Jak leczyć zęby - odkrycie 2020! czyli szybalski-stomatologia.pl lub ją odbierają jest stan zębów. Pragniemy mieć szeroki uśmiech i pokazywać zadbane zęby, lecz jak to się ma do tego, gdy gabinet dentystyczny omijamy szerokim łukiem. Nie jest możliwe, aby przez la\nDodane: 17-02-2020 16:33\nKrótko o dentystach i leczeniu zębówLeczenie zębów i jamy ustnej. Kilka faktówO dobrych stomatologachZ wizytą w dentystycznym piekleTroska o zęby i jamę ustnąDentysta i jego gabinetStomatologia i protetyka, kilka faktówCzy można Mieć piękne zęby w pracy?Dentysta i jego gabinetLeczenie zębów i jamy ustnej. Kilka faktówO stomatologiiO dentystachDobry dentysta Zabrze - jak go znaleźć?Protezy zębów stałychSprawy stomatologiczne - ogólnieZanim pójdziesz do stomatologaWycieczka do gabinetu dentystycznegoWybór protezy i protetykaDobry dentysta w ZabrzuZrobić implanty dobrze?Czego używają obecnie dentyści? Nowe techniki w stomatologiiNowoczesne metody w stomatologii - o implantachDentysta nie sadysta, pomaga i zapobiegaZęby ważna rzecz, gdzie je leczyć?Krótko o dentystach i leczeniu zębówKiedy trzeba do dentystyZobacz te 5 ciekawostek o tym jak leczyć zęby w prosty sposóbCo warto wiedzieć o higienie jamy ustnejNowoczesne metody w stomatologii - o implantachJak leczyć zęby - odkrycie 2020!


Tatry poza szlakiem – ProjektyPrzygodowe\nChoć szlaków w Tatrach nie brakuje, jeszcze więcej jest miejsc, gdzie znakowane ścieżki nie prowadzą. Jeśli ktoś dostatecznie długo przemierza te góry, prędzej czy później zacznie zastanawiać się „jak tam jest?”. Jednych pociągają piękne, rzadko odwiedzane miejsca, innych ekscytują większe trudności i konieczność radzenia sobie samemu w wymagającym terenie.\nSą jeszcze osoby, którym po prostu znakowane szlaki się skończyły i postanowiły poszukać czegoś więcej. Tak było właśnie w moim przypadku. Zaczęło się gdzieś w roku 2017 i stopniowo rozwijało. Od tamtego czasu odwiedziłem kilkanaście leżących poza szlakiem miejsc, choć czuję, że to dopiero początek przygód, które można jeszcze w Tatrach przeżyć.\nJeśli i Ciebie interesuje temat tak zwanego taternictwa powierzchniowego, to na niniejszej stronie znajdziesz sporo informacji na temat tego, co można, gdzie można i jak to wszystko ogarnąć. Na końcu zamieszczę również linki do relacji z moich pozaszlakowych wycieczek.\nJeśli chcesz od razu przejść do listy opisów tras, kliknij tutaj.\nTatry poza szlakiem – przepisy\nJako, że Tatry leżą na terenie dwóch różnych krajów, różne są też regulacje prawne, które dotyczą poruszania się poza znakowanymi szlakami.\nDość często powtarzanym mitem jest, że w TPN nie wolno schodzić ze znakowanych szlaków. Prawda jest nieco inna – w pewnych miejscach i przy spełnieniu paru prostych warunków, ze szlaku może zejść każdy. Naprawdę każdy, niezależnie od posiadanego sprzętu, doświadczenia czy odbytych kursów.\nNa terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego wyznaczono kilka obszarów, gdzie można uprawiać tak zwane taternictwo powierzchniowe, czyli mówiąc prostszym językiem, wspinać się po górach. I choć termin „wspinanie” może kojarzyć się z uprzężami, linami i pokonywaniem pionowych ścian, w polskim prawie nie istnieje dokładna definicja tej aktywności. Wejście na łatwe technicznie Niżnie Rysy to też wspinanie, co kiedyś potwierdził nawet naczelnik TOPR-u w jednym z wywiadów. Jeśli więc nasz cel znajduje się na terenie udostępnionym taternicko, po spełnieniu dwóch warunków możemy się tam wybrać zupełnie legalnie.\nPierwszym jest wpisanie się do Książki Wyjść Taternickich. Można to zrobić w schronisku (Morskie Oko, Dolina Pięciu Stawów, Hala Gąsienicowa) albo przez internet, na stronie wspinanie.tpn.pl. We wpisie podaje się datę i godzinę wyjścia, planowaną godzinę powrotu (tę warto wpisać z pewnym zapasem, żeby nie wszczynać alarmu drobnym opóźnieniem), liczbę osób w zespole, inicjały lidera (kiedyś były to pełne dane plus numer telefonu, ale ustawa o ochronie danych osobowych wymusiła zmianę podejścia), oraz oczywiście wybraną drogę. Opcjonalnie można również dopisać własne uwagi. Po powrocie wpis wykreśla się albo – w przypadku książki elektronicznej – wysyłała SMS potwierdzający bezpieczne zejście.\nDrugą sprawą jest sposób dotarcia do celu. Po parku nie można poruszać się w dowolny sposób. Dojście do drogi i powrót powinny odbywać się po najkrótszych bezpiecznych trasach, prowadzących od znakowanych szlaków. Regulamin dodaje tu jeszcze jedno fajne zdanie: „Zaleca się używanie tradycyjnie wykorzystywanych ciągów komunikacyjnych, których przebieg każdy taternik powinien znać”.\nCóż, może nie jest to zbyt zachęcające dla początkujących, ale myślę też, że dobrze pokazuje, na czym ta zabawa polega. Przed każdym, nawet niedługim zejściem ze szlaku należy się solidnie przygotować i zgromadzić możliwe dużo informacji, by później nie sprawiać problemów sobie i innym.\nPodsumowując: by legalnie chodzić poza szlakiem w polskich Tatrach, należy poruszać się po terenie udostępnionym, zamieścić wpis w Książce Wyjść Taternickich oraz iść i wracać po odpowiedniej, zwyczajowo wykorzystywanej trasie.\nW Tatach Słowackich ograniczenia są zupełnie inne i dotyczą nawet znakowanych szlaków. Te powyżej schronisk zamykane są na sezon zimowy, który trwa od 1 listopada do połowy czerwca (przeważnie do 15-stego, chyba że wypada wtedy weekend, to otwierają wcześniej).\nW sezonie letnim taternictwo jest dozwolone, ale pod pewnymi, dość rygorystycznymi warunkami. Pierwszym jest trudność trasy. W odróżnieniu od TPN-u, regulamin TANAP-u posiada definicję wspinaczki i określa ją jako poruszanie się po drogach o wycenie co najmniej II+. Wszystko poniżej podpada pod „zwykłą” turystykę. Taternicy również mogą te odcinki wykorzystywać, ale tylko w drodze powrotnej lub podczas dojścia do czegoś trudniejszego.\nOk, załóżmy więc, że umiemy się wpinać i chcemy iść na taką bardziej wymagającą drogę. Można? Niby tak, ale istnieją jeszcze dodatkowe warunki. Trasa musi znajdować się na terenie udostępnionym (albo inaczej: nie znajdować na terenie wyłączonym, bo słowacki regulamin tak to przedstawia), a taternik musi mieć przy sobie legitymację klubu wysokogórskiego oraz niezbędny sprzęt. I tu znów problem, bo o ile pierwsze raczej nie budzi wątpliwości, to drugie nie zostało nigdzie zdefiniowane. Myślę jednak, że minimum stanowi kask, lina i uprząż wspinaczkowa.\nWróćmy jeszcze do tych łatwiejszych dróg z zakresu trudności od 0 do II. Bo tak na prawdę, to można po nich chodzić, tylko trzeba… zapłacić. Regulamin TANAP-u stanowi bowiem, że po takich trasach poruszać można się jedynie w towarzystwie licencjonowanego przewodnika. A ci z reguły liczą sobie najmniej 1000 złotych za nawet najprostszą wycieczkę. Owszem, można to rozłożyć na cały zespół, jednak w zależności od trasy, prowadzona grupa może liczyć maksymalnie 2 lub 3 osoby. I tak wychodzi niemało, plus istnieje wiele osób, które wolą jednak zdobywać szczyty w bardziej samodzielny sposób.\nPodsumowując: by legalnie chodzić poza szlakiem w słowackich Tatrach, należy to robić z zawodowym przewodnikiem albo posiadać legitymację klubu wysokogórskiego, wspinać się po drogach o wycenie co najmniej II+, mieć ze sobą odpowiedni sprzęt oraz pamiętać o ograniczeniach terenowych.\nOk, przepisy przepisami, a jak jest naprawdę? Bo nie da się ukryć, że poza szlakami chodzi sporo osób, które regulaminów albo nie znają, albo świadomie ich nie przestrzegają. Tu znów sytuacja będzie zależeć od danego kraju.\nNa Słowacji przepisy nie są egzekwowane zbyt restrykcyjnie. Jeśli nie wchodzi się na teren rezerwatów przyrody i nie robi przysłowiowych głupot, to mandaty są rzadkością. W internecie regularnie pojawiają się relacje z wejść choćby na Gerlach po najprostszych drogach. TANAP jest świadomy sytuacji, ale (częściowo przez brak odpowiedniej liczby strażników) zdaje się ją tolerować. Największy problem z ludźmi chodzącymi poza szlakiem wydają się mieć przewodnicy, dla których taka forma turystyki pośrednio przekłada się na utracone pieniądze.\nOd jakiegoś czasu mówi się jednak o zaostrzeniu kontroli i podniesieniu mandatów (obecnie wynoszą do 66 euro, choć przeważnie kwoty są niższe). Zmiany pierwotnie miały zostać wprowadzone w listopadzie 2019 roku, jednak z tego co wiem, doszło do jakichś opóźnień. Trzeba poczekać i zobaczyć, jak dalej będzie się rozwijać sytuacja w słowackim parku.\nW Polsce kary są wyższe (do 500 zł za pojedyncze wykroczenie) i częściej nakładane. Mamy więcej strażników i mniej terenu do monitorowania, w efekcie czego ludzie rzadziej łamią przepisy. Nie oznacza to oczywiście, że tego nie robią. Wręcz przeciwnie, w wielu miejscach widać wyraźnie wydeptane ścieżki na „nielegalne” szczyty, jednak skala zjawiska jest mniejsza niż u naszych południowych sąsiadów. Inna sprawa, że skoro mamy te parę miejsc, gdzie można się wspinać legalnie, to i mniej osób ciągnie w zamknięte tereny.\nTereny udostępnione dla taterników\nW Polsce mamy tak zwaną „białą listę”, czyli kilka miejsc, gdzie można się wspinać, a cała reszta jest zabroniona. Tereny te obejmują kilka grani w rejonie Morskiego Oka, Doliny Pięciu Stawów i Hali Gąsienicowej, a także niektóre prowadzące na nie ściany. Dobrze obrazują to dwie poniższe mapy, pochodzących z regulaminu Tatrzańskiego Parku Narodowego.\nTereny udostępnione do uprawiania taternictwa – okolice Hali Gąsienicowej. Trójkątne strzałki ukazują ściany, na których można przebywać.\nTereny udostępnione do uprawiania taternictwa – rejon Morskiego Oka.\nSłowacy stosują natomiast „czarną listę”, czyli wspinać wolno się wszędzie, poza kilkoma określonymi obszarami. Ich lista jest jednak dość długa, więc zamiast kopiować tutaj, po prostu zalinkuję do serwisu drytooling.com.pl, gdzie przetłumaczono ten spis na język polski.\nWycieczki poza szlakiem a wspinanie\nJak można się już domyślać po tym, co napisałem wyżej, taternictwo nie jest tożsame z górską wspinaczką. Poza szlakami jest mnóstwo miejsc, nawet tych położonych dość wysoko, gdzie można bezpiecznie dotrzeć bez stosowania asekuracji. Ba, czasem nie trzeba będzie nawet pomagać sobie rękami.\nTego typu tereny znajdziemy zarówno w Polsce, jak i na Słowacji, w miejscach gdzie można poruszać się legalnie oraz poza nimi. I choć wiadomo, że umiejętności wspinaczkowe znacznie poszerzają dostępne opcje, to i bez nich można odwiedzić naprawie sporo fajnych szczytów, grani i przełęczy.\nWyceny trudności tras\nSkąd wiedzieć, co czeka nas na danej trasie? Jak je ze sobą porównywać? Świadomość trudności danej drogi jest wręcz niezbędna przy planowaniu wycieczki, szczególnie dla osób, które dopiero zaczynają i nie chciałby wpakować się w teren wymagający stosowania asekuracji.\nZ pomocą przychodzą tak zwane wyceny dróg. Stosują ją głównie wspinacze, ale i te prostsze trasy już dawno zostały opisane w podobny sposób. W Tatrach wykorzystuje się skalę (tu bez niespodzianki) taternicką. Stopnie zaczynają się od 0- i sięgają X. Przy czym górny kraniec jest otwarty i być może kiedyś pojawią się jeszcze trudniejsze drogi.\nDla tak zwanych „turystów pozaszlakowych” wybór ogranicza się do paru pierwszych stopni: 0- (bez trudności), 0 (bardzo łatwo), 0+ (łatwo), I (nieco trudno). Powyżej zaczyna się już typowa wspinaczka, gdzie powinno się stosować techniki asekuracji.\nDobra, ale co to właściwie znaczy? Czym jest to całe „łatwo”? To coś jak droga przez Dolinę Chochołowską, czy raczej szlak na Rysy? Okazuje się, że bardzie to drugie. Skala jest kierowana do wspinaczy, więc to, co trudne dla przeciętnego turysty, tu będzie łatwe lub wręcz bardzo łatwe. Dla porównania, na znakowanych szlakach nie znajdziemy nic powyżej 0+.\nbez trudności (0-) – zwykłe, łatwe chodzenie, gdzie w ogóle nie trzeba używać rąk.\nbardzo łatwo (0) – czasem warto pomóc sobie rękami albo używać ich do utrzymania równowagi.\nłatwo (0+) – używanie rąk w niektórych miejscach staje się niezbędne. Chwyty i wybór miejsca na postawienie nogi nie sprawia jednak żadnych trudności, a opcji przeważnie jest wiele.\nnieco trudno (I) – konieczne używanie rąk, mniej chwytów i stopni, trzeba nieco pomyśleć przy wykonywaniu kolejnych ruchów. Na niektórych odcinkach można już rozważyć stosowanie asekuracji, choć tu z reguły się jeszcze tego nie robi.\nWażna sprawa: te wyceny nie uwzględniają ekspozycji. Gdy idziemy wąską, ale łatwą technicznie drogą, to choćbyśmy mieli po obu stronach po 500 metrów przepaści, droga wciąż może być wyceniona na łatwą. Taka sytuacja występuję na przykład na słynnym Lodowym Koniu. Jest wąsko i momentami z ogromną ekspozycją, ale ponieważ do przejścia wystarczy tylko parę razy pomóc sobie rękami, odcinek jest opisywany jako łatwy (0+).\nPowiedzmy sobie szczerze: wycieczki poza szlakiem są trudniejsze i bardziej ryzykowne niż poruszanie się po znakowanych trasach. Nawet prosty, wyceniony na 0 cel może sprawić więcej problemów niż najtrudniejsze szlaki. Powodów jest kilka.\nPo pierwsze, orientacja w terenie. Z mojego dotychczasowego doświadczenia wynika, że właśnie to jest największym pozaszlakowym wyzwaniem. Nie ma pomalowanych farbą kamieni, niewiele jest wydeptanych ścieżek. Często widzi się tylko cel a drogę do niego trzeba wymyślić samemu.\nOwszem, można doczytać, obejrzeć zdjęcia, filmy, porozmawiać z osobami, które już tam były. Ale na miejscu i tak wszystko wygląda inaczej albo brakuje nam paru istotnych szczegółów. Dochodzimy do stromego żlebu i nie wiemy, której strony lepiej się trzymać. Mijamy parę podobnych grzęd i nie mamy pojęcia, gdzie skręcić. Niektóre trasy mają co prawda sporo kamiennych kopczyków, które trochę ułatwiają nawigację, ale nie wszędzie jest to wystarczające. Do pozaszlakowych wycieczek trzeba się po prostu solidnie przygotować.\nKolejną sprawą jest to, po czym się poruszamy. Nie liczmy na wydeptane ścieżki i kamienne chodniki. Prędzej napotkamy kruszyznę, luźne kamienie i ostre skały. Ma to oczywiście swój urok, ale i o jakiś przypadkowy uraz jest o wiele łatwiej.\nNo i w końcu, trudności same w sobie. Stromizny i robiące wrażenie przepaście nie są rzadkością. Do tego nie mamy co liczyć (poza paroma wyjątkami na Słowacji) na sztuczne ułatwienia. O upadek z wysokości nietrudno. Dlatego właśnie, na drogach o wyższych wycenach warto już używać liny.\nJak zwiększyć swoje bezpieczeństwo? Streszczę to może w kilku punktach:\nPrzed wycieczką zebrać możliwie dużo danych o planowanej drodze i jej trudnościach.\nChodzić wyłącznie przy dobrej pogodzie. Jej nagłe załamanie to przepis na spore kłopoty. Deszcz może znacznie utrudnić poruszanie się po stromych skałach, a duża mgła sprawi, że nawigacja w nieoznaczonym terenie stanie się ogromnym wyzwaniem.\nNajlepiej chodzić w grupie, a w idealnym przypadku mieć ze sobą osobę, która już kiedyś odwiedziła dane miejsce.\nUpewnić się, że podeszwy naszych butów dobrze nadają się do poruszania po śliskich skałach i dają wystarczającą przyczepność na nieco pochylonych płytach. Pomoże to zaoszczędzić sporo stresu przy przejściach przez eksponowane odcinki. Na trudniejsze trasy warto zabierać typowo wspinaczkowe obuwie.\nW praktycznie każde, leżące poza szlakiem miejsce należy zabrać ze sobą kask. Luźnych kamieni i okazji do wywrotki będzie o wiele więcej niż na przygotowanych pod turystów trasach.\nPoruszę tu jeszcze temat ubezpieczenia i ewentualnych akcji ratunkowych. W Polsce nie będzie z tym problemu. Akcje ratunkowe są darmowe również dla taterników i to nawet, gdy przebywają w danym terenie nielegalnie. Choć w tym ostatnim przypadku raczej nie obędzie się bez mandatu (co jednak nie jest wysoką ceną za wyciągnięcie kogoś z górskich tarapatów).\nNa Słowacji akcje ratunkowe są płatne i to nie mało. Jeśli do akcji wejdzie śmigłowiec i duża grupa poszukiwawcza, kwota sięgnie co najmniej kilkudziesięciu tysięcy złotych. Warto więc wykupić ubezpieczenie, przy czym koniecznie należy zapoznać się z warunkami danej polisy. Większość z nich działa bowiem jedynie na znakowanych szlakach. Można co prawda wykupić rozszerzenie na wspinaczkę czy sporty ekstremalne, jednak większość ubezpieczycieli zamieszcza w regulaminach zapis blokujący wypłatę odszkodowania w przypadku świadomego złamania przepisów przez osoby poszkodowaną.\nJeśli więc chodzimy po tych względnie łatwych drogach bez przewodnika, łamiemy prawo i po wypadku raczej nie dostaniemy odszkodowania za akcję ratunkową. Choć są też ubezpieczyciele, którzy wypłacają pieniądze nawet w takich sytuacjach (np. stowarzyszenie Alpenveren).\nPierwszy raz poza szlakiem\nOd czego zacząć? Wybór celu dla pierwszej wycieczki nie jest łatwym zadaniem. Widziałem w sieci mnóstwo wpisów dotyczących tej kwestii, a sam dostałem już co najmniej kilka podobnych zapytań. Sporym problemem jest niski poziom wiedzy, nieznajomość tatrzańskiej topografii oraz błędne pojęcie dotyczące pozaszlakowych trudności.\nNiepoprawne jest zakładanie, że skoro „byłem już na Rysach, a Orla Perć to banał”, to proste drogi nie sprawią żadnego problemu. Owszem, technicznie może być łatwo, ale inne trudności, zwłaszcza te nawigacyjne, potrafią dać w kość.\nOsobiście polecam zacząć od czegoś krótkiego, z niską wyceną (0 lub 0+) i leżącego blisko popularnych szlaków. Tak, by w razie problemów można było łatwo się wycofać i wrócić w znane miejsce. Moim pierwszym celem był Mięguszowiecki Szczyt Czarny, choć teraz uważam, że są lepsze pomysły na pozaszlakowy debiut.\nJeśli chcemy trzymać się wszelkich przepisów, polecam na przykład Niżnie Rysy. To piękna góra, z niezbyt długim podejściem (wchodzi się od Buli pod Rysami) i znikomymi trudnościami technicznymi. Niemal całość można przejść bez używania rąk, a do tego cały czas mamy w zasięgu wzroku popularny szlak na sąsiednie Rysy.\nGdy jednak dopuszczany „lewiznę” i chcemy coś naprawdę krótkiego, można wybrać się na słowacki Furkot i ewentualnie kawałek dalej na Hruby Wierch. Wejście tam od Bystrej Ławki to tylko chwila, droga jest oczywista, a przy okazji można pooglądać parę fajnych widoków.\nNiezależnie od tego, czy już złapaliśmy pozaszlakowego bakcyla, czy dopiero szykujemy się do pierwszej wycieczki, czeka nas mnóstwo nauki. Szybko okaże się, że Tatry to jednak ogromny teren, pełen przeróżnych dolinek, ścian, szczytów, turni i grani. Poznanie tego wszystkiego, nawet na stosunkowo niewielkich terenach udostępnionych do uprawiania taternictwa, to zabawa na lata.\nJak to wszystko ogarnąć i skąd brać wiedzę na temat potencjalnych celów, trudności dróg i panujących na nich warunków? Źródeł jest kilka i zaliczyć do nich można rozmaite przewodniki taternickie (na czele ze słynnym „WHP”, czyli serią 24 tomów od Witolda Henryka Paryskiego), portale i fora wspinaczkowe, relacje na prywatnych blogach (takich, jak choćby ten), grupy tematyczne na Facebooku czy filmy z przejść na YouTube.\nJak widać, propozycji jest wiele, ale mimo setek godzin spędzonych na przeczesywaniu sieci, nie znalazłem jeszcze jednego, które sprawdzałoby się najlepiej. Trzeba po prostu uzbroić się w cierpliwość i szukać gdzie tylko się da.\nBardzo pomocny może być też kontakt z kimś, kto już sporo w Tatrach widział i zrobił. Jeśli nie ma się takiej osoby wśród znajomych, można rozważyć członkostwo w klubie wysokogórskim albo zapisanie na kurs taternicki.\nPoniżej prezentuję swoje relacje z pozaszlakowych przejść, które podzieliłem na część polską i słowacką. Starałem się, by wszystkie teksty zawierały dokładne opisy, mapy i rysunki pokonywanych dróg oraz zdjęcia trudniejszych odcinków.\ncel droga trudności uwagi\nMięguszowiecki Szczyt Czarny od Mięguszowieckiej Przełęczy pod Chłopkiem 0+ Droga krótka, miejscami nieoczywista i eksponowana.\nMięguszowiecki Szczyt Czarny od Kazalnicy Mięguszowieckiej (WHP 925) 0+ Droga krótka, ale krucha, dość stroma i nieprzyjemna w zejściu.\nCzarnostawiańska Przełęcz od Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego 0+ Droga krótka, parę odcinków ze sporą ekspozycją.\nHińczowa Turnia od Czarnostawiańskiej Przełęczy 0+/I Droga niezbyt długa, dość oczywista. Jest trochę kruszyzny, stromych odcinków i ekspozycji.\nNiżnie Rysy zimą od Buli pod Rysami 0 Długa wycieczka, ale łatwa technicznie i orientacyjnie. Latem sporo kruszyzny, zimą duże zagrożenie lawinowe.\nTomkowa Jaskinia od przełęczy pomiędzy wierzchołkami Niżnich Rysów 0+ Droga bardzo krótka, ale miejscami stroma i dość trudna orientacyjnie.\nKościelcowa Przełęcz zimą od przełęczy Karb 0 Droga dość łatwa, miejscami nieco stroma i krucha.\nZadni Kościelec zimą od Kościelcowej Przełęczy 0+ Droga krótka, ale nie zawsze oczywista.\nHińczowa Przełęcz od Morskiego Oka 0+ Droga dość długa, często stroma i krucha.\nCubryna od Hińczowej Przełęczy 0+ Droga bardzo krótka, ale nieco zawiła i miejscami mocno eksponowana.\nMnichowa Kopa zimą od Doliny za Mnichem 0 Droga niedługa, dość popularna i łatwa orientacyjnie. Praktycznie bez trudności.\nMnichowa Kopa zimą przez Mnichowy Żleb 0+ Droga dość długa, stroma, wymagająca znajomości terenu. Zimą zagrożona lawinami.\nCiemnosmreczyńska Przełączka od Mnichowej Kopy 0+ Droga dość krótka, łatwa orientacyjnie, pod koniec trochę stroma. Miejscami krucho.\nCiemnosmreczyńska Turnia od Ciemnosmreczyńskiej Przełączki 0+ Droga bardzo krótka, lekko eksponowana, z pojedynczymi trudnościami.\nŻółta Przełęcz od szlaku na Skrajny Granat 0 Droga niezbyt długa, miejscami nieco stroma.\nŻółta Turnia od Żółtej Przełęczy 0- Droga krótka i łatwa, niestety zabroniona przez regulamin TPN.\nMylna Przełęcz zimą od przełęczy Karb 0+, według niektórych źródeł I Droga niezbyt długa, dość oczywista. Pod koniec stroma i nieco trudna.\nZawratowa Turnia od Mylnej Przełęczy I Droga niezbyt długa, miejscami nieco trudna i eksponowana.\nZawratowa Turnia zimą od Zawratu 0+ Droga krótka, łatwa i dość oczywista.\nStary szlak Karb – Świnicka Przełęcz od Przełęczy Karb 0-, jedno miejsce 0+ (możliwe obejście) Droga dość krótka, w większości bardzo łatwa i oczywista.\nWyżnia Białczańska Przełęcz od Czarnego Stawu pod Rysami I Droga dość długa, stroma, z paroma większymi trudnościami i przy wejściu nie zawsze oczywista.\nŻabi Mnich od Wyżniej Białczańskiej Przełęczy I Droga bardzo krótka, ale dość trudna, stroma, nie zawsze oczywista i momentami eksponowana.\nŻabi Szczyt Wyżni od Wyżniej Białczańskiej Przełęczy 0+ Droga dość krótka, nietrudna, oczywista.\nMięguszowiecki Szczyt Wielki Droga po Głazach (od Przełęczy pod Chłopkiem) I Droga długa, wymagająca kondycyjnie i bardzo trudna pod względem orientacji. W wielu miejscach również mocno eksponowana.\nMięguszowiecki Szczyt Wielki od Hińczowej Przełęczy I Droga niezbyt długa, ale bardzo trudna orientacyjnie, miejscami stroma i mocno eksponowana.\nMięguszowiecki Szczyt Pośredni przez Pośrednią Ławkę Mięguszowiecką I Droga umiarkowanej długości, o wymagającej orientacji, z kilkoma miejscami stromymi i mocno eksponowanymi.\nGrań Małego Kościelca od Przełęczy Karb I Droga krótka, miejscami dość trudna technicznie. Pod koniec mnóstwo kosodrzewiny. Prowadzi przez teren nieudostępniony do wspinaczki.\nGładka Przełęcz od Doliny Pięciu Stawów 0- Droga bardzo łatwa technicznie, dość oczywista. Prowadzi przez teren nieudostępniony do wspinaczki.\nGładki Wierch od Gładkiej Przełęczy 0 Droga bardzo łatwa technicznie i oczywista. Prowadzi przez teren nieudostępniony do wspinaczki.\nWalentkowy Wierch od Gładkiej Przełęczy 0- Droga bardzo łatwa technicznie i oczywista. Minimalnie eksponowana. Prowadzi przez teren nieudostępniony do wspinaczki.\nGrań Ciemniak – Pyszniańska Przełęcz od Ciemniaka 0-/0 Droga bardzo łatwa techniczne i orientacyjnie, ale też bardzo długa i wymagająca kondycyjnie. Prowadzi przez teren nieudostępniony do wspinaczki.\nStary szlak Pyszniańska Przełęcz – Ornak od Pyszniańskiej Przełęczy 0- Droga średnio długa, bez technicznych trudności, ale mocno zarośnięta i uciążliwa. Prowadzi przez teren nieudostępniony do wspinaczki.\nWaksmundzki Wierch od przełęczy Krzyżne 0 Droga krótka, łatwa technicznie i orientacyjnie. Prowadzi przez teren nieudostępniony do wspinaczki.\nWielka i Mała Koszysta (grań Koszystej) od przełęczy Krzyżne 0 Grań umiarkowanie długa (2-3h), łatwa technicznie, dość prosta orientacyjnie. Prowadzi przez teren nieudostępniony do wspinaczki.\nBobrowiec od Bobrowieckiej Przełęczy, przez Jamborowy Wierch 0- Droga dość krótka, bardzo łatwa technicznie i orientacyjnie, lekko zarośnięta. Prowadzi przez teren nieudostępniony do wspinaczki.\nMnichy Chochołowskie od Bobrowca 0- Droga dość krótka i bez technicznych trudności, ale mocno zarośnięta i uciążliwa. Prowadzi przez teren nieudostępniony do wspinaczki.\nKołowa Czuba od szlaku na Zawrat, przez Przełęcz Schodki 0 Droga krótka i łatwa, niestety zabroniona przez regulamin TPN.\nGrań Kościelców od Mylnej Przełęczy II Droga o charakterze wspinaczkowym, zalecane stosowanie asekuracji.\nCiemnosmreczyńska Grań od Ciemnosmreczyńskiej Przełączki do Wrót Chałubińskiego I Droga częściowo o charakterze wspinaczkowym. Miejscami duże ekspozycje, dwa zjazdy.\nMnich Droga przez Płytę II+ Droga o charakterze wspinaczkowym, zalecane stosowanie asekuracji.\nFurkot od Bystrej Ławki 0- Droga bardzo krótka i łatwa. Wejście bez przewodnika zabronione.\nHruby Wierch od Furkotu 0+ Droga bardzo krótka, nieco eksponowana. Wejście bez przewodnika zabronione.\nKończysta od Batyżowieckiego Stawu większość 0, pod koniec 0+, Kowadło za I Droga długa, ale dość łatwa i przeważnie oczywista. Trudności tylko pod sam koniec. Wejście bez przewodnika zabronione.\nKończysta od Przełęczy pod Osterwą, przez Tępą większość 0, pod koniec 0+, Kowadło za I Droga długa, ale dość łatwa i oczywista. Trudności tylko pod sam koniec. Wejście bez przewodnika zabronione.\nTępa od Przełęczy pod Osterwą 0 Droga dość krótka, łatwa i oczywista. Wejście bez przewodnika zabronione.\nKlin od Tępej 0-/0 Droga bardzo krótka, łatwa i oczywista. Wejście bez przewodnika zabronione.\nLodowy Szczyt zimą przez Lodowego Konia 0+ Droga długa i wymagająca kondycyjnie. Dość oczywista, ale występują odcinki kruche i strome. Jeden trudniejszy fragment z bardzo dużą ekspozycją. Wejście bez przewodnika zabronione.\nHuncowski Szczyt (zimą) od Łomnickiego Stawu 0 Droga umiarkowanie długa. Miejscami stroma, choć bez większych trudności i dość oczywista. Wejście bez przewodnika zabronione.\nKieżmarski Szczyt od Doliny Huncowskiej i Huncowskiej Przełęczy 0+ Droga długa i wymagająca kondycyjnie. Dość oczywista, miejscami krucha i nieco eksponowana. Wejście bez przewodnika zabronione.\nKieżmarski Szczyt (zimą) przez Huncowski Szczyt 0+ Droga dość długa i wymagająca kondycyjnie. Raczej oczywista, miejscami stroma i eksponowana. Wejście bez przewodnika zabronione.\nMały Kieżmarski Szczyt od Doliny Huncowskiej i Huncowskiej Przełęczy 0+ Droga długa i wymagająca kondycyjnie. Dość oczywista, miejscami krucha i nieco eksponowana. Najdogodniej dostać się tam przy okazji zdobywania Kieżmarskiego Szczytu. Wejście bez przewodnika zabronione.\nWysoka od Przełęczy Waga (Droga przez Pazdury) 0+ (elementy I przy przejściu między wierzchołkami) Droga dość długa, wymagająca pewnej znajomości topografii. Miejscami krucho, są fragmenty strome i eksponowane. W niektórych miejscach sztuczne ułatwienia. Wejście bez przewodnika zabronione.\nWysoka (zimą) przez Dolinę Złomisk 0+ Zimą: droga długa, nieco wymagająca orientacyjnie. Są miejsca strome i eksponowane. Wejście bez przewodnika zabronione.\nGanek od Doliny Złomisk przez Gankową Przełęcz 0+/I Droga długa, choć raczej nietrudna orientacyjnie. Grań pomiędzy Gankową Przełęczą a Gankiem miejscami wąska i bardzo eksponowana. Wejście bez przewodnika zabronione.\nMały Durny Szczyt od Doliny Pięciu Stawów Spiskich, przez Małą Durną Przełęcz I Droga długa i wymagająca kondycyjnie i nie najłatwiejsza pod względem orientacji. Sporo odcinków stromych, eksponowanych i nieco trudnych technicznie. Wejście bez przewodnika zabronione.\nDurny Szczyt od Doliny Pięciu Stawów Spiskich, przez Małą Durną Przełęcz i Mały Durny Szczyt I Droga długa i wymagająca kondycyjnie i nie najłatwiejsza pod względem orientacji. Sporo odcinków stromych, eksponowanych i nieco trudnych technicznie. Wejście bez przewodnika zabronione.\nSzatan od Doliny Młynickiej 0+ Droga średnio długa, dość prosta technicznie i raczej oczywista. Wejście bez przewodnika zabronione.\nBaranie Rogi zimą od Doliny Pięciu Stawów Spiskich 0+ Droga średnio długa, nietrudna technicznie i dość oczywista. Miejscami krucho. Wejście bez przewodnika zabronione.\nŁomnica od Łomnickiego Stawu, przez Łomnicką Przełęcz 0+ Droga dość długa, nietrudna technicznie, choć miejscami nieoczywista. Wejście bez przewodnika zabronione.\nSzczyrbski Szczyt przez Żleb Petrika I Podejście żlebem strome i miejscami dość trudne. Orientacja raczej łatwa. Wejście bez przewodnika zabronione.\nSzczyrbski Szczyt znad Capiego Stawu 0 Droga łatwa, średnio długa, dość oczywista. Wejście bez przewodnika zabronione.\nGerlach zimą przez Batyżowiecką Próbę 0+ Droga długa, często stroma, umiarkowanie wymagająca pod względem orientacji.\nWejście bez przewodnika zabronione.\nKoperszadzka Grań od Przełęczy pod Kopą Ściśle granią za I, możliwe obejścia za 0+ Droga oczywista, ale nieco trudna, stroma i miejscami mocno eksponowana. Przejście bez przewodnika zabronione.\nStaroleśny Szczyt przez Kwietnikowy Żleb 0+/I Droga dość długa, nieco trudna i nieoczywista orientacyjnie. Miejscami lekko eksponowana. Wejście bez przewodnika zabronione.\nWielkie Solisko od Doliny Furkotnej 0+ Droga dość krótka, w miarę oczywista. Wejście bez przewodnika zabronione.\nPośrednia Grań zimą przez Żleb Stilla I Droga długa, stroma, nie zawsze oczywista i trudna technicznie. Warto mieć linę do zjazdów w drodze powrotnej. Wejście bez przewodnika zabronione.\nWołowcowa Przełęcz Od Żabich Stawów Mięguszowieckich 0- Droga umiarkowanie długa, nie zawsze oczywista. Wejście bez przewodnika zabronione.\nWołowcowa Przełęcz Od Wielkiego Hińczowego Stawu 0 Droga krótka, w miarę oczywista, dość stroma. Wejście bez przewodnika zabronione.\nWołowiec Mięguszowiecki od Wołowcowej Przełęczy 0+ Krótkie przejście granią, nieznacznie eksponowane. Wejście bez przewodnika zabronione.\nSiodełko (Furkotne) od Doliny Furkotnej 0 Droga łatwa, dość krótka i raczej oczywista. Wejście bez przewodnika zabronione.\nKrótka przez Siodełko, Dolinę Suchą Ważecką i Niewcyrską Przełęcz 0+ Droga długa, choć łatwa technicznie i orientacyjnie. Wejście tym wariantem wbrew regulaminowi TANAP.\nOstra przez Siodełko, Dolinę Suchą Ważecką i Niewcyrską Przełęcz 0 Droga długa, choć łatwa technicznie i orientacyjnie. Wejście tym wariantem wbrew regulaminowi TANAP.\nŚwistowy Szczyt przez Świstowy Grzbiet 0 Droga umiarkowanie długa, miejscami stroma. Poza tym łatwa technicznie i orientacyjnie. Wejście bez przewodnika zabronione.\nŚwistowy Szczyt zimą przez Dziką Kotlinę 0 Droga niezbyt długa, łatwa i oczywista. Wejście bez przewodnika zabronione.\nŻabia Przełęcz Mięguszowiecka przez Żabią Dolinę Mięguszowiecką 0, pod koniec 0+ Droga umiarkowanie długa, niezbyt trudna orientacyjnie. Pod koniec dość stromo. Wejście bez przewodnika zabronione.\nŻabia Turnia Mięguszowiecka od Żabiej Przełęczy Mięguszowieckiej 0+ Droga krótka, miejscami mocno eksponowana. Wejście bez przewodnika zabronione.\nWołowa Turnia od Żabiej Przełęczy Mięguszowieckiej I Droga krótka, stroma, miejscami eksponowana. Wejście bez przewodnika zabronione.\nWołowa Turnia od Wołowcowej Przełęczy 0+ Droga umiarkowanie długa, raczej oczywista, choć miejscami mocno eksponowana. Wejście bez przewodnika zabronione.\nMały Lodowy Szczyt od Czerwonej Ławki 0+ Droga krótka, dość oczywista, nieco stroma. Wejście bez przewodnika zabronione.\nKołowy Szczyt od Zielonego Stawu Kieżmarskiego 0+ Droga bardzo długa, umiarkowanie wymagająca orientacyjnie. Miejscami stroma, eksponowana, krucha. Wejście bez przewodnika zabronione.\nMłynickie Solisko od Skrajnego Soliska 0+ Droga umiarkowanie długa, dość stroma. Wejście bez przewodnika zabronione.\nStrzelecka Turnia północną granią, od żółtego szlaku 0 Droga bardzo krótka, praktycznie bez trudności. Wejście bez przewodnika zabronione.\nPóki co tyle. Mam nadzieję, że w przyszłości ta lista będzie się jeszcze rozwijać. W razie jakichkolwiek pytań zapraszam do kontaktu, a w trakcie pozaszlakowych wycieczek życzę dużo frajdy i satysfakcji.


Października 24, 2021, 06:58:10\nZjednoczone Socjalistyczne Królestwo Hirschbergii i Weerlandu > Samorządy > Gubernia Weerlandzka > Zamek Kaer-Moher (Moderator: Laszk Młynariew) > obrady Starszyzny\nAutor Wątek: obrady Starszyzny (Przeczytany 1855 razy)\nOdp: obrady Starszyzny\n« Odpowiedz #165 : Sierpnia 14, 2021, 05:28:58 »\nZanim zagłosuję w sumie zwrócę uwagę, że Towarzysz Sołtys też może uczestniczyć w obradach Starszyzny, bo jest mieszkańcem Weerlandu. Może Towarzysz tego nie wiedział, bo nikt tego nie mówił.\nGłosuję za Uchwałą o Neomezytowej Służbie Leśnej.\n« Odpowiedz #166 : Sierpnia 15, 2021, 01:36:33 »\nW takim razie zagłosuję.\n« Odpowiedz #167 : Sierpnia 16, 2021, 09:16:25 »\nW takim razie zamykam głosowanie, uchwała przechodzi. Zawieszam też obrady ze względu na brak nowych propozycji.\n« Odpowiedz #168 : Sierpnia 19, 2021, 12:17:00 »\nNapisałem nową propozycję, wznawiamy więc obrady. Tym razem zajmiemy się kwestią walk gladiatorów. Dotychczas odbywały się one w sposób nieuregulowany, co siłą rzeczy warto by zmienić. Przyznam, że nie jestem specem od legislacji i nie wiem czy wyjątki od Zabobonu powinny być zapisane tylko tu, czy także w samym Zabobonie. Mam nadzieję, że ktoś rozwieje moje wątpliwości.\nUchwała o walkach gladiatorów\n1. Niniejsza uchwała definiuje walki gladiatorów odbywające się na terytorium Guberni Weerlandzkiej oraz reguluje ich zasady.\n2. Jako walki gladiatorów rozumie się starcia pomiędzy zawodnikami, grupami zawodników lub zawodnikiem a zwierzętami, organizowane ku czci Świętego Człowieka Ataresa.\n1. Na zorganizowanie walki gladiatorów zgodę wydaje sołtys gminy w której walka się odbywa lub Wielebny Guberni Weerlandzkiej.\n2. Walki gladiatorów odbywają się na specjalnie wyznaczonych arenach. O miejscu odbywania walki należy poinformować sołtysa gminy lub Wielebnego GW.\n1. Podczas walki zawodnicy mają prawo używać broni dozwolonej przez organizatora.\n2. Niedozwolone jest używanie broni masowego rażenia w tym broni chemicznej, mikrobiologicznej i jądrowej.\n3. Jeśli broń użyta w walce stwarza zagrożenie dla widowni, organizator jest zobowiązany do ostrzeżenia widzów. Brak ostrzeżenia zagrożony jest karą do 50 000 loli. Jeśli dojdzie do śmierci lub okaleczenia widza w sytuacji braku ostrzeżenia organizator zagrożony jest karą od 5 do 15 lat pozbawienia wolności.\n4. Broń użyta w walce nie może stwarzać zagrożenia dla ludności poza areną. Jeśli broń użyta w walce spowoduje uszkodzenia materialn poza areną organizator zobowiązany jest do pokrycia kosztów naprawy. Jeżeli broń użyta w walce zabije lub okaleczy człowieka poza areną organizator zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 5 do 15 lat.\n1. W walkach mogą brać udział zwierzęta według uznania organizatora.\n1. Walka może zakończyć się okaleczeniem lub uśmierceniem zawodnika. Zdarzenie takie nie jest traktowane jako przestępstwo, nie dotyczy go 1. i 8. punkt zabobonu.\n2. Podczas walk zawodnicy mogą uszkodzić arenę walk, co nie jest traktowane jako przestępstwo, nie dotyczy go 19. punkt Zabobonu.\nPodczas walk dopuszczalne są zakłady hazardowe. Organizator walk ma prawo ustalić wysokość opłaty za zakłady.\nWalka bez zgody urzędników wymienionych w artykule 2. traktowana jest jak zwykłe mordobicie, a śmierć zawodnika w niej jako morderstwo.\nUchwała wchodzi w życie z chwilą jej publikacji w Dzienniku Gramot Wielebnego.\n« Ostatnia zmiana: Sierpnia 20, 2021, 10:39:13 wysłane przez Laszk Młynariew » Zapisane\n« Odpowiedz #169 : Sierpnia 19, 2021, 02:44:00 »\nChyba teoretycznie powinno być w Zabobonie, ale jak zaczniemy tam wrzucać jakieś wyjątki itp. to się zepsuje jego pierwotny zamysł.\n« Odpowiedz #170 : Sierpnia 19, 2021, 06:50:09 »\nTeż tak myślę. Zresztą nie chce mi się zgłaszać poprawek do Zabobonu.\n« Odpowiedz #171 : Sierpnia 19, 2021, 10:06:54 »\nSprzeciwiam się zakazowi używania broni masowego rażenia. Jeżeli gmina uzna, że mogłaby walkę z np. bronią atomową zorganizować, to nie rozumiem, dlaczego nie mogłaby.\n« Odpowiedz #172 : Sierpnia 20, 2021, 10:38:52 »\nNiestety nie mogę się na to zgodzić, nie może być że nasze piękne i kosztowne areny ulegną uszkodzeniu.\nTak przy okazji, dopiero teraz zauważyłem, że w uchwale zabrakło punktu o tym kto może być gladiatorem. Dlatego też zgłaszam poprawkę (dodanie kolejnego artykułu):\nZawodnikami mogą być dowolne osoby fizyczne (zarówno obywatele ZSKHiW jak i obcokrajowcy), które wyrażą dobrowolnie zgodę na udział w walce wraz z wyrażeniem świadomości potencjalnych konsekwencji (okaleczenia lub śmierci).\nWielka szkoda, że Zabobon nie przewiduje kary w postaci wysłania na arenę, no ale co poradzić.\nZ poprawką Uchwała będzie wyglądała następująco:\n« Odpowiedz #173 : Sierpnia 20, 2021, 11:18:18 »\nTowarzyszu sołtysie. Trzeba złożyć poprawę usuwającą ten zakaz.\n« Odpowiedz #174 : Sierpnia 21, 2021, 02:25:05 »\nSkładam w takim razie poprawkę.\nArt. 4 punkt 2 otrzymuje brzmienie:\nUżycie broni masowego rażenia, w tym broni chemicznej, mikrobiologicznej i jądrowej jest dozwolone wyłącznie za zgodą władz terytorium lub terytoriów, które mogą zostać objęte polem rażenia.\nUstawa w pełnej formie:\n2. Użycie broni masowego rażenia, w tym broni chemicznej, mikrobiologicznej i jądrowej jest dozwolone wyłącznie za zgodą władz terytorium lub terytoriów, które mogą zostać objęte polem rażenia.\n« Odpowiedz #175 : Sierpnia 22, 2021, 10:03:46 »\nNo cóż, jeśli taka wola ludu... Nic nie mogę na to poradzić. Przechodzimy do głosowania. Tym razem skorzystamy z kart.\nUchwałę o walkach gladiatorów decyduję się poprzeć bez poprawek/poprzeć z poprawką Młynariewa/poprzeć z poprawką Gullivera de Juus/ poprzeć z obiema poprawkami/odrzucić.\n« Odpowiedz #176 : Sierpnia 23, 2021, 12:34:14 »\nZamach na wolność walk gladiatorów! Skandaliczne faszystowskie regulacje!\n« Odpowiedz #177 : Sierpnia 23, 2021, 03:14:52 »\nNiech zwycięży wolność i monarchosocjalistyczna demokracja!\n« Odpowiedz #178 : Sierpnia 26, 2021, 08:25:31 »\nNo nic, skoro już nikt nie ma zamiaru głosować, zamykam głosowanie. Uchwała przechodzi wraz z obiema poprawkami. Jednocześnie zamykam tymczasowo obrady.


12-string guitar, duck\nDrums, lead vocals,\ndrum machine, duck\nBacking vocals on\nMoże na początek podkreślę, że Duke to moja ukochana płyta Genesis, tak więc recenzja będzie subiektywna. Pierwszy utwór - Behind The Lines, znany z wydanej później płyty Phila Collinsa Face Value, jest bardzo dobrym utworem na rozpoczęcie płyty. Słychać tu świetną perkusję Phila Collinsa jak również, może ku zaskoczeniu fanów Steve'a Hacketta, piękne solówki Mike'a Rutherforda i to bynajmniej nie na basie, lecz na gitarze elektrycznej. Już po kilkudziesięciu sekundach słychać, że syntezatory Tony'ego Banksa tworzą niesamowitą harmonię dźwięków, która towarzyszy słuchaczowi przez resztę płyty. Zmienność nastrojów w pierwszym utworze świadczy o tym, że Genesis potrafili jeszcze zagrać na wysokim poziomie.\nNadchodzi czas na Duchess, ulubiony utwór Tonego Banksa. Mija kilka sekund i w tle pojawia się automat perkusyjny i pianino elektroniczne Cp-70. Wszystko to powoli narasta ...i nagle wybucha słowami "times were good"... Ten moment, jako jeden z wielu na tej płycie, przyprawia mnie stado mrówek na plecach. Bez przerwy towarzyszą nam przepiękne syntezatory pana Banksa, a w pewnym momencie, po słowach "you're the one who waiting for" dzieje się z tymi klawiszami coś wspaniałego, co zawsze mnie wzruszało, wzrusza i będzie wzruszać. Pod koniec utworu to się powtarza, ale nie jest już aż tak monumentalne.\nWszystko się wycisza ...automat perkusyjny ucicha ...pianino wydaje przepiękne dźwięki i tak zaczyna się kolejny utwór - jeden z najpiękniejszych na płycie, mimo, że najkrótszy - "Guide Vocal". Phil Collins pokazuje, że potrafi zaśpiewać tak, aby mrówki nie dawały spokoju słuchaczowi przez cały utwór - tak samo było za czasów One For The Vine...\nZmiana nastroju - oto "Man Of Our Times", z potężnymi bębnami pana Collinsa i ścianą dźwięku tworzoną przez klawiszowca Genesis. "Człowiek Naszych Czasów" może wydawać się troszkę popowy, ale klawisze robią swoje i zagłuszają wszystko co się dzieje za nimi, dlatego piosenka staje się w uszach słuchacza bardziej rockowa, troszeczkę brzmieniowo przypominająca "Eleventh Earl Of Mar" czy "All In A Mouse's Night" z płyty Wind and Wuthering. Tak kończy się pierwsza - bardziej artystyczna część płyty.\n"Misunderstanding" - czysto popowa piosenka, która bardziej pasuje do klimatów płyty "Genesis" lub "Abacab"...Moim zdaniem w tym miejscu powinien był się znaleźć utwór "Submarine", który nie znalazł się na żadnym ze studyjnych albumów Genesis, a możemy go usłyszeć na Archive #2.Byłaby to jeszcze piękniejsza płyta, ale cóż - zawsze można sobie samemu nagrać na nowo Duke z zamienionymi utworami :-)\nTeraz czas na atak mrówek - bardzo "zimowy", a zarazem genialny utwór. Pianino Tony'ego Banksa tworzy cały klimat utworu na początku - potem wszystko jakby "ulatnia" się, delikatne klawisze Tony'ego Banksa zaczynają powoli "wstawać" i nagle staje przez nami ściana dźwięku - słowa "the trees and I are shaken by", które, moim zdaniem, z wielkim wyczuciem "wykrzyczał" Phil Collins. Przed następnym takim momentem w utworze słychać bardzo krótką partię klawiszy, dzięki którym właśnie "Heathaze" staje się cieplejsze... Zakończenie - wydaje się z zbyt krótkie - i aż prosi się delikatne solo w wykonaniu pana Rutherforda, tak jak to zrobiono w przypadku "Many Too Many" ...Ale nadal twierdzę, że jest to jeden z najlepszych utworów na całej płycie.\nKolejnym zaskoczeniem, jak w przypadku "Misunderstanding" jest "Turn It On Again" - równie popowe dzieło, które było świetną okazją do improwizacji na scenie - w wielu przypadkach było przedłużane do 10 minut aby przez drugą połowę zaśpiewać znane piosenki innych wykonawców - np. "Somebody To Love" z repertuaru The Blues Brothers czy "Pinball Wizard" grupy The Who.\n"Alone Tonight" - przepiękna balladka z wzruszającym refrenem i pięknie zaaranżowanymi klawiszami - po prostu perełka. Po chwilach wzruszenia nadchodzi moment na spotkanie z "Cul-De-Sac" - utworem bardziej prog-rockowym, w którym króluje, może nie w tak dużym stopniu jak w "Looking For Someone" z Trespass, zmienność nastrojów i rytmu - szczególnie pod koniec, kiedy to Banks robi z klawiszy istną orkiestrę - brzmi to wszystko cudnie. Teraz powtórka sprzed Cul-De-Sac - piękna ballada - "Please Don't Ask" tym razem ze "zwykłym" pianinem - a szkoda, bo pięknie by brzmiało CP-70 akurat tutaj.\nOstantnie 10 sekund poprzedniej ścieżki zawsze poświęcam na przygotowanie się do następnego utworu - istnego dzieła nazwanego "Duke's Travels'. Zaczyna się potężnymi talerzami Phila Collinsa, które powoli się uciszają i aż chce się powiedzieć "teraz się to zaczyna naprawdę". Bębny rozpoczynają jedną z najwspanialszych części instrumentalnych w historii Genesis. Gitara Mike'a Rutherdorda i... Zaczynają się solówki Tonego Banksa - aż trudno uwierzyć co można było w tamtych czasach zrobić z syntezatorami... Mamy tu wszystko co prawdziwemu fanowi rocka progresywnego do życia potrzebne - świetne solówki klawiszowe, bardzo dobre bębny, zmienność rytmów i nastrojów ...Co do tego ostatniego - mniej więcej w połowie całej suity wszystko przyspiesza i zmienia się ...Świetne solo klawiszy ....i uwaga - wszystko to ponownie zmienia się w ścianę dźwięku, w tle słychać solo pana Rutherforda, a po kilkunastu sekundach Phil Collins śpiewa słowa z utworu "Guide Vocal" - "I am the one, who guided you this far" - tutaj brzmiące o wiele piękniej i uroczyściej. Zmienia się rytm i po chwili wokalista "krzyczy" - "take what's your's and be damned" - najpiękniejszą partie wokalną na krążku. Wszystko to się powoli wycisza - klawisze grają melodię, a pianino wprowadza nas w krótkie zakończenie - "katarynkę" na organach (niektórym może się to wydawać podobne to zakończenia utworu "In The Court Of The Crimson King" grupy King Crimson) i znienacka ....Perkusja uderza i zaczyna się ostatni, idealnie kończący płytę, utwór "Duke's End" po części nawiązujący do pierwszego - "Behind The Lines".\nTym sposobem kończy się jedna z najpiękniejszych płyt Genesis - być może troszkę za krótka, a jednak wypełniona mnóstwem pięknych momentów, które zawdzięczamy Tony'emu Banksowi i jego klawiszom. Szkoda, że to wszystko runęło w gruzy i tak nagrano kolejną płytę, niestety już nie w takim a zupełnie innym - zimniejszym klimacie... Duke jest płytą, która darzę osobiście wielkim sentymentem i kiedy tylko mogę - bardzo chętnie do niej wracam i za każdym razem czuję to piękno płynące z tego wszystkiego co Genesis stworzyli.\nWywiad Rewelacje z Genesis Chris Welch Genesis Special Magazine 1987


Dieta wegańska a zdrowie: prawdy i mity. Czy weganizm jest korzystny dla zdrowia? - Beszamel.pl\n2021-12-31 14:18 bond\nAutor: Shutterstock Weganizm, podobnie jak wegetarianizm, z którym często jest mylony przez lata obrósł mitami.\nDieta wegańska jest przyczyną wielu kontrowersji. Czy weganizm naprawdę źle wpływa na zdrowie? Na co weganie powinni zwracać uwagę, by ich dieta była kompletna i zbilansowana?\nDieta wegańska, czyli wykluczająca wszelkie produkty pochodzenia zwierzęcego, jest źródłem wielu kontrowersji. Liczne mity na jej temat sugerują, że weganie mają problemy zdrowotne, wynikające z niedoboru białka i różnych mikroelementów albo że weganizm jest to dieta wyłącznie dla ludzi dorosłych, którzy nie pracują fizycznie. Czy dieta wegańska rzeczywiście ma niekorzystny wpływ na zdrowie? Jeśli zastanawiasz się, czy przejść na weganizm, poznaj prawdy i mity związane z tą dietą.\nDieta wegańska nie zapewnia człowiekowi wystarczającej ilości pełnowartościowego białka\nMIT. To prawda, że białko pochodzenia roślinnego jest mniej wartościowe niż białko zwierzęce, ponieważ białko zwierzęce składa się z około 20 aminokwasów, natomiast roślinne z 8-9 aminokwasów. Jednak organizmowi człowieka potrzebne jest właśnie tylko 8 tych aminokwasów. Dlatego istnieje wiele produktów pochodzenia roślinnego, które dostarczają organizmowi pełnowartościowego białka. To przede wszystkim warzywa strączkowe, soja i tofu, również produkty zbożowe i orzechy. Dieta wegańska zatem zapewnia człowiekowi wystarczającą ilość białka. Warto również wspomnieć, że niedobór białka jest mniej groźny niż jego nadmiar, do którego może prowadzić tradycyjna dieta, oparta w dużej mierze na mięsie. Nadmiar białka obciąża nerki, prowadzi do zakwaszenia organizmu i zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania na raka.\nWeganie często cierpią na niedobór wapnia\nMIT. Po pierwsze, wiele produktów roślinnych zawiera dużo wapnia, np. tofu, mleko sojowe, jarmuż, nasiona sezamu, orzechy brazylijskie, migdały i brokuły. Po drugie, gdy spożywamy dużo mięsa i innych produktów zwierzęcych, prowadzi to do zakwaszenia organizmu. Wapń nie tylko jest budulcem kości i zębów, ale też reguluje gospodarkę kwasowo-zasadową organizmu, zatem osoby spożywające mięso w dużych ilościach potrzebują go więcej niż weganie. Po trzecie wreszcie, mleko, uważane powszechnie za najlepsze źródło wapnia, bywa trudno przyswajalne, wiele osób ma też na nie alergię. Reasumując: zbilansowana dieta wegańska zapewnia organizmowi wystarczającą ilość wapnia.\nDieta wegańska może prowadzić do niedoborów żelaza\nPRAWDA. Owszem, istnieją produkty roślinne bogate w ten pierwiastek, jednak żelazo pochodzenia roślinnego jest w postaci niehemowej, zatem trudno przyswajalnej. Spożywanie takich produktów razem z witaminą C zwiększa przyswajalność żelaza, jednak nigdy nie będzie ono tak przyswajalne, jak pochodzące z mięsa. Dlatego weganie, w trosce o swoje zdrowie, powinni regularnie robić badania krwi (na poziom hemoglobiny), a jeśli to konieczne, suplementować żelazo. Jest wiele produktów wzbogacanych w ten pierwiastek, np. płatki śniadaniowe.\nGaleria: Tatar bez mięsa\nDieta wegańska nie dostarcza witaminy B12\nPRAWDA. W naturalnej postaci witamina B12 występuje wyłącznie w produktach pochodzenia zwierzęcego, zatem weganie są narażeni na jej niedobór, który jest bardzo niebepieczny (może prowadzić do anemii złośliwej). Jednak, podobnie jak w przypadku żelaza, istnieje wiele produktów wzbogacanych w tę witaminę, np. płatki śniadaniowe lub mleko sojowe.\nDieta wegańska jest nieodpowiednia dla dzieci, sportowców, kobiet w ciąży i karmiących matek\nZDANIA SĄ PODZIELONE, w zależności od tego, po której stronie „barykady” znajduje się opiniujący dietetyk. Dietetycy wegańscy utrzymują, że zarówno dzieci, jak kobiety w ciąży, matki karmiące, sportowcy i ludzie pracujący fizycznie mogą spożywać wyłącznie produkty pochodzenia roślinnego bez złego wpływu na zdrowie. Dietetycy „tradycyjni” absolutnie się z tym nie zgadzają. Prawdą jest jednak, że wiele dzieci zostało wychowanych na diecie wegańskiej i nie miała ona negatywnego wpływu na ich zdrowie, podobnie jak na zdrowie ich matek. Są również ludzie pracujący fizycznie, a nawet sportowcy weganie. Ale są też tacy, którzy musieli zrezygnować z tej diety ze względów zdrowotnych. Jednym ludziom dieta wegańska służy, innym nie – dlatego jeżeli na nią przejdziesz, powinnaś obserwować reakcje swojego organizmu i pozostawać pod kontrolą lekarza.\nWeganie muszą bardzo dbać o codzienną dietę i regularnie się badać\nPRAWDA. Ale dotyczy ona nie tylko wegan. Ludzie spożywający mięso również powinni dbać o to, aby ich codzienna dieta była zbilansowana i regularnie się badać. Weganie są narażeni na choroby będące efektem niedoborów żelaza lub witaminy B12, ale za to nie grozi im otyłość, choroby serca i układu krążenia – w przeciwieństwie do osób regularnie spożywających mięso. Reasumując: dieta wegańska z pewnością ma lepszy wpływ na zdrowie niż dieta, w której dominują mięso i tłuszcze zwierzęce.


MGOKiS Dobczyce » Sala konferencyjna\nMiejsko-Gminny Ośrodek Kultury i Sportu w Dobczycach dysponuje salą konferencyjną, która stanowi idealne miejsce do organizacji szkoleń, konferencji, spotkań handlowych czy biznesowych. Sala usytuowana jest na I piętrze nowoczesnego budynku z dostępem do windy.\nJej całkowita powierzchnia wynosi 123,1 m² (19,017m x 6,45m).\nOsobne wejścia i zamontowana przesuwna ściana wewnętrzna, umożliwiają podział sali na dwa odrębne pomieszczenia, o wymiarach: mniejsza sala: 46,1m² ( 7,1m x 6,45m), większa sala: 77m² (11,917m x 6,45m), zgodnie z życzeniami klienta.\nSala może pomieścić od 20 do nawet 100 osób. Ustawienie krzeseł i stołów dostosowane jest każdorazowo do potrzeb wynajmującego.\nSala posiada oświetlenie, ogrzewanie, klimatyzację, dostęp do internetu.\nSala konferencyjna wynajmowana jest w celach komercyjnych i niekomercyjnych.\nCała sala – 100 zł / h\nŚrednia sala – 80 zł / h\nMała sala – 50 zł / h\nPodane ceny są cenami brutto (zawierają podatek VAT). Wynajmujący dokonuje wpłaty za wynajem na podstawie faktury VAT lub paragonu fiskalnego.Wynajem sal na dłuższe okresy daje możliwość negocjacji cen.\nWynajem sali może być zrealizowany na podstawie przesłanego przez wynajmującego zamówienia, podpisanej umowy najmu lub udostępnienia, korespondencji mailowej lub zgłoszenia telefonicznego.


Shakedown trwa . . .\n9 wrz 2020, 05:11\nSzef zespołu Toyoty - Tommi Makinen, przyznał, że zespół przeprowadził złe testy przed Rajdem Estonii. Czuje, że warunki, jakie wówczas napotkali, nie były reprezentatywne dla nowej rundy Rajdowych Mistrzostw Świata.\nByły kierowca Toyoty - Ott Tanak, odniósł zwycięstwo dla Hyundaia w rundzie wznawiającej WRC 2020, który wydaje się, że uwolnił nowy potencjał i20 Coupe WRC na szybkich odcinkach specjalnych.\nMimo, że Toyota doprowadziła do mety trzy samochody, została pokonana przez Hyundaia. Choć koreański producent w zawodach stracił Thierry'ego Neuville'a, przewaga Toyoty w klasyfikacji mistrzostw stopniała do pięciu punktów.\nKalle Rovanpera wyglądał, jakby miał tempo, by rzucić wyzwanie zwycięzcy Tanakowi, a Sebastien Ogier nie czuł, że wykorzystał cały swój potencjał w Yarisie WRC, mimo że zajął trzecie miejsce. Elfyn Evans otwarcie przyznał, że w niektórych momentach rajdu nie czuł się pewnie.\n- Generalnie powiedziałbym, że kierowcy nie są w pełni usatysfakcjonowani, z powodu braku jakiegoś małego elementu. Generalnie wynik jest całkiem niezły i przynajmniej nauczyliśmy się czegoś w innych warunkach - powiedział Makinen.\n- Zrozumieliśmy, że nasze testy przygotowawcze zrobiliśmy na zbyt szybkich trasach. W rajdzie panowały zupełnie inne warunki niż podczas testów. Sądzę, że to jest odpowiedź, dlaczego nasz samochód nie spisał się doskonale - dodał.\nElfyn Evans w rozmowie udzielonej serwisowi DirtFish, stwierdził: - Myślę, że trzeba popracować nad małymi poprawkami dla samochodu, ale generalnie wiemy, że auto jest mocne. Sądzę, że cała nasza trójka znalazłaby drobne ulepszenia, więc możemy na tej podstawie coś budować.\nEstonia zasługuje na miejsce w WRC


Nadal nie jesteś 100% pewny co kupić - poczytaj tutaj\n► Nadal nie jesteś 100% pewny co kupić – poczytaj tutaj\nKażda rozpoczynająca swoją przygodę na siłowni osoba, marzy o osiągnięciu określonych rezultatów w postaci przyrostu mięśni w jak najszybszym terminie. Nie każdy jednak zdaje sobie sprawę z tego, że obok wysiłkowych treningów należy obowiązkowo zmienić dotychczasowe nawyki żywieniowe i dodatkowo wprowadzić specjalną suplementację diety. Na dzisiejszym rynku odnaleźć można wiele preparatów o większej lub mniejszej skuteczności, których zażywanie wspiera ćwiczenia wysiłkowe mające na celu rozbudowanie masy mięśniowej. Wśród cieszących się dobrymi opiniami ze względu na swoją efektywność jest preparat MaxioreX.\nZażywanie Maxiorexu zgodnie z zaleceniami zamieszczonymi na opakowaniu, ze względu na przebadany skład jest w pełni bezpieczne dla ludzkiego zdrowia i nie wywołuje skutków ubocznych. Kuracja z wykorzystaniem suplementu diety do jakich należy jest ten preparat ma za zadanie przyspieszenie procesów metabolicznych przebiegających w organizmie, czego rezultatem jest wzmożone spalanie się nagromadzonego tłuszczu. Dodatkowo preparat podwyższa wytrzymałość tkanki mięśniowej co w rezultacie pozwala na wydłużone treningi siłowe. Jego wykorzystywanie ogranicza a wręcz minimalizuje i łagodzi pojawianie się skurczy oraz napięcie w obrębie masy mięśniowej.\nMaxiorex dostępny jest pod postacią szybko wchłanianych przez organizm tabletek. Dla uzyskania jak najlepszych wyników zaleca się go stosować dwa razy dziennie po posiłku, popijając dużą ilością wody. Zgodnie zarówno z gwarancją producenta jak i opiniami osób, które przeszły kurację przy zastawaniu BicekXL efekty ciężkiej pracy stają się bardziej spektakularne i zauważalne w zdecydowanie krótszym czasie. Porównując do innych oferowanych na rynku preparatów można bez obaw w niego zainwestować i ciszyć się efektami.\nBiznes Możliwość komentowania Nadal nie jesteś 100% pewny co kupić – poczytaj tutaj została wyłączona


Ukraiński eksport jabłek do UE rośnie dziewięciokrotnie - Portal ogrodniczy ogrodinfo.pl – sadownictwo, ogrodnictwo, portal sadowniczy\nUkraiński eksport jabłek do UE rośnie dziewięciokrotnie\nTagi: ukraina | eksport owoców | eksport\nSpadek produkcji jabłek w UE pozwala Ukrainie zwiększyć eksport na rynki europejskie - informuje Fruit-Inform, odnosząc się do oficjalnych statystyk celnych.\nWedług oficjalnych danych Ukraina wyeksportowała do UE 9200 ton jabłek od lipca do stycznia 2017/18. Dla porównania, w tym samym okresie sezonu 2016/17 eksport jabłek z Ukrainy do UE wynosił zaledwie 1000 ton, przy czym większość z tego stanowiły jabłka dla przetwórstwa.\nWiodącym importerem ukraińskich jabłek jest nadal Białoruś - ona też znacznie zwiększyła import. W okresie lipiec-styczeń 2017/18 r. Ukraina wyeksportowała do tego kraju 11 400 ton jabłek, co stanowi wzrost o 60% w stosunku do tego samego okresu poprzedniego sezonu.\nWarto również wspomnieć, że w ciągu omawianych 7 miesięcy 2017/18, całkowity eksport tych owoców z Ukrainy osiągnął 21 000 ton, czyli o 130% więcej w porównaniu do tego samego okresu ubiegłego sezonu.\nOd stycznia 2018 r. Ukraina wyeksportowała 4200 ton jabłek - stanowi to wzrost o 80% w stosunku do tego samego miesiąca 2017 r.\nNa Ukrainie brakuje gruszek\nWięcej o: ukraina , eksport owoców\nembargo żywnościowe, pomidory szklarniowe, malina, Chiny, żywność, ukraina, ARiMR, dopłaty bezpośrednie, gruszki, truskawka, eksport warzyw, fundusze unijne, warzywa polowe, sad


Ból fantomowy - definicja, przyczyny, leczenie\nStrona główna » Blog » Ból fantomowy – definicja, przyczyny, leczenie\nAmputacja to zabieg polegający na usunięciu narządu w całości lub jego fragmentu. Pomimo, że w wielu przypadkach ratuje życie, jest źródłem wielu dolegliwości bólowych, w tym bólu i czucia fantomowego. Zjawiska te polegają na odczuwaniu doznań w nieobecnej części ciała i dotyczą głównie osób po amputacji kończyn. To tzw. “fantomy”, definiowane przez słownik języka polskiego m.in. jako zjawy, duchy.\nPod kątem fizjologicznym ból fantomowy jest bólem neuropatycznym. Oznacza to, że dotyczy najczęściej uszkodzenia lub dysfunkcji nerwów. Ten rodzaj bólu charakteryzuje się szerokim wachlarzem subiektywnych odczuć – każde uszkodzenie nerwu może dawać inne objawy, które będą utrzymywać się w różnym czasie i z różnym, najczęściej zmiennym natężeniem. Ból nasila się okresowo, jednak głównie wieczorem lub w nocy. Najprawdopodobniej jest to związane z naturalną skłonnością człowieka do przemyśleń i koncertowaniu się na sobie, gdy głowa nie jest zajęta zadaniami wykonywanymi w ciągu dnia.\nBól fantomowy dotyka głównie osoby po amputacji kończyn i u większości pojawia się jedynie w pierwszych miesiącach po zabiegu. Ustępuje zwykle po zaprotezowaniu – do mózgu dociera wówczas informacja, że amputowana kończyna powróciła na swoje miejsce, bo proteza skutecznie ją “udaje” i tym samym proces chorobowy stabilizuje się. U niektórych chorych jednak, ból może mieć charakter przewlekły i trwać nawet kilka lat. Istnieją również przypadki nawracania bólu po okresie całkowitego ustąpienia. Najczęściej wtedy, kiedy osoba przeżywa silne emocje, takie jak stres, czy zdenerwowanie. Na odrębną grupę osób, oprócz reakcji na zmiany nastroju, działają też wahania temperatury.\nNie istnieje też jeden pewny sposób leczenia – skuteczna terapia bólu fantomowego powinna obejmować tzw. farmakoterapię skojarzoną – stosowanie leków przeciwbólowych i środków przeciwdepresyjnych oraz psychoterapię i rehabilitację. Takie podejście umożliwia holistyczne spojrzenie nie tylko na fizyczną, ale również jego psychiczną komponentę bólu. Nie wolno zapominać o tym, że jest on zjawiskiem niezwykle złożonym, subiektywnym i niejednoznacznym – każdy ma inną tolerancję i próg odczuwania bólu. Farmakoterapia działa zazwyczaj niestety jedynie na zasadzie placebo i z tego względu nie należy z nią przesadzać. Znacznie skuteczniejsza jest pomoc na poziomie emocjonalnym – począwszy od samodzielnej próby zmiany myślenia i akceptacji faktu amputacji, aż po specjalistyczną pomoc terapeuty czy psychologa.\nKlasyczna fizjoterapia w leczeniu bólu fantomowego sięga zazwyczaj do metod medycyny fizykalnej tzw. zabiegów z wykorzystaniem m.in.: prądów, pola elektromagnetycznego, wiązki lasera czy światła. Pozytywne efekty dają również kąpiele zdrowotne, masaż oraz ciepłolecznictwo. Z tych ostatnich godne polecenia są ciepłe okłady wykonywane na szczycie kikuta połączone z delikatnym jego rozmasowywaniem. Należy pamiętać o tym, że nerwy – a ból fantomowy jak już wspomniano jest związany z uszkodzeniem nerwów – nie lubią zimna i fantomy często nasilają się w okresie jesienno-zimowym. W tym czasie powinno się szczególnie dbać o komfort cieplny kikuta.\nRozwojowi bólu fantomowego można w ograniczony sposób zapobiegać już podczas przebiegu operacji, a później dzięki zachowaniu odpowiedniej higieny rany pooperacyjnej. Składa się na nią m.in. codzienna zmiana opatrunków i stosowanie heparyny drobnocząsteczkowej, a w razie potrzeby odpowiednich antybiotyków w celu utrzymania właściwego ukrwienia i warunków do gojenia kikuta. Po całkowitym wygojeniu blizny ważne są regularne masaże, smarowanie maściami i mobilizacja, tak aby nie tworzyła ona bolesnych, twardych zrostów w przyszłości uwierających kikut w protezie.\nPoza bólem i czuciem fantomowym, u znacznej grupy pacjentów występują tzw. bóle kikuta. Jest to odrębna grupa dolegliwości, zupełnie niezwiązana z fantomami. Zlokalizowane są one\nw obrębie kikuta – zwykle na jego szczycie, w przebiegu blizny pooperacyjnej – i stanowią często wynik formowania się tzw. nerwiaka. Jest to rodzaj niewielkiego wewnętrznego guzka. Tworzy się, gdy przecięty nerw próbuje „odrosnąć” i jego nieanatomiczne zakończenie ulega patologicznemu zgrubieniu, bo nie ma możliwości „wniknąć” do dalszej części amputowanej kończyny. Nerwiak jest bardzo wrażliwy na dotyk i zwykle punktowe jego uciśnięcie powoduje silny ból o przeszywającym lub piekącym charakterze. W leczeniu nerwiaków pomocne są miejscowe obstrzykiwania środkami przeciwbólowymi, światło- i ciepłolecznictwo, a w skrajnych przypadkach operacyjne nacięcie i /lub usunięcie.\nPodsumowując, na bóle fantomowe narażone są przede wszystkim osoby po amputacji kończyn. Leczenie obejmuje zarówno stosowanie środków farmakologicznych, rehabilitacja, psychoterapia, terapia lustrzana, jak i inne techniki terapeutyczne. Niestety żadna z metod nie daje stuprocentowej gwarancji wyeliminowania bólu, jednak ich znajomość pozwala na zaplanowanie indywidualnej dla każdego pacjenta strategii postępowania leczniczego.


”Yibbum” - Gregory Michenaud opowiada o odnalezieniu żydowskiej tożsamości | Fotoblogia.pl\n”Yibbum” - Gregory Michenaud opowiada o odnalezieniu żydowskiej tożsamości\nMARCIN WATEMBORSKI • zdjęcia: Gregory Michenaud • dawno temu\t• 2 komentarze\nGregory Michenaud to francuski fotograf, który tworzy w Krakowie. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików oraz międzynarodowego kolektywu fotograficznego InPro. Jego długoterminowy projekt o poszukiwaniu tożsamości w kulturze żydowskiej to interesujące studium społeczeństwa oraz głęboka podróż sentymentalna.\n© Gregory Michenaud / gregorymichenaud.com\n”Yibbum” to projekt, w którym Gregory Michenaud opowiada o wnuczku ”dziecka Yibbum”. To słowo oznacza specyficzny rodzaj małżeństwa. Zobowiązuje ono w kulturze żydowskiej poślubienie bezdzietnej wdowy przez brata jej zmarłego męża dla zapewnienia ciągłości rodu. W takim związku pierwszy syn jest traktowany jak syn zmarłego brata.\nFotograf opowiada historię Żyda, który wychował się i kształcił jako nie-Żyd, ponieważ jego rodziców dotknęła trauma Holokaustu. Bohater słyszał o tym, że historia lubi się powtarzać, ale nie musi się już bać, ponieważ czeka na niego miejsce, gdzie będzie bezpieczny – Izrael.\nMichenaud z czasem doszedł do wniosku, że chce przestać ukrywać swoją żydowską tożsamość i określił to, co dla niego ważne. Chcąc zdefiniować samego siebie postanowił zbliżyć się do kultury oraz praktyk religijnych części jego rodziny oraz odkryć swoje pochodzenie. Jego dążenia zaprowadziły go do Izraela oraz Maroka.\nNasze fotograficzne inspiracjeFotografia dokumentalnaPodróżeInspiracjeDokumentFotografia podróżniczaFotoreportaż\nDavid Bowie - kim był i jak wyglądał, zanim stał się znany na cały świat? Jak pięknie jest na świecie - Park Tongariro Olympus Pen E-P1 - Mikro Cztery Trzecie w stylu retro Czym jest decydujący moment dla Henriego Cartiera-Bressona? [wideo] Fotografowie potrzebują twojej pomocy. Możesz wesprzeć wartościowe książki Zimne, surrealistyczne krajobrazy Ilki Kramer Życie północnego Londynu przedstawione w przytłumionych barwach Oto zdjęcia nagrodzone w konkursie Grand Press Photo 2015 Zdjęcia z kosmosu, które zmieniły historię Oświetlenie na znanych zdjęciach – od kuchni Wyjątkowe zdjęcia albinosów pomagają zwrócić uwagę na ich trudną sytuację w Tanzanii Fotograf kontynuuje dzieło Avedona i tworzy portret mieszkańców Stanów Zjednoczonych


SMART MIX (masaż mieszany) - Masaż Kraków Ruczaj\nMasażeSMART MIX (masaż mieszany)\nMasaż mieszany w Krakowie SMART MIX –\nCzy masaż SMART MIX jest dla Ciebie?\nZdecydowanie TAK! Najczęściej wybierane jest połączenie: 30 lub 60 minut masaż klasyczny lub relaksacyjny + 30 minut masaż twarzy.\nJakie korzyści daje masaż mieszany w Krakowie SMART MIX?\nMasaż mieszany łączy w sobie sporo różnych technik, jak głaskanie, ugniatanie, wibracje, wstrząsanie, rozcieranie, oklepywanie, wałkowanie czy ugniatanie. Ma pozytywny wpływ na skórę, mięśnie, układ nerwowy, limfatyczny, krwionośny, ruchowy oraz plecy, co więcej, przyspiesza proces spalania materii. Przynosi także odprężenie i pomaga się zrelaksować. W zależności od Twoich potrzeb nasi specjaliści dobiorą najbardziej odpowiednie metody, aby uzyskać efekt, jakiego oczekujesz – rozluźnienia, zapobiegania dolegliwościom lub ich leczenia.\nMasaż mieszany w Krakowie SMART MIX – prezent dla Ciebie, prezent dla bliskich\nVoucher na masaż mieszany SMART MIX to dobry prezent dla osoby w każdym wieku. Będzie świetnym wyborem dla rodziców, dziadków, przyjaciół, rodzeństwa, partnera czy partnerki. Sprawdzi się zarówno dla osób, które chcą się zrelaksować, jak i będzie efektywny, jeśli pojawiły się już u nich dolegliwości bólowe różnego pochodzenia. Zrób prezent komuś bliskiemu i już teraz zamów dla niego voucher lub zarezerwuj termin. A może Ty chcesz poznać pozytywne skutki masażu mieszanego? Zapisz się online lub zadzwoń do nas.


Zmiany na bieszczadzkich szlakach\n15:05, 30 kwiecień 2020\nBieszczadzki Park Narodowy poinformował, iż zmienił się przebieg szlaku turystycznego prowadzącego z Przełęczy Wyżnej (parking Gminy Lutowiska) na Połoninę Wetlińską.\nKolej połączy dwie miejscowości: Białkę Tatrzańską z Czarną Górą - Litwinką\n22:28, 21 kwiecień 2020\nTatry stają otworem\n14:54, 30 kwiecień 2020\nNa tę informację czekała zapewne rzesza stęsknionych za najwyższymi polskimi górami turystów. Od 4 maja dostępne będą szlaki, schroniska, kursować ma zacząć kolejka na Kasprowy Wierch.\nTPN otwiera szlaki. Sprawdź gdzie możesz iść\n22:00, 21 kwiecień 2020\nFlisacy wracają na wody Dunajca\n14:59, 28 kwiecień 2020\nOd 1 maja znów będzie można skorzystać z jednej z największych atrakcji Małopolski i polskich gór - spływu przełomem Dunajca na łodzi flisackiej. Jednak z powodu epidemii koronawirusa trzeba się liczyć z ograniczeniami.\nParki Narodowe otwierają szlaki\n16:14, 20 kwiecień 2020\nNa te informacje czekali z niecierpliwością miłośnicy polskich gór. Można - z zachowaniem zasad bezpieczeństwa związanych z zagrożeniem epidemiologicznym - planować wyprawy w Karkonosze, Bieszczady czy też na szlaki Babiej Góry.\nW góry wrócili "turyści", a wraz z nimi śmieci\n15:08, 27 kwiecień 2020\nSmutną, brudną prawdę z otwarcia szlaków przekazali pracownicy Schroniska Górskiego Markowe Szczawiny.\nPandemia trwa, a Chińczycy wchodzą na Everest\n23:20, 5 kwiecień 2020\nPodczas gdy pandemia koronawirusa szaleje na całym świecie w najlepsze, zbiera kolejne żniwo i ofiary, Chińczycy wydali zezwolenie, że 20 tamtejszych wspinaczy może aktualnie wyruszać i zdobywać Everest. Obecnie członkowie wspomnianej ekipy czekają na odpowiednią pogodę. Poza tym, wszystko toczy się „jak gdyby nigdy nic”. Przypomnijmy, że wejście na Everest od strony nepalskiej jest niemożliwe. Rząd Nepalu z powodu zarazy „zamknął” ten szlak definitywnie i do odwołania.\n18:59, 22 kwiecień 2020\nW lasach panuje susza. Niewesoło jest także w górach. W ostatnim czasie doszło do pożarów.\nDomowe przemyślenia „człowieka gór” :)\nTPN zamknięte dla wszystkich\nBabiogórski miś się przebudził, ale został w domu\nGłowa do GÓRY! Tatry (są) w internecie!\nKrólowa Beskidów zamknięta dla turystów!\nOdsłon artykułów: 29131338


Znane dania ze świata – dokąd wybrać się na lunch w Białymstoku? | Strona Tematyczna!\nYou are here: Home / Pozostałe / Znane dania ze świata – dokąd wybrać się na lunch w Białymstoku?\nZnane dania ze świata – dokąd wybrać się na lunch w Białymstoku? Reviewed by admin on 27 maja 2022 .\nSłynne dania ze świata – gdzie wybrać się na lunch w Białymstoku? W Polsce coraz to częściej zauważa się modę na spożywanie pokarmów, jakie z pewnością nie są sztampowe dla stworzonego przez nas otoczenia. Je się właściwie wszystko, choć wiadomo, że miarodajne towary, które je się na przykład w chinach lub w innym miejscu na […]\nW Polsce coraz to częściej zauważa się modę na spożywanie pokarmów, jakie z pewnością nie są sztampowe dla stworzonego przez nas otoczenia. Je się właściwie wszystko, choć wiadomo, że miarodajne towary, które je się na przykład w chinach lub w innym miejscu na świecie nie przyjmują się u nas chociażby z powodu tradycji czy jakiś zasad moralnych, no ale i tak Polacy stają się coraz o wiele bardziej tolerancyjny. Otwiera się coraz to więcej restauracji, które chwalą się serwowaniem potraw sztampowych dla innych rejonów świata, na przykład właśnie z Chin czy z Indii. Nie jest już tak, że najbardziej atrakcyjne są u nas fast foody, chociaż owszem, jak sama nazwa wskazuje, kiedy pragniemy zjeść coś na ekspresowo to jest to właściwe rozwiązanie – w Białymstoku przekonaj się na lunch centrum. Największą popularnością u nas ostatnio cieszą się bodaj właśnie dania chińskie, które jednoczone są przede wszystkim z prestiżem. Niektóre z nich albowiem nie dosyć, że są drogie, to jeszcze trzeba potrafić je zjeść, posiadać należytą wiedzę na ich temat i podjąć pewne niebezpieczeństwo. Imponującym tego przykładem jest sushi.


Wrześniowe zapowiedzi wydawnicze - Grupa dyskusyjna - strona 2 - Lubimyczytać.pl\nIle tego, ja dla siebie też na pewno coś z tego wybiorę :)\nI pomyśleć, że to jeszcze nie wszystko :) Zysk we wrześniu wznawia [bookCover]27645|Trzech panów w łódce, nie licząc psa[/bookCover] Trzech panów w łódce, nie licząc psa[bookLink]27645|Trzech panów w łódce, nie licząc psa[/bookLink]\nI wydaje też ciekawy reteling kopciuszka\n[bookCover]4937216|Przyrodnia siostra[/bookCover] Przyrodnia siostra[bookLink]4937216|Przyrodnia siostra[/bookLink]\nKobiece wydaje pierwszy polski pandemiczny kryminał\nA Rebis nową książkę Szmidta\n[bookCover]4936833|Per aspera ad astra[/bookCover] Per aspera ad astra[bookLink]4936833|Per aspera ad astra[/bookLink]\nJesień pod znakiem rozmaitości :)\n[bookCover]4937216|Przyrodnia siostra[/bookCover] Przyrodnia siostra[bookLink]4937216|Przyrodnia...\nZ pewnością coś kupię, tylko gdzie zmieszczę? Bo już półki uginają się od książek\nNa pewno Rudnicka, Nesbø, Lāckberg i Follett\nNa pewno "Saturnin" Jakuba Małeckiego i "Paradoks" Artura Urbanowicza.\nZastanawiam się nad "Małą" - ze względu na madame Tussaud, "Dunkelem" "Zakłamanym życiem dorosłych", "Pięknymi zielonymi oczami" i "Burzliwymi czasami". Wszystkie wyienione kuszą. ;)\nWe wrześniu czekam zaledwie na premierę jednej książki, a jest nią Zaginiony książę[bookLink]4935503|Zaginiony książę[/bookLink], czyli najnowszą pozycję, którą napisał John Flanagan[authorLink]19013|John Flanagan[/authorLink] dla serii "Zwiadowcy".\nOprócz tego ,co pisałem wcześniej.Z tego września.To muszę kupić.Nowy Jo Nesbo,Ken Follett i Marek Stelar.I nie wiem,kiedy wychodzi Gerait Jones Legion.\nCo najmniej kilka, m.in. Poławiacze dusz, Semiramida, Nosowska, Taniec pszczół, Biały ptak.\nNa pewno bym chciała przeczytać [bookCover]4915953|Królestwo[/bookCover] Królestwo[bookLink]4915953|Królestwo[/bookLink] i [bookCover]4936254|Blizny[/bookCover] Blizny[bookLink]4936254|Blizny[/bookLink]\n[bookCover]4935648|Mała[/bookCover] Mała[bookLink]4935648|Mała[/bookLink] Edwarda Careya, znanego mi z niezłego Domu z obserwatorium[bookLink]7032|Domu z obserwatorium[/bookLink];\n[bookCover]4901313|Oczy z Rigela[/bookCover] Oczy z Rigela[bookLink]4901313|Oczy z Rigela[/bookLink] Roya Jacobsena, kontynuacja już przeczytanej przeze mnie sagi rodu Barroy.\n[bookCover]4933620|Witajcie w Ameryce[/bookCover] Witajcie w Ameryce[bookLink]4933620|Witajcie w Ameryce[/bookLink] Lindy Knausgard\n[bookCover]4933631|Pełnia miłości[/bookCover] Pełnia miłości[bookLink]4933631|Pełnia miłości[/bookLink] Sigrid Nunez\n[bookCover]4932334|Burzliwe czasy[/bookCover] Burzliwe czasy[bookLink]4932334|Burzliwe czasy[/bookLink] Mario Vargasa Llosy (ciekawe dlaczego wydawnictwo Znak zdecydowało się na czarno-białą okładkę, po tych wszystkich cudownie kolorowych poprzednio wydanych powieści Llosy);\n[bookCover]4934912|Świeży[/bookCover] Świeży[bookLink]4934912|Świeży[/bookLink] Nico Walkera, od Wydawnictwa Poznańskiego;\n[bookCover]4918880|Labirynt pamięci. Wiwat naród brazylijski[/bookCover] Labirynt pamięci. Wiwat naród brazylijski[bookLink]4918880|Labirynt pamięci. Wiwat naród brazylijski[/bookLink] J.U.Ribeiro - wspaniale zapowiadająca się saga!\n[bookCover]4936915|Drogi Edwardzie[/bookCover] Drogi Edwardzie[bookLink]4936915|Drogi Edwardzie[/bookLink] Ann Napolitano (piękna okładka)\n[bookCover]4925003|Zakłamane życie dorosłych[/bookCover] Zakłamane życie dorosłych[bookLink]4925003|Zakłamane życie dorosłych[/bookLink] Eleny Ferrante, choć - niestety - nie czytałam jeszcze nic tej autorki;\n[bookCover]4908164|Wdzięczność[/bookCover] Wdzięczność[bookLink]4908164|Wdzięczność[/bookLink] Delpine de Vigan (też nie znam tej pisarki, ale chcę poznać);\n[bookCover]4931632|Pokora[/bookCover] Pokora[bookLink]4931632|Pokora[/bookLink] Twardocha;\n[bookCover]4919144|Stacja Tokio Ueno[/bookCover] Stacja Tokio Ueno[bookLink]4919144|Stacja Tokio Ueno[/bookLink] Miri Yu z mojej ulubionej "Serii z żurawiem" wydawnictwa UJ;\n[bookCover]4935133|Obudzę się na Shibui[/bookCover] Obudzę się na Shibui[bookLink]4935133|Obudzę się na Shibui[/bookLink] Anny Cimy od wydawnictwa "Dowody na istnienie". Akcja dzieje się w Japonii i w Pradze - wspaniale!


Polskie pierdoły o rzekomej odpowiedzialności sędziego podane w Gazecie Prawnej to czysta teoria.\nTo tak jak w wkroczeniem ABW do WPROST. Jedni mówili, że mogli wejść, inni nie - choć prawo jest jedno.\nJak to wygląda w praktyce w Polsce: z przeprowadzonego przez Forum Pokrzywdzonych Przez Państwo raportu, w 2011 roku do Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że wpłynęło 326 skarg, których przedmiotem były nieprawidłowości w funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości. Minister nie postanowił jednak ani raz skorzystać ze swojego uprawnienia dotyczącego możliwości wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego.. Kliknij zdjęcie.\nWażna decyzja prezydenta! Andrzej Duda podpisał nowelizację ustaw reformujących wymiar sprawiedliwości. Brawo Pan Prezydent!!!\nUchwalona 20 grudnia ub. roku nowelizacja, m.in. Prawa o ustroju sądów i ustawy o Sądzie Najwyższym, a także o sądach administracyjnych, wojskowych i prokuraturze, wprowadza odpowiedzialność dyscyplinarną sędziów za działania lub zaniechania mogące uniemożliwić lub istotnie utrudnić funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, za działania kwestionujące skuteczność powołania sędziego oraz za działalność publiczną niedającą się pogodzić z zasadami niezależności sądów i niezawisłości sędziów. - czytaj dalej.\nPoczątek końca "świętych krów".\nKluby „GP” zapraszają na demonstrację w obronie reformy sądów.\nŚrodowiska "Klubów Gazety Polskiej" już wkrótce zamierzają to pokazać.\n- Ze wszystkich niemal klubów „Gazety Polskiej” i wielu innych środowisk płyną żądania, byśmy włączyli się w obronę suwerenności Polski, konstytucji, Trybunału Konstytucyjnego oraz reformy wymiaru sprawiedliwości. Już czas się zorganizować się i powiedzieć wyraźnie, że Polacy nie dadzą sobie narzucić żadnej formy podległości, że suwerenność Polski jest dla nas wartością niezbywalną. - czytaj dalej.\nPolscy sędziowie zarabiają za mało. Najlepszy żart tego roku?\nPensja sędziego musi być na tyle wysoka, aby zapewnić mu odpowiedni prestiż w społeczeństwie - mówi I prezes Sądu Najwyższego prof. Małgorzata Gersdorf w wywiadzie dla "Dziennika Gazety Prawnej".\nW jakimś zakresie winne są temu media?! - czytaj dalej.\nTen obrazek niech posłuży za nasz komentarz, niech będzie naszym podsumowaniem wypowiedzi sędzi oderwanej od rzeczywistości normalnych ciężko pracujących, uczciwych ludzi.\nPowiemy tak, my też chcemy zarabiać takie pieniądze, tylko gwarantujemy przy tym jednocześnie, że nie będzie wówczas żadnych przekrętów. Na jakie zezwala większość sędziów, która feruje te miliony wyroków. Gdzie poszkodowane przez nich osoby, muszą szukać pomocy i obrony w organizacjach społecznych, przed uczciwymi inaczej funkcjonariuszami.\nPaństwo natomiast oceńcie sami wypowiedź sędzi ...\nNikt nie słuchał tego, kto ma rację. Tylko tego, kto jest potężny. Co robił Bielecki w sprawie Malmy?\nPoświęcił pan Malmie niemal ćwierć wieku, większość życia zawodowego. Odniósł pan duży sukces w kraju i za granicą, a makaron z pańskich zakładów uznano za najlepszy na świecie. Jednak dziś na sprzedaży makaronów Malma zarabia ktoś inny. Jakie to uczucie?\nA jaka jest obecnie sytuacja pracowników zakładów w Malborku?


Udostępnij na FacebookuMyPolacy.deporadnikStoki narciarskie w Niemczech. Gdzie warto jechać? Aktualne ceny w euro\nPoradniki NiemcyStoki narciarskie w Niemczech. Gdzie warto jechać? Aktualne ceny w euro\n28 listopada 2021, 14:15 · Autor:Redakcja MyPolacy\nW zeszłym roku sezon narciarski zakończył się nagle ze względu na pandemię, podobnie jak rok wcześniej. W tym roku jednak wakacje na nartach będą prawdopodobnie znowu możliwe i to w bardzo rozsądnych cenach.\nAktualny raport domów wakacyjnych Holidu wskazuje 10 najtańszych terenów narciarskich w Niemczech. Warto także wiedzieć o tym, że urlop na nartach wcale nie musi być drogi, na co wskazuje wyżej wspomniany ranking. Firma w badaniu uwzględniła wszystkie niemieckie tereny narciarskie (z ponad dziesięcioma kilometrami tras) i sprawdziła ceny karnetów dziennych oraz noclegów za noc i na osobę w odpowiednich regionach. Zbadano okresy podróży od 27 grudnia 2021 do 2 stycznia 2022 (sezon główny) oraz od 28 marca do 3 kwietnia 2022 (sezon niski).\nOkazało się, że najtańszym ośrodkiem jest centrum sportów zimowych Kreuzberg w bawarskim Rhön, gdzie cena za zakwaterowanie i skipass za osobę dziennie wyniosła średnio tylko 45 euro. Drugie miejsce zajął region narciarski Brauneck - Lenggries w Bawarii Prealpy (49 euro), a trzecie miejsce region Münstertal - Wieden w Schwarzwaldzie (51 euro).\nTrzy najtańsze ośrodki narciarskie - konkretne ceny\nKreuzberg (Bawaria) – 45 euro: Centrum sportów zimowych Kreuzberg w sercu bawarskiego Rhön to największy teren narciarski w regionie i okazuje się, że także najtańszy. Okazało się, że za całodzienny karnet narciarski wystarczy zapłacić 17 euro, a za nocleg 28 euro. Co ciekawe ten ośrodek położony jest w takim miejscu, w którym znajdą się stoki dla profesjonalistów, początkujących i osób zaawansowanych.\nLenggries (Bawaria) - 49 euro: Region narciarski Brauneck - Lenggries w Przedalpach Bawarskich zajął 2 miejsce w rankingu. Stok w tym regionie ma długość aż 30 kilometrów. Za nocleg należy zapłacić 36 euro w sezonie lub 26 euro poza sezonem. Z kolei karnety narciarskie są dosyć tanie i ich koszt wynosi 18 euro za dzień.\nMünstertal – Wieden (Badenia-Wirtembergia) – 51 euro: Region "Münstertal - Wieden" w Schwarzwaldzie (Badenia-Wirtembergia) zajął trzecie miejsce w rankingu. W tej okolicy 30% stoków ma poziom trudności „łatwy”, 50% „średni”, a 20% „trudny”, tak więc znajdą się tutaj atrakcje dla różnych grup narciarzy. Zimą urlopowicze zapłacą 28 euro za karnet całodzienny, natomiast koszt noclegu waha się od 20 do 25 euro.\nPełna lista 10 ośrodków narciarskich\nKreuzberg (Bawaria) - 45 euro\nBrauneck - Lenggries (Bawaria) - 49 euro\nMünstertal - Wieden (Badenia-Wirtembergia) - 51 euro\nMittagbahn – Immenstadt (Bawaria) – 56 euro\nWurmberg – Braunlage (Dolna Saksonia) – 58 euro\nGroßer Arber (Bawaria) - 59 euro\nFichtelberg - Oberwiesenthal (Saksonia) - 60 euro\nKampenwand – Aschau im Chiemgau (Bawaria) – 62 euro\nAltastenberg (Nadrenia Północna-Westfalia) - 62 euro\nTodtnauberg (Badenia-Wirtembergia) - 63 euro\nWarto dodać, że osoby planujące urlop w sezonie, powinny zapoznać się z lokalnymi przepisami na temat pandemii koronawirusa.\nŹródło: travelbook.de / Zdjęcie: depositphotos.com, autor: mdurinik\nNiemcyWakacjewakacje zimowe w Niemczech\nAplikuj na ofertę pracyStoki narciarskie w Niemczech. Gdzie warto jechać? Aktualne ceny w euro


Językowy kameleon, prawdziwa perełka! - Recenzja książki Miasto niesamowitości - nakanapie.pl\nJęzykowy kameleon, prawdziwa perełka!\nAutor: @Orestea · 5 minut\n2019-12-07 Skomentuj 1 Polubienie\nDostałam „Miasto niesamowitości” Huberta Smolarka i muszę przyznać, że nie paliłam niespecjalnie, żeby sięgnąć po tę książkę.\nAle kiedy już ją otworzyłam, wsiąkłam dokumentnie.\nNie, nie dlatego, że jak napisano na okładce „to zbiór opowiadań z pogranicza weird fiction, fantastyki oraz thrillera, które łączy tytułowe miasto - Toruń”. Nie. Dlatego, że uświadomiłam sobie, że mam do czynienia z językowym kameleonem! Ale o tym, duuużo szerzej, za chwilę.\nWydawca, prezentując tę pozycję, zachęca czytelnika przywołaniem wielkich gatunku: Poego, Lovecrafta, Doyle.\nTo prawda, wpływy czuć i słychać w narracji, w kreacji świata przedstawionego, w wydarzeniach i sposobie ich przedstawienia. Ale nie dajcie się zwieść: Hubert Smolarek mówi/pisze swoim własnym głosem!\nWszystkim czytelnikom i potencjalnym czytelnikom, powiem od razu, obcinając suspens:\nwarto przeczytać „Miasto niesamowitości”!\nO, jak warto! Dla samych historii, które pojawiają się w opowiadaniach, a które wciągają, fascynują, ciekawią. Jeśli byliście w Toruniu, to poczujecie smak tego miasta.\nNapisanie, że sam Toruń jest w pewnym sensie bohaterem zbioru „Miasto niesamowitości” jest truizmem. Halooo! Przecież po coś jest w tytule, prawda?\nCiężar dziejów miasta, wieki istnienia, tysiące ludzi, które w nim umarły i urodziły się zdają się wisieć nad każdą kartką opowiadań i dokładać swoje do ich ciężaru gatunkowego. Toruń jest jak niedopowiedziany bohater, który pojawia się tu, przypomni tam, zirytuje gdzieś indziej, tu przerazi, a tam oczaruje. Nie dostaniemy spaceru i wykładu z dziejów Torunia, ale z pokazanych fragmentów będziemy mogli dla siebie zrekonstruować atmosferę tego miasta.\nWarto przeczytać „Miasto niesamowitości” Huberta Smolarka „dla akcji”, ale muszę przyznać, że czytałam opowiadania zawarte w tym cyklu\nprzede wszystkim dla języka, jakim zostały napisane.\nPodam Wam kilka przykładów, kilka powodów mojego zauroczenia tym, jak Smolarek pisze.\nWeźmy pierwsze opowiadanie, „Najlepszy przyjaciel”.\nMamy klasyczną historyjkę: dwóch nastolatków eksploruje ruiny zamku i kiedy odkrywają nieznany tunel, wbrew logice, a raczej - zgodnie z logiką nastoletniości - ładują się w niego i idą do przodu. Jak się domyślacie, skoro historia znalazła się w zbiorze opowiadań, któremu patronuje m.in Poe, to cała eskapada nie może się skończyć dobrze. Sprawdźcie sami.\nPowiem tylko, że narracja jest poprowadzona w formie listu, napisanego prawie na łożu śmierci. Z listu i z opowieści patrzy na nas starszy człowiek, który posługuje się językiem dość nieudolnie, ale bardzo się stara. Wiele lat spędził poza Polską, dlatego czuć pewną obcość w tym, jak pisze i opowiada. Starzec stara się jednak pisać językiem, który ludziom z jego pokolenia kojarzył się ze staranną polszczyzną, z wysokim językiem. Jak się pewnie domyślacie, efekt czasem jest groteskowy, czasem koniczny, czasem łapiący za gardło. Mamy zatem „otwór w krzakach”[s.15], mamy „Stanisław jak zawsze nie odpuszczał, lecz i jemu udzieliła się coraz mniej przyjazna pogoda” [s. 12], mamy „zdecydował się podążać moim krokiem” [s. 18], mamy te wszystkie subtelnie rozsiane przez autora sugestie, że narrator stara się opowiedzieć swoją historię takim językiem, jakim pisane są, czytane pewnie przez niego, powieści grozy za kilka centów.\n„Mimo przerażającej aury, wszechogarniającego mroku, ciszy przerywanej tylko kapiącą wodą, wilgotnego, sprawiającego trudności w oddychaniu powietrza część mnie chciała iść dalej” [s.18]\nDrugie z opowiadań, „Historia kilku znajomości”,\nzaprasza nas do głowy/świadomości niesamowitego zadufka, któremu wydaje się, że zjadł wszystkie rozumy. Narratorem jest student, który pozostał w głębi duszy osobą prostą mentalnie i intelektualnie.\nI znowu - język! Język, który wydaje się być prawdziwym bohaterem „Miasta niesamowitości” Huberta Smolarka.\nJęzyk narratora tego opowiadania jest bombastyczny, odzwierciedla nierefleksyjną naturę bohatera, jest irytujący w jego świętoszkowatości. Jest smakowity.\nPokażę wam tylko kilka przykładów, które powinny zachęcić do czytania, wejścia w kontakt z tekstem.\n„Szczególnie ojciec mojej misi, podburzany przez jej matkę, brzydził się na samą myśl o mojej skromnej osobie. Od niemal pierwszej chwili, gdy zostaliśmy sobie przedstawieni, patrzył na mnie spode łba i trącał tylko wszystkich pod stołem podczas każdego wspólnego posiłku i innych okoliczności, sugerując marność mego istnienia” [s. 32]\n„Zawsze płacę kartą. Zbliżeniowo, Daremne są wasze wysiłki, by wycyganić ode mnie choć nędzne grosze. Następnym razem ubiorę chyba koszulkę z napisem „Nie mam drobnych” na przedzie i „Rowerzysto, nie dzwoń bezmyślnie” na plecach, by zawczasu zakomunikować, że pragnę spokoju. To nawet dobry pomysł. Zanotowałem w telefonie, by zamówić takową w jednym ze sklepów z dedykowanymi T-shirtami.\nNiestety, w skutek powyższych sytuacji utraciłem przyjemność z podziwiania Torunia”. [s. 37]\nKolejne z opowiadań, „Pewnego chłopca niezwykłe przygody”,\nto urocza, pogodna bajeczka, przywodząca mi na myśl „Bajki robotów” Lema. Uroczo archaizujący język, z orzeczeniem, jak przystało, na końcu zdania. Warto się w nie zanurzyć, bo autor zbiera w jedno wszystkie chyba podania dotyczące Torunia. Świetna zabawa, właściwie bardziej parodia, niż cokolwiek innego. A może nie, może spłycam?\n„Bestia” jest językowo równie ciekawa jak pozostałe opowiadania.\nBohaterem i narratorem jest młody, gładki pracownik mediów, operator kamery. Jego polszczyzna płynie sobie swobodnie i jest jak jedzenie z fast-fooda: bez smaku. Narrator jest wielkomiejski, jest logiczny, albo stara się takim być. Ciekawe są takie drobiazgi, jak źle użyte wyrazy, które często znajdują się w portalach na listach „10 wyrazów, których znaczenia nie znasz” lub „10 wyrazów, których używasz nieprawidłowo”. Wiecie, jaki to język? Gładziuśki i pozornie poprawny, także pozornie politycznie-poprawny. Pełen jednak pogardy dla tytułowej bestii i uwielbienia dla „charyzmatycznego” dziennikarza. Kto jest bestią? Nie powiem, przeczytajcie. To opowiadanie jest jednym z lepszych w zbiorze.\nNie będę przeprowadzać dokładnej i głębokiej analizy języka pozostałych opowiadań.\nPowiem tylko: sięgnijcie po „Miasto niesamowitości” Huberta Smolarka i wyjdźcie - czytając je i analizując - poza zapowiadanych na okładce mistrzów, poza Poego, Grabińskiego, Wellsa, których przywołanie ogranicza i zawęża odbiór.\nPosmakujcie, jak pisze Hubert Smolarek.\nNie zawiedziecie się. Autor ma ucho do języka, jest wrażliwy na niuanse, słucha też miasta, jego zaułków i legend.\nWow, przeczytam „Miasto niesamowitości” Huberta Smolarka raz jeszcze, dla czystej przyjemności czytania!\nMiasto niesamowitości to zbiór opowiadań z pogranicza weird fiction, horroru, fantastyki oraz thrillera, które łączy tytułowe miasto – Toruń. Zawarte w tomie historie zostały oparte w znacznej mierze ...\n,,Miasto niesamowitości" jest zbiorem dziewięciu opowiadań z pogranicza weird fiction, horroru, fantastyki oraz thrillera. Ich wspólnym mianownikiem i inspiracją jest Toruń. Z okładki dowiaduj...\n"... istnieją na tym świecie rzeczy tak potworne, tak niewyobrażalne, tak dalece wykraczające poza ludzką zdolność pojmowania, że nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego." Debiut. Zbiór op...\nPozostałe recenzje @Orestea\n„Krewniacy. Życie, miłość śmierć i sztuka neandertalczyków” Rebeccki Wragg Sykes, czyli świeże spojrzenie na neandertalczyków.\n„[…] spośród wszystkich niedawnych odkryć dotyczących ewolucji człowieka chyba najbardziej zdumiewającym faktem na temat neandertalczyków jest to, że mogli się krzyżować...\nRecenzja książki Krewniacy\n„Filmiłości” Jacka Melchiora, czyli w pogoni za sensem w sensie, ukrytym w sensie, schowanym za sensem\n„Zróbcie szybciutko rachunek kinowego sumienia, klasóweczkę z mechanizmów pamięci, sprawdzianik ze szlabanu na nowe twarze, które potraficie skojarzyć z nazwiskiem. J...\nRecenzja książki FILMIŁOŚCI


Disney Ucz się z nami Cyfry Poziom 2 w Bee.pl\n> Zabawki > Nauka i zabawa > Zestawy edukacyjne > Pisanie i liczenie > Disney Ucz się z nami Cyfry Poziom 2\nTYTUŁ: Disney ucz się z nami. Klub Przyjaciół Myszki Miki. Cyfry\nDisney Ucz się z nami. Cyfry to książka, dzięki której dziecko rozwinie zdolności matematyczne, nauczy się rozpoznawać cyfry oraz liczyć w zakresie od 1 do 10. Opanowanie umiejętności związanych z cyframi i liczbami, a także rozumienie wartości, jakie się za nimi kryją, przygotuje je do logicznego rozwiązywania problemów w przyszłości. W książce oprócz różnorodnych zadań dziecko znajdzie również naklejki, puzzle oraz planszę, karty i żetony do gry, dzięki którym nauka stanie się dla niego przyjemnością. Na zakończenie pracy z książką rodzic może sprawdzić i nagrodzić postępy małego ucznia, korzystając ze specjalnie przygotowanej listy umiejętności oraz wręczyć dziecku dyplom ukończenia nauki Cyfr. Podsumowanie wyników pracy da dziecku poczucie satysfakcji i sprawi, że w przyszłości stanie się pewnym siebie uczniem.\nSzczegóły - Disney Ucz się z nami Cyfry Poziom 2\nSeria Ucz Się Z Nami\nPodtytuł: UDB-3 Klub Przyjaciół Myszki Miki 5+


Bitcoin – Anonimowość zakupu i sprzedaży waluty # Bezpieczeństwo # Seria cz.1 – Bitcoin i inne kryptowaluty\nBitcoin – Anonimowość zakupu i sprzedaży waluty # Bezpieczeństwo # Seria cz.1\n21 kwietnia 2017 21 kwietnia 2017 Bitcoin.edu.pl\nNadchodzi weekend i zaczyn się wiele dziać w świecie crypto – w dniu dzisiejszym miało miejsce porozumienie wszystkich Największych giełd dotyczących SegWit na Litecoin.\nZostały testowo zasygnalizowane również pierwsze próbne bloki.\nBitcoin.edu.pl zafascynowany jest od lat technologią Blockchain, wszelkimi nowinkami związanymi ze światem cryptowalut.\nDzisiaj spacerując po jednym z centrum handlowych natrafiliśmy na ciekawą gazetę.\nOczywiście wszystko co ciekawe warte jest również uwagi czytelników Bitcoin.edu.pl\nNowa seria przy pomocy Naszych użytkowników będzie generować wkrótce kolejne artykuły :\nSERIA # Bezpieczeństwa Zakupy/sprzedaż BITCOIN i inne kryptowaluty\nZapraszamy do zgłaszania kolejnych sugestii : poprzez Forum, komentarze pod artykułem, mailowo – umożliwiamy pisanie własnych artykułów w zakładce Artykuły Użytkowników Bitcoin.edu.pl\nJako że Bitcoin.edu.pl nie ma kompletnie żadnego doświadczenie w opisywanej materii.\nJesteśmy w trakcie czytania pełni rumieńców oraz zaszokowani czytając artykuł Komputer Świat V/2017 o sieci węzłów Tor wolimy zacytować artykuły opisujące temat szerzej i prawdopodobnie bazujących na doświadczeniach własnych.\nTak działa Tor:\nTor to skrót od The Onion Router, a więc Cebulowy Rozgałęźnik. Oto co sprawia, że serwis jest tak bezpieczny:\nANONIMIZACJA: Tor jest siecią tysięcy serwerów (proxy), które podczas otwierania stron internetowych włączają się między internautę i stronę w różnej kolejności. Pierwszy serwer proxy podmienia przy tym adres IP peceta na własny. Na każdym następnym przystanku oznaczenie zmienia się kolejny raz. W ten sposób operator strony nie poznaje prawdziwego pochodzenia zapytania.\nSZYFROWANIE: Tor wysyła zaszyfrowane zapytania i adresy IP użytkownika do operatora strony. Każdy serwer proxy w łańcuchu rozszyfrowuje teraz dane poprzedniego proxy i szyfruje je ponownie dla następnego. Jeśli jeden z serwerów proxy jest inwigilowany, to otrzymane informacje będą bezwartościowe. Tylko ostatni serwer w łańcuchu tłumaczy zapytanie z powrotem na otwarty tekst – to jedyny słaby punkt.\nZASADA PRZYPADKU: Co dziesięć minut wybierana jest nowa, przypadkowa droga przez sieć serwerów proxy. To sprawia, że efektywna inwigilacja jest niemożliwa nawet w przypadku kontroli kilku proxy.\nOTWARTOŚĆ: Kod programu jest publiczny (Open Source). Pozwala to na szybkie wykrywanie słabych punktów i wyklucza ukrywanie w nim funkcji szpiegowskich.\nNajważniejsze pytania – co trzeba wiedzieć o Torze\n1. Czym jest Tor?\nBezpłatny serwis anonimizujący, pozwalający na zacieranie cyfrowych śladów w internecie. Podczas surfowania za pomocą Tora ukrywamy adres IP naszego komputera.\n2. Dlaczego szyfrować surfowanie?\nSzpiegujące służby specjalne, gromadzenie danych na wszelki wypadek, skandale z ochroną danych: prześwietlanie użytkowników internetu jest od dawna gorzką rzeczywistością. Oprócz tego wiele stron internetowych skrzętnie gromadzi prywatne informacje i tworzy z nich szczegółowe profile osobowości, na przykład aby wyświetlać spersonalizowane reklamy. Zapobiegają temu serwisy anonimizujące takie jak Tor.\n3. Czy używanie Tora jest legalne?\nTak, korzystanie z serwisów anonimizujących takich jak Tor jest w świetle obowiązującego ustawodawstwa dozwolone. Nie należy jednak korzystać z Tora w pracy bez uzyskania zgody pracodawcy.\nAnonimowe surfowanie z przeglądarką Tor\nPrzeglądarka Tor sprawia, że surfowanie po internecie jest dziecinnie łatwe. Darmowa przeglądarka na bazie Firefoksa przy uruchamianiu łączy się automatycznie z siecią Tor. Kto chce być więc absolutnie bezpieczny, po prostu uruchamia przeglądarkę Tor. Wada: przeglądarka prawie nie nadaje się do codziennego surfowania, bo proces anonimizacji poważnie zmniejsza szybkość wyświetlania stron WWW, pobierania plików czy odtwarzania wideo.\nCzy Tor jest w 100 procentach bezpieczny?\nNie, Tor nie gwarantuje stuprocentowej niewidzialności. Wprawdzie wszystkie dane w sieci Tor są zaszyfrowane, ale ostatni serwer proxy jest słabym punktem. Ten tak zwany Tor Exit Node rozszyfrowuje dane, aby docelowy serwer zrozumiał zapytanie o stronę, można go więc zaatakować. Kolejny problem: każdy może prowadzić własne serwery końcowe Tor Exit Node i w ten sposób przechwytywać poufne dane – teoretycznie więc służby specjalne również mogą to robić.\nOryginalny artykuł (przypis) – dane dotyczące autora (Bitcoin.edu.pl udostępnia jedynie w formie cyfrowej) :\nOdnośnie drugiej strony medalu, Bezpieczeństwa w użytkowaniu powyżej opisanej sieci węzłów Tor w artykule gazety Komputer Świat z 2014 przedstawiamy możliwości demaskowania użytkowników.\nTego rodzaju badanie oparte na analizie ruchu wymaga dużej liczby punktów obecności w sieci Tor, jeśli osoba atakująca chce ustalić tożsamość dowolnego użytkownika w dowolnym czasie. Z tego powodu takie badania nie zainteresują indywidualnych badaczy, chyba że będą posiadali ogromną pulę zasobów komputerowych. Dlatego też przyjmiemy inną taktykę i przyjrzymy się bardziej praktycznym metodom analizy aktywności użytkownika sieci Tor\nOpublikowany w SERIA # Bezpieczeństwa Zakupy/sprzedaż BITCOIN i inne kryptowaluty\nBitcoin – kurs # wydarzenia # spadki czy wzrosty – KWIECIEŃ 2017 r.\nBitcoin – Anonimowość zakupu i sprzedaży waluty # Bezpieczeństwo # Seria cz.2