Obserwowane (0)0 szt. za 0,00 PLNwyszukiwarka zaawansowana MENUTanie MilitariaPistoletyKarabinyPromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyRepliki AirsoftRepliki elektryczneRepliki gazoweRepliki sprężynoweGranatnikiRepliki HPAPromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyCzęści i AkcesoriaKulkiCzęści wewnętrzneCzęści zewnętrzneCzęści do GBBCzęści i akcesoria HPAMagazynkiGazy, naboje CO2Akumulatory/BaterieŁadowarkiKomory i gumki Hop-upOptykaLatarkiGranaty, minyPreparaty, oleje, smaryDo replik sprężynowychGadżety militarnePozostałe akcesoriaIPSC / AIPSCNarzędzia, chronografyLufyMaskowanie i farbyUkłady MOSFET i ASCUPromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyWyposażenie TaktyczneKamizelki taktyczneŁadownice i kieszeniePlecaki i torbyHełmy i akcesoriaPokrowce na replikiUbiór militarnyOkulary i gogleSystemy nośne i akcesoriaSystemy hydratacyjneNoże, multitoole, scyzorykiOchraniaczeMaskiKaburyNaszywkiRadia i akcesoriaPozostałeAkcesoria do kamer typu GoProRękawicePasy i szelkiLornetkiPromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyOutdoorNoże, multitoole, scyzorykiCamping i SurvivalLatarkiLornetki i teleskopyArtykuły obronnePromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyStrzelectwoOkulary i gogleTorby i pokrowce na brońZawieszenia do broniKaburyPasyLatarkiCelownikiCzęści i akcesoria do broniCzyszczenie i konserwacjaOdzieżKamizelkiŁadownice i kieszenieOchronniki słuchuPozostałePromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyWiatrówkiPistolety wiatrówkiKarabinki wiatrówkiAkcesoria do wiatrówekPistolety maszynowePromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyUsługi serwisoweUsługi serwisoweDarmowy downgrade replikiDarmowa usługa malowania - dostosowanie repliki do lokalnego prawaPromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyJesteś tu: Strona głównaRepliki AirsoftRepliki elektryczneKarabiny/KarabinkiReplika karabinka ELM (Gen. 2)Twoje konto Wyszukiwarka Rejestracja Logowanie Zapomniane hasło Replika karabinka ELM (Gen. 2)Generacja 2System szybkiej wymiany sprężynyWykonanie: stal + drewno + tworzywoWaga: 3600gDługość: 880mmPrędkość wylotowa: ~420 FPSNapęd: elektrycznyProducent: E&L\nProducent: E&L Kod produktu: EIL-01-005789Ocena: 4.27 / 5 (11 opinii)\nNasza cena 1799.00PLNPLN\nSzybkie i tanie zwrotySprawdźPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyReplika karabinka ELM (Gen. 2)Kod produktu: EIL-01-005789Rozmiar: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nWykonanie:Stal + drewnoNazwa:Replika karabinka ELM (Gen. 2)Producent:E&L AirsoftGwarancja:12 miesięcyNapęd / zasilanie:Napęd elektrycznyWersja gearboxa:Oznaczenia v2, v3, v6 nie oznaczają stopnia zaawansowania mechanizmu ,a jedynie kształt zastosowanego szkieletu, który dobierany jest przez producenta w zależności od możliwości korpusu repliki. Przykładowo, repliki z rodziny M4/M16, MP5, mają gearbox v2, natomiast rodzina AK czy G36 gearbox v3.Gearbox v3Tryb ognia:Ogień pojedynczy, ciągłyDługość repliki [mm]:Długość repliki mierzona jest pomiędzy dwoma najdalej oddalonymi od\ndługości (np. składana kolba lub przedłużany tłumik ognia).880Długość lufy wewnętrznej [mm]:~445Waga [g]:Jest to wartość, która obejmuje wagę repliki, magazynka oraz pozostałych akcesorii znajdujących się w zestawie bez akumulatora, ładowarki, wyciora itp. itd.3600Rodzaj magazynka:Magazynek typu Mid-CapPojemność magazynka [szt.]:~150Hop-Up:System Hop-Up służy do podkręcania kulki podczas wystrzału (wprowadzenie jej w obrót rotacyjny), dzięki któremu, przedłuża ona swój tor lotu. Działające prawa fizyki, powodują iż obrót kulki unosi ją do góry, natomiast siły grawitacyjne naturalnie ją przyciągają. Odpowiednie wyregulowanie Hop-Up, spowoduje wyrównanie tych dwóch zjawisk, co zaowocuje długim i prostym lotem na dłuższym dystansie oraz większeym skupieniem strzału (poprawienie celności).Jest, regulowanyBlow Back:Blow Back (BB) jest to system imitujący pracę zamka (odrzut podczas wystrzału), który spotykany jest najczęściej w modelach gazowych pistoletów i karabinów, jednakże co raz częściej pojawia się on także w replikach elektrycznych. Dzięki temu, strzelanie staje się bardziej zbliżone do ostrych odpowiedników, co zwiększa realizm podczas rozgrywek. Za każdym naciśnięciem za spust, replice towarzyszy tzw. "kopnięcie", czyli odrzut spowodowany zwrotnym ruchem zamka.W modelach gazowych, system blowback działa dzięki przeznaczonej na ten cel większej części gazu, natomiast w replikach elektrycznych, zamek poruszany jest dzięki pracy silnika napędzającego cały mechanizm.BrakAkumulator w zestawie:Akumulator NiCd cechuje się dużą wydajnością prądową, ale występuje w nich uciążliwy efekt pamięci.\nOcena: Autor: Horde, TarnówŚwietnie wykonana replika ale wytrzymałość tłoka to jest jakieś... nieporozumienie. Rozpadł się po 200 strzałach. Po jego wymianie replika śmiga aż miło.\nOcena: Autor: Jakub, Krynica ZdrójReplika dobrze wykonana. Nic nie lata, brak luzów na magazynku i pokrywie. Replika generuje 410 FPS, kultura pracy GB jest na wysokim poziomie. Żeby nie było kolorowa mój egzemplarz ma problem z komorą Hop Up bądź gumką, nie jestem wstanie wyregulować hop up, albo za mocno albo nie podkręca. Ogólnie replike oceniam w stosunku cena/jakość na mocne 8/10\nOcena: Autor: Łukasz, WarszawaMam tę replikę od kilku miesięcy, ale spisuje się bez zarzutu. Wygląd zewnętrzny niemal nie do odróżnienia od oryginału, robi wrażenie solidnego - replika godna polecenia.\nOcena: Autor: Michał, ŚwierklanyDNO!\nJedna wielka porażka. 1)Replika według producenta - miała wytrzymać m150 a nawet 170!! M140 zrobiło porządek z tłokiem i głowicą (tłok nie pęknął, tylko poszedł w drobnny mak!!), głowica jest aktualnie na kropelce.... Aha, wytrzymał jedną serię (pierwszą na pierwszych manewrach). 2)Te perfekcyjne doszczelnienie - to już Cyma ma lepsze doszczelnienie na stoku niż E&L!!! Doszczelniona dysza, która przepuszcza powietrze gdzie tylko można. Cały zespół cylindra i tłoka to kompletne badziewie. 3)Komora chyba z kosmosu, gumka czy to z G&G czy Systemy lata luźno jak chce, nie pomaga nic. Dodatkowo źle wywiercona dziura na gumce w "lufie precyzyjnej" (chociaż obok lufy precyzyjne to chyba tylko leżało). Regulacja Hop-Up równie lata jak na wietrze mocniejszy ruch zamkiem i komora "sama się reguluje". Naprawdę - za mniejszą cenę widziałem repliki w stoku, w których wymieniało się gumki i dawały radę mocniejszym repliką. Jedna + to tylko wykonanie części zewnętrznych + spasowanie ich. Tylko to. Środek - totalne dno. Żeby replika w miarę dobrze funkcjonowała - trzeba włożyć jeszcze trochę gotówki.. Przy aktualnej cenie repliki - nie opłacalne. Mój najgorszy zakup. Aktualnie moja najdroższa replika w kolekcji, która ma najgorszy środek... Nie polecam.\nOcena: Autor: Marian, Heysham/MorecambeWAW!!!!\nKawał solidnego żelazo sklejki.Nalezy tylko obawiac się rdzy i korników.\nWaży jak diabli,strzela jak diabli,jak nic z piekla rodem.Toporny jak T-34 Prawie nic się nie telepie,Prawie żadnych luzów ,bo nie orginalne magazynki wykazuja tendencje do latania,ale to nic w porownaiu z orginalnym, który o dziwo,żeby zaczął podawać kólki musi być dociskany ręką,inaczej odmawia jakiej kilwiek kooperacji. To jeden minus,drugi - regulacja HOP-UP.Ktoś w swojej nie zgłebionej frustracji zamiast zrobić toto z metalu ,albo przynajmniej z twardego palstyku, robi z miekięgo polysteru ,który pod lekkim dotykiem gnie sie na wszystkie strony,jeszcze dotego w kolorze flagi wielkiego brata.\nPolecam, naprawde kawal dobrego żelastwa.\nOcena: Autor: Mariusz, Kostrzyn Nad OdrąŚwietna replika po prostu the best. ;)\nOcena: Autor: JS 4053, Zielona GóraBardzo fajny karabinek... świetne spasowanie i ąwietna praca.. performance out of box bardzo zadowalające...\nOcena: Autor: Opineo.plkarabinek jak prawdziwy, dobrze sie z niego strzela\nOcena: Autor: Konrad, LubońZewnętrzny wygląd repliki naprawdę zaskakuje. Jest świetnie wykonana, wygląda jak palna, jednak nie mogę tego samego powiedzieć o układzie elektrycznym, ponieważ nie działa. Może trafiłem na wadliwy egzemplarz, warto przemyśleć zakup.\nOcena: Autor: Krystian, ŚwidwinŚwietna replika wykonanie wewnętrzne jak i zewnętrzne bije na głowe LCT . Polecam.\nOcena: Autor: Marek, ZąbkiPierwszy raz po otrzymaniu repliki postanowiłem podzielić się swoimi spostrzeżeniami na jej temat. Najpierw wyczekiwanie na dostawę... potem na realizację zamówienie... po kilka razy oglądanie różnych recenzji na polskich i zagranicznych stronach... Przez to wszystko dużo sobie obiecałem i miałem ostre wymagania, jednocześnie bałem się, że po otwarciu pudełka zawiode się i krew mnie zaleje...\nDoczekałem się... kurier dotarł w dniu sylwestra, z lekkim niepokojem otworzyłem pudełko i nie zawiodłem się :)\nCzuć dreszcz, który towarzyszy trzymaniu palnego odpowiednika... co prawda nadal świadomość trzymania repliki to inne uczucie niż ten szacunek, który towarzyszy palnej, ale byłem w pełni usatysfakcjonowany...\nBo gdybym nie wiedział co w ręku trzymam to odczucia miałbym jak przy palnym odpowiedniku...\nKawał solidnego żelastwa, zwarty, świetnie spasowany, tłuściutki od smaru, zapach z zakładu rusznikarza... brak tylko jednego zapachu... :(\nTrzymając go miałem ochotę od razu go rozłożyć i wziąć się za czyszczenie rury gazowej... Nie opisuje wrazen ze strzelania bo kupilem go kolekcjonersko, ale w niedziele może go przestrzelam wtedy podziele się opinią...\nMoja ocena mimo wygórowanych oczekiwań to 5/5\nReplika karabinka ELM (Gen. 2)1 799,00 PLNBĄDŹ NA BIEŻĄCO I ZAPISZ SIĘ DO NASZEGO NEWSLETTERA


Wbito pierwszą łopatę pod budowę nowego inkubatora KPT - Oficjalna strona internetowa Miasta Kielce\nWbito pierwszą łopatę pod budowę nowego inkubatora KPT\nOpublikowano 13 lipca 2020 14:30:35\nTAGI: MiastoKielecki Park Technologiczny\nRozpoczęła się budowa nowego inkubatora Kieleckiego Parku Technologicznego. Budynek o nazwie Rotterdam Inc wybuduje spółka MK Building z Kielc. Umowę na realizację inwestycji podpisano na początku lipca.\nW poniedziałek plac budowy uroczyście oddano wykonawcy.\n- Dziś uroczyście wbijamy łopatę pod nowy inkubator logistyczny Kieleckiego Parku Technologicznego. Nazwa Rotterdam jest nieprzypadkowa, ponieważ to holenderskie miasto jest największym, uniwersalnym portem przeładunkowym w Europie - tłumaczy dyrektor KPT, Justyna Lichosik.\nPowierzchnia całego budynku to blisko 2200 metrów kwadratowych. Inkubator logistyczny wraz z całym pakietem usług to odpowiedź na potrzeby firm z sektora MŚP oraz na rosnące zainteresowanie ofertą Kieleckiego Parku Technologicznego. Oprócz nowoczesnych rozwiązań i przestrzeni, jaką zaoferuje nowy inkubator Kieleckiego Parku Technologicznego, dużym jego walorem jest lokalizacja. Bliskie sąsiedztwo ważnych dróg krajowych podnosi wartość inwestycji.\n- Możliwość dojazdu, wyjazdu jest bardzo istotna w logistyce. Ta inwestycja pokazuje, że tereny w pobliżu dużych węzłów komunikacyjnych mogą być bardzo atrakcyjne - mówi prezydent Bogdan Wenta.\nInwestycja jest ważna również z punktu widzenia władz regionu. Budowa inkubatora jest współfinansowana ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego.\nBudynek Rotterdam INC ma być gotowy w połowie 2021 roku.


„Pour passer le temps” tylko | Archiwum JG\n„Pour passer le temps” tylko artykuł\nSpektakle powiązane: Dziady: Improwizacje, La Bohème, Wesele\nAktorzy: Agnieszka Brzezińska, Andrzej Blumenfeld, Dariusz Jakubowski, Edward Żentara, Elżbieta Kijowska, Eugeniusz Banaszczyk, Ewa Błaszczyk, Gabriela Kownacka, Grzegorz Emanuel, Hanna Polk, Helena Norowicz, Jerzy Łazewski, Józef Duriasz, Krzysztof Majchrzak, Magdalena Gnatowska, Magdalena Warzecha, Mieczysław Milecki, Piotr Bajor, Redbad Klynstra, Stanisław Szymański, Stanisława Celińska, Teresa Budzisz-Krzyżanowska, Wiesława Niemyska, Włodzimierz Press, Zdzisław Tobiasz\nInspiracje: Leon Schiller, Marcel Proust, Molière, Stanisław Wyspiański, William Shakespeare\nTeatry: Stary Teatr, Teatr im. Jaracza, Teatr Studio\nObiekty: górka, magiel, okno, wazy, wózek i szyny\nLa Bohème to powrót do fascynacji Wyspiańskim (po młodzieńczym Weselu w Teatrze im. Jaracza w Łodzi i krakowskim Weselu zrealizowanym w 1977 r. w Starym Teatrze). Grzegorzewski porusza się tym razem jakby po obrzeżach Wyspiańskiego. Wywołuje postaci z Wesela i z Wyzwolenia, ale przez pryzmat swojej o nich pamięci. Wikła je w wątki i zdarzenia podyktowane swoją wyobraźnią i obsesjami. W ten sposób tworzy obraz cyganerii krakowskiej z początku tego wieku. Albo lepiej: wywołuje go z przeszłości tak, jak Proustowska pamięć — zamknięta we wrażeniu albo konkretnym przedmiocie — wywołuje nagle znajome miejsca, twarze, zapachy: „[...] wszystkie kwiaty [...] z parku pana Swann i lilie z Vivonne, i prości ludzie ze wsi, i ich domki,i kościół, i całe Combray, i jego okolice, wszystko to, przybrawszy kształt i trwałość, wyszło — miasto i ogrody — z mojej filiżanki herbaty!” Przedstawienie Grzegorzewskiego jest nie tylko pamięcią la bohème z tamtych lat, pamięcią Wyspiańskiego. Jego podróż „w poszukiwaniu straconego czasu” jest także opowieścią o sztuce i teatrze, o potrzebie i szukaniu formy, o rozpaczy i śmierci. Pamięć wraca je teraźniejszości, ale sztucznie, bo w teatrze i poprzez teatr.\nProlog Prospera i otwarcie drzwi\nMrok. Na balkonach foyer ustawiono stoliki. Przy nich zasiedli inteligenci i artyści krakowscy z początku wieku. La Bohème. „Skądże ten mrok, co pada – - -?/ Oto przychodzi ten, co wszystkim włada./ Jako posąg jego postawa;/ jako spiżowe pokrywy,/ jego ubiór i strój jego: Sława./ [...] Oblicze jako spiż ciemne./ Pojrzał. — Wszystkich oczy w uwięzi / swoim zatrzymał spojrzeniem. / Ręce ponad nimi rozpostarł / na znaki jakoweś tajemne / i mroków otoczył ich cieniem”. To Geniusz (Eugeniusz Banaszczyk). Jego aria otwiera to przedstawienie. Wyśpiewane motto Jeana Paula do IV cz. Dziadów zdaje się być laską Prospera albo zaklęciem Guślarza, które wywoła postaci Wyspiańskiego i wszystkie zdarzenia “z podartej księgi przeszłości” na teatralne dziady. Schillerowskie piosenki: Kołysanka i Walczyk katarynkowy (z Kramu z piosenkami) wprowadzają w nastrój tęsknoty za starym Krakowem. Melodia ich „jak alkohol” na chwilę porywa i upaja. Światło. Otwierają się drzwi na widownię.\nKonrad ociera się o tajemnicę\nŚwiatło dogasającego dnia wydobywa miejsca i obiekty: widownię z rozpostartą nad nią półprzejrzystą czarną materią, przez którą ledwo przezierają sylwetki chochołów (to bronowicki sad, z którego przyjdzie Chochoł na wesele), rodzaj mansjonu wymalowanego pompejańskimi freskami w różnych tonacjach czerwieni (przed sceną, po prawej), drewnianą konstrukcję-wzgórze wawelskie z leżącym Rycerzem, jakby wyrzeźbionym na królewskim sarkofagu albo śpiącym na kamiennych głazach Krakiem (przed sceną, po prawej, naprzeciwko mansjonu), ustawione tuż pod sceną stoliki (Jama Michalika albo Cafe Schmidt); przy jednym z nich ktoś siedzi — bokiem — na czarno ubrany, elegancki, oczekujący, Chochoł; na scenie (po prawej) postać siedzącą tyłem na jakiejś ławie — machinie teatralnej z widocznym sznurem do jej poruszania, postać zastygłą, posągową, pogrążoną w ciszy; to Sfinks. Jakby siedział na tarczy zegara odmierzającego czas tej przestrzeni. Ową tajemniczą konstelację zamykają od tyłu dwie ściany, ustawione równolegle do siebie, tworząc rodzaj tunelu albo wyznaczając zarazem przestrzeń bronowickiej chaty z rytmicznymi otworami drzwi. Ściany wyrastają wprost z lewej kulisy i tną po skosie scenę swymi płaszczyznami kobaltowego błękitu. Wszystko to zdaje się być rozrzucone w przestrzeni jakimś niedbałym, demiurgicznym gestem. Rycerz i Sfinks są ze sobą spowinowaceni: dwie monumentalne sylwety, spowite w zgrzebne płótna — łączą grecki mit i pradawną nadwiślańską osadę wprost z Legendy. Są jak dwie rzeźby, dla których czas nie płynie. Sfinks wolno obraca się za sprawą widocznych sznurów, poruszanych niewidzialną siłą, uruchamiając mechanizm scenicznego zegara. Chochoł wstaje, tylna ściana kobaltowego tunelu-chaty wolno przesuwa się do przodu, wchodzi Konrad. Staje obok Sfinksa, w ciemnym surducie, białej koszuli z aksamitką uwiązaną pod szyją — młody poeta. Mówiąc o Edypie, który odgadnie tajemnicę Sfinksów-Strażników, wskazuje na siebie. Zdradza swoją fascynację nie tylko mitem Edypa — metaforą wszelkiego cierpienia, rozpaczy, zwątpienia i osamotnienia, ale i tragedią, która, zamykając to w doskonałej formie, łączy teatr z życiem. Swoją artystyczną misję widzi poprzez Edypa. Edyp jest poezją, za którą Konrad tęskni. Chochoł w czasie rozmowy Konrada ze Sfinksem i Rycerzem, nie zauważony przez nikogo, przesiada się do innego stolika, jakby podsłuchiwał. Zamiera. Sfinks znika w kulisie, wciągnięty niewidoczną ręką. Konrad także odchodzi. Wolno wraca ściana tunelu. Jak gdyby nic się nie zdarzyło. Ciszę przerywa kankan Konrada na proscenium w rytm oklasków Chochoła i Reżysera. Przebiega tyłem, to pochylając się, to prostując. Jak marionetka pociągana niewidzialnymi sznurkami, człowiek w rękach Losu. „Zatem sztuka. Wysoki artyzm sztuki. Tragedia! Najszczytniejsza sztuka ma mówić i swoje DRAMATIS PERSONAE wyprowadzić”. Konrad podąża za majestatycznym i znudzonym jego słowami Antreprenerem w czerni i pogrążonym w półmroku. Artysta radzi Konradowi „uderzyć we wielki dzwon” i odchodzi, nieporuszony. Konrad osuwa się w drzwiach, jakby szukając formy dla gestów i ruchów. Zastyga, upozowany, jak w kadrze fotografii. Stąd oczaruje go forma wiersza.\nSen Konrada. „Czym się stanie ta sztuki gontyna?”\nZ półmroku sceny wytacza się stłoczona gromada, podrygując jedną masą, jednym tempem, jednym rytmem na kilka głosów: „comme ci, comme ça — jacy, tacy”. Jak ciżba weselna przewalająca się w tańcu z izby do izby, twór ten zmierza ku kobaltowej ścianie chaty. Z jego szemrania, szeptania raz ciszej, raz głośniej wysnuwa się wiersz Antreprenera-Pana Młodego (Edward Żentara). Gdy weselnicy rozpłyną się w mroku chaty,on pozostanie w jej drzwiach,wsparty o framugę. Jego monolog swoim muzycznym rytmem wypełnia teraz całą przestrzeń i już nie można go powstrzymać, napędza się sam z siebie, perpetuum mobile formy. Z tego snu-oczarowania wyrywa Konrada pojawienie się Reżysera-Wyspiańskiego (uderzające podobieństwo twarzy Józefa Duriasza do artysty). Reżyser przygotowuje próbę swojej sztuki. Ale Konrad Grzegorzewskiego (Jerzy Łazewski), bliski teraz Wyzwoleniu, nie dzieli teatru, który jest dla niego więcej niż rolą i sztuką, od życia. W kawiarni nadal obecny Chochoł (Grzegorz Emanuel). Teraz jest aktorem czekającym na próbę sceny w sztuce Reżysera. A on podchodzi do niego, by przedstawić mu swojej „syntezy pierwsze rzuty”, co uniemożliwia ingerencja Sprzątaczki (Helena Norowicz). Wdziera się z wiadrem i miotłą w tę przestrzeń, w ten „Kościół Boga czy Czarta”. Sceny teatru Reżysera wyłaniają się ze sztuki Grzegorzewskiego jakby skomponowane z nią techniką filmowego montażu, gdzie jedno zdjęcie niespodziewanie pojawia się obok innego albo miękko się z niego wynurza.\nPonowne oczarowanie Konrada\nW tunelu-chacie pojawia się Antreprener-tamtamista. W otworach drzwi zawiesza metalowe talerze swego instrumentarium. Sprawdza ich brzmienie. Muzyk przed koncertem. Rozbrzmiewa jego drugi monolog — o teatralnym tam-tamie, czarodziejskim instrumencie przyzywającym nowe światy i przestrzenie… w teatrze. Swoista tajemnica tego tekstu porywa Konrada jak alchemia. Podchodzi do tamtamisty-wirtuoza, prestidigitatora formy. Jak uczeń czarnoksiężnika. Antreprener uderza w gong. I jak Guślarz tym gongiem — zaklęciem na oczach Konrada przeobraża przestrzeń.\nWprost z wybrzmienia gongu ostro dźwięczy trąbka. Z jej czystego, wibrującego jeszcze w powietrzu dźwięku dobywają się niepokojące szepty. Wolno opada kurtyna, jak w Teatrze Miejskim kurtyna Siemiradzkiego. Z mansjonu, w rytmie opuszczanej kurtyny, wynurzają się trzy kobiety w jasnych tunikach, zamknięte w secesyjnie stylizowanych — jakby ręką Mehoffera — wazonach. Grzegorzewski uwięził je w tej formie jak Beckett — kobiety w urnach. Z bocznych drzwi na widownię, uruchamianych przez Grzegorzewskiego jak przedłużenie scenicznych kulis, pojawia się Muza (Teresa Budzisz-Krzyżanowska). Jedzie na teatralnym wózku, po ułożonych tuż przed widownią szynach, łączących przestrzeń widzialną z niewidzialną — zza kulis. Muza spowita jest w fałdy purpurowej materii, w sukni z oberwanym rękawem, w dziwacznym kapeluszu nastroszonym koronkami i piórami. I już wiadomo, że to Muza przebrana, pozująca jedynie do scenicznego obrazu Reżysera. Z muzycznych szeptów wychodzi scena greckiego chóru. Jest klasyczną recytacją kobiet w wazonach i Rycerza na wzgórzu. Płynie z ducha muzyki, nad którą czuwa Reżyser-koryfeusz — współtworząc polifonię przedstawienia Grzegorzewskiego. Zasiadł w kawiarni — w przestrzeni między chórem a Rycerzem, między mitem greckim a nadwiślańską legendą. To stąd dyryguje swoją sztuką jak Wagnerowską operą, którą w sobie słyszy. Nagle spostrzega Muzę. Pada przed nią na kolana jakby nie widząc, że to tylko aktorka, nazywa „Literaturą”. Muza zapowiada swoją rolę, którą „cały teatr [...] posłucha”. I cały teatr słucha, jak pięknie Teresa Budzisz-Krzyżanowska mówi wiersz Wyspiańskiego. Konrad pozostał z drugiej strony opuszczonej kurtyny. Wraz z nią osunął się na scenę jakby rażony mocą teatru, przez chwilę posłuszny jego woli. Wąska szczelina między kurtyną a deskami sceny dzieli go od teatru chóru, Rycerza i Muzy. Nie dostrzega jego sztuczności, ról, bo istnieją w nim — jego twórcze obsesje. Dyskusja Konrada komicznego, bo wyzierającego spod kurtyny, z Muzą, młodego artysty z doświadczoną aktorką, jest polemiką na temat teatru. Dla niej sztuka wymaga „[...] męki, trudu, pasji, / bólu, skarg, żalu, smętku, lęku, / grozy, litości”. Dla Konrada to „teatr stary”. Wywołuje więc znaki „teatru nowego”. Kurtyna jedzie w górę. Maszyniści — jak antyczni atleci — wprowadzają na scenę drewniany magiel z wiekiem trumny św. Stanisława. Przestrzeń sceny przeistacza się w katedrę wawelską (trumna na maglu — cudowny wynalazek Grzegorzewskiego, jeden z jego pomysłów, które sprawiają, że przedmioty przeistaczają się jedne w drugie, zachowując swoje własności i formę, a tworząc zarazem formę nową, powołującą nierzadko nową przestrzeń, jak magiczne wręcz światy wykreowane narracją Schulza). Po chwili wbiegają bohaterki teatru Konrada: „harfiarka Lila z rodu Wenedów” (Gabriela Kownacka) i „najmłodsza córa Popiela — Zosia” (Ewa Błaszczyk). Konrad obejmuje je, tryumfując nad Muzą. Ona — zazdrosna aktorka — ironizuje, mówiąc o pierwszej, że „zmartwychwstała”, a o drugiej — „fryga”. Jakby to były zużyte już rekwizyty sceny romantycznej Dla niej „[...] sztukę, / tragedię wprowadza artystka. / W grze jej i w każdym geście / tu będzie czaru lubystka”. Jakby mówiła o sobie. I wszystko w teatrze polega na „Wypowiedzeniu”. Konrad przysłuchuje się słowom Muzy… spod sceny. Jakby konfrontował je z podscenicznymi przejściami, labiryntami, którymi przed chwilą przebiegał, szukając w nich mechanizmu tej gigantycznej machiny teatralnej, poznając wszystkie jej piętra. Grzegorzewski odsłania teatr, pozbawiając go iluzji, jakby zdejmował osłonę maszyny, ukazując jej wnętrzności. Tutaj wszystko dzieje się „za umową”. Dla Konrada jest to bluźnierstwem. Gong. Reżyser daje Muzie znak. Ona „już gotowa”. Do magla-trumny św. Stanisława podchodzą aktorzy grający role z Wyspiańskiego, krakowska bohema. Ustawiają się wokół niego, „przybierają pozy”. Zastygają. Cliche pamięci. „W purpurę i złotogłów przyodziani: / oto moi męże wybrani, / a tamci w zgrzebnej koszuli, / a tamci w wiecznej żałobie…” — powie o nich Muza. I nie wiadomo, czy to siła jej wiersza, czy „trzaśnij” Reżysera rzucone z widowni, czy wreszcie teatralny gong znowu przeistoczy przestrzeń. Rozlegają się znane szepty, postaci „kunsztem sztuki pozwani do życia” przechodzą spod magla-trumny do kawiarni przed sceną. A nieważny bez nich rekwizyt wyjeżdża za kulisy. Pochylona, z zakrytą twarzą, w półmroku, jak niepotrzebna już martwa natura, wyjeżdża na swoim wózku Muza. Nieporuszony dotąd Rycerz (Dariusz Jakubowski) schodzi ze swego wzgórza. Kobiety w wazonach zjeżdżają w głąb mansjonu. Jeszcze dobiega melodia ich recytacji, ale coraz słabiej, jak martwa taśma Krappa. Teatr ogromny degraduje się do kawiarni, nudy i dekadencji, w jakiej pogrąży się bohema.\nPierwsze wejście widma\nKtoś przygrywa na pianinie. Beznadziejna nuda wisi w powietrzu. Wysuwa się z tego piosenka. „[...] przed moim okiem / dal widzę nieskończoności. / Dusza się moja rozszerza / i płynie, jako cień we wszechświecie…”. Śpiew sprowadza Widmo (Redbad Klynstra). Wchodzi wolno, w rytmie zza światów, w czarnym surducie (jak wszyscy tutaj artyści i inteligenci). Swoją sylwetką przypomina bohaterów z płócien Grottgera. Podchodzi do oniemiałej Marysi (Agnieszka Brzezińska), staje tuż za nią, dotyka jej piersi. Pęka sznur korali. Trwają w tej miłosnej figurze przez chwilę, a całe towarzystwo znika pod stolikami, zbierając korale. Widmo porywa Marysię na ręce, kładzie na brzegu sceny jak na łące, ale Grzegorzewski na chwilę zmąci ten intymny nastrój. Oto Reżyser wprowadza wózek, na którym przed chwilą stała Muza, teraz zawieszony kostiumami. „Stroić, stroić, szybko się stroić. Dom stawiam piękności”. I wszyscy podążają za nim. Miłosny dialog Marysi i Widma zabrzmi w pustej przestrzeni i w ciszy. Jakby dobiegał z dala, zamknięty w bezruchu: on pochylony nad nią, przytulony twarzą do jej stopy, bezsilny i zrozpaczony. „Maryś. Maryś narzeczona / długie moje sny”; ona z głową lekko uniesioną, z nogą zgiętą w kolanie, leżąca jak wtedy „wśród jabłoni”. Jako przypomnienie przeszłości, języka znanego tylko im obojgu, Widmo maluje jej nogi kobaltową — jak ściana tunelu — farbą. W ten sposób naznacza ją. Jakby ją przyjął do swojego kręgu. Na chwilę przystanie jeszcze na proscenium, prześwietlona (światło przedziera się przez koronki jej bluzki), jaśniejąca, jak nie z tego świata. Odchodzi.\nKonrad ponownie ociera się o tajemnicę\nZ głębi sceny wybiega Konrad. Skok. Już siada w kawiarni, w odległości od Widma, lękając się mocy, której nie zna. Widmo przemawia po holendersku, co brzmi nie tylko obco wśród tekstów Wyspiańskiego, ale i tajemniczo. Z rytmu holenderskiej mowy, z jej melodii wymyka się: „Rękę daj”. Jakby była to jedna ze sztuczek złych duchów, które opanowały duszę. Jak Faust Mefistofelesowi, chce Konrad oddać Widmu swą duszę. Odpowiedzią Widma są, kreślone na cynobrowej ściance dzielącej kawiarnię od sceny, niewidzialne krzyże. Znak, przypomnienie śmierci. Widmo powoli wystukuje nogami rytm, jakby stepowanie. Rytm narasta aż do spazmatycznego tupania o niesamowitej wprost sile. Paroksyzm szału i rozpaczy, nienawiści wypełnił całą przestrzeń do granic wytrzymałości. Konrad nie wytrzymuje napięcia tej niesamowitej formy. Ucieka. Widmo nienawidzi ich marnego bytowania, chęci życia ponad wszystko. Zna zgniliznę i robactwo, wszystko, co niskie i odrażające, złe, związane z destrukcją i ciemnością. Krzyczy w pustkę. Po chwili z drzwi na proscenium wychyla się twarz. W jasnym świetle widać zamarłe na niej zdziwienie. Konrad — Gombrowiczowskie chłopię — ociera się o tajemnicę. Widmo odchodzi, powtarzając: „Aż świt”. Jest w tym zapowiedź jakiejś katastrofy. Dla Konrada słowa te mają moc zagadki Sfinksa.\nPlanty o świcie — Chimera policzkująca\nZza kulis dobiega nucony walczyk. To inteligenci-artyści wracają z nocnych hulanek w lokalu Turlińskiego albo od Michalika. Balansują w pijanym rytmie, rozrzuceni po szynach prowadzących znikąd donikąd. Wracają, jak bohaterowie Czechowa, ze swoich przechadzek, oddając się błahym rozmowom. I wiadomo, że jakaś katastrofa, jak burza po upalnym i dusznym dniu, wisi w powietrzu. Strzela korek od szampana, ktoś tonem pewniaka wytyka Szekspirowi, że „nic polskiego nie wymyślił”. Dolcio (Piotr Bajor) przemyka niepostrzeżenie ze swoją Chimerą na plecach. Artysta dźwigający swego „ducha-pegaza”. Trwa radosny walczyk na szynach. Po chwili ktoś udaje gwizd lokomotywy. Ale zamiast zapowiadanej lokomotywy wjeżdża Dolcio ze swoją Chimerą (Magdalena Warzecha). Chimera stoi na wózku, który ciągnie, pogwizdujący i przeskakujący przez szyny krokiem kankana, Dolcio. Pijana gromada rozpierzcha się w kierunku stolików. Rytm skoków Dolcia przeplata się, jak dwa motywy tej samej melodii, z rytmem spódnicy, którą Chimera dyskretnie zadziera jak tancerka w kankanie, ale zaledwie wachlując nią nogi. Z ich wspólnego kankana wybucha polemika dotycząca sztuki, tzn. samej Chimery. Ich „upozowana artystycznie” — jak Chimera przez Dolcia — dyskusja degraduje się do policzków, rytmicznie wymierzanych Dolciowi przez Chimerę. Ta groteskowa, wspaniale odegrana scena dotyka istoty samego teatru, który Grzegorzewski po raz kolejny obnaża. Teatr jak Chimera nie istnieje wcale poza „figurą” i „pozą artystyczną”, poza „larwą marmuru”, „larwą sztuki”. Na koniec Dolcio rzuci do Chimery: „Więc jesteś niczym” i wyprowadzi wózek.\nSpór o samoistność\nChimera-aktorka i Marysia — teraz grająca Rachelę (czego widocznym znakiem jest przerzucony przez ramiona szal) — przedstawiają scenę z Wesela przed inteligentami w kawiarni. Ich zniecierpliwione twarze, palce nerwowo stukające o blaty stolików zdradzają wyczekiwanie na jakiś skandal towarzyski. Kwestia Racheli, zaczynająca tę scenę, jest jednocześnie ironicznym komentarzem do obrazka bohemy w kawiarni i w całym przedstawieniu. „Ensemble jak z feerii, z bajki”. Kwestie Chimery zdają się być prowokacjami, skierowanymi do Marysi, a nie do Racheli (pytanie o „miłość wolną” zapowiada oczekiwany skandal). I czuć, że pod odgrywanym dialogiem narasta jakieś napięcie. Grzegorzewski wspiera je dodatkowo rytmem budowanym na symetrii: Chimera i Marysia, jasna i ciemna, dwie klasyczne piękności — jak Thetis i Pallas z rysunków Wyspiańskiego — dopełniają się wzajemnie w scenicznym obrazie (Rachela siedzi na krześle, stojąca za nią Chimera trzyma rękę na jego oparciu). Napięcie między nimi rozbija formę wiersza Wesela, sprowadzając ją do prozy Wyzwolenia jednym scenicznym gestem Chimery — gwałtownym wyszarpnięciem krzesła. Już poza odgrywaną sceną następuje teraz spór o samoistność. To jakby forma z treścią pod postacią dwóch alegorii prowadziły ten komiczny skądinąd dyskurs. A przecież przynależą do siebie jak znaczące i znaczone. Ta scena jest przedłużeniem poprzedniej w Grzegorzewskiego myśleniu o teatrze-chimerze, przez który „płynie strumień piękności”.\nKawiarnia pogrążona w ciszy po niedawnym skandalu. Bocznymi drzwiami widowni, z których prowadzą szyny, dzieląc widownię od miejsca zdarzeń, wchodzi Poeta (Włodzimierz Press) z Lilą i Zosią. W pijanym rytmie — jakby spóźniony, wprost ze spaceru po Plantach o świcie – przemierza drogę szyn do przeciwległych drzwi. Mówi do siebie o skrzydłach, szczęściu, które z nim „się mija”, i o nieszczęściu, które go „tuli”. Ale nastrój zabawy, wiszący już w powietrzu (jak odgłosy weselników tańczących w przyległej izbie), osłabia jego siłę, kontrapunktując ją i czyniąc z niej rodzaj poważnego prologu do niepoważnej sztuki, jaka się tutaj za chwilę rozegra. Oto z kawiarni dobiega rytmiczna melodia, przygrywana na pianinie i wyklepywana przez rozweselone towarzystwo. Nada tempo i charakter tej scenie, a dialogowi Wesela nałoży cudzysłów operetki. Wraca Poeta, by razem z Lilą i Zosią, tuż przed widownią, dać popis sztuki aktorskiej w rozpisanym na trzy głosy dialogu Maryny i Poety, tutaj jakby śpiewanym kupletem o „Amorze w klatce”, „lisie w pułapce”, „motylu w siatce”, o „naukach” i „sztuce dla sztuki”. Scena ta, mając rymt, trójgłosowy dialog i komizm operetki, jest kwintesencją zabawy, flirtu i dowcipu Wesela, a także sceniczną wykładnią jego „podrygującego” rytmu. Ale jeszcze nie koniec operetki. Nadal dobiega skoczna melodyjka. Tylko Poeta odchodzi do kawiarni — jakby do innej izby weselnej chaty — zdyszany tym kupletem jak tańcem. Tańczony dialog Zosi i Lili-Haneczki („Chciałabym kochać, ale bardzo”) wypełnia przestrzeń między widownią a sceną, przeistaczając ją swoją siłą w „rozśpiewaną chatę”. Druhny — tutaj dojrzałe kobiety, artystki w fantazyjno-secesyjnych sukniach i kapeluszach, tańczą, tworząc dowcipną formę (Lila trzyma swoje wyprostowane ręce na ramionach Zosi, podrygując naprzeciwko niej; na tekście: „A tu są takie Parki stare, co nożycami tną przędziwo…” „tnie” Zosię w talii i z tego ruchu obejmuje ją). Forma tego tańca-podskakiwania i dialogu o kochaniu, degraduje się do pisków i gwizdów, z których niespodziewanie pojawia się Nos (Andrzej Blumenfeld). Podchodzi z dwoma kieliszkami do zdyszanych artystek, opędzających się od niego: „A kysz, a kysz”. Nos wypija sam, próbuje jakąś figurę, jakby chciał zatańczyć, ale podcina sobie nogę i pada przy szynach.\nPowraca walczyk francuski\nBohema śpiewa francuską miłosną piosenkę (z Don Juana Moliera) w rytm walczyka nuconego już kiedyś na Plantach o świcie. I znowu melodia wywołuje Widmo. Wchodzi wolno, jak wtedy, przywołany teraz miłosnymi zaklęciami, by zatańczyć z Marysią. Najpierw wolno obracają się wśród stolików aż do szaleńczego wirowania w zapamiętaniu. To z niego, z namiętności i z krzyku Marysi wyrwie się ich drugi dialog — tym razem krótki i ucięty: „Ty nie mój, ty nie mój!”. Kolejny skandal w tym towarzystwie.\nEvviva l’arte Nosa\nZajście w kawiarni obudziło Nosa. Klaszcze. Wjeżdża sylweta Sfinksa (z prawej kulisy, w głębi sceny), tylna ściana kobaltowego tunelu powoli jedzie do przodu. Przestrzeń z lekka zakołysała się jak świat wokół Nosa — nieustannie pijanego albo lepiej: na niekończącym się rauszu metafizycznym. Podnosi się teraz, niepewnie podchodzi do podestu, na którym od dawna nie ma już Rycerza. Obdarzony mądrością Szekspirowskiego błazna, zamajaczy jeszcze: „Znam, znam, evviva l’arte, / życie nasze nic nie warte [...]”. Znowu przysypia. Sfinks „staje się wyraźniejszy”. Konrad wstaje od stolika, zaniepokojony jego pojawieniem się. Nikt z kawiarni nie zauważa obecności Sfinksa. Ciąży ona tylko nad Konradem. Jakby wróciła obsesja, której się lęka. Jakby w sobie usłyszał głos Sfinksa, będący przedłużeniem obrzydzenia i pogardy Widma dla ich marnego bytowania, ponownym przypomnieniem o śmierci, której Konrad się lęka: destrukcji, zgnilizny, nieistnienia. Sfinks znika. Nos zrywa się, wbiega na podest, jakby chciał za chwilę z niego skoczyć. Opętany, zrozpaczony, „trzeba żyć, trzeba żyć” — rzucone w oniemiałe twarze, patrzące na niego z kawiarni. Znowu skandal. Nos osuwa się, pokonany. Przechodzi na scenę, nieporuszony komentarzami i ordynarnym śmiechem jakiejś muzy tej cyganerii. Jego występ jeszcze się nie skończył. Nosa „rozśpiewana dusza” nie zaznaje spokoju. Biega po scenie, wycina hołubce. Jak „tancerz mecenasa Kraykowskiego”. Znowu śmiech tej samej kobiety. „Piję, piję, bo muszę, / bo jak piję, to mnie kłuje; / wtedy w piersi serce czuję [...]” — rzuca w przestrzeń i pada. Pochylony nad nim Dolcio powie ni to do swoich kompanów w kawiarni, ni do siebie; „My jeno znamy połowę / o sobie — któż resztę wie?”.\nWraca spór Dolcia z Chimerą\nTeraz przerywają go takty upadków Dolcia (jak poprzednio policzki Chimery). Jest jak interludium w dramacie Nosa. A wynika z niego, że Dolcio to „tylko artysta”, że „znów różnica” między nimi, a co więcej — „przepaść”!\n„Nieskończoność — hej, gdzieś, hej”\nW opustoszałej kawiarni leży Nos. Wraca obsesyjne „spłyniem, inni po nas przyjdą”. Poeta zbliża się do Racheli, stojącej przed mansjonem jak przed lustrem: „a że to tak przemija; / że my się rozejdziemy, / że się wzajem zapomniemy, / to jest pan mnie zapomni [...]”. Radzi przemienić jej „muzykę serca” w literaturę, po czym odchodzi. Ona rzuca wyciągniętą z włosów szpilką w ścianę mansjonu. Nos rzuca swoje „uciekajcie, kysz, a kysz”. Wchodzi Sprzątaczka. Ustawia krzesła na stołach. Nos dźwiga się, wchodzi na proscenium, jakby chciał pokazać Racheli jedną ze swoich sztuczek, bo go „duch ponosi”. Rachela kończy ten nieudany flirt Nosa szybkim „adieu”. Zabawa „pour passer le temps tylko” dobiegła końca.\nSam na pustej scenie\nNos stoi w drzwiach na proscenium. Jak człowiek Becketta w pustej przestrzeni. Z jego osamotnienia, z dekadencji zamkniętej w pijaństwie wydobywa się wołanie: „A kysz, a kysz”. I nie wiadomo, czy to śpiew, czy płacz. Rzuca je raz w pustkę sceny, raz w siebie, jakby powtarzał za Pozzem: „[...] któregoś dnia umrzemy, [...]. One rodzą okrakiem na grobie, światło świeci przez chwilę, a potem znów noc, znów noc”.\nChat -tunel świeci kobaltowym błękitem, jakby świtało. Z półmroku wynurzają się sylwetki mężczyzn, stojących w drzwiach kobaltowej ściany. „Apres nous le deluge” Nosa w ich stronę. Na proscenium wychodzi Dziennikarz (Krzysztof Majchrzak). Pali cygaro. Jego kwestia: „Komplet serca” uruchamia taniec w tunelu. Weselnicy, ustawieni w pary, trzymając się pod łokcie, obracają się, jakby tańczyli w rytmie chocholej melodii, w jej przeklętym kręgu. Każdej kwestii, wyrzucanej bez związku z poprzednią, bez intencji nawiązania dialogu, towarzyszy zatrzymanie tanecznych figur w otworach ściany. Czuć w tym bierność i marazm, grozę i śmierć. Krok przeklętego tańca mącą gwałtowne ruchy Nosa i jego pokrzykiwania: „Śmierć!? / A to byłaby siła”. Przewala się między weselnikami, rozbijając tę schizofreniczną formę. Dziennikarz schodzi do kawiarni. Gwałtownym ruchem strąca ze stołu krzesło. Muzyka cichnie. Figura tańca w tunelu rozsypuje się jak korale Marysi. Weselnicy znikają w półmroku. W drzwiach chaty pozostaje jedynie Nos. Znowu sam, znowu powraca obsesyjna myśl o śmierci. Tę scenę zakończy zbiorowym portretem Poeta: „My jesteśmy jak przeklęci, / że nas mara, dziwo nęci. / wytwór tęsknej wyobraźni / serce bierze, zmysły drażni; / że nam oczy zaszły mgłami; / pieścimy się jeno snami”.\nMiędzy błazenadą a tragedią\nMonolog Dziennikarza jest ostrym zerwaniem poprzedniego nastroju, chociaż z niego wyrasta, a raczej narasta. Osadzony w kontekście Wesela, bliski jest także Gombrowiczowi. Dziennikarz widzi tę katastrofę, której przyprawia się „gębę” dekadencji. Nienawidzi jej, jak i nienawidzi „malowanek częstochowskich”, „mostów czułości nad pustką rozpiętych”. Dziennikarz Majchrzaka, zmagając się z polską narodową „gębą”, zmaga się z „gębą” własną: ze swoim głosem, mimiką, z wierszem Wyspiańskiego, jakby w nim szukał nowych słów dla swoich myśli. Z głębi sceny pada: „Puszczyku”. A za nim — głos naśladujący żabi rechot. To Nos woła na Dziennikarza, kontrapunktując jego wywody, nadając im „gębę” farsy i prześmiewczo się do nich dystansując, jak do wszystkiego, co się tutaj dzieje. Jednocześnie jest to jego zaklęcie, które wywoła nowe zdarzenie. Interludium Nosa. Żabiemu rechotowi ze sceny odpowiada inny rechot — od strony szyn. Z bocznych drzwi widowni, po szynach jak po mokradłach, przebiega w tempie rytmicznego teraz rechotu Nosa znajoma sylwetka. To Sfinks (Stanisława Celińska) przeistoczony wizją Nosa w Szekspirowskiego Puka z podkasaną spódnicą: „Zagram waszą skrytą myśl, / zagram waszej duszy sen / i tamten świat, i światek ten”. Dziennikarz, Antreprener i Poeta, znajdujący się w kawiarni, między Sfinksem-Pukiem a Nosem, zamknięci zostali w farsowej, dziwacznej przestrzeni jak między formą wysoką a niską. Sfinks-Puk znika jednak szybko, a wraz z nim odchodzi Nos. Była to jego ostatnia błazeńska sztuczka. Dziennikarz kończy swój — przerwany interludium Nosa — monolog. Tuż przed widownią rozlega się jego wołanie o krzyk, „co by był nasz, / z tego pokolenia”. Podchodzi do pianina w innym już tempie, wyciszony, zmęczony. „Może z mętów się dobędzie człowieka [...]” Siada i zaczyna grać.\n„Tak z nudy”\nWchodzi „La Bohème” (Dolcio, Poeta, Antreprener, Nos, Rachela i inni), ale tym razem jako… chór parafialny na koncert zainicjowany i prowadzony przez Dziennikarza. Ustawiają się pod ścianą mansjonu, z którego wyzierają znajome z greckiego chóru kobiece twarze (Magdalena Gnatowska, Wiesława Niemyska, Elżbieta Kijowska). Chimera, Zosia i Lila pozostają w drzwiach kobaltowej ściany. Chór śpiewa z kartek kolędę Gdy przyjdziesz jako dziecię tej nocy. Groteska. Jakby niespodziewanie znowu wkradła się Gombrowiczowska „gęba”. Gwałtowny pasaż Dziennikarza zrywa koncert. „Dramatyczne, bardzo piękne [...]”. Chórek przechodzi pośród jego furii do kawiarni. Tak kończy się sekwencja narodowej sceny, „gęby”, która dostała prztyczka w nos od „plwającego na to wszystko ze serca szczerego” Dziennikarza. Teraz chce odejść, ale w drogę wchodzi mu Zosia. „Zosia, co wszędy kogoś ściga / i goni zamyślona”. Całuje go w czoło. „A to pan bywa wiele?” Dziennikarz bywa, owszem, „wist, partyjka, kolacyjka”, „ten umarł, tamtego brak”, „a z nudów przywdziewa frak”. Sarkastyczny. Teraz w drzwiach wyrasta przed nim Lila, pointując to zajście powtórzoną kwestią o fraku. Brzmi ona jak kiedyś jej śmiech na widok Nosa. Schodzi do kawiarni, przedstawia się jako „Lila-żebraczka z rodu Wenedów”, jakby to był jej artystyczny pseudonim. Podziwiana i adorowana jak aktorka po udanym występie. Dziennikarz podchodzi do Chimery — zbuntowanej poetki, przyglądającej się temu zajściu z drzwi kobaltowej ściany. „Patrzę i usypiam serce [...]”. Jej słowa o bólu i bezsilności wysnuwają się jakby ze słów Dziennikarza, z jego myślenia. Ale on nie chce jej słuchać, rzuca więc ironicznie: „A ten ból przechodzi?” Jakby sam miał „swoją bibułę, żeby ból każdy przeszedł”. Odchodzi, za nim Chimera.\nTylna ściana chaty-tunelu wolno jedzie. W jej otworach, obrysowanych zimnymi, ostrymi smugami listopadowego świtu, majaczy postać. Wraz z nią w mrok tej przestrzeni wnika muzyka. „Miałeś chamie złoty róg [...]”. Cicho śpiewają inteligenci z kawiarni. Kształt postaci staje się wyraźniejszy. Ściana wraca. Kobalt świeci w pustej, ciemnej przestrzeni sceny. Ściana jeszcze raz się przesuwa, splatając się z rytmem wynurzającej się postaci. „Aj, aj, aj — aj, aj, aj, / a cóz to za śmieć?! czy to grzech, / czy to śmiech, [...]”. Chór kobiet z mansjonu śpiewnie recytuje. Z tej polifonii dźwięków wysnuwa się balet Chochoła. Spowity w suknię, z zarzuconą na ramiona materią współtworzącą jego chocholi kształt, w słomianym wieńcu na głowie Stanisław Szymański wolno zatacza wokół siebie kręgi. Swoimi chocholimi figurami czyni tę przestrzeń sobie poddaną. Światło zaledwie go muska, jakby przynależał ciemności. Taniec Chochoła jest tańcem śmierci, ale innej od tej, której lękał się Konrad. Chochoł — to Thanatos Malczewskiego, przynosząca ukojenie i spokój, stojąca na końcu każdego czasu. Opada kurtyna Siemiradzkiego.\n„W błazeństwie dzieł udanych, w komedii wiecznej prób, ja się rumienię”\nSztuka skończona, ale przedstawienie Grzegorzewskiego jeszcze trwa. Aktorzy podchodzą do mansjonu. Aktorki wychodzą, wreszcie uwolnione z wazonów. Gratulacje jak po premierze. Kurtyna Siemiradzkiego już roboczo jedzie w górę. Odsłania aktorkę — Muzę. Stoi przy ławie Sfinksa — teraz garderobie teatralnej — z ustawionym na niej okienkiem — niepotrzebnym już rekwizytem jakby z teatru samego Grzegorzewskiego (Dziady: Improwizacje w Teatrze Studio z 1987 r.: za ustawionym na stole okienkiem widoczna była Dziewczynka — Hanna Polk), teraz przeistoczonym w garderobiane lustro. Konrad wprowadza wózek, na którym — wsparty o fotel, w garderobianym szlafroku — stoi Stary Aktor (Zdzisław Tobiasz). Jest razem z Chochołem Stanisława Szymańskiego owym genialnym pomysłem Grzegorzewskiego jak Mieczysław Milecki jako Stary Konrad w Dziadach: lmprowizacjach, czy wreszcie Ludwik Solski jako Stary Wiarus. Konrad, zawładnięty Muzą, patrzy na jej ukłony jak na bluźnierstwo. Stary Aktor nie grał w tej sztuce i dopiero teraz zabrzmi jego monolog: w ciszy, przy roboczym świetle, na szynach dzielących widownię od miejsca zdarzeń, a więc teatr od życia, jakby na marginesie całego przedstawienia. Jakby to było jego pożegnanie ze sceną, ostatni jego monolog. Po wyjściu Starego Aktora brzmi jeszcze w tej przestrzeni jak oskarżenie: „Mój ojciec był bohater, a my jesteśmy nic”. Aktorzy siadają w kawiarni. Reżyser próbuje ratować sytuację, a wraz z nią i sens teatru:„[...] Sztuka będzie, gdy przyjdzie publiczność, i kwita. Teatr dla publiczności jest — publika ceni. / Trzeba umieć ją zająć — entuzjazm jest, jeśli / ktoś umie na tych strunach zagrać jak na harfie; / jeśli nie umie, nie ma na co się porywać”. Maszyniści przenoszą przez scenę wieko trumny św. Stanisława. Za kulisami odbywa się już demontowanie dekoracji przedstawienia, które jeszcze trwa.\nPrzed okienkiem-lustrem klęczy Konrad. „Gdzieżem zaszedł? Co chciałem uczynić? — Czym będę?” Okręca tarczę, na której kiedyś siedział Sfinks. Jakby teraz przejrzał wszystkie jego sztuczki. Jakby zdarł z teatru „larwę marmuru”, „larwę sztuki”. Jego kwestia skierowana do Muzy jest ostatnim tutaj słowem Grzegorzewskiego o teatrze: „A wiesz że ty, artystko, że artyzm jest maska? / W czyim ręku Prospera tajemnicza laska, / ten jest władcą — na SCENIE — reszta marność podła”. Muza odchodzi. Cisza. Konrad ukryty za okienkiem-lustrem już nieobecny. Teraz wybrzmi ostatnia piosenka krakowskiej La Bohème. „Taki mi się snuje dramat, / groźny, szumny, posuwisty, / jak polonez gdzieś z Kazamat, / jęk i zgrzyt, i wichrów świsty”. Powtarzana ze stopniowym wyciemnianiem obrazu — aż do ciszy w ciemności. W górze chochoły muskane światłem świtu, gdzieś w ogrodzie.


Finanse przedsiębiorstw w modelach i zadaniach – książka - NEXTO.PL\nFinanse przedsiębiorstw w...\nFinanse przedsiębiorstw w modelach i zadaniach – książka\nAutor: Paweł Dec Piotr Masiukiewicz\nKsiążka koncentruje się na praktycznych zagadnieniach rozwiązywania typowych problemów analizy finansowej. Jest wartościową publikacją uzupełniającą teoretyczne podręczniki. Będzie cennym źródłem wiedzy nie tylko dla studentów, ale i praktyków. Tekst podręcznika zawiera wiele ciekawych przykładów rozwiązywania problemów praktycznych oraz jest jasno i przejrzyście przedstawiony.\nFinanse przedsiębiorstw w modelach i zadaniach - książka\nTagi: ekonomiczne , humanistyczne, skrypty, ćwiczenia i zadania , ekonomia, finanse, finanse przedsiębiorstw, ksiazka, książki i czasopisma, modelach, nauki społeczne, paweł dec, piotr masiukiewicz, podręczniki, podręczniki akademickie, przedsiebiorstw, przejrzyście, przyswojenie, rozwiazywania, upadłości, wielkosci, wydawnictwo naukowe pwn, zadaniach


11 lub 2 chili ( najmniejsze i najbardziej ostre)\n11 pęczek kolendry\n160 gr orzeszków ziemnych lub nerkowca ( niesolonych)\n16 łyżek sosu rybnego ( lub nierybnego w wersji vege)\n12 łyżki cukru trzcinowego jasnego\n11 łyżeczka skórki otartej z limonki\n11 łyżeczka octu ryżowego\n11 łyżka oleju z prażonego sezamu\n1 PRZYGOTOWANIE Marchewkę, kalarepkę i mango obieramy i kroimy w cienkie paseczki . Dodajemy drobno posiekaną papryczkę chili ( 1 lub 2 w zależności od tego jak ostrą sałatkę lubimy) Przygotowujemy dressing, mieszając wszystkie składniki. Mieszamy pokrojone warzywa z sosem. Nakładamy na talerze, posypujemy posiekanymi orzeszkami i pokrojoną kolendrą. Od razu podajemy.\nThe post Tajskasałatkazmango appeared first on Lazy Cat Kitchen. Dzisiaj mamy dla was zainspirowaną Tajlandią sałatkę zmango, która jest idealnym posiłkiem na gorący letni dzień\nIdealna na lato i dietetyczna - sałatkatajskazmango, kurczakiem, miętą i kapustą pekińską fot. Szymborska\nSoczysta, aromatyczna, lekka sałatkazmango. Po krótkiej przerwie i totalnej życiowej rewolucji, wracamy\nPomidora pokrój w ćwiartki, ser mozzarella i mango w paseczki. Masz ochotę na lekkie danie. Na roszponce układaj na przemian pomidory, mozzarellę, mango i kurczaka\nZbliżające się ku psuciu mangozmusiło mnie do zastanowienia się co do niego pasuje. Czasami będąc w sklepie spontanicznie sięgam po coś na co nie mam pomysłu a potem jestem zmuszona na siłę wymyślać jakąś potrawę\nmango kroimy na pół, wyjmujemy pestkę, miąższ nacinamy nożem w poprzek i wzdłuż, powstaną kostki, które odcinamy od skóry wprost do miski,\nZ dodatkiem kiełek, mango i rzeżuchy. Wiosenna sałatkazszynką w roli głównej. Mango obieram i kroję w kostkę\nMango - sztuka. Dziś mam dla Was nieco bardziejwyszukanąpropozycję na pożywną sałatkę, którą w praktyce można potraktować także jako szybki obiad\nSałatkazmango, mozzarellą i orzechami włoskimi to jedna z moich ulubionych sałatek. Jadam ją często i ciągle nie mam dość


Pies przynosi do domu bakterie? To dobrze! Dziecko będzie zdrowsze - Psy.pl\nWpływ obecności czworonoga w domu na nowo narodzone dziecko był już wiele razy badany. Teraz pojawiły się nowe dowody na to, że pies = zdrowszy maluch.\nCoraz częściej słyszymy, że sterylna czystość raczej nam szkodzi, niż pomaga. Nieprzyzwyczajeni do pewnych rodzajów bakterii częściej zapadamy na różne choroby. Wśród nich na alergie. Zaobserwowano na przykład, że dzieci z obszarów wiejskich, mające siłą rzeczy kontakt ze zwierzętami, są zdrowsze.\nWłaśnie pojawił się kolejny dowód. Doktor Anita Kozyrskyj, pediatra epidemiolog z University of Alberta w Edmonton w Kanadzie, przeprowadziła badania dzieci. Zaczęła w 2013 roku, pobierając próbki kału od 24 maluchów. W domach 15 z nich mieszkał pies albo kot. Od tego czasu liczba przebadanych dzieci wzrosła do 746.\nPies w domu to większa odporność\nCo z tych badań wynikło? Okazało się, że dzieci mieszkające ze zwierzakami mają większą różnorodność bakterii w jelitach. Bakterie zaś są nie tylko złe, ale i dobre. Te drugie wspierają nasz system odpornościowy. Oznacza to, że jeśli dziecko dorasta w bardziej sterylnym, pozbawionym zwierząt środowisku, jego organizm może mieć w przyszłości kłopoty z walką z zarazkami.\nDoktor Anita Kozyrskyj zauważyła, że dzieci wychowujące się z psami mają dwa razy więcej dwóch bakterii z grupy Firmicutes. Przy czym bakterie trafiają do organizmu dziecka podczas ciąży poprzez organizm matki, a także przez pierwsze trzy miesiące życia niemowlaka.\nEfekty ich działania są niebywałe. Dzieci wychowywane z psami są ogólnie zdrowsze, mają mniej problemów z układem oddechowym i rzadziej cierpią na zapalenie ucha. Mniej jest też sytuacji, gdy konieczne jest podanie antybiotyku. Przyczyną tego jest uzyskanie przez maluchy większej odporności w dzieciństwie, co powoduje, że są też mniej podatne na choroby w wieku dorosłym.\nCo ciekawe, efekt był jeszcze większy, gdy psiak spędzał w domu mniej niż sześć godzin. Dlaczego? Bo im więcej był poza domem, tym więcej przynosił bakterii. A im większa różnorodność bakterii, tym większa odporność.\nNaukowcy sądzą, że skoro od 30 000 lat żyjemy w symbiozie z psami, to wymieniamy też między sobą bakterie. Jeśli tego zabraknie, stajemy się mniej odporni. Zarówno dzieci, wychowujące się bez psów, jak szczenięta wychowujące się bez ludzi.\nTowarzystwo zwierząt może zmniejszać zachorowalność na alergie, a także skłonność do otyłości – mówi dziennikarzom Thebark.com Hein Min Tun, lekarz weterynarii i mikrobiolog, członek zespołu badawczego dr Anity Kozyrskyj.\nMoże warto więc polecać psa zamiast pigułek?


Route de Bény, Douvres-la-Délivrande, Francja\nW dniu 6 czerwca 1944r. 51 Dywizja Highland wylądowała w Normandii na Plaży „Gold”. Była na pierwszej linii frontu w Douvres-la-Délivrande, a następnie na wschodnim brzegu Orne, w sektorze zajętym przez 6 Brytyjską Dywizję Powietrznodesantową. Dywizja wzięła udział w operacjach Goodwood i Totalize, po czym zwycięsko wkroczyła do Saint-Valéry-en-Caux ewakuowanego w 1940r. Walczyła też o wyzwolenie Le Havre.\nUtworzona w 1939r., 51 Dywizja Highland wchodziła w skład sił lądowych. Duża jej część trafiła do niewoli w maju 1940r. Po uzupełnieniu składu, dywizja brała udział w kampaniach w Afryce Północnej w czerwcu 1942r. i na Sycylii w lipcu 1943r. Od listopada 1943r. te dysponujące bogatym doświadczeniem oddziały repatriowano do Wielkiej Brytanii w przygotowaniu do operacji Overlord.\n6 czerwca 1944r. 51 Dywizja Highland wylądowała na Plaży „Gold”. Pierwszy kontakt z wrogiem nawiązała przy niemieckiej stacji radarowej w Douvres-la-Délivrande. Od 9 czerwca walczyła w lasach Bavent na wschód od Orne, gdzie wzmocniła przyczółek uchwycony przez 6 Brytyjską Dywizję Powietrznodesantową pod generałem Bullen-Smith. Dywizję szkocką wyczerpała długa wojna pozycyjna z dobrze okopanymi Niemcami. 51 Dywizja służyła wsparciem w Operacji Goodwood (18-21 lipca), podjętej dla wyzwolenia Caen. Po okresie odpoczynku, dywizję dołączono do Drugiego Korpusu Kanadyjskiego, z którym, pod łącznym dowództwem generała Rennie, w dniach 7 do 11 sierpnia 1944r. przeprowadziła natarcie w Operacji Totalize dla zdobycia Falaise. Dywizja posuwała się do przodu z trudnością aż do Garcelles i Saint-Aignan-de-Crasmenil, po czym odbiwszy na wschód dotarła do Lisieux oswobodzonego w dniu 23 sierpnia. Po przekroczeniu Sekwany, Szkoci dostali symboliczną misję wyzwolenia Saint-Valéry-en-Caux, by pomścić upokorzenie z 1940r. Ostatnią bitwę w Normandii stoczyli pod Le Havre w dniach od 10 do 12 września 1944r., po czym wyruszyli dalej w na Holandię i Ardeny.\nGeneral Rennie z 51 Dywizji “Highland” koło Rouen, 2 września 1944 ...


Slow7 - Active Directory\nWindows Server 2012. Poradnik administratora. Serwer plików.\nW tym wpisie zajmiemy się przydzieleniem uprawnień poszczególnym grupom do wykonania operacji na plikach i folderach ale nie tylko. Gorąco zachęcam w pierwszej kolejności do zapoznania się z wpisem: Kontrola dostępu do zasobów gdyż jest to artykuł opisujący zagadnienie bardziej od strony teoretycznej a w tym wpisie zajmiemy się stroną bardziej praktyczną.\nWindows Server 2012. Poradnik administratora. Zarządzanie polisami GPO.\nZasady grupy są jednym z najważniejszych mechanizmów w środowisku domenowym. To głównie dzięki tej funkcjonalności decydujemy się na wdrożenie domeny a nie na pozostanie na modelu opartym na członkostwie w grupie roboczej. Zarządzanie domeną, komputerami i użytkownikami jest po prostu łatwiejsze a centralne zarządzanie prawami z użyciem polis GPO uwalnia nas od ręcznego konfigurowania każdego komputera z osobna. Dlatego w tym wpisie szczegółowo zajmiemy się zagadnieniom związanym z tym aspektem konfiguracji systemu Windows Server 2012.\nActive Directory w wydaniu Linux\nProjekt Samba działa już od wielu lat a swoje początki sięga roku 1991 kiedy to Andrew Tridgell na potrzeby swojej lokalnej sieci napisał program serwera plików. Po kilku latach Tridgell rozwinął swój serwer nazywając go Sambą a efekty swojej pracy udostępnił w Internecie. Do niedawna główne zadanie Samby sprowadzało się do umożliwenia komputerom działającym pod kontrolą systemu Linux (lecz nie tylko) na łączenie się z sieciami opartmi na sytemie Windows. Serwer Samba dodatkowo umożliwiał wzajemną wymianę plików a także dostęp do drukarek. Wszak Samba pozwalała na uzyskanie połączenia z domeną opartą o Active Directory, lecz nie oferowała usługi samodzielnego kontrolera usługi katalogowej Active Directory. Wszystko zmieniło się od wydania czwartej odsłony Samby. Udostępnione oprogramowanie jest opensource'owym zamiennikiem oprogramowania zawartego w Windows Server (przynajmniej jeśli chodzi o świadczenie usług domenowych opartych o AD). Serwery oparte o Sambą nie tylko oferują wszystkie funkcjonalności Active Directory, lecz także pozwalają na łączność z już istniejącym i działającym schematem AD a dodatkowo pozwalają na odwrócenie roli czyli utworzenie domeny opartej o Sambę i późniejsze dołączenie kontrolerów, których pracą steruje system Windows. Działanie Samby w oparciu o usługę Active Directory możliwe jest dzięki zintegrowaniu z oprogramowaniem serwera katalogowego LDAP, serwera uwierzytelnienia Kerberos, usługi rozwiązywania adresów domenowych (DNS) oraz pakietu wywołań zdalnych procedur.


Zabłąkana kula (1979) - FDB\nZabłąkana kula 1979\nBill jest młodym, przystojnym chłopakiem z dobrego domu. Właśnie świętuje hucznie swoje urodziny, których radość przesłania jednak perspektywa rychłego wyjazdu do Wietnamu. Spędza ze swoją dziewczyną pierwszą i ostatnią przed wyjazdem do wojska noc. Rekrut trafia do oddziału specjalnego, kwaterującego gdzieś w głębi dżungli.… zobacz więcej\nBill jest młodym, przystojnym chłopakiem z dobrego domu. Właśnie świętuje hucznie swoje urodziny, których radość przesłania jednak perspektywa rychłego wyjazdu do Wietnamu. Spędza ze swoją dziewczyną pierwszą i ostatnią przed wyjazdem do wojska noc. Rekrut trafia do oddziału specjalnego, kwaterującego gdzieś w głębi dżungli. Jego koledzy szybko okazują się wspaniałymi kompanami nie tylko na polu walki podczas akcji. Do ich ulubionych zajęć po służbie należy granie w karty, picie piwa i wycinanie sobie nawzajem przedziwnych kawałów. Nie ma dla nich nietykalnych, dostaje się nawet kapelanowi. Przepustka spędzona w mieście oznacza wspaniałą popijawę połączoną z wizytą w domach publicznych. marcoduch\nWojenny, Komedia, Akcja


Polskojęzyczny kanał Bollywood HD nowym klientem Shi Communication – naziemna.info – Telewizja cyfrowa, Radio, Wideo online, VOD\nPolskojęzyczny kanał Bollywood HD nowym klientem Shi Communication\nMT 13 lutego 2017 Polskojęzyczny kanał Bollywood HD nowym klientem Shi Communication2017-02-13T12:05:25+01:00 Kanały telewizyjne No Comment\nBollywood HD rozpoczął współpracę z agencją Shi Communication od stycznia 2017 roku. Shi Communication zajmować się będzie pełną obsługą PR-owo – marketingową stacji Bollywood HD w Polsce we współpracy z biurem ISGmedia w Izraelu.\nBollywood HD jest dostępny w ofercie takich operatorów jak Toya (pozycja 132) oraz Vectra (pozycja 322). Kanał nadaje przez całą dobę w języku polskim.\nBollywood HD jest pierwszym i jedynym kanałem telewizyjnym prezentującym wyłącznie filmy wprost z Bollywood. Indyjskie produkcje cechuje duża emocjonalność, piękne krajobrazy, kolory, muzyka oraz wybitni aktorzy. Bollywood HD trafia do szerokiej publiczności – kobiet, mężczyzn oraz młodzieży, serwując wysokobudżetowe produkcje realizowane z niezwykłym rozmachem. W swojej ofercie posiada filmy o miłości, nasycone piękną muzyką i tańcem, jak również mocne kino akcji pełne popisowych trików kaskaderskich i efektów specjalnych, a także dramaty, thrillery czy komedie. Dla nastolatków kanał proponuje obyczajowe filmy skłaniające do refleksji nad najważniejszymi wartościami w życiu, takimi jak przyjaźń, zaufanie, czy ambicja. Ta niezwykła mieszanka programów trafia w gusta wymagającej polskiej widowni, serwując indyjskie filmy z polskim lektorem w jakości HD.\nBiblioteka kanału wzbogacana jest o ponad 600 godzin nowego kontentu rocznie.\nZa dystrybucję kanału odpowiedzialna jest agencja TVPasja.\nZadaniem Shi Communication jest wdrożenie strategii promocyjnej skierowanej zarówno do konsumentów jak i do operatorów kablowych i platform cyfrowych. Shi Communication działa na polskim rynku od czerwca 2006 roku, przygotowując i wdrażając kampanie z zakresu PR i marketingu oraz organizując wszelkiego rodzaju eventy dla wielu cenionych na świecie międzynarodowych marek t.j. Travel Channel, Food Network, The Walt Disney Company, Polkomtel, Multibank, Siemens, Pol Mot Warfama, Mattel.\nŹródło: Shi Communication\n« Seria „Pary” w Romance TV\n„W krainie baśni” w TVP ABC »


7,57 (4577 ocen\ti\t612 opinii) Zobacz oceny\nTo jest moja pierwsza książka tego autora. Rzeczywiście szybko i sprawnie się ją czyta, zupełnie nie nuży i można w ciągu dnia pochłąnąć większą jej część o ile nawet nie całość. Sparks pisze prostym językim, brak zbędnej filozofii, którą tak często pisarze chcą wcisnąć, między zdaniami. Rzeczywiście książka relaksuje, uspokaja, wciąga. Co do treści i samej historii, no cóż, nie jestem poprawną romantyczką, historia mnie nie urzekła. Jest bohater który dużo przeszedł i tutaj to jest naciągane, schamatyczne i sztuczne choć nie uniknione- gdyż Dawson o którym mówie, miał być takim życiowym samotnikiem którego wspeirały go dwie osoby- które miały na jego życie wpływ na tyle aby zarysować całą fabułę książki. Miłość tutaj jej pobocznym elementem, a nie o dziwo głównym. Jest też jakieś przesłanie,a mianowicie aby robić to co my sami czujemy a nie sterować naszym życiem tak jak tego oczekują od nas inni, bo inaczej będziemy nieszczęśliwi- zwłaszcza w sprawach miłosnych.


Wywrotki rolnicze - Skrzynia modułowa - JOSKIN\nWzierniki Nadstawki Mata ochronna do ziemniaków Plandeka ze zwijarką ręczną Plandeka do ziemniaków Osłona sztywna (VAKO) Plandeka ze zwijarką hydrauliczną Urządzenie przeładunkowe Plandeka ze zwijarką hydrauliczną, Telecover Spusty zbożowe\nPrzyczepy skorupowe są standardowo wyposażone w cztery wzierniki z pleksiglasu na przedniej ściance.\nW opcji, możliwy jest jeden duży wziernik. Obydwa modele mogą być także zabezpieczone ocynkowanym okratowaniem.\nWziernik w opcji\nNa każdą skrzynię można nałożyć nastawki pełne, z aluminium (wys. 250 lub 500 mm) i/lub nadstawki ażurowe, do zielonki. Możliwe jest połączenie różnych modeli (do 1 metra). Do niektórych przyczep proponuje się nadstawki hydrauliczne pozwalające zmniejszyć wysokość załadunku (np. podczas zbioru ziemniaków i buraków) i w ten sposób znacznie obniżyć wysokość spadania zbiorów.\nSzczelna aluminiowa nastawka\nNastawka ażurowa, typ do zielonki\nSystem mocowania aluminiowych nadstawek\nNowe nadstawki hydrauliczne do przyczep rolniczych\nJOSKIN oferuje obecnie, do modeli przyczep rolniczych Trans-SPACE 7000/125 i 8000/150, praktyczne nadstawki z możliwością dopasowania. Ułatwiają one załadunek i umożliwiają przewóz ładunków o większej objętości. Pojemność modelu 7000/125 zwiększa się o 8,4 m³ , a modelu 8000/150 o 9,4 m³.\nPołączenie nadstawek z aluminium i nadstawki hydraulicznej ze stali (50 cm)\nMata ochronna do ziemniaków\nPrzyczepy rolnicze Trans-CAP i Trans-SPACE mogą być również wyposażone w matę ochronną do ziemniaków o wymiarach 1.800 x 2.500 mm.\nPlandeka ze zwijarką ręczną\nPlandeka nawija się na rurę o długości równej długości skrzyni, a opiera się na konstrukcji złożonej z trzech przykręcanych łuków oraz przedniej i tylnej osłony. Trzy pasy z grzechotkami, mocowane na boku, przesuwają się po osłonach na końcach skrzyni i po łuku środkowym. Całość zapewnia równomierne zwijanie i rozwijanie plandeki.\nTaki system zapewnia również większą szczelność, dzięki osłonie tylnych drzwi, która zapobiega dostawaniu się wody do wnętrza skrzyni.\nPlandeka do ziemniaków\nRozwiązanie, obejmujące plandekę ze zwijarką ręczną, cechuje się tym, że plandeka nie opiera się na stelażu i z jednej strony jest nieco wyżej.\nOsłona sztywna (VAKO)\nSztywna osłona może być również zamontowana w przyczepach Trans-SPACE. Dwa składane hydraulicznie skrzydła całkowicie i szczelnie przykrywają skrzynię. Przechył jest możliwy, również kiedy przyczepa jest przykryta.\nPlandeka ze zwijarką hydrauliczną\nDruga plandeka, dostępna do przyczep Trans-CAP i Trans-SPACE (począwszy od modeli 6500) ma składanie hydrauliczne i jest typu Cabriolé. Plandekę zakłada się bardzo łatwo i zapewnia ona dużą szczelność. Skrzynka sterująca umożliwia sterowanie otwieraniem i zamykaniem z kabiny ciągnika. Składanie odbywa się za pomocą dwóch szyn znajdujących się na krawędziach skrzyni, po których plandeka przesuwa się do przodu przyczepy.\nTen model nie pozwala na przechył, kiedy plandeka jest rozłożona.\nSystem przeładunkowy może być zamontowany w opcji na tylnych drzwiach przyczepy Trans-SPACE. Dwa podłużne elementy, jeden poziomy na całej szerokości skrzyni i drugi pionowy, przenoszą materiał przy wydajności do 450 obr./godz. Drugie drzwi są dołączone, aby było możliwe użytkowanie bez urządzenia przeładunkowego.\nPlandeka ze zwijarką hydrauliczną, Telecover\nSolidna, wodoszczelna plandeka Telecover idealnie nadaje się do przewozu ziemniaków czy ziarna.\nJest ona dostępna (w opcji) do wszystkich modeli przyczep oraz do uniwersalnej przyczepy DRAKKAR.\nPlandeka jest przymocowana do ramy przykręconej do skrzyni ładunkowej i ma sterowanie hydrauliczne. Osprzęt umożliwia otwieranie klapy, nawet kiedy plandeka jest założona.\nPlandeka TELECOVER dostosowana do nadstawek hydraulicznych\nDrugi spust zbożowy (w opcji)\nwyposazenie wywrotki skrzynia modulowa


Gołąbek - Jelenia Wyspa. Atrakcje turystyczne Gołąbek. Ciekawe miejsca Gołąbek\nStrona główna ciekawe miejsca rozrywka: szlaki turystyczne Jelenia Wyspa\nZaledwie 8 km od Tucholi, na terenie Nadleśnictwa Gołąbek znajduje się ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna "Jelenia Wyspa". Wiedzie ona przez niezwykle urokliwy fragment rezerwatu "Bagna nad Stążką". Gorąco polecamy mniej więcej godzinny spacer trasą ścieżki. Można powiedzieć, że ścieżka "Jelenia Wyspa" to esencja Borów Tucholskich Są tu typowe dla Borów zbiorowiska roślinne: bory sosnowe z domieszką brzozy i świerka, olsy, łęgi i torfowiska oraz niezwykle malownicze, chronione rezerwatem bagna rzeki Stążki. Wspaniały widok na rzekę ginącą wśród bagiennej roślinności roztacza się z drewnianego mostka. Jedynie skupiska pałki wodnej wyrastające ponad bagienne turzyce pozwalają się domyślać meandrującej wśród bagien strugi. Stążka należy do najczystszych rzek Borów Tucholskich, jej czyste wody obfite w płocie, okonie i liny upodobały sobie wydry.\nWędrując dalej oznaczoną sylwetką jelenia trasą mamy okazję zobaczyć m.in. torfowisko wysokie i przejściowe z charakterystycznymi roślinami: bagnem zwyczajnym, rosiczką okrągłolistną, turzycą nitkowatą, żurawiną błotną czy wełnianką pochwowatą. Nieco dalej przy przystanku "Bagna nad Stążką" podziwiamy największe w Borach Tucholskich torfowisko niskie z turzycowymi murawami, chronionymi storczykami i rzadkim oczeretem Tabernemontana. Przy odrobinie szczęścia usłyszymy charakterystyczny klangor żurawi, które mają tu swoje lęgowiska. Na kolejnych przystankach możemy pogłębić wiedzę o dokarmianiu leśnych zwierząt, o zwalczaniu szkodników drzew, o wielkich-małych czyścicielach lasu - pracowitych mrówkach, a w końcu zobaczyć drzewo doborowe, którego nasiona posłużą do hodowli sadzonek. Z nich na zrębach wyrosną kiedyś piękne i zdrowe lasy.\nPrzypominamy, że ścieżkę poprowadzono na terenie rezerwatu, nie należy więc zbaczać z wytyczonej trasy, a zwłaszcza wchodzić na bagna!\nW Gołąbku warto także obejrzeć znajdujący się po przeciwnej stronie drogi ogród dendrologiczny, w którym rośnie wiele rozmaitych gatunków drzew i krzewów.\nGołąbek - Ogród Dendrologiczny "Nad Stążką"Odległość: 0,31km\nGołąbek - Scieżka dydaktyczno-ekologiczna Odległość: 0,37km\nKiełpin - Muzeum Sat Okh’aOdległość: 2,64km\nWielka Komorza - Budynek zarządcy dóbr Janta P...Odległość: 5,7km\nCekcyn - Figura św. RochaOdległość: 6,03km


Lekkie spodnie ciążowe - 4 TIGER\nZdecydowana większość kobiet w ciąży na pewnym etapie musi poszukać przynajmniej kilku egzemplarzy wchodzących w skład nowej garderoby. Bardzo ważnym elementem w tym zakresie są spodnie, które przede wszystkim powinny cechować się wygodą, która jest niemożliwa do osiągnięcia, jeśli nie charakteryzują się one odpowiednim rozmiarem.\nNa rynku znajdziemy wiele sklepów, które specjalizują się w sprzedaży dobrej jakości odzieży ciążowej. Dużą część proponowanego asortymentu stanowią spodnie ciążowe, które dostępne są w różnych wariantach. Warianty te różnią się między sobą długością nogawki, krojem i materiałem, z którego zostały wykonane. Bez względu na te kryteria, zawsze jednak są one wykonane w taki sposób, by utrzymywały się w pasie, bez jednoczesnego uciskania rosnącego brzuszka. Najczęściej są więc wyposażone w lekką gumkę lub w sznurki, które możemy zawiązać w taki sposób, który będzie wydawać się nam najlepszym. Spodnie produkowane są z różnych materiałów, w związku z czym idealny produkt znajdziemy niezależnie od panującej pory roku. Bez problemu znajdziemy egzemplarze spodni dopasowane do naszych potrzeb w dniach, które cechują się wysokimi temperaturami, ale również i do tych dni, kiedy na zewnątrz panują mroźne warunki. Oczywiście, spodnie realizowane są w różnych wariantach kolorystycznych, więc nie musimy rezygnować z naszego stylu.\nKiedy poszukujemy spodni ciążowych, możemy skorzystać z oferty sklepów stacjonarnych, ale również i z propozycji przygotowanych przez sklepy internetowe. W przypadku tej drugiej opcji, warto wybrać rozmiar spodni kierując się tabelą rozmiarów i wykonując odpowiednie pomiary we wskazanych miejscach naszego ciała. Dzięki temu zakupimy produkt dopasowany do naszych potrzeb.


Koleją po Śląsku i nie tylko: Targi transportu, spedycji , i logistyki EXPO SILESIA 2011\nTargi transportu, spedycji , i logistyki EXPO SILESIA 2011\nW dniach 14-15 Kwietnia w Sosnowcu miały miejsce targi transportu, spedycji i logistyki, EXPO Silesia 2911.\nNa targi wybraliśmy się ze szkoły , tak więc nie mogłem sobie odmówić uczestniczenia w nich.\n14 Kwietnia udałem się na dworzec w Chorzowie Batorym . Na miejsce przybyłem około 8.15, i udałem się do szkoły na 3 lekcje. Dzisiaj trafił się kibelek de lux, podczas jazdy jakieś dziewczyny mają bilety ze zniżką studencką mimo, że były uczennicami :d. Konduktorka powiedziała im jedynie, aby zwrócili uwagę następnym razem, i skasowała im bilety bez problemu.\nOkoło godziny 11.40 opuściliśmy szkołę, i udaliśmy się na targi, po kilkunastu minutach jazdy wreszcie byliśmy na miejscu. W tym roku niestety nie było stanowisk PLK-i, jak i Przewozów Regionalnych. Wśród interesujących mnie wystawców znalazły się między innymi:: PKP LHS , PKP Cargo ,i kilka innych.\nNa targach znajdowały się także ELF ,drezyna PLK, a także czeska lokomotywa. Nie odmówiłem sobie zrobienia kilku zdjęć :P. Na targach zapoznałem dwóch MK Bartka i Grześka, bardzo przyjemnie się z nimi rozmawiało.\nOkoło godziny 15.30 wraz z nowo zapoznanymi MK opuściliśmy targi , i udaliśmy się na przystanek. Na dworcu zameldowaliśmy się około 16, i szybko udaliśmy się na peron 1 ,z którego odjeżdżał R-90117 do Tych Miasta ,którym zabraliśmy się do Katowic. Po krótkim oczekiwaniu przyjeżdża SPOT relacji Częstochowa-Gliwice, którym się zabraliśmy. Postanowiłem odwieść zapoznanych MK do Gliwic, tam wsadziłem ich w REGIO do Wrocławia, a ja udałem się na pociąg do Zawiercia. Bardzo przyjemna podróż skończyła się na 1 peronie dworca Chorzów Batory..\nAutor: Tomasz K. o 23:03


Jednym z problemów, z jakim mierzą się rodzice dzieci w wieku szkolnym, jest dostęp do sprzętu komputerowego niezbędnego do nauki zdalnej. Program „Domowa Szkoła z Biedronką”, w ramach którego do 2000 pracowników sieci trafiły właśnie nowe komputery, to odpowiedź na ten problem.\nDo plastiku czy do zmieszanych? Przeciętny konsument podejmuje tę decyzję kilkanaście razy dziennie. Aby zachęcić klientów do segregacji odpadów i ułatwić im troskę o środowisko, sieć Biedronka stopniowo wprowadza piktogramy segregacji na opakowaniach produktów swoich marek własnych.\nW tym trudnym ze względu na pandemię roku, Biedronka daje możliwość skorzystania z rabatów o wartości do 1000 zł na zakupy w sklepach sieci. Oferta jest skierowana do pracowników sieci, a także szerokiej grupy osób z firm współpracujących, w tym ze sklepów agencyjnych, franczyzowych oraz agencji ochrony.


Przeciwpancerne dzialo samobiezne SdKfz 132 Marder II w czasie marszu, z maskowaniem w postaci galezi.\nWbrew początkowym obawom podwozie czołgu PzKpfw II okazało się dość udane i niezawodne. Podwozie to wykorzystano więc do produkcji lekkich dział samobieżnych, przeciwpancernych Marder i haubic Wespe. Inną linią rozwojową była rodzina czołgów rozpoznawczych z zawieszeniem na drążkach skrętnych i ze wzmocnionym pancerzem.\nZaczniemy od czołgów rozpoznawczych, jako że to główna linia rozwojowa tych wozów. Miały być one przeznaczone dla batalionów rozpoznawczych dywizji pancernych i grenadierów pancernych (zmotoryzowanych). Warto w tym miejscu odnotować, że do 1942 r. włącznie owe bataliony miały dwie kompanie samochodów pancernych (lekkich 4‑kołowych i ciężkich 6- lub‑8 kołowych), kompanię karabinów maszynowych na motocyklach z koszem i zmotoryzowaną kompanię wsparcia z plutonem armat przeciwpancernych, plutonem dział piechoty i plutonem moździerzy. W latach 1943 – 45 batalion miał odmienną organizację: jedną kompanię samochodów pancernych (zwykle SdKfz 234 z rodziny Puma), kompanię półgąsienicowych transporterów rozpoznawczych (SdKfz 250⁄9), dwie zmechanizowane kompanie zwiadowców na SdKfz 251 oraz kompanię wsparcia z miotaczami ognia, działami piechoty i moździerzami – wszystkie na transporterach półgąsienicowych SdKfz 250. Gdzie miałyby trafić lekkie czołgi rozpoznawcze? Do kompanii używających transporterów SdKfz 250⁄9, które de facto były substytutem czołgu lekkiego.\nMówiąc o czołgach rozpoznawczych, warto odnotować jeden ważny fakt. Zadaniem pododdziałów rozpoznawczych nie było toczenie walki, lecz pozyskiwanie ważnych informacji o działaniach, położeniu i siłach przeciwnika. Idealny sposób działania patroli rozpoznawczych stanowiła skryta obserwacja, w ogóle bez wykrycia przez przeciwnika. Dlatego czołgi rozpoznawcze powinny być małe, łatwe do ukrycia. Mówiono, że główną bronią pojazdów rozpoznawczych jest radiostacja, umożliwiająca szybkie przekazywanie przełożonym ważnych informacji. Ochrona pancerna i uzbrojenie służyły głównie do samoobrony, umożliwiając wycofanie się i oderwanie od przeciwnika. Dlaczego podjęto próbę zbudowania czołgu rozpoznawczego, choć używano do tego celu samochodów pancernych, szybszych przecież od pojazdów gąsienicowych? Chodziło o zdolność pokonywania terenu. Czasem trzeba zjechać z drogi i na przełaj – przez pola, łąki, pokonując niewielkie rowy ze strumykami czy melioracyjne – ominąć zgrupowania wroga, by skrycie do nich podejść z innej strony. Dlatego właśnie dostrzeżono potrzebę posiadania rozpoznawczego pojazdu gąsienicowego. Wykorzystanie w tym celu półgąsienicowych SdKfz 250⁄9 było półśrodkiem wobec braku odpowiednich wozów gąsienicowych.\nLekkie czołgi rozpoznawcze w Niemczech nie miały szczęścia. Ich opracowania podjęto się jeszcze przed II wojną światową. 18 czerwca 1938 r. Oddział 6 Urzędu Uzbrojenia Wehrmachtu (Waffenprüfämter 6, Wa Prüf 6) nakazał opracowanie nowego czołgu rozpoznawczego na bazie PzKpfw II, który otrzymał oznaczenie doświadczalne VK 9.01, czyli pierwszy wariant czołgu 9‑tonowego. Wymagano uzyskania prędkości 60 km/h. Prototyp miał powstać do końca 1939 r., a próbna partia 75 maszyn – do października 1940 r. Po testach miała się zacząć produkcja seryjna na większą skalę.\nOpracowaniem podwozia zajęła się firma MAN, a nadbudowy na dolną część kadłuba – Daimler-Benz. Do napędu czołgu postanowiono zastosować nieco mniejszy silnik niż użyty na PzKpfw II, ale o podobnej mocy. Był to Maybach HL 45P (litera P oznaczała Panzermotor, czyli silnik czołgowy, miał on bowiem też odmianę samochodową HL 45Z. Silnik miał pojemność 4,678 cm³ (litrów) wobec 6,234 litrów w przypadku podstawowego silnika PzKpfw II – HL 62TR. Mimo to dawał moc 140 KM przy 3800 obr./min, a silnik HL 62TR miał podobną moc, ale przy 2600 obr./min. HL 45P był nadal 6‑cylindrowym silnikiem rzędowym chłodzonym wodą. Kadłub czołgu zaprojektowano od nowa. Silnik nadal znajdował się z tyłu przy przednim napędzie, ale załogę rozmieszczono inaczej. Kierowca i radiooperator/obserwator siedzieli obok siebie, w przedniej części kadłuba; kierowca po lewej. W jednoosobowej wieży miejsce zajmował dowódca czołgu. Kadłubowi nadano kształt prostokątny z 30-mm pancerzem czołowym i 15-mm pancerzem bocznym i tylnym. Kierowca i radiooperator otrzymali po jednym wizjerze czołowym i po jednym mniejszym wizjerze bocznym w przedniej części burty kadłuba. Wieża z uzbrojeniem identycznym jak w czołgu PzKpfw II (działko KwK 38 kal. 20 mm i sprzężony karabin maszynowy MG 34 kal. 7,92 mm po prawej stronie działka) miała nieznacznie zmieniony kształt i dla zwiększenia wytrzymałości była pozbawiona bocznych wizjerów, dostała natomiast wieżyczkę dowódcy z peryskopami rozmieszczonymi dookoła niej. Rozważano też uzbrojenie wozu w rusznicę przeciwpancerną EW 141 kal. 7,92 mm, ale ostatecznie pozostano przy działku kal. 20 mm. Do uzbrojenia zastosowano celownik teleskopowy TZF 10 o polu widzenia 25o i nieznacznie większym powiększeniu niż TZF 4 ze standardowego PzKpfw II – 2,6x wobec 2,5x. Istotną sprawą było zastosowanie (a raczej próba zastosowania) stabilizacji uzbrojenia i celownika w płaszczyźnie pionowej; miało to podnieść celność ognia w ruchu, uznawano bowiem, że w przypadku wozu rozpoznawczego ostrzeliwującego się przy próbie oderwania się od przeciwnika może to być ważne.


KS METAL – Serwis informacji o przeprowadzkach i transportcie\nPrzeprowadzka to dla wielu osób konieczność. Dla innych zaś czysty wybór. Wiele osób pyta mnie czy nie żałuję...\nWybór firmy przeprowadzkowej to bez wątpienia jeden z najważniejszych elementów, dzięki któremu przeprowadzka może trwać krótko i komfortowo....\nCzasem w życiu przychodzi moment, w którym możliwości jakie oferuje dane miejsce zamieszkania się wyczerpują i konieczna staje...\nNie ma chyba człowieka, który chociażby raz w swoim życiu nie musiał się przeprowadzić. Bardzo często robią to...\nJak zorganizować przeprowadzkę, czyli organizacja i transport.\nPodczas przygotowania do przeprowadzki najważniejsze są dobra organizacja przebiegu przeprowadzki oraz transport. Zapewnienie odpowiedniego transportu sprawi, że cała...\nZegarki sportowe to stosunkowo nowy wynalazek, który istnieje na rynku już od kilku lat. Zegarki i opaski nieustannie zyskują na popularności, ponieważ oferują wygodę, niezawodność i dbałość o zdrowie w jednym urządzeniu. Dzięki funkcjom śledzenia kondycji, GPS i innym urządzeniom te urządzenia są najlepszym sposobem na śledzenie całej Twojej aktywności w dobrym stylu. W dzisiejszych czasach można kupić wiele zegarków…\nPrzeprowadzka to dla wielu osób konieczność. Dla innych zaś czysty wybór. Wiele osób pyta mnie czy nie żałuję swojej przeprowadzki oraz czy przeprowadził bym się jeszcze raz? Przeprowadzka była dla mnie stosunkowo trudnym doświadczeniem. Przygotowania do niej zaczęły się już kilka miesięcy wcześniej, najpierw w mojej głowie. Udało mi się dzięki temu stworzyć plan w jaki sposób chcę przeprowadzić przeprowadzkę,…\n11 września, 2021 16 września, 2021\nWybór firmy przeprowadzkowej to bez wątpienia jeden z najważniejszych elementów, dzięki któremu przeprowadzka może trwać krótko i komfortowo. Dlatego polecam zapoznać się z ofertami przynajmniej kilku różnych firm przeprowadzkowych i na tej podstawie wybrać tę, która będzie miała najbardziej korzystne warunki. Najczęściej patrzy się na cenę w poszczególnych firmach przeprowadzkowych, a tak naprawdę trzeba brać też pod uwagę to jakie…\nCzasem w życiu przychodzi moment, w którym możliwości jakie oferuje dane miejsce zamieszkania się wyczerpują i konieczna staje się przeprowadzka do innego mieszkania, często miasta, a nawet kraju. Większość osób jest negatywnie nastawiona do tego typu życiowych rewolucji. Obawiają się przede wszystkim nieznanego oraz samego procesu przekwaterowania, który często spędza im sen z powiek zwłaszcza, gdy posiadają wiele przedmiotów, a…\nNie ma chyba człowieka, który chociażby raz w swoim życiu nie musiał się przeprowadzić. Bardzo często robią to studenci, którzy po ukończeniu szkoły średniej wyjeżdżają do największych miast w kraju. Ale zmiana miejsca zamieszkania może także dotyczyć osób zmieniających pracę – chociażby wyjeżdżając do stolicy, gdzie możliwości są oczywiście największe. Zwykle nową umowę podpisujemy wraz z rozpoczęciem roku kalendarzowego. A…\n21 sierpnia, 2021 16 września, 2021\nPodczas przygotowania do przeprowadzki najważniejsze są dobra organizacja przebiegu przeprowadzki oraz transport. Zapewnienie odpowiedniego transportu sprawi, że cała przeprowadzka będzie przebiegać znacznie szybciej i sprawniej. Ponadto oszczędzi to nam bardzo wiele nerwów oraz utraconego czasu. W związku z tym tak ważna jest także dobra organizacja przeprowadzki oraz przemyślenie poszczególnych jej elementów, aby w ten sposób móc cieszyć się komfortem i…


« Odpowiedź #30 dnia: Czerwiec 20, 2018, 20:25:16 »\n« Odpowiedź #31 dnia: Czerwiec 21, 2018, 09:02:13 »\nSporo się tych drużyn zgłosiło\nŻuro zaktualizuj temat żebyśmy chociaż te 15 już znali\n« Odpowiedź #32 dnia: Czerwiec 21, 2018, 17:33:58 »\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 23, 2018, 11:03:12 wysłana przez żur0 »\n« Odpowiedź #33 dnia: Czerwiec 23, 2018, 11:18:59 »\nA co jezeli ktos nie ma konta??\n« Odpowiedź #34 dnia: Czerwiec 23, 2018, 11:52:45 »\nTo niech je sobie założy.\nmwk edit:: Tomuś, ja Ciebie bardzo proszę, nie cytuj wiadomości, pod którą bezpośrednio piszesz/nań odpowiadasz, Chłop!\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 24, 2018, 00:04:13 wysłana przez MWK »\n« Odpowiedź #35 dnia: Czerwiec 23, 2018, 12:33:52 »\nSorry ale nie zgadzam się na warunki korzystania z serwisu konieczne do zaakceptowania przy rejestracji, zatem niestety ale będzie głos beze mnie\n« Odpowiedź #36 dnia: Czerwiec 23, 2018, 16:00:41 »\nWyslij swoj glos poczta polska. zur0 doliczy\n« Odpowiedź #37 dnia: Czerwiec 23, 2018, 20:43:15 »\n« Odpowiedź #38 dnia: Czerwiec 23, 2018, 21:41:43 »\nContent spoza forum na poboczne serwisy społecznościowe wypływał już od bardzo długiego czasu. Chciałem ten problem poruszyć już dawno i go poruszałem z kilkoma osobami prywatnie tylko nigdy nie oficjalnie, jednak z tego co widzę to nie widzę żadnego sensu bo z tego co widać to wypadam na jedynego aliena który nic nie korzysta z tych serwisów za to dosłownie cała reszta robi to samo. Przede wszystkim chodzi o facepalma do którego i tak nie mogę się zalogować. Mimo wszystko spoko, jeżeli będzie (kolejny) dramat na temat, że "forum zdycha" to wtedy ludzie powinni sami się obwiniać chociażby za to, że zamiast na forum wolą pisać gdzie indziej. Ludzie ustawiają na swój priorytet swoje wygodne preferencje nie zwracając uwagę na forum. Nie mówię, że nikt nic nie pisze na forum tylko kiedyś widziałem, że bardzo dużo contentu wypływało poza forum i tam działy się wszystkie rozmowy. Ale OK, niech będzie, nie znajdę i tak poparcia bo w tej kwestii jestem dosłownie sam i nikt mnie nie zrozumie i tylko każdy wytyka palce na mnie bo wychodzi na to, że tylko się drażnię, dlatego już nic więcej raczej nie będę o tym mówić. Nie chciałem wytknąć tej wypowiedzi tylko i wyłącznie do tematu z ligą tylko ogólnie do całego forum. Ewentualnie komuś chociaż trochę chciałoby się przeczytać tą wiadomość i ją zinterpretować\nDobra, koniec z tym. Po prostu jeżeli będą jakieś ankiety ogólnego dostępu to chętnie zagłosuję. Jeżeli będzie jakaś ankieta na FP to i tak nie mam możliwości technicznej zagłosować i nikogo nie obwiniam\n« Odpowiedź #39 dnia: Czerwiec 24, 2018, 00:12:09 »\nMaarioS, ja też nie mam facebooka, tweetera, instagrama, omegla itp i omijają mnie te tematy. Przecież świat się nie zawali jeśli nie wezmę udziału w jednej bądź drugiej akcji na pejsbuku. Szczerze wali mnie to i nie robię z tego powodu ani sobie ani innym bałaganu. Wręcz przeciwnie. Powiem więcej. Cieszy mnie, że są ludzie, którzy oddolnie, bez przymusu, niemal indywidualnie zajmują się naszą stroną główną, fanpejdżem, kanałem na youtube i tak dalej i tak dalej. Uwierz, 90% materiału jednak koncentruje tudzież konsoliduje się tutaj na forum, więc bez obaw. Nic konkretnego Cię nie ominie. Z resztą, Bracie, siekniemy kilka pivek na zlocie i porozmawiamy na spokojnie. Pozdro Wariat!\n« Odpowiedź #40 dnia: Czerwiec 24, 2018, 18:00:40 »\n« Odpowiedź #41 dnia: Czerwiec 24, 2018, 18:20:58 »\nNa pewno jest 16 gier?? Wszystkich policzylem 15\n« Odpowiedź #42 dnia: Czerwiec 24, 2018, 18:37:57 »\n« Odpowiedź #43 dnia: Czerwiec 30, 2018, 18:09:08 »\nPanowie, informuję Was, że jutro (tj. niedziele) o godzinie 12:00 za kanale żerańskim "transmitowane" będzie losowanie grup CFL#2. Zainteresowanych zapraszam do śledzenia tego wydarzenia\nDziś jest ostatni dzień zgłoszeń do turnieju, więc jeśli jeszcze jakaś nowa drużyna myśli o przystąpieniu do rozgrywek, to jest to ostatnia chwila na tę najważniejszą decyzję.\nKto w zeszłym roku zabrał ze sobą puchar? Pytałem o to kilka razy, ale nikt nie odpowiedział, więc ponawiam to pytanie. Muszę mieć pewność, że puchar wróci na nowe rozgrywki.\nJednocześnie informuję, że kolejne nagrody są w drodze. Dziś bądź jutro pojawi się w poście głównym ściągawka odnośnie trybów rozgrywki w poszczególne tytuły.\n« Odpowiedź #44 dnia: Czerwiec 30, 2018, 18:56:56 »


Nawóz - hanyang-dmp.pl\nMówi się, że dom tworzą ludzie, a nie otaczające ich przedmioty. To, rzecz jasna, prawda. Czym byłby nawet najwspanialszy pałac bez naszych najbliższych? Ale zupełne ignorowanie wystroju wnętrz jest ogromnym błędem. Na pewno nie raz zauważyliśmy tę zależność, kiedy to nie możemy się skoncentrować w miejscu, gdzie jest nieporządek.


Tablet Z3 i uchwyt GCM10 : Pozostałe akcesoria • Forum o tabletach internetowych\nTablet Z3 i uchwyt GCM10\nprzez helganin » 26 Gru 2014, o 13:54\nDlaczego nie można kupić Uchwyt na kontroler gier GCM10 w Polsce?\nZostał wycofany? Jest wadliwy?\nMoże ktoś to ma i by napisał opinie o tym.\nMam zamiar kupić tablet Sony Xperia Z3 Compact i do niego ten uchwyt ale ciężko to kupić w PL, chociaż nie dawno była premiera to wszędzie brak. Zastanawia mnie ta sytuacja.\nDo: Tablet Z3 i uchwyt GCM10\nprzez GrimPiece » 27 Gru 2014, o 18:40\nmoże na święta poszedł cały zapas 6 grudnia jeszcze był na allegro : http://allegro.pl/uchwyt-na-kontroler-g ... 43529.html\nzapytaj sprzedająćego, może bęzdie jeszcze miał albo będzie wiedział o co chodzi. Polski oddział Sony też czasem odpisuje na takie zapytania, jak maila wyślesz\nprzez helganin » 27 Gru 2014, o 20:08\nPytałem wszędzie i znalazłem w 1 sklepie za ponad 150zł dam sobie spokój\nprzez jacek111 » 27 Gru 2014, o 21:34\nten zakończony na allegro i tak kosztuje 109 - jak na mnie trochę lipa. W chacie można grać wygodnie, jak tablet jest w etui albo ma swoją podstawę, więc jedynie w podrózy dodatkowy uchwyt się przyda. A jesli jest na ten uchwyt duży popyt to jeszcze wróci do sprzedaży, a jak nie to znaczy, że nie wrto sobie głowę zawracać\nprzez helganin » 27 Gru 2014, o 22:48\nTrochę przemyślałem sprawę i ten uchwyt na dłuższy czas może być upierdliwy.\nPo pierwsze ciężar pada z tabletem będzie męczący dla rąk.\nNa tablecie ciągle grać nie będziemy i będzie trzeba go odłączać cały czas.\nWystarczy mi etui z regulacją nachylenia\nUchwyt ten widziałem nawet po 70-80 więc 150 wydawać to trochę głupota.\nprzez jacek111 » 28 Gru 2014, o 15:25\nmoże tak być. Jeszcze pytanei na cyzm kto gra bo niektóre tablety (yoga na przykłąd) potrafią trochę ważyć. Też się zastanawiałem czy ta przyssawka jest obrotowa? Czy tablet jest na sztywno przymocowany do uchwytu? na filmikach nie było widać.\npytanie o jakiej regulacji mówisz. kumpel ma takie etui jak mają tutaj http://tabletoid.pl/akcesoria-do-tablet ... 7-calowego\nCałkiem wygodne, nie masz takiej całkiem dokłądnej regulacji, ale jest parę stopni, więc mozna sobie pod różnym kątem postawić.\nprzez helganin » 28 Gru 2014, o 19:41\nTen uchwyt z tabletu jest oficjalnie do Xperii Z3 ale ja zdecydowałem się na Z2 i nie przyda mi się już do niczego\nA ja myślałem o takim etui http://www.agito.pl/puro-etui-universal-booklet-tablet-case-10-niebieskie-unibook10blue-4288-863413.html\nprzez jacek111 » 29 Gru 2014, o 00:47\nteż ok - regulacja na tej samej zasadzie wiec jedynie kwestia wyglądu, a więc kwestia gustu, które wybrać\nprzez kozik262 » 21 Maj 2015, o 14:07\nZastanawiam się czy do szyby będzie lepszy uchwyt magnetyczny czy gumowy? Nie wiem, który mocniej się trzyma. Czy ktoś miał już doświadczenie z takimi typami uchwytów?\nprzez GrimPiece » 21 Maj 2015, o 21:33\nmagnetyczny czy gumowy? na szybę to chyba tylko gumowy. Chyba, że myślę o czymś innym niż Ty.


informacja zwrotna – Cytaty – Encyklopedia Zarządzania\nEncyklopedia Zarządzania :: informacja zwrotna\nCytaty i parafrazy dla: informacja zwrotna (0 - 7 z 7)\n(cytat, str. 40) Dla osób poszukujących w Internecie informacji o rzetelności przedsiębiorców, jakości towarów czy pracy poszczególnych usługodawców (od hydraulika po lekarza) coraz większe znaczenie mają opinie zwrotne (tzw. feedback i marketing szeptany) zadowolonych i niezadowolonych klientów.\nSłowa kluczowe: internet, informacja, informacja zwrotna, feed-back 360 degrees\n(cytat, str. 66) W marketingu od dawna wykorzystuje się informację zwrotną od klienta, aby móc budować przewagę konkurencyjną i tworzyć produkty czy oferować usługi na miarę potrzeb grupy docelowej. Tymi prawami rządzi się również informacja dostępna w Internecie.\nSłowa kluczowe: informacja, informacja zwrotna\n(cytat, str. 154) Negatywna informacja zwrotna\nTaka informacja może być oczywiście oparta albo na klarownych standardach i sposobach mierzenia wydajności, albo na opiniach, lub też na mieszance tych czynników. Przekazując ocenę, musimy postarać się, aby to, co mówimy, było poparte dowodami i faktami. Jeśli tak nie będzie, możemy doprowadzić do konfliktów i sporów.\n(parafraza, str. 156 - 157) Równie ważna jak umiejętności przekazywania informacji zwrotnej jest zdolność jej przyjmowania. Odbiór informacji zwrotnej charakteryzuje się tym, że często słyszymy tylko to, co chcemy usłyszeć. Aby tego uniknąć, stosuj się do następujących zasad:\n- Wysłuchaj informacji i powstrzymaj odruchowe reakcje.\n- Staraj się zrozumieć, co się do ciebie mówi. (...)\n- Zadawaj pytania dotąd, aż pojawi się obszar działania, na który ty możesz mieć wpływ. (...)\n- Porównaj twój odbiór z odbiorem innych, aby sprawdzić zasadność przekazanych ci uwag i opinii.\nSłowa kluczowe: odbiór informacji, informacja zwrotna\n(cytat, str. 47) Ważnym elementem działań operacyjnych przedsiębiorstwa turystycznego jest stworzenie otwartej, swobodnej atmosfery, zachęcającej gości do udzielania informacji zwrotnej. Wymaga to okazania rzeczywistej chęci wysłuchania opinii klientów oraz wyrażenia podziękowania za zgłoszone uwagi. Niezależnie od tego, czy usługobiorcy wypowiadają opinie krytyczne, czy pochlebne, personel przedsiębiorstwa turystycznego, przyjmując je, powinien okazać zainteresowanie i wdzięczność.


Ostatnia służba Sławomira Włodarczyka\nEmerytura Dariusza Kulawskiego St. kpt. Dariusz Kulawski z Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Krotoszynie przeszedł na emeryturę. (...)\nUrzędnicy przeszli na emeryturę Dwóch pracowników kobylińskiego urzędu miejskiego – po wielu latach pracy – przeszło na emeryturę. Urszulę Szymczak i Pawła Wasilewskiego pożegnali koledzy z pracy. (...)\nWaloryzacja rent i emerytur Rozpoczęła się waloryzacja rent i emerytur. Ile pieniędzy dostaną seniorzy i osoby pobierające świadczenia z ZUS? (...)\nDyrektor przeszła na emeryturę Danuta Hadryan funkcję dyrektora Przedszkola nr 7 z Oddziałami Integracyjnymi „Maciuś” w Krotoszynie pełniła przez ponad 18 lat. Właśnie przeszła na emeryturę. (...)\nwiadomosci Starszy mężczyzna stracił oszczędności


WinAVI Video Converter - 11.6 download free •• Pobierz za darmo na Windows\nStrona głównaWindowsProgramyMultimediaKonwersja plikówWinAVI Video Converter 11.6\nWinAVI Video Converter 11.6 download (pobierz za darmo)\nwsparcie dla Nvidia CUDA\nobsługa niemal wszystkich istniejących formatów plików multimedialnych\nWinAVI Video Converter to prosty w użyciu program z kategorii konwerterów plików multimedialnych. Oferuje on możliwość zmiany formatu plików wideo do praktycznie każdego innego, który obecny jest na rynku. Do najpopularniejszych należą między innymi avi, mpeg-1, mpeg-2, mpeg-4, DivX, Xvid, wmv, VCD, SVCD, DVD oraz Quick Time czy mov. Nie zabrakło także obsługi animacji typu Flash SWF. Dzięki zastosowaniu sprawnych algorytmów kompresji, cały proces przebiega niezwykle sprawnie i nie obciąża nadto systemu operacyjnego.\nProgram ten może być więc wykorzystywany także przez użytkowników posiadających nieco starsze komputery. Dla przykładu - przetworzenie filmu avi i nagranie go na płytę DVD trwa około jednej godziny. Pomimo braku polskiego menu WinAVI Video Converter jest niezwykle prosty w obsłudze. Cały proces konwersji sprowadza się do zaledwie kilku czynności (wskazanie pliku, wybranie formatu docelowego oraz miejsca na dysku, gdzie ma on zostać zapisany w zadanym formacie). Dodatkowo możemy zmienić niektóre parametry dotyczące jakości obrazu i dźwięku. Warto wiedzieć, że aplikacja wspiera popularną ostatnimi czasy technologię CUDA od producenta Nvidia.


Ile kosztuje kasa fiskalna? Czy o inwestować w tanią kasę fiskalną? Trudno się dziwić, że inwestora poszukują rozwiązań w wygodnej cenie. Gra tym, powiedzmy sobie szczerze: nieliczni podatnicy cieszą się na zasada o konieczności używania kasy fiskalnej. Cel ten brany jest jak uciążliwość i dodatkowy wydatek. Dlatego niektórzy wychodzą po prostu z prawa, że jeśli muszą umieć kasę fiskalną, to niech więc będzie toż najpopularniejsza kasa fiskalna, jak jest na targu. Używaną i dostępną kasę można uzyskać już za 300-400 zł.\nOczywiście skoro przedsiębiorca chce zakupić takie urządzenie, nikt mu tegoż nie zabroni. Ale nie – w sukcesu kas fiskalnych z nieliczną ceną chodzi w parze bardzo niska jakość. Zatem warto dokładnie to przemyśleć zanim zdecydujemy się na używane kasy fiskalne – najtańsze sprzęty naprawdę mogą utrudnić a tak niebezpieczny dla wielu obowiązek stosowania kasy finansowej w przedsiębiorstwie.\nNajpopularniejsza i używana kasa fiskalna – dlaczego nie o jej wybierać? Pomyśl przez chwilę o tym, jakie cele są użytkownicy kas i drukarek fiskalnych. Zapewniamy Cię, że kasa finansowa w przedsiębiorstwie, to przedmiot daleko niż jedynie drukowanie paragonów dla konsumentów. To znacznie innych rzeczy, i o charakterze podatkowym. Ich dobre wykonywanie, pewno istnieć ustalone w ciągu kontroli skarbowej. Gdyby je zaniedbasz, to wytwórz się na kary finansowe.\nJakie cele a jakie czynności uważamy na nauk? Już na samym początku kasa fiskalna pragnie być właśnie przygotowana, skonfigurowana, zainstalowana, a i zafiskalizowana. Należy wprowadzić bezbłędnie nazwy materiałów i pomocy, w dobrej dawek. Ich budowa nie pewno istnieć zawarta przypadkowo. To które nazwy zaprogramujesz pragnie być odpowiednie z przepisami, tak toż jak późniejszy przebieg ewidencjonowania sprzedaży. Używanie kasy fiskalnej w biurze ma również związek z takimi rzeczami, jak: wymiana papierowej rolki paragonu, drukowanie raportów dobowych oraz miesięcznych, a też innych wydruków niefiskalnych, archiwizowanie danych przez 5 lat, przeglądy techniczne, jakie wymagają istnieć obowiązkowo przeprowadzane, prowadzenie księgi serwisowej czy wspomniane wcześniej kontrole skarbowe. Więc którą kwotę fiskalną wybierzesz dla naszej jednostki, będzie korzystało prestiż na późniejszy komfort. Warto to zakupić inne urządzenie fiskalne. Kasa fiskalna cena podejmuje się już w ścianach 1000 zł. Warto też mieć, że ważna zgłosić się do Urzędu Skarbowego o zwrot poniesionych kosztów nawet do 90%.


Trzy treningi i mecz – KKSLECH.com – KKS Lech Poznań – Serwis nieoficjalny\nTrzy treningi i mecz\nTrwający już mikrocykl treningowy ponownie nie będzie długi. Lech Poznań ostatnie spotkanie przed drugą tej jesieni październikową przerwą na kadrę rozegra już w najbliższy piątek, zatem do starcia z Górnikiem Zabrze pozostało niewiele czasu. Sporą zagadką jest obecnie to kto za 3 dni wystąpi na pozycji numer „6”.\nLech Poznań do meczu z Górnikiem w Zabrzu (piątek, 5 października, godz. 20:30) zaliczy tylko 3 jednostki treningowe. Przeciwko ekipie z Górnego Śląska na pewno nie zagra Robert Gumny, Nikola Vujadinović i Tomasz Cywka. Ten ostatni doznał w ostatnim spotkaniu urazu więzadeł pobocznych musząc opuścić murawę po niespełna 30 minutach gry. 30-latek prawdopodobnie wróci na boisko dopiero po listopadowej przerwie na kadrę już na ostatni etap jesieni.\nMałe problemy zdrowotne od paru dni ma Łukasz Trałka przez co kapitan Kolejorza nie zagrał w minioną niedzielę. Nie wiadomo czy 34-latek zdąży wyleczyć się do piątku. Jeśli znów zostanie oszczędzony wtedy na „6” prawdopodobnie znów wystąpi Pedro Tiba, który grał na tej pozycji przeciwko Miedzi Legnica, gdy murawę opuścił Tomasz Cywka. Problemy tego zawodnika oraz Trałki otwierają szansę występu od początku przed Maciejem Gajosem lub Mihaiem Radutem.\nBardzo dobrą wiadomością dla sztabu szkoleniowego jest powrót do pełni sił Thomasa Rogne. Norweg w miniony weekend zagrał w rezerwach zdobywając nawet gola. Powoli po mięśniowym urazie wraca też Dioni, który do dyspozycji Ivana Djurdjevicia będzie już podczas październikowej przerwy na kadrę. Więcej o sytuacji kadrowej panującej obecnie w Lechu Poznań napiszemy w czwartek.\nPrzewidywany skład Lecha na mecz z Górnikiem na ten moment:\nI skład: Putnocky – Wasielewski, Rogne, Goutas, Kostevych – Makuszewski, Tiba, Radut, Jóźwiak – Gytkjaer, Amaral.\nRezerwowi: Burić, Janicki, De Marco, Tomasik, Gajos, Jevtić, Tomczyk.\nNastępny wpis Przed meczem UYL: Hertha – Lech\nWcześniejszy wpis Wasze oceny za mecz z Miedzią. Amaral najlepszy, Janicki najsłabszy\nJeśłi potwierdzi się redakcyjna prognoza składu, to kapitanem może zostać Tiba. Ciekawe jak wypadnie.\n2 października 2018 o 13:54\nTiba był kapitanem juz w niedzielę\nCiekawe jak zaprezentuje się Rogne z Goutasem. Niech jeszcze Matus popracuje ciężej nad powrotem do formy i obrona może znowu być naszym silnym punktem. Módlmy się za zdrowie Norwega. Może zostaniemy wysłuchani 😂\nNiedoczekanie. Kloc Janicki znowu wybiegnie a Norweg pewnie się posypie wkrótce.\n2 października 2018 o 16:37\nArek, trochę optymizmu! Będzie dobrze! Walczymy!😜\nJak graliśmy co 3-4 dni to najlepsze wynikie były.\nOsób on-line: 170 Copyright © 2005-2019 by KKSLECH.com


Stypendia Burmistrza Tuchowa przyznane – Tuchów – prawa miejskie od 1340 roku\nStypendia Burmistrza Tuchowa przyznane\nStypendia Burmistrza Tuchowa, w ramach „Programu wspierania edukacji uzdolnionych dzieci i młodzieży z terenu gminy Tuchów” otrzymało 49 uczniów ze szkół podstawowych i gimnazjów za wysokie wyniki w nauce oraz szczególne osiągnięcia naukowe, artystyczne i sportowe uzyskane w roku szkolnym 2017/2018.\nStypendystów wraz z rodzicami, nauczycielami i dyrektorami szkół serdecznie zapraszamy na uroczyste wręczenie przez Burmistrza Tuchowa dyplomów uznania, które odbędzie się w dniu 26 października 2018r. (piątek) o godz. 12.00 w Domu Kultury w Tuchowie.\nDecyzje przyznające stypendium Burmistrza będą wydawane w terminie od 23 października do 26 października 2018 r. w budynku przy ul. Jana Pawła II 4, II piętro, pokój nr 211.\nStypendium wypłacane będzie na rachunki bankowe oraz w formie gotówkowej w kasie Urzędu Miejskiego w Tuchowie, ul. Rynek 1, 33-170 Tuchów, w terminie od 24 do 26 października 2018 r. Dokumentami uprawniającymi do wypłaty stypendiów będą decyzje w sprawie ich przyznania i dowód tożsamości rodzica.\nLista nagrodzonych uczniów, którym przyznano stypendium Burmistrza Tuchowa za wysokie wyniki w nauce oraz szczególne osiągnięcia naukowe, artystyczne oraz sportowe, uzyskane w roku szkolnym 2017/2018:\n1.\tMróz Lena\n2.\tPiórkowski Patryk\n3.\tPotok Natasza\n4.\tPotok Nina\n5.\tWalocha Aleksandra\n1.\tAdwent Magdalena\n2.\tBandyk Jakub\n3.\tBandyk Klaudia\n4.\tBandyk Weronika\n5.\tCichy Natalia\n6.\tCiesielska Natalia\n7.\tDudek Adam\n8.\tFudyma Eliza\n9.\tGawryał Michał\n10.\tGórska Bożena\n11.\tGrzebień Jowita\n12.\tGrzenia Julia\n13.\tGrzybek Jakub\n14.\tGucwa Dominika\n15.\tHołda Jakub\n16.\tKoza Mateusz\n17.\tKulig Emilia\n18.\tMichałek Gabriela\n19.\tMróz Nikola\n20.\tNalepka Maja\n21.\tNowak Paulina\n22.\tPasik Aleksandra\n23.\tPoręba Weronika\n24.\tProkop Justyna\n25.\tReczkowska Wiktoria\n26.\tRóżycki Jakub\n27.\tSłota Justyna\n28.\tSłowik Arkadiusz\n29.\tSmoszna Weronika\n30.\tSynowiec Izabela\n31.\tŚwiegoda Mateusz\n32.\tUstjanowska Adrianna\n33.\tWięcek Nicoletta\n34.\tWięcek Szymon\n35.\tWołkowicz Agnieszka\n36.\tWołkowicz Kinga\n37.\tWójcik Weronika\n38.\tWróbel Jakub\n39.\tZbylut Kamil\n40.\tZiomek Sebastian\n41.\tŻołądź Jagoda\n1.\tBaran Julia\n2.\tSłowik Angelika\n1.\tSchabowski Rafał\n23 października 2018\tin Informacje\nKRUS: ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób dzieci