitarny pod lupą Pitery\nGłówny Inspektor Sanitarny pod lupą Pitery\nRzeczpospolita | 2009-06-03\nGłówny Inspektor Sanitarny Andrzej Wojtyła został zobowiązany przez minister zdrowia Ewę Kopacz do przedstawienia szczegółowych wyjaśnień na piśmie w sprawie raportu Julii Pitery. Od nich zależy przyszłość kierownictwa GIS - podaje Rzeczpospolita.\nJak poinformował rzecznik resortu zdrowia Jakub Gołąb, Wojtyła ma zgłosić do szefa Służby Cywilnej wniosek o odwołanie dyrektora generalnego GIS, a także wyciągnąć konsekwencje służbowe wobec głównej księgowej Inspektoratu.\nSama minister powiedziała, że spodziewa się, iż szczegółowe wyjaśnienia na piśmie trafią na jej biurko w ciągu 48 godzin. Kopacz stwierdziła, że "nie boi się odważnych decyzji". "Jeśli będę miała pewność co do tego, że rzeczywiście zostało złamane prawo, w jakimkolwiek punkcie, wtedy podejmę stosowne decyzje" - zapewniła szefowa resortu zdrowia.\nSekretarz stanu w kancelarii premiera Rafał Grupiński podkreślił, że jeśli potwierdzą się informacje o nieprawidłowościach w Głównym Inspektoracie Sanitarnym, to absolutnie muszą być wyciągnięte konsekwencje wobec kierownictwa GIS. Ocenił, że GIS broni się w tej sprawie nieudolnie.


Loreal Professionnel B-Studio Platinium Bez Amoniaku 500g - KOOEL\nPasta charakteryzuje się bardzo szybkim...\nStrona główna>Koloryzacja>Loreal Professionnel B-Studio Platinium Bez Amoniaku 500g\nLoreal Professionnel B-Studio Platinium Bez Amoniaku 500g\nPasta charakteryzuje się bardzo szybkim działaniem.\nDostępność: Realizacja w ciągu 14 dni\nPasta do dekoloryzacji L'Oreal Blond Studio Platinium zapewni Twoim włosom odpowiednią ochronę i doskonały blask. Idealnie sprawdzi się w przypadku włosów naturalnych, koloryzowanych, delikatnych a także uwrażliwionych. W jej składzie znajduje się Nutriceride™ oraz biały wosk pszczeli, który łączy się w ochronnymi lipadmi. Za pomocą pasty L'Oreal rozjaśnisz włosy aż do 7 tonów.\nPasta L'Oreal Blond Studio Platinium:\nnawet dla włosów wrażliwych\nzawiera biały wosk pszczeli\nProporcja mieszania: 1:3. Do naczynia wlej 120ml aktywatora L’Oreal Platinium. Wymieszaj z 40g rozjaśniacza. Mieszanka powinna uzyskać konsystencję gęstego, niebieskiego kremu. Długie włosy: około 40g wystarczy na jednorazowe zastosowanie. Krótkie włosy: około 20g wystarczy na jednorazowe zastosowanie. Czas trzymania: maksymalnie 50 minut.\nLoreal Professionnel B-Studio Majimeches...


Istniejące modele public relations | INTERNETOWYMARKETING.PL\n31 maja 2017\tNarzędzia i programy\nPublic relations to wspólne działanie wiedzy i instynktu, które może postępować według czterech modeli opracowanych w 1984 roku przez Gruniga i Hunta: rozgłosu, informacji publicznej oraz strategii dwukierunkowych – asymetrycznej i symetrycznej. Na czym polegają i jak wykorzystywane są w praktyce PR-u?\nI model – rozgłos\nInnymi słowy „nieważne co o Tobie mówią, byleby mówili”. Ten nieco przestarzały model zakłada, że każde zdarzenie (negatywne lub pozytywne) jest dobre do rozsławienia marki. Pijarowcy postępujący według tej strategii przekazują do mediów korzystne wizerunkowo informacje na temat zleceniodawcy, niekoniecznie prawdziwe. Niemniej, specjaliści z publicrelations.pl przypominają, że „rozgłos” wciąż jest praktykowany przez agencje związane z artystami, sportowcami i celebrytami.\nII model – informacja publiczna\nGłównym założeniem modelu jest przekazywanie prawdziwych informacji o firmie i uświadamianie społeczeństwa. Notki prasowe powinny być w 100% wiarygodne oraz podpisane – tak, aby odbiorcy dostrzegli otwartość i przejrzystą politykę marki. Tego typu promocje są wykorzystywane przez fundacje, organy rządowe, obiekty kulturowe i kampanie społeczne.\nIII model – dwukierunkowy asymetryczny\nTo obecnie najczęściej stosowany model, doskonały do promowania przedsiębiorstw komercyjnych – podkreśla portal publicrelations.pl. W tej strategii manipulacja ograniczona jest do minimum, a działania speców od PR poprzedzone są marketingowymi badaniami potrzeb odbiorców. Działając według tego modelu, należy podkreślać głównie te cechy marki, które spełnią oczekiwania opinii publicznej i spodobają się klientom.\nIV model – dwukierunkowy symetryczny\nModel zakłada mediację pomiędzy marką, a odbiorcą poprzez przekazywanie informacji. W tej strategii obie strony są wygrane – firma dociera do klienta bez agresywnej promocji i manipulowania faktami, a klient zyskuje rzetelną wiedzę o marce. Niestety, walka o klienta z innymi firmami niejako wymusza podjęcie mniej subtelnych działań, dlatego ów model sprawdza się głównie... przy braku konkurencji.


Rodzaje cery | happinessandbeauty\n26 marca 2015 26 marca 2015 ~ happinesandbeauty\nZacznijmy od początku, aby wybrać odpowiednie dla nas kosmetyki musimy wiedzieć jaką mamy cerę. Przedstawie wam rodzaje cery oraz ich charakterystykę, a także podpowiem jakim sposobem możemy sprawdzić rodzaj cery jeśli nie jesteśmy pewni.\nWyróżniamy cerę normalną, suchą, tłustą, mieszaną.\nCera normalna – gładka, jędrna, napięta, bez niedoskonałości.\nCera sucha – brakuje jej nawilżenia, jest cienka i wrażliwa na czynniki środowiskowe takie jak wiatr czy mróz. Skóra sucha często się łuszczy i narażona jest na wczesne powstawanie zmarszczek.\nCera tłusta – ma zbyt aktywne gruczoły łojowe, na twarzy widoczna jest tłusta połyskująca warstwa. Ma tendencje do zatykania się porów co często prowadzi do powstawania trądziku i stanów zapalnych.\nCera mieszana – strefa T czyli nos, czoło i broda są tłuste, reszta twarzy jest sucha.\nDodatkowo nasza cera może być jeszcze wrażliwa, trądzikowa lub naczynkowa. Cerze wrażliwej często towarzyszy uczucie pieczenia i ściągnięcia twarzy szczególnie po użyciu wody i mydła. Cera trądzikowa zazwyczaj związana jest z problemami hormonalnymi, a cerę naczynkową charakteryzują popękane naczynka krwionośne czyli tak zwane pajączki. Możemy mieć zarówno cerę mieszaną jak i trądzikową lub też suchą i naczynkową.\nDobry sposób na sprawdzenie naszej cery : myjemy twarz beztłuszczowym płynem do mycia, po godzinie przykładamy chusteczkę do twarzy. Jeżeli na chusteczce odbita jest litera T oznacza to, że cera jest mieszana, jeżeli chusteczka jest cała tłusta mamy cerę tłustą. Łuszczenie się skóry wskazuje nam na cerę suchą, a jej podrażnienie na wrażliwą.\n< Poprzedni Witam na moim blogu :)\nNastępny > Moja rutynowa pielęgnacja twarzy


Zarządzanie telewizorem - Przewodnik Katolicki\n1. Kontroluj, co dziecko ogląda i ucz je od małego dokonywania świadomych wyborów. Poza oficjalnymi oznaczeniami programów możecie stworzyć własne, np. K koniecznie trzeba zobaczyć, T takie sobie, S strata czasu. 2. Wprowadźcie żelazną zasadę, że telewizor jest wyłączony w czasie odrabiania lekcji. 3. Jeden telewizor na rodzinę wystarczy. Może czasem konieczne...\n1. Kontroluj, co dziecko ogląda i ucz je od małego dokonywania świadomych wyborów. Poza oficjalnymi oznaczeniami programów możecie stworzyć własne, np. K – koniecznie trzeba zobaczyć, T – takie sobie, S – strata czasu.\n2. Wprowadźcie żelazną zasadę, że telewizor jest wyłączony w czasie odrabiania lekcji.\n3. Jeden telewizor na rodzinę wystarczy. Może czasem konieczne będą negocjacje, ale szkody wynikające z osobnego telewizora dla dzieci są o wiele większe niż z faktu, że czasem nie obejrzysz ulubionego programu.\n4. Czas posiłków niech będzie czasem bez telewizora, a za to okazją do rozmowy.\n5. Tak zorganizujcie wieczór, by oglądanie telewizji nie było ostatnią rzeczą przed snem. W przeciwnym wypadku nie dziwcie się, że dzieci nie mogą zasnąć lub mają koszmary.\n6. Nigdy nie włączajcie telewizora, żeby „zobaczyć co jest”. Zawsze planujcie, co obejrzycie i uczcie tego dzieci. Umiejętność podejmowania decyzji i planowania jest bardzo ważna dla ich rozwoju.\n7. Oglądajcie programy z dziećmi, dzięki temu będziecie lepiej rozumieli ich świat i łatwiej się dogadacie.\n8. Wykorzystujcie programy telewizyjne, by zachęcić dzieci do myślenia. Dyskutujcie o nich, zadawajcie pytania, np. „Jak myślisz, co by się stało, gdybyś ty tak postąpił jak dana postać?”.\n9. Rozmawiajcie o tym, co dzieci czują po zakończeniu oglądania, czy są znudzone, szczęśliwe, przestraszone, zirytowane, podekscytowane czy zmartwione?\n10. Jeżeli widzicie, że dziecko włącza bajkę, lecz odchodzi sprzed ekranu, prawdopodobnie podoba mu się muzyka, nie cała bajka. Lepiej wtedy zaopatrzyć się w nagrania piosenek.