Zarządzanie kryzysem, czyli odwracanie uwagi | Przegląd\nZarządzanie kryzysem, czyli odwracanie uwagi\nAutor: Piotr Żuk\t| Kwiecień 9, 2012\nKiedy poparcie opinii publicznej dla rządu spada do wyjątkowo niskiego poziomu (blisko 70% badanych według marcowego sondażu CBOS źle ocenia rząd Tuska), spece od manipulacji informacją starają się znaleźć różne inne tematy, które mogą choć na chwilę odwrócić uwagę społeczeństwa. Niewiele nawet muszą się starać.\nRząd PO może w takich chwilach niezawodnie liczyć na niezamierzone wsparcie PiS i całej zbieraniny posmoleńskich „prawdziwych Polaków”. Gdyby nie ich szaleństwa i strach, jaki wzbudzają wciąż w dużej części obywateli, PO już dawno byłaby w poważnych tarapatach. A tak wystarczy spojrzeć na zaciętą twarz Ziobry, zaciśnięte usta posła Girzyńskiego, obejrzeć całą mądrość rysującą się na twarzy posłanki Fotygi i na tym tle najbardziej zagubiona PO wydaje się tworem całkiem znośnym.\nJeśli jeszcze bliżej popatrzymy na zaplecze PiS i jego cudowne działania, to nieporadność rządu Tuska i jego ferajny staje się zaledwie kłopocikiem. A na zapleczu PiS wciąż coś się dzieje. Sakiewicz i nacjonalistyczna prawica o autorytarnych ciągotach wspierają – wbrew oczekiwaniom samych Węgrów – prawicowy zamordyzm na Węgrzech. Czas na wsparcie dla Asada w Syrii. Czy red. Sakiewicz też wyśle tam jeśli nie pociąg, to chociaż statek przyjaźni z polskimi patriotami? Na razie prawdziwi Polacy z Narodowego Odrodzenia Polski ogłaszają na stronie internetowej solidarność z narodowym państwem syryjskim, które jest zagrożone zjednoczonymi siłami „globalizmu i syjonizmu”. Głupota prawicy nie zna granic. Dosłownie i w przenośni. W ramach sojuszy narodowców i fanatyków religijnych „prawdziwi Polacy” mogą jeszcze poprzeć ajatollahów w Iranie. Poseł Macierewicz, prezydent Mahmud Ahmadineżad i senator Gosiewska razem. To byłby piękny widok.\nJeśli pomysły Sakiewicza się skończą, PO może niezmiennie liczyć na histerię posmoleńską. Regułą stają się w tych kręgach podwójne pochówki – najpierw pogrzeb, później ekshumacja i znowu pogrzeb. Właściwie to może trwać w nieskończoność. Nie wiem tylko, czy za każdym razem fundowane jest z pieniędzy podatników. Im bliżej 10 kwietnia, tym szaleństwo posmoleńskie będzie się nasilać. A jak i to się skończy, to co?\nJest jeszcze min. Gowin, który może odstawiać swój spektakl: deregulacja i tzw. uwolnienie zawodów. O co chodzi? O dogmatyczną wiarę w rynek, który zamiast odpowiednich regulacji prawnych pozwoli, zdaniem Gowina, zachować dobrą jakość świadczonych usług. Czy według ministra każdy może również zostać profesorem? Każdy może zostać pilotem samolotu? Każdy może kierować statkiem na morzu? Proponuję, żeby Gowin rozpoczął deregulację od sfery, na której najlepiej się zna – niech złamie monopol księży na kontakt z Panem Bogiem. Dlaczego nie każdy może wykonywać zawód księdza? To bardzo dochodowa i intratna profesja w zaściankowej Polsce. Dlaczego tylko biskupi mają mieć monopol na prawienie kazań na temat tego, co jest moralne, właściwe i poprawne? Deregulacja zawodu kapłana mogłaby pozytywnie wpłynąć na demokratyzację debaty publicznej i zachowania polityczne sporej części społeczeństwa. Dość monopolu na prawdę objawioną! Zlikwidować monopol na pośrednictwo w kontaktach z Panem Bogiem! Nie mówiąc już o monopolu na urządzanie pogrzebów, ślubów czy chrzcin. Tak dalej być nie może, panie Gowin – w imię wolnego rynku i uczciwej konkurencji trzeba ograniczyć dominującą pozycję kleru katolickiego na rynku wierzeń.\nJeśli nawet błazenada Gowina nie odwróci uwagi od kłopotów premiera Tuska, zawsze jeszcze można liczyć na „Gazetę Wyborczą”. Ta w trudnych chwilach niezawodnie dołoży SLD. Generalnie kibicowanie wpadkom Sojuszu i czekanie na ostateczny zgon SLD to w końcu jedna ze specjalności redaktorek Nowakowskiej, Wielowieyskiej i Kublik. Troska prawicowych i liberalnych publicystów o losy polskiej lewicy zawsze budzi moje szczere uznanie. Tyle starań i nic. Komuchy wciąż nie chcą zniknąć z powierzchni ziemi. Można nawet porzucić przywiązanie do demokracji, aby tylko dołożyć czerwonemu. Co z tego, że ataki „Gazety Wyborczej” na SLD w latach 2002-2004 doprowadziły ostatecznie, chcąc nie chcąc, do rządów PiS? Co z tego, że zapoczątkowana wówczas krucjata moralna przeciwko SLD zbudowała fundament pod IV RP? Nikt o tym już nie pamięta. Teraz również lepiej jest kopać SLD, niż martwić się powrotem do władzy prawicowych populistów. Byle uratować PO przed utratą wpływów. Heroiczna misja. Niemal jak armii amerykańskiej w Afganistanie.\nTe wszystkie starania jednak na nic. Rząd Tuska z powodu arogancji, samouwielbienia i braku otwartości na jakiekolwiek argumenty z zewnątrz sam staje się powoli swoim największym przeciwnikiem. Nie ma potrzeby mu dokładać. Tym, co warto robić w tej chwili, jest budowanie innej wizji ładu społecznego w Polsce. Wiosna wisi w powietrzu. Czas pootwierać nie tylko okna, lecz także oczy i ludzkie umysły.\nPrzemoc nasza powszednia wobec kobiet\n“Miś” na prezesa\nNowy Rok, stare podziały\nPolska, dzianina czy cytryna\nKot Jarka 3 kwietnia, 2012, 04:51\nkaczory, jak przystało na KOR i S, zmówiły się i popierają się nawzajem.\nDonald będąc u władzy nie rozliczył Jarka i Zbynia za łamanie prawa. Wręcz przeciwnie.\nCzuma, (kumpel Tuska, którego zatrudnił jako MS pozwalając mu spłacić długi w USA), stwierdził ze Jarek i IV RP jest cool.\nTusk używa ludzi Jarka ze spec służb, prok. sądownictwa.\nDlatego udał się sąd kapturowy na Lepperze i mógł załatwić Leppera na amen.\ngdy już mamy za dużo oszustw i przekrętów Tuska,\nKaczor jest nie zawodny.\nZaraz zrobi albo powie coś tak idiotycznego jak facet który zwiał ze szpitala psychiatrycznego.\npaul 13 maja, 2012, 12:36\nBardzo celna analiza.Aż przyjemnie czytać po sejmowych awanturach naszych wybrańców.


Lubelskie: szpitale protestują przeciwko podziałowi środków przez NFZ - Finanse i zarządzanie\nLubelskie: szpitale protestują przeciwko podziałowi środków przez NFZ\nAutor: Kurier Lubelski, SAB/Rynek Zdrowia 08 listopada 2011 14:25\nKonwent Szpitali Powiatowych Województwa Lubelskiego ostro krytykuje decyzję prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia o podziale środków z tzw. funduszu zapasowego.\nZ około 600 mln zł prezes Funduszu przyznał 500 mln zł województwu mazowieckiemu, ponad 40 mln zł pomorskiemu i kilkanaście śląskiemu. Pozostałe regiony, w tym Lubelszczyzna, nie dostały ani grosza - informuje Kurier Lubelski.\nPismo w tej sprawie ma trafić do kancelarii premiera i do Ministerstwa Zdrowia. Dokument otrzymają także wojewoda lubelski i marszałek województwa oraz parlamentarzyści.\nZdaniem autorów apelu, podział pieniędzy zaproponowany przez NFZ spowoduje pogłębianie dysproporcji między biedniejszymi i bogatszymi rejonami kraju.\n- To kolejne finansowe posunięcie NFZ, które omija województwo lubelskie w ostatnich latach. A i te środki, które zostały przez Fundusz przekazane wcześniej, są skromne. Dowodem są niezapłacone nadwykonania. W naszym szpitalu to suma ponad 11 mln zł. Dlatego choćby część pieniędzy z funduszu zapasowego byłaby pomocna - wyjaśnia portalowi rynekzdrowia.pl dr Jerzy Szarecki, dyrektor Dziecięcego Szpitala Klinicznego m. prof. Antoniego Gębali w Lublinie.


„Poradnik Handlowca” szkolił handlowców w Radomiu | Poradnik Handlowca online\nJesteś tutaj: „Poradnik Handlowca” szkolił handlowców w Radomiu\nZgromadzonych licznie handlowców powitała uroczyście Joanna Bogdańska z Biura Obsługi Inwestora w UM Radomia. W szkoleniu wzięło udział kilkudziesięciu handlowców z Radomia i okolic. Celem szkolenia było przedstawienie najnowszych trendów obowiązujących na półkach sklepowych, wskazanie właścicielom placówek handlowych najbardziej efektywnych metod ekspozycji i zarządzania produktami na przykładzie najpopularniejszych kategorii asortymentowych. Prowadzący szkolenie Marcin Wojciechowski, Specjalista ds. Grupy Klientów Trader z Makro Cash & Carry wskazał przedsiębiorcom wymierne korzyści, jakie daje dobrze zorganizowana półka. Nagrodę w postaci wizyty konsultanta Makro w swoim sklepie, który doradzi w kwestii zoptymalizowania pracy w placówce handlowej, wylosowała pan Krzysztof Narożnik, właściciel sklepu spożywczego w Radomiu.


Sztuka Pobytu - HotelGalery69\n12/08/2021\tIn\tNews wyróżnienia\nMy tworzymy miejsce jakim jest Galery69, ale nikt by nas nie odkrył ani się o nas nie dowiedział gdyby nie podróżnicy! To podróżnik, podróżny czy po prostu gość decydują o tym, jak potoczą się dalsze losy miejsca i jaka sława je otoczy. My tu czekamy na podróżnych i mamy dla nich schronienie oraz strawę, i jeśli się zdarzy, że ów podróżny poczuje się u nas dobrze, to dzieli się tym z innymi podróżnikami. Któregoś dnia dotarła do nas Kasia. To spotkanie okazało się być niezykłe, w każdym razie, na tyle wyjątkowe, że opisała nasze miejsce w swoim latami przygotowywanym albumie. Dla nas jest to WIELKIE wyróżnienie znaleźć się na tej niezwykłej mapie podróży Kasi po całym świecie!\n>>Podróżuję od dziecka. Jest to moja największa pasja, moje paliwo i siła napędowa. Interesuję się kulturą miejsc, kuchnią, mieszkańcami, ale najbardziej hotelami, a właściwie sztuką pobytu. Tym co decyduje o ich wyjątkowości. Rozkładam miejsca na czynniki pierwsze i dokładnie się im przyglądam. Wyszukuję tych małych ulotności, które sprawiają, że miejsce pozostaje w pamięci gości na długo. Od 7 lat prowadzę bloga travelicious.pl, gdzie publikuję artykuły o najbardziej nietypowych miejscach w Polsce i na świecie. Ale moim największym marzeniem, od zawsze było wydanie super jakościowego albumu podróżniczego. I jest, Sztuka Pobytu!<<\nTen album, >> to 10 lat podróżowania zebrane na fotografiach i w opisach. To setki pięknych zdjęć, selekcja nietypowych miejsc, hoteli i restauracji, to wreszcie muzyka, filmy i zapachy, za pomocą których kartka po kartce album zabiera czytelnika w podróż. To klucz do teleportacji zmysłów w najpiękniejsze miejsca świata. I pierwszy tak starannie wydany album w Polsce!<<\nPowstał zatem album piękny, starannie wydany i bardzo wciągający.\nPrzeglądając ten album wróciło do mnie wspomnienie. Otóż dawno, dawno temu wpadł mi w księgarni w ręce album amerykańskiego autora, o takim podówczas dla mnie zagadkowym tytule: „HIP Hotels”. To było jeszcze w okresie „przed” Galery69. Zainteresowała mnie ta książka jako projektanta meblarza oraz wnętrzarza, ponieważ niosła ze sobą taki ładunek „atmosferyczny”, jakąś tajemnicę i obietnicę. Była niezwykle inspirująca. Autor przedstawia hotele skupiając się na ich duszy i ładunku emocjonalnym tworząc bardzo osobisty dziennik podróży. Często wracałam do tej książki, a później, kiedy już powstał hotel, miałam marzenie by kiedyś zaistnieć na kartach takiej książki. Okazja nadarzyła się niedawno kiedy z HIP Hotels zwrócili się do nas z propozycją współpracy. Odmówiliśmy. Okazało się bowiem, że to już nie ten sam autor za tym stoi (Herbert Ypma i jego subiektywne spostrzeżenia) tylko nazwa stała się komercyjnym brandem. Niestety dla nas niezbyt atrakcyjnym.\nTen oryginalny i już niemłody album wciąż nas (czyli naszą dwuosobową Manufakturę69 od tworzenia wszystkiego) inspiruje do tworzenia kolejnych przedmiotów, obiektów sztuki i funkcji tego wciąż budującego się miejsca jakim jest Galery69.\nNa ostatniej karcie książki znajduje się taki zapis:\n[Fotografie są autorstwa Herberta Ypma z wyjątkiem zdjęć na stronach 28 i 31 (hotel XV Beacon), których to autorem jest Richard Mandelkorn z Mandelkorn Photography jak również zdjęć na stronie 58 (The Townhouse), które zostały zamieszczone dzieki uprzejmości hotelu] Ten zapis wskazuje na bliski związek autora z dziełem.\nten sam subiektywny związek oraz aurę – tajemniczości i obietnicy – odnajduję w albumie Kasi Ciejki. Coś jest w słońcu, a coś tonie w mroku. Coś jest oczywistością, a coś zostaje niedopowiedziane. Rodzi się apetyt na własne doświadczenie. I odnajduję coś jeszcze. Zaistnieliśmy na kartach tej książki. Marzenia się spełniają 🙂\nPolecam ten album wszystkim wielbicielom dobrej atmosfery i wielkiego piękna!\ni taki jeszcze oto bardzo przyjemny suplement.\nZobacz w Vogue Polska\nCeniony przeze mnie od wczesnej młodości magazyn Vogue wybrał Kasię na swojego przewodnika po Polsce. Do listopadowego numeru redakcja Vogue Polska dodała pokaźny zeszyt Vogue Travel. I tym razem Kasia o nas pamiętała, za co jesteśmy jej ogromnie wdzięczni. Dzięki Kasiu! Wpadaj do Galery69 jak do siebie!


Ten dodatek zawiera wiele nowych elementów dzięki, którym gra „Osadnicy z Catanu“ staje sie jeszcze bardziej emocjonująca!Catan rośnie w siłę! Miasta rozwijają się, a niektóre z nich stają się okazałymi metropoliami. Wraz z rozkwitem handlu, na wyspę zawitał dobrobyt. Jednakże takie bogactwo przyciąga również uwagę barbarzyńców. Kto obroni miasta przed okrutnym najeźdźcą? Zbliżającemu się zagrożeniu czoła stawią rycerze, którzy połączonymi siłami będą bronić swego domu. Biada miastom, jeśli rycerze polegną! Dodatek „Miasta i Rycerze“ oferuje wiele nowych możliwości doświadczonym Catańczykom. Bardziej złożone zasady łączą się z wydłużeniem czasu gry. Jednak dreszcz emocji podczas rozgrywki z nawiązką wynagrodzi graczom ich trud.To rozszerzenie pasuje do gry Catan oraz Osadnicy z Catanu w wersji z plastikowymi elementami. UWAGA: Nie można go używać w połączeniu z Osadnikami z Catanu zawierającymi drewniane pionki!\nDostępne 24 sztuki w magazynie wysyłkowym\nCatan - Miasta i Rycerze, dodatek dla 5-6 graczy\nMasz? Grałeś? Używałeś? Oceń Catan - Miasta i Rycerze (nowa edycja)\nMoże nie do końca jest to dodatek, raczej rozszerzenie gry podstawowej. Wprowadza nowe zasady i zmienia rozgrywkę, narzucając nieco inny styl gry. Jeśli komuś Catan zaczyna się nudzić lub, co gorsza, zaczyna uważać ze jest zbyt łatwy, Rycerze z pewnością odświeżą i uatrakcyjnią grę. Natomiast początkujący lub okazyjni gracze spokojnie się bez niego obędą.\nJakość wykonania bez zastrzeżeń.\nNajlepszy dodatek do Osadników.\nMocno rozbudowuje i zmienia grę, czyniąc ją bardziej strategiczną.\nDobry dodatek do starego klasyka. Warto sobie urozmaicić rozgrywkę dodatkowymi zasadami.\nRzut oka w serwisie Gildia


Minirożki czekoladowe - przepis - odzywianie.info.pl\n1 porcja dla: 6 - 10 osób\n1 łyżka likieru miętowego\nziarna kawy w czekoladzie do dekoracji (dowolnie)\nZ pergaminu wyciąć dziesięć kółek o średnicy 7,5 cm. Zwinąć z nich rożki i skleić zewnętrzną krawędź taśmą przezroczystą.\nPołamać czekoladę na kawałki, wsypać do miski umieszczonej na rondlu z gorącą wodą i roztopić. Przy pomocy pędzelka pokryć czekoladą ścianki rożków.\nW ten sam sposób nałożyć drugą warstwę czekolady i schładzać, aż czekolada stężeje. Ostrożnie usunąć z rożków pergamin.\nDo miski wlać śmietanę i likier, wsypać cukier puder i ubić na sztywną masę. Przełożyć do woreczka do dekorowania z nakładką w kształcie gwiazdki i wycisnąć masę do rożków.\nRożki można przybrać ziarnami kawy w czekoladzie. Schłodzić przed podaniem.\nPROPOZYCJA: Do kremu można dodać likier czekoladowy. Jeśli chcesz zrobić krem o smaku miętowym bez alkoholu, nalezy dodać kilka kropelek esencji miętowej.\nRADA: Rożki czekoladowe można zrobić wcześniej i przechować je w lodówce do tygodnia. Należy je napełnić kremem najwyżej dwie godziny przed podaniem.\nBłyskawiczny mazurek z karmelem


BMW 320d Advantage - Kombi Touring F31 II 2.0 190KM (2015)\nBMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 190KM\nBMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 190KM (diesel) (2015 - 2019)\nWersja była produkowana od 2015 do 2019 roku. BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 to klasa wyższa średnia samochodów osobowych.\nMoc maksymalna wynosi 140 kW, a licząc w koniach mechanicznych moc wersji BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 wynosi 190 KM, co sprawia, że prędkość maksymalna wynosi 230 km/h, a przyśpieszenie do 100 km/h zajmuje 7,8 s. Silnik BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 jest rzędowy posiadający 4 cylindry o pojemności 1995 cm3. Na każdy cylinder w silniku BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 przypadają 4 zawory.\nCały układ napędowy BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 osiąga moment obrotowy 400 Nm. BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 posiada napęd tylny a typ paliwa na jaki jeździ BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 to diesel.\nŚrednie spalanie BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 wynosi około 4,6 l na 100km. Warto nadmienić, że BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 posiada 5 drzwi, 5 siedzeń a bagażnik ma maksymalną pojemność wynoszącą 1500 litrów. Wymiary samochodu: 4633 mm długości, 1811 mm szerokości, 1429 mm wysokości.\nOpinie o BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 190KM (diesel)\nRaporty spalania BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 190KM (diesel)\nDane techniczne BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 190KM (diesel)\nWymiary BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 190KM (diesel)\nWyposażenie BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 190KM (diesel)\nCeny BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 190KM (diesel)\nmarzec 2019 - wrzesień 2019 170 800 PLN\nmarzec 2018 - luty 2019 172 400 PLN\nlipiec 2017 - luty 2018 170 700 PLN\nmarzec 2016 - czerwiec 2017 164 200 PLN\nlipiec 2015 - luty 2016 162 600 PLN\nZdjęcia BMW 320d Advantage Kombi Touring F31 II 2.0 190KM (diesel)


Jak zagwarantować sobie kontakt z dzieckiem także w okresie świąt, ferii zimowych, czy wakacji? - Krassowski Niemczyk Adwokaci\nKrassowski Niemczyk Adwokaci > Blog Aktualności Prawo > Prawo cywilne > Jak zagwarantować sobie kontakt z dzieckiem także w okresie świąt, ferii zimowych, czy wakacji?\nWniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem może zostać zawarty już w pozwie rozwodowym i wówczas kwestia ta rozpoznawana jest w toku sprawy rozwodowej przez sąd okręgowy. Istnieje również możliwość przeprowadzenia postępowania dotyczącego wyłącznie ustalenia kontaktów z dzieckiem, poprzez złożenie do sądu rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich, wniosku w tym zakresie. Wniosek podlega opłacie stałej w wysokości 40 zł.\nWedle wniosku o ustalenie kontaktów z dzieckiem należy precyzyjnie określić zakres tychże kontaktów, poprzez wskazanie konkretnych dni, godzin oraz sposobu wykonywania kontaktów. Z praktyki kancelarii wynika, że rodzicom zależy najbardziej na uzyskaniu możliwości spotkań z dzieckiem w weekendy, wybrane dni tygodnia po zakończeniu zajęć szkolnych, ferie zimowe, wakacje letnie, Święta Bożego Narodzenia, Święta Wielkanocne, Dzień Matki, Dzień Ojca, czy dzień urodzin dziecka. Nadto we wnioskach tego rodzaju, rodzic często domaga się możliwości realizacji kontaktu z dzieckiem poza miejscem jego zamieszkania, bez obecności drugiego z rodziców.\nMożliwość zabezpieczenia kontaktów z dzieckiem\nIstotną jest okoliczność, iż prawa rodzica zagwarantowane w postanowieniu sądu wydanym w przedmiocie ustalenia kontaktów z dzieckiem, będą obowiązywały dopiero od momentu uprawomocnienia się postanowienia w tym zakresie, bowiem postępowanie to ma na celu uregulowanie kontaktów na stałe. Istnieje jednak możliwość zabezpieczenia kontaktów z dzieckiem na czas trwania postępowania. Jest to instytucja niezwykle korzystna dla wnioskodawcy, bowiem postępowanie o ustalenie kontaktów z dzieckiem trwa zazwyczaj kilka miesięcy. Jeśli sąd przychyli się do wniosku i wyda postanowienie o zabezpieczeniu kontaktów, rodzic może je realizować przez cały okres trwania postępowania sądowego.\nCo do zasady, wniosek o zabezpieczenie kontaktów z dzieckiem na czas trwania postępowania należy zawrzeć we wniosku o ustalenie kontaktów, jednak nie istnieją przeciwwskazania, by złożyć go na dalszym etapie postępowania. We wniosku zawrzeć należy sprecyzowany przez wnioskodawcę zakres kontaktów z dzieckiem, które chciałby realizować przez czas trwania postępowania. Wniosek ten musi być również należycie uzasadniony, z przepisów Kodeksu postępowania cywilnego wynika, że wnioskodawca musi uprawdopodobnić roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. W praktyce oznacza to, że wnioskujący rodzic ma obowiązek wykazać, iż jego prawa do kontaktu z dzieckiem nie są respektowane, a czas trwania postępowania negatywnie wpłynie na łączące go z dzieckiem relacje, powodując osłabienie wzajemnych więzi.\nNależy pamiętać, że dwa omawiane wyżej wnioski są odrębnymi instytucjami, służącymi odmiennym celom. Wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem służy uregulowaniu tych kontaktów na przyszłość, w sposób trwały. Wniosek o zabezpieczenie kontaktów z dzieckiem stanowi doraźną formę uregulowania kontaktów, która obowiązywać będzie jedynie przez czas trwania postępowania sądowego w przedmiocie ustalenia kontaktów z dzieckiem.\nUstalenie kontaktów na nowo\nIstotnym jest, że nawet w przypadku, gdy w przeszłości rozpoznana została sprawa o ustalenie kontaktów z dzieckiem i sąd wydał w tym przedmiocie postanowienie, przepisy prawa dopuszczają możliwość ustalenia kontaktów na nowo. Niejednokrotnie zdarza się bowiem, że wraz z upływem czasu zmieniają się potrzeby i oczekiwania zarówno rodziców, jak i dzieci. Dzieje się tak między innymi wówczas, gdy rodzic uprzednio wnioskujący o szeroki zakres kontaktów nie korzysta z przysługujących mu uprawnień, jak również wtedy, gdy dziecko wraz z upływem lat jest bardziej samodzielne, gotowe i otwarte na spędzanie z drugim z rodziców większej ilości czasu. W takiej sytuacji istnieje możliwość złożenia wniosku o zmianę postanowienia w przedmiocie kontaktów z dzieckiem. Wniosek taki należy uzasadnić zaistniałą zmianą stosunków, w trybie tym sąd może uregulowane wcześniej kontakty rozszerzyć, bądź orzec je w mniejszym zakresie.\nNa koniec podkreślić należy, że zgodnie z art. 113 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: „Niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów.” Najważniejszą wartością, którą ma na uwadze sąd orzekając w sprawach o ustalenie kontaktów z dzieckiem, jest zawsze dobro małoletniego dziecka.\nograniczenie kontaktu z dzieckiem\nRękojmia a gwarancja – na czym polega różnica?\nZasiedzenie nieruchomości – co to jest i kiedy warto skorzystać?\nNiepoczytalność i leczenie psychiatryczne w prawie karnym.


Kawiarenka Kryminalna - Coś cenniejszego niż życie - Marcin Kiszela, Reputacja\nCoś cenniejszego niż życie - Marcin Kiszela, Reputacja\nMarcin Kiszela w swojej najnowszej powieści demaskuje zaplecze showbiznesu. Przekonuje, że sama działalność artystyczna to zdecydowanie za mało. By pojawili się fani, sława i idące za nią pieniądze, potrzebne są emocje. Jeśli ich nie ma – należy je stworzyć i nieustannie podsycać. „Reputacja” to literacka wizja tego, co może się stać, gdy „specjaliści od śpiewu i mas” na moment tracą kontrolę nad sztucznie kreowanym wizerunkiem.\nTo pierwsza powieść autora sygnowana jako thriller psychologiczny, ale Kiszela nie jest debiutantem. Ma na swoim koncie liczne opowiadania i powieści fantastyczne, które podpisywał pseudonimem Dawid Kain. Jest również tłumaczem (przełożył na język polski między innymi kryminał „Czarne sekundy” Norweżki Karin Fossum) i scenarzystą gier komputerowych.\nW „Reputacji” poznajemy Milenę Bilkiewicz vel Milkę, gwiazdę poprocka, a także influencerkę, której klipy w serwisie Youtube mają po kilka milionów wyświetleń. Milka skandalizuje, jest wulgarna, epatuje nagością, wywołując nawet poruszenie wśród członków Episkopatu. Ma liczne grono wiernych fanów, obserwujących i żywo komentujących jej medialne wyczyny.\nProtagonistkę poznajemy poprzez relacje jej współpracowników, bowiem celebrytka dysponuje sztabem ekspertów kształtujących jej image. Opowiada o niej między innymi Alicja, specjalistka od zarządzania tytułową reputacją, która dla niej wydaje się cenniejsza niż zdrowie czy życie. Alicja kontroluje to, co odbiorcy twórczości artystki będą myśleć.\nOkazją do przetestowania umiejętności zarządzania sytuacją kryzysową staje się zniknięcie piosenkarki. Milka odpoczywa w swojej rezydencji w podkrakowskiej Krowodrzy, gdy nagle przepada bez wieści. Nie zdołał jej upilnować nawet etatowy wykidajło Seba, eksgwiazda zawodów MMA. Współpracownicy zastanawiają się, co się stało. Milka została porwana? Czy to kolejny wybryk rozkapryszonej gwiazdki? Ustawka, by wzmóc zainteresowanie publiki? Grozi jej niebezpieczeństwo?\nWątpliwości potęgują się z chwilą, gdy współpracownicy Mileny rezygnują z angażowania policji. Co chcą ukryć? Czy boją się, że przy okazji upublicznienia sprawy, z szafy Bilkiewicz mogłoby wypaść parę trupów? Albo światło dzienne ujrzałyby fakty obciążające ich samych?\nW drugim wątku poznajemy Szymona, który jest testerem gier komputerowych. Bohater odbiega od stereotypowego wyobrażenia o tej profesji. Nie jest typowym nerdem. Ma poważne problemy psychiczne i, jak sam konstatuje: „wielu próbowało go naprawić, na NFZ i prywatnie, bez rezultatów”. Szymon coraz głębiej osuwa się w dezorientację i beznadzieję.\nZ każdą kolejną stroną tężeje klimat dekonstrukcji i wyłania się też spoiwo łączące oba wątki. Dość szybko można dociec, jak połączą się losy Szymona i Mileny, co może u osób skupionych na rozgryzaniu zagadki wywołać rozczarowanie. Zaś samo zakończenie jest iście wybuchowe.\nKiszela przekonująco odmalowuje sylwetkę współczesnej gwiazdy popkulturowej, która traci życie prywatne w służbie mediom społecznościowym. Autor sięga po specyficzny dla świata wirtualnego język: following (czyli obserwowanie czyjegoś konta), komcionauci (czyli kompulsywnie komentujący fani), czy bindżowanie (nałogowe oglądanie) seriali. Takie wejście do celebryckiej kuchni ubarwia dodatkowo pierwszoosobowa narracja: relacje, które bohaterowie zdają (śledczym? dziennikarzom? - nie jest to jasne) post factum.\nPisarz nie kryje swojego pesymistycznego nastawienia względem współczesności (o czym mówi między innymi TU) i daje temu wyraz również w tej historii. Jego bohaterowie poza tym, że borykają się z traumatycznymi doświadczeniami i brakiem równowagi psychicznej, są na wskroś antypatyczni. Nie sposób ich lubić i trudno sympatyzować ich decyzjom.\nW „Reputacji” Kiszela dyskontuje doświadczenie zdobyte przy pisaniu powieści grozy. Łatwo i naturalnie przychodzi mu tworzenie gęstej i lepkiej atmosfery. Autor zarządza emocjami czytelników, skłaniając ich z początku do wyrażania podziwu dla zaradności i ambicji bohaterów. Te odczucia ustępują jednak miejsca zniesmaczeniu czy nawet obrzydzeniu nihilizmem moralnym postaci. Nasza empatia miesza się z goryczą, radość zamienia się w śmiech przez łzy. Zdarcie grubej warstwy brokatu, sztucznych uśmiechów, pozorowanego szczęścia i ogólnego dobrostanu u bohaterów Kiszeli wywołuje dojmujący dysonans u czytelnika.


VI MEMORIAŁ HUBALA\nVI Memoriał Mjr Henryka Dobrzańskiego "Hubala"\nktóry odbędzie się w dniach 26-28-09-2014 r. na terenie JKS Pogórze w Gliniku Zaborowskim.\nDo Państwa dyspozycji oddajemy dla koni 80 szt. komfortowych, przestronnych a także bezpiecznych boksów, z utwardzonym podłożem.\nDla Państwa wygody przygotowaliśmy zadaszone altany, trybuny, a także strefę VIP. Od tego roku dysponujemy również własną bazę noclegową w nowo powstałym Dworze Maria Antonina. Hotel wyposażony jest w 16 klimatyzowanych pokoi 1, 2 , 3, 4 osobowych. Posiada również SPA, salę konferencyjną a także restaurację z wyśmienitą polską i nie tylko kuchnią.\nW ramach zawodów CSN ZO * o puli 35 000,00 zł rozegrane zostanie 14 konkursów składających się z IV rund:\nI RUNDA - RUNDA AMATORÓW ( klasa L/P/N)\nGP Amatorów odbędzie się w sobotę. W konkursie tym mogą startować wszyscy , którzy deklarują amatorstwo, podczas zawodów, i nie posiadają klasy sportowej wyższej niż trzecia.\nII RUNDA - RUNDA MŁODYCH KONI ( 6/7-mio letnich, klasa N1/C)\nIII RUNDA - RUNDA ŚREDNIA ( klasa C/C1)\nIV RUNDA - RUNDA DUŻA ( klasa C1/CC)\nGrand Prix VI Memoriału Mjr Henryka Dobrzańskiego "Hubala" , odbędzie się w niedzielę o godz. 15.00 .\n140 cm na zasadach konkursu dwu nawrotowego. Pula nagród w GP wynosi 12 000,00 zł.\nKoszt zawodów to :\nRunda Amatorów : 400 zł / 3 dni z boksem\nRunda Młodych Koni i Runda Średnia : 445 zł / 3 dni z boksem\nDuża Runda : 515 zł / 3 dni z boksem\nImprezę obejmie patronatem Marszałek Województwa Podkarpackiego - Władysław Ortyl.\nBędą z nami obecne również media : TVP Rzeszów, Radio Rzeszów, a także ogólnopolska strona www.tylkoskoki.pl, która będzie transmitować on-line VI Memoriał.\nPodczas zawodów nie zabraknie również rozrywki, nie tylko konnej.\nKażdego wieczora dla wszystkich uczestników odbywać będą się riders party w progach Dworu Maria Antonina, muzyka na żywo , a także wstęp na basen w Strzyżowie.\nna niesamowite przeżycia sportowe w JKS Pogórze w Gliniku Zaborowskim!\n9.oo - 1 – Amator TOUR klasy L/P/N zwykły\n13.3o - 2 - MŁODE KONIE 6-cio i 7-mio letnie klasy N1/C zwykły\n15.oo - 3 - runda SREBRNA klasy C zwykły\n17.oo - 4 - Duża runda klasy C1 dwufazowy\n9.oo - 5 – Amator TOUR klasy L/P/N dwufazowy\n13.2o - 6 - MŁODE KONIE 6-cio i 7-mio letnie klasy N1/C zwykły z natychmiastową rozgrywką\n14.15 7 GRAND PRIX AMATORÓW klasy L1 z rozgrywką\n15.3o - 8 - runda SREBRNA klasy C dwufazowy\n16.45 - 9 - duża runda klasy CC zwykły z rozgrywką (2 kwalifikacja do GP)\n9.oo - 10 – finał MŁODYCH KONI 6-cio i 7-mio letnich klasy C/C1 zwykły (relacja LIVE)\n10.oo - 11 - Amator TOUR klasy L1/P1/N1 zwykły\n13.oo - 12 - finał rundy SREBRNEJ klasy C1 zwykły z rozgrywką (relacja LIVE)\n15.3o - 13 – GRAND PRIX klasy CC/CC dwunawrotowy (relacja LIVE)\nrelacja z poprzedniego roku V memoriału Hubala\nTEKST DLA MEDIÓW\nW dniach 26-28 września w malowniczym ośrodku na Podkarpaciu odbędą się Międzynarodowe Zawody w skokach przez przeszkody. Organizator imprezy Jeździecki Klub Sportowy „Pogórze” po raz kolejny zaprasza serdecznie zawodników z całej Polski na VI memoriał majora „Hubala” Henryka Dobrzańskiego. Ośrodek dysponuje profesjonalnym zapleczem nie tylko dla koni ale również dla zawodników i właścicieli koni. Podłoże w pełni przepuszczające wodę zarówno na placu rozprężeniowym jak i głównym stworzone jest z myślą największej dbałości końskiego zdrowia. Letnie stajnie z przestronnymi boksami zabezpieczone przed deszczem i utwardzonym podłożem zadowolą każdego właściciela konia. Już dziś swój start potwierdzili zawodnicy z czterech krajów Węgier, Słowacji, Belgii i Ukrainy oraz cała czołówka polskich jeźdźców.\nPoczątkowo dwa pierwsze memoriałowe zawody rozgrywane były na trawiastym hipodromie w centrum miasta Strzyżowa. Od roku 2011 po modernizacji płyty hipodromu w Jeździeckim Klubie Sportowym „Pogórze” zawody zostały przeniesione na jego teren.\nMjr Henryk Dobrzański – Hubal to nie tylko bohater wojenny i zawodowy oficer kawalerii Wojska Polskiego, ale także wybitny sportowiec, reprezentant Polski w jeździectwie, olimpijczyk, który zdobył ogółem 22 złote, 3 srebrne i 4 brązowe medale na wielu zawodach w kraju i zagranicą. Mjr Dobrzański był związany z Podkarpaciem. Jego rodzina wywodzi się z Dobrej Szlacheckiej (k. Sanoka). Urodził się w Jaśle, gdzie spędził dzieciństwo. W latach 1929- 1934 był oficerem 20 Pułku Ułanów w Rzeszowie. Podczas służby w Rzeszowie ożenił się i tu na świat przyszła jedyna jego córka.\nOsoby zaangażowane w organizację i przeprowadzenie imprezy dzięki swojej pasji stworzą niezapomniane sportowe chwile. Klub dysponuje ograniczoną ilością boksów (80 miejsc dla koni) co pozwala na miłą i dobrą atmosferę podczas konkursów w których startuje nie więcej niż 30 par. Wszyscy uczestnicy zawodów oprócz obniżonych opłat startowych mogą spodziewać się dodatkowych atrakcji w postaci darmowego wyjazdu do Parku Wodnego (Strzyżów) oraz imprez integracyjnych.\nW ramach zawodów rozegrane zostaną konkursy dla amatorów (L/P/N), runda młodych koni 6-cio i 7-mio letnich (125cm/130cm), runda srebrna (130cm/135cm) oraz duża runda (135cm/140cm) z konkursem Grand Prix z pulą nagród 12.000 zł. Nowością przygotowaną specjalnie dla Otwarty na wiosnę tego roku Dwór Maria Antonina z 50 miejscami hotelowymi wraz z restauracją, kawiarnią, salą konferencyjną i SPA będzie cały czas do dyspozycji gości. Istnieje możliwość wykupienia pakietu VIP. Loża VIP z pełnym wyżywieniem zapewnia komfort dla sponsorów zawodników, właścicieli koni i innych którzy czas na zawodach chcą spędzić w komfortowych warunkach.\nPortal TylkoSkoki objął patronat medialny nad imprezą. Na zdjęciu głównym zwycięzca ostatniego Grand Prix podczas V memoriału , Paulina Wielgórska. Obok runda honorowa na tle loży VIP. Zapraszamy na relację video na żywo z niedzielnych finałów na naszej stronie internetowej. Poniżej przedstawiamy dotychczasowych zwycięzców konkursu memoriałowego i plan zawodów.\nDokładny plan zawodów\n13.3o - 6 - MŁODE KONIE 6-cio i 7-mio letnie klasy N1/C zwykły z natychmiastową rozgrywką\n15.oo - 8 - runda SREBRNA klasy C dwufazowy\n17.oo - 9 - duża runda klasy CC zwykły z rozgrywką (2 kwalifikacja do GP)\nFolder VIP TUTAJ\nPropozycje w naszym dziale ZAWODY.\nPlany parkurów, listy, wyniki na stronie Tarant Events TUTAJ


Parkowanie w Warszawie. Jedną z ulic na Mokotowie zaatakowała 'słupkoza' | Metro Warszawa\nParkowanie w Warszawie. Jedną z ulic na Mokotowie zaatakowała 'słupkoza'\noprac. jsx 16.11.2017 15:42\nMieszkam w sercu Starego Mokotowa w pobliżu skrzyżowania ul. Madalińskiego z aleją Niepodległości. Mieszkanie w tej okolicy, mimo niektórych mankamentów, takich jak głośna i ruchliwa aleja Niepodległości, było generalnie bardzo wygodne. Niestety ostatnio ulicę Madalińskiego na odcinku pomiędzy aleją Niepodległości a ul. Kielecką zaatakowała tzw. słupkoza.\nCzyli - obstawienie okolicy słupkami, które w zamierzeniu mają służyć pieszym i zieleni miejskiej, a w tym konkretnym przypadku skutecznie utrudniają życie większości okolicznych mieszkańców, czy to kierowcom czy pieszym - piszący ten list zalicza się przy tym do obu tych kategorii.\nKorzystając z remontu sieci wodociągowej we wrześniu, postawiono wzdłuż jednej strony ulicy Madalińskiego słupki. Zrobiono to jednak chyba na zasadzie „im więcej słupków, tym lepiej”. Najlepiej obrazuje to zdjęcie poniżej.\nSłupki na Madalińskiego p. Piotr\nJeden ze słupków postawiono tuż przy samym budynku, skutecznie utrudniając przejście pieszym. Co więcej, wszystkie widoczne na tej fotografii słupki nie służą niczemu, bo wcześniej nikt w tym miejscu nie parkował, a i teraz, gdyby się ktoś uparł, to spokojnie może słupki ominąć dzięki przystankowi obok.\nZaznaczyć należy, że chodnik wzdłuż ul. Madalińskiego jest na tyle szeroki (prawie 4 metry), że samochody parkujące na nim dotychczas równolegle do ulicy zostawiały i tak dość miejsca dla swobodnego przejścia, więcej niż wymagane przepisami 1,5 m.\nMiejsce na chodniku p. Piotr\nSytuacja po postawieniu słupków nie byłaby taka zła dla zmotoryzowanych mieszkańców, bo miejsca parkingowe wyznaczono na ulicy, jednakże miejsc tych jest znacznie mniej niż poprzednio, co wynika z fatalnego ich rozplanowania.\nJak widać na załączonym poniżej zdjęciu, przy wjazdach na poszczególne posesje postawiono wątpliwej urody żółto-czerwone pachołki szpecące okolicę i zabierające dużą ilość przestrzeni parkingowej, a nie dające w zamian żadnych korzyści.\nSłupki p. Piotr\nNajgorsze jednak nadeszło przed kilkoma dniami (listopad 2017), kiedy "słupkoza" objęła także drugą stronę ul. Madalińskiego. Co już w ogóle kuriozalne, w miejscu tym, obok szerokiego asfaltowego chodnika, funkcjonowały prostopadłe do jezdni, wyraźnie widoczne miejsca postojowe wyłożone płytami chodnikowymi, gdzie można było wygodnie zaparkować, nie powodując utrudnień dla pieszych.\nMiejsca postojowe p. Piotr\nPowstaje pytanie - w jakim celu "wysłupkowano" te płyty, bo ani nic tam nie rosło, ani pieszym parkowanie nie przeszkadzało, a finalnie wyszły z tego ani ładne, ani praktyczne betonowe placyki.\nDrogowcy w stawianiu słupków tak się rozpędzili, że nie oszczędzili żadnego kawałka, gdzie można było taki słupek postawić. Widać to choćby na załączonym zdjęciu, gdzie wcześniej mogły parkować dwa pojazdy, a teraz sterczą smętnie słupki i przeraźliwie smutne betonowe klocki, które będą służyły zapewne za ogródek dla chwastów i śmietnik na niedopałki.\nUstawione gęsto i gdzie się tylko da (zwłaszcza te zamontowane przy przejściach) słupki przeszkadzają pieszym (niejednej osobie zdarzyło się przez nieuwagę i w pośpiechu zderzyć z takim słupkiem), rowerzystom (możliwość kolizji), psiarzom (zaczepianie smyczy o słupki), szpecą ładną okolicę i do tego niemało kosztują, a przecież trzeba pamiętać, że idą na to środki publiczne, które można wydać znacznie lepiej.\nTymczasem w miejscu, gdzie dotychczas znalezienie miejsca parkingowego było znośne, a samochody i piesi zgodnie koegzystowali w przestrzeni miejskiej, obecnie graniczy to z cudem i coraz częściej dochodzi do tarasowania przejazdów i rozjeżdżania trawników, z czym dotychczas nie było problemu.\nW tej sytuacji drogowcy i urzędnicy znajdą prawdopodobnie jedno rozwiązanie – jeszcze więcej słupków. Bo chyba jedynym beneficjentem całej tej "słupkozy" jest firma produkująca te słupki i je stawiająca. Sytuacja przypomina trochę sypanie soli na drogi w czasie ciepłej zimy – skoro sól kupiono, to trzeba ją wysypać, niezależnie od faktycznych potrzeb. I tak samo ze słupkami – skoro je kupiono, to trzeba postawić, byle gdzie i byle jak - mniejsza o to, że więcej wyrządzi to szkody niż pożytku.\nSłupki postawiono w miejscach, gdzie parkowanie było legalne, ograniczając liczbę miejsc parkingowych w okolicy, gdzie ze względu na stare budownictwo nie ma garaży podziemnych i wskutek tego możliwości wykupienia miejsc parkingowych. Trzeba przy tym pamiętać, że problem dotknął osób, które mieszkają tu przeważnie od lat i dotychczas nie miały większego problemu z parkowaniem – bo to jednak inna sytuacja, gdy nastawia się słupków tam, gdzie ich nie było i legalnie parkowano, od sytuacji, gdy ktoś wprowadzając się, jeszcze przed kupnem mieszkania ma możliwość zorientowania się, że w pobliżu nie zaparkuje.\n- Piotr (nazwisko do wiadomości redakcji)


Często słyszę od kursantek: chcę, żeby moi bohaterowie byli prawdziwi. Ale jak to zrobić? Jak ulepić postać, która nie nudzi i nadaje opowieści autentyczności?\nSztuka musi być prawdziwa, ale nie powinna być odwzorowaniem rzeczywistości „jeden do jeden”. Nie chcę czytać o świecie takim, jakim jest naprawdę. W świecie nie ścigamy się po ulicach, nie często zdarzają się cuda, romantyczne uniesienia i wygrane w totolotka, a większość ludzi rzucających korporację dla sprzedawania kawy na ulicy i grania na gitarze, szybko wkłada garnitur i przeprasza szefa za ekstrawagancje. I właśnie dlatego ludzie piszą książki. Budujemy lepszy świat, nasz świat. Czytelnik pójdzie z nami za rękę, ale pod warunkiem, że to, co opisujemy będzie prawdziwe, autentyczne, choć niekoniecznie realne.\nJak sprawić, by opowiadanie tchnęło autentycznością? Stwórzmy wielowymiarowych bohaterów.\nZosie śledzi tajemniczy mężczyzna? Niech z torby wystaje mu paczka pieluch. Nasz czarny charakter jest jednocześnie przykładnym ojcem. Ciekawe połączenie, prawda?\nZosia jest ładna i pokrzywdzona przez los, ale zamyka się w łazience i w tajemnicy przed matką wciąga nosem biały proszek. Świat Zosi i tatusia, który łazi po nocach z kapturem na głowie jest głębszy, nieoczywisty i przez to autentyczny.\nMarysia jest dobrą policjantką. I tak mogłoby zostać do końca książki, ale czy Maria nie będzie prawdziwsza, jeśli w ostatnim rozdziale okaże się, że wiedziała o przestępstwach i nic nie zrobiła?\nTomek kopie groby na cmentarzu, ale w wolnych chwilach pomaga ubogim dzieciom w odrabianiu lekcji. Gdy ginie jedna z dziewczynek, podejrzenie pada na Tomka. W końcu łazi z dziećmi po cmentarzu.\nDlaczego „Fontanna” Duchampa robi na nas wrażenie? Bo artysta pokazał nam durszlak. „Fontanna” jest przez to prawdziwsza, chociaż nie odwzorowuje fontanny.\nStańczyk na obrazie Jana Matejki nie jest prawdziwy. Czy królewski błaznem może popaść w depresyjne otępienie? Stańczyk jest smutny, przez co autentyczny.\nDzień świra. Nikt się nie zachowuje jak Adaś Miauczyński, ale jak inaczej pokazać poturbowanego przez życie znerwicowanego czterdziestolatka?\nTrochę to pokręcone. Na moich zajęciach dużo miejsca poświęcam autentyczności w tekstach. Uważam, że prawda jest najważniejsza, chociaż nie zawsze jest oczywista.\nPrawdę budujemy przez konsekwencję.\nMaciej wyszedł z biura i pobiegł do domu podskakując. Odbijał się od ziemi i leciał pięć metrów w górę, po czym delikatnie opadał. I tak przez całą drogę na Deszczową.\nJeżeli napiszemy opowieść o ziemi po wybuchu słońca, Maciej tak właśnie może wracać do domu. Scena jest nierealistyczna, ale prawdziwa w kontekście zmian układu planet.\nTeresa przyszła do pracy z nożem w plecach. To już piąty raz w tym miesiącu.\nBzdura. To nie realne, nieprawdziwe. Tak się nie da. A jeśli świat przedstawiony rządzi się zasadą nieśmiertelności? Zmienia to postać rzeczy, prawda?\nW tym miejscu zdradzę ci żelazny patent na osiąganie wyżyn autentyczności tekstu. Wprowadzenie narratora pierwszoosobowego jest bronią atomową w twoich rękach.\nJej włosy przypominały mokre strąki, a opuchlizna na jej czerwonej i spoconej twarzy całkiem wypaczyła jej rysy. Leżała bezwładnie w podwiniętej, przepoconej koszuli na stole tak małym, że nie starczyło już miejsca na nogi. Podkurczone, opierały się stopami o dwa dociśnięte do ściany krzesła. Ktoś je musiał przynieść razem ze stołem, bo na co dzień nie mogły tu stać.\nOto fragment „Rektorskiego czeku” Joanny Jodełki. Uwielbiam ten kryminał.\nZobacz, co się stanie, gdy zmienimy trzecioosobowego narratora w pierwszoosobowego narratora.\nMoje włosy przypominały mokre strąki. Bałam się, że opuchlizna wypaczy twarz. Leżałam bezwładnie w podwiniętej, przepoconej koszuli na stole tak małym, że nie starczyło już miejsca na nogi. Czułam się jak wyprana i niewyżymana szmata. Stopy opierałam o dwa dociśnięte do ściany krzesła. Ktoś je musiał przynieść razem ze stołem, bo na co dzień nie mogły tu stać.\nPisanie w pierwszej osobie już na starcie daje naszej opowieści więcej autentyczności. Pamiętaj o tym, stawiając pierwsze literackie kroki.


MAGIA MAKIJAŻU NA WIOSNĘ 2017\nMAGIA MAKIJAŻU NA WIOSNĘ 2017\nsobota, 04 marca 2017 15:46\nW tym roku kolorowe usta zawojują trendy w makijażu. Wyraziście zarysowane, matowe lub błyszczące pomadki o intensywnych kolorach, takich jak koral, fiolet, fuksja, granat czy głęboki kobalt, stworzą nieskazitelny efekt.\nNa początku jednak musimy przygotować skórę twarzy do makijażu, czyli:\n- odpowiednio ją oczyścić poprzez wykonanie peelingu oraz maseczki oczyszczającej,\n- zastosować krem nawilżający lub regulujący wydzielanie sebum (w przypadku skóry tłustej).\nW każdej kosmetyczce powinny znajdować się wymienione poniżej kosmetyki.\nBaza przedłuża nam trwałość makijażu oraz łatwość rozprowadzenia podkładu. Najpopularniejsze są rozświetlające dla cery suchej, liftingujące, które naciągają zmarszczki, oraz silikonowe dla cery tłustej, które regulują wydzielanie sebum.\nWarto mieć jeden konkretny korektor do zamaskowania sińców pod oczami. Korektor powinien perfekcyjnie zlewać się ze skórą, rozjaśnić cienie i błyskawicznie poprawiać wygląd. Korektor do rozjaśnienia sińców powinien być nawet o dwa tony jaśniejszy niż podkład. Jeżeli stosujemy korektor pod oczami, wówczas nie można w tym miejscu stosować podkładu, a na koniec na korektor musimy nanieść cienką warstwę pudru.\nPodkładu używamy w celu ujednolicenia kolorytu skóry. Jeżeli odpowiednio go nałożymy, cera będzie wyglądać promiennie i gładko. Pamiętajmy, iż podkład bezpośrednio po nałożeniu może wyglądać ciężko, dlatego należy dać mu „odetchnąć”, aby utlenił się ze skórą i powietrzem. Po kilku minutach będzie wyglądać nieziemsko. Warto nakładać podkład gąbeczką, co pozwoli go równomiernie i z łatwością rozprowadzić.\nPuder jest nieodłącznym produktem idealnego makijażu. To on kończy wykonywanie „glazury” na twarzy. Do codziennego użytku polecane są pudry prasowane transparentne, ponieważ dostosują się do koloru podkładu i dadzą efekt świeżo wyglądającej skóry.\nBRONZER – RÓŻ\nBronzery imitują zdrowy odcień skóry muśniętej słońcem. Stosowne są do korygowania twarzy (dzięki nim możemy ją wyszczuplić). Popularnymi bronzerami są „mozaiki”, mające w palecie kilka odcieni, dzięki czemu możemy stopniowo dodawać kolor. Jeżeli kupiony bronzer będzie za ciemny, to już nic z tym nie zrobimy. Używanie odcieni różu sprawdza się u nastolatek, ponieważ daje promienny, młodzieńczy wygląd.\nPOMADKI – BŁYSZCZYKI\nPrzed makijażem warto wykonać peeling ust oraz nawilżyć je balsamem. W tym sezonie modne będą wyraziste usta. Interesujący efekt daje ombre ust, wykonane kredkami od ciemniejszego koloru na konturach ust do jaśniejszego wewnątrz ust. Matowe pomadki mają działanie długotrwałe, natomiast shine dają efekt błyszczących, promienny ust. Konturówka musi być o ton lub dwa ciemniejsza niż pomadka.\nPrzy krótkich rzęsach warto stosować odżywki stymulujące wzrost rzęs. Po kilku tygodniach można zauważyć widoczne efekty. Warto zainwestować w dobry tusz, który długo nam posłuży swoimi właściwościami. Klasyczne szczoteczki dają efekt volume, natomiast silikonowe – wydłużenia. Warto zwrócić uwagę na to, czy tusz jest odporny na wilgoć. W Belgii mamy wilgotny klimat i wiele tuszów się nie sprawdza.\nKREDKA – EYELINER\nEyeliner jest podstawowym kosmetykiem w podkreśleniu i wyeksponowaniu oczu. Często wystarczy kreska na górnej powiece, co daje efekt wyraźniejszych i większych oczu. Należy pamiętać, iż kreska na górnej powiece musi być grubsza niż na dolnej, by nie wywołać efektu zmęczonych oczu i cieni pod oczami. Dla kobiet zaawansowanych w sztuce makijażu oczu są polecane eyelinery w mazaku lub żelu. Ale u każdej kobiety sprawdzi się po prostu kredka. Na rynku można znaleźć wiele kredek, m.in. tzw. pearl black dla blondynek – są to kredki w odcieniu delikatnej czerni wraz z drobinkami, by dać subtelniejszy efekt oka. Warto zwrócić uwagę na kredki bogate w oleje roślinne – są miękkie i łatwo można nimi namalować kreskę, a przy tym nie podrażniają skóry oczu!\nPromienna i piękna skóra jest najistotniejsza w makijażu. Pamiętajmy jednak, iż dzięki właściwej pielęgnacji skóry możemy osiągnąć piękny makijaż. Jeżeli nie dbamy o cerę i jej nie pielęgnujemy, nasz makijaż będzie miał krótką wytrzymałość, może się rolować, ścierać i nie będzie wyglądać zachwycająco. A przecież chcemy osiągnąć efekt promiennego makijażu! Zadbaj o swoją dietę i pielęgnację, a większą część sukcesu osiągniesz w łatwy i prosty sposób.\nJulita Gryc, lic. kosmetolog


Halong Calypso Cruise (Zatoka Halong, Wietnam) - opinie\nLoty - Zatoki Halong\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Halong Calypso Cruise\nAtrakcje w pobliżu obiektu Halong Calypso Cruise\nHalong Calypso Cruise opinie, Zatoka Halong\nNr 67 wśród 129 Rejsy i sporty wodne w lokalizacji Zatoka Halong\nWypoczynek na świeżym powietrzu, Wycieczki, Rejsy i sporty wodne, Kajakarstwo, Wypożyczalnie łodzi Więcej\n8 Hung Thang Street, Zatoka Halong, Wietnam\n“3 dniowy rejs po Zatoce Ha Long”\nGorąco polecam 3 dniowy rejs po Zatoce Ha Long statkiem Calypso Cruise. Statek jest bardzo ładny... Przeczytaj więcej\n+84 168 309 0562\n3 dniowy rejs po Zatoce Ha Long\nGorąco polecam 3 dniowy rejs po Zatoce Ha Long statkiem Calypso Cruise. Statek jest bardzo ładny, pokoje są czyste, obsługa bardzo miła i pomocna, a jedzenie (w dużych ilościach owoce morza) to coś wspaniałego! Uważam, że z uwagi na przepiękne widoki oraz możliwość pływania kajakiem...Więcej\nRelaksujący pobyt w Bai tu Long\nMieliśmy naprawdę miły i relaksujący pobyt w Calypso Cruiser. Przytulne i czyste pokoje, dobre jedzenie i przyjazny personel. Bardzo miły i spokojny sposób na spędzenie wizyty w zatoce Halong i Bai Tu Long. Dziękuję Ci!\nDobre doświadczenie w okolicach zatoki Halong! W podróży ludzie są tak mili i przyjaźni. Cały czas czujesz się jak w domu. Łódź jest bardzo ładna, bardzo wygodna i bardzo czysta. Jedzenie jest niesamowite: ryby, mięso, sałatki i wszystkie typowe potrawy z najlepszą prezentacją. Polecam ci...cieszyć się na tej łodzi i możesz przeżyć wyjątkowe doświadczenie w zatoce Halong.Więcej\nWspaniałe doświadczenie zdecydowanie poleciłoby tę firmę\nŚwietnie się bawiliśmy podczas rejsu, wszyscy pracownicy byli genialni, zwłaszcza nasz przewodnik Pinky. Jedzenie było doskonałe, a pokoje były naprawdę wygodne i czyste. Gorąco polecam ten rejs.\nZrobiłem pakiet 2 dni / 1 noc w ramach wycieczki grupowej. Świetnie się bawiłem. Niestety było to dość mroczne doświadczenie, ale nie można kontrolować pogody. Zrobiliśmy spływ kajakowy, który był świetną zabawą. Miło było zobaczyć piękne otoczenie z kajaka. Następnego dnia zaczęliśmy dzień od Tai...Chi na tarasie słonecznym. Następnie odwiedziliśmy jaskinię Canh Son. Świetnie się bawiliśmy. Przez dwa dni cieszyliśmy się wspaniałe jedzenie i napoje. Personel był zdecydowanie hojny z ilością serwowanego jedzenia. Jedzenie było pyszne. Demonstracja gotowania też była fajna. Cieszyliśmy się także happy hour w barze, a następnie niektóre! Ogółem wspaniałe doświadczenie i świetny sposób, aby zobaczyć Halong Bay!Więcej\nŚwietnie się bawiliśmy na Calypso. Jedzenie było znakomicie podkreślone magicznymi frytkami, które miały odcień kokosa, soczysto usmażone krewetki i ciastka rybne. Przewodnik, Thaam, był bardzo przyjazny i odpowiadał na wszystkie nasze potrzeby. Zalecane dla wszystkich, ponieważ była to świetna wartość.\nWspaniały sposób, aby zobaczyć spektakularną część Wietnamu. Nasz rejs był zrelaksowany i dużo zabawy. Personel na pokładzie i przez cały był świetny - nie zbyt nachalny i stał się częścią naszej grupy. Pinkie był szczególnie gwiazdą i sprawił, że przeżycie na najwyższym poziomie. byliśmy pod...dobrą opieką, a rejs zaznaczył wszystkie pudełka i więcej pod względem jedzenia, bezpieczeństwa i higieny itp. . najlepszą częścią była wielkość grupy. Mieliśmy 14 osób i szybko zaczęliśmy cieszyć się nawzajem swoją firmą i poznawać wiele różnych środowisk, krajów i kultur. Było też wystarczająco dużo miejsca, by mieć spokojny prywatny czas. Polecam to doświadczenie, szczególnie Pinkie dzięki. Twoja lokalna wiedza i umiejętności zarządzania miały ogromne znaczenie.Więcej\nMiałem fantastyczny rejs na Calypso Cruiser przez 2 dni i 1 noc do Ha Long Bay. Odwiedziny i posiłki były świetne, pokoje bardzo czyste i cały personel, szczególnie nasz przewodnik, Tham, byli bardzo przyjazny i pomocny. Tham mówił doskonale po angielsku i był kompetentny i...dobrze poinformowany. Zdecydowanie polecam ten rejs jeśli odwiedzę Hanoi.Więcej\nPrzewodnik Quon i załogi był wspaniały. Jedzenie dziełem sztuki Bay to idealne miejsce na relaks\n4 gwiazdek podczas rejsu, 5 gwiazdek dla nasz przewodnik\nOgólnie rejsu było warte tylko cztery gwiazdki, ale nasz przewodnik sprawił, że nasza wycieczka była na 5 gwiazdek! Nasz przewodnik Pan Tommy sprawił, że nasz pobyt był przyjemny i dobrze po angielsku. Pokoje i jedzenie były ok, statku dobry rozmiar, około 20 osób, więc nie...jest zbyt małe i nie zbyt duża grupa na pokładzie.Więcej\nZobacz 80 hoteli w pobliżu.Zobacz 65 restauracji w pobliżu.Zobacz 194 atrakcje w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Halong Calypso Cruise.


Bella, bella, bella belladonna! | Łukowica to MY\nHome / Archiwum / Bella, bella, bella belladonna!\nBella, bella, bella belladonna!\tNo rating results yet\n3 grudnia 2014\t2,421 Views\nPierwsze grzybobranie! Prawie każdy bierze koszyk i wyrusza w poszukiwaniu aromatycznych kapeluszy i szlachetnych smaków. I ja poddałem się temu pędowi, wędrując i zbierając grzyby. Ale oprócz nich, dojrzewają również leśne owoce. I tak dzisiaj, ruszywszy na grzybowe polowanie, raczyłem się również leśnymi owocami. Nie odpuściłem ani jednej jeżynie czy malinie, ale owoców jednej rośliny nie ruszyłem. Ostrożnie podszedłem do małego krzewu, pełnego pięknych, dużych czarnych jagód. To tymi owocami straszy się małe dzieci. I słusznie. Atropa belladonna. Pokrzyk wilcza jagoda.\nJest to rzadka bylina, objęta ochroną gatunkową, występująca na południu Polski w górach. Zawiera w sobie silne substancje chemiczne- alkaloidy: głównie atropinę (owoce) i hioscyjaminę (reszta rośliny). To one sprawiają, że zarówno słodkie jagody, jak i cała roślina, jest silnie trująca. Jeszcze raz podkreślam, żeby się zatruć wystarczy zjeść kilka jagód. Co ciekawe, jest przedstawicielką rodziny psiankowatych. Tej samej, w której są ziemniaki i pomidory.\nPomimo swoich śmiercionośnych właściwości, wykorzystywana była w lecznictwie i kosmetyce od dawien dawna. Historyczne sposoby jej użytkowania dziś wydają się dość kontrowersyjne. Używano jej miedzy innymi przy leczeniu melancholii, epilepsji oraz duszącym kaszlu, a także przy zapaleniu oczu u ludzi i zwierząt. W dzisiejszych czasach wykorzystuje się ją przy produkcji leków rozkurczowych i przeciwbólowych oraz w okulistyce. Jednak bez odpowiedniego wykształcenia kierunkowego nie radzę bawić się w zielarza. Bo z tą rośliną- jest to niebezpieczna gra.\nWilcza jagoda zawsze miała bardzo duże znaczenie w folklorze Karpat- była tajemniczą, czarodziejską rośliną, co odzwierciedliło się z jej nazewnictwie. Już sama nazwa naukowa posiada ciekawy rodowód. Atropa, zaczerpnięta z greckiej mitologii, była to jedna z trzech mojr, której zadanie polegało na przecinaniu nici życia. Belladonna zaś, z łac. „piękna pani”, odnosi się do kosmetycznych praktyk kobiet w starożytnym Rzymie. Miały one spożywać jagody, aby poszerzyć swoje źrenice, nadać oczom blasku i przyspieszyć oddech. Ludowych nazw jest całkiem sporo: belladonna, pokrzyk, caryczka, psia wiśnia, psinki, tessak, wilcza wiśnia, żydówka, krasawka, wężyk i wisielec (ta ostania wiąże się z wierzeniem, jakoby miała wyrastać pod szubienicą). Roślinie tej przypisuje się zdolność wydawania zduszonego krzyku czy też westchnienia, której to dotąd nikt nie potwierdził. Stąd też prawdopodobnie jest polska nazwa- pokrzyk. Dlatego też porównywano ją i mylono z mandragorą. Drugi człon nazwy tradycja tłumaczy użyciem owoców pokrzyku do trucia wilków, co również nie potwierdzono.\nWilczą jagodę miały wykorzystywać czarownice do sporządzania swoich magicznych maści, często halucynogennych. Germanie używali jej jako dodatek przy warzeniu piwa, aby osiągnąć ciężki smak i lepsze właściwości oszałamiające. Oczywiście, nie polecam takich eksperymentów.\nCiekawostką jest, że pokrzyk mogą bez problemów spożywać ptaki, ślimaki, owce, kozy i króliki. Są znane przypadki zatrucia poprzez wypicie mleka kóz, które zjadały liście belladonny. Nawet miód, powstały z pyłków wilczej jagody, może być groźny. Na szczęście, z powodu jej rzadkiego występowania takie sytuacje u nas nie mają miejsca.\nPokrzyk wilcza jagoda jest interesującą rośliną, nierozerwalnie związaną z górskimi terenami. Trzeba na nią uważać, ale również szanować. Jest częścią naszego dziedzictwa, częścią naszej historii. Należy pamiętać o tych dwóch aspektach.\nPierwsze grzybobranie! Prawie każdy bierze koszyk i wyrusza w poszukiwaniu aromatycznych kapeluszy i szlachetnych smaków. I ja poddałem się temu pędowi, wędrując i zbierając grzyby. Ale oprócz nich, dojrzewają również leśne owoce. I tak dzisiaj, ruszywszy na grzybowe polowanie, raczyłem się również leśnymi owocami. Nie odpuściłem ani jednej jeżynie czy malinie, ale owoców jednej rośliny nie ruszyłem. Ostrożnie podszedłem do małego krzewu, pełnego pięknych, dużych czarnych jagód. To tymi owocami straszy się małe dzieci. I słusznie. Atropa belladonna. Pokrzyk wilcza jagoda. Jest to rzadka bylina, objęta ochroną gatunkową, występująca na południu Polski w górach. Zawiera w sobie silne substancje chemiczne-…\nArchiwum Łukowica to My\t2014-12-03\nPrevious: Wiosna w Ugandzie\nNext: Ranking 10\nRazem odwiedzin: 718 607


Skoki narciarskie. Z nadziejami przed sezonem - Dziennik Sport\n20 listopada 2019 20 listopada 2019 Redakcja\tDawid Kubacki, Kamil Stoch, Michal Doleżal, Piotr Żyła, promo, Puchar Świata, skoki narciarskie\nDziś zakończyły się prace przy przygotowaniu śniegu na obiekcie w Wiśle-Malince do inauguracyjnych zawodów Pucharu Świata w skokach narciarskich. W poniedziałek rozpoczęto dwoma ratrakami rozkładanie zgromadzonego wcześniej śniegu. Jak powiedział dyrektor skoczni Andrzej Wąsowicz, według wcześniejszych planów miano to zacząć robić w niedzielę, a dzień zwłoki wyniknął ze stosunkowo wysokich temperatur, które w weekend panowały w Wiśle. Minimalna ilość potrzebna do rozegrania zawodów, to 1800 metrów sześciennych śniegu. Według przepisów FIS należy pokryć odpowiednie części skoczni 30-centymetrową warstwą ubitego białego puchu.\nRezerwy w prędkościach\nPolscy skoczkowie od marca trenują pod okiem Michala Doleżala i szykują się do inauguracji zimowego sezonu, która nastąpi w Wiśle. W piątek, 22 listopada czekają ich kwalifikacje do niedzielnego konkursu indywidualnego, a w sobotę „drużynówka”. Potem rozjadą się po świecie, żeby w styczniu ponownie zawitać do Polski, do Zakopanego. Sezon 2019/20 zakończy się w … norweskim Vikersund. Ale będzie też Planica, tyle, że tydzień później – to tam w przyszłym roku, któryś ze skoczków zostanie mistrzem świata w lotach narciarskich.\nPolacy ostatnie dni przed inauguracją spędzili w Polsce. I testują nowy sprzęt. Sporo w ostatnim czasie mówiło się o nowych butach, przygotowanych specjalnie dla nich.\n– Każdy zawodnik testuje coś innego, to jest bardzo indywidualne. Mamy buty, mamy kombinezony, są nowe narty, które są pod zimę już przygotowane. Także jest dużo tych elementów, które trzeba przetestować. I wiadomo, że jeden skok jest lepszy, a drugi gorszy, bo to zależy od tego sprzętu, który w danym momencie się weźmie, ale najbardziej zależy na tym, żeby te skoki były stabilne – tłumaczył niedawno w Zakopanem [Adam Małysz], dyrektor koordynator do spraw skoków narciarskich i kombinacji norweskiej w Polskim Związku Narciarskim. Nie ukrywał też wielkich nadziei na polskie sukcesy w nowym sezonie.\nElementem, w którym Michal Doleżal zauważył u polskich skoczków rezerwy była pozycja dojazdowa i uzyskiwane przez nich prędkości. – Jak zawodnik nie dojedzie w dobrej pozycji, to po prostu nie da rady się dobrze odbić i wpływa to na lot. To była główna rzecz, nad którą pracowaliśmy w ostatnich tygodniach – mówił Michal Doleżal.\nLiderem polskiej reprezentacji wciąż pozostaje Kamil Stoch, który był najlepszy z Polaków w końcowej klasyfikacji Pucharu Świata, zajmując w niej trzecie miejsce. Do swojej przebogatej kolekcji trofeów dołożył wicemistrzostwo świata ze skoczni normalnej w Seefeld.\nTuż za nim poprzedni sezon zakończył Piotr Żyła, a czwarte miejsce dość często przewijało się w jego rezultatach. W czołówce klasyfikacji Pucharu Świata był też Dawid Kubacki, który był piąty. W styczniowych zawodach we włoskim Predazzo odniósł pierwsze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata. I w końcu – w Seefeld, awansując z 27. miejsca na pierwsze, został mistrzem świata na skoczni normalnej. Latem, podobnie jak Kamil Stoch i Piotr Żyła, opuścił połowę konkursów Letniego Grand Prix, ale nie było to dla niego żadną przeszkodą w drodze po wygraną w całym cyklu i w październiku został najlepszym skoczkiem lata, drugi raz w karierze.\nNajmłodszym kadrowiczem Michala Doleżala jest 24-letni Jakub Wolny, osiemnasty skoczek minionego lata. Pod koniec zimy mocny był zwłaszcza na skoczniach do lotów, gdzie kilkukrotnie poprawiał swój rekord życiowy. Ostatecznie zatrzymał się na 237,5 metrach na skoczni w Planicy, ale w nadchodzącym sezonie znów będzie miał kilka okazji, by poprawić swoją „życiówkę”.\nGorzej poprzedniej zimy radzili sobie Stefan Hula i Maciej Kot – obaj zakończyli sezon w czwartej „dziesiątce”. Z ogromnymi problemami w swoich skokach borykał się zwłaszcza drugi z nich. Nie pojechał na najważniejszą imprezę sezonu, mistrzostwa świata, a w pewnym momencie trafił pod skrzydła trenera kadry B, Macieja Maciusiaka i startował w kilku konkursach Pucharu Kontynentalnego. Ale jak zapewniał, nie traktował tego jako kroku w tył, a sama współpraca z byłym trenerem zaowocowała poprawą na skoczni. Latem, po sześciu występach, znalazł się na 17. miejscu klasyfikacji LGP.\n– Jesteśmy wszyscy dobrze przygotowani fizycznie, na co wskazują testy, które robimy i ogólne samopoczucie. Ze spokojem czekamy zatem na start w Wiśle. Nie nakładam na siebie wielkiej presji i nie opowiadam bajek w mediach o tym, co chce się osiągnąć, skupiam się na treningu i mam nadzieję, że znajdzie to odbicie w wynikach – mówił Maciej Kot.\nKibice też już gotowi\nNa wczorajszej konferencji prasowej burmistrz Wisły, [Tomasz Bujok], poinformował, że wszystkie 12 tys. miejsc noclegowych w Wiśle mają być zajęte podczas inauguracji w najbliższy weekend Pucharu Świata w skokach narciarskich. – Otrzymujemy sygnały od naszych przedsiębiorców, że dysponują końcówkami miejsc. Oczywiście nie wszyscy zmieszczą się na skoczni. Część zapewne będzie chciała oglądać zawody w Strefie Kibica, zaś niektórzy przyjadą do nas ze względu na dobrą pogodę, aby pochodzić po górach…\nWładze Wisły postanowiły poszerzyć ofertę dla kibiców. Strefa Kibica zostanie przeniesiona do amfiteatru i będzie działać w piątek od godz. 15. Ok. godz. 19.30 zaplanowana jest tam ceremonia wręczenia numerów startowych w konkursie indywidualnym (10 najlepszych), a potem „Rozgrzewka z DJ Adamem C”. W sobotę po transmisji z rywalizacji drużynowej odbędzie się „Jump in Afterparty”.\nNa Rynku ma działać „Jarmark Kibica” z punktem informacyjnym dla fanów skoków narciarskich i z busem, w którym będzie można oddać krew (w sobotę od godz. 10). Z kolei na małych skoczniach w centrum miasta w sobotę w godz. 9-13 zostanie przeprowadzony młodzieżowy konkurs skoków „Mini Puchar Świata”.\nW sobotę i niedzielę kibice będą mogli skorzystać ze specjalnej komunikacji autobusowej, aby dotrzeć z centrum miasta w rejon Wisły-Malinki i z powrotem. Odjazdy dodatkowych autobusów na zawody mają się odbywać co 15 minut (z możliwością częstszych odjazdów stosownie do potrzeb). Od środy od godz. 12 ma zostać zlikwidowany ruch wahadłowy na odcinku drogi wojewódzkiej nr 941 z Ustronia do centrum Wisły.\nProgram Pucharu Świata w Wiśle-Malince\nPiątek, 22.11.: 18.00 – kwalifikacje\nSobota, 23.11.: 16.00 – I seria konkursu drużynowego\nNiedziela, 24.11.: 11.30 – I seria konkursu indywidualnego\nNa zdjęciu: Mistrz świata Dawid Kubacki i wicemistrz Kamil Stoch również w tym sezonie mają być liderami polskiej reprezentacji.\n← Powtórka scenariusza mile widziana\nAch, ta Serie A! →


Absyntia, Mjut, Endriu | Klub muzyczny Ucho\nAbsyntia, Mjut, Endriu | 13 października 2009 | godz.: 19:00\nNowy, bardzo ciekawy zespół na trójmiejskiej scenie alternatywnej. Grupa powstała w Gdańsku na przełomie 2007/2008. W tym czasie udało się członkom zespołu opracować ponad godzinny materiał koncertowy oraz od marca 2009 roku zagrać kilka setów (między innymi na Famie 2009 oraz na Gdańskich Spotkaniach Muzycznych u boku Renaty Przemyk). Muzyka Absyntii nie jest łatwa do zaszufladkowania. Najściślej rzecz ujmując jest to połączenie postrockowych brzmień gitarowych, psychodelii, folku, zimnej fali oraz akustycznej przestrzeni. W lutym 2009 zespół wydał bardzo dobrze przyjętą przez dziennikarzy muzycznych w całym kraju, płytę promo „Nocne historie”, co w konsekwencji zaowocowało tym, iż od kilku miesięcy można regularnie usłyszeć jego muzykę w rozgłośniach radiowych takich jak Trójka, Radio Euro i Radio Gdańsk. Nowym nabytkiem grupy i jednocześnie jednym z jej największych atutów jest sekcja smyczkowa (wiolonczela, skrzypce), co w zestawieniu z przestrzennymi gitarami, melodyjnym wokalem oraz dynamiczną sekcją rytmiczną jest nietypowym, a zarazem bardzo interesującym połączeniem. Na koncercie w Uchu zespół zaprezentuje utwory z płyty „Nocne historie” oraz kilka zupełnie nowych kompozycji, które ukażą się na nowym krążku.\nKomponuje, nagrywa swoją solową instrumentalną muzykę, grając na wszystkich instrumentach (instrument wiodący – gitara). Wykonuje takżesolowe koncerty (live acty) – na gitarę plus elektronikę. Muzyka Endriu to na pierwszym planie dźwiękowym gitara elektryczna przetworzona przez rożne efekty elektroniczne (pogłosy, modulacje itp), drugi plan stanowi elektronika (moduły brzmieniowe, syntezatory, automat perkusyjny). Klimaty – chillout, ambient, czasem lekko tanecznie. A wszystko zaczęło się w piaskownicy, kiedy Endriu miał 4 lata sąsiadka pożyczyła mu zepsutą zabawkę – keyboard na baterie, w którym działały tylko 4 klawisze, ale to wystarczyło, by nasz artysta zapomniał się w dźwiękach i zaczął tworzywo w tejże piaskownicy swoje kompozycje. I tak już mu zostało do dziś. Tworząc swoja muzykę na pierwszym miejscu stawia klimat, który ma oddać rożne emocje, być emocjonalnym mostem pomiędzy twórca a słuchaczem. Najbardziej pociąga ciekawy, oryginalny dobór barw, czasem również prosta melodia, jednak oddająca jakaś glebie.\nZespół powstał jesienią 2004 roku w Działdowie, na Mazurach – miasteczku zbyt małym, by interesując się muzyką nie trafić na siebie. Na niewyobrażalnie archaicznym sprzęcie (radia zamiast wzmacniaczy i taboret w roli statywu pod werbel), w maleńkiej piwnicy pod kamienicą przy ul. Górnej zaczęły się próby. Pierwsze dwa lata istnienia, to raczej beztroski okres niezliczonej ilości prób oraz wielu koncertów w Działdowie i okolicach. To również czas dużej aktywności zespołu na festiwalach i przeglądach dla młodych zespołów zakończony zwycięstwem na Konfrontacjach 2006 w Kętrzynie. Jesienią 2006 roku, by móc dalej istnieć, mjut przeniósł się do Gdańska – tam na studia dostali się gitarzysta i basista. Cztery miesiące później nadszedł debiut fonograficzny. Piosenka „Do końca wszystkiego” znalazła się wśród innych piosenek-debiutantek na znanej składance autorstwa Piotra Kaczkowskiego „minimax.pl 4”. Ponadto zespół zapisał na swoim koncie zwycięstwa w Łowickim Maratonie Rockowym, nagrodę specjalną na Rockowaniach w Mławie oraz wyróżnienie na Rock in Mińsk w Mińsku Mazowieckim. Koniec 2007 roku przyniósł grupie największy z dotychczasowych sukcesów. W grudniu mjut wygrał prestiżowy festiwal Młode Wilki – Rebelia odbywający się w warszawskim klubie Stodoła. Nagrodą jest pomoc przy wydaniu debiutanckiego albumu i jego promocja. Dotychczas poprzedzali występy takich gwiazd jak Hey, Myslovitz oraz Kazik & Buldog. W chwili obecnej zespół pracuje nad materiałem na swoja debiutancką płytę.\nMateusz Lewandowski – bas\nPatryk Kienast – gitara\nDawid Jaroszewski – perkusja


Strona główna Aktualności 07.12.2014 15:40\nZapowiedź uwolnienia frameworka .NET, wraz z wydaniem jego oficjalnej wersji na Linuksa i OS X, zaskoczyła chyba wszystkich. Z przedstawianych początkowo informacji trudno było jednak wywnioskować, jaki kształt przyjmie opensource'owa wersja tak lubianego przez programistów środowiska. Sporo w tej kwestii rozjaśnił wpis Immo Landwertha, menedżera Microsoftu odpowiedzialnego za to przedsięwzięcie.\nPrzypomnijmy: fundamentem .NET-u jest środowisko uruchomieniowe CLR (Common Language Runtime), w którym uruchamiany jest kod pisany w językach takich jak C#, Visual Basic czy IronPython. Do tego dochodzi zestaw bibliotek programistycznych, na czele z zawierającą standardowe typy i funkcje BCL (Base Class Library), oraz zbudowanych na nich frameworków, takich jak desktopowe Windows Forms czy serwerowe ASP.NET.\nPotrzeba wprowadzenia .NET na nowe platformy, np. mobilne (Windows Phone) czy przeglądarkowe (Silverlight) doprowadziła do powstania niekompatybilnych ze sobą wersji .NET. Z czasem problem się pogarszał, tak że kod pisany dla Windows Phone 7 okazał się być niekompatybilny z Windows Phone 8. Do pewnego stopnia producent próbował rozwiązać to wprowadzeniem tzw. PCL (Portable Class Libraries), zawierających tylko te klasy .NET, które działają na wybranym zbiorze platform. Było to jednak rozwiązanie tymczasowe, w praktyce bowiem nie zapewnia ono kompatybilności, lecz jedynie uniemożliwia wywołanie interfejsów, które mogłyby uczynić kod niekompatybilnym.\nNastępną próbą były Universal Apps, zaprezentowane na tegorocznej konferencji BUILD – ale i one nie gwarantowały zgodności, a jedynie możliwość zapakowania do aplikacji specyficznego dla danej platformy kodu. Uzyskiwaliśmy kompatybilność aplikacji z perspektywy użytkowników, ale nie z perspektywy programistów, których skazywano na dodatkową pracę.\nPełen .NET Framework wciąż tylko na Windows\nPrzełomem w tej sprawie ma być .NET Core, czyli zmodularyzowana wersja .NET Frameworku. Zawiera on Base Class Library wspólną dla wszystkich platform (nie tylko microsoftowych, ale też dla Linuksa i OS X), mimo skrajnych często nawet różnic między nimi. Wspólne dla wszystkich platform są też kompilatory i środowisko uruchomieniowe, wykorzystujące m.in. nowe optymalizacje Just-in-Time. Drobne różnice zaczynają się na poziomie styku implementacji z rdzeniem. Obecnie gotowe są dwie takie implementacje, dla .NET Native (czyli kompilowalnych do natywnego kodu aplikacji .NET rozpowszechnianych przez Windows Store) i ASP.NET 5 (czyli aplikacji serwerowych). Dodają one po prostu interfejsy specyficzne dla danego zastosowania – np. .NET Native ma API zapewniające interoperacyjność z WinRT, zaś ASP.NET 5 API służące do obsługi wzorców projektowych MVC.\nNajciekawszy w .NET Core wydaje się być nowy model wdrażania aplikacji. Biblioteki będą dostarczane jako pakiety NuGet, znane dobrze programistom korzystającym z Visual Studio – służą one do importowania kodu .NET do projektów. Zamiast instalować ogólny zbiór bibliotek na poziomie systemu, często niekompatybilnych z aplikacją potrzebną użytkownikowi, aplikacjom będzie towarzyszyło tylko to, czego potrzebują. Skończy się konieczność instalowania .NET Frameworka przez użytkowników.\nNie do końca jednak wiadomo jeszcze, jak Microsoft chce sobie poradzić z ewentualnymi problemami z bezpieczeństwem – co robić, jeśli poszczególne pakiety NuGet będą zawierały luki? Oddzielne zaś ich aktualizowanie może doprowadzić do niekompatybilności poszczególnych komponentów. Póki co Redmond obiecuje przygotowanie cztery razy w roku takich całościowych wydań .NET Core, testowanych pod kątem kompatybilności pakietów. Cynicy już mówią jednak o tym, że doczekamy się powtórki z historii, znanej pewnie starszym czytelnikom jako Piekło DLL – aplikacje będą żądały bibliotek A, B i C w konkretnych wersjach, ale biblioteka B niezbędna do działania biblioteki C może nie być zgodna z biblioteką C.\nZamiast monolitycznego frameworku dużo małych, wersjonowanych bibliotek\nA co z klasycznym .NET Frameworkiem? Z tego co Landwerth pisze, wygląda na to, że powoli odchodzi do lamusa, przynajmniej na serwerach. Póki co .NET Core w ma być podzbiorem .NET Frameworka, nie będzie tu żadnych różnic, ale z czasem .NET Core zacznie być aktualizowany szybciej niż .NET Framework, tak że w pewnym momencie pojawią się funkcjonalności dostępne wyłącznie w .NET Core. Tak samo na razie aplikacje desktopowe, pisane pod WPF (Windows Presentation Foundation) wciąż jednak będą korzystały z .NET Frameworka. W razie gdyby doszło do konieczności współdzielenia kodu między oprogramowaniem desktopowym, mobilnym i serwerowym, Microsoft obiecuje dostarczyć niezbędne biblioteki PCL.\nZ kolei jednak aplikacje .NET Native, jakie mają zdominować Windows Store nie będą współpracowały z .NET Frameworkiem, gdyż jest on niewystarczająco modularny. Dołóżmy do tego jeszcze zapowiadane oficjalne wsparcie dla Mono – niezależnej implementacji .NET dla uniksopodobnych systemów – i widać, że to co miało ułatwić życie programistom może równie dobrze ich zdezorientować.\nJeśli to ma tak wyglądać, to zadajemy sobie pytanie, jaki jest faktyczny cel tego wszystkiego. Nowy modularny .NET będzie daleko mniej interoperacyjny niż Java, wciąż jego wyróżnionym, najlepszym środowiskiem będzie Windows. Widać jeszcze pewien sens tworzenia .NET Core dla Linuksa, ale jaki jest sens pisania go dla Maka, skoro OS X praktycznie w ogóle nie jest wykorzystywany jako system serwerowy? Desktopowych aplikacji pisanych w .NET Frameworku dla Windows i tak się na Makach z .NET Core przecież nie uruchomi.


W Śremie otwarto wystawę nieznanych dotąd szkiców Mrowińskiego - TV RELAX\nW Śremie otwarto wystawę nieznanych dotąd szkiców Mrowińskiego\nNiezwykły klimat panował w Muzeum Śremskim 11 października. O godzinie 15.30 otwarto wystawę nieznanych szkiców i rysunków Stanisława Mrowińskiego. Co ciekawe zwiedzający mogli nie tylko obejrzeć prace artysty, ale także poczuć ich zapach.\nJasno, ale nie do końca\nNa od lat nieoświetlonym fragmencie ulicy Roweckiego pojawiły się cztery latarnie. Do pełni szczęścia mieszkańców, którzy walczyli o oświetl...


Dobre rady starej baby | Dyrdymały\n1. Fajnie jest być fanem!\nNie daj sobie wmówić, że to głupie, niepoważne i bez sensu. Że tylko marnujesz czas i pieniądze. Jeśli sprawia ci to radość, nie ma w tym nic złego. I zawsze jest to lepszy poprawiacz humoru niż alkohol lub narkotyki.\nPrzy czym, bądź dobrym fanem. Czyli takim, który szanuje to albo tych, których lubi oraz innych fanów. I który nie ogranicza się tylko i wyłącznie do wzdychania do obiektu swoich westchnień, ale którego bycie fanem w jakiś sposób rozwija.\nCo równie ważne – nie przesadzaj. Nikt nie lubi psyho-fanów. Nawet inni fani. Bycie fanem powinno być miłym dodatkiem do twojego życia, a nie głównym celem twojego istnienia.\n2. Obejrzyj film lub serial o którym myślisz, że na pewno ci się nie spodoba\nTo trochę jak z ocenianiem książki po okładce. I jest to w pewnym sensie sytuacja idealna. Bo jeśli produkcja naprawdę okaże się nietrafiona – nie poczujesz rozczarowania. Natomiast jeśli taki film lub serial przypadnie ci do gustu – niespodzianka będzie podwójna.\nTylko uważaj, bo może się okazać, że coś, o czym myślałeś, że na pewno nie przypadnie ci do gustu, spodoba ci się tak bardzo, że pokochasz to całym sercem.\n3. Nie męcz się oglądaniem seriali, które ci się nie podobają\nSerial, to nie szkolna lektura obowiązkowa. Jeśli ktoś ci mówi, że jakaś produkcja jest genialna i każdy, koniecznie powinien ją zobaczyć, a tobie jej oglądanie sprawia trudność – nie męcz się. Przecież nikt nie będzie cię o ten serial pytał na maturze.\nI choć wiem, że to może być trudne – przełam się i odpuść sobie te seriale, które śledzisz od lat, a których oglądanie od jakiegoś czasu przestało sprawiać ci radość. Pisałam o tym już kiedyś na Dyrdymałach – tak, to będzie bolesne rozstanie. Ale skoro dana produkcja przestała cię cieszyć, nie ma sensu poświęcać jej czasu.\nNie jestem hipokrytą. Wiem, że na przykład w przypadku seriali, niektórych produkcji nie da się obejrzeć inaczej. Albo da się, ale człowieka zwyczajnie nie stać na wykupienie abonamentu na Netflixie. Albo da się inaczej, niż na Netflixie, ale jest to totalnie nieopłacalne, bo dla jednego tytułu nikt przy zdrowych zmysłach nie wykupi pakietu kablówki premium w abonamencie na dwa lata.\nZ drugiej strony wiem, że istnieje masa ludzi, którzy piracą z przyzwyczajenia, bo nauczyli się korzystać z jakiegoś serwisu i odruchowo szukają materiałów właśnie tam. Są też tacy, których stać na wykupienie abonamentu, ale stwierdzają: „czemu mam za to płacić, skoro gdzieś indziej to samo jest za darmo?”.\nMoim zdaniem do płacenia za kulturę trzeba po prostu dorosnąć. Zmienić podejście z „hurra, mogę to mieć za darmo”, na „hurra, mogę zapłacić i tym samym wesprzeć twórcę”. Bo kiedy płacisz za kulturę, stajesz się tak naprawdę mecenasem. A mecenas kultury – to przecież brzmi dumnie!\n5. Kup czytnik ebooków\nPopełniłam kiedyś na ten temat długiego Dyrdymała, dlatego teraz napiszę krótko – najlepsze urządzenie elektroniczne (a może nawet najlepsza rzecz w ogóle) jaką posiadam to czytnik ebooków. Żaden inny gadżet nie zmienił mojego życia tak bardzo i pozytywnie, jak on. Dlatego z całego serca polecam zakup takiego urządzenia. Jeśli lubisz czytać książki – będziesz ich czytać jeszcze więcej. A jeśli czytasz tylko sporadycznie – dzięki czytnikowi ebooków nie będziesz mógł oderwać się od lektury.\n6. Podpisuj urządzenia elektroniczne\nKojarzysz historię o tym, jak ktoś znalazł aparat fotograficzny, a potem przy pomocy zdjęć odkrytych w jego pamięci, po miesiącach poszukiwań udało mu się znaleźć właściciela urządzenia i zwrócić zgubę? Brzmi wzruszająco, ale powiedzmy sobie szczerze – nie każdy będzie miał tyle szczęścia i zapału. A przecież istnieje prosty sposób, by uczciwemu znalazcy pomóc oddać to, co odnalazł!\nWystarczy, że w pamięci każdego urządzenia elektronicznego, które posiadasz, zapiszesz niewielki plik tekstowy (najlepiej w formacie TXT – bo bez problemu odczyta go każdy komputer), w którym podasz swoje dane kontaktowe – numer telefonu lub adres email. Ja taki plik nazywam zawsze: _DO ZNALAZCY URZĄDZENIA.txt …i tworzę dodatkowo taki sam plik w wersji angielskiej: _IF YOU FOUND THIS DEVICE.txt\nZnak _ na początku nazwy jest dodatkowym ułatwieniem – dzięki niemu istnieją spore szanse na to, że plik wyświetli się na początku listy rzecz zapisanych w pamięci urządzenia.\n7. Wykonuj zapasowe kopie danych\nUrządzenia elektroniczne mają to do siebie, że lubią się psuć. Niespodziewanie i zazwyczaj na amen. CYK i w jednej chwili tracisz nie tylko napisaną do połowy pracę magisterską, ale też wszystkie zdjęcia z dzieciństwa. Rzeczy niezastąpione przepadają na zawsze. Brzmi strasznie, prawda?\nWłaśnie dlatego warto zainwestować w przenośny dysk (a najlepiej dwa, na wypadek, jakby ten pierwszy się zepsuł) i co jakiś czas kopiować na niego zawartość swojego komputera. Dodatkowo mniejsze rzeczy można przerzucić na dysk w chmurze.\n8. Poświęć czas na skonfigurowanie programów komputerowych, z których często korzystasz\nŚwietnym przykładem tego, jak działa Test marsmallow są programy komputerowe. Dlaczego? Zauważyłam, że ludzie często w ogóle ich nie personalizują, bo się im nie chce. A przecież to są rzeczy, z których korzystają na co dzień. I mogliby na przykład zmienić kolejność ikonek w taki sposób, by łatwiej było im się do nich dostać. Albo przypisać jakiejś funkcji skrót klawiaturowy. Lub po prostu – zmienić wygląd programu.\nLudzie nie wykonują tych czynności, bo szkoda im czasu na konfigurację programu. I w ogóle nie zastanawiają się nad tym, ile czasu zyskaliby później, gdyby taką konfigurację wykonali. Dlatego nie bądź leniem, ułatw sobie życie i pogrzeb w ustawieniach programów, z których często korzystasz. Polecam zacząć od przeglądarki internetowej. ;)\n9. Nie rezygnuj z eksperymentowania i odkrywania nowych rzeczy\nNie mówię tutaj o drastycznych zmianach, nie namawiam cię do tego, byś zaczął pisać lewą ręką (albo prawą, jeśli jesteś leworęczny). Po prostu spróbuj czasem ugotować coś według innego przepisu, sięgnij po książkę, film lub serial z gatunku, który cię nie interesuje albo – wracając do tematu komputerów – spróbuj na przykład zacząć korzystać z innej przeglądarki internetowej.\nJeśli zmiany ci się nie spodobają, nic nie stoi na przeszkodzie, byś wrócił do tego, co dobrze znasz. A po drodze może uda ci się odkryć coś naprawdę przydatnego.\n10. Smaki się zmieniają\nNie wiem, jak ty, ale mi w dzieciństwie napoje takie, jak kawa lub piwo wydawały się hmm… niejadalne. Nie mogłam zrozumień, dlaczego dorośli się katują i spożywają takie rzeczy.\nTymczasem z wiekiem percepcja smaków się zmienia, dzięki czemu picie kawy lub piwa może stać się przyjemnością. Ale kawa i piwo to nie wszystko! Często unikamy jedzenia rzeczy, które nie smakowały nam w dzieciństwie. Ale jaką mamy pewność, że cały czas nam one nie smakują, skoro ostatni raz spożywaliśmy je jako pięciolatki?\nWarto też spróbować tej samej potrawy, ale przyrządzonej w inny sposób. Podam ci prosty przykład: w dzieciństwie nienawidziłam pić mleka. Dopiero na studiach odkryłam, że problemem nie było mleko samo w sobie, tylko jego temperatura. Gorące mleko jest paskudne, ale zimne smakuje super!\n11. Spróbuj odkryć swój ulubiony gatunek niektórych potraw\nMocno wiąże się to z tym, co napisałam wyżej. Lubimy uogólniać, mówimy „ryby”, „ziemniaki” albo „piwo”. I jeśli któraś z tych rzeczy nam nie smakuje, przekreślamy wszystko z danej dziedziny. Tymczasem niemal każdy produkt spożywczy ma różne warianty i gatunki. Pstrąg smakuje inaczej, niż labraks, ziemniak ziemniakowi nie jest równy, a w niektórych sklepach wybór piw jest tak duży, że człowiek popadłby w alkoholizm, gdyby chciał spróbować wszystkich smaków.\nDlatego znów: warto się przemóc i eksperymentować. Można wtedy na przykład odkryć, że choć generalnie nie przepada się za rybami, to akurat labraksy bardzo nam smakują.\n12. Nie przyprawiaj\nPrzyprawy powinny podkreślać smak potraw, a nie być smakiem samym w sobie. Pomyśl o tym, zanim dosolisz zupę przed jej skosztowaniem albo obficie polejesz pizzę ketchupem, zanim w ogóle ją ugryziesz.\nA przy okazji – zrezygnuj ze słodzenia herbaty. Bez tego nigdy w pełni nie pojmiesz, dlaczego istnieje tak wiele różnych rodzajów tego napoju.\n13. Potrawy gotowane na parze są super!\nTak, jak ebooki stały się dla mnie największym odkryciem „kulturalnym”, tak samo parowar jest największym odkryciem kulinarnym.\nPotrawy gotowane w ten sposób stają się w pewnym sensie puchate – delikatniejsze, niż przyrządzane w inny sposób. A sam parowar jest urządzeniem idealnym dla lenia takiego, jak ja. Ot – wlewam wodę i nastawiam minutnik – nie muszę bezczynnie stać w kuchni i co jakiś czas coś mieszać w garnkach, bo inaczej przypali się lub wykipi.\n14. Jedz zdrową żywność i dbaj o środowisko\nCo do dbania o środowisko – nie chodzi o to, by zostać eko-świrem, ale o proste działania, które bez większego wysiłku może podjąć każdy. Przykładowo nie kupuj co chwilę nowych, półlitrowych butelek z wodą mineralną. Możesz je uzupełniać wodą z większej butelki albo zwykłą kranówką.\n15. Dobre buty to podstawa\nNajlepsza rada, jaką kiedykolwiek usłyszałam: zainwestuj w buty sportowe. I od tamtej chwili w takich butach nie tylko biegam, ale też chodzę. Bo nic nie polepsza komfortu życia tak bardzo, jak dobre obuwie. I wcale nie trzeba na niego wydawać fortuny – wystarczy polować na promocje oraz posezonowe wyprzedaże.\n16. Nie wierz w prognozy pogody\nZawsze powtarzam, że prognozy pogody sprawdzają się tak samo, jak horoskopy, czyli nie zawsze. I podobnie, jak horoskopami, można się nimi sugerować, ale nie należy im ufać całkowicie. Zwłaszcza, kiedy zapowiadają deszcz – w takich sytuacjach warto myśleć pozytywnie i liczyć na słońce. Nie mam pojęcia czemu, ale to często przepędza chmury.\n17. Oscar Wilde miał rację – ludzie bywają nudni\nAbsurdem jest dzielić ludzi na dobrych i złych. Ludzie są albo czarujący albo nudni. – pisał Oscar Wilde. To prawda! Każdy ma wady i zalety, nikt nie jest stuprocentowo dobry albo zły. A obcowanie z najmilszym człowiekiem na świecie może okazać się torturą, jeśli dana osoba będzie straszliwie nudna.\nPrzy czym Wilde zapomniał wspomnieć o jeszcze jednym typie ludzi – o osobach, które są irytujące. Ale znów – niekoniecznie z powodu wrodzonej złośliwości. Tacy ludzie często wkurzają wszystkich wokół, w ogóle nie zdając sobie z tego sprawy.\n18. Nie generalizuj – świat nie jest czarno-biały\n19. Zastanów się dwa razy, zanim coś skomentujesz i nie szerz nienawiści w internecie\nCzasem myślę, że internet byłby lepszym miejscem, gdyby ludzie po pierwsze uważnie czytali artykuły, które komentują. Po drugie przed napisaniem komentarza odetchnęli kilka minut i zastanowili się, czy na pewno chcą daną rzecz napisać. I po trzecie, po napisaniu komentarza znów doczekali dłuższą chwilę, przeczytali komentarz jeszcze raz i dopiero wtedy podjęli decyzję, czy na pewno chcą go opublikować.\nWiem, że tutaj, na Dyrdymałach powyższy problem nie istnieje, ale w innych miejscach już tak. Dlatego myślę, że warto powtarzać w kółko i gdzie się tylko da – zastanów się dwa razy, zanim skomentujesz.\n20. Naucz się przyjmować komplementy i komplementuj innych\nW Polsce mamy pewnego rodzaju paradoks kulturalny. Z jednej strony, kiedy ktoś nas chwali, wypada nam zachować skromność, machnąć ręką i z zażenowaniem stwierdzić, że to przecież nic wielkiego. Z drugiej – prawienie komplementów jest uznawane za przejaw lizusostwa, przez co, kiedy słyszymy od kogoś dobre słowo, natychmiast zaczynamy się zastanawiać: „czy on to powiedział od serca, czy też miał w tym jakiś ukryty motyw?”. Co z kolei powoduje, że sami rzadko chwalimy innych, by ktoś nie wziął nas za wazeliniarzy.\nWarto wyjść z tego błędnego koła. Choć wiem, że jest to trudne. Mi samej nie udało się tego zrobić całkowicie, ale próbuję. Małymi kroczkami. Kiedy ktoś mnie chwali, staram się z dumą powiedzieć „dziękuję”. A kiedy ktoś inny dokona czegoś, co wzbudza mój podziw – mówię o tym tej osobie. I ponieważ wiem, że ja prawię komplementy innym zupełnie bezinteresownie, bo na to zasługują – kiedy sama słyszę pochwałę od kogoś innego, w mojej głowie czerwona lampka „to podejrzane, kryje się za tym jakiś ukryty motyw!” świeci się znacznie słabiej.\nNie wiem, jak to wygląda w twoim przypadku i czy również zmagasz się z podobnym problemem. Ale jeśli tak – spróbuj, podobnie jak ja, zmienić nastawienie. To nie będzie łatwe, ale warto podjąć ten wysiłek.\n21. Nie zmieniaj swojego hobby w pracę\nNiektórzy twierdzą inaczej, mówią, że ten, kto w pracy robi to, co kocha, tak naprawdę nie czuje, że pracuje. Ja jestem odmiennego zdania.\nRzecz w tym, że hobby jest fajne, kiedy zajmujemy się nim wtedy, gdy mamy na to ochotę, a nie osiem godzin dzienne, przez pięć dni w tygodniu, bez względu na to, czy tego chcemy, czy też nie. Hobby sprawia radość, kiedy nie gonią nas deadliny i nie musimy przejmować się statystyką pracy. I kiedy nie musimy iść na kompromis, robić czegoś nie po naszej myśli – tak, jak chce tego nasz szef lub klient.\nOczywiście warto spróbować i zaryzykować. Może rzeczywiście dzięki temu uda ci się znaleźć najlepszą pracę na świecie. Ale równie prawdopodobne jest to, że stracisz hobby, a praca stanie się dla ciebie podwójną udręką.\n22. Z czasem czas zacznie mieć dla ciebie większą wartość, niż pieniądze\nNie rozumiałam tego, kiedy mówili mi to moi rodzice. I jeśli jesteś młody, prawdopodobnie też tego nie pojmiesz.\nDodatkowo praca, poza czasem, zabiera też energię i często ogłupia. Co powoduje, że po powrocie do domu, człowiek niby ma czas dla siebie, ale tak naprawdę snuje się po mieszkaniu leniwie, jak bezmózgie zombie. A kiedy w końcu udaje mu się z tego letargu otrząsnąć, okazuje się, że wybiła północ i trzeba iść spać, by mieć siłę na kolejny dzień pracy.\nBrzmi przerażająco, ale nie piszę tego, by cię straszyć. Tylko by zwrócić ci uwagę na to, jak w życiu zmieniają się priorytety. Bo kiedyś wolałam poświęcić czas, by zaoszczędzić na coś pieniądze, a dziś odwrotnie – wolę dopłacić, by nie tracić na coś czasu.\n23. Nie bój się czasem marnować czasu\nWbrew temu, co napisałam wcześniej – nie daj się zwariować. Tak, czas jest najwartościowszym zasobem, jakim dysponujesz, ale nie miej wyrzutów sumienia, jeśli czasem zaprzepaścisz go na głupoty. Nieważne, czy to będą gry komputerowe, seriale telewizyjne, czy po prostu spanie w sobotę do drugiej po południu. Czasem każdy musi wyluzować. Zasługujesz na to i ten czas tak naprawdę wcale nie był stracony.\n24. Nie zawsze wszystko idzie zgodnie z planem\nJeśli czytałeś Mistrza i Małgorzatę to wiesz, że nie ma co przejmować się daleką przyszłością, bo nie wiemy, co spotka nas za pięć minut. Oczywiście nie oznacza to, że nie należy zupełnie się nie przejmować i nie odkładać na emeryturę.\nLos bywa złośliwy, sprawia, że w jednym miesiącu możemy dobrze bawić się na wczasach, a w następnym, w naszym życiu będzie się psuła jedna rzecz za drugą.\nBrzmi pesymistycznie, ale chcę przez to powiedzieć, że w takich sytuacjach nie należy się przejmować, że coś nie poszło zgodnie z planem. Trzeba wziąć się w garść i improwizować. Zwłaszcza, że nieplanowane rzeczy wcale nie muszą być złe – czasem katastrofa może przerodzić się w coś dobrego. Z tym, że my o tym jeszcze nie wiemy, bo przecież nie znamy przyszłości.\n25. Nie bój się być smutny, ale nie popadaj w rozpacz\nKiedy już przydarzy się coś złego – daj sobie czas na smutek, nie walcz z tym. Kolejny naukowy fakt: łzy są zaworem bezpieczeństwa, pomagają uwolnić z organizmu nadmiar hormonów stresu.\n26. Twoja osobowość cały czas się zmienia\nPisałam już o zmianie smaków, ale to przecież nie wszystko. Z naszą osobowością jest trochę podobnie, jak z wyglądem – na co dzień nie widzimy różnicy, dopiero jak spojrzymy na stare zdjęcia, dostrzegamy, jak bardzo się zmieniliśmy. Poza tym zmieniają nas nie tylko nasze doświadczenia, ale też z czasem nasz mózg działa trochę inaczej. I skoro może się nam zmienić smak, to inne zmysły także.\nDlatego polecam ci raz na jakiś czas zrobić „rachunek sumienia”, wejrzeć wgłąb siebie i zastanowić się, jakim jesteś człowiekiem. A nuż odkryjesz w sobie cechy, o których istnieniu nie miałeś bladego pojęcia.\n27. Czuj się dobrze we własnej skórze\nZ zaakceptowaniem siebie jest trochę tak, jak z tymi komplementami. Niektórzy nie mają z tym problemów, ja musiałam nad tym długo pracować.\nDlatego zaakceptuj to, kim jesteś i czuj się dobrze we własnej skórze. Oraz w ciuchach, w których lubisz chodzić. Bo jeśli ty będziesz czuł się pewnie, nikt inny nawet nie pomyśli, że może być w tobie coś niedoskonałego.\n28. Słuchaj i nie słuchaj rodziców\nOczywiście wiele zależy od tego, jakie są twoje relacje z rodzicami. Ale jeśli są zdrowe – twoi „staruszkowie” udzielając ci rad chcą dla ciebie jak najlepiej. A że mają większe doświadczenie od ciebie – ich porady mogą być całkiem dobre. Dlatego warto ich słuchać.\nJednocześnie pamiętaj, że to twoje życie. Jeśli chciałeś pomalować ściany w swoim w pokoju na zielono, a on radzili, że inny kolor będzie lepszy – zdaj się na siebie. W najgorszym wypadku po wszystkim stwierdzisz, że zielony jednak nie był dobrym pomysłem. Ale przynajmniej dowiesz się tego na własnej skórze. Inaczej cały czas będziesz się zastanawiał, jak mieszkałoby ci się w zielonym pokoju.\nPoza tym pamiętaj o tym, co napisałam wcześniej – twoja osobowość się zmienia, a dla twoich rodziców zawsze będziesz dzieckiem. I przez to czasem ich rady mogą zupełnie do ciebie nie pasować.\nNiemniej, bez względu na wszystko – zawsze warto pytać rodziców o poradę i ich słuchać. To, czy się człowiek do tych słów zastosuje, to już inna sprawa.\n29. Zacznij pisać bloga\nNie dla sławy i pieniędzy, tylko dla siebie i dla zabawy. To nic nie kosztuje. I nawet, jeśli nikt nie będzie cię czytał – lepsze to, niż pisanie do szuflady, bo świadomość tego, że ktoś jednak może twój tekst przeczytać, sprawia, iż człowiek bardziej się stara.\nDobrą alternatywą dla bloga jest kanał na YouTube. Przy czym w tym przypadku tworzenie treści – wbrew pozorom – wymaga znacznie większego nakładu pracy!\n30. Nie słuchaj rad innych ludzi\nNikt nie wie, jak żyć. Mody przemijają. Normy społeczne się zmieniają. Produkty, które dziś są uznawane za zdrowe, za kilka lat mogą okazać się trujące. A ten tekst to tylko Dyrdymał, więc nie powinieneś traktować go zbyt poważnie!\nTen wpis dedykuję mojej Rodzince.\nA także wszystkim innym, dobrym i niesamowitym ludziom, których spotkałam na swojej drodze.\nDzięki wam te trzydzieści lat było dla mnie wspaniałą przygodą! Dziękuję!!! :)\ntagi: gotowanie, internet, motywacja, pozytywnie, społeczeństwo, zdrowie


Co nas wyróżnia – Polski Instytut Badań Genetycznych\nPolski Instytut Badań Genetycznych skupia w swoich szeregach specjalistów w zakresie laboratoryjnej genetyki medycznej, diagnostów medycznych, biotechnologów i biologów.\nJako pierwsi! na rynku wprowadziliśmy do podstawowej wersji badania w kierunku wykrywania zakażenia SARS-CoV-2 pakiet rozszerzony diagnozujący i różnicujący inne wirusowe oraz bakteryjne patogeny układu oddechowego, co stanowi kluczową informację co do dalszej diagnostyki,postępowania terapeutycznego oraz wdrożenia właciwej metody leczenia. Dodatkowo, wpływ sezonowości na zwiększenie liczby zachorowań na grypę i różnego rodzaju przeziębień, pozwala wykluczyć infekcję wirusem SARS CoV-2 z jednoczesnym ustaleniem patogenu odpowiedzialnego za zakażenie.\nWychodząc naprzeciw potrzebie szybkiej i precyzyjnej diagnostyce różnicowej zakażeń układu oddechowego różnego pochodzenia (wirusowe, bakteryjne) opartego na zaawansowanych, technikach molekularnych, dokładamy starań by nasze zestawy były powszechnie dostępne dla pacjentów.\nWykorzystanie referencyjnej techniki rt-PCR pozwala na najwyższą precyzję w identyfikacji patogenu odpowiedzialnego za infekcję dróg oddechowych, a jego wczesne wykrycie daje możliwość ustalenia dalszego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego co skutkuje szybszym powrotem do zdrowia pacjenta.\nWybierając nasze testy, oprócz gwarancji rzetelnie przeprowadzonych badań, wspieracie państwo rozwój Polskiego Instytutu Badań Genetycznych, którego priorytetem jest przede wszystkim propagowanie wiedzy w zakresie profilaktyki zdrowotnej i możliwości jakie daje współczesna genetyka w walce z szeregiem chorób.\nDziałamy również w sektorze naukowym, skoncentrowani jesteśmy przede wszystkim na opracowaniu nowych testów diagnostycznych oraz technologii umożliwiających rozwój diagnostyki molekularnej w Polsce.


Dofinansowanie do przedszkola >\nPrzedszkole to rozwiązanie, z którego korzysta wiele rodzin mieszkających i pracujących w Norwegii. Choć w Norwegii nie funkcjonuje bezpłatna opieka przedszkolna, to rodzice mogą liczyć na dofinansowanie, przyznawane w przypadku osób o trudnej sytuacji materialnej. Komu i na jakich zasadach przysługuje dofinansowanie do przedszkola? O tym w poniższym artykule!\nDotacja dla rodziców wysyłających dzieci do przedszkola wypłacana jest przez gminę. Każda z nich we własnym zakresie decyduje o kwocie przeznaczonej na finansowanie przedszkoli.\nPrawo do miejsca w przedszkolu w gminie zamieszkania rodziny w Norwegii przysługuje dzieciom, które:\nobchodzą swoje pierwsze urodziny przed sierpniem – mogą wtedy korzystać z przedszkola od sierpnia,\nobchodzą swoje pierwsze urodziny we wrześniu bądź październiku – mogą korzystać z przedszkola po ukończenia pierwszego roku życia.\nGłównym kryterium przyznawania dofinansowania do przedszkoli jest próg dochodowy, rodziny których wspólny dochód brutto nie przekracza 548 500kr maja prawo do powyższych świadczeń.\nRoczne opłaty za przedszkole nie powinny przekraczać 6% dochodu brutto gospodarstwa domowego.\nDodatkowo rodziny o niskich dochodach mogą wnioskować o 20 bezpłatnych godzin w przedszkolu.\nRodzice ponoszą koszty przedszkola przez 11 miesięcy w roku kalendarzowym. Bezpłatnym miesiącem jest lipiec.\nDofinansowanie do przedszkola a liczba dzieci\nNa sporą pomoc mogą liczyć zwłaszcza rodzice więcej niż dwójki dzieci. W ich przypadku, bez względu na dochody gospodarstwa domowego, rodzina wielodzietna może skorzystać z obniżonej stawki opłat za przedszkole. I tak, w zależności od liczby dzieci:\nprzy dwójce dzieci – za drugie dziecko zapłacimy 70 % pełnej kwoty (pierwsze 100 %),\nprzy trójce i więcej dzieci – za trzecie i każde kolejne dziecko zapłacimy 50 % pełnej kwoty opłat.\nKoszty wyżywienia w przedszkolu\nDo kosztów przedszkola, rodzice doliczyć muszą również koszty wyżywienia dziecka, na które nie można otrzymać dofinansowania. Cena posiłków zależy od tego, co wchodzi w ich skład.\n– kody do logowania\n– adres zamieszkania w Norwegii\n– nazwa przedszkola\n– adres przedszkola\n– na jaki procent dziecko uczęszcza do przedszkola


Powiatowy Turniej BRD - Wieprz 10.04.2008 - Gmina Stryszów\nGmina Stryszów Gmina Kultura, sztuka i sport Gmina Archiwum Powiatowy Turniej BRD - Wieprz 10.04.2008\nPowiatowy Turniej BRD - Wieprz 10.04.2008\n10 kwietnia 2008 roku w Zespole Przedszkolno-Szkolnym w Wieprzu odbył się powiatowy Turniej Bezpieczeństwa w Ruchu Drogowym. Bardzo mile ten dzień wspominać będą uczniowie Szkoły Podstawowej w Stroniu: Tomasz Gnojek (kapitan), Jarosław Chmielarz, Mateusz Kocańda i Bartłomiej Makówka (rezerwowy). Po bardzo zaciętej walce wymienieni uczniowie zostali zwycięzcami zawodów i będą reprezentować powiat wadowicki na mistrzostwach województwa małopolskiego.\nTurniej Bezpieczeństwa w Ruchu Drogowym ma już długą historię. Pierwsze zawody w powiecie wadowickim zostały rozegrane blisko 30 lat temu. Nasza szkoła zawsze święciła w nim duże sukcesy. Od 15 lat regularnie jesteśmy finalistami zawodów powiatowych. Kilkukrotnie byliśmy mistrzami powiatu i reprezentowaliśmy powiat wadowicki na mistrzostwach województwa (kiedyś bielskiego, obecnie małopolskiego).\nW tym roku po kilku latach przerwy ponownie SP Stronie okazało się najlepsze w powiecie. Fakt ten tym bardziej cieszy, że w zawodach tych pokonali aktualnych mistrzów polski - drużynę ze Szkoły Podstawowej z Rzyk (w roku szkolnym 2006/2007 zawodnicy SP Rzyki zostali Mistrzami Polski w Turnieju BRD).\nW mistrzostwach powiatu wzięło udział 8 drużyn, wytypowanych na podstawie eliminacji międzygminnych. Zawody składały się z 3 etapów. Pierwszy - test wiedzy z przepisów ruchu drogowego, drugi - praktyczne udzielanie pomocy poszkodowanemu, trzeci - jazda rowerem po torze przeszkód. Po pierwszym etapie nasi zawodnicy zdecydowanie prowadzili w ogólnej klasyfikacji, na drugim miejscu - ich najgroźniejsi rywale - SP Rzyki. Etap drugi nie wpłynął znacząco na wyniki. O wszystkim więc zadecydować miał etap ostatni - jazda po torze przeszkód. Tutaj emocje sięgały zenitu! Jako pierwsi tor przeszkód pokonywali zawodnicy z Rzyk. Poszło im bardzo dobrze. Nasi zawodnicy (Jarek i Tomek) spisali się troszkę słabiej na torze przeszkód niż ich koledzy z Rzyk i sprawa pierwszego miejsca zostawała ciągle otwarta. Jednak bardzo wysoką formę zaprezentował ostatni zawodnik ze Stronia - Mateusz. Uzyskał najlepszy przejazd w całym turnieju i tym samym przerzucił szalę zwycięstwa ! Radości nie było końca!\nMateusz tak dobrym przejazdem przypieczętował nie tylko zwycięstwo drużyny ale także i swoje (w klasyfikacji indywidualnej). Jako najlepszy zawodnik turnieju otrzymał bardzo cenne nagrody. Zresztą cała drużyna wróciła do domu nie tylko z bagażem doświadczeń ale także z bagażem prezentów!!!\nTrzecie miejsce w zawodach zdobyła druga drużyna z Gminy Stryszów - reprezentranci Szkoły Podstawowej w Dąbrówce. Gratulujemy naszym reprezentantom wysokich osiągnięć w tak wygórowanej rywalizacji.


PGNiG sięgnie po amerykański gaz łupkowy? To się może opłacać - Gaz łupkowy\nsmart, 28.05.2018 13:23\nA ja uwaÅ¼am pomysÅ‚ za dobry. MielibyÅ›my pewnoÅ›Ä‡ dostawy i gazu z regionu gdzie nie zagraÅ¼ajÄ… interesom (...)\nGoÅ›Ä‡, 28.05.2018 12:30\nGoÅ›Ä‡, 16.05.2018 21:15\nJeÅ¼eli byÅ›my wydobywali gaz Å‚upkowy w USA , póÅºniej trafiÅ‚by do wybudowanego przez np. PGNiG terminalu LNG nad (...)\npodatnik, 15.05.2018 16:09\nNiech monopolista gazowy PGNIG zajmie siÄ™ wydobyciem karajowego najtaÅ„szego w europie gazu a nie wyprowadzaniem nastÄ™pnych pieniÄ™dzy (...)\nobs1248, 15.05.2018 15:30\nPomysÅ‚ jest niezwykle gÅ‚upi. Brak stabilnoÅ›ci politycznej w Usa oraz dzielÄ…cy nas ocean przemawiajÄ… za aferowym inwestowaniem (...)