Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków: Różnice pomiędzy wersjami – Encyklopedia Zarządzania\nUbezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków: Różnice pomiędzy wersjami\nWersja z 12:50, 19 maj 2020 (pokaż źródło)\nAktualna wersja na dzień 07:00, 22 maj 2020 (pokaż źródło)\n* następstwa nieszczęśliwych wypadków,\n* następstwa obrażeń ciała, których zaistnienie spowodowane zostało atakiem epilepsji albo omdleniem o nieustalonej przyczynie, polegające na uszkodzeniu ciała lub rozstroju zdrowia, powodujące uszczerbek na zdrowiu lub śmierć ubezpieczonego.\n* następstwa obrażeń ciała, których zaistnienie spowodowane zostało atakiem epilepsji albo omdleniem o nieustalonej przyczynie, polegające na uszkodzeniu ciała lub rozstroju zdrowia, powodujące [[uszczerbek na zdrowiu]] lub śmierć ubezpieczonego.\n== Nieszczęśliwy wypadek==\nPojęcie nieszczęśliwego wypadku nie zostało zdefiniowane w [[Kodeks Cywilny|kodeksie cywilnym]], pozostawiając tym samym swobodę przy określaniu tego pojęcia treści umowy opisanej szczegółowo w ogólnych warunkach ubezpieczenia. Nauka prawa ubezpieczeniowego wypracowała definicję nieszczęśliwego wypadku, w świetle, której za taki wypadek uważa się "każde działające z zewnątrz w sposób nagły na ciało ubezpieczonego zdarzenie, w którego bezpośrednim następstwie ubezpieczony niezależnie od swej woli doznał uszkodzenia ciała lub zmarł. Piśmiennictwo w omawianym zakresie wyodrębnia cztery zasadnicze cechy nieszczęśliwego wypadku. Wypadkiem ubezpieczeniowym można nazwać zdarzenie powodujące powstanie obowiązku świadczenia po stronie ubezpieczyciela. W świetle tych poglądów nauki są nimi zdarzenia:\nPojęcie nieszczęśliwego wypadku nie zostało zdefiniowane w [[Kodeks Cywilny|kodeksie cywilnym]], pozostawiając tym samym swobodę przy określaniu tego pojęcia treści umowy opisanej szczegółowo w ogólnych warunkach ubezpieczenia. Nauka prawa ubezpieczeniowego wypracowała definicję nieszczęśliwego wypadku, w świetle, której za taki [[wypadek]] uważa się "każde działające z zewnątrz w sposób nagły na ciało ubezpieczonego [[zdarzenie]], w którego bezpośrednim następstwie ubezpieczony niezależnie od swej woli doznał uszkodzenia ciała lub zmarł. Piśmiennictwo w omawianym zakresie wyodrębnia cztery zasadnicze cechy nieszczęśliwego wypadku. Wypadkiem ubezpieczeniowym można nazwać zdarzenie powodujące powstanie obowiązku świadczenia po stronie ubezpieczyciela. W świetle tych poglądów nauki są nimi zdarzenia:\n* wywołane siłami zewnętrznymi tzn. takimi, które swoje źródło mają poza organizmem ludzkim,\n* występujące w sposób nagły, natychmiastowy i nieprzewidywalny,\n* występujące wbrew woli poszkodowanego,\n* powodujące trwały uszczerbek na zdrowiu poszkodowanego lub jego śmierć.\n* powodujące [[trwały uszczerbek na zdrowiu]] poszkodowanego lub jego śmierć.\nOkoliczności, które należy uznać za nieszczęśliwy wypadek, są sprecyzowane w ogólnych warunkach ubezpieczenia (OWU), wręczanych klientom przed zawarciem umowy.\nZa nieszczęśliwy wypadek uznaje się zazwyczaj zdarzenie, które łącznie spełnia następujące przesłanki:\nUmowa ubezpieczenia może obejmować następujące świadczenia podstawowe:\n[[Umowa]] ubezpieczenia może obejmować następujące świadczenia podstawowe:\n* świadczenie z tytułu śmierci w wyniku wypadku ubezpieczeniowego,\n* świadczenie z tytułu trwałego uszczerbku na zdrowiu albo świadczenie z tytułu trwałego uszkodzenia ciała,\n* świadczenie za leczenie uciążliwe,\n* świadczenia powypadkowe typu assistance na terytorium RP.\nDla osób w wieku do 30 lat ubezpieczenie obejmuje odpowiedzialność za następstwa zawału serca i krwotoku śródczaszkowego bez opłaty dodatkowej składki.\nDla osób w wieku do 30 lat ubezpieczenie obejmuje [[odpowiedzialność]] za następstwa zawału serca i krwotoku śródczaszkowego bez opłaty dodatkowej składki.\nPonadto, za opłatą dodatkowej składki przedmiotem ubezpieczenia mogą być:\n* następstwa zawałów serca i krwotoków śródczaszkowych dla osób, które ukończyły 30 lat,\n* zwrot kosztów leczenia, powstałych w wyniku wypadku ubezpieczeniowego,\n* zwrot kosztów naprawy uszkodzonych lub zakupu zniszczonych przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych,\n* zasiłek dzienny z tytułu niezdolności do pracy, spowodowanej wypadkiem ubezpieczeniowym,\n* [[zasiłek]] dzienny z tytułu niezdolności do pracy, spowodowanej wypadkiem ubezpieczeniowym,\n* dieta szpitalna wypłacana za okres hospitalizacji, spowodowanej wypadkiem ubezpieczeniowym,\n* świadczenie w związku z rekonwalescencją ubezpieczonego po jego hospitalizacji,\nZaletą ubezpieczenia jest możliwość dostosowania umowy pod względem czasu ochrony, zakresu ochrony, wysokości sumy ubezpieczenia i świadczeń dodatkowych do konkretnych potrzeb ubezpieczonych osób i możliwości finansowych ubezpieczającego. Wypłacone [[odszkodowanie|odszkodowania]] stanowią dla poszkodowanego finansowe wsparcie w nieszczęściu, jakie go dotknęło. Ponadto wsparcie w trudnych chwilach - polisa daje szeroki wachlarz usług assistance, takich jak:\nZaletą ubezpieczenia jest możliwość dostosowania umowy pod względem czasu ochrony, zakresu ochrony, wysokości sumy ubezpieczenia i świadczeń dodatkowych do konkretnych potrzeb ubezpieczonych osób i możliwości finansowych ubezpieczającego. Wypłacone [[odszkodowanie|odszkodowania]] stanowią dla poszkodowanego finansowe wsparcie w nieszczęściu, jakie go dotknęło. Ponadto wsparcie w trudnych chwilach - [[polisa]] daje szeroki wachlarz usług assistance, takich jak:\n* pomoc medyczna,\n* pomoc rehabilitacyjna i pielęgnacyjna,\n* pomoc domowa,\n* opieka nad dziećmi i osobami niesamodzielnymi.\nTowarzystwo ubezpieczeniowe przejmuje odpowiedzialność za skutki zdarzeń objętych umową ubezpieczenia, niezależnie od miejsca i chwili ich zajścia, pod warunkiem, że nastąpiły w okresie ochrony ubezpieczeniowej. Ubezpieczenie działa przez całą dobę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i za granicą.\n[[Towarzystwo ubezpieczeniowe]] przejmuje odpowiedzialność za skutki zdarzeń objętych umową ubezpieczenia, niezależnie od miejsca i chwili ich zajścia, pod warunkiem, że nastąpiły w okresie ochrony ubezpieczeniowej. Ubezpieczenie działa przez całą dobę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i za granicą.\n==Formy umów ubezpieczenia==\nUmowa ubezpieczenia może być zawarta jako:\n[[Umowa ubezpieczenia]] może być zawarta jako:\n* umowa ubezpieczenia indywidualnego - na rachunek jednej osoby, przy czym jeden dokument ubezpieczenia może potwierdzać zawarcie więcej niż jednej umowy ubezpieczenia - maksymalnie 4 umów,\n* umowa ubezpieczenia indywidualnego - na [[rachunek]] jednej osoby, przy czym jeden [[dokument]] ubezpieczenia może potwierdzać zawarcie więcej niż jednej umowy ubezpieczenia - maksymalnie 4 umów,\n* umowa ubezpieczenia rodzinnego - na rachunek co najmniej dwóch osób bliskich,\n* umowa ubezpieczenia zbiorowego - w przypadku standardowej polisy zbiorowej - na rachunek co najmniej pięciu osób.\nUmowa ubezpieczenia indywidualnego lub rodzinnego może być zawarta wyłącznie w formie imiennej, tzn. z imiennym wskazaniem ubezpieczonych. Zakres ochrony ubezpieczeniowej określany jest dla każdego ubezpieczonego osobno - każdy z ubezpieczonych może mieć różny zakres, różne limity i sumy. Jedynie wspólny jest okres ubezpieczenia.\nUmowa ubezpieczenia indywidualnego lub rodzinnego może być zawarta wyłącznie w formie imiennej, tzn. z imiennym wskazaniem ubezpieczonych. [[Zakres]] ochrony ubezpieczeniowej określany jest dla każdego ubezpieczonego osobno - każdy z ubezpieczonych może mieć różny zakres, różne limity i sumy. Jedynie wspólny jest okres ubezpieczenia.\nW zawartej umowie ubezpieczenia mogą być wprowadzane zmiany, które potwierdzane są dokumentem ubezpieczenia. Zmiana obowiązuje w polisie od dnia następnego po dniu złożenia oświadczenia o wyrażeniu zgody na wnioskowaną zmianę.\nW zawartej umowie ubezpieczenia mogą być wprowadzane zmiany, które potwierdzane są dokumentem ubezpieczenia. [[Zmiana]] obowiązuje w polisie od dnia następnego po dniu złożenia oświadczenia o wyrażeniu zgody na wnioskowaną zmianę.\n== Okres ubezpieczenia i składka==\nAktualna wersja na dzień 07:00, 22 maj 2020\nUbezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków należy do grupy ubezpieczeń osobowych, w których ochroną objęte są najcenniejsze dobra, jakimi są życie lub zdrowie człowieka. Nie są one jednak ubezpieczeniami na życie, co prawda należą do tej samej, co one grupy ubezpieczeń osobowych, gdyż poza przedmiotem ochrony ubezpieczeniowej (życiem, zdrowiem) istotne elementy umowne ukształtowane mają w sposób zbliżony do ubezpieczeń majątkowych. Ubezpieczenie skierowane jest do osób fizycznych, obywateli polskich i cudzoziemców, bez względu na wiek i rodzaj wykonywanej pracy.\nnastępstwa obrażeń ciała, których zaistnienie spowodowane zostało atakiem epilepsji albo omdleniem o nieustalonej przyczynie, polegające na uszkodzeniu ciała lub rozstroju zdrowia, powodujące uszczerbek na zdrowiu lub śmierć ubezpieczonego.\nPojęcie nieszczęśliwego wypadku nie zostało zdefiniowane w kodeksie cywilnym, pozostawiając tym samym swobodę przy określaniu tego pojęcia treści umowy opisanej szczegółowo w ogólnych warunkach ubezpieczenia. Nauka prawa ubezpieczeniowego wypracowała definicję nieszczęśliwego wypadku, w świetle, której za taki wypadek uważa się "każde działające z zewnątrz w sposób nagły na ciało ubezpieczonego zdarzenie, w którego bezpośrednim następstwie ubezpieczony niezależnie od swej woli doznał uszkodzenia ciała lub zmarł. Piśmiennictwo w omawianym zakresie wyodrębnia cztery zasadnicze cechy nieszczęśliwego wypadku. Wypadkiem ubezpieczeniowym można nazwać zdarzenie powodujące powstanie obowiązku świadczenia po stronie ubezpieczyciela. W świetle tych poglądów nauki są nimi zdarzenia:\nwywołane siłami zewnętrznymi tzn. takimi, które swoje źródło mają poza organizmem ludzkim,\nwystępujące w sposób nagły, natychmiastowy i nieprzewidywalny,\nwystępujące wbrew woli poszkodowanego,\npowodujące trwały uszczerbek na zdrowiu poszkodowanego lub jego śmierć.\nOkoliczności, które należy uznać za nieszczęśliwy wypadek, są sprecyzowane w ogólnych warunkach ubezpieczenia (OWU), wręczanych klientom przed zawarciem umowy. Za nieszczęśliwy wypadek uznaje się zazwyczaj zdarzenie, które łącznie spełnia następujące przesłanki:\njest nagłe (np. potknięcie, upadek, zderzenie, wybuch),\nwywołane przyczyną zewnętrzną (ma swoje źródło poza organizmem ludzkim, co oznacza, że za nieszczęśliwy wypadek nie może być uznana np. przewlekła choroba),\nw jego wyniku osoba ubezpieczona doznała uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia lub śmierci.\nświadczenie z tytułu śmierci w wyniku wypadku ubezpieczeniowego,\nświadczenie z tytułu trwałego uszczerbku na zdrowiu albo świadczenie z tytułu trwałego uszkodzenia ciała,\nświadczenia powypadkowe typu assistance na terytorium RP.\nDla osób w wieku do 30 lat ubezpieczenie obejmuje odpowiedzialność za następstwa zawału serca i krwotoku śródczaszkowego bez opłaty dodatkowej składki. Ponadto, za opłatą dodatkowej składki przedmiotem ubezpieczenia mogą być:\nnastępstwa zawałów serca i krwotoków śródczaszkowych dla osób, które ukończyły 30 lat,\nnastępstwa chorób tropikalnych,\nnastępstwa wypadków ubezpieczeniowych powstałych na skutek aktów terroryzmu,\nnastępstwa wypadków ubezpieczeniowych powstałych na skutek działań wojennych, stanu wojennego lub stanu wyjątkowego poza granicami RP,\nnastępstwa wypadków ubezpieczeniowych powstałych na skutek uprawiania sportów wysokiego ryzyka.\nOraz świadczenia dodatkowe:\nz tytułu całkowitego trwałego inwalidztwa,\nzwrot kosztów leczenia, powstałych w wyniku wypadku ubezpieczeniowego,\nzwrot kosztów naprawy uszkodzonych lub zakupu zniszczonych przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych,\nzasiłek dzienny z tytułu niezdolności do pracy, spowodowanej wypadkiem ubezpieczeniowym,\ndieta szpitalna wypłacana za okres hospitalizacji, spowodowanej wypadkiem ubezpieczeniowym,\nświadczenie w związku z rekonwalescencją ubezpieczonego po jego hospitalizacji,\nZaletą ubezpieczenia jest możliwość dostosowania umowy pod względem czasu ochrony, zakresu ochrony, wysokości sumy ubezpieczenia i świadczeń dodatkowych do konkretnych potrzeb ubezpieczonych osób i możliwości finansowych ubezpieczającego. Wypłacone odszkodowania stanowią dla poszkodowanego finansowe wsparcie w nieszczęściu, jakie go dotknęło. Ponadto wsparcie w trudnych chwilach - polisa daje szeroki wachlarz usług assistance, takich jak:\npomoc rehabilitacyjna i pielęgnacyjna,\nopieka nad dziećmi i osobami niesamodzielnymi.\nUbezpieczenia NNW występują jako samodzielne ubezpieczenia (np. ubezpieczenie NNW młodzieży szkolnej czy NNW sportowców), ale także często stanowią część szerszego w swym zakresie ubezpieczenia tzn. są składową ubezpieczeniowych pakietów - szkolnych, mieszkaniowych, turystycznych, czy też najczęściej występujących w obrocie komunikacyjnych. W takich przypadkach są uzupełniającymi ubezpieczeniami związanymi z uczęszczaniem do szkoły, zamieszkaniem, udziałem w wyjeździe turystycznym oraz korzystaniem z pojazdu mechanicznego. Dobrze i świadomie zawarte ubezpieczenie NNW jest bardzo dobrym rozwiązaniem, z którego warto korzystać, tym bardziej że z każdego z zawartych ubezpieczeń NNW otrzymamy niezależne świadczenia - dopuszczalna jest tutaj kumulacja świadczeń - czyli mówiąc praktycznie ile posiadamy umów NNW tyle otrzymamy świadczeń. Otrzymamy je również niezależnie od tego czy otrzymujemy po wypadku świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) czy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (tzw. ubezpieczenia OC komunikacyjnego).\nFormy umów ubezpieczenia\numowa ubezpieczenia indywidualnego - na rachunek jednej osoby, przy czym jeden dokument ubezpieczenia może potwierdzać zawarcie więcej niż jednej umowy ubezpieczenia - maksymalnie 4 umów,\numowa ubezpieczenia rodzinnego - na rachunek co najmniej dwóch osób bliskich,\numowa ubezpieczenia zbiorowego - w przypadku standardowej polisy zbiorowej - na rachunek co najmniej pięciu osób.\nUmowa ubezpieczenia indywidualnego lub rodzinnego może być zawarta wyłącznie w formie imiennej, tzn. z imiennym wskazaniem ubezpieczonych. Zakres ochrony ubezpieczeniowej określany jest dla każdego ubezpieczonego osobno - każdy z ubezpieczonych może mieć różny zakres, różne limity i sumy. Jedynie wspólny jest okres ubezpieczenia. W zawartej umowie ubezpieczenia mogą być wprowadzane zmiany, które potwierdzane są dokumentem ubezpieczenia. Zmiana obowiązuje w polisie od dnia następnego po dniu złożenia oświadczenia o wyrażeniu zgody na wnioskowaną zmianę.\nOkres ubezpieczenia i składka\nUmowę ubezpieczenia można zawrzeć na okres roczny lub krótszy od roku. Polisa ubezpieczeniowa może obejmować pełny czas ochrony (przez całą dobę) lub ograniczony czas ochrony (w czasie wykonywania pracy albo w czasie wykonywania pracy oraz w czasie drogi do pracy i z pracy).Wysokość składki zależy od wysokości sumy ubezpieczenia, zakresu ubezpieczenia i klasy ryzyka ustalanej w zależności od wykonywanego zawodu.\nDudzicz P. i in. (2012) "Ubezpieczenia z głową, czyli ubezpieczeniowe ABC dla myślących przed szkodą", KNF, Warszawa, s 12.\nKowalewski E. (2004) "Prawo ubezpieczeń gospodarczych", BRANTA, Warszawa\nKrajewski M. (2016) Umowa ubezpieczenia, Warszawa, s 9.\nSangowski T. (1998), Vademecum ubezpieczeń, Poznań, s. 26 i dalsze\nUstawa z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej Dz.U. 2015 poz. 1844\nAutor: Urszula Jabłońska, Mariola Kwiatek\nTę stronę ostatnio edytowano 22 maj 2020, 07:00.


Strona główna / Wyposażenie wnętrz i ogrodów / Kinkiet do każdego wnętrza\nCzym jest kinkiet? Najprościej ujmując, jest to lampa, która montujemy na ścianie (choć zdarzają się także modele stojące). Dawniej służyły tylko i wyłącznie do oświetlania powierzchni biurka, dlatego przybierały one niewielkie formy. W dzisiejszych czasach wzornictwo i budowa kinkietów znacznie się rozwinęły – obecnie przypominają najczęściej standardowe lampy wiszące. Światło wydobywające się z kinkietów jest bardzo delikatne. Są bardzo subtelne i przyjemne, dlatego tez idealnie sprawdzają się do codziennego korzystania. Mogą również pełnić rolę elementu dekoracyjnego. Jak wybrać najlepszy kinkiet?\nW tym pomieszczeniu konkiet pełni rolę oświetlenia dodatkowego – najczęściej montowany jest bezpośrednio przy lustrze. Dzięki niemu możemy bez problemu oddać się porannej toalecie. Kiedy jednak posiadamy lustro pionowe, musimy zdecydować się na dwie lampy, które należy zamontować po obu jego stronach. Nad lustrem poziomym warto zainstalować kinkiet podłużny, posiadający kilka źródeł światła. Barwa światła znajdująca się w łazience powinna mieć barwę ciepłej bieli.\nW sypialni, kinkiet, najczęściej spełnia rolę lampki nocnej, którą montujemy bezpośrednio przy łóżku. Jeżeli jesteśmy nastawieni na wieczorne czytanie w łóżku, powinniśmy zakupić lampę z kloszem otwartym, najlepiej skierowanym w dół bądź w bok - w taki sposób, aby światło padało bezpośrednio na książkę czy gazetę. Moc żarówki powinna oscylować w granicach 40 W. Kinkiet w sypialni jednak nie ogranicza się jedynie do oświetlenia przestrzeni wokół łóżka. Idealnie sprawdza się również jako oświetlenie całej przestrzeni sypialni. Dzięki ich gustownej formie oraz stonowanej barwie światła, mogą one wprowadzić do sypialni niezwykle intymną atmosferę.\nKinkiet do przedpokoju i salonu\nPrzedpokój jest specyficznym pomieszczeniem. Najlepiej jest zastąpić lampy sufitowe, właśnie odpowiednimi kinkietami. Zastosowanie kinkietów sprawi, iż długi korytarz optycznie się rozszerzy. Niezwykły efekt uzyskamy, decydując się na produkty zamknięte wykonane z matowego tworzywa sztucznego. Jeśli chodzi o kolor lamp, idealnie sprawdzą się lampy białe, jednakże na rynku istnieje szeroki wybór barw i odcieni kinkietów, które swobodnie możemy dopasować no naszego wnętrza.\nJeśli chodzi o salon – tutaj najważniejsze wydaję się być oświetlenie obszary wypoczynkowego. Jednak tutaj kinkiety powinny spełniać rolę uzupełniającą lub dekoracyjną, gdyż nie są w stanie oświetlić dużej powierzchni salonu.


Pożar autobusu w Lędzinach\nUtworzono 13.03.2014, 11:21 przez Krzysztof\n13 marca około godziny 5.50 do MSK w Tychach wpłynęło zgłoszenie o pożarze autobusu linii 262 w Lędzinach. Ze względy na trwające działania przy pożarze domu na ul. Prostej w Tychach (zastępy JRG Tychy)na miejsce zostały zadysponowane zastępy jednostek OSP z Lędzin (GBA), Bierunia Starego (GCBA) i Bierunia Nowego (GBARt).\nPożar domu na ul. Prostej w Tychach\nUtworzono 13.03.2014, 05:24 przez Krzysztof\n13 marca przed godziną 4 rano do dyżurnego tyskiej Straży Pożarnej wpłynęło zgłoszenie o pożarze jednego z domów jednorodzinnych na ul. Prostej. Na miejsce natychmiast zadysponowane zostało 5 zastępów z JRG Tychy (GBA, GBA, GCBA, GCBA, SD), patrol Policji oraz ZRM. Po dotarciu na miejsce strażacy zastali płonące poddasze, dach i przyległy budynek gospodarczy.\nPożar na zakładzie BIG FISH w Lędzinach\nUtworzono 11.03.2014, 16:23 przez Bartłomiej Sokołowski\n11 marca około godziny 22:00 do MSK w Tychach wpłynęło zgłoszenie o pożarze na terenie zakładu BIG FISH w Lędzinach. Na miejce wyslane zostały cztery zastepy strażaków: jeden z OSP Lędziny i trzy z JRG Tychy.


Po ciężkich doświadczeniach moja miłość do Boga jest jeszcze silniejsza | Kościół Boga Wszechmogącego\nPo ciężkich doświadczeniach moja miłość do Boga jest jeszcze silniejsza\nAutorstwa Zhou Ruiego, prowincja Jiangxi\nNazywam się Zhou Rui i jestem chrześcijaninem należącym do Kościoła Boga Wszechmogącego. Od czasu, gdy zacząłem rozumieć różne sprawy, przyglądałem się temu, jak moi rodzice od rana do wieczora ciężko pracują w polu, aby się utrzymać. Pomimo ich wielkich wysiłków, co roku zarabiali marne grosze i nasza rodzina ciągle żyła w biedzie. Ilekroć widywałem więc ludzi mających władzę i wpływy, którzy żyli sobie całkiem wygodnie, nie musząc przy tym ciężko pracować, zazdrościłem im. Powziąłem zatem mocne postanowienie: kiedy dorosnę, bezwzględnie odniosę sukces w jakimś zawodzie albo zdobędę rządową posadę, by wynagrodzić mojej rodzinie ubóstwo i zacofanie, tak aby moi rodzice także mogli wieść życie bogaczy. Walczyłem o spełnienie tego marzenia przez wiele lat, lecz nigdy nie byłem w stanie osiągnąć swego celu: wciąż wiodłem żywot biedaka. Często wzdychałem ciężko ze zmartwienia, że choć tak dużo pracuję, nie mam czym się pochwalić, i stopniowo traciłem wiarę w życie. Właśnie wtedy, gdy zaczynałem już podupadać na duchu i popadać w rozpacz, dostąpiłem zbawienia Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych. Na podstawie Jego słów pojąłem pewne prawdy i poznałem podstawową przyczynę ludzkiego cierpienia na tym świecie. Zrozumiałem również, jak ludzie muszą żyć, aby wieść jak najbardziej wartościowe i pełne znaczenia życie. Choć byłem dotąd zagubiony i bezradny, od tamtej pory odnalazłem właściwy kierunek w swoim życiu. Pozostawiając za sobą depresję i zniechęcenie, poczułem przypływ nowej energii i chęć powrotu do życia, w którym dostrzegłem wreszcie nadzieję. Potem zaś, aby ci, którzy żyli wciąż pośród cierpienia i w poczuciu bezradności, także mogli dostąpić tego jakże niezwykłego zbawienia, zacząłem chodzić od miasta do miasta, z wigorem nauczając o Bożym zbawieniu w dniach ostatecznych. Nie spodziewałem się jednak, że podczas szerzenia ewangelii zostanę dwukrotnie schwytany przez chińskie władze i poddany brutalnym, nieludzkim torturom… W tej mrocznej otchłani potworności Bóg Wszechmogący nie opuszczał mnie ani na chwilę. Jego słowa dawały mi wiarę i siłę, raz za razem wiodąc mnie do zwycięstwa nad ciemnymi siłami szatana i umacniając moją miłość do Niego.\nByło to pewnego czerwcowego dnia 2003 roku: dwaj spośród moich braci i ja udaliśmy się do pewnej wioski, aby szerzyć ewangelię, gdy doniosła na nas jakaś nikczemna osoba. Podjechało do nas raptownie pięciu czy sześciu policjantów w trzech radiowozach. Nie zadając żadnych pytań, zakuli nas w kajdanki, po czym, poszturchując i kopiąc, siłą wsadzili do samochodów i zawieźli do Biura Bezpieczeństwa Publicznego. W samochodzie w ogóle nie czułem większego strachu. Zawsze miałem poczucie, że celem szerzenia ewangelii jest niesienie ludziom zbawienia, więc nie robiliśmy niczego złego: kiedy już dotrzemy na miejsce, wyjaśnię całą sytuację i policjanci nas wypuszczą. Skąd jednak miałem wiedzieć, że policjanci chińskiego rządu są bardziej okrutni i brutalni od wszelkich zbirów czy nikczemnych prześladowców? Gdy przyjechaliśmy do siedziby Biura Bezpieczeństwa Publicznego, policjanci nie dali nam nawet szansy niczego wyjaśnić, tylko od razu nas rozdzielili i zaczęli przesłuchiwać każdego z osobna. Kiedy tylko wszedłem do pokoju przesłuchań, policjant warknął na mnie: „Polityka Partii Komunistycznej to «Łagodność dla tych, którzy przyznają się do winy i surowość dla tych, którzy stawiają opór». Wiesz o tym?”. Potem zaczął wypytywać o moje dane osobowe i inne informacje. Widząc, że moje odpowiedzi go nie satysfakcjonują, inny policjant podszedł do mnie i burknął: „No cóż, widzę, że nie chcesz współpracować. Będziemy więc musieli dać ci nauczkę, a wtedy się przekonamy, czy zaczniesz mówić prawdę”. Potem skinął dłonią i rzekł: „Przynieście tu parę cegieł, żebyśmy mogli dać mu szkołę!”. Ledwie to powiedział, a już podeszło do mnie dwóch policjantów, którzy chwycili mnie za rękę i wykręcili mi ją za plecami, wyciągając jednocześnie drugą do góry, po czym na siłę skuli mi je kajdankami. Natychmiast poczułem nieznośny ból, jakby moje ręce miały lada moment się połamać. Jak ktoś tak słaby jak ja mógł w ogóle znieść takie cierpienie? Chwilę później zwaliłem się na ziemię. Widząc to, nikczemni policjanci gwałtownie podciągnęli kajdanki do góry i wetknęli dwie cegły między moje ramiona i plecy. Aż do głębi serca przeszył mnie nagły, ostry ból, jakby tysiące mrówek wgryzało się w moje kości. Pośród straszliwej udręki, ze wszystkich sił, jakie jeszcze mi pozostały, zacząłem błagać Boga: „Boże Wszechmogący, ocal mnie. Boże Wszechmogący, ocal mnie…”. Choć przyjąłem Boże dzieło zbawienia w dniach ostatecznych zaledwie przed mniej więcej trzema miesiącami, przez co nie byłem zaopatrzony w zbyt wiele słów Boga i rozumiałem ledwie parę prawd, to jednak, gdy tak nieustannie Go błagałem, Bóg dał mi wiarę i siłę oraz zaszczepił we mnie mocne przekonanie, że muszę wytrwać przy świadectwie o Bogu i absolutnie nie wolno mi ulec szatanowi! Zacisnąłem więc zęby i kategorycznie odmówiłem jakichkolwiek dalszych odpowiedzi. Wzburzeni i rozdrażnieni policjanci spróbowali wówczas innej okrutnej metody, by mnie „zmiękczyć”: położyli na podłodze dwie cegły i zmusili mnie, bym na nich ukląkł. Jednocześnie zaś mocno pociągnęli do góry kajdanki. Natychmiast poczułem w ramionach ból tak nieznośny, że miałem wrażenie, iż obie ręce mam połamane. Wysiłkiem woli zmusiłem się do tego, by klęczeć tak jeszcze przez kilka minut, nim znów opadłem bez życia na podłogę. Wówczas policjanci ponownie brutalnie unieśli mnie w górę za kajdanki, i zmusili, bym klęczał dalej. Powtarzali te torturę wielokrotnie. Była właśnie pełnia lata, więc oprócz tego, że byłem cały zbolały, było mi też potwornie gorąco. Po twarzy bez przerwy spływały mi krople potu. Tak trudno było mi wytrwać w tej pozycji, że ciężko oddychałem i omal nie zemdlałem, ale ta banda niegodziwych policjantów tylko radowała się moim nieszczęściem. „Dobrze się czujesz? – spytał jeden z nich. – Jeśli nadal nie będziesz chciał mówić, mamy znacznie więcej sztuczek, które możemy ci pokazać!”. Widząc, że nic nie mówię, sfrustrowani policjanci unieśli się gniewem i rzekli: „A więc nie masz jeszcze dosyć? No to jeszcze raz…”. Po dwóch czy trzech godzinach tej udręki, byłem zbolały od stóp do głów i zupełnie opadłem z sił. Upadłem na podłogę i nie byłem w stanie się poruszyć, a przy tym zupełnie przestałem panować nad moim pęcherzem i kiszkami. Doświadczywszy okrutnych tortur ze strony tych nikczemnych policjantów, szczerze nienawidziłem samego siebie za to, że byłem przedtem tak zaślepiony i nieświadomy: zakładałem naiwnie, że Biuro Bezpieczeństwa Publicznego to miejsce, w którym panuje rozsądek, a policjanci rzeczywiście staną na straży sprawiedliwości i mnie wypuszczą. Zupełnie się nie spodziewałem, że okażą się tak źli i okrutni, iż będą usiłowali wymusić ode mnie zeznania za pomocą tortur, nie mając żadnych dowodów przeciwko mnie, i omal przy tym nie zamęczą mnie na śmierć. Naprawdę są na wskroś źli i nikczemni! Leżałem na podłodze, jakbym rozpadł się na kawałki, i nawet gdybym chciał, nie byłbym w stanie się poruszyć. Nie miałem pojęcia, w jaki sposób zamierzają torturować mnie dalej, ani też nie wiedziałem, jak długo jeszcze będę w stanie to wytrzymać. W swym cierpieniu i bezradności mogłem jedynie nieustannie błagać Boga, by dał mi siłę, abym mógł wytrwać. Bóg wysłuchał moich próśb i zlitował się nade mną, sprawiając, że przypomniałem sobie jedną z Jego wypowiedzi: „Teraz nadeszła kluczowa chwila. Uważaj, byś nie popadł w zniechęcenie, nie stracił zapału. W każdej sprawie musisz patrzeć w przyszłość, a nie zawracać (…). Jak długo pozostanie ci jeden oddech, do samego końca – nie ustawaj; tylko to będzie warte pochwały” (Rozdział 20 „Wypowiedzi Chrystusa na początku” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”). Słowa Boga dały mi wielką wiarę i siłę. Jakże były prawdziwe! Ponieważ kroczyłem drogą światła i sprawiedliwości, powinienem mieć wiarę, aby iść nią dalej; nawet gdybym miał wydać ostatnie tchnienie, i tak musiałem wytrwać do samego końca! Słowa Boga rozbrzmiewały życiodajną siłą i pozwoliły mi mieć wiarę i odwagę, dzięki którym mogłem walczyć do końca z tymi nikczemnymi demonami. Powoli odzyskałem też nieco siły fizycznej. Potem niegodziwi policjanci nadal mnie przesłuchiwali, bezlitośnie depcząc po moich stopach, aż mi je zmiażdżyli i powykręcali. Niemniej jednak ja nie czułem już bólu. Wiedziałem, że zawdzięczam to cudownym uczynkom Boga. Zlitowawszy się nade mną i okazawszy troskę wobec mej słabości, Bóg uśmierzył moje cierpienia. Potem nikczemni policjanci zdecydowali o naszym zatrzymaniu pod zarzutem „zakłócania porządku publicznego”. Tamtej nocy przykuli każdego z nas do osobnego bloku betonu o wadze stu pięćdziesięciu czy dwustu kilogramów, i pozostawaliśmy tak przykuci aż do następnego wieczora, kiedy to przewieźli nas do miejscowego aresztu.\nWchodząc do aresztu, człowiek czuł się tak, jakby wrzucono go do czegoś w rodzaju piekła. Funkcjonariusze służby więziennej zmuszali mnie do nanizywania na sznur kolorowych żarówek. Najpierw kazali mi ich łączyć w ten sposób sześć tysięcy dziennie, ale później liczba ta każdego dnia wzrastała, osiągając z czasem dwanaście tysięcy. W wyniku takiego codziennego nadmiernego obciążenia pracą, poobcierałem sobie palce niemal do kości, lecz i tak wciąż nie byłem w stanie wyrobić normy. Nie miałem innego wyjścia, jak tylko pracować nocami. Czasami już naprawdę miałem tego dosyć i chciałem się zdrzemnąć, ale gdyby tylko strażnicy mnie na tym nakryli, pobiliby mnie bez litości. Funkcjonariusze służby więziennej mieli nawet zwyczaj podżegać więziennych zbirów, znęcających się nad słabszymi, mówiąc na głos: „Jeśli osadzeni nie wyrobią normy albo będą pracować byle jak, powinniście dać im kilka zastrzyków »penicyliny«”. Mówiąc o podaniu „zastrzyku penicyliny”, mieli na myśli to, że ktoś z całej siły uderzał kolanem w krocze współwięźnia, po czym łokciem walił go mocno w plecy, kiedy ten zgiął się z bólu, a potem obcasem buta miażdżył mu stopę. Ta brutalna metoda potrafiła czasem sprawić, że człowiek z miejsca tracił przytomność, a nawet zostawał kaleką na całe życie. W tym diabelskim więzieniu każdego dnia wykonywałem żmudną i ciężką pracę, a pomimo tego i tak byłem codziennie brutalnie bity. Jakby tego było mało, te trzy posiłki, które codziennie nam wydawano, nie nadawały się do jedzenia nawet dla psów czy świń: dania, jakie spożywaliśmy, składały się z nieprzyprawionych liści rzodkiewki i szpinaku wodnego (w którym często pełno było zgniłych liści i korzonków, a także piasku i błota), oraz około 150 gramów ryżu i kubka tej samej wody, w której przedtem płukano ryż. Całymi dniami chodziłem więc taki głodny, że ciągle burczało mi w brzuchu. W tego rodzaju otoczeniu mogłem polegać jedynie na Bogu Wszechmogącym: ilekroć zostałem pobity, modliłem się gorąco, błagając Go, aby dał mi wiarę i siłę, bym mógł przezwyciężyć pokusy szatana. Po z górą dwudziestu dniach znoszenia takiego niedożywienia i udręki, moje ciało było wymizerowane nie do poznania: moje ręce i nogi były zupełnie bezwładne i nie byłem w stanie się wyprostować, ani nie miałem nawet siły, by rozpostrzeć ramiona. Niemniej jednak obłąkani strażnicy nie tylko byli nieczuli na mój los, lecz także bezprawnie przywłaszczyli sobie te kilkaset juanów, jakie przysłała mi moja rodzina. Z biegiem czasu mój stan fizyczny nieustannie się pogarszał. Tak bardzo opadłem z sił, że nie byłem w stanie przestać się uskarżać w myślach: „Dlaczego w tym kraju człowiek, który wierzy w Boga, musi znosić takie cierpienia? Czyż nie po to szerzę ewangelię, aby przyprowadzić ludzi przed oblicze Boga, by mogli dostąpić Bożego zbawienia? Przecież nie popełniłem żadnych zbrodni…”. Im więcej o tym myślałem, tym trudniej było mi to znieść i tym bardziej czułem się pokrzywdzony. Mogłem jedynie nieustannie modlić się do Boga i błagać Go, aby się nade mną zlitował i mnie ocalił. W mej niedoli i poczuciu bezradności Bóg sprawił, że przypomniałem sobie słowa hymnu pochodzące z Jego wypowiedzi: „(…) 2. Być może wszyscy pamiętacie te słowa: »Ten bowiem nasz chwilowy i lekki ucisk przynosi nam przeogromną i wieczną wagę chwały«. Te słowa mówią o tym, co osiągnie Bóg w dni ostateczne. A osiągnie to tymi okrutnie doświadczonymi przez wielkiego rudego smoka w krainie, w której ma legowisko. Wielki rudy smok prześladuje Boga i jest Jego wrogiem, dlatego w krainie tej ci, którzy wierzą w Boga, są poniżani i prześladowani. Dlatego też słowa te staną się rzeczywistością w waszej grupie ludzi. 3. Wykonywanie Jego dzieła w krainie wielkiego rudego smoka jest dla Boga wielce żmudne, ale to poprzez taką trudność Bóg realizuje etap swojej pracy, aby pokazać swoją mądrość i cudowne uczynki. Bóg wykorzystuje tę okazję, aby ta grupa ludzi stała się spełniona. Z uwagi na ludzkie cierpienie, ich charakter oraz całe szatańskie usposobienie człowieka w tej nieczystej krainie, Bóg dokonuje swojego dzieła oczyszczenia oraz podboju, aby w ten sposób mógł zdobyć chwałę i tych, którzy są świadkami Jego uczynków. Jest to pełne znaczenie wszystkich poświęceń Boga względem grupy ludzi” („Jesteście tymi, którzy otrzymają Boże dziedzictwo” w książce „Podążaj za Barankiem i śpiewaj nowe pieśni”). Słowa Boga przyniosły mi ogromną pociechę i dały mi wielkie wsparcie, a także pozwoliły mi zrozumieć Jego wolę. Ponieważ wierzymy w Boga w kraju, w którym panuje ateizm, jesteśmy skazani na znoszenie zniewolenia i prześladowania ze strony szatańskiego demona; jednakże to Bóg dopuszcza do tego, że jesteśmy poddawani takim męczarniom, przez co takie cierpienie ma wartość i sens. Właśnie poprzez takie cierpienia i prześladowania Bóg zaszczepia w nas prawdę, przysposabiając nas zarazem do tego, abyśmy mogli udźwignąć Jego obietnicę. To „cierpienie” tak naprawdę jest Bożym błogosławieństwem, a to, że jest się w stanie pozostać wiernym Bogu aż do końca, jest świadectwem zwycięstwa Boga nad szatanem, jak również przekonywującym dowodem na to, że zostałem pozyskany przez Boga. „Ponieważ podążam za Bogiem – pomyślałem sobie - znoszę dziś takie prześladowania z rąk demonów z Komunistycznej Partii Chin, i w ten sposób Bóg okazuje mi szczególną łaskę; zatem po prawdzie powinienem podporządkować się Jego planowym działaniom i z radością stawić czoła prześladowaniom i przyjąć je ze spokojem i wytrwałością”. Przypomniałem sobie kolejną z Bożych wypowiedzi, tym razem pochodzącą z Wieku Łaski: „Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie z powodu sprawiedliwości, ponieważ do nich należy królestwo niebieskie” (Mt 5:10). W tym momencie miałem w sobie jeszcze więcej wiary i siły: bez względu na to, jak okrutnie mogą mnie torturować szatan i jego demony, byłem zdecydowany im nie ulec i poprzysięgłem sobie, że będę trwać przy świadectwie o Bogu i Go zadowolę! Słowa Boga, obdarzone autorytetem i mocą, rozproszyły poczucie osamotnienia i bezradności, jakie panowało dotąd w moim wnętrzu, i uśmierzyły straszliwe fizyczne cierpienia, jakim byłem wcześniej poddawany. Pozwoliły mi ujrzeć światło w ciemności, a mój duch stał się silniejszy i bardziej nieugięty.\nPóźniej, pomimo braku jakichkolwiek dowodów przeciwko mnie, chiński rząd skazał mnie na rok reedukacji przez pracę. Kiedy policja przewiozła mnie do obozu pracy, tamtejsi strażnicy więzienni zobaczyli, że zostały ze mnie ledwie skóra i kości i prawie już nie przypominałem człowieka. Obawiając się, że umrę, nie chcieli mnie przyjąć, więc policjanci nie mieli innego wyjścia, jak tylko zabrać mnie z powrotem do aresztu. Wcześniej nikczemni policjanci poddawali mnie tak straszliwym torturom, że aż nie dałem rady jeść, lecz oni nie dość, że nie zapewnili mi opieki medycznej, to jeszcze mówili, że udaję. Kiedy widzieli, że nie jestem w stanie niczego wziąć do ust, kazali komuś rozwierać mi szczęki i na siłę wlewali we mnie jedzenie. Gdy zaś widzieli, że mam problem z przełykaniem, bili mnie. Byłem tak karmiony na siłę i bity niczym szmaciana lalka w sumie trzy razy. Kiedy się przekonali, że nie są w stanie wlać we mnie już więcej pożywienia, nie mieli innego wyjścia, jak tylko zabrać mnie do szpitala. Tam zaś badania wykazały, że moje żyły były stwardniałe, krew przemieniła mi się w czarną maź i nie mogła prawidłowo krążyć. Lekarz powiedział: „Jeśli ten człowiek pozostanie nadal w areszcie, niechybnie umrze”. Pomimo tego znienawidzeni, niegodziwi policjanci wciąż nie chcieli mnie wypuścić. Później, kiedy moje życie wisiało na włosku, inni więźniowie mówili, że nie ma już dla mnie nadziei i jestem skończony. Cierpiałem wówczas straszliwe katusze: czułem, że skoro jestem taki młody i dopiero niedawno przyjąłem Boże dzieło w dniach ostatecznych, w życiu było wciąż jeszcze tyle rzeczy, którymi mógłbym się cieszyć, a nie widziałem jeszcze dnia Bożej chwały. Naprawdę nie byłem pogodzony z tym, że mam zostać zamęczony na śmierć przez chińskie władze. Miałem w głębokiej pogardzie całą tę bandę niegodziwych i zupełnie pozbawionych serca policjantów, a jeszcze więcej nienawiści odczuwałem wobec tego obłudnego, sprzeciwiającego się Niebiosom, nikczemnego i szatańskiego reżymu, jakim był chiński rząd. To właśnie on pozbawił mnie wolności podążania za prawdziwym Bogiem; sprawił, że znalazłem się o krok od śmierci, i nie pozwalał mi czcić prawdziwego Boga. Komunistyczna Partia Chin zapamiętale opiera się Bogu, w okrutny sposób prześladuje Jego wyznawców i pragnie wytępić wszystkich chrześcijan i uczynić z Chin kraj bez Boga. Szatan, ten niegodziwy demon, jest zaiste nieprzejednanym wrogiem, który sprzeciwia się Bogu, a co więcej, jest wrogiem, któremu nigdy nie przebaczę. Poprzysiągłem sobie, że nawet gdybym miał tamtego dnia zostać zakatowany na śmierć, za nic w świecie nie pójdę na kompromis ani nie ugnę się przed szatanem! Pogrążony w smutku i pełen oburzenia, przypomniałem sobie coś, co powiedział Bóg: „W ludzkim sercu skupiają się tysiące lat nienawiści i, wypisane są na nim milenia grzechu – jakże miałoby to nie wzbudzać odrazy? Pomścij Boga, zupełnie zduś Jego wroga, nie pozwól mu już dłużej się srożyć i więcej nie dozwól, by sprawiał tyle kłopotów, ile tylko zechce! Nadszedł już czas: człowiek już dawno temu zebrał całą swą siłę, poświęcił wszystkie wysiłki i zapłacił każdą cenę, by zerwać odrażającą twarz tego demona i pozwolić ludziom, którzy są zaślepieni i znoszą wszelkiego rodzaju cierpienia i trudności, wznieść się nad swój ból i odwrócić się od tego nikczemnego, starego diabła” („Dzieło i wejście (8)” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”). Rozważywszy Boże słowa, jeszcze wyraźniej dostrzegłem złe i niegodziwe, demoniczne oblicze chińskiego rządu i zdałem sobie sprawę, że w tej właśnie chwili stoję w obliczu duchowych zmagań pomiędzy życiem a śmiercią, pomiędzy dobrem a złem. Maltretując mnie w ten sposób, rząd chiński chciał mnie zmusić, abym zdradził i odrzucił Boga, ale Bóg przypomniał mi, jak mam postępować i zachęcił mnie do tego, bym pozostał nieugięty, uwolnił się spod władzy śmierci i niósł zwycięskie świadectwo o Bogu. Nie mogłem wycofać się i przyjąć negatywnej postawy: musiałem ściśle współpracować z Bogiem i podporządkować się Jego planowym działaniom i zarządzeniom. Tak jak Piotr, musiałem być Mu posłuszny aż do śmierci i w ostatniej chwili życia złożyć stanowcze, donośne świadectwo o Bogu i przynieść pociechę Jego sercu. Moje życie było w rękach Boga, i choć szatan mógł ranić moje fizyczne ciało i pastwić się nad nim, to nie był w stanie zniszczyć mojej duszy, ani zrobić niczego, aby nadwątlić moje postanowienie, że będę wierzył w Boga i podążał za prawdą. Bez względu na to, czy przeżyję ten dzień, czy też nie, pragnąłem jedynie powierzyć moje życie Bogu i zaakceptować Jego planowe działania; nawet gdybym miał zostać zakatowany na śmierć, za nic w świecie nie oddam się w ręce szatana! Kiedy już postanowiłem trwać przy świadectwie o Bogu i byłem gotowy poświęcić swoje życie, On ukazał mi wyjście z tej sytuacji, skłaniając innych aresztantów, aby mnie karmili. Kiedy to się stało, ogarnęła mnie ekscytacja: w głębi duszy wiedziałem bowiem, że Bóg jest i zawsze był u mego boku. Przez cały ten czas strzegł mnie i chronił, współczując mi w mej słabości i starannie planując wszystko z myślą o mnie. W tej mrocznej jaskini diabłów, mimo iż moje ciało było wyniszczone, w głębi serca nie czułem już tak wielkiego bólu i rozpaczy. Nikczemni policjanci trzymali mnie w areszcie przez kolejne piętnaście dni, ale widząc, że moje życie wisi na włosku i że w każdej chwili mogę umrzeć, nie mieli w końcu innego wyjścia, jak tylko mnie wypuścić. Przed aresztowaniem ważyłem ponad pięćdziesiąt kilo, ale w ciągu tych blisko dwóch miesięcy, jakie spędziłem w areszcie, poddawano mnie tak straszliwym torturom, że zostały ze mnie tylko skóra i kości: ważyłem ledwie dwadzieścia pięć czy trzydzieści kilo i znalazłem się o krok od śmierci. Pomimo tego, ta zgraja potworów chciała jeszcze obciążyć mnie grzywną w wysokości dziesięciu tysięcy juanów. Ostatecznie, widząc, że moja rodzina naprawdę nie miała skąd wziąć tak wielkiej sumy, zażądali sześciuset juanów na pokrycie kosztów mojego wyżywienia i wypuścili mnie dopiero po wpłaceniu tej kwoty.\nDoznawszy tych nieludzkich tortur i okrutnego traktowania z rąk chińskich władz, czułem się tak, jakbym z trudem uniknął bram piekła. Zdołałem ujść z życiem wyłącznie dzięki Bożej opiece i ochronie: w ten właśnie sposób Bóg ukazywał mi swe wspaniałe zbawienie. Na myśl o Bożej miłości, czułem się niezwykle wzruszony, i zyskałem jeszcze głębsze zrozumienie tego, jak cenne są Boże słowa. Dlatego też odtąd codziennie łapczywie czytałem wypowiedzi Boga i często modliłem się do Niego. Stopniowo zyskiwałem coraz więcej zrozumienia dzieła, jakie Bóg wykonywał, by zbawić ludzkość w dniach ostatecznych. Po pewnym czasie, pod opieką Boga, moje ciało z wolna wróciło do zdrowia i znów zacząłem szerzyć ewangelię i nieść świadectwo o dziele Boga w dniach ostatecznych. Dopóki jednak istnieć będzie w Chinach ten szatański reżym, nigdy nie przestanie on próbować zakłócać i niszczyć dzieła Bożego. Później znów miałem więc paść ofiarą szaleńczego pościgu i aresztowania przez rządową policję.\nPewnego listopadowego dnia w 2004 roku wiał wielce przenikliwy, zimowy wiatr, a w powietrzu wirowały grube płatki śniegu. Policja KPCh potajemnie śledziła nas, gdy wraz z kilkorgiem moich braci i sióstr szerzyliśmy ewangelię. O ósmej tamtego wieczora odbywaliśmy właśnie spotkanie, gdy nagle rozległo się natarczywe pukanie do drzwi i krzyki: „Otwierać! Otworzyć drzwi! Jesteśmy z Biura Bezpieczeństwa Publicznego! Jeśli natychmiast nie otworzycie drzwi, wyważymy je kopniakiem!…”. Nie mając ani chwili do namysłu, pospiesznie ukryliśmy odtwarzacze płyt wideo, książki i inne materiały. Chwilę później do pokoju wpadło pięciu czy sześciu policjantów, którzy rzucili się na nas niczym banda rabusiów czy innych opryszków. Jeden z nich wrzasnął przy tym na całe gardło: „Stać! Wszyscy ręce na głowę i siadać pod ścianą!”. Kilku policjantów od razu rozbiegło się po wszystkich pomieszczeniach, wywracając do góry nogami całe mieszkanie. Skonfiskowali cztery przenośne odtwarzacze płyt wideo i trochę książek o wierze w Boga. Zaraz potem siłą zapakowali nas do radiowozów i zawieźli na miejscowy posterunek policji. Po drodze, scena po scenie, przypominały mi się straszliwe tortury, zadawane mi rok wcześniej przez nikczemnych policjantów, przez co, naturalnie, byłem dosyć mocno podenerwowany, nie wiedząc, w jaki sposób ta diabelska policja będzie dręczyć mnie tym razem. W obawie, że mogę nie być w stanie znieść okrucieństwa funkcjonariuszy, i że mogę w końcu zrobić coś, czym zdradzę Boga, w duszy żarliwie się do Niego modliłem. Nagle przypomniałem sobie pewne słowa Boga, które czytaliśmy przed kilkoma dniami na zgromadzeniu wiernych: „Pokładam wielkie nadzieje względem Moich braci i sióstr. Wierzę w to, że nie staniecie się zniechęceni czy rozczarowani, a bez względu na to, co uczyni Bóg, będziecie niczym garniec ognia — nigdy letni i zawsze wytrwali do samego końca, aż dzieło Boże zostanie w pełni objawione (…)” („Ścieżka… (8)” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”). „I obyśmy wszyscy złożyli przed Bogiem następującą przysięgę: Przyrzekamy, że będziemy razem ciężko pracować! Będziemy wierni aż do końca! Nigdy się nie rozstaniemy i zawsze będziemy razem! Mam nadzieję, że wszyscy bracia i wszystkie siostry złożą przed Bogiem taką obietnicę, tak aby nasze serca nigdy się nie odmieniły, i abyśmy nigdy nie zachwiali się w swym postanowieniu!” („Ścieżka… (5)” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”). Słowa Boga wstrząsnęły mną do głębi. Myślałem o tym, jak Bóg zstąpił z nieba na ziemię, znosząc tak wiele prób i utrapień, i wykonując swe dzieło niesienia ludzkości zbawienia. Ma On nadzieję, że ludzie pozostaną Mu niezachwianie wierni aż do końca, bez względu na to, w jak trudnych znajdą się okolicznościach. Jako jednemu z wybrańców Boga i komuś, kto cieszył się zaopatrzeniem płynącym z Jego wypowiedzi, wypadało mi ofiarować mu całego siebie. „Nieważne, jak bardzo mogę cierpieć czy jak straszliwie będą mnie torturować – pomyślałem – moje serce musi pozostać przepełnione wiarą; moje uczucia wobec Boga nie mogą ulec zmianie, a moja wola nie może się zachwiać. Muszę złożyć donośne świadectwo o Bogu i absolutnie nie wolno mi się poddać ani ulec szatanowi. Co więcej, nie wolno mi zdradzić Boga tylko po to, abym mógł nadal wieść pozbawioną sensu, haniebną egzystencję. Bóg jest Tym, na kim polegam, a ponadto jest moim niezachwianym oparciem. Dopóki będę szczerze współpracował z Bogiem, bez wątpienia poprowadzi mnie On do zwycięstwa nas szatanem”. W myślach podjąłem więc przed Bogiem następujące postanowienie: „Boże! Nawet jeśli będę musiał poświęcić życie, będę trwał przy świadectwie o Tobie. Bez względu na to, jakiego rodzaju cierpienie będę musiał znieść, będę trzymał się drogi prawdy. Zdecydowanie odmawiam poddania się szatanowi!”. Umocniona słowami Boga, moja wiara rozkwitła po stokroć i odnalazłem wiarę i determinację, aby poświęcić wszystko, by wytrwać przy świadectwie o Bogu.\nKiedy tylko dotarliśmy na posterunek, policjanci wpadli do środka, by ogrzać się przy piecu. Wszyscy przeszywali mnie przy tym wzrokiem pełnym nienawiści i ze zmarszczonymi brwiami i połyskującymi złowrogo oczyma zaczęli mnie przesłuchiwać surowym tonem: „Zacznij gadać! Jak się nazywasz? Ilu ludziom głosiłeś już ewangelię? Z kim jesteś w kontakcie? Kto jest przywódcą waszego kościoła?” Widząc, że jestem zdecydowany zachować milczenie, jeden z policjantów ujawnił swą okrutną naturę, podbiegając do mnie gwałtownie i z wściekłością chwytając mnie za kark. Z całej siły raz za razem, uderzał moją głową o ścianę, aż zakręciło mi się w głowie i zaczęło mi dzwonić w uszach. Potem uniósł pięść i zaczął okładać mnie zaciekle po twarzy i głowie, wrzeszcząc przy tym: „To ty jesteś tym pieprzonym przywódcą, prawda? Gadaj! Jak nie zaczniesz mówić, powieszę cię na dachu budynku i poczekam, aż zamarzniesz na śmierć!” Nikczemni policjanci bili mnie potem zajadle przez co najmniej pół godziny, aż przed oczyma widziałem gwiazdy, a z mojego nosa strumieniami lała się krew. Widząc, że nie są w stanie wydobyć ze mnie odpowiedzi, jakich pragnęli, zabrali mnie do Biura Bezpieczeństwa Publicznego. Po drodze myślałem o tym jak strasznie pobili mnie ci nikczemni policjanci, i mimowolnie zaczęła wzbierać we mnie fala lodowatego strachu. Pomyślałem sobie: „Skoro byli tak bezlitośni zaraz po tym, jak trafiłem na posterunek, to w jak okrutny sposób może mnie torturować policja w Biurze Bezpieczeństwa Publicznego? Nie wygląda to dla mnie dobrze. Tym razem może mi się nie udać ujść z życiem…” Kiedy nad tym rozmyślałem, moje serce wypełniło nieopisane poczucie rozpaczy i smutku. Pośród mej udręki i bezradności, nagle przypomniałem sobie, jak Bóg w cudowny sposób pozwolił mi przetrwać, kiedy rok temu policja torturowała mnie tak straszliwie, że byłem o krok od śmierci. Natychmiast podniosło mnie to na duchu i pomyślałem sobie: „To, czy umrę, czy będę żył, jest w rękach Boga, nieprawdaż? Bez Jego pozwolenia szatanowi nie uda się mnie zabić, choćby nie wiem jak próbował. Widziałem już cudowne uczynki Boga, więc jak mogłem o nich zapomnieć? Jak mogłem okazać się człowiekiem tak małej wiary?” W tamtej chwili zrozumiałem, że moja postawa była nadal zbyt niedojrzała: w obliczu próby, jaką stanowiła groźba utraty życia, wciąż jeszcze nie umiałem wytrwać przy boku Boga. Chcąc nie chcąc, przypomniałem sobie jedną z Jego wypowiedzi: „Żyjesz w swoim umyśle, to znaczy, że jesteś oszukiwany przez szatana, a to jest ślepa uliczka. To bardzo proste: patrzcie na Mnie sercem, a duch wasz natychmiast się umocni, otrzymacie ścieżkę praktyki i pokieruję każdym waszym krokiem. Moje słowo będzie ci objawiane w każdym miejscu i w każdym czasie. Bez względu na to, gdzie, kiedy lub w jak wrogim otoczeniu się znajdziesz, sprawię, że będziesz widział jasno, a Moje serce objawi ci się, jeśli spojrzysz na Mnie swoim. W ten sposób pobiegniesz naprzód drogą, nigdy się nie gubiąc” (Rozdział 13 „Wypowiedzi Chrystusa na początku” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”). Słowa Boga były światłem wskazującym drogę i przynoszącym mi coraz większą jasność umysłu. Byłem w stanie rozpoznać, że Bóg pragnął posłużyć się tym arcytrudnym środowiskiem, aby mnie oczyścić, bym w krytycznej chwili porzucił swe pojęcia i wyobrażenia oraz troskę o własne ciało i ruszył przed siebie, zdając się wyłącznie na Boga i polegając na Jego słowach. Był to kluczowy moment, w którym Bóg wiódł mnie ku doświadczeniu Jego dzieła i wiedziałem, że za nic w świecie nie wolno mi się przed tym wzdragać. Musiałem złożyć moje życie i śmierć całkowicie w rękach Boga i zdać się na Niego, walcząc z szatanem do samego końca!\nKiedy dotarliśmy do Biura Bezpieczeństwa Publicznego, policjanci znowu nas rozdzielili i przesłuchiwali każdego z osobna. Kiedy tak nieustannie próbowali mnie zmusić, abym opowiedział im o sprawach związanych z moją wiarą w Boga, jeden z funkcjonariuszy zrozumiał, że nie mam zamiaru powiedzieć im ani słowa, co sprawiło, że wpadł we wściekłość: „Pewnie sobie myślisz, że ujdzie ci to na sucho, jak będziesz udawał przy nas głupiego? Nie zamierzam tego cierpliwie znosić!”. To mówiąc, chwycił mnie obiema rękami za kołnierz i cisnął mną o ziemię jak workiem piasku. Wtedy pozostali niegodziwi policjanci rzucili się na mnie i zaczęli mnie kopać i deptać butami po całym ciele, aż zwijałem się z bólu. Potem stawiali stopy na mojej głowie i przyciskali z całych sił, poruszając obcasami w tył i w przód… Wciąż jeszcze nie wróciłem do pełni zdrowia po straszliwych torturach, jakie zniosłem przed rokiem, więc kiedy znów zostałem tak dotkliwie pobity, nagle zakręciło mi się w głowie i dostałem mdłości. Cały obolały, zwinąłem się w kłębek. Następnie ci niegodziwcy zdarli ze mnie buty i skarpetki i kazali mi stać boso na podłodze. W pomieszczeniu było tak strasznie zimno, że mimowolnie dzwoniłem zębami, a stopy zupełnie mi skostniały. Czułem, że nie ustoję ani chwili dłużej, i lada moment osunę się na podłogę. W obliczu okrutnych mąk zadawanych mi przez tych pełnych złości policjantów, nie mogłem powstrzymać palącego gniewu i oburzenia. Pogardzałem tymi złymi do szpiku kości pachołkami diabła i nienawidziłem nikczemnego i reakcyjnego chińskiego rządu. Sprzeciwia się on Niebiosom oraz jest wrogiem Boga. Aby mnie skłonić do tego, bym Go zdradził i odrzucił, maltretował mnie i torturował, zdecydowany nawet doprowadzić do mojej śmierci. Wobec zajadłości i okrucieństwa szatana, jeszcze więcej rozmyślałem o Bożej miłości. Zastanawiałem się nad tym, że Bóg, aby przynieść ludzkości zbawienie i dla dobra naszego przyszłego życia, cierpliwie znosił straszliwe upokorzenia, gdy we własnej osobie wszedł między nas, aby wykonywać swe dzieło. Oddał też za nas życie, a teraz cierpliwie i szczerze wypowiadał swoje słowa, aby prowadzić nas drogą podążania za prawdą, abyśmy osiągnęli zbawienie… Podliczając całą bolesną cenę, jaką zapłacił Bóg za zbawienie ludzkości, zrozumiałem, że nikt nie kocha mnie bardziej niż On. Bóg dbał o moje życie bardziej niż ktokolwiek inny. Szatan był w stanie jedynie mnie zranić, albo porwać mnie i zabić. Właśnie wtedy poczułem, że w moim sercu rozkwita jeszcze większa miłość i uwielbienie dla Boga, i nie byłem w stanie robić nic innego, jak tylko modlić się do Niego w duszy: „Boże, dziękuję ci za to, że mnie prowadzisz i ocalasz mnie w ten sposób. Nieważne, jak szatan będzie mnie dziś torturował, z pewnością zrobię wszystko, by z Tobą współpracować. Przysięgam, że się nie poddam i nie ulegnę diabłu!” Dzięki wsparciu Bożej miłości, mimo iż moje ciało było słabe i pozbawione mocy w wyniku tortur, moje serce było stanowcze i silne, i ani razu nie uległem tym nikczemnym policjantom. Oni zaś torturowali mnie aż do pierwszej w nocy, kiedy to wreszcie, widząc, że naprawdę nie wydobędą ze mnie żadnych odpowiedzi, nie mieli innego wyjścia, jak tylko zawieźć mnie do aresztu.\nPo przyjeździe do aresztu policjanci znów zachęcali więziennych zbirów, aby wymyślali dowolne sposoby na to, jak mogliby dać mi szkołę. Byłem już wówczas tak strasznie zmaltretowany, że całe moje ciało było sine i pokaleczone. Całkiem opadłem z sił, i kiedy tylko wszedłem do mojej celi, osunąłem się wprost na lodowato zimną podłogę. Widząc mnie w takim stanie, ci więzienni bandyci bez słowa unieśli mnie w górę i zaczęli okładać pięściami po głowie. Pobili mnie tak dotkliwie, że kręciło mi się w głowie, i znów zwaliłem się ciężko na podłogę. Potem przyszli do celi wszyscy inni skazańcy, aby mnie dręczyć. Zmusili mnie, bym przyciskał jedną rękę do podłogi, a drugą przykładał do ucha, a potem kręcił się wkoło, jak wskazówka kompasu. Gdy zobaczyli, że upadłem oszołomiony na podłogę zanim zdołałem wykonać więcej niż dwa obroty, znów zaczęli mnie bić i kopać. Jeden z więźniów zaczął nawet wściekle okładać mnie po brzuchu, sprawiając, że z miejsca straciłem przytomność. Później osadzeni otrzymali od funkcjonariuszy służby więziennej polecenie, że mają codziennie torturować mnie i dręczyć na różne sposoby i zmuszać mnie do wykonywania wszystkich najgorszych codziennych zajęć, takich jak zmywanie wszystkich naczyń, czyszczenie toalet i tym podobne. Zmuszano mnie nawet do tego, bym brał zimny prysznic w mroźne dni, kiedy padał śnieg. Co więcej, za każdym razem, kiedy brałem prysznic, wszyscy aresztanci zmuszali mnie, bym namydlił się od stóp do głów, a potem polewali mnie lodowato zimną wodą, która spływała wolno po całym moim ciele. Musiałem tak stać pod prysznicem przez prawie pół godziny i było mi tak zimno, że byłem siny i cały się trząsłem. Wobec takich nieludzkich tortur i okrucieństwa, nieustannie modliłem się do Boga, przerażony, iż jeśli Go porzucę, stanę się bez reszty niewolnikiem szatana. Dzięki modlitwie, słowa Boga wciąż rozbrzmiewały we mnie echem i kierowały mną: „Bóg nazywa »zwycięzcami« tych, którzy w dalszym ciągu są w stanie trwać przy świadectwie oraz zachować wiarę w Boga i trwać w oddaniu Bogu, gdy znajdują się pod wpływem szatana i są przez niego oblegani – innymi słowy, gdy znajdują się we władaniu sił ciemności. Jeśli bez względu na wszystko nadal potraficie zachować czystość serca i autentyczną miłość Boga, wówczas trwacie przy świadectwie przed obliczem Boga, i to właśnie kogoś takiego Bóg nazywa »zwycięzcą«” („Powinieneś wytrwać w oddaniu Bogu” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”). Słowa Boga były światłem, oświecającym moje myśli i przynoszącym im spokój. Wiedziałem, że bycie oblężonym przez szatana, to dokładnie ten moment, kiedy muszę okazywać Bogu wierność i miłość. Mimo iż to odpychające otoczenie sprowadziło fizyczne cierpienie i udrękę na moje ciało, za sytuacją tą kryła się wielka miłość Boga i Jego wielkie błogosławieństwa. To Bóg dał mi możliwość wytrwać przy świadectwie o Nim przed szatanem i dogłębnie upokorzyć i całkowicie pokonać szatana. Dlatego też, znosząc te cierpienia, raz za razem przestrzegałem sam siebie, że muszę być cierpliwy do samego końca, wytrwać przy świadectwie o Bogu polegając na Jego przewodnictwie w tej mrocznej jaskini demonów i starać się zostać zwycięzcą. Moje serce, kierowane słowami Boga, stało się niezłomne i nabrało mocy. Pomimo fizycznej słabości i dręczących moje ciało tortur, miałem wiarę w to, że zdołam to wszystko znieść, aby wydać szatanowi bitwę na śmierć i życie i złożyć świadectwo o Bogu wydając swoje ostatnie tchnienie.\nPo ponad dwudziestu dniach spędzonych w areszcie nagle strasznie się przeziębiłem. Wszystkie kończyny miałem bezwładne i obolałe, zupełnie opadłem z sił i czułem się otumaniony. Ponieważ pozostali więźniowie bezlitośnie bili mnie i torturowali, a mój stan zdrowia się pogorszył, miałem wrażenie, że nie zdołam wytrwać już dłużej. W sercu odczuwałem szczególną słabość i rozpacz. Myślałem sobie: „Kiedy wreszcie skończą się te codzienne tortury i okrucieństwa? Wygląda na to, że tym razem otrzymam wyrok, nie ma co liczyć na to, że wyjdę stąd żywy…”. Kiedy tylko o tym pomyślałem, miałem poczucie, jakby moje serce nagle wpadło w bezdenną otchłań, i pogrążyłem się w tak głębokiej rozpaczy i bólu, że nie potrafiłem znaleźć żadnego wyjścia z tej sytuacji. W godzinie największej rozpaczy i beznadziei, przypomniałem sobie pewien hymn pochodzący z Bożych słów: „Nie chcę, abyś wypowiadał wiele wzruszających słów ani abyś snuł ekscytujące opowieści; proszę raczej, abyś potrafił dawać o Mnie piękne świadectwo i abyś mógł w pełni oraz dogłębnie wkroczyć w rzeczywistość. (…) Nie myślcie już o własnych perspektywach i postępujcie tak, jak postanowiliście przede Mną, by poddawać się Bożym planom we wszystkim. Wszyscy ci, którzy stoją w Moim domu, powinni robić wszystko, co w ich mocy; powinieneś ofiarować z siebie wszystko, co najlepsze, w ostatniej części Mojego dzieła na ziemi. Czy naprawdę chcesz wprowadzić takie rzeczy w życie?” („Czy naprawdę potrafisz podporządkować się Bożym aranżacjom?” w książce „Podążaj za Barankiem i śpiewaj nowe pieśni”). Wers po wersie słowa Boga uderzały w moje serce, sprawiając, że poczułem się głęboko zawstydzony. Pomyślałem o tym, ile to już razy płakałem gorzkimi łzami i postanawiałem poświęcić się Bogu we wszystkim i poddać się Jego planowym działaniom i zarządzeniom. Myślałem również o tym, jak – kiedy słowa Boga prowadziły mnie, gdy znosiłem cierpienia i tortury – przyrzekałem Bogu na swoje życie, że wytrwam przy świadectwie o Nim, ale kiedy jeden jedyny raz Bóg naprawdę potrzebował, abym poniósł jakieś faktyczne koszty, by Go zadowolić, ja zamiast tego czepiałem się kurczowo życia i bałem się śmierci, dbając jedynie o to, co stanie się z moim ciałem. Kompletnie zignorowałem Bożą wolę i myślałem tylko o tym, jak wydostać się z tej sytuacji i jak najszybciej znaleźć się w bezpiecznym miejscu. Zrozumiałem, jak bardzo byłem podły i bezwartościowy; nie miałem wystarczającej wiary w Boga i byłem przesiąknięty fałszem. Nie byłem w stanie okazywać Bogu prawdziwej czci, a w moim ciele nie było ani jednej szczerze posłusznej Mu cząstki. W tamtej chwili zrozumiałem, że tym, czego Bóg pragnie w swym dziele w dniach ostatecznych, jest prawdziwa miłość i wierność ludzkości; są to Jego ostatnie wymogi i końcowe zadania, jakie dał rodzajowi ludzkiemu. „Jako osoba, która wierzy w Boga – pomyślałem sobie – powinienem całkowicie oddać się w Jego ręce. Ponieważ to On obdarzył mnie życiem, On również ma ostatnie słowo w kwestii tego, czy będę żył, czy umrę. Wobec tego, że wybrałem Boga, powinienem ofiarować Mu się w pełni i poddać się Jego planowym działaniom. Niezależnie od tego, jakim cierpieniom czy upokorzeniom mogę zostać poddany, powinienem poświęcić się Bogu poprzez swoje czyny. Nie powinienem mieć własnych preferencji czy wymagań; jest to mój obowiązek, a zarazem właściwy sposób myślenia. To, że wciąż jeszcze żyłem i byłem w stanie oddychać, zawdzięczałem wyłącznie opiece i ochronie Boga. Było to Jego zaopatrzenie w życie; czyż inaczej nie zostałbym już dawno temu zamęczony na śmierć przez diabła? Kiedy po raz pierwszy przechodziłem tak straszliwe cierpienia i doświadczenia, Bóg sprawił, że zdołałem je przetrwać. Jakiż miałem zatem teraz powód, aby utracić wiarę w Boga? Jak mogłem być tak negatywnie nastawiony i słaby, kurcząc się w sobie i pragnąc jedynie uciec?”. Gdy zdałem sobie z tego sprawę, w milczeniu wyznałem Bogu swoją winę: „Boże Wszechmogący! Jestem taki samolubny i chciwy; chciałem tylko cieszyć się Twoją miłością i Twymi błogosławieństwami, ale nie miałem ochoty szczerze się Tobie poświęcić. Kiedy myślę o tym, że mam znieść cierpienie związane z długotrwałym uwięzieniem, chcę się jedynie stąd wyrwać i tego uniknąć. Naprawdę straszliwie zraniłem Twoje uczucia! Boże! Nie chcę pogrążać się w ten sposób jeszcze bardziej. Pragnę jedynie podporządkować się Twym planowym działaniom i zarządzeniom oraz przyjąć Twoje przewodnictwo. Nawet jeśli umrę w więzieniu, nadal chcę wytrwać przy świadectwie o Tobie. Choćby mieli mnie zamęczyć na śmierć, pozostanę Ci wierny do samego końca!”. Po modlitwie poczułem wielkie wzruszenie. Mimo iż nadal pogrążony byłem w bólu, w sercu poczułem wiarę i determinację, aby się nie poddać, dopóki nie wypełnię mojego przyrzeczenia i nie zadowolę Boga. Kiedy tylko stałem się zdecydowany i pewny, że aż do śmierci trwać będę przy świadectwie o Bogu, stał się cud. Gdy któregoś dnia chciałem wczesnym rankiem wstać z łóżka, okazało się, że nie mam czucia w obu stopach. Zupełnie nie byłem w stanie stanąć na nogi, a co dopiero chodzić. Początkowo nikczemni policjanci mi nie wierzyli. Przekonani, że udaję, próbowali mnie zmusić, bym wstał. Jednakże mimo moich starań nie byłem w stanie tego zrobić. Następnego dnia wrócili więc, aby sprawdzić, w jakim jestem stanie. Zauważywszy, że obie moje stopy są lodowato zimne i zupełnie pozbawione krążenia, nabrali przekonania, że rzeczywiście dotknął je paraliż. Potem poinformowali moją rodzinę, że może zabrać mnie do domu. W dzień mojego powrotu do domu, w cudowny sposób odzyskałem czucie w stopach i mogłem bez trudu chodzić! Wiem w głębi serca, że wszystko to stało się dzięki temu, że Bóg Wszechmogący okazał współczucie dla mej słabości. Sam otworzył mi drogę, pozwalając, abym bez przeszkód wyszedł wolny z jaskini szatana po tym, jak chińskie władze bezprawnie więziły mnie przez cały miesiąc.\nChińskie władze dwukrotnie uwięziły mnie i poddawały okrutnym, nieludzkim torturom. Mimo iż wiele wycierpiałem fizycznie, a nawet byłem bliski śmierci, obydwa te niezwykłe doświadczenia tak naprawdę stworzyły solidny fundament na mej drodze do posiadania wiary w Boga. Pośród cierpienia i udręki, Bóg Wszechmogący w najbardziej praktyczny sposób podlał mnie prawdą i zaopatrzył w życie, nie tylko pozwalając mi przejrzeć na wylot naturę chińskiej władzy – jej nienawiść do prawdy, wrogość wobec Boga i jej demoniczne oblicze – i zaznajomić się z jej ohydnymi zbrodniami wynikającymi z szaleńczego oporu wobec Boga i prześladowania Jego wyznawców, lecz także obdarowując mnie zrozumieniem mocy i autorytetu Bożych słów. To, że dwukrotnie zdołałem ujść z życiem ze szponów nikczemnej Komunistycznej Partii Chin, zawdzięczałem wyłącznie Bożej opiece i miłosierdziu. Było to także ucieleśnieniem i potwierdzeniem niezwykłej życiodajnej siły Boga. Teraz już dogłębnie zdawałem sobie sprawę, że w każdej chwili i w każdym miejscu Bóg Wszechmogący jest zawsze moją jedyną podporą i zbawieniem! Bez względu na to, jakie zagrożenia czy trudności miałbym napotkać w tym życiu, byłem zdecydowany dalej gorliwie podążać za Bogiem Wszechmogącym, czynnie szerząc Jego słowo i trwając przy świadectwie o Jego imieniu, i odpłacić Bogu za Jego miłość mym szczerym oddaniem!\nWstecz: Więzienie zamiast beztroskiej młodości\nDalej: Cierpienie i prześladowanie sprawiły, że jeszcze bardziej pokochałam Boga\nZ cierpienia dobywa się woń miłości\nAutorstwa Xiaokai, prowincja Jiangxi Jestem zwykłą kobietą ze wsi, więc z powodu feudalnego przekonania, jakoby należało cenić wyłącznie...\nCierpienia i próby są błogosławieństwem Boga\nAutorstwa Wang Gang, Chiny Mieszkałem na wsi. Ponieważ moja rodzina była biedna, zarabiałem, wykonując pracę tymczasową wszędzie tam, gdzie...\nPowstanie z ciemnej opresji\nUrodziłem się w biednych, odległych, górskich stronach, gdzie od wielu pokoleń paliliśmy kadzidło i czciliśmy Buddę. Na całym tym terenie są buddyjskie świątynie, do których wszystkie rodziny chodzą palić kadzidełka; nikt nigdy nie wierzył w Boga. W 1995 roku wraz z żoną pracowaliśmy w innej części kraju, gdzie zaczęliśmy wierzyć w Pana Jezusa; po powrocie zaczęliśmy dzielić się dobrą nowiną i liczba osób, które ją przyjęły, powoli urosła do ponad 100. Ponieważ coraz więcej ludzi wierzyło w Boga, zaniepokoiło to lokalne władze. Pewnego dnia w 1997 roku zostałem wezwany na posterunek miejscowej policji, gdzie czekali na mnie: szef Powiatowego Biura Bezpieczeństwa Publicznego, szef Biura Bezpieczeństwa, szef Biura ds. Wyznań i komendant posterunku policji oraz kilku funkcjonariuszy. Szef Biura Bezpieczeństwa Publicznego zapytał mnie: „Dlaczego wierzysz w Boga? Z kim masz kontakt? Skąd są Biblie? Dlaczego nie chodzisz na spotkania do Kościoła Potrójnej Autonomii?” Powiedziałem: „Ludzie zostali stworzeni przez Boga, wszystko, z czego korzystają, jest stworzone przez Boga, choćby światło słoneczne, powietrze i woda; jest to prawo nieba i ziemi, aby ludzie wierzyli w Boga i czcili Go. Konstytucja kraju wyraźnie stanowi również, że obywatele mają wolność wyznania; dlaczego nie pozwalacie nam swobodnie wierzyć w Boga?” Szef Biura ds. Wyznań odpowiedział: „Istnieją granice wolności religijnej, weźmy małego ptaka w klatce; nawet jeśli jego skrzydła i stopy nie są związane, może poruszać się tylko w klatce”. Kiedy usłyszałem tę pokrętną argumentację, oburzyłem się i gniewnie powiedziałem: „Zatem rząd krajowy okłamuje swoich obywateli!” Kiedy to usłyszeli, wiedzieli, że się mylą i nie mieli nic do powiedzenia, więc po prostu puścili mnie do domu. Nie byłem świadomy istoty oporu rządu KPCh wobec Boga aż do 1999 roku, kiedy to zaakceptowałem dzieło Boga Wszechmogącego dni ostatecznych. Tylko poprzez czytanie słów Bożych i doświadczanie jeszcze bardziej okrutnych prześladowań ze strony rządu KPCh mogłem wyraźnie zauważyć, że KPCh jest ucieleśnieniem niegodziwego ducha szatana; jest ona wrogiem Boga, o którym mowa w Biblii: „I zrzucony został wielki smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, zwodzący cały świat” (Obj 12:9).


Jednostki dostępne od ręki - towar na zamianę\nW tym samym dniu otrzymujesz towar!\nJednostki dostępne od ręki w naszej firmie określone są jako jednostki na zamianę w systemie Remana. System ten skierowany jest dla klientów, którym zależy na maksymalnym skróceniu czasu przestoju maszyny. Dzięki bardzo dużemu magazynowi zregenerowanych jednostek z maszyn typów Liebherr, Fuchs, Cat i Atlas możemy świadczyć tego typu usługę. Taki proces standardowo rozpoczyna się od weryfikacji podzespołu dostarczonego przez klienta, czyli od manualnego rozebrania towaru, wycena uszkodzeń i przygotowaniu kosztorysu naprawy. Po akceptacji oferty z uwzględnionym zakresem prac możemy rozpocząć proces przygotowania jednostki 1:1 po kapitalnym remoncie z naszego magazynu.\nProces polega na przekręceniu złączek, króćców, nyplów z pompy klienta do pompy, którą docelowo będzie zabierał. Całe działania z tym związane zamykają się w ciągu kilku godzin, a koszt takiej naprawy jest równy cenie uszkodzeń, które posiada dostarczona jednostka. W tym momencie na własność klienta przechodzi nasz towar z magazynu, a jednostka przywieziona do naprawy pozostaje własnością firmy SMB HYDRO-MAR Marcin Mostowik.\nKiedy nie możemy zaoferować towaru na zamianę jesteśmy w stanie zaproponować naprawę w ciągu 1 dnia. Taki proces jest możliwy jeżeli dysponujemy na magazynie wszystkimi potrzebnymi częściami oraz posiadamy moce przerobowe danego dnia. Zachęcamy do wcześniejszego umówienia się na wybrany dzień w godzinach porannych wtedy dany mechanik dedykowany jest dla klienta.\nStaramy się zrozumieć klientów w podbramkowych sytuacjach w czasie przestojów maszyn i wychodzimy im naprzeciw z naszymi usługami jednostek dostępnych od ręki. Z miesiąca na miesiąc powiększamy swój zapas zregenerowanych jednostek, które możemy wykorzystać w systemie Remana.\nAby ustalić czy posiadamy gotowy towar na półce wystarczy nam przesłanie zdjęcia tabliczki znamionowej.\nW celu uzyskania kompleksowych informacji\nbądź umówienia się na termin przyjazdu


Pierwsze stadium: szok - Jean Monbourguette - Portal OPOKA\nPIERWSZE STADIUM: SZOK\nW przypadku nagłego przeciążenia sieci elektrycznej grożącego uszkodzeniem przewodów, włączają się bezpieczniki (mówiąc potocznie, "strzelają korki"), aby nie dopuścić do powstania szkód. Podobnie reaguje nasz organizm: w obliczu nieznośnego cierpienia wydziela uspokajające hormony, blokuje połączenia nerwowe, zamazuje odbiór rzeczywistości i wywołuje tymczasowy zastój emocjonalny.\nMechanizmy obronne aktywowane są w chwilach ogromnego cierpienia. Umożliwiają ofierze tragedii przeżycie kryzysu oraz zgromadzenie wsparcia, które pomoże stawić czoło twardej rzeczywistości.\nOto niektóre objawy obserwowane u osób w stanie szoku:\npozorne zobojętnienie na tragedię,\nszum w uszach utrudniający odbiór złych informacji,\nzaburzenia wzroku utrudniające odbiór niekorzystnych bodźców,\npoczucie zimna i wewnętrznego paraliżu,\nfizyczna ociężałość na wieść o śmierci ukochanej osoby,\nniekontrolowany wybuch śmiechu wobec tragedii,\nhalucynacje związane z utraconą osobą.\nJeśli stan szoku przedłuża się, może wywrzeć niekorzystny wpływ na witalność, doprowadzając do emocjonalnego odrętwienia, tłumienia zarówno miłych, jak i przykrych emocji oraz usztywnienia partii mięśniowych. Przedłużający się szok, obok strat spowodowanych żałobą, skutkuje utratą energii.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: śmierć cierpienie czas zobojętnienie niewierność zdrada rozwód separacja wsparcie opuszczenie strata osamotnienie żałoba mechanizmy obronne utrata szok stadia żałoby


Budapeszt Ekspres - Ekspresbus\nWyjazd z Trzebnicy około 3:00 w nocy, przejazd przez Czechy, Słowację do Budapesztu. Zwiedzanie miasta w tym m.in. Wzgórze Zamkowe – Baszta Rybacka, Kościół Macieja, Plac Trójcy Świętej, Pałac Królewski, Pałac Prezydencki. Rejs statkiem po Dunaju. Zakwaterowanie w hotelu, obiadokolacja, nocleg.\nŚniadanie, dalsze zwiedzanie miasta w tym m.in. wzgórze Gellerta, Bazylika, Hala Targowa, ulica Vaci.\nPrzejazd do Szentendre, spacer po brukowanych uliczkach pełnych wąskich alejek i kocich łbów. Zwiedzanie jedynego na świecie Muzeum Marcepana. Wyjazd w drogę powrotną.\nPrzejazd przez Słowację, Czechy. W godzinach porannych powrót do Trzebnicy.\nKoszt: 550 zł / osoba\nnocleg w hotelu ***;\npilota oraz przewodnika miejscowego w Budapeszcie;\nopłaty za parkingi dla pojazdu.\nCena nie zawiera ( płatne obligatoryjnie u pilota wycieczki ) opłaty za rejs po Dunaju oraz wstępu do Muzeum Marcepana w Szentendre, łącznie ok. 60 zł.


Syllabus - moduł Praca dyplomowa (GIGR-2-305-GP-s)\nGIGR-2-305-GP-s Inżynieria Górnicza (Górnictwo podziemne) - stacjonarne studia II stopnia\nM_W001 Analiza szczególnych rozwiazań technologicznych w górnictwie, powiązanie szczegółowej wiedzy z przedmiotów wykładanych wczesniej w zastosowaniu do rozwiazań rzeczywistych w gospodarce. IGR2A_U03, IGR2A_W02 Referat,\nM_W002 Zna badania laboratoryjne modelowe lub komputerowe, wykorzystywane w procesie podziemnej eksplaotacji złóż. IGR2A_W04, IGR2A_W06, IGR2A_W05, IGR2A_W03, IGR2A_W02, IGR2A_W01 Odpowiedź ustna,\nM_U001 Student prowadzi prezentację posługując sie fachową terminologią z zakresu eksploatacji złóż surowców mineralnych. IGR2A_U05, IGR2A_U03, IGR2A_U06, IGR2A_U04, IGR2A_U02 Odpowiedź ustna,\nM_U002 Student potrafi przygotować prezentację na temat eksploatacji różnych złóż surowców mineralnych na podstawie literatury zagranicznej. IGR2A_U05, IGR2A_U03, IGR2A_U06, IGR2A_U02, IGR2A_U01 Prezentacja\nM_K001 Potrafi zaprezentować i powiązać konkretny proces technologiczny lub techniczny z innymi dziedzinami nauki. IGR2A_K01, IGR2A_K03, IGR2A_K04, IGR2A_K02 Studium przypadków ,


Biuro Karier Uniwersytet Wrocławski - Mentoring Programme\nJesteś w: Students/Graduates\nnajlepiej znajdź kogoś, kto już tam doszedł.\nRobert Toro Kiyosaki (1947)\nVII edycja Programu MENTORING DLA STUDENTÓW UWr\nZakończyliśmy rekrutację do VII edycji Programu. W tym roku wplynęło aż 397 zgłoszeń od studentów.\nTeraz Mentorzy podejmują decyzję kogo zaproszą do współpracy.\nWyniki poznamy już 20 grudnia :)\nZa wszystkich mocno trzymamy kciuki !!!\nUczestnicy Programu Mentoringowego będą mieć możliwość:\n- weryfikowania swoich predyspozycji zawodowych w odniesieniu do wymagań rynku pracy,\n- doprecyzowywania preferencji i oczekiwań związanych z przyszłą karierą zawodową,\n- rozwoju swoich kompetencji interpersonalnych dzięki wyjątkowej relacji z Mentorem.\nNajważniejsza jest relacja ...\nProgram mentoringowy opiera się na nieformalnej relacji jaką Mentor (doświadczony pracowniki, specjalista o wysokich kompetencjach zawodowych, który chce podzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem) nawiązuje z Mentee\nW ramach projektu Mentor z Mentee spotykają się minimum 5 razy. Celem tych spotkań jest uzyskanie niezbędnych informacji na temat wybranej ścieżki kariery przez Mentee, zweryfikowanie ich wyobrażeń na temat pracy zawodowej, poznanie znaczenia „dojrzałość zawodowa”. W trakcie spotkań Mentor nie narzuca swojego zdania i nie daje gotowych odpowiedzi. Jest inspiracją i pomaga odkrywać potencjał oraz wskazuje możliwości rozwoju.\nNiewątpliwie cennym efektem udziału w Programie będzie informacja zwrotna na temat Twojej osoby, którą otrzymasz ze strony doświadczonego specjalisty.\n- poznanie „od środka” świata pracy (branża, stanowisko, środowisko pracy),\n- nawiązanie cennych kontaktów zawodowych,\n- rozwój osobisty - wzrost umiejętności interpersonalnych,\n- weryfikację własnych wyobrażeń - na temat pracy, stanowiska, branży, kompetencji w odniesieniu do planowanej ścieżki kariery zawodowej,\n- wymianę poglądów, doświadczeń,\n- poznanie znaczenia dojrzałości zawodowej (punktualność, samodyscyplina, odpowiedzialność),\n- weryfikację celów zawodowych w oparciu o zdobyte doświadczenie,\n- nabycie umiejętności świadomego podejmowania decyzji zawodowych.\nDo Programu zapraszamy studentów i studentki II i III roku studiów I stopnia lub II stopnia - dyspozycyjnych i zmotywowanych do działania na rzecz własnego rozwoju.\nRekrutacja prowadzona jest przez Biuro Karier Uniwersytetu Wrocławskiego.\nProgram MENTORING DLA STUDENTÓW to:\n– warsztat dla Studentów biorących udział w Programie\n– spotkania Studentów z Mentorami - min. 5 spotkań Mentora ze Studentem\nHARMONOGRAM VII EDYCJI:\nWrzesień – Październik 2017 – rekrutacja Mentorów\nListopad 2017 – rekrutacja Studentów\nGrudzień 2017 – wybór Mentee (Studenci) przez Mentorów\nStyczeń 2018 – szkolenie „DNA Mentoringu” dla Mentorów\nStyczeń - Marzec 2018 – warsztat, spotkanie z doradcą kariery, AC dla Mentee\nStyczeń - Maj 2018 - spotkania Mentorów z Mentee\nCzerwiec 2018 – podsumowanie Programu\nREGULAMIN Programu Mentoring dla Studentów UWr\nWięcej informacji można uzyskać w Biurze Karier\nElżbieta Oleniacz - Czajka – specjalista, doradca kariery\nKoordynatorka Programu Mentoring dla Studentów UWr


Sejm uchwalił ustawę o świadczeniu "Emerytura plus" - Dziennik.pl\n4 kwietnia 2019, 12:02 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty\nUrszula Pasławska (PSL-UED) mówiła, że w ustawie powinien znaleźć się zapis, że takie świadczenie jest emerytom i rencistom wypłacane corocznie.\n- Emeryci nie mogą płacić za to, że w przyszłym roku nie ma wyborów parlamentarnych, a myślę, że koszty życia, leków w przyszłym roku nie będą niższe niż obecnie – argumentowała.\nMichał Kamiński (PSL-UED) zwracał uwagę na zbieżność terminu wypłaty świadczenia z wyborami do Parlamentu Europejskiego.\n- Tylko ludzie podli, nieuczciwi i imposybiliści moralni i intelektualni mogą dostrzegać jakiś związek pomiędzy faktem wyborów 26 maja a tą ustawą, która właśnie w maju ma wypłacać dodatkowe pieniądze – ironizował.\nRyszard Petru (TERAZ!) pytał, w jaki sposób wypłata "trzynastej emerytury" będzie finansowana. - Przez lata wmawialiście lekarzom, niepełnosprawnym, nauczycielom, że nie ma dla nich pieniędzy, bo wam się dawno nasze pieniądze już skończyły. Naczelną zasadą każdego odpowiedzialnego rządu jest to, że żeby wydawać, trzeba najpierw zarobić. A wy idziecie drogą towarzysza Gierka: zadłużyć, porozdawać, a potem upodlić kraj, upodlić ludzi i doprowadzić do bankructwa – powiedział.\nPrzed głosowaniem minister rodziny Elżbieta Rafalska podkreśliła, że rząd Zjednoczonej Prawicy przez ostatnie 3,5 roku stosował różne mechanizmy wspierania emerytów i rencistów.\n- Skokowo podnieśliśmy minimalną emeryturę o 13 proc. W tym roku zastosowaliśmy waloryzację kwotowo-procentową. Około 7 mln emerytów otrzymało wyższe środki niż wynikało ze wskaźnika waloryzacji – wskazała minister. Przypomniała także o przywrócenie wieku emerytalnego.\n- Nie stawiajcie nam zarzutu, że zapominamy o starszych osobach, bo to jest nieprawda – podkreśliła Rafalska.\nMinister rodziny odniosła się także do pytań posłów, którzy wskazywali, że termin wypłaty świadczenia zbiega się z wyborami do Parlamentu Europejskiego.\n- Pada tu pytanie co do manipulacji terminami. One są takie jak terminy wypłat respektowane i stosowane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych – wyjaśniła.\nSzefowa MRPiPS podziękowała m.in. prezesowi PiS Jarosławowi Kaczyńskiemu. - W tej piątce propozycji, była ta, na którą czekały miliony polskich emerytów. To jest propozycja otrzymania raz w roku dodatkowego wsparcia – podkreśliła minister.\nświadczenie głosowanie sejm uchwała emeryci Emerytura plus emerytura\nKaczyński bardzo się boi utraty władzy, będzie robił wszystko co tylko możliwe by się utrzymać przy korycie+. Widać to już na forach trolle PiS dwoją i troją się by oczernić przeciwników. Niestety ta metoda już nie działa. PiS nie może cofnąć skutków wprowadzonych reform a to one decydują że PiS przegrywa. Z obietnic prezentowanych na slajdach w 2015 r nic nie zostało zrealizowane, są tylko nowe obietnice też bez pokrycia.\nkiełbasa wyborcza przed majowymi wyborami....ciekawy jestem ile i komu będą chcieli rozdać przed wyborami na jesieni. Polska to jednak stan umysłu.\nNo to głosuję na PIS\nBrawo za głupotę! Teraz będziemy jedynym państwem na świecie, w którym biedni będą oddawać swoje pieniądze bogatym, pieniądze które są im niezbędne do życia, do egzystencji!!! Będą oddawać te pieniądze bogatym, którzy wydadzą je na drinki z palemką na jakiejś rajskiej wyspie!!! Kretyństwo na skalę światową, to mało powiedziane!\nAle te nasze kochane POlszewki się bardzo wście-kali w SEIMIE że ZATWIERDZONĄ emerytom trzynastki wscie-kłośc nie znała granic że to dotknie normalnych EMERYTÓW\nSuper tak mialo byc.Pieniadze maja trafic do nauczycieli- emerytow, a nie do nauczycieli-nierobow.\nCi Ludzie dbaja o Narod !!!! jak nie ie my tak Oni Nam Wam !!!! Jeszcze Poskal, nie zginela !! ! Tu chodzi od najmmjszego do najwyrzyszego ! Sa Panowie Ci rzadza Krajem i wmysaja l - kto nie slucha ,ten powinien zadzic! -to nie prawda !! Stare germanskie myslenie aaa.\nDopelnienie komentarza _Nikt -ale to nikkt z rdzennych POLAKOW nie chcce cos powiedziec przeciw Krajowi ¨BOG mi Swiadkiem -jestem katolikiem i- POLAKIEM przede wszystkim ,


Wywóz szamba Argentyna\nMapa firm z miejscowości Argentyna\nFirmy z miejscowości Argentyna\nTa strona została napisana w celu by ułatwić Państwu Znaleźć szambiarkę która trudni się wywozem szamb w miejscowości Argentyna - niestety skoro widzisz tą wiadomość oznacza to ze żadna firma jeszcze się nie reklamuje w tym miejscu - Dodaj firmę asenizacyjnej\nZawiadomienie dla mieszkańców miejscowości Argentyna\nPosiadacze domów jednorodzinnych jeżeli działka nie ma dostępu do kanalizacji gminnej są obowiązani do podłączenia instalacji sanitarnej do bezodpływowych pojemników na szamba. Ważne aby taki zbiornik był atestowany i miał obowiązującą aprobatę Instytutu Technologi Budownictwa(ITB) oraz atest Państwowego Zakładu Higieny (PZH). Sprawdzone firmy które działają w rejonie miejscowości Argentyna to ABC Szamba Betonowe, Eurobet, BetoneX.\nFaktem jest że w 2017 roku wzmożone stały się inspekcje szczelności pojemników na szamba, analizowane nie tylko będzie czy nieczystości są odbierane przez wozy asenizacyjne ale też czy zbiorniki posiadają ważną aprobatę Instytutu Technologi Budownictwa(ITB) oraz atest Państwowego Zakładu Higieny (PZH).\nDodaj do tej strony szambiarkę z miejscowości Argentyna kliknij\nWywóz szamba Argentyna, Opróżnianie szamba Argentyna, usługi asenizacyjne Argentyna, Szambiarka Argentyna, Szambowóz Argentyna.\n© Wywóz szamba Argentyna


Elizabeth Olsen w drugiej części Avengers - FDB\nElizabeth Olsen w drugiej części Avengers 7\nCo prawda Walt Disney Pictures oraz Marvel Studios nigdzie oficjalne nie potwierdziły, że Elizabeth Olsen zagra Scarlet Witch w filmie Avengers: Age of Ultron, ale zrobił to Samuel L. Jackson, który w ekranizacjach Marvela wciela się w postać Nicka Fury’ego.\nW rozmowie z The Wall Street Journal aktor nominowany do Oscara za role w filmie Pulp Fiction powiedział, że zdjęcia mają rozpocząć się w marcu przyszłego roku w Londynie. Dodał również, że James Spader wcieli się w postać Ultrona, natomiast Elizabeth Olsen zagra Scarlet Witch. Zaznaczył jednak, że nie wie dokładnie jaka będzie jej rola w filmie, bowiem nie widział jeszcze scenariusza.\nW Avengers: Age of Ultron wystąpi także aktor znany z serii Kick-Ass, Aaron Taylor-Johnson. Wcieli się on w Quicksilvera, czyli brata Scarlet Witch. Premiera drugiej części Avengers zaplanowana jest na 1 maja 2015 roku.\nPrzypomnijmy, że w tym roku Elizabeth Olsen zagrała u boku Josha Brolina w filmie Spike'a Lee Oldboy. Dodatkowo będzie również jedną z gwiazd Godzilli (zagra w niej również Aaron Taylor-Johnson), której premiera zaplanowana jest na przyszły rok.\nEvan Peters, który co ciekawe grał jedną z głównych ról w pierwszym Kick-Assie z Johnsonem.\nMarek Jacek 2013-10-03\nCiekawostką jest, że w X-Men: Days of Future Past w roli Quicksilvera wystąpi Evan Peters (znany m.in. z serialu American Horror Story), a w końcu to to samo uniwersum. Widać postać jest na tyle poboczna, że nie stanowi to dla Marvela problemu :)


Konferencja: Słaba płeć – czy choruje inaczej? | Okręgowa Izba Lekarska w Łodzi\nKonferencja: Słaba płeć – czy choruje inaczej?\nJest mi bardzo miło zaprosić lekarzy rodzinnych i wszystkich lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej na doroczną konferencję naukową w ramach Łódzkich Spotkań z Medycyną Rodzinną, która odbędzie się w dniu 13 października 2018 roku.\nW tym roku podejmujemy temat zdrowia kobiety, ale nie tylko. Tradycyjnie przestawimy Państwu szeroki wachlarz tematyczny dedykowany każdej grupie wiekowej naszych podopiecznych. Przedstawimy zagadnienia dotyczące przedwczesnego dojrzewania płciowego u dzieci, na jakie objawy należy zwrócić uwagę i jakie są możliwości pomocy. Spojrzymy oczami ginekologa i lekarza rodzinnego na zespół policystycznych jajników – chorobę młodych kobiet, która wiąże się ryzykiem rozwoju innych chorób somatycznych, np. cukrzycy jak i chorób ze sfery psychicznej, emocjonalnej. Porozmawiamy o migrenie i chorobach skóry, które częściej występują u kobiet, zapoznamy się z najnowszymi metodami ich leczenia. Przedstawimy najnowsze\ndoniesienia dotyczące chorób czynnościowych przewodu pokarmowego. I wreszcie przedstawimy jakie korzyści związane z płcią żeńską odnosi nasze serce i układ krążenia.\nNaszymi prelegentami będą znani i uznani specjaliści. Za udział w konferencji przyznane będą punkty edukacyjne. Mam nadzieję, że przedstawione zagadnienia przyniosą korzyść praktyczną w naszej pracy.


DOM.PL™ - Projekt domu ALX APG 10A garaż CE - DOM KH4-66 - gotowy koszt budowy\nALX APG 10A garaż CE\nAPG 10A garaż wolnostojący, jednostanowiskowy. Garaże serii APG 8, APG 9 i APG 10 można budować na granicy działki zgodnie z regulacją rozporządzenia Ministra infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, paragraf 12.3.4. Garaże te mają wysokość do 3 m i długość do 6,5 m. Występuję również jako budynek gospodarczy APG 10A. Technologia i konstrukcja Konstrukcja oraz propozycje materiałowe zastosowane w projekcie: ściany: bloczek gazobetonowy 24 cm, tynk strop : żelbetowy, gęstożebrowy Teriva dach: stropodach płaski kąt nachylenia 2 stopnie, pokrycie dachu papa o podwyższonej odporności ogniowej ocieplenie stropu : wełna mineralna\nProjekt domu ALX APG 10A garaż CE\nID projektuDOM KH4-66\nBudowa DOM KH4-66\nZamów rysunki szczegółowe ALX APG 10A garaż CE


Pożyczki bez baz na oświadczenie cała Polska - Usługi finansowe - Poznań - Sprzedawacz.pl\nSprzedawacz.pl » ogłoszenia Poznań » Usługi Poznań » Usługi wykonam Poznań » Usługi finansowe Poznań\nPotrzebujesz pilnego zastrzyku gotówki nie możesz otrzymać kredytu w banku ze względu na złą historie w bazach bik,big,krd,erif lub po prostu jesteś młodą osobą bez historii kredytowej masz stały miesięczny dochód którego nie możesz udokumentować chcesz spłacić inne pożyczki lub chwilówki i płacić jedną niższą ratę lub masz inne potrzeby u nas otrzymasz konkretną ofertę akceptujemy następujące dochody\npraca stała , umowa zlecenie, kontrakty ,emerytura-renta działalność gospodarczą oferta jest dostępna dla klienta już od pierwszego dnia prowadzenia działalności , działalność rolnicza , praca zagranicą , praca bez umowy tzw na czarno inne dochody 500 + i wszystkie inne świadczenia akceptujemy wszystkie dochody klienta nie potrzebujemy żadnych dokumentów typu decyzji zaświadczeń wpływów bankowych wyciągów nasza oferta jest w 100 % na oświadczenie każdy ma szanse na pożyczkę mieszkasz na wsi w małej miejscowości lub dużym mieście u nas możesz złożyć wniosek całkowicie online bez wychodzenia z domu wystarczy że masz dostęp do komputera z internetem ważny dowód osobisty oraz adres poczty e-mail zainteresowała cię nasza oferta nie zwlekaj zadzwoń do nas i złóż wniosek decyzje otrzymasz w 10 minut sprawdź\nCzy zdarzyło Ci się, że bank odrzucił Twój wniosek o kredyt? My jesteśmy w stanie ci pomóc. Jeśli masz kogoś, kto zostanie Twoim gwarantem, Twoja negatywna historia kredytowa nie ma dla nas znaczenia! pożyczka w bik będzie wpisana tylko na ciebie . Jeśli znajomi i rodzina uważają, że jesteś godny zaufania, my też w to nie wątpimy! zadzwoń\nBanki odmawiają ci kredytu spr...


Jak wygląda zwrot w przypadku zakupu na raty? - Społeczność Allegro - 227022\nJak wygląda zwrot w przypadku zakupu na raty?\nWitam, wczoraj zrobiłem, zakup konsoli na raty i bank przyznał mi na to pieniądze, podpisałem umowę elektroniczną z bankiem i bank opłacił mój zakup, lecz gdy już kupiłem, zorientowałem się, że nie o taki zestaw mi chodziło i dałem anulowanie zakupu, gdy ten już był opłacony, wyskoczyła informacji, że sprzedawca zwróci, pieniądze do 14 dni sam do niego dzwoniłem, i twierdzi, że ma automatyczny zwrot pieniędzy przy anulacji.\nMoje pytanie brzmi, kiedy mogę, spodziewać się pieniędzy gdzie one trafią czy na konto banku, z którego brałem kredyt, czy na moje konto bankowe i co jeśli będzie to trwało więcej niż 14 dni tyle czasu mam na odstąpienie od umowy z bankiem, który przyznał, mi kredyt, a raczej zapłacił za ten zakup.\n@traba166 Jeśli sprzedawca ma automatyczny zwrot, pieniądze powinny wrócić niemal natychmiast. Jeśli nie ma automatycznego zwrotu, sprzedawca powinien zwrócić wpłatę niezwłocznie, najpóźniej w w ciągu 14 dni. Otrzymasz od Allegro powiadomienie mailowe o zwrocie wpłaty. Pieniądze trafią do banku i jeśli to raty PayU, kontaktujesz się z bankiem w celu rozwiązania umowy kredytowej. Jeśli to raty Od.nowa, nie musisz rozwiązywać umowy, gdyż zwrócone pieniądze zasilą Twój limit odnawialny, który możesz wykorzystać przy następnych zakupach ratalnych. Jeśli to będzie trwało więcej niż 14 dni, też rozliczysz się z bankiem i nie będziesz musiał spłacać rat.\nTo zaraz jeśli do 14 dni ten ktoś nie odda pieniędzy banku który opłacił ten produkt a ja nie rozwiąże umowy to co te dajmy na to 2000zł przepada a ja będę musiał bulić raty, czegoś tu nie kumam.\n@traba166 Jeżeli sprzedawca odda pieniądze po 14 dniach do banku, także skontaktujesz się z bankiem w celu rozliczenia i rozwiązania umowy. Bank nie może brać od Ciebie rat, jeśli otrzymał całą kwotę z powrotem. To forum istnieje już półtora roku, było tu opisywanych setki podobnych sytuacji i nikt nigdy nie napisał, że musiał płacić raty po 14 dniach od zawarcia umowy z bankiem, gdy bank otrzymał zwrot środków po upływie tych 14 dni.\nJeżeli mimo to masz obawy, napisz teraz do Allegro przez ten formularz i poproś o ponaglenie sprzedawcy; https://allegro.pl/pomoc/kontakt?kategoria=65a29468-5e40-4672-a8d6-e0a1f77e6d3a&subjectId=5d429015-5... to na pewno przyspieszy zwrot.\n@traba166 jeśli w co wątpię, nie będzie przelany zwrot do banku do 14 dni to jak przyjdzie termin płacenia raty to ją zapłacisz ( co byś nie wpadł na listę bik ) a jak bank otrzyma kasę ze zwrotu to Ci ją rozliczą i dostaniesz zwrot 🙂\n@traba166 tak sprzedawca ma do 14 dni na zwrot i kasa wróci do banku a Ty musisz rozwiązać umowę kredytową 🙂\nJak ma automatyczny zwrot kasy to jakieś 3 dni robocze i kasa wróci, nie martw się na zapas kasę zapewne dostaniesz przed 14 dniem 🙂


Wydział Nauk Geograficznych UŁ - Sugestie jury\n» Działalność naukowa » Konkursy i olimpiady » Konkurs „Geografia – proces, forma, obiekt” – edycja 2015 » Sugestie jury\nBardzo dziękujemy za liczne zgłoszenia na organizowany przez nas Konkurs fotograficzny „Geografia – proces, forma, obiekt” 2014/2015. Decyzja jury o wyborze kilku najlepszych zdjęć w tej edycji konkursu opierała się na ocenie estetyki obrazu fotograficznego, kompozycji, treści i podjętego tematu. Jury zwracało uwagę na umiejętność znalezienia optymalnego kadru, a więc świadomość obrazu, światła i chwili. Uwzględnione zostały również walory techniczne zgłoszonych zdjęć.\nJury konkursu zwróciło uwagę na wiele zdjęć, które miały duży potencjał (np. ciekawe ujęcie tematu), ale aby osiągnąć dobry efekt wizualny, a co za tym idzie sukces w konkursie, wymagałyby dopracowania w dowolnym programie graficznym. Praca nad zdjęciem nie kończy się na naciśnięciu spustu migawki. Wynika to z faktu, że stałe proporcje kadru aparatu fotograficznego ograniczają możliwości kadrowania w czasie wykonywania zdjęcia, a jasność wizjera lub wyświetlacza ogranicza możliwość prawidłowej oceny naświetlenia ujęcia. Pracę nad zdjęciem warto kontynuować poprzez obróbkę komputerową (poprawa kadrowania, dobór odpowiedniego kontrastu, jasności, nasycenia itp.).\nCzłonkowie Jury postanowili przekazać uwagi, jakie nasuwają się po analizie nadesłanych fotografii. Uwagi te mają charakter ogólny i nie odnoszą się do konkretnego zdjęcia lub osoby. Mają za zadanie pomóc w uniknięciu błędów, zarówno w trakcie wykonywania zdjęć, jak też podczas przygotowywania ich do konkursów fotograficznych.\nNależy dokładnie czytać regulamin konkursu.\nTematyka zdjęć musi być zgodna z tematem konkursu oraz z wybraną kategorią.\nTrzeba zwracać uwagę na dopuszczane przez regulamin rozmiary fotografii.\nNależy dbać o prawidłową kompozycję.\nW trakcie komponowania kadru należy unikać obiektów niepożądanych, jak np. podczas fotografowania krajobrazów należy unikać zawierania w kadrze przewodów elektrycznych, słupów.\nPliki należy odwrócić do właściwego położenia (np. spionizować).\nKrzywy horyzont na ogół dyskwalifikuje zdjęcie – z wyjątkiem sytuacji, kiedy jest wyraźnym, artystycznym środkiem przekazu.\nNależy dbać o ostrość zdjęć – z wyjątkiem sytuacji, kiedy nieostrość służy konkretnemu celowi artystycznemu.\nWarto dobrze zastanowić się nad tytułem – nie zawsze dosłowny jest najlepszy.\nWarto zwracać uwagę na czystość matrycy aparatu, widoczną na wykonanych zdjęciach, a często nawet na wyświetlaczu lub w wizjerze (czyszczenie wykonują profesjonalne zakłady), a wykonane już zdjęcia można oczyścić w programie graficznym.\nDla większości uczestników konkursu wymienione zasady są oczywiste, a nawet banalne. Mamy nadzieję, że pozostałym osobom nasze uwagi pozwolą troszkę poszerzyć umiejętności i wzbogacić warsztat fotograficzny. Prosimy potraktować powyższe sugestie jako wyraz życzliwości i chęci pomocy adeptom sztuki fotograficznej.\nZapraszamy do udziału w przyszłorocznej edycji konkursu i liczymy, że napłynie jeszcze więcej interesujących i niebanalnych zdjęć niż w tym roku, a było pod tym względem naprawdę dobrze.\nŻyczymy wielu udanych ujęć i satysfakcji z wykonanych fotografii.\nJury i komitet organizacyjny konkursu


Relacje międzyludzkie: pierwsze spotkanie, czyli jak wywrzeć dobre wrażenie?\nMamy z nimi do czynienia codziennie, w mniejszej lub większej dawce. Życie zmusza nas do egzystowania przez spory kawałek czasu poza domem. Nowe znajomości są więc czymś, czego nie da się uniknąć, zwłaszcza w szkole czy pracy.\nKażda z nas chce dobrze zaprezentować się przed nieznajomymi, zwłaszcza kiedy wie, że będzie zmuszona obracać się w ich towarzystwie przez dłuższy czas. To wszystko powoduje u ogromnej ilości ludzi stres, który z kolei jest przyczyną licznych gaf, które psują nasz obraz w oczach innych.\nDzisiejszy wpis poświęcony jest kilku złotym poradom, jak bezboleśnie znieść spotkanie z nowymi ludźmi i przy okazji nie narobić sobie wstydu.\nPo pierwsze - nie stresuj się\nPod żadnym pozorem nie wolno Ci zacząć panikować. Musisz uzmysłowić sobie, że czeka Cię spotkanie z takim samym człowiekiem, jakim jesteś Ty. Nie ma w tym momencie znaczenia, czy ktoś jest od Ciebie ładniejszy, bogatszy, ma ciekawszą osobowość, czy jest to Twój potencjalny przyszły pracodawca czy teściowie - człowiek to człowiek i wszyscy jesteśmy równi, nie ma lepszych. Pamiętaj, że stres i przekonanie, że ktoś jest lepszy niż Ty, sprzyja sztucznemu kreowaniu się, a to jest niedozwolone!\nPo drugie - nie spóźnij się\nTen podpunkt jest ważny, szczególnie, jeżeli starasz się o pracę. Kiedy umawiasz się na spotkanie, w złym tonie jest spóźnianie się. Wyjdź z domu wcześniej - nawet, gdybyś w umówionym miejscu miała być godzinę przed czasem. Lepiej poczekać tę godzinę niż spóźnić się pół godziny. Pamiętaj, że niestawianie się o umówionej porze jest równoznaczne z okazywaniem braku szacunku dla drugiej osoby i jej czasu, a tego nie lubi nikt. W momencie, w którym pojawią się nieoczekiwane trudności, mogące opóźnić Twoje przybycie w umówione miejsce, powinnaś o tym uprzedzić, choćby telefonicznie.\nPo trzecie - dostosuj strój i makijaż do okoliczności\nW gronie osób, których spotkanie ma charakter czysto towarzyski, nie jest to może takie ważne, jednak są takie sytuacje, jak na przykład wyżej wspomniana rozmowa kwalifikacyjna czy niedzielny, pierwszy obiad u rodziny Twojego narzeczonego, w których nad kwestią ubioru i makijażu powinnaś się mocno zastanowić. Czasami ciuchy, które wybierasz, choć wcale możesz nie mieć takich intencji, przekazują Twojemu współtowarzyszowi nieprawdziwe bądź stawiające Cię w negatywnym świetle komunikaty. Dla świętego spokoju odpuść sobie obcisłe bluzeczki, duże dekolty, legginsy. To samo z makijażem - jeżeli na co dzień malujesz się mocno, nic się nie stanie, kiedy raz z tego zrezygnujesz. Nic nie stracisz, a możesz dużo zyskać.\nPo czwarte - pamiętaj o manierach\nW gronie osób podobnych do nas wiekiem i zachowaniem, nie zwracamy na to większej uwagi. Inaczej jest jednak, kiedy do czynienia mamy z osobą wyżej postawioną, starszą o więcej niż 5 lat. Jeżeli tego nie wiesz, zapoznaj się z zasadami mówiącymi, kto komu powinien pierwszy powiedzieć dzień dobry, podać rękę. Takie małe i na pozór nic nieznaczące gesty mogą Ci dużo pomóc.\nPo piąte - uważaj na ilość i jakość swoich słów\nTo jest bardzo ważne wszędzie. Ludzie tak, jak nie lubią ponuraków, którzy najchętniej zapadliby się pod ziemię, ilekroć zostają wciągani w rozmowę, tak nie postrzegają dobrze katarynek. Zastanów się, czy wszystko, co chciałabyś powiedzieć, jest w ogóle warte odzywania się. Nie próbuj nikogo przekrzykiwać, nie przerywaj, nie zgrywaj mądrej, jeżeli akurat toczy się rozmowa na temat, o którym Ty nie masz pojęcia. Nikt tego nie lubi. Nie obdarzaj też nikogo historiami ze swojego życia, nie dziel się od razu problemami - zrobisz z siebie pośmiewisko.\nPo szóste - nie kreuj się\nNiczego nie zmyślaj, nie ubarwiaj. Nie opowiadaj historii, które nigdy się nie wydarzyły - co zrobisz, kiedy ktoś to odkryje? Na pewno zyskasz łatkę kłamczuchy, a tej trudno Ci się będzie pozbyć. Bądź naturalna, ludzie widzą, kiedy ktoś udaje. Jeżeli komuś nie podpasujesz taka, jaka jesteś - trudno, jego strata.\nDrogie Panie, dodałybyście coś do tego krótkiego poradnika? Jak znosicie konieczność poznawania innych? Lubicie to? A może jednak staracie się tego unikać? Jakie macie sposoby na odstresowanie się przed spotkaniem z nieznajomym? Zapraszam do dyskusji w komentarzach!\nFotografia zapożyczona z Google Grafika.\nDarcia94 13:30:06 28/03/2013 [Powrót] Komentuj\nDodałabym jeszcze "i pamiętajcie o uśmiechu!" ;)\nHah, tak czytam o tym poznawaniu teściów i mi się przypomniało jak ja pierwszy raz spotkałam swoją teściową- wpadła niespodziewanie po coś do Lubego, on wyszedł jej na spotkanie i gdy się wygadał że jestem i ja ona wpakowała się do pokoju żeby się przywitać. Szkoda tylko, że akurat byłam bez bluzki i stanika (na szczęście przykryta, ale znowu przykryta byłam tak dokładnie, że pewnie pomyślała że całkiem naga pod tym kocem siedze)... Nie to jak poznać teściową zasłaniając się kocem... ;p\nLudożerka 13:59:18 9/04/2013\n77-45-55-158.sta.asta-net.com.pl | brak www IP: 77.45.55.158\nJestem dziewiętnastolatką z Gdańska. Darzę miłością prawdziwą języki obce oraz literaturę. Jak znaczna część młodych, dorastających dziewcząt i dorosłych już kobiet, interesuję się babskimi sprawami. To właśnie o nich będzie ten blog.\nKobieca strefa - fanpage oficjalny\nBlog Macademian Girl\nObcas.pl, czyli co nieco o modzie i urodzie\nPolki.pl - portal specjalnie dla kobiet\nSzablon wykonany przez Inez dla Szablony.Blogowicz. Obrazek stąd.\nWszystkie prawa zastrzeżone (c)!


02.02.2011 16:13 Bilety dla dorosłych z ulgą\nW okresie ferii zimowych Warszawska Kolej Dojazdowa wprowadza promocję "przejazdy rodzinne". Oznacza to, że rodzice podróżujący z dziećmi mogą skasować o połowę tańszy bilet.\nZ promocji będzie można korzystać od piątku (11 lutego), od godz. 14.00, do niedzieli (27 lutego) do północy.\nZ przejazdów mogą korzystać osoby dorosłe, która jadą razem z dzieckiem do 16 roku życia. Osoby te mogą wówczas wykupić dla siebie i dla dziecka jednorazowe bilety "tam", lub "tam i z powrotem" tańsze o 50 procent. Mogą też kupić bilet o 50 procent tańszy dla siebie i bilet jednorazowy dla dziecka zgodnie z przysługującą mu ulgą ustawową lub handlową.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 03.02.2011 09:38 ~wkd\njezdze codziennie 2 razy dzennie, wiec chyba mam rozeznanie jak wyglada jazda pociagiem. punktualne i czyste pociagi to powinien byc standard, wiec nie pocieszajmy sie ze inni mają gorzej.\nco do ogrzewania i czystosci to niestety czesto jest ponizej krytyki\nbtw jezdze tez skmka i km i mam porownanie\nzgłoś naruszenie odpowiedz 02.02.2011 18:22 ~rafi\nrozsypujacy sie rupiec to ta pesa, tamte EN94 sto razy lepsze jak to złomowisko!!!! Jest jedna i całe szczęście zreszta stoi zepsuta bo części nie ma powinni to na żyletki przerobic\nzgłoś naruszenie odpowiedz 02.02.2011 18:15 ~pasażerka\nNowy skład jeździ. Ma swoje miejsce 'w ramówce' i regularnie o tych samych godzinach się pojawia. Poza tym obu marudzącym przedmówcom proponuję przejechać się wkd z raz czy dwa. Owe "rozsypujące się" starocie może i nie są zbyt estetyczne, ale przynajmniej jest w nich ciepło i czysto. A o fenomenalnej punktualności WKD nie będę nawet pisać... SKMka się nie umywa po żadnym względem.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 02.02.2011 17:46 ~gość\nA ten jeden nowoczesny to jeździ w ogóle? Słyszałem że kiedyś jak jeździł, to się psuł.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 02.02.2011 16:56 ~wkd\numieszczjcie na zdjeciach pociagi ktore faktycznie jezdza po torach. takich nowych jest moze jedna sztuka, a reszta to rozsypujace sie starocie