20 lat firmy Arturia – historia firmy i jej produktów - Muzyk.net\nGrzegorz Bartczak | Muzyk FCM Artykuły 1718\nFrancuska Arturia świętuje w tym roku swoje 20-lecie. Chociaż na tle innych marek nie jest to może zbyt długi staż obecności na rynku, firma w szybkim czasie zdobyła szerokie grono użytkowników – zarówno znanych artystów jak i muzyków o różnym stopniu zaawansowania, a także osoby traktujące tworzenie muzyki jedynie hobbystycznie. Urodziny przedsiębiorstwa to dobra okazja by przypomnieć jego dzieje i rozwój na przestrzeni lat.\nDzięki temu, że historia firmy Arturia obejmuje ostatnie dwie dekady, mogliśmy śledzić ją od samego początku, a wraz z nami także nasi czytelnicy. Pierwsza wzmianka o niej pojawiła się na łamach czasopisma Muzyk w 2000 roku – w numerze majowym w dziale Nowości ukazała się wówczas krótka notka o programie Storm – pierwszym produkcie Francuzów.\nWróćmy jednak do samej firmy i jej dziejów. Chociaż Arturia oficjalnie świętuje swoje 20. urodziny w tym roku, to jednak trzeba zaznaczyć że jej początki sięgają roku 1999. Wówczas to założyli ją Frédéric Brun i Gilles Pommereuil – dwaj inżynierowie, którzy poznali się studiując na Politechnice w Grenoble (INPG). Obaj podzielali wizję, że technologia może przybliżyć proces tworzenia muzyki szerokiemu gronu zainteresowanych tym tematem i otworzyć ten świat dla każdego. Od samego początku twórcy firmy postrzegali muzykę jako wszechświat, w którym jest mnóstwo kreatywnych możliwości, a istotną rolę w ich eksploracji odgrywa właśnie technologia. Innymi słowy chcieli stworzyć i oddać w ręce użytkowników narzędzia, które umożliwią każdemu rozpocząć przygodę z tworzeniem muzyki.\nWspółzałożyciel, właściciel i prezes firmy Arturia – Frédéric Brun na targach SUPERBOOTH17\nTaką właśnie propozycją był pierwszy produkt firmy Arturia, wspomniany już program o nazwie Storm, zaprezentowany w 2000 roku. Była to aplikacja stanowiąca zamknięte środowisko pracy – swoiste wirtualne studio. We numerze 5/2000 naszego magazynu napisaliśmy m.in.: „Francuska firma zaprezentowała wirtualne studio pod nazwą Storm, mogące być używane bądź samodzielnie, bądź jako instrument VST (…) Aplikacja zawiera dwa automaty perkusyjne wykorzystujące próbki, wirtualny syntezator analogowy, mikser DJ i procesory efektów. Jednocześnie używać można do czterech syntezatorów i trzech efektów. Program udostępnia także wielościeżkowy aranżer dla plików WAV, AIFF i MP3”. Kolejne lata firma poświęciła na rozwijanie tego produktu, wypuszczając zarówno pojedyncze instrumenty i efekty dla Storm, jak również aktualizując co jakiś czas cały program. Aplikacja była początkowo dostępna tylko dla systemu Windows – wersję dla MacOS zaprezentowano na początku 2002 roku. Na targach Musikmesse 2004 premierę miał program Storm 3.0 oferujący m.in. 14 instrumentów i 10 efektów oraz różne dodatkowe funkcje, charakteryzujący się znacznie większymi możliwościami niż pierwsza wersja, mający jednak oczywiście swoje ograniczenia. Jak się później okazało była to ostatnia wersja tego programu.\nArturia postanowiła bowiem pójść inną drogą, którą zainicjowała rok wcześniej, a z powodzeniem kontynuuje po dzień dzisiejszy. Na początku 2003 roku firma zapowiedziała wprowadzenie do oferty aplikacji o nazwie Modular System wykorzystującej specjalnie opracowaną technologię modelowania TAE (True Analog Emulation), będącej emulacją syntezatora modularnego Moog Synthesizer IIIc. Aplikacja, która weszła do oferty pod nazwą Moog Modular V, zapoczątkowała rodzinę wirtualnych emulacji klasycznych i popularnych sprzętowych syntezatorów i innych „kultowych” instrumentów, odwzorowujących wiernie pierwowzory pod względem brzmienia i możliwości kreowania barw. Program ten charakteryzował się również interfejsem graficznym nawiązującym bezpośrednio do panelu sprzętowego oryginalnego syntezatora. Jeszcze w tym samym roku zaprezentowany został drugi tego typu instrument – CS-80 V czyli emulacja słynnego polifonicznego syntezatora marki Yamaha. Rok 2004 przyniósł ze sobą zapowiedzi dwóch kolejnych wirtualnych rekonstrukcji „klasyków” sprzed lat – Minimoog V i ARP2600 V.\n1 of 5 02 Storm\n1 of 5 03 Modular V\n1 of 5 04 CS80V\n1 of 5 05 ProphetV\n1 of 5 06 Analog Factory\nW roku 2005 firma zaprezentowała instrument wirtualny BRASS opracowany wspólnie z instytutem IRCAM, wykorzystujący technologię modelowania fizycznego do reprodukcji brzmienia instrumentów dętych – trąbki, puzonu i saksofonu. Aplikacja pozwalała regulować w czasie rzeczywistym różne parametry wybranego instrumentu, jak również oferowała kilka dodatkowych funkcji. Wraz z początkiem 2006 roku Arturia wróciła na główny kurs prezentując instrument Prophet V łączący w sobie emulacje dwóch syntezatorów Sequential Circuits – Prophet-5 i Prophet VS. W tym samym roku w ofercie firmy pojawił się program będący poprzednikiem dostępnego obecnie Analog Lab czyli „moduł dźwiękowy” Analog Factory oferujący dostęp do obszernej biblioteki presetów pochodzących z poszczególnych instrumentów wirtualnych.\nJako że Arturia od początku koncentrowała się na tworzeniu instrumentów wirtualnych, zaskoczeniem mógł być dla wielu syntezator o nazwie Origin zaprezentowany podczas zimowych targów NAMM 2017. Desktopowy instrument o architekturze modularnej wyróżniał się sporym wyświetlaczem, a resztę panelu zajmowały rozmaite kontrolery. Wspomniane moduły dostępne z jego poziomu były oparte na znanych z oferty firmy wirtualnych klonach „klasyków”, a system operacyjny pozwalał na łączenie ze sobą trzech różnych modułów. Polifoniczny syntezator wykorzystywał oczywiście „silnik” audio oparty na technologii TAE. Na jego pokładzie znalazły się ponadto efekty i sekwencer krokowy. Kilka miesięcy później – na targach Musikmesse 2017 pokazano prototyp odmiany syntezatora Origin wyposażonej w 5-oktawową klawiaturą. Ciekawie rozwiązano w nim kwestię panelu, który był zamocowany na zawiasach, a odchylony dawał dostęp do wyświetlacza i kontrolerów (ten sam układ co w wersji desktop). W tym samym roku zaprezentowano kolejną emulację znanego syntezatora opartą na technologii TAE – Jupiter-8V, a także pierwszą wersję pakietu V Collection czyli zestawu obejmującego wszystkie dostępne w danym momencie instrumenty wirtualne.\nMając ich w ofercie coraz więcej, Arturia postanowiła zaproponować własne klawiatury sterujące, pozwalające kontrolować aplikacje. Obecnie firma oferuje kilkanaście różnych modeli, ale początki były skromne. W 2009 roku dostępny był model Experience Keyboard z dynamiczną klawiaturą obejmującą 32 klawisze i różnymi programowalnymi kontrolerami. Dodawany był do niego program Analog Factory, do obsługi którego klawiatura była dobrze przystosowana. W 2010 roku pojawiła się cała seria Analog Experience obejmująca trzy klawiatury – The Player, The Experience (odświeżony model sprzed roku) oraz The Laboratory. Różniły się one od siebie liczbą klawiszy (odpowiednio 25, 32 i 49) oraz dostępnymi kontrolerami i złączami. Do każdego modelu dołączony był program Analog Factory (Analog Player w przypadku najmniejszego), z którym integrowały się one umożliwiając wygodne sterowanie aplikacją. W pewnym sensie serię Analog Experience można było uznać zatem za „hybrydowe syntezatory”.\nRok 2010 to także aktualizacje wybranych instrumentów wirtualnych oraz ich pakietów, a także pojawienie się w ofercie firmy programu Analog Laboratory czyli następcy wirtualnego „modułu dźwiękowego” Analog Factory z obszerną kolekcją presetów. W tymże też roku pojawił się na rynku wspomniany już wcześniej Origin Keyboard. Na początku roku 2011 Arturia zaprezentowała kolejny hybrydowy produkt – automat perkusyjny SPARK, wykorzystujący zarówno „analogową” syntezę opartą na technologii TAE, jak również próbki oraz modelowanie fizyczne. Łączył on w sobie sprzętowy kontroler oraz oprogramowania dla komputerów PC i Mac. SPARK umożliwiał budowanie własnych, indywidualnych zestawów perkusyjnych, łączących w sobie barwy/próbki pochodzące zarówno z klasycznych automatów perkusyjnych jak również próbek elektronicznych i akustycznych perkusji przygotowanych dla różnych stylów muzycznych. W tym samym roku pojawiła się kolejna emulacja analogowego „klasyka” – Oberheim SEM V.\n1 of 5 07 Analog Experience The Factory\n1 of 5 08 Origin Keyboard\n1 of 5 09 MiniBrute\n1 of 5 10 KeyLab49_mk1\n1 of 5 11 iMini\nW styczniu 2012 roku, podczas targów NAMM premierę miał instrument, który był dla francuskiej firmy czymś zupełnie nowym. Co prawda oferowała ona już sprzętowe syntezatory, ale były one „hybrydami” wykorzystującymi technologię TAE. Nowy produkt kryjący się pod nazwą MiniBrute był czymś co firma dotąd tylko emulowała – prawdziwym analogowym syntezatorem. Monofoniczny instrument wykorzystywał m.in.: oscylator z mikserem oraz funkcjami ULTRASAW i METALIZER, suboscylator, filtr Steiner-Parker o przełączanej charakterystyce oraz 2 generatory obwiedni ADSR. Wyposażono go także w 2 generatory LFO, funkcję BRUTE FACTOR, arpeggiator, funkcję GLIDE, dwuoktawową klawiaturę z Aftertouch, złącza audio, MIDI i CV/GATE oraz port USB. W tym samym roku w ofercie firmy pojawiła się aplikacja Spark Vintage Drum Machines z barwami 30 klasycznych automatów perkusyjnych oraz emulacja pianina elektrycznego Wurlitzer 200A czyli Wurlitzer V (pierwszy nie syntezator wśród programów opartych na technologii TAE). Odświeżono też dziesięć najpopularniejszych instrumentów wirtualnych spośród zaprezentowanych wcześniej, zmieniając przy okazji nazwy dwóch z nich (Mini-V i Modular-V), co wynikało z wygaśnięciem umowy zawartej niegdyś z firmą Moog.\nTakże kolejny rok przyniósł ze sobą interesujące nowości. Firma zaprezentowała m.in. nowy hybrydowy automat perkusyjny Spark LE, który tak jak wcześniejsza bardziej rozbudowana wersja składał się ze sprzętowego kontrolera i oprogramowania. W 2013 roku premierę miała nie tylko kompaktowa klawiatura sterująca MiniLab, ale przede wszystkim trzy klawiatury tworzące pierwszą generację serii KeyLab (25, 49, 61 klawiszy), która do dziś jest podstawową rodziną kontrolerów obejmującą obecnie sześć różnych modeli. Tak jak współczesne klawiatury KeyLab, także te pierwsze były wyposażone w różnego typu programowalne kontrolery i pady. Wraz z nimi w ofercie firmy pojawił się program Analog Lab, z którym integrowały się bezproblemowo. Także ta aplikacja jest rozwijana po dzień dzisiejszy. Arturia zadebiutowała też wówczas w gronie producentów instrumentów wirtualnych przeznaczonych dla urządzeń mobilnych, wprowadzając do oferty syntezatory iMini oraz iSEM, będące oczywiście emulacjami dwóch znanych „klasyków”. W roku 2013 premierę miał również monofoniczny syntezator analogowy o nazwie MicroBrute, wykorzystujący m.in. oscylator z funkcjami ULTRASAW i METALIZER, filtr Steiner-Parker, generator obwiedni i LFO, funkcję BRUTE FACTOR oraz sekwencer krokowy, a także macierz modulacji w postaci tablicy z ośmioma gniazdami CV.\nKolejny rok Arturia rozpoczęła od premiery urządzenia o nazwie BeatStep, mogącego pracować jako kontroler MIDI lub 16-krokowy sekwencer. Wyposażono go m.in. w 16 podświetlanych, dynamicznych padów i 16 programowalnych enkoderów, port USB, wyjście MIDI i złącza CV. W 2014 roku pojawiła się także nowa wersja automatu perkusyjnego – tym razem w całości wirtualna. Dostępny do dzisiaj SPARK 2 oferuje pełen zestaw barw i narzędzi potrzebnych do tworzenia profesjonalnych partii perkusyjnych. W tym samym roku zaprezentowano również największą klawiaturę sterującą KeyLab 88, która od wcześniejszych modeli 4- i 5-oktawowego różniła się zastosowaniem doważonej klawiatury z mechanizmem młoteczkowym. Oferta instrumentów wirtualnych powiększyła się z kolei o emulację organów tranzystorowych Vox Continental V, „smyczkowy” Solina V i syntezator Matrix-12 V oraz kolejną aplikację dla tabletów – iProphet. Także w tym roku po raz pierwszy zapowiedziano rozszerzenie oferty o owiany wówczas jeszcze tajemnicą interfejs audio…\nZaprezentowano go oficjalnie w styczniu 2015 roku podczas targów NAMM. Interfejs, który do sprzedaży trafił dopiero dwa lata później to oczywiście AudioFuse wykorzystujący 24-bitowe przetworniki A/D D/A (192 kHz) i preampy mikrofonowe z technologią DiscretePRO, obsługujący ogółem po 14 kanałów wejściowych i wyjściowych. Mimo kompaktowych rozmiarów, wyposażono go w rozmaite gniazda umożliwiając współpracę z całą gamą urządzeń: mikrofonami, instrumentami, gramofonami, sprzętem pro audio, komputerami PC i Mac czy urządzeniami mobilnymi. Bezpośrednią kontrolę nad najistotniejszymi funkcjami i parametrami zapewniają tu pokrętła i przyciski umieszczone na górnej ściance. W tym samym roku zaprezentowano bardziej rozbudowaną wersję kontrolera/sekwencera pokazanego rok wcześniej czyli BeatStep Pro. Znacznie zwiększono jego możliwości względem mniejszej wersji, oddając w ręce użytkowników kilka niezależnych sekwencerów, zestaw dodatkowych funkcji i więcej gniazd wyjściowych.\nKolejny rok Arturia także rozpoczęła „z przytupem” prezentując na targach NAMM 2016 swój największy i najbardziej rozbudowany dotąd syntezator analogowy o nazwie MatrixBrute. Jego „sercem” i najbardziej rzucającym się w oczy elementem panelu sterowania jest macierz 16 × 16, która może być wykorzystywania do łączenia źródeł i celów modulacji, obsługi sekwencera krokowego oraz szybkiego wywoływania presetów. Syntezator ten wykorzystuje m.in. trzy analogowe oscylatory, dwie sekcje filtracji, efekty DRIVE i BRUTE FACTOR, po 3 generatory obwiedni i LFO, sekwencer, arpeggiator i analogowe efekty. Naszpikowany kontrolerami panel może być ustawiony płasko lub pod kątem, a instrument oferuje też bogaty wybór gniazd wejściowych i wyjściowych. Dużo skromniejszą nowością pokazaną na tych samych targach była klawiatura sterująca z wbudowanym sekwencerem i arpeggiatorem – KeyStep. W 2016 roku premierę miała również kolejna aplikacja dla urządzeń mobilnych z systemem iOS – wirtualny automat perkusyjny iSpark, a ponadto do oferty weszły kolejne instrumenty wykorzystujące technologie TAE. O ile wcześniej pakiet V Collection był aktualizowany niezależnie od pojawiających się emulacji, to w przypadku wersji 5 postanowiono to połączyć. Wraz z nową wersją kolekcji do oferty trafiły: Synclavier V (emulacja syntezatora Synclavier z lat 70. XX wieku), Stage-73 V (emulacja pianin elektrycznych Rhodes Stage 73 i Suitcase 73), B3 V (emulacja organów Hammond B-3), Farfisa V (emulacja organów tranzystorowych Farfisa) oraz Piano V (wirtualne pianina i fortepiany wzorowane na akustycznych pierwowzorach). Firma nie zapomniała też o miłośnikach automatów perkusyjnych, oddając w ich ręce analogowy model o nazwie DrumBrute, oferujący 17 różnych instrumentów z pomocą których można tworzyć własne podkłady rytmiczne, wykorzystując do tego wbudowany sekwencer. Odświeżono też najmniejszą klawiaturę sterującą (MiniLab MkII).\n1 of 6 12 Solina V\n1 of 6 13 AudioFuse\n1 of 6 14 BeatStep Pro\n1 of 6 15 MatrixBrute\n1 of 6 16 DrumBrute\n1 of 6 17 KeyLab Essential 61\nWiosną 2017 roku zaprezentowano nową linię klawiatur sterujących KeyLab Essential obejmującą model 4- i 5-oktawowy, które z jednej strony oferują mniej programowalnych kontrolerów niż modele z serii KeyLab, ale za to wyposażono je w kilka nowych rozwiązań. Jednym z nich jest sekcja DAW COMMAND CENTER oraz zaimplementowana w klawiaturach integracja z programami DAW. Pod koniec roku 2017 pojawiła się kolejna aktualizacja pakietu V Collection, a wraz z „szóstką” firma udostępniła takie nowe instrumenty wirtualne jak Buchla Easel V (emulacja analogowego syntezatora Buchla Music Easel z 1973 roku), DX7 V (emulacja syntezatora Yamaha DX7 z roku 1983), CMI V (emulacja stacji roboczej Fairlight CMI z roku 1979 łączącej w sobie syntezator addytywny oraz sampler) oraz Clavinet V (emulacja klawinetu Hohner Clavinet D z lat 60. XX wieku).\nZgodnie z przyjętą kilka lat wcześniej „tradycją”, podczas styczniowych targów NAMM Show w 2018 roku Arturia zaprezentowała kilka premierowych produktów. Tym razem była to m.in. nowa wersja syntezatora MiniBrute, która pojawiła się w dwóch odmianach – MiniBrute 2 z klawiaturą oraz desktopowy MiniBrute 2S. Nowe modele różnią się od wersji zaprezentowanej cztery lata wcześniej oferując szereg dodatkowych rozwiązań, choć zachowały też wiele cech poprzednika. Na tor syntezy obu instrumentów składają się dwa oscylatory VCO, filtr, wzmacniacz z efektem BRUTE, mikser i dwa generatory obwiedni, a także dwa generatory LFO. Wersja z klawiaturą oferuje sekwencer krokowy i arpeggiator, a w module desktop zastosowano 16 padów i rozbudowaną sekcję sekwencera. Zauważając popularność modułów w formacie Eurorack (firma jest regularnie obecna na targach SUPERBOOTH w Berlinie, gdzie jest ich naprawdę sporo), Arturia postanowiła przygotować coś dla ich miłośników – obudowy RackBrute 3U i RackBrute 6U. Nic w tym dziwnego, skoro większość kontrolerów i syntezatorów tej marki jest wyposażona w gniazda CV/GATE. Co więcej, nowe modele MiniBrute dostosowano konstrukcyjnie do współpracy z tymi obudowami. Koncentrując się przez wiele lat na tworzeniu emulacji różnych „kultowych” instrumentów, firma zdecydowała się też w końcu włączyć do oferty wtyczki odwzorowujące znane i popularne procesory sygnałowe i efekty. Jako pierwsze zaprezentowane zostały przedwzmacniacze mikrofonowe (1973-Pre, TridA-Pre, V76-Pre) i filtry (Mini-Filter, M12-Filter, SEM-Filter), które oczywiście powstały z wykorzystaniem technologii modelowania TAE. W 2018 roku zaprezentowano też nową generację klawiatur – KeyLab MkII – dodając do modeli z 49 i 61 klawiszami rozwiązania wprowadzone wcześniej w linii Essential (np. sekcję DAW COMMANDS/USER), zachowując jednak większą liczbę kontrolerów. Ich panele zostały „przemeblowane”, a poszczególne kontrolery odświeżone. Zyskaliśmy też nowe funkcje oraz większy wybór gniazd wyjściowych. W ofercie firmy pojawił się też kolejny sprzętowy automat perkusyjny – DrumBrute Impact – bardziej kompaktowy niż model zaprezentowany dwa lata wcześniej, oferujący 10 analogowych instrumentów, sekwencer i różne funkcje przydatne w studiu jak i podczas występów na żywo. Pod koniec 2018 roku firma włączyła do oferty syntezator wirtualny o nazwie Pigments – pierwszy instrument programowy nie będący emulacją jakiegoś „klasyka” lecz stworzony przez Arturię od zera. Pierwsza odsłona tego syntezatora wykorzystywała dwa „silniki” – Virtual Analog i Wavetable (później doszedł trzeci – Sample), dwa bloki filtracji i zaawansowany system modulacji z różnego typu generatorami, a także sekcję efektów, polirytmiczny sekwencer i arpeggiator oraz różne dodatkowe funkcje.\nKolejny nowy syntezator – tym razem sprzętowy – ujrzał światło dzienne podczas targów NAMM Show 2019. Mowa tu o hybrydowym modelu MicroFreak, wyróżniającym się cyfrowym oscylatorem dającym dostęp do kilkunastu „silników” audio (obecnie jest ich 14). Na pokładzie mamy też analogowy filtr, generator obwiedni ADSR, obwiednię CYCLING ENVELOPE, generator LFO i programowalną macierz modulacji, a także arpeggiator i sekwencer krokowy. Kompaktowy instrument mono-/parafoniczny wyposażono w nietypową 2-oktawową dotykową „klawiaturę” PCB. Na tych samych targach premierę miały także dwa interfejsy audio – AudioFuse Studio (18 IN/20 OUT) i AudioFuse 8Pre (16 IN/20 OUT), wyposażone w preampy DiscretePRO (odpowiednio 4 i 8) oraz port USB typu C. Pierwszy z nich może pełnić też rolę kontrolera odsłuchu, a ponadto oferuje mikrofon TALKBACK, odbiornik Bluetooth oraz hub USB z portami typu A. Drugi z nowych modeli może dodatkowo pracować jako ekspander ADAT. Kontynuując rozbudowę oferty o wirtualne procesory przetwarzające sygnały audio, Arturia wprowadziła do niej po trzy kompresory (Comp TUBE-STA, Comp FET-76, Comp VCA-65) i efekty delay (Delay TAPE-201, Delay MEMORY-BRIGADE, Delay ETERNITY). Aktualizacja V Collection do wersji 7 przyniosła ze sobą z kolei emulacje trzech kolejnych instrumentów sprzed lat – Mellotron V, Synthi V oraz CZ V. Rok ten przyniósł również ze sobą dwie nowe, jakże skrajnie różne klawiatury sterujące – KeyLab 88 MkII (druga generacja największego modelu KeyLab) oraz MicroLab (kompaktowa, 2 oktawowa z gumową osłoną obudowy).\n1 of 7 18 RackBrute3U\n1 of 7 19 1973Pre\n1 of 7 20 Pigments\n1 of 7 21 MicroFreak\n1 of 7 22 Fet-76\n1 of 7 23 Mellotron V\n1 of 7 24 Rev-Plate\nChociaż w bieżącym roku pandemia koronawirusa utrudniła firmie świętowanie swego 20-lecia, to nie zablokowała jubileuszu ani nie powstrzymała jej przed wprowadzeniem na rynek nowych produktów. Jeszcze w styczniu, a zatem przed lock-downem, zaprezentowana została klawiatura sterująca KeyLab Essential 88, która dołączyła do dwóch mniejszych modeli tworzących dotąd tę linię. Kolejną premierą na tegorocznym NAMM Show był KeyStep Pro czyli połączenie 3-oktawowej klawiatury sterującej z rozbudowanym sekwencerem (4 polifoniczne ścieżki melodyczne, sekwencer perkusyjny, 3 arpeggiatory). Model ten udostępnia też różne dodatkowe funkcje i kontrolery oraz zróżnicowaną kolekcję gniazd wyjściowych. W ofercie firmy pojawiły się też kolejne efekty wirtualne – najpierw trzy pogłosy (Rev PLATE-140, Rev SPRING-636, Rev INTENSITY), a ostatnio trzy efekty modulacyjne (Chorus DIMENSION-D, Phaser BI-TRON, Flanger BL-20). Jak na razie, w 2020 roku do grona instrumentów wirtualnych dołączył jeden syntezator – OB-Xa V, czyli emulacja kolejnego polifonicznego instrumentu marki Oberheim z lat 80. XX wieku. Udostępniając w sierpniu br. nowy firmware dla MicroFreak dodający do syntezatora „silnik” wokodera, Arturia wprowadziła też do oferty limitowaną wersję instrumentu mającą go na pokładzie, a do tego wyposażoną w specjalny mikrofon – MicroFreak Vocoder Edition. Warto w tym miejscu wspomnieć, że w przeszłości firma wypuszczała na rynek specjalne wersje różnych swoich produktów, które zazwyczaj różniły się od standardowych jedynie kolorem obudowy (lub klawiatury). Najnowszym produktem Francuzów jest klawiatura KeyStep 37, która od modelu z 2016 roku różni się nie tylko liczbą klawiszy, ale także dodatkowymi kontrolerami i funkcjami oraz typem portu USB służącego do komunikacji z komputerem.\nW ciągu 20 lat obecności na rynku, Arturia zyskała oddane grono fanów, a także zdobyła i ugruntowała swoją pozycję nie tylko wśród producentów instrumentów wirtualnych. Także jej sprzętowe propozycje – czy to klawiatury sterujące czy też syntezatory – trafiły w gusta użytkowników. Zgodnie z złożeniem, które od początku przyświecało założycielom firmy, produkty tej marki wspomagają naszą kreatywność na różnych płaszczyznach i są narzędziami wspierającymi proces tworzenia muzyki, dostępnymi szerokiemu gronu użytkowników. Do końca tego roku pozostało jeszcze trochę czasu – czy francuska firma jeszcze nas w nim czymś zaskoczy…?\nJak się okazało, odpowiedź na pytanie postawione na koniec artykułu o historii firmy Arturia pojawia się bardzo szybko, a jest nią polifoniczny, 6-głosowy syntezator analogowy o nazwie PolyBrute. Instrument ten wykorzystuje zarówno rozwiązania znane z wcześniejszych modeli, jak również zupełnie nowe takie jak zaawansowany morphing barw czy trójwymiarowy kontroler Morphée. Na jego tor syntezy składają się m.in. 2 oscylatory VCO, generator szumu, dwa bloki filtracji oraz 3 generatory obwiedni, a do dyspozycji mamy też 3 generatory LFO, macierz modulacji, sekwencer, arpeggiator i efekty.\nStrona internetowa firmy Arturia – www.arturia.com\nNext article „Sunset In The Blue” – nowa płyta Melody Gardot\nPrevious article Gretsch G6136T Rich Robinson Signature Magpie w/Bigsby


Ruletka gra - gra w ruletkę dla nowicjuszy\nRuletka gra - najważniejsze fakty\nNajpopularniejsza gra w kasynach to ruletka. Gra ta cieszy się powodzeniem ze względu na proste zasady i potencjał na duże wygrane. Na czym polega ruletka? Gra polega na przewidzeniu numeru lub koloru, który zostanie wykręcony na specjalnym kole. W zależności od rodzaju zakładu, który zawarliśmy, możemy wygrać nawet 35-krotność postawionej stawki. Ruletka pomimo swojej prosty, wymaga odpowiedniego podejścia, jak każda gra. Ruletka to w końcu nie tylko gra oparta na szczęściu, ale także na strategii.\nGra w ruletkę może przynosić pewne zyski, ale wymaga odpowiedniego podejścia. Przede wszystkim nie kupuj nic w rodzaju: ruletka program. Niezależnie od tego jak bardzo wyglądają przekonywająco, to prawda jest taka, że nie istnieje żaden system gry w ruletkę, który zapewni ci nieustanny przypływ gotówki. Odpowiednie i umiejętne obstawianie może pozwolić nam zminimalizować rolę szczęścia, ale nie zagwarantuje nam stałych wygranych. Podobnie jak kości, czy baccarat, ruletka także wymaga odrobiny szczęścia.\nNa takich programach do ruletki zarabiają jedynie sprzedawcy tych systemów. W końcu jeżeli dany program byłby dobry, to osoba oferująca go zamiast go sprzedawać, sama wykorzystywałaby go w grze. Zamiast interesować się systemami gry, pomyśl o grze jak o przyjemnym sposobie na spędzenie czasu. Nawet jeśli nie będziesz za każdym razem wygrywać, to ruletka może okazać się świetnym sposobem na relaks lub po prostu dobrą zabawę.\nGrając na prawdziwe pieniądze musisz ustalić sobie określony limit wydatków, którego w danym czasie nie możesz przekroczyć. Zakłady powinieneś zawierać tylko za takie kwoty, które możesz stracić. Niezależnie od tego jaka jest to kwota – czy duża, czy mała. Jeżeli złamiesz tą zasadę, to jesteś na najlepszej drodze, aby wpaść w kłopoty. Wreszcie grając w ruletkę staraj się podejmować decyzję o obstawianiu w sposób przemyślany. Nie zwiększysz w ten sposób szans na wykręcenie określonego numeru, ale będziesz w ten sposób czerpał o wiele więcej przyjemności z gry.\nGry Hazardowe Maszyny 98% 849.1 votes.


Ozdoby Ziemi: Naszyjnik sutasz Thérèse's Treasure Soutache\nNaszyjnik sutasz Thérèse's Treasure Soutache\nOj zaniedbałam ostatnio mojego bloga. Mam nadzieję, że chociaż troszeczkę tęskniliście do moich nowych prac. Postaram się to nadrobić. A dzisiaj naszyjnik w granacie i starym złocie. W centrum oczywiście mój ukochany lapis lazuli jadeit granatowy w postaci łezki. Jak Wam się Podoba?\nAutor: Ozdoby Ziemi o 12:02\nEtykiety: branat, lapis lazuli, naszyjnik, naszyjnik sutasz, necklace, pendant, soutache, sutasz, wisior, wisior sutasz, złoto\nSilent Madeleine 4 października 2015 12:46\nBardzo ładny :) podoba mi się zestawienie kolorystyczne oraz forma, a łezka jadeitu ładnie wykańcza całość. Podoba mi się również krawatka z koralików, do której wykonania sama nie mam cierpliwości...\nbailaora 5 października 2015 17:12


04.12.2015 23:46 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 04.12.2015 23:56 przez potrion.)\nImię i nazwisko: Bruce Manson\nCechy charakteru: Jest on dobrze wychowanym przez dziadków chłopcem ma opanowane zasady savior vivr'u, przeważają w nim cechy takie jak spokój, stonowanie, opanowanie, jest on także bardzo wytrwały i za każdym razem stara się dążyć do wyznaczonego przez siebie celu. Zawsze zawiesza sobie wysoko poprzeczkę i jest wobec siebie bardzo wymagający jednak potrafi pogodzić się z swoimi porażkami jak i zarówno cieszyć się z swoich sukcesów. Potrafi radzić sobie w opresji, kalkulować oraz analizować bez pochopnych wniosków, dzięki czemu niejednokrotnie wychodzi z trudnych sytuacji obronną ręką. Wobec swoich kolegów jest bardzo pomocny, życzliwy oraz wyrozumiały, można powiedzieć ze jest on idealnym kandydatem na przyjaciela lecz niestety na razie tego nie doświadczył.\nWygląd postaci: Niebieskooki blondyn, krepa postura ciała, wyróżnia sie wzrostem z pośród swoich rówieśników, ma bliznę na twarzy w kształcie litery M. W jego ubiorze przeważa kolor czarny, przeważnie ubrany w płaszcz spodnie i wypolerowanie buty, najczęściej w czarnej koszuli pod krawatem jednak zdarza mu się nosić muszkę. Nosi naszyjnik z zdjęciem swoich dziadków, ma on także bardzo jasną karnacje.\nHistoria postaci: W małym miasteczku pod Londynem wychowywał się chłopiec. Na imię miał Bruce Manson, jest on niebieskookim blondynem o ostrych rysach twarzy. Posiada także na twarzy niewielką bliznę kształtu litery M, którą został naznaczony przes swoich rodziców. Jako noworodek został przez nich porzucony i wychowywany był przez dziadków. Zycie Mansona było usłane płatami róż ponieważ dziadkowie byli bardzo zamożni i pozwalali małemu chłopcu na wszystkie jego zachcianki. Nadszedł niegdyś dzień w którym zarówno babica i dziadek zgineli w wypadku samochodowym, cały ich majątek przejął właśnie Bruce. Dziadkowie chłopca pozostawili mu także list, w którym to piszą aby po ich śmierci przeznaczył wszystkie oszczędności ich życia na nauke w Hogwarcie. Chłopak pierwszy raz w życiu usłyszał o takiej szkole, postanowił zgłębić swoja wiedzę o tym miejscu i tak się tym zafascynował, że postanowi jak najszybciej dołączyć do grona uczniów. Nie zważając na nic czym prędzej spakował swoje walizki i ruszył w przygodę swojego życia.


Projektowanie oświetlenia i narzędzia pomocnicze – LIGMAN\nDzięki bazie danych produktów firmy Ligman projektanci mogą w prosty i realistyczny sposób tworzyć wirtualne światy za pomocą programu DIALux. Firma Ligman jest partnerem oprogramowania DIALux, które dostarcza projektantom oświetlenia lub klientom narzędzia do prostych obliczeń, jak również skomplikowanej wizualizacji 3D i analizy projektów oświetleniowych. Wtyczkę Ligman można pobrać bezpośrednio ze strony internetowej DIALux lub z naszej strony internetowej.\n*Approximatley 170 MB After plugin has been installed, the new data can be updated by using the update button.\nFirma Ligman dysponuje bazą produktów dla użytkowników AGI32, która pomaga w projektowaniu i planowaniu oświetlenia. AGI32 oferuje kompleksowe obliczenia oświetlenia, łatwość modelowania i szybkie renderowanie o wysokiej jakości dla prawie każdego środowiska wewnętrznego lub zewnętrznego, z uwzględnieniem światła dziennego. AGI32 jest programem obliczeniowym, który wykonuje numeryczne obliczenia punkt po punkcie światła padającego bezpośrednio lub odbijanego od każdej powierzchni naturalnej lub sztucznej. W tym zakresie jest on używany do przewidywania lub ilościowego określenia rozkładu światła sztucznego lub naturalnego w dowolnym środowisku. AGI32 jest prostym, ale wyjątkowym programem do budowania modeli, który jest w stanie zamodelować praktycznie każde środowisko architektoniczne. Sklepienia, kopuły, łuki, skosy i wnęki są łatwe do wykonania, co pozwala na dokładne modelowanie elementów architektonicznych, z którymi spotykamy się na co dzień. Jeśli posiadasz już modele 3D, AGI32 może zaimportować geometrię 3D poprzez DWG lub DXF.\nFirma LIGMAN zapewnia wsparcie związane z wykonywaniem obliczeń za pośrednictwem licznych globalnych filii i dystrybutorów. Jej duży zespół wsparcia w zakresie oświetlenia jest złożony ze świetnie wyszkolonych projektantów oświetlenia, którzy są w stanie przyjąć dowolne zapytanie dotyczące projektu oświetlenia lub dostarczyć inspiracji dla dowolnego projektu, bez względu na to, czy chodzi o oświetlenie wewnętrzne, czy zewnętrzne, w tym także w przypadku konieczności wykonania konkretnego projektu technicznego, np. przy oświetlaniu obiektów sportowych, ulic lub tuneli.\nKorzystając z nowoczesnego oprogramowania oświetleniowego, nasz zespół projektowy może zapewnić wykonanie projektów zoptymalizowanych pod kątem potrzeb naszych klientów, w tym: obliczenia oświetleniowe, informacje na temat rozmieszczenia opraw, szczegóły specyfikacji oraz szereg opcji wizualizacyjnych. Pracownicy zespołu są dobrze zorientowani w różnych pakietach oprogramowania oświetleniowego, takich jak AGI32, DIALux Evo, DIALux 4.13 i 3D Max. Dodatkowo są biegli w obsłudze Sketchup, Photoshopa oraz innych pakietów uzupełniających, niezbędnych do wsparcia usługi projektowej.\nWykonują również przykładowe symulacje 3D oraz usługi związane z obliczeniami oświetleniowymi za pomocą programów DIALux i AGI32.


Michelin CrossClimate 165/70 R14 85 T XL » Oponeo\nDziennie robię około 60 km, niezależnie od pory roku, w terenie pagórkowatym. Opony mnie nie zawodzą. Bardzo dobra przyczepność i czuje się komfortowo używając ich.\nOpony świetnie spisują się zarówno na terenie utwardzonym, jak i na nieutwardzonym. Bardzo polecam innym kierowcom, świetny wyrób.\nŚwietne opony, które o każdej porze roku się spisały.\nPolecam, opony są solidne


Steinberg UR 22 | Interfejs Audio\nDJ-SKLEP.PL >> Studio i Produkcja>Interfejsy Audio>Karty Zewnętrzne USB>Steinberg UR22\nkontroler midi Kable Procab syntezator Pioneer DJ Mikrofon Pojemnościowy StudioLive Subwoofer aktywny interfejs audio Interfejs MIDI komplete\nSteinberg UR22 posiada solidną, metalową, wytrzymałą obudowę, która sprawdzi się w każdych warunkach - czy to na scenie czy w studio. Zastosowane przedwzmacniacze mikrofonowe D-PRE oraz wysokiej klasy przetworniki 24-bit/192 kHz zapewnią dodatkowo klarowny dźwięk satysfakcjonujący każdego użytkownika.\nKompaktowy UR22 wyposażono w bardzo stabilne sterowniki oraz pozbawione latencji monitorowanie sprzętowe dla każdego oprogramowania typu DAW. Jest wystarczająco mały by zabrać go wszędzie oraz wystarczająco mocny by wytrzymać nawet ekstremalne warunki pracy.\nJeśli jesteś muzykiem, producentem czy wokalistą, UR22 to sprzęt dla Ciebie, który oferuje transparentne brzmienie w bardzo atrakcyjnej cenie.\ninterfejs audio 24-bit/192 kHz , port USB 2.0\n2 przedwzmacniacze mikrofonowe Class-A D-PRE +48V z zasilaniem fantomowym\n2 wejścia analogowe combo (XLR/TRS), przełącznik Hi-Z na wejściu numer 2 dla gitary elektrycznej, 2 wyjścia liniowe TRS\nmonitorowanie z bliską zeru latencją oraz potencjometrem Mix\nzasilanie z portu USB do nagrań w terenie\nkompatybilny z wieloma systemami Windows XP/Vista/7SP1/8, OSX i platformami DAW\nw zestawie program muzyczny Cubase AI


Informacja o firmie - PSE Inwestycje\nInformacje o spółce>\nDrukuj Informacje o Spółce\nKonwertuj Informacje o Spółce do DOC\nKonwertuj Informacje o Spółce do PDF (otwiera nowe okno)\nDo 30 kwietnia 2017 roku Spółka PSE Inwestycje S.A. pełniła w ramach Grupy Kapitałowej PSE rolę podmiotu wyspecjalizowanego w przygotowaniu inwestycji i nadzorze nad ich realizacją. Posiadała kompetencje projektowe i nadzoru inwestycyjnego, w ramach których świadczyła usługi związane z procesem przygotowania i realizacji inwestycji, rozwoju systemu elektroenergetycznego oraz usług komunikacji społecznej.\n1 maja 2017 roku nastąpiło zbycie Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa w drodze wypłaty dywidendy rzeczowej na rzecz jedynego akcjonariusza, tj. Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. Od tego momentu PSE Inwestycje S.A. świadczyły usługi przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie budowy, rozbudowy i modernizacji obiektów kubaturowych na potrzeby socjalno-biurowe i zaplecza technicznego systemu przesyłowego PSE S.A.\nW wyniku znacznego ograniczenia działalności w 2018 roku, związanego z przeniesieniem realizacji zadań inwestycyjnych do Centralnej Jednostki Inwestycyjnej PSE S.A., z dniem 1 stycznia 2019 r. Spółka zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej na okres 24 miesięcy.


Aktualny czas: 19-10-2018, 10:00 Witaj! (Logowanie — Rejestracja)\nMożecie polecić jakieś księgarnie z dobrymi książkami do nauki języków obcych.\nJesli chodzi o kursy angielskiego to bardzo fajną ofertę znajdziecie tutaj http://www.tfls.com.pl . Uczęszczałam do nich i zyskałam sporą wiedzę , poszerzyłam swoje umiejętności i jestem bardzo zadowolona z efektów.\nWiek nie gra roli, liczą się chęci. Wiadomo, mózg młodej osoby pracuje inaczej niż starszej, ale działa jak mięśnie - można go rozćwiczyć.\nNajlepiej wiadomo jak najwcześniej uczyć się jezyka, wtedy najłatwiej wchodzi do głowy. Ale nie ma co też się ograniczać wiekiem, nauczyć się przynajmniej podstaw można w każdym wieku. Ja w sumie uczę się bardzo długo angielskiego, dobrze się z nim czuje ale i tak jeżeli chodzi o tłumaczenia w firmie to nie podjęłabym sie ich. Do tego wynajmujemy firmę http://www.sct-tlumaczenia.pl przy takich specjalistycznych tekstach trzeba już korzystać z takich pomocy\nWiecie która księgarnia podręczniki językowe ma w dobrej cenie?\nW każdym wieku mozna uczyć się języka, grunt to zapisać się na porządny kurs językowy. Jak jesteście z Warszawy to polecam szkołę językową Pi School. Prowadzą tam wiele kursów dla dorosłych.


ConceptD CM3 | Monitory | ConceptD Polska\nPodziwiaj wiernie odwzorowany kolory na wyświetlaczu skalibrowanym i przetestowanym w celu osiągnięcia bardzo niskiego parametru Delta E <2. Zdobądź przewagę nad konkurencją dzięki ekranowi z certyfikatem PANTONE®, funkcją korekcji koloru i potwierdzonym lepszym odwzorowaniem kolorów PANTONE® Matching System (PMS).\nTryb CAD/CAM monitora ConceptD zapewnia spektakularny kontrast obrazu, co pozwala dostrzec najdrobniejsze linie i szczegóły modeli 3D i innych ilustracji technicznych.\nDzięki rozszerzeniu gamy kolorów w odcieniach zieleni i błękitu (99% pokrycie gamy kolorów Adobe® RGB) kolory będą jaskrawsze i lepiej odwzorowane. Gama kolorów Adobe® RGB obejmuje więcej kolorów niż sRGB.\nGdy zasmakujesz rozdzielczości 4K1, nigdy z niej nie zrezygnujesz. Rozdzielczość 3840 × 2160 zapewnia większe możliwości, więcej szczegółów i lepszą zabawę. Panel IPS gwarantuje lepiej odwzorowane kolory i kąty patrzenia do 178°.\nPodziwiaj realistyczne i naturalne obrazy dzięki rozszerzonemu współczynnikowi kontrastu i palecie kolorów potwierdzonymi certyfikatem VESA DisplayHDR™ 4001. Projektuj obrazy przy wyższej jasności i wyższym kontraście, głębszych czerniach, bielszych bielach i bardziej wyrazistych cieniach.\nCzas reakcji (GtG)1\nPodstawka Ergostand monitora ConceptD CM3 dodaje mu eleganckiego wyglądu dzięki naturalnemu kształtowi konstrukcji. Ponadto doposaża urządzenie w wielofunkcyjny port USB Type-C, wbudowany czujnik światła 1 i kaptur1 eliminujący refleksy świetlne, co znacznie poprawia komfort pracy.\nKaptur eliminujący refleksy świetlne1 blokuje światło zewnętrzne i chroni oczy przed przemęczeniem, jednocześnie zapewniając prywatność podczas pracy przy poufnych projektach.\nErgonomiczna podstawka pozwala na nachylanie, odchylanie, obracanie oraz przechylanie monitora, a także na regulację jego wysokości. Dzięki temu każdy użytkownik znajdzie swoje idealne ustawienie.


Jaki Sok Z Granatu Forum | Oryginalny Sok Z Granatu BIO 100%\nGranat i jajko krzewiste robią robotę. Żurawina Sok z żurawiny bez konserwantów przyczynia się aż do zachowania zdrowia dróg moczowych i nerek. A gdy stosowac kurkume swieza? Sok z owoców granatu zawiera dużą kwant flawonoidów, polifenoli, kwasu cytrynowego, antyoksydanty i witaminy C. Świeży imbir atrakcyjny z ogromnie silnych właściwości przeciwzapalnych i przeciwwirusowych uzupełnia 300:2300 i sprawia, iż napój z nich wyciśnięty owo najlepsze, możliwe farmaceutyk.\nZnajdź ofertę text bądź zamieść anons iżby owo chlebodawca znalazł Ciebie. 210004-Owoce suszone - Bakalie-Żurawina słodzona, słodzona, całe owoce z sokiem granatu. kiedy pić sok z granatu - Sok z granatów przypadkiem dopuszczać pozytywne skutki w leczeniu choroby Alzheimera. Do wyboru masz aż 5 różnych form płatności. Persymony kroimy w kostkę, w gruncie rzeczy samo postępujemy z jabłkiem, o ile chcemy je dorzucić.\nsok z granatu wlaściwości Top 10 szybkich miód z kwiatów granatu przepisów na tani pasta. Jak wyselekcjonować dobre kumkwaty? Świetnie sprawdzą się delikatne pastele (zwłaszcza wiosną i latem), a plus granat, beż, szarości, sok z granatu Rzepedź błękity tudzież ani chybi klasyczne połączenia bieli z czernią. koncentrat granatu grawit Jeżeli nie sok z granatu Krynica mamy ochoty na żmudne dr jacob's poland eliksir z granatu wyciskanie soku, skorzystajmy z gotowego suplementu diety.\ntabletki z granatem Czy samo sowosowanie soku z granatu mogło przedłużyć okres podwajania wskaźnika PSA, sygnalizującego zaawansowanie choroby nowotworowej? Tak, i to w wymowny badania. Sok z przepis na dobrą nalewkę z owoców granatu granatu właściwości. XVII-XIX)- Sanktuarium Maryjne (Wola Gułowska), zdjęcia, komentarze, wiki natomiast inne przydatne w każdej podróży. Gorzupia Dolna - sioło na trasie Żagań - Nowogród Bobrzański 1. Dzienną porcję soku, inaczej 8 łyżeczek (40ml) zmieszać z 200ml wody, wychylić poprzednio posiłkiem, najlepiej rankiem. Share f Share this video jego osoba Facebook. Jak chcesz cos wyrzucic, owo 300:900 wyrzucten podwieczorek z szynki, bezpiecznie ma duzo soli.\nAronia pasteryzowana w soku własnym na zimę. Jak nuże poprzednio wspomnieliśmy, powłoka owocu wykazuje ogrom cennych właściwości. Można czy na legro sa podrobki soku z granatu cisnąć także napój dopiero co wyciśnięty sok z granatu Polanów z owoców, kiedy i eksponowany działaniu bakterii probiotycznych. You could help us ażeby adding a first setlist. Wydaje im się, iż. Ponadto zmniejsza mus krwi, opóźnia procesy starzenia i sok z granatu Ścięgny spowalnia ekstrakt z granatu swanson rozbudowa demencji. Charakteryzuje się i owszem kwaśnym, nieznacznie cierpkim smakiem a zawartością polifenoli (1000 mg w 100 g soku).\nGranat 100%, napój z owoców granatu, granVital, 490 ml sok z granatu na raka w portalu doz. Surowe nadaje się aż do jedzenia 2:4 po obraniu ze skórki. Soki Świata są w 100% otwarcie wyciskanie a nie odtwarzane z koncentratów. NATJUN 100% napój z granatu 400ml w cenie. Granat był praktykowany aktualnie 5000 lat p. Wspomaga prawidłowe mus krwi - owo jedna z kluczowych korzyści zdrowotnych granatu. Trochę owoców powinno się ażeby być w użyciu odpowiednią kwant soku z granatu, na eudajmonia sok z granatu sklep znalazłem granvital z oleofarm. To smak, jakiego aż do tej pory nie znałeś. Granat w średniowieczu był znany jako owocem długowieczności i płodności. To napój z granatów bądź prawdopodobnie najczystszy kwas granat włosów cytrynowy? Przy drugim łyku ma miejsce w cokolwiek lepiej, a w pobliżu trzecim myślę siebie mniam! Świeży napój sok z granatu Pokrzywnica z granatów owo moje stambulskie ujawnienie.\nSok z Granatu 100%EKAMEDICA Objętość netto. Nie mniej tymczasem nie czy pestki granatu są jadalne ma miejsce w w tej chwili w istocie bez zbytnich kosztów kiedy coraz w połowie grudnia, podczas gdy granaty jest dozwolone było nabywać w cenie troszkę do góry 3,00 zł w ciągu sztukę ewentualnie w sieciach handlowych po 13. Pamiętajcie, iż sok z granatu Łosice wszelakie grzyby, sery pleśniowe a produkty tworzone w procesie fermentacji, są także Przygotowanie. W w wyższym stopniu zaawansowanej segregacji rozróżniamy barwa płowy (beż, kremowy, pastelowy), czart (granat, brąz, khaki), ciężko niezdolny do sok z granata odczuwania (niebieski, fiolet, zielony).\nPom daremnie pozwała Ocean Spray wewnątrz kreacja napoju z granatu żurawinowego, jaki zawierał owszem 2% soku z granatów i iż pomógł Pomowi powodzić. Buraki i marchewka napój z granatow ma barwa zgnilo rozowy. Sok Thy(KaKa) and his coach provide interview owo RFI Radio. Wczoraj kupiłam smoczy owoc, pitaje. Są one niedrogie, a zarazem pierwszorzędnej jakości. Czas powrócić na ziemię. Sok z granatu zawiera mocno działające, przeciwutleniające polifenole o nazwie elagitaniny i kwas elagowy. W końcu - który co woli. Słonina, soku wiśnie, owoc jadalny smalec. Poniżej dowiesz się, co 1300:1500 witamina K, podczas gdy działa. Biuro podróży Nowogród Bobrzański, znajdź kancelaria które zapewni ci niezapomniane wrażenia z waszej podróży poślubnej. Ponieważ plamy z soku z granatu są trudne aż do usunięcia, trzeba taktownie wykrywać nasiona z łupiny. Smak "palce lizać" szkoda, iż ilość dzienna zlokalizowany określona, pije sie kiedy poprawny napój, myślę, iż z od czasu do czasu skutki odczujemy, piją starsi i młodzież w rodzinie. Dla informacji podaję jak dużo soku otrzymuję. Jacob's Medical odkąd powyżej trzynastu lat bada właściwości owocu granatu.\nSok z granatów - włości aromat aż do mięs, ryb , drobiu. W tym celu przekrajany owoc jadalny sok z granatu tymbark text i zanurzamy go w gorącej wodzie na paręnaście minut.\nSuper słodko kwasowy gust. związek wyznaniowy Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Nowogrodzie Bobrzańskim. Można go sycić się na bestialsko albo wymiękać obróbce termicznej.\nJest on, w od czasuróżnieniu od soków z innych owoc jadalnyów, tak gdy owocny jak całkowity owoc. Sok umieszczony tłoczony z owoców szczerze i niefiltrowany. Kwestie sporne, o ile kontrahent wyrazi granaty w złocie secesja cena taką wolę.\nJaki Sok Z Granatu Forum - www.detoksykacjaorganizmu.com.pl


Różaniec na rękę – jakie są jego zalety? - Portal Informacyjny rzeszowska24.pl\nPrevious Article Bezpieczne zakupy produktów ochronnych\nNext Article Komfortowe mieszkania w ciekawej okolicy? W Lublinie to możliwe!\nRóżaniec jest jednym z podstawowych atrybutów każdej osoby wierzącej. Dzięki niemu jesteśmy w stanie w pełnym skupieniu oddać się modlitwie. Jednak każdy z nas ma swoje preferencje, co do tego niewielkiego atrybutu modlitewnego. Jego rodzajów jest naprawdę wiele, my opiszemy największe plusy jednego z nich, wydaje nam się on najbardziej nowoczesny i odpowiadający naszym czasom. Mowa o różańcu na rękę.\nRóżaniec bransoletka – mobilność\nJednym z głównych plusów takiej wersji różańca są jego niewielkie rozmiary oraz fakt, że możemy go mieć ciągle na swojej ręce, dzięki czemu nie musimy nawet pamiętać, o tym, żeby go zabrać na modlitwę. Dodatkowo to, że będzie on nieustannie znajdował się na naszym nadgarstku, sprawi, że będziemy czuli obecność Boga w codziennym naszym życiu. Niewykluczone, że czasami taki widok sprawi, że podejmiemy inną decyzję, niż zamierzaliśmy. Wysokiej jakości bransoletki różańcowe znajdziecie tutaj: https://www.holyart.pl.\nRóżaniec na rękę – zarażajmy swoją wiarą\nKolejną zaletą takiej formy różańca jest jego transparętność. Dzięki niemu pokazujemy świat, kim jesteśmy i że się tego nie wstydzimy. Z różańcem na ręku, na pewno nikt nas nie zapyta, czy jesteśmy osobami wierzącymi, ponieważ taka bransoletka daje świadectwo. Dodatkowo jest to dobra forma na to, aby niejako zarazić innych, mniej odważnych chrześcijan, do pokazywania swojej wiary, przekonania ich do tego, że wiary nie należy się wstydzić.\nNie można również nie wspomnieć o wyjątkowych walorach estetycznych takiej bransoletki. Oprócz funkcji modlitewnej możemy również cieszyć się jej wyglądem. Oczywiście takie bransoletki są wykonane z przeróżnych materiałów, mogą być drewniane, srebrne, wykonane z kamieni szlachetnych, na gumce lub na łańcuszku. Jednak każda z nich prezentuje się niebanalnie na nadgarstku.\nKolejną zaletą różańca-bransoletki jest jego trwałość. Mimo tego, że wielu z nas może się to wydawać niemożliwe, ponieważ jednak mamy go na co dzień, przez co jest bardziej narażony na urazy mechaniczne, to jest on naprawdę na nie odporny. Wykonuje się go również z trwałych splotów, dzięki czemu możemy się nim cieszyć przez dłuższy czas.\nWarto również wspomnieć, że taki różaniec będzie idealny dla młodszych wierzących. Nawet dorosłym łatwo jest różaniec zgubić, ale dzieciom zdarza się to znacznie częściej. Jeśli więc podarujemy taką bransoletkę naszemu dziecku, z pewnością jej nie zgubi. Dodatkowo taka forma odmawiania modlitwy może okazać się dla malca dużo prostsza, dzięki czemu sama modlitwa stanie się przyjemniejsza.\nJeśli nie mamy pomysły na prezent dla wierzącej osoby, to taka bransoletka-różaniec z pewnością będzie strzałem w dziesiątkę. Pamiętajmy jednak żeby dobrać jej rodzaj, czyli to z czego jest wykonana do charakteru osoby, jej stylu ubierania się, tak aby z przyjemnością mogła ją nosić na nadgarstku.\nRóżaniec na rękę jest nowoczesną formą tradycyjnego atrybutu modlitewnego, który każdy chrześcijanin powinien mieć. Dzięki swoim niewielkim rozmiarom oraz niebanalnym walorom estetycznym możemy ją nosić zawsze ze sobą.


Aberracja Umysłu Prostego: Jak zabiłam moją współlokatorkę, bo robiła pranie o pierwszej w nocy, i znalazłam miłość\nKoncepcja: „Jakże kłopotliwa jest nienawiść bez wzajemności!” – Leszek Kumor\nFandom: Harry Potter, Czasy Huncwotów\nData opublikowania pierwszego postu: 18.11.2017r.\nGłówni bohaterowie: Regulus Black, Syriusz Black\nStara wersja: zobacz Opis: Syriusz nie jest jednak typowym Ślizgonem: nie lubuje się w czarnej magii, nie marzy o zostaniu śmierciożercą, nie wygląda znaków wojny. Ba! On nawet nie wierzy w żadną wojnę, bo przecież ostatnia odeszła razem z Grindelwaldem i powinna zgnić wraz z nim w czeluściach Nurmengardu.\nRegulus z jednej strony bardzo kocha swojego brata i przymyka oczy na jego nieślizgońskie zagrywki, z drugiej jednak nie potrafi udawać, że wszystko jest w porządku. Regulus wie, że nic nie jest w porządku, że coś dziwnego dzieje się między Ślizgonami i ma to związek z Tym, Którego Imię Jeszcze Wolno Wymawiać.\nO tym, jak złe decyzje, źli przyjaciele i zła krew potrafią doprowadzić człowieka do destrukcji.\n| 01. | 02. | 03. | 04. | 05. |\nzacznij czytać wyjdź\nKoncepcja: „Nie wszystek umrę, wiele ze mnie tu zostanie (Poza grobem)” – Horacy\nData opublikowania pierwszego postu: 6.07.2016r.\nData opublikowania ostatniego postu: 3.10.2016r.\nGłówny bohater: James Potter\nStatus: Zakończone Opis:\nAlternatywa. Lord Voldemort wygrywa pierwszą wojnę i przejmuje Ministerstwo razem ze swoimi śmierciożercami. Społeczeństwo składa się w większości z czarodziejów czystej krwi i nielicznych półkrwi, którzy sobie na to zasłużyli. W tej nieprzyjemnej rzeczywistości żyje też James Potter, urzędnik Departamentu Kontroli Nad Magicznymi Stworzeniami, który stara się okiełznać swoją nie-do-końca-nieżywą aurorską paranoję. Problem w tym, że aurorem jest się już na zawsze.\nPisane na potrzeby Wakacyjnego Wyzwania Literackiego na Mirriel.\n| I. Ustawa o wilkołakach | II. Rocznica | III. Zagubiony chłopiec |\n| IV. Lio | V. Portret za kredensem | VI. Już czas | VII. Jim |\nKoncepcja: „Your magic white rabbit has left it's writing on the wall” – Egypt Central\nMuzyka: White Rabbit Egypt Central, Looking Glass Hypnogaja\nFandom: Naruto, przyszłość\nData opublikowania prologu: 11.03.2013r.\nGłówny bohater: Christopher Thomas Redeyes\nStatus: Nieskończone Opis:\nChris Redeyes w gruncie rzeczy ma nieskomplikowane życie. Ojciec zarabia na niego, siostra gotuje i robi drugie śniadanie, matki nie ma, więc nie zrzędzi, by posprzątał pokój, miłuje swojego PSa nad życie i jest popularny wśród dziewczyn. Ot, zwykły student drugiego roku medycyny, bez zmartwień.\nA nie, zaraz, ma jedno. Dość niepozorne, przyszło do niego któregoś razu całe zakrwawione, uśmiechnięte i niebieskookie. Najgorsze jest jednak to, że nazywa się Uzumaki i całkiem nie ma poszanowania dla nowego Assassin's Creeda.\nProlog: „Deszcz przyszedł nagle...” | Rozdział I: „Dzień jak co dzień, poranek jak każdy inny.” | Rozdział II: Przełamanie niewidzialnych granic. | Rozdział III: „Drogę wytycza się idąc.” | Rozdział IV: „Jest tak samo, może tylko trochę smutno i nie mówisz dobranoc i nie mogę przez to usnąć.” | Rozdział V: „Łatwo o zgodność w sprawach, które nas nie przejmują.”\nTytuł: Pies ogrodnika\nData powstania: 30.01.2014r.\nGłówni bohaterowie: Regulus Black, James Potter\nKrótka miniaturka o zauroczeniu Jamesa Pottera do młodszego z braci Black, Regulusa, i tego konsekwencjach. Tytuł: Nakrycie dla nieznajomego\nData powstania: 11.12.2014r.\nGłówni bohaterowie: Syriusz Black, James Potter\nTypowo świąteczna miniaturka o tym, że James ma brata, a ten brat brata, który nie jest bratem Jamesa. W skrócie. Tytuł: Śmiertelny pocałunek\nData powstania: 8.04.2015r.\nGłówni bohaterowie: Regulus Black, Peter Pettigrew, James Potter\nAlternatywna historia Regulusa Blacka, w której ważną rolę odgrywa James Potter i Peter Pettigrew. Tytuł: Odbicie\nData powstania: 27.06.2015r.\nGłówni bohaterowie: Regulus Black, Black Syriusz\nBracia Black bardzo chcieli poznać swoich rodziców i znaleźć między sobą podobieństwa do nich, gdy byli młodzi. Z biegiem czasu niektóre rzeczy się zmieniły.\nData powstania: 16.09.2015r.\nGłówny bohater: Black Syriusz\nDość psychologiczne podejście do osoby Syriusza Blacka i tego, co w nim siedzi. Tytuł: Narkotyk\nData powstania: 1.09.2015r.\nGłówny bohater: Black Regulus\nJak zmarnować sobie życie w ciągu jednego szlabanu. Nie poleca, Regulus Black. Tytuł: Złość\nData powstania: 21.12.2017r.\nCo by się stało, gdyby Syriusz dowiedział się wcześniej, że Peter zdradził?\nData powstania: 19.01.2013r.\nGłówni bohaterowie: Styczeń\nStyczeń jeszcze nie wytrzeźwiał po urodzinach Sylwestra, które wyprawiła dla niego Grudzień i nie kojarzy zbyt wielu faktów, które ktoś chce mu przekazać. Tytuł: Dawno temu w Nałęczowie...\nData powstania: 5.03.2011r.\nGłówni bohaterowie: Brzoza, Bolesław Prus\nBrzoza jest duchem drzewa i mieszka w Nałęczowie, gdzie poznaje dwóch wybitnych, polskich poetów. Postanawia uprzykrzyć im życie. Tytuł: Królestwo Anglii\nData powstania: 7.08.2011r.\nGłówni bohaterowie: Carlisse, Nuadha\nWassex zostało zaatakowane przez Wilhelma I Zdobywcę i jego synów. Najstarszy z nich, Carlisse, porywa księżniczkę Cassandrę dla siebie. A przynajmniej tak mu się wydaje.\nData powstania: 8.09.2013r.\nGłówni bohaterowie: Latie\nKażdemu zdarza się zaspać do szkoły. Nawet Łatce. Tytuł: Paleta\nData powstania: 1.03.2014r\nGłówny bohater: Samael\nSamael tworzy paletę błękitów, przypisując każdy z nich do osób lub zjawisk. Tytuł: Jak zabiłam moją współlokatorkę...\nData powstania: 24.12.2016r.\nGłówna bohaterka: Barbara/Żaneta Gruszecka\nHistoria młodej dziewczyny, która właśnie zaczyna pracę w korporacji i przeprowadza się do „wielkiego” miasta ze swojej małej, zaściankowej wsi.\nPani Black: Pani Black\nPowidok: I. Dym, II. Protokoły i rozkazy\nŚmiech diabła: Jeden, Dwa, Trzy\nAwers i Rewers: Ledira, Safiel\nNiekompletni: Niekompletni, Kiedy ojcowie wracają\nKażda z zamieszczonych obok historii jest w stanie zawieszenia, niektóre nawet wiecznego. Są to pomysły, które realizowałam spontanicznie, bez głębszego ich przemyślenia, wtedy, gdy miałam trochę więcej wolnego czasu i nie potrafiłam go sobie zagospodarować. Wszystkich gorąco zachęcam do zapoznania się z nimi i wymierzenia mi solidnego kompniaka w cztery litery, by część faktycznie skończyć (szczególnie „Panią Black”, „Powidok” i „Niekompletnych”. Och, „Niekompletnych” to ja sama chcę doprowadzić do końca!). Wiecie, zawsze lepiej zostawić komentarz, a nuż sobie przypomnę o moich dawnych miłostkach...\nCokolwiek umysł ludzki jest w stanie wymyślić i w co uwierzyć, może też osiągnąć\nAkinese – (niem. akinezja) bezruch, całkowite odrętwienie. W stanie tym człowiek nie odczuwa ani bólu, ani strachu.\nMoje prywatne podwórko pełne lepszych i gorszych tworów. Tych, które powinny ujrzeć światło dzienne oraz tych, które miały siedzieć głęboko w odmętach szuflady, ale nie wyszło.\nVersatile Linki Liebster\nBezruch Brak postów Fanfiction Gwiazdka GWF Miniaturka Non omnis moriar Śmiech diabła White Rabbit Wodyn WWL Tasiemiec\nFandom: Harry Potter, czasy Huncwotów Oznaczenie wiekowe: PG-17 Ostrzeżenia: slash , sceny erotyczne Bohaterowie: Black Regulu...\nFandom: Harry Potter, czasy Huncwotów Oznaczenie wiekowe: PG-13 Ostrzeżenia: slash Bohaterowie: Black Regulus, Black Syriu...\n[NON OMNIS MORIAR] I. Ustawa o wilkołakach\nAkcja literacka: Wakacyjne Wyzwanie Literackie pt. „ Tasiemiec ” Wariant publikacji: publikacja w odcinkach Fandom: Harry Potte...\n[ŚMIECH DIABŁA] Jeden\nMarkowe słuchawki wylądowały na piramidzie nieposkładanych ubrań, które wręcz wylewały się z torby. Samotna, czarna skarpetka, po chwil...\n[NON OMNIS MORIAR] IV. Lio\n— Masz coś do picia? James stoi i patrzy na Olivera. Nie wie, czy jest bardziej w szoku, czy chodzi o to, że jego umysł jeszcze nie p...\nFandom: Harry Potter, czasy Huncwotów Oznaczenie wiekowe: PG-17 Bohater: Black Syriusz Liczba słów: 2132 Typ: miniaturka ...\n[WHITE RABBIT] Rozdział piąty\nV. „Łatwo o zgodność w sprawach, które nas nie przejmują.” Johan Spalding Kōfuku polubił mieszkanie z Redeyesami. Lubił śniada...\n[BEZRUCH] 24 listopada\nSyriusz Black co roku (od zakończenia trzeciej klasy, kiedy to profesor McGonagall odwiedziła osobiście Grimmauld Place, by „opowiedzieć”...\n23 listopada 1971r. Walburga miała ochotę rzucić się na łóżko w swojej sypialni, płakać do utraty tchu i nie przejmować się tym, co d...\nJak zabiłam moją współlokatorkę, bo robiła pranie o pierwszej w nocy, i znalazłam miłość\nNICK AUTORA ŻYCZENIA: Aratanooniel TREŚĆ ŻYCZENIA: Tekst własny – „Jak zabiłam moją współlokatorkę, bo robiła pranie o pierwszej w nocy...\nNICK AUTORA ŻYCZENIA: Aratanooniel\nTREŚĆ ŻYCZENIA: Tekst własny – „Jak zabiłam moją współlokatorkę, bo robiła pranie o pierwszej w nocy, i znalazłam miłość”. Historia młodej dziewczyny, która właśnie zaczyna pracę w korporacji. Za babcię/mamę wmawiającą jej staropanieństwo dodatkowe uściski dla Mikołaja!\nFANDOM: tekst własny\nLICZBA SŁÓW: 6598\nTYTUŁ TEKSTU: Jak zabiłam moją współlokatorkę, bo robiła pranie o pierwszej w nocy, i znalazłam miłość\nINFORMACJE DODATKOWE: uwaga na stereotypy! A beta będzie podana po nowym roku.\nBETOWAŁY: niesamowita max i jej anielska cierpliwość do mnie i Żanety oraz nieoceniona Katja, która przebiegła przez tekst niczym błyskawica.\nŻaneta od zawsze była optymistką, więc, jak każdy optymista, musiała kiedyś dostać po dupie. Gdyby to był niewinny klaps od przystojnego Włocha, który dopiero co wyszedł z basenu i w seksowny sposób ociekał wodą, nie miałaby nic przeciwko, może by się nawet zaśmiała niczym głupia małolata i spłonęła rumieńcem, ale nie. To życie, pod postacią Jacka Rostockiego, zdzieliło ją w pośladki nie dłonią, a kijem bejsbolowym tak mocno, że zobaczyła gwiazdy przez sufit jej malutkiej stancji.\nNo może ten Jacek to była przesada, facet miał całe prawo do niej wydzwaniać po raz szesnasty od dwudziestu minut – bo w końcu tyle była spóźniona – i aż dziw brał, że jeszcze nie dostała smsa z informacją, że jest zwolniona z tego niewdzięcznego, bezpłatnego stażu, którego miała po dziurki w nosie. Żaneta, w normalnej sytuacji, w której niczyje zwłoki nie leżały na podłodze w kuchni, czym prędzej odebrałaby swojego badziewnego Szajsunga i zaczęłaby się tłumaczyć ze spóźnienia, jednak martwa Jolka, która dalej nie zdecydowała się odmartwić, nie napawała jej chęcią, by poczynić jakiekolwiek kroki w stronę zatrzymania stażu. Wręcz przeciwnie, Żaneta nieumiejętnie odpaliła papierosa, by chwilę później udawać, że wie, jak się pali.\nNigdy nie życzyła Joli śmierci, ale suce się należało, psia mać. Żaneta nie miała tylko pewności, który sąd miałby ją z tego uniewinnić. Żywiła jednak głęboką nadzieję, że nim dopali jagodowego Lucky Strike’a, ciało Jolki zniknie sprzed jej oczu wraz ze wszystkimi problemami.\n— Tylko wariat pierze stringi o pierwszej nad ranem — powiedziała do siebie. — I mam na imię Barbara, do jasnej cholery.\nAle w tej historii zostanie zapamiętana jako Żaneta. To w końcu takie zacne imię.\n— Nie jestem przekonana, czy to dobry pomysł, kochanie. To wcale nie tak daleko, mogłabyś dojeżdżać samochodem, tata na pewno znalazłby dla ciebie jakieś Twingo czy inne Clio. Byłabyś wtedy blisko nas, gdyby coś się stało. Przecież w takim dużym mieście dzieje się mnóstwo niepokojących rzeczy, nie to co tutaj. I babci byłoby raźniej.\n— Ty się, Grażynka, o mnie nie martw. Ja przeżyłam stan wojenny. Coś takiego jak wyjazd Basi nie wpędzi mnie do grobu. Ja jeszcze zobaczę moje prawnuki i wtedy będę mogła odejść. Nie pozbędziecie się mnie ani dnia wcześniej, Grażynka, ani dnia!\n— Mamo, wcale nie chcemy się ciebie…\n— I niech Basia jedzie, niech znajdzie jakiegoś kawalera – porządnego! Nie to co ten Romek od Zuchów – i niech dzieci robi. Młoda już nie jest, jeszcze chwila, a nikt jej nie będzie chciał.\n— Niech mama takich rzeczy nie mówi! Basia słucha.\n— Mówię ci, Grażynka, że tak będzie! Ja w jej wieku to już trójkę dzieci miałam, Józek stałą pracę, dobrą, bo u stolarza. Nie w głowie nam były jakieś staże, ale jeżeli to sprawi, że wyjdzie z domu, to niech i na ten staż idzie, chłopa sobie znajdzie. Dobrze zarabiającego. Mówię ci, Grażynka, to nie jest zły pomysł. Dzieci z tego będą.\nŻaneta, będąca jeszcze Basią, słuchała wymiany zdań między mamą a babcią Aldoną bez okazywania żadnych emocji. Nie żeby cała konwersacja ją poruszyła lub nastawiła jej jajniki na tryb reprodukcji. Ot, Basia była przyzwyczajona, że mówi się o niej tak, jakby jej nie było, i wydaje się rozkazy tak, jakby nie potrafiła podejmować samodzielnych decyzji.\nMoże i nie potrafiła, bo kto tak naprawdę miałby tyle oleju w głowie pchać się na bezpłatny staż do korporacji, która może i znana była ze świetnych spotów reklamowych i innowacyjnych pomysłów, ale po kątach mówiło się o fatalnym traktowaniu pracowników, wyzysku i wręcz niewolniczej pracy. Może Basia faktycznie powinna przystać na propozycję Romka Zucha, wyjść za niego, urodzić mu trójkę dzieci i do końca życia nie opuścić rodzinnej wsi?\n— Wynajmę stancję, mamo. Zwykły pokój mi wystarczy, a do was będę wracała na weekendy.\n— A po co będziesz wracać? Chłopa szukaj! Nie wracaj do domu z pustymi rękami.\nCoś w głosie babci kazało Basi wziąć sobie do serca jej słowa, szczególnie fragment z niewracaniem. Ale czemu się dziwić, babcia była głową i szyją tej rodziny, bez względu na to, czy chodziło o nią i dziadka Józka, czy o rodzinę jej syna, a nawet nieistniejącą rodzinę Basi. Babcia urodziła się po to, by rządzić, i nikt nie był w stanie wmówić jej, że może być inaczej.\n— W takim razie będę was odwiedzać co drugi weekend. A może co miesiąc. Nie martw się, mamo, wszystko będzie dobrze. Staż trwa trzy miesiące, znajdę sobie jakąś pracę na boku, by was trochę odciążyć, a jak poprawnie wypadnę, to może zostanę tam z umową na czas nieokreślony?\nWizja ta była więcej niż piękna, ale zawsze musiał się znaleźć ktoś, kto by ją zniszczył. Traf chciał, że był to Janek, jej brat.\n— Dostaniesz stanowisko młodszego nalewacza kawy, ale jak się naprawdę wykażesz, to może będziesz zamawiać ciasto dla prezesa!\nZrzuciła jego rękę ze swojego ramienia i posłała tej małej hybrydzie mastifa z buldogiem angielskim najbardziej zajadłe spojrzenie, na jakie było ją stać. Janek, przerażony groźbą widoczną na jej twarzy, roześmiał się i wrócił do rozrabiania swojej odżywki na mięśnie. Basia coraz bardziej zaczynała wierzyć, że ów specyfik nie tylko napompowywał zwiotczałe mięśnie zawodowych graczy w Counter Strike’a, ale również zmniejszał objętość mózgu, czego Janek był idealnym przykładem.\nNie prowadziła z nim jednak wymiany zdań na temat korporacyjnej kawy i ciasta, i to nie dlatego, że po części sama spodziewała się, że tak się może to na początku odbywać. Trzeba było być dobrej myśli.\nWyjazd był stresujący, ale Basia by się nigdy nie przyznała do tego, że coś może ją przerastać, szczególnie gdy chodziło o dzielenie mieszkania z kimś, kogo miała spotkać poraz pierwszy w życiu. Sytuacji nie poprawiał fakt, że mieszkanie, wynajęte naprawdę po taniości, znajdowało się w tak parszywej dzielnicy, że nim Basia wytelepała się z komunikacji miejskiej i dotarła do mieszkania, minęła trzy stereotypowe rodziny z programu pięćset plus, które raczyły się wódką, wyglądając z bram. Basia parła przed siebie niczym czołg, obładowana nie gorzej niż podrzędna romska rodzina i nie zamierzała ustąpić na chodniku nikomu, więc ludzie podświadomie schodzili jej z drogi.\nZ gracją, której nie powstydziłby się żaden szanujący się koczkodan, wdrapała się na czwarte piętro i zapukała grzecznie. Dopiero po chwili zdała sobie sprawę, jak głupie jest pukanie do własnego mieszkania, nim jednak skorygowała ten błąd, drzwi otworzyły się zamaszyście, a w nich stanęła typowa Dagmara, żując gumę. Zmierzyła ją od góry do dołu spojrzeniem zawodowego znawcy współlokatorów i zrobiła popisowego balona, dając Basi możliwość odezwania się.\n— Dzień dobry, nazywam się Barbara Gruszecka i od dzisiaj wynajmuję jeden z pokoi w tym mieszkaniu.\n— No spoko. Wchodź, Żaneta. Barbara jest nudne, będziesz Żanetą. Twój jest tamten po prawej, mój naprzeciw wejścia. Łazienka, kuchnia, pralka niestety w przedpokoju, ale działa. Możesz sobie wziąć tamtą szafkę pod oknem w kuchni, ja tam trzymam tylko globulki, bo już nie było gdzie ich wcisnąć. A, no i Jolka jestem, Jolka Krzyżanowska. Jakbyś miała jakieś problemy, nie przychodź z nimi do mnie. Dzwoń do Karola, o tutaj, na tablicy masz jego numer. Spłuczka w toalecie się czasem psuje, to już stara dziura, ale to dobrze, bo Karol pewnie by sobie z niczym innym nie poradził. Jakbyś chciała sobie zorganizować jakąś imprezę, to się nie krępuj, mnie i tak wieczorami nie ma, ale z rana ma być cisza jak makiem zasiał, bo zamorduję.\nBasia, dalej skołowana i czująca się bardzo nie na miejscu, o mało nie weszła na Jolę, gdy ta się niespodziewanie zatrzymała. Zmierzyły się wzrokiem, jakby oceniały siebie nawzajem, a raczej to Basia była oceniana. Sama nigdy nie była dobra w rozgryzaniu innych.\n— Jakieś pytania?\n— Mogę jednak zostać Barbarą?\nI to powiedziawszy, Jolka zawinęła się do swojego pokoju i tyle Basia ją widziała.\nCo nie było takie złe – mogła na spokojnie się rozpakować, zapoznać z mieszkaniem, subtelnie poprzesuwać rzeczy Joli i zrobić miejsce dla własnych, a na samym końcu zamknąć się w swoim pokoju i odetchnąć.\nPrzeżyła. A to już było coś.\nZ dobre piętnaście minut zajęło jej zmuszenie swojego starego Lenovo, by chciało się połączyć z hotspotem z Szajsunga, a gdy już się udało, kolejne dziesięć minut szukała ładowarki po wszystkich torbach, by jej telefon nie wyzionął ducha. Gdy utarczki z elektroniką można było uznać za zakończone, Basia odpaliła pocztę i po raz tysięczny otworzyła maila od swojego pracodawcy, by się nim trochę ponapawać.\nTak spełniało się marzenia, gdy po czterech ciężkich latach w liceum plastycznym i pięciu kolejnych, spędzonych głównie na zmaganiu się z wykładowcami i z panią z dziekanatu, Basia miała rozpocząć staż w firmie reklamowej, otoczona samymi artystami, którzy ją rozumieli i odbierali świat w podobny sposób.\nAle zanim miała się nacieszyć czymkolwiek, trzeba było sobie znaleźć pracę w Empiku czy innej sieciówce z elastycznymi godzinami pracy.\nBasia nigdy by nie powiedziała, że dostanie pracy w głupim kinie czy KFC może być tak trudne, ale tłumaczyła sobie całą sytuację tym, że dopiero skończyła studia, nigdy nie pracowała i może za szybko oczekiwała odpowiedzi, niż po trzech dniach. Była troszeczkę niecierpliwa, nie dało się tego ukryć, ale walczyła z tym!\nW czasie wolnym od namiętnego odświeżania poczty i przeglądania zdjęć z miesiąca miodowego Dorotki próbowała sobie skomponować odpowiedni strój do pracy, który nie byłby ani zbyt oficjalny, ani zbyt luźny. Stanęła przed lustrem w prostej, kremowej sukience, ni to poważnej, ni to nie wiadomo jakiej, i westchnęła głośno. Może się nada, pocieszyła siebie w myślach, pocierając nogę o nogę, i wróciła do komputera. Och, jak ona zazdrościła Dorotce tego, że udało jej się znaleźć kogoś, kto powiedział dla niej sakramentalne „tak”. Kto w ogóle zdecydował się wyznać swoje uczucia publiczne i zabrał jej koleżankę do… właściwie nie pamiętała gdzie, ale było to poza granicami Polski.\nOwładnięta chandrą chwyciła za telefon i wyszukała Romka w ostatnio wybieranych, jednak jej palec zatrzymał się nad jego imieniem. Z irytacją odłożyła z powrotem telefon, zła, że naszło ją na jakąkolwiek chwilę słabości, a gdy i to nie pomogło odpędzić jej myśli od byłego chłopaka, wyłączyła z premedytacją Fejsbuka, by skupić się na głupich filmach z kotami.\nTak jej w sumie minął cały weekend, a odpowiedzi na żadną z jej aplikacji jak nie było, tak nie ma.\nW poniedziałek wstała jeszcze zanim słońce wstało, a Jola wróciła stamtąd, gdzie wybierała się codziennie o dwudziestej drugiej. Basia cicho podejrzewała, że Jolka gdzieś pokątnie sprzedaje swoje wdzięki bogatym, obleśnym biznesmenom, ale kobieta nigdy nie wróciła ani potargana, ani też nie wyszła ubrana jak typowa pani lekkich obyczajów. Nie śmierdziało też od niej ani alkoholem, ani papierosami. Co więcej, Jola nawet nie posiadała białych kozaków.\nBasia spędziła godzinę w kuchni, pijąc rozpuszczalną kawę w kubeczku ze Snoopym, który przywiozła z domu. To miał być jej wielki dzień, musiała być silna. Z drugiej strony czuła, że jej okropna, aspołeczna część osobowości zaraz da o sobie znać, zaczną jej się pocić ręce, głos jąkać i niewiele będzie brakowało, by się wzięła i rozpłakała na środku pomieszczenia.\nCzasami nienawidziła swojego introwertyzmu bardziej niż cukierków marcepanowych.\nO wpół do ósmej stała gotowa przed lustrem w łazience i próbowała ogarnąć nieposkromioną burzę loków na swojej głowie. Zazwyczaj udawało jej się to bez większego problemu, w końcu żyła z nimi od małego, ale dzisiaj był widocznie dzień złych włosów, więc pozwoliła im pozostać wolnymi. Gorzej już wyglądać nie będą.\n— Żanetka, jesteś jeszcze?\nJola wróciła nie wiadomo skąd, ale była w wyjątkowo dobrym humorze, co Basia rozpoznała po jej głosie. Wyjątkowo pseudonim bardzo ją zdenerwował. To miał być wielki dzień, wielki dla Barbary, nie dla jakiejś tam Żanetki, którą wymyśliła sobie Jolka w przypływie nie wiadomo czego. Widać jej mózg już przestał się bronić przed najtańszą czarną farbą, którą był regularnie atakowany, i wyciekł przez nos lub uszy. Basia wyszła w bojowym nastroju z łazienki i stanęła przed Jolą.\n— Och, świetnie. Słuchaj, jak będziesz wracać, kupisz mi podpaski z Belli? Byłam dopiero w sklepie i na śmierć zapomniałam, a jestem wykończona i nie chce mi się wracać. Ty o dwunastej kończysz czy jakoś wcześniej, nie? Żaneta?\n— Nie nazywam się Żaneta i nie będę kupować ci niczego, co się wiążę z twoją… brzoskwinką! A teraz przepraszam, bo jestem już spóźniona, a to jest MÓJ wielki dzień.\nPrzepchnęła się niezgrabnie obok Joli i chwyciła torebkę, którą zostawiła sobie na szafce na buty. Że też jej współlokatorka miała tupet tak się wobec niej zachowywać! Basia nie zamierzała jej niczego kupować, nawet jeżeli Jolka miałaby się okazać umierająca i te podpaski czy inne tampony mogłyby jej uratować życie.\nZanim dobrze trzasnęła drzwiami, dając wyraz swojej frustracji, Jola odpowiedziała:\n— Te botki skracają ci nogi!\nBasia aż krzyknęła ze złości.\nW drodze do pracy trochę ochłonęła za sprawą pączka z lukrem, którego wręcz połknęła i popiła zabarwioną wodą, którą ktoś śmiał nazwać kawą. Usilnie chciała o Joli nie myśleć, ale nagle wszystko ją przypominało. Każda wysoka licealistka, każda kobieta w turkusowej kurtce, nawet ten czarny pekińczyk wyglądał jak ona!\nDo gmachu korporacji weszła niczym burza, a część z pracowników schodziła jej podświadomie z drogi, zbyt przerażona, by stanąć z Basią twarzą w twarz. Według wytycznych miała udać się na trzecie piętro, do pokoju sześćdziesiąt dwa, i czekać tam na opiekuna, więc wpadła z impetem do pustej windy i pierwszy raz w swoim życiu nacisnęła przycisk do zamykania drzwi.\nNapawałaby się ciszą, gdyby nie durna pioseneczka, która wwiercała się w umysł i wręcz krzyczała „nuć mnie!”. Basia, używając ostatków swojego opanowania, zdusiła chęć zniszczenia głośniczków w windzie i gdy zabrzmiało uprzejme „piętro trzecie”, czym prędzej wyszła na korytarz. Drogę znalazła bez trudu, problem pojawił się już z samym pokojem.\nBył pusty. Widziała to idealnie przez przeszkloną ścianę. Przyszło jej też do głowy, że to niesamowicie mało prywatne miejsce, skoro każdy może cię oglądać w drodze do toalety czy aneksu kuchennego.\nPrzestąpiła z nogi na nogę, poddenerwowana. Wejść, nie wejść? Miała się udać niby do pokoju sześćdziesiąt dwa, ale nikt jej nie powiedział, że będzie pusty. Nieładnie było pogwałcać czyjąś, już i tak wątpliwą, prywatność. A co, jeżeli ochrona uzna ją za złodzieja, ponieważ wejdzie tam sama? Nie, zostanie tutaj i będzie czekać.\nGdyby jej ktoś wcześniej powiedział, że Jacek Rostocki spóźni się godzinę i dziesięć minut, Basia bez chwili wahania weszłaby do jego gabinetu, usiadła na fotelu droższym niż cały jej dzisiejszy outfit, założyła nogi na biurko i oczekiwała go z reprymendą wypisaną na twarzy. I z kawą w ręce. A tak stała jak sierota przed drzwiami, odprowadzana pytającymi spojrzeniami przechodzących pracowników. Wpatrywała się uporczywie w noski swoich butów, by zdusić rosnący w niej gniew. Głupia korporacja, głupi staż i głupi Jacek. A najgłupsza była z tego wszystkiego Jola!\n— Pani Gruszecka? Dalej pani czeka? Przepraszam, były okropne korki.\nKorki-srorki, pomyślała, jest dziewiąta. Największe korki są przed ósmą!\nBasia bez słowa weszła do gabinetu za swoim przełożonym i usiadła naprzeciw niego, tyłem do szklanych drzwi. Przynajmniej tyle, nie będzie musiała patrzeć na przechodzących ludzi.\n— Proszę dać mi chwilę, zaraz znajdę panią w bazie danych — powiedział Jacek oficjalnym tonem i siorbnął spory łyk kawy ze Starbucksa.\nZa jego plecami widniało lustro, które miało nadawać pomieszczeniu nowoczesnego wyglądu lub kto wie, czego jeszcze. Basia wpatrywała się w nie z ponurą miną, widząc w odbiciu całego walla z Facebooka swojego pracodawcy oraz czat, na którym właśnie pisał. Tekst był jednak zbyt mały, by mogła go rozczytać, ale różowe serduszka okazały się dość jednoznaczne.\nJakby ten dzień nie mógł się zacząć gorzej.\n— Mam. Pani staż będzie trwał trzy miesiące. Od dwunastego września do dwunastego grudnia. Jak ustaliliśmy to wcześniej, staż będzie bezpłatny i będzie miała pani czterogodzinne zmiany od poniedziałku do piątku. Tak? — Basia kiwnęła sztywno głową. Jacek wyglądał na trochę zbitego z tropu. — Do pani obowiązków będzie należało codziennie zabieranie dokumentów z tego biurka — położył rękę na stercie teczek, która leżała na rogu — i roznoszenie ich do odpowiednich osób. Będzie pani też przygotowywała dla nich kawę i pytała, czy niczego im nie potrzeba. To nasi główni graficy i ważne jest, by byli jak najbardziej zadowoleni. Rozumie to pani, pani Gruszecka?\nNic, o czym mówił Jacek, nie było dla Basi odkrywcze, w końcu wszystko zostało wcześniej zawarte w mailu (no, może poza tą kawą), więc słuchała go tylko połowicznie, skupiając się na opanowaniu gniewu, co wychodziło jej średnio, ponieważ gdy nie myślała o Joli, myślała o Jacku, a jak nie o Jacku i pracy, to o Joli i Żanecie.\n— Pani Gruszecka?\nPech chciał, że z tego wszystkiego ostatnie słowo powiedziała na głos.\n— Żaneta? — Jacek uniósł brwi. — Ach, woli być pani nazywana Żanetą? Rozumiem, rozumiem. To taka ksywka. Ja też taką mam — pochwalił się. — Ale ludzie raczej nazywają mnie Setarinem. Wie pani, gram w RPG-i.\nBasia patrzyła na niego spokojnie, ale wewnątrz drżała z przerażenia. Co ona najlepszego zrobiła? Jaka Żaneta, jaka ksywka, jaki Setarin? I co to były RPG-i!?\nSetarin, znany niektórym jako Jacek Rostocki, oprowadził ją po całym budynku przedstawiając nowym osobom i zwracając uwagę na tych, którym Żaneta miała przynosić kawę, i co ważniejsze, jaka ta kawa miała być.\nŻaneta. Każdy ją tak nazywał, od kiedy Jacek rozpaplał na cały budynek, że Basia ma ksywkę. I nagle te ksywki wysypały się jak z worka, gdy wszyscy dookoła zaczęli się przedstawiać w dwojaki sposób, a ona nie nadążała tego zapamiętywać. Czasami nie wiedziała nawet, jak wymówić dane słowo, więc w okolicach siódmej osoby już dała sobie spokój z zapamiętywaniem czegokolwiek. W końcu samo jej wejdzie do głowy, prędzej czy później.\nStała właśnie przed ekspresem do kawy, zastanawiając się, jak dodać podwójną porcję mleka i który guzik za to odpowiada, gdy ktoś położył jej rękę na ramieniu. Odwróciła się i z wrażenia otworzyła usta, bo oto objawił jej się Jezus, ubrany w bluzę boho i z czapką smerfetką naciągniętą niedbale na długie włosy. Żaneta była bardzo religijna, pojawienie się samego Chrystusa uznała za znak, więc elokwentnie milczała.\n— Potrzebujesz pomocy? — Wchodząc na wyżyny swoich zdolności erudycji, potaknęła głową. — Tutaj wchodzisz w ustawienia, jeżeli potrzebujesz niestandardowych ustawień, klikasz w te kropeczki i ustawiasz ręcznie, czego potrzebujesz. Jaka to miała być kawa?\n— Latte z podwójnym mlekiem.\n— Więc wybierasz mleko razy dwa, tutaj zatwierdzasz i czekasz.\nŻaneta obserwowała, jak Jezus z łatwością ustawia tryb w ekspresie, jakby robił to już po tysiąckroć. Bił od niego taki wewnętrzny spokój, którym człowiek chciał się otoczyć niczym kocem i zalec na łóżku z książką w ręku. Był spełnieniem wszystkich jej marzeń, chociaż nawet go nie znała, ale wiedziała, że gdy pozna się tego jedynego, odpowiedniego faceta, to się po prostu czuje. Babcia w końcu tak mówiła.\n— Basia Gruszecka — przedstawiła się, przerywając ponurą ciszę przerywaną jedynie stękaniami ekspresu.\n— Wiem. Żaneta. Krystian Papież.\nJuż pomijając tę Żanetę, on naprawdę musiał być synem samego Boga! To imię, to nazwisko! To musiało być przeznaczenie. Pan zesłał jej Jezusa, by wyciągnąć ją z niedoli singielstwa i otworzyć bramy szczęśliwego życia u boku niesamowitego mężczyzny. By mogła zostać Żanetą, synową Wszechmogącego.\n— Dziękuję za pomoc, Je… Krystianie. — W ostatniej chwili się powstrzymała, ale nie uszło to płazem.\n— Możesz mówić na mnie Jezus, jeżeli chcesz. Połowa ludzi tutaj to robi.\n— I nie przeszkadza ci to?\n— Nie. Każdy ma jakąś ksywkę w końcu.\nI mówiąc to, zostawił Żanetę i kawę same.\nByła zakochana, a to uczucie sprawiało, że żadna nagana, żadne obelgi pod adresem jej i siódmego pokolenia wstecz, żadne „ta kawa jest za słodka!” nie mogły zniszczyć tego dnia. A był doprawdy okropny, ponieważ trafiła do korporacji w momencie, w którym padła połowa serwerów, a razem z nimi zapisane dane. Znaczy, informatycy próbowali jeszcze jakoś reanimować cały sprzęt, by spoty reklamowe nie poszły w niepamięć, ale sądząc po ich minach, niewiele mogli zdziałać. Pół zarządu chodziło z takimi minami, jakby chcieli zamordować wszystkich tych, którzy się za szeroko uśmiechają, więc Żaneta przezornie chowała się przed nimi ze swoim zauroczeniem i ogólną euforią.\nWypuszczono ją wcześniej, tak jak większość pracowników, i zaplanowała nawet ambitny plan, by wyjść z Jezusem na miasto i spróbować go lepiej poznać, ale miał coś ważnego do załatwienia. Wróciła do domu tak szczęśliwa, że mało nie zabiła się o Conversy Joli, ale nawet one nie zepsuły jej dobrego humoru.\nZamknęła się w swoim pokoju i pełna podniecenia zadzwoniła do babci.\n— Czego chceta, zmęczona jestem.\n— Cześć, babciu, tutaj Basia.\n— Basieńka, żyjesz. Dobrze, bo mówię ci, Grażynka to od zmysłów odchodzi, bo nie dzwonisz. I dobrze, nie dzwoń, trzeba odciąć tę pępowinę, póki jest czas!\n— Babciu, miłość znalazłam — wyznała.\nPo drugiej stronie usłyszała tylko głośne wciągnięcie powietrza, a później potężny krzyk:\n— JÓZEK! Baśka sobie chłopa znalazła! Prawnuki będą!\n— Tobie to umierać, a nie o prawnukach myśleć! — odpowiedział dziadek.\nPo krótkiej kłótni między dziadkiem a babcią, której Żaneta milcząco towarzyszyła po drugiej stronie słuchawki, okazało się, że babcia jak najbardziej popiera jej wybór i zaprosiła ich nawet razem na obiad. Ciężko było przedstawić rodzinie kogoś, kto nawet nie wiedział o planach Żanety, ale do jej najbliższego zjazdu do domu zostało jeszcze kilka tygodni, więc miała czas na podjęcie jakichkolwiek działań.\nRzuciła się na poduszkę i wciągnęła głęboko powietrze nosem, upajając się wizją życia spędzonego u boku Jezusa. A raczej upajałaby się, gdyby coś jej podejrzanie w pokoju nie zaśmierdziało. Zerwała się przerażona, że czegoś nie wyrzuciła czy nie umyła na czas i przeczesała najbliższą okolicę łóżka. Na półeczce nic nie było, w szafkach również, a pod wersalką znalazła tylko samotną skarpetkę, którą zgubiła w zeszłym tygodniu. Ale dalej śmierdziało. W akcie desperacji przetrząsnęła łóżko, a gdy uniosła poduszkę, krzyknęła z przerażenia.\nŻanetka była na ogół dość spokojna, ale nigdy, przenigdy, nie pomyślałaby, że jej współlokatorka, w zemście za niekupienie jej podpasek, przyklei jej jedną do poduszki. Zużytą!\nZa pomocą tysiąca chusteczek i rękawiczek jednorazowych, których używała do sprzątania przy użyciu detergentów, zdjęła podpaskę z poduszki i wyrzuciła do kosza. Później pozbyła się całej pościeli, wrzucając ją na długie, prawie dwugodzinne pranie, by mieć pewność, że będzie czysta. Na sam koniec wyrzuciła rękawiczki i trzy razy umyła dokładnie ręce, z czego raz płynem do higieny intymnej.\nCzerwona z gniewu podeszła do drzwi Joli i zadudniła w nie ręką. Jola, faktycznie, otworzyła i rzuciła w nią kolejnym niechcianym pakunkiem. Żaneta, odkrywając w sobie refleks, którego nigdy nie miała, uniknęła ataku, ale z winowajczynią nie udało jej się porozmawiać, bo ta zatrzasnęła drzwi z hukiem.\nŻaneta miała zignorować kolejną podpaskę walającą się obecnie obok pralki, ale obrzydzenie brało ją na samą myśl, że ona może tutaj faktycznie zostać, ponieważ Jola jej nie wyniesie, więc poszła po kolejną parę rękawiczek. Podnosząc paczuszkę z podłogi, spojrzała z nienawiścią w oczach na drzwi.\n— To się powinno leczyć!\nMimo dobrych początkowych rokowań, Żanetce nie udało się w ciągu najbliższych kilku dni porozmawiać z Jezusem sam na sam. Zawsze był zajęty pracą lub ustawiały się do niego kolejki przerażonych praktykantów od programów 3D, którzy znowu wysadzili projekty w powietrze. Patrzyła na niego znad tacy z kawą i wzdychała po cichutku do jego brązowych fal otaczających podłużną twarz i brody, która dodawała powagi. Był idealny w każdym calu, a ona mogła go podziwiać tylko z daleka.\nZrezygnowana ruszyła przed siebie, by roznieść poszczególne zamówienia, gdy poczuła, że jej telefon wibruje w tylnej kieszeni spodni. Oparła sobie tacę o biodro i sprawdziła wyświetlacz. Jacek do niej dzwonił, a to nie oznaczało niczego dobrego.\n— Czemu Twardowska nie dostała dokumentów?! Miały leżeć na jej biurku z rana, a ona twierdzi, że od pół godziny nie może ich znaleźć!\nŻaneta zrobiła krótki rachunek sumienia w myślach, ale według niej teczka z wytycznymi dla Elizy Twardowskiej powinna leżeć i czekać na właścicielkę już od prawie dwóch godzin.\n— Setarin, zostawiłam je na biurku, jestem tego pewna. Właśnie zrobiłam dla Elizy kawę. Pójdę i sprawdzę, czy są.\n— Lepiej, by były, bo mamy opóźnienie!\nGdyby żyli w czasach starych telefonów z tarczą do wykręcania numerów, Jacek na pewno rzuciłby słuchawką z nerwów. Może lepiej, że mieli epokę smartfonów i szkoda było zniszczyć IPhona siódemkę, zanim człowiek się nim dobrze nacieszył.\nŻaneta wzięła tacę oburącz i prędko podreptała do biura Elizy. Twardowska stała pośrodku pomieszczenia z miną zawodowego mordercy i próbowała wcisnąć do środka ekran telefonu, a przynajmniej tak to wyglądało, gdy mocno stukała o niego palcami.\n— Przepraszam? Przysłał mnie Jacek Rostocki, podobno nie znalazła pani dokumentów.\n— Bo ich tutaj nie ma! Widzisz cokolwiek, co wygląda jak cholerne dokumenty!?\nZ nich dwóch tylko Żaneta dalej była opanowana. Obrzucając szybkim spojrzeniem biurko Elizy, zdecydowała się postawić tacę z kawą na podłodze. Zaczęła przeszukiwać teczki piętrzące się na stosie w poszukiwaniu tej odpowiedniej, gdyż była pewna, że ją tutaj rano zostawiła. Za to Eliza w najlepsze ubliżała jej pod nosem i nie zanosiło się, by zebrała się na odrobinę taktu.\n— Zapomniałaś! To twoja wina, ale wiesz, kto będzie odpowiadał przed Nissanem za to? Ja! Bo to ja nie oddam im tej reklamy na czas, ponieważ byłaś zajęta czymś innym niż pracą. Co, masz lepsze rzeczy do roboty? Jakiegoś faceta, hobby? Jakie jest twoje wytłumaczenie, że tutaj nie ma tych dokumentów!?\nŻaneta w myślach odtworzyła scenę z poranka, gdy weszła tutaj pełna energii i położyła szarą teczkę na biurku. Położyła ją nawet dalej, w obawie, by nie spadła na ziemię, ponieważ Eliza była znana z tego, że robiła wokół siebie ogromny harmider od razu po wejściu. To chyba Żanetę otrzeźwiło na tyle, że zdecydowała się zajrzeć za mebel i po chwilowej ginastyce wyciągnąć zza niego teczkę.\n— Musiała ją pani strącić i nie zauważyć.\nEliza wyglądała tak, jakby Żaneta uderzyła ją w twarz. Mentalnie tak było, ponieważ kobiecie w życiu nie przyszłoby do głowy, by zajrzeć za biurko. Łatwiej w końcu wyzywać innych i się na nich wyżywać.\nWyrwała Żanetce teczkę z rąk.\n— Następnym razem połóż mi je na klawiaturze.\nNastępnym razem przykleję ci je do czoła, ty małpo, pomyślała Żaneta i wyszła. Miała nadzieję, że kawa Elizy już dawno wystygła.\nZamknęła się w jednej z kabin toaletowych i zaczęła płakać ze smutku, że musiała przejść przez to spotkanie. Naprawdę zależało jej na tym stażu, ale nie chciała być traktowana jako „przynieś, podaj, pozamiataj” i do tego osobę do bicia, gdy sytuacja tego wymagała. Ani Eliza, ani Jacek nie podziękowali za jej pracę, tylko oboje się na niej wyżyli. Żaneta czuła się potwornie i była pewna, że tak samo wygląda.\nPrzesiedziała tak chyba piętnaście minut, smarkając nosem i non stop przecierając oczy, nim zdecydowała się wyjść. W lustrze powitała ją napuchnięta, zaczerwieniona kobieta, która przegrała życie i postanowiła nigdy więcej nie opuszczać swojego pokoju. Taką kobietą chciała być Żaneta w tym momencie.\nZimna woda niewiele jej pomogła, i tak każdy z daleka mógł zobaczyć, że płakała, ale przynajmniej pomogła jej się trochę odświeżyć i zmyć słone łzy z policzków. Makijaż też zmyła, bo poza tuszem do rzęs Żaneta niewiele więcej używała. Wracając do swojego cichutkiego aneksu kuchennego, celowo zwolniła przy biurze Jezusa, by przynajmniej ukradkiem mu się poprzyglądać. Serce zabiło jej szybciej, gdy zobaczyła przez szklane drzwi kobietę pochylającą się nad jej mężczyzną życia, która na pewno go właśnie całowała, całkiem nie przejmując się tym, że ktoś może zobaczyć.\nTego było już za wiele. Żanetka zerwała się i pobiegła wprost po swoje rzeczy, by jak najszybciej wrócić do domu. Przez myśl jej wprawdzie przeszło, że ktoś jej może jeszcze do czegoś potrzebować, ale to wcale nie powstrzymało jej rąk przed pośpiesznym pakowaniem własnych klamotów ani nóg przed wyprowadzeniem jej z budynku.\nJacek nie zadzwonił do niej do końca dnia, więc można było uznać, że nie była nikomu potrzebna. Ot, niepotrzebna, płaczliwa Żanetka.\nDorotka jej w ogóle nie rozumiała, tego była pewna. Zadzwoniła do przyjaciółki, bo miała problem, a Dorota, jako ta bardziej doświadczona w sprawach damsko-męskich, była odpowiednią osobą, by go rozwiązać. Tak przynajmniej Żaneta myślała jakieś dwadzieścia minut temu, nim Sędłak (teraz to już Wolińska) zaczęła tyradę o tym, że nie można planować sobie życia z kimś, o kim się nic nie wiedziało. Żaneta się z nią całkiem nie zgadzała, bo przecież znała Krystiana. Wiedziała, jaką kawę pija co rano, jaki rozmiar buta nosi, w jaki sposób targa włosy, gdy nie może sobie z czymś poradzić, że ma słabość do Milky Wayów – Żaneta go znała, to Dorota nie chciała tego zaakceptować.\n— Basiu, naprawdę, jest po północy, Marcin już mi jęczy, żebyśmy poszli spać. Teraz wydaje ci się, że to koniec świata, ale jutro będzie nowy dzień. Piękny, dający nowe możliwości dzień, który wykorzystasz sobie na znalezienie kogoś innego, lepszego.\n— Nie chcę nikogo innego — odpowiedziała butnie. Chciała jedynie Krystiana „Jezusa” Papieża.\n— Świat tak naprawdę nie ogranicza się do jednego faceta.\n— Poznałaś się z Marcinem w liceum i od tamtej pory cały czas jesteście razem. Miłość od pierwszego wejrzenia, Dorota. Ja też tego chcę. Zakochać się w kimś i spędzić z nim całe życie.\nDorota westchnęła po drugiej stronie telefonu.\n— Widać miałam więcej szczęścia niż ty, Basiu. Muszę kończyć, buziaki.\nŻaneta spojrzała na wyświetlacz ze złością i odrzuciła telefon na drugi koniec łóżka. Odbił się jednak od materaca i spadł na podłogę, ale w ogóle się tym nie przejmowała. Objęła nogi rękami. Po co komu taka przyjaciółka, która zamiast doradzić, proponuje zrezygnować z najwspanialszego mężczyzny na świecie. Jasne, Dorota miała szczęście z tym swoim Marcinem, że głupek ją kocha mimo wszystko i wybaczył jej każdą zdradę, która zdarzyła im się przez te wszystkie lata bycia razem, wcale nie musiała tego Żanecie przypominać.\nPowinna sobie lepiej dobierać towarzystwo, pomyślała. Otaczała się ludźmi, którzy jej nie rozumieli, a na takich nie powinna tracić nerwów. Tak jak nie powinna tracić zdrowia na tę butelkę wódki, która stała naprzeciwko niej.\nNigdy wcześniej nie piła tak mocnego alkoholu. Niby wychowała się na wsi i powinna przynajmniej znać smak bimbru, ale nigdy nie posmakowała niczego mocniejszego niż cydr. Tej nocy postanowiła to nadrobić, jednak nie mogąc znieść smaku wódki, dolała ją do herbaty. Wypiła jak dotąd dwa kubki z niesprecyzowaną ilością alkoholu, ale i tak czuła, jakby to było za wiele. Mimo to wzięła ze sobą butelkę i ruszyła w drogę do kuchni, by ponownie zagotować wodę.\nZ jakiegoś dziwnego powodu Jola tym razem nigdzie nie wyszła, co Żanetę bardzo irytowało, bo w końcu chciała się upić do nieprzytomności i nie życzyła sobie świadków. Wpatrywała się w brzydki, srebrny czajnik, licząc na to, że woda się szybciej zagotuje, gdy Jolka niespodziewanie wyszła z pokoju z… koszem pełnym prania.\nŻaneta wytrzeszczyła oczy i w szoku przyglądała się współlokatorce, która jak gdyby nigdy nic wkładała brudne stringi do maszyny, nie przejmując się w ogóle godziną. A przecież ich pralka wyła niczym potępiona dusza i o pierwszej nad ranem Żaneta nie zamierzała słuchać jej jęków.\n— Nie włączaj jej — zarządziła.\nJolka tylko spojrzała na nią znudzona.\n— Bo co mi zrobisz? Krzykniesz na mnie? — Niezrażona groźbami Żanety wcisnęła start. Pralka zawyła.\n— Powiedziałam, żebyś jej nie włączała!\nŻanetka próbowała się zatoczyć w stronę Joli, ale średnio jej to wyszło, więc asekuracyjnie przytrzymała się blatu i zmierzyła kobietę – w swoim mniemaniu – karcącym spojrzeniem. Ta tylko wywróciła oczami i minęła ją w przejściu do kuchni.\n— No proszę, ktoś się tutaj nieźle zabawia. Czyżby znudziło ci się bycie nudziarą, której nikt nie chce? — zapytała zaczepnie, a Żanecie oczy wypełniły się łzami na samo wspomnienie Krystiana.\n— Nie mów tak.\n— Jak? Że nikt cię nie chce? A ktoś chce? Spójrz na siebie – jesteś nudna, nie wychodzisz do ludzi, ubierasz się jak własna babcia i z nikim się nie spotykasz. Czy ty masz jakichkolwiek znajomych? Pewnie nie, takie porażki życiowe gadają tylko ze starymi zbokami po czterdziestce, którzy siedzą w internecie.\n— Nie mów tak! — załkała Żaneta. — To nieprawda! Mam znajomych. Mam Dorotę i mam Romka, ale co ty możesz wiedzieć, przecież nawet mnie nie znasz!\n— Znam cię na tyle, by wiedzieć, że jesteś małą zdzirą, która wyżywa się na innych, gdy ma zły dzień, i w dupie ma ich uczucia…\n— Nie, słuchaj, co mam do powiedzenia!\nŻaneta jednak nie chciała słuchać. Złapała za pierwszą rzecz, którą miała pod ręką – padło na butelkę z wódką – i uderzyła nią Jolę w skroń, rozlewając alkohol dookoła siebie, na szczęście nie rozbijając szkła. Jola nie miała czasu na reakcję. Uderzyła głową o kant stołu, który stał pod oknem, i ciężko zwaliła się na ziemię. Żaneta dyszała jak po maratonie, dalej trzymając Smirnoffa w dłoni, i popatrzyła na Jolę. Spod głowy kobiety zaczęła coś wypływać i nim Żaneta zrozumiała, co to mogło być, musiała wychylić się przez blat i zwymiotować do zlewu.\nZ kolejnymi wymiotami przeniosła się do łazienki, gdzie spędziła czas do rana, zbyt przerażona, by wyjść i sprawdzić, co się stało z Jolą, ale gdy jej budzik zadzwonił równo o siódmej z sąsiedniego pokoju, stwierdziła, że nie ma co udawać i wygrzebała się spomiędzy toalety a umywalki.\nJola leżała tam, gdzie ją zostawiła, i jedyne, co się zmieniło, to odcień jej skóry i wielka plama krwi przy głowie. Żaneta przeszła nad jej ciałem i wstawiła wodę na herbatę. Usiadła na krzesełku i zaczęła się zastanawiać, co powinna teraz począć.\nPrzez jakiś czas udawała, że nic się nie stało. Zrobiła sobie herbatę, dodała do niej cytryny, zalała musli mlekiem i zjadła, a czas płynął jej jak przez palce. W pewnym momencie nawet Jacek do niej zadzwonił, ale nie odebrała, ponieważ dobrze wiedziała, o co chodzi. Starała się cieszyć wolnym czasem, przechodząc nad ciałem Joli, jakby go tutaj w ogóle nie było, ale po czwartym telefonie od szefa postanowiła przeszukać szafki w kuchni. Po chwili znalazła pogniecione opakowanie jagodowych Lucky Stricke’ów, które Jola chowała właściwie nie wiadomo po co, a które Żaneta znalazła kilka dni wcześniej, gdy po cichu pożyczyła sobie soli.\nPalić akurat umiała, Romek ją nauczył tuż po tym, gdy zaczęli ze sobą chodzić, i to był główny powód, dla którego babcia Aldona go nienawidziła. Zaciągnęła się głęboko, będąc gdzieś w połowie papierosa, i mruknęła w stronę rozłożonej na płytkach Joli, jakby chciała ją tym obrazić:\n— Tylko wariat pierze stringi o pierwszej nad ranem. — Wydmuchała dym powoli. — I mam na imię Barbara, do jasnej cholery.\nJacek przestał dzwonić około dziesiątej. Żanecie to odpowiadało, chociaż musiała przyznać, że rytmiczne wibrowanie telefonu działało jakoś tak motywująco, gdy ciągnęła zwłoki Joli w stronę jej pokoju.\nZdecydowała się ją włożyć do wersalki, a wersalkę wystawić przed śmietnik. Jeszcze nie wiedziała, co dokładnie z nią zrobi, bo przecież nie zostawi w środku miasta, ale na razie skupiła się nad tym, by w ogóle dociągnąć to ciało do punktu zero. Jak się później okazało, włożenie jej do środka było jeszcze trudniejsze, a samo przesunięcie mebla prawie że niemożliwe. Żaneta tego zdecydowanie nie zaplanowała zbyt mądrze i teraz sapała jak stary wodołaz, który zrobił rundkę wokół podwórka.\nStanęła na równe nogi, by rozprostować krzyż i wtedy spojrzała na tablicę wiszącą w przedpokoju. Czerwoną pinezką przypięty był numer do Karola, który wprawdzie był hydraulikiem (a przynajmniej tak zakładała), ale istniała szansa, że pomoże jej z kanapą. Niewiele myśląc, wykręciła jego numer.\nKarol nie był adonisem, co Żaneta przyjęła z pewną dozą zawodu. Był zwyczajnym gościem noszącym niemodne, proste jeansy i zwykłą białą koszulkę. Gdyby nie to, że spod rękawa wyglądał kawałek tatuażu, niczym nie odróżniałby się od swojego kolegi.\n— Przepraszam, że zawracam wam głowę, ale nie jestem w stanie sama jej wynieść.\n— Jasne, to zrozumiałe. Uch, to kawał starocia — stęknął Karol, gdy na raz podnieśli z Wojtkiem wersalkę.\n— Uważajcie na siebie, jest cięższa, niż wygląda.\nŻaneta asekuracyjnie zeszła razem z nimi na dół i patrzyła, jak ustawiają wersalkę przy śmietniku. Obaj wyglądali, jakby mieli wyzionąć ducha, ale żaden nie chciał tego przyznać. Uśmiechnęła się nawet dość pobłażliwie, dalej nie rozumiejąc tej męskiej upartości.\n— To przyjemność pomagać takiej pięknej kobiecie.\nKarol może nie powiedział niczego oryginalnego, w końcu większość mężczyzn używała tego chwytu, a mimo to Żanecie zrobiło się od razu jakoś przyjemniej i cieplej na sercu. Uznała, że zasłużył na to, by się do niego uśmiechnąć, bo przecież ten uśmiech jej nie kosztował. Karol za to wyglądał tak, jakby święta i jego urodziny połączyły się w jedno, więc cel został osiągnięty.\nMimo wszystko długo ich nie zatrzymywała. Po krótkiej gadce-szmatce, symbolicznej zapłacie za pomoc i dobrym słowie mężczyźni wsiedli do swojej furgonetki i odjechali, a Żaneta została przy tym śmietniku, siedząc na wersalce i zastanawiając się, co dalej. Musiała się jej stąd pozbyć, by żaden bezdomny nie zajrzał do środka i nie znalazł Joli.\nJak na kogoś, kto zabił swoją współlokatorkę, trzymała się nieźle, a może to były pierwsze objawy choroby psychicznej. Kto naprawdę wiedział. Żaneta zawsze uważała, że jest trochę nienormalna, ale nigdy nie podejrzewała, że skończy w ten sposób. Nie wymyśliła scenariusza na taką sytuację.\nZdecydowała, że najłatwiej będzie, jeżeli zamówi firmę przewozową, która wywiezie kanapę. Najlepiej do ich letniskowego domu, a tam już ona sama zdecyduje, co z nią zrobić.\nJak pomyślała, tak zrobiła. Musiała co prawda obdzwonić kilka firm, zanim ktokolwiek zgodził się przyjechać od zaraz, ale w końcu się udało. Wizja najbliższej godziny spędzonej przy śmietniku nie napawała jej entuzjazmem, ale co mogła począć? Zajęła się do relaksu przeglądaniem Fejsbuka, gdy usłyszała niepokojący dźwięk, coś jak płacz dziecka, który sprawił, że zawiązał się jej supeł w brzuchu. To nie mogła być Jolka – była martwa, a nawet gdyby jakoś odżyła, nie dałaby rady wydać z siebie takiego odgłosu. Pomyślała, że ktoś mógł wyrzucić dziecko do kontenera, przecież takie rzeczy się zdarzały, więc czym prędzej zerwała się z kanapy i obiegła śmietniki.\nDziecko znalazła, problem w tym, że nie ludzkie. Spomiędzy kartonowych pudeł wyciągnęła kociaka. Bóg wie, jak tam się znalazł. Był brzydki jak bezgwiezdna noc listopadowa – miał futro w czarno-rudo-burym kolorze, łaty na całym ciele i nijakie, żółte ślepia – ale jego pisk, przypominający płacz dziecka, chwycił ją za serce.\n— No już, już, mama jest tutaj. — Przytuliła go do piersi i przykryła połami bluzy. — Nie masz co płakać.\nKocię nie wiedziało, co powinno zrobić, więc schowało się całkiem przed światem. Żaneta tylko westchnęła i przytuliła je mocniej do siebie. Spojrzała na wersalkę i poczuła się bardzo zmęczona. Nie było w tym nic dziwnego – miała kaca, nie spała całą noc, wrzuciła martwe ciało do wersalki, straciła prawdopodobnie staż i perspektywy na życie – każdy by się zmęczył.\n— Wiesz co? Mam ochotę na dobrą kawę z mlekiem. Ty pewnie też jesteś głodny, co?\nSkoro w życiu jej nie wyszło, to postara się przynajmniej, by życie tego kociaka było lepsze. Jedyne, co miała mu do zaoferowania, to resztka mleka, dwa plasterki wędliny i bezwzględna miłość, ale dachowiec nie wyglądał na takiego, który by narzekał. Tego chyba jej było trzeba, kochać kogoś, komu by to w ogóle nie przeszkadzało.\nKotek wypił całą miseczkę mleka i nie uronił przy tym nawet kropli. Żaneta zabrała go ze sobą do swojego pokoju i umościła się z nim wygodnie w pościeli. Położyła sobie laptopa na kolanach i odpaliła. Zanim dobrze się włączył, upiła kilka leniwych łyków kawy, żałując trochę, że nie ma w mieszkaniu takiego ekspresu jak w pracy. Pokusiłaby się wtedy o mokkę, a nie rozpuszczalnego Jacobsa z dwuprocentowym mlekiem.\nCzekały na nią zaległości w serialach. Nie żeby ostatnimi czasy miała problemy ze znalezieniem czasu na jeden czterdziestominutowy odcinek, dwa, a ewentualnie siedem, ale wydawało jej się to wtedy stratą czasu. Nie miała też nastroju na żadne poważniejsze serie, a kolejne oglądanie Glee uważała za dziecinne, więc ostatecznie nie brała się za nic.\nTym razem nic nie stało na przeszkodzie w kibicowaniu Kurtowi przy jego comming oucie. Wręcz z zapartym tchem oglądała scenę między nim a jego dręczycielem, czuła całe to napięcie, które się pomiędzy nimi wytworzyło i czekała na ten ostateczny moment w ogromnym stresie, gdy ktoś zadudnił w drzwi, jakby chciał je wyważyć.\n— Otwierać, policja!\n— Jeszcze chwilę!\nKarofsky pocałował Kurta, a Żaneta, niczym nastolatka, krzyknęła podniecona, wręcz zakłócając huk wyważanych drzwi. Och, jak ona kochała ten serial!\n2016 + Gruszecka Barbara/Żaneta + Gwiazdka GWF + Miniaturka + Papież Krystian + Rostocki Jacek\n© Niah | Akinese | Technologia blogger | helplogger, Rinne Lesair, FontAwesome, GraphicalThought


Sesje dziecięce, sesja rodzinna, fotografia dziecięca Wrocław - SEO SEIS 24 - .:Grupa SEO 24:.\nStron: 6469, Kategorii: 29, Podkategorii: 1090, W kolejce: 2, Gości: 37, IP: 13600, BL: , PR: 0\nFotografia rodzinna to jedna ta dziedzina fotografii, gdzie ukazane są największe emocje, miłość, więzi oraz charakter każdego jej członka. Właśnie to chcę pokazać na moich zdjęciach. Zachęcam do zapoznani się z ofertą na wykonanie sesji noworodkowych, ciążowych oraz dziecięcych. Wszelkie niezbędne informacje znajdziecie na mojej stronie oraz podczas kontaktu ze mną, zarówno mailowego jak i telefonicznego.\nfotografia dziecięce Wrocław, zdjęcia rodzinne Wrocław, fotografia rodzinna Wrocław, zdjęcia dzieci Wrocław, sesje dziecięce Wrocław, sesja rodzinna Wrocław, sesje dzieci Wrocław, sesje rodzinne Wrocław\nNa radiogrunge. pl można porozmawiać na grunge chacie albo na grunge forum. Strona jest autorska, została stworzona ze względu na uwielbienia autora do muzyki grunge, lat dziewięćdziesiątych, wtedy to na listac ...\nDo reklamy trudno jest się przekonać – ma na to wpływ to, że różne jej formy występują w bardzo różnych miejscach i są, delikatnie mówiąc, bardzo ofensywne. Na szczęście fotografia reklamowa gwarantuje uzyskani ...\nBlog Love my dress to miejsce, w którym przyszłe panny młode dowiedzą się absolu ...