Historia | CECH RZEMIEŚLNIKÓW ORAZ MAŁYCH I ŚREDNICH PRZEDSIĘBIORCÓW W BRZESKU\nPowstała w 1985 r. Izba Rzemieślnicza oraz Małej i Średniej Przedsiębiorczości w Tarnowie jest samorządową społeczno-zawodową i gospodarczą organizacją rzemiosła, zrzeszającą na zasadzie dobrowolności cechy i spółdzielnie rzemieślnicze oraz inne jednostki z terenu byłego województwa tarnowskiego. Należą do niej: Cechy Rzemiosł Różnych w Tarnowie, Bochni, Brzesku, Dąbrowie Tarnowskiej, Dębicy i Pilźnie, a także Spółdzielnie Rzemieślnicze „Resmet” i „Wielobranżowa” w Tarnowie oraz „Rzemieślnik” w Bochni.\nW cechach i spółdzielniach, a tym samym w Izbie Rzemieślniczej zrzeszonych jest 2700 rzemieślników, dających zatrudnienie około 15 tys. pracowników. 671 zakładów rzemieślniczych szkoli 1401 uczniów, którzy po ukończeniu szkolenia i zdania egzaminu czeladzkiego stają się fachowcami wysokiej klasy.\nZarys rozwoju brzeskiego rzemiosła\nBrzesko, siedziba powiatu, położone jest nad rzeką Uszwicą, między Bochnią a Tarnowem, w obecnym województwie małopolskim. Może poszczycić się interesującą historią, w tym również rzemiosła, które przez lata napędzało jego koniunkturę.\nNależy przypuszczać, że po nadaniu miastu przez królową Jadwigę w r. 1385 praw miejskich, mieszkający w mieście rzemieślnicy organizowali się w cechy dla osiągnięcia swych celów, podobnie jak miało to miejsce w innych polskich miastach.\nWszystkie cechy miały przywileje-statuty, tak królewskie, bądź magnackie jak i szlacheckie, spisane na pergaminie, opatrzone pieczęciami. Przywileje te troszczyły się o życie moralne swoich członków, wnikały nawet w ich życie prywatne, zobowiązywały się do zawierania małżeństw zgodnie z prawem kościelnym, przestrzegania wierności małżeńskiej, unikania przekleństw i bluźnierstw, zachowania niedzielnego wypoczynku po pracy i uczęszczania w niedziele i święta na msze. Do szczególnych obowiązków religijnych należał udział w procesjach Bożego Ciała i w rezurekcji Zmartwychwstania Pańskiego ze świecami, chorągwiami cechowymi, berłem, buzdyganem i innymi akcesoriami poszczególnych cechów. Przywileje regulowały również wzajemny właściwy stosunek mistrzów, czeladników i uczniów oraz określały obowiązki cechu w stosunku do zmarłych i ich rodzin.\nOkoło r. 1504 powstał w Brzesku cech tkaczy, który otrzymał przywilej nadany przez Katarzynę z Giżyc Melsztyńską, wdowę po kasztelanie zawichojskim – Spytku z Melsztyna i jej syna Jana, zachowany do dziś w zbiorach Muzeum St. Fischera w Bochni. Akt ten zatwierdzał statut cechu tkackiego, opracowany na wzór statutu tkaczy tarnowskich. Dokument ten wymienia następujących mieszczan-rzemieślników brzeskich: Tomasza Blecharza wraz z synem Jakubem, Piotra Nyczka, Mateusza Maskila, Piotra Wszołka i Piotra Mikę. Po 1512 r. powstały w Brzesku kolejne cechy: szewsko-garbarski, krawiecki i różnych kunsztów. W r. 1581 miasto zamieszkiwali następujący rzemieślnicy: jeden tkacz, trzech szewców, jeden kuśnierz, trzech kowali i jeden ślusarz. Brzesko zajmowało wówczas 45. Miejsce wśród miast województwa krakowskiego pod względem liczebności.\nWiek XVII przyniósł załamanie się gospodarki w mieście. W II połowie wieku XVIII zauważyć można jednak znaczne ożywienie rzemiosła. Rozwinęło się bowiem garncarstwo, stolarstwo, tokarstwo drzewne i zabawkarstwo, Produkowano przybory do pisania, sprzęty domowe a nawet szachy.\nW latach 1787-1888 wpisano do ksiąg cechowych jako wyzwolonych na majstrów zaledwie 44 garbarzy, 51 szewców oraz 15 masarzy i rzeźników, gdyż w II połowie XIX w. w związku z rozwojem produkcji fabrycznej znaczenie rzemiosła zmalało.\nObok istniejącego w mieście Cechu Wielkiego Krawieckiego, Ślusarskiego, Tokarskiego, Powroźniczego SS. Apostołów Piotra i Pawła, istniał również w tym samym czasie, drugi Cech Szewski, Garbarski i Rzeźniczy. W r. 1891 utworzono wspólny cech dla wszystkich rzemiosł pod nazwą Towarzystwo Rękodzielniczo-Przemysłowe w Brzesku, które oprócz Polaków skupiał również rzemieślników żydowskich. Cech Szewski, Garbarski i Rzeźniczy, grupujący tylko katolików, prawdopodobnie funkcjonował nadal, ograniczając się jednak do zadań cechowych, jedynie w zakresie religijnym. Ponieważ sprawy czysto rzemieślnicze przejęło Towarzystwo Rękodzielniczo-Przemysłowe, Czech Szewski, Cech Garbarski i Rzeźniczy stawał się coraz bardziej bractwem kościelnym, i w rezultacie przekształcił się w r. 1904 w stowarzyszenie pod nazwą Bractwo Kościelne imienia Pana Jezusa Chrystusa i SS. Kryspinów.\nNiezależnie od cechu rzemieślniczego, który grupował wszystkie rodzaje rzemiosła, powstał w Brzesku w 1931 r. Powiatowy Cech Piekarzy, podlegający Związkowi Cechów Piekarzy województwa krakowskiego. Funkcjonował on do 1 marca 1941 r., do chwili rozwiązania wszystkich korporacji cechowych w powiecie na rzecz Cechu Rzemieślniczego w Tarnowie.\nBrzeski cech przeszedł reorganizację zarówno w czasie II wojny światowej, jak i po jej zakończeniu. Część rzemieślników zastała wówczas przydzielona branżowo do cechów w Bochni, Tarnowie i Krakowie, natomiast w samym mieście istniał Cech szewsko-garbarski, krawców i ślusarzy.\nPo reorganizacji w r. 1951 utworzono w Brzesku Cech Rzemiosł Różnych, skupiający wszystkich rzemieślników z terenu powiatu. Z roku na rok przybywało coraz więcej członków i uczniów, a cech nadal pozbawiony był własnej siedziby. Dawny Dom Cechowy, mieszczący się w budynku Kasyna mieszczańskiego, zajęty został przez przedszkole. Cech miał wówczas swą siedzibę w zagrzybionym lokalu po sklepowym. Warunki w nim panujące nie pozwalały jednak na normalne funkcjonowanie instytucji, a przeprowadzanie kursów szkoleniowych, egzaminów czeladniczych i mistrzowskich. Brakowało również pomieszczenia na zebrania zarządu, które z konieczności odbywały się w biurze cechu, tym samym paraliżując jego funkcjonowanie. Ta niezwykle tragiczna sytuacja lokalowa, zmusiła cech do wybudowania w latach 1960-1963 z własnych środków finansowych i przy pomocy Izby Rzemieślniczej w Krakowie, okazałego budynku Domu Rzemiosła, w którym znalazły pomieszczenia biura cechu, sala wykładowa, świetlica i sala zebrań. Nad przebiegiem prac czuwał kierownik, Jakub Okulicki, brat generała Leopolda Okulickiego „Niedźwiadka”, ostatniego komendanta Armii Krajowej.\nObecnie Cech Rzemiosł Różnych swoim zasięgiem obejmuje teren powiatu brzeskiego wraz z należącymi do powiatu tarnowskiego gminami Wojnicz i Zakliczyn. Łącznie w cechu (stan z marca 1999 r.) zrzeszonych jest 509 zakładów rzemieślniczych, z których najliczniejsze grupy stanowią branże: transportowa, produkcji materiałów budowlanych, drzewna, budowlana, metalowa, spożywcza, elektroniczna, odzieżowa, skórzana, chemiczna, szklarska, obsługi rolnictwa. W zakładach tych uczy się zawodu 422 uczniów, głównie, w takich rzemiosłach jak: mechanika pojazdowa, murarstwo, stolarstwo, fryzjerstwo i piekarstwo.\nObecnie całokształtem działalności kieruje siedmioosobowy Zarząd na czele , którego stoi Starszy Cechu Kazimierz Kural, natomiast funkcję Podstarszych Cechu pełnią Cyga Ludwik i Kopacz Eugeniusz, Sekretarzem Zarządu jest Pukal Marek, Skarbnik Zarządu Pukal Wiesław członkami Zarządu są Panowie Chmielarz Wiesław i Andrzej Grzelak. Natomiast Przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Cechu jest Pan Strąk Henryk. Pracami biura Cechu kieruje długoletni i doświadczony pracownik Pani Krystyna Przybyło.\nprowadzenie obsługi informacyjnej wobec członków Cechu w zakresie spraw dotyczących działalności gospodarczej – (wydawanie informatorów);\nBrzeski Cech przywiązuje dużą wagę do kontynuowania tradycji rzemieślniczych religijnych i kulturalnych, tym samym przyczynia się do utrwalania i pogłębiania więzi środowiskowych , postaw zgodnych z zasadami etyki i godności zawodowej oraz patriotyzmu.\nTo z inicjatywy Zarządu Brzeskiego Cechu od 11 lat organizowane jest w naszym mieście Diecezjalne Święto Chleba z udziałem Ordynariusza Diecezji Tarnowskiej, który jest głównym celebransem Mszy Świętej w intencji organizatorów.\nWięzi środowiskowe organizacji utrwalane są poprzez wspólne coroczne pielgrzymki do Częstochowej oraz Opłatki Bożonarodzeniowe dla czynnych rzemieślników a także rencistów i emerytów, bale charytatywne , z których dochody są przeznaczone na wcześniej ustalone cele , takie jak leczenie dzieci z chorobami nowotworowymi oraz zakup żyrandoli do brzeskiej fary. Ponadto Cech oddaje szacunek ludziom bardzo blisko z nim związanych, poprzez fundację tablic pamiątkowych zasłużonym działaczom samorządowym, które umieszczane są w budynku Cechu.\nZ inicjatywy Zarządu Cechu zostało ufundowanych szereg okolicznościowych tablic umieszczonych w brzeskiej farze ,oraz figura Świętego Józefa – Patrona Rzemieślników. W brzeskiej farze umieszczone są tablice pamiątkowe dla zmarłego ks. Kazimierza Kopacza wielkiego orędownika brzeskiego rzemiosła.\nWykonano tablicę pamiątkową poświęconą Błogosławionemu Janowi Pawłowi II , która została odsłonięta w dniu 1 maja 2011. Ufundowano tablicę ku czci Żydów pomordowanych przez hitlerowskich Niemców która umieszczona jest na Dawnej Synagodze w Brzesku przy ulicy Puszkina. Dwie tablice na murze cmentarnym w Brzesku przy ul. Kościuszki poświęcone pamięci mieszkańców ziemi brzeskiej zamordowanych w obozach koncentracyjnych. Tablica poświęcona pamięci wszystkich ofiar katastrofy lotniczej pod Smoleńskim.\nRada Miasta Brzeska doceniając pracę rzemieślników postanowiła nadać tytuł naszej organizacji „Zasłużony dla Miasta Brzeska„ Również na przestrzeni lat brzescy rzemieślnicy uczestniczyli w życiu społecznym , patriotycznym , religijnym naszego regionu i miasta , włączając się we wszystkie akcje na rzecz Ojczyzny, które w przyszłości nadal chcemy kontynuować. Bierzemy czynny udział w uroczystościach państwowych i religijnych 3 Maja, 11 Listopada a w uroczystość Bożego Ciała, wykonujemy ołtarz na terenie miasta.\nRok 2011 był dla naszej organizacji dniem szczególnym i niezwykłym takim jaki może zdarzyć się raz na kilkadziesiąt lat, bowiem uroczyście obchodziliśmy 60 lat istnienia naszej organizacji. Pozostawiliśmy za sobą dziesiątki lat historii a przed nami stoi zadanie tworzenia nowej. Uroczystość odbyła się 4 września 2011 r., która miała na celu uczczenie tych wspólnie przeżytych lat, wspomnienia tego , co razem przeszliśmy, dążąc do rozwoju rzemiosła i organizacji. Możemy z dumą stwierdzić , że to, co zapoczątkowali nasi poprzednicy przetrwało do dziś i jest pieczołowicie przez nas pielęgnowane.\nObecnie Cech (na dzień 15 maj 2012 r.) zrzesza blisko 200 zakładów rzemieślniczych. Natomiast w 80 zakładach rzemieślniczych szkolonych jest 402 uczniów z tego 148 uczniów przystąpi w roku bieżącym do egzaminów czeladniczych. Ponadto na bieżąco udzielamy pomocy prawnej naszym członkom zapraszając również wszystkich którzy chcą uruchomić działalność gospodarczą.


Monstera: Jak ją pielęgnować, by miała piękne liście? - porada Tipy.pl\nStrona głównaDom i OgródRośliny, Kwiaty i ZiołaRośliny doniczkoweMonstera: Jak ją pielęgnować, by miała piękne liście?\nJak pielęgnować monsterę? /123RF/PICSEL\nLiście to największy atut monstery /123RF/PICSEL\nMonstera w naturalnych warunkach występuje w lesie równikowym. Jej ojczyzną jest Ameryka Południowa. Nazwa rośliny odnosi się do trzydziestu siedmiu gatunków. Wśród innych roślin rozpoznać ją łatwo, gdyż wyróżniają ją okazałe, przypominające wyglądem serca, liście. Wraz z wiekiem monstera zyskuje też oryginalne wcięcia na liściach i zwisające korzenie powietrzne. Roślina osiąga imponujące rozmiary - nawet do 2-2,5 m długości. Co istotne, rośnie powoli, zatem daje czas na zaaranżowanie miejsca w mieszkaniu.\nJakie wybrać stanowisko dla monstery?\nDobór stanowiska to w przypadku monstery parametr kluczowy. Jeśli będzie pozbawiona dostępu do światła, to straci jeden ze swoich atutów, czyli urokliwe dziury w liściach. Z kolei nadmiar słońca sprawi, że na jej liściach pojawią się mało estetyczne, żółte plamy. Reasumując: Zdecydowanie najlepszym wyborem będzie parapet wschodni, gdyż monsterze służy półcień. (Zupełny cień zakłóci jej wzrost).\nMonstera lubi półcień /123RF/PICSEL\nMonstera, choć nie bardzo kapryśna w uprawie, ma określone wymagania glebowe. Najlepiej rośnie w przepuszczalnym torfie. Wskazane jest także regularne wzmacnianie monstery nawozem. Dobrym wyborem będzie ten przeznaczony do roślin zielonych. Ogrodnicy zalecają, by powtarzać czynność nawożenia co dwa-trzy tygodnie.\nJaka temperatura jest najlepsza dla monstery?\nZbyt niska temperatura sprawia, że na monsterze pojawiają się ciemne plamy. Dlatego do pięknego wzrostu potrzebuje odpowiedniej temperatury. Najlepiej, jeśli będzie ona oscylować pomiędzy 18 a 22 stopniami Celsjusza. Warto też zadbać o to, żeby donica z monsterą nie stała w przeciągu.\nMonsterę warto nawadniać niezbyt często - najlepiej raz w tygodniu, a w zimie jeszcze rzadziej – raz na dwa tygodnie. Odpowiedniego nawodnienia wymagają także liście monstery – trzeba je regularnie zraszać odwapnioną wodą i przecierać wilgotną szmatką.\nMonstera: Jak ją najlepiej rozmnażać?\nBy monstera pięknie rosła, warto ją co jakiś czas przesadzać. Najlepszym momentem na ten zabieg będzie okres od marca do kwietnia, czyli jeszcze zanim zacznie wypuszczać nowe liście. W przypadku młodych okazów czynność tę należy powtarzać co dwanaście miesięcy, a jeśli roślina jest starsza – co dwa lata. Monsterę najlepiej przesadzać przez sadzonki wierzchołkowe, które należy ukorzeniać w wodzie lub bezpośrednio w podłożu.\nJak często kwitnie monstera?\nO ile w warunkach naturalnych monstera kwitnie bardzo często, to już w domowych zdarza się to niezwykle rzadko. Kwiat monstery kształtem przypomina kolbę otoczona białą poszewką. Po przekwitnięciu roślina wydaje charakterystyczne owoce przypominające w smaku ananasa.\nJak zabezpieczyć rośliny przed urlopem?Rośliny doniczkowe\nNajczęściej szukane: domowy sposób na kleszcze, jak samemu pochodnie zrobić, masa solna przepis najlepszy


Młodzi chętnie przychodzą do biblioteki | Kurier Poranny\nMłodzi chętnie przychodzą do biblioteki\nJulia Szypulska Julia.Szypulska@mediaregionalne.pl tel. 85 748 74 25 07.01.2013\nNauczyciele z gimnazjum zdradzili uczniom, jakie książki lubili czytać w dzieciństwie.\nWszystkie drogi prowadzą do biblioteki - takie napisy pojawiły się w Gimnazjum nr 2 im. Sybiraków w Augustowie. Biblioteka ma też swojego bloga, który piszą uczniowie.\nPlacówka właśnie podsumowała działania, które odbywały się w ciągu ostatnich miesięcy. Było ich sporo, bo biblioteka aktywnie włączyła się do naszej akcji "Czytam, więc wiem".\n- Zależało nam, by akcja była bardziej zauważona przez całą społeczność szkolną, a nie tylko czytelników - wyjaśnia Małgorzata Sawicka, nauczycielka w bibliotece.\nSzczególnie intensywnie obchodzono w tej szkole święto biblioteki. Informacja o nim pojawiła się nie tylko na stronie internetowej placówki czy tablicy ogłoszeń. W różnych miejscach szkoły zawisły kolorowe strzałki z napisem "Wszystkie drogi prowadzą do biblioteki". Było też szereg innych atrakcji.\n- Największym zainteresowaniem cieszył się konkurs "Czyje to słowa". Na korytarzach umieszczono 100 balonów z cytatami - opowiada Halina Świetlicka, inna bibliotekarka. - Uczniowie, którzy odgadli autora byli częstowani cukierkami.\nCiekawą inicjatywą jest też stworzenie bloga biblioteki. Piszą go dwie uczennice: Weronika Cekała i Sylwia Wawiórko.\nW Gimnazjum nr 2 w Augustowie odbyło się również szereg wystaw tematycznych, kiermasz tanich książek czy akcja wymiany tytułów. O swoich ulubionych książkach z dzieciństwa opowiadali też nauczyciele. Młodzi chętnie wzięli udział w plebiscycie na najciekawszą książkę. Pozycje, których nie było dotąd w zbiorach zostały ufundowane przez radę rodziców. - Za nasz sukces uważamy "Magiczny czar książek", czyli codzienną akcję głośnego czytania na jednej z przerw, która trwa już trzy miesiące - chwalą się nauczycielki. - Miłym zaskoczeniem było, że młodzież przychodzi posłuchać, a później wypożycza te książki.\nskowronek 24.01.2013 12:19:26\nE tam, dobre i to. Średnia ilość książek, które Polacy czytają rocznie jest po prostu śmiechu warta :/\nany mrsnal 07.01.2013 19:36:34\nHe he. Trzech gimbusów przyszło naraz do biblioteki i już szał! Łał...


Fara: Mini Fara - Fara\n"Mini Fara 5.0" to całkowicie darmowa (tzw. Freeware), uproszczona wersja programu zawierająca jedynie kartotekę parafialną - osobową i rodzinną, ale w uproszczonym zestawie funkcjonalnym. Zawiera ona:\nModuły "Narzędzia", "Konfigurator" i "Serwis" pełniące funkcje narzędziowe w programie,\nFunkcję wydruku oraz nadruku formularza konkordatowego do USC wg. wzorów obowiązujących od 1 lipca 2016 roku (w trybie "maszyny do pisania")\nW stosunku do "zwykłej" FARY wersja ta nie posiada\nniedowiarków - czyli tych, którzy nie są do końca przekonani o przydatności takiego narzędzia w swojej pracy.\nDodatkową, istotną zaletą tej wersji jest fakt, iż w każdej chwili można rozszerzyć swoją FARĘ do innych, komercyjnych wersji zachowując swoją bazę danych !\nWysłanie poniższego formularza zamówienia oznacza akceptację postanowień licencyjnych.\nProszę wypełnić i wysłać poniższy formularz. Link do pobrania wersji MINI programu FARA 5.0 zostanie wysłany w ciągu najbliższego dnia roboczego. Informujemy, iż firma SIGNUM-NET nie stosuje telemarketingu i wypełnienie formularza nie skutkuje wysyłaniem informacji handlowych ani żadnymi akcjami telefonicznymi.


SINDBAD a możliwość korzystania z komórek - Rynek, funkcjonowanie\nSINDBAD a możliwość korzystania z komórek\nDołączył: wtorek, 27 sierpnia 2002, 02:00\nprzez maciejk » środa, 4 maja 2005, 12:19\nJuż podczas wsiadania zobaczyłem, zakaz korzystania z telefonów komórkowych, ale myślałem, że to raczej jakiś żart, lub mania naklejkowa kierowcy.\nJednak, podczas podóży pilotka (w moim przypadku pani Sabina), kategorycznie zabroniła korzystania z komórek podczas jazdy, gdyż jak to określiła - komputer pokładowy źle wtedy pracuje. Później, podczas jazdy kilka razy upominała pasażerów (jak małe dzieci), że zabronione jest korzystanie z innego telefonu niż pokładowy u kierowcy autobusu (4 zł / min rozmowa krajowa, 6 zł / min międzynarodowa), w końcu zdesperowana zagroziła, że jeżeli w tej chwili nie wyłączymy (my pasażerowie) komórek to resztę drogi (a byliśmy gdzieś koło Lipska) będzie non stop jak w saunie bo "temperatury nie da się ustawić".\nDziwi mnie fakt, że w autobusie tak wysokiej klasy jak Setra 415 HD (coach of the year 2002), nie można korzystać z komórek, ponieważ jak stwierdzono nawet w samolocie komórki nie działają źle na urządzenia pokładowe (dane Airbusa), a zakaz ich używania jest raczej dmuchaniem na zimne i w niedługim czasie możliwe, że będzie zniesiony.\nA może to wina niesprawnego autobusu (miał już ponad 2 700 000 km - numer 10) Sindbada, bo przyznam szczerze, że po raz pierwszy spotykam się z tak idiotycznym zakazem w autobusie, a jeżdziłem już różnymi, głównie z tej najwyższej półki.\nprzez Gallux » środa, 4 maja 2005, 14:42\nO takich jajach słyszałem w przypadku niektórych MZKów w Polsce.\nW Koninie również jeździł jeden MAN NL 222 z naklejką - przekreślonym tel. komórkowym, ale każdy miał to gdzieś i korzystał\nRe: SINDBAD, a możliwość korzystania z komórek\nprzez TFZ » środa, 4 maja 2005, 15:54\n[quote="maciejk"]Miałem przyjemność podróżować w ubiegły poniedziałek (2.05) autobusem Sindbada - Setrą 415 HD z Katowic do Frankfurtu nad Menem.\nCzy pomiędzy 19:30 a 20:30 byłeś może w Opolu? Łaziłem wtedy po opolskim dworcu, gdzie zjechało się mnóstwo sindbadowskich Setr.\n[quote="Gallux"]O takich jajach słyszałem w przypadku niektórych MZKów w Polsce. W Koninie również jeździł jeden MAN NL 222 z naklejką - przekreślonym tel. komórkowym\nJest tak w warszawskich Manach NG313, ale chodzi tu o nierozmawianie w pobliżu kierowcy, a nie w całym autobusie.\n[quote="maciejk"]podczas jazdy kilka razy upominała pasażerów (jak małe dzieci), że zabronione jest korzystanie z innego telefonu niż pokładowy u kierowcy autobusu\nJakim cudem ten telefon nie powodował zakłóceń?\nprzez maciejk » środa, 4 maja 2005, 19:02\nTak, byłem wtedy w Opolu, ale nie wysiadałem z autobusu, nasz bus zajechał ostatni i chyba ostatni wyjechał - oznaczony był numerem 10 i miał tabliczkę "Luxembourg" mimo, iż jazdę kończył w Koblenz.\nTelefon pokładowy nie powoduje zakłoceń mimo, że znajduje się z przodu przy kierowcy, gdyż zysk z rozmów przez niego idzie do kasy Sindbada\nprzez Izzy » czwartek, 5 maja 2005, 09:55\nO ile dobrze pamiętam w samolocie nie tyle, że nie można było rozmawiać ile trzeba było powyłąnczać wszystkie komórki. I faktycznie tam jest jakieś niebezpieczenstwo bo instrumenty pokładowe dostają namiary z naziemnej kontroli lotów. W autobusie nie przekazuje sie danych o kierunku jazdy za pomocą drogi radiowej z bazy firmy a ponadto telefon nieużywany a włączony i będący w zasięgu sieci też utrzymuje łączność z poszczególnymi antenami wiec jeżeli nie każą wyłanczać telefonów a tylko rozmawiać, to w takim ukaldzie jest bzdurą, że wpływa na komputer pokładowy.\nW najnowszych samochodach teraz też zaczyna sie stosowac rozwiązania jak w autobusach, też są komputey czasami nawet 3 i jakoś nikt nie zakazuje rozmawiania przez komórkę.\nSindbad poprostu kasiorę kasuję, a z drugiej strony nie dziwię się im bo trzeba gdzieś na te kosmiczne wozy zarobić\nprzez marqoos_pl » czwartek, 12 maja 2005, 15:52\nWedług mnie, jest to spowodowane tylko tym, że kasa za te "pokładowe" rozmowy idzie na konto PBP Sindbad. Zapewne na to ma też wzgląd na komfort podróży innych pasażerów. Osobiście nie lubię, gdy ktoś obok mnie siedzi i drze się "Taaaak. Tak, w lodówce masz obiad." I tak przez 15 minut... Ale głupawe tłumaczenia pilotek Sindbada, że "zakłóca to pracę komputera pokładowego" jest troszeczkę jak straszenie dzieci czarownicami. A jeżeli Sindbad twierdzi, że jest to niebezpieczne dla podróżnych, to czemu nie zainstaluje urządzeń zagłuszających sygnał telefonii komórkowych??? Nie ważne... A zachowanie pilotki (jak nie wyłączycie, to będzie gorąco...) jest skandaliczne!!! Takim zachowaniem (i ewentualnym "podniesieniem temperatury") zraża tylko Klientów do firmy Sindbad. Sindbad ma super autobusy, dobrze przygotowane trasy, ale musi popracować jeszcze sporo nad obsługą (i kierowcy i piloci/pilotki). Dość tego mądrzenia się... Za kilka dni jadę Sindbadem do Hamburga, a potem jeszcze do Kolonii, więc na pewno podzielę sie wrażeniami.\nprzez maciejk » niedziela, 15 maja 2005, 12:06\nPodzielam opinię przedmówcy i z niecierpliwością czekam na relacje z podróży Sindbad ma nowoczesne autobusy, jednak wewnątrz jest strasznie ciasno i komfort jazdy nie jest zbyt wysoki - jednak siedzenia się rozkładały i nic nie było zniszczone i pourywane jak np. w autobusie firmy AWIZO jeżdżącej dla EUROLINES którym miałem "przyjemność" podróżować w sierpniu 2004 do Trier.\nDodatkową atrakcją podróży SINDBADEM był fakt, że pilotka kategorycznie zabroniła wchodzenia i wychodzenia do/z autobusu przednimi drzwiami (!), więc 45 osób musiało za każdym razem tłoczyć się przy tylnych - miała taki kaprys po prostu\nSzkoda, że nikt z Sindbada nie zagląda na to forum, wtedy poznalibyśmy opinię drugiej strony.\nprzez _BEREK » niedziela, 15 maja 2005, 14:30\n[quote="maciejk"](...) Sindbad ma nowoczesne autobusy, jednak wewnątrz jest strasznie ciasno i komfort jazdy nie jest zbyt wysoki - jednak siedzenia się rozkładały i nic nie było zniszczone i pourywane jak np. w autobusie firmy AWIZO jeżdżącej dla EUROLINES którym miałem "przyjemność" podróżować w sierpniu 2004 do Trier.\nDodatkową atrakcją podróży SINDBADEM był fakt, że pilotka kategorycznie zabroniła wchodzenia i wychodzenia do/z autobusu przednimi drzwiami (!), więc 45 osób musiało za każdym razem tłoczyć się przy tylnych - miała taki kaprys po prostu (...)\nTo musi byc bardzo dziwna firma.\nWszystko podporzadkowane jest wydojeniu, bo przeciez inaczej okreslic tego nie sposob, pasazera.\nTelefonowanie w nowych Setrach nie zakloca pracy komputera. Wiem, bo jezdze taka.\nZakaz wycodzenia przednimi drzwiami uwazam za czysta zlosliwosc. Przerwy na trasie sa przeciez co 4,5 h i opoznianie wysiadania i wsiadania jest glupota. Ja jesli moge (czasem nie moge, ale o tym za chwile) otwieram i przednie i tylne (czy srodkowe) drzwi. Przeciez to tylko przyspiesza wyladunek. Nie moge otwierac srodkowych, kiedy jade z przedszkolem, ale to sa male4 dzieci i musza byc kontrolowane przez wychowawcow.\nChyba nie sprawdze oferty firmy Sindbad... cos mamm juz zle wyobrazenie o nich...\nprzez TFZ » niedziela, 15 maja 2005, 17:39\n[quote="_BEREK"]Telefonowanie w nowych Setrach nie zakloca pracy komputera. Wiem, bo jezdze taka.\nJakim konkretnie modelem jeździsz?\nprzez Barttek » sobota, 18 czerwca 2005, 19:02\nKilka razy miałem przyjemność jechać opisywanym autobusem Setry, ale w celach turystycznych (autobus nie wyposażony w płatny tel. ) z PT "Eltur-Trans" z Bogatyni. Raz do Liberca, raz do Częstochowy. I w obu przypadkach kierowca prosił o nieużywanie tel. komórkowych. W czasie pierwszej podróży wszyscy zastosowali się do prośby, w drugim nie i finał był taki, że w czasie jazdy autobus stanął, bo coś zaczęło się dziać z komp. pokładowym. Może to miało jakiś związek.....\nSindbad i telefony\nprzez marqoos_pl » niedziela, 19 czerwca 2005, 14:02\nW tym roku już trzy razy korzystałem z usług Sindbada. Tylko raz pilotka bardzo nieprzekonująco prosiła o nieużywanie telefonów komórkowych, a w dwóch kolejnych nic na ten temat nie wspominała. Owszem, mówiła tylko, że jest dostępny telefon pokładowy, ale nie zakazywała używania swoich komórek. Za każdym razem były to Setry serii 400 (1. Kraków-Berlin - Sindbad, 2. Kraków-Hamburg - Sindbad Riviera, 3. Kraków-Kolonia - Sindbad Palm Reisen).\nNajlepszy z nich był ten do Hamburga z firmy Riviera, model S 415 SHD. Najwięcej miejsca i najwygodniejsze fotele z bardzo przyjemnym obiciem.\nOgólnie lubię jeździć Sindbadem i najbardziej mi się podoba, gdy w Opolu, a potem we Wrocławiu rusza cała kolumna jednakowych (te same barwy) autobusów. Ostatnio z Wrocławia ruszało chyba 14 autobusów. Całe szczęście, na granicę moja maszyna wjechała jako druga. I chciałem jeszcze dodać, że na te wszystkie wyjazdy (Berlin, Hamburg, Kolonia) miałem bilety po 9,- zł (słownie: dziewięć zł 00/100 gr). Na ten rok mam jeszcze w tej cenie bilety do: Trewiru, Wolfsburga, Freiburga i Brukseli.\nprzez anek » niedziela, 19 czerwca 2005, 14:54\nmarqoos a skad takie bilety??\nprzez marqoos_pl » niedziela, 19 czerwca 2005, 20:58\nSindbad wprowadził promocję cenową na bilety w czasie, gdy uruchamiał dodatkowe trasy i miasta. Promocja ta obejmowała oczywiście określoną liczbę biletów na każdy dzień. Początkowo (zapewne była to pomyłka systemu) udało mi się na 1 autobus kupić 4 bilety w tej cenie, potem blokada była już po 2 takich biletach. Bilety były dostępne w ilości ok. 4 szt tygodniowo na każdą z linii (mają ich obecnie 6 chyba). Niestety, w tym momencie są jeszcze może dostępne jakieś bilety na terminy listopadowe lub grudniowe. Należy pytać w biurach sprzedających ich bilety. Tak, jak napisałem powyżej, mam już bilety do kilku innych miast jeszcze. Jak nie wykorzystam, to stracę najwyżej 9 zł.\nFajną promocję ma też Orbis Transport. 19 zł za bilet jednostronny. I te bilety można sobie sprawdzić na ich stronie (albo raczej ich platformy) http://www.interbus.com.pl i tam również za taki bilet zapłacić. Z promocji wyjęte są okresy najwyższego sezonu, ale już od października można za 19 zł wybrać sie np. do Londynu, Mediolanu, Nicei, Turynu, Amsterdamu czy Brukseli.\nprzez Piecho » poniedziałek, 28 sierpnia 2006, 11:41\nNiektórzy kierowcy i pilotki Sindbada są takjakby... głupii? Jak robiłem pierwszy raz zdjęcie Solarisa Vacanzy z PBP Sindbad to kierowca mi pomachał, a jak robiłem wczoraj zdjecie to kierowcy na mnie patrzyli z "pod byka" i do tego zawołali pilotka , ona też z nimi gadało chyba o Mnie.(usunęłem się z tamtąt szybko) .\nprzez marqoos_pl » poniedziałek, 28 sierpnia 2006, 13:55\nHihi, wszyscy kierowcy autobusów dziwnie się patrzą na takich ludzików (jak ja), którzy chodzą po parkingach i dworcach i pstrykają fotki autobusów. Czasami jakiś się uśmiechnie, hehe. I Sindbad nie jest wyjątkiem. Zapraszam na Yahoo Groups (BusEurope) do mojej kolekcji bus-fotek .


Komunikat PZK nr 22/2019 z dnia 29.05.2019\nDodane przez sp2jmr dnia 2019-05-29 / 22:04\nNR 22/2019 z dnia 29 maja 2019 r.\n1. Po XXIII OSKiR ŁOŚ 2019\nŁOŚ, ŁOŚ i po ŁOŚ-u - czyli XIII SKiR ŁOŚ przeszedł do historii. Tegoroczne spotkanie było b. udane. Uczestniczyło w nim ok 1400 osób, choć pewnie było ich nieco więcej ponieważ jak zwykle nie wszyscy się zgłosili do recepcji. Program prelekcji okazał się na tyle interesujący, że w czasie prezentacji o tematyce technicznej oraz SpEmCom-owej namiot prelekcyjny był szczelnie wypełniony. Dużym zainteresowaniem cieszył się także film dokumentalny Julii Kaczorowskiej\no dobrze znanym krótkofalowcu starszej generacji Wojciechu Nietykszy SP5FM,\na konkretnie o historii powstania radiotelefonu dla GOPR pt. rLegenda Klimkar1;.\nDopisały także media. Część naszego spotkania była relacjonowana przez TVP Opole, naszego patrona medialnego. Krótka migawka z ŁOŚ-a pokazała się nawet w "Teleekspresie Extra". Poniżej link do relacji w TVP Opole.\nXIII ŁOŚ-a otworzył Marek SP9UO, główny organizator wspomnieniem i chwilą ciszy na cześć naszych Kolegów, którzy w ostatnim roku odeszli do krainy wiecznych dx-ów. Marek SP9UO powitał naszych gości w osobach starosty powiatu oleskiego Rolanda Fabianka oraz wicestarosty Stanisława Belki. Lokalne władze reprezentował wójt gm. Rudniki Grzegorz Domański. Po powitaniu głos zabrał Waldemar Sznajder 3Z6AEF prezes PZK. Powitał wszystkich uczestników tej największej w SP imprezy PZK. Wręczył graweron z podziękowaniem za działalność społeczną na rzecz PZK wieloletniemu QSL Managerowi okręgu SP9 Grzegorzowi Gowinowi SP9BZM. Takiż grawerton był przygotowany także dla Mariana SP9EMI, współpracownika OB QSL SP9.\nPiękną szklaną statuetkę organizatorzy wręczyli Radkowi SQ6VRS, którego uznano najlepszym fotoreporterem ubiegłorocznego Łosia. Radek otrzymał też książkę z dedykacją autora napisaną przez kanadyjskiego krótkofalowca polskiego pochodzenia którą ufundował Waldek VE3CZK.\nPozostałe punkty były realizowane zgodnie z programem.\nAkcentem sportowym było podsumowanie tegorocznej edycji SP DX Contestu. Prezentację wyników naszych zawodów przedstawili Wiceprezes PZK Tadeusz Pamięta SP9HQJ i Koordynator PZK ds. Sportu Grzegorz SP9NJ.\nPo południu mieliśmy okazję gościć jeszcze dwie znakomite osoby. A mianowicie Pana Posła na Sejm RP Pawła Rychlika z PiS reprezentującego okręg wieluński.\nPan poseł interesował się naszą działalnością i był pod wrażeniem ilości uczestników oraz bogatego programu tegorocznego ŁOŚ-a.\nDrugim nieco późniejszym gościem był Pan generał Wiesław Kukuła dowódca Wojsk Obrony Terytorialnej. Pan generał dokonał inspekcji obecnych na naszej imprezie rterytorialsówr1; prezentujących sprzęt łączności WOT. Tu również zaprezentowaliśmy całe nasze zgromadzenie. W czasie oprowadzania naszych popołudniowych gości wielki wkład wniósł Krzysztof SP7WME przedstawiciel PZK w rozmowach z dowództwem WOT.\nNiestety nie obyło się bez drobnych, ale jednak, aktów wandalizmu. Ktoś z uczestników naszej imprezy z uporem godnym lepszej sprawy wyłączał lub próbował uszkodzić agregat prądotwórczy. Udało mu się to w nocy z 25/26 i agregat przestał działać. Temu lub tym osobom przeszkadzał ponoć hałas. Mieszkały one w namiotach rozbitych tuż obok agregatu, choć miejsca na łosiowej górce było pod dostatkiem. Kolejnym wandalem był znany wichrzyciel rniby-krótkofalowiecr1; mieszkający w pobliskiej miejscowości, który jeżdżąc samochodem wyrwał znaki kierujące na ŁOŚ-a.\nNa szczęście te zdarzenia nie zepsuły znakomitej organizacji tej imprezy.\nPogoda była zamówiona. Zapraszamy na XIV ŁOŚ-a za rok.\n2. Spotkanie członków i sympatyków Sudeckiego OT PZK\nZarząd Sudeckiego Oddziału Terenowego Polskiego Związku Krótkofalowców zaprasza wszystkich kolegów na Spotkanie Członków OT-13, które odbędzie się w dniu 1 czerwca 2019 r. w lokalu "HEXA 66" na Górze Szybowcowej w Jeżowie Sudeckim.\nSprawy formalne ograniczone będą do minimum.\nOtwarcie Zebrania - Prezes SOT PZK.\nWręczenie Medalu Braci Odyńców - Prezes OT-13 PZK.\nOmówienie ogólnej sytuacji w Polskim Związku Krótkofalowców - kol. Dionizy SP6IEQ delegat na XXV NKZD PZK.\n- dyskusja ogółu uczestników nad obecnym stanem PZK. Propozycje zmian.\n- stan ewidencji członków - Sekretarz OT-13 - kol. Zbigniew SQ6EY,\n- stan ewidencji klubów zrzeszonych w SOT PZK - kol. Zbigniew SQ6EY,\n- sytuacja finansowa OT-13 - Skarbnik SOT PZK - kol. Roman SP3FQL,\n- stan odpisów 1% OPP dla poszczególnych klubów OT-13 PZK - kol. Jerzy SP6BXP.\n- Zastosowanie kabli koncentrycznych do wykonywania trapów antenowych na przykładzie anten pionowych wg. UA3DJG i HG5TL Pokaz wykonania i metody strojenia. Referat kol. Franciszka SP6GTN.\n- Zwarta, skuteczna pionowa antena na 2 m i 70 cm wg EA4DCU. Demonstracja anteny. Omówienie konstrukcji, budowy i strojenia - kol. Roman SP3FQL.\n- inne wyżej nie wymienione tematy techniczne przygotowane przez pasjonatów krótkofalarstwa.\n6. Dyskusje towarzyskie w grupach zainteresowań.\n7. Giełda sprzętu i części.\nZarząd SOT PZK - OT13 PZK\n3. SP DX CONTEST 2019 - WYNIKI - uzupełnienie\nNa portalu zawodów SP DX Contest 22.05.2019 r. zostały opublikowane wyniki tegorocznej edycji SP DX Contestu.\nReklamacje, korekty obliczeń, poprawki zostały "zamknięte" w dniu 22.05.2019 r. Wyniki wstępne zamieniły się automatycznie w wyniki oficjalne.\n*Wyniki SP DX Contest 2019 zostały ogłoszone na Łosiu-2019 w dniu 25.05.2019 r.\nPrezentacji wyników dokonali - Wiceprezes PZK - Tadeusz SP9HQJ i Koordynator PZK ds Sportu - Grzegorz SP9NJ.\nWszystkie dyplomy dla zwycięzców poszczególnych kategorii w wersji papierowej dla stacji polskich zostały wydrukowane i wręczone tym zawodnikom, którzy uczestniczyli w Łosiu-2019.\n4. QUO Vadis 2019\nW ZAWODACH QV 2019 uczestniczyło 176 radiostacji reprezentujących 106 gmin\nz całej Polski. Wszyscy przysłali logi i zostali sklasyfikowani.\nZawody zostały rozliczone w czasie 6 dni, a wyniki szczegółowe są dostępne na portalu PGA-ZAWODY.\nZdobywcy czołowych miejsc w poszczególnych kategoriach zdobyli Statuetki Henryka Sienkiewicza wraz z dyplomem.\nZdobywcy II i III miejsc zostali nagrodzeni Dyplomami.\nLink do pełnych wyników QU 2019:\nW imieniu organizatora dziękuje wszystkim uczestnikom zawodów QUO VADIS 2019 za tak liczny udział i przysłane logi.\nManager zawodów QUO VADIS\nKrzysztof, SP5KP - sp5kp@wp.pl\nAkcja będzie trwała w dniach od niedzieli 09 do niedzieli 16 czerwca 2019 r.\nPasma: 80, 40 i 20m. Emisje: CW, SSB, BPSK63 i RTTY. Wymagania do dyplomu: stacje krajowe - 5 QSO, zagranica - 3 QSO. Przewidziane nagrody: puchar, dyplom elektroniczny, karta QSL\n6. Krótkofalowcy w Lednicy\nW dniach 31.05 - 02.06 2019 roku Amatorski Klub Krótkofalowców SP3POH będzie pracował pod znakiem okolicznościowym SNØLED z Lednicy. Radiostacja będzie pracował pod znakiem okolicznościowym z okazji kolejnego XXIII "Spotkania Młodych" z cyklu "Lednica 2000". Hasłem Spotkania Młodych na Lednicy będzie "Wiesz, że Cię kocham" Strona www: http://www.lednica2000.pl.\nZapraszam do odwiedzenia strony, oraz do łączności. Praca odbywać będzie się na pasmach amatorskich na KF emisjami CW, SSB, oraz emisjami cyfrowymi.\nKarty QSL prosimy via biuro lub na adres: SP3OL, Damian Bogdański, 64-514 Lulinek, ul. Leśna 31. Prosimy o SASE.\nZa klub SP3POH Damian Bogdański SP3OL\n7. Krótkofalowcy w hołdzie żołnierzom Armii Krajowej\nBędzie to już szesnasta moja aktywność z miejsca, gdzie 75 lat temu rozegrała się największa bitwa partyzancka stoczona przez oddziały Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich z niemieckim okupantem.\nNadawać będę z Osuch od 23 czerwca do 31 lipca 2019 roku.\nProgram tej uroczystości jest następujący: godzina 10.00 rozpoczęcie zgodnie\nz ceremoniałem wojskowym, 10.30 uroczysta Msza Święta za poległych w bitwie pod Osuchami.\n11.30 wystąpienia okolicznościowe, przemarsz na cmentarz partyzancki, apel poległych i złożenie wieńców.\n13.00 inscenizacja historyczna z udziałem grup rekonstrukcji historycznych, koncert patriotyczny.\nZ wielkim bólem zawiadamiamy, że do krainy wiecznych DX-ów odszedł od nas w dniu 23.05.2019 r. Kolega Sławomir Włodarczyk SP7OMQ z Sandomierza. Wieloletni Członek Staropolskiego Oddziału Terenowego Polskiego Związku Krótkofalowców OT-51 w Ostrowcu Świętokrzyskim.\nUroczystości pogrzebowe odbyły się 25.05.2019 r. w Kościele Podwyższenia Krzyża Świętego, ul. Ożarowska 1. o godzinie 10:00 w Sandomierzu.\nSławku, będzie nam Ciebie brakowało!\nW dniu 26 maja br. po ciężkiej chorobie odszedł z tego świata mój serdeczny przyjaciel Stanisław Doruch SP3EL z Bralina koło Kępna. Członek Oddziału Nadnoteckiego w Pile (OT23).\nOdwiedziłem go na początku maja. Była to kolejna wizyta. Odwiedzaliśmy się co pół roku raz my jego w Bralinie raz On z małżonką u nas w Pile. Bardzo będzie nam go brakowało. Spoczywaj w spokoju.\nMsza żałobna i pogrzeb odbędą się 01 czerwca br. o godzinie 11.00, następnie na cmentarzu w Bralinie odbędzie się ostatnie pożegnanie Śp. Stanisława.\nPogrążony w smutku jego przyjaciel Adam SP3EA z rodziną.\nRedakcja Komunikatów dziękuje za informacje: Adamowi SP3EA, Darkowi SQ7FPD, Andrzejowi SP8MMW, Damianowi SP3OL, Bronkowi SP9WZO, Krzysztofowi SP5KP, Zarządowi SOT OT13 PZK.\nAutor przekazując swój materiał do publikacji przenosi na Polski Związek Krótkofalowców (zwany dalej Wydawcą) prawa autorskie do publikacji utworu w formie pisanej, materiału fotograficznego oraz ich rozpowszechniania za pomocą innych mediów, np. takich jak poczta elektroniczna i Internet. Przeniesienie praw autorskich jest nieodwracalne. Tekstów nadesłanych nie zwracamy. Nadesłanie tekstu nie jest równoznaczne z jego opublikowaniem. Zamieszczenie publikacji i innych materiałów w Komunikatach PZK i na na portalu PZK jest nieodpłatne\n2838 Czytań ˇ\n56,861,625 Unikalnych wizyt


Czerwiec 2017 - Gloria Suknie Ślubne\nWyprzedaż 2017 suknia Mia Lavi 1418\nSalon sukien ślubnych Gloria w Białymstoku zaprasza na wyprzedaż! Dzisiaj prezentujemy Państwu suknię ślubną 1418 zaprojektowaną przez znaną i cenioną markę Mia Lavi. Mia Lavi to coś więcej niż tylko suknie ślubne. To wielopokoleniowa tradycja projektowania oraz szycia damskiej odzieży, jakość i pewność najlepszych tkanin. Nasze suknie są efektem pracy wykonywanej z miłością, pasją i pełną starannością o najdrobniejsze szczegóły. Marka łączy w sobie nowoczesne wzornictwo, piękno oraz subtelność materiałów. Niepowtarzalne tkaniny oraz importowane z całej Europy koronki są produkowane specjalnie na nasze zamówienie. Projekty Mia Lavi są inspirowane własnym stylem życia, dzięki czemu zaskakują oryginalnymi pomysłami. Styl sukienek jest połączeniem estetyki lat 60-tych oraz nowoczesnych szlachetnych tkanin. Suknie są tworzone przez dwójkę młodych projektantów, którzy poczucie estetyki czerpią z zamiłowania do architektury, muzyki, sztuki i malarstwa. Mia Lavi to marka powstała z miłości do tworzenia piękna oraz spełniania marzeń każdej wyjątkowej kobiety. Źródło http://mialavi.com/marka.html Suknia 1418 dostępna w naszym salonie została przeceniona z 3.900zł na 1.600zł*. Oferta ważna do wyczerpania zapasów lub odwołania. O szczegóły pytaj w salonie. Zapraszamy serdecznie! * Podana cena nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Art.66 par.1 Kodeksu Cywilnego i może ulec zmianie.\nSalon sukien ślubnych Gloria w Białymstoku zaprasza na wyprzedaż! Dzisiaj prezentujemy Państwu suknię ślubną 1533 zaprojektowaną przez znaną i cenioną markę Mia Lavi. Mia Lavi to coś więcej niż tylko suknie ślubne. To wielopokoleniowa tradycja projektowania oraz szycia damskiej odzieży, jakość i pewność najlepszych tkanin. Nasze suknie są efektem pracy wykonywanej z miłością, pasją i pełną starannością o najdrobniejsze szczegóły. Marka łączy w sobie nowoczesne wzornictwo, piękno oraz subtelność materiałów. Niepowtarzalne tkaniny oraz importowane z całej Europy koronki są produkowane specjalnie na nasze zamówienie. Projekty Mia Lavi są inspirowane własnym stylem życia, dzięki czemu zaskakują oryginalnymi pomysłami. Styl sukienek jest połączeniem estetyki lat 60-tych oraz nowoczesnych szlachetnych tkanin. Suknie są tworzone przez dwójkę młodych projektantów, którzy poczucie estetyki czerpią z zamiłowania do architektury, muzyki, sztuki i malarstwa. Mia Lavi to marka powstała z miłości do tworzenia piękna oraz spełniania marzeń każdej wyjątkowej kobiety. Źródło http://mialavi.com/marka.html Suknia 1533 dostępna w naszym salonie została przeceniona z 4.200zł na 1.700zł*. Oferta ważna do wyczerpania zapasów lub odwołania. O szczegóły pytaj w salonie. Zapraszamy serdecznie! * Podana cena nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Art.66 par.1 Kodeksu Cywilnego i może ulec zmianie.\nWyprzedaż 2017 suknia Diana Debra\nSalon sukien ślubnych Gloria w Białymstoku zaprasza na wyprzedaż! Dzisiaj prezentujemy Państwu suknię ślubną Debra zaprojektowaną przez znaną i cenioną markę Diana. Pracownia Sukien Ślubnych „DIANA” to rodzinna firma z tradycjami, będąca liderem w projektowaniu i sprzedaży sukien ślubnych w Polsce, nieprzerwanie od blisko 35 lat. Źródło http://www.dianaslubna.com/o-nas/ Suknia Debra dostępna w naszym salonie została przeceniona z 3.800zł na 1.800zł*. Oferta ważna do wyczerpania zapasów lub odwołania. O szczegóły pytaj w salonie. Zapraszamy serdecznie! * Podana cena nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Art.66 par.1 Kodeksu Cywilnego i może ulec zmianie.


Lotnisko w Phuket czyli plażowanie inaczej :-) -\nprzez namiotnaszdom1 · 21 stycznia 2014\nKto nie lubi patrzeć w niebo i obserwować przelatujących samolotów zastanawiając sie przy tym, gdzie lecą? Wysoko ponad chmurami wyglądają jak niewielkie punkciki…tymczasem to ogromne maszyny i wielka siła.\nDwa dni spędzilismy na polu namiotowym od oddalonego ok 1km od lotniska Phuket. Niby nic nadzwyczajnego, ale pas startowy znajduje sie ok. 50 metrów tuz za plażą 🙂\nprzesiadywaliśmy na tej plaży dziennie parę godzin obserwując lądujęce tuz nad naszymi głowami ogromne maszyny i ciesząc sie przy tym jak małe dzieci:-) chlupiąc sie beztrosko w morzu i widząc zbliżającą sie wielka maszynę zastanawiałam sie : ,, czy pilot wie ci robi? a może sprzęt ma jakąś awarie bo leci prosto na mnie!!! Coraz niżej i coraz niżej” niesamowite przeżycie. Przy starcie trzeba trzymać sie płotu ponieważ siła wydobywająca sie z silników jest ogromna. Jeden pilot ,,ruskich” lini lotniczych widząc grupkę gapiów przy płocie (m.in nas) dodał ostro gazu. Na plaży wszystkie rzeczy zaczęły latać od podmuchu wiatru, a ludzie bronili sie od uderzeń piasku. My przy plocie będąc najbliżej silników samolotu musieliśmy złapać sie mocno siatki bo siła podmuchu dosłownie spychała nas do tylu. Ojjj dal rusek czadu 🙂\nA tutaj efekty naszych przesiadywań na plaży: Proszę państwa fullscream i zaprasszam


Niejednokrotnie każdy z nas miał problem z zakupem udanego prezentu dla przyjaciela. Nie zawsze mamy świadomość czego dokładnie by chciał, a czasami po prostu nie znamy go zbyt dobrze, ale wiemy, że jego partnerka robi wyśmienita sałatkę więc na przyjęcie warto iść. Z pomocą może przyjść prosty sklepik w którym zgromadzono pomysły za nas. Zamiast przedzierać się przez 100 sklepów w galerii handlowej wchodzimy do sklepu internetowego.\nRzecz jasna w biurze, jak to w biurze, powinno się pracować. Jak jest na prawdę każdy widzi. Bijące rekordy popularności gadżety biurowe skutecznie rozprawiają się ze stresem pań w spódniczkach za kolano i panów pod krawatem poupychanych w ciasnych pokojach. Znajomego z boksu obok możemy nie znać zbyt dobrze... w najlepszym przypadku widzimy tylko czubek jego głowy. Nie mamy pojęcia czy jest zapalonym wędkarzem czy wielbicielem sklejania miniaturowych modeli statków kosmicznych z gwiezdnych wojen, wciskanych w butelki po japońskim napoju energetycznym. Postawmy na uniwersalność tematu - ma być zabawnie, ma być ciekawie i ma nas choć na chwilkę oderwać od pracy - odzież reklamowa. Myszka w kształcie samochodu sportowego, czy torba golfowa na długopisy to stonowane bajery na biurko. Chcąc przyjemnie zszokować towarzysza biurowej niedoli, zawsze możemy mu zafundować wyrzutnię "rakiet" na usb. Możemy bez skrępowania poświęcić oberwanie plastikową rakietką na rzecz fenomenalnej sałatki żony delikwenta.\nJak to w życiu bywa, żona naszego, wojującego armatką usb, przyjaciela też miewa urodziny. Kobiety, jako zupełnie inne stworzenia niż regularni użytkownicy gadżetów, doceniają estetykę i ich praktyczność. O ile nabywanie serwetek, kieliszków czy nowej, fenomenalnej futrzanej nakładki na deskę toaletową, może przyprawiać nas o, co najmniej, delikatny dreszczyk, o tyle zafundowanie producentce sałatki tysiąclecia nowych, ostrych noży do krojenia składników może być całkiem przyjemne. Zwłaszcza jeśli noże tkwią w stojaku, będącym personifikacją naszego kolegi z boksu obok. Kółko się zamyka, wygodne prezenty potrafią nie być drętwe i dają wiele frajdy - bransoletki silikonowe.


Modna odzież chroniąca przed deszczem | Kreacja Kształtów\nUbranie damskie, które jest nie tylko stylowe i trendy, ale także zaliczające się do ubrania przeciwdeszczowego, to wyjątkowa rzadkość. Niejedna kobieta ma problemy ze znalezieniem odzieży w której nie zmoknie i nie zmarznie przed bardzo ciężkimi warunkami atmosferycznym.\nOdzież damska na jesień, która mogłaby skutecznie chronić Ciebie przed deszczem, mrozem, silnym i zimnym wiatrem, nie zawsze wygląda najpiękniej ze względu na swój uniwersalny i krój oversize. Jednak są pewne porady modowe oraz tricki jakie powinny być zastosowane by osiągnąć te oba atuty w jednej kreacji. Czytaj dalej by sprawdzić jakie to są wykładniki by nadać strojowi nietuzinkowy wygląd w najchłodniejszych dniach jesiennych.\nPłaszcz przeciwdeszczowy podkreślający talię\nKobiety, które cenią sobie styl, często wybierają długi płaszcz typu dwurzędówka lub trencz, by poczuć się i nosić się niezwykle elegancko na chłodne dni.\nNiestety niewielki deszcz, nawet delikatny kapuśniaczek, może spowodować zdefasonowanie okrycia wierzchniego. Warto wybrać więc dłuższy płaszcz przeciwdeszczowy, którego możesz zmodyfikować doszywając szlufki i dodając do niego kontrastowy pasek. Pasek do płaszcza może być zbliżony kolorem lub w takim samym odcieniu co Twoje dodatki, np. obuwie lub torebka damska. Wybieraj płaszcz z materiałów sztucznych takich jak winyl, lycra, a także PCV – Zapewnią Tobie wodoodporne ubranie na silny deszcz.\nTen sam trik z paskiem możesz zastosować do kurtki przeciwdeszczowej.\nCiepła kurtka, która zapewni Tobie kobiecą figurę\nJeśli jednak musisz wyjść na spacer, do pracy, do szkoły lub gdziekolwiek na zewnątrz i za oknem jawi się bardzo niekorzystna i zimna pogoda – wybierz ocieplaną kurtkę. Unikaj modeli kurtek jesiennych i zimowych, które spowodują, że możesz wyglądać jak ludzik Michelin – szczególnie kurtek pikowanych i parki (które niestety są bardzo ciepłe, ale nie należą do kobiecych fasonów na jesień i na zimę). Wybierz kurtki dłuższe, które mają w talii ściągacze, które wysmuklą Twoją sylwetkę oraz zapewnią Tobie utrzymanie temperatury ciała, szczególnie w okolicy nerek.\nNa cieplejsze dni możesz pokusić się na nieco krótsze kroje kurtek, które są bardzo dopasowane do Twojego rozmiaru ubrania.\nPamiętaj jedynie, że takie okrycie uniemożliwi Tobie dostatecznego zapewnienia ciepła w zimne dni, a także trudniej będzie Tobie dobrać pod spodem kurtki grubą bluzę z kapturem. Wybieraj w takim przypadku cieńsze kardigany, swetry i narzutki oraz ubieraj się w warstwy stosując zasadę ubierania się w tzw. “cebulkę”.\nciepła kurtka damska odzież modna odzież odzież damska odzież jesień odzież wodoodporna tania odzież


Adaptacje budynków zabytkowych – cele i możliwości\nZachowanie zabytkowych nieruchomości w ich oryginalnej postaci leży w interesie społecznym. Właśnie dlatego budynki będące świadectwem minionych epok są objęte ochroną konserwatorską. Choć zakres tej ochrony często kojarzony jest z ograniczeniami w zakresie remontów, zabytki można modernizować, a nawet adaptować do nowych funkcji. Przyjrzyjmy się bliżej temu zagadnieniu.\nRewaloryzacja i adaptacja zabytkowych budynków\nStare, zaniedbane kamienice to smutny widok, który znamy niestety z większości polskich miast. Opłakany stan zabytkowych budynków najczęściej wynika z braku środków na przeprowadzenie prac konserwacyjnych. Opłacalność takiej inwestycji wzrasta, jeżeli właściciel nieruchomości ma pomysł na jej przyszłe wykorzystanie – niekoniecznie identyczne z pierwotnym przeznaczeniem.\nNarodowy Instytut Dziedzictwa definiuje pojęcie rewaloryzacji jako „przywrócenie wartości zabytku, w szczególności walorów użytkowych oraz wyeksponowanie wartości obiektu”. Rewaloryzacja polega na adaptacji zabytku w celu jego ocalenia i przystosowania do pełnienia nowej funkcji albo utrzymania oryginalnego sposobu użytkowania, ale przy spełnieniu potrzeb dzisiejszych użytkowników. Adaptacja zabytkowego budynku ma więc przystosować budynek do współczesnych realiów, jednocześnie zachowując najważniejsze wartości zabytku. Prace budowlane mogą obejmować np. termomodernizację elewacji z zachowaniem oryginalnych detali architektonicznych.\nPrzykłady adaptacji zabytkowych nieruchomości\nNajbardziej wyraziste przykłady adaptacji zabytków do nowych funkcji możemy zaobserwować w krajach zachodnich, gdzie opuszczone kościoły często adaptowane są na galerie sztuki, a nawet kluby. W Polsce nie wykonuje się tak drastycznych rewaloryzacji. Adaptacja zabytkowego obiektu sakralnego może polegać np. na wykonaniu instalacji grzewczych w świątyni bądź sanitarnych w starej plebanii. Zdecydowanie częściej adaptacji poddawane są zabytkowe kamienice. W pięknych, wyremontowanych wnętrzach urządzane są butikowe hotele, eleganckie restauracje, ale też muzea, szkoły i inne obiekty użyteczności publicznej.\nJednym z ciekawszych przykładów udanej adaptacji zabytku jest budynek przy ul. Filipińskiej 4 w Poznaniu. Dawny klasztor filipinów na przestrzeni dziejów pełnił wiele różnych funkcji, m.in. szpitala i sierocińca. Ostatnie prace renowacyjne w budynku, w którym obecnie ma siedzibę szkoła muzyczna, w 2017 roku przeprowadził Zakład Remontowo-Budowlany Renor. Firma specjalizuje się w renowacjach i kompleksowych adaptacjach budynków zabytkowych, a jej realizacje można podziwiać w różnych punktach Poznania i całego województwa wielkopolskiego. Zdjęcia z niektórych inwestycji zrealizowanych z udziałem Z.R.B. Renor dostępne są w galerii na stronie internetowej przedsiębiorstwa.\n33-100 Tarnów , Karpacka 1\nPrzemysłowe numerowanie etykiet – jaką drukarkę przemysłową wybrać?\nZa nowoczesnymi przedsiębiorstwami często idzie ogromna produkcja, magazynowanie i sprzedaż. Pociąga to za sobą konieczność stworzenia scentralizowanego systemu, który byłby w stanie znacząco ułatwić...


Nie wszystko o Gruzji - część pierwsza - Wolniej się nie da\nStrona główna » Nie wszystko o Gruzji – część pierwsza\nWrzesień 21, 2015\t/ Piotr\t/ Gruzja\nW zacnych czasach, kiedy prawie wszyscy marzyli o wczasach w Juracie, ewentualnie o podglądaniu golasów na bałtyckich plażach, Zbyszek Wodecki śpiewał „Chałupy welcome to”. Przenosząc się w czasie i przestrzeni dzisiaj śmiało mógłbym zanucić „Tbilisi welcome to”, a ściślej rzecz ujmując – „Gruzja welcome to”.\nPomysł na Gruzję urodził się ze słowa „Kazbek”. Ale przecież Sakartvelo (gruzińska nazwa tego wspaniałego zakątka) to nie tylko ta osławiona góra. Wobec tego – co jeszcze?\nWielu tropów dostarczył okrzyk „GAUMARDŻOS”, który sprytnie został przekuty w tytuł książki (a może oznaczać „dzień dobry”, wyrażać życzenie pomyślności i zapowiadać zwycięstwo na polu życiowych i alkoholowych batalii. Zazwyczaj tak kończą się toasty). Podobno w Gruzji nie da się być samotnym. „Jasne” – pomyślałem. Nie wziąłem jednak pod uwagę, że tych, którzy poszukują starej, dobrej Gruzji w jej najlepszym romantyczno-alkoholowym wydaniu będzie tutaj całkiem sporo. I że też będą Polakami. I tak każdy dzień zapowiadał nową przygodę, nowe znajomości i nowe wrażenia.\nNiełatwo dobrać klucz opisu, takiej jak ta, podróży. Można iść szlakiem poznanych ludzi, kulinarnych podbojów (choć w tym wypadku może się okazać, że po przepuszczeniu kulinarnego blitzkriegu – po tygodniu nie będzie już czego odkrywać) lub miejsc, które warto odwiedzić. Ostatecznie i tak wszystkie te sposoby zwiedzania splatają się w jeden turystyczny warkocz (a zwrot ten dedykuję Pilonowi).\nPróba w stylu „step by step” też nie ma szans powodzenia. Taka jest Gruzja…:) Nie za bardzo wiadomo czego się spodziewać, kiedy wysiada się z samolotu, a jeszcze więcej niewiadomych pojawia się po opuszczeniu lotniska. Bo za cholerę w środku nocy nie da się złapać autobusu czy marszrutki (ten, kto planował rozkład lotów pewnie był faszystą lub miał dziadka w wehrmahcie). Pozostaje zdać się na taksówkarzy. I tu Gruzja uśmiecha się po raz pierwszy. Uśmiech to raczej gorzki niż czarujący, bo szoferzy kłócą się między sobą o klienta jak portorykańskie dziwki. Dlatego warto okazać cierpliwość i nastawienie na cel, targując się o najniższą cenę (co raczej nie ma przełożenia na jakość usługi, być może w odróżnieniu od Portorykanek).\nKolejną niespodzianką jest język i w ogóle gruziński alfabet. Od razu można sobie przypomnieć rysowane z mozołem przedszkolne szlaczki. Zawsze można próbować po angielsku, co raczej niewiele wniesie, bo Gruzini starszego pokolenia „ne govoryat” w języku Szekspira. Zostaje język Puszkina. W wypadku ubijania jakichkolwiek interesów słowem kluczowym są „diengi”, czyli nasze polskie pieniądze. Słowo to nie raz wracało jak bumerang przy próbach stękania w języku carów.\nTbilisi o poranku jest miejscem wyludnionym. Gruzini, jako naród szlachetny, dbają by zachować proporcję między pracą i odpoczynkiem. Jak sami czasem o sobie mówią – „jesteśmy cholernymi leniami”. O poranku prędzej spotkasz „sobake” z kulawą nogą niż rączo idącego do pracy Gruzina. Trudno nawet o spotkanie z drobnym pijaczkiem. Przyczyna jest dość banalna: Gruzini – i ci „drobnopijaczkujący”, i ci z wyższych sfer – piją zazwyczaj w domach, ponieważ każdy lub prawie każdy dom zaopatrzony jest w winko domowej roboty i czaczę – destylowaną odmianę tego pierwszego. Gruzja jednak nie tylko alkoholem stoi.\nMiłośnicy tłustego żarcia znajdą tutaj namiastkę swojego Edenu. Choć chodzenie po gruzińskich knajpach przypomina grę w sapera. Można trafić na bombę w rodzaju „wołowiny saute”. Duszona czy gotowana smakuje jak podeszwa, a czas jej przyrządzenia równy jest podróży z Gliwic do Katowic.\nZa to miłośnicy jedzenia, które wcześniej nie biegało po pastwisku, będą zachwyceni. Już samo wejście do warzywniaka (czy one zawsze nazywają się „u Grażynki”?) tak daje po nosie, że nie wiadomo na co rzucić się w pierwszej kolejności. Owoce i warzywa w Gruzji są pyszne (nie spodziewałem się, że napiszę taką pochwałę zieleniny. W końcu jestem zadeklarowanym mięsojadem). Gdyby przyszedł wam do głowy pomysł zmierzenia się z kaukaską kuchnią, wujek Google z pewnością przyjdzie wam z pomocą (Facet z nożem podpowiada znakomite charczo).\nMówiąc o jedzeniu nie wolno nie przypomnieć o piciu. Tutaj dopiero otwiera się przed nami szeroki horyzont. Gruzińskie toasty to prawdziwe dzieła sztuki, smaczki, perełki…jak zwał tak zwał. Zaczynają się dość pobożnie. Pije się za Boga, później za ojczyznę, królową Tamar (królowa gruzińskiej złotej ery). Późniejsza kolejność zależy od pomysłowości i kunsztu Tamady (pijackiego wodzireja). Toast to podróż przez historię kraju, ludzi, rodziny, narodu. Nie jakieś tam banalne „chluśniem, bo uśniem”. To pozwala poznać tych, za których się pije, uronić łzę (jeśli toast tkliwy) lub rżeć ze śmiechu (jeśli fundamentem toastu jest ironia dobrotliwa).\nWażne jest też to, co się pije. Do niedawna nie można było wznosić toastów piwem (uroniłem łzę). Chyba, że na pohybel wrogom. Za to winem i czaczą pito za pomyślność swoich. Kilka lat temu patriarcha okazał litość i pozwolił wznosić toasty zimnym piwkiem, i w ten sposób życzyć sobie pomyślności. Oczywiście w myśl zasady – „życz, a będzie Ci życzone”. Będąc w Gruzji warto jednak uszanować winną tradycję i pić, co dają. I zawsze prawą ręką. „Lewą możesz sobie dupę wytrzeć” – jak powiedział mi jeden Gruzin o szlachetnej duszy. Swoją drogą niepicie jest traktowane jak afront. Coraz mniejszy, ale nadal afront. No i może skutecznie utrudnić komunikację. Bo przecież po butelce czaczy można już po gruzińsku pogadać, a nawet usłyszeć – „jesteś Gruzinem”.\nOstatecznie jednak – nie pojechałem tam dla przyjemności. Dlatego należało ruszyć tyłek i z Shatili (tam poznałem tradycje gruzińskiego stołu) pojechać dalej. Byłoby fatalnym błędem odmówić sobie poznawania kolejnych osób o wielkich umysłach i szlachetnych sercach w innych zakątkach Sakartvelo.\nPo powrocie do Tbilisi i przemiłym spotkaniu z gruzińską służbą zdrowia (poległem w kulinarnym blitzkriegu i zaczęło boleć mnie w człowieku) wpadłem na pomysł podróży pociągiem. Pamiętam, że jako mały kozojad, jeździłem do ciotki na wakacje. Tam jedyną, a przynajmniej główną atrakcją, było liczenie pociągów, podziwianie lokomotyw i innych cudów kolejowego rzemiosła. Nie mogło być inaczej, skoro prawie wszyscy w wiosce byli kolejarzami, a w wolnych chwilach uprawiali kukurydzę. I to wspomnienie wzmogło jedynie ciekawość gruzińskich kolei i obudziło sentyment (mój przyjaciel Pilon twierdzi, że sentymenty są gówniane), co zaowocowało spacerem na Tbiliski dworzec celem dostania się do Swanetii – krainy cieszącą się powagą i szacunkiem naszego polskiego Wąchocka.\nPociąg ma się rozumieć nocny, bo przecież podróżnicza intuicja podpowiedziała spanie i podróżowanie w jednej cenie. Gdy tak siedziałem na dworcu zapadłem w osowienie (stan dobrze znany szlachetnym umysłom), z którego wyrwało mnie pytanie – „sorry, is this train going to Zugdidi”? „Jasne” – odpowiedziałem, po czym poprosiłem Huberta (jak się okazało – mojego dobrego znajomego:), żeby jednak mówił po polsku. Tak splotły się nasze losy na kolejny tydzień (wspominałem już coś o warkoczu:)?\nPo sentymentalnej nocy, wylądowaliśmy w najbrzydszym mieście, jakie do tej pory widziałem. Zugdidi to żyjący pomnik minionej epoki. Wszędzie bezpańskie sobaki, bezpretensjonalnie wylegujące się na drodze krowy, świnie i owce. Mimo wszystko taki miejski zwierzyniec ma swój, skrojony na miarę wszechobecnego folkloru, urok. Mimo wszystko, poczuliśmy ulgę opuszczając to miejsce. Jak na bramę Orientu przystało (bo i z tej perspektywy warto spojrzeć na Gruzję), nie obyło się bez utarczek z kierowcami marszrutek.\nZa to Swanetia – Oł, Wow, Oh i Ah – takie góry. Ich widok potrafi z powrotem przywiać Twoje włosy (jeśli wcześniej Ci je zwiało). Nieograniczona przestrzeń z lśniącymi kaukaskimi pięciotysięcznikami. Trudno rozpisywać się na ten temat, bo słowa nie oddadzą widoku, a zabawa w pisanie kolejnego przewodnika i opisywanie każdego „must see” byłaby powielaniem tego, co już zostało napisane (mam nadzieję, że uda się dorzucić wkrótce skromną galeryjkę ze zdjęciami). Do wyjścia w górę zostaliśmy zmobilizowani obietnicą kąpieli w górskich jeziorkach u podnóża Uszby. Przynajmniej tak to sobie wyobrażaliśmy. Jak się okazało był to kolejny gruziński słodko – gorzki uśmiech. Zamiast gruzińskiej Doliny Pięciu Stawów czekały na nas bajora, w których kąpią się, piją i czasem dorzucają coś od siebie pasące się tam krowy. A wszystko to na wysokości ok. 2700 m.n.p.m.\nNa szczęście nie jesteśmy rozpaczającymi dzierlatkami i pamiętając o tym, że nie poszliśmy tam dla przyjemności razem z Marcinem, Gośką i Hubertem (fart do spotykania dobrych ludzi mnie nie opuszczał) znaleźliśmy osłodę i odrobinę pociechy w tzw. „halbie” wtarganej i spożytej tamże w intencji dobrych ludzi (jakbym znów przeżywał momenty z „Tortilla Flat”). Trzeba jednak oddać sprawiedliwość, przynajmniej jej odrobinę temu miejscu, bo widoki stamtąd zapierały dech w piersiach (to powód pojawienia się mojego brzucha – do dzisiaj nie potrafię wypuścić powietrza). Pogoda nas rozpieszczała, a Uszba, Szchara i ich lekko przyprószone siwizną koleżanki konsekwentnie nam towarzyszyły, mizdrząc się i oczekując na kolejne objawy zachwytu. I miały do tego pełne prawo. Jednak komu w drogę, temu nostalgia. Decyzję o zejściu w dolinę pomogło nam rzucone mimo woli – „wdupiłbym coś ciepłego” i idące mu w sukurs „i zalał zimnym browarem”. To spowodowało, że zbiegaliśmy z góry jak uciekający z Egiptu Żydzi. I pewnie dobrze, bo oprócz szlachetnych założeń, w słuszności podjętej decyzji utwierdził nas rzęsiście padający deszcz, który całkiem dobrze ogląda się zza knajpianej szyby.\nI znów dobrzy ludzie, których spotkaliśmy:). Tym razem nasi rodacy szwędający się po Swanetii w podróży poślubnej. Można? Można! Żal było wyjeżdżać z pięknego, gruzińskiego Wąchocka. Samo na usta ciśnie się dobre słowo, które wypowiadane przez Pilona ma moc pocieszania. Kierowcy oczywiście próbowali przeciągnąć nas, każdy do swojej marszrutki. Swoją drogą, nie spotkałem zbyt wielu samochodów, które miałyby nieuszkodzoną przednią szybę albo zderzaki w komplecie. Widać jest to traktowane jako ozdoba, a najlepszym wypadku jako wyposażenie zalecane. O mało nie doszło do bitwy, przy próbie ustalenia, kto zawiezie nas na dół. Dopiero wystrzelone jak seria z kałacha „eto wsio bolszoj chuj” rozpromieniło naszych przyszłych-niedoszłych dobrodziejów i spowodowało wejście w ton ironii dobrotliwej i przyjacielskich już przekomarzań, kto z nich jest najbardziej dupiatym kierowcą.\nDobrze, jeśli w podróży, tak jak czasem w życiu, towarzyszy człowiekowi nastawienie na cel. To pozwala zachować pozory ładu, a przynajmniej określić miejsce podróżniczej destynacji. W głowie zawróciły nam herbaciane pola Batumi. Jedź nad morze, mówili, będzie fajnie mówili…\nWylądowaliśmy w Kobuleti. Pomieszanie nadmorskich klimatów, przygasłego już mocno blasku socjalistycznych hoteli, tandety odpustowych straganów (zastanawiałem się nad kupnem pierścionka dla Huberta…ciekawe czy by nosił?) i obywateli Związku Radzieckiego (mniej lub więcej stęsknionych za dawną świetnością). Ostatecznie jeśli przyjmie się, że można tam uskuteczniać zwiedzanie, na sposób eksploracji Skansenu Wsi Opolskiej w Bierkowicach, to robi się nawet zabawnie. Można poleniuchować, pomoczyć tyłek w morzu… tylko, że nie udało nam się obudzić w nas natury plażowicza. To otworzyło w naszych sercach tęskną ranę (znów zdanie dla Pilona) i zaczęliśmy tęsknić za górami (znacie to uczucie, kiedy ma się wrażenie, graniczące z pewnością, że czegoś wam brakuje)? Na szczęście jako ludzie odpowiedzialni i stale dbający o szlachetne usposobienie naszych serc i myśli, tęsknotę zatopiliśmy jak U-Bota w butelce zimnego piwka, a ranę w sercu zakleiliśmy lawaszem:) . Kilka słów należy się naszemu znajomemu „Szwajcarowi I Samozwańcowi”. Gość, który chyba prowadził camping, na którym znaleźliśmy schronienie. Chyba, bo zachowywał się jak kierownik obiektu…ale był prawdziwym Szwajcarem. Skąd tam taki koleś, który na dodatek zajmuje się zupełnie niedochodowym biznesem? Odpowiedź jest chyba tylko jedna…to jest Gruzja. Ale zawsze miał dobre słowo, bo kiedy o czymś opowiadał, to zazwyczaj konkludował „it’s all bullshit”. Przy czym tak pięknie wypowiadał słowo „shit”, że wiele razy prosiliśmy go, żeby opowiedział nam, jak mu się żyje w Sakartvelo albo żeby udzielił nam jakiejś dobrej rady, która i tak okazywała się „gówniana”. Za każdym razem, oczywiście z wdzięcznością, przyjmowaliśmy każde dobre słowo i z uznaniem kiwaliśmy głowami w geście zachwytu nad posiadanymi przez rzeczonego Szwajcara zasobami mądrości życiowej.\nSkoro zawiało nas do Adżarii, postanowiliśmy we czworo (z Julią i Maćkiem – przesympatycznym małżeństwem spotkanym w Tbilisi i odnalezionym w Kobuleti), że pojedziemy pozwiedzać Batumi. Pierwsze skojarzenie – miasto kontrastów, gdzie wielka kasa i nowoczesność jest przeplatana (choć coraz mniej) pamiątkami budowlano-motoryzacyjnymi ze złotej ery ZSRR (o ile taka w ogóle była). Trzeba jednak przyznać, że miasto całkiem ładne, nawet jak na „pozagruzińskie” realia. W Batumi mieliśmy okazję skosztować adżarskiego chaczapuri „s jajcom” i przekonać się o gruzińskiej niechęci do Putina. Można tam nabyć, drogą kupna-sprzedaży, papier toaletowy z jego podobizną. Sposób zastosowania zależy od pomysłowości kupującego. Batumi jest prawdopodobnie najbardziej doinwestowanym miastem w Gruzji, dlatego szybko spełni oczekiwania europejskich turystów. I pewnie stanie się jednym z wielu miast, tracąc swoją „gruzińskość” i trudny do powtórzenia klimat.\nPiękna była ta Adżaria. Winne wzgórza opadające do morza…aż chciałoby się powiedzieć „zobacz, jak ładnie”. Jednak wzgórza, to nie Wysoki Kaukaz. A pomysł gruzińskiej wyprawy urodził się przecież ze słowa „Kazbek”, dlatego śpieszno było mi dograć ostatni, mocny akord do tej gruzińskiej melodii. Po całonocnej podróży znów pojawiłem się w Tbilisi, żeby przepakować plecak i ruszyć z mocnym nastawieniem na cel.\nTutaj – możliwe, że nie w porę – urwę opowiadanie, a właściwie zakończę jego pierwszą część. Po to by w spokoju wygrzebać to, co w opisie wejścia na Kazbek powinno się pojawić.\nZatem koniec części pierwszej 🙂\nPoprzedni wpis Żywot człowieka lotnego\nNastępny wpis Okno widokowe: Gruzja\nEtykietybatumi cozrobisz etos exploring góry gruzja impossibleisnothing morze neverstopexploring pilon polecane przygoda sakartvelo smaki tbilisi wyprawa związek radziecki\nWięcej chcę!!! 🙂\nOczywiście, będzie część druga. Proces twórczy (tak pewnie nazwałaby to Elizabeth, w pewnych kręgach nazywana Pauliną) został rozpoczęty. Niemniej nie stać nas na tanie rzeczy, więc chwilkę to potrwa. 🙂\nŚwietna relacja 😀\nAż by się chciało pojechać, jednak nie z powodu sentymentów… Bardziej chciało by się stać częścią tego niezwykłego warkocza:)


Choinka trafiła już do domu Halle Berry (FOTO) - Kozaczek.pl\nczwartek 06-12-12, czytany: 7517 razy, autor: JO\nhalle berry olivier martinez halle berry córka nahla choinka boże narodzenie\nNie za wcześnie na bożonarodzeniowe drzewko?\nHalle Berry / Fame/Flynet Halle Berry razem z córką Nahlą wybrała się na rynek w Beverly Hills, aby wybrać choinkę.\nTen dzień należał do dziewczyn. Najpierw Halle odebrała Nahlę ze szkoły, a później pojechały wybrać drzewko na święta. Choinka, która najbardziej przypadła obu paniom do gustu, wylądowała na dachu Lexusa i pojechała z nimi do domu. Naszym zdaniem trochę za wcześnie na ubieranie choinki, ale najwyraźniej w Kalifornii święta przychodzą wcześniej. Poza tym Nahla będzie miała więcej czasu, aby nacieszyć się drzewkiem. Polecane wideo\nDlaczego Adele chciała ukryć przed światem, że jest już po ślubie?!Lindsay Lohan ofiarą rasistowskiego skandalu!Anna Starmach się zaręczyła! Kim jest jej ukochany?Selena Gomez ma plan. W ten sposób The Weeknd ma dochować jej wiernościZobaczcie, jak Dominika Gwit radzi sobie na parkiecie (ZDJĘCIA)Oto najnowsza PRZEDZIWNA moda w Azji! SERIO?! Ostatnio dodane fotki:zobacz całą galerię »Janet i HalleHalle i PenelopeWygodnieHalle Berry


NBA: Curry poprowadził Warriors do 3-2, ale Warriors stracili Duranta - Sport WP SportoweFakty\nPatryk Pankowiak 09 Maja 2019, 07:23\nHouston Rockets odrobili 20 punktów straty, ale to Golden State Warriors zwyciężyli 104:99 i w serii do czterech zwycięstw prowadzą 3-2. Milwaukee Bucks zakończyli natomiast sezon Boston Celtics, pokonując ich 4-1.\nWielka zmarnowana szansa Houston Rockets. Teksańczycy, którzy na 12 ostatnich meczów w play offach na terenie Golden State Warriors zwyciężyli tylko raz - w czwartym spotkaniu w 2018 roku, mogli znów tego dokonać. Mistrzowie NBA po zaciętym spotkaniu obronili mimo wszystko halę ORACLE Arena i wyszli na prowadzenie w półfinale Zachodu 3-2.\nBardzo zła wiadomość jest natomiast taka, że kontuzji nabawił się Kevin Durant. Jeszcze nie wiadomo, na ile poważnej, ale skrzydłowy opuścił parkiet w końcówce trzeciej kwarty i już nie wrócił do gry. KD zareagował, jakby ktoś uderzył go w okolice kostki, ale nic takiego się nie wydarzyło. Reggie Miller, komentujący ten mecz mówił, że to typowa reakcja podczas zerwania ścięgna Achillesa.\nGoście odrobili w tym spotkaniu 20 punktów straty i wyszli nawet na prowadzenie 69:68. Ich problem był taki, że wówczas nie potrafili zaatakować i powiększyć deficytu. Kluczowe rzeczy działy się w końcówce spotkania. Eric Gordon zniwelował straty Houston do "oczka" (88:89), ale wówczas Golden State zanotowali serię 8-0. Draymond Green i Klay Thompson trafili dwa rzuty zza łuku, które wręcz zaważyły o sukcesie obrońców tytułu.\nPodopieczni Mike'a D'Antoniego w czwartej kwarcie byli zbyt pasywni i nie wykorzystali braku Kevina Duranta. Teksańczycy przegrali tę odsłonę 27:32, a całe spotkanie 99:104. James Harden rzucił 31 punktów, wykorzystał 10 na 16, ale zawiedli Chris Paul czy Clint Capela. Paul umieścił w koszu zaledwie 3 na 14 wykonanych prób, a środkowy miał sześć "oczek" i 14 zbiórek. Zabrakło też wsparcia z ławki, Austin Rivers w 24 minuty zanotował zaledwie dwa punkty.\nDla GSW wielkie rzuty trafiali Stephen Curry i wspomniany Thompson. Ten pierwszy zanotował 25 punktów i sześć asyst. Thompson zaaplikował rywalom 27 "oczek", a Green osiem punktów, miał także 12 zbiórek oraz 11 asyst. Szósty mecz tej rywalizacji odbędzie się w nocy z piątku na sobotę o godz. 3:00 polskiego czasu.\nCzytaj także: Znamy drugiego półfinalistę. Polski Cukier Toruń odprawił Kinga Szczecin\nMilwaukee Bucks dokończyli dzieła na własnym parkiecie. Ich czwarte zwycięstwo z rzędu nad zespołem Boston Celtics stało się faktem. Drużyna Brada Stevensa znów zawiodła. Tylko 7 celnych na 39 oddanych rzutów zza łuku, zaledwie 31-procentowa skuteczność w rzutach z pola. "Celtowie" zakończyli ten sezon w fatalnym stylu.\nKto spodziewałby się takiego scenariusza po pierwszym meczu serii? Boston pokonał wtedy Milwaukee 112:90 w ich hali i wszyscy przypuszczali, że będzie to świetna, trzymająca w napięciu rywalizacja. Realia okazały się zupełnie inne, Giannis Antetokounmpo i jego Bucks pokazali, dlaczego mieli najlepszy bilans w sezonie zasadniczym (60-22). To zdecydowanie nie był przypadek i ich postawa w play-offach to także żadna sensacja. Podopiecznych Mike'a Budenholzera stać na bardzo dużo.\nGospodarze prowadzili od pierwszych minut spotkania, do przerwy było 52:39, a po trzech kwartach 80:62. Ostatnia odsłona okazała się dopełnieniem całości, piąte spotkanie zakończyło się wynikiem 116:91 i dało Milwaukee Bucks pierwszy od 2001 roku awans do finału Konferencji Wschodniej.\nGiannis Antetokounmpo w zaledwie 31 minut miał 20 punktów, osiem zbiórek oraz osiem asyst. Khris Middleton dodał 19 "oczek" i zebrał tyle samo piłek, co Giannis. Bucks pokazali, że są kolektywem - siedmiu ich graczy zdobyło 10 lub więcej punktów. Trafili też w sumie 15 rzutów zza łuku, dziewięć z nich zaaplikowali zawodnicy z ławki rezerwowych. Teraz przeciwnikami drużyny ze stanu Wisconsin będzie ktoś z pary Toronto Raptors - Philadelphia 76ers. Tam na razie jest 3-2 dla Kanadyjczyków.\n- Myślę, że zmienił się nasz sposób myślenia. W pierwszym meczu nie byliśmy wystarczająco skupieni. Tak naprawdę wcale nie byliśmy. Teraz podeszliśmy do tego meczu w pełni poważnie. Wykonaliśmy naszą pracę w 100-procentach. Broniliśmy, rotowaliśmy piłką. To przyniosły rezultaty i wszystko przed nami - mówił do dziennikarzy na konferencji prasowej Giannis Antetokounmpo.\nKyrie Irving nie podołał roli lidera, znów pudłował i nie dał drużynie żadnego impulsu. Mistrz NBA z 2016 roku w środę trafił tylko 6 na 21 oddanych rzutów, w tym 1 na 7 za trzy i zakończył sezon z 15 punktami na koncie. Kiedy przebywał na parkiecie, Celtics byli o 25 "oczek" gorsi, niż Bucks. Czy to był jego ostatni występ w trykocie Bostończyków? Najlepszy po stronie Celtów Marcus Morris zanotował 14 punktów oraz 11 zbiórek.\nCzytaj także: Stelmet Enea BC Zielona Góra ponownie na prowadzeniu, gorąca ręka Przemysława Zamojskiego\nMilwaukee Bucks - Boston Celtics 116:91 (22:19, 30:20, 28:23, 36:29)\n(Antetokounmpo 20, Middleton 19, Bledsoe 18 - Irving 15, Morris 14, Tatum 14, Brown 12)\nStan serii: 4-1 dla Bucks\nGolden State Warriors - Houston Rockets 104:99 (31:17, 26:26, 15:29, 32:27)\n(Thompson 27, Curry 25, Durant 22 - Harden 31, Gordon 19, Tucker 13)\nStahoo 09-05 08:41 Zgłoś\nJa tam wole GSW bez Duranta. Teraz toz aczna grac i spokojnie po mistrza siegna :)\nFan BASKET 09-05 07:40 Zgłoś\nCzyli Durant może jechać na wakacje. Spotka Marcina Gortata


Catering-gc | Catering Warszawa – świeże kanapki z dostawą do biura | Gastro Center Warszawa - firma cateringowa, serwis kawowy, usługi cateringowe, kanapki\nKanapki – przykładowe menu\nBrak czasu na (wartościowy) posiłek?\nCharakterystyczny dla współczesności jest fakt, że coraz mniej czasu mamy na zajmowanie się tak prozaicznymi czynnościami jak przygotowywanie posiłków. Z drugiej strony – coraz silniejsza jest presja społeczna, aby jeść zdrowe, wartościowe dietetycznie pokarmy. Na szczęście nawet spędzając większą część dnia na wypełnianiu obowiązków służbowych, nie jesteśmy skazani na typowy fast food i różne wariacje na jego temat.\n„Typowa” przekąska – nietypowo\nRozwiązaniem mogą być bowiem…kanapki. Choć przywodzą one na myśl czasy szkoły podstawowej i znienawidzonych, nudnych drugich śniadań, to wszystko zależy od sposobu przygotowania. Menu kanapkowe w firmie Gastro Center może budzić tylko pozytywne skojarzenia a także…apetyt. Decydując się na zamówienie kanapek z oferty mamy kilka możliwości. Każdorazowo kanapki składają się z najlepszych jakościowo produktów. W ramach trzech głównych wariantów znajdziemy na przykład dekoracyjne sandwicze z wędzonym łososiem norweskim i limonką czy z cammembertem i winogronem, z pastą serową i orzechem, a nawet…z serem pleśniowym i kiwi.\nDo każdego zestawu kanapek (w liczbie czterech sztuk) dodawana jest również sałatka – po porcji na osobę, do wyboru m.in. makaronowy wariant z tuńczykiem lub z nowalijkami, sałatka hawajska o wytrawno – słodkim smaku (zasługa połączenia ananasa z wędzonym kurczakiem), a także klasyczna sałatka ziemniaczana z jajkiem, warzywami oraz majonezem. Oczywiście by oferta posiłku była kompletna potrzebny jest też napój. I tutaj catering kanapkowy nie zawodzi – można zdecydować się zarówno na zimne napoje – wodę czy sok owocowy, jak i kawę czy herbatę, rzecz jasna z niezbędnymi dodatkami.\nKanapki i sałatki zamawiane w ramach cateringu Gastro Center to gwarancja zadowolenia. W ofercie znajdą coś dla siebie zarówno wielbiciele klasycznych, jak i pozornie nietypowych kompozycji smakowych. Również osoby dbające o linię nie powinny mieć problemu z wyborem. Warto bowiem zauważyć, iż połączenie kanapek z sałatką jest równie sycące, co pochłaniany w pośpiechu hamburger. A ileż zdrowsze!\nPoza tym, zamówienie kanapek na przykład do biura może być doskonałą okazją do zintegrowania współpracowników. W końcu niewiele rzeczy zbliża ludzi tak, jak wspólny posiłek. Kwestie praktyczne również nie są bez znaczenia – pracownicy zyskują więcej czasu na spożycie lunchu (a jak wiadomo konsumpcja w pośpiechu szkodzi).\nCATERING KANAPKI WARSZAWA – trzy proste słowa, a mieszczą w sobie mnóstwo informacji. Jak powszechnie wiadomo nie ma nic lepszego na zaspokojenie głodu jak pożywna KANAPKA. Może być z pieczywa tostowego, mieszanego lub pełnoziarnistego. Dodatki do nich mogą przybierać przeróżne formy. Masło, majonez, wędliny, ryby, wszystkie rodzaje serów – zarówno żółtych jak i białych. Mogą to być warzywa, owoce, musy, dżemy, galaretki, pasty jajeczne, wędzone ryby, a nawet pikle i korniszony.\nCATERING jest w stanie zaserwować wszystkie najlepsze kanapki o jakich myśli klient. Nie ma takiej prośby, której nie mógłby spełnić. Kompleksowa obsługa, którą proponuje na terytorium WARSZAWY jest bardzo szeroka. Oprócz propozycji zorganizowania wszelkiego rodzaju imprez okolicznościowych proponujemy również dostarczanie pysznych KANAPEK, które szybko i skutecznie zaspokoją głód i pozwolą dotrwać z pełnym żołądkiem do obiadu lub kolacji. Szeroki wachlarz smaków, które oferujemy zadowoli niejednego klienta i sprosta wymaganiom nawet wyjątkowym kubkom smakowym.\nDostarczenie KANAPEK pod wskazany adres to priorytet firm świadczących takie usługi. To do nich należy zadanie dowiezienia świeżych, pysznych i sycących dań w odpowiednim czasie. WARSZAWSKIE KANAPKI to najlepsza metoda na głód w pracy, lub podczas spotkania. To wyjątkowe rozwiązanie dla osób, które mają ograniczony czas. Nie trzeba martwić się o wyjście do sklepu, stanie w kolejkach lub żmudne przygotowywanie w domu. Najlepszym rozwiązaniem będzie wykręcenie odpowiedniego numeru telefonu i zamówienie odpowiedniej ilości KANAPEK z dowolnym dodatkiem.\nKANAPKA to rodzaj przekąski między posiłkami. Można rozróżnić tzw. sandwicze, tartinki lub panini. Znano je już w czasach starożytnych i do tej pory cieszą się olbrzymią popularnością. KANAPKA nigdy nie wyjdzie z mody, zawsze spełni swoje zadanie i pozwoli załagodzić głód i przetrwać do obiadu bądź kolacji, dlatego też firmy CATERINGOWE świadczące usługi gastronomiczne, prześcigają się w ich dekorowaniu.\nKANAPKI WARSZAWA – to myśl, która dopada ludzi w czasie pracy. Wiele godzin spędzanych w pracy, ciągła gonitwa za pieniądzem i chęć zrobienia kariery to często priorytet. O zdrowych i pożywnych posiłkach pamięta zaledwie co trzeci pracujący. Dlatego też biegniemy z pomocą i oferujemy pyszne KANAPKI w wielu formach smakowych. WARSZAWA to ogromna aglomeracja, ale z naszymi produktami trafimy wszędzie gdzie trzeba, ponieważ nie straszna nam ponura aura, słoneczna spiekota lub siarczysty mróz. Dajemy Państwu gwarancję, że zamówione KANAPKI trafią pod wskazany adres świeże, pyszne i w nienagannym stanie.\nKompleksowa obsługa cateringowa, którą proponujemy na terytorium WARSZAWY jest bardzo szeroka. Oprócz propozycji zorganizowania wszelkiego rodzaju imprez okolicznościowych proponujemy również dostarczanie pysznych KANAPEK, które szybko i skutecznie zaspokoją głód i pozwolą dotrwać z pełnym żołądkiem do obiadu lub kolacji. Szeroki wachlarz smaków, które oferujemy zadowoli niejednego klienta i sprosta wymaganiom nawet wysublimowanym kubkom smakowym.\nWARSZAWSKIE KANAPKI to gwarancja wigoru i siły, która jest bardzo potrzebna w czasie wielogodzinnej pracy.\nKANAPKA z szynką, pomidorem, majonezem, a może z żółtym serem lub łososiem? To żaden problem. Skomponujemy takie smaki, do których przywykłeś i które uwielbiasz. Nasze KANAPKI nie są rodzajem zapychacza. Mogą śmiało stanowić pełnowartościowe danie. Nie pożałujesz swojej decyzji!\nNie musisz się już martwić tym, że zapomniałeś drugiego śniadania do pracy czy szkoły. Szybko zaradzimy twoim problemom dostarczając pod wskazany adres pakiet ulubionych KANAPEK, które przygotowujemy szybko sprawnie i z najlepszych oraz dokładnie wyselekcjonowanych składników. Szybka przekąska w czasie nudnego zebrania lub sympozjum? Pełnowartościowe śniadanie w czasie spotkania w sali konferencyjnej, a może po prostu coś na ząb w czasie spotkania z przyjaciółmi? Najlepsze KANAPKI w WARSZAWIE są w zasięgu ręki. Nie ma się nad czym zastanawiać!


Pierwszy rok w PPK - opłaciło się? ~ Risky\nPierwszy rok w PPK - opłaciło się?\nJak się okazuje, Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK) przez większość pracujących nie są obecnie postrzegane jako atrakcyjne. Szczegółowo o ich wadach i zaletach rozpisywałem się w osobnym artykule. Teraz chciałbym podzielić się moimi wrażeniami po roku uczestnictwa. Czy jestem zadowolony z tego okresu? Poniżej znajdziesz odpowiedź na to pytanie wraz z danymi, które mogą zachęcić Cię (lub zniechęcić) do zabezpieczenia swojej przyszłej (może odległej) emerytury w ten sam sposób.\nPPK – sukces czy porażka?\nPolski Fundusz Rozwoju (PFR) poinformował, że po trzech etapach wdrażania PPK w programie uczestniczy nieco ponad 2 mln osób. To około 30% wszystkich uprawnionych. Z jednej strony można by stwierdzić, że to niezły wynik. Szczególnie, jeśli weźmiemy pod uwagę dwa czynniki: pandemiczny rok 2020 oraz konieczność odbudowania zaufania do systemu emerytalnego po historii OFE. Z drugiej strony, program w obecnej formie jest na tyle atrakcyjny, że ten wynik powinien być znacznie wyższy.\nSzczególnie niepokojące jest, że jedną z grup, która niechętnie włącza się do PPK, są osoby młode, będące na starcie kariery zawodowej. Odległy czas do osiągnięcia przez nich wieku emerytalnego to niezbyt dobry argument przeciwko uczestnictwu w PPK. Im dłuższy okres czeka nas do przejścia na emeryturę, tym w większym stopniu będziemy musieli na nią odkładać sami. Emerytury z ZUS (o ile w ogóle jakieś nas czekają) będą bowiem coraz niższe w stosunku do naszych przeciętnych zarobków.\nDruga niezbyt zainteresowana grupa to osoby tuż przed emeryturą, które trochę łatwiej mi zrozumieć. Dodatkowa emerytura z PPK będzie dla nich stosunkowo mała, a przy okazji znają oni mniej więcej wysokość przyszłych świadczeń z ZUS (będą one dla nich wyraźnie atrakcyjniejsze niż dla osób młodszych). Mimo wszystko, brak uczestnictwa w PPK to trochę taka „zmarnowana okazja” – nawet gdy ktoś będzie odkładać w programie środki tylko przez rok czy kilka lat. Taki okres może mieć znaczenie, o czym zaraz się przekonasz.\nZa mną pierwszy rok odkładania środków w ramach PPK. Z tego względu chciałbym pokazać Ci moje dotychczasowe rezultaty. Czy był to rok korzystny? Szczerze mówiąc, bardzo trudno jest być na minusie, biorąc pod uwagę, że prawie połowa wpłaconych środków nie pochodziła „z mojej kieszeni”. To potrafi zrobić różnicę.\nTyle zarobił dla mnie „fundusz zdefiniowanej daty”…\nFundusz zdefiniowanej daty to, powiedzmy, taka szufladka, do której instytucja zarządzająca moim PPK wrzuca środki wpłacane przeze mnie, mojego pracodawcę oraz dopłaty z budżetu. Dana szufladka przeznaczona jest dla wszystkich uczestników urodzonych w konkretnym przedziale czasowym – mój fundusz PPK ze zdefiniowaną datą 2050 obejmuje osoby urodzone w latach 1988-1992. Na ten moment pieniądze z mojej szufladki są inwestowane stosunkowo agresywnie (w dużym uproszczeniu oznacza to znaczącą przewagę akcji nad obligacjami), ale z biegiem lat alokacja kapitału będzie się zmieniać w kierunku przewagi instrumentów bezpiecznych nad ryzykownymi. To trochę jak przechodzenie z inwestowania w oszczędzanie.\nPierwsze środki wpłynęły na moje konto PPK na początku lutego ubiegłego roku, natomiast na początku stycznia bieżącego roku wpłynęła na nie dwunasta wpłata. W zasadzie dopiero z końcem miesiąca zamknę pełny rok, ale dużo wygodniej jest mi robić podsumowanie na początku roku kalendarzowego. Szczególnie, że minione 12 miesięcy na rynkach finansowych był pełen zawirowań i wiele osób może zastanawiać się, ile można było stracić lub zarobić na inwestycjach w ramach PPK. W moim przypadku było to ok. 17,5% zysku kapitałowego. Mam tutaj na myśli osiągnięty zysk w stosunku do sumy wszystkich wpłat. Czy jestem zadowolony z takiego wyniku? Oczywiście, że tak – gdybym taką stopę zwrotu osiągał co roku, byłbym wniebowzięty. Wiem jednak, że ta stopa będzie się wahać i częściej będzie niższa (ale możliwe, że w wyjątkowo bogatych latach będzie wyższa).\nMożesz zacząć zastanawiać się, jak to możliwe, że moje PPK zyskało tak dużo. Przecież dołączyłem do programu na początku 2020 roku, a w marcu na światowych giełdach miał miejsce krach i główne indeksy giełdowe spadały po 30-40%. Tutaj jednak uwydatnia się jeden z najważniejszych aspektów regularnego odkładania środków. Ja (a raczej instytucja zarządzająca moim PPK) nie zainwestowałem na początku roku konkretnej sumy pieniędzy, która teraz byłaby o X procent wyższa (bądź niższa). Zamiast tego, co miesiąc inwestowałem małą kwotę. Dzięki czemu nie kupiłem (np. jakiejś puli akcji) na tzw. szczycie. Kupowałem co miesiąc – przed załamaniem na giełdzie, w czasie załamania i przez cały rok, gdy indeksy giełdowe odrabiały straty. To właśnie dzięki temu moje zyski nie są symboliczne.\nale tak naprawdę zarobiłem znacznie więcej…\nMożliwe, że zysk na poziomie 17,5% nie robi na niektórych wrażenia (ja wolę jednak pozostać w sferze racjonalnych oczekiwań). Mimo wszystko chciałbym Ci powiedzieć, że dzięki uczestnictwu w PPK zarobiłem faktycznie ok. 105,7%. Zaraz, zaraz – ale jak to możliwe, skoro przed chwilą napisałem, że moje środki w PPK wygenerowały 17,5% zysku. Skąd więc nagle 105,7%!?\nZauważ, że jeszcze wcześniej napisałem, że prawie połowa środków wpłaconych na moje konto PPK nie pochodziła z mojej kieszeni. Przecież dostałem dodatkowe środki od pracodawcy (od których zapłaciłem podatek dochodowy) i z Funduszu Pracy (nieopodatkowane). Moja kalkulacja kosztów i korzyści wygląda więc zupełnie inaczej.\nPo pierwsze – moim „kosztem” uczestnictwa w PPK są moje własne wpłaty i podatek zapłacony od wpłat pracodawcy. Korzyści to z kolei wpłaty od pracodawcy (pomniejszone o zapłacony przeze mnie podatek), dopłaty z budżetu oraz zyski kapitałowe z całości zgromadzonych środków. Pieniądze z tych trzech źródeł stanowiły w tym roku właśnie 105,7% moich kosztów. Innymi słowy – na ten moment mam na swoim rachunku ponad dwa razy więcej środków niż sam włożyłem.\nPoniższy wykres pokazuje, jaką część tego całościowego zysku stanowią: zyski z inwestycji, zysk z wpłat pracodawcy i zysk z dopłat z budżetu. Kluczowym elementem są tutaj wpłaty od pracodawcy. Najmniejsze znaczenie w ubiegłym roku miały dopłaty z Funduszu Pracy.\nWykres 1. Udział poszczególnych źródeł finansowania w całkowitym zysku z PPK (w punktach procentowych)\nHola, ale znów coś się nie zgadza! Dlaczego na powyższym wykresie zyski z inwestycji to 30,6%, skoro wcześniej podałem wartość 17,5%? Ano ta niższa stopa zwrotu odnosi się do całości wpłat na rachunek PPK, natomiast ta wyższa to stosunek zysków z inwestycji do mojego własnego wkładu (wpłat i zapłaconego podatku). Widać tutaj doskonale, że formuła PPK działa jak dźwignia finansowa. Jest ona tym bardziej korzystna, że nie wynika z zaciągnięcia kredytu. Jest efektem dodatkowych źródeł wpływu (pracodawca i budżet Państwa).\n…choć gdybym chciał dziś wypłacić pieniądze, to… nadal sporo.\nŚrodki zgromadzone w PPK są moją prywatną własnością. Nie mogę jednak zrezygnować w tym momencie z uczestnictwa i wypłacić ich w całości. To znaczy, mogę zrezygnować z uczestnictwa w programie w każdym momencie, ale stracę przez to część osiągniętych korzyści. Zachowam całość własnych wpłat, 70% wpłat pracodawcy, ale całość dopłat z budżetu będę musiał zwrócić. Z kolei od osiągniętych zysków trzeba będzie zapłacić podatek od zysków kapitałowych (19%).\nJak więc moje korzyści z PPK wyglądałyby, gdybym w tym momencie zrezygnował? Byłbym nadal aż 60% do przodu.\nMoje cele PPK\nOsobiście traktuję PPK jako atrakcyjną formę inwestowania z opcją zabezpieczenia emerytury. Inwestowania, bo na ten moment traktuję swoje środki w PPK jako inwestycję – biorąc pod uwagę, że mój osobisty fundusz zdefiniowanej daty składa się w głównej mierze z akcji, czyli aktywów o wyższym ryzyku. Dodatkowo, środki wpływające na moje konto PPK od pracodawcy i z budżetu traktuję jako swoistą dźwignię finansową dla inwestycji.\nDlaczego natomiast piszę o „opcji zabezpieczenia emerytury”? Przede wszystkim dlatego, że nie zakładam, iż na 100% dotrwam w PPK do 60 roku życia. Mogę w każdym momencie zrezygnować z uczestnictwa, jeśli program zostanie w niekorzystny sposób zreformowany lub sytuacja życiowa wymusi na mnie podjęcie takiej decyzji. Na ten moment dużo bardziej interesuje mnie opcja wykorzystania w przyszłości środków z PPK na wkład własny do kredytu hipotecznego. W tym przypadku zgromadzone środki działają w pewnym sensie jak kredyt oprocentowany na 0%, zaciągnięty u przyszłego Kuby-emeryta (który powinien dostać te środki z powrotem zanim jeszcze przejdzie na emeryturę). Nie chcę, żebyś zrozumiał/a mnie źle – opcja zabezpieczenia emerytury poprzez PPK jest dla mnie bardzo ważna. Nie jest obecnie moim głównym celem w tym programie – ale w pewnym momencie zapewne stanie się nim.\nKażdy sam musi odpowiedzieć sobie na pytanie, czy uczestnictwo w Pracowniczych Planach Kapitałowych jest dla niego dobrą opcją.\nMimo wszystko, z punktu widzenia korzyści finansowych uczestnictwo w programie będzie się opłacało praktycznie każdemu. No chyba, że na rynkach finansowych wydarzy się jakiś kataklizm (a dobrze wiemy, że Czarne Łabędzie istnieją). Nie chcę przy tym przekonywać Cię, że PPK co roku zarobi dla Ciebie 20, 30, 60 lub 100%. Tak nie będzie. W moim przypadku za rok mogę spodziewać się, że moje nowe wpłaty będą podwojone. Tak nie stanie się jednak ze środkami, które zgromadziłem do tej pory. One będą już tylko generować ewentualne zyski kapitałowe (a być może straty). Dla mnie ważne jest jedynie, by te zyski z inwestycji dawały mi w długim terminie kilka punktów procentowych ponad inflację.\non stycznia 19, 2021 by Risky | Leave a comment Edit\nZałożyłem bloga, więc wiem co to ryzyko… panno lekkich obyczajów\nCzy ryzyko jest na tyle "dużym tematem", by poświęcić mu całego bloga? Oto pytanie, na które musiałem sobie sam wielokrotni...\nNie wszystkie łabędzie są białe\nCzyli o tym, że czarny ptak kiedyś da Ci w mordę Zaobserwowanie 10 tysięcy łabędzi nie jest wystarczającym warunkiem do tego, b...\nInwestowanie vs oszczędzanie - czy warto ryzykować?\nOszczędzać czy inwestować? – jeśli zadajesz sobie to pytanie, myśląc o tym, co zrobić z nadwyżkami finansowymi, to już jesteś szczęśc...\nPPK - czy warto się wypisać?\nChoć to artykuł o emeryturze, to najpierw pogadamy o papierosach. Zapewne znasz poniższą anegdotę: Spotyka się dwóch sześćdziesięciolatk...\nJak się okazuje, Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK) przez większość pracujących nie są obecnie postrzegane jako atrakcyjne. Szczegółowo o ...\nGłosowanie strategiczne - czy można zwiększyć wagę swojego głosu w wyborach?\nDecyzja o tym, na kogo głosować w wyborach prezydenckich, parlamentarnych, samorządowych lub jakichkolwiek innych, ma dużo większe znacz...\nDlaczego nie warto osiągać swoich celów przez przypadek?\n„Czy podjąłem dobrą decyzję?” – zapewne każdy wielokrotnie w swoim życiu zadawał sobie (albo komuś) to pytanie. Im więcej zależy od takiej...\nZagadka - jak głosować strategicznie?\nW najbliższą niedzielę mamy wybory prezydenckie. Przy okazji tego specyficznego posta chciałem wszystkich zachęcić do uczestnictwa...\nNadzieja (matematyczna) matką przezornych\nWszyscy mamy jakieś oczekiwania w stosunku do przyszłości. Pytanie jednak brzmi, czy wszyscy potrafimy je dobrze formułować? Zbyt niskie o...\nCopyright © Risky | Powered by Blogger


Rafał Trzaskowski odwiedzi Szczecinek. Andrzej Duda Drawsko Pomorskie | Szczecinek Nasze Miasto\nRafał Trzaskowski odwiedzi Szczecinek. Andrzej Duda Drawsko Pomorskie\nRajmund Wełnic 30 czerwca 2020, 15:57\nWizyta Rafała Trzaskowskiego we Włocławku nasze miasto włocławek\nKandydaci na prezydenta Polski pracowicie spędzają przerwę między dwiema turami wyborów. W środę do Szczecinka przyjedzie Rafał Trzaskowski, do Drawska Pomorskiego Andrzej Duda.\nKandydat Koalicji Obywatelskiej przyjechał do Szczecinka we wtorkowy wieczór, ale z dziennikarzami i mieszkańcami spotka się w środę (1 lipca). Na godzinę 10:30 zaplanowano briefing prasowy przed szczecineckim ratuszem, a po nim wiec wyborczy.\n- Cieszymy się, Rafał Trzaskowski odwiedzi Szczecinek i jego mieszkańców, co dowodzi znaczenia miasta i regionu, jako istotnego ośrodka politycznego, bo wykrojenie czasu w decydującym momencie kampanii wyborczej nie jest łatwym zadaniem - Jakub Hardie-Douglas, radny wojewódzki z ramienia Koalicji Obywatelskiej, dodaje, że dostrzegają to i sztabowcy Andrzeja Dudy, którego trasa kampanijna i w Szczecinku przecina się z szlakiem kandydata opozycji. - Zapraszamy serdecznie na spotkanie mieszkańców z Rafałem Trzaskowskim.\nZanosiło się, że tego samego dnia w Szczecinku mogą się zjawić obaj kandydaci, bo prezydent Andrzej Duda, który prowadzi kampanię wyborczą przed II turą , miał być w tym tygodniu w Szczecinku. Takie były wstępne plany. Jednak, jak to w kampanii, scenariusz szybko się zmienia i sztaby wyborczena gorąco układają grafik wyjazdów. Wygląda więc na to, że kontrkandydaci - Andrzej Duda oraz Rafał Trzaskowski, który w środę przyjedża do Szczecinka, nie będą mieli nawet okazji, by się minąć. Prezydent Andrzej Duda jedzie bowiem ostatecznie do Drawska Pomorskiego. Tu z samego rana złoży wizytę na tutejszym poligonie. Natomiast około godz. 10 na placu przy starostwie powiatowym prezydent Andrzej Duda spotka się z mieszkańcami. To będzie krótkie spotkanie, okazja do krótkich rozmów. Po tym prezydent ruszy w dalsza trasę. Ma być m. in. w Złotowie, a wieczorem w Człopie na wiecu wyborczym.\nPrzypomnijmy, że w niedzielę (12 lipca) czeka nas druga tura wyborów prezydenckich. Zmierzą się w nich urzędująca głowa państwa Andrzej Duda i Rafał Trzaskowski, prezydent Warszawy, którzy w pierwszej turze uzyskali najlepsze wyniki. Nie na tyle jednak, aby elekcję rozstrzygnąć w pierwszym głosowaniu.\nGość 01.07.2020 07:06:02\nAndrzej z Rafałem tak ustawili trasy, że depczą sobie po piętach. Mogli razem pojechać na tą wycieczkę, byłoby i taniej, i raźniej :)


VI LO z kompleksem sportowym na szóstkę - Gdynia\nDla uczniów VI Liceum Ogólnokształcącego dbanie o kondycję fizyczną to prawdziwa przyjemność. Od roku mają do dyspozycji nowoczesną salę gimnastyczną. A już wkrótce będą mogli trenować na świeżym powietrzu. Rusza bowiem budowa kompleksu boisk sportowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Przetarg wygrała firma Gardenia z Warszawy. Wykonawca zobowiązał się wykonać prace w ciągu 20 miesięcy, a na plac budowy wejdzie w przyszłym tygodniu. Koszt inwestycji to prawie 2 miliony 100 tys. złotych.\nPowstanie m.in. boisko wielofunkcyjne i do gry w piłkę siatkową, bieżnia prosta i bieżnia okólna, rozbieg i skocznia w dal. Wszystko pokryte nawierzchnią syntetyczną. Wykonawca zbuduje też profesjonalną rzutnię do pchnięcia kulą.\nTeren pomiędzy boiskami a bieżnią okólną pokryty zostanie nawierzchnią syntetyczną, a plac do ćwiczeń na drążkach nawierzchnią bezpieczną.\nWykonawca, zgodnie ze Specyfikacją Istotnych Warunków Zamówienia, zobowiązany jest także do odwodnienia boisk i obiektów sportowych, m.in. poprzez budowę kanalizacji deszczowej i zbiornika retencyjno-rozsączającego.\nAby obiekt mógł stać się areną sportowych zmagań, wykonane zostaną również trybuny wraz z siedziskami. Warto podkreślić, że będzie on dostępny i dostosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.\nKompleks sportowy będzie wyposażony w stojaki dla rowerów, tablice informacyjne, maszty flagowe. Całości dopełni pięknie urządzona zieleń, której aranżacją również zajmie się wykonawca.\nZ obiektu sportowego będą korzystać przede wszystkim uczniowie „Szóstki”, ale nie tylko. Będzie on udostępniany klubom sportowym i otwarty dla mieszkańców.\nPrzypomnijmy, że VI Liceum Ogólnokształcące to placówka z wieloletnią tradycją i pasmem sukcesów na koncie. Powstało w 1972 roku, jako szósta ogólnokształcąca szkoła w Gdyni. Aktualnie uczy się tam ponad 500 licealistów w 17 klasach.\nSala gimnastyczna przy VI LO fot. Michał Kowalski\nOpublikowano: 22.06.2017 16:01 Autor: Małgorzata Omachel - Kwidzińska\t(m.omachel@gdynia.pl) Zaktualizowano: 22.06.2017 16:08 Zmodyfikował: Karolina Szypelt


Rowery KTM – solidne pojazdy austriackiego producenta\nPosted on Kwiecień 15, 2016 Updated on Kwiecień 15, 2016\nKTM to prestiżowa austriacka marka powstała już w 1934 roku. Co ciekawe, oprócz rowerów produkuje również motocykle i quady. Austriacka firma wytwarza codziennie aż 750 sztuk jednośladów. Jej rowery dostępne są na każdym, z wyjątkiem Antarktydy oczywiście, kontynencie. Rowery KTM charakteryzuje wytrzymałość i niezawodność, które osiągane są dzięki specjalnym testom prowadzonym przed rozpoczęciem seryjnej produkcji danego pojazdu. Warto przyjrzeć się ofercie, którą na ten rok, przygotował dla nas ten austriacki producent. Każdy znajdzie coś dla siebie. Czytaj resztę wpisu »\nThis entry was posted in rowery and tagged rowery ktm.\nCzy warto zainteresować się Rowerami Elektrycznymi?\nPosted on Marzec 24, 2016 Updated on Kwiecień 4, 2016\nRowery elektryczne stają się coraz bardziej popularne w Polsce. Rodzimy rynek tych produktów stale rośnie, a zapotrzebowanie na tego typu sprzęty nie słabnie. Jeśli zastanawiacie się nad zakupem roweru elektrycznego, w tym krótkim artykule chciałbym wypunktować zalety i wady tego typu rowerów. Czytaj resztę wpisu »\nThis entry was posted in rowery and tagged Rowery elektryczne.\nSpodenki rowerowe – pomoc w wyborze\nKażdy rowerzysta, który wybiera się w dłuższe trasy lub jeździ w trudnych warunkach atmosferycznych, wie jak ważny jest komfort. Oprócz właściwego przygotowania sprzętu rowerowego warto zastanowić się na dobraniem należytej odzieży. Duża część rowerzystów nie ma problemu z dobraniem odpowiedniej koszulki, jednak spory problem sprawia kupno właściwych spodenek. Czytaj resztę wpisu »\nThis entry was posted in akcesoria rowerowe and tagged spodenki rowerowe.\nPlecak na rower czy sakwa?… w co się spakować na dłuższą trasę.\nPosted on Styczeń 4, 2016\nWielu rowerzystów wybiera się w trasy rowerowe nawet kilkudniowe lub jeszcze dłuższe. Po jakimś czasie uprawiania jazdy na rowerze, znane trasy mogą się znudzić, a na pewno mamy już na tyle wrobioną kondycję i siłę, że można się pokusić o większe wyzwanie, jakim jest kilkudniowa trasa na rowerze. Czytaj resztę wpisu »\nThis entry was posted in Uncategorized and tagged plecak na rower.\nJazda na rowerze a słuchanie muzyki\nObecnie istnieje wielu przeciwników jazdy na rowerze ze słuchawkami w uszach. Uważają, że jest to niebezpieczne, ponieważ jadący nie usłyszy, na przykład, nadjeżdżającego z tyłu samochodu bądź dżwięku karetki. Z drugiej strony wielu rowerzystów nie wyobraża sobie jazdy bez muzyki – niejednoktrotnie muzyka jest motywacją do pedałowania, szczególnie na długich trasach – i trudno się im dziwić. Czytaj resztę wpisu »\nThis entry was posted in rowery and tagged muzyka na rower.\nJak używać licznika rowerowego?\nPosted on Październik 8, 2015 Updated on Październik 26, 2015\nPrzy korzystaniu z licznika podstawowym pojęciem jest pojęcie wycieczki („trip”). Zazwyczaj rozumiemy przez nie pojedyncze wyjście na rower, podczas którego pokonamy określony dystans. Przed każdym wyjściem resetujemy dystans wycieczki (zazwyczaj należy w tym celu dłużej przytrzymać któryś z klawiszy) i zakładamy licznik na rower. Czytaj resztę wpisu »\nThis entry was posted in akcesoria rowerowe and tagged liczniki rowerowe.\nKamera na kask do jazdy na rowerze\nCoraz więcej rowerzystów zaczyna nagrywać swoje dokonania za pomocą kamer na kasku. Filmik można później pokazać znajomym i rodzinie, umieścić w Internecie i oglądać samemu, wspominając najlepsze momenty. Jeśli zastanawiałeś się nad zakupem kamerki, poznaj dokładniej możliwości takiego sprzętu. Czytaj resztę wpisu »\nThis entry was posted in akcesoria rowerowe.\nTu zadbają o Twój rower:\nakcesoria rowerowe foteliki rowerowe kaski rowerowe kaski rowerowe uvex liczniki rowerowe merida muzyka na rower naprawa rowerów warszawa plecak na rower przyczepki rowerowe rower elektryczny rowery damskie rowery dziecięce Rowery elektryczne rowery ktm rowery mtb rowery orbea spodenki rowerowe


"Biała królowa" odcinek 2. Elżbieta w niebezpieczeństwie! Warwick chce się zemścić [STRESZCZENIE ODCINKA] - Telemagazyn.pl\nSonia Tulczyńska-Starnawska 09.02.2021 13:13, Biała królowa\nPoruszająca opowieść o młodym królu Edwardzie, mistrzu manipulacji Lordzie Warwicku oraz trzech kobietach nabiera rozpędu. Yorkowie wygrali wojnę z Lancasterami o prawo do tronu. Królem Anglii został Edward IV, który zakochał się w owdowiałej plebejce. Po ich potajemnym ślubie sytuacja na dworze zaczyna się komplikować.\nW drugim odcinku serialu "Biała królowa" Elżbieta (Rebecca Ferguson), po swojej koronacji, wraca do starej codzienności bycia królową. Warwick będzie szukać na niej zemsty za to, że uwiodła króla Edwarda.\nElżbieta znajdzie się w prawdziwym niebezpieczeństwie. Co z nią będzie?