Był na Westerplatte, wspiera budowę w Berlinie pomnika polskich ofiar II wojny światowej. Rozmowa z niemieckim posłem Manuelem Sarrazinem Gdańsk - oficjalny portal miasta\nManuel Sarrazin, poseł partii Zielonych w Bundestagu, wziął udział w obchodach 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej na Westerplatte. Rozmawiamy o jego wsparciu dla budowy w Berlinie pomnika polskich ofiar II wojny światowej, dziesięcioleciach przespanych przez niemieckich historyków i odczuwaniu “starej Europy” w takich miastach jak Gdańsk.\nManuel Sarrazin, poseł Bundestagu z partii Zielonych na Westerplatte, 1 września 2019 r.\nIzabela Biała: Dlaczego postanowił pan spędzić 80. rocznicę wybuchu II wojny światowej w Gdańsku?\nManuel Sarrazin: - Od dawna już było dla mnie jasne, że chciałbym być 1 września właśnie tutaj. Oczywiście, prezydent Republiki Federalnej Niemiec Frank-Walter Steinmeier odpowiedział na zaproszenie prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy i wziął udział w uroczystościach tam, gdzie sobie tego życzył prezydent Polski. I tak powinno być, ale uznałem, że to ważne, by pojawić się również w miejscu o tak głębokim znaczeniu jak Westerplatte i złożyć hołd polskim obrońcom w imieniu oficjalnej niemieckiej instytucji jaką jest Bundestag.\nJakie wrażenia zabierze Pan ze sobą z porannej ceremonii na Westerplatte w Gdańsku?\n- Kultura upamiętniania II wojny światowej w Polsce jest inna niż w Niemczech, co jest oczywiście zrozumiałe. Przede wszystkim miałem więc wrażenie, że jest to typowo polskie wydarzenie, choć jasnym jest, że kultura upamiętniania w Polsce naznaczona jest obecnie sporem politycznym. Dla nas w Niemczech jest to niezwykłe, ponieważ, z wyjątkiem AfD (Alternatywa dla Niemiec, eurosceptyczna i konserwatywna partia niemiecka - red.), stoimy raczej na wspólnym politycznym gruncie w kwestii upamiętniania, przynajmniej jeśli chodzi o II wojnę światową i lata nazizmu. Odczuwam pewien niepokój, że takie polityczne rozdwojenie mogłoby nastąpić również w Niemczech. Pytanie, dokąd by nas mogło zaprowadzić.\nPoza tym, obchody na Westerplatte były bardzo godne i stosowne. Oceniam jako wspaniały gest zaproszenia Fransa Timmermansa do zabrania głosu podczas uroczystości. Bardzo wiarygodnie przedstawił wojenną historię swojej rodziny.\nI wreszcie - udział w rocznicy w Gdańsku był dla mnie niezwykły, ponieważ pochodzę z Hamburga, a bezpośrednie otoczenie Westerplatte jest zdecydowanie bliższe hamburczykowi niż np. monachijczykowi\nJakie to uczucie dla Niemca - obchodzić rocznicę wybuchu II wojny światowej w miejscu, w którym się rozpoczęła?\n- Dla nas, Niemców, takie uroczystości są szczególnie krępujące, ale jednocześnie wiążą się z ogromną wdzięcznością. Mój dziadek opowiedział mi swoją historię z Polski, mam więc swoiste poczucie winy, które oczywiście nie dotyczy mnie osobiście, lecz mojej rodziny. Jako żołnierz Wehrmachtu brał udział w zbrodniach w Polsce, w tej bezprawnej, agresywnej wojnie, której celem było poddanie Polski Niemcom, przekształcenie narodu polskiego w naród niewolników i unicestwienie go.\nZ drugiej strony jestem naznaczony głęboką wdzięcznością, że jest, nazwijmy to, zupełnie normalne, że rocznicę wybuchu wojny obchodzi się razem z Niemcami. To ważny wątek naszej przyjaźni - ale właśnie: przyjaźni, a nie podziału między Polską a Niemcami.\nDelegacja Bundestagu na Westerplatte po zakończeniu porannych uroczystości, od lewej: Brigitte Freihold (LEWICA), Cornelia Pieper (konsul generalna RFN w Gdańsku), Manuel Sarrazin (Zieloni) oraz Thomas Oppermann (SPD) - wiceprzewodniczący Bundestagu\nJest Pan współinicjatorem poselskiego apelu o budowę w centrum Berlina pomnika upamiętniającego polskie ofiary II wojny światowej*. Czy teraz - dopiero 30 lat po zjednoczeniu Niemiec jest właśnie ten właściwy moment dla takiej inicjatywy?\n- Oczywiście jest ona dawno spóźniona, propozycja powstania pomnika nie pada zresztą po raz pierwszy. Odniesieniem dla nas jest przede wszystkim fakt, że zaproponował go prof. Władysław Bartoszewski.\nRepublika Federalna Niemiec przez długi czas generalnie milczała na temat zbrodni nazistów, zwłaszcza w kwestii zbrodni Wehrmachtu, innych jednostek wojskowych i służb bezpieczeństwa popełnionych podczas kampanii wojennej i okupacji Polski.\nPokolenie roku '68 zajęło się tematem zbrodni nazistowskich, ale tylko od strony sprawców. Ofiary stały się tematem niemieckich badań historycznych dopiero na przełomie lat 80 i 90 (podobnie było zresztą w przypadku opracowań na temat Holocaustu) - całkiem niezależnie od upadku żelaznej kurtyny. Oczywiście także i ona miała swój udział. Zebrane tuż po zakończeniu wojny przez Instytut Zachodni relacje świadków w Polsce, bardzo wiarygodne i wyczepująco udokumentowane, nie były wówczas dostępne. Tak czy inaczej, przespano już w Niemczech dziesięciolecia.\nPrzespano - ale, rozumiem, że inicjatywa budowy pomnika świadczy o tym, że zaległości są nadrabiane?\n-Także i dziś zbrodnie niemieckie dokonane na przykład w ramach tzw. zwalczania partyzantki (czego przykładem są Obrońcy Poczty Polskiej w Gdańsku, zrehabilitowani przez sąd dopiero w latach 90.tych), czy też zbrodnie z anektowanych obszarów Kraju Warty (Warthegau - red.), gdzie planowo mordowano Polaków szpiegowanych wcześniej przez niemieckich sąsiadów, nie są szczególnie obecne w świadomości niemieckiego społeczeństwa. Podobnie jest z ogromną zbrodnią, jaką była masakra cywilów na Woli podczas powstania warszawskiego. Ta zbrodnia była już co prawda tematem badań historycznych w Niemczech, ale podobnie jak wymienione wcześniej - nie jest powszechnie znana.\nTak więc teraz jest ten właściwy czas. Ponieważ wcześniej tego pomnika nie postawiono, jeśli nie stanie się to dziś, jutro także będzie ten właściwy czas, choć wczoraj już było za późno.\nCzy pomnik ma być wyraźnym sygnałem wspomnianej przez Pana przyjaźni polsko-niemieckiej?\n- Wymierają ostatni świadkowie wydarzeń, nastaje więc nowa kultura upamiętniania zarówno w Polsce, jak i w Niemczech. Trzeba znaleźć inny niż dotąd: zorientowany na świadków, sposób obchodzenia się z historią. Dlatego uważam, że w pierwszej linii pomnik ten nie ma być wcale sygnałem dla Polski, lecz że przede wszystkim będzie to pomnik dla Niemców, który postawi im przed oczami fakt, że w związkach z jednym z naszych najważniejszych sąsiadów (razem z Francją najważniejszym) istnieje wciąż temat historyczny o wielkim znaczeniu.\nNiektórzy uważają, że nie powinno czynić się historii sednem bilateralnej przyszłości. Jestem jednak przekonany, że istnieje w Polsce zrozumiała troska, że pamięć o II wojnie światowej w Niemczech mogłaby zostać zapomniana, zrelatywizowana albo nawet zmieniona. Widzę takie tendencje w związku z coraz mocniejszą AfD. Także dlatego sensownym jest tworzyć miejsca, które raz jeszcze podejmują temat historii polsko - niemieckiej z czasów II wojny światowej.\nJest jeszcze jedna ważna kwestia. Oczywiste jest, że Niemcy odczuwają głęboką wdzięczność wobec Rosjan za pojednanie, które miało miejsce po II wojnie światowej, po wielkich zbrodniach niemieckiego wojska na terenie dzisiejszej Rosji. Wciąż brakuje jednak świadomości, że atak na Związek Radziecki był także agresją na obszary należące wcześniej do II Rzeczpospolitej, Ukrainy, Białorusi. Trzeba dążyć do ugruntowania w Niemczech świadomości, że wdzięczność za gest pojednania ze strony Rosji jest ważna, ale że nie jest to jedyna kwestia. Dzisiejsze interesy bezpieczeństwa Polski musimy brać poważnie, ponieważ zagrożenia, na które jest obecnie narażona, są wynikiem jej “rozbioru” w ramach paktu Ribbentrop - Mołotow, bez którego niemiecka agresja na Polskę w 1939 r. nie doszłaby do skutku. Dzisiejszy rosyjski apetyt na przywrócenie dawnego imperium jest więc również produktem niemieckiej chęci skolonizowania Polski.\nKonferencja prasowa Polsko - Niemieckiej Grupy Parlamentarnej, drugi od lewej Bartłomiej Wróblewski - przewodniczący Polsko - Niemieckiej Grupy Parlamentarnej w Sejmie (PiS) oraz Manuel Sarrazin - przewodniczący Polsko - Niemieckiej Grupy Parlamentarnej w Bundestagu\nZaangażowanie się w sprawę budowy pomnika jest to również osobiście ważny dla Pana temat, czy jest to po prostu pańska powinność jako przewodniczącego Niemiecko - Polskiej Grupy Parlamentarnej?\n- Jest to dla mnie osobiście ważne, ale nie z powodu historii mojej rodziny. Temat z dziadkiem “przerobiłem” już wcześniej. W dziejach mojej rodziny jest podobny wątek, jak ten, który miała rodzina Fransa Timmermansa. Miejscowość, w której mieszkał, także została wyzwolona przez armię gen. Stanisława Maczka i pozostawała przez kilka dni pod zwierzchnictwem polskiego prawa wojennego.\nPodobnie jak napisał Paul Ziemiak (polityk CDU - red.) w “die Welt” w ubiegłym tygodniu, jestem głęboko przekonany, że bez niemiecko - polskiej przyjaźni nie będzie powodzenia Europy, ani Niemiec. Uważam, że projekt pomnika to ważny element dalszego rozwoju przyjaźni między naszymi narodami, a jako historyk z wykształcenia czuję bliskość z tematami związanymi z historią.\nKiedy można się spodziewać parlamentarnego wniosku w sprawie budowy pomnika?\n- Postaramy się, by w ciągu kilku miesięcy projekt takiego wniosku trafił pod obrady Bundestagu. Za wcześnie jednak by mówić o szczegółach, nie zależy to tylko ode mnie. Chcemy przygotować projekt wniosku w taki sposób, by spotkał się z poparciem większości posłów. Ważne było, by jeszcze przed 1 września dać sygnał, że duża liczba posłów już zadeklarowała poparcie dla wniosku (apel w sprawie pomnika podpisało dotąd 255 deputowanych - red.), ale do większości jeszcze nam trochę brakuje. Oczywiście najpierw przez nasz kraj przetoczyć się musi polityczny spór w tej sprawie, mimo to jestem pewien, że możemy osiągnąć większość i mam mocny zamiar dalszej pracy nad projektem. Jestem w stanie zrozumieć, że w Polsce trudno jest pojąć, dlaczego trzeba jeszcze kogoś przekonywać, ale są osoby, które przytaczają argumenty przeciwko budowie pomnika. Nie uznaję ich za istotne, ale trzeba je przedyskutować.\nWierzę jednak, że dyskusja nad tym projektem służy polskim interesom, ponieważ zwróci uwagę niemieckiej opinii publicznej na właściwe pytania: jak osądzamy dziś agresję Niemiec na Polskę w 1939 roku i jak ważne jest dla nas sąsiedztwo z nią? Co jesteśmy gotowi zainwestować w ten związek w nawiązaniu do wspólnej historii i naszego obchodzenia się z pamięcią tego czasu?\nBezustannie podkreśla Pan, jak ważna jest przyjaźń polsko - niemiecka, szefuje grupie parlamentarnej obu krajów. Zajmuje się Pan również sprawami stosunków niemiecko - ukraińskich. Dlaczego akurat te kraje Pana interesują?\n- Wcześniej przez wiele lat zajmowałem się polityką europejską i kryzysem w Unii Europejskiej. Zawsze byłem również gorącym zwolennikiem przyjaźni grecko - niemieckiej, ale nie tylko. Jako Europejczyk mam serce dla wszystkich krajów Unii i kontynentu, zawsze jednak miałem inklinacje do bycia obywatelem Europy Środkowej. Czuję się szczególnie dobrze w miejscach, gdzie poczuć można jeszcze trochę “starej Europy”, która nie była jeszcze rozdarta nacjonalizmami i gdzie wciąż czuje się, jakie ogromne straty we wspólnej kulturze ponieśliśmy przez nacjonalizmy XX wieku.\nTak właśnie można poczuć się w takich miastach jak Sarajewo, Nikozja, Wilno, czy też właśnie w Gdańsku. Zdaję sobie sprawę, że już tego nie odzyskamy, ale myślę, że jest w Niemczech jeszcze kilku polityków, którzy mają takie same ciągoty do tego culture diversity - tak to chyba możemy dziś nazwać. Należy do nich z pewnością kanclerz Angela Merkel, nasz prezydent Frank-Walter Steinmeier i wielu innych. Żyjemy w Europie centralnej, w fascynującym obszarze kulturowym, który jako historyk znajduję oczywiście jeszcze bardziej interesującym niż zwyczajny turysta, dla którego jest tu po prostu ładnie.\nRuiny dworca Anhalter na placu Askańskim w Berlinie. Przed nimi ma powstać pomnik polskich ofiar II wojny światowej\nO PROJEKCIE POMNIKA\n*Ideę budowy pomnika polskich ofiar II wojny światowej wysuniętą przez prof. Władysława Bartoszewskiego podchwyciła później grupa ponad stu intelektualistów niemieckich i zagranicznych, znanych polityków i wybitnych osobistości. Zaproponowano wówczas, by pomnik stanął na placu Askańskim, przy zachowanych do dziś ruinach dworca kolejowego Anhalter, na którym minister spraw zagranicznych III Rzeszy Joachim von Ribbentrop witał w 1940 roku szefa radzieckiego MSZ Wiaczesława Mołotowa. Pięć lat później, w pobliskim bunkrze, Adolf Hitler popełnił samobójstwo.\nKilometr od lokalizacji pomnika stoi Brama Brandenburska, jeszcze bliżej - monument ku czci zamordowanych Żydów Europy. Przy tym samym placu powstaje Centrum Dokumentacji “Ucieczka, Wypędzenie, Pojednanie”.


Czernienie panele szklane kuchenne sitodruk upadłość stylizacje na wesele Czernienie panele szklane kuchenne sitodruk upadłość stylizacje na wesele\nDj na wesele poznań – mosina\nZastanawiasz się jak zastrzec sobie dobrą muzykę w trakcie Twojego wesela? Jasne. Zdaje mi się, że głowi się nad tym każdy, kto planuje wziąć ślub w najbliższej przyszłości. Przecież wybór Dj na wesele to nie jest takie hop siup. Prawidłowo byłoby przejrzeć przynajmniej kilka ofert i zdecydować, która brzmi najrozsądniej, a później przywołać muzyka na przesłuchanie. Nie mówię w tym miejscu o jakiś wielkich występach i doświadczonych próbach, ale bez wątpienia będzie doskonale jeżeli przed weselem wezwie się kandydata i poprosi, żeby dał nam próbkę swojej muzyki. Wszak dopiero wówczas tak w rzeczywistości możemy zdecydować czy ktoś nam się podoba czy też nie. W ciemno z trudem jest spełniać takiego poważnego wyboru. W końcu od tego zależy radość naszych gości i to jak będą się bawić w trakcie naszego wesela. Dlatego, też dj na wesele Poznań to rozsądny adres do sprawdzenia przez wszystkie przyszłe młode pary jak i przez ich rodziców. Należałoby mieć sprawdzone wszystko jeszcze na długo przed wypowiedzeniem sobie sakramentalnego Tak.\nZespół na wesele gdańsk wasilków Wesele naszych marzeń Kiedy decydujemy się na ślub, chcemy by był, to najpiękniejszy dzień w naszym życiu. Wobec tego znaczące jest byśmy, zaplanowali wszystko z...\nKubki z nadrukiem radzionków Koniec Twoich komplikacji – kubki z nadrukiem Pragniesz sprawić podarek bliskiej Ci osobie? Kubki z nadrukiem to doskonały sposób na wywołanie jej radości. Nie jest...\nFotografia ślubna Kraków sulejówek Fotografia ślubna Kraków Ślub to cudowny moment w życiu młodych ludzi, spotkanie z najbliższymi a w dodatku okazja do świętowania. W zachowaniu ładnych chwil pomoże...


Jeszcze w sprawie pasków. Nie jestem jakimś przeciwnikiem świadectw z wyróżnieniem czy walki o stopnie - jeśli jest to decyzja samego ucznia, a nie wynik sztucznej presji. Jeśli dla kogoś sa to naprawdę ważne rzeczy, ok. Są dzieci, którym nauka po prostu przychodzi łatwo, zatem i pasek nie jest problemem. Trudno mi krytykować fakt, że ktoś cieszy się z sukcesu, jaki osiągnął.\nNiemniej wg mnie te wyniki służą tylko temu, by się dostać do szkoły/uczelni, która bardziej odpowiada uczniowi - same w sobie nie mają większego znaczenia.\nSą bowiem przede wszystkim efektem wykonywania poleceń. Obajwem przystosowania. Szkolne wkuwanie nie ma przecież wielkiego przełożenia na innowacyjność, krytyczne myślenie, umiejętność komunikacji i współpracy, świadomość siebie, na kompetencje społeczne czy intelektualne.\nWielu dzisiejszych tuzów biznesu i innowatorów miało średnie stopnie, bo skupiało się nie na przygotowaniu pod egzaminy, lecz na rzeczach które dały im możliwość realizacji i zarobku\nW pracy liczą się wyniki - ale nie takie jak w szkole. Nikt przecież w niej nie pisze codziennie testów, odizolowany od źródeł informacji, odcięty od internetu, z zakazem konsultacji z innymi, szczególnie z tymi, którzy mają większe doswiadczenie i wiedzę, i mogą szybko doradzić.\nTakie szkolne działania (za uczestnictwo w których dzieci są nagradzane ocenami) nie mają odniesienia do realiów współczesnej pracy i życia.\nMamy przemęczone dzieci, bo uczestniczą w wyścigu, których sensu nie rozumieją. Niektórym rezultaty tego wyścigu się do czegoś przydadzą. Ale obawiam się, że część czeka spore rozczarowanie, kiedy okaże się, że te paski to psu na budę są.\nPies w budzie ma oczywiście jakieś poczucie bezpieczeństwa. Ale dużo lepiej jest tym psom, które żyją bez budy. bez łańcucha - u boku kochających ludzi.


Leki działają - kim jesteśmy? • Forum Psychologiczne - Depresja - Nerwica\nLeki działają - kim jesteśmy?\nprzez bakus 08 maja 2012, 00:59\nZastanawialiście się kiedyś... mnie ogarnęło takie dość filozoficzne pytanie...\nJeżeli daj Boże znajdziemy leki anty... które nam pomagają. Nasze samopoczucie jest lepsze, myśłi samobójcze znikają, to automatycznie jesteśmy innym człowiekiem. Pytanie tylko kim? Czy wtedy jesteśmy sobą? Czy sytuacja w której ktoś cierpi na jakąś chorobę fizyczną i potrzbeuje jakiegoś leku by normalnie funkcjonować(zaden przykład mi do głowy nie przychodzi) a sytuacja w której to my jako osoby z pewnymi problemami psychicznymi nie mogący funkcjonować w społeczeństwie bądź być wesołymi i uśmiechającymi się ludzmi, jest porównywalna?? Czy nasze prawdziwe JA uwalnia sie po sporzyciu lekarstwa(które leczą nas z choroby) czy możę, nasze prawdziwe JA to, JA to bez leków.\nprzez rafka 08 maja 2012, 13:59\nmoim zdaniem stan polekowy jest ''sztucznym stanem''. Jak człowiek już normalnie nie potrafi funkcjonować, pozbierać się to ''bierze lek'' który problemu nie rozwiązuje tylko powoduje że jeszcze jakos można funkcionować.\nCzytałam książkę na temat Prozacu czyli TZ. Bioxetin. Oczywiście książka moim zdaniem była przekoloryzowana.\nBo pacjenci nagle po leku maił ''super pomysły'' i super się czuł.\nOsobiście wolę ''naturalnie''.\nPamiętam, że po leku z kimś rozmawiałam. Koleżanka powiedziała: - o zmieniłaś się.\nMogłam łazić po dyskotekach, robić przeróżne rzeczy, ale wiecie co było w tym takiego jednak niepokojącego.\nŻe ja tego nie czułam tak jakby coś się działo a ja na daną sytuację patrzę jak przez szybę.\nCoś się dzieje a jakaś część mnie jest wyłączona.\nprzez QueenForever 08 maja 2012, 14:05\nZawsze "ja" to "ja",tylko to "ja" ma różne oblicza.\nprzez Ivaaa 08 maja 2012, 14:05\nChyba sporo ludzi ma taki dylemat. Jednak warto się zastanowić - co wybrać? Nierzadko bez leków jest się w gorszym stanie aniżeli bez.\nprzez Marsal2 08 maja 2012, 14:19\nMam wrażenie, że osoby tu się wypowiadające uważają leki za lekarstwo, a tak nie jest. Leki mają pomóc zwalczać objawy (poprawiać samopoczucie, sprawiać, że myśli samobójcze znikają, albo stają się znośne itd.). Dokładnie to samo pytanie możemy sobie zadać jak mamy gorączkę. Łykamy aspirynę i czy osoba którą się wtedy stajemy to ja, czy nie ja? W końcu ja powinienem mieć gorączkę, a tylko się pocę.\nLeki są tylko i wyłącznie wsparciem do prawdziwego leczenia, którym jest psychoterapia.\nInne pytanie, czy psychoterapia jest sposobem leczenia? A może to tylko pranie mózgu? W końcu zaczynamy ją jako my, a kończymy w większości jako ktoś zupełnie inny.\nWszystko to opieram tylko na własnej osobie i na depresji. W przypadku poważniejszych schorzeń (np. schizofrenia), leki to jedyny sposób aby umożliwić normalne funkcjonowanie takiej osobie.\nprzez Lord Cappuccino 08 maja 2012, 14:27\nNa przykładzie CHAD:\n#1 Epizod depresyjny, tudzież subdepresyjny objawia się:\n- obniżonym napędem psychoruchowym, osłabieniem aktywności, spowolnieniem psychoruchowym, hipobulią\n- spowolnionym tokiem myślenia\n#2 Epizod maniakalny, tudzież hipomaniakalny objawia się:\n- podwyższonym nastrojem\n- podwyższonym napędem psychoruchowym, wzmożoną aktywnością, pobudzeniem psychoruchowym, hiperbulią\n- przyspieszonym tokiem myślenia, nadaktywnością myśli\n#3 Normalny stan to taki, w którym występuje:\n- nastrój prawidłowy-eutymia, stan neutralnego nastroju ze zwykłym zakresem wahań\n- napęd psychoruchowy w normie\n- tok myślenia w normie\nZadaniem leków antydepresyjnych, leków antypsychotycznych, litu i stabilizatorów nastroju w CHAD jest doprowadzenie do wyrównania nastroju, napędu i toku myślenia-czyli do stanu #3, bo to jest stan normalny, naturalny dla człowieka. Pozostałe dwa stany to wynik schorzenia.\nJeżeli ktoś po lekach antydepresyjnych doświadczył sztucznego pobudzenia, nakręcenia, czuje, że ma mnóstwo nienaturalnej energii to być może doświadczył jednorazowego epizodu hipomanii, albo jest predysponowany do cyklotymii, CHAD-należałoby to skonsultować z lekarzem.


Połączenia te dostępne są już w sprzedaży ze specjalną pulą biletów za 99 groszy. Pojawiła się także nowa funkcja, ułatwiająca rezerwację miejsc na połączeniach przesiadkowych, a także 4 nowych partnerów.\nKalendarz rezerwacyjny na stronie internetowej i w aplikacji FlixBusa został rozszerzony o daty po 10 kwietnia 2019. Aktualizacja obejmuje większość z 60 linii FlixBusa w Polsce, dzięki którym można dotrzeć do ponad 120 krajowych i zagranicznych destynacji.\nOd dziś w systemie rezerwacyjnym FlixBusa znaleźć można także zupełnie nowe linie, które zaczną kursować od 11 kwietnia. Dzięki otwarciu kolejnych tras, do zielonej siatki połączeń FlixBusa dołącza 6 miast: Piła, Wałcz, Czaplinek, Połczyn-Zdrój, Białogard i Kołobrzeg. Nowe linie objęte są promocją, w ramach której bilety na trasy między 11 a 17 kwietnia można kupić już od 99 groszy. Promocja trwa od 12 marca do wyczerpania puli biletów.\nMichał Leman, dyrektor zarządzający FlixBus Polska, powiedział: „Tak jak zapowiadaliśmy, w 2019 roku nasza oferta ma zwiększyć się o połowę i póki co konsekwentnie ten plan realizujemy. Pierwsze starty linii na sezon wiosenno-letni to dopiero początek nowości, które mamy do przedstawienia naszym pasażerom. Sukcesywnie będziemy uruchamiać kolejne połączenia, dzięki którym mieszkańcy zarówno mniejszych, jak i dużych miast będą mogli wygodnie podróżować po całej Polsce i Europie.”\nWraz ze startem nowych połączeń, FlixBus wita również 4 nowych partnerów autobusowych:\n• PTU Oskar-Trans;\n• Przewozy Autokarowe „Lipnicki";\n• Fabisiak Przewozy.\nCoraz bardziej rozbudowana siatka połączeń FlixBusa daje coraz więcej możliwości podróży nie tylko bezpośrednich, ale również przesiadkowych. W związku z tym firma wprowadza również opcję ułatwiającą rezerwację miejsc na połączeniach przesiadkowych. Dzięki nowemu rozwiązaniu, opłata za rezerwację miejsca na połączeniach przesiadkowych naliczana będzie tyko raz i będzie to cena za droższe miejsce – drugie, tańsze miejsce będzie za darmo. Koszt pojedynczej rezerwacji różni się w zależności od długości kursu oraz typu miejsca (klasyczne / panorama / stolik).\nnowe miasta w siatce połączeń


O forum :: Co i jak, czyli Poradnik dla Początkujących\nCo i jak, czyli Poradnik dla Początkujących\nForum Król Lew Strona Główna -> ABC -> O forum\nDołączył: 12 Lut 2012\nWysłany: Nie Lut 12, 2012 12:37 pm Temat postu: Co i jak, czyli Poradnik dla Początkujących\nWitaj w świecie Króla Lwa! Skoro już zdecydowałeś się na rejestrację na naszym forum, nadszedł czas, by założyć swoją postać. Poniżej wypisanych zostało parę kroków, które trzeba uwzględnić przy kreacji postaci. Nie musisz wykonywać ich po kolei - zawsze możesz zacząć od wybrania stada, wyglądu, et cetera. Więc - do dzieła!</center>\nKrok 1 - jakim zwierzęciem będzie moja postać?:\nForum, na którym gramy, bazuje na filmie "Król Lew", dlatego też najczęściej wybieranym gatunkiem jest właśnie lew. Jeśli nie masz jednak ochoty grać jednym z nich - nie martw się! Akcja filmu rozgrywa się w Afryce, gdzie żyje jeszcze mnóstwo innych zwierząt. Oto lista gatunków dozwolonych. Jeśli nie ma tam zwierzęcia, którym chciałbyś grać, a żyje ono w Afryce, zapytaj lub poszukaj odpowiedzi tutaj. To stad mogą dołączać zwierzęta wymienione na powyższej liście. Nie martw się jednak - twoja postać zawsze może być sprzymierzona i pomagać któremuś ze stad.\nKrok 2 - jak będzie miała na imię?:\nTa z pozoru najprostsza czynność często przysparza nam wiele kłopotu - chcemy, by imię było oryginalne, wyszukane. Pamiętaj zarazem, by nie przesadzić w tej oryginalności - zbyt "ozdobne" imiona naprawdę nie uczynią twej postaci atrakcyjniejszą. Imieniem może być cokolwiek pragniesz, by nim było - może to być jakiś wyraz w łacinie, suahili czy jakimkolwiek innym języku, nazwa kwiatu czy co tam sobie wymyślisz. Imię oczywiście może być kompletnie abstrakcyjne i nie mieć żadnego znaczenia. Jeśli masz problem z wyborem imienia, możesz skorzystać z tej strony: www.behindthename.com Znajdziesz tam wiele propozycji imion wraz z ich tłumaczeniami.\nPamiętaj, że twój nick będzie zarazem imieniem twojej postaci i o tym, że nie może być zbyt podobny do imienia którejkolwiek z istniejącej, aktywnej postaci.\nKrok 3 - jak będzie wyglądała?:\nWygląd postaci jest często uzależniony od charakteru i imienia postaci - wiadome jest przecież, że "złe" postaci nie wyglądają milutko, zwykle mają ciemne kolory futra i niezbyt przychylne spojrzenie oczu, a te "dobre" powodują, że od razu im ufamy i wiemy, że nie uczynią nam krzywdy. Ważną rzeczą jest to, by postać wyglądała jak najbardziej prawdziwie - zakazane są więc wszelkie rogi, skrzydła, świecące oczy, neonowe, nienaturalne barwy, et cetera u gatunków, które w rzeczywistości takich kolorów nie mają (więcej na ten temat w Regulaminie; w razie wątpliwości zapytaj w ABC). Wygląd twojej postaci możesz stworzyć sam w swojej głowie, a następnie przenieść swój pomysł na kartkę czy narysować ją na komputerze. Jeśli jednak masz z tym problemy, zawsze możesz pokolorować czyjś "lineart" (kontur) lub skorzystać z obrazków, których autorzy zezwalają na ich używanie. Listę takich galerii znajdziesz tutaj. Jeśli nie wiesz, czy dany autor zezwala na używanie swoich prac, wyślij do niego notkę poprzez deviantART (lub jeśli nie masz tam konta, poproś o to kogoś innego). Profile na naszym forum muszą być opatrzone avatarem i/lub logiem/sygnaturą, który będzie pokazywał twoją postać. Jeśli masz problemy z obróbką avataru, zgłoś się do jednego z warsztatów w naszej Avatarni - tam z pewnością znajdzie się ktoś, to ci pomoże.\nOzdoby: Tworząc postać masz prawo dodać jej ozdoby (Kolczyki, naszyjniki, szale, pelerynki, tatuaże itp.), prosimy byście wytłumaczyli dokładnie skąd ów ozdoba się wzięła! Nie przesadzajcie jednak z waszymi pomysłami. Administracja zastrzega sobie prawo do niewyrażenia zgody na zbyt wymyślne ozdoby!\nKrok 4 - do którego stada będzie należeć?:\nKiedy już ustaliłeś wiek postaci, imię i wygląd, możesz zabrać się za wybranie dla niej stada. Najlepiej, by w tej kwestii także kierować się charakterem i intencjami postaci. Wszystkie stada opisane są w tym dziale. Twoja postać może oczywiście zostać samotnikiem - nie należeć do żadnego stada, kierować się własnymi zasadami i cieszyć się brakiem ograniczeń. Więcej o samotnikach także możesz dowiedzieć się klikając na powyższy link.\nGratulacje! Właśnie stworzyłeś postać, którą będziesz mógł się wcielić. Najwyższy czas się zarejestrować. Kiedy już to zrobiłeś, czeka cię jeszcze parę czynności, nim zaczniesz grać.\nKrok 5 - czy przeczytałeś Regulamin?:\nPod tym względem nasze forum nie jest wyjątkowe i jak każde z nich ma swój własny regulamin, który musi być przestrzegany przez wszystkich. Regulamin znajdziesz tutaj. Jest to obowiązkowa lektura przed przystąpieniem do gry, dlatego też musisz potwierdzić, że go przeczytałeś i zrozumiałeś. O tym jak to zrobić, przeczytasz na samym początku listy zatwierdzonych użytkowników.\nKrok 6 - czy uzupełniłeś i wysłałeś zapis?:\nZapis jest potrzebny to przydzielenia twojej postaci do stada czy do samotników. Zgłoszenia do poszczególnych stad odnajdziesz tutaj. Zapis zwykle ogranicza się do wypełnienia stosownego formularza, który znajduje się w pierwszym poście każdego z działów zgłoszeń.\nKrok 6a - wybór rangi:\nPostać po przyłączeniu się do stada ma tylko dwie możliwości - o ile jest to lwiątko (o wieku lwiątek można dowiedzieć się stąd), otrzymuje rangę o nazwie "Kocię". Starsze lwy mogą zostać Adeptami lub Wojownikami (Stado Lwiej Ziemi)/Mordercami (Stado Szkarłatnego Świtu, Stado Cienistej Ziemi). To, jaką z tych dwóch rang otrzymasz zależy jednak od osoby, która przyjmuje cię do stada. Tutaj znajdziesz statystki i krótki opis każdej z rang.\nSamotnicy natomiast stają się po prostu "Samotnikami". Ci zaś nie mają żadnego wymyślnego systemu rang czy hierarchii. Istnieje jednak ranga zwana Wędrowcem, którą przyznaje się zasłużonym, długotrwałym samotnikom.\nKrok 6b - dołączanie do stada:\nJeśli już wysłałeś zapis i otrzymałeś należny ci kolor (zielony - w przypadku samotników i lwów nieurodzonych w stadzie, fioletowy - dla zwierząt, które nie mogą należeć do któregokolwiek ze stad; kolor odpowiedni kolorowi stada - w przypadku lwów urodzonych w danym stadzie), a chcesz należeć do któregoś ze stad, czas, by poprosić władcę, jego zastępcę lub wyznaczoną osobę o przyjęcie do stada. W tym celu należy umówić się z nim na fabularne spotkanie. Pamiętaj jednak, że jeśli twoja postać nie zaprezentuje się należycie (lub z innych powodów), twoja kandydatura może zostać odrzucona.\nJeśli wykonałeś wszystkie z powyższych rzeczy, to jesteś już gotowy, by wkroczyć z nami w świat "Króla Lwa". Życzymy Ci wielu fascynujących przygód i wspaniałych chwil na naszym forum!\nOstatnia aktualizacja: 12. lutego 2012r. przez Semaina\nForum Król Lew Strona Główna -> ABC -> O forum Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)


Playme DREWNIANA KSIĄŻECZKA PUZZLE 6 x 9el ŚNIEŻKA 1800208296 - sklep internetowy ToysPlanet.pl\nPlayme DREWNIANA KSIĄŻECZKA PUZZLE 6 x 9el ŚNIEŻKA\nSUPER WINGS SAMOLOT POJAZD JEROME TV AL-710013\nSimba WISSPER KOŃ HERBERT Konik ZESTAW + UBRANKO\nPuzzle różnią się od innych drewnianych zabawek\nDREWNIANE ZABAWKI EKOLOGICZNE KSIĄŻECZKA - PUZZLE KRÓLEWNA ŚNIEŻKA\nFirma BRIMAREX stworzyła całą kolekcję pięknych, kolorowych drewnianych zabawek. Zabawki robione z drewna to z jednej strony powrót do naszej przeszłości, to zabawki jakie pamiętamy z dzieciństwa, często wykonywane przez naszych dziadków, czy też kupowane na odpustach. Z drugiej strony są to zabawki w pełni ekologiczne. Drewno jest na tyle wdzięcznym materiałem że zabawki z niego wytworzone są bardzo wytrzymałe, a gdy jednak zdecydujemy się na pozbycie zabawki, nie musimy martwić się że szkodzimy środowisku (w przeciwieństwie do zabawek elektronicznych, czy wyprodukowanych z tworzywa sztucznego).\nKolorowa drewniana książeczka to zestaw 6 układanek, w których każda zawiera po 9 puzzli. Twoje dziecko będzie układać i jednocześnie uczyć się rozpoznawać kolory. Bajka opowiada o przygodach Królewny Śnieżki i siedmiu krasnoludków.\n- dopasowywanie puzzli do siebie ćwiczą koordynację wzrokowo – ruchową\n- zachęcenie do wspólnej zabawy (opowiadanie bajki dziecku)\nWymiary opakowania: 16 x 15 x 2,5 cm\nPlayme MAPA ŚWIATA DREWNIANE PUZZLE EDUKACYJNE New\nPlayme GITARA ROCKOWA pasek struny ZASILANA Red\nPlayme DREWNIANE PUZZLE Śnieżka DISNEY 6+10 el.


Bo trzeba to wszystkim pokazać.. - wiocha.pl absurd 713088\nBo trzeba to wszystkim pokazać..\nPodpisane : " [...] by wszyscy wiedzieli co stracili. "\nAriina 12-08-15, 20:28 Zgłoś\nDodano: 2012-08-15, 20:28:12 przez: Ariina\nadmin już w ekstazie zapewne\nżeby wszyscy wiedzieli że nie warto zaglądać\nsiema Jola,ściągaj gacie bo kontrola.\njak chce mieć deskę to idę do tartaku\n" [...] by wszyscy wiedzieli co stracili. " - co mnie mieli = poczucie piękna\nco stracili? chyba tylko zdzire...\n,,Pelna kultura i sam sex,, ahahahah masakra!!!!!!!!!!!!!!!\nSkarpety i obcasy bez palców, gustowna bielizna, równie gustowne otoczenie i ten profesjonalizm przy pozowaniu. Gdzie ta wiocha?;>\nStracili wiarę w jej inteligencję.\nOna chyba sama przy ubieraniu się ma problemy ze znalezieniem tam czegokolwiek ;D\njak prostytutka, ona nie daje wszystkim.... tylko tym co chcą\nniewiele tego do stracenia\nnie pogardził by:)\nto rosyjska prostytutka, szanująca się laska nie dała by takiego zdjęcia na portal\nChyba bym nie tęskniła...\ngdzie ten podpis?......\ntakich jak ty jest tysiace.....wiec nie wiele ktos tam stracil .......zawartosc gloweczki teraz to cos co mozna docenic.....cike kazda ma:-P\nZdjęcie jest zrobione w Sosnowcu , na starej kopalni Klimontów :D\nJa już straciłem - wzrok. Pasztet\nwiele nie stracił.....\nstracił pasztet xD\nAle dziura !!! ...... na drodze :)\nJa tam widzę realia naszego kraju: graffiti, trochę porozwalanego gruzu i rozkraczoną na całą szerokość żabę:P\nŁadnie ZAKOMPLEKSIONA pewnie wszyscy od NIEJ spier...alali BO SIĘ PRZEKONALI jaka jest NA PRAWDĘ\nSorry ale nie mam czego żałować -- nie mój typ -- nie brałbym ...\nA gdzie te podpis?\nJackCola już pewnie marszczy krokodyla\ntzn. koledze marszczy krokodyla\nże niby co stracili ?\nChyba by reszta nie straciła tego co widział fotograf :)


Kolejne nowości Xindaka | HD-Opinie.pl\nKolejne nowości Xindaka\nW sklepach pojawiły się dwie kolejne nowości od Xindaka. Pierwszą z nich jest wysokiej klasy procesor zasilania, drugą wzmacniacz słuchawkowy. Oba produkty, jak to zazwyczaj bywa w przypadku Xindaka, nie są drogie. Xindak H1 jest tranzystorowym wzmacniaczem przeznaczonym do słuchawek. Wyposażony również w wejście USB jest idealnym partnerem dla domowgo komputera PC. Na panelu przednim umieszczono gniazdo słuchawkowe 6,35 mm, natomiast z tyłu po parze wejść i wyjść RCA, gniazdo zasilania IEC oraz port USB pozwalający wykorzystać H1 jako zewnętrzny DAC. Dźwięk wydobywający się z Xindaka H1 jest szczegółowy, dynamiczny i cechuje się niebywałym poczuciem rytmu i muzykalności. Xindak PC-200V jest najnowszym, wysokiej klasy procesorem zasilania. Jego zadaniem jest przede wszystkim dostarczenie idealnego i czystego napięcia 230V/50Hz.\nDane techniczne Xindaka H1:\n- Wejścia: para niezbalansowana RCA, 1 port USB, port zasilania IEC\n- Wyjścia: niesymatryczna para RCA\n- Gniazda słuchawkowe: 2 x 6,35 mm Jack\n- Impedancja słuchawek: 32-600 Ohm\n- Impedancja wejściowa: 47K Ohm\n- SNR: 100dB THD 0,015%\n- Pasmo przenoszenia: 10Hz-100kHz (± 1.5dB)\n- Maksymalne napięcie mocy wyjściowej: 6 V\n- Waga netto: 1,6 kg\n- Wymiary (WxSxG): 150 x 186 x 230 mm\nXindak PC-200V poprawia błędy w sinusoidalnej charakterystce zasilania, jeżeli odbiegają one od założonej trajektorii (zmniejsza zniekształcenia fali) oraz eliminuje zakłócenia, w wyniku czego użytkownik otrzymuje na wyjściu czyste zasilanie. Procesor ma dwa wskaźniki analogowe informujące o napięciu wejściowym i wyjściowym, 4 wyjścia filtrowane (przetwarzane przez obwody procesora zasilania) oraz dwa wyjścia niefiltrowane. Wszystkie wyjścia chronione są przed przepięciami, skokami napięcia, a sam procesor wyposażony jest w system ochrony przed przegraniem. Xindak PC-200V może poprawić brzmienie podłączonych urządzeń audio, zmniejszając zniekształcenia, szumy, poprawiając brzmienie dźwięków o niskiej częstotliwości. Zmniejsza też szumy obrazu w podłączonych wyświetlaczach.\n- Napięcie wejściowe: 180V – 250V\nXindak z lampowym wzmacniaczem ze złączem USB


2010-40 | Moja Brama\nAutor: inf. K. Krasowski\nW dn. 27 września 2010 r. w Zakładzie Karnym w Kłodzku oraz na terenie do niego przyległym przeprowadzono ćwiczenia o charakterze obronno - ochronnym. Oprócz funkcjonariuszy kłodzkiej jednostki penitencjarnej uczestniczyli w nich funkcjonariusze podlegli komendantom powiatowym Policji i Państwowej Straży Pożarnej. Istotną rolę w ćwiczeniach przewidziano dla Etatowej Grupy Interwencyjnej podległeej Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej we Wrocławiu. Celem przeprowadzenia ćwiczeń było doskonalenie współdziałania służb i nowopowstałej formacji SW w zakresie likwidacji potencjalnych zagrożeń...\nCelem jednej z naszych sierpniowych wycieczek stała się Świdnica – miasto stare, bogate w zabytki. Zauroczyły mnie świdnickie kamienice... Po przybyciu zatrzymaliśmy się w centrum i udaliśmy na rynek. Zachwycający! Pierwszą piękną i zabytkową kamienicę mijaliśmy jeszcze w drodze, więc zdjęcia mam tylko z samochodu, ale i tak wyglądała oszałamiająco. Jest to tzw. dom „Pod Bykami” - byki są ponoć naturalnej wielkości. Bardzo pomysłowo wkomponowano je w mur - na dwóch prostopadłych ścianach są ich ciała, połączone w narożniku jedną głową. W samym rynku kolejna porcja pięknych kamienic – m.in.:...\nJacek Michałowski, współpracownik prezydenta Komorowskiego, w asyście kilku pracowników ochrony, aresztował krzyż i spod Pałacu Namiestnikowskiego przeniósł go do tamtejszej kaplicy. Nie wywołało to, wbrew oczekiwaniom co niektórych, większej rewolty i skończyło się na głośnym szumie medialnym, głośniejszym niż krzyk obrońców krzyża. Pokazuje to po raz kolejny, że jesteśmy narodem o słomianym zapale, gotowym walczyć ostro ale krótko, a co gorsza, żyjącym bardziej symbolami niż rzeczywistością. Oto bowiem, gdy minister Michałowski ”mężnych dokonywał czynów”, bez echa przeszły kolejne działania...\nCo takiego jest w ludzkiej goliźnie, że tak jest pociągająca? Akty od zawsze budziły pożądanie i zainteresowanie. Golizna była i jest inspiracją dla poetów, malarzy, rzeźbiarzy. Najprawdopodobniej tajemnica tkwi w tym, że intryguje to, co jest zasłonięte, ukryte. Jeżeli nie możemy czegoś zobaczyć, dotknąć, staje się to dla nas pożądane. W dawnych czasach nie tylko kobiece akty budziły zainteresowanie, męskie były równie interesujące. Najprawdopodobniej z racji tego, że niewiasta, okazję by się przyjrzeć męskiemu ciału, miała dopiero po ślubie. Tak więc, że w dawnych czasach golizna budziła aż...\nTradycyjne Dożynki są największym w roku świętem rolników, świętem, które jest podsumowaniem ich całorocznego trudu. W tym dniu rolnicy nie tylko się bawią, ale przede wszystkim dziękują Bogu za zebrane plony i proszą o potrzebne łaski na przyszły rok. W niedzielę 5 września br. w Kamieńcu Ząbkowickim odbyły się Dożynki Wojewódzkie. Uroczystości rozpoczęła Msza św. celebrowana przez ks. bp. Ignacego Deca, podczas której odbyło się poświęcenie chleba upieczonego z tegorocznego ziarna. Po jej zakończeniu barwny korowód przeszedł na miejscowe boisko, gdzie dalsze uroczystości rozpoczęły się od...\nLądecka konferencja kolejowa\nJuż po raz szósty, 24 września br., odbyła się w Lądecka Konferencja Kolejowa „Regionalny Transport Szynowy”. Na zaproszenie Zbigniewa Szczygła członka Zarządu Województwa Dolnośląskiego i Kazimierza Szkudlarka burmistrza miasta na dworcu w Lądku-Zdroju spotkali się przedstawiciele jednostek, które angażują się w rewitalizację i rozwój kolejnictwa na Ziemi Kłodzkiej i w całym województwie dolnośląskim. Zakres tematyczny konferencji był niezwykle obszerny – od perspektyw rozwoju transportu regionalnego, roli samorządu lokalnego w rozwoju kolei, możliwości pozyskiwania funduszy europejskich na...\nWojna światów czyli uczniowska debata przedwyborcza\nAutor: Dagmara Foremska I LO\n22 września 2010 roku w auli Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Bystrzycy Kłodzkiej, podczas trzeciej i czwartej godziny lekcyjnej Rada Samorządu Szkolnego zorganizowała debatę przedwyborczą. Wzięła w niej udział dotychczasowa przewodnicząca szkoły Klaudia Madej, dotychczasowy sekretarz Michał Chudzicki, kandydaci na najwyższe stanowisko w Samorządzie Szkolnym oraz delegacje klas, które obserwowały wydarzenie. Głównym koordynatorem był opiekun samorządu, dr Andrzej Prasał. Kandydaci przedstawili swoje programy wyborcze, po czym widzowie mogli zadawać im różne pytania. Najczęściej padały...\nW dniach 24-26 września 2010 r. na jubileuszowym zjeździe spotkali się uczniowie i absolwenci kłodzkiego Technikum Przemysłowo-Pedagogicznego rocznika 1966-1970. W czerwcu br. minęło właśnie 40 lat od ukończenia nauki w szkole przy ul. Bohaterów Getta 6 (obecnie ZSP nr 1). Na uroczyste spotkanie do szkoły przybyło 20 absolwentów z osobami towarzyszącymi oraz zaproszeni profesorowie z wychowawcą klasy Mieczysławem Występskim na czele: Maria Mikuś, Władysław Zakrzewski, Stanisław Śmiechowicz, Andrzej Mihułka. W czasie uroczystej lekcji były radosne wspomnienia z czasów szkolnych, łzy i...\nIX Międzynarodowy Festiwal im. I. Reimanna - odsłona krosnowicka\nAutor: Franciszek Piszczek\nTegoroczny koncert odbywał się pod hasłem „W hołdzie Ignazemu Reimannowi w roku jubileuszowym 190 rocznicy urodzin i 125 rocznicy śmierci kompozytora”, a pod patronatem Konsulatu Generalnego Niemiec we Wrocławiu, Marszałka Sejmiku Dolnośląskiego i Starosty Powiatu Kłodzkiego, współfinansowany ze środków Zarządu Powiatu Kłodzkiego i Urzędu Marszałkowskiego Województwa Dolnośląskiego oraz sponsorów i środków własnych TMK. Pośród znakomitej publiczności krosnowickiej i rozległych okolic zaznaczyć trzeba obecność Jakuba Szulca posła na Sejm RP, Zbigniewa Piotrowicza z Sejmiku Samorządowego,...\n43. Międzynarodowy Festiwal Filmowy POL-8\nJury w składzie: Jacek Szymański– przewodniczący, Rudolf Adler, Jacek Adamczewski, Marek Mazurkiewicz, Andrzej Zajączkowski po obejrzeniu 40 prezentacji zakwalifikowanych do udziału w Festiwalu, postanowiło przyznać wyróżnienia i nagrody: Wyróżnienia pozaregulaminowe: Wyróżnienie Młodego Widza - MC. Człowiek z winylu - Bartosz Warwas Wyróżnienie Towarzystwa Miłośników Polanicy - Polanica-Zdrój - Jacek Mrowiec w kategorii film amatorski: • “Animacja” wyróżnienia - Tam venku v mlze - Marek Chaloupka (Czechy) - Parafrazy - Katarzyna Moszyńska I nagroda: Psst! - Jaroslav Nykl (Czechy) (700 zł...\nKolekcjonerka - opowiadanie cz. 4\nŚlub odbył się szybko, świadkami byli uczeń jubilera i jego narzeczona. Miesiąc miodowy pod Barceloną, już po sezonie, upłynął im w ciszy i spokoju. Dobre jedzenie, wino, ładna pogoda. Marzenie jubilera spełniało się w słodkim budzeniu co ranka u boku pięknej kobiety. Dumny jak paw wyłapywał zachwycone spojrzenia smagłych, ciemnowłosych mężczyzn, gwizdających na widok jego pięknej żony. Ale jak to w każdej bajce, wszystko co piękne i dobre szybko się kończy tak i tu koniec nieubłaganie nastąpić musiał. Po powrocie do domu życie małżeńskie leniwie toczyło się z dnia na dzień. Pierwsze wspólne...\nBrak reakcji na zło jest grzechem zaniechania\nAutor: ASG (PiMBP)\nO huśtawce naszych emocji alarmowani jesteśmy niemal co-dziennie przez polskie i światowe media. Ich konsekwencją jest niekontrolowana agresja, mocniejszych wobec słabszych, dorosłych wobec dzieci, strażników prawa wobec swoich podopiecznych. Niezgoda na tę patologię to główny problem poruszany w powieści o charakterze społecznym Zbigniewa Niedź-wieckiego Rawicza -„Grzech przemilczenia”. Promocja książki odbyła się 22.09.2010 roku w Czytelni Naukowej Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Kłodzku. Sam autor zachowując wobec swojej osoby aurę tajemniczości stwierdził, że o pisarzu...\nTwarze Etiopii - wystawa fotograficzna\nNa przełomie września i października Galeria Muzealna im. Michła Klahra zaprasza na spotkanie z mieszkańcami Afryki. Wystawa fotograficzna „Twarze Etiopii” jest wspomnieniem tegorocznej edycji Przeglądu Filmów Górskich, którego miłośnikom Michał Kochańczyk przybliżył Czarny Ląd – zarówno jego mieszkańców, jak i burzliwą historię. Prezentowane zdjęcia Michał Kochańczyk wykonał wiosną 2001 r. podczas swojego sześciotygodniowego pobytu w Etiopii. Na większości widnieją mieszkańcy południa kraju, należący do plemion Arbore, Ari, Bana, Geleb, Hamer, Mursi i Samej. Ci piękni ludzie od tysięcy lat...\nPiknik na Zamku Karpień...\n…a właściwie to tuż obok ruin zamku, bo na Rozdrożu Zamkowym. 19 września Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Lądeckiej zorganizowało wspaniałą imprezę, na której zjawili się miłośnicy dawnych opowieści i niezwykłych wrażeń. Gośćmi było również Kłodzkie Bractwo Rycerskie i Akademia Przygody. W programie znalazło się m.in. pasowanie Bractwa Hinkowego, pokazy tańca średniowiecznego i inscenizacja legendy „Karpieńskie Skarby”. Nie zabrakło również dobrego jadła czy loterii fantowej, w której można było wygrać np. fragmenty ceramiki z wykopalisk archeologicznych, prowadzonych w ruinach zamku. Następny...\nPo raz drugi Międzynarodowy Festiwal Muzyki Barokowej\n24 września w kościele pw. Matki Bożej Różańcowej odbył się koncert z udziałem światowej sławy orkiestry z Londynu "Florilegium", która zaprezentowała słuchaczom "Cztery Pory Roku" Antonio Vivaldiego z solistką tego koncertu - kłodzczanką Jolantą Stopka.\nKartki z historii Polanicy-Zdroju. Rocznice przypadające w 2010 r.\n2005\t5 lat temu\t30 kwietnia – inauguracja Festiwalu Sztuki „Zdroje Kultury” 15 września – uruchomienie Specjalistycznego Centrum Medycznego 2000\t10 lat temu\t1 kwietnia – utworzenie Miejskiego Centrum Kultury 30 września – uroczyste otwarcie wystawy TMP – „Oni byli tu pierwsi” 15-17 grudnia – pierwszy Przegląd Spółdzielczych Zespołów Artystycznych „Tęcza Polska” 1995\t15 lat temu\t3 kwietnia – oddanie do użytku nowego obiektu Szkoły Podstawowej nr 2 14 maja – podpisanie umowy o partnerstwie z miastem Telgte 15 września – uruchomienie Specjalistycznego Centrum Medycznego...\nNysa Kłodzko przegrała 1:2 z Iskrą Jaszkowa Dolna w derbach wałbrzyskiej ligi okręgowej. Spotkanie wyśmienicie rozpoczęło się dla gości. W 5. minucie na indywidualny rajd zdecydował się Kamil Kowalski, zbiegł do środka pola i płaskim uderzeniem przy słupku otworzył wynik spotkania. Z prowadzenia Nysa cieszyła się zaledwie pięć minut. Do remisu doprowadził Grzegorz Łątka. Przy całej sytuacji spóźnił się arbiter boczny, który nie nadążył za akcją i nie zauważył, iż wybiegający na czystą pozycję grający trener Iskry był na pozycji spalonej. Defensywa Nysa w pierwszej połowie popełniała...


Libero Jastrzębskiego Węgla: Wskazówki taty biorę sobie do serca - Dziennikzachodni.pl\nLibero Jastrzębskiego Węgla: Wskazówki taty biorę sobie do...\nLibero Jastrzębskiego Węgla: Wskazówki taty biorę sobie do serca\n19 lutego 2013 19.02.2013 Aktualizacja: 19 lutego 2013 13:25 19.02.2013 13:25\nZ Jakubem Popiwczakiem, libero Jastrzębskiego Węgla, rozmawia Leszek Jaźwiecki\nRzadko się zdarza, że debiutuje się w lidze w wieku 16 lat i na dodatek jeszcze w meczu z mistrzem Polski.\nO tym, że zagram przeciwko Resovii dowiedziałem się cztery dni wcześniej. Nie powiem, że miałem noce nieprzestane, ale cały czas po głowie chodziło mi to, że rok temu tych go-ści, przeciwko którym zagram, oglądałem tylko w telewizji. Starałem się o tym jednak jak najmniej myśleć. Mam nadzieję, że nie dałem ciała (śmiech).\nTwój debiut i późniejsza postawa zostały docenione. Zostałeś odkryciem rundy zasadniczej.\nTo bardzo miłe, że zostałem zauważony, ale tak naprawdę, jeszcze nic wielkiego nie zrobiłem, przede mną sporo pracy. Na każdym treningu staram się udowadniać, że zasłużyłem na tą szansę, którą otrzymałem.\nOd dziecka miałeś kontakt z piłką. Nie chciałeś zostać piłkarzem? Skąd zainteresowanie siatkówką?\nOczywiście, że grałem w piłkę nożną i byłem nawet w kadrze Dolnego Śląska. Zrezygnowałem w czwartej klasie i postawiłem na siatkówkę. Mój tata był siatkarzem, mama trenowała koszykówkę.\nTata udziela ci wskazówek?\nRodzice często są na meczu, albo oglądają w telewizji. Wskazówki taty są bardzo cenne, biorę sobie je do serca, bo wiem, że robi to dla mojego dobra.\nMasz zawodnika, na którym się wzorujesz?\nJest wielu siatkarzy, na których mogę się wzorować, nie mam jednego zawodnika, w którego byłbym zapatrzony. Staram się czerpać jak najwięcej ze wskazówek starszych, doświadczonych kolegów.\njakub popiwczak wywiad\njakub popiwczak z dziewczyną


Etap III - Burza mózgów - jak zrealizować nasz cel?! (Etap III)\nSzkoła Podstawowa nr 37 im. Mariusza Zaruskiego w Bielsku-Białej\nPodczas spotkania członków zespołu Szkoły z Klasą zrodziło się kilka pomysłów, które pragniemy wcielić w życie, realizując założony przez nas cel. Na spotkanie zaprosiliśmy panią pedagog szkolną, odpowiedzialną za organizację szkolnego Tygodnia Profilaktyki. Uznaliśmy bowiem, że wspólne przedsięwzięcie ma przecież na celu zwiększenie poczucia bezpieczeństwa naszych uczniów na różnych polach. Efektem spotkania było wyodrębnienie następujących działań, które naszym zdaniem przyczynią się do realizacji zadania:\nDzień Cyrylicy (w szkole jest realizowana innowacja pedagogiczna „Kalendarz świąt nietypowych na poważnie i na wesoło”),\nW ramach Tygodnia Profilaktyki i Bezpieczeństwa – 30.03 – 3.04.2020 – akcja „Bądź kumplem” wtorek 31.03.2020,\nśroda 1.04.2020 – Dzień Kuchni Europejskiej,\nwykonanie gazetki szkolnej z krzyżówkami „Jestem Europejczykiem”.\nOd uczniów pochodzą propozycje zorganizowania Dnia Ukraińskiego w klasie I b, zaś uczniowie klasy V b poprowadzą wspólnie z nauczycielem języka polskiego Dzień Cyrylicy. Młodzież entuzjastycznie przytaknęła propozycjom Dnia Kuchni Europejskiej.\nPrzybliżamy kulturę innych państw naszym uczniom podczas tygodnia tolerancji, aby docenili kulturę innych narodów na równi z polską i umieli ją szanować.\nDzień Ukraiński – w klasie I b – w klasie uczą się dwaj bracia z Ukrainy i to właśnie chłopcy wystąpili z propozycją przybliżenia dzieciom kultury swojego państwa. To, co przygotowują dla koleżanek i kolegów, jest na razie tajemnicą.\nDzień Cyrylicy – w klasach V a, b, e – w klasach tych nauczyciel języka polskiego, członek zespołu Szkoły z Klasą realizuje innowację pedagogiczną „Kalendarz świąt nietypowych na poważnie i na wesoło”, Dzień Cyrylicy był w nim przewidziany jeszcze przed przystąpieniem do Szkoły\nz Klasą i rozpoczęciem realizacji zadań. Z uwagi na terminarz akcji zostanie przesunięty z 24 maja na wtorek 31.03.. Dzieci w klasach piątych poznają krótką historię alfabetu zwanego obecnie grażdanką, a także popróbują zapisu swoich imion, nazwisk czy innych wyrazów za pomocą tego alfabetu. W pracy nauczycielowi pomogą dwa uczniowie z Ukrainy.\nW ramach Tygodnia Profilaktyki i Bezpieczeństwa – 30.03 – 3.04.2020 – akcja „Bądź kumplem” wtorek 31.03.2020 (wykonanie ludzkich „ciastków” z cechami dobrego kumpla, odrysowanie postaci kolegi na wielkich arkuszach szarego papieru, przyczepienie do drzwi, dopisywanie cech, dopisywanie zachowań – co robi, a czego nie dobry kumpel; stworzenie szkolnego kodeksu na podstawie wykonanych tym sposobem prac), wyeksponowanie kodeksu w widocznym miejscu w szkole, omówienie na lekcjach wychowawczych,\nśroda 1.04.2020 – Dzień Kuchni Europejskiej – w klasach młodszych wspólne wykonanie potraw z różnych krajów Europy, w klasach starszych (biorą udział klasy członków zespołu oraz chętnych do pomocy nauczycieli – przyniesienie gotowych potraw na przerwę śniadaniową lub w miarę możliwości wspólne wykonanie potraw w klasie, wspólny posiłek), wykonanie gazetek w salach lekcyjnych oraz na korytarzach, podczas wspólnego jedzenia miks przebojów z różnych krajów Europy),\nwykonanie gazetki szkolnej z krzyżówkami „Jestem Europejczykiem” – opracowanie przez dzieci, zebranie w całość i powielenie, za najlepiej rozwiązane krzyżówki nagrody. Każda z klas biorących udział w akcji losuje nazwę państwa europejskiego – jak przy kuchni- chętne dzieci opracowują krzyżówkę związaną z tym państwem, nauczyciele – członkowie Szkoły z Klasą dokonają weryfikacji i po wyborze najciekawszych zbiorą je w rodzaj broszurki z krzyżówkami związanymi z różnymi krajami europejskimi. Broszurka zostanie powielona i rozprowadzona wśród uczniów przy jednoczesnym ogłoszeniu konkursu na najtrafniej rozwiązane krzyżówki. Za trzy pierwsze miejsca zostaną przyznane nagrody.\nWnioski, które wysnuliśmy na podstawie działań w etapie II, brzmiały:\n„Uczniowie i rodzice postrzegają szkołę raczej jako bezpieczną. Uważają, że sporo się tu dzieje, jeśli chodzi o tematy związane z tolerancją, są to jednak raczej działania mniejszego formatu, mające miejsce w zespołach klasowych. Wskazują na potrzebę zacieśniania relacji między kolegami\ni koleżankami, ale także nauczycielami i uczniami.\nDzieci pochodzące z innego kraju chcą, by je traktować „normalnie”, a jednocześnie przenoszą swoje zwyczaje. Podobnie nasi uczniowie, gdyby musieli przeprowadzić się, chcieliby zachować swoje tradycje przy jednoczesnym traktowaniu jak innych. Mała jest orientacja naszych uczniów\nw tradycjach, choćby potrawach innych krajów.\nSpora część rodziców postrzega szkołę jako bezpieczną. Uwagi krytyczne dotyczą stosunków między uczniami oraz na linii uczniowie – nauczyciele.\nNasze działania przewidziane w etapie III odniosą się do kilku wniosków:\npotrzeba zacieśniania relacji między kolegami i koleżankami, którą widzą rodzice, spełni się poprzez wspólne stworzenie kodeksu szkolnego „Bądź kumplem” – już samo tworzenie przez całą społeczność szkolną sprawi, że dzieci poczują wspólnotę, a także zwiększy się ich poczucie sprawczości, wpływu na to, co potem obowiązuje, czego się przestrzega; dodatkowo zasady wypracowane przez wszystkich będą miały szansę na to, by zacieśnić więzy między kolegami i koleżankami\nwspólne szkolne działania związane z tworzeniem kodeksu „Bądź kumplem” wychodzą naprzeciwko potrzebie przedsięwzięć na większą skalę, pasują więc do wniosku, że dotychczasowe działania były raczej mniejszego formatu, tę samą rolę będzie mieć europejskie śniadanie, które odbędzie się jednocześnie w 17 zespołach klasowych czy przygotowywanie krzyżówek, opracowanych w formie broszurki (przez uczniów – dla uczniów);\nwniosek dotyczący niewielkiej orientacji naszych uczniów w tradycjach, potrawach innych krajów mamy nadzieję spełnić przez nasze europejskie śniadanie (rozlosowano 17 państw Europy, każda z klas przygotuje inne dania pochodzące z wylosowanego państwa), ale również poprzez gazetki ścienne, wspólne słuchanie muzyki tradycyjnej, właściwej dla danego kraju;\nukłonem w stronę dzieci obcokrajowców, którzy uczęszczają do naszej szkoły, jest Dzień Cyrylicy, Dzień Ukraiński, w którym same będą brać udział jako ci, którzy dzielą się swoją wiedzą, pokazują, co w ich kraju należy do kręgu tradycji; mamy nadzieję, że przez to podkreślą swą przynależność do ojczyzny, jednocześnie będąc już uczniami polskiej szkoły.\nKryteria Szkoły z Klasą 2.0, które są uwzględnione w naszych działaniach, znajdą następujące odzwierciedlenie w naszych działaniach:\nwspółtworzenie wprowadzanej zmiany przez uczniów – uczniowie stali się pomysłodawcami, a także będą współprowadzić niektóre działania, zarówno w zakresie upowszechniania kultury europejskiej w związku z obecną współcześnie wielokulturowością, staną się bezpośrednimi twórcami szkolnego kodeksu „Bądź kumplem”, na podstawie ich prac zostanie stworzona gazetka z krzyżówkami (do rozwiązywania także w zespołach klasowych niezaangażowanych bezpośrednio w akcję Szkoła z Klasą),\nszerokie angażowanie społeczności szkolnej – kodeks szkolny „Bądź kumplem” w wersji „ciastkowej” powstanie w zespołach klasowych nauczycieli zaangażowanych w akcję Szkoła z Klasą i chcących przyłączyć się do tej akurat części akcji, ale także (jak w etapie II) poprosimy o wypowiadanie się wszystkich uczniów przez dopisywanie swoich propozycji na „ciastkach” korytarzowych; krzyżówka zostanie rozprowadzona wśród chętnych do zabawy uczniów całej szkoły; kilka klas zostanie bezpośrednio zaangażowanych w Dzień Kuchni Europejskiej, Dzień Ukraiński i Dzień Cyrylicy;\nwprowadzanie do szkoły nowych rozwiązań, wprowadzenie trwałej (na lata) zmiany w szkole – mamy nadzieję na zmianę świadomości naszych uczniów związanej z faktem, iż do polskiej szkoły coraz częściej uczęszczają przedstawiciele innych narodów, a te narody posiadają swą kulturą, odrębną od polskiej, chcemy wyrobić w naszych uczniach postawy tolerancji i szacunku, które będą procentować także w ich dorosłym życiu, pragniemy stworzyć poczucie bezpieczeństwa wśród naszych uczniów nie tylko obcokrajowców, ale także tych, którzy z racji innego sposobu ubierania się czy bycia mogą nie czuć się komfortowo, szkolny kodeks „Bądź kumplem” – jako stworzony przez samych uczniów” – ma szansę stać się częścią naszego życia codziennego na długie lata, punktem odniesienia dla postępowania.\nDzień Ukraiński – dzieci w klasie 1 poznają najważniejsze informacje związane z krajem ojczystym ich kolegów, zostaną przekazane przez rówieśników, więc uwzględniony zostanie przekaz uczeń-uczeń,\nDzień Cyrylicy – w klasach V a, b, e – dzieci poznają alfabet odmienny od polskiego, spróbują zapisać nim wyrazy, co powinno rozbudzić ciekawość;\nW ramach Tygodnia Profilaktyki i Bezpieczeństwa –akcja „Bądź kumplem” – stworzenie własnego uczniowskiego kodeksu bycia dobrym kumplem zwiększy świadomość zachowań pożądanych i niepożądanych, nakreśli sylwetkę dobrego kumpla, co może stać się odniesieniem do sposobu postępowania na co dzień,\nDzień Kuchni Europejskiej – w klasach młodszych wspólne wykonanie potraw z różnych krajów Europy zintegruje zespoły uczniów, dzieci będą ćwiczyć takie czynności jak krojenie, mieszanie, czyli czynności z zakresu motoryki małej, zarówno te młodsze, jak i te starsze poznają typowe dla różnych państw potrawy, ich nazwy, składniki, wszystkie utrwalą zasady kultury osobistej obowiązujące przy stole, zadanie to – oprócz waloru poznawczego – ma także wybitny walor wychowawczy;\nwykonanie gazetki szkolnej z krzyżówkami „Jestem Europejczykiem” – opracowanie przez dzieci krzyżówek pozwoli na poznanie wielu faktów, nazwisk, nazw wiążących się z danym krajem europejskim, utrwalenie poprawności zapisu, wyrobi kreatywność, wspomoże kształcenie plastyczne.\nZadania powyższe stworzą klimat bezpieczeństwa poprzez wyrobienie poczucia akceptacji dla uczniów jako kolegów, jako przedstawicieli innych krajów. Warunkiem takiego bezpieczeństwa jest dobra atmosfera, jaką mamy nadzieję podwyższyć w naszej szkole.\nM.Göttlich - Kucharska\n- prezentacja na temat historii cyrylicy,\n- obserwacja liter,\n- zabawa w pisanie wyrazów.\n(z pomocą uczniów\nAkcja „Bądź kumplem”:\n- odrysowanie sylwetek uczniów na szarym papierze,\n- uzupełnianie schematu wskazaniami uczniów,\n- uzupełnianie schematów „ciastków” na korytarzach przez uczniów bezpośrednio niezaangażowanych, a chcących podać swoje pomysły,\n- opracowanie kodeksu szkolnego „Bądź kumplem”.\nA.Kruczała – koordynator\nA.A.Byrska, A.K.Byrska, M.Ponikwia, N.Dyrcz, B.Wiesner-Januszewska, A.Kawa,\nM. Łukaszek (pedagog szkolny)\nDzień Kuchni Europejskiej:\n- losowanie przez przedstawicieli klas państwa (każda klasa losuje jedną nazwę, potrawy, gazetka ścienna oraz krzyżówki powinny być związane tematycznie\nz wylosowanym krajem),\n- w klasach młodszych – wspólne wykonanie potraw z różnych krajów europejskich,\n- w klasach starszych – przyniesienie gotowych potraw i wspólne spożycie śniadania,\n- słuchanie muzyki z różnych państw europejskich,\n- wykonanie gazetek tematycznych na temat różnych państw europejskich,\nnauczyciele chcący włączyć się do tego działania (spoza zespołu Szkoły z Klasą)\n- wykonanie przez uczniów krzyżówek zgodnych tematycznie z wylosowanym państwem,\n- zebranie krzyżówek i ich weryfikacja,\n- wybór najciekawszych prac prezentujących różne kraje,\n- opracowanie krzyżówek w formie broszury, powielenie jej,\n- zebranie rozwiązanych krzyżówek i wybór najtrafniej rozwiązanych,\n- nagrodzenie zwycięzców.\nB.Wiesner-Januszewska - koordynator


Polish-Jazz: Michał Bąk Quartetto - Fortress (2021)\nMichał Bąk - doublebass\nPoczątkowo myślałem, że jest to debiut Michała Bąka, bo nie miałem okazji słuchać jego pierwszej płyty zatytułowanej po prostu "Quartetto". Adam Baruch skomplementował wtedy ten album na łamach naszego bloga w swojej recenzji, a sam album uznaliśmy za jeden z najlepszych debiutów w tamtym roku, umieszczając go w prestiżowej kategorii FOCUS ON DEBUT. Ja jednak myślałem, że jest to debiut Michała i byłem po prostu wniebowzięty poziomem tej płyty. Teraz wiedząc, że debiutem nie jest, mój podziw wcale nie maleje, utwierdzam się tylko w przekonaniu, że mamy do czynienia z w pełni dojrzałym artystą, otoczonym grupą wyśmienitych muzyków, którzy nagrali jeden z najlepszych materiałów jaki do tej pory, w tym roku 2021, miałem okazję słyszeć w polskim jazzie.\nNa czym polega unikalny charakter tej muzyki? Jest ona bardzo, ale to bardzo zgrabnym połączeniem czterech nurtów. Na pewno mamy tu szeroko pojęty mainstream, ale mainstream nowoczesny, troszkę taki nowojorski. Niekiedy nawet spod znaku Hell's Kitchen, bo nie brak w tej muzyce nawiązań do estetyki awngardowej, okazjonalnych free jazzowych z ducha odjazdów, indywidualnych jak zespołowych improwizacji. Ale zasadniczo wszystko jest tu pod kontrolą mówimy raczej o inspiracji, nie jest to muzyka chaotyczna, spontaniczna ze wszystkimi tego konsekwencjami, najcześciej wątpliwej wartości. Nie, tu mamy koncepcję i dobrane do niej odpowiednie środki, improwizacja i eksperymenty pełnią rolę wobec tej koncepcji służebną, tak na przykład było u Stańki z ery ECM, co chyba przesądza sprawę mojej opinii o tym podejściu.\nAle jest jeszcze coś poza tym równie ważnego. W muzyce tej bowiem bardzo silnie obecne są elementy duchowości (zresztą tytuł płyty do tego nawiązuje, co wyjaśnia cytat z Psalmu 62, 2-3)/ Tylko nie tak jak u wielu naszych jazzamanów, takiej spod znaku katolicko-częstochowskiego, a po prostu duchowości czysto artystycznej, muzycznej i jazzowej. Ten nurt w jazzowym świecie uoasabiają John i Alice Coltrae, Sun Ra, William Parker, David Murray, w ogóle całe środowisko AACM, a z białych np. Charles Loyd czy Joe Zawinul. W Polsce ten kierunek też był eksplorowany w latach 70-tych przez Stańkę, a bliżej czasów współczesnych np. przez Wacka Zimpla.\nOstatni wreszcie nurt obecny na tym krążku to sakralna muzyka klasyczna, co jest logicznym i jakże odpowiednim nawiązaniem mając na uwadze to co zaznaczyłem w powyższym akapacie. To przecież Monteverdi, Mozart, Bach czy Haendel byli mistrzami takiej muzyki zanim stała się ona domeną salonów za czasów Chopina, Lista, Schuberta czy Brahmsa. Stąd muzycy cytują wprost z Haendela, a momentami brzmią nie jak zespół grający muzykę współczesną, czy jazz w szczególności, ale jak quartetto (odpowiednia to nazwa dla tego zespołu) grający niemal muzykę dawną, oczywiście bez popadania w inną estetykę, trzymając cały czas stylistyczny fason, jedność czasu i miejsca. Podsumowując: miałem ciarki słuchając tego krążka, kapitalna muzyka, do której mam ochotę wracać po wielekroć. Brawo!\nEtykiety: 2021, Bąk Michał, Klemensiewicz Jakub, Koryzno Sławek, Miszk Emil, Polish


po co się uśmiechać ? myślę sobie i natknęłam się na film, który poniżej publikuję,\n1. po co się uśmiechać ?\n2. po co ten uśmiech, po co się uśmiechać ?\npooglądałam i myślę, jak miło. O czym Ci ludzie pomyśleli jak karteczkę otrzymali. Każdy na pewno o czymś przyjemnym. O czymś co powoduje, że troski na chwilę znikają, świat robi się kolorowy, słońce na niebie się pojawia.\nAnalizuję dalej… ten uśmiech to nie zawsze jest szczery, Abstrahując od tego co na filmie. Uśmiech może być nie szczery. Może być wkurzający. Może być przemiły, za miły, fałszywy.\nCzasem po pracy wpadam na szybko do marketu. Biegam między półkami, wrzucam coś w pośpiechu do koszyka. I znowu ON… starszy Pan. Niby miły chce być, pomocny. Często mnie zaczepia, non stop mi się wtrąca. A po co ja chipsy kupuję, a po co ten serek, może on niezdrowy, a mleko nie lepiej 3,2 , bo bardziej tłuste ? A słyszała pani, że zdrowiej pić kawę taką parzoną niż rozpuszczalną, a podobno lepiej bez mleka, zdrowiej, mimo że mleko żołądkowi służy. A wie pani może te promocje to tak nie do końca, że te ceny przesadzone. A słyszała pani co mówiła tamta pani ? Że te banany to dojrzewały za granicą…. chodzi tak często za mną i coś do mnie mówi. Zaczynam się przyzwyczajać chyba. Na początku kiedy pędem wpadałam po kilka drobiazgów nie chciałam podejmować rozmowy. Pan , straszy, z siwym wąsem, na pewno emeryt, mający mnóstwo czasu wiecznie chciał rozmawiać. Dlaczego mnie sobie upatrzył ? Dlaczego zawsze bywa w sklepie wtedy kiedy i ja bywam ? Ale minęło trochę czasu i nadal go spotykam. Już chyba mi dziwnie byłoby go nie spotykać. Sympatyczny, starszy pan, szukający rozmówcy byle o czym, byle pogadać. Uśmiech zawsze zdobi twarz, pogodny i życzliwy. Dobry jest ten uśmiech. A starszy pan identyczny jak z tego filmu.\nNie, nie chodzę z uśmiechem przyklejonym do twarzy. Ale słyszę nieraz, że mi się oczy często śmieją. Bo to i prawda.\nNie lubię uśmiechu bez zrozumienia. Ktoś komuś np. ja, próbuję komuś coś wytłumaczyć, a ten patrzy na mnie jak sroka w gnat, uśmiecha się miło, a ja już widzę że nic z tego nie rozumie. Zamiast zapytać po prostu o czym ja tak do niego, to ten się uśmiecha i patrzy. Nie, tego nie lubię uśmiechu. No bo po co ten uśmiech.\nZnam kilka osób, które się nie uśmiechają. Nie potrzebują. Za dużo zmartwień może, za dużo obowiązków, którym podołać trudno. Może też mają taką naturę, że uśmiechów nie rozdają.\nUśmiech łamie bariery, zbliża ludzi. Topi złość. Potrafi pojednać.\npo co ten uśmiech, po co się uśmiechać ?\nczy to komuś potrzebne ?\n– za uśmiech można zrobić bardzo wiele. Bo to dobry gest jeśli szczery, niewymuszony, taki z serca płynący.\nWięc uśmiechajmy się czasem, co nam szkodzi.\n10 najczęściej zadawanych pytań o wychowanie dziecka Nella piękno nieoczekiwanego Jak karać dziecko – 3 sposoby, który u mnie zadziałały Moje dzieci zachowują się przy mnie okropnie! A reszta świata myśli, że to aniołki!\nemocje przemyślenia strefa mamy uczucia\nKochana, ja tez lubię tylko te szczere uśmiechy. Przyklejony uśmiech mnie drażni.\nA co do tego starszego Pana ze sklepu- to sobie Ciebie upatrzył 😀\nhm, muszę poobserwować czy tylko mnie 🙂\nMartwi się miły Pan o Ciebie 😀\nDość często się uśmiecham do ludzi (szczerze) i podobno robię to za często 🙂\nUśmiech jest najpiękniejszą ozdobą człowieka.\n10 grudnia 2015 o 16:25\nUwielbiam się uśmiechać:) Lubię też usmiechniętych ludzi 🙂\nJak się człowiek uśmiechnie to od razu robi mu się lepiej na duszy 🙂\nprawda ?! 🙂\n15 grudnia 2015 o 18:27\nUsmiech to najkrótsza droga do drugiego człowieka! Uśmiech to zdrowie, więc uśmiechajmy się częściej 🙂\n18 grudnia 2015 o 23:41\n17 grudnia 2015 o 07:26\nTaki przyklejony uśmiech kojarzy mi się z Amerykanami- nigdy nie wiem, czy ich uśmiech od ucha do ucha oraz „how are you?” jest rzeczywiście szczere? Pewnie tak, oni to już chyba mają we krwi. My mamy trochę inną kulturę, bardziej powściągliwą 😉\nczasem aż za bardzo powściągliwą 🙂\nczy istnieją idealni rodzice ? Większość odpowie przecząco. No bo jacy oni niby są. Ci idealni. Mający zawsze czas dla dziecka. Czy może ustępujący we wszystkim. Czy może tacy co…


Czym jest Syndrom Oszusta i jak z nim walczyć?\nCzy kiedykolwiek wydawało Ci się, że zawdzięczasz to, gdzie jesteś i co posiadasz szczęśliwemu trafowi? Masz wrażenie, że inni wkrótce odkryją Twój brak kompetencji? Jeśli tak, to nie jesteś w tym sam. Coraz więcej osób cierpi na Syndrom Oszusta, czyli przekonanie, że nie zasługujesz na to, co masz. Ten sposób myślenia objawia się na różne sposoby i może dotknąć każdego, niezależnie od wykonywanego zawodu i statusu społecznego. Nie ważne czy jesteś kasjerem w sklepie, prezesem banku czy nagradzaną aktorką, przeświadczenie, że Twoje umiejętności to tylko iluzja, może dopaść Cię w każdym momencie. Obecnie szacuje się, że Syndrom Oszusta dotyka aż 70% światowego społeczeństwa, a szczególnie podatne są na niego kobiety. Po raz pierwszy psychologowie opisali tą przypadłość już w 1978 roku. Nie jest to choroba, ani zaburzenie psychiczne, ale to nie znaczy, że Syndrom Oszusta nie niesie ze sobą poważnych konsekwencji. Osoby, które go doświadczają pomniejszają swoje zasługi, nie wierzą we własne możliwości i żyją w ciągłym lęku, że lada chwila wszyscy odkryją, że do niczego się nie nadają. W konsekwencji żyją w chronicznym stresie i brak im pewności siebie, co nie tylko odbija się negatywnie na ich produktywności, ale także może prowadzić do stanów lękowych, zaburzenia snu, ciągłego uczucia wstydu, a nawet depresji.\nRóżne oblicza Syndromu Oszusta\nDoktor Valerie Young, która bada to zjawisko i jak wpływa głównie na zachowanie u kobiet, wyszczególniła kilka typów Oszustów. Każdy podkopuje naszą wiarę w siebie i sprawia, że staramy się zatuszować rzekomy brak kompetencji, by inni nie odkryli, że do niczego się nie nadajemy. Do typów Syndromu Oszusta należą:\nekspert, który nie będzie usatysfakcjonowany z wykonanego zadania, jeśli przed przystąpieniem do pracy nie będzie wiedział wszystkiego na dany temat. Jednak czas, który poświęca na szukanie informacji, sprawia, że zostaje mu go niewiele na pracę. W konsekwencji taka osoba ma problem z dotrzymywaniem terminów.\nperfekcjonista doświadcza ogromnego lęku, dopadają go wątpliwości i obawy, w czym nie pomaga mu fakt, że zawsze bardzo wysoko stawia sobie poprzeczkę. W efekcie nie jest w stanie sprostać swoim wygórowanym wymaganiom i spędza mnóstwo czasu analizując co mógłby zrobić lepiej. Perfekcjonista zawsze umniejsza swoje zasługi i skupia się tylko na tym, co mu nie wyszło lub czego nie potrafi.\ngeniusz szybko się uczy i nabywa nowych umiejętności. Jednak zamiast cieszyć się z tego, że łatwo przychodzi mu podnoszenie własnych kompetencji zawodowych, taka osoba odczuwa wstyd i lęk przed tym, czy ich wiedza sprawdzi się w praktyce.\nsolista woli pracować w pojedynkę, ponieważ obawia się, że poproszenie o pomoc jest oznaką słabości. Robi wszystko sam, nawet, gdy zadanie go przerasta, byleby tylko udowodnić swoją wartość. Dla solisty otrzymywanie pomocy stwarza ryzyko, że inni odkryją jego brak kompetencji.\nsuperbohater bierze na siebie więcej obowiązków w pracy i życiu osobistym, niż jest w stanie udźwignąć. U kobiet objawia się to jako połączenie pracoholiczki i perfekcyjnej pani domu. Taka osoba znajduje się na prostej drodze do wypalenia zawodowego, zaburzeń snu i problemów psychicznych.\nZnasz to powiedzenie “trzymaj przyjaciół blisko, a wrogów jeszcze bliżej”? Podobna strategia przyda Ci się w walce z Syndromem Oszusta. Zacznij od rozpoznania z jakim typem sabotażysty się zmagasz i jakim tonem do Ciebie przemawia. Niektórzy nawet nadają swojemu wewnętrznemu krytykowi jakiś pseudonim, jak na przykład Maruda, na cześć bohatera popularnej kreskówki. Często okazuje się jednak, że gdy wsłuchamy się to, jak przemawia do nas Syndrom Oszusta, okazuje się, że przybiera ton surowego rodzica, osoby, która dokuczała nam w szkole, czy nauczyciela, u którego lekcje były u nas katorgą. Im lepiej poznasz swego wewnętrznego sabotażystę, tym l będzie Ci wymyślić jak nie dać się zwieść jego podszeptom. Dobrą strategią jest otaczanie się pozytywnymi i wspierającymi ludźmi. W chwilach zwątpienia we własne możliwości, możemy zwrócić się do kogoś z rodziny lub przyjaciół, a bliska osoba doda nam otuchy i przypomni, że posiadamy wystarczająca wiedzę i mnóstwo umiejętności, by wykonać zadanie. Warto również stworzyć Zeszyt lub Folder Sukcesów, gdzie będziemy dokumentować nasze dotychczasowe sukcesy. Nie odnotowuj tylko jak wygrałeś konkurs czy zdobyłeś stypendium sportowe, ale opisz też jakie cechy charakteru i zdolności pomogły Ci osiągnąć sukces. Wracaj zawsze do tych zapisków w chwilach zwątpienia. Pozbądź się przeświadczenia, że zawsze musisz wszystko robić perfekcyjnie. Na świecie nikt ani nic nie jest idealne. Gdyby tak było szybko ogarnęłaby nas nuda. To właśnie nasze przywary i różnorodność są esencja naszej codzienności. Nie znaczy to jednak, że masz się nie przykładać do obowiązków. Rób wszystko najlepiej, jak potrafisz, a gdy czujesz, że sobie z czymś nie radzisz, nie wahaj się poprosić o pomoc. To nie oznaka słabości, a przejaw rozsądku i odpowiedzialności. Wyzwania jakie los postawi na Twojej drodze mogą nie być łatwe, ale każde jest cenną lekcją. Pamiętaj jednak, że błędy i porażki nie umniejszają Twojej wartości jako człowieka, rodzica czy członka zespołu. Błądzić i mylić się jest rzeczą ludzką. Nie ważne, ile razy upadniesz na swojej życiowej drodze. Ważne, że za każdym razem wstaniesz i pójdziesz dalej, z bagażem nowej wiedzy i doświadczeń. Syndrom Oszusta może nigdy nie odejść na stałe, ale możesz z nim walczyć. Czasami przełamywanie negatywnych nawyków myślowych wymaga pomocy specjalisty. Coach czy psycholog uzbroi Cię w szereg narzędzi do walki z wewnętrznym krytykiem, a także pomoże Ci dotrzeć do źródła Twoich lęków. Poddanie się psychoterapii czy uczęszczanie na sesje coachingowe nie oznaczają przyznania się do porażki. Pomoc specjalisty to przejaw troski o siebie i zadbanie o swój komfort psychiczny. Jakiekolwiek rozwiązanie wybierzesz, pamiętaj, że robisz to by poprawić jakość swojego życia, poprawić efektywność w pracy i odzyskać spokój ducha.\nPrevious Jak sprawić, że twoje perfumy utrzymywały zapach przez cały dzień?\nNext Dekoracja świątecznego stołu – inspiracje


Tanie komputery w LapCenter Białystok\nOferta tanich komputerów i notebooków\nKomputery używane to nieraz lepsze rozwiązanie niż zakup nowego sprzętu. Sprzedawane przez nas laptopy to wysokiej klasy sprzęt najlepszych światowych producentów (DELL, IBM LENOVO, HP), głownie z serii biznes (Thinkpad, Elitebook, Latitude).Zajmujemy się sprzedażą laptopów, notebooków głównie z ekspozycji sklepowych i nadwyżek magazynowych, ich niska cena to niewątpliwie duży atut. Posiadamy komputery nowe oraz poleasingowe. Sprzęt który oferujemy w naszym sklepie - nabywamy głównie ze sklepów Europy Zachodniej.\nStaramy sie aby w naszej ofercie znajdował się towar bez lub z minimalnymi śladami użytkowania (przed wystawieniem do sprzedaży trafia najpierw do naszego serwisu). Tam poddawany jest szczegółowej diagnozie i następnie zostaje klasyfikowany czy nadaje się do sprzedaży. Następnie sprzęt jest przygotowywany do sprzedaży (np. wgrywanie systemu operacyjnego czy test baterii).


Kolacja na Titanicu - Krystyna Boglar - opinia o książce (48850) - Lubimyczytać.pl\nKolacja na Titanicu /\nNie pamiętam dokładnie, jakie wydarzenia kryły się w tej książce, pamiętam jednak najważniejsze wydarzenie( którego nie mogę napisać, bo nie chcę zepsuć zakończenia książki ) i to jakie wywołała u mnie uczucia…. Tytuł i okładka nie zachęcały mnie do przeczytania. Wiem, wiem, nie ocenia się książki po okładce, ale czasami to jest silniejsze ode mnie… od większości z nas, zwłaszcza jeśli tak naprawdę nie wiedziałam o czym ona jest!!! Ale dostałam ją od mamy i nie chcąc robić jej przykrości, przeczytałam . Cóż… bardzo się z tego powodu cieszę, bo ta książka mnie wzruszyła. Można powiedzieć, że ta książka jest o, jakkolwiek dziwnie to zabrzmi, „ normalności życia” … zabawne, ale pisząc to coraz więcej mi się przypomina… głównym wątkiem jest obóz i przeróżne nastoletnie osobowości… każda osoba jest inna, posiadająca inne problemy. To jest piękne. Koniec – zadziwiający, tylko to nasuwa mi się na usta!! Ale myślę, że bez tego końca książka nie była by tak dobra, on był podsumujący… tak, wiem , kręcę się w kółku, ale książka nadaje się dla tych, którym wydaje się, że mają, albo naprawdę mają, trudne życie. Przede wszystkim jest ona dla młodych ludzi ale też dla rodziców. Polecam, bo naprawdę warto jest ja przeczytać , życzę miłej lektury i ciekawych przemyśleń…


"Bracia" Wachowscy chwile triumfu mają już za sobą. Trylogia Matrixa przyniosła im wielomilionowe dochody, co sprawiło, że mogli kupić jakąś wyspę i ze spokojem żyć sobie do końca ziemskiego bytu. Lecz Andy i Larry postanowili inaczej: wpasowując się w trend klepnęli kolejny film familijny, w którym dobro wygrywa ze złem, a wszystko kończy się dobrze. Jednak pozostaje wielki żal, że polecieli na kasę. To widać, słychać i czuć.\nFilm opowiada historię Speeda Racera, kierowcy wyścigowego w futurystycznych zawodach klasy T-180. Nad wielce utalentowanym chłopakiem krąży jednak widmo brata, który zginął w wypadku podczas rajdu Casa Cristo. Widząc ambicje chłopca z wizytą w domu Speeda zjawia się Arnold Royalton, prezes firmy Royalton Industries, proponujący mu lukratywny kontrakt w zamian za jazdę pod szyldem stajni. Gdy Speed odrzuca propozycję, Royalton poprzysięga zemstę. Najbliższa okazja do jej wykonania przypada na wyścig, w którym wcześniej zginął Rex, brat bohatera. Jeśli Speed zwycięży - rodzinna firma jego ojca, Racer Motors, będzie istniała dalej, a Royalton będzie ścigany za ustawianie wyników. Jeśli nie - to koniec zarówno jego kariery, jak i plajta firmy. W wypełnieniu celu pomoże mu Racer-X, z którym Speed będzie ścigał się przez bezdroża pustyni, wysokie, ośnieżone góry i walczył z wrogami na usługach Arnolda.\nBrzmi to wszystko bardzo fajnie, jednak co z tego, skoro na ekranie oglądamy cukierkowaty kicz. Matrix imponował liczbą i jakością efektów specjalnych, w tym filmie ich masa po prostu przeraża. Jedyną oazą spokoju jest dom rodziny Racerów, reszta to skomputeryzowane lokacje, w których można się pogubić, szczególnie gdy dominują jaskrawe kolorki. Wiele razy miałem wrażenie, że twórcy specjalnie przyozdobili swoje dzieło efektami, aby ukryć płyciznę fabularną Speed Racera (o tym za chwilę). Wachowscy chcieli wypuścić spektakularny film, ale z tą widowiskowością zdecydowanie przesadzili.\nAkcja filmu rozwija się w tempie poruszania się ślimaka winniczka. Śniadanie w domu, rozmowa, ponoć zabawne sytuacje z udziałem Spritle'a i małpy, rozmowa i tak w kółko. Film robi się jako tako dynamiczny dopiero w końcówce, co jednak nie wynagradza wcześniejszych półtoragodzinnych męczarni, bo film trwa prawie 140 minut! Fabuła to typowa walka dobra ze złem, z której zwycięskie wychodzi jak zawsze to pierwsze. Jedynym godnym uwagi wątkiem jest historia Rexa, która kończy się zaskakującym zwrotem akcji.\nObsada aktorska to same głośne nazwiska. Przecież tacy artyści jak John Goodman, Christina Ricci czy Susan Sarandon to pierwsza liga hollywoodzka. Jednak tutaj doskonale wpisali się w obraz całego filmu: grają po prostu słabo. Postacie przez nich odgrywane są bez wyrazu, no może poza Speedem (Emile Hirsch) i Popsem, w którego wcielił się Goodman. Reszta nie prezentuje nic ciekawego. To kolejny przykład na to, że nazwiska nie ukazują faktycznej jakości filmu.\nPolski dubbing wypadł źle. Już nie chcę dobijać leżącego, ale jak słyszę beznamiętnie wygłaszane kwestie przez takich aktorów jak Mirosław Zbrojewicz czy Magdalena Różczka, to aż się nóż w kieszeni otwiera. Na papierze plejada gwiazd polskiego kina, a wydawać by się mogło, że słuchamy amatorów podkładających glosy w różnych internetowych produkcjach.\nSpeed Racer to film dla nie wiadomo kogo. Małe dzieci nie zrozumieją, o co w nim chodzi. Nastolatkowie oślepną od efektów specjalnych, a opowiadana historia może nie przypaść im do gustu. Dorośli nie mają czego szukać. Ten film jest zły pod każdy względem. Nawet polski dubbing, zazwyczaj deska ratunkowa familijnych produkcji, okazał się gwoździem do trumny. Polecam tylko masochistom. Na miejscu Wachowskich spaliłbym się ze wstydu i schował w bunkrze na następne kilka lat. Totalny kicz.


Zakończono zdjęcia do Star Wars Epizod IX. Zwiastun już niebawem? - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościZakończono zdjęcia do Star Wars Epizod IX. Zwiastun już niebawem?\nIgor Chrzanowski 16.02.2019 14:25\nZakończono zdjęcia do Star Wars Epizod IX. Zwiastun już niebawem?\nTrzecia trylogia Gwiezdnych wojen jest jedną z najchętniej oglądanych serii filmów w historii kina i swoimi wynikami nie ustępuje praktycznie nikomu.\nJ.J. Abrams opublikował właśnie na Twitterze zdjęcie z ostatniego dnia na planie dziewiątego epizodu Star Wars.\nLong Shot. Nowa komedia z Sethem Rogenem na zwiastunie\nTym samym oficjalnie można powiedzieć, że zakończono najważniejszą część prac nad zwieńczeniem sagi Skywalkerów i już niebawem możemy dostać zwiastun prezentujący tajemnice, jakie skrywać będzie w sobie Star Wars: Epizod IX.\nPonadto warto przypomnieć, że po "dziewiątce" dostaniemy jeszcze kolejne 6 filmów podzielonych na dwie trylogie, w których poznamy losy nowego pokolenia Jedi oraz następnych złoczyńców mających zagrozić wszystkiemu co żywe i dobre.\nTagi: disney epizod 9 film kącik filmowy star wars\nCzwarta trylogia Star Wars zapowiedziana! Nowe...\nStrażnicy Galaktyki vol. 3 powstaną na bazie...\nACTA 2 przegłosowane. Parlament Europejski poparł...\nAvengers: Endgame to najdłuższy film w historii Marvel Cinematic Universe\nPath of Exile w końcu dostępne na PlayStation 4. Twórcy rozdają DLC\nBoss z samouczka Sekiro jest do pokonania, choć jest pewien haczyk\nNastępna wiadomość: Million Arthur: Arcana Blood. Bijatyka Square Enix trafi na PC Marka Million Arthur znana do tej pory była wyłącznie graczom z Japonii oraz Chińskiej Republiki ludowej, jednak w końcu ta ciekawie zapowiadająca...


W140 7.3l 7,4l kombi etc. - Forum Mercedes 201-124 Lepsze niż klub!!!\nW140 7.3l 7,4l kombi etc.\nRozpoczęty przez Tony Montana, sie 20 2014 03:13\nNapisano 20 sierpień 2014 - 03:13\nWitam dogadałem się z właścicielem pewnej stronki i pozwolił mi w jego umieniu udostępnić jego artykuł ze zdjęciami a więc miłej lektury\nDziś przyzwyczajeni jesteśmy do szalonych wersji AMG niemal wszystkich modeli Mercedesa obecnych na rynku, jednak w 1993 roku firma AMG była zaledwie średniej wielkości, prywatnym warsztatem tuningowym specjalizującym się w tuningowaniu samochodów naszego ulubionego producenta. W chwili premiery modelu W140 światu wydawało się, że potężne, sześciolitrowe V12 zaprezentowane na salonie w Genewie jest już szczytem możliwości techniki zastosowanej przez Mercedesa w tej limuzynie. Wszak w tamtym czasie był to najmocniejszy, seryjnie produkowany samochód na świecie. Jakież musiało być zdziwienie kiedy niewielka prywatna firma pokazała światu jeszcze potężniejszą, mocniejszą, szybszą i bardziej luksusową wersję nowej limuzyny niż najbardziej wypasiony model S600.\nModel CL600 z 7 litrowym motorem AMG\n7 litrów pojemności skokowej, 496 koni mechanicznych, 700Nm momentu obrotowego, 5.1 sekundy przyspieszenia 0-100km/h i maksymalna prędkość 285km/h. To musiało robić wrażenie, jednak konstruktorom AMG było mało. Dwa lata później pokazali kolejną wersję W140. Tym razem pojemność wzrosła symbolicznie – do 7.1l, moc do 509KM, a moment obrotowy zanurkował do poziomu 650Nm. Przyspieszenie nieznacznie się skróciło i wynosiło teraz równe 5 sekund ze startu zatrzymanego do 100km/h. Prędkość maksymalna – 290km/h. Tak samo jak w przypadku poprzedniej wersji o pojemności 7 litrów prędkość była ograniczona do 250km/h, jednak na specjalne życzenie można było zdjąć blokadę.\nPierwsza połowa lat 90tych była istnym festiwalem dziwactw tworzonych przez tunerów, a AMG trzymała w tym towarzystwie palmę pierwszeństwa. Jednym z najbardziej zwariowanych projektów autorstwa AMG jest hybryda modelu CL z modelem S w wersji kombi. Ktoś by powiedział – co tam, duże luksusowe kombi, dzisiaj też takie robią.\nTakich nie robią.\nNie dość, że klasie S przeszczepili gębę z wersji coupe i dospawali tyłek kombi to pod maską upchali – a jakże – 7.3 litrowe, 565 konne V12, które w tym czasie AMG produkowało już dla Pagani do modelu Zonda C12S. AMG wyprodukowało 10 egzemplarzy, a wszystkie zamówił znany z miłości do samochodów sułtan Brunei, który był jednocześnie pomysłodawcą tego wariactwa na kołach.\nLogo firmy BRABUS\nBrabus również produkował rodzynki, które do dzisiaj wprawiają w zdumienie – np. dwulitrowy podwójnie doładowany, sześciocylindrowy silnik o mocy 220KM, który prawdopodobnie był autorską konstrukcją, albo jednostką bazującą na silniku M50B20 produkcji BMW. Piszę prawdopodobnie, ponieważ ta wersja silnikowa produkowana była wyłącznie na rynek włoski, a skala produkcji była tak niewielka, że dzisiaj dotarcie do jakichkolwiek informacji o niej graniczy z cudem. Wikipedia podaje, że był to silnik bazujący na mercedesowskim silniku M111, ale to niemożliwe ponieważ M111 to jednostki czterocylindrowe, a Mercedes nigdy w ofercie nie posiadał sześciocylindrowej dwulitrówki. Niestety brak również wzmianek o modelach W202 i W124, które podobno również były produkowane przez Brabusa w tej konfiguracji napędowej.\nJednostka 3.6l Brabusa\nKolejną wersją sygnowaną przez Brabusa był model 3.6 bazujący na rozwierconym do pojemności 3.6l silniku M104 E32. Jednostka ta generowała 285KM mocy i 400Nm, co pozwalało rozpędzić tą nielekką konstrukcję do 245km/h, a pierwszą setkę osiągnąć już po 7,5 sekundy. Auto było produkowane przez dwa lata – od 1993 do 1995 roku. Silnik sparowany był z 5-biegową skrzynią manualną firmy Getrag. Była to o tyle ciekawa konstrukcja, że „jedynka” wbijana była „do siebie” i w dół, a biegi 2-3 i 4-5 były naprzeciwległe co ułatwiało zmiany biegów przy wyprzedzaniu lub podczas sportowej jazdy na torze.\nBrabus nie odpuścił sobie również zmodyfikowania największych jednostek napędzających klasę S. Na rozgrzewkę wziął kultowe M119 w wersji 5.0, które rozwiercił do pojemności 6 litrów, z których wykrzesał 408KM i aż 620Nm. Auto rozpędzało się do około 280km/h, a pierwszą setkę osiągało w niecałe 6s.\nSilnik M120 7.3\nNa tym jednak nie stanęło. Brabus miał przecież jeszcze pole do popisu, którym była jednostka M120 montowana w S600. Skoro 5 litrową jednostkę rozwiercono do pojemności równej seryjnej V12tki, nie pozostało nic innego jak również rozwiercić silnik M120. Pojemność wzrosła o niecały litr – do pojemności 6.9l, co pozwoliło podnieść parametry silnika do 508KM mocy i szalonych 730Nm momentu obrotowego. Auto wyposażone w ten silnik przyspieszało w 5 sekund do 100km/h i mogło pędzić z prędkością 291km/h (Brabus nie bawił się w elektroniczne ograniczanie prędkości).\nWnętrze Brabusa S7.3s\nZadowoleni z siebie inżynierowie Brabusa nie mogli jednak zasypiać gruszek w popiele, wszak konkurencja z AMG również nie próżnowała. Na tuningowym polu walki w Niemczech zawsze wygrywa pojemność. Niemcom od lat przyświeca idea, że od dużej pojemności lepsza jest tylko… jeszcze większa pojemność, dlatego Brabus musiał ponownie usiąść przy stołach kreślarskich i zaprojektować jeszcze większy, mocniejszy i potężniejszy silnik dla S klasy.\nPo raz kolejny wzięto więc na warsztat dwunastocylindrówkę Mercedesa i rozwiercono ją do pojemności 7.3l. Silnik generował teraz 530KM, a moment obrotowy spadł do 700Nm. Auto przyspieszało do setki w 4.7 sekundy i osiągało 300km/h prędkości maksymalnej. W 1993 roku takie auto siało popłoch na drodze, a świat motoryzacji przecierał oczy ze zdumienia. Takich osiągów nie miały nawet sportowe modele Ferrari, czy Lamborghini, a to przecież wciąż była ponad 2,5 tonowa limuzyna mogąca wieźć 4 pasażerów w ultraluksusowych warunkach.\nSilnik M120 Brabus S7.3s\nMogłoby się wydawać, że osiągnięto już szczyt motoryzacyjnego snobizmu, ale w 1996 roku zaprezentowana została jeszcze mocniejsza i bardziej luksusowa odmiana 7.3s. Dzięki zastosowaniu ostrzejszych wałków rozrządu i zmianie kąta wyprzedzenia zapłonu moc tego potwora wzrosła do 582KM (!), a moment obrotowy sięgnął zawrotnych 772Nm. Nietęgie miny musieli mieć kierowcy supersportowych samochodów, którzy pędząc autostradą musieli zjeżdżać na prawy pas by ustąpić miejsca pędzącej nawet 320km/h limuzynie z kompletem pasażerów na pokładzie. W 1996 roku nic nie mogło równać się z klasą S.\nCiekawostką są zdjęcia modelu W140 S74. Podobno generował moc 600 koni mechanicznych. Niestety brak jest w sieci jakichkolwiek informacji na ten temat i nie może to dziwić, gdyż Brabus twierdzi, że nigdy nie wyprodukował silnika o pojemności 7.4l. 7.3l był największym motorem jaki oficjalnie powstał. Takie oficjalne stanowisko zajął Brabus w odpowiedzi na pismo, które do nich wysłałem z pytaniem o model S74. Do zdjęć niestety nie odnieśli się.\nLogo firmy Carlsson\nWojnie gigantów przyglądał się niewielki, ale liczący się w branży Carlsson. Hołdując zasadzie „pojemność ponad wszystko” zaprezentował w 1995 roku swoją koncepcję rozwoju silnika M120. Skoro konkurenci zaprezentowali siedmiolitrowe jednostki napędowe Carlssonowi nie pozostało nic innego jak pojemność jeszcze zwiększyć. Rozwiercił więc seryjne M120 do pojemności 7.4l, z których wykrzesał 555KM i 765Nm.\nSilnik M120 Carlsson C74\nAuto dzięki temu rozpędzało się do 290km/h, a setkę osiągało w 5,5 sekundy. Nie było to najmocniejsze auto spośród całej trójki, ale dzięki kilku latom intensywnej pracy konstruktorom Carlssona udało się opracować jednostkę o najlepszej elastyczności i dynamice oraz spalaniu. Model C74 wykazywał się najlepszą krzywą przebiegu momentu obrotowego ze wszystkich hardkorowych wersji W140 produkowanych w tym czasie. Dzięki temu spalał też około 2 litry mniej paliwa na setkę w stosunku do konkurencji.\n#2 Tony Montana\nNapisano 20 sierpień 2014 - 03:14\nps. Oddałbym żonę za te czarne kanapy, boczki i czarne drewno do w140 ;D i silnik brabusa 7.4 <3\nNapisano 24 sierpień 2014 - 10:15\noddam Nerke, Płuco i lewe jądro...\nNapisano 24 sierpień 2014 - 19:54\nUżytkownik Rybba dnia 24 sierpień 2014 - 10:15 napisał\nTaniej Ci będzie kupić coś z big-blockiem... coś polotu Pontiacka, którego wczoraj obśliniliśmy.\nMasz go za równowartość samej nerki.


Zmiany: Biblioteka Wan Shi Tonga\nWersja z 12:58, maj 16, 2015 (edytuj)\nWersja z 16:07, maj 26, 2015 (edytuj)(anuluj edycję)\nWersja z 16:07, maj 26, 2015\nBiblioteka Wan Shi Tong.\nZ serii Aanga\nZ pomocą profesora Zeia, Drużyna Awatara odnajdują bibliotekę. Wan Shi Tong niechętnie pozwolił im czytać. po każdej nie przyczynił się do gromadzenia, pod warunkiem, że nie ma wiedzy z biblioteki będą wykorzystywane do celów przemocy . Podczas wizyty , Sokka znaleziono mała uwaga czytania "najciemniejszy dzień w historii Narodu Ognia . " Tylko z tej małej linii i datę na górze , postanowił głębiej do biblioteki , aby dowiedzieć się, co stało się z Narodu Ognia w tym dniu .Po stwierdzeniu, żecały skrzydło biblioteki poświęcona Narodu Ognia został zniszczony przez firebenders , Sokka dalej wyraził determinację , aby dowiedzieć się więcej o tej notatce . Następniepojawił się Poszukiwacz Wiedzy i poprowadził grupę w kierunku kopułą planetarnego pokoju kalendarzowego w bibliotece . Ten kalendarz ujawnił datę nadchodzącego zaćmienia Słońca do zespołu Avatar , który wykorzystał te informacje do opracowania planu inwazji . Oburzony na zdradzie swojego zaufania , Wan Shi Tong całkowicie pochowany bibliotekę w celu " podjęcia się swoją wiedzą z powrotem " . Podczas Drużyna Avatara uciekł , Zei pozostał , oświadczając , że mógł spędzić wieczność .W 171 ASC ,duch ważka króliczek Jinora nazwał Furry -foot przywiózł ją do biblioteki w duchu świata . Młody Airbender zauważył, żebudynek , obecnie zawieszony do góry nogami na drzewach , wyglądał jak "Awesome domku na drzewie " , zanim zorientował , że tobiblioteka ducha . Gdy wszedł do budynku i rozejrzał się z podziwem , ona stwierdziła , że mogła spędzić wieczność tam , czytanie . Została przerwana przez przybycie Wan Shi Tong, który zwrócił uwagę, szczątki kostne profesora Zei , ostatniej osoby do takiego oświadczenia . Sowa przypomniał duch młody Airbender , że ludzie nie są już dozwolone w swojej bibliotece , ale kiedy Jinora objawił mu prawdziwe wewnętrzne funkcjonowanie radia i jej powiązania z Awatara , Wan Shi Tong pozwolił jej zostać.Nie można\nznaleźć mapy do portali spirytusowych , Jinora zapytał pobliski Poszukiwacza Wiedzy o pomoc, aistota natychmiast znaleźć Jinora książkę , która zawierała informacje o portalach . Jinora odkrył, że jeśli oba portale były otwarte , gdy wystąpił Harmonic Convergence , Vaatu będzie wystarczająco silny, aby uniknąć jego uwięzienie , umieszczając na ryzyko śmiertelnego świat raz jeszcze bycia pochłonęła w ciemności . Jinora próbował opuścić bibliotekę ostrzec Avatar Korra , tylko do czynienia z Wan Shi Tong i Unalaq . Airbender próbował się wycofać z waterbender , alewystępuje ciemna energia przekształca delikatny Furry -foot do ciemnego ducha , uchwycenie młoda dziewczyna na życzenia Unalaq za .\nZ serii Korry


Filmowanie, zdjęcia oraz produkcja filmowa.\nHighvision - usługi dronem\nInspekcje , raporty termowizyjne.\nTransmisja na żywo - streaming\nMobilna reklama z drona\nCo oferujemy Nasze usługi\nFilmowanie z drona / Ujęcia z powietrza. Zdjęcia z drona / fotografia lotnicza\nWykorzystanie zaawansowanej technologicznie platformy latającej sprawia, że wykonywane przez nas ujęcia/filmy z drona oraz fotografia lotnicza pod względem oczekiwań może zostać użyta w różnych produkcjach – również telewizyjnych. Nasz octocopter z ośmioma potężnymi silnikami unosi w powietrzu kamerę o masie do 3 kg. Mając na uwadze bezpieczeństwo i profesjonalizm operator drona skupia się wyłącznie na bezpiecznym locie a operator gibala z kamerą filmuje lub fotografuje. Zapewniamy wysoki standard ujęć z drona w rozdzielczości 4K 3840 x 2160 px oraz zdjęcia lotnicze 5968 x 3352 px 350 dpi. Posiadamy świadectwo kwalifikacji UVAO oraz ubezpieczenie OC. Nasz sprzęt jest na bieżąco serwisowany. Dla mniej wymagających zleceń posiadamy sprzęt kompaktowy typu quadrocopter Phantom 3 Profesional. W celu zadowolenia naszych klientów nie ograniczamy się do filmowania i fotografowania z drona gdyż materiał filmowy wykorzystany do produkcji wideo byłby monotonny. Mając na celu kompleksowość usług posiadamy profesjonalny sprzęt naziemny typu: gimbal, steadicam, slider, kran kamerowy oraz urządzenia autorskie. Z uwagi na fakt różnych zleceń świadczonych dla Państwa do każdego zlecenia podchodzimy indywidualnie. Wykonujemy zarówno proste ujęcia i zdjęcia, jak i kompleksowe produkcje filmowe.\nProdukcja filmowa. Filmy promocyjne, reklamy, eventy, dokumenty i inne.\nW naszym obiektywie skupiamy się na przekazaniu pozytywnego wizerunku. Dążąc do perfekcji przedstawiamy piękno otaczającego krajobrazu z powietrza. Człowieka - jego emocje oraz detale otaczające filmujemy i fotografujemy z ziemi.\nW produkcjach filmowych eksperymentujemy z formą i treścią unikając monotonnych scen. Indywidualne podejście do zlecenia wraz z naszym doświadczeniem zapewnia dostosowanie przekazu do odbiorcy, nie jest on również sztampowy. To wszystko realizujemy przy pomocy profesjonalnych narzędzi do rejestracji obrazu i dźwięku. Naszą ofertę kierujemy do klientów instytucjonalnych i prywatnych. Wykonamy dla Państwa film z zaślubin, instruktarzowy, promocyjny, reklamę, teledysk, relację z eventu aż po dokument włącznie. Napiszemy scenariusz i zrealizujemy go wg Państwa wymagań. Zajmiemy się również projektami nietypowymi.