Edukator - Scenariusze lekcji do ba¶ni "Bracia Lwie Serce"\nScenariusze lekcji do ba¶ni "Bracia Lwie Serce"\nmgr Gabriela Makaæ\nmgr El¿bieta Zió³ek\nTemat: Co nas zaciekawi³o i wzruszy³o w ba¶ni "Bracia Lwie Serce" Astrid Lindgren?\npoznaje sylwetkê autorki lektury\nsporz±dza wnioski oddaj±ce wra¿enia z przeczytanego utworu\nkszta³ci umiejêtno¶æ wyra¿ania w³asnych s±dów, przemy¶leñ\nuwra¿liwia siê na piêkno utworu literackiego\nMetody: podaj±ca, problemowa, praktycznego dzia³ania\n¦rodki dydaktyczne: ksi±¿ki autorstwa A. Lindgren, jej portret, S³ownik pisarzy, krzy¿ówka, tekst z lukami\nZaproponowanie tematu i jego zapis, przedstawienie sylwetki autorki i obejrzenie wystawy jej utworów.\nWyja¶nienie tytu³u lektury "Bracia Lwie Serce", odwo³anie siê do listu Grety Anderson (2 roz.). Lwie Serce to przydomek (lwie serce - wielkie mêstwo, odwaga)\nUzupe³nianie w parach krzy¿ówki.\nImiê przybranego dziadka ch³opców.\nPtaki przenosz±ce zaszyfrowane wiadomo¶ci.\n................. Kogut - nazwa karczmy.\nUwiêziony przywódca powstania.\nDrzewa, otaczaj±ce chatê braci.\nImiê jednej go³êbicy.\nUratowa³ Karola przed wilkami.\nPotwór s³u¿±cy Tengilowi.\nJak nazywa³ Jonatan brata?\nW±¿, z którym walczy³a Katla.\nStoj± w stajni.\nKierowa³a potajemn± walk± z Tengilem.\nRozmowa na temat lektury. Uczniowie opowiadaj± o wydarzeniach, które ich zaciekawi³y.\nWymieniaj± najbardziej wzruszaj±ce momenty w dziejach g³ównych bohaterów, wyra¿aj± swoje uwagi na temat postaci, które im siê szczególnie podoba³y.\nPomocne bêd± czasowniki, które uczniowie wykorzystaj±, by wskazaæ te fragmenty ksi±¿ki, które mog± czytelnika:\nwzruszyæ: (troskliwa opieka Jonatana nad chorym Karolkiem)\nucieszyæ: (spotkanie braci w krainie Nangijali)\nzasmuciæ: (tragiczna ¶mieræ Jonatana)\nzachwyciæ: (opis Doliny Wi¶ni)\nzaciekawiæ: (losy mieszkañców Doliny Dzikich Ró¿)\nczego¶ nauczyæ: (szlachetno¶ci, uczciwo¶ci, szacunku dla innych)\nUzupe³nij tre¶æ fragmentu listu, w którym przekonasz kolegê do przeczytania ksi±¿ki "Bracia Lwie Serce".\nZachêcam Ciê do przeczytania ba¶ni ................................... pisarki A. Lindgren pt. ........................................... . Z pewno¶ci± spodobaj± Ci siê przygody jej bohaterów............................... . Wspólnie prze¿yli ............................. przygody. Dziêki tej lekturze przekona³em siê, jak wa¿na jest wiê¼ ............................ oraz, ¿e nale¿y .......................... innym.\nBa¶ñ A. Lindgren dostarcza czytelnikowi wielu ................. prze¿yæ. Mnie szczególnie ............................................................................ (uczniowie dokoñcz± samodzielnie).\nTemat: W ba¶niowym ¶wiecie Braci Lwie Serce\nanalizuje ¶wiat przedstawiony w utworze\nzapisuje wydarzenia w postaci planu odtwórczego\nkszta³ci logiczne my¶lenie\nMetody: podaj±ca, zajêæ praktycznych\n¦rodki dydaktyczne: lektura\nZapis tematu, sprawdzenie pracy domowej\nOkre¶lenie elementów ¶wiata przedstawionego w lekturze:\nczas akcji: nieokre¶lony (ba¶niowy)\nNangijala - Dolina Wi¶ni (karczma "Z³oty Kogut"), Zagroda Je¼d¼ców, Zagroda Tulipanów, Dolina Dzikich Ró¿\npostacie: pozytywne - Jonatan Lew, Karol Lew (Sucharek), Sofia, Hubert, Orwar, dziadek Mateusz; zwierzêta: konie - Filar, Grim; go³êbie negatywne - Tengil, Jossi; potwory - Katla, Karm\nnarracja: narratorem jest Karol Lew - wskazuje na to forma czasowników\n(Chcia³bym opowiedzieæ Wam...)\nÆwiczenia redakcyjne - uczniowie w grupach redaguj± plan najwa¿niejszych wydarzeñ.\nKonsultuj± wyniki pracy z nauczycielem i zapisuj± je w zeszytach.\nPrzyk³adowy plan: Dzieje braci Lwie Serce\nTragiczna ¶mieræ Jonatana\nPrzylot go³êbicy do umieraj±cego Karolka\nWyprawa Jonatana do Doliny Dzikich Ró¿\nPowstanie mieszkañców w Dolinie Dzikich Ró¿\n¦mieræ Karma i Katli\nPrzeniesienie siê Karola i Jonatana do krainy Nangilimy\nPrzygotuj ustne opowiadanie przygody, która najbardziej ci siê podoba³a.\nTemat: Prze¿ywamy najciekawsz± przygodê Jonatana i Karola\nkonkretyzuje wydarzenia w utworze\nkszta³ci umiejêtno¶æ wypowiadania siê ze zwróceniem uwagi na spójno¶æ i sensowno¶æ,\nobiektywnie ocenia rzeczywisto¶æ w utworze,\nwyrabia uczucie i przekonanie o konieczno¶ci niesienia pomocy innym.\nMetody: zajêæ praktycznych, pogadanka\n¦rodki: lektura, instrukcja pracy dla grupy, S³owniki ortograficzne\nZapis tematu. Odczytanie planu wydarzeñ lektury, u³o¿onego na poprzedniej lekcji i wybór 5-u najciekawszych zdaniem uczniów.\nPodzia³ klasy na 5 grup. Lider grupy losuje jeden z 5-u tematów.\nPraca w grupach - redagowanie tre¶ci opowiadania.\nNadajcie tytu³ opowiadaniu.\nZachowajcie trójdzieln± budowê pracy.\nU¿ywajcie czasowników w czasie przesz³ym i narracji trzecioosobowej.\nDla o¿ywienia akcji wprowad¼cie dialog. Zastosujcie s³ownictwo, ukazuj±ce nastêpstwo czasowe: wtem, nagle, najpierw, potem, nastêpnie, pó¼niej, niespodziewanie.\nPamiêtajcie o poprawnej interpunkcji i ortografii.\nNa wykonanie zadania macie 15 min., na prezentacjê 3 min.\nOdczytanie opowiadañ przez przedstawicieli grup i przepisanie ich do zeszytu.\nZaznacz fragmenty w lekturze opisuj±ce Dolinê Dzikich Ró¿ i Dolinê Wi¶ni. Przynie¶cie materia³y do wykonania makiety wybranego miejsca.\nTemat: Odwiedzamy Dolinê Dzikich Ró¿ i Dolinê Wi¶ni\nczyta tekst literacki ze zrozumieniem,\ncytuje fragmenty opisuj±ce Dolinê Wi¶ni i Dolinê Dzikich Ró¿,\nuczy siê pracowaæ w zespole,\nrozwija wyobra¼niê i fantazjê.\nMetody: praca z tekstem, æwiczenia dramowe\nFormy: praca grupowa, indywidualna\n¦rodki: lektura, klatka z go³êbiem, arkusze papieru, wst±¿ki, sznurki, patyczki wycinanki, mazaki, kredki i ró¿ne przedmioty przyniesione przez uczniów\nÆwiczenie dramowe - uczniowie stoj± w krêgu. Przedstawiaj± cia³em rze¼by pojêæ o charakterze emocjonalnym: ból, samotno¶æ, strach, rado¶æ, mi³o¶æ (nauczyciel podaje po kolei wyrazy)\nNauczyciel wyjmuje kopertê zaadresowan± do klasy. Oddaje j± gospodarzowi.\nW ¶rodku znajduje siê zaproszenie, które uczeñ odczytuje:\nDrodzy Uczniowie kl. Vb. Serdecznie zapraszam Was do zwiedzania moje twierdzy wybudowanej w Prastarych Górach za Rzek± Prastarych Rzek. Programie przewidziano zwiedzanie Groty Katli i pobyt w Dolinie Dzikich Ró¿.\nWasz znajomy Tengil\nUczniowie wypowiadaj± siê na temat zaproszenia. Wiêkszo¶æ odrzuci³a jego propozycjê.\nUzasadniaj± swoje zdanie. Wskazuj±, ¿e mieszkañcy Doliny Dzikich Ró¿ ¿yli w niewoli, prze¶ladowani przez Tengila i jego ¿o³nierzy. Potrzebowa³ niewolników do budowy swojej twierdzy. Ludzie zabrani z Doliny ju¿ nigdy do niej nie wracali, gdy¿ umierali z g³odu i wycieñczenia. Opanowa³ Dolinê dziêki Katli, która s³ucha siê z³otego rogu. Uwiêzi³ Orwara, aby z³amaæ opór mieszkañców Doliny Dzikich Ró¿.\nNauczyciel ods³ania klatkê z go³êbiem. Jak my¶licie, dlaczego znalaz³ siê na dzisiejszej lekcji? Mo¿e ma dla nas jak±¶ wiadomo¶æ? Uczniowie dostrzegaj± obr±czkê na nodze go³êbia oraz skrawek papieru. Odczytanie informacji: "Orwar wolny. Pojutrze powstanie. Pomó¿cie. Jonatan."\nCo im odpowiemy? Zapis wiadomo¶ci: "Ruszamy z pomoc±. Sofia". Wypuszczenie go³êbia.\nOpowiadaj± i odczytuj± fragmenty tekstu mówi±ce o powstaniu, pokonaniu Tengila i o roli Jonatana. Zapisuj± bardzo wa¿ne s³owa wypowiedziane przez Mateusza:\n"Nigdy nie uda siê z³amaæ ludzi, którzy walcz± o swoj± wolno¶æ i trzymaj± siê razem".\nÆwiczenie dramowe - druga czê¶æ zajêæ po¶wiêcona jest wykonaniu mapy topograficznej lub makiety Doliny Dzikich Ró¿ i Doliny Wi¶ni. Uczniowie pracuj± w 4 grupach (powstan± dwie prace ukazuj±ce Dolinê Wi¶ni i dwie Dolinê Dzikich Ró¿.) Uczniowie wykorzystuj±c opisy obu krain, nanosz± na du¿y arkusz papieru poszczególne informacje. Rysuj±, maluj±, przyklejaj± ró¿ne elementy, bezu¿yteczne przedmioty. Niebieska wst±¿ka staje siê wij±c± rzek±, w której bracia ³owili ryby i k±pali siê. Przy opracowaniu makiety i mapy topograficznej niepotrzebne s± zdolno¶ci plastyczne czy techniczne. Niewa¿na jest bowiem skala ani precyzja, ani faktura i rodzaj u¿ytych materia³ów. Powstaj± wspania³e dzie³a twórcze, bliskie fantazji i wyobra¼ni m³odego cz³owieka.\nGrupy prezentuj± swoje prace. Uczniowie z innych grup mog± zadawaæ pytania, prosiæ o wyja¶nienia. Nastêpnie umieszczamy je w czê¶ci sali po¶wiêconej lekturze "Bracia Lwie Serce".\nU³ó¿ krótki wywiad z mieszkañcem Doliny Dzikich Ró¿. Przygotuj siê do czytania fragmentów ukazuj±cych Jonatana i Karola.\nTemat: Niezwykli bracia - Jonatan i Karol\nnazywa cechy i prze¿ycia bohaterów w oparciu o tekst literacki,\ndokonuje opisu postaci z elementami charakterystyki,\nMetody: praca z tekstem, drama, prezentacja, æwiczenia praktyczne - redagowanie opisu postaci.\n¦rodki: lektura, 4 arkusze papieru, kredki, mazaki, flamastry, "S³ownik synonimów"\nUczniowie prezentuj± wykonane w domu rysunki przedstawiaj±ce Jonatana lub Karola.\nÆwiczenie dramowe - improwizowane wypowiedzi ró¿nych postaci. Chêtni uczniowie wchodz± w rolê postaci wystêpuj±cych w utworze, np.: matka, nauczycielka, s±siad, kolega z podwórka, znajoma matki, Orwar, Sofia, Hubert, Jossi, Park. Przygotowuj± wypowiedzi na temat Jonatana i Karola.\nNauczyciel rozmawia z uczniami na temat bohaterów lektury. Uczniowie odnajduj± i odczytuj± w lekturze fragmenty, opisuj±ce, charakteryzuj±ce braci ( najpierw Jonatana, pó¼niej Karola).\nUczniowie staj± w krêgu ty³em do ¶rodka. Na znak nauczyciela (kla¶niêcie) odwracaj± siê i zastygaj± w pozie, która bêdzie najlepiej ich zdaniem ilustrowa³a podane im has³a: Jonatan, Karol. W czasie prezentacji ka¿dego has³a nauczyciel mo¿e zadaæ wybranym uczniom pytania, na które odpowiadaj±, bêd±c w roli.\nÆwiczenie to pozwala uczniom na lepsze zrozumienie cech zachowania i charakteru.\nOdpowiadaj±c na pytania nauczyciela, nazywaj± my¶li, uczucia, pragnienia, na które wcze¶niej nie zwrócili uwagi.\nÆwiczenie dramowe - rola na pod³odze\nUczniowie zostaj± podzieleni na 4 grupy (Zawsze robiê to losowo. Uczniowie odliczaj± do czterech). Jedynki i trójki zajm± siê opracowaniem postaci Jonatana, a dwójki i czwórki Karola. Uczniowie obrysowuj± na du¿ym arkuszu papieru kontury le¿±cego ucznia. Narysowanej postaci nadaj± imiê, nazwisko, wiek. Odrysowane kontury wype³niaj± kszta³tem i barw± odpowiedni± dla twarzy, ubrania. Rysuj± szczegó³y sylwetki.\nNa ka¿dym arkuszu znajduj± siê pytania:\nKogo (co) te oczy widzia³y?\nCo te uszy s³ysza³y?\nCo ta g³owa my¶la³a?\nCo te usta mówi³y?\nKogo i co te rêce dotyka³y?\nPo czym te stopy chodzi³y?\nKogo to serce kocha³o?\nUczniowie zapisuj± na obrysowanym konturze cechy zachowania i charakteru wybranej postaci. Nastêpnie prezentuj± prace.\nÆwiczenia s³ownikowe - dopisywanie wyrazów bliskoznacznych\nodwa¿ny, mê¿ny, nieustraszony, nieustêpliwy, ofiarny, dzielny, wytrwa³y,\nszlachetny, prawy, wierny pewnym warto¶ciom, honorowy,\nkochaj±cy, troskliwy, opiekuñczy, czu³y, odpowiedzialny,\nm±dry, inteligentny, sprytny, przebieg³y, pomys³owy,\nwra¿liwy, czu³y, delikatny,\nsmutek, ¿al, rozpacz\nTo byli niezwykli bracia... Dokoñcz wspomnienia mieszkañca Doliny Dzikich Ró¿.\nJaki jestem wobec mojego rodzeñstwa.\nTemat: "Bracia Lwie serce"- ba¶ñ nie tylko dla dzieci\nutrwala wiadomo¶ci na temat ba¶ni jako gatunku\nkszta³ci poczucie w³a¶ciwej hierarchii warto¶ci\nwyrabia negatywny stosunek do z³a\nMetody: poszukuj±ca, pogadanka\n¦rodki dydaktyczne: lektura, S³ownik terminów literackich\nSwobodne wypowiedzi zmierzaj±ce do wyró¿nienia cech i okre¶lenia gatunku utworu jako ba¶ni, przeznaczenia utworu.\nBa¶niowe cechy utworu:\nczas i miejsce: nie jest skonkretyzowane, miejsce nie zidentyfikowane na mapie ani w historii\nszczê¶liwe zakoñczenie i zwyciêstwo dobra (przegrana Tengila, szczê¶cie mieszkañców Doliny Dzikich Ró¿, przewaga dobra nad z³em)\nOdbiór utworu - próba wymiany zdañ.\nHistoria Jonatana i Karola jest zmy¶lona przez pisarkê, by s³u¿y³a prawdzie i pozytywnym warto¶ciom:\npokazuje ¶wiat dobra i z³a, które zosta³o pokonane, a wiêc siê nie op³aca\nma charakter pouczaj±cy nie tylko dzieci, ¶wiadczy o tym dojrza³e postêpowanie bohaterów, czyli:\nmi³o¶ci i szacunku do najbli¿szych\nszlachetnego i honorowego postêpowania wobec innych, nawet nieprzyjació³\nkierowania siê w ¿yciu prawd± i sprawiedliwo¶ci±\nunikanie przemocy, bo z³o zawsze przegrywa.\nDokoñcz wypowied¼ i uzasadnij j± w 10-u zdaniach:\nW moim postêpowaniu najwa¿niejsze jest.....


Helkatours i dom „U Franka” OSTRZEŻENIE\n12-01-2016, 22:50 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 12-01-2016, 22:54 przez artur-wiater.)\nChciałem wszystkich państwa ostrzec przed firmą Helkatours i domem „U Franka”:\nTa firma i osoba, która za tym stoi to całkowita porażka, nerwy i w dużej mierze zmarnowany urlop, masa nerwów zamiast odpoczynku. Proszę zwrócić uwagę i ZASTANOWIĆ się 10 razy dlaczego na jej stronie nie ma możliwości zamieszczania komentarzy dotyczących oferowanych miejsc noclegowych, jak to ma miejsce w każdej porządnej firmie. To proste gdyby była taka możliwość prawie nikt by tej pani nie zaufał. Proszę przeanalizować kto pisze pozytywne komentarze na forum (nazwy użytkowników) i wyciągnąć wnioski.\nŻeby nie być posądzonym o stronniczość i ku przestrodze dla innych, przedstawię suche fakty z wyjazdu, a ocenę pozostawię państwu. Jestem do pełnej dyspozycji telefonicznej potencjalnych ofiar tego biura.\nPo wybraniu lokalizacji, terminu (sierpień 2015) i kontakcie z biurem - pełen zachwyt – Pani właścicielka miła, uczynna, zainteresowana poleciła nam świetne lokum, przedstawiła kwotę w złotówkach i zapewniła o wszelkiej pomocy. Wybraliśmy się w 3 rodziny razem 10 osób w tym jeden malutki dzieciak. Zapewniała nas o wystarczającej ilości miejsca i o możliwościach dodania jednego łóżka celem zamieszkania 4 osobowej rodziny z małym dzieckiem w jednym pokoju.\nNo to w drogę….., po kilkunastu godzinach jesteśmy na miejscu, dom wydaje się zgodny z opisem więc ok. Wita nas właścicielka domu, wydaje się być strasznie wścibska ale co tam może jesteśmy zmęczeni i nam się wydaje. Niestety okazuje się, że nie ma dodatkowego łóżka, nic to, drobiazg przenosimy z pokoju obok i jest ok. Po kilku chwilach wpada zaniepokojona właścicielka i prosi o zapłatę za pobyt, kwota jest za wysoka o kilkaset złotych ale płacimy, następnie dzwonimy do firmy, z grzecznym pytaniem dlaczego, a z miłej właścicielki firmy nic już nie zostało. Informuje nas opryskliwym i lekceważącym tonem, że to różnice kursowe i to nie jej wina, no nic skoro tak trudno takie życie, ale sprawdzamy w Internecie różnicę ceny forinta w dniu wyliczenia i w dni przyjazdu – nie zgadza się oczywiście na naszą niekorzyść. Pani właścicielka zastosowała nieprawdziwy kurs po to aby zafałszować cenę w złotych (mam na to dowód w postaci maila z datą). Trudno nasza wina też jest - nie sprawdziliśmy kursu – naczelna zasada nie ufaj nikomu jeśli chodzi o pieniądze.\nNo cóż, co źle się zaczyna może dobrze się skończy, niestety po chwili właścicielka domu wpada depcząc nasze walizki na górę i robi nam awanturę o przestawione łóżko – olewamy babę bo tłumaczenia, że przeniesiemy przed wyjazdem nie dają rezultatu. Dzwonimy do Helkatours i tu kolejna niespodzianka – totalna zlewka i uwaga, że inni byli zadowoleni więc wymyślamy. Do końca wyjazdu właścicielka domu wchodziła do pokojów podczas nasze nieobecności, sprawdzała, przeglądała, grzebała. Dzieci nie mogły swobodnie korzystać ze stołu do tenisa stołowego, bo zaraz go składała jak odeszły coś zjeść, nie mogły korzystać z piłkarzyków, bo też zaraz nakrywała je folią. Kiedy wieczorem siedzieliśmy na tarasie przy piwku i głośniej rozmawialiśmy – bez przesady bo małe dziecko spało, pani właścicielka wychodziła i upominała nas jak dzieci, chociaż obok w domach trwały głośne balangi – jak to na wakacjach. Kobieta totalnie nie nadaje się do wynajmowania domu. Jeśli chce intruzów, to nie powinna wynajmować, a jeśli chce zarobić to wiadomo trzeba coś zaoferować. Czuliśmy się jak intruzi za własne pieniądze wynajmujący dom. Prośby telefoniczne kierowane do Helkatours by pomogła w sprawie skandalicznego zachowania właścicielki domu, były ignorowane, a po miłym usposobieniu właścicielki firmy zostały tylko wspomnienia. Ostrzeżenie\nMoja waga to 75 kg, usiadłem na krześle plastikowym pamiętającym komunę, nastąpiło jego złamanie i doznałem urazu pleców – siniak na całych plecach i ból kręgosłupa do końca wyjazdu, koszmar…\nOmijajcie tą firmę szerokim łukiem………\nCzesc. Pozwole tez odniesc sie do wpisu wyzej. Korzystalem 3 razy z helkatours i za każdym razem bylo ok. Cena za pobyt jest podana jeszcze przed wyjazdem i nie wiem czemu placiles wiecej? Raz mi sie zdarzylo ze po przyjezdzie do domku, wlascicielka chciala wiecejprawie o 200 euro niz bylo w meilu od helkatours, ale tel do pani Kasi i po pol godzinie wlascicielce juz wszystko pasowalo z usmiechem od ucha do ucha :-) . Cena podana w meilu jest ceną stałą i nie ma prawa sie zmienic .\nDOM-Balaton marecky 11 2,948 07-12-2019, 14:05\nDom nad Balatonem diesel5 2 2,196 03-09-2018, 0:37\nAktualny czas: 18-01-2022, 3:02 Polskie tłumaczenie © 2007-2022 Polski Support MyBB


„Vladimir" - rez. Kuba Zubrzycki - Teatr Powszechny w Łodzi\n„Vladimir", dramaturga pochodzącego ze Słowenii Matjaža Zupančiča, w reżyserii Kuby Zubrzyckiego wystawiany w Teatrze Powszechnym w Łodzi, to nieźle skrojony, współczesny dramat psychologiczny dotyczący dość szczególnych relacji międzypokoleniowych. Jest to także pokaz umiejętnego zachowania scenicznej równowagi pomiędzy subtelnościami wzajemnych przyjacielskich zachowań młodych ludzi, a rzeczywistymi reakcjami spowodowanymi zdecydowanym, mocnym, jednoznacznym i brutalnym konfliktem.\nPrzedstawienie rozpoczyna scena imprezy w studenckim mieszkaniu. Widzowie poznają Aleša, Mašę oraz Mikkiego. Przyjaciele od lat mieszkają razem, dzieląc ze sobą radości i smutki wczesnej dorosłości. Maša i Mikki studiują razem, spędzając ze sobą większość czasu. Aleš jest jednak pewny miłości ukochanej dziewczyny, dlatego życie całej trójki mija bez większych przeszkód. Tak przynajmniej mogłoby się wydawać. Problemy wkraczają w życie przyjaciół bardzo prozaicznie. Nie mający stałej pracy Aleš, decyduje się wynająć pokój w ich mieszkaniu nowemu lokatorowi, tym samym poprawiając swoją sytuację finansową. Współlokatorem zostaje Vladimir, mężczyzna starszy, kiedyś pracujący jako ochroniarz, obecnie utrzymujący się z oszczędności życia. Jego dojrzałość imponuje Mašy, ale niepokoi Mikkiego. Żadne z przyjaciół nie liczy się jednak z jego zdaniem, z życzliwością zwracając się ku Vladimirowi. Tymczasem jednak problemy narastają a nawet się kumulują.\nZestawienie młodzieńczej niedojrzałości ze statecznością i życiowym doświadczeniem wydaje się początkowo tylko konfliktem pokoleń. Naprawienie popsutego syfonu czy młynka do kawy sprawia, że widzowie uśmiechają się pod nosem. Starszy współtowarzysz wprowadza w beztroskie życie przyjaciół porządek, organizuje im przestrzeń życiową według ram i zasad, które uważa za lepsze. Faktycznie małe ułatwienia i zmiany okazują się przydatne, jednak na nich się nie kończy. Konflikt pokoleń przeradza się w walkę z nietolerancją i archaicznymi poglądami, których nie akceptują młodzi. W miejsce początkowego zachwytu nad wprowadzanym ładem pojawia się irytacja, ponieważ nikt nie lubi, gdy organizować nam życie próbują osoby trzecie. W tym przypadku naruszenie wolności kończy się tragicznie.\nBohaterowie dramatu reprezentują sobą zupełnie inne postawy zyciowe. Wszyscy chcą żyć, jednak według odmiennych zasad. Z początku stojący po tej samej stronie Aleš, Maša i Mikki rozdzielają się, co skutkuje wyprowadzką Mikkiego i pozostawieniem dziewczyny samej z coraz dziwniej zachowującym się Vladimirem i uzależnionym od niego Alešem. Ten ostatni wychowując się bez ojca zaczyna traktować starszego kolegę jak powiernika i doradcę. Korzystając z jego pomocy i pożyczając od niego pieniądze wplatuje się w toksyczny układ.\nAleš jest najciekawszym bohaterem tego spektaklu. Kreujący tę postać Damian Kulec stworzył na scenie Teatru Powszechnego postać pełnego życzliwości chłopca, który stara się dbać o swoją "rodzinę". Dziewczyna i przyjaciel to jego bliscy, o których musi się troszczyć, zapewniając im jak najlepsze warunki do studiowania i do życia. Po pewnym czasie zaczyna być tym zmęczony. W dodatku później zostaje przez nich zdradzony. Z głowy rodziny, z nabuzowanego agresją samca alfa zmienia się w nieszczęśnika, który sam potrzebuje pomocy ale świadomość zagrożenia dociera do niego zbyt późno.\nW tytułowego bohatera wciela się Artur Majewski. Śnieżnobiała koszula i czarny garnitur są uniformem, który przypomina mu o czasach, kiedy pracował jako ochroniarz oraz czuł się spełniony i potrzebny. Taki styl podkreśla również jego konserwatywne poglądy i skłonność do narzucania innym ustalonego przez siebie ładu. Majewski konsekwentnie, przez cały spektakl prowadzi postać Vladimira jako zrównoważonego, statecznego będącego - jak się wydaje - człowiekiem wyzbytym z emocji, którego żadne młodzieńcze wybuchy agresji nie dotyczą w żadnej mierze. Dopiero nieposłuszeństwo Mašy wyprowadza Vladimira z równowagi. Wtegy objawia widzom swoją prawdziwą twarz.\nScenografia przygotowana na potrzeby spektaklu przedstawia wnętrze mieszkania zajmowanego przez bohaterów. Jego wnętrze delikatnie zmienia się w miarę narastania kontroli Vladimira nad jego współlokatorami. Meble zostają przestawione, bałagan posprzątany, granice świata młodych ludzi zostają przestawione. Psychopatyczne skłonności Vladimira podkreślają rzeźbione przez niego figurki, które ustawia w dowolnej konfiguracji. W przeciwieństwie do młodych współlokatorów one oporu nie stawiają.\nDo najlepszych scen należy konfrontacja pomiędzy Alešem a Mikkim (Michał Lacheta). Ich kłótnia i "wygarnięcie" sobie od dawna skrywanych urazów pozwoliły aktorom na wykorzystanie swoich umiejętności warsztatowych, jednocześnie podkreślając wszelkie charakterologiczne różnice obu postaci.\n„Vladimir" jest ciekawą pozycją repertuarową Teatru Powszechnego w Łodzi, poruszającą temat kontroli i narzucania innym własnej woli. Na scenie zestawiono młodzieńczą beztroskę i dojrzałość reprezentowaną przez bohaterów dramatu. Konsekwencje jakie mogą wyniknąć z zetnięcia się dwóch różnych postaw, życiowych motywacji, odmienności w postrzeganiu tej samej rzeczywistości i różnych życiowych doświadczeń, powodują wrażenie psychologicznego pojedynku rozgrywającego się pomiędzy postaciami dramatu, który w rezultacie wymyka się z obszaru sceny i realnie zaczyna udzielać się widzom. Ta niecodziennie udająca się sztuka zdarzyła się tym razem reżyserowi Kubie Zubrzyckiemu. To także miła odmienność gatunkowa w Teatrze Powszechnym, który znamy raczej z nieco, czasami nawet ze znacznie, lżejszego repertuaru.\n"Vladimir" - reż. Jakub Zubrzycki - Teatr Powszechny w Łodzi


Stan Bush – Wikipedia, wolna encyklopedia\nOrlando (w stanie Floryda)\nStan Bush (ur. 1953 w Orlando na Florydzie), amerykański piosenkarz i gitarzysta.\nJednymi z najbardziej znanych piosenek Stana Busha są pochodzące z animowanego filmu „The Transformers: The Movie” (1986): The Touch oraz Dare.\nZaśpiewał też piosenki do dwóch filmów z Jean-Claude Van Dammem. Z filmu Krwawy sport („Bloodsport” z 1988 roku) pochodzi: Fight To Survive oraz On My Own Alone. Z filmu „Kickboxer” (1989) pochodzą: Never Surrender oraz Streets Of Siam oraz Fight For Love.\nCapture The Dream została wykonana z okazji Igrzysk Olimpijskich w Atlancie w 1996 roku.\nPiosenka The Touch pojawiła się również w filmie „Boogie Nights” (1997 rok, w filmie wykonał ją Mark Wahlberg) oraz w jednym z odcinków serialu „Chuck” (2008).\nStan Bush zaoferował dwie piosenki producentom filmu Transformers (2007 rok, reżyserowany przez Michaela Baya), ale ostatecznie nie znalazły się na ścieżce dźwiękowej filmu. Zostały one umieszczone jako dodatek na albumie Stana Busha z 2007 roku In This Life. Tymi utworami są: The Touch (wersja z 2007) oraz Till All Are One.\nBush wykonał także piosenkę pt. She's Got the Power nagraną specjalnie na potrzeby amerykańskiego dubbingu anime Czarodziejka z Księżyca.\n1983 „Stan Bush”\n1987 „Stan Bush & Barrage”\n1992 „Every Beat Of My Heart”\n1993 „Dial 818-888-8638”\n1996 „The Child Within”\n1997 „Call To Action”\n1998 „Stan Bush & Barrage – Heaven”\n1999 „Capture The Dream – The Best Of Stan Bush”\n2001 „Language Of The Heart”\n2007 „In This Life”\nOficjalna strona Stana Busha\nISNI: 0000 0001 1871 7075


"Tylko źli ludzie powinni się bać"\n14 sierpnia 2008, 21:34\nFoto: TVN24 | Video: TVN24 John Rood i Andrzej Kremer parafowali porozumienie o tarczy\nIdziemy na szampana oblać sukces – tak wiele miesięcy negocjacji z Amerykanami podsumował Radosław Sikorski. Umowę w sprawie tarczy parafowali polscy i amerykańscy negocjatorzy. – Tylko źli ludzie powinni bać się tego porozumienia – uważa szef naszego MSZ.\nUmowę w sprawie rozmieszczenia w Polsce elementów tarczy antyrakietowej podpisali w siedzibie MSZ negocjatorzy: Andrzej Kremer i John Rood. Miesiące negocjacji podsumował Radosław Sikorski. - Zbieramy dziś żniwo wielomiesięcznej pracy. Mam satysfakcję, że wypełniliśmy zadanie które postawił nam premier. Uzyskaliśmy to, na czym Polsce szczególnie zależało – ogłosił triumfalnie szef polskiego MSZ na konferencji prasowej.\nPremier: przekroczyliśmy Rubikon - CZYTAJ WIĘCEJ\nCo chciała uzyskać Warszawa? - Zapis, że nasza współpraca będzie polegać na wspólnym reagowaniu na zagrożenia wojskowe i niewojskowe, gdyby takowe się pojawiły. Ponadto USA będą miały znaczący wkład w modernizację Wojska Polskiego. Wreszcie dostaniemy baterię rakiet Patriot i nie jeden, a dwa garnizony amerykańskie stacjonujące w Polsce – wypunktował minister.\nPatrioty i tarcza antyrakietowa - CZYTAJ WIĘCEJ\n"Dobre dla Polski, USA, NATO i światowego bezpieczeństwa"\nWedług Sikorskiego, bardzo ważny jest fakt, że w naszym kraju będzie nie tylko baza służąca obronie całego NATO przed pociskami dalekiego zasięgu, ale i 96 pocisków Patriot w miejscu wskazanym przez Polskę.\n- Mam satysfakcję, że to, co zostało dziś parafowane i co mam nadzieję niedługo podpiszę z moją amerykańską odpowiedniczką, jest dobre dla Polski, USA, NATO i światowego bezpieczeństwa. A jednocześnie, tylko źli ludzie powinni się obawiać naszego porozumienia – podsumował Sikorski.\n"Gdy kurz bitewny opadnie, wrócimy do normalnych stosunków z Rosją"\nPytany o odwołanie wizyty w Polsce przez szefa rosyjskiej dyplomacji Siergieja Ławrowa, szef MSZ stwierdził, że znał tą informację zanim ogłoszono zakończenie negocjacji z Amerykanami. – Uważam, że ta decyzja związana jest z wydarzeniami w Gruzji. Mam nadzieję, ze gdy kurz bitewny opadnie, wrócimy do normalnych stosunków – stwierdził.\nReakcja Rosji na umowę o tarczy - CZYTAJ WIĘCEJ\nJohn Rood, amerykański negocjator podkreślił, że negocjacje toczyły się "wśród bliskich sojuszników i przyjaciół". - Wspinaliśmy się na schodach stopień po stopniu i teraz doszliśmy do samej góry. I choć były trudne momenty, zawsze były one prowadzone w duchu współpracy między przyjaciółmi. Wiem, ze wynegocjowaliśmy umowę o silnym brzmieniu – stwierdził. - Witamy z zadowoleniem możliwość podniesienia na wyższy poziom militarnej współpracy i liczymy na dalsze jej wzmocnienie – dodał.\nLech Kaczyński cieszy się z porozumienia


Świdnica ma nowe miasta partnerskie - walbrzych24.com\nŚwidnica ma nowe miasta partnerskie\nKobuleti w Gruzji i Uchaud we Francji – taką decyzję podjęli radni na ostatniej sesji rady miejskiej.\nPierwsze z nich jest uzdrowiskiem położonym nad Morzem Czarnym i drugim najbardziej zaludnionym w regionie Adżarii. Leczy się tam choroby układu krążenia, nerwowego i oddechowego. Miasto posiada strefę ekonomiczną i chętnie nawiązuje współpracę z polskimi przedsiębiorcami, co podkreśla ambasador Gruzji Ilia Darchiashvili oraz Konsul Honorowy Gruzji w Polsce Wojciech Wróbel. To miejsce o bogatej historii, ale też różnych atrakcjach turystycznych. Prezydent Świdnicy Beata Moskal – Słaniewska mówi, że „to dobry początek, aby zachęcić polskich i gruzińskich przedsiębiorców do współpracy”.\nMiasteczko Uchad we Francji, związane jest ze Świdnicą wspólnymi epizodami historycznymi, które ciągną się od średniowiecza, po teraźniejszość. Ciekawostką jest to, że inicjatorami zawarcia umowy partnerskiej między miastami było małżeństwo polsko – francuskie. Pani Wiesława pochodzi ze Świdnicy, a Pan José Galino z Uchaud.\nStanowiło to mocny argument dla radnych, aby przychylić się do popisania umowy partnerskiej. Podkreśla to prezydent Świdnicy Beata Moskal – Słaniewska: „to, że współpracę zaproponowali ludzie - mieszkańcy obu miast to jest najważniejsze. To, jak te relacje się ułożą zależy od naszej woli i pracy społecznej”.\nDo tej pory Świdnica jest miastem parnerskim Biberach, Iwano-Frankowsk, Kazincbarcika, Niżyn, Police nad Metuji, Tendring, Trutnov oraz Rejonu Święciany.\nfoto: użyczone przez UM wŚwidnicy\nSkwer Smoleński w Śródmieściu?\nZaginiona 15-latka odnaleziona\nHurtownia narkotyków w...\nNa razie protestują, czy...\nWyciek gazu: Ewakuowano 7 osób


Bikini - Say WOW!\nSAYWOW / Zabiegi / Części ciała / Bikini\nOkolice bikini tak samo jak inne części kobiecego ciała wymagają odpowiedniej troski oraz pielęgnacji. Depilację tych okolic traktuje się dziś na równi z depilacją innych partii ciała – pach czy nóg. Jednak troska o okolice bikini nie polega wyłącznie na pozbyciu się niechcianego owłosienia (przy pomocy depilacji woskiem czy epilacji laserowej). Dzięki zabiegom z zakresu medycyny estetycznej, takim jak clitoroplastyka, nasze miejsca intymne mogą nie tylko lepiej wyglądać, ale również zapewniać nam większą przyjemność z seksu!\nZabiegi na okolice bikini Katowice, Warszawa\nJak pomożemy Ci zadbać o okolice bikini w klinice Say WOW!\nDepilacja okolic intymnych tradycyjnymi metodami, czyli maszynką do golenia, bywa problematyczna. Jest to obszar nie tylko niezwykle delikatny, ale i trudno dostępny. Wystarczy chwila nieuwagi, by skaleczyć się lub zaciąć. Ponadto skóra okolic intymnych jest wyjątkowo wrażliwa na wszelkie podrażnienia. Wiele kobiet marzy więc, by nie musieć depilować się w tamtych okolicach. W klinice medycyny estetycznej Say WOW! możemy to marzenie spełnić!\nSposoby na gładkie i piękne okolice bikini\nIstnieje wiele skutecznych metod pozbywania się zbędnego owłosienia z okolic bikini. Natychmiastowy efekt gładkiej skóry uzyskamy m.in. dzięki depilacji woskiem. Wosk usuwa włos razem z cebulką, przez co skóra pozostaje gładka nawet do 5 tygodni. Z kolei odrastające włoski są automatycznie słabsze i mniej widoczne. Woskiem poza bikini można depilować także inne partie ciała, np. nogi, pachy, ręce czy tzw. wąsik. Niezawodny w zakresie epilacji jest także Splendor X. Laser ten jako jedyny opiera się na technologii Blend X™, czyli systemie o mocy, szybkości i zasięgu niespotykanym dotąd w żadnych innych laserach. Splendor X nie tylko trwale usuwa zbędne owłosienie z okolic bikini, ale również świetnie radzi sobie z likwidacją zmian skórnych. Kobietom chcącym w nieco inny sposób zadbać o swoje miejsca intymne, tzn. wzmocnić doznania podczas współżycia, proponujemy clitoroplastykę, czyli plastykę łechtaczki. Zabieg polega na odkryciu i uwypukleniu łechtaczki schowanej głęboko pod fałdami skóry. Dzięki temu kobieta może cieszyć się większą satysfakcją seksualną i atrakcyjniejszym wyglądem własnych miejsc intymnych.


Olej lniany - dobry na wszystko? - Projekt Żywienie\nPorcja wiedzy Olej lniany – dobry na wszystko?\nz korzyści oleju lnianego mogą też czerpać nasze włosy i paznokcie. Dieta bogata w nienasycone kwasy tluszczowe wzmacnia paznokcie i pobudza wzrost włosów.\ndieta bogata w kwasy omega-3 idzie w parze z ciążą – kwasy nienasycone są niezbędne do prawidłowego rozwoju płodu.\nnie można też zapomnieć o bogactwie witaminy E, o której więcej możecie przeczytać tutaj.\njedzenie, mózg, super żywność, tłuszcze, zdrowe serce.


Gulasz z żołądków gęsich w wersji klasycznej - WIELOSMAKI\n16 lutego 2017 30 czerwca 2017 Dorota i Zbyszek\n8 połówek żołądków z gęsi\n6 małych liści laurowych\nŻołądki wypłucz i usuń błony. Pokrój w plasterki. Marchewkę, pietruszkę i seler zetrzyj na tarce o dużych oczkach, cebulę pokrój w kostkę.Wrzuć do rondla żołądki, liście i ziele angielskie. Zalej taką ilością wody, żeby przykryła żołądki. Gotuj, aż będą miękkie i dodaj warzywa, pora w całym kawałku oraz wszystkie przyprawy. Gotuj jeszcze 10 minut. Pora wyrzuć. Jeśli chcesz zagęścić sos dodaj łyżeczkę mąki krupczatki. Smacznego :).\nPoraz pierwszy jadłam gulasz z żołądków gęsich i przyznam się, że byłam zaskoczona. Pozytywnie zaskoczona, danie nie tylko było smaczne, ale wręcz wykwintne. Tak, dokładnie tego słowa użyłam podczas spożywania gulaszu WYKWINTNE. Gęsina bywa na naszym stole kilka razy w roku i zawsze wychodzi pysznie. Podajemy ją gdy mamy na obiedzie dzieci, a to z racji wielkości ptaka. Na szczęście już można spotkać w sprzedaży porcjowane mięso gęsi i dzięki temu możemy ją spożywać też jak jesteśmy sami.\nUżywamy również smalcu z gęsi w naszej kuchni. Kupujemy go w sklepiku z drobiem na naszym targu. Dodaje potrawom pięknego aromatu, ale przede wszystkim jest bardzo zdrowy. Głównie jest to zasługa zawartych w nim nienasyconych kwasów tłuszczowych, m.in. kwasu oleinowego, tego samego, który znajduje się w oliwie z oliwek. Nie bez znaczenia jest też fakt, że można na nim smażyć nawet do temp. ok. 200 st. C i nie traci swoich właściwości. Wiele osób stosuje smalec leczniczo (podobnie jak maść) na przykład przy bólach kręgosłupa, przy bólach mięśniowych, a także przy zapaleniu oskrzeli lub płuc. Ja nie stosowałam w tym celu, więc nie mogę się wypowiedzieć na temat skuteczności. Dziękuję za odwiedziny :).\nDania z mięsem gulasz, gulasz z podrobów, obiad, podroby, Przepis, żołądki, żołądki z gęsi\n← Pikantna zupa pomidorowa z mozzarellą, bazylią i szałwią\nMakaron z pieczarkami w sosie curry ze świeżą kolendrą →


STOLARNIA ZASOWSKI ANDRZEJ, Leszcze | Crefo\nLeszcze, 36-147 Niwiska , Polska\nFirma "STOLARNIA" ZASOWSKI ANDRZEJ została zarejestrowana w 2008 roku. Miejscem wykonywania działalności (i adresem rejestracyjnym) jest miejscowość Leszcze.\nCentrum działalności przedsiębiorstwa stanowi produkcja wyrobów tartacznych (heblowanie drewna, drewno opałowe, tarcica mokra, trociny do spalania w piecach).\nNiemal 10 letnia konsekwentna działalność podmiotu STOLARNIA ZASOWSKI ANDRZEJ w przestrzeni gospodarczej przyczyniła się do dokładniejszego dopracowania asortymentu oferowanych produktów i usług jak też umocnienia zainteresowania klientów rynkiem, na którym działa firma.\nFirma STOLARNIA ZASOWSKI ANDRZEJ osiąga dobre wyniki?\nTo jest miejsce na referencje dla firmy STOLARNIA ZASOWSKI ANDRZEJ\nJeżeli chcesz przesłać informacje na temat zaległości płatniczych firmy STOLARNIA ZASOWSKI ANDRZEJ -


ebookoholic: Tarryn Fisher\nPoznałam się z Tarryn przy okazji "Never Never" w ubiegłym roku. Byłam akurat w fazie nadrabiania wszystkim książek Colleen Hoover, bo odkryłam, że całkiem nieźle mi idzie czytanie po angielsku. Na koniec zostawiłam sobie właśnie NN i oczywiście bardzo zawiodłam się tą książką (jak wiele osób z resztą), no ale nie zniechęciłam się. Wiedziona głosem ludu, który mówił, iż za wątkiem utraty pamięci stoi Tarryn, poszukałam jej innych książek. Od razu wyskoczyła seria "Mimo moich win". Uzbroiłam się więc w trzy części na Kindlu i zaczęłam czytać. Pierwsze co zauważyłam, to to, iż autorka nie stawia na banalne związki. Nie bawi się w dobro i zło, nic nie jest u i niej czarne i białe. Bohaterowie są skomplikowani. Nie znajdziemy w jej powieściach prostych historii miłosnych ani postaci, które zawsze robią co trzeba, nie są to osoby, w których na pierwszy rzut oka chcielibyśmy się zakochać jak to bywa w przypadku większości romansów.\nOsobiście cieszę się, iż miałam od razu, jak na tacy trzy książki. Mogłam czytać bez żadnej przerwy, bo bym chyba oszalała gdybym musiała czekać na premierę kolejnych części. W ogóle jestem z tych dziwnych osób, którzy lubią sobie spoilerować książki i zaglądają na ostatnią stronę (fuck w sumie zastanawiam się, czy ktoś poza mną w ogóle tak robi? Czy mam prawo mówić, że jestem z tych dziwnych ludzi czy może jestem jedyną taką osobą?). No więc Tarryn nie jest banalna a ta seria była w porządku. Po przeżywałam trochę owy trójkąt miłosny, nawyzywałam ich, co się zestresowałam to się zestresowałam ale to w sumie wszystko. Koniec końców stwierdziłam, że bez szaleństw. Przeczytane, odhaczone. Wtedy też stwierdziłam, że nie rozumiem o co tyle szumu jeśli chodzi o Fisher. Jakiś czas później przeczytałam "F*uck love" i okeeej, to było okej. Po prostu. Tym bardziej utwierdziłam się w przekonaniu, że nie wiem po co te szaleństwo na jej punkcie.\nDamn, głupia ja. Po prostu trafiłam na nieodpowiednie książki w nieodpowiednim czasie.\n" I like to combine fantasy with reality in my writing. The amnesia was definitely a stretch on reality, the actions of my characters depicted the bad side of human nature. It’s not just good people who fall in love. Really flawed people fall in love too. Human nature is fraught with dark imperfections and we condemn our relationships with them. And, in real life things don’t just fall into place, they are messy and we have to work through the mess to get something halfway decent." Tarryn Fisher\nRozumiem te słowa. Teraz już wiem czemu początkowo książki Tarryn nie do końca mi odpowiadały. W tamtym okresie byłam w szale new adult, young adult. Chciałam prostych romansów, które kończą się dobrze. Chciałam tych banalnych par i błahych opowiastek a jej książki były nasiąknięte jakimś dziwnym i nie zrozumiałym dla mnie mrokiem - ja chciałam dobra (chyba nadal miałam książkową depresje po przeczytaniu Małego życia). Teraz czuje się jakbym w jakiś dziwny sposób dojrzała do książek Fisher. Jakbym potrzebowała przejść etap kilku miesięcy czytania pod rząd prostych romansideł, raczej niezbyt skomplikowanych powieści (nadal je uwielbiam ale mam już zupełnie inne podejście). Rozumiem już, iż te książki Fisher są po prostu prawdziwe (chociaż zawierają elementy fantasy). Są prawdziwsze niż te romanse, które tak uwielbiam, w których każdy ma idealne ciało, super karierę a miłość przychodzi z dnia na dzień, oh nie wspominając o seksie. Jak w wyżej wspomnianym cytacie, popieprzeni ludzie też się zakochują a żeby coś zdobyć/osiągnąć na prawdę trzeba się namęczyć a nasza "mroczna" strona towarzyszy nam na każdym kroku.\nŻeby nie było, że jestem hipokrytką! Nadal uwielbiam i mam mega sentyment do każdej przeczytanej książki o tematyce young/new adult, po prostu mam ich przesyt i muszę je już dawkować, bo trochę się w tym fikcyjnym świecie zagubiłam.\nAh, no i właśnie tak się czułam na początku stycznia. Zagubiona. Pierw przeczytałam "The boy most likely to", czyli typowe young adult choć bez wątku miłosnego na pierwszym planie. Luźna książka na czas sesji (dobra świruje i tak się nie uczyłam). Miałam kilka dni przestoju w czytaniu i nagle stwierdziłam, że czas na coś innego. Zaczęłam przeglądać Internet w poszukiwaniu jakiś nowości i zauważyłam, że Fisher wydała nową książkę. Zaopatrzyłam się więc w egzemplarz, bo okładka jest hipnotazing ale poczytałam później opinie i jakoś odkładałam rozpoczęcie lektury. Któregoś razu czy w pracy, czy na dworcu, bardzo się nudziłam i po prostu ją odpaliłam. No i tak przepadłam. Świat w tej książce jest tak popieprzony, że choć sama się uważam często za nienormalną osobę, to dzięki tej książce poczułam się w końcu normalnie. Huh, tak typowo. Dzięki Tarryn!\nKsiążka podzielona jest na trzy części, każda napisana z perspektywy danego bohatera, wydarzenia się przeplatają i w trakcie czytania zaczynamy powoli rozumieć co się tak na prawdę dzieje (albo nie, skreślić to, nie rozumiemy tak na prawdę nic). Generalnie podczas czytania doświadczamy tylu sprzecznych emocji, że momentami na prawdę ciężko to ogarnąć. Bynajmniej mi, wow.\nNie każdemu spodoba się ta książka, w szczególności jeżeli podejdzie się do niej jak do normalnej powieści. Książka jest według mnie bardzo mroczna, zakręcona i psychiczna i na pewno nie jest normalna. To nie romans, nie ma jakiegoś wielkiego happy endu. Są tu kłamstwa, zdrady, homofobia, socjopatia, psychopatia a przede wszystkim stalking.\nMamy trzy główne postaci. Jest psychopatka Fig. Niezrównoważona psychicznie kobieta, która straciła dziecko a jej małżeństwo się rozsypuje. Jest socjopata, seksocholik, psychiatra, w końcu - mąż i ojciec, Darius. Trzecia osoba to Jolene - matka, żona, przyjaciółka, dusza towarzystwa a także pisarka i autorka bestsellerów, prawdziwa aktorka w codziennym życiu.\nFig wprowadza się nagle do nowego domu i staje się sąsiadką tej idealnej, młodej rodziny. I nie wprowadza się tam bez powodu. Fig chce wszystkiego co ma Jolene. Wpada w obsesje, chce jej życia, jej wyglądu, charakteru, męża, dziecka. Knuje w głowie plan i za sprawą swych psychopatycznych skłonności zaprzyjaźnia się z sąsiadami.\nJa byłam nią przerażona - serio. Wyobrażacie sobie to? Zaprzyjaźniacie się z kimś, pomagacie tej osobie, otwieracie przed nią serce, duszę, drzwi od domu, wpuszczacie ją do małej córeczki, ukochanego męża... a ta osoba wam to powoli i z premedytacją wykrada i jest przy tym bezwzględna. Jest roszczeniowa. Chce tego wszystkiego nie zważając na konsekwencje, nie obchodzą jej ludzkie uczucia, ba, wręcz gra na nich.\nNie chcę spoilerować, bo liczę, że książka wydana zostanie w Polsce więc się przekonacie, ale to prawdziwy rollercoaster emocji. Każda perspektywa dała mi tyle do myślenia a szczęka opadała mi prawie przy każdym rozdziale, mózg pracował na najwyższych obrotach żeby to jakoś ogarnąć.\n“You have to voice your thoughts so you can know you’re not the only one who’s fucked up.” - exactly.\nWiecie, co mi przede wszystkim pokazała ta książka i na co otworzyła mi oczy? Na to jak potrafimy udawać. Jak jesteśmy zakłamani - Facebook, Instagram - to tylko wyrywki, specjalnie wyreżyserowane sceny z naszego najczęściej nudnego życia. Zakładamy maski, udajemy cudowne osoby a wewnątrz nas kryją się tacy właśnie psychopaci i socjopaci. Zazdrościmy innym, często szczęście bliskich nam ludzi sprawia, że aż kipimy z wściekłości, bo im się udało a nam nie ale i tak uśmiechamy się i okazujemy radość. Wiecie, że to trochę zaburzenie osobowości? To jest dopiero popieprzone. A Tarryn nie bała się o tym napisać, jak sama powiedziała w jednym z wywiadów, w każdej książce daje coś od siebie. I wierzcie mi, po przeczytaniu tej książki jej słowa "Bad Mommy was me watching, and listening, and studying" nabiorą dla was zupełnie innego znaczenia.\n"Every story I write is about consequences. Humans are reactors. I write about what contributes to our reactions. How we destroy ourselves, how we rebuild. I think mine are all cautionary tales. Bad Mommy is about trust and betrayal. How we lie to ourselves and others. How much the fallout hurts."\nPo przeczytaniu Bad Mommy i wywiadów z udziałem Tarryn moje podejście do niej zmieniło się o 360 stopni. Zrozumiałam każde jej słowo i to co chciała nam przekazać. Okazuje się, iż te jej mroczne historie są stworzone dla mnie. W książkach w końcu odnajdujemy w pewnym sensie siebie, prawda? Od razu przeszłam do kolejnej książki żeby jeszcze bardziej utwierdzić się w przekonaniu, że jestem popieprzona.\nMUD VEIN i MARROW\nPisałam już o tym jakie wywarły na mnie te książki wrażenie na Instagramie. W szczególności Mud Vein. Tak na prawdę z tej całej trójki Marrow (czyli znana Wam Margo) jest dla mnie najsłabsza ale równie ważna.\nCzemu zestawiam więc obie książki na raz? Bo może nie wiecie ale jest tu pewien wątek, który się przeplata. Jak dla mnie to majstersztyk. Nie wiem czemu polski wydawca zaczął od Margo skoro Tarryn wydała pierw Mud Vein. Uważam, że lepiej jest przeczytać w takiej kolejności w jakiej było to zamierzone w oryginale. No ale z drugiej strony nie ma to aż tak wielkiego znaczenia.\nBędzie w wielkim skrócie. I bez spoilerów. Nie napiszę też o Marrow, bo już została zrecenzowana zapewne z każdej strony i zgadzam się ze wszystkimi. Natomiast MV to prawdziwa perełka wśród thrillerów psychologicznych. Ponownie, to nie romans, do których przyzwyczaiła nas początkowo Tarryn, wychodzi znowu poza schemat. Jak sama mówi ile można pisać o miłości w taki prosty sposób? "I think I get bored with my thoughts on one subject and so I leave and explore something else for a while. There’s only so much you can say about love, right? So, let’s talk about murder, psychopathy, women’s rights, and wrap it all up in an allegory."\nKolejna podróż w głąb skomplikowanej psychiki ludzkiej. Senna, bohaterka MV, budzi się w swoje 33 urodziny w obcym domu, który jest... nigdzie. Gdzieś w pieprzonej Alasce, otoczony samym śniegiem, płotem elektrycznym. W domu jest zapas jedzenia na kilka miesięcy, zapas drewna, są ciuchy. Podstawowe rzeczy do przetrwania. I nie jest sama. Porywacz umieścił ją w jednym miejscu z mężczyzną, który znaczył dla niej bardzo wiele i prawdopodobnie nadal oznacza. Nie wiedzą o co chodzi, kto mógł ich tu zamknąć, jak mają się wydostać. Nie dostają żadnej wiadomości, żadnych wskazówek. Wkrótce dostrzegają, iż ktoś chce z nimi zagrać w grę, a uwolnić może ich tylko prawda. Stawką jest ich życie.\nZnowu - brak akcji za to dużo retrospekcji, dzięki którym poznajemy złożoność problemów Senny. To historia o tym, jak głęboko skrywamy swoje problemy i uczucia (tak, Tarryn znowu porusza ten wątek i myślę, że Margo w dużej mierze też o tym mówi), jak ciężko jest rozróżnić miłość od bratniej duszy. Jak ciężko nam przyznać się do uczuć. Cała książka to nie tylko odkrywanie psychiki bohaterów ale i nas samych.\nWszystko jest tak skomplikowane a jednocześnie tak proste.\nTrzy przedstawione przeze mnie książki pokazują nam jak bardzo chowamy w sobie wszystko. WSZYSTKO. Kurcze, każdy z nas ma demony. Każdy ma swoją ciemną stronę i to nie jest złe. Co myśleliście czytając Margo, która wymierzała sprawiedliwość "po swojemu"? Wiem, że to nie do niej należał ten obowiązek, ale czy bronilibyście jej aż tak zaciekle, gdyby przyszło Wam spotkać się z taką osobą i sprawą w realnym świecie? W naszym kraju za oszustwa finansowe dostaje się większą karę niż za wykorzystanie seksualne dzieci czy gwałt na kobiecie. To jest sprawiedliwość? Wielu z Was na pewno poruszyła wiadomość na końcu książki od Tarryn. I co, zgadzacie się z nią? Tak, bardzo chciałabym poruszyć pewną dyskusję więc czujcie się zobligowani do napisania co myślicie - szczerze!\nPo świecie chodzą chorzy ludzie. Psychiczni i niezrównoważeni. To praktycznie każdy z nas (pamiętajcie, że was kocham) - to nie jest coś złego. Musimy się nauczyć po prostu radzić ze swoimi demonami. Musimy zdjąć maski chociażby wtedy, gdy jesteśmy sami ze sobą. Według mnie podstawowym krokiem jaki musimy podjąć jeżeli chcemy prowadzić normalne i zrównoważone życie to wydobycie z siebie negatywów, pogodzenie się z nimi i przekształcenie je w coś w pozytywnego. Każdy z nas ma zasoby i każdy z nas jest wartościowy. Ja jeszcze tego wszystkiego nie zrobiłam, bo nie jest to takie proste ale wiem, że kiedyś zrobię.\nNo więc właśnie dlatego tak bardzo pokochałam twórczość Tarryn Fisher. Eureka, właśnie to odkryłam. Z każdą książką, z każdym bohaterem, rozdziałem, słowem - moje oczy były jak pięć złotych, szczęka na ziemi a mózg wariował. Trawiłam tą mroczność powoli i stopniowo, dopiero teraz tak na prawdę dotarło do mnie wszystko to co JA wydobyłam z tych książek, to co JA odkryłam o sobie i otaczającym mnie świecie i ile dla MNIE tak na prawdę oznaczają słowa Tarryn. Pomogła mi odkryć swoje na prawdę słabe strony, takie do których nie chciałam się przyznać przed samą sobą.\nKażdy odkrywa w książkach coś innego i to jest właśnie piękne w czytaniu. Dla mnie te trzy pozycje były jak spotkanie z terapeutką.\n"I like to write books about interesting people, not goody- two -shoes who always do the right thing. These are the people who do what you secretly want to do" Tarryn Fisher


Bez kategorii | Wędrowniczek\nWrzesień 18th, 2015 Bez kategorii Brak komentarzy »\nWielu Polaków planując urlopy i wakacje decyduje się skorzystać z biur podróży. Jest to wygodniejsze, ponieważ nie trzeba samemu rezerwować hoteli, organizować jedzenia i atrakcji. W przypadku wakacji all inclusive mamy wszystko w pakiecie. Naszym zadaniem jest tylko i wyłącznie zapłacić za urlop, resztę organizuje za nas biuro i przysłowiowo nic nas nie obchodzi i o nic nie musimy się martwić. W cenie takich wakacji zawierają sie ceny biletów lotniczych, zakwaterowanie, hotele i noclegi, autokary na miejscu przewożące po ciekawych miejscach wraz z wynajęciem przewodnika, najbardziej jednak popularny jest alkohol.


Fabryka Wody Sp. z o.o. BIP » Instrukcja korzystania z BIP\nMenu służy do pozyskiwania informacji w prezentowanym biuletynie. Wyświetlane jest na każdej stronie serwisu, w postaci kolumny, po lewej stronie ekranu i pod banerem głównym. Po wskazaniu kursorem myszy nazwy kategorii i wciśnięciu lewego przycisku myszy, informacje dla danej kategorii wyświetlają się na ekranie.\nW lewym górnym rogu każdej strony biuletynu widoczne jest pole wyszukiwarki. Poszukiwane hasło należy wpisać w pole i potwierdzić wciśnięciem klawisza „Enter”.\nW nagłówku serwisu, po prawej stronie, znajduje się przybornik narzędziowy. Daje on możliwość zwiększania lub zmniejszania wielkości czcionki na stronach serwisu poprzez odpowiednie naciśnięcie symbolu „A”:\nA+ powoduje zwiększenie czcionki,\nA++ powoduje większe zwiększenie czcionki,\nZmiana kontrastu czcionki\nW nagłówku serwisu, po prawej stronie, znajduje się przybornik narzędziowy. Daje on możliwość zmiany kontrastu prezentowanych treści na stronach serwisu poprzez naciśnięcie symbolu „A” z odpowiednim tłem.\nZnajduje się w nagłówku serwisu i zawiera spis wszystkich stron zawartych w przedmiotowym biuletynie BIP.\nZawiera dane określające tożsamość osoby, która wprowadziła informację do przedmiotowego biuletynu BIP.\nData publikacji: 23 sierpnia 2018 r. godz.: 13:56\nData ostatniej modyfikacji: 27 września 2018 r. godz.: 11:12\nLicznik wyświetleń: 660


SENIORZY: Czternasty triumf w sezonie, Górki 2:0 Hejnał - Górki Myślenice\ndzisiaj: 246, wczoraj: 705\nogółem: 1 224 070\nSENIORZY: Czternasty triumf w sezonie, Górki 2:0 Hejnał\nautor: oliwier234gprzed, 2019-06-03 22:09\nSzóstym w rundzie wiosennej i czternastym w sezonie zwycięstwem zakończyło się niedzielne spotkanie drużyny Górek, która rywalizowała z Hejnałem Krzyszkowice. O wyniku zadecydował bardzo dobry początek spotkania, kiedy myśleniczanie wypracowali sobie dwubramkową przewagę i utrzymali ją do samego końca. Dwa gole w meczu zanotował wracający do gry Mateusz Pietrzyk.\nLKS Górki Myślenice - LKS Hejnał Krzyszkowice 2:0 (2:0)\n1:0 5’ M.Pietrzyk - rzut karny\n2:0 12’ M.Pietrzyk as. T.Sabała\nGórki: Artur Szlachetka - Kamil Plewa, Mateusz Kubiński (53‘ Jarosław Kuchnia), Ireneusz Ziaja, Paweł Maślak - Mateusz Biela, Rafał Bujas (kapitan), Tomasz Sabała - Marek Zięba (82’ Bartłomiej Bednarz) - Kamil Malina (60’ Mateusz Sabała), Mateusz Pietrzyk\nHejnał: Bartłomiej Jurczak - Mateusz Kopta, Dariusz Domanus, Przemysław Ciaputa, Marek Bidziński, Marcin Kotecki, Marcin Baran, Marcin Solawa (38’ Michał Bułat), Gabriel Kopta, Łukasz Nocoń, Marek Baran (82’ Rafał Baran)\nW niedzielne popołudnie piłkarska drużyna Górek zmierzyła się w kolejnym spotkaniu obecnego sezonu, w którym w ramach 26. kolejki rywalizowała z Hejnałem Krzyszkowice. Po dwutygodniowej przerwie od rozgrywek ligowych, myśleniczanie powrócili na boisko w pojedynku z dziewiątym zespołem w lidze, szczycącym się mianem niepokonanego od siedmiu meczów. Niestety, w niedzielnym starciu trener Wojciech Czajka miał bardzo ograniczone możliwości kadrowe, a łącznie nie mógł skorzystać z I.Dudka, K.Kubiczka, M.Obierzyńskiego, T.Kani, P.Dąbrowy, B.Górki, K.Turały oraz graczy ekipy rezerw T.Stanacha, F.Kudasa, K.Polewki czy A.Szlachetki. Do wyjściowej jedenastki powrócił m.in. kończący czterospotkaniową absencję Mateusz Pietrzyk. Podczas pięknej, słonecznej pogody rozpoczęliśmy zawody.\nPoczątek meczu w wykonaniu ekipy Górek był niezwykle obiecujący. W pierwszych minutach, gospodarze przeprowadzili kilka akcji ofensywnych, a już w 4. minucie rajd po lewej stronie Mateusza Bieli spowodował, że jeden z obrońców zmuszony był do faulu w obrębie pola karnego, a sędzia pokazał na tzw. „wapno”. Do szansy z rzutu karnego podszedł Mateusz Pietrzyk i pewnym strzałem w boczną siatkę pokonał golkipera Hejnału. Kolejne minuty przynosiły następne szanse, a myśleniczanie notowali naprawdę dobry początek. W 12. minucie piłkę w środku pola przejął Mateusz Biela, a następnie podał do Tomasza Sabały. Ten skierował piłkę do dobrze ustawionego Pietrzyka, a popularny Pieczara znalazł się w doskonałej pozycji i pewnym uderzeniem ponownie pokonał bramkarza. Po upływie dwudziestu minut, poprawę w swojej postawie zanotowała ekipa gości, strasząc bramkę strzeżoną przez Artura Szlachetkę po strzale z rzutu wolnego z bliskiej odległości. Chwilę później piłkę z linii bramkowej wybił Ireneusz Ziaja, a Hejnał przeprowadził kolejne dwie akcje podbramkowe. W dalszym fragmencie zespół z Krzyszkowic dorównał poziomem myśleniczanom, jednak spory wpływ na mecz miała kontuzja jednego z graczy, która uniemożliwiła dalszą grę. W kolejnych akcjach myśleniczanie skupili się na poprawnej grze w defensywie i przeprowadzali kilka sytuacji. Szanse na trzeciego gola mieli m.in. Marek Zięba czy Mateusz Pietrzyk. Przy jednej z akcji gospodarzy faulowany w polu karnym był jeden z naszych zawodników, jednak tym razem arbiter nie podyktował jedenastki. Losy spotkania mogły odmienić się tuż przed przerwą, kiedy rzut karny został wymierzony przeciwko Górkom. W 42. minucie mocny strzał zawodnika Hejnału nie trafił do siatki, a pewną interwencją popisał się Artur Szlachetka! Do przerwy utrzymaliśmy dwubramkowe prowadzenie!\nProwadzenie 2:0 do przerwy było najbardziej zasłużone, jednak przeciwnik zagroził kilkukrotnie bramce, a najlepsze okazje miał po rzutach wolnych z dosyć bliskiej odległości i rzucie karnym. Oprócz tego rywal grał nieźle z kontrataku, ale mimo tych atutów, Szlachetka nadal utrzymywał czyste konto. Druga połowa to już inny obraz zawodów, do którego nieco przyczyniła się aura i wysoka temperatura. Jako pierwszy w tej części strzałem z dystansu postraszył Mateusz Kubiński, a popularny Kuben opuścił plac gry w 53. minucie, zmieniony przez Jarosława Kuchnię. Sześć minut później Hejnał zmarnował kolejną okazję na gola kontaktowego, a po godzinie zastąpiony przez Mateusza Sabałę został Kamil Malina. W następnym fragmencie meczu, gra stała się bardziej otwarta, a obie strony przeprowadzały szanse ofensywne. W ekipie z Górnego Przedmieścia najbliżej trafienia byli ponownie Pietrzyk i Zięba i tylko wielki pech sprawił, że nie odnotowali oni kolejnego gola. Zmotywowany Hejnał usiłował wszystkimi możliwymi sposobami przebić się przez szyki defensywne i zdobyć gola, jednak w tej sztuce bardzo dobrze przeszkadzał przeciwnikom Artur Szlachetka, broniący kilka groźnych piłek. Na kilka ostatnich minut na murawie pojawił się Bartłomiej Bednarz, zastępujący Marka Ziębę. Ostateczny rezultat na kilkadziesiąt sekund przed zakończeniem zawodów mógł zmienić jeszcze Pietrzyk, jednak w dogodnej okazji fenomenalną obroną popisał się bramkarz Hejnału. Po upłynięciu doliczonego czasu gry, arbiter zakończył zawody, które zwieńczyło czternaste zwycięstwo myśleniczan w tym sezonie!\nWygrana w meczu z Hejnałem Krzyszkowice, to na pewno duże osiągnięcie zważywszy na fakt, że rywale kontynuowali passę siedmiu spotkań bez porażki, a jedyna ich przegrana w rundzie wiosennej miała miejsce na inaugurację tegorocznych zmagań. Chociaż zawody w wykonaniu podopiecznych trenera Wojciecha Czajki były dalekie od ideału, to liczy się fakt, że myśleniczanie odnieśli szóste zwycięstwo w rundzie wiosennej i ciągle polepszają rekordowy wynik punktowy. Na naszym koncie widoczna jest już zdobycz 47 oczek, a więc wydaje się, że magiczna granica pięćdziesięciu będzie przełamana, co jak na drugi sezon w A-klasie jest na pewno fenomenalnym wynikiem. Za niedzielne zawody z pewnością należy pochwalić wracającego po przerwie Mateusza Pietrzyka - strzelca dwóch goli, Tomasza Sabałę, a więc asystenta przy drugim trafieniu oraz Mateusza Bielę, który wywalczył rzut karny i zanotował asystę drugiego stopnia przy kolejnym golu. Duże pochwały kierujemy w stronę Artura Szlachetki, który wraz z naszą linią defensywną zaliczył kolejny świetny występ w tym sezonie. Gratulujemy całemu zespołowi kolejnego triumfu i mamy nadzieję, że podobnymi rezultatami zakończą się pozostałe starcia z Beskidem, Iskrą, Clavią i Rudnikiem!\nPodziękowania za liczne przybycie i gromki doping tradycyjnie kierujemy w stronę naszych kibiców. Dziękujemy, że byliście z nami w kolejnym meczu u siebie i po raz kolejny wspieraliście nas z trybun! Zapraszamy na kolejne zawody!\nFotorelacja z meczu Górki vs Hejnał, fot. Paweł Biela - https://photos.google.com/share/AF1QipPsBflMampJNnK8o5JmhH2qHAAhNBfpIBrkAzhdoo6g1QNj-mi7AUllcGxga8NkWg?key=c3NQNmVGajdZRElEcHlaVk03SlFVaVhFeGx3RXZ3\nSkrót filmowy z meczu Górki vs Hejnał, wyk. Michał Wierzba - już wkrótce\nLubomir vs Górki 17.04.16


Przekaźnik czasowy-funkcja opóźnionego wyłączania - elektroda.pl\nsigiii 18 Gru 2010 16:11 4283 10\n#1 18 Gru 2010 16:11\nobecnie w domu jednorodzinnym po przeróbce instalacji wodnej zainstalowałem pompkę do cyrkulacji ciepłej wody. Pompa ta ma być załączana poprzez umieszczony przy kranie łącznik i przekaźnik czasowy. Np. gdy zamierzam brać prysznic to poprzez łącznik i przekaźnik czasowy uruchamiam pompę na 3 minuty (lub inny ustawiony czas) ciepłą wodę potrzebuję w kranie tylko czasowo (mała liczba domowników) wiec po co ma się bujać cały czas. Znalazłem w garażu na półce przekaźnik Eltako serii EZ12 charakterystyka AV czyli z funkcją opóźnionego załączania no i niestety taki mi nie pasuje\nczy jest możliwość przerobienia go na charakterystykę RV (opóznionego wyłączania?)\nstrona z charakterystyką przekaźników Eltako\n#2 19 Gru 2010 05:42\n#3 19 Gru 2010 10:05\nzamieszczam fotki z przekaźnika\nna układzie opis MC3416OP KHBU9214\n#4 19 Gru 2010 10:14\nCały ten temat może okazać się potencjalnie niebezpieczny. Autora interesuje bowiem tylko jedna kwestia.\nZachowuje się przy tym jak koń z klapkami na oczach nie widząc nic innego poza rozwiązaniem nurtującego go zagadnienia.\nOczywiście znajdą się dobre dusze, które mu w tym pomogą.\nPompa ta ma być załączana poprzez umieszczony przy kranie łącznik...\n#5 19 Gru 2010 10:27\nA zwykły automat schodowy?\n#6 19 Gru 2010 13:01\nno właśnie rozchodzi mi się o coś w rodzaju automatu schodowego.\na łącznik przy kranie ma podać tylko impuls do przekaźnika który załączy pompę na 3 minuty po czym pompę wyłączy...\n#7 19 Gru 2010 13:08\nWidzę że Kolega nie ma pojęcia co chce zrobić.\nDokładnie taką funkcje zrealizuje automat schodowy. Hermetyczny przycisk przy kranie, który poda impuls na automat schodowy, automat utuchomi przkażnik/stycznik który włączy na określony czas pompe obiegową. Prawda jakie to proste?\n#8 19 Gru 2010 13:11\nA nie możesz po prostu kupić przekaźnika z opóźnionym odpadaniem ?\n#9 19 Gru 2010 14:06\nPewnie, że najlepiej by kupić odpowiedni przekaźnik. Ale kolega ma taki jak napisał i chce go wykorzystać.\nMa to tę wadę, że ponowne włączenie pompy wymagać będzie rozłączenia i włączenia łącznika. Drugą wadą jest to, że przekaźnik do momentu rozłączenia łącznika będzie pod napięciem (będzie pobierał jakąś tam energię)\nOczywiście instalację należy wykonać z zachowaniem zasad bezpieczeństwa.\nJako wyłącznik możesz wykorzystać wyłącznik od światła w łazience.\n#10 25 Gru 2010 14:57\nzakupiłem automat schodowy. problem rozwiązany. zamykam temat.\ndziękuję za zainteresowanie i życzę wesołych świąt\n#11 25 Gru 2010 15:13\nPodobne tematy Przekaźnik czasowy-funkcja opóźnionego wyłączania\nWitam się z użytkownikami forum, ponieważ to mój pierwszy post. Posiadam przekaźnik czasowy firmy Mera-Refa RTx-41. Korzystając ze skanu instrukcji... (3)\nW tym jest opis: www.e-system.com.pl/instrukcje/ZSD_16.pdf Prawdopodobnie we wszystkich takich programatorach funkcja random jest taka sama. "Przy... (3)


Pobieranie 489,83 Kb.\nRozmiar 489,83 Kb.\n1.2. Dzieło sztuki czy źródło ikonograficzne Źródło ikonograficzne dla historyka i historyka sztuki\nAnaliza historyczna źródła ikonograficznego\n1. Źródło ikonograficzne jako źródło historyczne – wokół definicji\n1.1. Problem definicji źródła ikonograficznego i jego miejsce wśród źródeł historycznych\nHistoria powstaje w oparciu o dokumenty pisane, to prawda. Jeśli są. Może jednak powstawać i musi powstawać bez źródeł pisanych, jeśli ich wcale nie ma. Z tego wszystkiego, na co tylko pozwolić może przemyślność historyka […]. A więc ze słów, ze znaków,z krajobrazów i z dachówek […] z ekspertyz kamieniadokonywanych przez geologów i z analiz metalowychszabli przez chemika. Krótko – z tego wszystkiego, conależało do człowieka, co należy do człowieka, co służyczłowiekowi, co oznacza jego obecność, aktywność,gusta i sposoby życia.L. Febvre1\nRozumienie pojęcia źródła ikonograficznego jest ściśle związane ze sposobem, w jaki definiowane było pojęcie w stosunku do niego nadrzędne, a więc źródło historyczne. Prześledzenie bowiem zarówno sposobu definiowania, jak i typologizowania źródeł historycznych pokazuje nie tylko miejsce ikonografii wśród innych materiałów źródłowych, ale także jest okazją do podjęcia próby uściślenia kluczowego dla niniejszej pracy pojęcia, o ile oczywiście nie wyręczyli nas w tym cytowani dalej badacze.\nJohann G. Droysen wprowadził pojęcie materiału historycznego, rozumianego jako wszystkie źródła poznania historycznego2. W skład owego materiału weszły pozostałości (czyli wszystko to, co jest uchwytne bezpośrednio, co pozostało po minionych wydarzeniach: dzieła artystyczne i techniczne, stosunki społeczne, akta, poglądy) oraz źródła (to, co pozostało w ludzkiej świadomości i zostało przekazane potomnym, w formie zarówno pisemnej, jak i ustnej). Trzecią postacią, łączącą niejako dwie pierwsze, są pomniki, do których badacz zaliczył dzieła sztuki, wszelkiego rodzaju dokumenty prawne, medale czy inskrypcje. Jak można zauważyć, zarówno jako pozostałości, jak i pomniki występują dzieła artystyczne (dzieła sztuki), które to pojęcia będą kluczowe dla dalszych rozważań i zostaną wyjaśnione w dalszej części pracy. Można jednak stwierdzić, iż dla J.G. Droysena źródłem były artefakty, przedmioty materialne.\nPodobnie prezentuje się klasyfikacja źródeł według Ernsta Bernheima. Tutaj również pojawiają się „dzieła sztuki” jako pozostałości, ale w innej grupie, nazwanej tradycją, autor umieszcza obrazy historyczne, rzeźby historyczne i przedstawienia topograficzne3. A więc ponownie źródło ikonograficzne jest tożsame z przedmiotem materialnym, z tą jednak różnicą, że czym innym jest dla Bernheima dzieło sztuki rozumiane ogólnie, jako artefakt, a czym innym takie dzieło, którego pewne jego cechy predestynują je do pełnienia funkcji źródła historycznego.\nMarceli Handelsman, dla którego źródłem historycznym był utrwalony i zachowany ślad myśli, działania lub najogólniej życia ludzkiego4, dzielił źródła na pisane i niepisane (wśród tych ostatnich umieścił m.in. budowle, obrazy i rzeźby) oraz na bezpośrednie i pośrednie. Na „bezpośrednie” składają się tzw. pozostałości właściwe (materialne, czyli „zabytki”: kurhany, wykopaliska, obrazy, grobowce, pomniki) oraz moralne („przeżytki”, czyli utrwalone w zbiorowej świadomości, języku, obyczajowości, religii czy sztuce wspomnienia czasów minionych). Z kolei źródła „pośrednie” to tzw. tradycja („dokumenty” mające za zadanie zachować pamięć o przeszłości), w tym „ustna”, „pisana” i „obrazowa” (obrazy, rzeźby, mapy, plany).\nŹródło historyczne rozumiane jako ślad pojawia się także u innych badaczy, w tym u Charles’a V. Langlois i Charles’a Seignobos: „Źródło stanowią ślady myśli i czynów pozostawione przez dawne pokolenie”5. Podobnie czyni Stanisław Kościałkowski, dla którego „źródło historyczne jest to wszelki ślad istnienia czy działania ludzkiego w przeszłości, innymi słowy – wszelki ślad po fakcie dziejowym, służący do poznania, do rekonstrukcji tego faktu”6, przy czym są to, podobnie jak u M. Handelsmana, ślady pisane i niepisane (pozostałości rzeczowe).\nGerard Labuda definiuje źródło historyczne jako wszystkie pozostałości psychofizyczne i społeczne, które, będąc wytworem pracy ludzkiej, zarazem uczestniczą w rozwoju życia społecznego i nabierają przez to zdolności odbijania tego rozwoju, zaś „wskutek tych swych właściwości (tj. wytworu pracy i zdolności odbijania) źródło jest środkiem poznawczym, umożliwiającym naukowe odtworzenie rozwoju społecznego we wszystkich jego przejawach”7.\nPrzytoczone powyżej definicje i podziały źródeł historycznych (których lista celowo potraktowana została w sposób wybiórczy) pokazują jasno, że początkowo, tzn. od czasów powstania pierwszych prób definiowania i typologizowania źródeł, w podejściu do interesującego nas zagadnienia panowała charakterystyczna dla pozytywistycznej koncepcji nauki statyczność. Wszelkie źródła traktowano bowiem jako „ślady”, „pozostałości”, „materiał”, a więc fizycznie istniejące „rzeczy”. Te gotowe „rzeczy” czekały niejako na badacza, któremu, niczym swoiste zwierciadło przeszłości, ofiarowały obraz (w rozumieniu lustrzanego „odbicia”) przeszłej rzeczywistości. Źródła „mówiły” czy też „opowiadały” same, przekazując zawartą w nich, jakby odgórnie, dawkę informacji. Były czymś raz danym i tworzącym zbiór zamknięty. Aż tyle i tylko tyle.\nJerzy Giedymin, choć również utożsamia źródło historyczne z „przedmiotem”, zauważa jednocześnie, iż nie jest ono (źródło) czymś raz danym i absolutnym, lecz zrelatywizowanym w stosunku do wiedzy i reguł wnioskowania8. Jest to pewien przełom w dotychczasowym sposobie pojmowania źródła. Dopiero jednak Jerzy Topolski w pełni zdynamizuje pojęcie źródła historycznego, proponując wprzęgnięcie w rozważania na temat źródeł historycznych koncepcję epistemologicznej kreacji rzeczywistości9. Jak zauważył badacz,\n[…] aktywność podmiotu poznającego […] nie polega na ontologicznym kreowaniu przedmiotu poznania, zakładającym samo istnienie tego przedmiotu tylko w związku z podmiotem poznającym, lecz na kreowaniu tego przedmiotu w sensie poznawczym (epistemologicznym), to znaczy na tworzeniu wiedzy o poznawanym przedmiocie dla poznającego oraz […] również dla innych osób10.\nTopolski zaproponował szeroką, acz odmienną od dotychczasowych, definicję źródła, rozumianego teraz jako wszystko, skąd możemy czerpać informacje o przeszłości11, inaczej jako wszystko, co może być pomocne w konstruowaniu obrazu przeszłości i argumentowaniu na rzecz owego konstruowania12. By użyć metafory – źródło zamilkło. W ujęciu J. Topolskiego źródło uaktywnia się tylko pod wpływem pytań, jakie badacz kieruje pod jego adresem. Nie jest już gotowym „przedmiotem” („rzeczą”), obarczonym jednym i ściśle określonym „odbiciem” jedynego i prawdziwego faktu/fragmentu przeszłej rzeczywistości. Tak, jak zdewaluowało się pojęcie obiektywnie istniejącej, pojmowanej korespondencyjnie, zgodnie z koncepcją klasyczną prawdy13, tak zmieniło się nastawienie historyków do źródeł. Historyk nie staje przed oczekującą na niego gotową pulą źródeł, ale sam nadaje status źródła, w miarę własnych potrzeb badawczych wyłuskując spośród źródeł potencjalnych te, które mogą okazać się dla niego przydatne. Można wręcz stwierdzić, że „bycie źródłem” to pewna rola do odegrania14, gdzie reżyserem decydującym o obsadzie jest właśnie badacz.\nWspomniane źródła potencjalne to także termin wprowadzony przez J. Topolskiego, podobnie jak źródła efektywne oraz ich rozumienie statyczne i dynamiczne. Status źródeł efektywnych pojmowanych w sposób statyczny przysługuje całemu zapleczu przedmiotów materialnych (zwanych tak w schedzie po pozytywistycznych definicjach źródła) dostarczających informacji, natomiast w ujęciu dynamicznym – „pewnemu zespołowi cech owego materiału, tworzących struktury informacyjne ukonstytuowane na podstawie pytań stawianych przez historyka”15. Ów pierwszy rodzaj źródeł, poszerzony wszakże o inne, jeszcze nie wykorzystane, stanowi grupę źródeł potencjalnych rozumianych statycznie, drugi zaś – poszerzony analogicznie – to właśnie źródła potencjalne w sensie dynamicznym16. Krótko mówiąc, praca ze źródłem to jakby nieustanne przemieszczanie się od tych potencjalnych do efektywnych, od materialnych, „niemych” artefaktów (przedmiotów) do informacji, jakie dzięki stawianym przez siebie pytaniom możemy ze źródła uzyskać. Tak wyzyskane przez nas źródło zasili na powrót ową „poczekalnię”, z której być może ktoś ponownie je wydobędzie, skierowawszy w jego stronę własne pytanie.\nPodsumowując, należy stwierdzić raz jeszcze, że rola źródła historycznego jest ściśle związana z aktywnością podmiotu poznającego, który konstytuuje je jako owo źródło efektywne, na chwilę udzielając mu głosu.\nJak w świetle powyższych rozważań sytuuje się pojęcie dla niniejszej pracy kluczowe, czyli źródło ikonograficzne? Należy, przynajmniej na tę chwilę, przyjąć choćby najbardziej ogólną definicję, która stanowiłaby punkt wyjścia do dywagacji bardziej szczegółowych. O ile bowiem ustalenie znaczenia drugiego członu nie nastręcza większych trudności, o tyle problemy pojawiają się przy próbie zdefiniowania członu pierwszego („źródło”). Do zaproponowania owej ogólnej definicji skłaniać może etymologia przymiotnika „ikonograficzne”. Otóż, zgodnie z greckim źródłosłowem, gdzie eikon oznacza „obraz”, a graphein „pisanie” (jako czynność), możemy mianem źródła ikonograficznego określić źródło (jakkolwiek byłoby ono rozumiane) „zapisane obrazem”, czyli inaczej – obrazowe, którego językiem nie jest pismo, lecz obraz właśnie. Dodatkową pomocą może okazać się znaczenie słowa ikonografia, dokładniej mówiąc – znaczenie podwójne17. Terminem tym określa się naukę pomocniczą historii sztuki, której podstawową funkcją jest rozpoznanie i klasyfikacja tematów ikonograficznych, badanie ich stałości i powstawania wariantów ikonograficznych oraz motywów, a także deszyfracja treści symboli, personifikacji i atrybutów, co w konsekwencji prowadzi do ustalenia datowania lub autentyczności dzieł sztuki. Drugie znaczenie słowa ikonografia dotyczy określanego tym mianem zbioru dzieł sztuki, głównie malarstwa i fotografii, stanowiącego dokumentację danego tematu, osoby, miejsca lub zagadnienia; możemy zatem mówić o ikonografii Napoleona, ikonografii Krakowa, ikonografii wczesnochrześcijańskiej itd. W kontekście definicji źródła ikonograficznego rola wiodąca przypada temu drugiemu znaczeniu, choć i pierwsze odegra ważną rolę w dalszych rozważaniach.\nKrzysztof M. Kowalski zaproponował prostą, ale zgodną z naszym dotychczasowym tokiem rozumowania definicję, która brzmi: „źródło ikonograficzne […] jest szczególnym przypadkiem źródła historycznego, wyróżniającym się specyficznym (obrazowym) kodem informacyjnym”18. Badacz ten, który zajmował się problematyką polskich XVII-wiecznych źródeł ikonograficznych, dokonał dychotomicznego podziału spotykanych w różnego rodzaju opracowaniach (zarówno z zakresu historii, jak i historii sztuki czy etnografii) definicji źródła ikonograficznego. Wyodrębnił on z jednej strony definicje, które utożsamiają źródło ikonograficzne z przedmiotami zawierającymi przedstawienia plastyczne, z drugiej zaś takie, które wiążą owo źródło tylko z samym przedstawieniem plastycznym. W grupie pierwszej autor umieścił definicje mówiące o źródłach ikonograficznych jako o dziełach o pewnych ambicjach artystycznych, oraz, przeciwnie, bez żadnych z reguły aspiracji artystycznych i o celu praktycznie użytkowym19, o każdym przedmiocie, na którym zostało utrwalone jakiekolwiek przedstawienie plastyczne20, lub o wszelkim wytworze ludzkim, noszącym „nie samo tylko piętno użytkowości, ale będącym przejawem troskliwości artystycznej, która wyraża konkretną treść”21. Źródło ikonograficzne jest w tym przypadku tożsame ze swą materialną podstawą (nośnikiem, podłożem), a więc przedmiotem zawierającym określone (a pożądane w danej chwili przez zainteresowanego nim badacza/odbiorcę) przedstawienie.\nGrupa druga to pojęcia zawężające interesujące nas źródło do samego przedstawienia, a więc do elementu źródła ikonograficznego w rozumieniu pierwszym. W tym przypadku źródłem byłoby\nkażde przedstawienie plastyczne wykonane w różnych technikach rzeźbiarskich, malarskich, rysunkowych, zdobniczych i graficznych, niezależnie od tego, jakie przedstawia ono wartości artystyczne czy cele techniczne, byle byłoby związane tematycznie z jakąś dziedziną produkcji czy konsumpcji22.\nTermin przedstawienie pojawia się również w innych opracowaniach, traktujących źródło ikonograficzne jako\nkażde przedstawienie plastyczne, które, będąc przedmiotem krytyki źródłowej i analizy ikonograficznej dostarczy informacji na żądany temat23 – lub jako – całość przekazów przedstawiających, spełniających ogólne cechy źródła naukowego. […][Może to być – przyp. J.B.] zarówno rzeźba, jak i obraz, rysunek czy fotografia i film24.\nW obydwu sposobach definiowania źródła ikonograficznego pojawia się pewien obszar wspólny, jakim jest wysoki stopień ogólności, przejawiający się m.in. w odmiennych koncepcjach dotyczących pożądanego czy też niepotrzebnego artyzmu jako jednej z cech źródła. Można jednak wywnioskować, że w przypadku pierwszym źródło ikonograficzne rozumiane jest jako rzecz materialna, a więc „przekaz”, „pozostałość” czy „ślad” – wiąże się zatem z pozytywistycznym sposobem definiowania źródeł historycznych. Byłby to na przykład obraz jako artefakt wykonany w określonej technice (olej, tempera, akwarela itp.) i mający określone gabaryty, wraz ze sceną (przedstawieniem), jaka została na nim uwieczniona. W drugim przypadku polem badawczym byłaby sama scena (przedstawienie) będąca tematem malowidła, przy założeniu, że zostaje niejako „oderwana” od swego nośnika – materii o określonych własnościach fizykalnych. Z jednej strony zatem – opowieść snuta dzięki pędzlowi artysty na (przykładowo) płótnie (z naciskiem na płótno właśnie), z drugiej zaś – tylko i wyłącznie ta opowieść, narracja obrazowa.\nRozważania dotyczące zarówno sposobów definiowania źródeł ikonograficznych, jak i szerzej – historycznych, uwydatniają konieczność uwzględnienia i bliższego przyjrzenia się pojęciu dzieła sztuki (oraz wywołanemu już, ściśle związanemu z nim pojęciu artyzmu), pojawiającemu się w większości typologii źródeł oraz w literaturze dotykającej problemu wykorzystania źródła ikonograficznego w praktyce badawczej.\n1.2. Dzieło sztuki czy źródło ikonograficzne?\nŹródło ikonograficzne dla historyka i historyka sztuki\nNa pewne analogie pomiędzy dwiema dyscyplinami nauki, jakimi są historia sztuki (lub sztuka jako dziedzina ekspresji ludzkiej) i historia, zwracali uwagę reprezentanci zarówno jednej, jak i drugiej dziedziny. Przytoczę trzy wypowiedzi, będące przykładem, w jaki sposób te analogie dostrzegano, i w czym ich upatrywano.\nHistoryk sztuki Piotr Skubiszewski stwierdził rzecz następującą:\nTo, że historia sztuki widzi w dziełach sztuki przedmioty materialne wytworzone przez człowieka w określonym momencie dziejów i informujące o jego uwikłaniu w proces dziejowy […] sprawia, iż nasza dyscyplina musi posiadać tę samą co historia umiejętność choćby fragmentarycznego rekonstruowania struktury czasowo-przestrzennej przeszłości i odpowiedniego w niej umieszczania rozpatrywanych faktów. Jest to pierwsza i najłatwiej dostrzegalna forma obecności historii w historii sztuki. Ponadto, wyróżniane jakości i przejawy sztuki porządkuje historia sztuki w rozmaite szeregi, spośród których najliczniejsze są budowane przy użyciu kryteriów następstwa czasowego i związku zależności. A więc, oprócz umieszczania badanych zjawisk w strukturze czasowo-przestrzennej ogólnych dziejów człowieka, konstruuje nasza dyscyplina własną historię zjawisk artystycznych, jakby od tamtych dziejów niezależną25.\nJakkolwiek tradycyjnie (na modłę tak pojmowanej nauki) brzmieć mogą niektóre sformułowania badacza, takie jak „rekonstrukcja”, „szereg” czy choćby „następstwo czasowe”, nie można zaprzeczyć, że taka metoda badawcza miała (i nadal ma) swoich zwolenników, a w niniejszej pracy (ze względu na jej kontekst dydaktyczny) pewne aspekty tej metody okażą się nieocenione.\nPierre Vilar z kolei analogii upatrywał pomiędzy historiografami a artystami reprezentującymi różne prądy i kierunki:\n„Historia ma swych klasyków, malarzy barokowych, impresjonistów, abstrakcjonistów, kubistów, fowistów. […] W historii i w malarstwie jedynie talent wyróżnia tych, którzy poprzez kilka pociągnięć pędzla ukazują świat, i tych, którzy nigdy niczego nie ukażą”26.\nNarracja historyczna może być zatem w świetle tej metafory teatralna niczym barok, wrażeniowa na podobieństwo impresji malarskiej, czy też skonstruowana z licznych zgeometryzowanych, deformujących rzeczywistość kubów. Oczywiście, również w tym przypadku pojawia się dyskusyjne sformułowanie (talent i to wszystko, co z posiadaniem lub brakiem tej zalety się wiąże i z niej wynika). I w końcu trzecia konkluzja, tym razem J. Topolskiego, również dotycząca podobieństw pomiędzy narracją historyczną a malarstwem: badacz dowodzi, że pewne metafory spotykane w pracach historyków (dotyczące zarówno sfery przedmiotowej, jak i czynnościowej – „obrazy”, „odmalowywanie”) są zaczerpnięte z języka sztuki. Kolejna analogia to fakt, że zarówno historyk, jak i artysta podczas procesu tworzenia uruchamiają wyobraźnię. Rzecz w tym, że w obydwu przypadkach wyobraźnia ma pewne granice, których przekroczyć nie można (szczególnie dotyczy to chyba historiografii). I po trzecie wreszcie – tzw. gęstość i ciągłość obrazu-dzieła malarskiego (rozumiana jako wewnętrznie i konsekwentnie powiązana całość; autor z pewnością ma tu na myśli zarówno strukturę formalno-kompozycyjną, jak i narracyjną obrazu) przetransponowana została na narrację historyczną i jej wewnętrzną strukturę27.\nChoć pierwszy z przytoczonych autorów analogii doszukuje się raczej pomiędzy metodologią uprawianą przez obydwie dyscypliny, drugi – pomiędzy twórcami narracji historycznych i obrazowych (historykami i artystami, którzy sami stają się przedmiotem badań historyków sztuki), trzeci z kolei – pomiędzy wytworami (a więc dziełami historiograficznymi i dziełami sztuki), to jednak nie ulega wątpliwości, że świadomość pewnego pokrewieństwa (lub raczej: podobieństwa) pomiędzy historią sztuki (sztuką) a historią (historiografią) jest obecna w refleksji naukowej. A w refleksji tej raz po raz spotykamy pewne niejasności.\nKwestią podstawową, której regularność pojawiania się w dyskusjach może predestynować ją do jednej z naczelnych w kontekście podejmowanych przeze mnie rozważań, jest pytanie zasygnalizowane w tytule podrozdziału. Czy każde dzieło sztuki jest jednocześnie źródłem ikonograficznym? Konieczne w świetle tak postawionego problemu wydaje się bliższe dookreślenie pierwszego z tych terminów. Przytoczmy, ponownie za P. Skubiszewskim, trzy główne cechy (kwalifikatory) dzieła sztuki (rozumianego jako przedmiot), którymi są: jego materialność, bycie wytworem rąk ludzkich, oraz taki sposób ukształtowania, że ma on wartość artystyczną (oddziałuje estetycznie)28. Ściśle operatywny, choć jednocześnie praktyczny charakter tej definicji sprawia, że mimo pewnej ogólności (a z pewnością dyskusyjności), takie rozumienie dzieła sztuki jest całkowicie uprawnione. Ponadto tym, co decyduje o włączeniu jakiegoś przedmiotu do klasy dzieł sztuki, są procesy kulturowe i przemiany zachodzące w świadomości społecznej29. Istotną cechą wydaje się być owo estetyczne oddziaływanie czy też wartość artystyczna. Badanie struktury artystycznej dzieła sztuki, czyli innymi słowy – wniknięcie w dzieło, w celu wydobycia z niego tych form i środków wyrazu, które decydują o artyzmie dzieła – to jedno z podstawowych zadań historyka sztuki.\nNieco dalej poszedł Roman Ingarden, który w dziele sztuki wyodrębnił dwie współistniejące ze sobą sfery, określane jako „fizyczna podstawa dzieła” oraz „samo dzieło”30. Sfera pierwsza związana jest z przedmiotem, materiałem dostępnym w akcie postrzegania zmysłowego, utożsamianym ze wspomnianym wyżej wytworem człowieka. Natomiast „samo dzieło” (pojmowane intencjonalnie) jest dopiero właściwym dziełem sztuki, czyli bytem wtórnie powołanym do życia, „nadbudowanym” na istniejącym realnie przedmiocie. To ukonstytuowanie się dzieła sztuki związane jest z procesem oglądu, podczas którego „własności lub części rzeczy realnej [fizyczna podstawa dzieła – przyp. J.B.] nie są postrzegane jako prosty fakt sam dla siebie, lecz jako środek do czegoś innego”31. Innymi słowy – mowa jest o dostrzeżeniu tego, co początkowo niewidoczne, poprzez to, co dostrzegalne od razu. To moment swoistego, subtelnego przekwalifikowania, przejścia od „budynku” do „dzieła architektury”, od „malowidła” do „obrazu”.\nW tej tradycji – dopatrywania się faktycznej wartości działa sztuki w ukrytych „podskórnie” znaczeniach – sytuują się badacze, którzy sztukę traktowali jako swoisty dokument, a więc zapis panujących w danym czasie lub miejscu prądów religijnych i kulturowych, sytuacji politycznej czy obyczajowości, a także osobowości artysty. Należy do nich z pewnością Erwin Panofsky, twórca metody interpretacyjnej zwanej ikonologiczną, który zaproponował trójwarstwowe ujęcie dzieła sztuki i odpowiadające mu stopniowanie czynności badawczych (opis preikonograficzny, analiza ikonograficzna i interpretacja ikonologiczna; ta ostatnia czynność, związana z wyjściem poza samo dzieło i poprzedzona dwiema pierwszymi, prowadzić miała właśnie do desygnatów epoki objawiających się w badanym dziele)32. Podobny tok rozumowania spotykamy u twórcy pojęcia treści ideowych, zawartych w dziele sztuki – Lecha Kalinowskiego33, oraz u Wojciecha Juszczaka i jego „interpretacji historycznej”34.\nW niniejszej pracy (i w rozumieniu autorki) kwalifikatorem przydatności dzieła sztuki nie będą jednak tylko wartości estetyczne dzieła (choć i one spełnią istotną rolę). Wynika to z faktu, że dzieło sztuki wcale nie musi/nie powinno być utożsamiane ze źródłem ikonograficznym. A dokładniej – w świetle wcześniejszych rozważań na temat źródeł historycznych – stwierdzić można, że przedmioty zakwalifikowane przez historyków sztuki jako dzieła sztuki, stanowią zbiór źródeł potencjalnych, z których dopiero historyk, dokonawszy ich selekcji na podstawie stawianych im pytań i problemów, wyodrębni te, które zyskają status źródeł efektywnych. Historyk może jednak wybierać także spośród przedmiotów niespełniających kryteriów wymaganych dla dzieła sztuki (artyzm, estetyczność). Co do tego stwierdzenia zgodna jest znakomita większość badaczy, choć w niektórych opracowaniach obydwa terminy bywają używane zamiennie. Jak zauważa Zenon Piech,\nw przypadku źródła ikonograficznego liczy się […] sam fakt przekazu informacji, bez względu na poziom artystyczny przedmiotu będącego jego nośnikiem, […] istnieje grupa źródeł ikonograficznych o tak niskim poziomie wykonawstwa, że nie budzą one zainteresowania historyków sztuki bądź według przyjętych tam kryteriów w ogóle nie mieszczą się w pojęciu dzieła sztuki. Mogą natomiast być, i często są, nośnikami ważnych dla historyka informacji35.\nPodobnie musi uważać K.M. Kowalski, który pod pojęciem źródła ikonograficznego rozumie każdy przedmiot z przedstawieniem obrazowym, ukształtowanym na jednorodnym podłożu materialnym, będący „przede wszystkim dokumentem przedstawionej rzeczywistości oraz idei i treści symbolicznych, ale także dokumentem epoki przekazującym specyficzny kod informacyjny, dokumentem osobowości artysty i procesu twórczego”36. Takimi dokumentami są według niego i formy piernikarskie, i elementy zastawy stołowej, i elementy konfesjonału, o ile tylko są nośnikami (a więc stanowią podłoże, pełnią funkcję medium) przedstawień obrazowych37. Co jednak ciekawe, autor nie deprecjonuje wcale rozpatrywania źródeł w kontekście ich własności stricte artystycznych czy estetycznych, zauważając ich wpływ na zakres sfery informacyjnej.\nJerzy Giedymin skonstatował, że „pewien przedmiot jest źródłem historycznym tylko, o ile istnieje osoba, dla której jest on nie tylko »zwykłym« przedmiotem, ale znakiem, tj. gdy osoba owa posiada odpowiednią wiedzę, pozwalającą związać ów przedmiot z przedmiotami lub zdarzeniami z przeszłości”38. Jest to bardzo cenna dla naszych rozważań uwaga, przede wszystkim ze względu na podniesienie kwestii znaku. Choć szerzej problemy związane z semiotyczną koncepcją rozumienia źródła ikonograficznego (skądinąd niezwykle istotną), wraz z wyjaśnieniem podstawowych dla niej pojęć, podjęte zostaną w dalszej części pracy, wydaje się uprawomocnione zasygnalizowanie tego wątku w świetle aktualnie rozpatrywanego zagadnienia. Nawiązując z kolei do Ingardenowskiej dychotomicznej koncepcji dzieła sztuki, P. Skubiszewski zauważa, że dla historyka nie jest istotny ani sam w sobie przedmiot realnie istniejący, ani to, co zostało nad nim nadbudowane, ale jedynie potrzebne mu i wybrane przez niego w obrębie tego przedmiotu pola obserwacji – pola znakowe39 (co stanowi o odmienności w podejściu do owego przedmiotu w stosunku do historyków sztuki). Zdarzyć się więc może, że dostarczycielem istotnej dla badacza informacji będzie nie tyle przedstawienie jako pewna całość narracyjna, ile pewien jej element. I ten właśnie element powinien w konsekwencji zyskać miano źródła ikonograficznego.\nJednakże zachodzi tutaj pewien paradoks. Ponieważ temat niniejszej pracy związany jest ze źródłami ikonograficznymi znajdującymi się w wielkopolskich muzeach (a będą to przede wszystkim dzieła malarskie), już sam fakt umieszczenia ich w tym, a nie innym miejscu, imputuje sposób rozumienia/definiowania ich jako źródeł ikonograficznych. Po pierwsze, zdać należy sobie sprawę z faktu, że niemal wszystkie z tych dzieł znalazły się w muzeach dzięki decyzji kogoś (najczęściej dyrektora danej placówki lub kustosza galerii czy oddziału), kto uznał je za obiekty godne eksponowania właśnie w instytucjach, których zadaniem jest naukowa analiza materialnych świadectw cywilizacji człowieka i jego otoczenia, ich pozyskiwanie, przechowywanie, konserwowanie oraz udostępnianie celem badań, nauczania i rozrywki.40 Po drugie, umieszczenie jakiegoś obiektu w muzeum wiąże się zawsze z wyrwaniem go (bezpośrednio lub pośrednio, bo czasami eksponaty muzealne przebywają długą drogę, zanim znajdą się w miejscu, w którym dostępne są dzisiaj) z pierwotnego środowiska. Tak jest w przypadku portretów trumiennych, pierwotnie umieszczanych na czole trumny, a dziś zdobiących ściany m.in. Muzeum Narodowego w Poznaniu. Z tego powodu koniecznością jest rozpatrywanie pierwotnego ich kontekstu, w powiązaniu z którym (lub jako wynik którego) powstały. Te uwagi mają na celu umotywowanie rozumienia definicji źródła ikonograficznego istotnej dla niniejszej pracy. W świetle podjętych wyżej rozważań natury teoretycznej, dotyczących zarówno typologii i różnych definicji źródła historycznego, jak również tych odnoszących się do wartości źródłowej dzieł sztuki dla historyka i historyka sztuki, pojawiający się na dalszych stronach pracy termin źródło ikonograficzne rozumiany będzie szeroko jako przedmiot materialny wraz z przedstawieniem obrazowym nań umieszczonym. Należy jednak zaznaczyć, że nie zawsze rolę dostarczyciela istotnych pod względem badawczym informacji odgrywać będzie tylko owo przedstawienie, ale w niektórych przypadkach także jego materialna podstawa, oraz, jakby z drugiej zupełnie strony, właśnie owe wspomniane wyżej pola znakowe w obrębie przedstawienia. Zadaniem zaś autorki będzie dobranie takich ilustrujących rozważania źródeł, które w najbardziej adekwatny i czytelny sposób korespondują z poruszanym zagadnieniem. Takie ujęcie może sprawiać wrażenie zbyt szerokiego i, być może, jest takie w rzeczywistości. Pozwoli jednak na tyle wszechstronnie spojrzeć na dostępny w wielkopolskich muzeach zbiór potencjalnych źródeł ikonograficznych, by w konsekwencji ułatwić i ukierunkować sformułowanie pytań/problemów, jakie można ku nim skierować. Być może takie ujęcie pomoże także w pewien sposób zgrupować obiekty wokół zagadnień, dla których źródła zyskają status źródeł (chwilowo przynajmniej) wyzyskanych, a więc efektywnych.\n: share -> Kurs%20KSW


Wrocławska dziennikarka szefem krakowskiego teatru - Radio Wrocław\nWrocławska dziennikarka szefem krakowskiego teatru\nMaja Majewska, GN\t| Utworzono: 2017-08-31 18:32\nEwa Wolniewicz ma zostać szefem teatru Łaźnia Nowa w Krakowie. Te informacje potwierdza sama zainteresowana. - Wygląda na to, że się przeprowadzam - mówi portalowi radiowroclaw.pl.\nOkoliczności powołania na to stanowisko znanej, wrocławskiej dziennikarki są owiane tajemnicą. Wiadomo, że po kontroli w teatrze, wyszły na jaw nieprawidłowości.\nPoszukiwania nie wymagały rozpisania konkursu, a według słów Chylaszek, prezydent Karkowa chciał, by była to osoba, która zna się na zarządzaniu i była spoza stolicy Małopolski.


BCL. Anwil Włocławek nie wytrzymał końcówki. Thriller dla Hapoelu Jerozolima! - Sport WP SportoweFakty\nAnwil miał olbrzymie szanse, aby wygrać w środowy wieczór w Hali Mistrzów, ale końcówka nie ułożyła się po myśli mistrzów Polski. Hapoel Jerozolima triumfował we Włocławku 107:102.\nPatryk Pankowiak 15 Stycznia 2020, 21:55\nPAP / Tytus Żmijewski / Na zdjęciu: Chris Dowe z lewej oraz Tamir Blatt\nAnwil Włocławek prowadził w końcówce spotkania 98:95, a następnie również 100:98, ale ostatecznie musiał uznać wyższość Hapoelu Jerozolima 102:107. Tony Wroten chybił za trzy przy wyniku 100:101, a następnie zza łuku przestrzelił również Ricky Ledo. To druga z rzędu, a szósta porażka w Lidze Mistrzów, która mocno komplikuje sprawę awansu do następnej rundy.\nMistrzowie Polski mierzyli się z czołowym zespołem Champions League i wypadli na ich tle bardzo dobrze. Rewanż w Hali Mistrzów niczym nie przypominał pierwszego starcia obu ekip, kiedy Hapoel rozbił Anwil w Izraelu 112:94. Teraz to włocławianie przez większość meczu kontrowali to, co dzieje się na parkiecie.\nWszystko sprowadziło się do ostatnich minut starcia, a tam, niestety dla fanów Anwilu mistrzowie Polski nie wytrzymali. Dwa błędy w obronie poskutkowały tym, że Hapoel miał otwarte pozycje, które zamienił na punkty - najpierw dwa, a później trzy (98:98). Tony Wroten w odpowiedzi wbił się pod kosz i znów wprawił Halę Mistrzów w euforię, ale kibiców we Włocławku uciszył świetny J'Covan Brown. Amerykanin trafił zza łuku na 46 sekund przed końcem meczu i wyprowadził Hapoel na prowadzenie 101:100.\nWroten również pokusił się o rzut z dystansu, ale jego próba nie doszła celu. Decyzja być może zbyt pochopna, bo lider Anwilu w całym meczu w sumie trafił tylko dwa na siedem takich rzutów. Faulowany Brown wykorzystał dwa wolne, a Ricky Ledo po przerwie na żądanie nie trafił z rogu boiska i podopieczni Igora Milicicia nie zdołali już odwrócić losów spotkania.\nGospodarze mieli olbrzymie szanse, aby pokonać faworyzowany Hapoel Jerozolima. Wroten rzucił 28 punktów, miał sześć zbiórek i pięć asyst, a Ledo zanotował 21 "oczek", zebrał siedem piłek i rozdał pięć kluczowych podań. Do gry niezdolny był jeszcze skrzydłowy Anwilu, Chase Simon.\nDla drużyny z Izraela czterech zawodników zdobyło razem 92 punkty - byli to John Holland (25), TaShawn Thomas (23), James Feldeine (23) oraz wspomniany J'Covan Brown (21), autor najważniejszego trafienia. Goście wykorzystali aż 17 na 32 oddane rzuty za trzy. Hapoel z bilansem 8-3 znajduje się na szczycie grupy B.\nCzytaj także: Derrick Rose rzucił długopisem w trybuny. Będzie musiał zapłacić 25 tysięcy kary\nAnwil Włocławek - Hapoel Bank Yahav Jerozolima 102:107 (30:27, 28:27, 18:21, 26:32)\nAnwil: Tony Wroten 28, Ricy Ledo 21, Shawn Jones 18, Rolands Freimanis 15, Chris Dowe 10, Szymon Szewczyk 5, Michał Sokołowski 3, Krzysztof Sulima 2, Jakub Karolak 0.\nHapoel: John Holland 25, TaShawn Thomas 23, James Feldeine 23, J'Covan Brown 21, Suleiman Braimoh 7, Tamir Blatt 5, Mindaugas Kupsas 2, Idan Zalmanson 1, Nimrod Levi 0.\nCzytaj także: Mariusz Konopatzki brakującym elementem Legii. "Nie wahałem się przed powrotem"\nCzy Anwil Włocławek awansuje do następnego etapu Ligi Mistrzów?\nKaśkaMaryśka 16-01 13:26 Zgłoś komentarz\nBrawa za walkę. Było tak bliziutko... I jeszcze raz dziękuję za zamianę Zyzio/Sokół:)))\nDany1608 16-01 11:24 Zgłoś komentarz\nNo i po playoff BCL , i zaraz gwiazdeczki pójdą wek , ale macie Sulime, Karolaka i Szewca na MP wystarczy:))))\nJaroslaw JK 16-01 09:21 Zgłoś komentarz\nOj Anwilek biedny......\nDeltaFoxtrot 16-01 09:05 Zgłoś komentarz\nTym razem nie o Anwilu tylko o to że tych wypocin „redaktorze” Pankowiaku - tez macie wrażenie, ze nie ma innego kto by prezentował niższy poziom pisania? Pomijam merytoryczne wartości\njego niektórych artykułów ale liczne błędy (w tym pamietam ortograficzne) językowe, interpunkcja i stylistyka kuleje plus jeszcze literówki... Czy ten koleś w ogóle czyta co napisał czy po prostu nie na na to czasu bo trzeba skrobać następny tekst żeby na chleb było? SF zatrudnia dzieciaków bez przygotowania do zawodu a później my musimy się denerwować, ze poziom coraz niższy! No chyba, ze to skalkulowana strategia...\nk k 16-01 08:32 Zgłoś komentarz\nOglądając mecze z udziałem Torunia i Włocławka dochodzę do wniosku,że naszym Drużynom jednak brakuje drugiej linii. Żeby chociaż była trochę lepsza.. O ile we Włocławku wygląda to\nlepiej to w Toruniu bardzo słabo.. Włocławek ma jednak o jednego,dwóch zawodników mocnych do przodu,wydaje Mi się,że moc drużyn z czołówki BCL wychodzi z bardzo wyrównanego składu.. zawodnicy którzy zmieniają kolegów pierwszopiątkowych ten poziom mają jednak wyższy.. pewnie to się bierze z możliwości ona kasy tych klubów.. Ale mocna Drużyna to nie czarujmy się nie Hornsby,Wright czy reszta z pierwszej piątki,zmiennicy to drewno jak nic.. Włocławek ma mówię ze dwóch zawodników mocnych więcej i chyba mimo woli lepszych zmienników.. I było to widać jak na dłoni w derbach.. Dopóki liderzy PCToruń mieli siły było okey później wyszła siła Anwilu.. Co do sedna sprawy,gdyby Anwil miał jeszcze nieco mocniejszą drugą linię to naprawdę by coś osiągnął w Europie!\n-ABC- 16-01 07:59 Zgłoś komentarz\nKurcze...wynik jak z NBA...szkoda że nie oglądałem bo to meczyk z gatunku "nikt nie bierze jeńców" ...i nietety bez happy endu... No ale w końcu to ścisły top w Europie to i\ntak przyzwoity wynik\nDaniel Płocki 16-01 07:22 Zgłoś komentarz\nmoże coś napiszecie o Albańczykach z Torunia bo PCT Albania też grała\nGabriel G 16-01 00:31 Zgłoś komentarz\nPewnie lepiej by Anwil wyglądał i w polskiej lidze i w miedzynarodowym gronie gdyby zostawił w składzie Zyskowskiego a nie kontraktował Sokołowskiego. Co dziwne wiedziała to i wie nadal\nprzynajmniej połowa kibiców Anwilu a nie wiedział trener IM. Nie wiedział, powtarzam bo teraz już mam nadzieję to wie, Poza obrębem tego, meczu faktycznie szkoda.\nPOLONISTA Z KRWI I KOŚCI 16-01 00:15 Zgłoś komentarz\nBrawo Anwil za świetny mecz! :) Szkoda tej porażki, jaj I przegranego meczu z Aekiem! Ciężko będzie awansować, ale wszystko jest możliwe! Brakuje mi więcej pkt. Polakòw w CL! Dzisiaj\ndużo fuksa rywali I rzuty z 8-9 metra wpadały... :(\nTańczący z łopatą 15-01 23:07 Zgłoś komentarz\nDobry mecz, było blisko. Brawo za walkę!\nA.Thomaass Anwil 15-01 22:45 Zgłoś komentarz\nSzkoda meczu z Atenami, szkoda meczu we Francji oraz bardzo szkoda tego meczu. Na koniec może zabraknąć pkt do awansu. Mimo wszystko mecz miodzio.\nGianiZG 15-01 22:45 Zgłoś komentarz\nGratulacje za walkę, kibice Anwilu wiem że nie zawsze się lubimy ale to chyba logiczne że każdy jest za swoim klubem. Dzisiaj pokazaliście moc, na parkiecie i na trybunach. Szacun z\ndziadek60 15-01 22:42 Zgłoś komentarz\nNie rozumiem co się stało z Sokołem... Całą czwartą kwartę snuł się bez celu i przekonania po parkiecie, przyglądając się grze. Kompletnie nic nie robił ani w obronie, ani w ataku.\nNie da się wygrać grając pięciu na czterech.\nEuropejskie puchary Basketball Champions League Hala Mistrzów we Włocławku Włocławek Polska Koszykówka Anwil Włocławek Hapoel Bank Yahav Jerozolima


MĘSKA KOSZULKA 4F H4L18 TSM002 ZIELONY XXXL, 1 rozmiar - Okazje Autocentrum.pl\nMĘSKA KOSZULKA 4F H4L18 TSM002 ZIELONY XXXL, 1 rozmiar\nMĘSKA KOSZULKA 4F H4L18 TSM002 ZIELONY XXXL, 1 rozmiary\nLacoste Koszulka Biały XXL (3608076877631)\nMateriał: Dżersej; Wzór: jednolite odcienie; Dekolt: krągły dekolt; odcienie w opakowaniu: Jeden kolor w opakowaniu; Design: Obszyte brzegi, Prosty krój; krój: Normalny krój; Długość: Długość...\nLEVI'S Koszulka nakrapiany szary, w 6 rozmiarach\nMateriał: Dżersej, Bawełna; Dekolt: krągły dekolt; Wzór: jednolite odcienie; barwy w opakowaniu: Jeden odcień w opakowaniu; Design: Obszyte brzegi, Proste zakończenie, Prosty fason, Zewnętrzne...\n104,60 PLN Zobacz w sklepie\nLACOSTE Koszulka atramentowy, kolor niebieski\nMateriał: Dżersej; Wzór: jednorodne barwy; Dekolt: okrągły dekolt; odcienie w opakowaniu: Jeden kolor w opakowaniu; Design: Obszyte brzegi, Proste zakończenie; fason: Normalny krój; Długość:...\nBOSS Orange TOPWORK Tshirt z nadrukiem open green, 50388701\nMateriał: Bawełna; Dekolt: krągły dekolt; Wzór: Nadruk z logo; odcienie w opakowaniu: Jeden kolor w opakowaniu; Design: Obszyte brzegi; fason: Normalny fason; Długość: Długość normalna; Długość...\nKey Largo Koszulka 'MT DOUBT round' grafitowy\nMateriał: Bawełna; Wzór: Nadruk; Dekolt: kolisty dekolt; barwy w opakowaniu: Jeden kolor w opakowaniu; Design: Obszyte brzegi, Proste zakończenie, Prosty krój; krój: Normalny krój; Długość: Długość...\n2pac tshirt z nadrukiem white, Mister tee, S-XXL\nMateriał: Dżersej; Dekolt: krągły dekolt; Wzór: Nadruk; odcienie w opakowaniu: Jeden kolor w opakowaniu; Design: Obszyte brzegi, Proste zakończenie, Prosty fason, Taśma na szyję; krój: Normalny...\nmagdalen-striped-mm marki Oxford university\nmagdalen-varsity-mm marki Oxford university\nPrzedmiot nowy, zapakowany w opakowanie/pudełko sygnowane logiem producenta. Komplet metek zewnętrznych i wewnętrznych. Towar firmy premium wytworzony z najwyższej jakości materiału. Ten produkt...\nReebok Classic Koszulka czerwony / biały, w 5 rozmiarach\nMateriał: Dżersej; Dekolt: kolisty dekolt; Wzór: Nadruk z logo; barwy w opakowaniu: Jeden odcień w opakowaniu; Design: Obszyte brzegi, Proste zakończenie; fason: Normalny krój; Długość: Długość...\nKoszulka - krossblock eggshell (owt) marki Krew\nGap koszulka 'v-logo distress arch' granatowy\nMateriał: Bawełna; Wzór: Nadruk z logo; Dekolt: kolisty dekolt; kolory w opakowaniu: Jeden kolor w opakowaniu; Design: Proste zakończenie; krój: Normalny krój; Długość: Długość normalna; Długość...\n41,60 PLN Zobacz w sklepie\nkoszulka DGK - Premium 2-Pack Black White (BLACK & WHITE)\nkoszulka 'es ply' niebieski / biały, Adidas originals, S-XXL\nMateriał: Dżersej; Dekolt: okrągły dekolt; Wzór: W paski; kolory w opakowaniu: Jeden odcień w opakowaniu; Design: Prosty fason; krój: Normalny fason; Długość: Długość normalna; Długość rękawa: 1/4...\nt shirt ls m nsw club tee ls marki Nike