Legnica: Pomnik Wdzięczności dla Armii Radzieckiej zostanie na swoim miejscu - Gazetawroclawska.pl\nLegnica: Pomnik Wdzięczności dla Armii Radzieckiej zostanie...\nLegnica: Pomnik Wdzięczności dla Armii Radzieckiej zostanie na swoim miejscu\n6 lutego 2010 20:35 06.02.2010 20:35\nPomnik Wdzięczności dla Armii Radzieckiej pozostanie na placu Słowiańskim w Legnicy.\nWojewoda dolnośląski nie zgodził się, by go przenieść na cmentarz żołnierzy Armii Radzieckiej.\nLegniccy radni podjęli uchwałę o przeniesieniu monumentu w grudniu minionego roku na wniosek przewodniczącej rady Ewy Szymańskiej. - To pomnik komunizmu i zniewolenia - stwierdziła przewodnicząca.\nJednak uchwała została unieważniona. Przeniesienie pomnika wymaga bowiem zgody wojewody, a radni nie wystąpili o nią. Mieli też obowiązek skonsultować przeniesienie pomnika ze stroną rosyjską. Do takich rozmów upoważniona jest wyłącznie Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Tego też nie dopełnili.\n- Jest mi przykro, że ten pomnik pozostanie w centrum miasta i będę musiała ten obskurny i zaniedbany obiekt codziennie oglądać - powiedziała nam Ewa Szymańska.\nRzecznik prezydenta Arkadiusz Rodak stwierdził, że próba przeniesienia pomnika była polityczną awanturą. - Najważniejsze, że w kasie miejskiej zostanie 100 tysięcy złotych, bo tyle kosztowałaby ta przeprowadzka - skomentował.\nPomnik projektu Józefa Guzego odsłonięto w 1951 roku. Po 1990 próbowano go wielokrotnie usunąć z placu Słowiańskiego. Sam Guzy po latach przyznał, że nie jest to arcydzieło i zaproponował, żeby je zakopać.


Zobacz wątek - Dala- mój piękny ogród cz.1\nDala- mój piękny ogród cz.1\nTytuł: Dala- mój piękny ogród cz.1\nNapisane: 4 lut 2009, o 17:58\nMam przyjemność przedstawić miłośnikom roślin i ogrodów mój ogród położony w Sobótce koło Wrocławia. Ogród ma ok. 1000m i ja zagospodaruję go od 5 lat. Zastałam na nim kilka starych drzew owocowych i sporo krzewów i bylin. Wszystko było piękne, ale nieco dzikie i zaniedbane. Ten ogród stał się moja pasją, spędzam w nim każdą wolną chwilę i już nie mogę doczekać się wiosny. Na początek kilka fotek\nNapisane: 4 lut 2009, o 18:10\nNapisane: 4 lut 2009, o 19:33\nWitaj Dala, gratuluję wielkiego wejścia. Piękne kwiaty przedstawiasz. Patrząc na nie wydaje mi się, że znowu jest pełnia lata, za którym bardzo już tęsknie. Pokazuj więcej zdjęć, napisz coś więcej o swoim ogrodzie. Będę częstym gościem u Ciebie\nNapisane: 4 lut 2009, o 19:34\nPiękny ogród. Bardzo podobają mi się twoje rośliny.\nNapisane: 4 lut 2009, o 19:36\nWitaj Dala, pokazałaś fotki zapowiadające śliczny ogród piękne, dorodne , obsypane kwiatami rośliny, czekam na jeszcze\nPiękne kwiaty, cudowny zakątek\nTeraz zauważyłam, ze w temacie wątku masz rok 2008\nNapisane: 4 lut 2009, o 20:39\nDala, witam serdecznie w rodzinie ogrodniczej\nSuper, że do nas dołączyłaś\nMasz bardzo piękny, zadbany i już zagospodarowany ogród - gratuluję !!!\nNapisane: 4 lut 2009, o 20:53\nPiękne róże, duży ogród, zadbany trawnik - super.\nWitaj w gronie ogrodomaniaków.\nNapisane: 4 lut 2009, o 21:42\nKochani, bardzo, bardzo dziękuję za wszystkie miłe słowa i pochwały. Przyznam, że jestem troszkę speszona, bo zanim zdecydowałam się pokazać swój ogród, namiętnie oglądałam Wasze na tym forum. Jest tu wiele wspaniałych ogrodów i ludzi, którzy się nimi zajmują. Ja przez całą zimę przeglądam fora ogrodnicze, czytam specjalistyczne czasopisma i książki i cały czas kombinuję, co zrobię, co zmienię na moim skrawku ziemi, gdy tylko minie zima. W zasadzie jestem początkującą ogrodniczką, ale ambitną i zdeterminowaną; uczę się i dokształcam cały czas - to teoria, a w ogrodzie cały czas coś zmieniam i eksperymentuję - ciągle jeszcze nie jestem w pełni usatysfakcjonowana. Mój ogród jest położony na skraju Parku Krajobrazowego i otacza mały przedwojenny domek i to determinuje jego styl. Nie wiem precyzyjnie jak go nazwać , może wiejsko-romantyczny? Chodzi mi o to, żeby była w nim pewna naturalność, ale kontrolowana. Uwielbiam wszelkie kwiaty - cebulowe, byliny, ale również kwitnące krzewy. Mam dużo kwiatów, ale najwięcej chyba liliowców, hortensji i tulipanów.Jeszcze raz dziękuję Wam za wszystkie rady i wspaniałe doznania, które odczuwam oglądając Wasze wspaniałe ogrody. A teraz jeszcze kilka fotek, żeby Was nie zanudzać, bo ja o ogrodzie mogę bez końca... [/URL]\nNapisane: 4 lut 2009, o 21:53\nTeresat, w temacie wątku umieściłam rok 2008, bo zdjęcia były robione w zeszłym roku. Mam nadzieję, że w tym również będę fotografować mój ogród, a Wy zechcecie go oglądać. Pozdrawiam serdecznie.\nNapisane: 4 lut 2009, o 21:57\nDala, piszesz pięknie o swoim romantycznym ogrodzie i bardzo fajnie się to czyta\nPisz, pisz będziesz miała we mnie wierną czytelniczkę\nJuż mówiłam, że masz piękny ogród i taki tajemniczy - zaczarowany.\nLubię takie naturalne klimaty.\nZainteresował mnie ten piękny, biało kwitnący krzew. Powiedz, proszę co to jest\nBardzo ładny masz ogród!!! Zadbany i taki barwny\nCo to za kwiaty te niebieskie po lewej stronie ścieżki??\nNapisane: 4 lut 2009, o 21:59\nWitaj Dala, Twój ogród wygląda bajkowo, jak zaczarowany.\nNapisane: 4 lut 2009, o 22:10\nDala .Jestem oczarowana to po prostu ogród moich marzeń Dawaj więcej zdjęć.\nNapisane: 4 lut 2009, o 22:11\nHalinko, ten biało kwitnący krzew po prawej stronie to hortensja bukietowa Kyushu. Wczesną wiosną przycinam ją na 2,3 oczka i latem dorasta do 2 metrów wysokości. Kwitnie, o ile dobrze pamiętam od końca lipca do września.\nNiebieskie kwiatki po lewej stronie ścieżki to kocimiętka. Jest posadzona wzdłuż południowo-wschodniej ściany domu razem z różami i lawendą. W zeszłym roku nie byłam zadowolona z tej lawendy, bo od dołu się ogołociła i łodygi jej zdrewniały - w marcu z duszą na ramieniu odmłodziłam ja (dość mocno przycięłam), ale na szczęście pięknie odbiła i zakwitła. Pozdrawiam\nNapisane: 4 lut 2009, o 22:21\nDala, dziękuję za szybką odpowiedź.\nPiękna ta hortensja bukietowa Kyushu, tylko szkoda, że trzeba ją podcinać, bo ja nie lubię tego zabiegu.\nSerce mi wtedy pęka z żalu, chociaż wiem, że to dla dobra rośliny\nNapisane: 4 lut 2009, o 22:24\nA te piękne różowe róże, znasz ich nazwę?


e-usługi - Next.gazeta.pl\nW przyszłym tygodniu zostaną wdrożone nowe dowody osobiste. Zmiany wymagają dostosowania urzędowych systemów, co spowoduje chwilowe utrudnienia. Wyjaśniamy...\noprac. Karolina Kraushar 30.10.2021\nW resorcie finansów trwają prace nad elektronicznym urzędem skarbowym. Ma być łatwiej i prościej. Podatnik bez wychodzenia z domu będzie mógł sprawdzić na...\nŁSK / IAR/ISBnews 10.01.2020\nSkuteczna sprzedaż e-usług\nkolejny krok do zakupu. Skuteczne sztuczki Sprzedaż niematerialnych e-usług jest nadal stosunkowo nową dziedziną, posiadającą swoją specyfikę. Mimo to sprawdza się w niej wiele "sztuczek" znanych z tradycyjnego handlu. Co zatem jest ważne w sprzedaży e-usług? - Dobry produkt - odpowiada krótko Izabela\noryginalnym artykule: Seminarium "E-usługi - szansą dla przedsiębiorców"\nPARP: Elektroniczne wnioski na dotacje do e-usług\nzainteresowaniu wszystkich potencjalnych beneficjentów dotacji na e-usługi. W ubiegłym roku Dziennik Internautów wspominał o kolejkach po dotacje na e-biznes. Niektórzy przedsiębiorcy spędzili na czekaniu kilka dni. Tylko w warszawskiej siedzibie RIF (i przed nią) czekało blisko 150 osób. >>> Czytaj: Kolejki\nW sumie Unia przeznaczy ok. 1,4 mld zł na dotacje dla właścicieli firm działających nie dłużej niż rok, dla których jest to pierwsza działalność gospodarcza. Osoby chcące świadczyć usługi przez Internet będą mogły otrzymywać wsparcie finansowe przez 24 miesiące. Jak podaje Rzeczpospolita, pieniądze\n), należy pobrać, wypełnić i wysłać na adres organizatora (info@rig.katowice.pl). Liczba miejsc jest ograniczona. Decyduje kolejność zgłoszeń. Więcej na ten temat w oryginalnym artykule: Jak zamienić pomysł na biznes - konferencja o dotacjach na e-usługi Warto przeczytać też: PARP przyjmuje wnioski w ramach\nPanda Software: usługa bezpieczeństwa dla e-commerce\nkilku sekund i po wykryciu kodu złośliwego, na pececie klienta, ośrodek e-commerce używający tej usługi ma do dyspozycji kilka opcji postępowania - od wysłania alarmu po zatrzymanie transakcji. Usługa nie usuwa kodu złośliwego z komputera klienta. Cena usługi wynosi od 1,5 USD za użytkownika. Józef Muszyński\ninternetowej sieci. E-zakupy są obecne w Polsce od ośmiu lat Usługa zakupów z dostawą Tesco została uruchomiona po raz pierwszy w 2012 r. Była to jedna z pierwszych tego typu usług w Polsce. W ciągu ośmiu lat sieci udało się zrealizować ponad osiem milionów zamówień. W tym czasie spakowano ponad 300 tys\nPoczta Polska wprowadza usługę uzupełniającą standardowe wysyłanie listów poleconych o doręczanie tych listów w formie elektronicznej. Jak tłumaczy Michał Putkiewicz - wiceprezes zarządu Poczta Polska Usługi Cyfrowe, każdy obywatel będzie miał bezpieczną skrzynkę, na którą będzie otrzymywał\nMinisterstwo Finansów zamierza wprowadzić istotne zmiany do usługi " Twój e-PIT ". Uruchomiona w połowie lutego usługa pozwala na błyskawiczne przejrzenie, poprawienie i zatwierdzenie deklaracji podatkowej. Jak informuje resort finansów dostęp do naszych danych będzie chroniony przez nowe\nMinisterstwo Finansów: Usługa e-PIT będzie niedostępna od 3 do 14 lutego\ninternetowej. Twój e-PIT będzie niedostępny. Ministerstwo Finansów zachęca do korzystania z innych usług e-Urzędu Twój e-PIT to usługa, która automatycznie przygotowuje i udostępnia przez roczne zeznanie podatkowe osób fizycznych dzięki danym z Krajowej Administracji Skarbowej. Podatnik, który skorzysta


Rozszerzenie pliku .IKS - Jak otworzyć plik IKS? File Extension IKS - FileTypes\nJeżeli trafiłeś w to miejsce, to wysoce prawdopodobne jest, że masz problem z plikiem IKS. Jeżeli chcesz otworzyć plik IKS, bądź rozwiązać inny problem dotyczący tego typu pliku, zapoznaj się szczegółowo z informacjami na tej stronie.\nInformacje o pliku IKS\nJak otworzyć plik IKS?\nNajczęstszy problem, który występuje w momencie gdy nie możesz otworzyć pliku IKS jest kuriozalny - brak zainstalowanej opdpowiedniej aplikacji na Twoim urządzeniu. Rozwiązanie jest badzo proste, wystarczy wybrać i zainstalować jednen (bądź kilka) program do obsługi IKS z listy którą znajdziesz na tej stornie. Po poprawnej instalacji koputer powinien sam powiązać zainstalowane przed chwilą oprogramowanie z plikiem IKS którego nie możesz otworzyć.\nProgramy, które otworzą plik IKS\nInne problemy z plikiem IKS\nPobrałeś i poprawnie zainstalowałeś jeden z programów a problem z plikiem IKS nadal występuje? Może być kilka przyczyn takiej sytuacji - przedstawiamy kilka powodów, które tworzą najwięcej problemy z plikami IKS:\nplik IKS którego dotyczy problem jest uszkodzony\nw "Rejestrrze Windows" nie istnieje odpowiednie powiązanie pliku IKS z zainstalowanym programem do jego obsługi\naplikacja, która obsługuje plik IKS nie posiada odpowiednich zasobów komputera, albo nie zostały zainstalowane odpowiednie sterowniki które pozwolą programowi się uruchomić


Na Targówku powstanie nowoczesna szkoła podstawowa | TVN Warszawa\nNa Targówku powstanie nowoczesna szkoła podstawowa\n9 marca 2019, 8:48\nTutaj będzie szkoła | Urząd miasta Warszawy\nTak będzie wyglądała szkoła | Urząd miasta Warszawy\nRafał Trzaskowski podpisał umowę | Urząd miasta Warszawy\nWizualizacja szkoły | Urząd miasta Warszawy\nPrzy ulicy Gilarskiej powstanie nowoczesny kompleks dla blisko 1000 uczniów. Władze Warszawy podpisały umowę na budowę szkoły podstawowej. Zajęcia rozpoczną się we wrześniu 2020 roku\nW piątek, 8 marca prezydent stolicy podpisał umowę na budowę pierwszego etapu zespołu szkolno-przedszkolnego na Targówku przy ulicy Gilarskiej. Szkoła będzie jedną z największych placówek oświatowych w Warszawie.\n– Realizujemy nasz program Warszawy dla uczniów. Jakość edukacji, podwyżki dla nauczycieli, zajęcia dodatkowe. Inwestujemy też w infrastrukturę. Cieszę się, że na Targówku powstanie tak duża i nowoczesna szkoła – mówił Rafał Trzaskowski.\n33 oddziały dla uczniów\nW dwukondygnacyjnym budynku znajdą się między innymi 24 sale lekcyjne, pracownie, aula, stołówka oraz szatnia. Przed wejściem powstaną dwie wiaty na 200 miejsc rowerowych.\nRównocześnie władze dzielnicy rozpoczną budowę drogi dojazdowej – ulicę Rembrandta, tak aby została oddana do użytku w tym samym czasie, co szkoła.\nW kolejnych etapach powstaną przedszkole oraz nowoczesna hala sportowa. W obiekcie łącznie przewidziano 24 oddziały szkolne oraz dziewięć oddziałów przedszkolnych. Znajdą się tam również boiska sportowe i place zabaw. Kompleks będzie miał osobne wejścia do szkoły i przedszkola, a hala widowiskowo-sportowa będzie ogólnodostępna.\nKoszt całej inwestycji to 54 miliony złotych. Wykonawcą jest firma IDS-BUD spółka akcyjna.\nZgodnie z zapowiedzą z programu, przyspieszono budowę nowych szkół i przedszkoli. W tej chwili powstaje 15 nowych szkół podstawowych dla ponad 10 tysięcy uczniów. Z dwóch z nich, przy ulicy Warzelniczej i ulicy Myśliborskiej, uczniowie będą korzystać we wrześniu 2019 roku.\nSzkoły są rozbudowywane i modernizowane. Na 12 największych modernizacji szkół miasto przeznaczyło prawie 190 milionów złotych. To między innymi szkoły przy ulicy Kawęczyńskiej i Cietrzewia, szkoła specjalna przy Różanej, czy budynek przy ulicy Twardej przeznaczony na ośrodek dla dzieci niedosłyszących.\nW poniedziałek, 11 marca, prezydent Warszawy podpisze umowę na budowę zespołu szkolno-przedszkolnego na Żoliborzu.\nNa tvnwarszawa.pl informowaliśmy o powołaniu sztabu kryzysowego, w związku ze zbliżającym się strajkiem nauczycieli.\n43 025 miejsc w szkołach dla podwójnego rocznika


20 polecanych psychoterapeutów w Tarnowskich Górach | ZnanyLekarz.pl\nPolecani psychoterapeuci w Tarnowskich Górach\n„Nie czułam się oceniana. Czułam się wysłuchana i zrozumiana. Dziękuję za szybką pomoc. Tego mi było potrzeba- rozmo…wy i spojrzenia z boku . Byłam przekonana, że jestem w sytuacji bez wyjścia. Całe szczęście, że trafiłam na Panią Doktor. Dziękuję. Gorąco polecam.” Więcej\nSienkiewicza 17/7, Tarnowskie Góry • Mapa\nAnna Szeremeta- gabinet psychologiczny. Tarnowskie Góry. Sienkiewicza 17/7\n„Pani psycholog kompetentna, słuchająca i zadawająca pytania. Konsultacja przebiegła w miłej atmosferze. Jest zadowol…enie po rozmowie.” Więcej\n„Pani Ilona jest bardzo zaangażowana w swoją pracę, widać że chce pomagać ludziom. Na wizytach czuję się komfortowo, …wiem że zostanę wysłuchana. Polecam” Więcej\n„Po wyjściu z gabinetu poczułem się spokojniejszy i wyluzowany. Cieszę się, że ktoś wsłuchuje się w moje problemy i r…ozterki oraz pokazuje drogę, którą można z nich wyjść. Warto przychodzić na takie spotkania. Dziękuję bardzo” Więcej\n„Rzeczowa, przyjemna rozmowa. Fachowa pomoc. Zaangażowanie. Fajna atmosfera która sprzyjała wymianie myśli.”\nmgr Katarzyna Rawluk\n„Bardzo polecam. Pani Kasia jest cudowna i szybko trafia do pacjenta . Miły i przytulny gabinet sprawia że człowiek c…zyje się swobodnie.” Więcej\n„Podczas spotkań terapeutycznych z Panią Joanną możecie Państwo liczyć na wsparcie, trafne uwagi i spostrzeżenia, wys…oki poziom empatii i brak oceny. Pani Joanna pomaga w dotarciu do najskrytszych czeluści naszej psychiki. Pokazuje to co zagmatwane. Pomaga odgmatwać.:) Podczas kilkumiesięcznych spotkań nie zdarzyło się, aby Pani Joanna nie pojawiła się na czas w gabinecie, jest bardzo rzetelna, terminowa. Polecam Każdemu, kto szuka w gabinecie psychoterapeuty poczucia bezpieczeństwa, zrozumienia i pomocy.” Więcej\n„Do Pani Doktor zapisałam się chcąc zmienić swój tok myślenia i życie. Pani Doktor uważnie słucha ze zrozumieniem i s…tawia odpowiednie pytania. Jest bardzo uprzejma, sympatyczna i sprawia, że można czuć się swobodnie nawet na pierwszym spotkaniu. Jestem już po drugim spotkaniu. Zastanawiałam się, czy wizyta online będzie mi odpowiadała i mogę śmiało powiedzieć, że nie żałuję i jestem bardzo zadowolona, więc jeśli ktoś się waha nad konsultacja online - niech spróbuje. Z niecierpliwością czekam na kolejne spotkania” Więcej\nStyczyńskiego 6/2, Tarnowskie Góry • Mapa\nGabinet Joanna Dudzik\n„Odpowiednia osoba na odpowiednim stanowisku. Bardzo szerokie spektrum narzędzi psychoterapeutycznych co pozwala na p…racę wielopłaszczyznową, a do tego spory bagaż doświadczeń. Praca z Panią Jadwigą potrafi zdziałać więcej w kilka miesięcy niż farmakologia w kilka lat. Polecam” Więcej\nmgr Katarzyna Konfederak\n„Cudowna, pełna empatii specjalistka w swojej dziedzinie. Byłam rozsypana emocjonalnie, kiedy zwróciłam sie do p. Ka…si o pomoc teraz po kilku miesiącach terapii okazuje się, że życie nie jest, aż takie trudne, moży być wręcz przyjemne. P. Kasia nauczyła mnie również jak sobie radzić z chorobą psychosomatyczną. Terapia u niej to lek na całe zło. Gorąco polecam. Aneta” Więcej\nRatuszowa 9 pokój 25, Tarnowskie Góry • Mapa\nGabinet psychoterapii Gestalt - Katarzyna Konfederak\nmgr Andrzej Maciejowski\n„Z Panem Andrzejem spotykam sie na terapii już 1,5 roku i czuję, że zrobiłam ogromny progres w kierunku samorozwoju i… poczucia stabilizacji. Terapie są dostosowane do moich potrzeb i prowadzone w bardzo przyjemnej atmosferze. Pan Andrzej jest profesjonalistą w swoim zawodzie. Zawsze stara się znaleźć odpowiednie rozwiązanie i wykazuje się ogromnym zrozumieniem. Polecam gorąco spotkania z P. Andrzejem, warto zainwestować w siebie z pomocą tego wyrozumiałego i zaangażowanego Terapeuty wyspecjalizowanego w swojej dziedzinie.” Więcej\nGabinet Psychoterapii Adam Frąc w Centrum Medycznym Fam Med\nZaburzenia lękowe Tarnowskie Góry\nZaburzenia nastroju Tarnowskie Góry\nKryzys emocjonalny Tarnowskie Góry\nKryzys w związku Tarnowskie Góry\nStres Tarnowskie Góry\nKryzys życiowy Tarnowskie Góry\nChoroba afektywna dwubiegunowa Tarnowskie Góry\nLęki Tarnowskie Góry\nNiskie poczucie własnej wartości Tarnowskie Góry\nDDA - dorosłe dzieci alkoholików Tarnowskie Góry\nNerwica Tarnowskie Góry\nFobia społeczna Tarnowskie Góry\nProblemy wychowawcze Tarnowskie Góry\nZaburzenia psychosomatyczne Tarnowskie Góry\nAnoreksja Tarnowskie Góry\nBulimia Tarnowskie Góry


Wiadomości: Strefa Siatkówki walczyła w turnieju dziennikarzy PGE PressBall 2011\nStrona Główna > Aktualności > inne > Strefa Siatkówki walczyła w turnieju dziennikarzy PGE PressBall 2011\nStrefa Siatkówki walczyła w turnieju dziennikarzy PGE PressBall 2011\n20 listopada 2011 20:04\nDziennikarze Strefy Siatkówki w miniony weekend grali w Bełchatowie w pierwszym halowym turnieju dziennikarzy PGE PressBall 2011. W imprezie rozgrywanej w hali Skry Bełchatów wzięło udział 12 ekip, a nasi koledzy i koleżanka zajęli szóstą lokatę.\nDrużyny, które zgłosiły się do rozgrywek, podzielono na cztery grupy po trzy zespoły w każdej z nich. Formuła turnieju była tak ułożona, że o medale mogli zagrać tylko zwycięzcy grup, drużyny z drugich miejsc walczyły o miejsca 5-8, pozostałe ekipy o lokaty 9-12. Niebagatelne znaczenie miało zatem losowanie, które decydowało o przeciwnikach w fazie grupowej.\nKażda drużyna trafiła pod skrzydła trenera z PGE Skry Bełchatów. Szkoleniowcem siatki.org został Maciej Bartodziejski, na co dzień drugi trener mistrzów Polski.\nStrefa Siatkówki nie miała szczęścia w losowaniu, bo trafiła do grupy z bardzo mocną drużyną Media Płock, która, jak się później okazało, została triumfatorem turnieju PressBall. Po zwycięstwie z reprezentacją redakcji VolleyLife i zajęciu drugiego miejsca naszym reprezentantom pozostała walka o miejsca 5-8.\nPoczątek tej walki był udany, bo na początek drugiego dnia turnieju pokonaliśmy 2:0 ekipę Przeglądu Sportowego i nasi redaktorzy stanęli przed szansą na piąte miejsce. Ostatni mecz imprezy zaczął się bardzo pomyślnie, bo po zaciętej walce ekipie, która grała ze sobą pierwszy raz, udało się wygrać pierwszego seta z ekipą Salps Szczecin, która gra na co dzień w takim składzie w szczecińskiej lidze amatorów i była faworytem tego pojedynku. Niestety, w drugim secie gra Strefy się posypała i trzeba było walczyć w tie-breaku. Reprezentacja naszej redakcji nie sprostała szczecinianom i musiała zadowolić się miejscem w połowie turniejowej stawki.\nStrefę Siatkówki w turnieju PressBall 2012 reprezentowali:\nEdyta Bańka (Czerwionka-Leszczyny), Bartosz Borowiak (Zielona Góra), Mikołaj Lipowski (Łask), Cezary Makarewicz (Bydgoszcz), Patryk Polek (Olchowa k. Rzeszowa), Sebastian Solecki (Krosno), Bartosz Wencław (Łódź).\nWarto dodać, że ekipa Strefy Siatkówki była jedną z niewielu drużyn złożoną z dziennikarzy pracujących dla jednej redakcji.


Opalona skóra uważana jest za atrakcyjną i dodającą urody, jednak jeśli przesadzisz – mogą z tego wyniknąć poważne problemy. Gdzie znaleźć złoty środek?\nDlaczego zbyt długie opalanie się nie jest dobre?\nPrzyczyna jest prosta. O ile samo wylegiwanie się na słońcu jest całkiem przyjemne, to po pewnym czasie może prowadzić do oparzeń, przebarwień, zmarszczek, wiotczenia skóry, czy nawet zmian nowotworowych. Częstym problemem są też, niestety, udary słoneczne. Nie znaczy to, że trzeba wpadać w panikę, warto jednak zachować pewien umiar.\nNiestety, na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Wiele zależy od pogody, godziny, ale też cech indywidualnych tzw. fototypu. Szczególnie narażeni są ludzie z jasną karnacją skóry, jasnymi oczami i jasnymi włosami. Istnieje jednak kilka zasad, których warto się trzymać:\n- Zawsze w trakcie opalania stosuj krem z filtrem UV – nawet gdy opalasz się krótko. Jednocześnie pamiętaj, że żaden krem nie chroni w 100 procentach!\n- Osoby o jasnej karnacji lub cerze wrażliwej powinny szczególnie unikać słońca.\n- W okresie letnim słońce najmocniej świeci pomiędzy godzinami 11:00 a 15:00. Wtedy najszybciej uda Ci się zdobyć opaleniznę, ale też najbardziej trzeba uważać.\n- Zawsze w trakcie opalania chroń oczy!\nPamiętaj, że jeśli opalanie poprzedzasz lub przerywasz kąpielą w morzu, jeziorze, czy basenie, krem przeciwsłoneczny ulega spłukaniu i traci swoje właściwości ochronne. Łatwo o tym zapomnieć, a ma to spore znaczenie!\nA co z solarium? Czy jest równie szkodliwe?\nZdecydowanie tak! Co prawda ekspozycja na promieniowanie UV w ich przypadku trwa znacznie krócej, ale z dużo większą intensywnością. Mówiąc krótko: skóra jest wtedy wręcz bombardowana niekontrolowaną dawką energii. Jest to także dodatkowa porcja promieniowania ultrafioletowego, co w konsekwencji zwiększa kumulacyjną dawkę życiową oraz ryzyko rozwoju nowotworów skóry.\nKiedy opalanie się jest niezdrowe?\nProblemem jest nie tylko czas przebywania na słońcu. Okazuje się, że w niektórych przypadkach ostrożność z wychodzeniem na słońce będzie szczególnie istotna. Dzieje się tak między innymi w przypadku zażywania niektórych leków (szczególnie leków przeciwbólowych, przeciwarytmicznych, niektórych antybiotyków oraz środków hormonalnych), a także środków antykoncepcyjnych. Jeżeli akurat je stosujesz, sprawdź dokładnie informacje zawarte na ulotce informacyjnej lub dopytaj lekarza.\nUważaj przy depilacji!\nChoć rzadko się o tym mówi, opalać nie można się także bezpośrednio przed i po większości zabiegów depilacyjnych (szczególnie depilacji laserowej). Okres unikania słońca w przypadku depilacji laserowej powinien wynosić około miesiąca wcześniej i później. W przypadku depilacji mechanicznej lub przy zastosowaniu kremów depilacyjnych wystarczą 2-3 dni.\nPowód jest prosty. Depilacja wykonana którąś z inwazyjnych metod powoduje podrażnienia skóry, przez co staje się ona bardziej wrażliwa na ewentualne uszkodzenia. Promieniowanie UV oddziałuje wtedy mocniej, co może skończyć się trwałymi przebarwieniami lub wystąpieniem zmian chorobowych.\nOpalasz się także w trakcie zwykłych spacerów\nNa koniec rada: pamiętaj, że na działanie słońca wystawiasz się nie tylko w trakcie wylegiwania się na leżaku. Także spacerując zdążysz złapać trochę opalenizny. Jeśli jednak planujesz przebywać na słońcu kilka godzin (np. gdy przebywasz na festiwalu muzycznym lub wędrujesz po szlakach turystycznych), nie możesz zapomnieć o ochronie – zarówno w formie kremu przeciwsłonecznego, okularów z filtrem UV, jak i zwykłego nakrycia głowy.\nJulia 08/25 13:48:36


Nasze materiały pobrano już 203633210 razy\nMoją najpiękniejszą pamiątką z wakacji jest stworzony przeze mnie album ze zdjęciami. Każda chwila jest ulotna, a dzięki zdjęciu potrafi ona trwać przez całą wieczność. Na zdjęciu ulotność zamyka się w coś materialnego. Dzięki temu albumowi w każdej chwili mogę powrócić do przeszłości, do najszczęśliwszych momentów w moim życiu. To taki rodzaj dokumentacji tego, gdzie i z kim się było, utrwalenie śmiechu, radości, koloru, słońca i miejsc.\nAlbum kupiłam w Wilnie, gdzie spędzałam całe wakacje. Jest to wielki, mieszczący trzysta dwadzieścia zdjęć album, na którego okładce znajdują się wszystkie największe zabytki zarówno Wilna, jak i całej Litwy. Są to między innymi: Wieża i Pomnik Giedymina, Trzy Krzyże w Parku Kalnu (symbol Litwy), panorama wileńskiej starówki, gotycki Kościół św. Anny, Archikatedra i Plac Katedralny, Park Europejski, kowieński pomnik Adama Mickiewicza, wydmy w Połądze, średniowieczny zamek na wodzie w Trokach i wiele, wiele innych.\nAlbum zawiera zdjęcia z wszystkich podróży po Litwie. Dzięki tym fotografiom, w każdej chwili mogę cofnąć się do przeszłości i przeżywać to samo po raz kolejny – odkrywać ruiny zamków, pływać w Wilejce (rzece przepływającej przez centrum Wilna), wspinać się na Wzgórze Trzech Krzyży, obserwować piękne krajobrazy Narodowych Parków, szukać wydm w Połądze.\nDzięki zdjęciom zapamiętam także każdą wolną chwilę z ludźmi, których poznałam i z którymi do tej pory utrzymuję kontakt. Mamy kilka zdjęć z lodowiska w Akropolis, gdzie byliśmy na łyżwach, fotografie z imprez w klubach, z naszych wspólnych wycieczek. Myślę, że nie ma lepszej pamiątki z wakacji od zdjęć. To one przypominają nam o najpiękniejszych momentach naszego życia, bo utrwalają na wieczność te chwile.\nTrzysta dwadzieścia zdjęć, które posiadam w tym albumie, to najcenniejsza pamiątka po moich najwspanialszych wakacjach. Zdjęcia przetrwają wszystko, dzięki nim pamięć o tym, co się wydarzyło, nigdy nie zaniknie. Wspomnienia są równie cenne – bezcenne. Takie wartości, które są ulotne (wspomnienia blakną), można dzięki fotografiom zatrzymać przy sobie na dłużej.\nAlbum został oprawiony kolorową oprawką. Imituje ona tysiące barw tęczy: różowy, czerwony, żółty, biały, niebieski, fioletowy i zielony. W środku znajdują się sztywne, szarawe karty, na które można wklejać pojedyncze zdjęcia, przy pomocy małych zakładek. Na każdej stronie zmieszczą się dwa niewielkich rozmiarów zdjęcia. W tym momencie wszystkie strony albumu są zapełnione kolorowymi letnimi fotografiami i wygląda to wspaniale.\nZnalazło się też kilka wolnych kart przeznaczonych na różnego rodzaju zapiski, komentarze, objaśnienia. Te strony pozostawiłam moim nowym znajomym z wakacji. Chciałam, aby wpisali tam coś od siebie. Wszystkie pięć stron wolnego miejsca zostało rzetelnie zapisane wierszami z różnych stron świata – z Turcji, Hiszpanii, Ukrainy, Chin, Singapuru, Francji... Koleżanki i koledzy powpisywali także, co zamierzają robić w czasie następnych wakacji i gdzie mamy się ponownie spotkać.\nUważam, że album ze zdjęciami jest moją najcenniejszą pamiątką z wakacji. Nie ma nic lepszego do przechowywania swoich wspomnień, a to klejnoty, którego nie można policzyć i zamienić na nic innego. To coś wspaniałego, że chwilę można zamknąć w jednym zdjęciu i wracać do niej każdego dnia, dlatego właśnie zdecydowałam się na opis albumu ze zdjęciami.\nTAGI: opis wakacje\nPodobne wypracowania do Pamiątka z wakacji - opis pamiątki\nLewica - Partie lewicowe - definicja, charakterystyka, przykłady Dante Alighieri - biografia życiorys Bolesław Leśmian „Dziewczyna” - Sens życia - czym jest? Rozwiń temat w kontekście wiersza Molier „Świętoszek” - charakterystyka Kleanta Sobór w Konstancji - sprawa Polska podczas soboru w Konstancji Uniwersalizm papieski - uniwersalizm średniowieczny - definicja, charakterystyka\nRelatywizm kulturowy - przykłady, charakterystyka, definicja Adam Mickiewicz „Sonety Krymskie” - „Czatyrdah” - interpretacja i analiza sonetu Stanisław Wyspiański „Wesele” - charakterystyka Dziennikarza Społeczeństwo wielokulturowe - definicja, charakterystyka, przykłady Józef Czapski - biografia, życiorys Propaganda - definicja, charakterystyka, przykłady\nHeban strajki czerwiec 1976 Przypowieść o domu na skale operacja Overlord miejsce rozpoczęcia picture Na lipę My dzieci z dworca ZOO historia ubioru George Stephenson Mickiewicz wiersze Lieblingsfach święto


Pieniądze szczęścia nie dają? Niby to wiemy, ale tylko do czasu kumulacji Lotto - plus.kurierlubelski.pl\nLotto. Gracze z wieloletnim stażem wspominają czasy PRL: ręcznego wypełniania kuponów i odbierania nagrody na poczcie.\nPrzełom dla miłośników gier liczbowych nastąpił 11 marca 1973 roku, kiedy to miało miejsce pierwsze losowanie z udziałem kamer TVP. Gry losowe stały się masową pasją Polaków. Na relacje z losowania totka przychodziło się do znajomych i sąsiadów, którzy mieli telewizor marki Aladyn, potem Rubin. Nikt nie krył się z wygraną.\n- Warto także odnotować datę 19 grudnia, kiedy wprowadzono bębnową maszynę losującą. Losowania przy użyciu specjalnych zwitków z tulejkami i bębna poruszanego ręcznie przeszły do historii. Począwszy od 1991 roku kolejne wymiany maszyn następowały już cyklicznie - dodaje Damian Wiśniewski z biura prasowego Totalizatora Sportowego. Dziś studio oglądać można także w internecie. Studio mieści się w jednej z dzielnic Warszawy, a gdzie konkretnie, jest - jak twierdzi pan Wiśniewski - tajemnicą.\nZanim szczęśliwe liczby zaczęto ogłaszać na szklanym ekranie, ogłaszano je na stadionach podczas imprez sportowych, w halach, kinach lub domach kultury. - Jak to wyglądało? Na scenie pojawiali się przedstawiciele Totalizatora Sportowego i rzucali piłeczkami w trybuny. Widzowie, którzy je złapali, zapraszani byli na scenę, gdzie po okazaniu dowodu osobistego wyciągali z bębna tulejkę. Tulejka zawierała karteczkę – zwitek z wydrukowaną liczbą. Karteczka wędrowała do rąk członków specjalnej komisji.\nWylosowane liczby trafiały do oficjalnego protokołu wraz z karteczką - mówi Wiśniewski.\nOd tego czasu wiele się zmieniło: tuleje zastąpiły kulki, wyniki losowań można śledzić online, po denominacji nagrody zyskały inny wymiar. Jedno jest niezmienne: chęć zostania milionerem.\n- Na pewnym biznesowym spotkaniu poznałem dwie osoby, które trafiły szóstkę w lotto i są milionerami. Do dziś grają nawet w zakładach o kilkadziesiąt tysięcy - mówi Piotr Suliga z Opola, który sam rok temu dokonał publicznego eksperymentu: systemowo grał w minilotto. Bez powodzenia.\n- I od tego czasu stawiam na zdrapki. Szanse wygrania są większe - mówi.\nWygrana może przepaść. Do kumulacji wpadają także te wygrane, których nikt nie odbierze. Na przykład w listopadzie 2012 r. gracz z Chojnic wygrał ponad 17 mln zł i nie wykorzystał swej szansy. Pewnie nawet nie wiedział, ile przeszło mu koło nosa.\n25 grudnia 2008 roku nie odebrano nagrody w wysokości 11,8 miliona złotych. Kupon nadano w Wejherowie.\nWedle Lottolandu łączna wartość nie odebranych nagród w Lotto, Lotto Plus, Mini Lotto, Multi Multi, Keno czy Joker stanowi 3% sumy wszystkich wygranych i o wiele częściej dotyczą wygranych niższego stopnia.\nJeszcze 15 lat temu ogłoszenia o poszukiwaniu „wspólników” do gry w lotka dawało się właśnie w nto – mówi z sentymentem Stanisław z Opola. Emeryt. Mieszka na osiedlu Dambonia.\nOwe naście lat temu grał systemowo w grupie 15 osób. On, teść, siostrzeniec, brat, sąsiad z działek i jeszcze paru krewnych tegoż sąsiada. Podpisali umowę, że w razie trafienia dzielą się wygraną po równo. Umowę spisali w zeszycie, w którym także zapisywane były po kolei numerki wylosowane przez maszynę losującą. „Spółdzielnia” spotykała się systematycznie, analizowała układy liczb i debatowała.\n- Jeśli, dajmy na to, w kilku losowaniach często wypadała „9”, to znak, że trzeba się zastanowić, czy na tę liczbę stawiać w naszych zakładach czy już nie, bo los nie będzie jej sprzyjał w nieskończoność – tłumaczy Stanisław.\nNiby w lotku wszystkie numerki są sobie równe, a jednak niektóre równiejsze. Przez ostatnie lata w trakcie losowań Lotto najczęściej padały liczby: 13, 42, 6, 24, 45, 18 (od początku istnienia gry najczęściej losowane były kolejno: 24, 17, 34, 21, 27, 29). Matematycy ostrzegają, żeby nie sugerować się tą prawidłowością: - W każdym losowaniu każdy układ liczb jest tak samo możliwy - stwierdza prof. Sablik z Uniwersytetu Śląskiego.\n- Matematykiem nie jestem. My dokładnie nasze notatki analizowaliśmy, a decyzje w sprawie skreślania konkretnych liczb zapadały demokratycznie, czyli podczas głosowania większością głosów – mówi opolanin.\nDwa razy udało im się trafić całkiem wysoko. Nagrodą podzielili się zgodnie z umową z zeszytu, po równo. Kolega działkowiec pojechał za te pieniądze na wypasione wakacje do ciepłych krajów, pan Staszek dołożył do odkładanych pieniędzy na kupno nowego auta, skody. Jeździ tą skodą do dziś. W totka też gra do dziś, ale solo i kreśli na chybił trafił. Jak mówi - z umiarkowanym skutkiem.\n- Granie w totka jest u nas rodzinne – mówi. – Za głębokiej komuny grał mój o 10 lat starszy brat. Wtedy kupony były stosunkowo tanie, nie to co dziś. Brat wysyłał 200-300 blankietów, na każdym po kilka kuponów. A po nagrody szedł na pocztę. Wszyscy w kolejce wiedzieli, że trafił w totka.\nGrupowe granie funkcjonuje do dziś. Tyle że partnerów znajduje się internecie, a kombinacje liczb często ustawiają programy komputerowe. Zresztą i sam totalizator proponuje – oczywiście za dopłatą – grę w zakłady systemowe, można typować dodatkowe liczby. Umowy współczesnych spółdzielni „lottograczy” spisuje się nie w zeszycie, ale z pełnymi szykanami, u notariusza. W dzisiejszych czasach ma się ograniczone zaufanie do partnerów w biznesie, także tych związanych z wypełnianiem kuponów w totka i odbieraniem ewentualnych wygranych. Matematycy potwierdzają, że taka zespołowa gra zwiększa szansę na wygraną. Normalnie każdy gracz może trafić szóstkę z prawdopodobieństwem 1 do około 14 milionów.\nKiedyś porozumienia o kolektywnej grze w lotto były „na gębę”.\nCzyli trzeba mieć po prostu gigantyczne szczęście. W zespołowym obstawianiu członkowie grupy wykupują „udziały” w kuponach. Przy zespole około 80-osobowym prawdopodobieństwo trafienia szóstki wynosi 1 do ok. 15 tysięcy. W razie trafienia nagrodą trzeba się podzielić z innymi członkami grupy, więc jeśli nie ma superkumulacji, nie ma też wielkiej wygranej. A jeśli w ogóle nie trafi się nawet trójki – to jest czysta strata, nawet kilku tysięcy złotych.\nPolacy różnią się pod względem stylu obstawiania. Warszawa zwykle obstawia na chybił trafił – albo z pośpiechu, albo z zaufania do ślepego losu. Śląsk gra zespołowo i systemowo. Wiadomo – tradycjonaliści.\nSzczęścia nie obliczysz\nBez względu na to, czy szanse są jak jeden do kilkunastu milionów czy jeden do kilkunastu tysięcy, nie ugra się nic, jeśli nie ma się szczęścia. Statystyki i matematyczne obliczenia swoje, a życie swoje. No bo tak na logikę: Jakie jest prawdopodobieństwo, że w jednym mieście co rusz będzie padać główna nagroda? Minimalne. Jednak tak się dzieje. Na Opolszczyźnie takie szczęście ma Olesno, gdzie 10 lat temu, sześć lat temu i pięć lat temu padały główne nagrody, w kwotach od 3 do ponad 4 milionów (patrz dane obok). Szczęśliwe kolektury są też w Paczkowie. W Nysie szóstkę trafiano nawet co kilka miesięcy.\nDziś podpisuje się je u notariusza\nAle już kompletnie nie da się rachunkiem prawdopodobieństwa wytłumaczyć sytuacji z 1995 roku, kiedy to w ciągu dwóch tygodni ten sam mieszkaniec Olsztyna dwa razy trafił szóstkę.\nCo warte są statystyki i rachunki prawdopodobieństwa, pokazali też opolanie, którzy postanowili rok temu publicznie przeprowadzić eksperyment polegający na wykupieniu (za 1250 zł) 1000 zakładów w loterii Mini Lotto.\nPatryk Suliga i Kamil Chrustowski typowali na chybił trafił, co też nie jest bez znaczenia. Typowanie wedle jakichś ulubionych lub rodzinnych liczb nie musi się sprawdzić, choćby ze względu na duże ryzyko, iż wiele osób ma te same ulubione cyfry lub liczby, np. siódemkę czy trzynastkę - więc szanse na niepodzielną kumulację maleją. Poza tym – wbrew pozorom – prawdopodobieństwo wylosowania sekwencji liczb np. parzystych następujących po sobie, jest takie samo jako wylosowanie liczb z pozoru chaotycznie ułożonych albo – dla odmiany – ułożonych w ścisłej kolejności od 1 do 6...\nOpolanie byli więc naukowo świetnie przygotowani, nie trzymali się magicznych cyfrowych układów, grali na chybił trafił i… trafili zaledwie trzy kupony z trójkami, które pozwoliły im odzyskać 105 zł.\nZa to o ich akcji pisały media, relacje na YouTubie obejrzały setki tysięcy internautów, co było sukcesem, szczególnie że „gracze” angażują się w realizację wielu inicjatyw, dla których popularność ich kanału YouTube jest kluczowa. Z tego względu wydatki na reklamę się więc opłaciły.\nKamil Chrustowski mówił wówczas nto: - Ja wiedziałem, że nic z tego nie wyjdzie. Nasz eksperyment dedykujemy wszystkim uzależnionym od gier losowych.\nPatryk Suliga dziś uzupełnia: - Graliśmy i w dużego, i mini lotka. Poszło na to sporo tysięcy złotych. Wygranej praktycznie nie było. Potem testowaliśmy zdrapki, tu szanse są większe. Więc prywatnie - zdrapuję.\nCzyli: jak masz pecha, to nie wygrasz nawet stosując najbardziej wyrafinowane systemy. Jeśli zaś los się do ciebie uśmiechnie, to wystarczy, że zagrasz pierwszy raz, a zostaniesz milionerem (przy okazji: czy ktoś o takim debiutancie-milionerze słyszał?).\nFani gier systemowych lubią tymczasem przypominać historię Joan R. Ginther z USA, która wygrała w Lottery USA 10 milionów dolarów. Okazało się, że Ginther wygrała już znaczące nagrody w amerykańskiej loterii już trzy razy! Na dodatek jest emerytowanym profesorem statystyki. Szczęście czy jakiś wzór na wygraną?\nDla matematyków sprawa jest prosta. Prawdopodobieństwo trafienia szóstki w Lotto wynosi 1:13 983 816 (w tylu bowiem kombinacjach może ułożyć się sześć zwycięskich spośród 49 biorących udział w losowaniu liczb). Aby zatem być pewnym sukcesu, wystarczyłoby kupić tyle kuponów, na każdym podać inną kombinację liczb i potem już tylko czekać na wygraną. Aby wykupić te kupony, trzeba by mieć jakieś 42 miliony złotych. Rzadko kiedy padają takie kumulacje. Wartość najwyższej w dziejach Lotto kumulacji sięgnęła co prawda 56 mln złotych, ale już wartość samej wygranej jeszcze nigdy nie przekroczyła 40 mln złotych.\nCo daje wygrana\nSzczególnie kuszą kumulacje. Pod tym względem bardzo „urodzajny” był ubiegły rok.\nDo pierwszej atrakcyjnej kumulacji doszło wtedy już 6 lutego, kiedy to w głównej puli nagród znalazło się ponad 12 milionów złotych. Dwa tygodnie później główna wygrana wynosiła grubo ponad 9 mln zł. W marcu ktoś trafił kolejne niemal 9 baniek. W kwietniu kumulacja miała 20 milionów. To jeszcze nic – miesiąc później, w maju, wygrana sięgnęła 60 milionów złotych.\n– To było wydarzenie! Przed kolekturą, jak za dawnych lat, ustawiała się długa kolejka – mówi Zofia Pasłęcka, pracująca wówczas w kiosku kolektury na Zaodrzu.\nKumulację podzieliło między siebie aż troje graczy. Emocje po rekordowej kumulacji Lotto jeszcze nie opadły, a już pod koniec miesiąca główną pulą 30 milionów złotych cieszył się kolejny zwycięzca.\nNo właśnie – cieszył się czy martwił? Tu filozoficznie wypada przypomnieć maksymę o tym, że pieniądze szczęścia nie dają.\nRóżnie to bywa. O panu Ryszardzie z Mazur wiadomo, że udało mu się dzięki wygranej sprzed 7 lat (13 milionów) ułożyć życie w innym mieście, stać go było na rehabilitację jednego z poważnie chorych synów. Drugiemu z synów kupił szybkie auto. I zdarzyło się nieszczęście: chłopak nie zapanował nad samochodem, roztrzaskał je, a pasażerka doznała poważnych obrażeń kręgosłupa, jest inwalidką.\nO pewnym panu z Opola (wygrał w latach 90.) wiemy, że zaraz po wygranej podzielił się z żoną milionami po równo. I… każde poszło w swoją stronę.\n- Pieniądze szczęścia nie dają? - zastanawia się nad popularnym powiedzeniem Patryk Suliga. - Jak wspomniałem, ja poznałem dwie osoby, które trafiły szóstkę w totka. Wyglądały na szczęśliwe.\nMilionerom udaje się utrzymać tajemnicę o swym szczęściu. Kto trafił w Baborowie 20 milionów (więcej niż budżet gminy)? Nie wiadomo, choć przecież Baborów to nie metropolia. Podobnie nie wiadomo, kto trafił wygraną w wysokości 4,7 miliona we wsi Wierzchowo (woj. zachodniopomorskie), a warto mieć świadomość, że wieś ta liczy… 331 mieszkańców.\nBo pieniądze lubią ciszę i spokój.


Zasady rachunkowości: usługi administracyjne-biurowe a ksero > Księgowość / Finanse\neGospodarka.pl › Porady\t› Firma\t› Księgowość / Finanse\t› Zasady rachunkowości: usługi administracyjne-biurowe a ksero\n2013-04-30 14:42 autor: Alicja\n4 738 odsłon\nStaram się o dotację z projektu unijnego. Chcę otworzyć działalność gospodarczą świadczącą usługi administracyjne-kadrowe. Jednak zanim pozyskam klientów żeby "zaistnieć i przetrwać" na początku planuję zacząć od usług ksero, bindowania, lakowania, nadawania fax, pisania pism, wyjaśnień.\nMam dylemat, jakie przyjąć zasady rachunkowości i czy muszę mieć kasę fiskalną (wolałabym tego uniknąć)?\nProszę o radę doświadczonych,\nPytanie zaktualizowano 2013-05-06 09:40\nmam jeszcze takie pytanie jak wspomniałam działalność a raczej jej powstanie finansowane będzie z funduszy unijnych , tworząć biznes plan muszę się określić czy dokonam zakupu wyposażenia , komputerów itd.. w cenach netto będąc vatowcem czy w cenach brutto. Szczerze mówiąc wolałabym w cenach brutto bo moja działaność nie będzie generować wysokoch kosztów z których będę mogła sobie odliczyć vat... to chyba ryczalt?\nTematy: działalność gospodarcza, kasa fiskalna, dotacje unijne dla firm, usługi biurowe, zwolnienie z ewidencjonowania na kasie fiskalnej, forma opodatkowania, ewidencja księgowa\n2013-05-06 08:54 autor odpowiedzi: Biuro Rachunkowe TAX-NET Jacek Adamczak\nProponowałbym rozważyć wybór pomiędzy podatkiem ryczałtowym a prwadzeniem Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchdów. W pierwszym przypadku wysokosć podatku to 5,5% od przychodu, w drugim 18% i 32% lub 19% - linowy, od dochodu. Limit sprzedaży bez kasy fiskalnej wynosi obecnie 20 tyś, więc zapewne stanie się ona niezbędna.\n2013-05-06 09:11 autor odpowiedzi: Alicja\n2013-05-06 13:00 autor odpowiedzi: Biuro Rachunkowe TAX-NET Jacek Adamczak\nPodatek dochodowy i podatek vat to dwa różne podatki i wybór formy opodatkowania nie w podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma wpływu na vat i odwrotnie (tzn. np. można być na ryczałcie i na vacie). Ze zwolnienia z vat można korzystać do limitu 150 tyś. zł. obrotu. Proponowałbym przeprowadzić rozeznanie wśród potencjalnych klientów, czy będą wymagali faktury vat za wykonane usługi (na dalszym etapie działalności - świadczenie usug administracyjnych i kadrowyc - z pewnością większość klientów oczekiwać będzie wystawienia faktury) jeśli tak to trzeba będzie zarejestrować się jako czynny podatnik vat i koszty uwzględniać w cenach netto. Oczywiście na vat można przejść już w trakcie prowadzenia działalności (obowiązkowo po przekroczeniu wspomnianego limitu).\nAlicja skomentował/a odpowiedź 2013-05-06 14:54\nDodano 2015-01-23 15:47 przez MKadwa\nWitam, od roku prowadzę działalność gospodarczą, przy czym od miesiąca planuję zacząć sprzedaż przez internet, dokładnie chodzi mi o elektronikę. Zaskoczyła mnie zmiana odnośnie kas fiskalnych, i w związku z tym pytanie moje brzmi:Czy przysługują jakieś zwolnienia z tego obowiązku (nie spodziewam s...


Świętokrzyska dla pieszych? Na razie na wystawie - Śródmieście\n22.05.2013 13:26 ulica do zmiany\nŚwiętokrzyska dla pieszych?\nTak ma wyglądać Świętokrzyskafot. Pleneria , RS\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.05.2013 15:30 ~Rosomak\nRoszerzyć a nie zwężać - tam MUSZĄ być 4 pasy. Tylko skończyny idiota nie dostrzega MOSTU ŚWIĘTOKRZYSKIEGO. Ludzie to nie deptak to ulica przelotowa na MOST.\nruch samochodow w centrum trzeba ograniczac a nie zwiekszac. pomysl bardzo dobry!\nTy dobry człowieku nie rozumiesz, że w centrum znajdują się liczne instytucje w których pracują ludzie a inni ludzie załatwiają w nich sprawy. Do tych instytucji trzeba dojechać. Jasne, czy powtórzyć?\nPowtórzyć! Jest komunikacja miejska, którą większość osób w tym mieście jeździ, gdyby oni wszyscy przesiedli się do samochodów, to by był armagedon. Tak dla projektu, tak dla miasta dla ludzi a nie samochodów!\nPowtarzam, co nie rozumie. Załatwianie spraw w róznych instytucjach to nie niedzielna wyprawa na lody. Ludzie wożą ważne dokumenty, odwiedzają rózne firmy i nie załatwią swoich spraw jeżdżąc komunikacją miejską, często z przesiadkami. Poza tym - skup się człowieku nad meritum. Tu chodzi o ZWĘŻENIE I TAK ZATŁOCZONYCH TRAKTÓW KOMUNIKACYJNYCH, który to pomysł zrodził się w czyichś chorych głowach.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.05.2013 15:27 ~lilu\nWalczycie o te szerokie chodniki jak o prawdę smoleńską. Te chodniki i teraz są szerokie. I jak zbudują to cholerne metro to też będzie martwa, a też można się nią spokojnie przespacerować. Wiem, bo kiedyś sobie tamtędy poszedłem, i nic mnie nie bolało. A Świętokrzyska jest jedną z głównych tras w mieście łączącą wschód i zachód - tak jak Al. Solidarności i most Śl-Dąb, Al. Jerozolimskie i most Poniatowskiego czy Trasa Łazienkowska i tenże most. Pomaga dostać się na stronę praską, ale i na Powiśle - inaczej można tam się dostać tylko Książęcą i przez Mariensztat.\n"Walczycie o te szerokie chodniki jak o prawdę smoleńską."\nO kim konkretnie piszesz? Ja o to nie walczę :)\n"Te chodniki i teraz są szerokie."\nTo jest Twoja opinia, czy podpierasz sie jakimiś analizami?\n"I jak zbudują to cholerne metro to też będzie martwa..."\nCzy to znaczy ze metra takze ma nie byc? Niepochlebne teksty na temat budowy metra to Twoja zasługa?\n"Dlaczego nie można nigdy pójść na kompromis?"\nCo masz na mysli z tym nigdy? Masz tendencję do generalizowania?\n"I nowa Świętokrzyska niczym, ale to niczym mnie nie kusi."\nTo ze Ciebie nie kusi wcale nie oznacza ze tak wszyscy maja.\nUjawnia sie Twoje egoistyczne podejscie?\nWszystkim pozostawiam analize Twojej osoby i tego co napisałes.\nJednoczesnie jestem daleki od stwierdzania ze ta ulica powinna lub nie być przebudowana. Chce tylko pokazać Twoja płytką jednostronność.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.05.2013 15:16 ~CWANIAK_WAWA\njeżdżę po Warszawie i wcale by mi nie przeszkadzał jak Świętokrzyską w ogóle zamkną, a w kwadrcie Aleje Jer. Emilii Plater i Marszałkowska zostanie zrobiony coś takiego jak Central Park in NY. To by było coś fajnego w samym centrum, jakieś knajpki. Myślę, że bez 1 km drogi wszyscy by sobie poradzili.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.05.2013 14:07 ~Prr\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.05.2013 12:43 ~Rosomak\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.05.2013 12:41 ~Dreptak Warszawski\nPopieram. W pobliżu jest Plac Defilad, Ogród Saski i mnóstwo miejsca do spacerowania. W mieście musi być sprawna komunikacja.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.05.2013 11:43 ~slak\nSuper pomysł, można jeszcze zrobić deptak z Al. Jerozolimskich i Marszałkowskiej.\nTylko i tak dla większości ludzi pokonanie pieszo odległości między przystankami ZTM jest zbyt męczące i korzystają z autobusu lub tramwaju.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.05.2013 10:43 ~karol\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.05.2013 10:16 ~kukuczk\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.05.2013 08:44 ~heh\nWystarczy odebrać "przywileje parkingowe i komunikacyjne" tzw. włodarzom miasta, odebrać im służbowe samochody, to samo zrobić z urzędami państwowymi i szybko znajdzie się inne rozwiązanie.


Autobusy elektryczne z Xiamen dla Tybetu\n2018-11-12 Źródło: chinadaily.com.cn\nJak podały lokalne media 1 listopada z Xiamen, w prowincji Fujian we Wschodnich Chinach, do Qamdo, miasta na prawach prefektury we wschodniej części Tybetańskiego Regionu Autonomicznego wyruszyło dwadzieścia ekologicznych autobusów elektrycznych.\n1 listopada dwadzieścia ekologicznych autobusów elektrycznych dla okręgu Qamdo w Tybecie opuszcza Xiamen, we wschodnio-chińskiej prowincji Fujian. [Foto / xmnn.cn]\nAutobusy oferowane przez Golden Dragon Bus Co, producenta luksusowych autobusów średniej wielkości i lekkich samochodów dostawczych w Xiamen, są ważną częścią pomocy prowincji Fujiana dla Tybetu i mają zapewnić sprawny i wygodny transport dla mieszkańców Qamdo.\nPo zaakceptowaniu zadania przydzielonego przez władze prowincji Fujian, firma autobusowa z Xiamen wysłała do Qamdo inżynierów i techników aby pomogli gospodarzom zaplanować położenie przystanków autobusowych i przystosować się do zmiany taboru.\nBiorąc pod uwagę, że drogi powiatu Qamdo są wąskie, a wiele z nich ma duże nachylenie, firma Golden Dragon Bus Co zdecydowała się dostarczyć tam swoje autobusy miejskie "Kast", klasyczne pojazdy z wysokim podwoziem.\nPrzed wysłaniem do Tybetu w pojazdach typu "Kast" dokonano szeregu ulepszeń i zmian. Zwiększono ich zasięg do 170 kilometrów, i aby dostosować się do tybetańskich warunków pogodowych zainstalowano elektryczne odszraniacze i systemy grzewcze.\nAutobusy mają dotrzeć do Qamdo w połowie listopada i będą obsługiwać dwie linie autobusowe powiatu. Qamdo liczy na to, że w najbliższej przyszłości otrzyma od Golden Dragon Bus Co więcej autobusów do obsługi kilku innych tras\nZałożona w 1992 r. firma Golden Dragon Bus Co jest czołowym eksporterem pojazdów w Chinach. Posiada trzy fabryki, zatrudnia około 4000 pracowników i produkuje 40 000 autobusów rocznie.


Bimbrownia co2 - Fikusy, storczyki, bonsai, draceny, a także akwariowe i fotograficzne problemy\nBimbrownia co2, to rozwiązanie stosowane bardzo często w akwariach. Do intensywnego wzrostu roślin potrzebny jest dwutlenek węgla, a tego w wodzie akwariowej zwykle jest zbyt mało. Tym razem jednak bimbrownia co2 posłuży do wzbogacenia w dwutlenek węgla powietrza, znajdującego się w terrarium...\nMech w terrarium umieściłem na początku stycznia. Tempo jego wzrostu nie jest tak szybkie jak bym sobie tego życzył, ale mchu systematycznie przybywa. Wysoka wilgotność, a także doświetlanie sprawiają, że warunki do jego rozwoju są dobre. Pomyślałem jednak, że mogą być jeszcze lepsze i dlatego do terrarium podłączyłem popularną w akwarystyce bimbrownię co2.\nPodobnie jak pozostałe rośliny zielone, mchy również potrzebują do rozwoju dwutlenku węgla, a zamknięta przestrzeń niewielkiego terrarium pozwala mieć nadzieję, że zastosowanie bimbrowni co2 podniesie stężenie dwutlenku węgla wewnątrz zbiornika. Nie jestem do końca przekonany, że to przyspieszy wzrost mchu, ale z pewnością mu nie zaszkodzi.\nWykonanie bimbrowni co2 w przypadku terrarium w niczym nie różni się od tego co należy wykonać dla zastosowań akwarystycznych, dlatego jeżeli interesuje Cię zastosowanie tego rozwiązania w celu nawożenia roślin akwariowych, również możesz skorzystać z przedstawionych poniżej wskazówek.\nDo wykonania bimbrowni co2 będą potrzebne:\ndwa szczelne zbiorniki (najczęściej plastikowe butelki)\nsilikonowe wężyki (używane w akwarystyce do napowietrzania)\nwoda, świeże drożdże i cukier\nczasami stosuje się sodę w celu spowolnienia reakcji, która dla zastosowań w akwarium następuje zbyt szybko\nMontaż całości jest bardzo prosty. W korku pierwszej z butelek wiercimy (lub wykorzystujemy już gotowy) otwór i przeciskamy przez niego koniec silikonowego wężyka. Wężyk nie powinien być wciśnięty zbyt głęboko. Nie chcemy aby był zanurzony w zaczynie... Drugi koniec wężyka przeciskamy przez korek drugiej butelki i tym razem odmierzamy taką długość wężyka aby jego koniec znajdował się tuż przy dnie butelki. Docelowo w tej butelce będzie się znajdowała woda służąca jako filtr dla wyłapania ewentualnych zanieczyszczeń przedostających się wraz z gazem z butelki z zaczynem. W korku butelki zawierającej wodę musimy wywiercić drugi otwór, przez który wyprowadzimy wężyk doprowadzający co2 do docelowego zbiornika, czyli terrarium lub akwarium. Ostatnim elementem jest wstawienie zaworu przeciwzwrotnego pomiędzy butelką filtrującą a akwarium, co zabezpiecza nas przed ewentaualnym zalaniem podłogi w przypadku rozszczelnienia całej konstrukcji. Dla zastosowań w terrarium, to zabezpieczenie nie jest konieczne.\nNajważniejszym krokiem przy budowaniu bimbrowni co2 jest precyzyjne wykonanie otworów w korkach butelek. Konstrukcja musi być szczelna. W tym celu można oczywiście użyć silikonu akwarystycznego, ale jeżeli otwory będą precyzyjnie wywiercone, a ich średnica będzie odrobinę mniejsza od średnicy przeciskanych przez nie silikonowych wężyków, dodatkowe uszczelnianie nie będzie konieczne. Jak widać na załączonych zdjęciach moja bimbrownia co2 silikonowych uszczelnień nie posiada.\nGdy bimbrownia jest już gotowa, pozostaje przygotowanie zaczynu. Przepis jest prosty jak budowa przysłowiowego cepa. Diabeł jak zwykle tkwi jednak w szczegółach i tak jest również tym razem. Do przygotowania zaczynu potrzebne będą świeże drożdże, cukier i woda. Ilość składników będzie różna w zależności od wielkości zastosowanych w bimbrowni butelek. Ja na butelkę o pojemności 400 ml zużywam około 30 g drożdży, 150 g cukru i 200 ml wody. Jednak to nie proporcje pomiędzy składnikami są najważniejsze, a samo przygotowanie zaczynu. Pierwszą rzeczą, na którą musisz zwrócić uwagę, jest temperatura wody. Powinna być letnia. W zimnej wszystkie składniki będą się dużo dłużej rozpuszczały, a zbyt ciepła zaszkodzi drożdżom. Druga i chyba najważniejsza sprawa to mieszanie wszystkich składników. Zaczyn powinien być mieszany tak długo, aż nie zostanie w nim ani jedna grudka cukru bądź drożdży. Płyn powinien być jednorodny w całej swojej objętości i dopiero taki powinno się przelać do butelki. Następnie całość szczelnie zakręcamy i wsuwamy wężyk do docelowego zbiornika. W przypadku terrarium to już wszystko, ale jeżeli bimbrownia co2 ma być zastosowania w akwarium, musisz jeszcze wyposażyć się w dyfuzor ułatwiający rozpuszczanie dwutlenku węgla w wodzie. To już jednak temat na jeden z następnych postów...\nEtykiety: bimbrownia co2, mech, terrarium, wilgotność powietrza


SPA pozwala naszemu ciału solidnie się zregenerować. Hydromasaże w jacuzzi poprawiają krążenie i ukrwienie skóry. Dzięki temu nasze ciało staje się jędrniejsze, a przede wszystkim mniej obolałe. Wodne masaże doskonale radzą sobie z bólami mięśni, które nabywamy spędzając długie godziny przed komputerem. W najlepszych SPA zazwyczaj jest też sauna. Sauna z kolei pozwala na zdrowe wypocenie z siebie wszelkich toksyn, hartuje nas i uodparnia. Z sauny należy korzystać w rozsądny sposób, by nie zrobić sobie krzywdy. Jednak to, co naprawdę zmienia nasze ciało, to profesjonalne masaże. Doświadczeni masażyści potrafią nie tylko „wygnieść” z pleców klientów wszelkie bóle. Współczesne masaże, np. czekoladowe, odmładzają ciało i sprawiają, że skóra staje się gładka i jędrna. Dlatego też będąc nawet na krótkim wyjeździe służbowym warto zaserwować sobie odrobinę luksusu.\nJednak wizyta w SPA dopieszcza nie tylko ciało. To również cos miłego dla ducha. Przede wszystkim w gabinetach SPA jest przyjemna cisza, ewentualnie przełamana cichą, nastrojową muzyką. Nawet czekając na swój zabieg można więc wyciszyć się i zrelaksować. Masaże relaksacyjne są z reguły wykonywane w półmroku, często przy użyciu aromatycznych świec, kadzidełek czy olejków. To wprawia nasz umysł w błogi stan. Pół godziny beztroskiego leżenia i poddawania się kojącemu dotykowi masażystki sprawia, że chociaż na chwilę zapominamy o problemach dnia codziennego, a części klientów nawet zdarza się zasnąć. Dlatego też wizyta w SPA wskazana jest osobom, które maja dużo na głowie i chciałyby się choć odrobinę wyciszyć.


Gmina Hajnówka. Dwaj mężczyzni ukradli ponad 300 metrów przewodu elektrycznego. Zostali zatrzymani | Gazeta Współczesna\nGmina Hajnówka. Dwaj…\nGmina Hajnówka. Dwaj mężczyzni ukradli ponad 300 metrów przewodu elektrycznego. Zostali zatrzymani\nPZA 3 marca 2020, 12:00\nHajnowscy kryminalni zatrzymali dwóch podejrzanych o kradzież przewodów elektrycznych.\nSkradziono ponad 300 metrów przewodów elektrycznych, na kwotę około 8500 złotych. Mężczyźni usłyszeli już zarzuty. Teraz ich dalszym losem zajmie się sąd.\nW minioną środę, policjanci kryminalni z KPP Hajnówka zatrzymali dwóch podejrzanych o kradzież przewodów elektrycznych. Kradzież miała miejsce przy linii kolejowej relacji Hajnówka-Czeremcha. Dwaj mężczyźni, 28 i 35-latek mieli przy sobie zwoje przewodów elektrycznych oraz narzędzia mogące służyć do popełnienia kradzieży. Funkcjonariusze ustalili, że zabezpieczone przewody pochodzą z kradzieży. Policjanci przewidują, że złodzieje mogli prawdopodobnie realizować więcej tego rodzaju przestępstw.\nNadleśnictwo Hajnówka. Leśnicy dwukrotnie gasili pożar. Przy...\nCzęść skradzionego mienia została odzyskana przez policję. Mężczyźni usłyszeli już zarzuty. Teraz ich dalszym losem zajmie się sąd. Zgodnie z Kodeksem Karnym, za kradzież grozi kara pozbawienia wolności do 5 lat.


Filmy o ojcach – TOP 20\nNiesamowita niania, szef mafii i kowboj – z okazji Dnia Ojca przypominamy najsłynniejszych filmowych i serialowych ojców.\nZdjęcie główne: kadr z filmu "Ojciec chrzestny"\nOjcowie uczą nas jazdy na rowerze, zachęcają do podejmowania kolejnych wyzwań i są gotowi na każdą niespotykaną przygodę. Tyle w teorii, bo przecież każdy tata ma swój patent na bycie rodzicem. Niektórzy ze swoimi pociechami najchętniej gotują, inni od gry w piłkę nożną wolą wspólne wycieczki rowerowe, majsterkowanie albo wieczór filmowy pełen wrażeń. Podobnie jak w przypadku mam, bez ojców również trudno byłoby sobie wyobrazić zwykłą codzienność. W końcu stanowią ważny element naszego życia i bez względu na to, jak ostatecznie układają się nasze relacje, mają ogromny wpływ na to, jak sobie radzimy w przyszłości i jakimi osobami się stajemy.\nZ okazji Dnia Ojca przypominamy najbardziej charakterystyczne postaci i proponujemy wieczór pełen niepowtarzalnych filmowych wrażeń\nNic dziwnego, że filmowy świat nie pozostaje bez reakcji na ten aspekt życia rodzinnego i do tematu ojcostwa podchodzi nader często. W wykreowanych przez twórców kinowych uniwersach nie brakuje najprzeróżniejszych sylwetek ojców – kochających, gotowych do niesamowitych poświęceń, lecz również takich, na których widok włos się jeży.\nZ okazji Dnia Ojca przypominamy te najbardziej charakterystyczne postaci i proponujemy wieczór pełen niepowtarzalnych filmowych wrażeń. Zobaczcie filmy należące do najważniejszych obrazów w historii kinematografii, ambitne produkcje nie tylko z Hollywood, a nawet horrory, które pomimo upływu lat wciąż nie pozwalają nam w nocy spokojnie zasnąć.\nfot. kadr z filmu "Gwiezdne wojny"\n„Gwiezdne wojny IV-VI”\nscen. George Lucas, 1977-1983\nTo chyba jedyny ojciec, którego poznajemy po… oddechu. Darth Vader z pewnością oddycha najgłośniej w całej kinematografii. Szkoda tylko, że ta cecha, zamiast śmieszyć, budzi przerażenie. A gdybyście mieli wątpliwości, czy aby na pewno tego bohatera trzeba się bać, to w ostatecznym wzbudzeniu właściwych emocji pomaga niezwodna muzyka Johna Williamsa, od której ciarki przechodzą po plecach i którą słyszymy za każdym razem, gdy na ekranie pojawia się Darth Vader. Budzący postrach bohater na domiar złego okazuje się ojcem księżniczki Lei i Luke’a Skywalkera.\nFilm gwarantuje doskonałą rozrywkę i kilkadziesiąt minut pełnej pościgów i pojedynków na miecze świetlne akcji.\nGdy tylko okrutna prawda wychodzi na jaw, podobnie jak oboje bohaterów, mamy ochotę krzyczeć wniebogłosy. Bo też kto nie byłby zrozpaczony, że jego tatą, którego nigdy wcześniej nie poznał, okazuje się najstraszniejszy i najbardziej znienawidzony Jedi w historii? I tylko co złośliwsi mówią, że zakończenia filmu można się było spodziewać, bo przecież tak wymawiany Vader po niemiecku znaczy właśnie „ojciec” (choć pisownia jest bliższa duńskiej).\nNiemniej, jeśli z jakichś powodów nie poznaliście jeszcze tego najbardziej charakterystycznego i jednego z najbardziej przerażających ojców w historii kina, czas nadrobić zaległości. Zwłaszcza że film gwarantuje doskonałą rozrywkę i kilkadziesiąt minut pełnej pościgów i pojedynków na miecze świetlne akcji.\nfot. kadr z filmu "Parasite"\nreż. Joon-ho Bong, 2019\nKi-taek to przykład ojca, któremu nie wszystko wychodzi. Mężczyzna imał się w życiu niejednego zajęcia. Choć jego pomysły zawsze są dobre, jakby na przekór wszystkiemu nigdy nie wychodzą, a rodzina nieustannie ma problemy, by związać koniec z końcem. Na szczęście spryt i wyjątkową troskliwość o rodzinę dziedziczy po nim syn, dzięki któremu wszyscy domownicy znajdują zatrudnienie u bogatych państwa Park. Z pewnością Ki-taek jest kochającym rodzicem, któremu zależy na dobrobycie swoich dzieci, ale problem w tym, że czasem, nawet gdy rady daje ojciec, lepiej nie brać ich do serca.\nNiech najlepszą rekomendacją będzie to, że obraz otrzymał w tym roku dwa Oscary\nTrzymająca w napięciu akcja sprawi, że nawet przez chwilę nie będziecie w stanie odejść od ekranu. A zakończenie wywróci wszystko do góry nogami.\nNiech najlepszą rekomendacją będzie to, że obraz otrzymał w tym roku dwa Oscary – w kategorii „najlepszy film zagraniczny” i „najlepszy film”; jest pierwszą obcojęzyczną produkcją, która zdobyła statuetkę w tej najważniejszej kategorii.\nFilm dostępny w Playerze.\nfot. kadr z serialu "Pełna chata"\ntwórca Jeff Franklin, 1987-1995\nD.J., Stephanie i Michelle zamiast jednego ojca mają… trzech. Gdy żona Danny’ego umiera, mężczyzna dochodzi do wniosku, że samotne wychowywanie córek jest po prostu niemożliwe. Postanawia sprowadzić do domu szwagra i przyjaciela z dzieciństwa, by wspólnie zmierzyć się z nową sytuacją. Tak oto w domu mieszkają rockman, komik i komentator sportowy, a każdy z nich reprezentuje inny typ ojca.\nDanny jest nadopiekuńczy, ma obsesję na punkcie czystości i porządku, Jesee, wyluzowany, uchodzi za najfajniejszego członka tej dziwnej rodziny, a Joey zajmuje się gotowaniem i odwożeniem dzieci do szkoły. Każdy z mężczyzn ma inny pomysł na bycie ojcem i utrzymanie dyscypliny (lub jej braku), co doprowadza do serii komicznych zdarzeń. Podczas oglądania serialu z pewnością nieraz będziecie płakać ze śmiechu i przypomnicie sobie niejedną rozmowę czy popołudnie spędzone z tatą.\nfot. kadr z serialu "Beverly Hills"\ntwórca Darren Star, 1990-2000\nFani serialu z pewnością się zgodzą, że to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych ojców dekady. Starania Jima chyba najlepiej oddają jego własne słowa. W jednym z odcinków mówi, że całe życie starał się być dobrym ojcem, takim, jakiego sam nie miał. Tata Brandona i Brendy jest typem rodzica, za którego każdy byłby wdzięczny. Oddany, troskliwy, a zarazem zdyscyplinowany i stanowczy.\nZarówno dla swoich dzieci, jak i ich przyjaciół zawsze znajduje czas, wysłuchuje i służy dobrą radą. Razem z żoną Jim prowadzi dom, w którym każdy jest mile widziany i dla każdego znajdzie się miejsce przy wspólnym stole. Co więcej, gdy Brandon i Brenda dorastają, mężczyzna usuwa się na bok, by dzieci mogły wieść swoje życie niezależnie i uczyć się na własnych błędach. Kto by nie chciał takiego taty?\nfot. kadr z filmu "Manchester by the sea"\nreż. Kenneth Lonergan, 2016\nO tym, że nieszczęścia chodzą parami, po raz kolejny przekonuje się Lee. Gdy niespodziewanie umiera jego brat, mężczyzna zostaje zmuszony do zajęcia się nastoletnim bratankiem Patrickiem. Małomówny, rozwiedziony i żyjący samotnie w piwnicy Lee ponownie przeprowadza się do Manchester-by-the-Sea, z którego przed laty wyjechał w tragicznych okolicznościach. Pomimo starań i wielkich chęci próba zastąpienia chłopcu ojca nie przychodzi Lee łatwo. Mężczyzna jest skryty, nie potrafi mówić o własnych uczuciach, a zamiast porozmawiać z bratankiem, woli wdać się w bójkę.\nDoskonały dramat, pokazuje, jak trudno być nie tylko zastępczym ojcem, ale rodzicem w ogóle\nDo tego poczucie winy i koszmary z przeszłości wciąż nie dają Lee spokoju. Doskonały dramat, z Caseyem Affleckiem w roli głównej, pokazuje, jak trudno być nie tylko zastępczym ojcem, ale rodzicem w ogóle.\nBo oprócz wspólnie spędzanego czasu, troski i wychowywania rodzicielstwo nieodłącznie wiąże się z koniecznością podejmowania najtrudniejszych decyzji w życiu.\nScena, w której Bonasera przychodzi do Vito Corleone w dniu ślubu jego córki, by prosić o przysługę, jest tak słynna, jak sam film. Odniesień do „Ojca chrzestnego” w kinie i serialach można szukać bez końca, a postać tytułowa działa na wyobraźnię nie tylko twórców. Vito Corleone zawsze ma na sobie nieskazitelnie wyglądający garnitur, każdemu służy dobrą radą, jest rodzinny, wrażliwy na krzywdę i tylko co jakiś czas sytuacja zmusza go do tego, by kogoś zabił.\nSkoro się stoi na czele jednej z największych włoskich mafii w Nowym Jorku, nie sposób nie ubrudzić sobie rąk\nMożna powiedzieć: trudno, taki fach. Skoro się stoi na czele jednej z największych włoskich mafii w Nowym Jorku, nie sposób nie ubrudzić sobie rąk. Niemniej, choć Vito budzi postrach, a szacunek wymusza groźbą i siłą, o swoje dzieci i rodzinę dba jak mało kto.\nCo prawda jego pociechy, zwłaszcza Michael, raczej zajęcia ojca nie pochwalają, jednak nie ulega wątpliwości, że na swój sposób Vito stara się jak może. A w końcu to się liczy najbardziej.\nfot. kadr z filmu "Pani Doubtfire"\nreż. Chris Columbus, 1993\nChyba trudno o drugiego tak kochającego i oddanego swoim dzieciom tatę jak Daniel. By po rozwodzie nie stracić kontaktu z synem i córkami, mężczyzna postanawia… przebrać się za nianię. I tak nieco tęga, starsza pani Doubtfire wkracza w życie rodziny Hillard. Chcąc sprostać zadaniu jak najlepiej, Daniel musi szybko nauczyć się gotować, robić pranie i sprzątać dom.\nParadoksalnie są to czynności, których do tej pory unikał i o które często kłócił się z żoną. Pomimo paru zabawnych i spektakularnych wpadek (wystarczy przypomnieć sobie scenę gotowania homara) nieoczekiwanie zaczyna sobie radzić w życiu lepiej jako pani Doubtfire niż jako Daniel.\nW krótkim czasie staje się nieodłączną częścią rodziny, a dzieci, choć z początku nieufne, szybko zakochują się w nowej niani. Co więcej, była żona zaczyna polegać na jego radach, niestety także w kwestiach dotyczących randkowania. Pozostaje tylko pytanie, co się stanie, gdy prawda wyjdzie na jaw. O tym jednak musicie przekonać się sami.\nfot. kadr z filmu "Sprawa Kramerów"\nreż. Robert Benton, 1979\nTed pracuje w reklamie i odnosi w firmie spektakularne sukcesy. Co więcej, właśnie się dowiedział, że dostanie awans, na który pracował przez całą swoją karierę. Niestety, jego radości nie podziela żona, która akurat w tym dniu postanawia od niego odejść. Kobieta pakuje walizkę, zostawia karty kredytowe, kwitek do pralni, obrączkę, a także syna. Po raz pierwszy mężczyzna zostaje sam na sam ze swoim dzieckiem i co tu dużo kryć, zupełnie nie wie, jak sobie poradzić w nowej sytuacji.\nDo tego chłopiec okrutnie tęskni za mamą, z którą spędzał praktycznie każdą wolną chwilę. Widząc starania Teda, to, że decyduje się zrezygnować z wymarzonego awansu, by móc zajmować się swoim dzieckiem i poświęcać mu więcej czasu, każdy z widzów będzie trzymał za niego kciuki.\nZwłaszcza gdy na horyzoncie znowu pojawi się mama Billy’ego, a wraz z nią groźba utraty syna. Przejmujący film, który przełamuje stereotypy o ojcach, a także matkach – pokazuje, że w życiu nic nie jest czarno-białe, a o byciu idealnym rodzicem bynajmniej nie decyduje kwestia płci.\nfot. kadr z filmu "W pogoni za szczęściem"\nreż. Gabriele Muccino, 2006\nChris z pewnością należy do jednych z najbardziej odpowiedzialnych, bezinteresownych ojców, którzy naprawdę mają w życiu pecha. Od mężczyzny właśnie odeszła żona, na domiar złego stracił pracę i w efekcie zaczyna mu brakować pieniędzy nawet na jedzenie. Do tego wychowuje pięcioletniego syna, którego chce przy sobie zatrzymać, i w głowie mu się nie mieści, że mógłby go oddać do rodziny zastępczej.\nNiemniej sytuacja zmusza Chrisa do zamieszkania wraz z chłopcem w schronisku dla bezdomnych. I jak tu zachować optymizm, jak zapewnić synowi wszystko, o czym marzy? Chris nie traci jednak nadziei i przez cały film, niezależnie od okoliczności, stara się dać chłopcu jak najlepszy przykład.\nTakiej postawy może się uczyć od niego niejeden ojciec. Zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę, że ta historia nie jest tylko wymysłem filmowców – inspiracją dla niej było życie Chrisa Sandersa, amerykańskiego sprzedawcy z San Francisco.\nfot. kadr z filmu "John Q"\nreż. Nick Cassavetes, 2002\nIle jesteście w stanie zrobić dla swoich dzieci? W przypadku Johna słowo „wszystko” nabiera nowego znaczenia. Mężczyzna, by ratować ciężko chorego syna, wchodzi z bronią do szpitalnej izby przyjęć i bierze zakładników. Warunki Johna są jasne – nikomu nic się nie stanie, jeśli tylko nazwisko jego dziecka ponownie znajdzie się na liście osób oczekujących na przeszczep. I choć wiemy, że postępowanie bohatera należałoby raczej uznać za niewłaściwe, określenie Johna mianem czarnego charakteru wydaje się zbyt banalne.\nPopchnięty do ostateczności mężczyzna, przerażony wizją śmierci dziecka, nie zawaha się przed niczym, by uratować życie ukochanego syna. Nic zatem dziwnego, że to właśnie jemu będziemy kibicować do ostatnich minut seansu.\nCo więcej, nie będziemy w tym osamotnieni, bo po stronie Johna stają nawet sami zakładnicy. „John Q” to sprawnie nakręcony film, który, wierzcie, będzie was trzymał w napięciu aż do samego końca. A zakończenie wcale nie będzie oczywiste.\nreż. Roberto Benigni, 1997\nGuido jest pogodny, dowcipny i pracowity. Ma tylko jedną słabość – swojego syna, dla którego jest gotowy na wszelkie poświęcenie. Dlatego gdy na horyzoncie pojawiają się niemieckie wojska, a groźba wojny staje się realna, mężczyzna opracowuje niezwykły plan. By chronić syna przed okropnościami Holokaustu, Guido wymyśla skomplikowaną historię i przekonuje chłopca, że wszystko, co się właśnie dzieje, łącznie z pobytem w obozie, jest częścią niezwykłej gry. By wygrać, bohater musi wykonywać polecenia, pracować, a Giosué ma się chować w odpowiednich momentach i pod żadnym pozorem nie wydawać z siebie głosu, zwłaszcza gdy w baraku pojawiają się żołnierze.\nPrzez cały ten czas mężczyzna nie traci poczucia humoru, stara się rozśmieszać syna i dodawać mu otuchy. Oddanie, z jakim Guido stara się chronić swoje dziecko, wzrusza nie tylko widzów, ale także pozostałych więźniów, którzy szybko zaczynają pomagać mężczyźnie w podtrzymywaniu iluzji.\nNagrodzony trzema Oscarami w 1999 roku film przejmuje, a do tego na długo pozostaje w pamięci. Ponadto bez zbędnego lukrowania pokazuje siłę ojcowskiej miłości. Koniecznie obejrzyjcie z zapasem chusteczek pod ręką.\nfot. kadr z filmu "Bezsenność w Seattle"\nreż. Nora Ephron, 1993\nO tym, że Sam jest rewelacyjnym tatą, przekona się każdy, kto przez chwilę posłucha jego rozmów z synem. Zabawny i bezpretensjonalny Tom Hanks tworzy jeden z cieplejszych obrazów ojców w amerykańskim kinie. Nie dziwi zatem, że gdy mężczyzna zostaje wdowcem i pogrąża się w smutku po stracie żony, Jonah za wszelką cenę chce sprawić, by tata znowu był szczęśliwy. Chłopiec posuwa się nawet do tego, że dzwoni do popularnego programu radiowego, w którym wyraża życzenie, by Sam znalazł sobie nową partnerkę.\nW efekcie do domu bohaterów przychodzą setki listów od poruszonych rozmową kobiet. Niestety, mężczyzna na prośby syna o kolejne spotkania z potencjalnymi kandydatkami na nową mamę jest głuchy. Jednak zgodnie z powiedzeniem „jaki ojciec, taki syn” Jonah jest równie uparty i nie ma zamiaru się poddać. Zabawny i uroczy film, uważany za klasykę gatunku. Do tego pokazuje, że czasem nawet ojcowie nie mają racji.\nDostępny na platformie HBO GO.\nfot. kadr z filmu "Czas na miłość"\nreż. Richard Curtis, 2013\nTakiego ojca chyba każdy z nas chciałby mieć. James jest najlepszym przyjacielem swojego syna. Zawsze znajduje chwilę, by rozegrać ze swoim synem mecz ping-ponga, nieustannie wspiera swoje dzieci, a do tego potrafi podróżować w czasie. Tę ostatnią zdolność mężczyzna przekazuje w genach swojemu synowi. Tim jednak nie za bardzo dowierza słowom ojca i kiedy zostaje zmuszony do zamknięcia się w szafie, by przetestować swoje nowe zdolności, zastanawia się, skąd tacie przychodzą do głowy pomysły na takie absurdalne dowcipy. Gdy jednak podróże w czasie okazują się prawdą, więź między bohaterami staje się jeszcze mocniejsza.\nW końcu obaj skrywają niezwykły sekret rodzinny, a o nieoczekiwanych zniknięciach podczas imprez albo dziwnych zbiegach okoliczności wiedzą tylko oni.Obserwowanie Tima i Jamesa na ekranie to czysta przyjemność dla każdego kinomana. Doskonałe dialogi przeplatają się ze świeżym humorem i spokojną, choć wciągającą fabułą. Jedynym mankamentem filmu jest to, że po jego oglądaniu może was najść ochota na spontaniczne śpiewanie dziwnych włoskich piosenek oraz filiżankę herbaty.\nfot. kadr z serialu "Simpsonowie"\ntwórca Matt Groening, 1989-\nHomera Simpsona chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Niemal łysy, niepokojąco żółty, z dużym brzuchem i ze słabością do piwa, bawi zdecydowanie starszą widownię już od ponad 30 lat. Po trzech początkowych latach emitowania w programie „Tracey Ullman Show” pokręcona rodzina, mieszkająca na przedmieściach Springfield, doczekała się własnego serialu, który stał się jednym z najdłużej emitowanych sitcomów w historii USA.\nNic dziwnego – oglądając perypetie Homera, jego żony i dzieci, trudno nie płakać ze śmiechu albo wręcz skręcać się na widok czasem naprawdę absurdalnych pomysłów głowy rodziny. Jako ojciec Homer z pewnością nie należy do najbardziej odpowiedzialnych. Jego rodzicielstwo to wybuchowe połączenie chaosu, chciwości, lenistwa i metod wychowawczych, które można określić, najdelikatniej rzecz ujmując, jako dość niekonwencjonalne.\nDo tego bohater pije, gra obsesyjnie w karty i przeklina co niemiara. Choć z pewnością za modelowego ojca uznać go nie można, trudno się nie wzruszyć, kiedy widzimy, jak bierze nocne zmiany w supermarkecie, by kupić swojej córce kucyka, albo gdy dla syna, marzącego o letnim obozie, nagina nieco domowe zasady. I tak nawet najgorsze wady Homera jesteśmy skłonni mu wybaczyć, w końcu nikt nie jest idealny.\nreż. Stanley Kubrick, 1980\nBycie ojcem nie zawsze jest łatwe. Zdarzało nam się przecież nawet od najspokojniejszych ojców usłyszeć, że doprowadzimy ich do obłędu. W przypadku Jacka groźba ta staje się całkiem realna i tylko niektórzy będą się zastanawiać, czy winy za to nie ponoszą tajemnicze siły rządzące w Overlook Hotel, a nie jego syn Danny. Niemniej faktem pozostaje, że po przyjeździe do odległego hotelu Jack z przyjaznego i normalnego ojca zamienia się w żądnego krwi mordercę.\nTym samym staje się jednym z najbardziej przerażających ojców w historii kinematografii. Już od samego dźwięku słów „here’s Johnny” można mieć przez miesiąc koszmary, a widok Jacka biegającego z siekierą po korytarzach dosłownie przyprawia o zawał serca. Oglądając na ekranie Jacka Nicholsona, naprawdę jesteśmy skłonni uwierzyć, że nie tylko bohater oszalał. Jeśli do tej pory nie widzieliście „Lśnienia”, od razu zaznaczamy, że to film, który możecie obejrzeć, o ile lubicie horrory, macie naprawdę stalowe nerwy i nie jesteście sami w domu. A jeśli po seansie nie będziecie mogli zasnąć, nie mówcie, że was nie ostrzegaliśmy.\nfot. kadr z serialu "Yellowstone"\ntwórcy Taylor Sheridan, John Linson, 2018-\nO Johnie Duttonie można powiedzieć wiele, ale z pewnością nie to, że jest czułym ojcem. Swoje dzieci raczej krytykuje, niż wspiera, a o dwóch z trzech synów ma nie najlepsze mniemanie. Z kolei córkę kocha, ale jej niestabilność emocjonalna nie zawsze idzie w parze z jego interesami. Pomimo różnic, dość częstszych sprzeczek i wbrew, wydawałoby się, wszelkiej logice dzieci Duttona za wszelką cenę chcą zyskać aprobatę ojca i walczą między sobą o jego uznanie.\nNie jest to jednak łatwe, zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę, że John nie znosi sprzeciwu, na punkcie lojalności ma obsesję, a dla zachowania dziedzictwa swoich przodków nie zawaha się przed niczym.\nDo tego wszystkim zarządza twardą ręką, niezależnie od tego, czy mowa o jego ranczu, czy własnej rodzinie. Jeśli lubicie trzymające w napięciu dramaty, które rozgrywają się na tle przepięknych krajobrazów, a do tego kowbojskie historie, w których zamiast na pojedynki rewolwerowców kładzie się nacisk na złożoność psychologiczną postaci, ten serial jest dla zdecydowanie dla was.\nreż. Noah Baumbach, 2019\nCharlie uwielbia być ojcem. Nie przeszkadzają mu pozostawione wszędzie zabawki, a nawet nocne pobudki. Dlatego gdy on i jego żona Nicole postanawiają się rozwieść, mężczyzna nie może znieść myśli o rozstaniu z dzieckiem. Ponad wszystko chce, by syn wiedział, że zrobił wszystko, by o niego zawalczyć. Naprawdę wszystko, bo scena, w której Charlie pokazuje sztuczkę z nożem podczas wizyty urzędniczki mającej stwierdzić, czy faktycznie może on zajmować się swoim dzieckiem, jest tyleż przerażająca, co komiczna. Kolejne minuty filmu to już tylko potwierdzenie rewelacyjnych umiejętności aktorskich Adama Drivera.\nBo trzeba przyznać, że rola znanego reżysera w filmie Baumbacha to jedna z najlepszych kreacji w karierze aktora, który tworzy niezwykle poruszającą i wiarygodną postać męża i ojca. Spektakularne kino, które nie osadza się na pościgach, pojedynkach czy zaskakujących zwrotach akcji, ale na wspaniałych dialogach. I właśnie gdzieś pomiędzy nimi możemy zobaczyć od kuchni, co znaczy bycie ojcem i jak wiele miłości oraz troski jest w codziennych, niepozornych gestach.\nfot. kadr z filmu "Opowieści o rodzinie Meyerowitz"\n„Opowieści o rodzinie Meyerowitz”\nreż. Noah Baumbach, 2017\nSwoimi dwoma synami i córką Harold raczej się nie chwali. Z pewnością nie jest to też postać, która nosi w portfelu zdjęcia dzieci i chętnie o nich opowiada. Przyczyna tego stanu rzeczy jest prosta – mężczyzna jest sławnym artystą. A jak dobrze wiadomo, w domu może przebywać tylko jedna gwiazda. Dlatego wszystko, co się dzieje w rodzinie Meyerowitz, kręci się wokół Harolda. To od niego zależy każdy dzień, wyjście do restauracji czy sposób spędzania wolnego czasu. Dla własnego dobra dzieci bohatera własne aspiracje dawno schowały do kieszeni albo przynajmniej przestały o nich głośno mówić.\nNie dajcie się zwieść melancholijnemu i małomównemu Haroldowi. Wystarczy parę chwil, by się przekonać, że nic go nie cieszy, nie znosi nie mieć racji, a ze swoimi dziećmi raczej się kłóci, niż rozmawia. W tym pełnym absurdalnych scen filmie Baumbach po raz kolejny dowodzi, że jest mistrzem opowiadania subtelnych, za to jakże doskonałych i ujmujących historii o codziennym życiu. Dowcipny i inteligentny komediodramat, który pokazuje, że w powiedzeniu „z rodziną najlepiej się wychodzi na zdjęciach” jest więcej niż ziarnko prawdy.\nfot. kadr z serialu "Sukcesja"\ntwórca Jesse Armstrong, 2018-\nTakiego ojca nikt z nas by sobie nie życzył. Na nieszczęście swoich dzieci Logan Roy jest właścicielem jednej z największych korporacji medialnych w Stanach Zjednoczonych, a do tego swój sukces zawdzięcza wyłącznie sobie. Dlatego względnym szacunkiem darzy tylko swoją córkę, która jako jedyna z jego dzieci postanowiła nie angażować się w rodzinny biznes. Do czasu – bo kiedy Logan zachoruje, a potem złoży propozycję nie do odrzucenia, nawet Shiv ulegnie apodyktycznemu ojcu.\nNiestety, dla Logana wszystko jest grą, a to, czy ktoś jest rodziną, czy nie, to drobny szczegół, który raczej zawadza, niż pomaga. Nie dziwi zatem, że bohater manipuluje wszystkimi, jest bezwzględny, a do tego oschły i niewdzięczny.\nW tym wszystkim trudno mówić o miłości czy głębszym przywiązaniu, a dzieci Logana biorą udział w grze ojca bardziej ze strachu i z pragnienia bycia zaakceptowanym niż ze względu na własne potrzeby. Serial ogląda się z zapartym tchem. A gdy już dojdziecie do końca drugiego sezonu, nie będziecie w stanie przestać odliczać do premiery kolejnych odcinków.\nreż. Marielle Heller, 2019\nTom o ojcostwie wie niewiele. Jego własny ojciec porzucił go, gdy matka była ciężko chora, a miłość raczej kojarzy z bólem i cierpieniem niż radością. Wszystko się zmienia, gdy apatyczny dziennikarz poznaje Freda Rogersa, prowadzącego lubiany i popularny program edukacyjny dla dzieci w amerykańskiej telewizji. Pan Rogers stanie się dla Toma w pewnym sensie ojcem i nauczycielem, którego ten nigdy nie miał. Trzeba przyznać, że obsadzenie w głównej roli Toma Hanksa było strzałem w dziesiątkę.\nTylko patrząc na ujmujący uśmiech aktora, jesteśmy w stanie uwierzyć w niezwykle altruistycznego, pełnego empatii i zrozumienia Pana Rogersa, którego chętnie widzielibyśmy jako własnego tatę. Ciepły i przyjemny film, pokazujący, że ojcem można być na wiele sposobów i nikt nie jest wolny od wad. I mimo że z pewnością nie jest to najwybitniejsze dzieło w karierze Toma Hanksa, trudno oprzeć się pokusie wejścia w świat, w którym rządzą uprzejmość i miłość. W końcu nie ma nic złego w tym, by czasem spojrzeć na rzeczywistość przez różowe okulary.


10 stycznia 2017 Fundacja Szansa dla Niewidomych obchodziła 25. urodziny. To mnóstwo czasu, gdy weźmie się pod uwagę życie prywatnych osób. Gdy jednak ma się ocenić działalność organizacji, obok sukcesów widzi się tyle błędów i niedostatków, niezałatwionych spraw, niedotrzymanych obietnic, że dla realizacji najważniejszych celów to naprawdę za krótko. Potrzeba drugich 25 lat, albo nawet o wiele więcej, by wreszcie poczuć satysfakcję z wykonanej pracy. To bardzo ludzkie podejście. Im dłużej, tym lepiej, tym więcej problemów jest rozwiązanych. A jednak może to być tylko złudzenie. Może zasada jest inna – jeśli coś tworzonego przez ludzi ma być dobre i skuteczne, winno takie być od samego początku, a wtedy jedno dzieło powinno iść za drugim, a to za trzecim i tak dalej. Może jedynie pierwszy okres takiej instytucji musi być stracony, bo wymaga czasu na zorganizowanie, dogranie się współpracowników, ustalenie celów priorytetowych, głównych i szczegółowych. Może powinno to zabrać cały rok, ale później wypada już być sprawnym i profesjonalnym. Czy nasza Fundacja taka była?\nNie możemy oceniać samych siebie. Muszą to zrobić inni, obiektywnie. Gdy jednak sami patrzymy na te 25 lat, poza zadowoleniem z tego, co zrobiliśmy, mamy wielki niedosyt spowodowany żalem, ilu rzeczy nie udało się nam dokonać. Zapewne jest to zwyczajne. Inni też tak oceniają swoją pracę, jednak wszyscy starają się, by w sprawach, dla których działają, postęp był bardziej wyraźny.\nCo się nam udało? Jako fundacja działająca dla niewidomych i słabowidzących zorganizowaliśmy dwa osobne cykle konferencji: Międzynarodową Konferencję REHA FOR THE BLIND IN POLAND i konferencje edukacyjno-rehabilitacyjne. Tych pierwszych było 14, drugich – 7. To duże wydarzenia, które nie są łatwe do przygotowania i przeprowadzenia. Przybyło na nie tysiące ludzi, może nawet 10 tysięcy łącznie. W ciągu 25 lat wydaliśmy około 50 publikacji, które zostały dobrze przyjęte przez naszych czytelników. Do tego dochodzi najpierw wspólne wydawanie Helpa, a następnie jego całkowite przejęcie. Wydajemy go od roku 1992, zatem Help ma także 25 lat.\nZorganizowaliśmy mnóstwo szkoleń i prezentacji. Wzięło w nich udział kilka tysięcy osób. Udało się nam zaprezentować im ideę nowoczesnej rehabilitacji, która tym się różni od konwencjonalnej, że za każdym razem sięga do rozwiązań i metod, które są aktualnie wdrażane. Dzięki udanym przedsięwzięciom stworzyliśmy organizację konkretną, silną, stabilną, zatrudniającą około 40 osób, realizującą około 40 projektów rocznie i mogącą się pochwalić budżetem rocznym na poziomie przekraczającym 3 mln zł.\nGdzie zatem ukrywa się powód naszego sceptycyzmu? Otóż mimo tej pracy, sytuacja niewidomych w Polsce nie jest dobra. W roku 2000 wydawało się, że dogonimy w naszej dziedzinie Zachód. Jednak nie! Niedługo potem okazało się, że zastosowane w kraju rozwiązania to głównie namiastki prawdziwej pomocy. Mimo tak wielu działań i apeli uczniowie nie mogą liczyć na rzetelną edukację włączającą, nie docierają do ich dyspozycji środki przeznaczone dla nich, brakuje pieniędzy na kompleksową rehabilitację, niewidomi i niedowidzący mogą dostać dofinansowanie na zakupy, ale nie są one dobrze przemyślane i pełne. Za każdym razem stanowiska niwelujące skutki inwalidztwa wzroku są oszczędnościowe. Z kolei sami niepełnosprawni nie mają woli walki o lepsze przygotowanie do życia. Przecież jakoś to będzie! Środowisko w znacznej części zadowala się fikcyjnym zatrudnieniem, rentami socjalnymi, zabawą, a nie pracą z komputerem. Coraz mniej książek czytamy, tak jak reszta społeczeństwa. A przecież właśnie to było i jest celem naszej Fundacji. Dlaczego przez 25 lat nie udało się nam zmienić kierunku zmian w tej dziedzinie? Jak to się stało, że wielu niewidomych i słabowidzących wybrało pogodzenie się z losem zamiast aktywności i waleczności?\nTo ostatnie jest naszym zadaniem na kolejne lata. Skoro udało się nam osiągnąć tyle, ile tutaj zaprezentowaliśmy, gdy mamy 16 wojewódzkich oddziałów, interesującą współpracę z zagranicą, wiele ciekawych publikacji wydanych i planowanych, dobrze wyposażony salon prezentacyjny w centrum stolicy, mamy prawo mieć nadzieję, że w najbliższej przyszłości uda się nam jeszcze więcej niż dotąd. Głęboko w to wierzymy, tyle że nie dokonamy tego bez pomocy całego środowiska. Zapraszamy więc do współpracy.\nZapraszamy także do zapoznania się z treścią niniejszego numeru Helpa. Mamy tutaj artykuł o konferencji World Blind Union w Orlando, relację z ostatniej edycji konferencji REHA oraz z uroczystości rocznicowych ośrodka dla niewidomych w Owińskach. Zamieszczamy kilka artykułów o bieżących wydarzeniach i osiągnięciach naszej społeczności. Mamy nadzieję, że to wszystko jest i będzie dla Państwa interesujące oraz inspirujące. Musimy razem zmieniać świat na otwarty dla niewidomych. Nikt nas nie zwolni z tego obowiązku, gdy działamy i pracujemy właśnie w tej dziedzinie oraz w tym środowisku.\nOpublikowano Marzec 2017 Wrzesień 2017 Autor mbNumer Numer 24Dział Od redakcjiAutor Marek Kalbarczyk


Cennetin Gözyaşlari / Łzy Cennet (Surec 2017-2018) atv/TVP 2 - Telenowele\nCennetin Gözyaşlari / Łzy Cennet (Surec 2017-2018) atv/TVP 2\nWysłany: 23:58:48 09-01-19 Temat postu:\nWiedziałam że Melisa ma nie równo pod sufitem ale tym razem przegięła że by upozorować własny wypadek i udawać że nie chodzi tylko po to że by Arzu nie powiedziała Cennet prawdy że jest jej matką i na dodatek Kaya jej we wszystkim pomaga tylko po to że by Cennet się nie dowiedziała jakim jest potworem tego co zrobił kilka lat temu\nWysłany: 22:41:22 10-01-19 Temat postu:\nMelissa, princessa, to rozpieszczona, rozkapryszona, roszczeniowa, egoistyczna dziewucha, która zachowuje się , jak maleńkie dziecko\nJest wyjątkowo irytującą postacią. Wszystko jej się należy, nie szanuje nikogo, knuje, rozgrywa wszystko według własnego widzimisię.\nA to zrobiła tym razem, to się pewnie i filozofom nie śniło\nTylko ktoś beznadziejnie głupi odważyłby się na taki krok. Nie pomyślała głupia, że coś może pójść nie tak i zostanie kaleką do końca zycia.\nObrzydliwą postacią jest Kaya, przestępca, gwałciciel i psychopata...aż dziw, jak sprytnie wszystko rozgrywa i ciągle umyka rozszyfrowaniu!\nNatomiast Cennet jest coraz mniej przekonująca, a zwłaszcza wtedy, kiedy płacze\nWysłany: 15:13:45 13-01-19 Temat postu:\nJa już chcę żeby się skończył. Zgadzam się, że aktorka straciła chyba serce do roli Cennet. Ostatnio irytują mnie jej płaczę, gorzej niż dziecko a przecież to dorosła kobieta. Fajnie się zaczęło ale im dalej tym słabiej.\nWysłany: 21:32:25 13-01-19 Temat postu:\nWysłany: 18:52:45 14-01-19 Temat postu:\nChciałabym cofnąć wszystkie dobre słowa jakie powiedziałam o Melisie. Nie pomoże już jej ta barwność. Jest tak psychiczna osoba, wredną... Nie da jej się lubić. Asu, Iclal... czy inne antagonistki dało się lubić,nawet im kibicować,rozumieć postępowanie,ale Melisa to za przeproszeniem najbardziej walnięta osoba z tureckich seriali. Masakra jakaś.\nTeż czekam na koniec mimi,że serial nie jest zły. Za długo się to ciągnie. Brak chemii między Cennet i Selimem.\nCennet wiecznie nie może się dowiedzieć kto jest jej matka.\nSerial strasznie się zepsuł. Liczyłam na przemianę Melisy,ale niestety jej wątek został tak zepsuty,że sobie nie wyobrażam już,że nagle ona polubi Cennet czy coś takiego. Fałszywa postać. Należałoby jej się złe zakończenie,ale jeśli Arzu się zmienia to byłby to dla niej są duży cios stracić Melisę.\nWysłany: 20:47:39 14-01-19 Temat postu:\nNajwiększa głupota w "Łzach Cennet" jeszcze przed nami\nTrzeba , mimo wszystko, wykazać się wyobraźnią i nie niszczyć własnego szczęścia, tylko dlatego, aby ktoś inny był szczęśliwy, zwłaszcza, gdy na to nie zasługuje\nWysłany: 23:20:15 16-01-19 Temat postu:\nWysłany: 23:37:34 22-01-19 Temat postu:\nJuż za moment Cennet wykaże się taką głupotą , że głowa boli\nNa temat zagrywek i matactw wydry , tzn. Melissy brak słów, chociaż sprawę Ozlem rozegrała inteligentnie. Natomiast jej zazdrość o matkę, jakby była pięcioletnią dziewczynką jest irytująca i zniechęcająca do postaci nawet tych, którzy do tej pory jej sprzyjali.\nJej postępowanie od początku było podłe\nŁadnie dokonała się przemiana wewnętrzna Arzu, choć w kolejnym odcinku znów jej zniewolenie w miłości matczynej da o sobie znać\nKaya miał moment w serialu, kiedy złagodniał i wydawało się, że odnaleziona córka wywarła zbawienny wpływ na jego osobowość, ale nie - drań zawsze pozostanie podłym draniem\nChciał mieć Cennet na wyłączność i Arzu , która była jego obsesją, traci je obie.\nWysłany: 19:23:22 24-01-19 Temat postu:\nDlaczego Cennet, choć skrzywdzona tak bardzo przez los, przez swoich rodziców momentami drażni?\nMimika aktorki (poz płaczem) jest mało przekonująca , nawet jej gesty...Melissa, której nie znoszę jest w tym lepsza.\nJednak serce Cennet ma dobre, bo w końcu wszystkim wybacza, no i już w najbliższym odcinku zobaczymy tę jej wspaniałomyślność, a moim zdaniem niesamowitą głupotę\nTrzeba czasami wykazać się pewnym egoizmem, inaczej dostajemy od życia po plecach\nBardzo podobała mi się dzisiaj Arzu, która rozdarta wewnętrznie , najpierw zajęła się po wypadku Melissą. Trudno się dziwić, była jej princessą od urodzenia, taksówkarz zawiadomił pogotowie i policję, nadjechał chłopak, którego Arzu błagała o pomoc w uratowaniu Cennet (widziała , jak wyciągał ją z samochodu), co jeszcze mogła zrobić\nObydwu na raz nie dałaby rady uratować, a tymczasem Cennet nie chce jej znać, nie wnikając w to , jaką walkę wewnętrzną musiała stoczyć Arzu.\nWysłany: 19:11:58 25-01-19 Temat postu:\nArzu, coraz bardziej zyskuje, mimo, ,,,że tyle zła wyrządziła Cennet.\nDobra rozmowa z Mahirem. Tak , on okazał się mięczakiem i nie docenił lojalności Arzu.\nA Meliska To żmija, jak ona umie manipulować ludźmi.Te opowiastki o dzieciństwie, pamiątkach, wspólnych zabawach z Selimem...Żenada.\nZaś Cennet? Ona ciągle daje się nabierać .I teraz właśnie pokazuje tę swoją naiwność i dobroduszność. A wiadomo, że kto ma miękkie serce, musi mieć twardą ....\nZamiast się cieszyć, to ona biadoli, że Melissa będzie nieszczęśliwa\nI popełnia niewybaczalny błąd , zostawia Selima w imię lojalności siostrzanej\nNiezbyt podobała mi się charakteryzacja Cennet . Sama suknia w kolorze szampana z lekko różowa poświatą piękna, byle tylko zdjęto te szarfy z ramion. Za ciemna szminka, za mało podniesione włosy - głowa wydaje się płaska. Selimowi nic zarzucić nie można, jak zwykle\nWysłany: 17:58:54 26-01-19 Temat postu:\nOstatnie odcinki niby rozwiązały niektóre sprawy i pchnęły akcję do przodu, ale scenarzystów ponosi. Niedługo już stracę całą sympatię do Cennet\nWysłany: 19:06:13 28-01-19 Temat postu:\nI oto nadszedł moment największej głupoty głównej bohaterki.\nJest beznadziejna!!!!! Tak się dać zmanipulować chytrej Mielissie, jak dziecko\nŻenujący obrazek i wcale nie dziwię się wściekłości oraz rozczarowaniu Selima.\nPowiedział jej prawdę, że nie zasługuje na to , aby z nim być, raz chce, raz nie chce. Biega, krzyczy, łzy płyną potokiem i spływają do Bosforu....\nPostać Cennet targana jest sprzecznościami,fakt że nade wszystko pragnie mieć matkę i siostrę, choć ta ostatnia ciągle była przyczyną jej kłopotów, ale chwilami kompletnie brak jej instynktu samozachowawczego\nMatka Selima i Melissa mają powód do radości, dopięły swego. Cennet, jak owieczka poszła na rzeź\nRozśmieszył mnie dziś Kaya, który wcześniej wrócił do domu i był zgorszony, oburzony tym, że jego pomocnik w draństwach odważył się zrobić przyjęcie\ni zrobił z jego domu..."gniazdo rozpusty"\nWysłany: 18:50:56 30-01-19 Temat postu:\nKaya mnie dzisiaj wręcz rozczulił .... swoimi marzeniami!\n-Ja robię się zły , gdy ktoś mi się sprzeciwia -mówi w rozmowie z Cavidan\nŚwietne wytłumaczenie podłości, draństw i morderstw\nUraczył ją naprawdę ładnymi wyobrażeniami o wspólnym życiu, gdyby ktoś zaczął oglądanie serialu od tego momentu uwierzyłby mu na 100%.\nPojawia się też jedna z ofiar Kayi- Cihan. Co z tego sie wykluje? Zobaczymy!\nZ kolei Selim, jako myślący bardziej trzeźwo i logicznie , niż Cennet, rozprawia się z Melissą - wielki plus , ponieważ Cennet na razie nie potrafi się odnaleźć po swojej bezdennej głupocie. Selim musiał wziąć to w swoje ręce.\nWysłany: 19:27:05 31-01-19 Temat postu:\nBeksa lala snuje się i denerwuje.\nRację ma Melissa, która mówi Selimowi, że on postawił się wszystkim, aby być z Cennet, a ona widocznie go tak bardzo nie kocha, skoro wybrała dobro siostry.\nMiłość powinna być egoistyczna.\nZgadzam się po raz pierwszy z princessą, no może nie w 100%, bo o bliskich trzeba myśleć, ale tu nie chodziło o życie siostry, lecz o jej wygodę i danie wolnej ręki\nOd początku uznałam krok Cennet za kompletny brak instynktu samozachowawczego i totalną głupotę! Tyle razy zderzyła się z manipulacją, kłamstwami i podłymi gierkami Melissy, ale nie, chodząca naiwność pcha się dobrowolnie pod nóż\nI przychodzi zbolała, rozmazana do Selima, żeby mu wytłumaczyć. CO wytłumaczyć, ja się pytam?!\nŻe jest głupia i naiwna?! BEZNADZIEJA Jej łzy na tym etapie irytują Podobnie, jak ubóstwo środków wyrazu - płacz na sucho, powłóczenie nogami...to nie przekonuje do postaci.\nWysłany: 19:01:36 04-02-19 Temat postu:\nKayi się dostało za wszystkie podłości, teraz sam wie, co to strach w obliczu utraty najbliższych.\nCierpieli inni, teraz piekielne męki cierpi on za sprawą Cihana.\nSwoją drogą, to też chory z nienawiści człowiek, nic nowego w tureckich serialach\nPodoba mi się zagrywka Selima z Melissą, która cieszy się na zapas , ale może srodze się zawieść...


Łódzkie: Pielęgnacja - Uroda - Praca Ogłoszenia praca Pielęgnacja - uroda - ogłoszenia o pracy w pielęgnacji i urodzie praca dla kobiet w darmowym serwisie ogłoszeniowym - TOP-Ogloszenia.Net\nŁódzkie / Praca / Pielęgnacja - Uroda\nHandlowiec (łódź, Łódź) Opis: Ciągły rozwój branży Wellness w której działa firma Vision Polska powoduje, że w chwili obecnej poszuku... Szukam Pracy\nFryzjer Damski (łódż, Łódź) Doświadczonej fryzjerce damskiej podnajmę stanowisko Dam Prace\nSalon Fryzjerski (Belchatow, Bełchatów) Nawiaze Wspolprace Z Doswiadczona Fryzjerka/ Fryzjerem. Salon Kosmetyczno/ Fryzjerski. Mozliwosc Podnajmu Wyp... Dam Prace\nFryzjer/Fryzjerka (Łódź, Łódź) Salon fryzjerski w centrum Łodzi poszukuje kandydatek do pracy na stanowisku fryzjerki. CV ze zdjęciem prosim... Dam Prace\nSzukam pracy!!! (Opoczno lub bliskie okolice, Opoczno) Poszukuję pracy w charakterze kosmetyczki lub pomocy kosmetycznej w gabinecie. Ukończone studia licencjackie n... Szukam Pracy


drewno kominkowe brwinów | Medycyna\nSą takie szczegóły wystroju, które nie powinny być trwałe. W większości wypadków, wszystko co dotyczy w jakiś sposób budownictwa oraz domu, powinno mieć standardy jeżeli chodzi o wykonanie, materiały i ogólna jakość. Wyśmienitym przykładem są kominki z płaszczem wodnym. W regule nie wiele różnią się od tych standardowych, ale ujmując bardziej praktycznie, należałoby zwrócić szczególną uwagę na bezpieczeństwo takiego wyposażenia. Takie kominki, znanej, cenionej firmy, posiadają liczne certyfikaty. Kiedy zainwestuje się w takie urządzenie, to dużo wolno zdobyć w przyszłości. Chodzi bo o to, że kominki wodne służą jako zastępcze ogrzewanie. Nie trzeba już pieca. Są bardziej ekologiczne oraz nie emitują prawie w żadnym wypadku niszczycielskich spalin. Przy tym, jest to tańsza metoda ogrzewania niż formy standardowe inaczej opał w postaci gazu, ekogroszku lub też węgla bądź drewno kominkowe błonie. Polega to na tym, że kominek podgrzewa wodę. Ta zaś za pomocą pompy cyrkulacyjnej wpływa do kaloryferów. Na etapie końcowym kaloryfery oddają ciepło do pomieszczeń i tak oto schemat świetnie się zamyka.


Koronawirus w Polsce. Dr Szułdrzyński: Nasz system opieki zdrowotnej już jest przeciążony - RMF 24\nWtorek, 3 listopada 2020 (06:47)\nPolski system opieki zdrowotnej już jest przeciążony - mówi RMF FM dr Konstanty Szułdrzyński, kierownik Centrum Terapii Pozaustrojowych Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. Jak podkreśla, nie tylko opieka nad pacjentami z koronawirusem jest wyznacznikiem jakości i sprawności działania służby zdrowia. "Ci, którzy dzisiaj się zakazili, będą trafiać do szpitali za tydzień albo dwa, ale w tych szpitalach leżą pacjenci, którzy się zakazili miesiąc temu. I mamy taką wielką kumulację, która niestety nie jest łatwa do rozładowania. Tutaj wielką nadzieję pokładam szpitalach tymczasowych. Tam mniejsza liczba personelu jest w stanie zabezpieczyć większą liczbę pacjentów" - dodaje w rozmowie z Grzegorzem Jasińskim dr Szułdrzyński.\nNowy oddział dla pacjentów z Covid-19 powstaje w budynku Szpitala Specjalistycznego nr 1 przy ul. Żeromskiego 7 w Bytomiu /Andrzej Grygiel /PAP\nDr Szułdrzyński: Nasz system opieki zdrowotnej już jest przeciążony\nDr Konstanty Szułdrzyński /Grzegorz Jasiński /RMF FM\n"Płacimy cenę za stratę kilku miesięcy"\nJest taka opinia, że mogliśmy się przygotowywać szybciej, że rząd mógł podjąć pewne działania już w sierpniu, być może nie później, niż we wrześniu. To wszystko wydaje się nieco spóźnione. Ale patrząc na sytuację taką, jaka jest w tej chwili, co pan myśli o tym, co w tej chwili robimy? Na ile szybko, gdzie możemy szukać, może organizacyjnych, rezerw?\nNiestety płacimy cenę za stratę tych kilku miesięcy. Myślę, że warto pamiętać, że nie jesteśmy najbogatszym krajem na świecie, nawet jeśli chcemy w to wierzyć. W związku z tym nie mamy rezerw budżetowych, które pozwoliłyby wydać dowolne środki, niezależnie od tego, czy te przygotowania mają sens, czy nie. W związku z tym poniekąd rozumiem władze, które skupiły się na walce z kryzysem i walce ze skutkami ekonomicznymi pierwszego lockdownu. Natomiast rzeczywiście jesteśmy trochę spóźnieni i możliwości mamy takie, jakie mamy. Szczepionek na grypę nie ma, bo trzeba je było kupować w maju czy czerwcu, więc teraz ich już nie kupimy. Tworzą się szpitale polowe. Ale pamiętajmy, że to też nie jest taki prosty proces. Między szałasem a szpitalem - nawet polowym - jest duża różnica. Cała infrastruktura dostarczania gazów medycznych czy utylizacji odpadów jest znacznie bardziej skomplikowana. Trudno sobie wyobrazić szpital, który nie ma tlenu pod takim ciśnieniem, które umożliwiłoby pracę zwykłego respiratora. A to wcale nie jest takie proste, żeby to zbudować. Takie stacje, które służą do dostarczania tlenu do szpitali, są dość skomplikowane, są potwornie ciężkie, wymagają choćby specjalnych fundamentów. Zbudowanie czegoś takiego trwa. Teraz trudno nadrobić te braki. Myślę, że to co jest bardzo ważne, to skorzystać z możliwości, które daje nam przynależność do Unii Europejskiej i starać się współpracować z krajami sąsiednimi, których potencjał jest znacznie większy. Znacznie większy potencjał, zwłaszcza w intensywnej terapii, mają Niemcy, które nie są jednocześnie aż tak mocno dotknięte epidemią. A może są dotknięte, tylko radzą sobie z tym nieco lepiej, bo ich potencjał jest wielokrotnie większy niż nasz. Taka pomoc ze strony Niemiec, choćby w postaci umożliwienia przesuwania pacjentów wymagających intensywnej terapii, wydaje mi się przynajmniej warta rozważenia.\nTagi:koronawirus, szpital, Covid-19