Shanghai Electric prezentuje swoje produkty na SNEC 2021 – na pierwszy plan wysuwa się nowy system zarządzania akumulatorem - businews.pl\n29 czerwca 2021 by Businews\nSpółka Shanghai Electric Guoxuan New Energy Technology Co., Ltd („Shanghai Electric Guoxuan”), spółka zależna Shanghai Electric (601727.SS i 02727.HK) zaprezentowała swoje rozwiązania energetyczne stworzone, aby przyczynić się do neutralności węglowej, podczas XV edycji międzynarodowych targów i konferencji poświęconych branży fotowoltaicznej i inteligentnej energii International Photovoltaic Power Generation and Smart Energy Conference & Exhibition (SNEC 2021), które niedawno odbyły się w Szanghaju. Hasło przewodnie, pod którym zaprezentowano rozwiązania Shanghai Electric podczas targów, mówi o stworzeniu nowego ekosystemu zielonej energii, skupiając się na sześciu głównych obszarach sektora nowej energii: energetyce bezemisyjnej, zielonej produkcji wodoru, oszczędności energii w przemyśle, ekologicznym transporcie, ekologicznych budynkach i inteligentnym magazynowaniu energii.\nPodczas wydarzenia stworzony przez Shanghai Electric Guoxuan system zarządzania akumulatorem (BMS) do magazynowania energii elektrochemicznej zdobył nagrodę „Megawatt Jadeite Award” za innowacyjny projekt, który rozwiązuje jedną z nieodłącznych wad w tradycyjnej architekturze systemu zarządzania akumulatorem. Dzięki hierarchicznemu zarządzaniu projektowaniem i procesem w modułach funkcjonalnych system może śledzić i kontrolować status roboczy wszystkich urządzeń wewnątrz systemu magazynowania energii z dużą precyzją i prędkością. Zoptymalizowana architektura pozwala mu natomiast wychwytać dynamikę usterek w czasie rzeczywistym za pośrednictwem systemu w chmurze, odnotowując usterki w ciągu milisekund.\nMagazynowanie energii to kluczowy element transformacji energetycznej, ponieważ pozwala ono poradzić sobie z nieciągłym, niekontrolowanym i zdalnym charakterem źródeł energii odnawialnej. Szeroka skala i duże tempo wprowadzania infrastruktury energii odnawialnej na całym świecie oznacza pilne zapotrzebowanie na technologie magazynowania, które zwiększają elastyczność nowych źródeł energii.\nPo latach rozwoju światowy rynek magazynowania energii zaczyna nabierać kształtów i zgodnie z prognozami w najbliższych latach ma odnotować znaczny wzrost. W 2021 r. Stany Zjednoczone stały się światowym liderem we wprowadzaniu akumulatorów do sieci i źródeł odnawialnych, a ich udział w światowym rynku magazynowania energii wynosi 41%. Drugie miejsce na światowym rynku magazynowania energii do 2023 r. ma zająć Europa, która realizuje politykę klimatyczną wprowadzaną w rosnącej liczbie krajów. W 2020 r. moc zainstalowana w Chinach osiągnęła poziom 35,6 GW, co daje im 18,6% udziału w globalnym rynku.\nBiorąc pod uwagę kluczową rolę, jaką magazynowanie energii odgrywa w przyspieszaniu kolejnej fali rewolucji energetycznej, ma ono zasadnicze znaczenie dla transformacji i rozwoju sektora energetycznego w Chinach i na świecie. W tym kontekście Shanghai Electric otwiera nowe, nieznane dotychczas obszary w energetyce odnawialnej dzięki wydajnym i stabilnym urządzeniom do magazynowania energii. Bazując na jej inteligentnych technologiach i światowej klasy narzędziach cyfrowych, spółka nakreśliła plan i strategię rozwoju produktów i rozwiązań w zakresie magazynowania energii, które mają wesprzeć cały łańcuch wartości na rynku nowej energii w dążeniach do kreowania bardziej zrównoważonej i zielonej przyszłości.\nW 2021 r. miał miejsce kolejny kamień milowy dla Shanghai Electric w dążeniach firmy do rozwoju rozwiązań z zakresu magazynowania energii. Było to podpisanie przez Shanghai Electric Guoxuan porozumienia ze spółką Pacific Green Technologies, Inc. (PGTK), w ramach którego podmioty mają zrealizować szereg inwestycji w zakresie nowej generacji systemów magazynowania energii opartych na akumulatorach litowo-jonowych.\nBudowa kompleksowego rozwiązania do inteligentnego magazynowania energii na bazie „jednego ogniwa i trzech systemów”\nJeśli chodzi o badania i rozwój, Shanghai Electric Guoxuan konsekwentnie opracowuje i doskonali serie standaryzowanych produktów w celu zwiększenia mocy i ogólnej wydajności systemów magazynowania energii. Ponadto spółka planuje stworzyć kompleksowe rozwiązanie z zakresu inteligentnej energii, skupiając prace technologiczne na stworzeniu systemu zarządzania akumulatorem, systemu monitorowania na poziomie stacji oraz inteligentnego systemu eksploatacyjno-konserwacyjnego.\nKażdy akumulator firmy Shanghai Electric Guoxuan przeszedł zewnętrzne badania bezpieczeństwa prowadzone zgodnie z normami krajowymi i międzynarodowymi, w tym GB/T36276-2018, IEC62619 i UL1973. Stworzony przez nią system zarządzania akumulatorem zapewnia wielopoziomowe systematyczne monitorowanie, zarządzanie i ochronę akumulatora obejmujące ogniwa, moduły, klastry i zestawy akumulatorów. System monitorowania na poziomie stacji zapewnia kompleksową ochronę na poziomie systemu i zarządzanie bezpieczeństwem, natomiast system eksploatacyjno-konserwacyjny w pełni wykorzystuje moc SEunicloud, platformy internetowej Shanghai Electric Industrial, umożliwiając monitorowanie w pełnym cyklu i zarządzanie systemem magazynowania energii.\nDywersyfikacja modelu biznesowego w celu zwiększenia wartości magazynowania energii\nOpracowane przez Shanghai Electric rozwiązania z zakresu magazynowania energii stanowiły podstawę realizowanych na przestrzeni lat licznych projektów demonstracyjnych w Chinach, dzięki czemu firma może stworzyć zdywersyfikowany model biznesowy. Projekty te obejmują mikrosieci do magazynowania energii, magazynowanie energii w przemyśle i handlu, magazynowanie energii po stronie sieci, nową energię w połączeniu z magazynowaniem energii, współmagazynowanie energii ze źródeł fotowoltaicznych oraz rozwiązania łączące magazynowanie energii i ładowanie. Jednym z najlepszych przykładów takiego projektu jest stacja magazynowania energii w Golmud, pierwszy tego typu niezależny obiekt w Chinach. Stanowi on spoiwo dla łańcucha dostaw, tworząc ekosystem magazynowania energii, który obejmuje realizację inwestycji, eksploatację, dostarczanie osprzętu, budowę oraz eksploatację i konserwację.\nPrevPozycjonowanie stron www ma wielkie znaczenie\nNextMobile World Congress w Barcelonie: Polski translator głosowy podbija międzynarodowe rynki. Korzystają z niego szpitale, turyści, biznesmeni i specjalistyczne służby


Stalgast Okap Centralny Skrzyniowy Indukcyjny 4400X1800X450 Mm (9821518440) – Wakacje HR\nStalgast Okap Centralny Skrzyniowy Indukcyjny 4400X1800X450 Mm (9821518440)\nSKU: 08b08db1a087 Kategorie: Stalgast, Wyposazenie_hoteli_i_restauracji\nOkap centralny skrzyniowy indukcyjny 4400×1800×450 mm o indeksie 9821518440 produkcji firmy Stalgast wykonany jest z wysokiej jakości stali nierdzewnej – ferretycznej AISI 445 w formie spawanej oraz nitowanej. Okap wyposażony jest w rynienkę ociekową na tłuszcz i skropliny ściekające z labiryntowych filtrów tłuszczu oraz w kranik do opróżniania zawartości rynienki. Okapy indukcyjne dodatkowo wyposażone są w króćce nadmuchowe. Takie rozwiązanie powoduje schładzanie wciąganego powietrza z nad urządzeń grzewczych, zmniejszając jego objętność a tym samym poprawiając wydajność okapu. Okapy wyciągowe z indukcją przy szerokości lub długości powyżej 2900 mm produkowane są i dostarczane w kliku elementach – do złożenia na miejscu montażu. Na etapie zamawiania okapu kuchennego z indukcją powietrza 9821518440 należy podać rozmiary, liczbę oraz rozmieszczenie otworów przyłączeniowych do wentylacji. Łapacze tłuszczu, oświetlenie oraz zawiesia nie wchodzą w skład standardowego wyposażenia okapu i podlegają dopłacie.\nCentralny okap gastronomiczny z indukcją powietrza jest idealny dla wszelkich zakładów gastronomicznych, profesjonalnych kuchni restauracyjnych, hotelowych, stołówek zakładowych i szkolnych, pracowni gastronomicznych, wielkich zmywalni oraz dla punktów wykorzystujących centralne ułożenie sprzętu grzewczego, bloków termicznych, ciągów technologicznych oraz kotłów warzelnych, pieców konwekcyjno-parowych, zmywarek przemysłowych. *Okap gastronomiczny 440×180×45 * za dopłatą i na życzenie klienta możemy wykonać w dodatkowych opcjach:\nW przypadku nietypowych oczekiwań odnośnie centralnych okapów indukcyjnych i wyciągów nierdzewnych a także zaawansowanych rozwiązań wentylacyjnych, okapów z systemem gaszenia pożaru, z filtrami węglowymi lub kompleksowych realizacji obejmujących wiele mebli lub wyposażenie całych pomieszczeń w meble technologiczne zapytaj naszego pracownika. Okapu ze stali szlachetnej (nierdzewki) AISI 445 o symbolu 9821518440 w żadnym wypadku nie należy myć środkami zawierającymi chlor.


Filmy laureatów Grand Prix w konkursie Anima 2018 – Kulturatka.pl – wydarzenia kulturalne w Krakowie\nI projekcja konkursowa otwiera się i zamyka filmami laureatów Grand Prix:\n“The Subject” – reż. Patrick Bouchard (Grand Prix ANIMA 2012: “Bydło”)\n“The Battle of San Romano” – reż. Georges Schwizgebel (Grand Prix ANIMA 2015: “Król Olch”)\nPatrick Bouchard (ur. 1974) – kanadyjski twórca animacji, absolwent sztuki i filmu na Uniwersytecie w Québecu. Trzykrotnie zdobył nagrodę Jutra w dziedzinie filmu animowanego. Tworzy animacje przy użyciu materiałów plastycznych oraz przedmiotów.\nGeorges Schwizgebel (ur. 1944) – szwajcarski twórca animacji, studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Genewie. Prowadzi własne studio producenckie. Jego filmy charakteryzuje kunsztowna forma malarska oraz wyrafinowany ruch.\nII projekcja konkursowa:\n“Mitya’s Love” – reż. Svetlana Filippova (Grand Prix ANIMA 2014: “Brutus”)\nSvetlana Filippova (ur. 1960) – pochodzi z Rosji, ukończyła studia filologiczne na Narodowym Uniwersytecie w Kazachstanie, a w 1997 r. kurs dla scenarzystów oraz reżyserów filmów animowanych, prowadzony przez sławy rosyjskiej animacji: Fiodora Chitruka, Jurija Norsztejna, Eduarda Nazarowa i Andreia Khrzhanovskiego. Była też uczestniczką jednej z edycji Krakowskich Warsztatów Filmu Animowanego. Autorka filmów nagradzanych w jej rodzinnym kraju i za granicą.\nIII projekcja konkursowa:\n„Na zdrowie!” – reż. Paulina Ziółkowska (Grand Prix ANIMA 2017: „O Matko!”)\nPaulina Ziółkowska (ur. 1988) – pochodzi z Wrocławia, w 2007 roku zaczęła studiować historię sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim, następnie grafikę na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, a w 2011 animację w Szkole Filmowej w Łodzi.\nIV projekcja konkursowa:\n“Selfies” – reż. Claudius Gentinetta (Grand Prix ANIMA 2010: “Sen”)\nClaudius Gentinetta (ur. 1968) – szwajcarski twórca animacji, studiował projektowanie graficzne i animację w Lucernie, Liverpoolu i Kassel. W 1995 r. był na rocznym stypendium w Krakowie. Brał udział w jednej z edycji Krakowskich Warsztatów Filmu Animowanego. Projektuje grafikę, tworzy filmy animowane i komiksy.\nV projekcja konkursowa:\n„III” – reż. Marta Pajek (Grand Prix ANIMA 2011: „Snępowina”)\nMarta Pajek (ur. 1982) – pochodzi z Kielc, mieszka i pracuje w Krakowie. Reżyserka filmów animowanych, graficzka, malarka; zajmuje się również sztuką wideo. Absolwentka Wydziału Grafiki krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie w 2005 r. uzyskała dyplom w Pracowni Filmu Animowanego u prof. Jerzego Kuci. Dla jej twórczości ważny był także pobyt na stypendium w Turku w Finlandii – gdzie kształciła się pod opieką słynnego estońskiego reżysera filmów animowanych Priita Pärna.\nVI projekcja konkursowa:\n“The Eyeless Hunter. A Khanty Story” – reż. Priit Pärn i Olga Pärn (Priit Pärn był laureatem Grand Prix pierwszego konkursu ANIMA w 2005 roku za „Karl i Marylin”)\nPriit Pärn (ur. 1946) – urodził się w Tallinie, w Estonii. Jeden z najbardziej znanych na świecie i cenionych twórców animacji. Jego filmy zdobyły nagrody na wielu prestiżowych międzynarodowych festiwalach. Aktualnie tworzy razem z żoną, Olgą Pärn. Jest wykładowcą na Uniwersytecie Nauk Stosowanych w fińskim Turku oraz w Estońskiej Akademii Sztuk.\nTags: animacjaEtiuda and Anima\n„Bohemian Rhapsody” po raz pierwszy w Polsce! – przedpremierowy pokaz w IMAX®\n„Lalkarz z Krakowa” (recenzja)\n"Lalkarz z Krakowa" (recenzja)


pogoda Modlnica »\nMARGERITA noclegi Modlnica, Hotele\nul. Częstochowska 53 , 32-085 Modlnica\nOferujemy Państwu przytulne i wygodne pokoje. Każdy w innej kolorystyce, wyposażone w łazienki z wanną lub kabiną prysznicową, TV, telefonem i radiem. Do Państwa dyspozycji oddajemy 70 miejsc noclegowych pokojach 1, 2 i 3 osobowych z możliwością dostawek.\nPosiadamy pokój przystosowany dla osób niepełnosprawnych. Dla gości o wysokich wymaganiach proponujemy apartamenty z dużym łożem małżeńskim.\nPosiadamy dużą klimatyzowaną salę mogącą pomieścić 300 osób.\nNa życzenie możemy ustawić stoły w różnych wariantach.\nmożliwość korzystania z faksu, ksero i Internetu bezprzewodowego\nPosiadamy również salę restauracyjną, w której serwujemy tradycyjne posiłki kuchni polskiej i europejskiej oraz piękną, przeszkloną salę, na której organizujemy przyjęcia, wesela, bankiety oraz konferencje.\nRodzaj, nazwa: Restauracja Margerita\nLokal czynny: 8.00 - 22.00\nŚrednia cena obiadu: 30 PLN\n* dodatkowo ogródek\n*W cenę noclegu wliczone śniadanie,\n* W każdym pokoju: łazienka, TV, radio, telefon, internet\n* Możliwość ze skorzystania z hotelowej siłowni i solarium


21-11-2011, 22:08 #1\nnie moge nic nigdzie znaleźć o tej technice, wiec sam z siebie poexperymentowalem dziś.\nmoze macie jakies doswiadczenia zwiazane z tą techniką.?\nwrzucam kilka sampli:\nwpis dotyczący sprzedaży niezgodny z regulaminem forum!\n|Pl 8mm|Bm 80 2.8|S10-20 4-5.6|N85 1.8D|T28-75 2.8|N105 2.5AIS|N200 4AIS|Sb900\n21-11-2011, 22:19 #2\n21-11-2011, 22:58 #3\nA co chcesz wiedzieć? To technika bez granic, bardzo rozwija i daje dużo frajdy, ale zasad szczególnych nie ma (a przynajmniej ja nie słyszałem) ma powstać dobre zdjęcie (jak w całej fotografii) i już\nCo do powyższych przykładów, staraj się unikać rozpoznawalności. Niech przedmioty użyte nie będą tym samym na zdjęciu. Każdy potrafi położyć nożyczki na papierze. To nie gra cieni, ale zabawa w skojarzenia, abstrakcje, niemożliwości. Poza tym, po co robić niedoskonale coś co można zrobić lepiej inną techniką, lepiej wykorzystać te walory, których inne techniki mieć nie mogą.\nAha, postaraj się też o pełną skalę szarości, szkoda się ograniczać do skrajnego kontrastu.\nTo, co widzisz, nie jest tym co widzisz.\n24-11-2021, 11:36 #4\nWitam, szczerze mówiąc trafiłam tu przez przypadek szukając grafik w Google. Rozumiem, że to jest technika oparta na negatywach?


Praca w biedaszybach to nie tylko „kopanie i chlanie”, jak podsumował ją jeden z młodych kopaczy. To organizacja życia. To ciągłe balansowanie między śmiercią a życiem, zagrożeniem a żartem. To cielesne doświadczenie rzeczywistości.\nRobotnik jako bohater kulturowy na dobre pojawił się w Polsce po II wojnie światowej. Podręcznik do historii z 1951 r. stawiał sprawę dość jasno: oto po czasach ucisku i narastającego konfliktu, po czasach, którym brakowało linearnego porządku, z chaosu wyłoniła się ta, wraz z którą przyszły daty i racjonalizacja w postaci gospodarki planowej: robotnicza partia. Po II wojnie światowej, jak piszą Gryzelda Missalowa i Janina Schoënbrenner, „w miastach i okręgach przemysłowych z chwilą wyzwolenia ich od hitlerowskiego najeźdźcy robotnicy natychmiast obejmowali i uruchamiali warsztaty pracy. Rozumieli doskonale, że to oni, robotnicy, są tu nareszcie gospodarzami”. W tej wizji historii, w zmianie na lepsze podkreślano nie tylko rolę ikonicznych bohaterów – „mózgu” rewolucji, ale też tych, którzy dzięki pracy „mięśni” mieli być gwarantami dalszej pomyślności, zarówno w podtrzymywaniu ładu, jak i na drodze wiodącej do postępu. Nic zatem dziwnego, że zaledwie kilka stron podręcznika z 1951 r. dzieli od siebie reprodukcje dwóch różnych portretów: pierwszy z nich przedstawia Bolesława Bieruta, drugi – Wincentego Pstrowskiego.\n„A, to stachanowiec”\nNie pomyślałabym o Pstrowskim, gdyby nie to, że widziałam jego podobiznę w Wałbrzychu podczas zwiedzania Muzeum Przemysłu i Techniki, które jeszcze kilka lat temu było zwyczajnie funkcjonującą kopalnią. W jednym z pomieszczeń zauważyłam coś, co szczelnie okryte folią stało na wysokim podium. Kiedy zapytałam kustosza muzeum, co to jest, odpowiedział: „A, to stachanowiec”.\nO micie wyłaniającym się z kart propagandowej literatury socrealistycznej sporo napisał Wojciech Tomasik. Do najważniejszych składników tego mitu należała „serdeczna męska przyjaźń” – wspólnota myśli i celów życiowych, której intensywność ocierała się o homoerotyzm. „Męska przyjaźń należy do najważniejszych składników doktryny. Jest niezbywalnym komponentem mitu fundatorskiego, składającego relację o okolicznościach, w jakich przyszła na świat idea komunizmu. W akcie jej narodzin szczególnie podkreślane bywało podwójne sprawstwo: doktryna stanowić miała owoc związku dwojga osób, a konkretnie dwóch bliskich sobie mężczyzn – Marksa i Engelsa”. Socrealistyczni herosi, często skonstruowani na zasadzie androgyne, a nawet opatrzeni pewnymi cechami dziecięcymi, poza tym, że pracowali, śnili też wspólnie „najpiękniejsze sny”. „»Najpiękniejsze« to znaczy: męskie. Sny śnione w męskiej gromadzie”.\nWincenty Pstrowski był rębaczem, któremu w szczególnych okolicznościach historycznych wystawiono pomnik ku czci, przenosząc jego ciało (ciało w pracy, czego dowodem: młot i górniczy kask) w sferę wyobrażeń. Wałbrzyska kopalnia, w której stoi ów pomnik, sama stała się muzeum z przeciwnych powodów – dlatego że doczekała się procesu likwidacji przemysłu wydobywczego na Dolnym Śląsku. Okrycie Pstrowskiego folią jest więc wyrazem pewnej oczywistości. Dziwi już raczej jego życiorys, zamieszczony na jednej z prywatnych stron internetowych o Zabrzu. Pojawia się tam informacja, że spotkała go „górnicza tragedia, jaką przeżył w marcu 1933 r. Wtedy to kapitaliści postanowili zamknąć jego kopalnię i pozbawić górników środków do życia”. I co zrobił Pstrowski? „Jedynym źródłem utrzymania rodziny i siebie było teraz kopanie węgla na biedaszybach”.\n„Ale słuchajcie, jednak jak kopalnia była, to lepiej, weselej i całkiem inaczej”\nKiedy dziś rozmawia się z mężczyznami w Wałbrzychu, którzy przeżyli współczesną wersję górniczej tragedii, albo z tymi, którzy przeszli wówczas na emerytury, zarówno emerytowani górnicy, jak i kopacze z biedaszybów silnie podkreślają, że pracowali w kopalni. Praca ta nie jest konceptualizowana jako forma niedawnego, legalnego zarobkowania. Z opowieści górników wyłania się jej obraz jako czegoś o wiele ważniejszego: jako sposobu organizacji życia: „Jak się pracowało na kopalni po tyle godzin i prawie codziennie na okrągło. Nie było odpoczynku. Nikt właściwie dnia nie widział. Rano jechał na dół – było ciemno, wyjeżdżał – było ciemno. Bez przerwy pompy pracowały. Więc w kopalni praca była ciągła. Pracowało się non stop. I pracowało się w nocy i po południu, i rano, trzeba było się przyzwyczaić do tych warunków”. Kopalnia kojarzona jest z ciałem w ruchu, w ruchu celowym i ukierunkowanym: „Robiło się na okrągło. Jak ja miałem jeden dzień wolny, to było święto w miesiącu”. Ruch „na okrągło” sprawia wrażenie, jakby miał się nigdy nie skończyć.\nPraca w kopalni jest rodzajem męskiej współpracy. „Jeszcze jest takie coś, że jeżeli jest pani przyjęta, powiedzmy, od dzisiaj, na kopalnię, dostanie pani opiekuna, na ogół rębacza takiego, i przez miesiąc czasu pani z nim chodzi jak dziecko, prawda, z ojcem za rękę”. Opiekun odpowiadał za młodego, który miał się od niego uczyć: „Jeżeli przychodzisz jako młody pracownik, to starasz się podporządkować, żeby czegokolwiek się nauczyć, bo to trzeba wiedzieć, gdzie stanąć, gdzie przejść”. Taka koncepcja adaptacji do wykonywanego zawodu – uczenie się od starszego (zwłaszcza od ojca) – wciąż bliska jest biedaszybnikom: „Bo to przychodzą młodzi, ale nie wiedzą, jak to dokładnie trzeba to zrobić. Człowiek wszystkiego się uczy”. „Na biedaszybach” Wałbrzycha podobnie pojawia się kategoria młodego niedoświadczonego, którą rzutuje się na obecną pracę „na dziurach”: „Gdzie, on w kopalni…”, „Tylko na widokówce widział…”, „Ojciec mu opowiadał…”. Jak powiedziała nam córka jednego z kopaczy: „Młodsi pomagają […]. Oni niedoświadczeni, nie? Starszy wie, kiedy uciekać. […] Tak, to jest, wiesz, praca taka poważna, jak to się mówi, trzeba być poważnym, trzeba być rozsądnym, a nie jakimś wariatem…”.\n„Każdy ma jakieś horrory, pozostają mu z dołu lub z góry”\nUderzające jest to, że często w rozmowach z byłymi górnikami i kopaczami pojawiają się żarty dotyczące pracy, żarty, które mają w podtekście zagrożenie – tak jakby śmiech organizowany był przez obecną gdzieś blisko śmierć: „– A jak często się sprawdza te pale? Czy nie nadgnite? – A, nie… no jak ma strzelić, to… dlatego my nie budujemy ze świerka… jak ściśnie, to świerk pęka… to jest wtedy wiadoma rzecz… how do you do… i bywamy”.\nWydaje się więc, że organizatorem górniczej wspólnoty jest z jednej strony żart, a z drugiej zagrożenie. Żart i zagrożenie jednocześnie – jak rewers i awers. „Każdy ma jakieś horrory, pozostają mu z dołu lub z góry. Każdy ma, niestety… nie była to łatwa praca”, „No nigdy nie wiedziałeś do końca, czy wyjedziesz”. Żart – jako forma radzenia sobie z zagrożeniem: „Na dole to człowiek był kłębek nerwów”; zagrożenie – jako nieodłączny, organizujący element żartu.\nW żarcie górniczym bardzo wyraźnie obecne jest ciało, nie tylko przez proste, komiczne odwrócenie sytuacji „poważnej pracy” – ukierunkowanego, celowego ruchu i wzmożonej koncentracji („oni słyszą jak coś czaska, czeszczy”) – czy przywołanie dołu materialno-cielesnego („na dole nie było toalet, a rozmawiało się o babach”). Obecność ciała wywołuje też rzeczywista, przestrzenna bliskość górników w kopalni: „Na dole nie można było palić, prawda, tak że po wyjeździe siadaliśmy, rozbieraliśmy się w tej łaźni, prawda, i tam papierocha, i tam… hmm… no tam tak”. Górnicy do miejsca pracy dojeżdżali kolejką, w której miejsca było tak mało, że siedzieli naprzeciwko siebie „udo między udem”. Po pracy myli sobie nawzajem plecy (ich ciała przemieszczały się w obrębie opozycji: brudno – czysto, w kopalni – poza nią). W opowieściach dla żartu sikali sobie do lamp („olej ci się wylewa”), załatwiali się na cudze narzędzia.\nŻart miał też wydźwięk inicjacyjny. Inicjacja jako zmiana statusu wiąże się ze śmiercią, inicjowany musi się narodzić na nowo: „Mediacja – pisali Joanna Tokarska, Jerzy S. Wasilewski i Magdalena Zmysłowska – w ramach opozycji życie – śmierć leży u podstaw wszelkiego rozwoju i zmian”. Rębacz-opiekun wysyłał młodego: „Idź do kierownika, powiedz, żeby ci dał klucz od ściany”. Młody dopiero po wyruszeniu w drogę uświadamiał sobie, że wysłano go po „klucz” od ściany węgla. Takim „kluczem” w przyszłości miały być służące do wydobycia narzędzia, ale nie tylko one: „To nie trzeba samą siłą, bo ci język wyjdzie i co? To trzeba pomyśleć!”. „Chcąc wyjść z labiryntu, inicjowany musi przyswoić reguły, które nim rządzą. Uczy się więc tajnej, »opacznej« mowy, musi też poznać hasło, otwierające granicę zaświatów. Dopiero wówczas osiągnie cel inicjacji, zdobędzie bajkowy środek magiczny. W inicjacjach zawodowych jest nim wiedza zawodowa”. „Węgiel, brał węgiel taki zrobiony i: weź powąchaj, czy gaz czuć?”. Gdzieś blisko wąchania węgla sytuuje się śmierć, bo przecież wszyscy – poza młodym – wiedzą, że metan jest tak niebezpieczny właśnie dlatego, że nie ma zapachu. „Opiekunowie inicjacji robią wszystko, by adeptowi drogę utrudnić i zmylić. Prześcigają się w żartach i kpinach”.\n„Mam symbol, mam pewną utratę zdrowia…”\nŻart biedaszybników, górników, którzy w większości doświadczyli górniczej tragedii, zawiera w sobie coś niepokojącego, poczucie zagrożenia zdaje się rozciągać nie tylko na sytuację pracy „na dziurze”, lecz także na odbiór potransformacyjnego świata w ogóle: „Jasne. Teraz to tym byłym górnikom to się zostało zawinąć w koc i podczołgać pod cmentarz, i to tam ich też nie pochowają, bo to trzeba zapłacić”. Poczucie zagrożenia wywołują siły, które odmieniły świat, które zabrały wszystko, pozostawiając tylko możliwość śmierci. Siły te są w jakiejś mierze siłami rynku – „nie pochowają, bo to trzeba zapłacić”. Takiego rozpoznania dokonuje autor żartu: młody, dwudziestoletni syn byłego górnika. Gdzieś w tle przebijają wstyd i współczucie. Uniemożliwienie pochówku na cmentarzu, dodatkowo widziane w świetle opowieści o tym, że kiedyś na pogrzeb górnika wysyłano z kopalni delegację, jest przejawem szczególnego wykluczenia.\nTu także obecne jest ciało. Ciało, o którym opowiadają kopacze z biedaszybów, to ciało po doświadczeniu pracy w kopalni, w której „no warunki bardzo trudne… bo jeżeli taka ściana niska jak, jak biurko, to wszystko trzeba robić na, na tyłku, na kolanach, żeby to wszystko tam zrobić”. To ciało cierpiące: „Krzemica to jest najgorsza”, „Mam symbol, mam pewną utratę zdrowia…”, „Krzyż boli – kopalnia wychodzi”, „Dyski, kręgosłupy – prawie wszyscy”, „Kiedyś się na kolanach, na tych kamieniach klęczało, kolana się miało zimne, do dziś mam kolana zimne”, „Płuca są tak jak zacementowane, jakby cementem zalał”. To ciało, na którym pojawia się zapis – naznaczają je doznane urazy i przeżyte, czasem już „na biedaszybach”, wypadki: „uciekł – ledwo wyciągnął nogę – a zasypało”. Ciało kopaczy, którzy wraz z likwidacją kopalni utracili renty, jest też nośnikiem skargi: „No po trzech latach poszedłem, tam taka pani mnie badała, nogi mi badała, a ja mam płuca chore i powiedzieli, że jestem zdrowy…”. Co uderzające, w praktykach komunikacyjnych bezrobotnych górników przeciwko ciału bardzo często wymierzone są autoagresywne żarty. Gdy jeden z kopaczy przerywa pracę, by zapalić papierosa, mówi do kolegi: „Odpal, bo ja oko wypalę, dopiero z kilofa zeszłem”. Jak napisała Annegret Eckhardt, zachowania autoagresywne „łączą się […] z samookaleczeniem lub przyzwoleniem na uszkodzenie własnego ciała przez inne osoby”. Rany autoagresywne to rany symboliczne: „Jakby było lato, byś pokazał wypadek na ręce, co? Do tej pory ma śruby i problemy z kręgosłupem”. Tomasz Rakowski pisze, że u bezrobotnych górników wałbrzyskich „jest to jakby element jednej i tej samej retoryki, jednej i tej samej skargi. Zawiera się w nich wyraźna gotowość do poniesienia urazu (śmierci). […] jednocześnie są to też wyraźne akty agresji, które swobodnie przemieszczają się z rzeczywistości zewnętrznej – władz miejskich, likwidowanych szybów, rozbieranych kamienic, w stronę własnego ciała, własnego życia”.\nPodobnie nacechowane opowieści snują też młodzi, młodzi niedoświadczeni, którzy nigdy nie pracowali w kopalni.\n„Ja będę robił! Oni mi mogą wszystko zrobić, ręce połamać, nogi połamać, a ja dalej będę robił!”\nMłodzi kopacze o pracy „na biedaszybach” żartują inaczej, mówią, że ta praca to „kopanie i chlanie”. Jest to o tyle zaskakujące, że ich praca „na dziurach” jest prawie zawsze dozorowana przez ojców, z którymi podzielają szacunek do tego zajęcia. „Idziemy na balety, nie że Barbórka, tylko co tydzień walimy, nie?”, „W niedziele odsypiamy… Cały tydzień i balety”. Jeden z kopaczy opowiada, że jego ulubionym sportem jest downhill – szybki zjazd rowerem ze stoku góry, wykonywany bez żadnych zabezpieczeń – a denaturat pił trzy lata, aż mu się „bebechy skręcały”. Jego koledzy podczas podobnych zjazdów „łamią sobie palce”. „– Ja miałem już ręce kurwa połamane! – I ty dasz radę pracować? – A co nie dam rady?! Ja będę robił! Oni mi mogą wszystko zrobić, ręce połamać, nogi połamać, a ja dalej będę robił! Tu mam blizny, tu dziary”. „Na biedaszybach” młodzi pracują z ojcami i kolegami z osiedla („całe Krakowskie kopie”). Jak powiedział nam jeden z byłych kopaczy, częściowo dlatego, że jest to „męskie, mocne, silne”. „Kopanie i chlanie” – to najbardziej zwięzła charakterystyka pracy młodych „na biedaszybach”, którą usłyszałam od kogoś, kto skazany za drobne kradzieże, po dwuletnim pobycie w więzieniu zaczął pracować legalnie w Czechach, w fabryce Škody.\nU młodych metaforyzacja autoagresywna wyraźnie wykracza zatem poza sytuację kopania, odrywa się od niej, by dotrzeć do innych dziedzin życia, takich jak rozrywka czy sport (downhill). Autoagresja nie dotyczy już bezpośredniego doświadczenia górniczej tragedii, wciąż ma jednak związek z poczuciem zagrożenia. Kopanie „na dziurach” młodzi demitologizują („kopanie i chlanie”), ale czasem pojawia się, z pozoru podobny do wtórnej traumy, wątek pracy mimo wszystko: „Oni mi mogą wszystko zrobić, ręce połamać, nogi połamać, a ja dalej będę robił!”. Jednak ta skarga wyraźnie odrywa się od sytuacji kopania, ból w niej zawarty daje się odczuć niemal fizycznie, jej intensywność jest porażająca. Nie jest to ból spracowanego ciała – to ból ciała młodego, które chce przetrwać.\n„Z ziemią zrównać, polem truskawek zasiać!”\nCiało młodych, podobnie jak ciało starszych kopaczy, jest ciałem cierpiącym, w ich opowieściach niemal bez przerwy narażonym na niebezpieczeństwo, na zniszczenie. Ta podatność na zranienie ciała symbolizuje jeszcze coś innego. Metaforycznym ranom młodych często towarzyszą obrazy destrukcji otoczenia, destrukcji miasta. „Tu was przywiało? Tu wam się podobało? […] Toż tutaj to ja nie wiem, co tu można szukać. […] Tu nic nie ma.” Zapytani o Szczawno Zdrój mówią: „To nie Wałbrzych, to tak jakby miasto w mieście, nie?”, „ruina w ruinie” (śmiech). O Boguszów-Gorce: „Boguszów ładny, nie? Z ziemią zrównać, polem truskawek zasiać!”. Świat doświadczany w ten sposób jest światem zranionym, ruiną, światem, któremu chciałoby się zadać jakiś unicestwiający cios, cios absurdalny.\nAutoagresja młodych kopaczy jest więc w pewnym sensie rzutowaniem doświadczenia własnego ciała na doświadczenie całego świata. Jak napisał Tomasz Rakowski: „Ciało jako miara wszechrzeczy to dobrze znana formuła, w ciele zawarta jest miara sukna (łokieć), uciążliwa podróż (stajanie), w ciele zawarty jest alchemiczny gwiazdozbiór organów (mikrokosmos)”. W mówieniu kopaczy da się wyczuć silny związek pomiędzy ciałem a kosmosem makro.\nMłodym towarzyszy piętno destrukcji – wszystkie, o których słyszeliśmy, śmiertelne wypadki „na biedaszybach” miały być w jakimś stopniu spowodowane przez nich. Wspomnienie o wypadku, w którym zginął siedemnastolatek, pojawiło się w Wałbrzychu na spotkaniu, które odbyło się w miejskim teatrze po wystawieniu tam Kopalni Michała Walczaka. Siostra jednego z młodych kopaczy skwitowała to słowami: „Pracował i zginął, a żyłby jeszcze! Zginął przez takich jak wy! Przez bogaczy!”. Młodzież, jak napisał Roch Sulima, „siebie uważa za najczulszy instrument poznania przyszłego świata, a nawet, chciałoby się powiedzieć, na własnej skórze i nie bez dramatów czy ofiar, wypróbowuje – wymyślone według naszych najlepszych intencji – systemy edukacyjne, normy rodzinne, czy organizacyjne”.\n„Kopalnia dała piłki, dała trampki i było zajęcie”\nEmerytowani górnicy, którzy z młodymi nie pracują, i kobiety pracę młodych „na biedaszybach” często uznają za wyznacznik ich niedorosłości: „Po prostu on nie chce dorosnąć, niektórzy nie chcą dorosnąć, niektórzy mężczyźni nie dorastają w ogóle! Nie mają żadnych obowiązków, żadnej odpowiedzialności, nic! Żyją, bo żyją. Ja mówię: żyjesz, bo jesteś ze mną, dopóki ja jestem. A jak mnie nie będzie, to będziesz wył”. Niedorosłość wiąże się z pewnym zawieszeniem, z brakiem miejsca, z niechęcią do wpasowania się w strukturę, która nadal organizuje życie starszych – w strukturę rodzinną („Może będzie chciał być sam” – może nie założy własnej rodziny). Zawieszenie wiąże się jednocześnie z silną zależnością: „Żyjesz, bo jesteś ze mną, dopóki ja jestem”. Czasem podkreśla się, że młodzi mogliby robić coś innego: „No, a przecież pracował w tym, w Jelczu-Laskowice, porządnie zarabiał… Mógłby ten… iść tam do pracy” – wtedy nie dostawałby jednak codziennej wypłaty „na rękę”. W mówieniu o młodych pojawia się też często kategoria zabawy, jakby związek między młodością a zabawą był oczywisty: „Oni nie mają zajęcia. Kiedyś na stadionie tu sportowym, jak się poszło do młodzików, 1200 chłopców kopało w piłkę. Kopalnia dała piłki, dała trampki i było zajęcie, był trener. A w tej chwili nie ma tego. No co te 1200 dzieci robi? Nie wiem, co robią. Był w domach kultury zespół akordeonistów, gitarzystów, i tam chodziło 700 dzieci na różne zajęcia tańca. Teraz tego nie ma. Co ci ludzie robią? Dyskoteki, po bramach, blokersi i tak dalej”. Jakoś wymyka się informacja o tym, że młodzi kopią – i to bynajmniej nie piłki dane przez kopalnię.\nMłodzi stają się w wypowiedziach starszych nośnikiem bezładu i paradoksu, który pojawia się też w opisie świata po transformacji: nie mają zajęcia, ale coś – nie wiadomo, co – robią; opowiadają się przeciwko strukturze, popadają w konflikt z prawem, a jednocześnie są „na utrzymaniu”, są od struktury zależni. Jak napisał Roch Sulima, „kultura młodzieżowa, jako przestrzeń liminalności ideologicznej, to zarazem przyczółek Nowego, miejsce permanentnej zmiany. Stara to prawda, negacja jest potencją nowego, jest kreatywna”. Młodzi opowiadają o zamkniętym budynku kierownictwa kopalni bez sentymentu, ale z zaciekawieniem. Jeśli potraktować ich stosunek do „Belwederu” jako metaforę stosunku do tradycji górniczej, to da się zauważyć charakterystyczną liminalność. Młodzi trwają w zawieszeniu: pomiędzy szacunkiem do górnictwa i do swoich ojców („Jak kopalni by nie zamykali, ja też bym był górnikiem”) a chęcią odcięcia się od przeszłości (z rozmowy przeprowadzonej podczas barbórki: „– A gdzie jest Twój mundur górnika? – To jest mój mundur – skejtowski mundur!”). Przeszłość pozostawiła im w spadku zraniony świat, z którym współodczuwają („Trzeba sobie przyjść w nocy na Sobięcin, żeby zobaczyć, co górnicy robią. W kubłach grzebią i puszki zbierają”). Świat, który chcieliby „z ziemią zrównać, polem truskawek zasiać”. Świat, który teraz ma należeć do nich.\nTekst jest efektem mojego udziału w badaniach etnograficznych prowadzonych w Wałbrzychu i w Boguszowie-Gorcach w 2004 i w 2005 r. pod kierunkiem Tomasza Rakowskiego. Badania odbywały się w ramach warsztatów etnograficznych Instytutu Kultury Polskiej UW. W pracy cytuję materiały swoje i Krystyny Mogilnickiej (notatki terenowe, wywiady) oraz materiały Emila Zubelewicza, Zofii Mioduszewskiej, Doroty Murzynowskiej, Anny Szanciło, Ewy Wojsławowicz i Pauliny Wrocławskiej.\nAnnegret Eckhardt, Autoagresja; Gryzelda Missalowa, Janina Schoënbrenner, Historia Polski; Tomasz Rakowski, Między zbieractwem a archeologią. Doświadczenia historii i teraźniejszości bezrobotnych górników wałbrzyskich („Kultura i Społeczeństwo”, 4/2007); Znieruchomiałe sady (studium jednego niepowodzenia) (w: Życie codzienne Polaków: na przełomie XX i XXI w., red. R. Sulima); Roch Sulima, Antropologia codzienności; O rytualnych formach komunikacji (Jak Polacy komunikują się poza polszczyzną?); Joanna Tokarska, Jerzy Wasilewski, Magdalena Zmysłowska, Śmierć jako organizator kultury („Etnografia Polska”, XXVI, 1982); Wojciech Tomasik, Inżynieria dusz. Literatura realizmu socjalistycznego w planie „propagandy monumentalnej”; http://zabrze.aplus.pl/zabrze%20pstrowski1n.html.\nArtykuł pochodzi z czasopisma „(op.cit.,)” nr 1 (38) 2008


[1.7][NP][DayZ] MDWZ - Archiwum serwerów - skript.pl - najlepsza polska społeczność Minecrafta\n13 maja 2015 w Archiwum serwerów\nCzy przeżyjesz w ciężkich warunkach?\nRok 2003, Lewingrad (Rosja).\nŻyjesz w małej miejscowości oddalonej o 347 km od Moskwy. Wykonujesz swoją pracę jako rzeźnik w mięsnym. Nagle widać kulę ognia spadającą w kierunku morza. Gdy kula zeszła za horyzont usłyszałeś głośny huk. Chwilę później wszystkim klientom\nzieleniała się, niektórym rozchodziła się skóra. Wtedy rozpętało się piekło...\nNagle poczułeś, że ktoś gryzie cię w kostkę. Odkopnąłeś go, wziąłeś tasak, który leżał obok deski do krojenia, wziąłeś apteczkę i wyciągnąłeś z sejfu pistolet. Zastrzeliwujesz pięć truposzy, trzech pełzających tniesz tasakiem i uciekasz tylnym wyjściem. Po godzinie znalazłeś schronienie w opuszczonej stodole.\nO poranku nagle zauważasz bardzo wysokie ogrodzenie. Wcześniej tego nie widziałeś, ponieważ było ciemno. W pewnej chwili uświadamiasz sobie, że to początek końca...\nWszystkie bronie do walki wręcz oraz zbroja posiadają znacznik jakości. Broń/zbroja lepszej jakości posiada lepszą efektywność, jednak wymaga częstszej naprawy.\nUżycie PPM na crafting table nic Ci nie da. Ono znika, ale za to możesz otrzymać materiały do wytworzenia przedmiotów. Przedmioty tworzy się za pomocą komendy.\nKażda broń palna (jak wiadomo) wymaga amunicji. Broń palną i amunicję można znaleźć w enderchestach. Przeładowywanie odbywa się naciskając Q (lub inny przycisk odpowiadający za wyrzucanie itemów) oraz wymaga 1 magazynka. (Broń jest jeszcze niedopracowana)\nROOT - niccosaint (ja), DrakeSlayer1111\nPvP, moby i zwierzęta włączone\nIP: s13.hostmc.pl:14803 / zombies.hostmc.pl (błędy techniczne)\nGaleria: Zarejestruj się lub zaloguj, aby zobaczyć ukrytą treść!\nZrób trochę ładniejszą prezentację.\nHmm... wygląda ciekawie... Rozumiem że to serwer al'a DayZ?\nZrób noże (np pióro) i rzucanie nimi :D Zezwalam na użycie mojego sk na lepsze bronie xD\nMiasteczko robione CityWorld'em?\nTo JEST serwer DayZ\nMam własny system broni.\nNie, pobrane. Przecież nie byłoby torów kolejowych...\n[+ Dodane, - Usunięte, ! naprawione, ? zmienione]\n+ Serwer działa na zawsze aktualnej wersji SkZ Zarejestruj się lub zaloguj, aby zobaczyć ukrytą treść!\n+ Easter Eggi (zobacz w Galerii)\n! Granica mapy (Granica wodna)


Deska myjąca funkcją bidetu Duravit SensoWash Slim deska WC (611000002004300) - Domoshop\n» Deska myjąca funkcją bidetu Duravit SensoWash Slim deska WC\nDeska myjąca funkcją bidetu Duravit SensoWash Slim deska WC\nKod produktu: 611000002004300\nDeska myjąca Duravit SensoWash Slim to linia desek sedesowych ,która umożliwia najbardziej naturalną formę higieny: odświeżające mycie wodą.\nJest to produkt , który w inteligentny sposób korzysta z technologii. Dzięki zrównoważonym proporcjom oraz szczególnie płaskiej desce, wygląda jak klasyczna toaleta, dzięki czemu spełnia wymagania estetyczne oraz ponadczasowej nowoczesności. Niezwykle praktyczna oraz łatwa w użyciu, jest idealnym rozwiązaniem zarówno do łazienek prywatnych, pół-publicznych, jak i publicznych.\nDuravit SensoWash Slim deska z funkcją mycia\n- z ukrytym przyłączem,\n- pilot w komplecie,\n- samoczyszczące ramię dyszy,\n- funkcja blokowania za pomocą pilota,\n- mycie tylne, damskie (lady) i komfort,\n- z automatycznym zamykaniem,\n- siedzisko i pokrywa łatwe do zdjęcia jedną ręką,\n- automatyczne okresowe przepłukiwanie dyszy w okresach nieużywania,\nZapewnia uczucie świeżości , podstawowe funkcje myjące dla naturalnego odświeżenia za przystępną cenę.\nWymiary373 x 539 mm\nFilm poglądowy : https://youtu.be/S9OWcRh7qMA\nJest kompatybilna z siedmioma seriami ceramicznymi Duravit, w tym nowymi liniami P3 Comfort oraz ME by Starck, a także DuraStyle, Happy D.2, Starck 2, Starck 3 oraz Darling New. Opis Duravit SensoWash Slim deska WC z funkcją bidetu do miski Happy D. biała\nKoszt przesyłki 20zł.\nZestaw : deska sedesowa myjąca+ miska WC Rimless\nZestaw Duravit DuraStyle miska WC Rimless z deską sedesową myjącą SesnoWash Slim


[Informacja]: ZUS bezpłatnie pomaga przedsiębiorcom – Gmina Jawor\nGmina Jawor > Aktualności > Mieszkańcy > [Informacja]: ZUS bezpłatnie pomaga przedsiębiorcom\n[Informacja]: ZUS bezpłatnie pomaga przedsiębiorcom\nWebinar poprowadzą Małgorzata Sokołowska oraz Małgorzata Pietrzyk ekspertki ZUS w Legnicy. Początek godz. 12.00, spotkanie jest zaplanowane na dwie godziny. Webinar jest bezpłatny, ale ze względu na ograniczoną ilość miejsc – trzeba się na szkolenie zarejestrować.\nZapisy: zgłoszenie należy wysłać na adres biuro@legnica.skwp.pl (prosimy o podanie imienia i nazwiska, numeru kontaktowego, nazwy reprezentowanej firmy). Liczba miejsc jest ograniczona – decyduje kolejność zgłoszeń.\n1. Omówienie form wsparcia w ramach programu Tarcza Antykryzysowa.\n2. Omówienie warunków, jakie należy spełnić, aby otrzymać pomoc z ZUS (na przykładach).\n3. Instruktaż w zakresie wypełniania wniosków.\n4. Czas na pytania dot. usług Tarczy Antykryzysowej oraz dot. dodatkowego zasiłku opiekuńczego dla osób, które opiekują się dzieckiem do lat 8 z powodu zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub szkoły w związku z COVID-19\n5. Odpowiedzi ekspertów ZUS.


Produkcja schodów z drewna - Poza Światem\n10 lipca 2021 24 lipca 2021\nW budynkach, domach, czy mieszkaniach, które posiadają piętra najważniejszym elementem konstrukcyjnym są schody. Umożliwiają one swobodne przemieszczanie się pomiędzy kondygnacjami budynku. Mogą być one wykonane z bardzo wielu różnych materiałów. Wśród nich można wymienić między innymi drewno, beton, czy kamień.\nPierwszym etapem dotyczącym wykonywania wszelkiego rodzaju prac związanych z montażem schodów jest przygotowanie całego projektu. Konieczne jest bowiem podanie w sposób bardzo dokładny wymiarów stopni, jak również ilości stopni, które będą znajdowały się w danym miejscu. Na podstawie takiego projektu wykonawca przystąpi do pracy. Jeśli chodzi o usługi takie jak schody drewniane tychy są miastem, w którym bez trudu będziemy w stanie znaleźć firmy zajmujące się produkcją schodów drewnianych oraz ich montażem u klienta. Z tego też powodu bardzo łatwo uzyskamy najważniejsze rzeczy z tym związane. Warto jest jednak zwrócić dokładną uwagę na wszelkiego rodzaju aspekty z tym związane. Bardzo często może to wynikać z kwestii dojazdu do miejsca wykonania zlecenia, albo też z rozmiaru samej konstrukcji. Standardowo schody drewniane składają się przede wszystkim z kilku, a czasem nawet kilkunastu elementów. Oprócz tego należy pamiętać także o poręczy, która stanowi bardzo istotny element całej konstrukcji.\nCo do zasady koszt wykonania schodów oraz ich montaż może być dla nas dość kosztowny. Średnia cena na rynku wynosi około kilkudziesięciu tysięcy złotych. Obecnie niektóre firmy oferują nam nawet wykonanie schodów w cenie dwudziestu tysięcy złotych. Jak widać jest to cena dość wysoka. Warto wziąć zatem możliwość odłożenia na ten cel określonej kwoty pieniędzy. Ułatwi nam to wykonywanie wszelkiego rodzaju prac w domu, czy mieszkaniu.


Mitologia słowiańska - Blog religijny\nMitologia słowiańska będzie charakterystycznym zbiorem mitów, wierzeń oraz praktyk związanych z kultem bóstw wśród Słowian w okresie przed masową chrystianizacją. Obecnie wyznania słowiańskie będziemy zaliczali do religii politeistycznych, gdzie w bardzo wielu przypadkach wyraźne są także akcenty dualistyczne. Informacje o religii Słowian w bardzo nikłym stopniu dotrwały do dziś. Niestety nie zachowały się żadne bezpośrednie źródła z okresu ich największej popularności, czy też z okresów późniejszych, już po chrystianizacji. Zapisywane w późniejszym okresie podania oraz opisy tychże religii są bardzo ogólnikowe i niedokładne, gdyż tworzone były przez kronikarzy chrześcijańskich i osoby, które nigdy nie miały z wierzeniami tymi do czynienia osobiście. Pełna rekonstrukcja tychże wierzeń i całej mitologii będzie więc niemożliwa, a dokonywane próby bardzo często kończą się niepowodzeniem, gdyż istnieją zawsze wątpliwości co do metod badawczych. Rekonstrukcja odbywa się przede wszystkim w oparciu o ślady tychże wierzeń, które cały czas zachowały się w folklorze ludowym oraz w niektórych praktykach chrześcijańskich.


Czy można dojrzewać awokado w mikrofalówce? - Microwave Meal Prep | Rob Kettenburg\n*Ten post może zawierać linki afiliacyjne. Proszę zobaczyć moje ujawnienie, aby dowiedzieć się więcej.\nCzy Twoje awokado jest zbyt twarde, aby zrobić partię guacamole, a nie wystarczająco dojrzałe, aby pokroić je na wierzch sałatki? Czasami awokado jest po prostu zbyt twarde, aby go użyć, więc czy możliwe jest dojrzewanie awokado w mikrofalówce w zaledwie 2 minuty?\nJeśli planujesz zrobić guacamole, to możliwe jest dojrzewanie awokado w mikrofalówce. Mikrofalówka pomaga zmiękczyć teksturę, ale nie daje orzechowego, kremowego i maślanego smaku, jaki mają naturalnie dojrzałe awokado.\nMikrofalowanie działa tylko wtedy, gdy awokado nie jest całkiem dojrzałe i nie jest całkowicie twarde. Więc, co dokładnie dzieje się z awokado, kiedy je mikrofalujesz?\nCo się dzieje, kiedy mikrofalujesz awokado?\nJak szybko dojrzewać awokado?\nCzy można dojrzeć awokado po przekrojeniu go?\nCzy można mikrofalować mrożone awokado?\nRzeczy, które musisz wiedzieć przed mikrofalowaniem awokado\nZależnie od rodzaju awokado, wielkości porcji, ustawienia mocy i czasu gotowania, są dwa wspólne rezultaty, kiedy mikrofalujesz awokado: zmiękczenie lub eksplozja.\nAwokado naturalnie dojrzewa z powodu pewnej reakcji chemicznej. Awokado produkuje gaz etylenowy, który pomaga im dojrzewać do orzechowego smaku i kremowej tekstury, które są nam dobrze znane.\nJeśli ciasno owiniesz awokado podczas podgrzewania w mikrofalówce, może ono eksplodować. Gaz i para wodna zostają uwięzione wewnątrz owocu, co powoduje wzrost ciśnienia i rozerwanie skóry.\nAby uniknąć tej eksplozji, są dwie rzeczy, które możesz zrobić przed mikrofalowaniem awokado:\nNakłuj awokado 3 razy widelcem lub nożem, aby przebić skórę do wnętrza owocu w celu uwolnienia gazu, pary wodnej i ciśnienia.\nWażne jest, aby uznać dwa potencjalne ryzyka, które mogą się zdarzyć podczas mikrofalowania awokado. Bądź ostrożny i podgrzewaj z krótkimi przyrostami.\nJeśli w ogóle czujesz się niepewnie, to może metoda mikrofalowa nie jest dla ciebie. Dla najlepszych rezultatów, po prostu daj mu czas i naturalnie dojrzewaj awokado w papierowej torbie na ladzie.\nBez całkowitego gotowania awokado w mikrofalówce, jakie są najważniejsze czynniki, aby szybko dojrzeć awokado. Po pierwsze, powinieneś znać poziom mocy mikrofalówki i moc, aby z powodzeniem zmiękczyć awokado w mikrofalówce.\nJeśli używasz mikrofalówki o mocy 1000 W do szybkiego dojrzewania awokado, zmniejsz ustawienie mocy do niskiego i nuke przez 15 do 20 sekund na raz. Sprawdź awokado po każdym czasie trwania i powtórz interwał, jeśli to konieczne.\nJeśli używasz mikrofalówki o mocy 700 W, użyj ustawienia średniej mocy i ostrożnie postępuj z 30 sekundowymi interwałami, aby zmiękczyć lub ogrzać owoc.\nWciąż zaleca się naturalne dojrzewanie awokado w temperaturze pokojowej wewnątrz papierowej torby. Jednak metoda mikrofalowa jest skuteczna w zmiękczaniu awokado na tyle, aby zrobić guacamole, jak również w uwalnianiu skóry i ułatwianiu obierania.\nAby sprawdzić, czy awokado jest dojrzałe, najlepszym sposobem jest delikatne ściśnięcie awokado, aby zobaczyć, czy lekko się ugina i ma wyboistą teksturę na skórze.\nCzasami pod grubą, szorstką skórką trudno jest ocenić, czy owoc jest gotowy do jedzenia. Jeśli przypadkowo otworzysz owoc, ale okaże się, że nie jest on w pełni dojrzały, czy jesteś w stanie dojrzeć awokado po jego przekrojeniu?\nJeśli otworzysz awokado zbyt wcześnie, istnieje bardzo prosta sztuczka, aby upewnić się, że nadal dojrzewa i rozwija mnóstwo smaku.\nPo prostu natrzyj miąższ limonką lub cytryną, aby zapobiec zbytniemu zbrązowieniu awokado. Złóż przecięte połówki z powrotem razem, a następnie szczelnie zawiń awokado w folię i umieść w lodówce. Aby uzyskać najlepsze rezultaty, użyj przekrojonego awokado w ciągu 1 lub 2 dni.\nMrożone awokado jest świetne do sosów sałatkowych, smoothie i guacamole, wraz z innymi potrawami, takimi jak przyprawy, sosy i smarowidła. W końcu, sprowadza się to do rozmrażania i rozmrażania w zależności od tego, co chcesz zrobić z zamrożonym awokado.\nPrepakowane mrożone awokado ma instrukcje dotyczące tego, jak podgrzewać je w mikrofalówce. Jednak kawałki awokado faktycznie nagrzewają się bardzo szybko i rujnują teksturę.\nNajlepszym sposobem na rozmrożenie kawałków awokado jest pozostawienie ich na blacie. W temperaturze pokojowej, to trwa tylko około godziny, aby całkowicie rozmrozić.\nJeśli musisz użyć mikrofalówki, wybierz rozmrażanie lub ustawienie niskiej mocy. Aby uzyskać najlepszy rezultat, rozmrażaj zamrożone awokado w mikrofalówce przez 30 sekund.\nJest wiele smacznych potraw, które możesz zrobić z dojrzałym awokado. To, co robisz z gotowym awokado w mikrofalówce, robi różnicę.\nZmień ustawienie mocy i czas gotowania, aby uniknąć przegrzania awokado skutkującego potencjalną eksplozją.\nTutaj są rzeczy, które musisz wiedzieć przed dojrzewaniem awokado w mikrofalówce:\nMikrofalowanie awokado to tylko podgrzewanie miąższu.\nMikrofalowanie niedojrzałego awokado do miękkości spowoduje uzyskanie innego smaku w porównaniu z naturalnie dojrzałym.\nUsuń pestkę przed mikrofalówką, może ona przeszkadzać w równomiernym rozprowadzaniu ciepła wokół owocu.\nUżywaj nadającej się do mikrofalówki folii plastikowej, papieru pergaminowego lub ręcznika papierowego.\nPodczas podgrzewania w mikrofalówce połóż skórkę awokado skórką do dołu.\nPokłuć skórę awokado przed podgrzewaniem w mikrofalówce, jeśli skóra nie zostanie nakłuta, owoc może eksplodować podczas podgrzewania.\nNiezależnie od tego, jaką metodę dojrzewania awokado wybierzesz, najlepszym sposobem jest pójście na żywioł, zwłaszcza jeśli szukasz świeżego plasterka awokado na sałatce lub kanapce. Jednakże, jeśli szukasz guacamole lub mieszanki do smarowania lub sosu, użyj mikrofalówki, aby zmiękczyć awokado w 2 minuty lub mniej.


Duda "zrejterował". Politycy o spotkaniu prezydenta z Macierewiczem - blog Salon24 news\nSalon24 news, 2 kwietnia 2017 r.\nDuda "zrejterował". Politycy o spotkaniu prezydenta z Macierewiczem\n1927 52 0 A A A\nPrezydent Andrzej Duda w drodze na spotkanie z Antonim Macierewiczem, fot. PAP/Leszek Szymański\nWymiana listów, a potem spotkanie Andrzeja Dudy z Antonim Macierewiczem, były szeroko komentowane przez polityków podczas "Śniadania" Radia Zet i Polsat News. Opozycja zarzuca prezydentowi, że nie potrafi być twardy wobec szefa MON.\nPrezydent boi się Macierewicza?\nRobert Tyszkiewicz (PO) pytany, czy nie ma wrażenia, że prezydent jest lekceważony przez Macierewicza, odpowiedział: "Myślę, że jest jeszcze gorzej". Według niego "nie będzie dobrym zwierzchnikiem Sił Zbrojnych prezydent, który boi się swojego ministra obrony".\n- Prezydent po rozmowie, po wyciągnięciu tych wielkich armat, wyrażeniu publicznie niezadowolenia ze stanu zdarzeń w polskim wojsku, zrejterował. Nawet nie podjął kwestii tylko po krótkiej rozmowie z ministrem (...) wydał komunikat, że wszystko jest w jak najlepszym porządku - mówił.\nSzef MON "demoluje wojsko"\nEuroposeł Krzysztof Hetman (PSL) ocenił, że spotkanie prezydenta i Macierewicza nie było PR-ową zagrywką. "Uważam, że prezydent puścił oko do opinii publicznej pisząc te pisma do ministra Macierewicza, (...) mówiąc, że zdaje sobie sprawę, z tego jaka jest fatalna sytuacja w polskim wojsku" - tłumaczył.\nSpotkania Dudy z Macierewiczem\nJacek Wilk z Kukiz'15 podkreślił, że powinno wybrzmieć podstawowe pytanie: "czy prezydent ma zaufanie do ministra", a według niego Duda nie powinien go mieć. - Jeśli prezydent traktuje poważnie swoje obowiązku, to już dawno powinien minister przestać pełnić swoją funkcję - wskazał. Przekonywał też, że - jego zdaniem - spotkania prezydenta oraz szefa MON powinny odbywać się raz na tydzień.\nSzefowa Kancelarii Prezydenta Małgorzata Sadurska przypomniała, że minister Antoni Macierewicz regularnie spotyka się z prezydentem oraz z szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego Pawłem Solochem, bo to wychodzi z konstytucyjnych uprawnień prezydenta jako zwierzchnika Sił Zbrojnych. Na pytanie, czemu nie prezydent i minister obrony narodowej po spotkaniu nie wystąpili razem na konferencji, Sadurska stwierdziła, że "taka była decyzja prezydenta".\nZdaniem Jarosława Sellina "napięcie" na linii prezydent i szef MON wynikało z tego, że prezydent miał poczucie braku pełnego poinformowania w pewnych kwestiach i niepokoju związanego z brakiem pewnych decyzji. "Spotkanie już wszystko wyjaśniło" - zaznaczył wiceminister. Ocenił, że sposób komunikowania, czy to przez pisma urzędowe, czy przez rozmowy telefoniczne czy poprzez spotkania to jest "normalna rzecz".\nKaczyński o "ekstrawagancji" ministra\nWiceminister kultury był też pytany, co oznaczają słowa Kaczyńskiego, który w wywiadzie dla RMF FM ocenił, że szef MON "to jest jednocześnie (człowiek), który ma w sobie wiele takich cech, które mają ludzie bardzo silni, pewnej ekstrawagancji" - i jak podkreślił szef PiS - będzie oczekiwał, żeby ta ekstrawagancja została "ograniczona".\nOpublikowano: 02.04.2017 20:02.


Perspektywa wzrostu to niższy kredyt dla Europy\nPrzedsiębiorca > Rynki > Świat, 12 Mar\nWtorek upłynął pod znakiem lekkiej wyprzedaży niemieckich dziesięcioletnich obligacji skarbowych.\nPrzedsiębiorca > Rynki > Świat, 7 Mar\nW piątek spodziewamy się kontynuacji przeceny krajowych obligacji. Ruchy nie powinny być jednak zbyt duże ze względu na spodziewaną publikację, prawdopodobnie słabych, danych z rynku pracy z USA.\nPrzedsiębiorca > Rynki > Świat, 6 Mar\nDecyzje o pakiecie pomocowym dla Ukrainy oraz „gołębi” wydźwięk konferencji RPP zepchnęły krajową krzywą w dół o 15 punktów bazowych w długim końcu.\nManager > Finanse > Rynki finansowe, 5 Mar\nRentowności polskich obligacji osiągnęły niskie, zbliżone do tych z końca roku, poziomy. Spread do niemieckiego bunda pozostał wysoki.\nInwestorzy niewzruszeni dobrymi danymi z Polski\nPrzedsiębiorca > Rynki > Gospodarka polska, 3 Mar\nRentowności krajowych obligacji 10Y spadły w piątek ok. około 4 punkty bazowe. (z ok. 4,41% do ok. 4,37%. Zgodne z oczekiwaniami dane o PKB w Polsce nie zrobiły wrażenia na inwestorach.\nSłaby rynek pracy dławi obligacje\nPrzedsiębiorca > Rynki > Gospodarka polska, 28 Lut\nSłabsze od oczekiwań dane z rynku pracy zepchnęły w dół dochodowości.\nOfensywa niemieckich obligacji\nPrzedsiębiorca > Rynki > Gospodarka światowa, 25 Lut\nPierwszy dzień tygodnia upłynął pod znakiem wzrostów rentowności niemieckich obligacji skarbowych.\nChiny i Ukraina chwieją rynkiem obligacji\nPrzedsiębiorca > Rynki > Gospodarka światowa, 21 Lut\nKrajowy rynek długu negatywnie zareagował na wzrost napięcia na Ukrainie oraz informacje o niższym niż pierwotnie oczekiwano odczycie danych PMI z Chin.\nWłochy, Polska i Wielka Brytania sprzedawały swój dług\nPrzedsiębiorca > Rynki > Gospodarka światowa, 14 Lut\nCzwartek był dniem obfitującym w aukcje papierów dłużnych. Swój dług sprzedawały Włochy, Polska i Wielka Brytania.\nPrzedsiębiorca > Rynki > Gospodarka polska, 13 Lut\nW środę kontynuowana była wyprzedaż na rynkach długu.


Kwieciński studzi zapędy Gazpromu | Niezależna\nGOSPODARKA / WIADOMOŚĆ / 02.06.2020, godz. 20:00\nWniesienie skargi przez Gazprom nie wpływa na realizacje wyroku arbitrażowego. Obie strony mają obowiązek stosować nową formułę cenową - oświadczył dziś szef PGNiG Jerzy Kwieciński. Według PGNiG skarga trafiła do Sądu Apelacyjnego w Sztokholmie.\n„Wniesienie skargi przez Gazprom nie wpływa na realizacje wyroku arbitrażowego, co oznacza, że obie strony mają obowiązek stosować nową formułę cenową”\n- napisał na Twitterze Kwieciński.\n„Zarząd Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa ocenia, że nie ma podstaw do uchylenia korzystnego dla polskiej spółki wyroku Trybunału Arbitrażowego w Sztokholmie z 30 marca 2020 roku” - poinformowało we wtorkowym oświadczeniu PGNiG.\nSpółka przekazała, że „Sąd Apelacyjny w Sztokholmie bada zaskarżone postępowanie arbitrażowe jedynie pod względem proceduralnym i nie ma możliwości zmiany wyroku Arbitrażu w zakresie merytorycznym”.\nWniesienie skargi przez @GazpromEN nie wpływa na realizacje wyroku arbitrażowego, co oznacza, że obie strony mają obowiązek stosować nową formułę cenową. https://t.co/42dgrp6RiL\n— Jerzy Kwieciński (@JerzyKwiecinski) June 2, 2020


Multiklucz- Narzędzia podręczne - Rowery i Akcesoria | Kross.eu\nMultiklucz KROSS Fest 6 to niezbędny element wyposażenia każdego rowerzysty. Lekki, 6-funkcyjny zestaw zawiera wszystkie narzędzia, które pomogą w szybkim serwisie roweru. Przyda się zarówno w domowym warsztacie jaki podczas treningu poza miastem.\nDrobne defekty już nigdy nie popsują Twojego treningu bądź przejażdżki rowerowej. Dzięki narzędziom wykonanym z wysokiej jakości stali chromo-wanadowej (CR-V) ustawisz poprawnie przerzutkę czy dokręcisz kierownicę. Powiedz „nie” defektom na trasie.


Gdy potrzebny jest lekarz - Powiat Gorlicki - Starostwo Powiatowe w Gorlicach\n24 marca 2018 01:42\nGdy potrzebny jest lekarz\nRedaktor: Ewa Żarnowska\t04.10.2017.\nInformujemy, że nocna i świąteczna opieka zdrowotna dla mieszkańców powiatu gorlickiego jest realizowana tak jak do tej pory, czyli przez Szpital Specjalistyczny im. Henryka Klimontowicza w Gorlicach przy ul. Węgierskiej 21, tel.18 352 75 74. Gorlicki szpital od 1 października 2017 r. świadczy także opiekę nocną i świąteczną dla Miasta i Gminy Grybów oraz Gminy Korzenna, w Grybowie przy ul. Grunwaldzkiej 36 (ADMA - Specjalistyczne Gabinety Lekarskie), tel. 18 26 22 604.\n- nagłego pogorszenia stanu zdrowia, gdy nie ma objawów sugerujących bezpośrednie zagrożenie - życia lub istotny uszczerbek zdrowia, a zastosowane środki domowe lub leki dostępne bez recepty nie przyniosły spodziewanej poprawy;\nŹródło informacji: http://www.szpital.gorlice.pl/


Turbowing Cherokee whoop 95S 80mm 5.8G Micro FPV Drążek kierowniczy 120 ° Obiektyw 700TVL Kamera Odbiornik DSM Quadcopter BNF - Tomtop.com\nTylko US$49.99 + szybka bezpłatna dostawa. Kupuj najlepiej Turbowing Cherokee whoop 95S 80mm 5.8G Micro FPV Drążek kierowniczy 120 ° Obiektyw 700TVL Kamera Odbiornik DSM Quadcopter BNF na sprzedaż - Tomtop.com.\nTo wysokiej jakości tylne ramię silnika jest oryginalnie zaprojektowane dla DJI Mavic Pro rc. W każdym razie, gdy tylne ramię silnika Mavic Pro jest złamane, możesz łatwo zmienić ten nowy produkt.\nNazwa towaru: Mavic Pro Powrót lewy silnik\n1 * Mavic Pro tylny lewy silnik


Dzień Nauczyciela /14 października\n14 października 2020, 09:00 Dzień Nauczyciela, a dokładniej Dzień Edukacji Narodowej , obchodzony jest co roku 14 października.\nUWAGA!!! Od soboty 10 października znajdujemy się w żółtej strefie!!!\n9 października 2020, 21:00 1 Od soboty 10 października 2020 roku znajdujemy się w tzw. „żółtej strefie” obostrzeń przeciwko koronawirusowi SARS-CoV-2.\nAkcja poboru krwi "Krew dla Mai" /11 października 2020\n6 października 2020, 17:11 Łukowski klub Honorowych Dawców Krwi „Ostoja” organizuje kolejną akcję poboru krwi. Odbędzie się ona 11 października 2020 w Wierzejach. Akcja będzie dedykowana chorej na białaczkę…


Wypełnij pielgrzymkową ankietę! Diecezja radomska - Radio Plus Radom\nRadio Plus Radom /DIECEZJA/Wypełnij pielgrzymkową ankietę!\nWypełnij pielgrzymkową ankietę!\n25 maj 2018 / Tekst Weronika Chochoł\nPytania o trasę, osoby tworzące grupę czy piosenki śpiewane najczęściej. W związku jubileuszem Pieszej Pielgrzymki Diecezji Radomskiej na Jasną Górę organizatorzy zachęcają do wypełnienia ankiety, która pomoże upamiętnić czterdzieści lat pielgrzymowania.\nCelem ankiety jest zebranie niezbędnych informacji do stworzenia historycznego opracowania dotyczącego radomskiej pielgrzymki. Jeśli to się uda, wydana zostanie publikacja przybliżająca czterdzieści lat radomskiego pielgrzymowania. - historia powoli zaczyna się zacierać. Nie chcemy, aby dorobek naszej pielgrzymki przepadł. - wyjaśnia ks. Mirosław Kszczot - dyrektor Pieszej Pielgrzymki Diecezji Radomskiej na Jasną Górę:\nOpracowaniem publikacji miałby zająć się ks. Albert Warso - ojciec duchowny pielgrzymki.\nAnkieta składa się z dwóch części: pytań o poszczególne grupy pielgrzymkowe oraz całą pielgrzymkę. Zawiera pytania o początki grupy oraz osoby, które tworzyły ją w poszczególnych latach, a także charakterystykę grupy - cechy ją wyróżniające, śpiewane piosenki czy szczególne inicjatywy przez nią podejmowane. Formularz zawiera również pytanie o ewentualne represje ze strony władz komunistycznych. - Myślę, że to będzie nie tylko pamiątka naszego jubileuszowego roku pielgrzymki radomskiej, ale również ślad tego, co było przed nami. - mówi ks. Mirosław Kszczot:\nWypełnioną ankietę przesłać należy do 30 czerwca na adres:\nW związku z jubileuszem ogłoszony został również plebiscyt na logo PPDR na Jasną Górę, które służyć będzie również w kolejnych latach pielgrzymowania. Piszemy o tym tutaj.\nO plebiscycie na logo oraz ankiecie w rozmowie z Weroniką Chochoł mówił ks. Mirosław Kszczot - dyrektor Pieszej Pielgrzymki Diecezji Radomskiej na Jasną Górę:\n40 piesza pielgrzymka radomska diecezji radomskiej na Jasną Górę


Składniki jedzenia, na które trzeba uważać! - BeautyPoradnik\nSkładniki jedzenia, na które trzeba uważać!\nIle razy biorąc rzecz z półki faktycznie przyglądamy się, jaki ma skład? Nie mówię tu tylko o wartościach odżywczych, kaloriach, węglowodanach itd. Chodzi mi przede wszystkim o konkretne substancje znajdujące się w naszej żywności, które mogą mieć co najmniej niekorzystny wpływ na nasze zdrowie, a w drastycznych przypadkach bardzo pogorszyć jego stan. Przedstawię Wam kilka z dodatków do żywności, których należy się wystrzegać.\nJeśli kiedykolwiek przeglądaliście, nawet pobieżnie, etykiety produktów, nie mogło Wam umknąć wszechobecne E (tu wstaw numer). Są to oznaczenia substancji chemicznych, które mogą zostać dodane do produktów spożywczych. Za numeracje i spis odpowiedzialny jest Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności. Wszystkie te substancje powinny być więc bezpieczne. Czy jest tak na pewno? Ta kwestia pozostaje dyskusyjna. Każdy z krajów UE ma możliwość samodzielnego określania listy dozwolonych składników. I tak w niektórych państwach dana substancja jest uznana za niezdrową i zakazana, w innych natomiast używa się jej zupełnie normalnie i bez obostrzeń. Oto te z E-składników, które są najbardziej kontrowersyjne i uważane za szkodliwe.\nZdajemy sobie sprawę z tego, że wybierając coś z półek sklepowych kierujemy się częściej wzrokiem niż smakiem. Tylko tak możemy w pierwszym momencie porównać dane produkty. Z tego też tytułu producenci żywności starają się, aby ich żywność wyglądała lepiej i smaczniej niż konkurencji. Z pomocą przychodzą im barwniki syntetyczne. Większość z nich jest nieszkodliwa, ale kilka z nich może budzić pewne obawy. Są to:\nE102 (tarazyna) – może powodować dekoncentrację i problemy ze snem, do znalezienia głównie w napojach w proszku i esencjach owocowych. Pojawić się może także w musztardzie.\nE110 (żółcień pomarańczowa) – jest w stanie wywołać duszności, znajdziemy ją w marmoladzie i gumie do żucia.\nE127 (erytrozyna) – również sprzyja dekoncentracji, ponadto może być niebezpieczna dla osób z tarczycą, powszechna w owocach kandyzowanych.\nSą to substancje, które pozwalają dłużej przetrwać żywności nie tylko na półkach sklepowych, ale również w naszych lodówkach. Pozwalają zachować produktom względną świeżość i możliwość spożycia nawet po długim czasie. Zabezpieczają w ten sposób przed dostawaniem się do jedzenia drobnoustrojów, które mogą się przyczynić do psucia żywności, ale przede wszystkim do pogorszenia naszego stanu zdrowia. Niestety konserwanty jako substancje chemiczne same w sobie także mogą być przyczyną problemów. Wśród tych najbardziej szkodliwych możemy wyszczególnić:\nE211, E212, E213 (benzoesany) – zwłaszcza pierwszy z nich benzoesan sodu, w dużych ilościach może powodować podrażnienie żołądka i jelit oraz alergie, najwięcej tych substancji znajdziemy w wysoko słodzonych napojach, zwłaszcza gazowanych.\nE220 do E228 (siarczany) – powodują utratę witaminy B12 z naszego organizmu, odpowiedzialną za kontrolę erytrocytów, jej niedobór powoduje niedokrwistość\nNie tylko E są niebezpieczne\nIstnieją substancje w naszej żywności a które nie są oznaczone literką E. Nie zmieni to jednak faktu, że nadal pozostaną szkodliwe dla naszego organizmu. Chodzi tu przede wszystkim o:\nSyrop glukozowo-fruktozowy – produkowany jest zazwyczaj ze skrobi kukurydzianej i cechuje się wysoką zawartością glukozy (od 96% do 98%). Stosuje się go głównie przy produkcji napojów słodzonych, odpowiedniki z większą ilością fruktozy znajdziemy w dżemach, ketchupach, oraz wytworach mleczarskich tj. serkach twarogowych, deserach mlecznych czy lodach. Uważa się, że substancja ta ma istotny wpływ na szerzenie się takich schorzeń i chorób jak otyłość, cukrzyca, nadciśnienie czy choroby układu sercowo-naczyniowego.\nOlej palmowy – jest pozyskiwany z miąższu owoców palmy oleistej. Sam w sobie nie jest szkodliwy, bo jest tłuszczem pochodzenia roślinnego, który jest zdrowszy dla organizmu. Niestety w przemyśle spożywczym znacznie częściej stosuje się utwardzony olej palmowy. Wiąże się to z większą opłacalnością produkcji żywności z wykorzystaniem wersji utwardzonej. Tak forma jest jednak bardzo niebezpieczna dla organizmu ludzkiego i jest częstą przyczyną miażdżycy. Najwięcej utwardzonego oleju palmowego znajdziemy głównie w słodyczach, głównie w czekoladach i różnego rodzaju batonach.\nWidzicie teraz, że skład produktów żywnościowych, które spożywamy na co dzień zawiera więcej niebezpieczeństw dla naszego organizmu niż mogłoby się wydawać. Warto więc uzupełniać swoją domową spiżarnie świadomie. Mam nadzieje, że dzięki temu krótkiemu artykułowi chociaż część z Was częściej zacznie spoglądać na etykiety produktów i z rozwagą dokonywać zakupów.\nKategorie:\tStrona Główna, Zdrowie\t/ Jedna odpowiedź / przez Krystian Najdowski 12 sierpnia, 2020\n1 thought on “Składniki jedzenia, na które trzeba uważać!”\n(14 sierpnia, 2020 - 5:08 pm)\nNie zapominajmy także o niebezpiecznych barwnikach takich jak: E 104, E 110, E 122, E 124 i E 129. Są one pochodne ropy naftowej!


Wyposażenie biura - funkcjonalne szafy na dokumenty - Katalizatory Prawdy\nMichał Bochenek 2 marca 2018 14 listopada 2018\nSzafy na dokumenty pomogą w organizacji\nJeśli nasza praca jest typowo siedząca, prawdopodobnie wykonujemy ją w jakimś biurze. Być może mamy swoje własne, oddzielne pomieszczenie w siedzibie naszej firmy, o które sami musimy regularnie się troszczyć, bo nikt raczej do niego nie zagląda. Możemy również być właścicielami domowego biura, które tym bardziej pozostaje na naszej głowie. W tego rodzaju pomieszczeniach zazwyczaj dość szybko zaczyna rodzić się ogromny bałagan, jaki niejednokrotnie utrudniał nam pracę. Jeżeli zatem chcielibyśmy sobie z nim właśnie teraz poradzić, mogąc skupić się potem wyłącznie na wypełnianiu obowiązków, przeznaczmy jeden wolny dzień na zadbanie o wygląd całego biura. Czas poświęcony na zadbanie o to pomieszczenie na pewno nie będzie stracony, a wiele nam zagwarantuje. Szafy na dokumenty pomogą zachować porządek na długie miesiące.\nPomyślmy zatem, który dzień moglibyśmy przeznaczyć na uporządkowanie pomieszczenia biurowego. Może to być np. wolna sobota, kiedy to zazwyczaj staramy się odpocząć bądź dbamy o swoje domy czy mieszkania. Tym razem zatroszczmy się o pomieszczenie, w jakim posiadamy szafy na dokumenty i inne wyroby związane z naszą pracą. W pierwszej kolejności dokładnie je opróżnijmy, przygotowując sobie wcześniej ogromny wór na śmieci. Przeglądając po kolei każdy element znajdujący się w biurze, na pewno natkniemy się na tysiące przyrządów czy papierów, z których już od dawna nie korzystamy. Jeśli wciąż są one w dobrym stanie i mogłyby się komuś do czegoś przydać (takimi przyrządami będą np. stare komputery czy drukarki), postarajmy się wystawić je na jakiejś aukcji internetowej, by zarobić na nich dodatkowe pieniądze. Jeżeli jednak znajdujemy stare dokumenty bądź akta, od razu wyrzucajmy je do swojego worka i następnie wynieśmy do kosza. Często bowiem niepotrzebnie pozostawiamy tego rodzaju rzeczy w biurach, przez co potem w tych pomieszczeniach panuje ogromny bałagan. To z nim chcemy sobie poradzić, dlatego musimy się nauczyć wyrzucać stare śmieci. Jeśli to zrobimy, osiągniemy ogromny sukces.\nPozbyliśmy się już niepotrzebnych gratów, więc teraz nadszedł czas na to, aby zadbać o rzeczy, jakich wciąż potrzebujemy. Do tego celu przydadzą się nam szafy na dokumenty, niewielkie regały, biurka oraz inne wyroby meblarskie. Postarajmy się je teraz zakupić, dopasowując ich rodzaj oraz wygląd do prezencji całego biura. Jeśli to pomieszczenie wciąż nie posiada żadnego własnego stylu, zawsze możemy go dla niego wykreować, zapoznając się z różnymi kierunkami architektonicznymi. W biurach najlepiej sprawdza się zazwyczaj styl nowoczesny, który jest prosty, dzięki czemu nie utrudnia niepotrzebnie pracy. Jeśli to nim zamierzamy się kierować, wyposażając swoje pomieszczenie, pamiętajmy, by kupować rzeczy o kształtach geometrycznych i w niewymuszonych, stonowanych oraz jednolitych barwach. Gdy już zadbamy o takie podstawy, będziemy mogli dodatkowo udekorować czymś swoje biuro. Umieśćmy w nim zatem kolorowe kwiaty czy dekoracyjne plakaty bądź obrazy, aby wprowadzić do pomieszczenia odrobinę pozytywnych i dobrze działających na samopoczucie kolorów.\nNie musimy zgłaszać się do profesjonalnego architekta, jeśli mamy ochotę zadbać o swoje domowe biuro. Sami wiemy przecież najlepiej, jakie szafy na dokumenty najbardziej nam się podobają, czy które kwiaty wpływają dobrze na nasze samopoczucie. Tylko my potrafimy także stwierdzić, które dokumenty moglibyśmy wyrzucić, a których możemy jeszcze kiedyś potrzebować. Wyznaczmy sobie zatem jeden dzień w tygodniu i poświęćmy go w pełni swojemu pomieszczeniu biurowemu, a na pewno nam się to opłaci.\nTagged szafy na dokumenty


Piaskowanie – wszystko, co musisz o nim wiedzieć - zaprojektowani.com.pl\nRedakcja zaprojektowani.com.pl Opublikowane w 7 stycznia 2021\nMetod czyszczenia jest bardzo wiele. Jedna są bardziej skuteczne, drugie mniej. Jedne są uniwersalne, drugie skierowane tylko do jednego typu powierzchni czy przedmiotów. Choć bardzo się od siebie różnią, to każda metoda ma swoje wady i zalety. Dziś zajmiemy się piaskowaniem. To jedna z tych metod, która zdecydowanie posiada więcej zalet, niż wad. Dlatego też jest zdecydowanie warta uwagi. Jeśli więc szukasz odpowiedniego sposobu czyszczenia, to koniecznie zapoznaj się z naszym artykułem. Być może piaskowanie jest właśnie tym, czego potrzebujesz.\nGdzie sprawdzi się piaskowanie? Rodzaje powierzchni\nJak każde działanie, piaskowanie ma określone parametry, w których sprawdza się najlepiej. Tak więc ta metoda czyszczenia przeznaczona jest do powierzchni metalowych, stalowych oraz elewacji. Piaskowanie może być wykorzystywane przy różnego rodzaju konstrukcjach, między innymi do karoserii, mostów, kontenerów, maszyn itp.. To bardzo popularna i skuteczna metoda, która charakteryzuje się precyzyjnym działaniem. Piaskowanie sprawdzi się w trudno dostępnych miejscach, przygotowując każdą powierzchnię idealnie do dalszej obróbki. Zazwyczaj stosuje się te metodę czyszczenia przed przystąpieniem do malowania proszkowego. Piaskowanie Szczecin to pewna i sprawdzona usługa.\nZasada działania piaskowania opiera się na sprężonym powietrzu. To najpopularniejsza metoda, jednak zdarza się, że w grę wchodzi także woda pod ciśnieniem. Piaskowanie ma na celu oczyszczenie danej powierzchni, wygładzenie jej i pełne wyrównanie. Dzięki temu kolejne kroki, takie jak np. malowanie, będą zdecydowanie ułatwione, dokładniejsze i trwalsze. Co więcej, w zależności od rodzaju piaskowania można uzyskać różne stopnie szorstkości danej powierzchni. Materiały ścierne są odpowiednio dobierane do danego typu pracy. Dlatego też piaskowanie jest dzielone na różne klasy. Używa się tutaj masy materiałów, między innymi śrutu, piasku kwarcowego, szklanych kulek, a nawet skorup orzechów. Wszystko zależy od tego, jak ma być przygotowany dany materiał. Piaskowanie jest więc dość uniwersalne i może być dostosowywane do różnych opcji.\nDlaczego warto wybrać właśnie piaskowanie?\nPiaskowanie ma naprawdę wiele zalet. Przede wszystkim to bardzo wydajna metoda, która przy małym nakładzie sił i pracy odpowiednio wyczyści powierzchnię. Możemy też osiągnąć pożądaną szorstkość i idealnie przygotować dany materiał do następnych kroków. Powierzchnia nie niszczy się i nie rysuje – wszystko jest pod kontrolą. Metal jest dodatkowo chroniony przed korozją. Co więcej, piaskowanie to świetna metoda renowacji powierzchni, która pozwala na zaoszczędzenie pieniędzy. Nie musimy wymieniać danych elementów – wystarczy jest odpowiednio odnowić. Piaskowanie to też sprawna i szybka metoda. Przy korzystaniu ze sprawdzonych maszyn wszystko pójdzie po naszej myśli. Bez żadnych opóźnień!\nPoprzedni wpisRemont mieszkania krok po kroku\nNastępny wpisKabiny prysznicowe Sanswiss – wysoka jakość i nowoczesne rozwiązania


Włókna syntetyczne powracają do łask! – Studio Tkaniny – blog\nWłókna syntetyczne powracają do łask!\nTym z nas, którzy uwielbiają naturę i dobrze czują się tylko w lnach i bawełnie , trudno wyobrazić sobie nasze mamy i babki chodzące w nonajronach. Stuprocentowy, nie gniotący się ale i nie oddychajacy poliester w intensywnych kolorach i dużych wzorach, tak innych od powojennej bezbarwności i szarzyzny natychmiast zdobył popularność. Takie prawo zmieniających się czasów i mody w połączeniu z nowościami technologicznymi.\n50 lat później syntetyki już nie są tym samym i nie powinny być uważane za te gorsze. Potrafią z wielkim powodzeniem naśladować naturę.\nUwielbiam na oknie niesforny nieco, cieniuteńki len w formie firanki. Zjawiskowo tez wyglada zasłona z czystej wełny, gdy suto namarszczana spływa fałdami spod sufitu. Obie tkaniny są higroskopijne. Len jest przewiewny ale jego włókna nie są w ogóle elastyczne, stąd jego duża podatność na gniecenie. Wełna grzeje i ma bardzo elastyczne włókna, trudniej brudzi się niż bawełna ale niestety nie jest odporna na rozciąganie. Gdy w powietrzu panuje duża wilgoć, 3 metrowe zasłony potrafią rozciągnąć się o kilka centymetrów. To duży kłopot dla wykonawcy, który ustalił z inwestorem długość zasłony pół centymetra nad podłogą.\nNa pomoc tym wszystkim niefunkcjonalnym wadom natury przychodzi nowa technologia. To mieszanki różniących się od siebie właściwościami fizycznymi włókien! Włókna pozyskiwane naturalnie, mieszane z tymi w niełasce – syntetycznymi, powstającymi z ropy naftowej i jej pochodnych.\nLen z niewielką domieszką syntetyku przestaje uporczywie się gnieść i wspaniale się prasuje. . a jego odbiór wizualny pozostaje niezmieniony.\nTo samo dzieje się z wełną, która dostając rusztowanie z poliestru ( nie więcej niż 10 – 15% ), włókna odpornego na rozciąganie, nie zmienia swojej długości.\nAle producenci tkanin poszli o wiele dalej!\nOstatnim naszym hitem sprzedażowym jest tkanina Smooth oferowana przez niemiecka firmę Zimmer i Rhode. Miękka i gładka, z luźnym splotem, na jedną nitkę wątku przypada jedna nitka osnowy. A skład? Trzy rodzaje włókna! Jest trochę natury. Wełna nadaje tkaninie miękkości. Wiskoza ( włókno sztuczne lecz pozyskiwane z surowca naturalnego czyli celulozy ), przypominajaca w dotyku jedwab, a właściwościami bawełnę powoduje iż tkanina układa się w cudownie proste fałdy i nie elektryzuje się. Sprężysty akryl ( syntetyk ) sprawia iż Smooth nie gniecie się, szybko schnie i łatwo się prasuje. Trzy włókna nawzajem podnoszace swoje zalety i niwelujące wady to nie wszystko. Kluczowy jest też szlachetny wyglad tkaniny. Naturalny, z dyskretnym połyskiem, w kilku wybarwieniach wyszukanej szarości, soli i pieprzu oraz złamanych ciepłych i zimnych bielach. To wspaniała tkanina do wnętrz minimalistycznych z dużą ilością nowoczesnej technologii.\nOdrzućmy nieaktualne uprzedzenia i spójrzmy na nowe tkaniny z nowej perspektywy.\nWłókna syntetyczne powracają do łask! was last modified: grudzień 1st, 2017 by admin


„Mieszkanie +” i biała Europa - blog eska\n„Mieszkanie +” i biała Europa\n14.11.2017 2368 0\nCelowo mieszam dwa tematy, bo oba szalenie ciekawe, tzn. faszystowskie.\n1. Na przedwojennym niemieckim Śląsku, w latach 30-tych, działał program budowy tanich domów i mieszkań. Zabudowano w ten sposób całe dzielnice, a dziś są to niejednokrotnie najwyżej wyceniane nieruchomości w mieście (np okolice Pl. Grunwaldzkiego w Gliwicach). Podobnie jak dzisiaj w Polsce, był na to specjalny fundusz/bank, różnica taka, że było to pod egidą związków zawodowych i to one opiniowały kandydatów. Żeby się „załapać”, należało mieć opinię dobrego pracownika, a wkład własnościowy można też było odpracować - na budowie następnych domów. Co ciekawe, zatrudniano także dzieci, np przy sadzeniu kwiatów na zieleńcach i dostawały taką samą, jednolitą stawkę za dniówkę jak dorośli. Co jeszcze ciekawsze, spora część mieszkań miała przydomowe ogródki i zasiedlający dostawał przydział na kozę, parę królików i komplet narzędzi ogrodowych!\nCzyli, jak widać – „mieszkanie +” to faszyzm w czystej postaci :)\n2. Jedno z haseł na Marszu Niepodległości brzmiało > „Europa będzie biała albo jej nie będzie wcale”. No to porównajmy: Europa nie jest już Europą, ale Eurabią, która z powodu uległości wobec wroga, islamskiego nazizmu, kopie swój własny grób/ Źródło: Oriana Fallaci, Corriere della Sera, 25 lipca 2007\nNapisała to 10 lat temu. Wszystko można Fallaci zarzucić, ale nie faszyzm, więc jak? To faszystowskie hasło, czy może obrona cywilizacji europejskiego „białego człowieka”, który stworzył ją na bazie chrześcijaństwa, rzymskiego prawa i greckiej filozofii?\nA teraz będzie opowiastka z dawnych czasów, którą uwielbiam:\nWe władzach NSZZ „S”, bodajże w Poznaniu, był zupełnie prawdziwy Murzyn (syn Polki i jakiegoś Afrykańczyka, ale bardzo czarny). Po stanie wojennym wylądował (jak wielu z „S”) na przymusowej emigracji i trafił do Stanów. Tam początkowo próbował się jakoś znaleźć wśród czarnych braci, ale nic z tego nie wyszło, więc zamieszkał na Jackowie, jak wielu wówczas.\nI taka sytuacja (piszę z pamięci na podstawie wywiadu sprzed lat) – stoi sobie na ulicy, podchodzi jakaś miejscowa starowinka i zagaduje do niego po polsku, więc pyta – skąd pani wiedziała, że ja znam polski? A staruszka na to – a bo ty mi, synku, na Polaka wyglądasz... :))\nNa koniec jeszcze jedna ciekawostka, zdjęcie z wojny 1920 z bolszewikami\nI to by było na tyle na temat naszego polskiego faszyzmu :))))\nOpublikowano: 14 listopada 2017, 17:44


W Polsce powstaje system czytający napisy z otoczenia. • Portal - Informator Obywatelski Osób Niewidomych\nTeraz jest Śr paź 16, 2019 04:24\nW Polsce powstaje system czytający napisy z otoczenia.\nTytuł: W Polsce powstaje system czytający napisy z otoczenia.\nNapisane: Cz sty 10, 2019 09:48\nW Polsce powstaje system czytający napisy z otoczenia\nŹródło: rynekZdrowia.pl 02.01.2019\nToucan AI pracować będzie offline - wszystkie obliczenia będą wykonywane w przenośnym urządzeniu. Użytkownik nie będzie się więc musiał zastanawiać czy w miejscu, do którego idzie jest zasięg sieci komórkowej. A przy wyjeździe za granicę nie będzie musiał się martwić o wysokość rachunku za korzystanie z internetu.- Zależało nam na tym, by użytkownik mógł zawsze i wszędzie na Toucan AI polegać. Tak jak i na innych urządzeniach dla osób z dysfunkcjami - mówi.


Biegłego wskazówce psychologa oraz fachowego przeprowadzki | baj\nBiegłego wskazówce psychologa oraz fachowego przeprowadzki\nWytrzaśnięcie słusznej orientacji istnieje dokładnym modułem fabryce wszelkiego zajścia podobnie jak nielicznego szkolenia, podczas gdy natomiast okazałej radzie gwoli stówce członków. Sala winno konweniować kalibrowi urządzanego przystąpienia szukając auli na nieobcisłe spotkanie będziemy zwracać naganę na ciepłe składniki, niż na większe. Gdzie lecz można odkryć propozycji, z których zdołamy wybierać? Gros organizatorów zajść w pierwszej chronologii rzyga się w stronicę wyszukiwarki Google, wpisuje formułę aule szkoleniowe w Warszawie albo podobną zaś zaczyna przezieranie pagin jedynych celów. Rzeczona sposób narzucona istnieje atoli kilkoma dbałymi wadami. Przede niecałkowitym architekt roni co niemiara drogiego czasu na znajdowaniu ważkich dla panu dany na witrynach, jakie niejednokrotnie nie są stosownie sformatowane. Poniektóre organizacji nie upowszechniają także całej oferty kawa na ławę na paginy, co wikła zestawianie sal tudzież przekonuje aż do wymiany mailowej tylko w zamiaru poznania substratów natomiast stawek wewnątrz posesja. W tym momencie organizator wydarzenia całkiem nie jest skazany na długookresowego buszowanie po sieci w zamiaru natrafienia kilku podaży, jakiego mógłby ze sobą porównać. Awans nowomodnych architektur tematycznych ofiarowałby rozległy pobudka do standaryzacji i uproszczenia procesów, które już potrzebowałyby poświęcenia większej liczebności okresu zaś notce. Takie serwy najrychlej pojawiły się w specjalizacji hotelarskiej. Mało który nie rezerwował przenigdy noclegu w na krzyż Booking.com bądź. Zespołowe, normalizowane architekturze zwróciły regularną kartę przetargową konsumentom, którzy mogą szukać zaś konfrontować podaży, biorąc poniżej wzmiankę istotne dla nich kryteria. Modyfikacji na zbycie noclegów przez rozciągły trwanie obchodziłyby acz bazar umożliwiającego rychłe gustownie klasy zaś rezerwację. System przedsprzedaży sal . We wrześniu roku poczęła ogólnopolska system przedsprzedaży klas o definicji. Portal koncesjonuje szukać natomiast bukować otwarcie we wszelkich rozległych miastach Polszczyzna. Basta napisać kwotę postaci tudzież godzina zebrania. Brama ciągle rozpowiada nieautorską ofertę już na obijanie się można było wyszperać pracownie w z okładem.\nNastępna system rezerwacyjna odkąd strony technicznej polega na motoru, poświęcanego dla posiadaczów obiektów konferencyjnych natomiast sal na najem. Jednostki, mające zetknąć się z systemem przedsprzedaży klasy w tym systemie nie winniśmy posiadać rafie z wykorzystywaniem spośród istoty, dogodnych. Co więcej, właściciele kont w zdołają logować się w tym tejże loginem i credem. Na poświęcanej architekturze poprawniej. Jakie są korzyści znajdowania klasy konferencyjnych tudzież niewychowawczych na dedykowanych portalach? Organizator przede każdym ma wybór zestawienia wielu podaży bez potrzebie myszkowania po niepoliczonych stronach internetowych, z wykorzystaniem co obcina czas potrzebny do przygotowania wydarzenia. Komunalny stopniowi oraz miłego miejsce do poszukiwania ewentualności cenowych, bowiem nie mówiąc o znacznych firm z jarmarku skupia dodatkowo mniejsze podmioty, oferujące nieosobistego usługi na dobrym etapie natomiast w wyrazistych należnościach. Nadto dopuszcza na szybsze dopełnianie rezerwacji, omijając przewlekłą komunikację mailową, na jaką przeważnie składa się przedstawienie substratów oferty, wątpliwość o przystępność w przesianym epitecie tudzież dalszego ustalenia.


Portret hrabiego Potockiego – Jacques Louis David ❤ - David Jacques Louis\nOpisy obrazów ⇒ 🎨David Jacques Louis ⇒ Portret hrabiego Potockiego – Jacques Louis David\nPortret hrabiego Potockiego – Jacques Louis David\nPewnego dnia David i przyjaciel obserwowali, jak król idzie na polowanie. Z trawnika z daleka dobiegały wesołe okrzyki, śmiech, żywe głosy. Kilku dworzan i oficerów próbowało na zmianę skakać na kopiącym najwyraźniej ledwo okrążonym ogierze. Koń był wyjątkowo dobry – szary w jabłkach, z splątaną długą grzywą. Przypomniał Dawidowi konie Dioscuri z rzymskiego Kapitolu.\nTak, a wszystko tutaj wydawało się odradzane przez starożytność: dziki koń, wyrywający się z rąk ludzi, gaj przeniknięty przez słońce, na wpół zniszczony mur patrycjuszowskiej willi w oddali…\nNikt nie był w stanie ujarzmić ogiera, nie można było pozostać w siodle, najbardziej wyszkoleni zawodnicy zawiedli. W końcu inny postanowił spróbować szczęścia. Bardzo młody, chudy, szybki w ruchach, wyszedł na trawnik z lekkimi krokami i zrzucił kaftan. Pozostawiony w tej samej kurtce, młody człowiek wydawał się dość kruchy obok wielkiego ogiera. Niemal nie dotykając strzemion, wskoczył na siodło i mocno szarpiąc lejce uniósł konia na tylnych łapach.\nKurz, grudki ziemi leciały w oczy widzów; ogier rzucił się szaleńczo w różnych kierunkach, nagle zatrzymał się, próbując rzucić jeźdźca na głowę, i znowu rzucił się naprzód w swojej karierze. Wszyscy z zapartym tchem obserwowali pojedynek człowieka i konia.\nMężczyzna wygrał. Zaskoczony i rzucając głową, kojąc przekrwionymi oczami, ogier zatrzymał się na środku łąki. Jeździec zwrócił się do widzów szczęśliwą i zmęczoną, bardzo chłopięcą twarzą i uroczyście zdjął kapelusz, salutując królowi.\nJego pierś unosiła się ciężko pod niebieską szarfą, podniecenie związane z ostatnią walką nie wyszło mu w oczy, sznurówki żabotu pękły, otwierając szyję. Publiczność oklaskiwała jak w teatrze. Ta scena jest tak żywo odciśnięta w oczach artysty, że zaczął malować obraz.\nArtysta przedstawił hrabiego Potockiego na wspaniałym i już uległym ogierze. Zdejmuje kapelusz, pozdrawiając króla. Jasnoniebieska wstążka orła białego na piersi hrabiego, kremowe legginsy, błękitne niebo, soczyste zielenie młodej trawy, białe sznurówki koszuli Potockiego, słoneczne miejsca na ziemi to prawdziwa celebracja malarstwa!\nJak widać, nie tylko starożytność, ale także współczesne życie, jeśli jest w tym coś z heroizmu Rzymian, a być może po prostu z odwagi człowieka, jest w stanie mocno uchwycić serce artysty.\nOpis i znaczenie obrazu Portret hrabiego Potockiego – Jacques Louis David.\n« Autoportret – Camille Pissarro\nCzekam – Gustav Klimt »


Dlaczego 15 sierpnia był najważniejszym dniem Powstania Warszawskiego? | CiekawostkiHistoryczne.pl\n15.08.2016 | Autor: Krystian Fred\nPowstańcy warszawscy żyli nadzieją, że 15 sierpnia 1944 roku doczekają się drugiego Cudu nad Wisłą. Stało się zupełnie inaczej. Dokładnie tego dnia losy powstania zostały ostatecznie przesądzone.\nMimo zaciekłej walki, los Powstania Warszawskiego rozstrzygnął się już 15 sierpnia 1944 roku. Jak czytamy w książce Agnieszki Cubały „Skazani na zagładę? 15 sierpnia 1944 roku”, dokładnie w rocznicę bitwy warszawskiej zapadły decyzje, które w rzeczywistości zniweczyły szanse na pokonanie niemieckiego okupanta.\nW tym samym czasie generał Tadeusz Bór-Komorowski wezwał oddziały Armii Krajowej, aby ruszyły na pomoc Warszawie. Rozkaz przyniósł skutek odwrotny od zamierzonego: większość zgrupowań została rozbita przez Niemców i Sowietów, i to zanim dotarła do stolicy. Jedyną nadzieją była wiara w kolejny Cud nad Wisłą…\nByło radośnie i miło na świecie\n15 sierpnia obchodzono podwójnie uroczyście. Z jednej strony oddawano cześć Matce Boskiej Zielnej, z drugiej zaś, świętowano ustanowione w 1923 roku Święto Żołnierza. Nic więc dziwnego, że Biuro Informacji i Propagandy Armii Krajowej postanowiło odwołać się do tych tradycji, aby pokrzepić wyczerpanych powstańców i umęczoną ludność cywilną.\nWarszawiacy w sierpniu 1944 roku marzyli o powtórce Cudu nad Wisłą 15 sierpnia 1920. Jerzy Kossak, „Bitwa Warszawska” (źródło: domena publiczna).\n15 sierpnia 1944 roku powstańcy i cywile zbierali się na podwórzach, aby wspólnie celebrować Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny. Ten dzień, mimo że przypadał na wtorek, uznano za dobrą okazję do złożenia ślubów wierności nie tylko ojczyźnie, ale również drugiej połówce.\nChociaż skromne ceremonie ślubne odbywały się przy dźwiękach karabinów, zrzucanych bomb i słów rozgrzeszenia in articulo mortis – to wielu świadków wspominało, że właśnie tego dnia chociaż przez chwilę odczuwało trochę normalności.\nDowiedz się, dlaczego 15 sierpnia był najważniejszym dniem Powstania Warszawskiego. Kup taniej najnowszą książkę autorstwa Agnieszki Cubały pt. „Skazani na zagładę? 15 sierpnia 1944. Sen o wolności a dramatyczne realia” (Bellona 2016).\nNa ile było to możliwe, próbowano zagłuszyć strach w swoich sercach. BIP AK organizowało występy artystyczne w różnych częściach miasta, angażując w nie śpiewaków i kabareciarzy, którzy nie zhańbili się występami dla Niemców lub dostali od Państwa Podziemnego specjalne zezwolenie na wykonywanie zawodu.\nMieczysław Fogg „Ptaszek”, Mira Zimińska i wielu innych artystów przynosiło ukojenie powstańcom powszechnie znanymi oraz dopiero co napisanymi utworami.\nDla nas, żołnierzy sąsiadujących zaledwie o szerokość ulicy z wrogiem, w każdej chwili spodziewających się zagłady, koncerty te dawały […] chwilę zapomnienia o całej grozie naszej sytuacji – wspominał jeden z uczestników tych wydarzeń.\nKuchnia w gmachu „Adrii” przy ul. Moniuszki 10, około połowy sierpnia 1944 roku (źródło: domena publiczna).\nJak na wyjątkową okazję przystało, postanowiono wypełnić stoły prawdziwymi rarytasami. Czarna kawa z cukrem, chleb z marmoladą, trochę koniny i ostatnie butelki wina – na stołach pojawiły się potrawy, które miały chociaż w niewielkim stopniu podkreślić uroczystość chwili.\nŚwiętowanie przebiegało najspokojniej na Mokotowie, który jeszcze nie odczuł pełnej zemsty okupanta. Będąca wówczas dzieckiem Mirosława Bałaban-Holy wspominała:\nKto tylko mógł, udał się do kościoła […]. Pogoda dopisywała. Było radośnie i miło na świecie. Wracając z nabożeństwa, urwałyśmy po drodze biało-czerwone kwiaty […] i wręczyłyśmy żołnierzowi stojącemu na warcie przy naszych blokach.\nDowiedz się, dlaczego 15 sierpnia był najważniejszym dniem Powstania Warszawskiego:\nNiewiele osób zdaje sobie sprawę, że dla losów Powstania Warszawskiego kluczowy okazał się dzień 15 sierpnia 1944 roku. To właśnie wtedy – jak w soczewce – skupiły się wszystkie wątki sprawy polskiej. Pozwoliło to władzom krajowym po raz pierwszy zorientować się, w jakiej sytuacji faktycznie znalazła się nie tylko walcząca stolica, lecz także Polska. Po dokonaniu analizy zdarzeń zapadła decyzja, że należy wytrwać aż do momentu wkroczenia do miasta oddziałów Armii Czerwonej. Jak starano się sprostać temu trudnemu zadaniu? Szczegółową odpowiedź na to pytanie w sferach polityki, walki, ale …\nZ okazji tego święta wszyscy chłopcy dostali obiad z trzech dań i taką tłustą zupę, że coś okropnego. Sytuacja w innych dzielnicach miasta prezentowała się jednak znacznie gorzej.\n„Krowa” burzy i pali\nW połowie sierpnia Śródmieście było areną ciężkich zmagań. Nabożeństwa religijne, koncerty oraz spektakle były przerywane wystrzałami, wybuchami, a sypiący się tynk i trzęsąca się ziemia były nieodłącznym elementem uroczystości. To był dopiero początek.\nWłaśnie 15 sierpnia Niemcy postanowili wytoczyć przeciw Warszawie przerażającą broń – wyrzutnię rakiet Nebelwerfer. Wszędzie, gdzie tylko się pojawiła, siała spustoszenie. Już sam dźwięk jaki wydawała w trakcie wystrzeliwania pocisków budził paniczny strach. Przypominał on zarzynaną krowę, skąd wzięła ona swoją potoczną nazwę – „Krowa”.\nŻołnierze niemieccy podczas ładowania wyrzutni rakiet, Warszawa, sierpień 1944 (fotograf: Leher, Bundesarchiv, Bild 101I-696-0426-11, licencja: CC-BY-SA 3.0).\nSkutki jej użycia były przerażające. Pociski były wypełnione galaretowatą ropą, która po wybuchu rozpryskiwała się, paląc żywcem znajdujących się w pobliżu ludzi. Jeden ze świadków tak opisywał ofiary:\nWidziałem ludzi, których twarze były płaskie, pozbawione stopionych nosów lub uszu. Kawałek ciała był spalony, jakby odkrojony, ale nie krwawił. Ci «roztopieni» ludzie cierpieli niewypowiedziane męczarnie, płonąc żywcem.\nWiele uroczystości religijnych i patriotycznych zakończyło się w tak przerażający sposób. Szpitale szybko wypełniły się „indykami”, jak nazywano poparzonych rannych. Agnieszka Cubała w książce „Skazani na zagładę? 15 sierpnia 1944. Sen o wolności a dramatyczne realia” przytacza wspomnienia jednej z sanitariuszek:\nCałe ich ciała są popękane w szczeliny, z których sączy się ropa, oczy zamknięte. Leżą zupełnie nadzy, przykryci gazą. Prześcieradła i poduszki są przesiąknięte ropą, choć ciągle im się zmienia podkłady.\nSalwa z Nebelwerferów, Warszawa, sierpień 1944 (fotograf: Leher, Bundesarchiv, Bild 101I-696-0426-15, licencja: CC-BY-SA 3.0).\nRoje brzęczących much, czarnych, zielonych, błękitnych unoszą się nad chorymi. Co parę godzin zastrzykuję morfinę. Igły nie ma gdzie wsadzić, pcham w ropiejące rany. To wszystko, co można im pomóc.\nNic więc dziwnego, że nie wszystkim udzielił się odświętny nastrój. W mieście pojawiały się opinie, że serwuje się ludziom propagandę i puste frazesy, zamiast prawdziwych informacji o położeniu powstania. Tym bardziej, że tak oczekiwana pomoc ze strony Armii Czerwonej nie nadchodziła.\nSpora część warszawiaków z oczekiwaniem spoglądała na drugi brzeg rzeki. Wielu liczyło, że właśnie 15 sierpnia nadejdzie drugi cud nad Wisłą. Armia Czerwona wyzwalając Warszawę miała zmazać swoją winę sprzed 24 laty.\nJuż 10 sierpnia, podczas rozmowy premiera Stanisława Mikołajczyka z Józefem Stalinem, ten ostatni zapewniał, że w granicach swoich możliwości pomoże walczącej stolicy. Oczywiście, te zapewnienia miały w sobie tyle prawdy, co historia o polskich jeńcach zbiegłych do Mandżurii. Tym bardziej, że Stalin w tej samej rozmowie poruszył kwestię, która stanie się wykładnią strony radzieckiej:\nCo to za armia bez artylerii, bez czołgów, bez lotnictwa? Nawet broni ręcznej nie ma ona dosyć. W świetle nowoczesnej wojny to jest nic. To są drobne oddziałki partyzanckie, a nie regularna siła zbrojna. Słyszę, że Rząd Polski polecił tym oddziałom wypędzić Niemców z Warszawy; nie rozumiem jak to zrobią, bo przecież nie mają na to siły.\nW podobnym tonie wypowiedział się zastępca komisarza spraw zagranicznych ZSRR, Andriej Wyszyński, który właśnie 15 sierpnia odmówił stronie amerykańskiej i brytyjskiej możliwości lądowania samolotów wojskowych na terenach zdobytych przez Armię Czerwoną. Do tej pory loty odbywały się z włoskiego Brindisi i piloci po zakończeniu zrzutów musieli wrócić do bazy, i to bez możliwości uzupełnienia paliwa.\nZastępca komisarza spraw zagranicznych ZSRR Andriej Wyszyński 15 sierpnia odmówił stronie amerykańskiej i brytyjskiej możliwości lądowania samolotów wojskowych na terenach zdobytych przez Armię Czerwoną, (fotografia z 1940 roku, fotograf: G. Vail, licencja: RIA Novosti archive, CC-BY-SA 3.0).\nDodatkowo byli narażeni na zaciekły ostrzał ze strony Niemców. Tylko podczas jednej nocy z 14 na 15 sierpnia 1944 roku zostało zestrzelonych aż osiem maszyn. Na domiar złego, latano m.in. na wysłużonych samolotach Halifax, które Polacy nazywali latającymi trumnami. Ich samych wcale to nie zrażało i garnęli się do wyruszenia na pomoc płonącej Warszawie. Ten zapał nie mógł jednak odwrócić tragicznego losu powstańców.\nBez szans na cud\nKsiążka Agnieszki Cubały „Skazani na zagładę?” dowodzi, że to właśnie 15 sierpnia może pretendować do miana najważniejszego dnia Powstania Warszawskiego. Właśnie tego dnia – w rocznicę Bitwy Warszawskiej, która zmieniła losy Europy – wszystkie siły zwróciły się przeciw Polsce.\nNiemcy ruszyli z ofensywą, której złowrogim symbolem stała się wyrzutnia Nebelwerfer. Tysiące warszawiaków umierały w męczarniach, a miasto z dnia na dzień zamieniało się w gruzowisko. Również nasi „sojusznicy” znad Wisły przyczynili się do pogrzebania szans na zwycięstwo.\nZ polskiego punktu widzenia, rocznica Cudu nad Wisłą i związane z nią uroczystości pozwalały chociaż przez chwilę zapomnieć o tragicznym położeniu i podnieść morale wśród walczących oraz cywilów. Tyle wydarzeń o znaczeniu psychologicznym, wojskowym i dyplomatycznym zbiegło się właśnie tego jednego dnia.\nZrujnowana Warszawa, 1945 (źródło: domena publiczna).\n15 sierpnia 1944 roku zapisał się w historii jako dzień, w którym po raz kolejny polski żołnierz musiał zaufać wyłącznie własnej sile i odwadze. Podobnie jak w 1920 roku, kiedy bez wsparcia Zachodu udało mu się odeprzeć niebezpieczeństwo. Niestety, jak zauważył uczestnik powstania por. Zbigniew Blichewicz „Szczerba”, tym razem nic cudu nie zapowiadało.\nNiewiele osób zdaje sobie sprawę, że dla losów Powstania Warszawskiego kluczowy okazał się dzień 15 sierpnia 1944 roku. To właśnie wtedy – jak w soczewce – skupiły się wszystkie wątki sprawy polskiej. Pozwoliło to władzom krajowym po raz pierwszy zorientować się, w jakiej sytuacji faktycznie znalazła się nie tylko walcząca stolica, lecz także Polska. Po dokonaniu analizy zdarzeń zapadła decyzja, że należy wytrwać aż do momentu wkroczenia do miasta oddziałów Armii Czerwonej… Kup taniej najnowszą książkę autorstwa Agnieszki Cubały pt. “Skazani na zagładę? 15 sierpnia 1944. Sen o wolności a dramatyczne realia” (Bellona 2016).\nBiałoszewski M., Pamiętniki z powstania warszawskiego, Warszawa 2014.\nCubała A., Skazani na zagładę. 15 sierpnia 1944 r., Warszawa 2016.\nDavies N., Powstanie’44, przeł. E. Tabakowska, Kraków 2004.\nRichie A., Warszawa 1944, przeł. Z. Kunert, Warszawa 2014.\n25 550 odsłon\nGall Anonim napisał/a 15.08.2016 Odpowiedz\n„15 sierpnia 1920 roku obchodzono podwójnie uroczyście. Z jednej strony oddawano cześć Matce Boskiej Zielnej, z drugiej zaś, świętowano ustanowione w 1923 roku Święto Żołnierza.”. Obchodzono przyszłe święto? Czy chodzi o 1944 r.?\nredakcja napisał/a 15.08.2016 Odpowiedz\nTo był zwykły błąd. Po prostu chodzi o 15 sierpnia.\nAnonim napisał/a 15.08.2016 Odpowiedz\nKolejny propagandowy artykuł.\ncc napisał/a 15.08.2016 Odpowiedz\nIm wiecej czytam o powstaniu,tym bardziej nie moge sie nadziwic jak nieodpowiedzialnymi kretynami byli jej przywodcy\nMarek napisał/a 16.08.2016 Odpowiedz\nWręcz przeciwnie, wielcy patrioci, którym przyszło podejmować ciężką decyzję w bardzo trudnych warunkach.\nogarnij się mareczku napisał/a 05.02.2017 Odpowiedz\nPodejmowali decyzję w ciężkich warunkach? Czyżby nie chciano ich już więcej obsługiwać w londyńskich kawiarniach? Skończyło im się polskie złoto wywiezioną szosą na Zaleszczyki w 1939 roku? Czyżby musieli iść do pracy, bo nie mieli już czym płacić za kawę, piwo i damskie towarzystwo? Faktycznie byli w trudnych warunkach. Nic dziwnego, że podjęli decyzję o powstaniu w Warszawie. To na pewno poprawiło ich samopoczucie.\nDex napisał/a 05.09.2016 Odpowiedz\nNie jesteś odosobniony w tej ocenie. Takie samo zdanie mieli sami warszawiacy po wybuchu powstania. Strumień wyzwisk, obelg i wulgaryzmów płynący pod adresem AK z ust mieszkańców stolicy był ogromny. Wielokrotnie było można usłyszeć okrzyki w stylu: „Skur*****y z AK! Powstania się łajzom zachciało!” albo dowcip w formie pytania: – Co wyjdzie z połączenia AKowca i ch**a? I odpowiedź: – Głupi ch**! Ale tego ci nie powiedzą w wesołym miasteczku powstania warszawskiego przy grzybowskiej.\npablo napisał/a 05.02.2017 Odpowiedz\nBardzo nieśmiało i pomiędzy wierszami, o takiej ocenie powstańców przez ludność Warszawy, wspomina Jerzy Filipowicz, młodociany powstaniec, w swojej książce „Miałem wtedy 14 lat”.\nantyromantyk napisał/a 18.08.2016 Odpowiedz\nChwała szeregowym młodym powstańcom,cześć ofiarom ludności cywilnej,hańba dowódcom komendy głównej AK.\nMarek napisał/a 19.08.2016 Odpowiedz\nChwała dowódcom Komendy Głównej AK!\nDramatycznie wyglądają opisy ofiar po ostrzale z Nebelwerferów tyle tylko że to… bzdura. Pociski NIE BYŁY wypełnione żadną bardziej lub mniej galaretowatą ropą i NIE MIAŁY działania zapalającego. Wystarczy zapoznać się ze źródłami ciut więcej niż przekartkowanie paru książek by dowiedzieć się, iż pociski rakietowe Nebelwerfer działały na cele przede wszystkim ciśnieniem oraz w mniejszym stopniu odłamkami.\nmaciejmakro napisał/a 25.08.2016 Odpowiedz\nCiekawe że ani słowa o tym iż powstanie było wynikim zakulidowych działań i zdrady po tym jak alianci fogadali się nad naszymi głowami z sowietami?!\nBiblioteka to nie net napisał/a 15.08.2017 Odpowiedz\nbłędy i pomyłki w opisie uzbrojenia. Na zdjęciu to nie salwa z nebelwerferów.\nOryginalny podpis materiału źródłowego to: Warsaw Uprising: Firing of 32-35 cm ammunition into Wurfgerät 42 „Nebelwerfer”. Fotografia przedstawia zatem pociski wystrzelone z wyrzutni rakietowej Wurfgerät 42 „Nebelwerfer”. W razie wątpliwości, co do rodzaju broni, odsyłam do zdjęcia źródłowego.\nwielu się dziwi, że Polacy nie lubią Rosjan a za co niby – zabory, wojna 1920, 17 września `39, KATYŃ, PW 1944, utrwalania władzy ludowej od 1944 r.\nOdpowiedz na „ogarnij się mareczku” Anuluj pisanie odpowiedzi