Na gniewkowskim rynku zapachniało świętami Bożego Narodzenia - Aktualności - UM Gniewkowo\nNa gniewkowskim rynku zapachniało świętami Bożego Narodzenia\nW niedzielę 15 grudnia odbył się na gniewkowskim rynku kolejny Jarmark Bożonarodzeniowy. Każdy z odwiedzających z pewnością znalazł coś dla siebie. Na ponad 40 stoiskach nabyć można było z bogatej oferty ozdoby świąteczne, upominki oraz przepiękne rękodzieła. Bardzo dużym zainteresowaniem cieszyły się kartki z życzeniami dla mieszkańców gminy Gniewkowo, które zostały własnoręcznie przygotowane przez instytucje, szkoły, przedszkola, a także radnych i sołectwa. O podniebienia przybyłych gości zadbały koła gospodyń wiejskich z gminy Gniewkowo, które licznie przybyły na rynek, aby podzielić się przyrządzonymi własnoręcznie przepysznymi wypiekami oraz potrawami. Na najmłodszych czekał w zagrodzie Święty Mikołaj w towarzystwie Pani Mikołajowej i renifera Rudolfa. Każdy z przybyłych gości miał możliwość skosztowania ciepłego barszczu serwowanego przez burmistrza Gniewkowa, a ugotowanego przez Panie z Przedszkola „Bajkowa Kraina”. O ducha zgromadzonych zadbał zespół „Gniewkowianie”, który przepięknie wykonał na scenie kolędy zachęcając do wspólnego śpiewu zgromadzonych mieszkańców. W tym roku Jarmark połączony został z otwarciem Szopki Bożonarodzeniowej, którą poświęcił ks. Jerzy Nowak proboszcz parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gniewkowie.\nW przygotowanie Jarmarku włączyły się różne instytucje w tym: Miejsko- Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji, Przedsiębiorstwo Komunalne „Gniewkowo”, Przedszkole „Bajkowa Kraina”, a także pracownicy Urzędu Miejskiego w Gniewkowie. Serdecznie dziękujemy piekarni Pana Józefa Klimko z Rojewa, piekarni Państwa Maciejczyk z Suchatówki oraz piekarni Braci Kuczyńskich z Gniewkowa za przekazanie słodkiego poczęstunku dla wystawców.\nNagrody w loterii ufundowane zostały przez Wojewodę Kujawsko – Pomorskiego Mikołaja Bogdanowicza, Marszałka województwa Kujawsko – Pomorskiego Piotra Całbeckiego, Starostę Inowrocławskiego Wiesławę Pawłowską, Drukarnię POZKAL z Inowrocławia oraz Wydawnictwo Adam Marszałek z Torunia.


Nr katalogowy: 12318\nSzukasz niedrogiego i prostego sposobu, by odświeżyć wygląd wnętrza i zabezpieczyć swoje ściany? Dobrym pomysłem może być wysokiej jakości fototapeta z ciekawym motywem. Fototapeta - Lilia Inków doskonale się sprawdzi w tej roli.\nŻeby stworzyć niebanalną aranżację wnętrza, wcale nie trzeba wiele. Wystarczy umieścić na ścianie dobrze dobraną, pasującą charakterem do reszty wystroju fototapetę. Fototapeta taka jak Fototapeta - Lilia Inków doskonale sprawdzi się w różnych pomieszczeniach w domu: w sypialni, salonie czy kuchni; oraz w biurze. Oryginalny motyw na ścianie przyciąga wzrok i nadaje wnętrzu awangardowego charakteru. Osoba, która zdecyduje się na umieszczenie jej u siebie, będzie postrzegana przez otoczenie jako twórcza i kreatywna, interesująca się najnowszymi trendami w dekoracji wnętrz.\nFototapeta - Lilia Inków charakteryzuje się ciekawym motywem i jest uniwersalnym wyborem. Może sprawdzić się zarówno w pokoju, salonie czy też sypialni.\nWybór produktu Fototapeta - Lilia Inków może mieć nie tylko znaczenie estetyczne, ale i praktyczne. Została ona w stu procentach wykonana z flizeliny, która dobrze przykryje drobne niedoskonałości ściany. W przypadku zastosowania farby lub zwykłej tapety byłoby to niemożliwe.


Pracownicy Poczty Polskiej dostaną podwyżki. Wiemy, o ile wzrośnie wynagrodzenie - Dziennik.pl\n24 lipca 2018, 07:12 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nz kraju listonosz gospodarka Poczta Polsa podwyzki biznes\nDziekujemy w imieniu pocztowcow , nalezy im sie za ciezka prace na Polskiej poczcie przy okienku ,pracownicy pracuja podwojnie to znaczy w Polsce jest wiele wiecej pracy niz w USA.Dlaczego --? , bo poczta tylko przyjmuje listy i paczki i sprzedaje znaczki ,a na Polakiej Poczcie to jeszcze dochodza rachunki za elektryke ,gaz i itp...a w USA tego nie ma inne instytucje to wyreczaja i telefonicznie tez mozna zaplacic rachunki .Na poczcie ciagle drzwi otwarte w Polsce i mozna szybko i latwo zachorowac .Dzieki za podwyzke.\nDostali podwyżki i przestali paczki rozwozić. Granda.\nder Dziennik ksztalci polskie spoleczenstwo\nder Dziennik juz wie . Ten szmatlawiec wie wszystko. Czytaj der Dziennik !


Pokoje Gościnne Szymanki - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nPokoje gościnne Szymanki\nznaleziono 13 ofert noclegowychofert (0 w Szymankach oraz 13 w okolicy)\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Szymanki\nsiedlisko w malowniczej mazurskiej scenerii. idealne miejsce, by wypocząć, oderwać się od codzienności, słowem:- by miło spędzić czas. dom w pełni wyposażony, posiada 4 pokoje, kuchnię łazienkę, piwnicę, przeznaczony jest dla max 8 osób dorosłych…\nPokoje gościnne w Szymankach, województwo warmińsko-mazurskie, powiat szczycieński\nPokoje gościnne w miejscowości Szymanki. Porównaj możliwość zakwaterowania w Szymankach w zależności od standardu oraz ceny. Szymanki, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Szymankach:\nośrodki wypoczynkowe Szymanki\ndomki letniskowe Szymanki\nkwatery prywatne Szymanki\ndomy do wynajęcia Szymanki\nmieszkania do wynajęcia Szymanki\ndomy wczasowe Szymanki\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Szymanki, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:\npokoje gościnne Linowo\npokoje gościnne Trelkowo\npokoje gościnne Muszaki\npokoje gościnne Faryny\npokoje gościnne Łąck Mały\npokoje gościnne Wielbark\npokoje gościnne Bałdy\npokoje gościnne Jęcznik\npokoje gościnne Wysoki Grąd\npokoje gościnne Myszadło\npokoje gościnne Borki Rozowskie\npokoje gościnne Rów\npokoje gościnne Myszyniec\npokoje gościnne Natać Mała\npokoje gościnne Sędańsk\npokoje gościnne Romany\npokoje gościnne Jeleniowo\npokoje gościnne Kokoszki\npokoje gościnne Kobiel\npokoje gościnne Rańsk


Co trzeba wiedzieć o mikrocemencie? - Naturikon\nlucynas 6 października 2019\t Brak komentarzy\nObecnie w przypadku wykańczania budynków można zastosować naprawdę różne materiały. Warto więc zapoznać się z tym na co możecie się zdecydować. W przypadku tego tekstu postarać się opisać czego właściwie można oczekiwać od mikrocementu.\nJakich zalet można oczekiwać od mikrocementu?\nMikrocementu używa się w celu wykończenia ściany czy też podłogi. Jest to produkt na bazie cementu z domieszkami. Tworzy się cienką warstwę na parę milimetrów, która jest naprawdę trwała w przeciwieństwie do zwykłego cementu. Jednocześnie taki produkt wiąże się o wiele szybciej. Już po jednym dniu mogą chodzić po nim ludzie, a po jakichś siedmiu można spodziewać się, że będzie całkowicie związany. Mikrocement nie pyli, co z pewnością jest ważną kwestią. Jednocześnie warto wspomnieć o tym, że dobrze jest z niego korzystać w przypadku wszelkich pomieszczeń gdzie ważna jest wielkość. Mimo wszystko nie trzeba robić grubej warstwy tynku, wystarczy tylko kilka milimetrów mikrocementu. Dodatkowo można pokrywać nim także meble wszelkiego rodzaju zarówno z drewna jak i z metalu. Jest to więc dosyć uniwersalny produkt, z którym warto się zapoznać. Dodatkowo jest też elastyczny, przez co nadaje się na elastyczne podłoża, czego nie można powiedzieć o wielu innych produktach. Myślę, że jeśli zastanowicie się nad tymi wszystkimi zaletami, to będziecie mogli łatwo zdecydować czy jest to coś z czego pragniecie skorzystać. Oczywiście warto też spojrzeć na zdjęcia pomieszczeń, w których wykorzystano ten produkt. Będziecie wiedzieli wtedy jak dokładnie to wygląda.\nMożna naprawdę łatwo zakupić dowolną ilość mikrocementu, dlatego też powinniście sprawdzić jakie dokładnie ceny są w konkretnych sklepach. Mimo wszystko mogą się one od siebie różnić, więc warto poszukać możliwie najtańszej oferty dla siebie.


W Rosji odkryto miejsce słynnej bitwy z czasów Iwana Groźnego. - Poszukiwacze.org\n9 listopada 2021 admin Bez kategorii, Blog 0\nNa terenie zachodniej Rosji odkryto tysiące zabytków związanych z bitwą stoczoną w roku 1555 pomiędzy Wielkim Księstwem Moskiewskim a Chanatem Krymskim.\nW kwietniu br. członkowie lokalnego klubu płetwonurków przeszukiwali dno rzeki Gogol w obwodzie orłowskim, w zachodniej Rosji, natrafiając na dużą ilość zabytków metalowych o typowo militarnym charakterze. Powiadomieni o odkryciach archeolodzy, podejrzewając, że militaria związane są z Bitwą pod Sudbiszczi, gdzie w roku 1555 starły się wojska moskiewskie z armią chanatu krymskiego, zorganizowali w tym rejonie ekspedycję badawczą. Archeolodzy z Instytutu Archeologii Rosyjskiej Akademii Nauk, biorąc pod uwagę zagrożenie ze strony nielegalnych poszukiwaczy zabytków, zwrócili się z prośbą do specjalistów z Muzeum Bitwy na Kulikowym Polu. Jak się okazało, nielegalna penetracja tego miejsca trwała od roku 2014. Dzięki przeprowadzonym obecnie badaniom udało się wytypować rejon głównego starcia, które miało miejsce na długości 900 metrów po obu stronach rzecznego wąwozu. Do końca października br., przeszukano obszar o powierzchni ponad 2 kilometrów kwadratowych. Zidentyfikowane pole bitwy składa się z terenów podmokłych, wąwozu, pól ornych oraz niewielkiego lasu dębowego. Odkryto łącznie ponad 2200 różnego rodzaju zabytków, które można bezpośrednio związać z bitwą, należących zarówno do wojsk moskiewskich oraz krymskich, wśród których są groty, fragmenty szabel, podkowy, topory bojowe, włócznie, fragmenty zbroi, części ręcznej broni palnej, kule armatnie, guziki, części ekwipunku obozowego, fragmenty ubrań oraz uprzęży końskich. Znaleziono także rosyjskie i tatarskie monety z tego okresu oraz rzeczy osobiste żołnierzy, jak dewocjonalia i biżuteria. Znaleziska wskazują na to, że oprócz starcia kawalerii doszło do zawziętej walki wręcz, zwłaszcza w okolicy wąwozu, gdzie odkryto największe nagromadzenie zabytków. Bitwa miała miejsce w dniach 24 i 25 czerwca 1555, kiedy starło się ze sobą od 20 do 40 tysięcy żołnierzy – rosyjskich (moskiewskich) pod wodzą wojewody Iwana Szeremietjewa i krymskich (tatarskich) pod wodzą chana Dewleta Geraja. Mimo początkowo niekorzystnego dla Rosjan początku bitwy, w jej drugim dniu uzyskali oni przewagę i ostatecznie pokonali Tatarów, zdobywając ich obóz. Archeolodzy sądzą, że obecne znaleziska pochodzą z drugiego dnia starcia, kiedy nastąpiła najbardziej zaciekła faza bitwy. Wciąż nie wiadomo gdzie dokładnie toczyła się ona w pierwszym dniu działań oraz gdzie znajdowały się obozy obu armii. Badania, w tym przy użyciu technologii LiDAR, będa kontynuowane.\nŹródło i zdjęcia: bragazeta.ru, rianowosti, archeolog.ru, wiki, S.S. Trofimov, Yu.N. Zhukov, D.V. Velikasov\n30 lat poszukiwań, złoty skarb sprzed 1400 lat i złodziej – odkrycie w Anglii.


Świnie pochodziły z gospodarstwa hodowlanego w Dolnej Saksonii. Jej rząd krajowy potwierdził w środę, że zwierzęta sprzedano, zanim gospodarstwo zostało obłożone blokadą zbytu w następstwie użycia w nim pasz zawierających dioksyny.\nGłówny Lekarz Weterynarii Janusz Związek powiedział w czwartek wieczorem PAP, że trudno mu komentować tę sprawę, ponieważ nie otrzymał na razie informacji o skażonym mięsie. Zapewnił za to, że zarządził dodatkowe badania całego mięsa, które trafia do Polski z tych części landów, co do których zachodzi podejrzenie, że mięso z nich pochodzące może być skażone.\nOd czasu ujawnienia 3 stycznia skandalu ze skażoną paszą, którą dostarczano fermom drobiu i trzody chlewnej, w Niemczech wyraźnie spadł popyt na jaja, kurczęta i wieprzowinę. "Sprzedaż jaj zmniejszyła się o około 20 procent. Dla kurcząt jest to około 10 procent mniej i dla wieprzowiny około 10 procent mniej" - oświadczył w czwartek przewodniczący Federalnego Związku Niemieckiego Przemysłu Spożywczego Juergen Abraham.


TSLine – twój partner w biznesie – od kierowcy do przedsiębiorcy\nTSLine Sp. z o.o. to prężnie rozwijająca się firma z Polskim kapitałem. Od wielu lat świadczymy usługi transportu kontenerów morskich na terenie całego kraju oraz w pozostałych krajach Unii Europejskiej.\nDysponujemy własną, nowoczesną flotą transportową spełniającą normy EUR6 oraz naczepami do przewozu wszelkiego typu kontenerów. Wykwalifikowana kadra doświadczonych spedytorów oraz kierowców w połączeniu z własną flotą oraz systemami monitorowania pojazdów pozwalają na obsługę najbardziej wymagających klientów.\nPoszukujemy partnerów biznesowych (kierowcy, firmy jednoosobowe i spółki) w charakterze podwykonawcy dzierżawcy.\nKierowcom, którzy chcieliby zostać niezależnym przedsiębiorcą pomagamy w założeniu działalności gospodarczej. Pośredniczymy i doradzamy przy wyborze ubezpieczenia, dostawcy paliwa oraz rozliczaniu działalności firmy.\nWynajem całego zestawu Mercedes Actroc (EUR6) + naczepa podkontenerową\nMożliwość wynajmu samego ciągnika siodłowego\nMożliwość zakupu zestawu w atrakcyjnej cenie\nPomoc prawną, techniczną i księgową\nWłasną firmę - samodzielnie decydujesz o swojej pracy\nGwarancję zleceń transportowych\nKrótkie terminy oraz pewne płatności\nNiskie koszty dzierżawy zestawu


Drewniane meble do pokoju dziecięcego - nowoczesne łóżka, biurka, zestawy - producent - Meble Matkowski\nKolekcje mebli do pokoju dziecięcego\nPrzed rodzicami pragnącymi zaprojektować wnętrze idealne do nauki, zabawy i odpoczynku stoi ogromne wyzwanie. Warto pamiętać wówczas nie tylko o własnych oczekiwaniach, ale także potrzebach najmłodszych.\nElementami wystroju wnętrza, które z pewnością przypadną im do gustu, będą stylizowane meble dla dzieci zaprojektowane i wyprodukowane w ramach zestawu Rosa, w którym znajdzie się wszystko, co niezbędne: łóżko, komoda, biurko i regał w jasnych, przyjaznych kolorach.\nProducent drewnianych mebli dla dzieci oferuje zestaw idealnie nadający się do przygotowania przytulnej przestrzeni. Proponujemy funkcjonalne biurko, przy którym pociecha może swobodnie odrabiać lekcje, wygodne i solidnie wykonane łóżko, pojemną szafę na ubrania, regał na książki oraz półkę na mniejsze i większe skarby.


Maciej Skorża w "Sam na Sam z Wilkowiczem": Europejskie puchary to inny świat. Warto dla niego harować cały rok | wideo\nzdjęcia: Marek Borniński, Piotr Szubryt, montaż: Piotr Szubryt\n- Niewielu trenerów w lidze miało tyle meczów w europejskich pucharach co ja i poza odpadnięciem Wisły z Levadią nie przypominam sobie innej wpadki. A ciągle mi się ją przypomina. Fakt, była spektakularna i nie powinna się zdarzyć - mówi w najnowszym odcinku ?Sam na Sam z Wilkowiczem? Maciej Skorża, trener Lecha Poznań, zaczynający z nim właśnie walkę o awans do Ligi Mistrzów. Skorża, najbardziej utytułowany trener z pracujących w polskiej lidze, opowiada o tym jak posmakował pucharowych zwycięstw pracując w Legii Warszawa i to go napędza do pracy. Mówi o zmianie mentalności polskiego piłkarza: o upadku grup karcianych i alkoholowych, o braku kompleksów. A w Lechu widzi drużynę, która może regularnie grać w rundach grupowych w Europie.\nPanie Skorża.Z takimi kibolami co pojechali do Sarajewa daleko Pan nie zajedzie.\nTeraz niedorozwój Lewandowski z rozumem między nogami lata helikopterem po chleb do piekarni?!\nsorry, być może coś się w mentalności tych co kopią gałę zmienia, ale mi dalej polski piłkarz - przynajmniej początkujący kojarzy się, że musi sobie kupić używane auto sprowadzone z Niemiec, to bywalec agencji towarzyskich, lubi pojechać sobie na dyskotekę i na pizze, zrobić sobie efektowny tatuaż (na łokciu) itp itd :-)\nSam mordę ma jak alkoholik\nCiekawy wywiad. Wierzę, że Lech w końcu coś osiągnie w Europie. O LM będzie bardzo ciężko, lecz faza grupowa LE jest w zasięgu ręki. Ważny w kontekście psychologicznym będzie wynik i przebieg dzisiejszego spotkania.\nZeby Polacy zrozumieli ze mozna musial sie pojawic Lewy czy Malysz w sporcie, teraz bedize juz wiecej "wierzacych" w sukces i go odnoszacych. Wczesniej bylo chlanie i liczyla sie tylko kasa...\nDlaczego mam czarne tlo na sport.pl???\nZ błękitnymi czerwona kartka panie Skorża uratowała Pana przed blamażem :)\nJestem pod wielkim wrażeniem kultury słowa tego człowieka. To, że on nie mów, że chce do LM i jest przygotowany nie znaczy, że nie zrobi z tą grupą ludzi wszystkiego, by się tam znaleźć. Jestem wielkim kibicem Lecha, ale też czuję, że jeszcze nie teraz. Wszyscy lżyli Rutków, za politykę finansową w klubie. To poczytajmy sobie o tym, że banki zmuszają Cupiała do sprzedania Wisły (co tu sprzedawać jak się ma 120mln długu wobec Tele-foniki plus niespłacone bieżące faktury), a p. Leśniodorski jak już wytrzeźwieje też nagle będzie musiał zajrzeć do Excela i sprawdzić zadłużenie. Rutkowscy są bardzo, bardzo cierpliwi. I dojdą do tego, co chcą osiągnąć. Wierzę w to. A p. Skorża. Wow! Wielki szacunek. Słuchało się go, jakby pracował w siatkówce albo piłce ręcznej. To sporty akademickie i nadreprezentatywność bezmózgich ogrów jest tam rzadko spotykana.


Division B-2 (1)\n41-43.5 EU (10)\n42-44 EU (3)\n42-46 EU (2)\n42-47 EU (2)\n43-46 EU (14)\n44-46 EU (2)\n44-47 EU (54)\n45-47 EU (3)\n48 (S) (2)\n7 (S) (5)\nL-XL (II) (3)\nM (I) (3)\nS-L (I) (3)\nXL (II) (3)\nXLG-TIR (II) (1)\nXS-S (0) (4)\n35-38 EU (12)\n36-39 EU (46)\n36-41 EU (2)\n38-42 EU (2)\n39-41 EU (5)\n39-42 EU (15)\n40-43 EU (46)\n34-38 EU (2)\nKurtka rowerowa męska POC Haven rain jacket szara 58012\nSpodenki rowerowe męskie 100% R-Core czarne STO-42104-001-36\nKoszulka rowerowa męska POC Essential Road Mid LS Jersey czarna 58210\nBluza rowerowa męska Ale Bullet szara L21002612\nBokserki rowerowe męskie z wkładką 100% Crux Liner czarne STO-49901-001-30\nKurtka rowerowa Santini Colore Winter zielona 2W50775COLORBENGTE\nSpodnie rowerowe damskie Alé Essential czarne L22039401\nSpodnie rowerowe męskie Santini Command Super Warm czarne 2W1180NATCOMM\nKoszulka rowerowa męska ION Scrub Ls zielona 47222-5009\nKoszulka rowerowa męska POC Reform Enduro Tee granatowa 52905\nKoszulka rowerowa męska POC Reform Enduro Tee czarna 52905\nKoszulka rowerowa męska Santini Colore Winter LS czarna 2W216075RCOLORPUR0NE\nBluza rowerowa męska Ale Fondo czarna L21045401\nSpodnie rowerowe damskie Northwave Active MS czarne 89211079\nKurtka rowerowa damska Santini Guard Nimbus pomarańczowa 2W52375GUARDNIMBGN\nSkarpety rowerowe męskie Northwave Work Less Ride More czarne C89202363\nKurtka rowerowa męska POC Pro Thermal Jacket czarna 52315\nKoszulka rowerowa męska POC Reform Enduro Jersey zielona 52906\nKoszulka rowerowa męska Alé LS K-Idro czarna L21059401\nKurtka rowerowa męska Santini Nebula Windproof/Rain czarna 2W33275NEBULPURONE\nKoszulka rowerowa męska ION Scrub Ss niebieska 47222-5010\nKoszulka rowerowa męska POC Reform Enduro Tee zielona 52905\nSpodnie rowerowe męskie POC Thermal czarne 58148 1002\nCzapka rowerowa męska Sportful Matchy Cycling czarna 1121038\nCzapka rowerowa męska Sprtul Matchy Cycling czerwona 1121038\nKoszulka rowerowa męska Sportful Bomber granatowa 1122029\nCzapka rowerowa męska Sportful Matchy Cycling biała 1121038\nCzapka rowerowa męska Sprtful Matchy Cycling bordowa 1121038\nKoszulka rowerowa męska Sportful Checkmate żółta 1122035\nKoszulka rowerowa męska Sportful Bomber czerwona 1122029\n44-47 EU 36-39 EU 40-43 EU\nSkarpety rowerowe Alé Sprint białe L22231400\nRękawki rowerowe Santini Totum czarne SP680TFPTOTUMNEXS\nKoszulka rowerowa męska Santini Ecosleek Bengal czerwona 2S94475CESLKBENGRSS\nKoszulka rowerowa męska Santini Sleek Bengal niebieska 2S94475CESLKBENGVFS\nKoszulka rowerowa męska Santini Ecosleek Bengal biała 2S94475CESLKBENGBIS\nKoszulka rowerowa męska UYN Garda K675 granatowo-niebieska O102290\nSkarpety rowerowe męskie UYN MTB B102 czarne S100080\nSkarpety rowerowe męskie UYN MTB czarne G961\nKoszulka rowerowa męska POC zielona 58135\nKoszulka rowerowa damska UYN Garda P432 różowo-niebieska O102291\nKoszulka rowerowa damska UYN Garda B875 czarna O102291\nKoszulka rowerowa męska UYN Airwing B026 czarna O102001\nKoszulka rowerowa męska Sportful Giara zielona 1121020\nKoszulka rowerowa męska Santini Redux Vigor czerwona 2S94775REDUXVIGORSS\nOdzież rowerowa w sklepie Sportano\nKategoria odzież rowerowa w Sportano to najwyższej jakości ubrania przeznaczone dla zarówno mniej, jak i również bardziej zaawansowanych kolarzy. Odzież oraz akcesoria zostały starannie wyselekcjonowane przez specjalistów. W naszej ofercie znajdziesz produkty przystosowane do różnych warunków pogodowych, z jakimi spotkasz się na szlaku rowerowym. W kategorii odzież rowerowa znajdziesz profesjonalne spodnie, kurtki, rękawice, czapki oraz wiele innych elementów garderoby przystosowanych do wielogodzinnej jazdy na rowerze. Odpowiednie dobranie odzieży rowerowej jest niezwykle ważną kwestią, jeśli planujesz dłuższe podróże. Na Sportano.pl znajdziesz profesjonalne ubrania kolarskie zarówno na sezon wiosenny i letni, jak i również jesienny i zimowy.\nJak wybrać właściwą odzież rowerową, na co zwracać uwagę podczas zakupu?\nWybierając odzież rowerową, powinieneś przykuć uwagę do kilku elementów, które zdecydują o Twojej wygodzie oraz bezpieczeństwie. Podczas wyboru spodni oraz kurtki zwróć uwagę na długość rękawa i nogawki. Długie obcisłe spodnie świetnie sprawdzą się w zimniejsze dni oraz na długodystansowych trasach, za to krótkie spodenki będą doskonałym wyborem w sezonie wiosennym i letnim, jak i również na bardziej rekreacyjne przejażdżki. Bardzo ważne jest to, do jakiej pory roku przystosowane jest ubranie. Umożliwia to zachowanie odpowiedniej temperatury ciała. Kurtki i spodnie przeznaczone do noszenia w czasie zimniejszych dni powinny być właściwie ocieplone.\nKolejnym kryterium, którym powinieneś się kierować, jest materiał, z jakiego została wykonana odzież rowerowa. Powinny być to syntetyczne i elastyczne tkaniny mające wysoki poziom oddychalności, na przykład poliester z dodatkiem elastanu. Ponadto, kurtki oraz spodnie powinny mieć system odprowadzania wilgoci na zewnątrz, dzięki czemu unikniesz przewiania. Bardzo ważny jest również kolor Twojej odzieży rowerowej. Powinieneś zdecydować się na kontrastowe elementy, na przykład kolorową, widoczną koszulkę lub kurtkę. Warto również wybrać kilka odblaskowych akcentów, które dodatkowo zwiększą Twoją widoczność na drodze.\nUbrania na rower dopasowane do sezonu: jakie wybrać na daną porę roku?\nOdzież rowerowa powinna być przemyślanym wyborem, bo to właśnie od niej zależy Twój komfort jazdy. W naszym asortymencie znajdziesz ubiór kolarski dopasowany do każdej pory roku oraz warunków pogodowych. Wybierając się na szlak wiosną, powinieneś pamiętać o dobrze grzejącej bieliźnie rowerowej oraz kurtce przeciwdeszczowej. Latem postaw na oddychającą koszulkę oraz lekkie, krótkie spodenki. Warto również zakupić okulary i czapkę przeciwsłoneczną. Szykując się na podróż rowerem jesienią, wybierz koszulkę termoaktywną oraz bluzę i kurtkę. Zalecamy ubranie wielu warstw ubrań, które ochronią Cię zarówno przed zimnem, jak i deszczem. Jazda na rowerze zimą wydaje się dużym wyzwaniem, jednak coraz więcej miłośników kolarstwa decyduje się na wyruszanie na szlak nawet w najzimniejsze dni. Pamiętaj wtedy o ocieplanych skarpetkach oraz butach. Niezwykle ważna jest również bielizna termiczna oraz kurtka, która jednocześnie zachowa ciepło i odprowadzi wilgoć.\nOdzież rowerowa – najlepsze marki\nW Sportano znajdziesz najwyższej jakości odzież rowerową światowej klasy producentów takich jak Alé, 100%, Northwave, POC. Wszystkie produkty zostały wyselekcjonowane i przetestowane przez specjalistów kolarstwa. Możesz mieć pewność, że decydując się na zakup w Sportano, będziesz zadowolony ze swoich produktów.


Jeżyny i arbuz - letni koktajl pełen antyoksydantów - Surojadek\nHome » Przepisy » Koktajle » Jeżyny i arbuz – letni koktajl pełen antyoksydantów\nJeżyny i arbuz – letni koktajl pełen antyoksydantów\nAutor Magdalena Olszewska ostatnia aktualizacja: 20/08/2018 / 1 Comment\nTylko 2 składniki, ale efekt końcowy zdumiewający! To jeden z najprostszych i najzdrowszych koktajli. Proste połączenie jeżyn i arbuza. Jeżyny nie nie tylko świetnie smakują, ale sprawiają, że koktajl jest kremowy. Dlaczego warto spróbować koktajlu z jeżyn i arbuza? O tym za chwilę :)\nJeżyny pojawiły się już w moim ogródku, więc musiały wreszcie trafić do blendera:) Trzeba uważać na ich kolce, bo są wyjątkowo mało przyjazne i bardzo ostre. Za to owoce… Pycha!\nWarto się jednak potrudzić, bo są niezwykle zdrowe. Podobnie jak jagody czy maliny jeżyny należą do owoców jagodowych i słyną z potężnej ilości antyoksydantów, które zapewniają nam skuteczną ochronę przed bardzo niebezpiecznym stresem oksydacyjnym i wieloma groźnymi chorobami. Jeżyny to słodkie, smaczne i małokaloryczne owoce, pełne błonnika i witamin. Niezwykle aromatyczne (oczywiście świeże).\nDrugi składnik to arbuz, który świetnie sprawdzi się w tym koktajlu jako baza. Nie trzeba dodawać żadnej wody, soku czy mleka. Arbuz jest pełen najlepszej jakości, przefiltrowanej przez samą naturę wody. W dodatku jest niskokaloryczny. Nie wyobrażam sobie letnich upałów bez arbuza.\nTen koktajl jest tak prosty, że nie wymaga żadnego przepisu. Wystarczy kubek arbuza i tyle samo jeżyn lub innych owoców jagodowych (do których należą maliny, borówki czy truskawki). Mogą być świeże lub mrożone.\nKoktajl z arbuzem i jeżynami jest delikatnie słodki i dosyć gęsty, jeśli użyjesz mrożonych owoców wówczas będzie bardzo gęsty, prawie jak lody. Możesz dodać więcej arbuza, żeby zmienić jego postać na bardziej płynną. Ja dodałam arbuza z pestkami, mój blender zmiksował je tak, że są niewyczuwalne.\nJeżyny i arbuz. Co kryją 2 kubki tych owoców?\nJeden kubek arbuza zblendowany z taką samą ilością jeżyn to dwie małe porcje pysznego, pełnego składników odżywczych koktajlu owocowego. To małokaloryczny koktajl (całość to zaledwie ok. 108 kcal), który zapewni Ci aż ok. 71% dziennego zapotrzebowania na witaminę C, 36% na witaminę K, 24% na witaminę A. To również dobre źródło kwasu foliowego (ok. 10% dziennego zapotrzebowania), witaminy E (9%), manganu (49%), potasu (12%) i magnezu (11%). Warto dodać, że taki koktajl to solidna dawka błonnika, bo dostarcza aż 33% dziennego zapotrzebowania na błonnik.\nMożesz wzbogacić skład tego koktajlu np. dodając inne owoce jagodowe czy nasiona chia. Ze względu na kolor łatwo przemycić w nim sok z buraka, za którego smakiem nie każdy przepada:) Jeśli masz ochotę na coś słodkiego i jednocześnie bardzo zdrowego polecam koktajl z arbuzem i jeżynami.\nPyszny, sycący i małokaloryczny. Idealny nie tylko na lato.\n« Rozmaryn, kurkuma i imbir – lemoniada inna niż wszystkie\nKoktajl czarne jagody – maliny – awokado – kardamon »\n08 lipca, 2016 at 10:37 am\nmoże zainteresuje Cię artykuł: Jeżyny i arbuz - letni koktajl pełen antyoksydantów z bloga surojadek.com


Redukcja tłuszczu– suplementacja - MuscleInfo.pl\nsuplementy, redukcja, spalanie tłuszczu\nWprawdzie nasz organizm potrafi sam wytworzyć l-karnitynę, lecz zawsze potrzebuje do tego celu pewną ilość energii oraz czasu, więc podczas długotrwałego treningu aerobowego może się zdarzyć, że dojdzie do deficytu endogennie wytwarzanej l-karnityny, a wtedy odpowiednia podaż tego suplementu z zewnątrz wyeliminuje ten brak.\nJest ona niezbędna do prawidłowego funkcjonowania mięśni szkieletowych oraz mięśnia sercowego, gdyż ułatwia utlenienie wolnych kwasów tłuszczowych. Karnityna zmniejsza ich stężenie w krwiobiegu, tym samym zmniejszając ryzyko powstawania miażdżycy naczyń krwionośnych.\nDodatkowa suplementacja karnityną zapewni każdemu sportowcowi zwiększenie odporności organizmu na zmęczenie, przyspieszy regenerację powysiłkową, a w sytuacji niedoboru energetycznego może zaoszczędzić zapasy glikogenu, jak też zapobiec rozpadowi tkanki mięśniowej.\nMechanizm działania CLA nie został jednak do końca wyjaśniony. Podczas doświadczeń wykonanych przez amerykańskich naukowców na zwierzętach doświadczalnych, którym podawano odpowiednie dawki CLA, zanotowano wzrost beztłuszczowej masy ciała wraz ze znaczną utratą tkanki tłuszczowej.\nNa podstawie wspomnianych doświadczeń wysnuto daleko idące wnioski: CLA pomaga zwiększać syntezę białek w mięśniach, zatrzymując azot, blokuje działanie hormonu katabolicznego, jakim jest kortyzol, jednocześnie podnosząc termogenezę organizmu- zużywa się na ten cel tkankę tłuszczową.\nCLA może zwiększać wrażliwość komórek mięśniowych na insulinę, uwrażliwiając receptory insulinowe w błonie komórkowej, tym samym mniejsza ilość insuliny wystarcza do osiągnięcia pożądanego efektu anabolicznego. Dzięki CLA przy mniejszej ilości glukozy, a także aminokwasów, przechodzi z krwiobiegu do komórek mięśniowych, wpływając na wzrost masy mięśni oraz zwiększenie ich siły.\nZadaniem HCA jest blokowanie w naszym organizmie kluczowego enzymu odpowiedzialnego za przemianę nadmiaru spożytych węglowodanów w kwasy tłuszczowe, następnie odkładane pod postacią podskórnej tkanki tłuszczowej. Teoretycznie więc nadmiar zjadanych węglowodanów, skoro nie może być przekształcony w kwasy tłuszczowe, powinien być wykorzystany do syntezy glikogenu, a tym samym przyczynić się do zwiększenia efektywności naszych treningów, co w sumie powinno skutkować przyrostem masy mięśniowej. Kolejnym pozytywnym efektem suplementacji HCA, powinno być zmniejszenie łaknienia, wszak zwiększenie zasobów glikogenu warunkuje stabilizację poziomu cukru we krwi, tym samym nie powinno się dochodzić do niekontrolowanego\nZnów mamy kolejny rewelacyjny preparat pomagający nam w schudnięciu. Możemy jeść do woli tłuszcze, a i tak nie zostaną one wbudowane przez nasz organizm w tkankę tłuszczową.\n- obniżenie poziomu cholesterolu frakcji LDL\n- poprawa funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego\n- zapobieganie powstawaniu miażdżycy naczyń krwionośnych\n- redukcja hormonów odpowiedzialnych za powstawanie nadwagi\n- likwidacja niedoboru niektórych deficytowych składników odżywczych podczas niskokalorycznej diety redukcyjnej\nDo odżywek mleko czy woda?\nOdwieczny dylemat analizowany regularnie od lat na forach sportowych, w siłowniach i sklepach z suplementami dla osób aktywnych: „czy odżywk\nSuplementacja w sportach walki różni się od tej w kulturystyce. Pokazujemy jak poprawić siłę, koncentrację, wydolność oraz regenerację.


Zginęła licealistka, potrącił ją motocyklista – galeria ZDJĘĆ | Tygodnik Reporter Gazeta - Ropczyce, Sędziszów\nZginęła licealistka, potrącił ją motocyklista – galeria ZDJĘĆ\nopublikował wpis dnia 5 kwietnia 2012 o godzinie 08:34\nKsiądz Krzysztof Gac, proboszcz z kościoła Miłosierdzia Bożego tuż po wypadku udzielił sakramentu namaszczenia zarówno ofierze jak i sprawcy, który znajdował się w karetce pogotowia. FOTO: W.NAJA\nSĘDZISZÓW MŁP.♦ Było około 7:35, kiedy dwie licealistki weszły na przejście dla pieszych na ulicy Wesołej w Sędziszowie. Szły do kościoła Miłosierdzia Bożego. Od strony centrum nadjechało rozpędzone, zielone Kawasaki. Motocyklista ominął auto i uderzył w Justynę P. Ciało 18–letniej licealistki motocykl odrzucił na blisko 20 metrów. Młoda kobieta zginęła na miejscu. To wstępny przebieg zdarzenia.\n„Jak wynika ze wstępnych ustaleń policjantów, kierujący motocyklem Kawasaki, prawdopodobnie ominął samochód, który zatrzymał się przed przejściem w celu ustąpienia pierwszeństwa pieszym i potrącił dwie przechodzące kobiety”\n– napisała na swojej stronie policja.\nCiało Justyny P. i motocykl leżały po dwóch stronach ulicy. Druga z licealistek znajdowała się na przejściu pół kroku za Justyną P., od śmierci dzieliło ją kilka lub kilkanaście centymetrów. Po wypadku była w szoku, miała też stłuczoną rękę i jak wstępnie ocenili lekarze lekkie obrażenia. Jeden z policjantów miał powiedzieć, że dostała drugie życie.\nMotocyklem Kawasaki kierował 21-letni Michał B. z Kawęczyna, według niepotwierdzonych informacji motocykl miał od kilku dni. Podczas wypadku odniósł obrażenia i został przewieziony do szpitala w Rzeszowie.\n– Usłyszałam tylko takie głuche uderzenie. To wszystko – mówiła zaniepokojona mieszkanka ulicy Wesołej, która przybiegła na miejsce zdarzenia tuż po wypadku.(…) Więcej przeczytasz w papierowym wydaniu Reporter Gazety\nWłasność: Studio Reporter. Zdjęcia objęte prawem autorskim. Bez pisemnego pozwolenia kopiowanie i wykorzystywanie zabronione.\nPrzez Europę z osiołkami\nWylewa na kolanach, bo zapomnieli o rurze


Pertraktacje trwają od kilku lat - Dziennik Wschodni\nPertraktacje trwają od kilku lat\nSzczebrzeszyn: Kiedy na ruinach zabytkowej wieży zamkowej powstanie punkt widokowy?\nW planach rewitalizacji szczebrzeszyńskiej Starówki czołowe miejsce zajmuje wzgórze zamkowe. Władze Szczebrzeszyna nie mogą jednak rozpocząć rekonstrukcji XVI-wiecznych ruin wieży zamkowej. Powód? Gmina nie jest właścicielem nieruchomości, na której znajduje się zabytek.\n- Przygotowany jest już projekt zagospodarowania wzgórza zamkowego - mówi Zygmunt Krasny, założyciel Towarzystwa Przyjaciół Szczebrzeszyna. - Projekt zakłada utworzenie na ruinach wieży punktu widokowego, uporządkowanie go oraz zabezpieczenie. Jest to bardzo ważny i malowniczo położony zabytek Szczebrzeszyna, który przyciągnąłby turystów do naszego miasta.\n- Prowadzę rozmowy z właścicielką wzgórza - mówi Marian Mazur, burmistrz Szczebrzeszyna. - Proponowałem pewną kwotę bądź zamianę\nna działkę budowlaną, jednak nie otrzymałem konkretnej odpowiedzi. Nie rozpoczniemy żadnych prac, dopóki wzgórze nie stanie się naszą własnością gminy.\nMaria Wesołowska-Dudzik, właścicielka wzgórza mieszka w Lublinie, płaci podatki za działkę i porządkuje ją.\nJest zainteresowana sprzedażą, ale\nna dogodnych dla siebie warunkach. - Od dwóch lat rozmawiam z burmistrzem - potwierdza. - Do tej pory nie otrzymałam konkretnej propozycji. Sama nie umiem podać ceny, ponieważ nie wiem jaką działka może mieć wartość. Burmistrz zaproponował\nmi zamianę na działkę budowlaną.\nNie zgodzę się na to. Mieszkam w Lublinie i do Szczebrzeszyna nie zamierzam wracać. (der)


W magicznym świecie Harry'ego Pottera i jego przyjaciół jak zwykle wiele się dzieje. Dołącz do nich i poznaj tajemnice Ulicy Pokątnej, podstępne chochliki kornwalijskie, ruchome schody Hogwartu oraz niesamowite zaklęcia.Każda strona...\nHistorie miłosne. Kolorowanki artystyczne to kolekcja czarno-białych plakatów inspirowanych zakochanymi parami z kultowych filmów Disneya. Lekka, komiksowa kreska oprawiona w ramy doskonale sprawdzi się jako ozdoba każdego wnętrza. Jeśli...\nChcesz przeżyć niesamowitą przygodę? Dołącz do Hannah, Sofii, Lisy oraz Sarah czterech przyjaciółek, które stworzyły wyjątkowy Horse Club!Gdzie tajemnicza mapa zaprowadzi dziewczynki oraz ich konie? Jaki sekret odkryją tym razem? Co się...\nWitaj w stadninie Lakeside!Chcesz przeżyć niesamowitą przygodę? Dołącz do Hannah, Sofii, Lisy oraz Sarah - czterech przyjaciółek, które kochają konie bardziej niż cokolwiek na świecie i założyły wyjątkowy Horse Club!Emily pragnie...\nHannah, Sofia, Lisa oraz Sarah to cztery wyjątkowe przyjaciółki, które kochają konie bardziej niż cokolwiek na świecie. Dołącz do nich i rozpocznij wspaniałą przygodę!W tym sekretniku możesz pisać o swoich tajemnicach, marzeniach oraz...\nWitaj w stadninie Lakeside!Chcesz przeżyć niesamowitą przygodę? Dołącz do Hannah, Sofii, Lisy oraz Sarah czterech przyjaciółek, które kochają konie bardziej niż cokolwiek na świecie i założyły wyjątkowy Horse Club!Mia, młodsza...\nChcesz przeżyć niesamowitą przygodę? Nie zwlekaj i dołącz do Hannah, Sofii, Lisy oraz Sarah czterech przyjaciółek, które stworzyły wyjątkowy Horse Club!Co dziewczynki odkryją na skraju lasu Peppertree? Gdzie pogalopują na grzbietach...\nWitaj w stadninie Lakeside! Chcesz przeżyć niesamowitą przygodę? Dołącz do Hannah, Sofii, Lisy oraz Sarah czterech przyjaciółek, które kochają konie bardziej niż cokolwiek na świecie i założyły wyjątkowy Horse Club!Zbliża się...


KARE Design :: Lustro Kopnięte 71x71cm, stalowa rama, nieregularne (80909) - w najlepszej cenie na h-design.pl\n» KARE Design :: Lustro Kopnięte 71x71cm, stalowa rama, nieregularne (80909)\nKARE Design :: Lustro Kopnięte 71x71cm, stalowa rama, nieregularne (80909) 5 5. 5.\nKod produktu: 80909\nNie musisz być fanem Feng Shui, by polubić to asymetryczne lustro. Ze względu na swój kształt działa jak dekoracja ścienna, a miękki, zaokrąglony kształt wygląda bardzo harmonijnie. Lustro ścienne w ramie o organicznym kształcie, z wąską czarną stalową ramą jest bardzo proste, ale przy tym efektowne! Pasuje także do komody lub toaletki, sprawdzi się w sypialni lub obok wieszaka na ubrania w korytarzu. To designerskie lustro z solidną stalową ramą z łatwością dopasuje się do każdego stylu wyposażenia. Umieszczone naprzeciwko okna lub zawieszone obok lampy, lustra wprowadzi więcej światła do każdego pomieszczenia, nadając mu przy tym nietuzinkowy charakter.\nModel ten dostępny jest także w innych rozmiarach.\n70,5 x 71,5 x gł. 4 cm cm\ntafla lustra, stalowa rama malowana proszkowo\nZOBACZ TEN MODEL LUSTRA W PRZYKŁADOWEJ ARANŻACJI\nPost udostępniony przez Natalia Kędzierska (@nkedzierska_aw)


CeVit™ Forte-Witamina C 1000 mg\nSUPLEMENTY Dla ZdrowiaodpornośćCeVit™ Forte 1000 mg 500 porcji\nCeVit™ Forte 1000 mg 500 porcji\n500 porcji po 1000 mg\nCeVit™ Forte - Witamina C 1000 mg - odporność\nCeVit™ Forte 1000 mg...\n500 porcji po 1000 mg CeVit™ Forte -...\nCeVit™ Forte-Witamina C 1000 mg dla wsparcia układu odpornościowego na przeziębienia i infekcje.\nPrzeziębieniu sprzyjają gwałtowne zmiany pogody, osłabienie i wychłodzenie organizmu. Najczęściej pojawia się ból gardła, katar i stan podgorączkowy. Najczęściej zdarza się nam przeziębienie w początkach sezonu jesienno-zimowego. O ochronie przed przeziębieniem i potrzebie wspierania układu odpornościowego przypominamy sobie dopiero wtedy, gdy zaczynamy chorować. Wtedy sięgamy m.in. po witaminę C. Jednak wzmocnienie odporności potrzebuje trochę czasu. Nie staniemy się odporni w ciągu 24 godzin , gdy po pierwszych objawach infekcji połkniemy nagle duże dawki witamin. Najlepiej zażywać je systematycznie, przez pewien czas, jednak przed sezonem chorobowym. To najlepsza profilaktyka.\nWitamina C jest substancją rozpuszczalną w wodzie - nie jest gromadzona w organizmie, tylko wydalana wraz z moczem i potem. Organizm człowieka nie wytwarza witaminy C. Dlatego musimy ją dostarczać do organizmu wraz z pożywieniem lub w postaci suplementów.\nZapotrzebowanie na witaminę C wzrasta gdy wykonujemy ciężki i długotrwały wysiłek fizyczny, podczas zaburzeń czynności jelit, przy braku łaknienia u osób z cukrzycą a także u ludzi starszych. Więcej witaminy C zużywamy a zatem i więcej potrzebujemy w stanie stresu. Jeśli palisz papierosy to również potrzebujesz jej więcej niż nie palący.\njest konieczna do dobrego wchłaniania żelaza w przewodzie pokarmowym i wapnia\nOpis opakowania: Poręczne opakowanie z tworzywa sztucznego.\nZawartość opakowania: 500 porcji\nSposób użycia: Należy wsypać 1 porcję do naczynia, a następnie dodać 200 ml wody i wymieszać. Spożyć 1 raz dziennie w trakcie posiłku. 1 porcja = 1 miarka dołączona do opakowania.\nInformacje zamieszczone na tej stronie służą wyłącznie celom edukacyjnym i promocji zdrowego odżywiania. Prezentowany produkt jest suplementem diety .\n60 kapsułek po 1000 mg...\nCeVit™ Forte 1000...


Done by Deer Dots Dwustronna Miękka Książeczka - kolibelek\nHome » Sklep dla dzieci » Książki » 0-2y » Done by Deer Dots Dwustronna Miękka Książeczka\nSKU: 40618 Kategorie: 0-2y, Edukacyjne, Wczesnorozwojowe, Zabawki Tagi: Done by Deer, edukacyjna, Książeczka\nDwustronna miękka Książeczka zaciekawi każdego malucha. Posiada szeleszczące elementy które pobudzają zmysł słuchu oraz wyraziste, czarno białe, kontrastowe kolory które rozwijają zmysł wzroku. Druga strona książeczki zawiera kolorowe maszerujące zwierzątka, które zachęcają dzieci do zabawy. Książeczka jest lekka, miękka, składana w harmonijkę dla wygodnego przenoszenia. Doskonała do zabawy w wózku lub łóżeczku.\n– można prać w temperaturze 30 C\n– szerokość 19,5 cm\nKonges Slojd książeczka sensoryczna\nMiękka książeczka dla najmłodszych.\nCiekawa, duża książeczka edukacyjna dla niemowląt, która działa stymulująco na ich rozwój poznawczy. Książeczka pozwala maluchowi odkryć różne materiały oraz wzbudza ciekawość. Maluch poznaje podwodny świat oraz jego mieszkańców. Książeczka w odcieniach pastelowej mięty. Idealna na prezent, z którego każdy … Więcej…\nPastelowa, miękka książeczka z kolekcji Ocean, w odcieniu delikatnego różu. Zawiera w środku różnorodne faktury, materiały dzięki którym maluszek może stymulować swoje zmysły. Książeczka posiada uwielbiane przez maluchów lustereczko, metki oraz piszczałkę i szeleścika. Książeczka wspomaga koordynację ręka-oko. Można ją … Więcej…\nLittle Dutch Książeczka Aktywizująca Ocean Błękit


Dzień Dziecka na kortach tenisowych (zdjęcia) - Sport - Moja Ostrołęka - lepsza strona miasta\nDzień Dziecka na kortach tenisowych (zdjęcia)\nTenisiści z nagrodami\nOstrołęckie Stowarzyszenie Tenisowe z okazji Dnia Dziecka zorganizowało na kortach ziemnych przy ulicy Hallera turnieje pod patronatem Prezydenta Miasta Ostrołęki Łukasza Kulika. Chętnych do gry nie brakowało, a kilkugodzinne batalie stały na wysokim poziomie.\nDzieci zostały podzielone na kategorie do lat 8 i 10. Młodzież rywalizowała w kategorii do lat 16.\nW turnieju młodzieżowym zwyciężył Jakub Sagała, przed Kubą Bieżuńskim i Cyprianem Łukaszewskim. W kategorii dzieci do lat 10 zwyciężył Bartłomiej Biedrzycki, przed Borysem Michalikiem, Pauliną Bieżuńską i Wiktorem Gadomskim. W kategorii do lat 8 najlepszy okazał się Julian Żerański, przed Hubertem Wierzbowskim, Michałem Dmochowskim i Olą Markowską.\nDodatkowo na kortach ziemnych rozegrany został turniej kobiet. W nim zwyciężyła Natalia Mazuch. Drugą lokatę zajęła Emilia Pecura, a na najniższym stopniu podium uplasowała się Joanna Niska.\nNagrody młodym tenisistom i tenisistkom wręczał wiceprezydent miasta Maciej Kleczkowski.\nTurnieje tenisa ziemnego dla dzieci, młodzieży i kobiet\nWięcej zdjęć: Turnieje tenisa ziemnego dla dzieci, młodzieży i kobiet


Finanse Lecha mają się dobrze - Lokalny Fyrtel\nOpublikowane w 1 marca, 2019\nPierwszy audyt Lecha Poznań został zaprezentowany w listopadzie 2016 roku. Obejmował lata 2013-2015 i starał się odpowiedzieć na pytania zbierane przez Stowarzyszenie Kibiców Lecha Poznań. Tegoroczny audyt obejmuje trzy ostatnie sezony, czyli 2015/16, 16/17 oraz 17/18.\n– Żaden inny klub w Polsce nie ujawnia tak szczegółowych danych na temat swoich finansów. Po opublikowaniu pierwszej edycji raportu byłem wielokrotnie pytany przez moich kolegów, prezesów innych klubów „Po co my to robimy?” Odpowiadałem i odpowiadam niezmiennie – bo kibice Lecha mają prawo to wiedzieć. A nawet nieco żartobliwie: jeśli nasi kibice chcą wiedzieć na co poszła nieco już mityczna „kasa za Lewandowskiego czy Bednarka” (czy z innych transferów), to właśnie dzięki takim raportom mogą się tego dowiedzieć – mówi prezes Lecha, Karol Klimczak.\nDane zaprezentowano podczas piątkowej konferencji prasowej. Raport zawiera informacje m.in. o przychodach i kosztach klubu, transferach, wydatkach na wynagrodzenia, zobowiązaniach, jasno ilustruje również wszystkie transakcje z jednostkami powiązanymi. – Po raz kolejny pokazujemy „czarno na białym”, że finanse Lecha są zarządzane w sposób rzetelny i profesjonalny. To nie podlega żadnej dyskusji. To, że minione trzy sezony przyniosły nam sporo rozczarowań sportowych, to jasne. Niemniej były to najlepsze finansowo trzy lata być może w całej historii klubu! – twierdzi dyrektor finansowy Kolejorza, Tomasz Kacprzycki.\nNa co warto zwrócić uwagę? – Wydaliśmy w tym czasie rekordowe pieniądze na transfery i utrzymanie kadry pierwszego zespołu. Systematycznie rosną też koszty utrzymania sztabu trenerskiego. Nie byłoby to możliwe bez solidnych podstaw finansowych – opowiada Klimczak, który podkreśla, że sporym wyzwaniem, przed którym stoi Lech, są inwestycje. – Sztuczne boisko dla Akademii, hala pneumatyczna czy przejęcie na własność infrastruktury we Wronkach i Popowie to te, które udało się już zrealizować – wylicza. – Ale przed nami jest budowa nowoczesnego centrum badawczo-rozwojowego. Planowana wartość inwestycji to prawie 40 milionów złotych. Wierzymy jednak, że dzięki wspólnej pracy uda się tą i inne inwestycje zrealizować. Żeby te fundamenty, na których opiera się Lech, były jeszcze bardziej stabilne – opowiada prezes zarządu KKS Lech.\n– Mam nadzieję, że raport będzie ciekawą lekturą dla kibiców i utwierdzi w przekonaniu, że ważna część życia, jaką jest Lech, znajduje się w dobrych rękach i nie grozi mu bolesny los, jaki był udziałem innych, zasłużonych polskich klubów. Jest to przesłanie szczególnie aktualne w obliczu ostatnich doświadczeń naszych konkurentów – podsumowuje dyrektor Kacprzycki.\nAudyt finansowy dotyczący lat 2015-2018 można pobrać w tym miejscu.\nPoprzedni wpisDwie twarze Lecha Poznań\nNastępny wpisMęczarnie Kolejorza z Arką


Forum siatkarskie Strefy Siatkówki • View topic - Problem z barkiem\nby marko528 » 27 Nov 2013, o 15:52\nWiatm! Jak już wspomniałem,miesiąc temu bolał mnie bark na rozgrzewce ale później już przeszło. Tydzień temu bark bolał już cały mecz głównie przy ataku. W domu boli mnie tylko wtedy gdy odwodze ręke do tyłu wzdłuż ciała. Kolega ma to samo i był u lekarza po czym powiedział mu że to z przeciążenia. Twierdzi, że gdy odpoczoł bark mniej bolał. Nie chce mi się czekac miesiącami na lekarza, więc licze na waszą pomoc oczywiście nie chce z nikogo robić ortopedy. Wczoraj znalazłem proste ćwiczenia z hantlami, które wzmacniają obręcz barkową(więzadła, ścięgna). Dzisiaj wyraźnie czuje że ból jest mniejszy. Jakie leki lub maście polecacie na takie coś. Proszę o wypowiedzenie się osób, które już miały z tym doczynienia\nJoined: 24 Nov 2013, o 19:40\nby PioPoloCS » 26 Dec 2013, o 19:17\nCześć jeżeli ból pojawia się głównie podczas ataku a po grze boli gdy prostujesz rękę do tyłu wzdłuż ciała (chyba o ten ruch chodzi) to być może problem leży w przeciążonej grupie mięśni które centralizują głowę kości ramiennej w panewce łopatki (tzw. stożek rotatorów) oraz przeciążeniu przedniej części torebki stawowej. Sam kiedyś miałem podobny problem i poradziłem sobie z tym poprawiając stabilizację barku. Na tym forum umieściłem już ogólne wyjaśnienie problemu wiec wklejam link\nPioPoloCS wrote: Cześć, prawdopodobnie problem leży w braku stabilizacji mięśniowej obręczy barkowej. Takie kontuzje są częste w tak zwanych sportach "over head", gdyż przy atakach, rzutach, pchnięciach itp. zwiększają się siły przeciążające na staw ramionno-łopatkowy. Długie ramie dźwigni jakim jest ręka w kontakcie z piłką przy dynamicznym ruchu, powtarzane tysiące razy na treningach i meczach może spowodować bardzo duże przeciążenia w przednim rejonie torebki stawowej. Jeżeli torebka stawowa jest "zbyt luźna" to kość ramienna w stosunku do łopatki ma więcej miejsca na współruchy, które w nie przeciążonym systemie są kontrolowane przez szybko reagujące mięśnie. Kluczem powrotu do zdrowia jest aktywacja głównego stabilizatora łopatki, jakim jest mięsień zębaty przedni (dokładnie jego dolne głowy 7-9), oraz wprowadzenie tego później do funkcji (w Twoim przypadku będzie to atak). Prawidłowe ułożenie łopatki to takie gdy jest ona "ściągnięta" w dół i delikatnie do rotacji na zewnątrz (do boku, od kręgosłupa). Takie ułożenie odciąża nadaktywnie napięte (w Twoim przypadku pewnie przeciążone) mięśnie stożka rotatorów i samego mięśnia naramiennego. Jest to dość skomplikowany mechanizm ... a z mojej strony to tylko hipoteza gdyż nie jestem w stanie Cie zbadać, więc w na Twoim miejscu udałbym się do fizjoterapeuty który Cię dobrze zbada i na podstawie badania zostanie postawiona hipoteza problemu, a później nic tylko ćwiczyć :)\nby marko528 » 28 Dec 2013, o 22:49\nTeraz stosowałem maść naproxen(przeciwzapalna, przeciwbólowa). Trzeba powiedzieć ze mi pomagała i przez to mogłem grac bez bólu, jednak juz po meczu ból powracał i na nowo trzeba było smarować i tak w kólko. To dobry sposób ale nie na dłuższą mete. Czyli proste ćwiczenia na wzmocnienie obręczy powinny pomóc?\nby PioPoloCS » 27 Jan 2014, o 09:52\nTak, uważam że ćwiczenia poprawiające stabilizację obręczy barkowej powinny pomoc, tyle tylko że takie ćwiczenie powinien Ci wytłumaczyć fizjoterapeuta. Ważna jest jakość ćwiczenia a nie ilość. W moim przypadku była to praca nad mięśniem zębatym przednim a dokładnie jego dolną częścią (brzuśce 7-9). Ćwiczeń nie pokazywał mi żaden kolega na siłowni, żaden trener personalny ani lekarz, parę spotkań z dobrym fizjo, praca w domu i będzie ok.


Kurier Wnet, Autor w serwisie WNET.fm - Strona 223 z 265\nW ramach tzw. inicjatywy czterech państw (USA, Polski, Norwegii oraz Holandii) podjęto decyzję o utworzeniu Centrum Koordynacji Sił Specjalnych NATO (NSCC), które w 2010 roku zostało zmienione w Dowództwo Operacji Specjalnych NATO (NSHQ). W ten sposób w 2006 roku powstała struktura, która odpowiadała za koordynowanie i doradzanie w sprawach związanych z siłami specjalnymi wszystkich państw członkowskich Paktu. W świetle rozpoczęcia w tym czasie procesu integracji jednostek wojsk specjalnych w Polsce, ukonstytuowanie się NSCC stwarzało duże możliwości rozwoju również dla polskich SOF (Special Operations Forces) na przyszłość.[related id=22983]\nData publikacji: 30 lipca 2017, 13:30 | Leave a Comment on „Kurier Wnet” 37/2017. Rocznica Światowych Dni Młodzieży w Krakowie: Wydarzały się cuda i dzieją się do dziś\nPosted in Człowiek, Ewangelia, Jestem, Kościół, Kurier WNET, Papież, Polska, Świętość | Tagged Kościół, Kraków, Marek Karolak, Papież, papież franciszek, światowe dni młodzieży kraków 2016, Wojciech Sobolewski\nData publikacji: 29 lipca 2017, 17:12 | Leave a Comment on „Kurier Wnet” 37/2017, Wywiad z prezes Stowarzyszenia Łagierników AK: Zawsze był we mnie szalony optymizm\nZawsze był we mnie szalony optymizm\nZ dr Stefanią Szantyr-Powolną, honorową prezes Stowarzyszenia Łagierników Żołnierzy AK, rozmawia Antoni Opaliński.\nUrodziłam się w moim najukochańszym mieście, Wilnie, i dotąd uważam, że to jest najcudowniejsze miasto na świecie.\nMoże dlatego, że jest związane z moim dzieciństwem sielskim-anielskim… I nie tylko – potem od 1939 roku już z konspiracją. Bo ja zostałam zaangażowana i zaprzysiężona już w jesieni 1939 roku. Więc to był cały okres konspiracji, mego dorastania w duchu działania w podziemiu. Potem aresztowanie w roku 1944 i pożegnanie mego miasta już z okien odjeżdżającego pociągu.\nWróciła Pani jeszcze kiedykolwiek do Wilna?\nCzy wróciłam? Nie bardzo, byłam 11 lat na Syberii. Potem wróciłam do Polski, skończyłam studia. Później miałam okazję pojechać do Wilna – właściwie już w bliższych latach. Miasto powitałam z dużym wzruszeniem i ze łzą w oku.\nCo Pani pamięta z wileńskiego dzieciństwa? Jakie to było miasto?\nTak jak powiedziałam, moje dzieciństwo było sielskie-anielskie. Wychowana byłam w rodzinie, która mnie darzyła wielką miłością – byłam jedynaczką. Właściwie nie pamiętam – może byłam za mała – żadnych przykrych momentów, które by zalegały mi w pamięci. Dla mnie to zawsze była cudowna rodzina, cudowne czasy, szkoła…\nA jakie jest Pani pierwsze wspomnienie z czasów wojennych?\nZ czasów wojennych pamiętam, po 17 września, wejście Armii Sowieckiej do Wilna. Rozpacz ludzi na ulicach. Pamiętam, jak moja mamusia bardzo szlochała, bo miała w pamięci poprzednią wojnę. To dziwne, ale muszę powiedzieć: zapamiętałam smród wjeżdżającej armii. Coś niesamowitego. Żołnierze w kapciach, karabiny przewiązane sznurkami, na schodach ludzie krzyczący i wiwatujący po rosyjsku. Koszmar.\nToteż przerażenie nasze – młodzieży i dzieci – było ogromne. Nie wiedzieliśmy, co robić: Polski nie ma, jak mamy się zachować? Spotkał mnie starszy kolega z harcerstwa. Powiedział: my wiemy, co robić. I zaangażował mnie do konspiracyjnego harcerstwa. Bardzo szybko, już w jesieni zostałam zaprzysiężona. Otrzymałam pseudonim „Hanka” i tak już zostało do końca.\nFot. ze zbiorów prywatnych S. Szantyr-Powolnej\nCzy mogę zapytać, ile Pani wtedy miała lat?\nW 1939? Jestem z 1924 roku, więc miałam 15 lat. Byłam takim dzieciuchem, biegałam z warkoczykami. Ale po zaprzysiężeniu wydawało się, że nagle wydoroślałam. Inna odpowiedzialność. Inne wartości się pojawiły. Wydawało mi się, że jestem bardziej dorosła. Każde zadanie mi powierzane, każda funkcja – na początku to było tylko roznoszenie jakichś gazet wydawanych przez podziemie – wydawało mi się, że to jest coś tak bardzo wielkiego, że od tego zależy, żeby ta Polska wróciła. Oczywiście byłam taką małą śrubką w mechanizmie konspiracyjnym, ale zawsze miałam wrażenie, że od spełnienia mojego zadania zależy, żeby wróciła Polska.\nJak to się stało, że Pani się znalazła na zesłaniu?\nOczywiście w konspiracji było nas bardzo wielu. Ja miałam taką grupę dziewcząt. Skończyłam kursy łącznościowe, więc byłam łączniczką, miałam kontakty, tajne – bo znaliśmy się tylko po kilka osób. Jedna z mojej grupy została przez kogoś wskazana – nie wiem, w jakich okolicznościach. W każdym razie ona mnie „wsypała” i zostałam aresztowana.\nZostałam zabrana do gmachu NKGB, miałam bardzo trudne śledztwo, byłam bardzo bita, miałam złamany nos. Trzydzieści kilka godzin bez picia, bez jedzenia, bez snu, tylko cały czas badania, badania, badania… I tak, jak zostałam aresztowana, już oczywiście nie wróciłam do domu. Trzymali mnie w piwnicy. W tym budynku NKGB był schron na dole i w piwnicy były cele.\nCela, w której się znalazłam, to była cela po ubikacji; jeszcze na ścianach były widoczne ślady używania, a na posadzce wyrwane miejsce po sedesie. Nas siedziało w tej celi ponad dwadzieścia. Leżałyśmy tak na zakładkę, bo to było dwa i pół metra na dwa i pół metra albo mniej. Byłyśmy bardzo stłoczone, rozebrane.\nJa zresztą po tym pierwszym, trzydziestokilkugodzinnym śledztwie trafiłam na początku do innej celi, w której jakaś litościwa ręka podała mi kawałek chleba. Ten chleb dziwnie chrzęścił, ale nie wiedziałam, o co chodzi. Okazało się, że cela była tak zawszona, że te wszy wchodziły do chleba. Potem szybko przerzucono mnie do tej celi po ubikacji, w której siedziałam już cały czas do sądu.\nByłam sądzona – dostałam paragraf 58/2/11. Najwyższa kara więzienia z tego paragrafu to było wtedy dziesięć lat. Za „powstanie grupowe z bronią w ręku”. Wyrok przy tym paragrafie to była kara śmierci albo wyrzucenie z kraju. Bo oni uważali nas za obywateli sowieckich. Na sądzie dostałam te dziesięć lat wyroku. Za rok z tego samego paragrafu już dawali dwadzieścia pięć lat, ale wtedy już nie wchodziła w grę kara śmierci.\nPo wyroku zostałam przerzucona do głównego więzienia w Wilnie, na Łukiszkach. Tam była sala, w której było nas chyba osiemdziesiąt osób. Tam też spotkałam swoje koleżanki z konspiracji.\nW tej dużej celi był organizowany transport do Związku Radzieckiego. To były pierwsze dni maja 1945 roku; nie pamiętam, czy to był pierwszy, czy trzeci. Ale na pewno maj, bo jeszcze w kwietniu byłam na Łukiszkach. Do więzienia przylegał kościół świętego Jakuba. Pamiętam, jak w Wielkanoc przeżywałyśmy rezurekcyjne dzwony.\nTransport obejmował ponad tysiąc osób, głównie mężczyzn, i tylko około dwadzieścia kobiet. Więzienie jest dość daleko od stacji kolejowej. Na początku szli mężczyźni, na końcu my – wygłodzone, wymęczone badaniami, bo śledztwa były intensywne, męczące i zawsze w nocy; a za nami niebezpieczne psy. I tak doszliśmy do dworca. Tam stały podstawione dla nas zwierzęce wagony. Najpierw musiałyśmy klęczeć przed wagonami, a potem na dane hasło nas do nich pakowano.\nNie wiem, w jaki sposób, ale rodziny dowiedziały się o tych transportach, bo wkrótce za torami zgromadził się tłum naszych rodziców, braci. Ja byłam jedynaczką, więc tylko rodzice. Nawet nie mogłyśmy ich rozpoznać. Starałyśmy się do tych bydlęcych okienek w wagonach podsadzać jedna drugą, żeby zobaczyć nasze rodziny, ale było za daleko.\nTak nadszedł dzień, kiedy transport ruszył. Jechaliśmy parę tygodni. Któregoś dnia pociąg się zatrzymał i usłyszałyśmy wiwaty, krzyki, strzały. Nie wiedziałyśmy, co się dzieje, zapytałyśmy konwojenta, powiedział, że skończyła się wojna.\nPojawił się błysk nadziei, że w związku z tym powinnyśmy wrócić do Wilna, do Ojczyzny. Przecież nas traktują jak jeńców wojennych. Myśmy nie zdradziły swojej Ojczyzny. Byłyśmy pod okupacją i chciałyśmy powrotu naszej Polski. Niestety pociąg mknął dalej i po kilku tygodniach dojechałyśmy do Uchty.\nNajpierw zabrano nas do ogólnego obozu. Tam przyjeżdżali naczelnicy obozów i jak niewolników dobierali sobie siłę roboczą. Nas wziął pod swoją opiekę naczelnik z sowchozu, który się nazywał Sediu. W tym sowchozie byli zatrudnieni prawie sami kryminaliści, którzy mieli do stu lat wyroku, wiele morderstw i przestępstw na sumieniu.\nJak przyjechaliśmy, naczelnik powiedział na odprawie, żebyśmy nie używały żadnych naczyń, kubków, bo wszyscy są zarażeni chorobami wenerycznymi. Chociaż oni bardzo chętnie chcieli nam wypożyczać swoje kubeczki czy łyżki.\nŚmierć była zawsze bardzo blisko. Może opowiem jeden z przypadków. Naczelnik uczył nas, jak się znaleźć w lesie. Myśmy przecież nie mieli pojęcia o żadnym liesopowale, czyli cięciu lasu. Uczył nas, że najpierw trzeba obrąbać drzewo z jednej strony, a potem piłować z drugiej. Latem to jeszcze było możliwe, ale nie kiedy spadł śnieg, a spadał wcześnie, śniegu było po pas. To była bardzo ciężka praca, bo trzeba było odkopać śnieg wokół drzewa prawie do ziemi, a dopiero potem ciąć drzewo. Bo inaczej dostawało się karcer, gdyby pień był za wysoko ucięty. Praca była niebezpieczna, pole do roboty ograniczone, bo trzeba było dużo śniegu usuwać. I nieraz zdarzały się przypadki, że takie drzewo padało na nas, miałyśmy uszkodzone kręgosłupy. A nieraz drzewo wykręcało się na pniu i miażdżyło nam stopy.\nRaz zdarzyła się taka sprawa. Na moment przy cięciu drzewa wyprostowałyśmy się z koleżanką. Stałam, a obok mnie w odległości pół metra Rosjanka, młoda, bardzo piękna dziewczyna, bandytka niesamowita, mająca wiele lat wyroku, ponoć pochodziła z arystokracji. Więc stała obok mnie i obie „prostowałyśmy kości”. Nagle podbiegła druga Rosjanka z siekierą i rąbnęła ją w głowę. Początkowo nie zdawałam sobie sprawy, że to rzeczywiście miało miejsce. Ta głowa się rozleciała i upadła. To mogłam być również ja, bo tej drugiej Rosjance było wszystko jedno. To nie chodziło o żadne porachunki, tylko o to, żeby zabrano ją do „zwykłego” więzienia, gdzie miałaby chleb, kąt i nie musiałaby tak ciężko pracować.\nTakie momenty pojawiały się bardzo często. Podobna historia zdarzyła się też w baraku, w którym mieszkałyśmy. Było nas tam ponad 150. Któregoś dnia pewna Cyganka razem z Ukrainką zaciągnęły jedną panią – w naszych oczach starszą, bo miała 30 lat – za umywalnik i tam ją zwyczajnie zarąbały. Też w tym samym celu – żeby zabrano je z tych robót do więzienia, gdzie nie będzie tyle ciężkiej pracy.\nInnym razem w czasie pracy usiadłyśmy na moment na pniu drzewa, żeby zjeść kawałek chleba. Byłyśmy młode, któraś coś opowiadała, śmiałyśmy się… Podbiegł konwojent, żebyśmy natychmiast zamilczały i przestały się śmiać. Na to jedna z koleżanek: „A co? Będziesz strzelał?”. On mówi: „A będę”. Ona na to: „No to strzelaj”. I rzeczywiście otworzył ogień, jedną zabił od razu, kilka ranił. Tak jak powiedziałam, śmierć czyhała na każdym kroku.\nMuszę opowiedzieć o jednej historii, która była potem opowiadana we wszystkich obozach. Na skutek kontuzji, której nabawiłam się w lesie, zostałam przewieziona do centralnego szpitala. To był ogromny teren z odgrodzoną zoną szpitalną. Obok znajdowała się zona łagierników. To byli przede wszystkim mężczyźni, był tylko jeden barak żeński. Po pewnym czasie, jak mój stan się poprawił, zostałam zatrudniona w laboratorium – dzięki głównemu lekarzowi, który Polaków darzył wielką sympatią. Zresztą siostrą oddziałową była tam Polka.\nŻeby przejść do tej zony szpitalnej, trzeba było wyjść z zony żeńskiej i przejść dosłownie kilka metrów obok baraku męskiego. Proszę sobie wyobrazić, że pewnego dnia, kiedy szłam do pracy, mężczyźni mieszkający w baraku, który mijałam, grali w karty. Grali w karty o tego, kto pierwszy przejdzie koło ich okien. I właśnie to byłam ja. Dowiedzieliśmy się przez przypadek. Obok laboratorium był gabinet dentystyczny. Do dentysty z różnymi sprawami przychodzili również bandyci. Jeden z tych bandziorów powiedział: „Szkoda takiej młodej i ładnej dziewczyny, że została przegrana w karty”. Dentysta natychmiast powiedział o tym lekarzowi głównemu i sprawa rozeszła się w obozie i w szpitalu. Lekarz główny zakazał mi opuszczać laboratorium, miałam tam nocować i nie wychodzić.\nWezwano naczelnika obozu. Jednak naczelnik powiedział, że wobec tego typu zakładów tych bandziorów on jest bezsilny. Bo oni wcześniej czy później muszą wykonać ten wyrok. Mogli mnie zarąbać, zgwałcić, zrobić, co chcą. Powtórzył, że jest bezsilny. W szpitalu wszyscy to przeżywali, bo, tak jak mówiłam, darzyli Polaków sympatią.\nJa byłam w tym czasie zaprzyjaźniona z pracującą na oddziale wewnętrznym siostrą medyczną. To była Estonka, nazywała się Made Tikerpour. Śliczna dziewczyna, wszyscy pacjenci byli w niej zakochani. Jak się dowiedziała, jaki wyrok nade mną wisi, bardzo płakała. W tym czasie na oddziale leżał jeden z przywódców tych bandziorów, który też się w niej kochał. Zapytał, dlaczego ona tak płacze. Na drugi dzień ten człowiek znikł z łóżka szpitalnego. Nie było go dwa – trzy dni. Po powrocie podszedł do Made i powiedział: „Słuchaj, ja dla ciebie odegrałem w karty twoją przyjaciółkę”.\nTa historia lotem błyskawicy rozeszła się nie tylko w naszym obozie, ale i w innych. Nawet kolega z innego obozu opisał to w swojej książce. To był cud boski, ja wierzę, że to moja mama wymodliła. Bo ona nie uwierzyła, że nie żyję, chociaż miała wiadomość z Czerwonego Krzyża, że zmarłam w obozie.\nPo tym wydarzeniu bardzo szybko zostałam przeniesiona na Workutę do obozu „srogiego reżimu”. Tam już nie mieliśmy nazwisk, tylko numery na ubraniach, na czapkach, na plecach.\nPo ilu latach została Pani zwolniona?\nKiedy zbliżał się koniec wyroku, przewieziono mnie do innego obozu i tam ponoć szykowano dokumenty. Wezwano mnie do kancelarii, przeczytano setki paragrafów i dano do podpisania dokument, że odtąd jako obywatel radziecki będę już na tej Workucie przebywać. Powiedziałam, że nie podpiszę tego. „Jak nie podpiszesz, to dostaniesz nowy wyrok i wrócisz do obozu”. Odpowiedziałam, że wrócę, ale nie podpiszę. I rzeczywiście cofnęli mnie do obozu.\nPrzeżyłam to ogromnie, bo bałam się, że mogę dostać drugie dziesięć lat. Teraz, jak mam jakieś kłopoty życiowe, to mi się śni, że dochodzę do furtki i zawracają mnie z powrotem.\nPo jakimś tygodniu wezwano mnie ponownie. Tym razem dano do podpisu tylko dokument, że w tym momencie znajduję się na Workucie. Z takim papierkiem wyszłam. Byłam na wolności, ale właściwie przywiązana do tej Workuty.\nZostałam zwolniona po dziesięciu latach, ale jeszcze prawie cały następny rok czekałam na powrót do Polski. Jak wyszłam z obozu, to już tam było około stu Polaków, kobiet i mężczyzn. Niektórzy się połączyli w małżeństwa. Tymczasem Niemcy wystarali się, że kobiety Niemki wracały do Niemiec. Pomyślałam, że to niemożliwe. Polski też powinna dotyczyć jakaś umowa. Poszłam do gmachu NKGB i powiedziałam, że jest mi wiadome, iż na podstawie umowy polsko-sowieckiej Polacy mogą już wracać do Polski. Urzędnik był mocno zdziwiony, powiedział, że oni nic o tym nie wiedzą, ale żebym za tydzień przyszła.\nZa tydzień, wyposażona w zmianę bielizny, w kanapki – każdy zawsze spodziewał się najgorszego – poszłam do tego urzędu. Dowiedziałam się, że rzeczywiście jest taka umowa. Tylko muszę otrzymać z Polski zaproszenie z potwierdzeniem, że rodzina mnie weźmie na swoje utrzymanie.\nSzczęśliwie kolega, który zresztą ożenił się na Workucie z jedną z koleżanek, miał już kontakt ze swoją rodziną. Napisał do swojej mamy, że taka Stenia Szantyr jest tutaj i czeka na jakiś kontakt, żeby dała ogłoszenie w gazecie, może ktoś z rodziny się zainteresuje. Jego mama mieszkała w Gdańsku. A moja mamusia też mieszkała u kuzynów w regionie gdańskim. Ponieważ, na całe szczęście, lubiła czytać gazety, więc przeczytała w gazecie apel do kogoś z rodziny Szantyrów. W ten sposób trafiła na mój ślad. Wyrabianie odpowiednich dokumentów trwało około roku i w następnym, 1955 roku wróciłam do Polski.\nZnalazła się Pani na zesłaniu jako bardzo młoda dziewczyna i przeżyła tam cały początek dorosłości. Jak Pani udało się po tym wszystkim pogodzić ze światem?\nNigdy nie wyobrażałam sobie, że gdzieś tam rozpocznę życie rodzinne. Wiedziałam, że muszę wrócić do kraju. Kiedy w szpitalu byłam świadkiem, jak umierali Polacy, m.in. potomek Ruszczyca zmarł przy mnie na gruźlicę, dałam sobie słowo honoru, że zostanę lekarzem. Więc jak wróciłam, starałam się jeszcze powtórzyć ostatni rok maturalny, zresztą w szkole popołudniowej. Bo ja miałam maturę w 1944 roku na kompletach zrobioną.\nDostałam się na studia, zaczęłam studiować. Nie wyobrażałam sobie, że mogę tak po prostu odpoczywać po obozie. We mnie była taka chęć życia, pokazania sobie samej, że jeszcze stać mnie na wiele, że mogę coś w życiu osiągnąć. Zresztą chciałam zostać lekarzem. Zrobiłam specjalizację, zrobiłam doktorat… Oprócz tego cały czas działam w Stowarzyszeniu Żołnierzy Łagierników.\nI jest w Pani cały czas uśmiech.\nZawsze był we mnie szalony optymizm. Chyba jakoś to wyniosłam z domu.\nZ Wilna, mego kochanego. I zawsze czułam opiekę Matki Boskiej Ostrobramskiej. W wielu wystąpieniach mówiłam, że dzięki niej wróciliśmy.\nRozmowa została przeprowadzona 8 czerwca 2017 podczas XXXII Międzynarodowego Zjazdu Łagierników Żołnierzy Armii Krajowej w Kuklówce.\nAutor wywiadu dziękuje za pomoc prezesowi Arturowi Kondratowi.\nWywiad Antoniego Opalińskiego z dr Stefanią Szantyr-Powolną pt. „Zawsze był we mnie szalony optymizm” na ss. 16–17 lipcowego „Kuriera Wnet” nr 37/2017, wnet.webbook.pl\nPosted in Człowiek, Historia, Kurier WNET, Polska, Rzeczpospolita | Tagged AK, Anton Opaliński, Stefania Szantyr-Powolna, Stowarzyszenie Łagierników AK, wilno\nCi chłopcy, jak wspomina ich wychowawca w Oratorium, ks. profesor Henryk Musielak, „(…) w sposób szczególny niczym nie wyróżniali się spośród innych, zawsze mieli świadomość obecności Boga i Jego wszechmocy…”. Jak wielu innych, pod hasłem „Bóg i Ojczyzna” przeszli przez piekło – od aresztowania aż do 24 sierpnia 1942 roku, kiedy to zostali straceni na gilotynie w więzieniu w Dreźnie. A jednak zostali wyniesieni na ołtarze.\nNa szafot piątkę błogosławionych: Czesława Jóźwiaka, Edwarda Kaźmierskiego, Franciszka Kęsego, Edwarda Klinika i Jarogniewa Wojciechowskiego odprowadzał kapelan więzienny o. Franz Bänsch, oblat, który na życzenie skazanych trzymał wysoko w górze oblacki krzyż zakonny w czasie ich egzekucji, a po niej, mimo bezwzględnego zakazu, zanotował nazwiska skazanych w księdze parafialnej zgonów.\nŻycie młodych Polaków z Poznania poznał podczas ich ostatniej spowiedzi, którą odbyli tuż przed śmiercią, i postanowił zostawić świadectwo ich świętości i ślad o nich. Na odwrocie wezwania do egzekucji napisał „Dziś przeszli do wieczności ludzie święci”. Ta notatka została odkryta po wielu latach. Młodzieńcy znaleźli się w gronie 108 męczenników Kościoła w Polsce okresu II wojny, których beatyfikacji dokonał 13 czerwca 1999 roku w Warszawie podczas podróży apostolskiej do ojczyzny św. Jan Paweł II.\nStaraniem Wielkopolskiego Muzeum Niepodległości, z okazji przypadającej w tym roku 75 rocznicy śmierci błogosławionej Piątki Poznańskiej, w murach Fortu VII zorganizowano wystawę pod nazwą „Wierni do końca 1942–2017”. (…)\nCały artykuł Andrzeja Karczmarczyka pt. „»Poznańska Piątka« 75 lat temu i dziś” znajduje się na s. 8 lipcowego „Wielkopolskiego Kuriera Wnet” nr 37/2017, wnet.webbook.pl.\nArtykuł Andrzeja Karczmarczyka pt. „»Poznańska Piątka« 75 lat temu i dziś” na s. 8 lipcowego „Wielkopolskiego Kuriera Wnet” nr 37/2017, wnet.webbook.pl\nMłodzi potrzebują radykalnej drogi. Bóg stawia poprzeczkę wysoko i z Nim możesz ją przeskoczyć. Albo zostań na kanapie\nTo jest pułapka demona: brakuje powołań, zamyka się kościoły i klasztory, starsze pokolenie wymiera, ale „nie wymagajmy od młodych niczego więcej, ważne, że oni jeszcze są i to powinno wystarczyć”.\nSą inne owoce. Co chwila słyszymy o kolejnym ślubie młodych, którzy poznali się na ŚDM lub tam zdecydowali na sakramentalne małżeństwo (dla wielu młodych ten krok jest coraz trudniejszy). Pan Bóg w czasie ŚDM dotykał głęboko ich serc. (…)\nAlbo taka historia: dwoje wolontariuszy – on z Poznania, ona z Warszawy – usiadło w cieniu hangaru na papierosa i chwilę odpoczynku. On myśli: „No, jakby mi się oświadczyła, to bym się z nią ożenił.” I oddaje jej papierosa. Ona się zaciąga i mówi: „Słuchaj, może byś się ze mną ożenił?”. W grudniu był ich ślub. Takich historii Pan Bóg robił wiele, znamy tylko niektóre. (…)\nCały wywiad Wojciecha Sobolewskiego z Markiem Karolakiem, świeckim katechistą Drogi Neokatechumenalnej i organizatorem ŚDM w Krakowie, pt. „Cuda ŚDM”, znajduje się na ss. 1 i 4 lipcowego „Kuriera Wnet” nr 37/2017, wnet.webbook.pl.\nZawsze był we mnie szalony optymizm. Zawsze miałam wrażenie, że od spełnienia mojego zadania zależy, żeby wróciła Polska\nNie wyobrażałam sobie, że mogę tak po prostu odpoczywać po obozie. We mnie była taka chęć życia, pokazania sobie samej, że jeszcze stać mnie na wiele, że mogę coś w życiu osiągnąć.\nJakie jest Pani pierwsze wspomnienie z czasów wojennych?\nW 1939? Jestem z 1924 roku, więc miałam 15 lat. Byłam takim dzieciuchem, biegałam z warkoczykami. Ale po zaprzysiężeniu wydawało się, że nagle wydoroślałam. Inna odpowiedzialność. Inne wartości się pojawiły. Wydawało mi się, że jestem bardziej dorosła. Każde zadanie mi powierzane, każda funkcja – na początku to było tylko roznoszenie jakichś gazet wydawanych przez podziemie – wydawało mi się, że to jest coś tak bardzo wielkiego, że od tego zależy, żeby ta Polska wróciła. Oczywiście byłam taką małą śrubką w mechanizmie konspiracyjnym, ale zawsze miałam wrażenie, że od spełnienia mojego zadania zależy, żeby wróciła Polska. (…)\nOczywiście w konspiracji było nas bardzo wielu. Ja miałam taką grupę dziewcząt. Skończyłam kursy łącznościowe, więc byłam łączniczką, miałam kontakty, tajne – bo znaliśmy się tylko po kilka osób. Jedna z mojej grupy została przez kogoś wskazana – nie wiem, w jakich okolicznościach. W każdym razie ona mnie „wsypała” i zostałam aresztowana. (…)\nJa zresztą po tym pierwszym, trzydziestokilkugodzinnym śledztwie trafiłam na początku do innej celi, w której jakaś litościwa ręka podała mi kawałek chleba. Ten chleb dziwnie chrzęścił, ale nie wiedziałam, o co chodzi. Okazało się, że cela była tak zawszona, że te wszy wchodziły do chleba. Potem szybko przerzucono mnie do tej celi po ubikacji, w której siedziałam już cały czas do sądu. (…)\nRaz zdarzyła się taka sprawa. Na moment przy cięciu drzewa wyprostowałyśmy się z koleżanką. Stałam, a obok mnie w odległości pół metra Rosjanka, młoda, bardzo piękna dziewczyna, bandytka niesamowita, mająca wiele lat wyroku, ponoć pochodziła z arystokracji. Więc stała obok mnie i obie „prostowałyśmy kości”. Nagle podbiegła druga Rosjanka z siekierą i rąbnęła ją w głowę. Początkowo nie zdawałam sobie sprawy, że to rzeczywiście miało miejsce. Ta głowa się rozleciała i upadła. To mogłam być również ja, bo tej drugiej Rosjance było wszystko jedno. To nie chodziło o żadne porachunki, tylko o to, żeby zabrano ją do „zwykłego” więzienia, gdzie miałaby chleb, kąt i nie musiałaby tak ciężko pracować. (…)\nProszę sobie wyobrazić, że pewnego dnia, kiedy szłam do pracy, mężczyźni mieszkający w baraku, który mijałam, grali w karty. Grali w karty o tego, kto pierwszy przejdzie koło ich okien. I właśnie to byłam ja. Dowiedzieliśmy się przez przypadek. Obok laboratorium był gabinet dentystyczny. Do dentysty z różnymi sprawami przychodzili również bandyci. Jeden z tych bandziorów powiedział: „Szkoda takiej młodej i ładnej dziewczyny, że została przegrana w karty”. Dentysta natychmiast powiedział o tym lekarzowi głównemu i sprawa rozeszła się w obozie i w szpitalu. Lekarz główny zakazał mi opuszczać laboratorium, miałam tam nocować i nie wychodzić.\nWezwano naczelnika obozu. Jednak naczelnik powiedział, że wobec tego typu zakładów tych bandziorów on jest bezsilny. Bo oni wcześniej czy później muszą wykonać ten wyrok. Mogli mnie zarąbać, zgwałcić, zrobić, co chcą. Powtórzył, że jest bezsilny. (…)\nDostałam się na studia, zaczęłam studiować. Nie wyobrażałam sobie, że mogę tak po prostu odpoczywać po obozie. We mnie była taka chęć życia, pokazania sobie samej, że jeszcze stać mnie na wiele, że mogę coś w życiu osiągnąć.\nCały wywiad Antoniego Opalińskiego z dr Stefanią Szantyr-Powolną, honorową prezes Stowarzyszenia Łagierników Żołnierzy AK pt. „Zawsze był we mnie szalony optymizm”, znajduje się na ss. 16–17 lipcowego „Kuriera Wnet” nr 37/2017, wnet.webbook.pl.\nWygaszona Walcownia „Batory” jest łatwym łupem dla nastawionych na eksport hut z rosyjskiej Ukrainy, Rosji czy Chin\nMoże chodzić o wrogą likwidację ważnej ze względów strategicznych walcowni i jej doświadczonej załogi. Nawet najwierniejsi pracownicy po ponad półtora roku bez płacy przechodzą do nowych pracodawców.\nNowym właścicielem walcowni został Węglokoks, a właściwie spółka ZEM2 z jego Grupy Kapitałowej. Pojawiła się realna nadzieja, że pracownicy porzuceni przez Sławomira Pietrzaka – jak to jeszcze w 2015 r. określił FORBES: twórcę HW Pietrzak Holding, „dużego gracza na rynku stali” – otrzymają należne od lutego 2016 r. wypłaty i odsetki.\nPrzypomnijmy, o czym „Śląski Kurier WNET” pisał w ciągu ubiegłego roku, że S. Pietrzak na wieść o wygranej PiS w wyborach w listopadzie 2015 r. ogłosił upadłość i zaczął wyprzedawać swoje aktywa. Można było odnieść wrażenie, że najpierw za pośrednictwem sądu jego prawnicy utrudniali szybkie przeprowadzenie upadłości, później opóźniali przetarg, następnie zwycięzca przetargu za 26 mln zł, firma MORIS z Chorzowa, przez prawników powiązana z Pietrzakiem, nie weszła w obowiązki właściciela i zrezygnowała z wygranej. W ostatnim artykule na łamach „Śląskiego Kuriera WNET” zwracałem uwagę, że może w tym wszystkim chodzić o wrogą likwidację ważnej ze względów strategicznych walcowni i jej doświadczonej załogi.\nDo ponownie ogłoszonego przetargu nie przystąpili żadni inwestorzy, mimo obniżenia ceny najpierw do 23,7 mln zł, a później do 15 mln. Jedynie Grupa Kapitałowa Węglokoks podtrzymywała zainteresowanie kupnem walcowni. Warto pamiętać, że Węglokoks już wiosną 2016 roku oferował syndykowi Pietrzaka zakup Walcowni „Batory” z wolnej ręki, ten jednak podjął próbę sprzedaży zakładu w przetargu. Ta decyzja przeciągnęła problemy walcowni od maja 2016 r. do maja 2017 r.[related id=2391]\n(…) Tymczasem warto pamiętać, że każdy tydzień opóźnienia to narastające zagrożenie na rynku, który przez takie przewlekłe procedury jest łatwym łupem dla nastawionych na eksport hut z rosyjskiej Ukrainy, Rosji czy Chin. Jednocześnie opóźnia to m.in. rządową koncepcję nie tylko modernizacji marynarki wojennej, ale całej armii w sytuacji narastającego zagrożenia agresją ze wschodu.\nWedług radnej Chorzowa Bernadety Biskup zakup walcowni przez Węglokoks został sfinalizowany w wyniku starań ministrów Krzysztofa Tchórzewskiego i Grzegorza Tobiszowskiego. „Działaniem umożliwiającym rozwój walcowni było osobiste zaangażowanie się ministrów Krzysztofa Tchórzewskiego i Grzegorza Tobiszowskiego w negocjacje zakupu wsadów do blach z ArcelorMittal. Walcownia Blach Grubych w ten sposób została uratowana przed prze-jęciem przez spółki złomowe, na co ministrowie nie wyrazili zgody, dając jednocześnie szansę na kontynuację działalności przedsiębiorstwa w nowym kształcie.\nW decyzjach zapadających na szczeblu ministerialnym zaważył również czynnik ludzki, bowiem gdyby nie doszło do zakupu, pracownicy nie otrzymaliby zaległych pensji i nie byłoby nowych miejsc pracy”. „Docelowo walcownia ma zatrudniać 300 pracowników, a co za tym idzie, działanie to przyczyni się także do powstania nowych miejsc pracy i zminimalizowania lokalnego bezrobocia. (…) Odbudowanie walcowni jako przedsiębiorstwa rentownego i sprawnie działającego to priorytet dla Ministerstwa Energii, który realizowany ma być między innymi poprzez wdrożenie walcowni w Śląskie Huty Stali” – można przeczytać na stronie internetowej radnej B. Biskup.\nJeden z pracowników walcowni skomentował ten wpis radnej następująco: „W poniedziałek przyjadą oficjele, wielu cwaniaków, podobno jakiś wicepremier, telewizje itp. Ci ludzie nic nie zrobili w naszej sprawie. Teraz się pojawią w blasku kamer, będą mówić, jak bardzo zależy im na losie walcowni, pracowników. Najmądrzejszym rozwiązaniem ze strony załogi będzie, jak się tam nikt z nas nie pojawi. Mnie tam na pewno nie będzie”.\nCały artykuł Stanisława Orła pt. „»Walcownia Blach Batory wznowi produkcję«” znajduje się na s. 3 lipcowego „Śląskiego Kuriera Wnet” nr 37/2017, wnet.webbook.pl.\nArtykuł Stanisława Orła pt. „»Walcownia Blach Batory wznowi produkcję«” na s. 3 lipcowego „Śląskiego Kuriera Wnet” nr 37/2017, wnet.webbook.pl\nDo Domu Ojca odszedł Przyjaciel Młodzieży. Mimo dużej różnicy wieku potrafił – i chciał – rozmawiać z młodymi ludźmi\nJesteśmy zasypywani informacjami, a komunikacja tradycyjna wypierana jest przez elektroniczną. Ojciec Karol nas wysłuchiwał, radził nam, nie narzucał swojego rozumowania, szanował nasze poglądy.\nDnia 20 czerwca br. o godzinie 3.30 odszedł do Domu Pana O. Karol Meissner OSB. W ostatnich wysłanych do mnie esemesach pisał, że niedawno przeczytał dwie znakomite, napisane w języku niemieckim książki o papieżu Franciszku oraz że jest mu ciężko i prosi o modlitwę. Ojciec Karol umierał tak, jak szedł przez życie – pełen wiary, gotowy nieść pomoc potrzebującemu, żądny wiedzy i ciekawy otaczającego go świata.\nKażdy zainteresowany osobą tego niezwykłego benedyktyna znajdzie w internecie dużo informacji na temat jego życiorysu oraz dorobku naukowego. Ja natomiast chcę się podzielić wspomnieniami o człowieku, który mimo dużej różnicy wieku potrafił (i przede wszystkim chciał) rozmawiać z młodymi ludźmi, zyskiwał ich sympatię i szacunek.\n(…) Autentycznie interesowało go życie młodych osób. Przez pewien czas jeździliśmy na organizowane przez niego seminaria dla młodzieży w lubińskim klasztorze. Czytaliśmy na nich encykliki. Nie były to jednak sztywne spotkania w formie wykładu. Na stołach prócz książek pojawiały się słodycze, lody i coca-cola, czyli przysmaki, które lubiliśmy my i Ojciec. Każdy po przeczytaniu na głos swojego fragmentu miał go zreferować i powiedzieć, co myśli o danym zagadnieniu. A Ojciec zadawał pytania, zmuszał do wysiłku intelektualnego, szanował nasze zdanie i był ciekaw, dlaczego tak myślimy.\nRozmowy z nim nie dotyczyły tylko zagadnień poruszanych w encyklikach. Swobodnie rozmawialiśmy o motoryzacji, sporcie, polityce, swoich strapieniach i wielu innych sprawach. Ojciec ciągle podkreślał, że żyjemy w trudnych czasach, w których następuje zmasowany atak na wiarę, że młodzież poprzez nowe formy komunikacji poddawana jest manipulacji której celem jest odciągnięcie człowieka od Boga i rozbicie rodziny. Zaznaczał, że musimy być fachowcami w minimum jednej dziedzinie i równocześnie wiedzieć, co się dzieje w otaczającym nas świecie. (…)\nA to był przecież człowiek nie z tej epoki, człowiek, który poznał Romana Dmowskiego, przeżył powstanie warszawskie i PRL. Jak więc mógł rozumieć nasze problemy? Jak pomimo takiej różnicy w latach podołał swojej ziemskiej misji, jaką było dotarcie do ludzi młodych i właściwe ich ukształtowanie?\nZrobił to w sposób banalny i trudny zarazem: z nami uczył się posługiwania telefonem czy komputerem, przeżywał nasze lęki, traktował bunty młodzieńcze jako coś naturalnego itd.\nCały artykuł Michała Bąkowskiego pt. „Do Domu Ojca odszedł Przyjaciel Młodzieży”, znajduje się na s. 7 lipcowego „Wielkopolskiego Kuriera Wnet” nr 37/2017, wnet.webbook.pl.\nArtykuł Michała Bąkowskiego pt. „Do Domu Ojca odszedł Przyjaciel Młodzieży” na s. 7 lipcowego „Wielkopolskiego Kuriera Wnet” nr 37/2017, wnet.webbook.pl


JosiDog Regular od Josera 900 g, 18 kg kup tanio przez internet\n8,09 zł* / Kg\nDzięki odpowiednio skomponowanej recepturze JosiDog Regular stanowi idealne pożywienie dla psów o lekko podwyższonym zapotrzebowaniu na energię. Unikalny kompleks wspomagający prawidłowy rozwój Twojego psa.\nInulina jako prebiotyk stymuluje rozwój prawidłowej flory bakteryjnej jelit;\nDla energicznych psów;\nOdpowiednio wyselekcjonowane składniki;\nSuplementy diety na kg: witamina A 17300 jm, witamina D3 1300 jm, witamina E 150 mg, witamina B1 10 mg, witamina B2 15 mg, witamina b6 15 mg, witamina B12 70 mcg, kwas pantotenowy 35 mg, niacyna 60 mg, kwas foliowy 4 mg, L-karnityna 200 mg, tauryna 1000 mg, biotyna 650 mcg, żelazo 180 mg, cynk 160 mg, mangan 16 mg, miedź 20 mg, jod 2 mg, selen 0.5 mg.\nTen produkt nie ma jeszcze żadnej oceny. Bądź pierwszym, który oceni JosiDog Regular\nScience Plan Canine Adult Healthy Mobility Medium z Kurczakiem\nMenu Hipoalergiczne Mięso z Kangura z Pasternakiem\nExtra Mini Bitties Kaczka z Ananasem i Kiwi\nGourmet Meat Serca Drobiowe\nScience Plan Canine Mature Adult 5+ Active Longevity Large Breed z Kurczakiem\nGourmet Meat Renifer\nRange Lamb Puppy z Jagnięciną i Ryżem Pełnoziarnistym\nUVP 62,52 zł*\n© 2019, JosiDog Regular na PetsExpert.pl zamów teraz


pyszny chleb | Kuchnia na Wypasie\nPieczywo, Wypieki, Z piekarnika 27 grudnia 2020 KuchniaNaWypasie\nWieloletni, sprawdzony przepis na pyszny domowy pszenno – żytni chleb na drożdżach. Prosty w wykonaniu chleb z piekarnika z chrupiącą skórką, to świetny pomysł na udany domowy wypiek. Jak upiec dobry chleb na drożdżach?…\nDOMOWY CHLEBEK BEZ WYRABIANIA Sprawdzony przepis na szybki, domowy chlebek bez wyrabiania. Prosty przepis, z którym każdy sobie bez wątpienia poradzi! Nawet Ci, którzy nigdy w domu chleba jeszcze nie piekli. A przecież nie…\nPieczywo, Wypieki 24 lipca 2020 KuchniaNaWypasie\nChrupiący chleb domowy jak dawniej Ten chrupiący chleb to wspomnienie smaku z dzieciństwa. Każdemu z nas zapewne od czasu do pory przychodzi ochota, żeby zjeść coś być może banalnego, ale w naszej świadomości wyjątkowego.…


L-ISA Studio i Immersive Music Pioneer Heinrich Schütz - INFOMUSIC.PL\nL-ISA Studio i Immersive Music Pioneer Heinrich Schütz\nNiemiecki kompozytor Heinrich Schütz, żyjący 100 lat przed Janem Sebastianem Bachem, był pionierem muzyki immersyjnej, komponując pieśni sakralne, które były wykonywane przez wiele chórów, instrumentów dętych i organów ustawionych wokół, a nawet ponad słuchaczami.\nW miarę zbliżania się 350. rocznicy śmierci Schütza, Orchestronik prezentuje serię nowoczesnych, immersyjnych przeróbek utworów barokowego kompozytora, które łączą orkiestrę, chór i elektronikę, wykorzystując L-ISA Studio jako główne narzędzie twórcze. Projekt został opracowany i wyprodukowany wspólnie z Heinrich Schütz Musikfest i jego dyrektorką artystyczną Christiną Siegfried. Kopułę dostarczył Felix Deufel, z firmy Not a Number z Lipska.\nFabian Russ, niemiecki kompozytor mieszkający w Lipsku, muzyk i założyciel Orchestronik, otworzył Heinrich Schütz Musikfest pierwszą częścią swojego cyklu „Kaleidoscope of Spaces” w 2019 roku, dokładnie 400 lat po opublikowaniu przez Schütza swojej kolekcji 26 utworów polichóralnych.\nTo cykl czterech części; prawykonanie czwartej części odbędzie się w przyszłym roku w Lipsku w Niemczech. Do każdego utworu dostajemy nagrania z niemieckiej wytwórni Carus, nagrywającej komplet dzieł Schütza z Dresdner Kammerchor pod batutą Hansa Christopha Rademanna, jednego z najlepszych chórów w Europie, która wydała komplet dzieł Schütza w ostatnich latach. Kiedy dokonujemy nowej przeróbki, dostajemy wielościeżkowy materiał i zaczynam pracę.\nFabian Russ - Kompozytor\nFirma Groh Distribution, z siedzibą w Hamburgu w Niemczech, nabyła 32 kompaktowe głośniki współosiowe L-Acoustic X4i, dwa subwoofery i procesor L-ISA, który umożliwił Russowi stworzenie dużej kopuły do odtwarzania jego immersyjnych przeróbek dzieł Schütza. Russ używa Ableton Live jako swojego DAW od ponad 10 lat.\nW Abletonie istnieje narzędzie o nazwie Simpler, czyli uproszczony sampler. To moje główne narzędzie. Biorę nagrania, wkładam do Simplera i szukam ciekawych dźwięków. Dodaję dźwięki elektroniczne i czasem orkiestrę lub chór, aby następnie stworzyć swoje przestrzenne miksy audio. Potrzebowałem systemu, który działa dobrze i integruje się z Abletonem. Od samego początku L-ISA Studio działało bardzo dobrze. Szczególnie wymiana danych dotyczących automatyzacji między Abletonem i L-Acoustics, czego wcześniej nie byłem w stanie osiągnąć w zadowalający sposób z innymi procesorami.\nKorzystając z pakietu oprogramowania L-ISA Studio Russ tworzy wstępny miks immersyjny na swoim laptopie, odsłuchując przez głośniki stereo lub binauralnie na słuchawkach z funkcją headtrackingu. Po zakończeniu Russ przekazuje swój miks swojemu wieloletniemu współpracownikowi i koledze, mieszkającemu w Berlinie inżynierowi dźwięku, Carlo Grippa, który dobrze zna technologię L-ISA.\nMyślę, że najbardziej imponującą rzeczą, jakiej wciąż doświadczamy w przypadku L-ISA, jest przestrzeń. W większości narzędzi lub procesorów dźwięku 3D, których próbowaliśmy, pogłosy nigdy nie były naprawdę satysfakcjonujące. Ale L-ISA to inny wymiar. Tworzy świat, który tak naprawdę nie istnieje, ale my sprawiamy, że istnieje. Możesz tworzyć przestrzenie, które wydają się realistyczne, ale takie nie są i możesz je łączyć. To właśnie sprawia, że technologia L-ISA jest tak interesująca. A jakość silnika jest naprawdę fantastyczna.\nProcesory dźwięku Kolumny i głośniki


System workflow i elektroniczny obieg faktur w małej firmie – Neula\nSystem workflow i elektroniczny obieg faktur w małej firmie\nPosted in Aplikacje dla biznesu\nOsoby prowadzące niewielkiej wielkości biznesy często zastanawiają się, czy w ich przypadku korzystanie z oprogramowania do automatyzacji procesów jest uzasadnione. Wiele z nich uważa, że nie jest to konieczne, a koszty znacznie przewyższają korzyści płynące z optymalizacji. Dziś obalamy ten mit i pokazujemy dlaczego warto wdrożyć system workflow w małej firmie.\nRóżne lokalizacje i efektywność w pracy\nGdy pracownicy małej firmy pracują w różnych krajach, miastach, budynkach czy nawet na innych piętrach w obrębie jednego budynku, system workflow może pomóc w usprawnieniu codziennej komunikacji. Platforma automatyzacji procesów sprawi, że informacje przekazywane między członkami zespołu będą spójne i (w razie potrzeby) ogólnodostępne, dzięki zdefiniowanym ścieżkom przekazywania danych dotyczących poszczególnych kroków w procesach. Dodatkowo, system workflow umożliwia szybsze rozstrzyganie spraw wymagających specjalnych weryfikacji i zatwierdzeń.\nSkalowalność, czyli jak bezboleśnie rozwinąć skrzydła\nGdy firma jest w początkowej fazie rozwoju często bywa tak, że pracownicy działają bez zdefiniowanych procedur. Staje się to uciążliwe, gdy rozwój nabiera prędkości, firma się rozrasta, zatrudniani są nowi pracownicy. Nowe osoby często nie wiedzą w jaki sposób funkcjonuje firma i jak mają pracować, ich wyniki różnią się od oczekiwanych, a zaimplementowane rozwiązania trzeba „odkręcać”. Dlatego już od początku funkcjonowania biznesu warto pracować zgodnie z procesowym modelem zarządzania. Umożliwi to bezbolesny wzrost, gdy zwiększy się liczba klientów i pracowników.\nSystem workflow w małej firmie – koszt vs korzyści\nNie ma co ukrywać, że w start-upach i małych biznesach cena często jest jednym z decydujących czynników przy wyborze rozwiązania workflow. Jednak koszt systemu nie musi być dużym obciążeniem dla małej firmy. Dostawcy oprogramowania do automatyzacji procesów oferują specjalne plany dostosowane do organizacji z mniejszą liczbą użytkowników.\nWielu z nich oferuje także darmowe wersje, z których warto skorzystać, żeby sprawdzić, czy rozwiązanie rzeczywiście odpowiada naszym potrzebom, a dopiero po wstępnej weryfikacji zdecydować się na płatny, bardziej rozbudowany plan.\nWarto również sprawdzić w jaki sposób będą wzrastać wydatki związane z licencjami i utrzymaniem wraz ze zwiększaniem się liczby pracowników czy klientów oraz ile kosztują dodatkowe funkcjonalności, których firma może potrzebować w przyszłości. Na szczęście na rynku istnieje wiele narzędzi, które w rozsądnej cenie oferują rozwiązanie kosztowo optymalne również dla mniejszej organizacji.\nChmura czy rozwiązanie on-premises?\nW zależności od rodzaju biznesu oraz lokalizacji użytkowników zamawiający muszą dokonać wyboru rozwiązania on-premises lub w chmurze. Z jednej strony własne serwery umożliwiają lepszą kontrolę i zwiększają bezpieczeństwo danych. Za to wymagają więcej nakładów na utrzymanie. Dlatego jeśli nie jest to wymagane, lepiej skorzystać z rozwiązania w chmurze, które jest łatwiejsze we wdrożeniu i przede wszystkim tańsze, co ważne szczególnie na początku działalności.\nTania i bezproblemowa implementacja oraz support\nMałe biznesy zazwyczaj nie mogą sobie pozwolić na wielkie i drogie wdrożenia IT. Dlatego dobrze, gdy rozwiązanie jest łatwe w implementacji, a jeszcze lepiej, gdy do jego działania wystarczy zainstalowana przeglądarka internetowa. Dodatkowo wiele firm dostarczających rozwiązania workflow oferuje support w cenie pakietu – również tego dla małej liczby użytkowników. Niestety korzystając z darmowej wersji systemu workflow zazwyczaj nie możemy liczyć na ten rodzaj pomocy.\nAutomatyzacja w małej firmie – co można usprawnić?\nZamiast ręcznie pisać lub nawet kopiować i edytować e-maile, lepiej zaoszczędzić czas pracowników i pozostawić to zadanie maszynie. System workflow pomoże z zadaniami takimi jak automatyzacja różnego rodzaju wiadomości zwrotnych np. od handlowca do klienta, wysyłanie urodzinowych kuponów promocyjnych ze sklepu czy restauracji, wysyłanie tzw. porzuconych koszyków, czyli przypomnień o przerwanych zakupach, newsletterów, ulotek, zapytań o recenzję, zapytań o opinie i wiele innych. Narzędzie workflow może wykorzystywać zgromadzone wcześniej dane o kliencie i personalizować komunikację, którą automatycznie rozsyła. Według badań aż 63% klientów oczekuje od firm spersonalizowanych wiadomości oraz ofert. Przy okazji warto zadbać o zgodność przetwarzania danych osobowych z obowiązującymi regulacjami i tu ponownie pomocne może być narzędzie do zarządzania zgodami marketingowymi, ułatwiające zbieranie, weryfikowanie oraz obsługę odwołanych zgód.\nDzięki automatycznie wysłanej wiadomości po spotkaniu, próba nawiązania współpracy będzie o wiele bardziej skuteczna. Badania pokazują, że czekanie z wiadomością pół godziny obniża prawdopodobieństwo pozyskania leada nawet 21 razy!\nWarto również automatycznie rozprawić się mailami, które trafiają do firmowej skrzynki z formularza kontaktowego na stronie internetowej firmy. Im szybciej odpowiemy na zapytanie, tym większa szansa na uzyskanie potencjalnego kupującego. System workflow pomoże z optymalnym przypisywaniem nowych klientów do odpowiedniego przedstawiciela handlowego. Dzięki temu klienci mogą zostać obsłużeni w najszybszy możliwy sposób.\nInną metodą, którą można wykorzystać w celu pozyskania leadów z użyciem platformy workflow jest rozsyłanie darmowych materiałów (wartościowego „kontentu” w formie np. PDFa z wynikami badań lub video z tutorialem) w zamian za telefon kontaktowy lub email oraz zgodę na jego wykorzystanie do nawiązania kontaktu sprzedażowego.\n3. Przypomnienia o spotkaniach\nW dzisiejszych przeładowanych natłokiem zadań czasach zdarza się, że klienci zapominają o jakimś spotkaniu. To niestety przekłada się na utratę naszego czasu, a tym samym pieniędzy. Dlatego warto przed spotkaniem upewnić się (nawet więcej niż raz!), że spotkanie jest aktualne i wysłać przypomnienie. W zależności od rodzaju biznesu i liczby klientów może to zająć niemałą ilość czasu. Dlatego warto tego typu komunikację zautomatyzować i wysyłać odpowiednio wcześniej z pomocą systemu workflow.\n4. Proszenie o opinie/listy referencyjne\nLista pozytywnych opinii to najlepsza reklama dla firmy. Zgodnie z badaniami instytutu Nielsen, aż 84% badanych wierzy w części lub całkowicie opiniom od ludzi, których znają. Klienci są dużo bardziej skłonni do zaufania biznesowi z dobrymi recenzjami.\nJednak bardzo często osoby korzystające z produktów lub usług zapominają o wystawieniu opinii. Dlatego warto automatycznie wysłać im przypomnienie i np. kupon w ramach zachęty lub podziękowania za poświęcony czas.\n5. Zachwyć klienta pamiętając o jego urodzinach\nPodczas zbierania danych od klienta możesz zapytać o datę jego urodzenia. Możesz również wysłać automatycznego maila z zapytaniem o tę datę. Następnie w dniu urodzin (lub kilka dni wcześniej) można wysłać mu specjalną wiadomość np. ze spersonalizowanym kuponem. Tego typu działania zachwycają klientów i sprawiają, że przywiązują się do marek.\n6. Elektroniczny obieg dokumentów w małej firmie\nOprócz w pracy z klientem, system workflow warto stosować również wewnątrz firmy, np. wdrażając elektroniczny obieg dokumentów. Dzięki temu otrzymywanie, przetwarzanie, przechowywanie i rozsyłanie pism jest szybsze, sprawniejsze i mniej zawodne. Dodatkowo przy pracy z różnych lokalizacji dużo wygodniejsze jest korzystanie z repozytorium online. Oprócz samych plików, system workflow automatyzuje komunikację związaną z dokumentami oraz przyspiesza akceptację/dekretację, jeśli są wymagane w procesie (np. w przypadku obsługi faktur) i może przypominać o istotnych terminach wynikających ze spraw zawartych w przetwarzanych dokumentach.\n7. Procesy rekrutacyjne i komunikacja z kandydatami\nProcesy rekrutacyjne mogą dać się we znaki, gdy do firmy spływa duża liczba życiorysów. To zdarza się także w biznesach niewielkich rozmiarów. Cała komunikacja z kandydatami wymaga dużej ilości czasu, nawet gdy używa się jej jednego formatu. Wypada odpisać wszystkim kandydatom i podziękować za poświęcenie czasu na aplikację. Dodatkowo sama komunikacja z kandydatami, którzy zapraszani są na rozmowę, jest czasochłonna i może jej być całkiem sporo w zależności od ustalonego procesu rekrutacyjnego. Dlatego warto ją automatyzować. Dodatkowo, z pomocą systemu workflow, można automatyzować decyzję o akceptacji/odrzuceniu kandydata na podstawie wprowadzonej przez niego danych. Taka wstępna weryfikacja oszczędza duże ilości pracy rekruterom (przy czym koniecznie trzeba pamiętać o wymogach wprowadzonych przez RODO).\nPowyższe przykłady to tylko kilka z wielu procesów, które może zautomatyzować system workflow w małej firmie. Dzięki elastycznym planom kosztowym oferowanym przez dostawców oprogramowania, również niewielkie biznesy mogą korzystać z rozwiązań poprawiających efektywność pracy oraz ułatwiających wzrost wraz ze zwiększaniem się liczby klientów i pracowników.


Śmierć Taty i ukradziona wiara........ - Zaufaj.pl\nŚmierć Taty i ukradziona wiara........\nWysłany: Pią 0:11, 26 Cze 2009 Temat postu: Śmierć Taty i ukradziona wiara........\n3 lata temu po cięzkiej chorobie zmarł mój Tata....\nDo samego końca nie wierzyłąm ze moze umrzeć zostawiając nas w tym swojego ukochanego 1.5 rocznego wnuka......\nByłam pewna ze wyzdrowieje bo się modliłam o JEgo zdrowie.\nBo Boga, do Boga za pośrednictwem MArii, św Judy Tadeusza i jeszcze innych świetych. Modliłam się na różańcu i chodziłąm na msze z modlitwą o uzdrowienie. wierzyłam bo przecież - proście a będzie Wam dane.... bo zawsze Bóg mi pomagał....... Tak przynajmniej sądziłam .\nA teraz juz nic nie wiem. Po śierci Taty pomślałąm ,ze Boga albo nie ma albo po prostu mnie olał.\nOd zawsze Bóg i rozmowy z nim w modlitwach były dla mnie ważne a teraz jestem z tych rozmow okradziona......


Szczoteczka do twarzy Cleansing Massage Brush, The Skincare, Shiseido to bardzo fajny i przydatny gadżet. Pozwala skuteczniej, bardziej wydajnie i przyjemniej umyć twarz. Ja jeżeli chodzi o szczotki to głównie używam do zębów, włosów i ciała. Do twarzy jeszcze nie próbowałam (poza tym krótkim epizodem, kiedy próbowałam szczoteczką do zębów wykurzyć zaskórniki - nie udało się). Szczoteczka do mycia twarzy Cleansing Massage Brush, The Skincare, Shiseido to pierwsze takie moje akcesorium i sama byłam ciekawa, jak się sprawdzi.\nShiseido, szczoteczka do mycia twarzy - pierwsze wrażenie\nNie zauważyłam, żeby jakoś skuteczniej czyściła mi twarz. Włoski są zbyt miękkie i delikatne. Mycie zdecydowanie bardziej przypomina masaż i przyjemne mizianie, niż peeling. Szczoteczka jest naprawdę bardzo delikatna i ja nawet używam jej do mycia okolic oczu. Szczoteczka Shiseido jest w miarę lekka i dobrze leży w dłoni, ale tylko przez chwilę. Po dłuższym czasie zaczyna być niewygodnie. Wspaniale zwiększa wydajność żelu do mycia twarzy. Używając szczoteczki kosmetyk pieni się aż miło. Twarz po pierwszym użyciu jest czysta, miła gładka, ale bez szczoteczki też taka była ;) Szczoteczka Shiseido ma dość prosty desing. Nie jest brzydka ani ładna. Raczej minimalistyczna, chociaż kolor zdecydowanie na plus. Taki jasny, perłowy i mieniący są pod światło. Napis Shiseido prawie niezauważalny. Dostrzegłam go po tygodniu ;) Szczoteczka do twarzy Shiseido posiada zatyczkę, dzięki czemu przynajmniej w pewnym stopniu chroni włoski przed brudem i kurzem, a także przed odkształcaniem się.\nShiseido, szczoteczka do mycia twarzy - po tygodniu używania\nMycie twarzy za pomocą szczoteczki Shiseido jest bardzo przyjemne i relaksujące, a przy tym delikatne. Uwielbiam ten wieczorny rytuał. Poza doznaniami psychicznymi nie zauważyłam wielkich zmian. Twarz nie wygląda ani lepiej ani gorzej. A jeżeli chodzi o szczoteczkę to włosy już zaczynają się trochę wyginać. W używaniu to nie przeszkadza, ale gorzej wygląda ;)\nCzy szczoteczka do twarzy Shiseido jest warta swojej ceny?\nCleansing Massage Brush, The Skincare, Shiseido kosztuje od 60 zł (trzeba szukać ofert w internecie) do ponad 100 złotych. Jak na kawałek plastiku z włoskami to dużo. Podobne szczoteczki do mycia twarzy można kupić o wiele taniej. Czy są równie dobre nie wiem, bo nie używałam. Wiem tylko, że szczoteczka Shiseido nie jest jakimś cudem i cudów nie czyni. Ot, po prostu myje buzię. Delikatnie i skutecznie, ale czy to aż tak trudne zadanie? Nie wiem, jak wygląda jej trwałość. Mam ją dopiero kilka tygodni. Za rok czy dwa lata będę w stanie stwierdzić coś więcej na ten temat.\nMaść cynkowa - szybki i tani sposób na niedoskonałości\nleśna panienka 19 września 2015 12:03\nJa lubie myc twarz gąbką, taka zwykłą, jakos tak lepiej doczyszczona twarz jest po tym niz jak mylam po prostu rekami. No i gabka kosztuje 2 zl, ja ja przecinam na pol, wiec jest duza higiena bo moge czes wymieniac na nowa i nie zal kasy.\nChocoMonster 19 września 2015 12:14\nSzkoda, że niewiele zmienia w kwestii wyglądu twarzy, bo pewnie bym się skusiła\nZdeterminowana Ana 19 września 2015 19:58\nDo masażu z chęcią bym wykorzystała. ;)\nEv 20 września 2015 13:22\nMiałam kilka różnych szczotek do twarzy, także elektrycznych (z obrotową główką) i muszę przyznać, że mycie takimi "analogowymi" jest przyjemne, aczkolwiek jeśli brak różnicy że szczotka czy bez- to po co przepłacać... Aktualnie używam wygranej w konkursie remingtona szczotki z wymiennymi końcówkami. W zestawie jest 1 szczoteczka z miękkiego włosia, 1 z nieco twardszego i jedna silikonowa - do masażu twarzy po nałożeniu kremu bądź olejku. I ta ostatnia to mój faworyt:) masaż zajmuje chwileczkę, a kosmetyk lepiej się wchłania i skóra jest ładnie napięta:) niestety jestem szczytem lenia i nie mogę się zebrać do napisania recenzji, a może by się komuś przydała...\nAha, te zwykłe szczotki można kupić za parę złotych w Rossmanie - od takiej zaczynałam. I kompletnie ich nie polecam:( moja skończyła jako szczotka do czyszczenia butów...\nThe Student Cookbook 20 września 2015 15:42\nNie używałam nigdy szczotek do twarzy, na pewno jest to miły masaż, ale za taką cenę raczej się nie skuszę :)