Było - więc jest... zawsze w Bożych rękach: 08/01/2011 - 09/01/2011\nZdumienie to dobre słowo, pasuje do tej sytuacji. Przychodzi prosty człowiek, wstaje w synagodze i zaczyna nauczać tak, że nie sposób Go nie słuchać. Owszem, pewnie jakaś tam sława już Go poprzedzała, może i nimb cudotwórcy czy proroka. Ale to co innego, gdy człowiek staje twarzą w twarz, a może raczej - ucho w ucho z taką osobą, gdy jakby mimochodem, zupełnie niespodziewanie odkrywa, że się zasłuchał w słowa tej osoby.\nMoże to zabrzmi ostro - ale zachowanie tego złego ducha, z obrazka ewangelicznego, to wg mnie nic innego jak zachowanie każdego z nas, gdy zdajemy sobie sprawę, że jesteśmy wobec Boga nie w porządku, nie fair. Czyli - dość często, o ile człowiek jako tako pamięta o czymś choćby na kształt rachunku sumienia. Zastanawiałem się, czy nie akcentuję tego zbyt często - jednak powtórzę, bo i nie ma się czego wstydzić. Jesteśmy słabi, jesteśmy grzesznikami, upadamy raz po raz. Kto tego nie widzi, albo to neguje - oszukuje nie tylko innych, ale przede wszystkim siebie. I w końcu kiedyś sobie z tego zdajemy sprawę, zaczynamy najczęściej złorzeczyć Bogu.\nNie, nie dlatego, że On coś zrobił nie tak. Nie możemy znieść, że On zawsze jest w porządku w stosunku do mnie, czego bym nie zrobił, jak bardzo bym czegoś nie zepsuł - podczas gdy ja raz po raz daję przysłowiowego ciała, raz w takiej, a raz w innej sferze. Przy czym, zupełnie niepotrzebnie i bez sensu, dużą ilość wysiłku wkładam w usprawiedliwianie samego siebie, dorabianie ideologii, żeby samego siebie we własnych oczach wybielić. Po co to? Nie wiem. Żeby uciszyć swoje sumienie? Pewnie tak. Bo zakładam, że Boga jako idiotę nikt nie chce traktować celowo - nie raz i nie dwa razy już pokazał, że On widzi i wie o wiele więcej, niż nam się wydaje, i tylko nieskończony bezmiar miłości i miłosierdzia ratuje nas przed unicestwieniem.\nInnymi słowy - zamiast się wziąć za siebie, stracić trochę czasu i siły na pracy nad sobą, marnotrawimy ten czas i energię na tworzenie iluzji, wykonanie sobie pięknej maski człowieka prawie idealnego, który jeśli już cokolwiek źle zrobił (jak się nie da wykręcić zupełnie), to na pewno z winy każdego i wszystkich, tylko nie swojej własnej. To też jest grzech. Zgrzeszyć można, i Bóg czeka z otwartymi ramionami, jak ten ojciec syna marnotrawnego, o ile tylko uznajesz swoją grzeszność i przychodzisz z żalem, wolą i zamiarem poprawy, chęcią bycia lepszym. Jaki to ma sens? Nie ma. Grzech się zdarza - tylko wtedy do spowiedzi, a nie do dobudowywania naciąganego usprawiedliwienia. Skoro sam wiem, że jest ono nic nie warte, to co - Bóg miałby się na nie nabrać?\nJezus, idąc w imię Boże, nikogo z ludzi nie przyszedł zgubić. Przyszedł za to na pewno uświadomić nam, że sami siebie zgubić potrafimy, i możemy - a zatem, przestrzec nas przed takim końcem, wskazać alternatywę, zmobilizować i zaprosić do wykorzystania życia w celu bardziej kreatywnym. To jest to Słowo. Słowo, które Ciałem się stało i zamieszkało między nami. To jest Słowo, które dzisiaj wypędziło ducha z opętanego człowieka. To jest jedyne Słowo, którego stanięcie się Ciałem w nas może przemienić, skutecznie. Zdumienie i zaciekawienie to dobry początek.\ntagi: grzech, jezus, opętanie, oszukiwanie, usprawiedliwienie, uzdrowienie, zły\nZdarzyło mi się usłyszeć kiedyś taki opis tego fragmentu - a, tam, gdzie Jezus opiep... strofuje Piotra. Trudno się z nim w sumie nie zgodzić. Może o tyle, że to nie samo strofowanie, a po prostu - naprowadzanie, kierowanie we właściwą stronę.\nTak naprawdę, to reakcji Piotra trudno się dziwić. Po ludzku. Od 3 lat chodzi za Jezusem, jest jednym z pierwszych, którzy za Nim poszli, widzi wzrost zainteresowania Ewangelią, osobą Mistrza, rysuje się pewnie przed nim mniej lub bardziej obiecująca przyszłość. Nie wiem, czy w kontekście rewolucji, niepodległości Izraela, wyzwolenia spod panowania Rzymu. On na pewno w Jezusa wierzył i widział, jak wiele dobrego czyni, a jednocześnie - jak szybko rozrasta się liczba tych, którzy decydują się zasłuchać w to, czego Pan naucza. A tu - nagle (bo człowiek z założenia wypiera, nie zauważa tego, co niewygodne i nie pasuje do jego postrzegania sytuacji) dowiaduje się, że właściwie to ten Mesjasz idzie w znanym sobie kierunku, do Jerozolimy, aby... umrzeć? Już nawet nie dochodzi do tego magicznego na końcu "zmartwychwstanie". Pewnie nie rozumiał. Wystarczy, że Jezus powiedział, że idzie, aby umrzeć. Zareagował bardzo po ludzku, z właściwym dla siebie wzburzeniem, ale kierując się przede wszystkim troską. Nigdy! To nigdy nie nastąpi!\nJezus zdawał sobie sprawę z tego, że czeka Go rzeczywistość bardziej, niż trudna - wielki ból, męka i cierpienie. Rzeczywistość, jakiej nawet ci najwytrwalsi w tej chwili sobie nie wyobrażali - i, jak się miało okazać, nie umieli we właściwym momencie sprostać, bo pouciekali. To było jednak konieczne. Jezus musiał dojść pod krzyż i na nim oddać życie, aby dopiero móc zmartwychwstać. Żyjący, nie mógł by tego zrobić. Nie jest powiedziane, że musiało by dokładnie tak, że Bóg nie dał by sobie rady ze zbawieniem człowieka w inny sposób, w innej formie. Miało się to jednak wykonać właśnie tak. Dlatego tak gwałtowna Jego reakcja i tak ostre słowa. A właściwie - nic innego, jak nazwanie po imieniu stanu faktycznego - tego, że Piotr jeszcze nie potrafił patrzeć i rozumieć w perspektywie szerszej, niż tylko tutaj, dzisiaj, teraz, życie. Zapominał o tym, że sens całego nauczania Jezusa, ostateczna nagroda i cel - jest gdzie indziej, dalej, po śmierci.\nŁatwo było iść za Jezusem, gdy było pięknie, kolorowo, cudownie. Uzdrawiał, nauczał, przywracał nadzieję, wskrzeszał zmarłych, rozmnażał pokarm, odwiedzał tych najmniejszych i najsłabszych. Piotrowi łatwo przyszło wyznanie wiary w Jezusa - niestety, później równie łatwo się jej tyle samo razy zaparł. Łatwo iść do kościoła w niedzielę - ot, żeby tego wyjątkowego dnia tygodnia nie przeleżeć przed telewizorem czy komputerem. Łatwo pośpiewać Serce moje weź czy inny wzniosły tekst. Trudniej, gdy trzeba faktycznie coś z siebie dać. Schody zaczynają się, gdy człowiek zdaje sobie sprawę z rzeczywistości krzyża. Tak, zmartwychwstanie później jest ważniejsze i większe - ale do niego prowadzi droga własnego krzyża, tego samego, który niósł na Golgocie Jezus. Tego mojego.\nJeśli jestem zbyt ślepy, zbyt zaprawiony w usprawiedliwianiu samego siebie - nic prostszego, w konfesjonale, o ile szczerze opowiem, co i jak, dowiem się, gdzie jest szczególne pole do popisu dla tego mojego zapierania się samego siebie. Przestań kraść. Porzuć tę kobietę/mężczyznę - to konkubinat - albo przysięgnijcie przed Bogiem, ślubujcie. Walcz z nałogiem - nie pal, nie ćpaj, nie onanizuj się. Co wtedy? Wtedy okazuje się, czym ma być moje pójście za Jezusem. A ma być walką, bo Jezus nie szuka bylejakości, usprawiedliwiania samego siebie, beznadziejności i braku motywacji. On sam zainspiruje cię - o ile ty zdecydujesz się na konkretne kroki. I tu nie ma innej drogi. Jeśli ktoś chce iść za Mną - to nie jest jedna z dróg, jakimi człowiek może zmierzać do Królestwa. To ta jedyna - choć dla każdego inna.\nTo, że jest trudno, jest zrozumiałe. W końcu - nie będąc z tego świata, posłani z innego i do innego zmierzający - żyjemy tutaj, właśnie w nim, w żadnym innym. To jest klucz - ta optyka: nie to, co ludzkie, ale to, co Boże. Bo, czy chcemy, czy nie, stajemy się bardziej światowi. Nie musi to oznaczać od razu jakiejś tragedii - ale ten świat ze swoimi trendami, przyzwyczajeniami i sposobem bycia po prostu pociąga. Przestajemy myśleć, jak tego uczy Bóg; zaczynamy skupiać się na realizowaniu typowo ludzkich, namacalnych i materialnych pragnień; szczytem marzeń okazuje się ta czy inna zachcianka, tamten czy inny ciuch, a perspektywa kończy się nagle tutaj, w doczesności. Nie, nie chodzi o to, żeby świat zanegować, stanąć do niego bokiem, albo starać się być poza nim. Tak się nie da. Chodzi jednak o to, aby pamiętać - jesteśmy tu po drodze, przejazdem jakby, i nic stąd nie zabierzemy, poza tymi niewidocznymi owocami naszego wędrowania.\nPozwól się Bogu uwieźć. Daj się Bogu ujarzmić. On niczego ci nie zabierze, w żaden sposób nie uczyni cię gorszym - On tylko ubogaca. A gdy Mu pozwolisz, pokaże ci świat pełen prawdziwych możliwości. Tak, ten nasz ludzki, czasami tak obrzydliwy i brudny świat, w którym w piękny sposób można się realizować. Nie jest to, co prawda, życie w formie jednych wielkich wakacji i imprezy - ale życie w ciągłej świadomości krzyża. A jednak - na pewno będzie sensowniejsze. Zresztą - na chłopski rozum - po wakacjach zawsze czeka powrót do brutalnej rzeczywistości. Gdy jednak ta rzeczywistość będzie oswojona, bo i przemodlona, gdy będzie takim, gdy tego potrzeba, traceniem życia dla/z Jezusem, może się okazać - wzięta tak na poważnie, odpowiedzialnie - wcale nie taka straszna. A dobrze przeżyta - na pewno bardziej owocna.\ntagi: droga krzyżowa, jezus, naśladowanie, piotr, zaparcie, zbawienie, życie\nO tym, że dzisiaj jest uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej, dowiedziałem się dzisiaj rano... z Metra, z tekstu Jana Turnaua. Kto by pomyślał. Jeszcze kilka lat temu sam byłem jakby chodzącym kalendarzem liturgicznym. Dzisiaj celowo kupuję co roku książkowy z Edycji, żeby być na bieżąco.\nCzęstochowa. Miejsca dla mnie bardzo ważne, z którym wiąże się wiele wspomnieć, myśli i odczuć. Nie mam pojęcia, kiedy pierwszy raz tam trafiłem - pewnie ok. 20 lat wstecz. Pomiędzy 10 a 20 rokiem życia bywałem tam pewnie raz w roku, a nawet i częściej (jak choćby na dwóch różnych pielgrzymkach maturalnych). Wracałem tam z chęcią, żeby nabrać powietrza, odpocząć. Spacer czy modlitwa (różaniec, droga krzyżowa) na wałach. Cisza majestatycznej bazyliki, gdzie można w spokoju usiąść, pomodlić się czy pomyśleć, wpatrując się w łańcuszek penitentów do wielu konfesjonałów. Zaduma w wieczerniku. Ulubiona, odkryta nie tak szybko, kaplica wieczystej adoracji, po schodach koło zakrystii do góry, jakby zawieszona nad kaplicą Cudownego Obrazu - cisza, wielka prostota wystroju, i On - obecny w Chlebie Życia. Tak, kaplicę wymieniam na końcu... Bo jakoś nigdy tłumy walące tam mnie nie pociągały. Nowa (nawet nie świecka) tradycja pt. za wszelką cenę być na odsłonięciu Obrazu - niecałe 2 minuty, i potem Msza po Mszy przez cały Boży dzień. Apel Jasnogórski - rozumiem, ale to mnie nie przekonało.\nCzęstochowa, Jasna Góra, jako miejsce, gdzie w pewnym momencie, dokładnie już nie pamiętam, kiedy, uświadomiłem sobie bardzo dobitnie, że moja droga to kapłaństwo. Jak życie pokazało - a ja nie narzekam - poczucie to, którego realizacji poświęciłem kilka lat, było błędne. Jasna Góra, a konkretnie kapłańska kaplica w Domu Pielgrzyma, gdzie późną pewnie wiosną AD 2004 odbyłem wieczorem bardzo ważną rozmowę na temat powołania, planów z ówczesnym katechetą, księdzem nie dość, że młodym, to bardzo mądrym i rozważnym.\nTyle emocji, wspomnień, myśli i odczuć. Skąd to? Pewnie dzięki Maryi. Tej, która dzisiaj - w tym pierwszym momencie, kiedy Jezus dokonał (zresztą na jej prośbę) cudu - dyskretnie, ale troszczy się, w ewangelicznym obrazku konkretnie za nowożeńców z Kany Galilejskiej. Z odpowiedzi Jezusa, lekko strofującej wręcz, można wywnioskować, iż trochę zganił matkę za to, że oczekiwała od Niego działania w tej sprawie. Nie zmieniło to faktu, że pomógł, stał się cud, woda stała się winem. Chyba trudno by w dniu poświęconym właśnie jej - Jasnogórskiej Królowej Polski, Czarnej Madonnie - o bardziej pasujący obrazek ewangeliczny.\nMatka Boża jako ta, która zawsze jest obok, czuwa i ma rękę na przysłowiowym pulsie. I wie, że Syn zawsze wysłucha, gdy przez jej ręce ten czy tamten nieszczęśnik powierzać będzie swoje sprawy, prosić, błagać, czy dziękować.Taka modlitwa i wiara w pośrednictwo Maryi nie jest czymś niewłaściwym, sprzecznym z nauką Kościoła. Odkupiciel jest jeden, a Maryja tylko kieruje - nasze oczy ku Niemu, i nasze modlitwy do Jego serca. Może to i "tylko" - ale jak wielu doprowadza do Niego? Przecież Maryja, ani na kartach ewangelii (obecna, ale jakby na drugim planie), ani w tradycji Kościoła, nigdy nie stawia sama siebie w centrum. To także drogowskaz - doskonałość można osiągać nie tylko na pierwszym planie.\ntagi: częstochowa, jasna góra, maryja, matka boża, wspomnienie\nFilip spotkał Natanaela i powiedział do niego: Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy - Jezusa, syna Józefa z Nazaretu. Rzekł do niego Natanael: Czyż może być co dobrego z Nazaretu? Odpowiedział mu Filip: Chodź i zobacz. Jezus ujrzał, jak Natanael zbliżał się do Niego, i powiedział o nim: Patrz, to prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu. Powiedział do Niego Natanael: Skąd mnie znasz? Odrzekł mu Jezus: Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdy byłeś pod drzewem figowym. Odpowiedział Mu Natanael: Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela! Odparł mu Jezus: Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: Widziałem cię pod drzewem figowym? Zobaczysz jeszcze więcej niż to. Potem powiedział do niego: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego. (J 1,45-51)\nTen obrazek nie zaczyna się jakoś hurra-optymistycznie. Jego bohater, a zarazem patron dzisiejszego dnia, Natanael vel Bartłomiej, w odpowiedzi na radosną i pewnie pełną ekspresji nowinę ze strony Filipia... reaguje niesłusznym i mocno zużytym stereotypem odnośnie nazarejczyków jako ostatnich z najgorszych. Tu jednak zaczyna działać coś, czego nam - rzekomo wierzącym - dzisiaj tak bardzo brakuje w sprawach wiary. Wytrwałość, upór i zapał w sprawach najważniejszych. Filip się nie poddaje, można sobie wyobrazić, że pewnie prawie ciągnął przyjaciela do Jezusa - chodź, zobacz sam.\nNo i poszli. Filip z sercem rozradowanyn odnalezieniem wyczekiwanego od pokoleń Mesjasza, Bartłomiej pewnie zdziwiony czy nawet podenerwowany podejściem przyjaciela, jego niezrozumiałymi jeszcze emocjami. Może dlatego z ust Jezusa padają pod jego adresem takie, a nie inne słowa? Jezus jest tak bardzo ludzki i jak nikt, będąc człowiekiem, rozumiał ludzkie obawy, nieufność i ostrożność. W końcu - mało to osób w jego czasach podawało się za zbawicieli, proroków, przed którymi On sam nie raz przestrzegał? Ale widział jednocześnie, że pod ostrożnością Bartłomieja kryje się człowiek dobry, prawy i uczciwy. Stąd komplement pod jego adresem.\nI to jest piękne. Bóg nie potrzebuje wiele, aby dotrzeć i wejść do serce człowieka, który szczerze Go szuka i pragnie. Wystarczyło jedno krótkie zdanie, dowód na to, że Jezus wiedział coś, co stało się chwilę wcześniej, i czego po ludzku wiedzieć nie mógł. Po raz kolejny w Ewangelii pojawia się w drugoplanowej roli drzewo figowe. Symbolicznie, choć marginalnie - to dla Bartłomieja miejsce wyjątkowe i przełomowe, bo tam "dopadł" Go Bóg w swoim Synu. Tam, podświadomie, odnalazł Dobrą Nowinę, która chwilę później, gdy stanął face to face z Jezusem, napełniła go. Słowa Filipa to nic innego jak zaproszenie - na które on, choć na chłodno i ostrożnie, ale odpowiedział.\nZnamienne jest także to, co mówi Jezus na końcu. Nie chodzi o łatwy i płytki zachwyt nad czymś takim, jak to, że Syn Boży wiedział o rozmowie, która działa się gdzie indziej, czego człowiek wiedzieć nie mógł. To tylko naprawdę malutki przejaw Bożej mocy. To naprawdę nic. A wiara człowieka, który nie tylko wiarę deklaruje, ale chce, aby była prawdziwa i żywa, nie może powstać, ani tym bardziej utrzymać się na zachwytem nad czymś tak małym. Owszem, dla Bartłomieja ten dialog w cieniu drzewa figowego stał się momentem zwrotnym w życiu - ale Bóg wiele więcej chce pokazać człowiekowi, który postanawia Mu zaufać.\nWłaśnie. Jest tylko jeden mały problem. Trzeba na początku zaufać. Umieć wykorzystać swoją szansę, dać się poprowadzić do Boga temu, kogo on posyła do mnie - tak jak Bartłomiejowi posłał Filipa. Druga okazja może się nie nadarzyć.\nOd kilku dni, jak na razie z powodzeniem codziennie, służę do Mszy w innym kościele. Poza pięknymi witrażami i drewnianym balkonem, co w sumie daje piękny klimat, zauważyłem bardzo ciekawą rzecz. Otóż symbol wyryty na konfesjonałach. Nie, nie krzyż. Klucze - symbol władzy odpuszczania grzechów, wiązania i rozwiązywania mocą Bożą. Ciekawe.\ntagi: bartłomiej, drzewgo figowe, wezwanie, zaproszenie\nRozważania Drogi Krzyżowej podczas ŚDM Roman Koszowski/Agencja GN Poszczególne stacje zostały zobrazowane za pomocą charakterystycznych dla Hiszpanii pasos - figur-scen przedstawiających Mękę Chrystusa.\n- Życie swoje oddasz za Mnie? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Kogut nie zapieje, aż ty trzy razy się Mnie wyprzesz (J 13, 38).\n- I wyszedłszy na zewnątrz, gorzko zapłakał (Łk 22, 62).\nChrześcijanin musi być mężny. A być mężnym nie oznacza nie bać się, ale umieć przezwyciężać strach. Chrześcijanin mężny ni wstydzi się publicznie zamanifestować swojej wiary. Jezus ostrzegał Piotra: Oto szatan domagał się, żeby was przesiać jak pszenicę, ale Ja prosiłem za Tobą (Łk 22, 31-32). Powiadam ci, Piotrze, nie zapieje kogut, a ty trzy razy wyprzesz się tego, że Mnie znasz (Łk 22, 34). I apostoł, bojąc się kilku służących, powiedział im: Nie znam Go (Łk 22, 57). Jezus przechodząc obok Piotra, spojrzał na niego... on zadrżał, bo przypomniał sobie Jego słowa i gorzko zapłakał z powodu swojej zdrady. Spojrzenie Boga zmienia serce. Tylko trzeba Mu pozwolić na siebie spojrzeć.\nPatrząc na Piotra Jezus kieruje swój wzrok na chrześcijan, którzy wstydzą się swojej wiary, którzy nie przestrzegają praw człowieka, którym brakuje odwagi, by bronić życie od poczęcia aż do naturalnej śmierci oraz na tych, którzy nie żyją według ewangelicznych kryteriów... aby, jak Piotr, napełnili się odwagą i byli świadkami utwierdzonymi w wierze.\n- Winien jest śmierci (Mt 26, 66)\n- Wtedy więc wydał Go im, aby Go ukrzyżowano (J 19, 16).\n- A gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego purpurę i włożyli na Niego własne Jego szaty. Następnie wyprowadzili Go, aby Go ukrzyżować (Mk 15, 20).\n- Wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki (J 19, 17).\n- Zdruzgotany za nasze winy (Iz 53, 5).\n- Jezus wielokrotnie upadł pod ciężarem Krzyża na kalwaryjskiej drodze (Tradycja Kościoła Jerozolimskiego).\nPismo Święte nic nie wspomina o upadkach Jezusa, ale oczywistym jest, że tracił równowagę wielokrotnie. Utrata krwi od ran po biczowaniu, nieludzkie bóle mięśni. Cierpienie spowodowane koroną cierniową, ciężar krzyża... nie ma na to słów! Wszyscy na pewno doświadczyliśmy jakichś potknięć i upadków na ziemię. Jak szybko się podnosiliśmy, aby nie stać się powodem do żartów! Pochyl się nad Jezusem na ziemi; wokół Niego tłum pełen sarkazmu popycha Go, żeby się nie podniósł. Co za ośmieszenie, cóż za upokorzenie, mój Boże! Psalm mówi: Ja zaś jestem robak, a nie człowiek, pośmiewisko ludzkie i wzgarda pospólstwa. Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą, rozwierają wargi, potrząsają głowami (Ps 22, 7-8).\n- Ukrzyżowali Go i rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy (Mk 15, 24).\n- Od stopy nogi do szczytu głowy nie ma w nim części nietkniętej (Iz 1, 6).\n- Gdy przyszli na miejsce zwane “Czaszką”, ukrzyżowali tam Jego i złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej Jego stronie (Łk 23, 33).\nZaprowadzili Jezusa aż na Golgotę. Nie był tam sam, towarzyszyło mu dwóch złoczyńców, którzy również mieli być ukrzyżowani. Tam Go ukrzyżowano, a z Nim dwóch innych, z jednej i z drugiej strony, pośrodku zaś Jezusa (J 19, 18). Co za wymowny obraz! Baranek, który gładzi grzechy świata, sam staje się grzechem i spłaca dług za innych. Wielkim grzechem świata staje się kłamstwo Szatana. Jezus zostaje skazany za to, że powiedział prawdę, iż jest Synem Bożym. Prawda stała się argumentem, aby usprawiedliwić ukrzyżowanie. Niemożliwym jest opisanie tego, jak cierpiało ciało Chrystusa kiedy wisiało na krzyżu, moralnie - widząc siebie nagim zawieszonym pomiędzy dwoma złoczyńcami, i emocjonalnie - czując się totalnie opuszczonym przez swoich.\n- Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: „Ojcze w Twoje ręce powierzam ducha mego”. Po tych słowach wyzionął ducha (Łk 23, 46).\n- Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni (J 19, 33).\n- Wówczas Piłat kazał je wydać (Mt 27, 57).\n- Józef zabrał ciało i owinął je w czyste płótno (Mt 27, 59).\n- A Twoją duszę miecz przeniknie (Łk 2, 35).\n- Patrzcie, czy jest boleść podobna do tej, co mnie przytłacza (Lm 1, 12).\n- Tam to więc, ze względu na żydowski dzień Przygotowania, złożono Jezusa, bo grób znajdował się w pobliżu (J 19, 42).\n- Józef z Arymatei, przed wejściem do grobu zatoczył duży kamień i odszedł (Mt 27, 60).\nZe względu na zbliżające się święto pośpiesznie przygotowali ciało Jezusa, aby złożyć je w grobie ofiarowanym przez Józefa i Nikodema. Grób był nowy i nikt wcześniej nie był w nim pochowany. Złożywszy ciało na skale, Józef zatoczył kamień u drzwi, zamykając zupełnie wejście. Jeśli ziarno pszenicy nie obumrze... Lecz zaraz kiedy ustał odgłos trzasku kamienia zamykającego wejście do grobu, Maryja w ciszy osamotnienia ściska już kłos, który w Jej sercu staje się zaczątkiem zmartwychwstania.\nW tym znaku pszenicznego kłosu wspominamy pokorną i ofiarną pracę tylu osób, które całkowicie poświęciły się na służbę Bogu i bliźniemu, i oczekują teraz błogosławionych owoców śmierci Jezusa. To dobrzy Samarytanie, którzy w każdym zakątku ziemi, gotowi są dzielić skutki złowrogich sił natury: trzęsień ziemi, huraganów, tsunami...\ntagi: benedykt xvi, droga krzyżowa, papież, pielgrzymka, śdm\nNie wiem, czy ktoś oglądał ten film. Bo i mało popularny temat, sfera - nie dość, że o zakonnikach, żyjących na końcu świata w Afryce, to jeszcze o męczennikach. I to nie sprzed iluś set tam lat - a współcześni, z lat 90. ubiegłego wieku. Nawet ja już byłem wtedy na świecie.\nW górach Maghrebu znajduje się klasztor trapistów (wbrew temu, co można przeczytać w opisach filmu - nie cystersów). Ośmiu francuskich mnichów, ojcowie i bracia, żyje pośród ludności muzułmańskiej. Żyją z nimi w pełnej zgodzie, pomagają jak mogą - lecząc, wspierając materialnie. Jednocześnie spotykają się z wieloma tamtejszymi okolicznymi zwolennikami pokojowego współistnienia ludzi bez względu na poglądy i wyznawaną wiarę - wszyscy są zdania, że terroryzm i zabijanie do niczego nie prowadzi. Gdy fundamentaliści islamscy mordują grupę zagranicznych pracowników, region ogarniają zamieszki i związany z nimi niepokój. Wojsko proponuje zakonnikom ochronę i opuszczenie miejsca zagrażającego ich życiu (a jak widać dalej - wręcz stara się ich przymusić do wyjazdu, bezskutecznie). Jednak mnisi bez względu na rosnące wokół nich niebezpieczeństwo, decydują się zostać - choć także dla nich nie była to decyzja prosta ani oczywista, pięknie pokazana jest walka niektórych z nich ze sobą samym i z Panem, a także rozmowy wspólnoty na ten temat. Ostatecznie wszyscy zdecydowali, że zostają. Żaden z mnichów nie chciał opuścić swojej zakonnej wspólnoty ani pozostawić w nieszczęściu muzułmańskich przyjaciół Niedługo potem otrzymują od terrorystów algierskich ostrzeżenie - w Wigilię Bożego Narodzenia AD 1994, na kilka godzin przed Pasterką, do ich klasztoru wpada grupa uzbrojonych terrorystów. Przełożony, brat Christian, w rozmowie wyjaśnia im, że nie mogą im pomóc i muszą opuścić klasztor. Wszyscy, po ich odejściu, zdają sobie jednak sprawę, iż nie jest to koniec problemów, a wręcz zapowiedź niebezpieczeństwa, jakie nieustannie będzie im grozić.\n23.03.1996 w nocy klasztor zostaje napadnięty przez terrorystów, i 6 z 8 braci oraz jeden ich gość, również zakonnik, zostają porwani (dwaj zdołali się ukryć). Po 2 miesiącach, pomimo starań o ich uwolnienie (porywacze zgadzali się ich wypuści w zamian za wydanie przez władze jeńców, złapanych ich wspólników), zostają ścięci. Ich głowy znaleziono w worku na drzewie. Podobno, miejscowe wataszki nie chciały podjąć się zabójstwa - w końcu żyli obok siebie, zakonnicy pomagali także ich bliskim, leczyli ich - i musiał sprowadzać innych ludzi. Ciała zabitych odnaleziono dopiero rok później. Dzisiaj są kandydatami na ołtarze, toczy się ich proces beatyfikacyjny.\nNie brakuje pięknych scen. Choćby te, przeplatające poszczególne wydarzenia - proste, codzienne prace zakonników, zwykłe czynności. Modlitwa liturgiczna, której teksty i forma wypełniają miarowo różne chwile dnia. Rozmowa o. Christiana z terrorystą tamtej grudniowej nocy - z przystawionym do brzucha karabinem, gdy słyszy, że nie ma wyboru, i odpowiada - zawsze mam wybór. Wspólna śpiewana modlitwa braci, w białych albach, w rozświetlonym słońcem kościele, gdy nad klasztorem krążył helikopter z wielkim karabinem. Brat Christian, piszący swój nieformalny testament, przewidując iż zginie z rąk muzułmanów, w którym prosi, by jego śmierć nie stała się pretekstem do wzrostu nienawiści między wyznawcami obu religii. Warto przytoczyć go w całości:\nTo film o tym, że świętość jest dla każdego. Zakonnicy to zwykli ludzie, jak my, często nawet słabsi, zmagający się ze swoimi słabościami, ze zwątpieniem. Pan wezwał ich, aby oddali Mu się w sposób szczególny - do końca. Nawet, gdy lata całe oddawali się zwykłym czynnościom - zwykłej pracy (na roli, leczeniu), modlitwie, pomocy bliźnim - On zapragnął jeszcze więcej: aby oddali swoje życie, nie lękając się pozostania, wytrwania tam, gdzie Bóg wcześniej ich wysłał, między właśnie tymi konkretnymi ludźmi. Wierność powołaniu do końca, mimo wątpliwości, a wręcz na przekór im. Moc w słabości się doskonali.\ntagi: film, ludzie boga, męczeństwo, trapiści\nWpis nr 200 :)\nKlasyczny i jak dobrze znany przejaw ludzkiej zazdrości, typowy przykład postawy czy się stoi, czy się leży, 400 się należy. Ktoś powie - z poprzedniej epoki. Nawet nie, bo to stare jak świat. I ciągle aktualne. Ale tacy właśnie jesteśmy. Bez względu na to, czy w ogóle i ile się napracowaliśmy, oczekujemy wiele; najczęściej w ogóle na to nie zasługując.\nCzy którykolwiek z najętych przez gospodarza robotników został w jakikolwiek sposób pokrzywdzony? Nie. Wiemy, że tamci pierwsi - później tak bardzo roszczeniowi - mieli dostać dniówkę w wysokości denara. Ile obiecał pozostałym, których najmował w ciągu dnia? Nie wiemy. Najwyraźniej uznał, że skoro i oni przyłożyli się do pracy w winnicy, należała im się taka sama wypłata. Mógł tak postąpić? Mógł. Ci pierwsi, z którymi umówił się co do kwoty, nie dostali mniej - a dokładnie tyle, ile dostać mieli. Kłuło ich oczy, że inni, którzy dołączyli do nich przy pracy później, otrzymali tyle samo. Przecież oni właśnie tyrali tam od rana - a gospodarz zrównał ich wynagrodzenie z takimi, którzy zabrali się do roboty późnym popołudniem.\nTacy już jesteśmy. Zamiast zająć się tym, czy prawidłowo nam odmierzono, i cieszyć się, gdy tak jest - zajmujemy się wszystkimi na około. A czemu ten dostał tyle samo? Ale przecież pracował mniej. Ale przecież mu się nie należy tak wiele. Ale... Same "ale". Taka nasza przewrotność. Jednak czemu w tej sytuacji? Skoro troszczymy się o własne interesy - o co chodzi? Przecież tu nie ma troski o drugiego - a, błędne, poczucie pokrzywdzenia mnie samego. Dostałem tyle, ile miałem. Więc o co chodzi?\nBóg, na szczęście, patrzy i rozdziela inaczej. Dla Niego nie ma znaczenia, kiedy ktoś Go zauważył, w jakim momencie, w jakiej porze życia odpowiedział na Jego zaproszenie, dzisiaj przykładowo zobrazowane jako praca w winnicy. Tak, On jest dobry - jeśli o kimkolwiek właśnie można tak powiedzieć, to najpierw o Bogu. I właśnie ta dobroć, a przede wszystkim związana z nią miłość bez granic każe wychodzić samemu czy wysyłać swoich posłańców, aby poszukiwali tych, którzy marnują bezproduktywnie, bezczynnie kolejne dni swojego życia, nie zajmując się niczym. On ich szuka i chce ich byciu nadać sens. Pewnie mało kto odmówi wprost, ale zawsze znajdą się malkontenci - tacy, którzy jak ci najęci z samego rana, będą gardłować i dywagować o sprawiedliwości wynagrodzenia za ten sensowny trud, jakiego się podjęli.\nI tu dochodzimy do sedna. Przy pieniądzach te dywagacje mogą mieć sens. Ale przy zbawieniu? Zupełnie. Przychodzisz do Boga, odpowiadasz na Jego wezwanie - wygrałeś, zbawienie staje się twoim udziałem. Nie ma znaczenia moment, pora. Bóg nie może zbawić tylko kawałka człowieka, stosownie do tego, jaką część życia człowiek przeżył dobrze. Liczy się to, że Boga odnalazł, choćby i w jesieni życia. Liczyć się będzie każda godzina przepracowana w Bożej winnicy.\ntagi: miłosierdzie, pieniądze, powołanie, winnica, wybór, wynagrodzenie, zbawienie\nDla odmiany - coś nie mojego. Refleksja pielgrzyma, który przeszedł - jako szef jednej z najdłuższych w tym kraju pieszych pielgrzymek na Jasną Górę. Warto przeczytać. Pisownia oryginalna.\nA pielgrzymka na Jasną Górę .... 560 km\nByło całkiem fajnie. Ludzie już dzisiaj dorośli do hasła PIELGRZYMKA. Idą bo mają INTENCJĘ. To już nie jest frama spędzenia wolnego czasu. Walczą w pracy i w domu o każdy wolny dzień, zeby PIELGRZYMOWAĆ. Bo maja sprawę do Matki Bożej. I to jest wspaniałe. Poświęcają swój czas, siły, zdrowie, czasami również pieniądze bo .... to jest ICH PIELGRZYMKA DO CZERNEJ MADONNY, ICH MATKI BOŻEJ. Potrzebują tylko żeby ktoś to zorganizował w naszych czasach, XXI wieku. Naprawdę było warto. Tym bardziej, ze większość Pielgrzymów to młodzi ludzie. Idą bo chcą. Nie muszą a jednak idą.\nFajnie jest być z NIMI gdy po 18 dniach wchodzą na Jasną Górę. Widzieć jak się cieszą, jak przeżywają swoją radość że doszli, ze dali radę, że mogą przez kilka zaledwie minut (po 18 dniach pielgrzymowania!) spojrzeć na obraz Matki Bożej na Jasnej Górze i powiedzieć swoje sprawy ...\nI jak tak sobie to czytam, albo gdy - zewsząd, tak naprawdę (nawet w TVN 24 widziałem) mowa jest o pielgrzymkach do Częstochowy, to jakoś mi tak kłuje w serduchu. Nigdy pieszej nie przeszedłem i nie zamierzałem. Ale rowerem byłe 3 razy, i były to piękne chwile, raz że między ludźmi, dwa że w bardzo niecodziennych warunkach czas do takiego targowania się z Panem Bogiem w zaciszu siodełka, w tych pustych wiejskich drogach, wykłócania się z Nim, proszenia i dziękowania. Owocny czas. Czas, na który sobie, niestety, z dzisiejszymi obowiązkami pozwolić nie mogę. Ale może jeszcze kiedyś.\ntagi: częstochowa, jasna góra, pielgrzymka, życie\nObrazek pierwszy. Krótkie, w ramach tzw. przerwy obiadowej, spotkanie z kiedyś bardzo bliską osobą (żaden związek - przyjaźń). Tak, kiedyś. Osoba, która - choć niewiele młodsza - była dla mnie naprawdę wzorem i motywacją w zakresie swojej postawy wobec Boga, wiary i świadczenia o niej. Kiedyś, lat temu pewnie blisko 10. Później różnie bywało, aż do momentu, gdy podczas jednego ze spotkań usłyszałem, że straciła wiarę, że Boga nie ma, że jesteśmy przysłowiowymi kowalami własnego losu i tylko od nas zależy, co i jak robimy, tylko przed sobą z tego odpowiadamy. Jakoś tak wyszło, że kontakt - nie z tego powodu, choć mocno tę zmianę jej postawy przeżywałem - rozluźniał się, widywaliśmy się coraz rzadziej. Dzisiaj widzieliśmy się po raz pierwszy od... pół roku? Rozmowa jakby drętwa, pytania lakoniczne, standardowe. Dowiadywanie się nawzajem, kto z kim ma kontakt, co tam słychać u znajomych - a ten ma zaraz ślub, a tamta za miesiąc. Siebie przyłapałem na zadaniu raz, ją zaś - kilka razy - pytań odnośnie spraw, o których rozmawialiśmy i pytaliśmy się nawzajem poprzednim razem; czyli nawet wtedy, ani ja jej, ani ona mnie specjalnie zbyt dokładnie nie słuchała.\nCieszę się, że się spotkaliśmy - bo kiedyś ta relacja fajniejsza była, a to zawsze okazja, choćby w środku, do wspomnień. Cieszę się, że tej osobie się układa - zawodowo, i (wreszcie) w związku. Szkoda, że planuje po prostu zamieszkać ze swoim partnerem, i wystarczy. Ja powiedziałem wprost - nie rozumiem, co stoi na przeszkodzie małżeństwu, skoro ludzie chcą być razem, szczególnie gdy - jak w ich przypadku - ani do związku cywilnego, ani sakramentalnego przeciwwskazań nie ma. No, poza wolą. Ona - że uważa inaczej. Cóż... Czy to ludzie się tak zmieniają? Czy poglądy ludzi się zmieniają? Czy wreszcie poglądy zmieniają samych ludzi?\nObrazek drugi. Wracam, zadumany, z wspomnianego wyżej krótkiego spotkania. Przelotem w McDonaldzie, z pośpiechu, bo w fast foodach nie gustuję (ale jak nie wiem, gdzie zjeść, wolę iść tam, bo wiem mniej więcej, co dostanę), po kilka cheesburgerów w ramach mało zdrowego, ale szybkiego obiadu. Idę szybkim krokiem w kierunku pracy, staję na światłach. Podchodzi niepozorny, acz schludnie ubrany, choć dość lekko, starszy pan. Zaczyna od tego, że on przeprasza że przeszkadza, i czy nie poratowałbym go czymś do jedzenia, bo od rana chodzi i żebrze, i głodny jest. Pogoda pod przysłowiowym psem, duszno, ale natrętna i dość mocna mżawka. Pierwsza myśl - spławić, wielu jest takich naciągaczy. Druga - przecież to też człowiek, dobrze mu z oczu patrzy, na naciągacza nie wygląda.\nNo i podzieliłem się z nim swoim obiadem, po pół. Na pewno jemu ten posiłek był bardziej potrzebny ode mnie. Tak, może to sposób na ukojenie swojego sumienia... Wiele razy takim ludziom odmawiam. Czemu? Pisałem kiedyś, jak kilka razy dałem, i to sporo proszącemu, po czym na własne oczy widziałem, jak szedł i przepijał te pieniądze. Może i powinienem pomagać więcej potrzebującym, choćby wspierając różne organizacje zajmujące się stałą pomocą potrzebującym - w końcu w nie tak długim czasie moje zarobki wzrosły dość mocno. Inna rzecz - potrzeby związane z większą rodziną także. Ale na pewno zrobiłem coś dobrego, i z tego się cieszę.\nCieszę się, że ten pan poprosił mnie o pomoc. Ubodło, jak zaczął dziękować, a ja na to, że żaden problem. Spojrzał na mnie wtedy z wdzięcznością, ale i smutkiem w oczach - oj, panie, nawet pan nie wie, jaki to dla innych problem. Jezus dzielił 2000 lat temu chleb i ryby, karmiąc ludzi - jak tu nie podzielić się dzisiaj cheesburgerem? Okazja do gestu miłosierdzia. Oby nie ostatnia. Obym każdą potrafił wykorzystać.\ntagi: cheesburger, historie, miłosierdzie, spotkanie, zdarzenia, życie\nCzy Jezus piętnuje radość z życia, korzystanie z niego, oczywiście w racjonalny sposób? Nic bardziej mylnego. Można być człowiekiem szczęśliwym i czerpiącym z życia to, co jest naprawdę dobre i pożyteczne, będąc równocześnie człowiekiem wierzącym. A nawet wręcz - trudno było by być człowiekiem szczęśliwym i czerpiącym z życia to, co jest naprawdę dobre i pożyteczne, gdyby człowiek nie opierał się na solidnym fundamencie, nie bazował na precyzyjnej i przejrzystej hierarchii wartości.\nBo prawdziwa radość życia to obumieranie. Człowiek czerpie największą radość z tego, że daje - a największą, gdy ofiarowuje dar z samego siebie. Wiele w nas egoizmu - sam dobrze o tym wiem, to chyba moja największa wada - ale dopiero naprawdę bezinteresowne dawanie raduje serce człowieka jak nic innego. Tu nie chodzi o nic spektakularnego, ale wkładanie serca w to, przed czym staje na co dzień - nauka, praca, rodzina, relacje z ludźmi. Nic wyjątkowego - poza autentycznością w tym, co zwyczajne i życiowe. Takie obumieranie to dopiero jest owocowanie.\nPojęcie złotego środka bardzo tutaj pasuje. Do tego, aby przynieść dobry plon, potrzebne jest wyczucie, umiar. Żadne cierpiętnictwo, ani też żadne niewłaściwie, przesadnie rozumiane korzystanie z życia. Ta nienawiść, którą widzimy w tym tekście, to nic innego niż dystans i zdrowe podejście do spraw doczesnych. One same w sobie nie są złe, wszystko zależy od tego, kto i jak do czego je wykorzystuje. Jeśli robię z nich dobry użytek, pomagam z ich użyciem innym, czynię świat lepszym - wtedy wszystko gra. Taka zdrowa, zdystansowana nienawiść.\ntagi: obumieranie, owocowanie, plony, służba, śmierć, ziarno, życie\nJa bym te niedzielne teksty nazwał takim... testowaniem się nawzajem. Bóg człowieka, a człowiek Boga. Inna rzecz - jak to było, kto miał ku takiemu podejściu powody (Bóg), a kto ich nie miał i po prostu - z ciekawości? Nie wiem.\nNajpierw Eliasz i jego poszukiwanie Boga z I czytania (1 Krl 19,9a.11-13). Wszedł na górę i czekał. Gdzie ten Bóg? Ano właśnie. Wiadomo było - przyjdzie. Ale jak? Gdzie? Wichura, trzęsienie ziemi, ogień. I co? I nic. Przejawy wielkości Boga, synonimy trzech z czterech żywiołów które Bóg powołał do życia. Ale nie On, nie sam Bóg. On jest inny, sam przychodzi inaczej, choć zdarza się, że aby do człowieka dotrzeć, musi nim wstrząsnąć, przewietrzyć na wylot czy nawet w pewnym sensie (nie dosłownie) spalić. On jednak idzie dalej. W lekkim powiewie, w wietrzyku. Delikatny, subtelny, dla wielu pewnie niezauważalny, gdy wszędzie naokoło gwarno, goło, wesoło. Eliasz Go zauważył i zrozumiał, z Kim ma do czynienia, bo nań czekał i szukał Go.\nTo poszukiwanie jest zrozumiałe. Bez Boga człowiek nie zajdzie za daleko - pytanie tylko, czy musi przejść kawał życia, aby to zrozumieć, czy dociera to do niego wcześniej. Tak czy inaczej, czas poświęcony dla Boga, na szukanie Go, nigdy nie jest czasem straconym.\nCzy Bóg szukał Piotra? Czy może to bardziej Piotr szukał potwierdzenia, że idąc za Jezusem, idzie właściwie, podąża dobrą i słuszną drogą? Chyba i jedno, i drugie. A na pewno Piotr na swój sposób chciał Jezusa... przetestować. Jeśli to Ty jesteś... Problem był w tym, że to był Jego wymysł. Słabości po stronie Pana nie było - On jest tym, kim jest - za to słabość rozłożyła na łopatki pomysłodawcę "testu", czyli samego Piotra. On, kolokwialnie mówiąc, "wymiękł" po drodze. Na swoim blogu Radek Warenda SCJ użył sformułowania, że Piotr był "zawiany", czyli zalękniony. Coś w tym jest, a wiele trafności na pewno. Wielkość Boga to jedno - ale mały słaby człowiek idący nawet ku Bogu, stojący przed Nim, upada z powodu ogromu tego, co go przytłacza. Nawet w tak wielkiej bliskości Boga.\nDlaczego Piotr upadł? Bo chciał sprawdzić Syna Bożego, a zabrakło mu własnych sił. Bóg się sprawdził i zawsze się sprawdza. Nawala człowiek. Piotr nie upadł i nie zaczął tonąć, bo Jezus miał kryzys zasilania czy coś takiego. Stracił z oczu Boga i za bardzo zajął się myśleniem nad nadprzyrodzonością tego, co stawało się jego udziałem, gdy kroczył przez fale. Tak to już jest. Dopóki wpatrujesz się w Boga - jesteś na dobrej drodze i idzie, nawet wbrew wszystkiemu, gdy się to po ludzku niemożliwym wydaje.\ntagi: bóg, burza, chodzenie po wodzie, forma, jezus, piotr, powiew, wątpliwość, wiara


VeritaMed - ZnanyLekarz.pl\nGinekologia,\tEndokrynologia,\tPsychiatria,\tOkulistyka,\tUrologia,\tPulmonologia,\tSeksuologia,\tProktologia,\tDiabetologia,\tGastrologia,\tRadiologia,\tNeurologia,\tLaryngologia,\tPsychologia,\tReumatologia,\tPołożnictwo,\tMedycyna chorób zakaźnych,\tDiagnostyka,\tOkulistyka dziecięca,\tKardiologia,\tHepatologia,\tPsychoterapia\twięcej\nVeritaMed opieka jakiej oczekujesz. VeritaMed to wyjątkowe miejsce. Na pierwszym miejscu zawsze stawiany jest pacjent. Naszą misją jest stworzenie miejsca z wysokiej klasy specjalistami o indywidualn... więcej\n00-238 , Warszawa , mazowieckie\n+48 22 873 80 08\nVeritaMed opieka jakiej oczekujesz.\nVeritaMed to wyjątkowe miejsce. Na pierwszym miejscu zawsze stawiany jest pacjent. Naszą misją jest stworzenie miejsca z wysokiej klasy specjalistami o indywidualnym podejściu. Chcemy, aby każda osoba po przekroczeniu progu naszej Kliniki poczuła się komfortowo i bezpiecznie. Najwyższą jakość obsługi i udzielanych świadczeń zapewniają nie tylko najlepsi lekarze ale również kierownicy oraz cały personel administracyjny od lat działający w sektorze ochrony zdrowia.\nOferujemy konsultację światowej klasy profesjonalistów zakresu:\n-ginekologi i położnictwa\n-badań genetycznych; badania pokrewieństwa, ustalanie ojcostwa, diagnostyka w kierunku predyspozycji do nowotworów, nieinwazyjne badania prenatalne, określanie profilu żywieniowego na podstawie badań DNA- Genodieta\nJesteśmy czynni od poniedziałku do piątku 8:00-21:00, soboty 9:00-15:00. Zapraszamy\nAparat USG Voluson E8 BT13\nAparat USG Voluson E8 BT10\nAparat USG Voluson E6 BT13.5\nKolposkop Smart Optic\nProfesjonalny Unit Okulistyczny\nZałożenie/usunięcie wkładki antykoncepcyjnej\nZałożenie/usunięcie implantu antykoncepcyjnego\nKorekta blizny po porodzie\nRewitalizacja sromu osoczem bogatopłytkowym\nBadania ultrasonograficzne ( w tym ortopedyczne oraz TRUS)\nUSG (jamy brzusznej, tarczycy, układu moczowego, nerek, moszny, jąder, TRUS)\nCytologia, cytologia LBC\nWszystkie opinie (2082)\n19 kwietnia 2021 Lekarz: dr n. med. Michał Lis • konsultacja online\nPan doktor jest profesjonalny i rzeczowy. Wszystko wytłumaczy, powtórzy, jeśli trzeba. Bardzo mądry, przemiły człowiek. Ma wspaniałe podejście do pacjenta. Z całego serca polecam tego lekarza.\n19 kwietnia 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl Lekarz: dr n. med. Michał Lis • konsultacja endokrynologiczna\nPan Michał dokładnie wyjaśnił mi co mam dalej robić z swoimi kłopotami zdrowotnymi. Jest przemiłym człowiekiem A przede wszystkim lekarzem o szerokiej wiedzy i dużej empatii wobec pacjenta. Szczerze polecam.\n17 kwietnia 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl Lekarz: lek. Ewa Legutowska\nBardzo dobrze czułam się na wizycie Pani doktor jest uprzejma i rzeczowa. Dokładnie wytłumaczyła mi na czym poleca mój problem, wdrożyła leczenie i dał czas bardzo mi potrzebny do podjęcia decyzji co dalej. Dziękuje za delikatność.\n17 kwietnia 2021 Lekarz: lek. Ewa Legutowska • konsultacja ginekologiczna + cytologia\nTo była moja pierwsza wizyta u Pani Ewy, ale na pewno nie ostatnia. Otrzymałam rzetelne i szczegółowe informacje na temat mojego zdrowia. Zaś sam wywiad i rozmowa... oby takich lekarzy było jak najwięcej!\n16 kwietnia 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl Lekarz: dr Anna Możarowska • konsultacja dermatologiczna\nPani doktor jest wspaniałą, ciepłą osobą, a przede wszystkim kompetentnym dermatologiem. Odpowiedziała na wszystkie moje pytania, wyjaśniła przyczyny dolegliwości i udzieliła skutecznych porad. Serdecznie polecam, wizyty to sama przyjemność.\n16 kwietnia 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl Lekarz: lek. Elżbieta Fajfrowska-Al Ali • konsultacja ginekologiczna\nМне очень понравился визит! При входе попросила доктора, чтобы встреча проходила на русском языке для большего понимания и с этим проблем не возникло, атмосфера была ненапряжённой! Прекрасный врач с отличным подходом к пациентам, обязательно вернусь ещё!\n15 kwietnia 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl Lekarz: dr Anna Bonder-Nowicka • konsultacja urologiczna\nJestem pod wrażeniem profesjonalizmu i błyskawicznego działania Pani doktor oraz jej ogromnej empatii, błyskawicznie trafnie kieruje na dalsze etapy leczenia, cały czas podnosząc na duchu pacjenta. Oby więcej takich lekarzy!!\n15 kwietnia 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl Lekarz: dr Anna Możarowska • konsultacja dermatologiczna\nPani doktor bardzo zaangażowana, pytała o wiele rzeczy, dokładnie wytłumaczyła plan leczenia. Polecam!\n14 kwietnia 2021 Lekarz: lek. Elżbieta Fajfrowska-Al Ali • konsultacja ginekologiczna\nWszystko w jak najlepszym porządku Wizyta przebiegła sprawnie i w przyjaznej atmosferze. Gabinet czysty i schludny.\n13 kwietnia 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl Lekarz: lek. Wanda Karpińska • konsultacja online\nPrzemiła Pani doktor , dodała mi otuchy wszystko o co pytałam zostało mi wytłumaczone w taki sposób w ktory byl dla mnie zrozumiały.


Kotły gazowe Termet - www.grzejnik.net - Katalog Stron Dziennika Internautów\nGrzejnik.net dba o klientów. Zapewnia im ciepło jesienią i zimą. Kominki kaflowe i stalowe są ładne, zdobią mieszkanie, a na dodatek grzeją. Jakość i cena grzejników jest wysoka, dlatego koniecznie trzeba dbać o ogrzewanie domów oraz mieszkań. Wysoka jakość, dobre ceny, terminowa dostawa produktów – takie są najważniejsze atuty tej firmy.\nKotły gazowe Termet - www.grzejnik.net


Samsung Galaxy S9 Plus wyświetla komunikat "Niestety aparat został zatrzymany" (proste kroki)\nNiestety kamera została zatrzymana. Jest to komunikat o błędzie, który można uzyskać, jeśli wystąpi problem z aplikacją aparatu w telefonie lub czujnikiem. Mamy czytelników, którzy są właścicielami Samsunga Galaxy S9 Plus, którzy narzekali na ten komunikat o błędzie, dlatego musimy go rozwiązać. Komunikat o błędzie jest po prostu powiadomieniem, abyś wiedział, że kamera z jakiegoś powodu się zawiesiła.\nW tym poście udostępnimy Ci rozwiązania, z których zawsze korzystaliśmy, by rozwiązać problem z awarią aplikacji. Jeśli Twój telefon nie ma poważnego problemu ze sprzętem, który dotyczy czujnika, możesz rozwiązać ten problem, wykonując kilka rozwiązań, którymi podzielę się z tobą poniżej. W przeszłości rozwiązaliśmy już podobne problemy, więc wiemy, co może pomóc w usunięciu błędu i rozwiązaniu problemu. Jeśli jesteś jednym z właścicieli tego telefonu i masz podobny problem, kontynuuj czytanie, ponieważ ten artykuł może ci pomóc w ten czy inny sposób.\nJak naprawić Galaxy S9 Plus z błędem "Aparat zatrzymał się"\nPierwsze rozwiązanie: najpierw spróbuj ponownie uruchomić telefon\nPonowne uruchomienie może być jedyną rzeczą, którą powinieneś zrobić, aby rozwiązać ten problem, szczególnie jeśli ten problem zaczął się nagle, bez wyraźnego powodu. Naciśnij klawisz zasilania, aby normalnie uruchomić telefon, a następnie spróbuj otworzyć aparat i zrób zdjęcie, jeśli to możliwe. Jeśli błąd nadal występuje, powinieneś spróbować wykonać procedurę wymuszonego restartu:\nWymuszone ponowne uruchomienie spowoduje odświeżenie pamięci telefonu i ponowne załadowanie wszystkich aplikacji, usług i podstawowych funkcji. Spróbuj uruchomić problem po ponownym uruchomieniu urządzenia. Jeśli problem nadal występuje, przejdź do następnego rozwiązania.\nDrugie rozwiązanie: sprawdź, czy jest to spowodowane przez aplikację innej firmy\nMożliwe, że ten komunikat o błędzie został wywołany przez aplikację innej firmy, więc aby dowiedzieć się, czy tak jest naprawdę, musisz uruchomić telefon w trybie awaryjnym:\nW tym trybie otwórz aparat, aby sprawdzić, czy błąd nadal się pojawia, a jeśli problem został rozwiązany, następnym krokiem jest sprawdzenie, która aplikacja go powoduje, a następnie odinstalowanie.\nTrzecie rozwiązanie: zresetuj kamerę\nJeśli chodzi o aplikacje, resetowanie oznacza wyczyszczenie ich pamięci podręcznych i danych i to jest to, co muszę zrobić tutaj. Po wyczyszczeniu pamięci podręcznej i danych aplikacji aparatu przywracasz domyślne ustawienia i konfigurację. Jeśli ten problem dotyczy samej aplikacji, procedura ta jest wystarczająca, aby ją naprawić:\nZnajdź i stuknij Aparat .\nJeśli błąd nadal pojawia się po wykonaniu tej procedury, problem może dotyczyć oprogramowania układowego.\nPiąte rozwiązanie: reset główny\nTa procedura jest ostatecznym rozwiązaniem każdego problemu związanego z aplikacją, ale jak wspomniałem wcześniej, może to być problem z czujnikiem. Musimy po prostu wykluczyć możliwość, że to nie problem z oprogramowaniem układowym po wykonaniu resetu i jeśli problem nadal występuje po tym, to musisz przynieść telefon do sklepu, aby technik mógł przetestować czujnik, ale przedtem upewnij się, że wykonujesz kopię zapasową swoich plików i danych przed zresetowaniem.


Film.org.pl – polska publicystyka filmowa, recenzje filmowe, rankingi filmowe > NA RAUSZU. O kilka promili za daleko\nW świecie coraz mocniej forsowanej politycznej poprawności i podwyższonych oczekiwań wobec jednostki Na rauszu ukazuje bohaterów, którzy nie chcą jednoznacznie opowiadać się za tym, co dobre,...\nNa każdy film Thomasa Vinterberga czekam jak na wielkie kinowe wydarzenie, bo uważam go nie tylko za najlepszego obecnie reżysera w Danii, ale i czołowego twórcę w Europie. Od czasów znakomitego Festen (1998), które przyniosło mu Nagrodę Jury w Cannes, Vinterberg nie schodzi poniżej bardzo wysokiego poziomu, a Na rauszu to kolejna pozycja w jego filmografii, która bardzo celnie diagnozuje społeczne nastroje – nie tylko w Danii.\nPrześledziwszy dorobek Vinterberga z ostatnich kilku lat, można szybko zauważyć, że Duńczyk swoje twórcze dokonania umieszcza na pewnej sinusoidzie – raz tworzy realistyczne kino obyczajowe, raz gatunkowe. Po błyskotliwym dramacie Polowanie (2012) zrealizował anglojęzyczną adaptację Z dala od zgiełku (2015), potem przyszła pora na równie znakomitą, realistyczną Komunę (2016), po której z kolei Vinterberg zrealizował swój pierwszy wysokobudżetowy, choć raczej chłodno przyjęty Kursk (2018). Na rauszu to więc spodziewany powrót Duńczyka do konwencji realizmu społecznego, jednak nie tak naturalistycznego, jak choćby ten spod znaku Kena Loacha. W swym najnowszym dziele Vinterberg przedstawia pewien osobliwy eksperyment, którego podejmuje się czterech kopenhaskich, zaskakująco dobrze sytuowanych nauczycieli w średnim wieku (Mads Mikkelsen, Thomas Bo Larsen, Magnus Millang, Lars Ranthe).\nZa namową jednego z nich postanawiają przetestować teorię norweskiego psychiatry Finna Skårderuda, zgodnie z którą utrzymywanie stałego stężenia alkoholu we krwi na poziomie 0,5 promila przez cały dzień pomaga zwiększyć kreatywność, zrelaksować się i zmniejszyć poziom stresu. Choć z początku uznają pomysł za niedorzeczny, jeden z mężczyzn – na skutek narastających problemów rodzinnych i zawodowych – postanawia zbadać zasadność teorii Skårderuda na sobie samym. Gdy po kilku dniach małżeństwo Martina odżywa, a praca nauczyciela zaczyna na nowo sprawiać mu radość, mężczyzna dzieli się wnioskami z przyjaciółmi, którzy z miejsca postanawiają dołączyć do eksperymentu. Jak łatwo można się domyślić, panowie na własnej skórze odczuwają, że apetyt – zwłaszcza w przypadku alkoholu – rośnie w miarę jedzenia…\nGdy zapoznajemy się z bohaterami Vinterberga, ich życie wydaje się nudne, ale stabilne. Jak jednak wielu z nas, im także zaczyna doskwierać monotonia. Na rauszu to kolejny film ze Skandynawii, który obala mit idealnego nordyckiego społeczeństwa. W powszechnej opinii kraje skandynawskie to miejsca mlekiem i miodem płynące, wprost pękające w szwach od dobrobytu. Vinterberg – podobnie jak np. Ruben Östlund – pokazuje jednak, że za fasadą ze złota czają się demony. W Na rauszu alkohol okazuje się jedynie iskrą, która podpala lont – przypominając sobie smak od dawna nieodczuwanego luzu, bohaterowie uświadamiają sobie, jak nieszczęśliwymi byli ludźmi. I tu pojawia się pierwiastek kontrowersji – nie brakuje bowiem interpretacji, według których film Vinterberga można odczytywać jako pochwałę alkoholizmu i stosowania używek. I rzeczywiście, z wielu scen w Na rauszu można wywnioskować, że upojenie alkoholowe może być rozwiązaniem pewnych problemów. To jednak tylko jedna strona medalu, Vinterberg bowiem nie szczędzi nam także obrazów przypominających te z Pod Mocnym Aniołem czy Wszyscy jesteśmy Chrystusami, ukazujących całkowite upodlenie bohaterów i destrukcyjny wpływ alkoholu na życie całych rodzin.\nThomas Vinterberg zdaje się mieć duże zaufanie do widzów, ich inteligencji i umiejętności odpowiedniego filtrowania tego, co na ekranie. Finał Na rauszu, filmu, którego zdjęcia rozpoczęły się dosłownie kilka dni po tragicznej śmierci córki reżysera, należy odczytywać niemal jako kontestacyjny manifest. W świecie coraz mocniej forsowanej politycznej poprawności i podwyższonych oczekiwań wobec jednostki Na rauszu ukazuje bohaterów, którzy nie chcą jednoznacznie opowiadać się za tym, co dobre, lub za tym, co złe. Vinterberg, traktując swoje najnowsze dzieło jako element przepracowywania żałoby, daje nam głęboko humanistyczną opowieść o życiowej ścieżce gdzieś pośrodku: znaczonej ryzykiem, pomyłkami, a może i żalem, ale za to wypełnionej znaczeniem i smakowaniem codzienności.\nalkoholizm cannes 2020 kino duńskie kino społeczne Lars Ranthe Mads Mikkelsen Magnus Millang Thomas Bo Larsen Thomas Vinterberg


Forum pszczelarskie - Pasieka Wędrowna :: Zobacz temat - Pasieka w okolicach Warszawy???\nForum pszczelarskie - Pasieka Wędrowna » Pszczelarstwo » Inne tematy » Pasieka w okolicach Warszawy??? Poprzedni temat :: Następny temat\nPasieka w okolicach Warszawy???\nWysłany: 10.09.10, 22:38\nZainteresowałem się pszczelarstwem, mam już za sobą pierwsze kontakty z pszczołami, oraz pewną wiedzę teoretyczną. Teraz mam możliwości i środki żeby założyć małą pasiekę (na początek 4 - 5 uli). Mam tylko jeden zasadniczy problem: mieszkam w bloku w warszawie. I tu moja prośba i pytanie: jak znaleść bezpieczne miejsce na pasiekę w okolicy warszawy? Może znajdzie się ktoś kto może udostępnić kawałek terenu lub kto podpowie jak szukać, gdzie pytać itd.\nProszę o komentarze i opinie, każda rada bardzo się przyda.\nForum pszczelarskie - Pasieka Wędrowna » Pszczelarstwo » Inne tematy » Pasieka w okolicach Warszawy???


antykor Barczewo • Antykor s.c. w Barczewie\nPrzemysł i produkcja / Usługi przemysłowe\n11-010 Barczewo, Barczewko 133\n605 593... 362więcej\nSpecjalnością firmy ANTYKOR jest nakładanie i regeneracja powłok fluoropolimerowych. Nasza oferta obejmuje produkty: Xylan, Teflon, PTFE. Oferowane powłoki mogą być nakładane m.in. na stal czarną, nierdzewną, stopy aluminium, mosiądz, szkło, czy też ceramikę. Zapewniamy wysoką jakość! Nasze powłoki wyróżniają się doskonałymi właściwościami oraz szeroką paletą kolorów. Są odporne na wysoką temperaturę oraz czynniki chemiczne (kwasy, ługi,...\nSpecjalnością firmy ANTYKOR jest nakładanie i regeneracja powłok fluoropolimerowych. Nasza oferta obejmuje produkty: Xylan, Teflon, PTFE. Oferowane powłoki mogą być nakładane m.in. na stal czarną, nierdzewną, stopy aluminium, mosiądz, szkło, czy też ceramikę. Zapewniamy wysoką jakość! Nasze powłoki wyróżniają się doskonałymi właściwościami oraz szeroką paletą kolorów. Są odporne na wysoką temperaturę oraz czynniki chemiczne (kwasy, ługi, rozpuszczalniki). Ponadto posiadają właściwości antykorozyjne i adhezyjne (brak zwilżalności). Współpracujemy między innymi Michelin czy Galwanotechiq GmbH. Zapewniamy szybką realizację zleceń oraz atrakcyjne ceny.\nBudownictwo / Usługi budowlane / Zabezpieczenia antykorozyjne\nPrzemysł i produkcja / Przemysł metalurgiczny / Galwanizacja\nPowłoki fluoropolimerowe (Powłoka fluoropolimerowa)\nOferujemy powłoki fluoropolimerowe takich marek jak: DuPont, Whitford.\nNakładanie powłok PTFE (Powłoki fluoropolimerowe)\nNakładanie powłok PTFE, które charakteryzują się wysoką odpornością termiczną i chemiczną.\nRegeneracja powłok fluoropolimerowych (Powłoki fluoropolimerowe)\nRegeneracja powłok fluoropolimerowych firm DuPont i Whitford.\nTel.: 89 514... 19 02więcej\nBusiness - Wyświetleń w branży Usługi przemysłowe: 105363 - Odwiedzin: 7286


ARiMR: limit pieniędzy na przetwórstwo rolne wyczerpany - Biznes technologie\nARiMR: limit pieniędzy na przetwórstwo rolne wyczerpany\nCały limit środków przeznaczonych na dofinansowanie inwestycji w przetwórstwie rolno-spożywczym został wyczerpany - poinformowała we wtorek Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.\nData: 15-12-2009, 18:05\nDrugi w tym roku nabór wniosków na dotacje do inwestycji w przetwórstwie rozpoczął się 17 października. W pierwszej kolejności o pieniądze mogły ubiegać się grupy producenckie. A dopiero od 15 grudnia inni beneficjenci. Do wykorzystania w drugiej turze było 300 mln zł.\nDo 14 grudnia Agencja otrzymała od grup producentów rolnych 37 wniosków na kwotę ok. 55 mln zł. Grupy przede wszystkim chcą budować lub modernizować magazyny zbożowe oraz przechowalnie ziemniaków i innych płodów rolnych.\nWe wtorek, gdy wnioski mogły złożyć firmy przetwórcze, pozostały limit środków został wyczerpany już do południa. Do biur regionalnych wpłynęło ok. 190 wniosków. O pomoc mogły ubiegać się firmy lub osoby zajmujące się m.in. przetwórstwem mleka, mięsa, owoców i warzyw, sprzedażą hurtową produktów rolnych, a także ich usługowym zamrażaniem wraz z przechowywaniem.\nW sumie wszystkie wnioski - te zabrane w pierwszej turze, tj. w kwietniowym naborze, i obecnie - opiewają na kwotę ponad 1,6 mld zł przekraczając limit o ponad 300 mln zł. W 2009 r. Agencja planowała przeznaczyć na ten cel ponad 1,3 miliarda złotych.\nPrzyznana pomoc może wynieść maksymalnie do 20 mln zł, ale nie mniej niż 100 tys. zł. Z tych pieniędzy mogą być opłacone m.in. koszty budowy budynków i budowli, zakupu maszyn i urządzeń oraz środków transportu. ARiMR może zrefundować od 25 do 50 proc. poniesionych kosztów. Na najwyższe pomoc mogą liczyć grypy producenckie i małe firmy.\nprzemysł rolno-spożywczy RSS ALERT / dofinansowanie RSS ALERT


Łomża: Mamy nie jedną, a dwie pandemie\n7 czerwca 2021 roku uczestnicy Hufca Pracy w Łomży wzięli udział w warsztatach na temat zdrowego trybu życia w ramach Programu Edukacyjno-Profilaktycznego „POST-KORONA”, którego organizatorem jest Podlaska Wojewódzka Komenda w Białymstoku. Program edukacyjno-profilaktyczny „POST-KORONA” to odzew oraz środek zaradczy na skutki utrzymującej się pandemii spowodowanej rozprzestrzeniającym się wirusem SARS-CoV-2.\nWarsztaty prowadzane przez Panią dietetyk były doskonałą okazją do zrozumienia , że z powodu pandemii mamy problem ze zdrowym odżywianiem, brakiem ruchu a co za tym idzie z otyłością. Eksperci alarmują, że mamy w Polsce nie jedną, a dwie pandemie. Z powodu pandemii koronawirusa każdy z nas przytył średnio 2 kg, a na otyłość cierpi już co czwarty Polak. Otyłości sprzyjają obostrzenia związane z pandemią koronawirusa. Wprowadzenie narodowej kwarantanny, związane z nią zdalna praca i edukacja, zakaz działalności siłowni, klubów fitness, basenów – wszystko to wpłynęło na masę ciała nas wszystkich.\nPani Dietetyk stwierdziła, że to, co jemy i ile się ruszamy, jest rezultatem codziennych wyborów. Dlatego też zachęcała uczestników do uprawiania sportu, zdrowego i regularnego odżywiania. Głównym celem warsztatów było promowanie zdrowego trybu życia wśród młodzieży, czyli ruch, jedzenie, balans.\nAutor tekstu i zdjęć: Jolanta Karwowska – wychowawca Hufca Pracy w Łomży


Paski męskie skórzane Pierre Cardin - czarne i brązowe | sklep Ettiene\nPaski męskie (5)\nPraktyczna i estetyczna rola męskiego paska do spodni\nPasek do spodni jest tą częścią garderoby, którą każdy mężczyzna posiada w swojej szafie. Praktyczną rolą paska jest przytrzymywanie spodni w miejscu dla nich przeznaczonym (chodzi o ludzkie ciało), ale elegancki mężczyzna wie, że ten niewielki dodatek, potrafi także zdziałać cuda w stylizacji lub nieumiejętnie dobrany, zepsuć każdy look. By nie zaliczyć modowej wpadki, warto poznać kilka zasad noszenia paska do spodni.\nOgólna zasada brzmi: jeśli spodnie posiadają szlufki, należy do nich włożyć pasek. Generalnie wybór męskiego paska do spodni zależy od naszej stylizacji. Do formalnego stroju, czyli garnituru, wybieramy paski skórzane, wąskie, z delikatną klamrą, zbliżone kolorem i fakturą do butów, zwykle również skórzanych lub dobrej jakości skóropodobnych. W stylizacji casualowej możemy pozwolić sobie na większą dowolność przy wyborze paska, może być szerszy i mieć ozdobną klamrę. Klasyczne, męskie paski skórzane zwykle występują w dwóch kolorach: czarnym i brązowym, i pozbawione są tłoczeń. Mniej formalne paski mogą być wykonane z innych materiałów i mieć bogatszą kolorystykę.\nCzy lepszym wyborem są męskie paski markowe, czy wystarczy jakaś tania wersja z ogólnodostępnych na rynku?\nZdecydowanie odradzamy kupno tandety, długo takim paskiem się nie nacieszymy. Markowe produkty mają to do siebie, że stawiają na jakość i estetykę, są wytrzymałe i eleganckie. W naszym sklepie polecamy paski męskie Pierre Cardin. Ten francuski kreator mody nie dość, że jest ceniony za styl i jakość, to produkty sygnowane logo jego domu mody, wcale nie należą do najdroższych. Paski do spodni Pierre Cardin są dostępne w wersji do strojów formalnych i wersji casualowej. Te pierwsze wykonane są ze skóry, posiadają niewielką sprzączkę w kolorze srebrnym i dyskretne, tłoczone logo. Paski mniej formalne mają dużą klamrę i widoczne logo, takie paski męskie ładnie wyglądają z dżinsowymi spodniami. Markowy pasek nie musi być drogi.\nTanie, skórzane paski doskonałej jakości czekają na swoich, nowych właścicieli. Postaw na klasę i niewymuszoną elegancję z paskiem Pierre Cardin.\nPaski męskie ze skóry oraz parciane. Renomowani producenci (np. Pierre Cardin) w niskich cenach. Różne modele i odcienie. Zapraszamy do zapoznania się z nasza szeroką ofertą.\nZS - Pierre Cardin pasek męski - wzór 5500 125 cm - Brąz #699\nZS - Pierre Cardin pasek męski - wzór 5500 115 cm - Brąz #699\nZS - Pierre Cardin pasek męski - wzór 4106 120 cm - Czerń #699\nZS - Pierre Cardin pasek męski - wzór 8032 125 cm - Czarny #699\nZS - Pierre Cardin pasek męski - wzór 518 125cm - Brąz #699


– z angielskiego click (kliknięcie) + bait (przynęta) – odnoszące się do łapania internautów na kliknięcia, poprzez tytuły obiecujące bardzo ciekawą, kontrowersyjną, skandaliczną treść. Technikę taka stosują zwykle wydawcy prasowi,…Czytaj dalej…\n– popularnie o metodzie zachęcenia internauty do wykonania jakiejś akcji poprzez wdrożenie np. przycisków zawierających hasła skłaniające do wykonania akcji związanych zwykle z zakupem produktu np.: * Kliknij tutaj! *…Czytaj dalej…\n– to miejsce gdzie zwykle przed turniejami zawodnicy grający zawodowo w gry komputerowe – trenują (a nawet mieszkają razem przez pewien czas). Można to nazwać obozem szkoleniowym, przygotowawczym itd. –…Czytaj dalej…\n– termin używany w marketingu dla procesu budowania relacji z odbiorcami, którzy jeszcze nie są zainteresowani zakupem lub nie są gotowi na zakup produktu bądź usługi; – termin ten zwykle…Czytaj dalej…\n– rodzaj przekleństwa, z języka angielskiego – w Polsce na wesoło jest do odpowiednik „o cholera!”, „szlag by to!”; Odmiany: demit, dem, dimit,\n– porażka, niepowodzenie, duża wpadka, – w sieci często jako wesoła wpadka, nadająca się do działu HUMOR ;) Odmiany: fejl, fajl, fajlur, fajlik, fajlujesz, fajlował,\n– coś kruchego, nie trwałego, co w każdej chwili może się zawalić, zepsuć;


doniesień: 361 / 20🏆\n(5/h) Las duży mieszany. W lesie niestety coraz bardziej sucho. Ludzi brak. Kurki nadal malutkie. Coraz więcej ich wyrasta ale nie chcą rosnąć w górę wolą coraz większe terytorium zajmować. Innych jadalnych brak. Nawet niejadalnych nie ma. Potrzeba deszczu i cieplejszych nocy bo w przeciwnym razie ciężko będzie aby był letni wysyp w moich okolicach. Pozdrawiam serdecznie leśna brać i życzę powodzenia w poszukiwaniu pierwszych grzybów rurkowych.\n2021.6.3 15:59 [🥇 +2 dni dostępu do pełnej wersji portalu]\ndopiski #9 · grzybiaraW · Tomek G · Tomek G · Tomek G · Tomek G · Tomek G · Nina · Chytra Merry · Yaga\ngrzybiaraW #127 · najważniejsze, że urosły- pozdrawiam serdecznie:) ✍ 3.6 16:26\nTomek G #361 · Takie malutkie ✍ 3.6 16:36\nTomek G #361 · I takie ✍ 3.6 16:37\nTomek G #361 · Takie też ✍ 3.6 16:38\nTomek G #361 · Jedna większą się trafiła 😀 ✍ 3.6 16:38\nTomek G #361 · A skrzyneczki na sezon się gromadzą co by było w razie czego w co zbierać 🤣 ✍ 3.6 17:04\nNina #62 · Kureczki - zapowiada się bardzo ciekawie 😁. A skrzyneczki - 😊 to chyba zbiór rodzinny, bo sam byś nie dał rady tyle zapełnić 😏. Pozdrawiam serdecznie 😄 ✍ 3.6 17:52\nChytra Merry #154 · Ładny kurnik odkryłeś, to i skrzynki są potrzebne, ✍ 3.6 18:20\nYaga #46 · Optymizmem ten widok skrzynek mnie napawa😄,życzę,by się zapełniły:) ✍ 3.6 19:28


Cannelloni nadziewane grzybami i twarożkiem | Experto24.pl\nArray ( [docId] => 36365 )\nKorzystajcie z jesieni i delektujcie się wspaniałym smakiem świeżych grzybów prosto z lasu! Zaletą tego wspaniałego włoskiego dania jest mnogość jego wersji – możemy bowiem dodać do farszu, którym nadziewać będziemy cannelloni to, na co tylko mamy ochotę. Aby uzyskać jeszcze bardziej intensywny smak zamiast zwykłego, naturalnego twarożku ja używam takiego grzybowego (np. Almette). Pycha!\n- 250 g makaronu cannelloni\n- 1 cebula - obrana i drobno posiekana\n- 300 g grzybów leśnych: podgrzybków, kozaków, prawdziwków, kurek i in. – dokładnie umytych pod bieżącą wodą, osuszonych, z usuniętymi korzonkami i pokrojonych w cienkie półplasterki\n- 3 ząbki czosnku – obrane\n- 250 g twarożku (takiego do smarowania pieczywa)\n- 50 g parmezanu – startego\n- 1 duża gałązka świeżego rozmarynu – drobno posiekanego\n- oliwa z oliwek – do smażenia i posmarowania formy\n+ brytfanka do zapiekania\nUgotuj cannelloni zgodnie z instrukcją na opakowaniu – do wrzącej, posolonej wody wrzuć makaronowe rurki i gotuj je na średnim ogniu aż będą al dente, czyli mniej więcej 13 minut (dobrym sposobem aby pasta się nie sklejała w czasie gotowania jest dodanie do wody łyżki oleju lub oliwy). Kiedy będzie gotowy, odcedź go w durszlaku.\nW międzyczasie przygotuj grzybowy farsz – w głębokiej patelni na 1 łyżce oliwy usmaż cebulę aż będzie złocista. Wtedy dodaj grzyby i przeciśnij przez praskę ząbki czosnku. Dopraw solą, pieprzem oraz ziołami prowansalskimi. Smaż wszystko aż grzyby puszczą soki, a zioła uwolnią aromat. Przełóż grzyby z cebulką do miski i blenderem zmiksuj je na jednolitą masę. Wmieszaj ser twarożkowy. Spróbuj czy nie trzeba dodać soli albo pieprzu.\nWłącz piekarnik na „górę i dół” na 180°C albo na „termoobieg” na 150°C. Natłuść brytfankę dosłownie odrobiną oliwy albo masła. Za pomocą łyżki nadziewaj ugotowane rurki cannelloni grzybowo-twarożkowym farszem (uważaj, żeby nadzienia nie było zbyt dużo; jeśli w czasie zapiekania wypłynie z rurek, potrawa będzie wyglądała nieestetycznie). Układaj je w brytfance, jedna obok drugiej. Posyp całą zapiekankę startym parmezanem i rozmarynem. Piecz przez 10 minut aż ser się roztopi. Podawaj na ciepło!


Nasze diety - EasyFood - Catering Dietetyczny\nJeśli zastanawiasz się jaką dietę wybrać napisz do nas wiadomość na adres:\nNasze diety dostarczamy do Lubina, Legnicy, Głogowa, Polkowic i Ścinawy oraz okolicznych miejscowości.\nOdpowiednio skomponowane posiłki dla osób, które pragną zdrowo i smacznie się odżywiać. Dzięki naszym potrawom utrzymamy prawidłową masę ciała, a przy doborze mniejszej ilości kalorii, również zmniejszymy wagę.\nOgraniczenie w diecie potraw zawierających duże ilości łatwostrawnych węglowodanów spowoduje wyrównanie poziomu cukru we krwi. Systematycznie stosując nasz plan żywieniowy zapomnimy również o podniesionym poziomie trójglicerydów we krwi.\nDieta dostępna w trzech wariantach kalorycznych:\nDieta polegająca na ograniczeniu w swoim żywieniu produktów zawierających białka zbóż: żyta, jęczmienia, pszenicy, owsa.\nPolecana dla osób chcących ograniczyć w swojej codziennej diecie gluten oraz pragnących doświadczyć nowych doznań smakowych. Szczególną uwagę przykładamy do tego, z jakich produktów są tworzone potrawy. Stosujemy produkty zawierające odpowiednie certyfikaty. Dieta dostępna w dwóch wariantach kalorycznych 1600, 2000 kcal.\nDieta dostępna w dwóch wariantach kalorycznych:\nDzięki naszym posiłkom można zaoszczędzić czas przeznaczony na zakupy i gotowanie oraz cieszyć się smacznym daniem.\nOdpowiednio zbilansowane posiłki, zapewniające dostarczenie organizmowi właściwej ilości witamin, składników mineralnych oraz odżywczych, wykluczające mięso i jego przetwory.\nDzięki wyeliminowaniu z posiłków mięsa zmniejszymy w naszym żywieniu zawartość cholesterolu oraz tłuszczów nasyconych. Zwiększona ilość warzyw sprawi, że posiłki będą zdrowe, lekkie i o działaniu odkwaszającym organizm.\nRacjonalnie zbilansowane żywienie, pokrywające zwiększone u osób trenujących zapotrzebowanie na energię, białko, witaminy i antyoksydanty, sprzyjające poprawie potencjału zdrowotnego oraz zdolności wysiłkowych.\nZapobiega niedoborom pokarmowym poszczególnych składników, przez co optymalizuje efekty treningu. Dzięki naszemu planowi żywienia, ćwiczenia staną się jeszcze bardziej przyjemne i efektowne.\nPosiłki dostępne w dwóch wariantach kalorycznych:


Jakub Madrjas ⚫ 19.12.2018 ⚫ 4,6k\nzdjęcie z budowy przystanku w ParzniewieFot. PKP PLK\nWszystko wskazuje na to, że 20 grudnia nie będzie protestu podwykonawców firmy Astaldi. PKP PLK przedstawiła swoje stanowisko w tej sprawie.\nProblemów z podwykonawcami Astaldi nie ma GDDKiA, która płaci im bezpośrednio, mimo że wykonawca wciąż realizuje obecne kontrakty i deklaruje ich dokończenie. Sytuację na kontraktach kolejowych przerwanych przez Astaldi przedstawiliśmy tutaj.\nAktualizacja: Podwykonawcy odstępują od protestu\nPKP PLK otrzymała od podwykonawców pismo, w którym informują oni o odstąpieniu od planowanego protestu ze względu na rozpoczęcie rozmów przez zarządcę infrastruktury. Jak się okazuje, protest miał się odbyć nie w środę a w czwartek, 20 grudnia.\nAktualizacja 19 grudnia: Stanowisko PKP PLK\nWieczorem 18 grudnia PKP PLK przedstawiła swoje stanowisko w tej sprawie. Zarządca infrastruktury podkreśla, że to "Astaldi zawiodło podwykonawców" i zapewnia że przedstawiciele spółki codziennie spotykają się z podwykonawcami - choć z drugiej strony przyznaje, że mediacje dopiero się rozpoczęły. Poniżej całe stanowisko PLK:\nWcześniej niż planowano PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. rozpoczęły mediacje z podwykonawcami firmy Astaldi, która zeszła z dwóch kontraktów na odcinku linii kolejowej Lublin – Warszawa oraz Poznań – Wrocław.\nPLK wypłaciła już podwykonawcom Astaldi 87 mln zł, w tym podwykonawcom z linii lubelskiej 77 mln zł. Dziś zrealizowano wypłaty ponad 3 mln zł. Jeszcze przed świętami planowana jest wypłata kolejnych kwot z tytułu solidarnej odpowiedzialności inwestora.\ni odpowiedzialne wykonanie kontraktu. W realizacji, Astaldi nie zadbała należycie o swoich podwykonawców. Zawiodła na ważnych społecznie kontraktach. PLK, mając na względzie trudną sytuację wielu podmiotów i solidarną odpowiedzialność, tak szybko jak to było możliwe podjęły działania, by zaangażowane w inwestycje firmy otrzymały należne, potwierdzone dokumentami, wynagrodzenie.


6 dobrych polskich filmów - Dziewczyna z czerwoną walizką\nTen post w ogóle nie miał powstać, szczerze mówiąc. W planach miałam zupełnie co innego – tworzę już od kilku tygodni jeden post z serii przemyślenia DCW oraz całkiem nowy świeżutki i jeszcze ciepły przewodnik po czeskich… przewodnikach – ale czasem tak po prostu jest, że nie mogę się powstrzymać, a słowa same ze mnie lecą. Niemal dosłownie. [Dzięki Bogu, tylko słowa. Wybaczcie niesmaczny suchar.]\nZ Czechami post ma tyle wspólnego, że do jego napisania zainspirowała mnie właśnie pewna… Czeszka. Nie ma to bowiem jak międzynarodowe rozmowy o kinie! Zachętą jest też fakt, że od niemal roku jestem szczęśliwą posiadaczką karty Unlimited i do kina mogłam chodzić do woli. Czy faktycznie chodziłam? Cóż, odpowiedź na to pytanie niezmiennie rozsierdza Lubego, który mi ją sprezentował – ale okazuje się, że gdy człowiek ma możliwość pójścia do kina codziennie, nagle się okazuje, że a. nie ma na to czasu, b. ciężko też o film, który wart byłby wybrania się do kina. Nie, nie żartuję! Niemniej jednak trochę tych filmów w ostatnim czasie obejrzałam. Zresztą, kino lubię od zawsze.\nLista 6 dobrych polskich filmów\nBiorąc to wszystko pod uwagę, postanowiłam stworzyć krótką listę filmów, które w jakiś sposób opowiadają o Polsce albo są po prostu polskimi produkcjami. Dlaczego? Bo tyle wokoło słyszę, że polskie produkcje są beznadziejne, a część moich znajomych wręcz wzdraga się na samą myśl, że mogłoby obejrzeć… polską produkcję. No doprawdy!\nCzy można znaleźć głupszy stereotyp?…\n[Nie odpowiadajcie. Niestety wiem, że można.]\nPoniżej lista 6 filmów, które w jakiś sposób są z naszą Najjaśniejszą związane i które w mojej opinii warto zobaczyć.\nTen film to kolejny z serii z Smarzowskiego, kolejny z Dorocińskim, kolejny z Kuleszą. I co? I warto. To połączenie jednego z lepszych reżyserów, z naprawdę dobrymi aktorami, świetną historią, nieoczywistą, niedopowiedzianą, nielekką. To bowiem kolejna odsłona II wojny, tylko taka, której raczej nie pokażą produkcje propagujące jedynie słuszny rodzaj patriotyzmu. To opowieść o byciu człowiekiem w czasach, kiedy z ludzi wychodziły potwory. To opowieść o życiu na granicy: granicy dwóch wielkich narodów, granicy życia i śmierci, granicy starego i nowego świata. Opowieść o ludzie, który znika, o którym już niedługo prawdopodobnie będzie można mówić w czasie przeszłym: o Mazurach. I o człowieczeństwie i podłości, które nie znają granic – tak, nawet tych narodowych.\nTo dla tych, którzy lubią czarny humor. Popis aktorskich umiejętności trzech pokoleń polskich aktorek: Buzek, Jandy, Polony. Tytułowy rewers to takie mrugnięcie do widza – reżyser pokazuje nam trochę inną wersję przeszłości, trochę mniej martyrologiczną, trochę mniej melancholijną, choć równie straszną. Nie brakuje absurdu i śmieszności słusznie minionego systemu politycznego, a na uwagę zasługują również silne postacie kobiece. Tytułowa Sabinka na pierwszy rzut oka przypomina typową pensjonariuszkę z dobrego domu, której największym w życiu celem jest zdobycie kawalera w czasach, gdy ci są towarem zgoła deficytowym (czas krótko po wojnie), nieco zbyt entuzjastycznie dopingowaną w tej kwestii przez matkę i babkę – gdy się jednak przyjrzeć jej bliżej, dostrzegamy kobietę, która wie, czego chce i zdecydowanie umie o siebie zadbać. Ku zgrozie pewnego przystojnego Bronisława…Intryga na 5, dialogi na 6 – dawno się tak nie uśmiałam. Dodatkowy plus za dość drastyczne przypomnienie, że Warszawa – to tak naprawdę jeden wielki cmentarz.\n3. Pokłosie i W ciemności\nDwa bardzo różne filmy – ale podaję je razem, a to z tego względu, że oba traktują ten sam temat: skąd w ludziach bierze się dobro? [Relatywnie, zło]. Bohaterowie obydwu filmów raczej nie należą do elity, nie są szczególnie wykształceni, nie są autorytetami, pochodzą raczej z nizin niż wyżyn społecznych… a jednak gdzieś w ich egzystencji, w beznadziei i w czasie, kiedy absolutnie to się nie opłacało, budziło się w nich niewytłumaczalne powołanie do czynienia dobra. Skąd?… Jak? I odwrotnie – to też opowieść o złu, które czai się gdzieś w pamięci i powraca po wielu latach, objawia się i odnawia w kolejnym pokoleniu. Do zamyślenia, zdecydowanie warto. Także ze względu na pamięć o Żydach, których wśród nas przecież było wielu – a dziś śladów po nich niemal nie dostrzegamy.\nFilmweb: W ciemności\n4. Mała Moskwa\nPrzykład dobrego, nieoczywistego, wciągającego romansu. Osadzony w rzeczywistości Polski, nad którą wisi cień Wielkiego Brata film, który opowiada o wielkiej miłości zwykłych ludzi. Wspaniała muzyka i wykonanie. Kolejny z serii filmów, które opowiadają o człowieczeństwie, zagubieniu i tęsknocie. [Wzdycham.] Chyba muszę go sobie obejrzeć ponownie – idealny na jesienny wieczór.\nFilmweb: Mała Moskwa\nTo film, który zrobił na mnie duże wrażenie. Z kilku, wcale nieoczywistych powodów! Tak, znowu wojna, i tak, znowu patriotyzm, i tak, znowu historia. Polskie kino bez tego chyba nie może! Tym razem jednak podana w sposób… oryginalny. To na pewno nie jest film, który wychwala godną podziwu i naśladowania ofiarę kwiatu polskiej młodzieży. To raczej współczesna wariacja na temat tamtych ludzi, tamtych dni – ich młodości, strachu, pragnieniach i szaleństwie. To też film niedosłowny – zaskakuje scenami dziwnymi, spojrzeniem świeżym, zmusza do postawienia sobie pytania – czy to miało sens? Kwestionuje status quo. Do tego kilka widowiskowych scen, które zapadają w pamięć. I muzyka. Koniecznie!\nFilmweb: Miasto 44\n6. Bilet na Księżyc\nŻeby nie było, że ja to tak tylko o wojnie! Ostatni to film drogi, w którym przewija się kilka wątków: dwóch braci przemierzających pociągiem, tudzież innymi środkami lokomocji, Polskę lat 60-tych, których celem jest Wybrzeże i „odprowadzenie” młodszego z nich do wojska. W tle kraj odbudowujący się po wojnie, młodość, zabawa i realizacja pewnego marzenia przez zupełnie zwykłego chłopaka, który miał odwagę chcieć czegoś więcej niż wódki i dobrej zabawy. I sam po to sięgnął. Finał niesamowity, klimat niezapomniany…a to wszystko oparte na faktach. Zdecydowanie polecam!\nFilmweb: Bilet na Księżyc\nA Wy macie jakieś ulubione polskie produkcje, które warto obejrzeć, mimo, iż pochodzą z naszego padołu rozpaczy?\nMiłych weekendowych seansów!\n1 grudnia 2017 1 grudnia 2017 Martadobre życie, Myślodsiewnia6 dobrych polskich filmów, Bilet na Księżyc, Mała Moskwa, Miasto 44, Pokłosie, polskie kino, Rewers, Róża, W ciemności\nPrevious Post Krótki przewodnik po czeskim piwie\nNext Post Boże Narodzenie w Czechach


Ostry dyżur - wypadki, przestępstwa w regionie - Unoszący się zapach narkotyków doprowadził policjantów\nUnoszący się zapach narkotyków doprowadził policjantów\n2020-02-03, 15:35 autor: pol\nZnaczną ilość amfetaminy i marihuany, a także akcesoria służące do ich porcjowania, zabezpieczyli policjanci z komisariatu na wrocławskim Śródmieściu. Funkcjonariusze zatrzymali też mężczyznę podejrzanego o posiadanie i rozprowadzanie środków odurzających, który okazał się być osobą poszukiwaną.\nKażdy funkcjonariusz powinien cechować się wieloma przymiotami przydatnymi w policyjnej służbie. Należy do nich m.in. spostrzegawczość, czy też dobra pamięć, a ale także zdolność łączenia faktów i podejmowania trafnych decyzji. Przykład śródmiejskich mundurowych pokazuje, że równie ważny jest dobry węch. Nie bez przyczyny powstało bowiem powiedzenie „mieć nosa”. I właśnie takiego „nosa” mieli policjanci, którzy przed kilkoma dniami poczuli silny zapach narkotyków, unoszący się w jednym z budynków w okolicy placu Grunwaldzkiego.\nMundurowi podczas służby patrolowej kontrolowali miejsca, w których mogły przebywać osoby naruszające porządek prawny. W pewnym momencie poczuli charakterystyczny zapach narkotyków. Woń była na tyle silna, że byli w stanie zlokalizować jej źródło, które znajdowało się w jednym z pomieszczeń piwnicznych.\nW środku policjanci zastali 28-latka, który porcjował narkotyki. Był bardzo zaskoczony widząc funkcjonariuszy. Mężczyzna został zatrzymany, w związku z uzasadnionym podejrzeniem popełnienia przestępstwa.\nFunkcjonariusze sprawdzili również tożsamość Wrocławianina, a wtedy okazało się, że jest poszukiwany celem odbycia kary za wcześniej popełnione przestępstwa.\nW pomieszczeniu piwnicznym policjanci zabezpieczyli torbę sportową wypełnioną substancjami odurzającymi. Ujawnili łącznie ponad 5000 porcji handlowych amfetaminy oraz 1000 porcji marihuany.\nNarkotyki trafiły do policyjnego depozytu, a ich właściciel do pomieszczenia dla osób zatrzymanych.28-latkowi zgodnie z Ustawą o Przeciwdziałaniu Narkomanii grozić może kara do 10 lat pozbawienia. O jej wysokości zadecyduje sąd. Funkcjonariusze z Komisariatu Policji Wrocław-Śródmieście już przekazali materiały z tej sprawy do prokuratury.


Węza wielkopolska 5 kg bez wymiany na wosk | Internetowy sklep pszczelarski - Łukasiewicz\nHome WĘZA PSZCZELAWĘZA PSZCZELA Węza wielkopolska 5 kg bez wymiany na wosk\nKod produktu: 8003K Produkt dostępny\nWaga ok.: 5.2 kg.\nWęza wielkopolska 5 kg\nbez wymiany na wosk\nWęza wielkopolska 5 kg bez wymiany na wosk. Węza - plaster wosku pszczelego z wytłoczonymi zaczątkami komórek, używany do osadzania w ramce. Węza pszczela wykonana z czystego wosku pszczelego I klasy, JEST MATERIAŁEM KRUCHYM W NISKICH TEMPERATURACH! Mimo dokładnego i starannego opakowania węzy na czas transportu, może ona ulec pokruszeniu lub połamaniu. Nasza Firma nie gwarantuje transportu w niskich temperaturach otoczenia! W związku z tym nie przyjmujemy reklamacji związanych z transportem węzy w warunkach zimowych i niskiej temperatury na zewnątrz! Zalecamy szczególnie przed rozpoczęciem pracy z naszą węzą ogrzanie jej do temperatury 20-25 ºC. Osiągniecie to Państwo przechowując węzę (przez około 24 godziny) w pomieszczeniu o podanej wyżej temperaturze. Zabieg ten ma na celu uplastycznienie arkuszy i uczynienie jej bardziej podatną na obróbkę. Przestrzegając naszych zaleceń osiągniecie Państwo oczekiwany przez Was efekt.\nWymiary: 235 x 335 mm.\nIlość arkuszy w 1 kg - 21-23 szt


FelietonyLokalnie\tCiekawostki z LeicesterInformacje lokalne\nBędąc jednym z dziesięciu największych miast Wielkiej Brytanii, Leicester uważane jest za centrum włókienniczo - odzieżowe. Można stwierdzić, że to "angielska Łódź". Swoją siedzibę ma tutaj słynna w całej Europie firma Next, a także produkowane i pakowane są tu ubrania dla znanej sieci Primark. Leicester to miasto akademickie posiadające dwa duże uniwersytety – Leicester University oraz De Montfort University. Dzięki ponad 20 tysięcznej społeczności studenckiej miasto odznacza się nieograniczoną żywotnością. W ostatniej dekadzie radni coraz więcej inwestują w jego rozwój. Leicester uzyskało tytuł "Enviroment City", najbardziej przyjaznego miasta dla środowiska. To "zielone miasto" posiada ponad 3000 akrów parków miejskich. Wielokulturowość to kolejna cecha Leicester, w którym ponad jedną trzecią populacji stanowią Azjaci.W Leicester mają swoją siedzibę dwa znane kluby sportowe. Słynny piłkarz Gary Lineker zaczynał swoją karierę w Leicester City Football Club, a wszyscy miłośnicy rugby na pewno znają miejscowy klub Leicester Tigers. W Leicester wybudowano pierwsze w Anglii rondo drogowe i uruchomiono pierwszą stację radiową. Tutaj też powstało pierwsze biuro podróży, które zorganizowało wycieczkę kolejową do pobliskiej miejscowości Loughborough.Historia miastaHistoria Leicester rozpoczęła się przed inwazją Rzymian na Brytanię w 43 roku naszej ery. Wykopaliska dowodzą, że w tym miejscu istniała osada Celtów, która została zdobyta przez wojska rzymskie w roku 47. Początkowo powstał jedynie garnizon wojskowy, który z czasem rozwinął się w osadę liczącą 2000 osób. Obecnie możemy podziwiać pochodzące z tamtego okresu ruiny rzymskiej łaźni, "The Jewry Wall", których fundamenty znajdują się kilka metrów poniżej aktualnego poziomu miasta.\nPo wycofaniu się Rzymian miasto stało się ważnym ośrodkiem władzy duńskich Wikingów, którzy zdobyli je około roku 877. Pozostałości ich panowania można dziś zauważyć w nazwach niektórych ulic. Bogatą ekspozycję z tego okresu posiada miejscowe Muzeum Archeologiczne znajdujące się tuż obok rzymskich ruin. Po upadku państwa Wikingów rozpoczęła się era panowania Normanów. Wybudowano wtedy drewniany zamek, przebudowany następnie na kamienny w XII wieku.W średniowieczu Leicester stało się ważnym ośrodkiem produkcji wełny oraz skór zwierzęcych. Miasto mogło się pochwalić własnym targowiskiemu. Raz do roku organizowano wielkie targi handlowe, na które przyjeżdżali kupcy z całego Midlands. Trzon życia miejskiego stanowiły handel i rzemiosłoo. Kupcy i przedsiębiorcy organizowali się w cechach rzemieślniczych, aby dbać o własne interesy. Pierwszą siedzibą takiego cechu i jednocześnie władz Leicester był najstarszy ratusz miejski, zwany Guildhall. Od XV wieku miastem rządził burmistrz.W XVI wieku w Leicester mieszkało już ponad 3 tysiące osób. W latach 1564, 1579, 1583, 1593 oraz w pierwszej połowie XVII wieku miasto nawiedzały epidemie czarnej ospy, które dziesiątkowały miejscową ludność. W 1642 roku pomiędzy zwolennikami monarchii i parlamentu wybuchła wojna domowa. Trzy lata później pod murami miasta stanęła królewska armia licząca ponad 5 tysięcy zbrojnych, podczas gdy obrona Leicester liczyła jedynie 2 tysiące osób. Ze względu na dobry stan murów obronnych miasto było trudne do zdobycia, jednak wśród mieszkańców znaleźli się zdrajcy, którzy pomogli w zdobyciu fortecy. Wielu mieszczan zostało potem krwawo zgładzonych.Triumf króla nie trwał jednak długo, gdyż po inwazji mury miejskie nie zostały naprawione, co ułatwiło zwolennikom Parlamentu zdobycie Leicester. Zniszczono wtedy miejscowy zamek aby w przyszłości uniemożliwić jakąkolwiek obronę ze strony przyjaciół króla. Leicester szybko podniosło się po wojnie domowej i około roku 1670 liczyło już ponad 5 tysięcy mieszkańców.W XVII wieku zabudowa miasta była w większości drewniana, nie licząc jednego lub dwóch murowanych budynków. W 1681 roku miasto zakupiło pierwszy wóz strażacki. Na początku XVIII wieku populacja miasta wzrosła do 17 tysięcy.Rewolucja przemysłowa pod koniec XVIII wieku spowodowała znaczącą transformację Leicester. W 1794 roku ukończono budowę kanału przy rzece Soar, dając możliwość taniego transportu węgla i rudy żelaza, co sprzyjało szybkiemu rozwojowi miejscowego przemysłu. W 1796 roku rozpoczęła się „włókiennicza” era miasta.W dalszych latach Leicester rozwijało się błyskawicznie korzystając z dobrodziejstw przemysłu i handlu. W połowie XIX wieku liczyło już około 50 tysięcy mieszkańców. W 1821 roku założono gazowe oświetlenie uliczne, następnie w roku 1830 wybrukowano większość miejscowych chodników. W 1836 roku powołano miejskie siły policyjne. W 1853 uruchomiono system wodociągowy, a dwa lata później system kanalizacyjny.Leicester na bieżąco reagowało na zmiany społeczne. Powstały szkoły, szpitale i biblioteki publiczne. W 1876 roku oddano do użytku nowy ratusz miejski. W 1881 uruchomiono pierwszą linię telefoniczną, a w 1894 roku część ulic miejskich podłączono do nowego systemu sieci elektrycznej.\nPrzemysł rozwijał się w szybkim tempie. Leicester stało się centrum włókienniczo-obuwniczym. Zakłady produkcyjne wymagały łatwiejszego dostępu do surowców. Z tego powodu zbudowano pierwszą linię kolejową oddaną do użytku w 1832 roku. W 1857 roku uruchomiono połączenie kolejowe pomiędzy Leicester i Londynem. W samym mieście powstawały linie tramwajowe ułatwiające komunikację. Na początku XX wieku Leicester ponownie uzyskało prawa miejskie i mogło w swojej nazwie umieszczać wyraz „city”. W 1926 roku powołano biskupa oraz ustanowiono katedrę miejską.W trakcie II Wojny Światowej miasto uniknęło bombardowań, co pozwoliło na szybką regenerację w okresie powojennym. Stało się miejscem docelowym dla wielu emigrantów osiedlających się w Anglii po wojnie, którzy właśnie tutaj rozpoczynali swoje „nowe” życie. Żydzi, Polacy i Łotysze osiedlali się w Leicester tuż po wojnie. Byli więźniowie obozów jenieckich, Niemcy, Włosi oraz Ukraińcy, pozostali w mieście, trwale asymilując się z miejscową ludnością. Od lat 50-tych osiedlają się w Leicester Azjaci stając się widoczną większością w mieście. Obecnie miasto jest jednym z ważniejszych ośrodków przemysłu lekkiego w Wielkiej Brytanii.Polonia i Polacy w LeicesterPolacy zaczęli osiedlać się w Leicester po 1945 roku. Początkowo byli to żołnierze Polskich Sił Zbrojnych wraz z rodzinami, przebywający w okolicznych obozach wojskowych. Dla ich potrzeb powołano w 1948 roku Polską Wspólnotę Katolicką. Niedługo potem kapelan wojskowy, ksiądz Edward Frąckowiak, rozpoczął swoją posługę dla miejscowej Polonii.W 1965 roku zakupiono ze składek pierwszą świątynię z przeznaczeniem na polski kościół. Z czasem powstała polska szkoła sobotnia oraz chór „Halka”. W 1976 roku powstał klub piłkarski „Leicester Polska”, obecnie prawie zapomniany przez Polonię. W Leicester działa Stowarzyszenie Polskich Kombatantów oraz Zjednoczenie Polskie. Aktywnie funkcjonuje też Klub Parafialny, który wychodzi naprzeciw potrzebom młodej „fali” emigrantów z Polski.Od 2004 roku miasto przeżywa prawdziwy najazd Polaków. Położenie Leicester, które umożliwia łatwy dojazd z Londynu i innych miast środkowej Anglii oraz wielka liczba zakładów produkcyjnych i przemysłowych spowodowały, że coraz więcej młodych Polaków osiedla się właśnie tutaj. Brakuje danych statystycznych dotyczących aktualnej liczby Polonii w Leicester. Nieoficjalne dane wskazują na liczbę nawet ponad 50 tysięcy naszych rodaków. Szczególnie widoczne jest to w trakcie niedzielnych mszy w polskim kościele oraz na ulicach miasta.Jedna z dzielnic przy ulicy Narborough Road traktowana jest już jako „polska dzielnica”. Przebywając w tym rejonie miasta usłyszymy głównie język polski. Jak „grzyby po deszczu” wyrastają polskie bary, restauracje i sklepy. Na większości sklepowych witryn znajdują się ogłoszenia w języku polskim. W prawie każdym sklepie sprzedawane są polskie towary. Miejscowe agencje pracy i nieruchomości oraz banki zatrudniają pracowników polskojęzycznych. Na przystankach autobusowych można zobaczyć plakaty informacyjne w języku polskim. W Leicester działają już 3 portale internetowe oraz wydawane są 2 gazety. Powstają zakłady fryzjerskie, firmy transportowe oraz szereg innych punktów usługowych, których celem jest zaspokajanie potrzeb młodych Polaków. A młodych osób z Polski nadal przybywa.\nPołączenie z LeicesterSamochodem: Leicester położone jest przy autostradzie M1 w odległości 100 mil na północ od Londynu. Samolotem: Najbliższe lotnisko to East Midlands Airport leżące tuż obok miasta Nottingham, posiadające połączenie autobusowe z Leicester. Inne lotniska, z których można skorzystać aby dostać się do Leicester to: London Luton Airport, Coventry Airport, Stanstead Airport, Heathrow Airport. Wszystkie posiadają połączenia autobusowe National Express. Do Leicester można także dojechać pociągiem z dworca St. Pancras w Londynie. Robert Chmura


Testy na IQ – gdzie ich szukać w Internecie? – Lubię Quizy – Najlepsze Quizy w Internecie\nWedle ogólnej definicji, inteligencja to umiejętność dostrzegania zmian, adaptowania się do nich i analizowania zmiennych danych z otoczenia, jak też rozumienie, nauka i potem wykorzystywanie nabytych umiejętności w praktyce. Każdy chciałby móc się poszczycić wysokim ilorazem inteligencji. Czy nie kusiło Cię, żeby sprawdzić, jakim dysponujesz?\nQuizów sprawdzających IQ w sieci można znaleźć sporo, jednak nie wszystkie są godne takiego samego zaufania. Żeby naprawdę mieć pewność wyników i odpowiedniego poziomu pytań, udajmy się na portal Quizowa.pl. Tam można znaleźć test na inteligencję z naprawdę miarodajnymi wynikami.\nWarunkiem uczciwych rezultatów jest oczywiście samodzielnie rozwiązywanie zadań, bez pomocy kalkulatora i wyszukiwarki. Test nie ma ograniczenia czasowego, chociaż można je sobie oczywiście indywidualnie narzucić, jeżeli ktoś ma takie życzenie. Obejmuje łącznie dwadzieścia pytań – to sporo, ale tylko w ten sposób da się zebrać odpowiednio dużo danych, a przede wszystkim skontrolować poziom inteligencji w oparciu o różne jej odmiany. Należy bowiem pamiętać, że IQ to co prawda wskaźnik matematyczny, ale sama inteligencja jako taka ma bardzo indywidualną formę. Niektórzy sprawniej posługują się słowem i łatwo im oszacować, które hasło nie pasuje do pozostałych albo rozwiązać słowny anagram. Inni rozumują przestrzennie, wyszukują prawidłowości i potrafią sprawnie wytypować figurę geometryczną odcinającą się od innych. Jeszcze inni rozumują logicznie i racjonalnie, ci szczególnie dobrze rozwiązują zagadki ciągów liczbowych czy literowych. Są też utalentowani matematycy, zdolni wykonać w głowie nawet skomplikowane działania. Im lepiej radzimy sobie we wszystkich tych dziedzinach, tym przekrojowo wyższy nasz wskaźnik IQ.\nPamiętaj, by przystąpić do quizu na inteligencję, kiedy jesteś wypoczęty i zrelaksowany, nie goni cię czas ani obowiązki, wokół jest cisza i nikt nie odwraca twojej uwagi. Najważniejsze jednak to podejść do tego jak do zabawy, nawet jeśli wynik nie do końca spełnia nasze ambicje!\niloraz inteligencji jak wysokie masz IQ sprawdzian IQ test inteligencji test na IQ testy inteligencji testy na IQ


Plastikowe piersi opinii Jekaterynburg - Wielkość implantu odpowiada wielkości piersi\n10 skutecznych sposobów na ściąganie w szkole plastyczne biustu cena chirurgia Krasnojarsk\nDieta dla powiększania piersi zwiększyć piersi, Implanty piersi powikłania spać na brzuchu małe piersi. Bardzo małe piersi, jak zwiększyć powiększania piersi bez doświadczenia, żeńskiego hormonu u mężczyzn powiększenie piersi Torbiele na powiększanie piersi.\nWklęsłe brodawki i problemy z karmieniem piersią bardzo małe piersi w 18 lat\nBardzo dobry krem do piersi powiększenie piersi 375 ml, Krem pupa opinii powiększenie piersi aby zwiększyć podciśnienie piersi. Krem do powiększania piersi z aliekspress I hormony zwiększyć piersi, moje dziewczyny są bardzo małe piersi metoda powiększania piersi.\nEsmeralda Godlewska: "Mówią, że WYGLĄDAMY JAK TRANSWESTYCI. Zawiść jest wszędzie!" pielęgniarstwo biustonosz małe klatki piersiowej plastikowe piersi opinii Jekaterynburg\nKobieta z jednym dużym jeden mały biust niezadowoleni z zabiegu powiększania piersi, aktorka porno z wielkimi piersiami silikonowych zwiększyć sutek na piersi. Wprowadzanie pokarmów uzupełniających z małym dzieckiem ssie powiększenie piersi za pomocą. ćwiczenia, kup ujędrniający krem na piersi werset o małą klatkę piersiową.\nGary Yourofsky - The Excuses Speech, 2014 Opinie Thai krem na powiększenie piersi\nKurkuma, aby zwiększyć biust poprzez zwiększenie biustu, CENA powiększania piersi jak powiększyć piersi bez operacji. Czy dać obu piersi, jeśli trochę mleka Urządzenie do zwiększania i podnoszenia piersi, kosztować powiększania piersi Donieck w Petersburgu, gdzie można zrobić powiększania piersi.\n25 FOODS YOU'VE BEEN EATING WRONG tnie się ubrać na małej klatce piersiowej plastikowe piersi opinii Jekaterynburg\nPowiększania piersi Czy to jest niebezpieczne małe piersi z dużymi sutkami erotycznych, Wołgograd klinika dla powiększania piersi Brak piersi biustonosz są bardzo małe. Hop herbata dla powiększania piersi omega-3 powiększenie piersi, powiększania piersi z przyrostu masy ciała nasion winogron mają na powiększenie piersi.\nОколофутбола (фильм) Rehabilitacja po opiniach powiększenie piersi\nJak uprawiać powiększania piersi Operacja w Internecie na piersi, powiększania piersi przy użyciu chmielu pigułki, które promować powiększenie piersi. Małe piersi przeglądać on-line powiększania piersi Mińsk, Krem na powiększenie piersi za i przeciw powiększenie piersi u niemowląt.\nHIT or MISS: ZAFUL • honest review • broken item in the package ): powiększenie piersi, jak życie się zmieniło\nSutki małe piersi erotyczne Ceny powiększenie piersi u Krymu, Eveline krem do powiększania piersi kupna Wynik zabiegu powiększania piersi. Wzrost płaskiej klatce piersiowej powiększone piersi u dziewcząt 3 lata, aby zwiększyć drogę babci za pierś powiększenie piersi u młodzieży.\nHubert Czerniak TV #7 - #Nowotwory #Leczenie #Profilaktyka (B17) #Terapie. Włączamy myślenie! fundusze na powiększenie piersi w aptekach plastikowe piersi opinii Jekaterynburg\nCzy jest to możliwe za pomocą drożdży, zwiększyć piersi metoda powiększania piersi przez Anna Siemienowicz, jak długo po plastycznej piersi opalania lato SUNDRESS małe piersi. Powiększenie piersi 335 klinika dla powiększania piersi w Wołogdy, powiększenie piersi oleju czarny kminek Jak zwiększyć rozmiar piersi o rozmiarze od 0 do 3.\nDark Souls 3 Playthrough ► Champion of Ash [#1] pielęgniarstwo matka z małymi piersiami\nCena implantów piersi olejek do masażu i powiększania piersi, Tapeta silikonowe piersi dlaczego w jednej piersi trochę mleka i jak zwiększyć. Małe piersi i włosy na nim Chirurgia klatki piersiowej na gwiazdy, powiększenie piersi w Mińsku Borovlyany czy dać pokarmu jeśli trochę.\nJerzy Zięba o nawodnieniu i leczeniu chorób wodą plastyczne biustu Barnauł forum\nMałe cycki i dupa Mammografia w małej klatce piersiowej, jak wybrać implanty do piersi Lek powiększenie piersi. Spisek w celu zwiększenia piersi kobiety powiększenie piersi za pomocą implantów, małe elastyczne kapłani i klatki piersiowej Jak zwiększyć malwy piersi.\nKtóre zwiększają cenę piersi


Bundesliga: Augsburg – Wolfsburg | Typersi\nTypersi Zakłady bukmacherskie Bundesliga: Augsburg – Wolfsburg (Typ i Analiza)\nBundesliga: Augsburg – Wolfsburg (Typ i Analiza)\nW sobotę w ramach rozgrywek Bundesligi piłkarze Augsburga podejmą zawodników Wolfsburg. Początek spotkania zaplanowano na godzinę 15:30. Zapraszamy na analizę!\nBundesliga: Augsburg – Wolfsburg\nKibice gospodarzy nie mają raczej wielkich wymagań co do gry swojego zespołu. Wystarczy im spokojne utrzymanie, co też ma miejsce. Obecnie po dwudziestu pięciu ligowych kolejkach mają na swoim koncie dwadzieścia siedem punktów i lokuj się na czternastym miejscu w ligowej tabeli. W poprzedniej kolejce piłkarze Augsburg przegrali na wyjeździe z piłkarzami Bayernu Monachium 0:2.\nTym samym Augsburg przegrał trzy kolejne mecze, w ostatnich pięciu kolejkach tylko raz zremisowali. Zarząd zadecydował po tych mizernych wynikach o zmianie trenera, ich nowych szkoleniowcem został Heiko Herrlich. Dobrą informacją dl nich jest fakt, że podczas przerwy do zdrowia wróciło kilku kontuzjowanych graczy. Kontuzję leczy jedynie Asta, który nie jest podstawowym zawodnikiem.\nWolfsburg ma potencjał do tego, aby zadomowić się w górnej części tabeli. Aktualnie zajmują siódme miejsce w ligowej tabeli, mając po dwudziestu pięciu rozegranych meczach trzydzieści sześć punktów na swoim koncie. W ostatnim meczu zremisowali na wyjeździe bezbramkowo z zawodnikami RB Lipsk.\nTrzeba to uznać za dobry wynik, tym bardziej że Wolfsburg nie przegrał żadnego z sześciu ostatnich spotkań Bundesligi. Przed najbliższym meczem mają jednak swoje kłopoty. W sobotnim pojedynku nie zagra najskuteczniejszy strzelec Wilków Wout Weghorst, który pauzuje za piątą żółtą kartkę. Kontuzjowani są zaś Gerhardt, Guilavogui i William.\nW poprzednim sezonie piłkarze Augsburga przegrali u siebie z zawodnikami Wolfsburga 2:3. Teraz także spodziewam się wyrównanego meczu. Augsburg zmienił trenera, mając nadzieję na nowy rozdział. Z kolei Wolfsburg przed przerwą był w lekkim dołku, a dodatkowo mają kilku kontuzjowanych piłkarzy. Myślę więc, że ten mecz będzie wyrównany i zobaczymy w nim kilka goli.\nAugsburg – Wolfsburg +1,5 1,5 STS\nPoprzedni artykułVysshaya Liga Reserve: Szachcior Soligorsk 2 – Sławija Mozyrz 2 (Typ i Analiza)\nNastępny artykułBundesliga: Frankfurt – Moenchengladbach (Typ i Analiza)


MINI [MIKRO] -WICHEREK - RC\nStrona główna » MODELE SAMOLOTÓW » MINI [MIKRO] -WICHEREK - RC\nWICHEREK RC - Mini [MIKRO]\nLegendarny model samolotu Wicherek w wersji RC typu Mini [MIKRO], wycięty z bardzo lekkiej i wytrzymałej na uszkodzenia pianki XPS. Nasz Wicherek jest modelem dla początkujących jak i dla doświadczonych modelarzy. Układ skrzydeł typu górnopłat powoduje że model jest bardzo stateczny w locie i potrafi wybaczać błędy pilotażu początkującym pilotom. W zestawie znajdują się wszystkie niezbędne materiały do budowy modelu. Dodatkowo dwie płytki XPS 3 mm i 5 mm w celu modyfikacji wyglądu modelu.\nKomplet elementów z zestawu pozwoli początkującym konstruktorom zbudować łatwy w pilotażu model, zaawansowanym natomiast daje doskonałą bazę do własnych, bardziej skomplikowanych urozmaiceń z zachowaniem tych samych, doskonałych właściwości lotnych.\nSkrzydła o profilu RSG\nStateczniki wycięte z XPS - 5 mm\nKadłub [bok] 2 szt 5 mm\nOkleina kadłuba góra,dół XPX - 3 mm\nPłytka XPX 3x90x390 mm 1 szt\nPłytka XPS 5x90x390 mm 1 szt\nPlan do budowy modelu [rysunek poglądowy]\nRozpiętość - 640 mm\nSilnik szczotkowy z przekładnią firmy DW Hobby\nMikro silnik bez szczotkowy - 1-2 S\nPakiet LI-POL 1-2s\n2 serwa Micro (maksymalnie 5 gramowe)\nCo tu dużo mówić, to ten sam znany Wicherek, tyle że w wersji Mini. Te same super właściwości lotne, zarówno w wersji RC jak i szybowcowej, jest to oczywiście kwestia wywarzenia modelu. Jak najbardziej polecam.\nSzybowiec RC - FOKA\nMIKRO-Regulator ESC silnika szczotkowego - 1S-5A\nMesserschmitt Me-163B XPS\nCESNA 182 - Mikro model - RC\nModel samolotu RC: Fokker Eindecker