„Czarna procesja” przedstawicieli polskiej nauki – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / „Czarna procesja” przedstawicieli polskiej nauki\n10 czerwca 2015 12:37 /2 komentarze/w Informacje, Polska\nSprzed Uniwersytetu Warszawskiego wyruszyła „czarna procesja” przedstawicieli polskiej nauki z całego kraju. Żałobny marsz milczenia uda się pod kancelarię premier Ewy Kopacz, gdzie zostaną złożone postulaty środowisk akademickich.\nNaukowcy podkreślają, że polskie szkolnictwo wyższe jest katastrofalnie niedofinansowane. Wskazują, że przesunięcia finansowania ze środków strukturalnych na granty, wbrew zapewnieniom, nie promują najlepszych, ale najsilniejszych.\nPrezydent elekt Andrzej Duda zaapelował do rządu oraz minister nauki, by poważnie potraktowali te postulaty; szczególnie kierunków humanistycznych.\nPrezydent elekt zapewnił środowiska naukowe, że mają jego wsparcie.\n– Takie ukształtowanie systemu nie służy ani rozwojowi naszego kraju, ani nie służy polskiej nauce. Dlatego jako prezydent elekt Rzeczypospolitej chcę dziś bardzo mocno podkreślić, że środowiska naukowe mają oparcie we mnie, jako prezydencie elekcie, a w przyszłości prezydencie RP, kiedy obejmę urząd. Gotów jestem stanąć, wspomóc tę debatę, która jest konieczna pomiędzy rządem, ministrem nauki a środowiskami akademickimi. To jest sytuacja, która musi ulec poprawie. Jeżeli mówimy o rozwoju Polski, o naprawie RP, to z całą pewnością jest to jeden z ważnych elementów – podkreślił Andrzej Duda.\nPrezydent elekt Andrzej Duda zapowiedział, że w ramach Narodowej Rady Rozwoju, która powstanie przy jego kancelarii, eksperci podejmą pracę nad naprawą polskiego systemu edukacji i systemy szkolnictwa wyższego.\nPodobne „czarne procesje” środowisk naukowych przejdą w wielu miastach kraju m.in. w Gdańsku.\nSzkoły nie mają miejsc dla sześciolatków\nZNP szykuje się do strajku generalnego w oświacie\nCoraz więcej rodziców chce uczyć dzieci w domach\nSadurska: MEN chce ograniczyć uczniom dostęp do wiedzy\nApel fundacji „Łączka” do Andrzeja Dudy Nieudany zamach terrorystyczny w Egipcie


Odsłon: 1832 09.02.2017\nDzisiaj zapraszam na zdrową, lekką, ale bardzo pożywną sałatkę. Spaghetti ze świeżych buraków i marchewki świetnie komponuje się ze słodkim sosem winegret, serem białym typu włoskiego oraz szafranowymi kuleczkami jaglanymi. Przygotowanie sałatki jest proste i przyjemne, a efekt z pewnością zadowoli Wasze kubki smakowe :)\nKaszę jaglaną gotujemy w lekko osolonej wodzie z dodatkiem szafranu, a następnie dodajemy do niej łyżeczkę masła i delikatnie studzimy. Kiedy kasza odpowiednio ostygnie, formujemy z niej małe kuleczki, które układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia i wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 180 stopni C na około 15 minut.\nOliwę z oliwek, ocet figowy i syrop z agawy dodajemy do miseczki i dokładnie mieszamy do momentu powstania jednolitego sosu. Powstały winegret doprawiamy do smaku solą.\nZ marchewek i buraków za pomocą temperówki do warzyw wycinamy spaghetti lub używamy gotowych, kupionych produktów. Spaghetti z buraka i marchewki mieszamy z winegretem, układamy na talerze wraz z kawałkami sałaty strzępiastej, sera białego typu włoskiego oraz upieczonymi kuleczkami jaglanymi.\nDeserki to zdrowa przekąska nie tylko dla dzieci. Można dodać owoce według wł...\nKaszę jaglaną mogę jeść na śniadanie, obiad i kolację. A! I oczywiście na des...\nPyszne, zdrowe kulki a'la Rafaello\n200 g sera białego typu włoskiego\n3 łyżki octu figowego\nOliwę z oliwek, ocet figowy i syrop z agawy dodajemy do miseczki i dokładnie mieszamy do momentu powstania jednolitego sosu. Powstały winegret doprawiamy do smaku solą. * Dla podkreślenia smaku naszego winegretu, możemy dodać do niego zioła prowansalskie\nSałatka najlepiej smakuje z ciepłymi kuleczkami jaglanymi. Dla urozmaicenia możemy dodać do niej ulubione orzechy, pestki dyni lub słonecznik.


TECHNISAT TECHNIRADIO Solar Czarno-niebieski Radio - ceny i opinie w Media Expert\nTECHNIRADIO SOLAR w kolorze czarno-niebieskim wyposażone w akumulator, który ładuje się przy pomocy słońca. Działanie radia po pełnym naładowaniu to 10 godzin. Podświetlany, czytelny ekran LCD. Zyskujesz również dostęp do wielu funkcji np. budzik, drzemka, pamięć ulubionych stacji (10 DAB+/ 10 UKF).


Recenzja uznana za promocję hazardu - E-PLAY.PL\nRecenzja uznana za promocję hazardu\nRecenzja aplikacji mobilnej pozwalającej na zakłady bukmacherskie może reklamować hazard – tak przynajmniej uważa urząd celny, który doprowadził do blokady recenzji w serwisie AntyApps.\nTak jak większość recenzji, także i ta skupiona była na funkcjonalności aplikacji i opisie jej działania. Znalazła się w niej jednak również adnotacja o tym do czego aplikacja służy. I właśnie to prawdopodobnie zaniepokoiło celników, którzy wysłali do firmy hostingowej oficjalne pismo informujące, że jeśli nie chce ona brać odpowiedzialności za łamanie prawa, powinna zablokować dostęp do tych treści. Zdaniem przedstawicieli urzędu celnego, naruszają one bowiem art. 29 ust. 1 ustawy o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r. nr 201, poz. 1540 ze zm.) czyli łamią zakaz „reklamy i promocji gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, zakładów wzajemnych oraz gier na automatach”.\nCo interesujące – w piśmie celników nie wskazano konkretnej recenzji, która miała naruszać prawo. Znalazł się w nim jedynie adres serwisu AntyApps. Literalnie można więc było odczytać to pismo jako wezwanie do zablokowania całego portalu. Firma hostingowa ustaliła w końcu o co chodzi i usunęła jedynie wpis dotyczący programu bet365.\nPrevious Rosja zezwoli na gry hazardowe na Krymie\nNext MF bierne w sprawie hazardu online\n26 minut ago Iwo


Lista przy karuzeli – Gazeta Powiatowa Ziemia Obornicka\nStrona główna / Informacje / Lista przy karuzeli\nLista przy karuzeli\nOBORNIKI. Ledwo powstał a już stał się fenomenem. Mowa o placu zabaw w parku przy Polo markecie. Tak wiele dzieci chce się tam bawić, że przy ładnej pogodzie wszystkie urządzenia mają ogromne powodzenie.\nJednak wszelkie rekordy bije karuzela. Rodzice wprowadzili tam nawet listę kolejkową, by każde z dzieci mogło się trochę pokręcić. – Tego rodzaju obiektów będzie systematycznie przybywać, bo nasze dzieci są dla nas bardzo ważne – zadeklarowała burmistrz Anna Rydzewska


Relacja z IV sesji Rady Miejskiej w Chojnowie - Gazeta Chojnowska w ramach portalu E-Informator.pl\nRelacja z IV sesji Rady Miejskiej w Chojnowie\n"ABY TO BYŁ ROK ZGODY..."\nPod kierunkiem Joanny Katarzyny Dziedzic - przewodniczącej Rady Miejskiej w Chojnowie, 30 grudnia ub.r. odbyła się kolejna, IV już sesja Rady. O godzinie 10.00 w sali narad Urzędu Miejskiego w Chojnowie zebrali się radni miejscy by w przedostatnim dniu roku wprowadzić w życie konieczne dla działalności miasta uchwały.\nW jednym z pierwszych punktów obrad radni składali interpelacje i zapytania w sprawach - zdaniem ich nie cierpiących zwłoki. Radna Jolanta Wrotna poruszyła sprawę Pogotowia Ratunkowego w Chojnowie i jego dalszych losów. Radny Tadeusz Stasiewicz zapytywał o dalsze losy targowiska miejskiego, a także legalności podlegania wspomnianego targowiska pod zarząd Klubu Sportowego "Chojnowianka", który to - zdaniem radnego - nie jest władny w sprawowaniu pieczy nad targowiskiem (ze względu na fakt, iż mimo wezwań do powołania nowego Zarządu w trakcie zebrania sprawozdawczo-wyborczego, do dnia dzisiejszego tej procedury nie zachowano).\nRadny Jerzy Kucharski poruszył sprawę parkingu miejskiego w związku ze staraniami firmy POLERS o przejęcie go, natomiast radny Wojciech Urbaniak zwrócił się do burmistrza miasta o informację nawiązującą do przypadającej w dniu następnym nocy sylwestrowej i poczynionych przygotowaniach w zakresie bezpieczeństwa mieszkańców grodu nad Skorą.\nNa zadawane pytania informacji udzielał burmistrz Chojnowa Jan Serkies. Częsciowo padły wnioski o udzielenie odpowiedzi na piśmie w terminie późniejszym.\nRadni przyjęli protokóły z sesji z 28 listopada i 4 grudnia ub.r.\nSprawozdanie z dzialalności pomiędzy sesjami złożył burmistrz Jan Serkies. W okresie tym władze miasta nawiązały kontakty z władzami gminy i osobiście z wójtem gminy Chojnów Barbarą Jasińską oraz wicewójtem Wandą Chomiczewską. Podjęte zostały działania w zakresie organizowania (wspólnego, zarówno dla miasta jak i gminy) imprez kulturalnych. Jako pierwszą - miasto i gmina wspólnie włączą się do organizację koncertu Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Zorganizowana zostanie wspólna promocja miasta i gminy. Rozważa się możliwości podłączenia gminy do oczyszczalni ścieków w Chojnowie.\nW okresie między sesjami burmistrz spotkał się z kierownictwem Rejonu Energetycznego w Chojnowie, z syndykiem KAZ DOLZAMET, a także z komendantem Policji w Chojnowie (na tym spotkaniu omówiono m.in. sprawy zabezpieczenia miasta w okresie Sylwestra i Nowego Roku). Rozmawiano także z przedstawicielami DZWP DOLPAKART w zakresie przejęcia przez miasto ośrodka rekreacyjnego na terenie zakładu.\nW okresie międzysesyjnym burmistrz wyjeżdżał do Warszawy, gdzie w kilku ministerstwach przeprowadzał rozmowy z odpowiedzialnymi przedstawicielami władz centralnych. Efektem tych rozmów było pozyskanie na rzecz miasta dodatkowych środków w wysokości 500 tys. zł z rezerwy części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego.\nSprawozdanie z przebiegu kontroli w Przychodni Rejonowej w Chojnowie złożył biegły księgowy p. Henryk Chojnacki, który taką kontrolę prowadził na zlecenie poprzedniej rady - wnioski z kontroli przedstawione zostaną na następnej sesji, kiedy z wynikami prac zapoznają się poszczególne komisje, i kiedy będzie mógł się w tych sprawach wypowiedzieć kierownik placówki Dariusz Kryński. Problemy, z jakimi boryka się chojnowska placówka służby zdrowia to przede wszystkim brak stabilnej sytuacji finansowej.\n- o zmianie w budżecie Miasta Chojnowa na rok 2002 (uchwałanr 19),\n- o trybie udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych przedszkoli na terenie miasta Chojnowa (uchwała nr 20),\n- w sprawie wydatków budżetu miasta Chojnowa, które w 2002 roku nie wygasają z upływem roku budżetowego (uchwała Nr 21).\n(Wspomniane uchwaly publikowane w numerze Gazety Chojnowskiej Nr 2/531).\n- o powołaniu Rady Społecznej przy Przychodni Rejonowej w Chojnowie - w skład Rady powołano burmistrza Jana Serkiesa (przewodniczący Rady), Czesława Podhorodeckiego ( pełnomocnika z ramienia Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego - zgłoszony przez wicewojewodę Ignacego Bochenka) oraz trzech przedstawicieli reprezentujących Radę Miejską w Chojnowie: Tadeusza Bobyka, Jerzego Kucharskiego i Tadeusza Stasiewicza.\nRada przyjęła ponadto swój plan pracy na rok 2003.\nRadni wysłuchali i przyjęli plany pracy poszczególnych komisji przedstawione przez ich przewodniczących: radnego Włodzimierz Boczka (komisja rewizyjna), Bolesława Jakubiaka (komisja budżetowa), Jerzego Kucharskiego (komisja zdrowia, ekologii i spraw społecznych) i Tadeusza Bobyka (komisja oświaty, kultury, sportu i bezpieczeństwa publicznego).\nW ostatnim punkcie sesji burmistrz Jan Serkies udzielił bardziej precyzyjnych wyjaśnień w sprawach poruszonych na początku sesji, a także informował o swoich działaniach w nawiązaniu do interpelacji złożonych w trakcie poprzednich sesji (m.in. na interpelację radnego Tadeusza Stasiewicza dot. oczka wodnego w Parku Piastowskim oraz radnego Wojciecha Urbaniaka dot. sprawy Wydziału Komunikacji w chojnowskim Urzędzie Miejskim (odpowiedź starostwa negatywna).\nPrzewodnicząca Joanna Katarzyna Dziedzic odczytała pisma firmy DOLPAP i DOLZAMET w sprawie podatków od nieruchomości.\nNa zakończenie burmistrz Jan Serkies oraz przewodnicząca Joanna Katarzyna Dziedzic złożyli radnym oraz zaproszonym gościom noworoczne życzenia, podkreślając w nich, aby był to "rok zgody i realizacji planów postawionych przed Radą i władzami miasta".


Złomowanie pojazdów Radom - Pawex - skup i złomowanie w atrakcyjnej cenie\nWiele osób nie zdaje sobie sprawy, że recykling poprzez złomowanie pojazdów to opłacalny i “zielony” sposób pozbycia się zużytych części samochodowych i samochodów. Taki recykling samochodów i części samochodowych ma pozytywny wpływ na środowisko. Zatem proponując Ci złomowanie pojazdów robimy coś dobrego dla siebie, ciebie, społeczeństwa.\nCzytajcie dalej, aby poznać kolejne powody dlaczego warto wybrać właśnie naszą firmę, jeśli chodzi o złomowanie różnego rodzaju pojazdów na terenie miasta Radom i okolic.\nZłomowanie pojazdów, obok skupu samochodów już do wielu lat jest główna działalnością naszej firmy, dlatego trafiając do nas masz pewność, że zaczynasz współpracę z profesjonalistami, którzy to znają się na rzeczy. By działać całkowicie legalnie postaraliśmy się o uzyskanie wszelkich niezbędnych zezwoleń. To dzięki temu masz pewność, że nasze usługi reprezentują klasę i jakość w tej branży na wysokim poziomie.\nZostawiając nam swój samochód nie będziesz musiał się zastanawiać czy on faktycznie został zezłomowany we właściwy sposób – u nas masz tę pewność. Do tego zadania przygotowaliśmy specjalną, wysokiej klasy stację demontażu. To właśnie w tym miejscu zajmujemy się rozbiórką i złomowaniem pojazdów. Przyjmujemy wszystkie:\nZa każde płacąc naprawdę uczciwą cenę. Jeśli chcesz się o tym przekonać osobiście – napisz, zadzwoń, dowiedz się więcej. A najlepiej od razu przyjedź do nas – na pewno oboje będziemy zadowoleni z tegoż interesu.


2014-07-29, 18:17 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 2014-07-29 18:24 przez xbday.)\n(2014-07-29 17:15)Chudini napisał(a): Osobiście dodałbym stanie na głowie bez ściany(stanie na rękach przy ścianie ale tu jest minus pewien, bo jeśli robisz przy ścianie i stoisz krzywo to do niczego Cię to nie doprowadzi poza powiedzmy wzmocnieniem barków),\nA stanie na rękach przy ścianie, ale w ten sposób - jesteśmy brzuchem skierowani do ściany i całym ciałem jej dotykamy?\nRozciąganie barków - może być zwis tyłem?\nĆwiczenia na otworzenie bioder - szpagat? Czy chodzi tu o coś innego?\n(2014-07-29 17:15)Chudini napisał(a): Co do zwiększenia liczby powtórzeń jest kilka metod(na podciąganie powiedzmy):\nRozumiem, że jedną z tych metod mogę zastosować do podciągania, dipów, pistoletów i wznosów nóg?\nTe ćwiczenia co napisałem są dobre i tylko zamiast hspu robić pike push up?\n(2014-07-29 17:15)Chudini napisał(a): -metoda Piramidy robisz np. podciągnięcia od 1 do 5 zwiększając o 1 i schodząc w dół:1-2-3-4-5-4-3-2-1\nRobiąc tą metodą zwykłe dipy lub podciągnięcia nie będzie za prosto?\n(2014-07-29 17:15)Chudini napisał(a): -metoda drabinkowa(moim zdaniem jedna z najlepszych);robisz np. podciąganie od 1-8 zwiększając o 1 co serię, najlepiej patrzeć czas w jaki to wykonasz i dążyć do jak najkrótszego\nCzyli starać się robić jak najkrótsze przerwy między seriami? Do dipów nadal może być za prosto.\n(2014-07-29 18:17)xbday napisał(a):\nPancake stretch na biodra, na rozciągnięcia barków zwis tyłem w moim przypadku to za mało, najlepiej jest mi przy ścianie ręce położyć wyżej prosto i pochylam się zgięty 90 stopni między tułowiem a nogami i ciągnę głową w dół.\nOczywiście, do każdego ćwiczenia w którym chcesz pracować nad wytrzymałością.\nTak zamiast Hspu na początku pike, chyba, że masz wystarczająco siły, żeby HSPU zrobić poprawnie.\nDipy nie będzie, pompki robiłem drabiną od 2-20 zwiększając o 2 i było bardzo dobrze. Co do piramidy mniej ją stosowałem. Podciągnięcia drabina od 1-10 jest mega, nie wiem nawet czy bym był w stanie zrobić ją bez robienia na dwa razy ostatnich serii, bo przy 5-6 serii się zaczynasz mocno pompować, na początku jak robisz 1-2-3-4 powtórzenia robiłem krótką przerwę, później trochę dłuższą.\nDipy robię w ten sposób, że robię 300 w jak najkrótszym czasie. Fajna metoda jest z partnerem, wskakujecie na poręcze do podporu jeden robi 2 dipy, drugi czeka, jak tamten zrobi 2 to ty robisz 2, jak skończysz on 4 i jak ktoś dotknie podłoża to koniec(zwiększacie o 2) mega męczące, bo cały czas trzymacie się w podporze.\n-podciąganie - drabina 1-8\n-pike push up - 100 powtórzeń na czas\n-dipy - 100 powtórzeń na czas\n-pistolety - drabina 1-5\n-wznosy nóg - drabina 1-8\n-wznosy nóg na brzuchu (prostowniki) - 1-2 serie\n-stanie na głowie i próby stania na rękach\n-progresja poziomki i wagi tyłem\n-progresja musle-up na drążku\n-mostki sposobem który podałeś\n-zwis tyłem + rozciąganie barków przy ścianie\nJedynie zastanawiam się czy pike pu i dipy nie będą ze sobą kolidować. I czy nie nabawię się dysproporcji mając 2 ćwiczenia push i 1 pull na górną część ciała?\n2014-07-29, 19:16 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 2014-07-29 19:37 przez Chudini.)\nJa bym nie robił FBW tylko to sobie rozłożył, choć w ten sposób, który opisałeś nie jest źle, co do podciągania możesz jeszcze robić w któryś dzień eksplozywne, tzn. jak najwyższe, różne rozstawy. Ja tam bym jeszcze wymyk może dołożył, nie doceniane ćwiczenie, a 5 powtórzeń wystarczy zrobić i jest mega\nKiedyś robiłem trening obwodowy:Dipy, podciąganie, pompki, wznosy nóg, pistolety pomiędzy ćwiczeniami przerwa tylko taka, aby dojść do przyrządu 3-5 obwodów, odpoczynek pomiędzy 4-5minut. Ale średnio u mnie to się sprawdzało, tzn. podciąganie stało prawie w miejscu, Gdzieś przy 15 utknąłem, a teraz 20 zrobię.\nDrabina 1-10 zrobiona przed chwilą, wszystko tak jak powinno być, ostatnie dwie serie były ciężkie bardzo, ale dałem radę. Czas:8:04, łącznie wychodzi 55 podciągnięć\nJeśli chodzi o obwody to ciężko by było zrobić z ćwiczeń które opisałem i w sposób które będę je robił. Bo jak dać do obwody 100 powtórzeń dipsów na czas?\nJeszcze zapytam o rozkład tygodnia. Te FBW będę robił w PN, ŚR, PT. Te ćwiczenia z "dodatkowo" będę robił w resztę dni. Może być? W który dzień proponujesz dodać eksplozywne podciągnięcia i jakim sposobem je robić (tzn. drabiny, piramida)?\nMam jeszcze pytanie do pistoletów. Robiąc je nie odczuwam żadnego bólu ani dyskomfortu. Ale odkąd zacząłem je robić podczas biegania bolą mnie kolana. Właściwie pistolety robiłem może na 7-10 treningach. Może mieć to jakiś związek czy raczej nie ma to nic wspólnego?\n2014-07-29, 22:22 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 2014-07-29 22:26 przez Struc.)\njak nie robiłeś dipów to nie dawaj od razu 100, zrób 50, poza tym uważaj z dipami na barki skoro nie robiłeś tego ćwiczenia to podchodź do niego z rozwagą\nrównie dobrze możesz ustawić czas, np. 10 min. na podstawowe ćwiczenia (podciąganie i dipy) i co trening próbować zwiększać ilość powtórzeń\nAlbo robisz na czas 100 powtórzeń powiedzmy, albo obwody po 10-15 dipów, 5-6 podciągnięć, 20 pompek, 5 pistoletów i 10 wznosów nóg na poręczach, ja takie coś robiłem, trochę więcej podciągnięć bodajże, ale średnio postęp był, lepiej jest jak robisz jedno ćwiczenie na czas osobiście uważam. Robisz 100 dipów powiedzmy. 10x10, tylko no racja to co napisał Struc, uważaj z dipami, można sobie rozwalić, barki/łokcie.\nCo do pistoletów z doświadczenia mogę powiedzieć, że pistolety albo Ci wzmocnią stawy kolanowe, albo rozwalą, trzeba do tego podchodzić z głową, jak odczuwasz ból, to odpuść na jakiś czas, zdrowie ważniejsze.\n2014-07-30, 11:16 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 2014-07-30 11:52 przez xbday.)\nJeszcze zapytam o rozkład tygodnia. Te FBW będę robił w PN, ŚR, PT. Te ćwiczenia z\n"dodatkowo" będę robił w resztę dni. Może być? W który dzień proponujesz dodać\neksplozywne podciągnięcia i jakim sposobem je robić (tzn. drabiny, piramida)?\nJak robię drabine 1-8 na przyklad, to miedzy wszystkimi seriami robic rowne przerwy? Bo jakbym mierzyl czas tych drabin to miedzy 1, 2 i 3 seria w ogole bym przerw nie robil, a to chyba nie o to chodzi.\n Widziałem jeszcze drabinę robioną w taki sposób, że robię np. 5x(4,5,6). Ma to jakiś sens czy zwykła drabina jest lepsza?\n(2014-07-30 11:16)xbday napisał(a): W który dzień proponujesz dodać\nwłaściwie przed treningiem można dodać w któryś dzień, robisz powiedzmy max 8 podciągnięć, to takich eksplozywnych wysokich zrobisz pewnie ze 3-4, skupiasz się nad tym żeby robić jak najwyżej wkładasz w to maksymalny wysiłek, moc=siła*przyspieszenie, więc musisz być silny i robić jak najszybciej, nie robić tego powoli bo nie dasz rady, ale pewnie wiesz o co chodzi. Serie 4-6 nawet. Odpoczynek długi 3-5 minut, żebyś wypoczął i mógł następną serię jak najlepiej zrobić, jeśli widzisz, że nie masz siły w następnych seriach to po prostu przestań robić, staraj się aby zrobić kilka serii, ale najwyższych jakie potrafisz, celem takim powiedzmy będzie podciąganie gdy drążek jest na wysokości brzucha.\nJa od 1-4 powtórzeń robię chwilę przerwy, ale żeby nie przesadzić i się nie spompować za szybko, bo później stracisz czas i wolniej wyjdzie całość, niż jakbyś dłuższe przerwy robił.\nNie próbowałem takiej nigdy, wczoraj po drabince od 1-10 byłem mega spompowany, ręce długo do siebie dochodziły.\n2014-08-04, 09:46 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 2014-08-04 09:47 przez Michał.)\n[MOD]Wydzieliłem wątek o stabilizacji kolan do osobnego tematu: Wzmocnienie stabilizacji kolan[/MOD]\nAktualny czas: 2020-02-19, 09:14 Polskie tłumaczenie © 2007-2020 Polski Support MyBB


2. W czwartek – 12 września nasz zakon obchodzi uroczystość patronalną ku czci Najświętszego Imienia Maryi. Sąsiednia parafia pijarów, przy ul. Dzielskiego 1 przeżywa również odpust parafialny. Suma odpustowa zostanie odprawiona o godz. 18.00.\n3. W piątek – 13 września po wieczornej Mszy Świętej Nabożeństwo Fatimskie i procesja ze świecami.\n4. Po wakacyjnej przerwie chcemy przypomnieć, że:\n- W każdy poniedziałek od godz. 17.00 w kaplicy Matki Bożej Ostrobramskiej odmawiany jest Różaniec w intencji Ojca Świętego. Również w każdy wtorek, po wieczornej Mszy Świętej, odmawiany jest różaniec w intencji trzeźwości.\n- W każdy czwartek zapraszamy do kaplicy Kalasancjusza, gdzie jest prowadzona Adoracja Najświętszego Sakramentu. Rozpoczyna się ona o godz. 15.00 modlitwą Koronki do Bożego Miłosierdzia, a następnie adoracja w ciszy trwa do godz. 18.00. W tym czasie jest również stały dyżur spowiedników.\nBiblioteka Parafialna czynna będzie w każdą pierwszą niedzielę miesiąca, w godzinach 10.30 do 12.30.\n- Z porad w Punkcie Porad Prawnych można skorzystać w czwartki od 17.30 do 18.30.\n- Ciągle aktualne jest zaproszenie na tzw. Herbatkę u Proboszcza w każdy czwartek między 19.00 a 20.00. Nie jest to dodatkowa godzina kancelarii. To czas, kiedy proboszcz czeka na parafian, by rozmawiać o wierze i różnych problemach dnia codziennego. Na takie spotkanie dobrze jest się wcześniej umówić telefonicznie lub mailowo.\n5. Od jutra swoją działalność rozpoczyna świetlica parafialna „Kłapouszek”. Zajęcia odbywać się będą w godz. od 15 do 18 przez pięć dni w tygodniu. Dzieci w tym czasie otrzymują pomoc przy odrabianiu lekcji, mają możliwość uczenia się języków obcych, skorzystania np. z zajęć informatycznych, sportowych. Otrzymują także posiłek.\n6. W tym tygodniu rozpoczynają się regularne treningi w Parafialnym Klubie Sportowym „Porta” w sekcjach piłki nożnej, siatkówki i tenisa stołowego.\nDo sekcji siatkówki zapraszamy także uczniów klas 4-6 szkoły podstawowej. Treningi dla nich odbywać się będą we wtorki i czwartki w godz. od 17.00 do 18.30. Zapraszamy dzieci do sekcji tenisa stołowego. Treningi w poniedziałki, środy i piątki od godz. 16.00.\n7. Organizujemy parafialną pielgrzymkę do Ostrej Bramy na Litwę. Chcemy ją zorganizować w dniach od 26 do 29 września (czwartek-niedziela). W programie pielgrzymki rejs statkiem po Kanale Augustowskim, zwiedzanie Wilna i Trok. Koszt 650 zł. Ponieważ jak dotąd chętnych jest niewielu, zapisy są możliwe jeszcze w tym tygodniu.\n8. W najbliższą niedzielę gościć będziemy w naszej parafii misjonarza z Zambii, który przez cały dzień głosił będzie kazania i zbierał ofiary na cele misyjne.


Shaqiri: Czemu mam chcieć odejść?\nRozpromieniony po środowych derbach Xherdan Shaqiri szybko zdementował doniesienia z prasy, jakoby przymierzał się do opuszczenia Liverpoolu w styczniu. 'Jestem tu bardzo szczęśliwy' powiedział Szwajcar The Athletic po starciu z Evertonem.\n- Myślę, że większość może dojść do takiego wniosku, patrząc na to, jaki mecz udało mi się zagrać. Mam długi kontrakt [do końca czerwca 2023 roku] i koncentruję się wyłącznie na Liverpoolu. Za mną niełatwy okres, ale jestem podekscytowany najbliższą przyszłością. Dlaczego miałbym chcieć opuścić klub? To wyjątkowy zespół, który ma jeszcze wiele do osiągnięcia.\nW rzeczy samej! Liverpool wdrapał się na szczyt Premier League i ma 8 punktów przewagi nad wiceliderem z Leicester. The Reds wyjadą niebawem na Klubowe Mistrzostwa Świata, które będą okazją na dołożenie 3 trofeum w 2019 roku po wygraniu Ligi Mistrzów i sierpniowym zwycięstwie w meczu o Superpuchar Europy. Kto nie chciałby być częścią tych sukcesów? Odejście nie miałoby teraz większego sensu, nawet mimo gwarancji większej ilości minut na boisku, czy konkretniejszej tygodniówki.\nZ perspektywy samego Shaqiriego nie był to dla niego łatwy rok. W drugiej połowie poprzedniego sezonu, jego wpływ na grę i zwycięstwa Liverpoolu był raczej marginalny. Finał Champions League w Madrycie oglądał z perspektywy ławki rezerwowych, a później przyszła kontuzja łydki w meczu Ligi Narodów z Anglią.\nUraz nie pomógł Szwajcarowi w przedsezonowych przygotowaniach do nowej kampanii. Cały czas musiał nadrabiać zaległości. Zagrał jedynie ogony w meczach z Burnley, Newcastle i Napoli, zbierając łącznie około 15 minut na boisku, po czym znów we wrześniu odezwała się łydka.\nStracił niemal 2 miesiące gry. Wrócił do ojczyzny, by skonsultować kwestie swojej kontuzji z jednym ze specjalistów. Później otrzymał zielone światło w Melwood i od 2 tygodni trenował z pełnym obciążeniem.\nShaqiri bardzo niespodziewanie znalazł się w wyjściowej jedenastce w meczu z Evertonem. Po raz ostatni w pierwszym składzie pomocnik wystąpił w rewanżowym półfinale z Barceloną w maju. Był to dopiero 3 mecz w wyjściowej formacji w Premier League w tym roku. Mimo to Shaqiri w odpowiednim momencie przypomniał wszystkim o wysokich umiejętnościach, które wciąż posiada.\nShaqiri błysnął na Anfield, kiedy Klopp zdecydował się, że da odpocząć na prawym skrzydle Mohamedowi Salahowi. 28-latek świetnie wykończył dobre podanie Mané i z chłodną głową umieścił piłkę w siatce.\nSzwajcarski piłkarz sprawiał przez 90 minut duże problemy zawodnikom Evertonu. Trzeba zaznaczyć, że był to pierwszy występ Shaqiriego od pierwszych minut, bez konieczności zmiany po przerwie, od czasu grudniowego starcia z Arsenalem w zeszłym roku.\n- Tak, faktycznie bardzo mi się podobało. Minęło sporo czasu i naprawdę chciałem postawić swój stempel na naszym sukcesie. Trener zaufał paru chłopakom, w tym również mnie. Myślę, że spłaciliśmy jego wiarę z dobrym skutkiem!\n- Ciężko jest być poza składem, ale taki jest futbol. Kontuzje są częścią wszystkiego, lecz nigdy nie można tracić pozytywnego nastawienia. Trzeba robić wszystko, by jak najszybciej wrócić na boisko.\n- Urazy łydki są niebezpieczne, ponieważ bardzo łatwo o nawrót kontuzji. Trzeba uważać i nie spieszyć się z powrotem za wszelką cenę. Obecnie czuję się w 100 procentach zdrowy i gotowy do gry.\n- Ciężko pracowałem z fizjoterapeutą, by wrócić do aktualnego poziomu. Trenujemy z dużą intensywnością, a później staramy się przenieść to na boisko.\nJednym z zarzutów stawianych często piłkarzowi, który z FC Basel przez Bayern, Inter i Stoke wylądował ostatecznie w Liverpoolu jest niechęć do ciężkiej i wytężonej pracy przez pełne 90 minut.\nPeter Crouch, który występował razem z Shaqirim w Stoke mówił o nim, że był 'jednym z najbardziej utalentowanych zawodników', z którymi grał w swojej karierze. Dodał również, że niekiedy brakowało mu taktycznej dyscypliny i większej harówki na boisku.\n- Ludzie słusznie dostrzegą, że miał na koncie 8 goli i 7 asyst w sezonie 2017/2018, kiedy spadliśmy z ligi. Prawdę powiedziawszy przez 85 minut w każdy weekend nieco utrudniał wszystkim pracę. W zespole narastały pretensje począwszy od zawodników, aż do sztabu szkoleniowego.\nW szatni Liverpoolu nie było z tym problemów. Klopp nie toleruje braku dyscypliny, czy chodzenia własnymi ścieżkami. Zapytajcie Mamadou Sakho.\nShaqiri w środę był jednym z trzech piłkarzy Liverpoolu, którzy przebiegli ponad 10 km na Anfield. Więcej zanotowali tylko Gini Wijnaldum i James Milner.\nNajwiększym wyzwaniem dla Shaqiriego było odnalezienie się w systemie 1-4-3-3 preferowanym przez Kloppa, zwłaszcza, gdy praktycznie zawsze pierwszeństwo na prawej stronie miał Salah. Niemiec próbował ustawiać Shaqiriego w poprzednim sezonie w linii pomocy, jednak zdał sobie sprawę, że w przypadku straty piłki, rywale momentalnie mają za dużo wolnej przestrzeni w tym sektorze boiska.\nSzaq wygląda lepiej w formacji 1-4-2-3-1. Przekonał Kloppa, a ten rzucił go od pierwszych minut meczu z Evertonem. Szwajcar może dać inny wymiar kreatywności drużynie w niezwykle istotnym momencie sezonu. Swoją nieszablonowością i pomysłem na grę jest w stanie pomóc Liverpoolowi w ciężkich meczach, jakie czekają zespół w najbliższych tygodniach.\n- Sądzę, że boss także jest szczęśliwy, że wróciłem do gry w takim momencie sezonu i dałem mu jasny sygnał, iż jestem gotowy. Oczywiście chciałbym grać regularnie, ale to trener podejmuje decyzje i muszę je szanować.\n- Derby były niesamowite, dla Nas zawodników, a także kibiców. Jesteśmy w dobrej dyspozycji. Wciąż mamy wiele do udowodnienia w Premier League, Champions League i Klubowych Mistrzostwach Świata. Mamy fantastyczny zespół z niesamowitymi zawodnikami i musimy kontynuować swoją robotę.\nShaqiri zaliczył póki co 16 występów w pierwszym składzie we wszystkich rozgrywkach od czasu transferu ze Stoke, opiewającego na 13.75 mln funtów latem 2018 roku. Ma na koncie 7 bramek i 5 asyst. Klopp skorzystał z klauzuli w umowie piłkarza i ściągnął go na Anfield. Shaqiri w jakiś sposób z pewnością już się spłacił, chociażby dzięki 2 golom na Anfield przeciwko Manchesterowi United, jak również po wspaniałej asyście do Wijnalduma w konfrontacji z Barcą.\nLiverpool kupując Shaqiriego postawił na rozsądek. Klopp uznał, że ma to większy sens, aniżeli walka o podpis na kontrakcie Christiana Pulisicia, który ostatecznie trafił do Chelsea za 58 milionów funtów.\nBoss z pewnością będzie wymagał teraz od Shaqiriego konsekwencji w grze, połączonej z gotowością na każde wyzwanie. Klopp na pewno nie raz skorzysta z pomocy zawodnika w najbliższym czasie, zapewniając nieco oddechu fantastycznej trójce z przodu.\nKajdany zostały zdjęte. Pech Shaqiriego w związku z urazami łydki to póki co przeszłość. Piłkarz znów jest w grze i to wielki plus dla walczącej o kolejne trofea ekipy Kloppa.\nynwa19 06.12.2019 12:29 #\nTakiego Shaqa jak w spotkaniu z Evertonem potrzebujemy zawsze a szczegolnie teraz w grudniu przy nawale meczow.\nWidac bylo jak olbrzymia frajde sprawia mu granie w pilke i sadze,ze jeszcze niejeden raz da nam powody do satysfakcji z jego wystepow-:)\nRedforDead 06.12.2019 12:41 #\nMoim zdaniem wystep był po prostu świetny i trochę przyćmieniony przez dwa gole Origiego. Porządna kontrola skrzydła i utrzymanie się przy piłce przy jednocześnym parciu do przodu i bardzo rzadkim graniem do tyłu - będzie z niego pociecha :)\nadamne 06.12.2019 12:42 #\nShaq wrócił w najbardziej ktytycznym momencie sezonu (tak jak Fab niestety wypadł). Z uwagi na dalej niedoleczoną kontuzję kostki potrzebujemy zmiennika dla Mo, przyda mu się zresztą trochę presji żeby nie myślał że jest niezastąpiony. Szwajcar grając na prawym skrzydle prezentuje się solidnie i jeśli będą go omijały urazy to Jurgen będzie na pewno z niego korzystał.\nScofield1111 06.12.2019 13:00 #\nObawiałem się gdy przychodził do nas, że będzie taką rozkapryszoną gwiazdą. Teraz go uwielbiam, to jak operuje piłką, jego technika jest fantastyczna. Aby więcej takich występów No i co najważniejsze w jego przypadku - bez urazów\nsc0user 06.12.2019 13:41 #\nWydaje mi się, że nieco popracował nad sobą.\nWięcej razy wracał do obrony. I może główki nie wygra, ale swoją siłą i szybkością mógł przechwytywać piłki i kilka razy to zrobił.\nRaz jak na skrzydle wyrwał z laczka to myślałem, że to Salah, tak spier... obrońcy. A to był on.\nJego zaletą, a zarazem przekleństwem są mięśnie. "Były reprezentant Szwajcarii" jest dobrze zbudowany, przez co potrzebuje więcej tlenu, by tą maszynę napędzać. Bardzo niepiłkarska budowa, przez co często puchł w szybkich meczach. Ale tutaj wyglądał bardzo dobrze.\nTen mecz pokazał, że mimo że wyszedł - nie ma co ukrywać - ten kapkę gorszy garnitur to jednak świeżość i chęć pokazania się zrobiła swoje. Owszem, na City czy inne topowe zespoły to nie podziała (chociaż 4-0 z Barceloną zaprzecza temu) ale w takich meczach jak najbardziej można próbować nieco rotacji tylko wtedy tempo jest 200%, a nie jak zwykle ekonomiczne 75%.\nTen mecz pokazał, że Jurgen często źle robi katując nasze 3 asy przez 90 min. Zmienić Salaha w 60-65 i dać Shaqa, dać Origiego co jakiś czas, nawet te 45 - 30 minut. Też mogą coś dać, a w skali sezonu taki Salah nie zagra 3 400 minut tylko załóżmy 2 500 - 2 600 minut.


Czy JKH GKS zdąży z formą? – JasNet\nCzy JKH GKS zdąży z formą?\nPoznaliśmy plan wrześniowych sparingów hokeistów JKH GKS Jastrzębie, za sprawą których trener Robert Kalaber będzie chciał nadrobić czas stracony na “kwarantannę”. W ich ramach nasz zespół zagra dwukrotnie z HC AZ Hawirzów oraz dodatkowo zmierzy się z Unią Oświęcim. Jedno z tych spotkań (domowe z Czechami) rozegrane zostanie na Lodowisku Jastor.\nWe wtorek, 1 września o godz. 18:00 jastrzębianie zmierzą się na wyjeździe z Unią Oświęcim. Pierwotnie tego dnia JKH GKS miał zagrać w Katowicach, jednak miejscowy GKS z powodów “pandemicznych” odwołał wszystkie swoje sparingi.\nZ kolei dwumecz z HC AZ Hawirzów będzie rozegrany w dniach 3 września (wyjazd) i 8 września (dom). W tym drugim przypadku zawody rozpoczną się o godz. 18:00. – O ile sytuacja epidemiologiczna pozwoli, to kibice będą mogli zobaczyć te zawody na podobnych zasadach, jak w przypadku starcia z Energą Toruń. W tej kwestii będziemy informować Was na bieżąco – informuje JKH GKS Jastrzębie.\nDodajmy, iż sezon 2020/2021 ruszy już 11 września, kiedy to ekipa Kalabera podejmie Zagłębie Sosnowiec.


Ostatnie pożegnanie Pawła Adamowicza. Prezydent Gdańska spoczął w Bazylice Mariackiej [ZDJĘCIA]\n45 tysięcy osób w Bazylice Mariackiej i wokół niej uczestniczyło w ostatnim pożegnaniu prezydenta Pawła Adamowicza w Gdańsku. Zakończyła się msza pogrzebowa zmarłego tragicznie prezydenta miasta Pawła Adamowicza. Urnę z prochami zmarłego złożono w świątyni w kaplicy św. Marcina.\nMsza odprawiona pod przewodnictwem metropolity poznańskiego abp. Stanisława Gądeckiego rozpoczęła się w sobotę, 19 stycznia, w południe. O tej godzinie w hołdzie zmarłemu rozległy się miejskie syreny alarmowe. Pawła Adamowicza pożegnała najbliższa rodzina, w tym rodzice, żona Magdalena, córki Antonina i Teresa oraz brat Piotr.\nW mszy świętej uczestniczyli prezydent Andrzej Duda, szef Rady Europejskiej Donald Tusk z małżonką, byli prezydenci z żonami: Lech Wałęsa, Aleksander Kwaśniewski i Bronisław Komorowski. Na uroczystości przybyli także premier Mateusz Morawiecki z żoną oraz byli premierzy: Hanna Suchocka, Jan Krzysztof Bielecki, Włodzimierz Cimoszewicz, Waldemar Pawlak, Jerzy Buzek, Leszek Miller, Marek Belka, Kazimierz Marcinkiewicz, Ewa Kopacz. W uroczystościach uczestniczyli także wicepremier i minister kultury i dziedzictwa narodowego Piotr Gliński oraz minister zdrowia Łukasz Szumowski. Prezydium Sejmu reprezentowała wicemarszałek Małgorzata Kidawa-Błońska, a Senatu - wicemarszałek Bogdan Borusewicz. Był także kontrkandydat Adamowicza w ostatnich wyborach samorządowych Kacper Płażyński.\nW mszy św. pogrzebowej wziął też udział Jerzy Owsiak, założyciel Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, Rzecznik Praw Obywatelskiej Adam Bodnar, szef Gdańskiej Rady Imigrantów Aws Kinani, była prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz.\n"TO DZWON NA TRWOGĘ"\nNa początku papież Franciszek przekazał kondolencje rodzinie Pawła Adamowicza. - Łączy się z nami w modlitwie Ojciec Święty papież Franciszek. Prosił, abym przekazał różańce rodzicom, żonie, córkom i bratu Pawła Adamowicza - powiedział abp Sławoj Leszek Głódź.\nPóźniej abp Henryk Muszyński odczytał list kondolencyjny od Prymasa Polski, Wojciecha Polaka, a pomorscy samorządowcy odczytali liturgię słowa. Pierwsze czytanie - Sylwia Laskowska-Bobuła z Sejmiku Województwa Pomorskiego, drugie - Piotr Grzelak, wiceprezydent Gdańska.\nHomilię wygłosił metropolita gdański abp Sławoj Leszek Głódź. - Tragiczna śmierć Pawła Adamowicza to dzwon na trwogę, wezwanie do rachunku sumienia, przemiany stylu naszego życia politycznego, wspólnotowego, społecznego, medialnego, do wyrugowania z języka pogardy, poniżania, deprecjonowania, obdzierania ze czci - mówił.\n"TRZEBA SKOŃCZYĆ Z NIENAWIŚCIĄ"\nPo mszy głos zabrała m.in. żona zmarłego prezydenta oraz córka Antonina, jego brat Piotr Adamowicz, Aleksander Hall i prezydent Sopotu Jacek Karnowski oraz Aleksandra Dulkiewicz.\n- Dzisiaj potrzebna jest nam cisza. Ale cisza nie może oznaczać milczenia, bo milczenie jest bliskie obojętności. Paweł nigdy nie był obojętny, nigdy nie był oportunistą. Musimy dziś wszyscy zrobić rachunek sumienia. Co robiliśmy, gdy obok nas działo się zło, niesprawiedliwość, niegodziwość, gdy padały złe słowa? - mówiła Magdalena Adamowicz. - Opiekuj się nami i całym Gdańskiem, tam w niebie - dodała córka prezydenta Gdańska, Antonina Adamowicz.\nBardzo mocne słowa padły z ust ojca Ludwika Wiśniewskiego: "Trzeba skończyć z nienawiścią. Trzeba skończyć z nienawistnym językiem. Trzeba skończyć z pogardą. Trzeba skończyć z bezpodstawnym oskarżaniem innych. Nie będziemy dłużej obojętni na panoszącą się truciznę nienawiści, pojawiającą się w internecie, szkołach, mediach, parlamencie i Kościele".\n- Kochany szefie, drogi Pawle. Doglądaj z góry naszych spraw, a my, tutaj na miejscu, będziemy troszczyć się o siebie wzajemnie i o Twój, nasz Gdańsk. Wypełnimy Twój testament, bo Gdańsk to przecież najcudowniejsze miasto na świecie. Do zobaczenia - zakończyła Aleksandra Dulkiewicz.\nW niedzielę 13 stycznia Pawła Adamowicza zaatakował nożem w centrum miasta 27-letni Stefan W., który podczas finału WOŚP wtargnął na scenę. Samorządowiec trafił do Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku, gdzie w poniedziałek, 14 stycznia, po południu zmarł. Paweł Adamowicz miał 53 lata, prezydentem Gdańska był od 20 lat.


A-SEKSUALNOŚĆ - Poradnik Kobiety\nWzmacniający ojciec ma zaufanie do córki i wie, że jej wybory niekoniecznie będą rozsądne. I przyjedzie po nią na imprezę, nawet gdy ona się napije, i nie będzie jej za to linczował, tylko udzieli jej wsparcia, porozmawia na temat bezpieczeństwa. Rozmowa z Alicją Długołęcką, edukatorką seksualną, o relacji ojca z córką.\nSeks lekiem na parkinsona? "Należy zmienić dotychczasowe podejście do seksualności przewlekle chorych"\nNie od dzisiaj wiemy, że seks redukuje poziom stresu i obniża ciśnienie. Najnowsze badania wykazują, że może też korzystnie wpływać na kondycję cierpiących z powodu choroby Parkinsona w jej wczesnym stadium.\nRodzice dzieci niepełnosprawnych koncentrują się na zaspokajaniu ich podstawowych potrzeb życiowych, zabezpieczeniu przyszłości finansowej, socjalizacji. Seksualność niepełnosprawnego dziecka stanowi tabu. Tymczasem niepełnosprawni częściej niż inne grupy stają się ofiarami przemocy seksualnej, bo\nWyciągniemy to, co patriarchat upchał do "szafy ze wstydem" - kobiecą seksualność, porody, cykl miesięczny\n. Zaczęłam organizować pojedyncze wydarzenia - głównie z zakresu edukacji okołoporodowej, ale także seksualności kobiet, parentingu i ogólnie samorozwoju, poznając też bliżej sieć wspaniałych osób, które swoją pracą nie tylko bardzo pomagały innym, ale też przede wszystkim znacząco podnosiły stopień\nmężczyźni malowali kobiety, by kontemplować ich bierne piękno lub snuć fantazje na temat destrukcyjnej natury kobiecej seksualności. Naczelną muzą XIX-wiecznej awangardy była prostytutka. Bohaterki mojej wystawy wypowiadają się z perspektywy aktywnych uczestniczek, a nie obiektów badań czy zachwytów. Są\nzrobić, by matka mogła swobodnie pomówić o seksie z córką? Odpowiem przewrotnie: należy nie zrobić iluś tam rzeczy, które kontaktowi z córką zaszkodzą i spowodują, że nie będzie otwarty i bezpieczny. Seksualność jest częścią życia i może być obszarem bez tabu i podziału, że są sprawy, o których się\nich orientacji seksualnej mechanizmy warunkujące są prostsze do zidentyfikowania. Seksualność kobiet, co pokazują przeróżne badania, jest inna niż mężczyzn. Kobiety po prostu są bardziej w tym względzie plastyczne. Zależne od kontekstu. W tym kulturowego. Co oznacza, że w pewnym otoczeniu będą miały\nPożądanie jest motorem seksualności. To, że on ma erekcję, wcale nie znaczy, że cię pragnie\nRozmowa z seksuologiem dr. ROBERTEM KOWALCZYKIEM* Wykład o seksualności: specjalista pokazuje slajd. Wynika z niego, że aby „uruchomić” pożądanie kobiety, potrzeba kilku przycisków. W przypadku mężczyzny wystarczy jeden. Prawda to? – To oczywista nieprawda. Mężczyzna bowiem może\n"CIPKOnotes". Intymny notatnik, w którym kobiety nie tylko nie wstydzą się ciała ani swojej seksualności, ale w dodatku ją bezwstydnie afirmują\nnam Czytelniczki. Odkąd ponad dwa lata temu stworzyłyśmy magazyn feministyczno-erotyczny „G’rls ROOM”, zaczęłyśmy dostawać mnóstwo wiadomości – chyba nawet nie spodziewałyśmy się takiego odzewu. Okazało się, że zapotrzebowanie na treści dotyczące seksualności – na\nantydyskryminacyjnej kryje się plan promowania w szkole zachowań i zwyczajów LGBTQ, odrzucających wszelkie normy społeczne w sferze seksualności”, że walka z dyskryminacją ze względu na orientację seksualną (Stowarzyszenia Rodzin Wielodzietnych zapisało wyrażenie w cudzysłowie) to „wielorakie działania\n- Kobiety w Polsce nie są zaprzyjaźnione ze swoją seksualnością. Nie znają swoich ciał i swoich potrzeb. Nie są też do tego zachęcane. Dyskusja o seksie jaka toczy się w Polsce obraca się tylko wokół potrzeb mężczyzn. Wkurza mnie, że wtórują temu czołowi seksuolodzy, mówi Joanna Keszka, redaktorka\nspodziewałam się takich reakcji. Zaczęłam się zastanawiać, skąd się biorą. Wpadłam na pomysł, żeby zrobić kampanię artystyczno-społeczną #SHUNGA_GIRLS, w której zapytam wybrane przez siebie kobiety o seksualność, o to, dlaczego się jej wstydzimy. Dlaczego drażni nas opowieść erotyczna na ubraniu? Postanowiłaś\nże nie zwierza się z tego po latach, bo nie został bohaterem filmowym na Netfliksie. Zamiast pałać świętym oburzeniem sięgnijmy do własnych niewinnych wspomnień odkrywania własnej cielesności, seksualności. I nie mylmy pornografii z filmem obyczajowym. *Reporter Wysokich Obcasów Praca, żona Kinga\n, odwiedzający festiwal będą mogli wziąć udział w warsztatach, wykładach, dyskusjach, a także kupić sztukę erotyczną. EROtrends promuje pozytywny model seksualności. Co to takiego ten "pozytywny model"? Iza znów wyjaśnia, że sprawa jest w gruncie rzeczy prosta i sprowadza się do szacunku, przyjemności\nWydarzenie pod patronatem "Wyborczej na żywo". ROZMOWY BEZ TABU o seksualności, sztuce kochania i naszym codziennym (i niecodziennym) życiu intymnym stały się znakiem rozpoznawczym autorek tej książki - dr Alicji Długołęckiej, jednej z najlepszych i najpopularniejszych polskich\ninteresuje się "tymi sprawami" - za to dużo czasu spędza na odrabianiu lekcji. Gardzi dziewczynami, które przyznają się do fascynacji seksualnością i uprawiania masturbacji. On nigdy jeszcze nie miała orgazmu i go nie potrzebuje. Nie ma żadnego chłopca. Czeka na Pana Idealnego, wie, że kiedyś go\nChcą celebrować i pokazać kino dokumentalne tworzone przez kobiety. Dlatego robią festiwal Her Docs\nbłędne koło. Her Docs: ciało, bunt, wolność Na Her Docs zobaczymy około 40 pozycji. Dokumenty z Berlinale, Cannes, Sundance, Wenecji, Locarno czy Toronto zostaną podzielona na sekcje tematyczne: o ciele, o seksualności, o kobiecych problemach w różnych zakątkach globu, o aktywistkach oraz o\nPolaków. Bo diabeł tkwi nie w konstytucji, tylko w zgorszeniu, jakie kryje w sobie seksualność. W czasie debaty padały argumenty, że nie można pozwolić na związek osób tej samej płci, bo taki związek ma charakter hedonistyczny. Jakby za małżeństwem kryła się "nadzieja" na cierpienie. Jeden z\nwybrać łazienkę. Mówi pan o jej dziele jak o szlachetnej, nieco przykurzonej książce sprzed lat. Tymczasem w 2014 r. Tomasz Terlikowski pisał: „»Sztuka kochania« to sztuka patologii”. Co ja mogę powiedzieć? Przerażające, kompletne niezrozumienie, czym seksualność i cielesność jest\n, pracy indywidualnej z klientami, popularyzacji wiedzy w postaci książek i artykułów, publikacji naukowych dotyczących mniejszości. Każdy dzień przynosi nowe sprawy, nowych ludzi z ich uczuciami, dylematami, pytaniami. I nic tego nie zmieni. Takie są fakty. Seksualność nie ma wyznania ani nie jest\nKiedy zaczęło interesować mnie ciało, tata wybił mi ciekawość z głowy pasem. Tak właśnie wygląda "seksualizacja" po polsku\ngłówne sposoby oddziaływania wychowawczego Kościoła. Niestety, ciągle jeszcze aktualne. W XXI wieku, w internetowym zalewie wszelkiej maści informacji, dzieci i młodzież tym bardziej potrzebują rzetelnej informacji na temat seksualności człowieka. Wiedzy zgodnej z najnowszymi osiągnięciami nauki\nKristen Stewart słyszała: "Jeśli chcesz zagrać w filmie Marvela, nie pokazuj się publicznie z dziewczyną"\nbędziemy o tym rozmawiać. Nigdy. To nasza sprawa". Seksualność panny Stewart Z czasem zainteresowanie mediów seksualnością aktorki nie zmalało. W kolejnych latach Kristen Stewart spotykała się m.in. z piosenkarką Soko i modelką Victoria's Secret - Stellą Maxwell. Gwiazda, również w rozmowie z "\nAnna Calvi: "Płeć to spektrum. Jeśli nie będziemy popychani na krańce tego, co męskie i kobiece, będziemy wolni"\n"Hunter" określanej jako feministyczna i bardzo seksualna. To zresztą nie pierwszy raz, kiedy Anna Calvi wykorzystuje swój mocny, rockowy wokal, żeby eksplorować seksualność i to co męskie i kobiece. Słusznie zauważył jednak Jarek Szubrycht, recenzent "Wyborczej", że Calvi "\nfaktycznie zalążki liberalizmu – mówi Marta Bierca. – Co ciekawe, pomimo dość powszechnie praktykowanej i deklarowanej religijności (częste wizyty w kościele) badane odnoszą się krytycznie do Kościoła w kontekście jego poglądów na seksualność człowieka, a także popierają zniesienie celibatu i\nbędzie tytułowa bohaterka "Istoty": niejednoznaczna, a przy okazji niezależna, odważna i bezpruderyjna. "W komiksie rozprawiamy się z niektórymi mitami i stereotypami, z tabu związanymi z kobiecą seksualnością. W sytuacji, kiedy decyzje polityczne zagrażają prawom kobiet, w świecie\n, że „stosunek Kościoła do spraw związanych z seksualnością człowieka jest nieodpowiedni i powinien się zmienić”, a tylko 23 proc. sądzi, że jest on właściwy. Najgorszym ciosem dla wiarygodności Kościoła są jednak skandale pedofilskie z udziałem kleru, które wstrząsają opinią publiczną. Aż\n, pozbawiając ich dostępu do rzetelnej edukacji (edukacja seksualna), opieki zdrowotnej (konsultacje ginekologiczne, dostęp do antykoncepcji czy tabletki „dzień po”) oraz zwykłego ludzkiego wsparcia w kwestiach seksualności, dojrzewania, rozwoju, budowania zdrowych związków. Chcemy podkreślić, że\nodrobina alkoholu - to wszystko składa się na seksualne wyzwolenie. O euforyczność trudno w zastanym miejscu, między pracą a ogarnianiem domu. Na wakacjach stłamszona codziennością seksualność u polskich kobiet często wprost wybucha. Zwłaszcza z cudzoziemcem u boku. Intrygujące. Polki lepiej seksualnie\nKobiecego wytrysku można nauczyć się z książki. Naukowcy twierdzą, że zdolna do niego jest każda kobieta\n, edukatorka i coach seksualności, terapeutka, z którą rozmawiałam o kobiecym wytrysku – nie wiedzą, że ich łechtaczka ma jakiś kapturek, kobieca ejakulacja to już totalna aberracja. I że będzie gorzej, skoro za ten tekst mogę po wyborach podobno trafić do więzienia. Problem z kobiecym wytryskiem mamy\nseksualność razem mu się zakodowały. Albo fetyszyści pończoch - najczęściej masturbowali się w łazience, gdzie wisiały rajstopy czy pończochy matki czy siostry i teraz bez tego bodźca nie są w stanie utrzymać erekcji. Jeden z klientów miał matkę stewardesę i jego podniecają szpilki na bardzo wysokim obcasie\nczasie rodzi dzieci, to jej matka ma stać się babcią. Tak bardzo ma być tą babcią, że może już jej nie wystarczyć miejsca na bycie kobietą, która ma osobowość, zainteresowania, swoje życie i nie daj Boże seksualność. W mojej praktyce bardzo często widzę, jak bardzo córki ingerują w seksualność swoich\ndopiero początek, bo z pewnością ani nie obejmuje pełnego spektrum odcieni kobiecej seksualności, ani nie stanowi odpowiedzi na wszystkie oczekiwania. Jest autorską interpretacją zagadnień, które wyłoniły się podczas poświęconej seksualności refleksji dwóch autorek – Aleksandry Hirszfeld (filozofki\nEwa Kasprzyk nie wstydzi się własnego ciała i swojej seksualności. Nie waha się rozebrać na scenie teatru czy przed obiektywem fotografa. Kilka lat temu w sprzedaży pojawiła się na przykład książka o jej przeżyciach pt. "Mił.ość", w której zamieszczono wiele odważnych zdjęć. Potrafi\n"Porady różowej brygady": Reality o pięciu gejach pomagających ludziom poprawić swoje życie. Niech żyje tęcza!\nzainteresowania i talenty, a także różne seksualności, które lepiej oddaje oryginalny tytuł serii - „Queer Eye”, czyli okiem osoby LGBT. Mają też jednak za sobą doświadczenie coming outu i budowania swojej tożsamości, swojego życia w zgodzie z tym, kim są. Emanują pewnością siebie, którą są w stanie\ndana osoba kiedyś w ogóle zacznie im się podobać. Już nie brzmi tak zabawnie, prawda? Już nie myślicie "to połowa moich znajomych"? Świetnie, bo abstrahując do denerwujących, coraz to nowych "etykietek", rozwój rozważań nad ludzką seksualnością pozwala nam lepiej zrozumieć innych i\nwsparcia. Szkoła w Szwecji, podobnie jak szkoła w Polsce, powinna opierać się na podstawie naukowej i sprawdzonego doświadczenia, i dotyczy to nie tylko wiedzy ze wszystkich przedmiotów, ale też wiedzy na temat seksualności człowieka. Taka wiedza należy się zarówno dzieciom i młodzieży mieszkającym w\nmłodzieży i kobiet. To ich seksualność patriarchalne społeczeństwo brało w ryzy. Wiadomo - miało to służyć przede wszystkim ochronie potomstwa i jego legalności. Kobiety, które sprzeniewierzały się temutam porządkowi, miały do wyboru trzy role: dziwki, czarownicy albo wariatki. Zwłaszcza jeśli zabrakło im\nPoniższy artykuł jest pierwszym z cyklu, który zapoczątkowaliśmy akcją wydania ostatniego numeru magazynu "Twój Weekend". Począwszy od Dnia Kobiet, ósmego dnia każdego miesiąca będziemy rozmawiać o relacjach i stereotypach płciowych, równouprawnieniu i pozytywnej seksualności\n, żaden nie umierał. Co więcej, "perfidia" naszej seksualności skazującej nas na starość jest głębsza. - Mamy pewne cechy, które są korzystne w czasach młodości, gdy dążymy do prokreacji, a które w późniejszym wieku zaczynają być obciążeniem - tłumaczył w TOK FM dr Szymon Drobniak z Wydziału\ndefiniowały swojej seksualności ani nie wyznaczały w swoich małżeństwach żadnych granic poza wzajemnym szacunkiem. Ich mężowie także nie zamykali ich w klatkach definicji. Były naprawdę postępowe, nawet jak na dzisiejsze warunki. To dlatego ta historia sprzed wieku dziś pozostaje interesująca? Gemma Arterton\nTak to właśnie z nami, kobietami, jest. Lubimy seks. Podobnie jak mężczyźni\nw jednym. Niechby była tą matką Polką, co piękną dłonią biały obrus w niedzielę wygładza, a w nocy niechby poszalała w podwiązkach, ale, na Boga, czy ona się nie może taka wyuzdana urodzić, poczytać jakichś poradników, porozmawiać z koleżankami? Czy naprawdę musi odkrywać swoją seksualność przez\nudział Maffashion. Blogerka coraz częściej, choć nieśmiało, zabiera głos w sprawach społecznych. Anja i seks Dla polskiej top modelki tematyka seksualności jest szczególnie ważna - w przeszłości wydawała artystyczno-erotyczny magazyn "25" i walczyła z podwójnymi standardami w pokazywaniu\nbeauty? To przeważnie trendy, które pasują do wszystkich lub prawie wszystkich, są łatwe do zastosowania i nadają się na każdą okazję, tak jak np. mała czarna sukienka. W przypadku czerwonej szminki – jej kolor kojarzy się ze zdrowiem oraz seksualnością, dlatego jest lubiany i najczęściej stosowany\nłechtaczka. Z tej cenzury wynika, że dziewczynka w naszym kraju nie ma prawa wiedzieć, że taki narząd posiada. Dla mnie stanowi to jeden z ostatnich bastionów opresji kobiecej seksualności w naszej kulturze. Jeżeli w ogóle mówimy o kobiecej edukacji seksualnej, to właściwie łechtaczka jest na pierwszym\nWmawianie chłopcom, że jeśli "nie panują nad sferą swoich zmysłów", to "wina grzesznych dziewczynek", jest niebezpieczne\nniepotrzebne trudności, rozbudzając ich seksualność”. Na szczęście ksiądz podaje receptę, by jakoś udało się wychować dzieci na porządnych katolików, a nie wodzące na pokuszenie grzesznice i niepanujących nad sferą swoich zmysłów hedonistów. Czyli: dziewczynkom wmawiać, że mają być grzeczne\nKiedy kobieta traci intymność z partnerem, szuka jej w innych relacjach. I pewnego dnia pojawia się przyjaciel, który ją rozumie...\nmakijaż, przebieranki w damskie ciuchy i eksperymentowanie z własną orientacją seksualną pozwalają artystom wyjść poza sztywny podział na płcie i stworzyć nowy rodzaj ulotnej, choć bardzo medialnej seksualności. Inspirujący ze względu na zabawę genderowymi stereotypami był niewątpliwie Freddie Mercury\n8 listopada po raz kolejny odbyła się "najseksowniejsza noc w historii telewizji”. Bo tak coroczny pokaz mody marki bieliźniarskiej Victoria’s Secret, transmitowany przez stację CBS, określają jego pomysłodawcy. Widzowie mogli więc znowu obejrzeć paradę modelek-celebrytek i mod\n. -Kobiety nie powinny się wstydzić mówienia o swojej seksualności, zarówno w kategoriach przyjemności, jak i bycia ofiarą - dodaje. -Kobieca seksualność jest tematem tabu tak samo jak przemoc wobec kobiet jest tabu - twierdzi natomiast Karin Heisecke, również z Zielonych, w rozmowie z niemiecką bulwarówką\nbardziej otwarte. (...) Przy okazji tworzenia drugiego numeru, miałam okazję współpracować z takimi artystkami, jak Marina Abramović czy Michele Lamy . Dla nich kobieca seksualność nie mieści się w żadnych ogólnie przyjętych i społecznie akceptowanych ramach. To kobiety silne, odważne, inteligentne i\nciała, swoich potrzeb, emocji i granic, ale sypianie z kim popadnie. To bardzo smutne - komentuje Aga Dellfina Dellert, która portal współtworzy z siostrą Dorotą Konarską i Leną Topylą-Borzową. Femmera oswaja seksualność poprzez rozrywkę, ale również gromadzenie i propagowanie wiedzy ekspertów\nseksualności człowieka". Jednak w czwartek Sejm odrzucił propozycję zmian - nie poparli ich ani posłowie PiS, ani koalicji PO i PSL. Edukacja czy demoralizacja? Część posłów, jak Marzena Wróbel z Solidarnej Polski, przekonywała, że takie zajęcia w ogóle nie są potrzebne. Jej zdaniem obecnie prowadzone w\nArtykuł pochodzi z magazynu "Tylko Zdrowie", który dostępny jest w każdą środę z "Gazetą Wyborczą" Sex coach to taka bardziej chwytliwa nazwa seksuologa? Agata Loewe: Nie, to połączenie zawodów psychologa, coacha i seksuologa. Pomagam klientom bardziej rozwijać ich seksualność\nsojuszników wokół projektu zakazującego mówienia dzieciom o ich rozwoju, seksualności i bezpieczeństwie. Bezpieczeństwo dzieci to obszar, który dla każdego rodzica i opiekuna jest ważny, jeśli nie najważniejszy. Kiedy o nim mówimy, nie sposób nie wspomnieć standardów dotyczących edukacji seksualnej, które\nseksualność. Z tego wynika automatyzm przekonania, że seks za pieniądze prowadzi do jednoznacznej degradacji. Moje znajome i przyjaciółki, kiedy rozmawiają o prostytucji często zadają dwa pytania retoryczne: "Czy seks to coś złego?" oraz "Czy bycie sprzedawczynią to hańba?". To rozłożenie\nseksem i w seksie, to pogubimy się zupełnie. Seksualność jest najbardziej delikatną sferą naszej psychiki. Odciska się na niej każda rzecz, jaką robimy - również nasze przepracowanie, choroby, nawet klimat, w którym przyszło nam żyć. A my? Nawet z grypą w jesienny dzień chcemy tryskać witalnością i\nPowiedzmy to sobie szczerze: traktujemy swoje cipki po macoszemu. Kudy nam do czułości, którą swoje narządy płciowe otaczają mężczyźni. Nie tylko nie oglądamy ich z dumą i troską każdego dnia dnia, ale też zwyczajnie brakuje nam wiedzy na temat budowy anatomicznej. Jak alarmują naukowcy z Uniwersyte\nO co chodzi w burlesce? Żeby widza podniecić? Rozśmieszyć? BETTY Q: Pobudzić do myślenia. O ciele, ideale piękna i naszej seksualności. Czasem rozśmieszyć, ale to tak przy okazji. Ja zaczynałam od komicznej burleski, taką jest widzom łatwo przełknąć, bo przyjemne z pożytecznym. Ale trzeba\njakimś stopniu progresywną, to jak najbardziej. Dymek tłumaczy, że: Miley swoim zachowaniem mówi nam: jestem białą uprzywilejowaną nastolatką z Ameryki, mogę robić ze swoim ciałem co chcę i jeżeli mam kaprys sprzedawania swojej seksualności w takim charakterze to jest moja wolność i będę z niej\nJesienna kolekcja Deborah Makijaż dla odważnych i świadomych swojej seksualności kobiet Nowa kolekcja kosmetyków do makijażu włoskiej marki Deborah to wyzywające kontrasty. Stworzona została dla kobiet odważnych i świadomych swojej seksualności. Nowa kolekcja kosmetyków do makijażu włoskiej marki\nmężczyzną, o czułym dotyku. Potrzebuję różnorodności, rozumianej nie jako seks z przypadkowymi ludźmi, ale jako wolność i możliwość zbliżenia się do osoby, do której ciągnie mnie moja intuicja i seksualność. Czy naprawdę kobiety powinny rezygnować z pragnień i marzeń o innych mężczyznach? Co zrobić, kiedy\ntemat ludzkiej seksualności oficjalne dokumenty Kościoła i podręczniki teologii moralnej. Wcześniej Kościół nigdy nie twierdził, że celem małżeństwa jest miłość, ale prokreacja i obrona przed grzechami cudzołóstwa bądź innymi grzechami natury seksualnej. Dopiero na Soborze Watykańskim II jako cel\npochodzą z książki "Rykoszetem. Rzecz o płci, seksualności i narodzie", wydanej w 2008 r. przez W.A.B. Kościół ma w Polsce monopol w sferze aksjologii i definiowania zbiorowej świadomości - diagnozowała w 2002 r. Kinga Dunin. Pisała, że wniesienie języka kościelnego do sfery publicznej "\nWspółczesne artystki prześcigają się w tym, która z nich nakręci odważniejszy teledysk. Czy Pani też ma wrażenie, że epatowanie seksem jest dzisiaj czymś tak powszechnym jak reklama proszku do prania? Cielesność i seksualność to nieodłączne elementy ludzkiej natury. Na przestrzeni wieków zmieniał\nMam dość kultury gwałtu, mentalności gwałtu. Mam dość stron o gwałtach na Facebooku\nMam dość Mam dość gwałtów. Mam dość gwałtów w biały dzień. Mam dość kultury gwałtu, mentalności gwałtu. Mam dość stron o gwałtach na Facebooku. Mam dość tysięcy osób, które bez grama wstydu udzielają się na nich, podpisują prawdziwym nazwiskiem. Mam dość ludzi twierdzących, że mają prawo lubić takie\nBól brzucha - możliwe, że cierpimy na dolegliwości związane z układem pokarmowym, żołądkiem, więc powinniśmy wszelkie dolegliwości skonsultować z lekarzem. Najedzony, pełny brzuch - musimy przyszykować się na drobne problemy, z którymi powinniśmy sobie poradzić. Pusty, burczący brzuch - prawdopodobn\nWidzieć dojrzałe czereśnie - wkrótce znajdziemy sposób na pozbycie się dręczących nas kłopotów. Widzieć uginającą się pod ciężarem czereśni gałąź - niebawem spotkamy kogoś, kto złoży nam niemoralną propozycję, a w przypadku jej przyjęcia będziemy czuć się zaspokojeni seksualnie i podekscytowani pers\nStrzelać do kogoś - niebawem odczujemy ulgę, zakończymy trudny okres w swoim życiu, rozwiążemy nasze problemy. Strzelać do kogoś, kogo znamy - w relacji z tą osobą czekają nas kłótnie i nieporozumienia. Strzelać do kogoś, kogo znamy i zabić go - w najbliższym czasie zerwiemy naszą relację z osobą, k\nRyczący jeleń - możemy spodziewać się bardzo dobrej dla nas wiadomości. Stado jeleni na wolności - wkrótce możemy poznać bardzo wartościowych ludzi, którzy mają dużą szansę stać się naszymi bliskimi przyjaciółmi. Stado jeleni w niewoli - nasze relacje z otoczeniem mogą ulec pogorszeniu, czeka nas go\nprocesów - socjalizacyjnych, treningu czystości, który odbywa się ze szczególnym pogwałceniem praw dziewczynek, zwykłej edukacji, obecności w domach różnych tabu, znakomicie wypiera się sferę seksualną ze świadomości dzieci, a potem nastolatków. Oni się budzą do swojej seksualności, bo to jest naturalny\n, że ludzie nie potrafią się otworzyć na swoją seksualność, bo na przestrzeni lat jej ograniczanie stanowiło dla nich znaczącą wartość, której obecnie nie chcą utracić. Oczywiście ani nie potępiam idei dopasowania, ani tym bardziej jej nie gloryfikuję. Osobiście uważam, że ten argument często jest\nPełne, czerwone usta - czekają nas przyjemne chwile, namiętne uniesienia, które spełnią nasze erotyczne fantazje. Piękne usta - możemy liczyć na to, że spotkamy w życiu prawdziwą i trwałą miłość, która będzie towarzyszyć nam do końca życia. Bardzo duże usta - będziemy cieszyć się uznaniem i szacunki\nDojrzałe owoce - czeka nas mnóstwo przyjemności, szczególnie w sferze seksualnej, ale możemy się spodziewać sukcesów w życiu zawodowym, przypływu gotówki. Niedojrzałe owoce - nie jesteśmy gotowi na podjęcie ważnych decyzji. Zepsute, gnijące owoce - prawdopodobnie kierujemy swoje wysiłki w złą stronę\nCała wiedza o seksie\nŹle się dzieje w państwie polskim, jeśli chodzi o edukację seksualną. 'Niewychowanie seksualne' z WO 531 trafiło w sedno sprawy. Mam 16 lat, właśnie zostałem uczniem liceum. Całą wiedzę na temat seksualności zdobywałem sam lub od mojej mamy - nie bała się tłumaczyć mi 'jak to działa', przy czym\nPiękna spódnica - będziemy roztaczać wokół siebie nieodparty urok, który sprawi, że naszą osobą zainteresuje się przeciwna płeć. Widzieć spódnicę - czeka nas niezapowiedziana wizyta, która okaże się być przyjemną w skutkach lub poznamy nową osobę, z którą wejdziemy w relacje przyjacielskie; dla mężc\nnajbardziej zmieniło, to to, że potrafię osiągnąć orgazm bez ejakulacji. Oczywiście, facet też może takiego orgazmu doświadczyć, ale to jest ta strona męskiej seksualności, która jest typowa dla mężczyzn wrażliwych, którzy stosują inne metody stymulacji, pozwalające na większe wykorzystanie swojego potencjału\nWidzieć kwitnącą różę - jesteśmy w kimś bardzo zakochani i możliwe, że nie do końca chcemy przyjąć to do swojej świadomości. Wąchać różę - cechuje nas ciekawość drugiego człowieka, nie interesuje nas jego powierzchowność, ale jego wnętrze. Ukłuć się cierniem róży - niebawem czekają nas problemy uczu\nWycieczka do Downtown\n? Oczywiście! I to właśnie dla wielu osób jest nie do przyjęcia. Ludzie nie rozumieją, że osoby z zespołem Downa mają swoją seksualność, uczucia. Że się zakochują, są zazdrosne, mają złamane serca, chcą być atrakcyjne. Ten brak zrozumienia wynika też z tego, że nie traktujemy takich osób jak indywidualności\nKobieca strona Gazeta.pl - Polub nas! To powszechny i krzywdzący mit. Rozpowszechniany jest przez osoby, które o gadżetach erotycznych wiedzą najmniej. W dodatku ich wiedza została zaczerpnięta w poprzednich dekadach. Gadżety erotyczne, takie jak wibratory, nie powodują żadnych perwersyjny\nbunt. Cały czas miałam świadomość obecności Boga, ale mojej seksualności też nie mogłam dłużej odrzucać. Kościół potępia akty homoseksualne, czyli de facto życie gejów i lesbijek w związkach. Homoseksualista katolik kojarzy się z człowiekiem nieszczęśliwym, który albo stara się wyprzeć swoją\nMissy Jubilee często w swoim projekcie nazywa siebie dziwką. To jej protest przeciwko potępianiu wyzwolonej kobiecej seksualności w patriarchalnych społeczeństwach, fot. www.missyjubilee.com "Zdałam sobie sprawę, że nigdy nie będę pasować do reszty świata, dlatego albo będę siedzieć cicho\ndzieci niepełnosprawnych powinni być szkoleni u seksuologów. Jakie błędy popełniają rodzice? A.D.: Zostałam zaproszona przez niepełnosprawnych ruchowo na warsztaty o seksualności. Średnia wieku wynosiła 30 lat. Okazało się, że oni nie mogą realizować swoich potrzeb seksualnych, bo rodzice traktują ich\nwierzy, że od masturbacji się ślepnie, ale chyba wciąż dajemy się nabrać na to, że od masturbacji można się uzależnić, że masturbacja sprawi, że będziemy nieusatysfakcjonowane w zwykłym seksie itd. Niezdrowe jest właśnie odcinanie się od swojej cielesności i seksualności. Wyparcie tego, że mam ciało


Pomoc unijna na agroturystykę - Strona 3 - Firma w Unii - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Firma w Unii > Pomoc unijna na agroturystykę\nPomoc przysługuje według kolejności złożenia wniosków o przyznanie pomocy.\nWniosek o przyznanie pomocy rozpatruje się w terminie 4 miesięcy od dnia jego złożenia.\nW przypadku nierozpatrzenia wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 2, Agencja zawiadamia wnioskodawcę o przyczynach zwłoki, wskazując nowy termin rozpatrzenia wniosku, nie dłuższy niż 3 miesiące.\nW przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy Agencja wyznacza niezwłocznie wnioskodawcy, w formie pisemnej, termin zawarcia umowy, nie dłuższy niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania.\nUmowę zawiera się na formularzu, opracowanym przez Agencję i udostępnionym na stronie internetowej Agencji (www.arimr.gov.pl).\nUmowa może zawierać w szczególności zobowiązania beneficjenta dotyczące:\nb) rodzaju działalności lub miejsca prowadzenia działalności związanej z przyznaną pomocą\nWeksel wraz z deklaracją wekslową składa się w oddziale regionalnym Agencji w dniu zawarcia umowy.\nBeneficjent dołącza do umowy oświadczenie małżonka o wyrażeniu zgody na zawarcie umowy albo o niepozostawaniu w związku małżeńskim, albo o ustanowionej małżeńskiej rozdzielności majątkowej.\nWarunki wypłaty środków finansowych z tytułu pomocy określa umowa, z tym że środki te mogą być wypłacone, jeżeli beneficjent:\n- w terminie określonym w umowie.\nTryb wypłaty środków finansowych z tytułu pomocy określa umowa, z tym że są one wypłacane na wniosek o płatność.\nWniosek o płatność należy złożyć osobiście albo przez upoważnioną osobę, bezpośrednio w oddziale regionalnym Agencji, właściwym ze względu na miejsce realizacji operacji.\nFormularz wniosku o płatność zawiera wykaz dokumentów, które powinny być dołączone do wniosku.\nJeżeli inwestujący w agroturystykę nie zrealizuje celu pomocy, może zostać zobowiązany do zwrotu kwoty pomocy. Zwrot pomocy nie będzie wymagany, m.in. gdy wystąpi tzw. siła wyższa lub wyjątkowe okoliczności. Kategoriami siły wyższej lub wyjątkowymi okolicznościami, w przypadku wystąpienia których nie jest wymagany zwrot całości lub części pomocy, są m.in.:\n5) przeniesienie przez beneficjenta, za zgodą Agencji, w okresie 5 lat od dnia dokonania przez Agencję płatności ostatecznej, własności lub posiadania przedsiębiorstwa lub jego części albo gospodarstwa rolnego lub jego części objętych realizacją inwestycji w ramach operacji lub przeniesienie własności lub posiadania nabytych dóbr objętych operacją, jeżeli przeniesienie to nastąpi na rzecz podmiotu, który spełnia warunki przyznania i wypłaty pomocy i przejmie zobowiązania dotychczasowego beneficjenta;\n6) zmiana, za zgodą Agencji, w okresie 5 lat od dnia dokonania przez Agencję płatności ostatecznej, przeznaczenia nabytych przez beneficjenta dóbr, wyremontowanych lub wybudowanych budynków lub budowli w całości lub w części, jeżeli nowy sposób ich wykorzystania nie naruszy celów i zakresu działania, o którym mowa w § 1.\nSposób postępowania beneficjenta i Agencji w razie wystąpienia okoliczności siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, w przypadku wystąpienia których nie jest wymagany zwrot pomocy, określa umowa.\nPoza okolicznościami siły wyższej i wyjątkowymi okolicznościami, o których mowa w przepisach rozporządzenia nr 1974/2006 oraz w § 31 ust. 1 rozporządzenia, beneficjent nie jest zobowiązany do zwrotu pomocy w części dotyczącej operacji, która została zrealizowana zgodnie z warunkami, o których mowa w § 19 ust. 1 rozporządzenia, jeżeli cel operacji został osiągnięty i zachowany.


W Ćmielowie powstanie porcelanowa „Ściana Wolności” | NOWY MAGAZYN\nSto porcelanowych rzeźb prezentujących głowę Józefa Piłsudskiego na 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości – to inicjatywa artysty Stanisława Bracha realizowana w fabryce porcelany Ćmielów. Rzeźby stworzą wyjątkową instalację – „Ścianę Wolności”, upamiętniającą tę podniosłą rocznicę.\n– Często w swojej twórczości sięgam po temat głowy. Portret Józefa Piłsudskiego, tak bardzo sugestywny i rozpoznawalny, był dla mnie sygnałem, że to On stanie się moją ikoną odzyskanej wolności w 1918 roku, a powieloną formą będzie właśnie głowa. Chciałem w niej usytuować tylko te, najważniejsze cechy wyglądu zewnętrznego, charakterystyczne dla Marszałka. Zamierzałem stworzyć rzeźbę mocno stylizowaną, pozbawioną realistycznych odniesień do znanych nam już portretów w obiegu publicznym, pozwalając jednocześnie sobie na utrzymanie rzeźby we własnym stylu – mówi Stanisław Brach.\n– Cieszy nas możliwość udziału w tej niezwykłej inicjatywie. Ćmielów to jedna z najstarszych polskich marek i jej losy zawsze przeplatały się z najważniejszymi wydarzeniami w historii Polski. Początki naszej fabryki sięgają 1790 roku i funkcjonuje ona nieprzerwanie do dzisiaj. Porcelana z trójkątnym ćmielowskim emblematem pomagała kultywować rodzimą tradycję i sławiła polskie rękodzieło nawet w okresie zniewolenia, kiedy państwo formalnie nie istniało – mówi Aleksandra Nicieja Kierownik Działu Marketingu i Rozwoju Produktu.\nStanisław Brach ma na swoim koncie analogiczny projekt –„200 x Chopin” zrealizowany w 2010 roku. Z okazji dwusetnych urodzin Fryderyka Chopina odlano wówczas z porcelany 200 głów kompozytora. Rzeźby eksponowane były na dziedzińcu warszawskiej ASP, w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, w Pałacu Sztuki w Krakowie oraz w Międzynarodowym Muzeum Ceramiki w Faenza we Włoszech. Po zakończonych ekspozycjach porcelanowe dzieła zostały wystawione na aukcjach charytatywnych.\nStanisław Brach – urodzony 1972 r. w Gorlicach. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 2010 roku kieruje Pracownią Ceramiki na Wydziale Rzeźby warszawskiej ASP. Absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, dyplom w pracowni prof. Mariana Koniecznego w 2000 roku oraz Technikum Ceramicznego w Łysej Górze (1987-1993). W 2014 roku uzyskał tytuł doktora habilitowanego w dziedzinie sztuk pięknych na Wydziale Rzeźby ASP w Krakowie. Laureat nagrody Rektora ASP w Warszawie (2011), stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2014), projekt artystyczny „Dwie przestrzenie”. Finalista międzynarodowego konkursu Taiwan Ceramics Biennale 2016, oraz złotego medalu za prace “Miodem płynące” na 45 Apimondia 2017, International Apicultural Congress , Istambuł, Turcja.


12.09 godz.: 11:00 / "Złota rybka" - Eko-bajka w amfiteatrze SDK - Służewski Dom Kultury\nAkcja osadzona w realiach bliskich dzieciom\npozwalająca im obserwować i aktywnie uczestniczyć w wyborach i decyzjach podejmowanych przez sympatycznego Rybaka.\nTo bardzo sugestywny i zmuszający do myślenia współczesny moralitet ukazujący konsekwencje, jakie przynieść może zatracenie się w zdobywaniu wciąż nowych dóbr materialnych. Skierowanie uwagi dzieci na wartości nieprzemijające (miłość, lojalność, rodzina), choć dziś tak często zapomniane…\nPrzedstawienie zwraca również uwagę dzieci na otaczającą nas przyrodę i szeroko pojętą ekologię.\nPoprzez interaktywną zabawę pokazujemy, jak w praktyczny sposób możemy wpłynąć na poprawę jakości środowiska naturalnego. Dzieci pomagają Rybakowi w segregacji wyłowionych z morza śmieci, biorą udział w oczyszczaniu wody itp.\nPoruszając bardzo ważną i niosącą w sobie wartości dydaktyczne problematykę autorom spektaklu udało się zachować lekkość. Dobranie odpowiednich środków wyrazu, piękne piosenki oraz elementy interaktywne sprawiają, że jest to wspaniała i wzbudzająca bardzo żywe reakcje publiczności opowieść.\nSpektakl plenerowy odbędzie się w sobotę 12 września na deskach amfiteatru SDK.\nPrzygotowany został przez Teatr „Prima” z Warszawy.


Góry Sowie - Oficjalny Portal - Otwieramy sezon letni nad Jeziorem Bielawskim\nDla wielu mieszkańców Bielawy, wakacje rozpoczną się w tym roku już 19 czerwca. Miasto przy współpracy z Ośrodkiem Sportu i Rekreacji wychodzi więc naprzeciw bielawianom, otwierając sezon letni wcześniej, niż było to pierwotnie planowane!\nOd 20 czerwca można już będzie oficjalnie korzystać z basenu familijnego nad Jeziorem Bielawskim, wypożyczyć sprzęt wodny przy plaży miejskiej oraz korzystać z toru do nart wodnych.\nOficjalne otwarcie plaży i kąpieliska miejskiego planowane jest natomiast 22 czerwca. Tego dnia, przy plaży odbędzie się FESTIWAL KOLORÓW,?? ? dzień później, 23 czerwca - SUDECKIE ŻAGLE⛵⚓?, natomiast przez cały weekend, na placu przy fontannie, trwać będzie III ZLOT FOODTRUCKÓW!??????\nTegoroczny sezon letni zapowiada się nie tylko upalnie, ale i bardziej komfortowo. Mieszkańcy i turyści spędzający czas na basenie i w jego okolicach, będą mogli bowiem korzystać z nowo powstałego zaplecza sanitarnego. W budynku przy wjeździe na jezioro, ogólnodostępne będą m.in.: przebieralnie czy toalety. O bezpieczeństwo korzystających zarówno z kąpieliska miejskiego, jak i z plaży, dbać będzie zespół ratowników z Ośrodka Sportu i Rekreacji w Bielawie. Poniżej przedstawiamy Państwu godziny otwarcia oraz cennik poszczególnych atrakcji.\nPlaża miejska – czynna codziennie od 10.00 – 18.00\nWypożyczalnia sprzętu wodnego – czynna codziennie od 10.00 – 18.00\nDla grup zorganizowanych, istnieje także możliwość rezerwacji toru w innych godzinach (na minimum 60 minut).\nCena zawiera: piankę, kamizelkę, kask, deskę, opiekę operatora. Obowiązuje rezerwacja. Kontakt: 534 393 628.


Opowiem wam, dziatki, o sztuce krytycznej | Sztuka | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nZbigniew Libera w Egipcie, 1990. / fotografia pochodzi z Archiwów Artystów Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\nStawka była wysoka. „Zatańczą ci, co drżeli” to pierwsza książka o sztuce krytycznej od czasów „Ciała i władzy” (2002) Izabeli Kowalczyk, publikacji, która na długie lata określiła sposób postrzegania tej formacji artystycznej. Już tylko z tego powodu zasługuje na uważne spojrzenie. Jednak Karol Sienkiewicz, jak sam przyznał w niedawnej rozmowie z „Notesem Na 6 Tygodni”, nie miał ambicji naukowych, tylko popularyzatorskie. Można więc powiedzieć, że oto hermetyczny dyskurs trafia pod strzechy. Na dobre i na złe.\nKsiążka składa się z kilkudziesięciu miniatur. Każda liczy kilka stron i traktuje o mniej lub bardziej konkretnym zagadnieniu: wystawie, dziele, artyście, wydarzeniu itp. Wskutek takiego zabiegu opowieść rozbiega się w różnych kierunkach, poszczególne wątki gasną, by za jakiś czas znowu na chwilę rozbłysnąć (albo i nie). Sienkiewicz mówi, że to formuła „narracyjnego, mniej ortodoksyjnego pisania historii”. Jak wygląda to w praktyce? Autor nie stroni od anegdot (często smacznych), nasyca narrację barwnymi szczegółami (często cennymi), a że pisze lekko – można powiedzieć, że „Zatańczą ci, co drżeli” przypominają już to gawędę, już to reportaż. I nie byłoby w tym nic złego (wręcz przeciwnie: gawęda o sztuce krytycznej to pomysł kusząco perwersyjny), gdyby nie to, że cała książka – a jest to dzieło obszerne – została opowiedziana na jednej nucie.\nKarol Sienkiewicz, „Zatańczą ci, co drżeli.\nPolska sztuka krytyczna”. Muzeum Sztuki\nNowoczesnej i wydawnictwo Karakter, 492 strony,\nw księgarniach od 6 października 2014Tak skonstruowaną książkę czyta się szybko, łatwo i przyjemnie. Jednak to, co jest największą zaletą tomu Sienkiewicza, jest również jego główną wadą. Lektura, która w pierwszej chwili oszałamia, po pewnym czasie nuży. Althamer. Kozyra. Żmijewski. Kozyra. Libera. Althamer. Następny proszę. I następny. Kilkustronicowe rozdziały kończą się, zanim zdążą się rozpędzić, co kilka stron biegnie nowa historia. Autor doskonale zdaje sobie sprawę, że dobra opowieść karmi się niuansami. I znowu: w książce ich nie brakuje, ale to klęska urodzaju. Sienkiewicz wprowadza mnóstwo postaci, często nawet nie drugo-, lecz trzecioplanowych, mnoży didaskalia i rozciąga marginesy. Jednocześnie, korzystając ze swoistego alibi, jakie daje „narracyjne pisanie historii”, nie tłumaczy się z decyzji dotyczących cezur czasowych, nie definiuje też stosowanych pojęć i kategorii (choć przytacza istniejące ich definicje).\nWszystko to sprawia, że „Zatańczą ci, co drżeli” to książka niezwykle chaotyczna, irytująco migotliwa, sprawiająca wrażenie pisanej szybko, by nie powiedzieć – gorączkowo. Jakby podczas lektury archiwaliów wszystko okazywało się niezwykle interesujące, a więc godne zapisu: i to, i to, i to; jakby etap przygotowań – kwerendy i rozmów – był zarazem etapem pisania, a autor pracował bez planu, na zasadzie: ile wyjdzie – tyle wyjdzie. Wyszło sporo – Sienkiewicz hamuje dopiero po roku 2010. Niepotrzebnie. W zupełności wystarczyłby opis heroicznego okresu tytułowego zjawiska, bez domniemanych odnóg i naciąganych ciągów dalszych. Najlepsze fragmenty książki dotyczą właśnie późnych lat 80. i lat 90. To prawdziwa archeologia współczesności, ekscytująca i frapująca. Rekonstrukcja wydarzeń z lat późniejszych to już tylko kronikarskie zdanie sprawy z nie tak dawnych wypadków. Przydałoby się, żeby redaktorskie nożyce były nieco ostrzejsze, a decyzje autora – bardziej stanowcze. Nic by się nie stało, gdyby ciachnąć tu i tam, a z 450 stron zrobić kilkadziesiąt mniej. Tak się jednak nie wydarzyło; w konsekwencji książka Sienkiewicza sytuuje się w połowie drogi między zbiorem samodzielnych powiastek a zwartą całością.\nZgodnie z zasadą decorum monotonnej strukturze towarzyszy monotonny język. Jego charakter nie może być niespodzianką – lekki, quasi-reportażowy styl to ulubiona formuła Sienkiewicza-krytyka. Jednak krotochwilny ton nie zawsze pasuje do tak złożonej materii, z jaką mamy do czynienia w „Zatańczą ci, co drżeli”. Sienkiewicz ma ambicje opowiedzieć nie tylko o sztuce, ale także o życiowych wybojach artystów, a nawet odmalować polityczno-społeczne tło epoki. Tymczasem w ten sam sposób pisze i o chorobie Katarzyny Kozyry, i o podróży Zbigniewa Libery do Egiptu, i o bilbordach Galerii Zewnętrznej AMS. W zderzeniu z momentami wzniosłymi – a tych w książce nie brakuje – potoczysta fraza musi skapitulować. I kapituluje. Zagrożeń jest więcej: kiedy Sienkiewicz dociska pedał gazu, preferowana przez niego maniera zamienia się w autoparodię. Może nie ma tego tyle, żeby powstał fanpage „Czytam Sienkiewicza dla beki” – ale kwiatków nie brakuje. Przytoczę moje ulubione: „Dużą wagę przywiązywał do filcu, miodu, tłuszczu i swego kapelusza” (to o Beuysie); „Młody, wysportowany, silny, z czupryną ciemnych włosów, sumiastymi wąsami i błyskiem w oku, świetnie radził sobie z młotem, którym rozwalał przeznaczone do rozbiórki ściany” (to o Jerzym Truszkowskim). I tak dalej.\nSienkiewicz to krytyk mało drapieżny, nad ocenę przedkłada story. Nic więc dziwnego, że w książce rozwija skrzydła w momentach, w których skupia się na jednym, konkretnym przypadku. Im mniej jest wątków pobocznych i postaci, a plan jest ogólniejszy – tym lepiej. To właśnie wtedy najpełniej panuje nad literacką materią. Kapitalna jest rekonstrukcja genezy i recepcji „Piramidy zwierząt”, świetnie wypadają omówienia wystaw (a jest ich w książce cała panorama), doskonale czyta się historie, w których autor znajduje zalążek komizmu (jak fragment o powstawaniu „Łaźni” Katarzyny Kozyry). To wtedy znać, że Sienkiewicz jest u siebie – na terytorium małych form. Perełką jest opis drogi, jaką Grzegorz Kowalski pokonuje z macierzystego Wydziału Rzeźby do gmachu rektoratu uczelni. Idzie z Powiśla na Krakowskie Przedmieście. Musi wspiąć się Tamką na skarpę wiślaną – to dwudziestominutowy spacer. W trakcie swojej kariery akademickiej odbywał go pewnie setki razy. Sienkiewicz wykorzystał ten motyw, żeby na kilku stronach skreślić całą artystyczną biografię Kowalskiego – tak się składa, że związaną z kolejnymi punktami przechadzki. Jest więc Powiśle, gdzie Kowalski się wychował, a potem nauczał na Wydziale Rzeźby, jest kościół św. Krzyża przy Krakowskim Przedmieściu, gdzie w 1984 roku brał udział w wystawie „Apokalipsa – światło w ciemności”, jest uniwersytet, przy którym mieściła się galeria Repassage, jest główny gmach ASP – jest w końcu symboliczne, nieistniejące już przejście podziemne pomiędzy obiema uczelniami. To fragment tyleż brawurowy, co pokazujący, że miniatury najlepiej sprawdzają się jako osobne, zamknięte całości. A jeżeli jeszcze Sienkiewicz dotyka tematów, które zna najlepiej (jak tych dotyczących Kowalni i okolic) – efekt jest znakomity. I odwrotnie: fragmenty, w których na trzech–czterech stronach trzeba pomieścić syntezę jakiegoś zjawiska, toną w szczegółach i dygresjach, a w warstwie diagnozy zbliżają się do publicystycznego banału. Opis społeczno-politycznej dynamiki przełomu mileniów wygląda u Sienkiewicza tak, jakby powstał w roku 2000, a nie 2014. A wydawałoby się, że przepracowaliśmy już dystynktywną wyższość wobec „gorzej wykształconych, z mniejszych ośrodków”, zaś sam Artur Żmijewski napisał nie tylko manifest, ale także głośny tekst Bronię „Solidarnych 2010”.\nPracownia Grzegorza Kowalskiego: „Obszar wspólny, obszar własny. Wieczerza”, działanie\nw Galerii Dziekanka, 1991. Fotografia pochodzi z Archiwów Artystów Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\nSienkiewicz odżegnuje się od „hermetycznego” języka historyków sztuki, ale przecież doskonale zdaje sobie sprawę, że pisanie historii nigdy nie jest neutralne. Jaka jest więc jego historia? Odpowiedź może wydać się zaskakująca, ale na 450 stronach… nie znajdziemy żadnej „historii Sienkiewicza”. To książka doskonale przeźroczysta, jakby autor był medium, przez które prześwieca mit.\nAle książek przeźroczystych nie ma – „Zatańczą ci, co drżeli” świecą więc światłem odbitym. Można powiedzieć, że Sienkiewicz beletryzuje opracowania Izabeli Kowalczyk, Piotra Piotrowskiego, Pawła Leszkowicza i innych badaczy. I choć podszczypuje Kowalczyk, pisząc, że „niezbyt dobrze znała twórczość swego promotora z Uniwersytetu Adama Mickiewicza Piotra Piotrowskiego”, to sam chyba nie odświeżył sobie „Ciała i władzy”. W przeciwnym razie z pewnością by zauważył, że nie wychodzi poza zawarte tam rozpoznania. Nawet kiedy rysuje granicę epoki, przywołuje słowa Stacha Szabłowskiego, który przy okazji kuratorowanej przez siebie wystawy „Scena 2000” mówił o „wyciszeniu świadomości buntu” u nowego pokolenia artystów. To literalne powtórzenie posłowia książki Kowalczyk i zawartego tam gestu (zbudowanego wokół tego samego cytatu), który do dziś promieniuje na polską refleksję o sztuce: rozdzielenia czytelnym cięciem sztuki krytycznej i wszelkiej innej, w domyśle – „niekrytycznej”, błahej, indyferentnej. Czytając „Zatańczą ci, co drżeli”, miałem poczucie, jakbym cofnął się w czasie – nie z racji poruszonego tematu, tylko sposobu jego ujęcia.\nKsiążka Sienkiewicza tonie w szczegółach, ale jeśli je odgarniemy, zobaczymy doskonale znane fundamenty. W sprawie tzw. „skandali” jest uboższa w stosunku do tego, co już napisano. Jeżeli autor wprowadza nowe postaci pierwszoplanowe, poszerzając w ten sposób kanon Kowalczyk, to nie sposób nie zadumać się nad zasadnością tych wyborów – jednak pisanie o Pawle Althamerze w książce o sztuce krytycznej to czysty surrealizm. Wątpliwości jest więcej. „Raster” występuje u Sienkiewicza tylko jako magazyn krytyczno-artystyczny, a Fundacja Galerii Foksal – chociaż obie galerie powstały w 2001 roku – doczekała się strzelistej egzegezy (zresztą przy okazji opisu wystawy Althamera w… Galerii Foksal). Z jakiego powodu? Jako żywo, FGF, chociaż reprezentuje Artura Żmijewskiego, to galeria osadzona w zgoła innej tradycji niż krytyczna. Rozumiem, że pomiędzy sztuką krytyczną a FGF istnieją punkty styczne, ale naprawdę znalazłyby się obszary, w których jest ich więcej. Tego typu przykładów – nieuzasadnionych w żaden sposób wyborów – jest więcej. Kiedy z kolei Sienkiewicz zbliża się do kwestii, które bez wątpienia domagają się nowego ujęcia – jak tyleż intensywna, co naskórkowa fascynacja „krytycznych” pismami Michela Foucault – pali temat, ledwo prześlizgując się po powierzchni.\nNawet puenta nie należy do niego. W zakończeniu Sienkiewicz przedstawia koncepcję, zgodnie z którą w ostatnich latach krytyczne strategie są w odwrocie, ale ogień rewolucji podtrzymują instytucje sztuki. To projekt realizowany przez stołeczne Muzeum Sztuki Nowoczesnej, podobne rozpoznania formułuje także Żmijewski.\nTo zadziwiające, że Sienkiewicz, dysponując immunitetem nadwornego historyka opisywanej formacji, nie kusi się o własny komentarz. Tym bardziej że sztuce krytycznej nic już nie zagraża, jej dzieła weszły do kanonu, a artyści – na salony. Wydawałoby się, że jest to temat, który najwyższy czas zacząć problematyzować. Książka Sienkiewicza cofa nas w tej materii do punktu wyjścia: dostajemy nieco bardziej zniuansowany opis drzew, ale to ciągle ten sam las.\nTom Sienkiewicza to – zgodnie z tytułem – historia tryumfu. „Zatańczą ci, co drżeli” musi wywoływać schadenfreude u wszystkich tych, którzy obawiali się, że to o Beksińskim, Dudzie-Graczu, Olbińskim i Mitoraju będzie pisać się jak o superbohaterach, przykładając do ich biografii kanoniczny model żywotów artystycznych, na który składają się nieśmiertelne sekwencje: inicjacja, niezrozumienie, zwątpienie, w końcu konsekwentna praca, akceptacja i parnas. I ja też odczuwam schadenfreude, dlatego cieszę się, że taka książka powstała. A że jej patronem jest Giorgio Vasari? Cóż, musiał – zwycięzcy piszą historię właśnie w ten sposób. Przy czym twórcy z kręgu sztuki krytycznej odnieśli zwycięstwo totalne: artystyczne, instytucjonalne, także etyczne. Zmienili polską sztukę. Artur Żmijewski pisał, że ich ciała drżały. Ale to było kiedyś. Po 25 latach wolności Sienkiewicz obwieszcza, że czas pójść w tany; również drżeć, ale w jakże inny sposób. I taki też jest ton tej książki: ku pokrzepieniu serc.\nO takich bohaterach marzy każdy autor. Co za galeria postaci! I to nie tylko artystów, ale także kuratorów, krytyków, polityków. Wrzuceni w wiry transformacji, często szamocą się bezradnie, ale w walkę o pryncypia angażują się bez reszty – czy chodzi o artystów z lewa, czy o polityków z prawa. Temperatura tamtych sporów musi dzisiaj zdumiewać. Sienkiewicz skrzętnie korzysta z tego bogactwa. W „Zatańczą ci, co drżeli” artyści ożywają: odklejają się od kanonicznych dzieł, przeżywają radości i smutki, wątpią, w końcu zwyciężają. To wielki kapitał tej książki: sceptycy, jeśli po nią sięgną, przekonają się, że kontrowersyjne dzieła nie były igraszką, fanaberią, tanim trikiem, lecz przeciwnie – ich twórców trawił realny żar, a na szali kładli wiele, jeśli nie wszystko – kroczyli w nieznane. Archetyp twórców wyklętych najpełniej wypełniają oczywiście biografie Katarzyny Kozyry i Zbigniewa Libery. To im Sienkiewicz poświęca najwięcej uwagi, jednak najlepsze portrety dotyczą artystów, którzy grają rolę bohaterów dalszego planu: Zofii Kulik, Jerzego Stajudy, Jacka Markiewicza. To tutaj Sienkiewicz idzie o krok dalej i buduje wyraziste metafory: polskiego kapitalizmu doby transformacji (Markiewicz) czy odchodzącej bezpowrotnie artystycznej formacji (Stajuda). Znowu: udało się tak dobrze, bo to osobne, zamknięte całości. Mniej szczęścia miał, jak sądzę, Zbigniew Libera, artysta o rysie głęboko dramatycznym. Jego losy zostały z kolei przycięte do formatu gwiazdy hollywoodzkiego filmu, która, obecna przez całą książkę, przechodzi drogę „od zera do bohatera”, dzielnie stawiając czoło przeciwnościom losu – najpewniej dzięki positive thinking. Tymczasem wystarczy przeczytać rozmowę z Liberą w wydanej niedawno publikacji „Ona. Za kulisami III RP”, żeby przekonać się, że o dziejach tego akurat artysty trzeba pisać żółcią.\nW książce Sienkiewicza artyści ożywają, ale to nie jedyne zmartwychwstania; ożywają także ich dzieła. To szczególnie cenne fragmenty książki. O genezie „Piramidy zwierząt” już pisałem, ale nie mniej udane są kawałki o pracach Libery, Kulik czy Markiewicza. To wtedy szczególarstwo Sienkiewicza ma największy sens: informacje zza kulis fantastycznie uzupełniają wiedzę teoretyczną, którą dysponujemy od dawna. Niestety również i w tym wypadku dają o sobie znać koncepcyjne niedociągnięcia książki i jej – nazwijmy rzecz eufemistycznie – otwarta struktura. Dwa przykłady. Po pierwsze, dominuje perspektywa warszawocentryczna – pogłębione opisy dostają artyści tworzący w stolicy, a na początku swojej drogi związani ze stołeczną ASP. Czy dlatego, że łatwiej było z nimi porozmawiać? Nie chce mi się wierzyć. A zatem dlaczego? Gdzie w takim razie miniatury o przygotowywaniu „Emblematów” Grzegorza Klamana czy „Pasji” Doroty Nieznalskiej? W tej poetyce łatwo je sobie wyobrazić: „Gdańsk, grudzień 1992 roku, wietrzny zimowy poranek, minus trzynaście stopni Celsjusza. Grzegorz Klaman stoi przed drzwiami Akademii Medycznej już od dziesięciu minut. Właśnie miał się odwrócić, kiedy otworzył mu zaspany dozorca. A więc nie ma już odwrotu. Klaman wchodzi do środka. Czy jego prośba nie wyda się dziwna? Jednak artysta robił nie takie rzeczy – już w latach 80. współtworzył trójmiejską scenę niezależną, a na Wyspie Spichrzów…”. Tu musiałby nastąpić opis początków środowiska gdańskiego, roli w nim Klamana, a także jego kolegów i antenatów. Bo czy na pewno był to ośrodek dla sztuki krytycznej mniej istotny niż dziesiątki wystaw, wydarzeń i postaci, które na kartach książki się znalazły? I tak dalej…\nPo drugie, autor rezygnuje z dziennikarskiego śledztwa w przypadku prac nowszych, choć nie skąpi nam ich naskórkowych interpretacji. Opisy „Pozytywów” i „Mistrzów” Libery czy „Pozdrowień z Alej Jerozolimskich” Joanny Rajkowskiej (ale przykłady można mnożyć) to właściwie powtórzenie egzegez, które znamy z katalogów, stron internetowych, wystaw… Przecież historia słynnej „palmy” to także historia męki – w książce ledwo zasygnalizowana.\nKatarzyna Kozyra przy modelu nagrobka Jerzego Stajudy, projekt Pawła Althamera, 1992.\nFotografia dzięki uprzejmości Pawła Althamera i Fundacji Galerii Foksal\nYoung Polish Artists?\nKsiążka Sienkiewicza nie uniknie porównań z „Lucky Kunst. Rozkwit i upadek Young British Art” Gregora Muira, pozycją wydaną przez Karakter i Muzeum Sztuki Nowoczesnej w tej samej serii co „Zatańczą ci, co drżeli”. Autor przyznaje zresztą, że wydawnictwo szukało kogoś, kto „mógłby napisać coś podobnego o polskiej sztuce krytycznej”. I faktycznie, obie książki łączy luźny, reporterski styl, ale przede wszystkim przywiązanie do opisywanej historii i jej bohaterów. Jednak poza tym różni je wszystko. „Lucky Kunst” była pisana z pozycji obserwatora uczestniczącego, Muir zjawisko Young British Art współtworzył jako krytyk, kurator, w końcu kronikarz. A przede wszystkim przyjaciel opisywanych twórców. Historia Muira jest tak magnetyzująca, bo autor opowiada o swoim odkupieniu, które dokonało się poprzez sztukę. W ujęciu Brytyjczyka dzieje YBA mają rys infernalny. Zrozumiałe więc, że kolejne strony płoną żywym ogniem. Tymczasem „Zatańczą ci, co drżeli” to rekonstrukcja, a żarliwy ton opowieści należy do autora młodszego o pokolenie. U Sienkiewicza nie ma miejsca na poszukiwanie sprzeczności, niekonsekwencji, cieni. Tu nikt nie był dupkiem, nikt się nie sponiewierał, nie było marnych dzieł i naiwnych koncepcji. Jeżeli nadciągały kłopoty – to zawsze z zewnątrz. Niczym na Montmartrze – wszyscy oddychali sztuką i tylko społeczeństwo było niemiłe. Wspomnijmy też różnice formalne. Muir mieści historię YBA na niecałych 300 stronach – choć każdy przyzna, że anegdot starczyłoby i na drugie tyle. Przy całej stylistycznej lekkości jego książka zachowuje rygor, oświetlając omawiane zjawisko z różnych stron. Sienkiewicz razi czytelnika stroboskopem. Ale warto zrobić też jeszcze jedno porównanie: z książką „Świadomość Neue Bieriemiennost”, którą Sienkiewicz napisał wspólnie z Kasią Redzisz. Tam autorzy oddali głos artystom – to de facto wywiad rzeka – flankując ich wypowiedzi wstępem Piotra Osęki i posłowiem Davida Crowleya. I wygrali. „Zatańczą ci, co drżeli” – jak przyznaje autor – to próba rozwinięcia tamtej metody. Nie w pełni udana: książka Sienkiewicza meandruje, puchnie od szczegółów, mówi jednorodnym językiem, obejmuje zbyt zróżnicowany materiał, a na dodatek opisuje dzieła i wydarzenia w znacznym stopniu już rozpoznane. W tym przypadku z pewnością nie wystarczyło spisać zasłyszanych historii i przetworzyć istniejących opracowań.\n„Zatańczą ci, co drżeli” bynajmniej nie lokują się poza historią sztuki; przeciwnie: książka Sienkiewicza mieści się w jej bardzo konkretnym modelu. To klasyczna historia stylu (kategorii, zdawałoby się, rozmontowanej już dość skutecznie), osnuta wokół wielkich nazwisk i tematów, petryfikująca ustalone narracje, spłaszczająca omawianą epokę, traktująca źródła bez minimalnej choćby dozy sceptycyzmu – będąca bliżej mitu niż refleksji krytycznej. To także historia nieświadoma samej siebie, tego, że jest prozą (o ironio!) – wszystkie wątki, choć rozproszone, biegną tu w jednym kierunku, by spleść się w punkcie kulminacyjnym. Nasycenie detalem sprawia, że tempo lektury jest niebywale intensywne, ale po wszystkim przychodzi poczucie, jak mało z niej ocalało.\nNie mam złudzeń, że książka Sienkiewicza będzie czytana krytycznie. Jednocześnie nie zgadzam się z podejściem, że popularyzatorska praca musi być odtwórcza, że nie może przemycać oryginalnego ujęcia tematu – dość wspomnieć „Sztukę w Polsce 1945–2005” Andy Rottenberg. Mimo to uważam „Zatańczą tych, co drżeli” za pozycją cenną, uzupełniającą istotną lukę w polskim piśmiennictwie o sztuce. Nareszcie rozproszone dotychczas wątki zgromadzono w jednym miejscu; dotyczy to nie tylko sztuki, ale także genezy tytułowego pojęcia – to niewielki, ale bardzo ważny fragment książki (z niewiadomych przyczyn upchnięty w samym środku narracji – należało od niego zacząć). Wartością samą w sobie jest obszerna bibliografia. Jeżeli ktoś miał jednak apetyt na pozycję ważką, otwierającą pole do dyskusji (jak niżej podpisany) – rozczaruje się. Jeżeli liczył na lekturę lekką, łatwą i przyjemną – powinien być usatysfakcjonowany, choć nową książkę Sienkiewicza łatwo przedawkować. Wikipedia podpowiada mi, że gawęda to „utwór literacki z dużą ilością dygresji i ciekawostek, czasem fantasmagorii”. Pasuje jak ulał. Znacie? To posłuchajcie.\nsztuka krytyczna, lata 90., Karol Sienkiewicz


Kontakt - Przewodnik po Warszawie - Bogusław Kurek\ntel: +48 601 70 70 18\nPan Bogusław Kurek okazał się osobą kompetentną, przemiłą i szybko nawiązującą dobry kontakt z wycieczkowiczami… wykazał ogromną wiedzę historyczną, nie tylko książkową, ale wzbogacił nas też o ciekawostki zakulisowe dotyczące znanych postaci i wydarzeń. Dzięki takiej postawie wszyscy wycieczkowicze prez całe dwa dni chłonęli wiedzę i mimo zmęczenia trwali w atmosferze przyjaznej i radosnej. Dzięki Panu, Panie Bogusławie „Warszawa da się lubić„.\nZbigniew JankowskiPrzewodniczący Uniwersytetu Lubońskiego Trzeciego Wieku\nUczestnicy wyjazdu są zachwyceni miejscami, które zobaczyli, ale też głównie tym, że mogli je zobaczyć właśnie z Panem. Niezwykle cenimy zaangażowanie, elastyczność, umiejętność dotarcia do zwiedzających oraz barwną opowieść, którą potrafi Pan dostosować do grupy. Wykonuje Pan swoją pracę z prawdziwą pasją i to jest dla nas najlepszym potwierdzeniem jakości Pańskich usług. Z uwagi na profesjonalizm, ogromną wiedzę, poczucie humoru i niezwykłą osobowość zawsze będziemy korzystać z Pańskich usług oraz z przyjemnością polecamy je wszystkim…\nPiotr LechStarosta Milicki\nDziękujemy za cenne przewodnictwo i zaplanowanie w najdrobniejszych detalach trasy zwiedzania. Było to nie tylko zwykłe oglądanie Starego Miasta, wnętrz Zamku Królewskiego, Łazienek, lecz dzięki umiejętnościom przekazu najważniejsze, ale też i te mało znane treści, opowiedziane w bardzo ciekawy sposób wzbudzały w nas zainteresowanie, wprowadzały w historyczny klimat zdarzeń na przestrzeni wieków. Cieszymy się z wyboru takiego przewodnika. Wykazał się Pan nie tylko umiejętnością zaciekawienia i skupienia uwagi młodzieży (co bywa bardzo trudne), ale zorganizował nam Pan także noclegi i wyżywienie. Jest Pan czarującym człowiekiem o dużej wiedzy i świetnym poczuciu humoru.\nChór HarmoniaSP i Gimnazjum w Łukowej\n… podziękowania za zorganizowanie zwiedzania Warszawy dla naszych zagranicznych gości. Jesteśmy bardzo zadowoleni z pracy Pana Bogusława, cenimy zaangażowanie, opiekę i indywidualne podejście. Nasi goście byli pod wielkim wrażeniem jego profesjonalizmu, ogromnej wiedzy i poczucia humoru. Pan Bogusław dodał wszelkich starań, aby jak najciekawiej przekazać swoją wiedzę i znane ciekawostki o Warszawie. Polecamy usługi świadczone przez Pana Bogusława Kurek, jako sprawdzone i solidne.\nAneta RybarczykDyrektor Generalny Sunworld\nProgram wycieczki został przygotowany z ogromną starannością i profesjonalizmem. Dzięki życzliwości i elastyczności Pana Bogusława Kurka, mieliśmy możliwość modyfikowania programu zgodnie z naszymi zainteresowaniami. Jesteśmy pod wrażeniem bogatej wiedzy Pana przewodnika, którą dzielił się z nami z niespotykaną pasją, w formie barwnych opowieści o starej i nowej Warszawie, pełnych humoru i niezwykłych historyjek. Pan Bogusław Kurek charakteryzuje się niezwykłą osobowością, wysoką kulturą osobistą, cierpliwością i ogromnym poczuciem odpowiedzialności.\nJolanta BielDyrektor Przedszkola Samorządowego ``Tęczowa Kraina``\nDuże uznanie i słowa wdzięczności za przygotowany program i oczywiście za umiejętność dotarcia do zwiedzających oraz barwną opowieść, którą potrafi Pan dostosować do każdej grupy. Wykonuje Pan swoją pracę z prawdziwą pasją i to nastawienie udziela się wszystkim. Z uwagi na profesjonalizm, ogromną wiedzę, poczucie humoru i niezwykłą osobowość zawsze będziemy korzystać z Pańskich usług. Z przyjemnością polecamy je wszystkim.\nJadwiga MichalskaKierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej