16 sie 2014, 15:59 [DIY] Szafka pod akwarium (#1)\nChciałem pochwalić się szafką jaką wykonał dla mnie znajomy. Do chwili obecnej trzymałem akwarium 102 litry na komodzie BRW szerokości 112,5 cm z szufladami tak więc komoda miała jedynie dwa punkty podparcia na końcach. Jak wzmocnienie wstawiłem gruby blat kuchenny z Obi lub Castoramy. Niestety po kilku miesiącach dało się zauważyć wygięcie pod akwarium. Zacząłem szukać szafki ale z gotowych produktów nie mogłem znaleźć interesującej mnie szerokości. Przypadkowo dowiedziałem się, że mój znajomy może wykonać taką szafkę. Przyjechał, zmierzył i po kilku dniach szafka stanęła pod akwarium. Kolorem nie różni się od mebli, które stoją w tym pokoju i w końcu mam filtr pod akwarium a nie w sąsiedniej szafce Jeszcze muszę zagospodarować pozostałe szafki bo już żona się do nich przymierza\n16 sie 2014, 18:39 Re: Szafka DIY (#2)\nSolidnie wykonana, można wiedzieć jaki koszt ?\n16 sie 2014, 18:49 Re: Szafka DIY (#3)\nMnie po znajomości wyszła 350 zł, praktycznie za same materiały zapłaciłem. Konstrukcja jest na prawdę bardzo solidna. Teraz mogę spać spokojnie\n16 sie 2014, 19:10 Re: Szafka DIY (#4)\nWygląda pro no i prawie za darmo!\n16 sie 2014, 19:20 Re: Szafka DIY (#5)\nNo ładnie zrobiona aby służyła lata:-)\n16 sie 2014, 20:40 Re: Szafka DIY (#6)\nTeraz czas na jakąś tablicę lub rozdzielnię bo to co widać trochę odstaje od tej szafki.\n16 sie 2014, 22:03 Re: Szafka DIY (#7)\nweder napisał(a): Teraz czas na jakąś tablicę lub rozdzielnię bo to co widać trochę odstaje od tej szafki.\nSpoko, wszystko będzie Na razie za bardzo czasu nie miałem (długi weekend). A filtr musiał wystartować jak najszybciej, więc spuściłem na maxa wodę tak żeby ryby mogły jeszcze pływać i w czwórkę przestawialiśmy szybko akwarium na nową szafkę. W przyszłym tygodniu ta prowizorka zniknie.\n17 sie 2014, 01:58 Re: Szafka DIY (#8)\nA jak otwierasz drzwi (brak uchwytu).Widać jakieś odbijacze gazowe?\nDrzwi są na jakieś zatrzaski, że jak naciśniesz to się otwierają?\n17 sie 2014, 07:15 Re: Szafka DIY (#9)\nweder napisał(a): A jak otwierasz drzwi (brak uchwytu).Widać jakieś odbijacze gazowe?\nDotykowy otwieracz, lub magiczne "sezamie otwórz się" .\n17 sie 2014, 08:17 Re: Szafka DIY (#10)\nPewnie coś na zasadzie Tip-On firmy Blum.\nNapisz jeszcze z jakiej grubości płyt jest zrobiona szafka.\n17 sie 2014, 08:31 Re: Szafka DIY (#11)\nRozwiązanie takie też ma Blum, a system to Tip-On\n17 sie 2014, 11:04 Re: Szafka DIY (#12)\nDokładnie tak jak piszesz, naciskam i drzwiczki się otwierają z lekkim odbiciem. Jest to system tip on. Uchwytów nie chciałem, bo moja córa jest bardzo energiczna i nie chciałbym żeby uderzyła się o jakiś wystający element szafki. Poza tym posiadane meble też nie mają uchwytów.\nOdnośnie grubości płyt to są to płyty 35 mm a blat jest podwójny i oprócz górnego 35 mm ma pod spodem drugi cieńszy 20 mm.\n17 sie 2014, 11:54 Re: Szafka DIY (#13)\nHej Maciekkr. Możesz mi zdradzić co to jest za kolor płyty? Strasznie mi się spodobał i chyba zrobię szafę w przed pokoju w tym kolorze.\n17 sie 2014, 12:06 Re: Szafka DIY (#14)\nTo jest kolor wenge.\n17 sie 2014, 14:54 Re: Szafka DIY (#15)\njaka jest wysokość tej szafki ?\n17 sie 2014, 15:50 Re: Szafka DIY (#16)\nRzeczywiście szafka wygląda na bardzo solidną, naprawdę ładny kawałek mebla. Jeśli Twój znajomy zajmuje się stolarką zawodowo, to powinien pójść w tym kierunku.\n17 sie 2014, 15:51 Re: Szafka DIY (#17)\nklasyka napisał(a): jaka jest wysokość tej szafki ?\nSzafka ma wysokość 85 cm.\nWyświetlenia: 402 | Odpowiedzi: 11 czytaj więcej...\nWyświetlenia: 1133 | Odpowiedzi: 33 czytaj więcej...


Domy modułowe z rejonu Rzeszów dla Zarządców i Administratorów Nieruchomości | Administrator24.info\n5 Zleceń - Domy Modułowe Rzeszów\nSzukam firmy do budowy domu modułowego, "pod klucz", do 35m², Sanok\nWciąż masz możliwość odpowiedzieć na zapytanie Klienta jako specjalista od domu modułowego. Pozwól Klientom skorzystać z Twojego doświadczenia oraz dołączyć do grona zadowolonych Klientów. Nie czekaj i sporządź wycenę - gwarantuje...\nDam zlecenie na budowę domu modułowego, "pod klucz", 120m², Motycz-Józefin\nTo zlecenie o treści - Dam zlecenie na budowę domu modułowego, "pod klucz", 120m² jest zaadresowane do fachowca, który świadczy swoje usługi oraz koncentruje się na Klientach z rejonu Lubelskiego i okolic. Jeśli chcesz otrzymać wi...\nSzukasz zlecenia jako sprawdzony fachowiec z zakresu pierwszorzędnego budowania domów modułowych z Twojego rejonu. Pomóż Klientowi wprowadzić w życie plany zgłębiając detale jego zgłoszenia o treści - Szukam firmy do budowy budynk...


19 maja 2022 w NOSPR w Katowicach odbedzię się III FORUM PRACUJ W KULTURZE!\nIII Forum Pracuj w kulturze 2022! – już za chwilę ruszamy z rejestracją!!\nProgram III Forum Pracuj w kulturze\nJeśli jesteś dyrektorem_ką, menedżerem_ką instytucji kultury lub pracownikiem_czką działów kadr i HR bądź z nami 19 maja w Katowicach w siedzibie Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia.\nPodczas Forum, wraz z zaproszonymi ekspertami i gośćmi porozmawiamy m. in.: o wprowadzaniu dobrych praktyk dla dyrektorów, osób zarządzających instytucjami oraz osób pracujących w działach kadr i Human Resources, o zarządzaniu zespołem o budowaniu profesjonalnej marki instytucji jako pracodawcy, o współpracy z innymi instytucjami oraz artystami, o poszukiwaniu pracowników\ni przeprowadzaniu procesu rekrutacji.\nUdział w III Forum Pracuj w kulturze jest bezpłatny. Rejestracja na wydarzenie dla uczestników jest obowiązkowa i potrwa od 25 kwietnia do 8 maja.\nNowe trendy w zarządzaniu zasobami ludzkimi, profesjonalny proces rekrutacji oraz implementowanie sprawdzonych w biznesie dobrych praktyk HR w instytucjach kultury – to tylko niektóre z tematów, które zostaną poruszone podczas III Forum Pracuj w kulturze.\nZa nami już dwie edycje konferencji Pracuj w kulturze. Pierwsze Forumodbyło się we wrześniu 2020 roku w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i skierowane była zarówno do osób zarządzających instytucjami, jak i do zainteresowanych pracą w kulturze. Druga edycja w czerwcu 2021 r. w Akademickim Centrum Kultury i mediów UMCS Chatka Żaka w Lublinie zgromadziła przede wszystkim studentów oraz absolwentów kierunków humanistycznych i artystycznych, poszukujących zatrudnienia w sektorze kultury.\nTym razem uczestnicy spotkają się w wyjątkowej przestrzeni siedziby Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Program tegorocznego III Forum Pracuj w kulturze adresujemy do instytucji kultury z całej Polski, w tym szczególnie do kadry zarządzającej tymi instytucjami, menedżerów działów HR oraz pracowników działów kadr.\nRegulamin III Forum Pracuj w kulturze Pobierz


Euro 2020. Mięsne i wegetariańskie przekąski na mecz Polska-Szwecja (Natalia Nowak-Bratek)\nNieodłącznym elementem każdego meczu podczas Euro 2020 są oczywiście przekąski. Zapewniamy, że po przejrzeniu tych przepisów na mecz Polska - Szwecja nie będziecie chcieli zamawiać pizzy\nPrzekąski na mecze kojarzą się głównie z chipsami, paluszkami i ewentualnie zamówioną pizzą. W naszym cyklu z okazji Euro 2020 staramy się pokazać, że w domu i na szybko też można przygotować wspaniałe przekąski. Tymi przepisami z pewnością podbijecie podniebienia wszystkich znajomych i domowników, z którymi będziecie śledzić zmagania naszych piłkarzy podczas meczu Polska - Szwecja.\nPrzygotowanie : 10 minut\nCrostini z pastą serową i kiełbasą pepperoni Fot. Arkadiusz Ścichocki / Agencja Wyborcza.pl\nCrostini z pastą serową i kiełbasą pepperoni - składniki\nCrostini z pastą serową i kiełbasą pepperoni - przygotowanie\nMinipizze - składniki\n40 dag posiekanych pomidorów z puszki\n3 dag orzeszków piniowych\nciasto do pizzy kupione lub zrobione według naszego przepisu\nMinipizze - przygotowania\nForemką wytnij krążki z rozmrożonego i rozwałkowanego ciasta. Pomidory przypraw solą i pieprzem. Na każdy krążek pizzy nałóż łyżeczkę pomidorów, posiekane oliwki i fileciki anchois. Posyp orzeszkami piniowymi, skrop oliwą. Ułóż na blasze (lub blachach) wyłożonej papierem pergaminowym), piecz 10-15 minut w temp. 180°C.\nChimichanga z wieprzowiną i salsą ananasową fot. Natalia Nowak-Bratek\nChimichanga z wieprzowiną i salsą ananasową - składniki\n6-8 pszennych tortilli\nkumin, suszone oregano, sól, pieprz\nChimichanga z wieprzowiną i salsą ananasową - przygotowanie\nŁopatkę kroimy w kostkę. Olej rozgrzewamy w garnku, smażymy mięso ze wszystkich stron. Wlewamy bulion drobiowy, solimy, dusimy ok. godziny na małym ogniu, aż płyn odparuje a mięso będzie miękkie. Studzimy. Za pomocą dwóch widelców dzielimy łopatkę na włókna.\nNa salsę pomidory kroimy na pół, usuwamy gniazda nasienne, miąższ kroimy w kostkę. Ananas kroimy na małe kawałki. Cebulę, oczyszczoną z pestek, papryczkę chili i czosnek siekamy. Łączymy z pomidorami, dodajemy sok z cytryny i kolendrę, mieszamy. Salsę przyprawiamy do smaku solą. Schładzamy.\nCebulę, czosnek i oczyszczoną z pestek papryczkę chili siekamy. Olej rozgrzewamy na patelni, smażymy cebulę i papryczkę, aż zmiękną. Dodajemy czosnek i wieprzowinę, mieszamy, przyprawiamy kuminem, oregano, solą i pieprzem. Studzimy.\nFarsz układamy na środku każdej tortilli, brzegi zawijamy do środka i zwijamy jak krokieta. Olej rozgrzewamy na patelni, układamy chimichangi łączeniem do dołu, smażymy ze wszystkich stron (możemy je także usmażyć w głębokim oleju). Osączamy z tłuszczu, podajemy z ananasową salsą.\nChrupiące sajgonki z wieprzowiną i krewetkami Marcin Urban\nSajgonki z wieprzowiną i krewetkami - składniki:\nSajgonki z wieprzowiną i krewetkami - przygotowanie:\nNa 3 łyżkach oleju obsmażamy imbir, mięso krewetek i wieprzowinę. Dodajemy do tego grzyby, dymkę, kiełki, bambusa, sos sojowy, sól i rozmąconą wodą mączkę ziemniaczaną. Chwilę dusimy.\nNakładamy niewielką ilość farszu na lekko namoczony papier ryżowy i zakładając brzegi, zwijamy roladki. Powstałe sajgonki obtaczamy w rozmąconym jajku i smażymy na głębokim tłuszczu, na złoty kolor. Podajemy z czerwonym octem do maczania.\nSmażone boczniaki podane z sosem jogurtowo-chrzanowym\nSmażone boczniaki podane z sosem jogurtowo-chrzanowym Dominika Wójciak\nSmażone boczniaki podane z sosem jogurtowo-chrzanowym - składniki:\n100 g (2/3 szklanki) mąki z ciecierzycy\n1/4 łyżeczki mielonego chili (lub\nposiekanego świeżego strączka)\ntarta bułka zmieszana z kaszką\nkukurydzianą w proporcji 4:1\nSmażone boczniaki podane z sosem jogurtowo-chrzanowym - przygotowanie:\nBoczniaki czyścimy pędzlem lub papierowym ręcznikiem – grzybów nie moczymy w wodzie! Mąkę z ciecierzycy mieszamy z wędzoną papryką i mielonym chili, płatkami drożdżowymi i ok. 170 ml wody. Wyrabiamy jednolite ciasto. Odstawiamy na 15 minut, by zgęstniało. Jogurt mieszamy z chrzanem i przyprawiamy solą. Boczniaki maczamy w cieście, a następnie obtaczamy w bułce tartej wymieszanej z kaszką kukurydzianą. Smażymy na oleju lub klarowanym maśle do zrumienienia. Osączamy z tłuszczu. Podajemy na ciepło z sosem albo z coleslawem z brukselki.\nPrzepis: Marta Dymek\nWięcej na ten temat: przekąski, mecz, Euro 2020, pizza\nCereal Pancakes. Mikroskopijne naleśniki, które podbiły internet\nSok sokowi nierówny. Jakie są najlepsze i kiedy należy je pić?\nmm_1976 23.06.2021, 15:08\nOdkąd to bagietki się kroi "w plasterki"? A to ciekawe...


Ewa Chodakowska w Lublinie. Zdobądź wejściówkę i ćwicz ze znaną trenerką na Arenie (AKTUALIZACJA) | Kurier Lubelski\nred 26 czerwca 2018, 17:10\nDziękujemy za wszystkie zgłoszenia. O przyznaniu wejściówek poinformujemy zwycięzców mailowo.\nTreningi z Ewą Chodakowską i jej teamem odbywają się w ramach ogólnopolskiej trasy Be Active Tour powered by Nałęczowianka. Ekipa zawita do Lublina w sobotę (30 czerwca). Uczestnicy warsztatów będą mieli okazję wziąć udział w kilku różnorodnych treningach fitness prowadzonych przez Chodakowską i współpracujących z nią trenerów. W ofercie są trzy typy biletów, w cenie od 90 do 150 zł. Zapisy na warsztaty odbywają się TUTAJ.\nChcesz poćwiczyć z Chodakowską? Odpowiedz na pytanie\nMamy dla Was trzy pojedyncze bilety na sobotnie warsztaty na Arenie Lublin. By zdobyć jedną z wejściówek wystarczy odpowiedzieć na pytanie: Za co cenię Ewę Chodakowską? Krótką wypowiedź prosimy wysłać na adres e-mail: e.pajuro@kurierlubelski.pl. W treści prosimy podać swoje imię i nazwisko oraz datę urodzenia (w treningu mogą wziąć udział osoby pełnoletnie lub osoby od 15. roku życia, za zgodą opiekunów). Z nadesłanych odpowiedzi wybierzemy trzy najciekawsze, a ich autorów nagrodzimy wejściówkami (poinformujemy o tym każdą osobę indywidualnie w mailu). Na korespondencję czekamy do środy (27 czerwca) do godz. 15.\nna 26.06.2018 19:15:23\nobserwator 26.06.2018 19:13:44


Agnieszka Radwańska z powodu kontuzji nie zagra w Madrycie i Rzymie | Tenis w Sport TVN24\nRadwańska ma problemy ze stopą. Opuści co najmniej dwa turnieje\n05 maja 2017, 14:53\nFoto: PAP/EPA/JuanJo Martin | Video: tvn24 Szarapowa zagra w Madrycie z dziką kartą\nRozpoczynający się w sobotę tenisowy turniej Mutua Madrid Open odbędzie się bez udziału Agnieszki Radwańskiej. Polka w ostatnim momencie wycofała się ze startu z powodu kontuzji. W Hiszpanii dzięki tak zwanej dzikiej karcie zagra Rosjanka Maria Szarapowa.\n"Terapia szokowa". Djoković przegonił cały sztab szkoleniowy\nNasza zawodniczka nabawiła się urazu w czwartek, podczas jednodniowego turnieju Tie-Break Tens, który odbył się także w stolicy Hiszpanii. Odpadła w półfinale, po porażce z Rosjanką Swietłaną Kuzniecową 6-10. Wcześniej pokonała reprezentantkę gospodarzy Gabrine Muguruzę.\nW pierwszej rundzie Murua Madrid Open miała zagrać z Japonką Misaki Doi. Niedługo po losowaniu drabinki poinformowała organizatorów, że ma kontuzję prawej stopy. Zabraknie jej także w kolejnej imprezie rangi WTA w Rzymie.\nDo rywalizacji ma powrócić dopiero na zaplanowany na koniec maja wilekoszlemowy Fench Open.\nSzarapowa z dziką kartą\nW Madrycie nie zabraknie najlepszych tenisistek świata. Pod nieobecność będącej w ciąży Sereny Williams, turniejową "jedynką" jest Niemka Andżelika Kerber. W gronie faworytek wymienia się też Rosjankę Marię Szarapowej, która, podobnie jak tydzień temu w Stuttgarcie otrzymała od organizatorów tak zwaną dziką kartę.


Kod SKU: HE.AX-Y10-TS-54\nKod EAN: 7391408401081\nChcesz przyciąć konar w drzewie, które rośnie w Twoim ogrodzie? A może jesteś miłośnikiem survivalu albo biwakowania? W Twoim wyposażeniu powinny znaleźć się siekiery i toporki. Wybierz rozwiązania od najlepszych marek, a zapewnią Ci niezawodne użytkowanie przez wiele lat. Siekiery i toporki HULTAFORS Siekiera Hultafors HY 10-1,0 SV (ID 840108) (AX-Y10-TS-54) to produkt wykonany z wysokogatunkowych surowców, dzięki czemu pozostaje synonimem solidności. Zamów teraz z darmową dostawą.\nSIEKIERA HULTAFORS HY 10-1,0 SV (ID 840108)\n- Wykonany ze szwedzkiej stali z wykorzystaniem tradycyjnych metod z 1697 roku\nNapisz opinię o produkcie:Siekiera Hultafors HY 10-1,0 SV (ID 840108) (AX-Y10-TS-54)\nKubek FOLD-A-CUP - TPE - Limonka (TK-FOL-PP-67)


Valkiria Network - Artykuły > Gry wideo > Call of Duty: WWII - recenzja gry\n08-11-2017, 16:06 | 1903 x przeczytano | ARTUT\nSzczerze mówiąc spodziewałem się odgrzewanego kotleta, mega krótkiej kampanii dla pojedynczego gracza, którą przejdę w trzy godziny z przerwami na papieroski i siku oraz tego, że zawiodę się na tej produkcji po całości. Oj, jakże bardzo się myliłem.\nNiestety jestem już przyzwyczajony do tego, że producenci gier robią nas często w trąbę. W zwiastunach pokazują super filmiki, które okazują się jedynymi filmami w grze, zapowiadają rewolucyjne rozwiązania i super nowości a dostajemy odgrzewane kotlety robione na kolanie. Zazwyczaj zaraz po premierze gry kompletnie nie działają i są w zasadzie testowane przez klientów, by po pewnym czasie (często dość długim) i po uzupełnieniu ich kilkunastoma łatkami wreszcie móc się cieszyć w miarę dopracowaną produkcją. Niesamowita fabuła zwykle okazuje się zwyczajnymi misjami kurierskimi typu: idź tam, weź to i zanieś temu, to dostaniesz tamto. Szalenie mnie to irytuje.\nZwiastuny Call of Duty: WWII zapowiadały się znakomicie. Filmiki były piękne i robiły niesamowite wrażenie. Na grę FPS w klimatach II wojny światowej czekałem dość długo, bo uwielbiam te realia a na rynku dużej konkurencji w sumie nie było. Miałem wobec tej produkcji wysokie oczekiwania. Sama BETA z okrojonym trybem multiplayer troszkę mnie rozczarowała. Oceniłem ją dość surowo na jedyne (sic!) 75%. Zresztą możecie przeczytać moją recenzję. Bałem się bardzo, że premierowy produkt będzie tylko zwykłą kanapką z suchego chleba i najtańszej mielonki turystycznej, dla niepoznaki przykrytej cienkim plasterkiem szyneczki.\nW końcu w moje łapska trafiła pełna wersja gry na PS4. Nie ukrywam, że w FPSy lubię grać na konsoli. Mogę wygodnie rozwalić się przed telewizorem. Mam w zestawie świetną zewnętrzną kartę audio Creative: Sound BlasterX G5 Pro-Gaming, która delikatnie mówiąc miażdży i sprawia, że dźwięk w grach jest trylion razy lepszy (tu znajdziecie jej recenzję). Do tego podpinam super głośniki Creative: Sound BlasterX Kratos S5 i wszyscy sąsiedzi wiedzą, kto rządzi na dzielni (o nich przeczytacie tutaj).\nCałość uzupełnia TV 52” Full HD co sprawia, że zabawa jest absolutnie przednia.\nAle wróćmy do Call of Duty: WWII. Szczerze mówiąc spodziewałem się odgrzewanego kotleta, mega krótkiej kampanii dla pojedynczego gracza, którą przejdę w trzy godziny z przerwami na papieroski i siku oraz tego, że zawiodę się na tej produkcji po całości. Oj, jakże bardzo się myliłem.\nNajnowsze Call of Duty: WWII to gra absolutnie ZAJEBISTA!\nKampania jednoosobowa jest jak na obecne czasy mega długa (aż 11 wielkich, rozbudowanych i różnorodnych epizodów). Zaczynamy oczywiście od lądowania w Normandii na plaży Omaha, a kończymy w zasadzie w samym sercu III Rzeszy. I nie są to tylko zwykłe etapy, w których mamy natrzaskać masę wrogów. Całość jest spięta fajną historią o przyjaźni, strachu i ludzkich słabościach. Śmiejcie się szelmy, ale bardzo pochwalam to, że twórcy starają się przemycić w grze jakieś rozsądne i mądre przesłanie. Żeby było tego mało, to mamy przedstawionych fajnych bohaterów, z którymi w pewien sposób można się zaprzyjaźnić i ich polubić.\nŻeby było tego mało, to cała kampania jest usiana GENIALNYMI filmikami, które są stworzone na naprawdę najwyższym poziomie. Jakość detali, realizm, praca kamery, gra aktorska i zdjęcia, sprawią, że opadnie Wam kopara. Wygląda to wszystko przepięknie i niejednokrotnie miałem wrażenie, że oglądam serial Kompania Braci, a nie gram w grę wideo. Te cut scenki są stworzone na najwyższym poziomie i twórcom należą się za nie gromkie i donośne oklaski.\nNie chcę za bardzo spojlerować, ale fragment gdy jeden z dowódców ginie zastrzelony przez Fryca, a jego dogorywające ciało leży w błocie, przez które płynie strumień… Jeżu… miałem aż ciarki na plecach...\nKampania to nie tylko bieganie i strzelanie. To także możliwość pojeżdżenia jeapem czy czołgiem i postrzelania do innych pancernych puszek. Możemy także polatać myśliwcem, chroniąc potężne zgrupowanie bombowców. Mamy okazję postrzelać z broni przeciwlotniczej do uskrzydlonych Szwabów. Jest różnorodność, która mega mi się podoba. Ale to nie wszystko! Gracz będzie miał okazję także rozegrać fragmenty fabularne z minimalnymi (ale zawsze) fragmentami eRPeGa. Jest także trochę skradania. No po prostu jest super :D\nPodsumowując, kampania jednoosobowa to kawał świetnej roboty. Jest tak dobra, że o ile w zasadzie nie przytrafia mi się to w innych grach, to tu będę miał ochotę przejść ją jeszcze raz na najwyższym poziomie.\nCóż można więcej o samym Call of Duty: WWII napisać? Grafika jest super, udźwiękowienie jest świetne. Muzyka robi znakomity klimat. Muszę przyznać, że nawet polski dubbing jest naprawdę niezły i o ile w tego typu grach zwykle dość mocno irytują mnie płaskie i napuszone dialogi, to tu pod tym względem jest bardzo znośnie, żeby nie napisać, że jest dobrze. Oczywiście do poziomu gry Wiedźmin 3: Dziki Gon, CoDowi jeszcze bardzo wiele brakuje, ale to nie grzech przegrywać z absolutem.\nŻeby jednak nie było, że tylko chwalę, to mam kilka krytycznych uwag. Pierwsza z nich to włażenie w tekstury. Niby niestety to standard w grach wideo. Niby w CoDzie na szczęście często się to nie przytrafia. Mimo wszystko oczy bolą, jak wjeżdżam moim Shermanem w niemieckiego Tygrysa a jego lufa włazi mi w ekran. To samo gdy czołgam się między trupami, a na ekranie widzę przekrojone szwabskie udo. Bardzo to nie boli, ale niesmak pozostaje.\nDruga rzecz, do której chciałbym się przyczepić to brak czegoś naprawdę zupełnie nowego, odświeżającego, rozbudowującego. Jakiegoś kolejnego, dużego kroku do przodu. Konkretnie? Bardzo przydałby się system wydawania rozkazów oddziałowi, który zastosowano już wiele, wiele lat temu w grze Brothers in Arms. Przydałoby się też coś w stylu ekranu postaci (takiego awatara gracza), który początkowo ma piękny, czysty mundur, a po jakimś czasie, w kolejnych misjach uniform się targa, twarz stopniowo szarzeje i nabiera zmarszczek. Moglibyśmy tam dodawać w miarę rozwoju postaci jakieś dodatkowe umiejętności czy elementy ekwipunku. Trochę jak w ePReGach. Ja wiem, że mowa jest o strzelance FPS, ale ja po prostu oczekuję od twórców gier, by wydając kolejne tytuły, stawiali spore kroki naprzód. Może i trochę się czepiam, ale byłoby miło.\nTo w zasadzie moje jedyne uwagi do gry Call of Duty: WWII, jeśli chodzi o kampanię jednoosobową.\nNie możemy jednak zapominać, że Call of Duty: WWII to także przede wszystkim gra wieloosobowa. No i tu trzeba przyznać, że twórcy także nie zawiedli. O ile wersja BETA była na tyle okrojona, że w zasadzie pozostawia spory niedosyt, a nawet zawód, o tyle premierowe wydanie kopie dupsko na całej linii. Mamy masę dostępnych trybów gry, z których mój ulubiony to “Wojna” gdzie naszym zadaniem jest przejście trzech etapów rozgrywki po stronie Aliantów i trzech po stronie Osi. Na początek mamy aż trzy mapy dla tego trybu. Zabawa jest naprawdę świetna i gorąco ją polecam.\nOczywiście dostępne są także inne tryby takie jak łupanie drużynowe czy indywidualne, zdobywanie flagi itp.\nO rozgrywce wieloosobowej mógłbym pisać bardzo długo. Jednakże napiszę krótko i konkretnie. Jest super i pomimo moich pierwotnych obaw przed premierą, nie zawiodłem się.\nAle to wciąż nie wszystko. W grze dostępne są także rozgrywki lokalne na dzielonym ekranie, gdzie możemy napchać na mapę boty i wraz z kumplem rąbać aż miło. Niestety niewiele strzelanek FPS na to pozwala, więc i tu należą się ukłony twórcom.\nWisienką na torcie jest bardzo rozbudowany tryb Nazi Zombie, który wręcz uwielbiam. Mapy są duże, jest masa różnej broni i przeciwników oraz dodatkowych umiejętności dla naszych postaci. Palce lizać! To tygryski lubią najbardziej.\nPodsumowując, chciałem oficjalnie przeprosić twórców gry za moje marudzenie i nieufność. Po zagraniu w pełną wersję Call of Duty: WWII jestem absolutnie zachwycony i oświadczam, że jest to jak dla mnie aktualnie najlepsza strzelanka FPS w klimacie II wojny światowej na rynku. Zdecydowanie przebija mojego dotychczasowego faworyta, czyli Call of Duty: World at War. Jestem usatysfakcjonowany i mile zaskoczony tym, że otrzymałem produkt kompletny, z wieloma fajnymi gadżetami, które mile mnie zaskoczyły. Najbliższe tygodnie (jak i zapewne miesiące) z pewnością poświęcę na rąbanie w CoDa, aż będą lecieć wióry.\nNie mogę się doczekać już 30 stycznia 2018 roku, kiedy ma pojawić się pierwszy dodatek dotyczący ruchu oporu. W jego zwiastunie pokazana jest flaga Polski, Francji i Czechosłowacji co być może zapowiada trzy nowe mapy i jakieś klasy postaci. Nie zdziwiłbym się, gdybyśmy otrzymali chyba pierwszą w historii, porządną mapę z Powstania Warszawskiego, której nie trzeba się będzie wstydzić na świecie, a wielu graczy na całym globie być może pierwszy raz usłyszy o heroicznej postawie Obrońców Stolicy.\nGenialne, przepiękne filmiki,\nZnakomita grafika, dźwięk i muzyka,\nRozbudowana kampania jednoosobowa,\nRewelacyjny tryb wieloosobowy,\nGra lokalna na dzielonym ekranie,\nTryb Nazi Zombie,\nTrochę brakuje czegoś nowego w trybie jednoosobowym,\nCreative: Sound BlasterX Kratos S5\nCreative: Sound BlasterX G5 Pro-Gaming\n08-11-2017, 16:29 | Silaz | Komentarzy w sumie: 18\nŚwietna recenzja! Za grę zabieram się w dniu dzisiejszym!


Oferowany panel wymienny to nauka rozpoznawania i pisania kształtów. Po włożeniu specjalnego drewnianego "ołówka" (dwa ołówki dostępne na wyposażeniu ramy) w przygotowany otwór dziecko niezawodnie wykona dany kształt. Dzięki takiem ćwiczeniu dziecko poznaje wiele różnorodnych kształtów, a także uczy się je rysować. Tego typu ćwiczenie ręki będzie pomocne zwłaszcza w pierwszych latach szkoły przy nauce pisania. Na panelu umieszczono aż 11 dużych kształtów do trenowania (wysokość kształtu 6-9cm).\nPanel jest dostosowany do ramy dostępnej również w naszym sklepie. Panelu można używać również bez ramy po położeniu na stole lub podłodze. Do pisania można użyć np. pędzelka, niezaostrzonej kredki, czy długopisu bez wkładu. Produkt to przemyślana zabawka edukacyjna, dlatego świetnie sprawdzi się zarówno w domu jak i np. w przedszkolach. Dzięki solidnej konstrukcji wytrzyma zabawę wielu dzieci.\nProdukt wykonany z płyty drewnopochodnej. Nakolejnych zdjęciach pokazano przykładowe panele w ramie. Rama dostępna oddzielnie. Wystarczy jedna rama i kilka paneli do wymiany. W ofercie posiadamy 6 wymiennych paneli.


Prawo nie jest bezduszne, ale jest bezradne\nJezus, zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go… Mk 1,41\nEwangelia z komentarzem. Prawo nie jest bezduszne, ale jest bezradne\nPrawo – jak przypomina Księga Kapłańska – nie mogło pomóc trędowatemu, mogło tylko ochronić wspólnotę: „Trędowaty, dotknięty tą plagą, będzie miał rozerwane szaty, włosy nie uczesane, brodę zasłoniętą i będzie wołać: Nieczysty, nieczysty! (...) Będzie mieszkał w odosobnieniu” (Kpł 13,45-46). I w tym, i w wielu innych przypadkach prawo nie jest bezduszne i bez serca, ale jest bezradne. Aby uratować człowieka, potrzeba jednak czegoś więcej. I o tym Jezus wie, i tego nas uczy: mieć otwarte oczy i uszy, być na wyciągnięcie ręki, dotknąć choroby. To nie tylko uzdrawia, ale i oczyszcza. To drugie to coś więcej niż tylko możliwość powrotu do życia z innymi. To umożliwienie oddawania czci Bogu. A to sprawia, że w naszym życiu wszystko wraca na właściwe miejsce.\nGN 1/2022 Otwarte\npublikacja 13.01.2022 00:15


\_ Podkategoria: Profilaktyka - strona 1 - Katalog firm i usług, reklama firmy, baza firm Bluen\nSymec Consulting - woda jonizowana »\nWoda jonizowana, jest coraz częściej stosowana w różnego rodzaju dietach. Jeśli chcesz wspomóc proces spalania zbędnych kilogramów, a także oczyścić swój organizm, to zachęcam Cię do picia wody jonizowanej każdego dnia. Jeśli chcesz poczytać więcej, na temat właściwości wody jonizowanej ( tudzież alkalicznej ), to odwiedź naszą stronę internetową.\nErgonomizm.pl ergonomia i jej wpływ na nasze życie »\nErgonomia do nauka, która powstała jeszcze w starożytności. Jej filozoficzny charakter przetrwał do dziś. Ale nie chodzi tu o operowanie teoretycznymi pojęciami, lecz zastosowanie praktyczne. Całą istota ergonomii do dbanie o człowieka i jego komfort zarówno fizyczny jak i psychiczny. Człowiek jest sytuowany w centrum każdej sytuacji. Cało otoczenie oraz warunki mogą i wręcz powinny być dostosowanie do niego. Człowiek przez wiele tysięcy lat doświadczył i nadal korzysta z możliwości i mądrości człowieczeństwa. Naukowcy i wynalazcy cały czas pracują nad tym by człowiekowi pracowało się lżej, aby nie był obciążany fizycznie w momencie gdy dane zadanie może być wykonane dzięki technologii. To samo dotyczy warunków pracy. Ograniczmy się do przestrzeni biurowej. Jest ona drugim domem bo pracownik spędza w niej bardzo dużo czasu. Chcemy poprzez pokazanie praktycznych zastosowań i siły ergonomii zachęcić właścicieli firm do decydowania się na rozwiązania ergonomiczne. Na przykład przy zakupie foteli biurowych nie powinni się kierować tylko i wyłącznie ceną, lecz innymi parametrami określającymi jakość i komfort pracy. Dla foteli biurowych zastosowanie ergonomii ma miejsce w momencie wyposażenia tego przedmiotu w mechanizm synchroniczny regulujący siedzisko i oparcie. Jeśli do tego zostanie dołożony mechanizm regulacji głębokości siedzenia dany fotel będziemy mogli określić jako ergonomiczny. Taki fotel nazywamy ergonomicznym, pozwala on dopasować się do ciała, naturalnych warunków człowieka niezależnie od jego fizyczności. Takie rozwiązania poprawiają wydajność, ograniczają problemy z kręgosłupem dzięki profilaktycznemu zapobieganiu. Nasz serwis powstał po to by promować takie właśnie rozwiązania poprawiające realnie warunki pracy człowieka. Dlaczego trzeba zachęcać - otóż często czynnikiem determinującym wybór danego przedmiotu jest jego cena. Nasz portal podaje inne przykłady, w których mimo dostępności rozwiązań i technologii są one regularnie pomijane.\nPlumbum - mięsień kegla »\nCzęsto odwiedzasz lekarza ginekologa? Robisz regularne badania? A dbasz o mięśnie miednicy? Jeżeli nie, to czas najwyższy to zmienić. Proponujemy Ci zestaw sprawdzonych ćwiczeń i mamy nadzieję, że będziesz je wykonywać regularnie. Gorąco zapraszamy Cię na naszą stronę i prezentujemy Ci gimnastykę, której celem jest wzmacnianie mięśni Kegla. Do dyspozycji oddajemy Ci także nasze kulki Gejszy. Złóż zamówienie i licz na darmową wysyłkę. Pamiętaj o regularnych ćwiczeniach. Jeżeli będziesz mieć jakieś wątpliwości, to zapraszamy do kontaktu.\nDiagnostyka stóp jest bardzo ważna w kontekście codziennego funkcjonowania i uprawiania sportu zawodowego. W PodoSport doskonale o tym wiemy. W ciągu wielu lat funkcjonowania, zaufało nam mnóstwo zawodowych sportowców: od piłkarzy, aż po zawodników sportów sylwetkowych kończąc. Z przyjemnością wykonamy dla Ciebie wkładki korekcyjne. Pozwolisz sobie pomóc?\nkatalog stron, spis stron www, finanse, społeczeństwo, ergonomiczne warunki pracy, katalog firm, firmy, afery, mięśnie kegla, wkładki ortopedyczne, baza firm, katalog stron internetowych, kobieta ćwiczenia, ergonomia w miejscu pracy, zdrowie, katalog stron www, korupcja, ekonomia, katalog branżowy firm


"Czerwony człowiek też ma swoich bohaterów" - Podróże\n2015-04-08 11:13:28 (ost. akt: 2015-04-08 11:26:44)\nLeżąca w paśmie Black Hills w hrabstwie Pennington w stanie Dakota Południowa — góra Rushmore, to miejsce, do którego rocznie przybywa około dwóch milionów zwiedzających! To główna atrakcję tego regionu. Warto więc napisać od czego się zaczęła historia nietuzinkowego pomnika amerykańskich prezydentów, którzy zostali wykuci w skale...\nW 1923 roku historyk Doane Robinson wpadł na pomysł, aby przyciągnąć turystów w Góry Czarne, łańcuch górski w Dakocie Południowej o długości 160 km. Jego najwyższy szczyt — Harney Peak — sięga 2207 m n.p.m. i jest zarazem najwyższym punktem w tym środkowo-północnym stanie. Chociaż na jego szczycie znajduje się murowana wieża, to nie ona stanowi główny cel, do którego przybywają turyści. Jest nim wspomniana rzeźba prezydentów.\nPrace nad rzeźbą rozpoczęły się w 1927 roku i trwały 14 lat. Kierował nimi amerykański rzeźbiarz John Gutzon Borglum (co ciekawe, był również autorem pomnika Woodrowa Wilsona w Poznaniu, który w czasie II wojny światowej został zniszczony przez hitlerowców). Jednym z jego asystentów był Polak z pochodzenia — Korczak Ziółkowski.\nUkończona rzeźba ma 18 metrów, a za wyrzeźbionymi głowami znajduje się kanion z komnatą zawierającą porcelanowe płyty, na których umieszczono między innymi tekst Deklaracji Niepodległości.\nPrzy pomniku znajduje się centrum dla zwiedzających. Atrakcją jest między innymi tzw. szlak prezydencki, na którym można poznać historię budowy tej monumentalnej rzeźby. Nie brakuje archiwalnych nagrań i wywiadów. Oprócz tego wypada zwiedzić pracownię rzeźbiarzy, gdzie znajdują się narzędzia oraz gipsowe modele rzeźby prezydentów.\nSporo turystów odwiedza to miejsce podczas tygodniowego wyścigu motocyklów — Sturgis Motorcycle Rally, który organizowany jest zazwyczaj podczas pierwszego tygodnia sierpnia w miasteczku Sturgis. Ich historia sięga 1938 roku. Nie odbywały się one tylko podczas II wojny światowej.\nPomnik amerykańskich prezydentów Indianie uznali jednak jako zbeszczeszczenie ich świętego miejsca za jakie uważali Góry Czarne. Były one dla nich miejscem religijnych ceremonii. Jeszcze podczas prac nad popiersiami prezydentów do rzeźbiarza Korczaka Ziółkowskiego zgłosiło się kilku przedstawicieli plemienia Siuksów z pytaniem, czy nie podjąłby się pracy nad pomnikiem, który honorowałby Indian. "My, wodzowie chcielibyśmy by biały człowiek wiedział, że czerwony człowiek też ma swoich bohaterów" — napisali w swojej prośbie. Polak z pochodzenia podjął się tego dzieła w 1948 roku.\nMonument miał być poświęcony Szalonemu Koniowi, wodzowi Siuksów, który doprowadził do zwycięskiej bitwy z amerykańskimi wojskami pod Little Bighorn. Wówczas to rozpoczęto kontrolowane wybuchy w skale góry Thunderhead, która oddalona jest kilkanaście kilometrów od góry Rushmore. Po jego śmierci w 1982 roku, prace nad rzeźbą kontynuowane są przez jego dzieci i wnuków. Gdy rzeźba zostanie ukończona, będzie największym pomnikiem na świecie o wysokości 195 m i długości 172 m.\nNie wiadomo jednak, kiedy to się stanie, bo samą głowę wodza Siuksów "wykuwano" przez pół wieku. W odróżnieniu od pomnika prezydentów, jego twórcy nigdy nie byli finansowani przez państwo. Jeżeli takie propozycje nawet padały, to odrzucali je, bo zamysłem projektu jest to, aby był niezależny. Przy pomniku znajduje się centrum kultury, gdzie pielęgnowane są tradycje i zwyczaje Indian.\nMieszkańcami Dakoty Południowej, którzy przybyli tutaj jeszcze przed białymi byli Siuksowie. To Francuzi nadali im nazwę, którą można było później często spotykać w popularnych westernach. Co ciekawe, podczas wojny amerykańsko-brytyjskiej w 1812 roku, Indianie ci walczyli po stronie Brytyjczyków. Traktat pokojowy podpisano trzy lata temu. W 1825 roku wyznaczono granice. Siuksowie otrzymali m.in. część obecnych stanów Dakota Północna oraz Południowa. Niestety terytorium to rewidowano później kilkakrotnie. Gdy Indianie odmówili sprzedaży Gór Czarnych, przeciw nim wysłano żołnierzy. Dokładnie 25 czerwca 1876 roku doszło do słynnej bitwy pod Little Bighorn, w której Siuksowie oraz ich sprzymierzeni dowodzeni m.in. przez Siedzącego Byka i Szalonego Konia starli się z kawalerią amerykańską. Mimo, że bitwę wygrali Indianie, to później i tak zostali pokonani i zmuszeni do osiedlenia się w rezerwatach.\nTagi: góra Rushmore pomnik amerykańskich prezydentów Crazy Horse


Wymiana argumentów pomiędzy NFZ a PCMD trwa - strona komentarzy: 4 - ePiotrkow.pl - Piotrków Trybunalski\nP.Kwiatkowski Środa, 15 maja 2019, aktualizacja 17.05.2019 16:0897 19455\n~Oszołomiony (Gość)16.05.2019 12:26\nPytam do czego ta cała p.dyrektor Bartkowska sie nadaje???. na pewno nie do kierowania tą placówką.kompetencje i powołanie na tą funkcje to jakaś kpina i żart!!!!. jako kasjerka w Lukas banku może tak i nic daj boże więcej\n~Progres (Gość)16.05.2019 11:23\nTa Pani ma dyktafon włączony?\n~gość (Gość)16.05.2019 09:05\nzwykłe nieudolne bo powiatowe\n~xde (Gość)15.05.2019 21:10\nYeah... stetoskop na szyi w trakcie konferencji... .\n~tuNIEma nic (Gość)15.05.2019 17:00\na co sie opłaca w tym mieście ?\n~gość (Gość)16.05.2019 07:27\nW Piotrkowie to albo biedronka albo kościół to sie opłaca\n~bubu87 (Gość)16.05.2019 07:25\nodkąd pamiętam mowiłem że NFZ to złodziejstwo - prawdziwa historia - uczylem się, bylem ubezpieczony, a gdy przyszło co do czego, operacja na oko na ostry dyżur, NFZ dało mi termin na 3 miesiące do przodu, gdyby nie własne hajsy za ktore musialem zapłacić prywatną operacje, w tej chwili byłbym ślepy na jedno oko i dostawał jakąś pseudo rente na niewiem co...won z tymi wszystkimi Socjalnymi składkami!!\n~gość (Gość)16.05.2019 00:26\nZlikwidować NFZ!!! Pilnie!!! Połączyć szpitale i będzie lepiej.\n~gość (Gość)15.05.2019 22:53\n"Kasa dla fizjoterapeutów i szpitali potrzebna od zaraz" byłam wczoraj na Piomie i tam nie strajkują. Nawet fizykoterapeuci nie maja czarnych koszulek. Może tak się boją o pracę?\n~gość (Gość)15.05.2019 22:48\nLada dzień będzie komentarz Powiatu: "wychodząc na przeciw zapotrzebowaniu najmłodszych pacjentów szpital przy Roosevelta przekazujemy Marszałkowi - SZPITALOWI przy Rakowskiej". System informatyczny maja juz ten sam ESKULAP.\nS12: decyzja środowiskowa do poprawki, rygor natychmiastowej wykonalności uchylony\nKarambol koło Srocka. Droga zablokowana (27168)\nWiadukt przy Wojska Polskiego wybudowany. Prace na A1 prowadzone bez przeszkód (25755)\nPracownik piotrkowskiego szpitala zakażony koronawirusem (24952)


Saxotin - ulotka, opinie, cena, wskazania, działanie, dawkowanie\nSubstancja czynna leku Saxotin, wildagliptyna, należy do doustnych leków przeciwcukrzycowych.\nLek Saxotin stosuje się w leczeniu dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, gdy do opanowania choroby nie wystarcza stosowanie diety i wykonywanie ćwiczeń fizycznych. Lek pomaga kontrolować stężenie cukru we krwi. Lekarz prowadzący może przepisać Saxotin do stosowania jako jedyny lek przeciwcukrzycowy lub razem z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, które pacjent już przyjmuje, jeśli okazały się niewystarczająco skuteczne w kontrolowaniu przebiegu cukrzycy.\nCukrzyca typu 2 rozwija się wtedy, gdy organizm nie wytwarza wystarczających ilości insuliny lub gdy insulina wytworzona przez organizm nie działa tak, jak powinna. Cukrzyca typu 2 może również rozwinąć się, gdy w organizmie powstaje za dużo glukagonu.\nInsulina pomaga zmniejszyć stężenie cukru we krwi, zwłaszcza po posiłkach. Glukagon pobudza wątrobę do wytwarzania cukru, co powoduje zwiększenie jego stężenia we krwi. Obie substancje wytwarzane są w trzustce.\nW jaki sposób działa lek Saxotin\nDziałanie leku Saxotin polega na pobudzeniu trzustki do wytwarzania większej ilości insuliny i mniejszej ilości glukagonu. Lek pomaga kontrolować stężenie cukru we krwi. Wykazano, że lek zmniejsza stężenie cukru we krwi, co może pomóc w zapobieganiu powikłaniom cukrzycy. Nawet jeśli pacjent rozpoczyna przyjmowanie leku przeciwcukrzycowego, ważne jest, aby nadal przestrzegał odpowiedniej diety i (lub) wykonywał zalecane ćwiczenia fizyczne.\nJaki jest skład Saxotin, jakie substancje zawiera?\nDawkowanie preparatu Saxotin - jak stosować ten lek?\nCo mogę jeść i pić podczas stosowania Saxotin - czy mogę spożywać alkohol?\nCzy można stosować Saxotin w okresie ciąży i karmienia piersią?\nSubstancją czynną jest wildagliptyna. Każda tabletka zawiera 50 mg wildagliptyny.\nPozostałe składniki to: laktoza bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) i magnezu stearynian.\nZobacz listę produktów zawierających substancję: Wildagliptyna.\nDawkowanie preparatu Saxotin – jak stosować ten lek?\nKiedy i jak przyjmować lek Saxotin\nDawka leku Saxotin różni się w zależności od stanu pacjenta. Lekarz poinformuje, ile dokładnie tabletek leku Saxotin należy przyjmować. Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg.\nZazwyczaj stosowana dawka leku Saxotin to:\n– 50 mg na dobę, czyli jedna dawka przyjmowana rano, jeśli pacjent przyjmuje lek Saxotin razem z innym lekiem z grupy pochodnych sulfonylomocznika;\n– 100 mg na dobę, czyli 50 mg rano i 50 mg wieczorem, jeśli pacjent przyjmuje lek Saxotin sam, razem z innym lekiem o nazwie metformina lub glitazon, razem z metforminą i sulfonylomocznikiem albo z insuliną;\n– 50 mg na dobę rano, jeśli pacjent ma umiarkowanie nasiloną lub ciężką chorobę nerek albo poddawany jest dializie.\nJak przyjmować lek Saxotin\nJak długo przyjmować lek Saxotin\n– Lek Saxotin należy przyjmować codziennie, tak długo, jak to zalecił lekarz. Może być konieczne przyjmowanie leku przez dług czas.\n– Lekarz będzie regularnie kontrolował stan zdrowia pacjenta sprawdzając, czy leczenie jest skuteczne.\nJeśli pacjent przyjął za dużo tabletek leku lub inna osoba przyjęła te tabletki, należy natychmiast zwrócić się do lekarza. Pacjent może wymagać opieki medycznej. Jeśli konieczne jest zgłoszenie się do lekarza lub szpitala, należy zabrać ze sobą opakowanie leku i ulotkę\nCo mogę jeść i pić podczas stosowania Saxotin – czy mogę spożywać alkohol?\nNie należy stosować leku w czasie ciąży. Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka kobiecego. Jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmienie piersią, nie powinna przyjmować tego leku.\nJeśli podczas stosowania leku pacjent odczuwa zawroty głowy, nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwania narzędzi lub maszyn.\nDowiedz się ile kosztuje Saxotin i zarezerwuj w aptece w Twojej okolicy.\nUlotka Saxotin – do pobrania pełna wersja ulotki dla pacjenta\nDo pobrania pełna ulotka Saxotin. Oprócz informacji zawartych na naszej stronie, znajdziesz tu dodatkowo następujące dane: skutki uboczne, przeciwwskazania, działania niepożądane, interakcje z innymi lekami, wpływ substancji na prowadzenie pojazdów i maszyn oraz inne ostrzeżenia i środki ostrożności. Ściągnij ulotkę przeznaczoną dla pacjenów w formacie pdf:\nSaxotin, 50 mg, tabletki (Vildagliptinum)\nŚciągnij charakterystykę produktu leczniczego, zawierającą specjalistyczne informacje na temat Saxotin m.in. postać farmaceutyczna, dane kliniczne, interakcje z innymi produktami leczniczymi, właściwości farmakologiczne, dane farmaceutyczne. ChPL jest dokumentem przeznaczonym wyłącznie dla wykwalifikowanego personelu medycznego. Pobierz ChPL w formacie pdf:\nMelkart Substancja czynna leku Melkart, wildagliptyna, należy do grupy leków zwanych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi. Wildagliptyna stosowana jest w leczeniu dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, gdy cukrzyca nie może być kontrolowana...\nViglita Substancją czynną leku Viglita jest wildagliptyna, która należy do grupy leków zwanych „doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi”. Viglita jest lekiem stosowanym w leczeniu dorosłych pacjentów z cukrzycą typu II. Lek jest stosowany gdy do opanowania...\nJalra Substancją czynną leku Jalra jest wildagliptyna, która należy do grupy leków zwanych „doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi”. Jalra jest lekiem stosowanym w leczeniu dorosłych pacjentów z cukrzycą typu II, którym do opanowania...\nXiliarx Substancją czynną leku Xiliarx jest wildagliptyna, która należy do grupy leków zwanych „doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi”. Xiliarx jest lekiem stosowanym w leczeniu dorosłych pacjentów z cukrzycą typu II, którym do opanowania...\nVilspox Substancje czynne leku Vilspox, wildagliptyna i metformina, należą do doustnych leków przeciwcukrzycowych. Lek Vilspox stosuje się w leczeniu dorosłych osób z cukrzycą typu 2. Ten rodzaj cukrzycy znany jest również...\nStosujesz Saxotin? Zachęcamy do podzielenia się opinią na jego temat na forum. Nie musisz się rejestrować, na poniższym formularzu wystarczy wpisanie nazwy użytkownika/pseudonimu.


Tesco zmienia strukturę logistyki, uruchomi magazyn na Europę Środkowo-Wschodnią - Handel Nowoczesny - Wiadomości\nTesco zmienia strukturę logistyki, uruchomi magazyn na Europę Środkowo-Wschodnią\nAutor: portalspozywczy.pl 16 czerwca 2011 13:37\nBrytyjska sieć Tesco robi rewolucję w łańcuchu dostaw nie tylko w Polsce, ale i całym regionie Europy Środkowo-Wschodniej. Nowy system dostaw ma mocno ograniczyć koszty, a tym samym poprawić konkurencyjność operatora na rynku handlowym - podał portalspozywczy.pl\n- Zamknięcia centrów dystrybucyjnych wynikają przede wszystkim z tego, że Tesco bardzo zmieniło strukturę naszej logistyki, że część magazynów okazała się po prostu zbędna - tłumaczy Ryszard Tomaszewski, prezes Tesco Polska.\nDo tej chwili Tesco zamknęło w Polsce trzy centra dystrybucyjne w Wałbrzychu, Bielsku i niewielki magazyn pod Warszawą.\nZamknięcie czterech magazynów i ostre ograniczenie kosztów będzie możliwe nie tylko dzięki reorganizacji logistyki w na poziomie naszego kraju, ale całego regionu.\nW najbliższym czasie Tesco planuje uruchomienie centralnego magazynu dystrybucyjnego dla produktów wolnorotujących na całą Europę Środkowo-Wschodnią.\n- Z naszych wyliczeń wynika, że jest kilka tysięcy produktów w sieci, dla których można stworzyć jeden centralny magazyn. A to dlatego, że każdy kraj nie potrzebuje własnego magazynu na tego typu towary, poza tym mamy ten sam asortyment w całej Europie. Głównie są to alkohole, część marek papierosów znanych producentów, część kosmetyków w sumie jest to nawet kilkanaście tysięcy produktów, które można dowozić raz w tygodniu do sklepów w całym regionie z jednego punktu w Europie. To bardzo mocno obniży koszty dystrybucji i utrzymania w magazynach tych produktów, spadną także straty spowodowane m.in. narastaniem tzw. niezdrowych zapasów, co zmusza spółki giełdowe do tworzenia rezerwy na ten cel. To pozwoli Tesco mieć lepszą rotację towarów i nie tworzyć rezerw - tłumaczy Ryszard Tomaszewski.\n- W tej chwili jeszcze nie wiadomo gdzie powstanie magazyn. W każdym razie jest on, częścią koncepcji rozwoju naszej dystrybucji - dodaje prezes Tesco.\nJak powiedział serwisowi portalspozywczy.pl szef polskiego oddziału Tesco, jest szansa, że paneuropejskie centrum dystrybucyjne może powstać w Polsce.\nRyszard Tomaszewski RSS Tesco RSS magazyny RSS logistyka RSS


Totolotek Puchar Polski: Bytovia - Cracovia. Thriller w Bytowie! Awans "Pasów" po golu w doliczonym czasie dogrywki - Sport WP SportoweFakty\nFantastyczne emocje w Bytowie! II-ligowa Bytovia dwukrotnie prowadziła z Cracovią, ale ostatecznie nie dała rady drużynie Michała Probierza i przegrała 2:3 po golu w 125. minucie!\nSzymon Mierzyński 29 Października 2019, 20:10\nPAP / Marcin Gadomski / Na zdjęciu: Deleu i Tomas Vestenicky\n35 miejsc - tyle dzieliło oba zespoły, gdyby tabele lig szczebla centralnego połączyć w jedno duże zestawienie. Goście byli więc zdecydowanym faworytem, lecz to niekoniecznie znajdowało potwierdzenie na boisku. Miejscowi nie czekali na rywala, próbowali go straszyć i robili to z niezłym skutkiem, choć przy dość dobrej postawie w polu mieli problem z dochodzeniem do czystych sytuacji.\nCracovia grała nieco konkretniej i w pierwszej części miała jedną wymarzoną okazję na gola. Kamil Pestka dośrodkował płasko z rzutu wolnego, zamykał to Sergiu Hanca, tyle że trafił dokładnie w to miejsce, w którym stał Paweł Kapsa.\nPo przerwie obraz gry też był wyrównany i wreszcie zaczęły padać bramki. W 56. minucie zrobiło się sensacyjnie, a wszystko za sprawą fatalnego zachowania Bojana Cecaricia, który w polu karnym ściągnął do parteru Kacpra Kawulę. Sędzia Jarosław Przybył nie zauważył tego przewinienia, lecz dostał sygnał z wozu VAR, obejrzał kilka powtórek i podyktował jedenastkę, którą bardzo pewnie wykorzystał Daniel Feruga.\nStrata bramki obudziła Cracovię. Trener Michał Probierz szybko przeprowadził dwie zmiany, a jego zawodnicy podkręcili tempo i sprawili, że II-ligowiec nie cieszył się z prowadzenia zbyt długo. Po wymianie kilku podań na strzał z narożnika pola karnego zdecydował się Hanca, wyszło z tego ostre dośrodkowanie, głowę odpowiednio nadstawił David Jablonsky i tym razem Kapsa był bez szans.\nWydawało się, że po szybkiej odpowiedzi "Pasy" nie będą już mieć problemu ze zdominowaniem przeciwnika i pójdą za ciosem. Stało się jednak dokładnie odwrotnie! Krakowianom znów przydarzył się moment dekoncentracji, Bytovia wyprowadziła zabójczą kontrę i po świetnym podaniu Ferugi, perfekcyjnym wykończeniem popisał się Piotr Giel.\nPo raz drugi w Bytowie zapachniało sensacją i znów mieliśmy całkowitą zmianę obrazu gry. Cracovia ruszyła do wściekłych ataków, zyskała dużą przewagę i stale nękała defensywę gospodarzy. Ci mogli sobie pluć w brodę, bo największe oblężenie przetrwali, za to dali się całkowicie zaskoczyć przy stałym fragmencie. "Pasy" szybko rozegrały rzut rożny, Janusz Gol dośrodkował precyzyjnie na głowę Cecaricia i Serb trafił przy dalszym słupku, rehabilitując się za sprokurowanie rzutu karnego.\nPiłkarze Michała Probierza zdołali doprowadzić do dogrywki, a w niej dominowali już bezdyskusyjnie i nieustannie naciskali gospodarzy, którzy opadli z sił i marzyli wyłącznie o dotrwaniu do konkursu rzutów karnych. Ta sztuka im się nie udała, choć zabrakło dosłownie sekund!\nW końcówce sędzia Przybył odgwizdał faul Michała Rutkowskiego na Sebastianie Stróziku, początkowo wskazując na "wapno". Po długiej wideoweryfikacji uznał jednak, że przewinienie miało miejsce tuż przed linią i zamiast rzutu karnego Cracovia miała tylko wolny. Gospodarze się wybronili, ale na krótko. "Pasy" pozostały pod polem karnym i wykorzystały ostatni stały fragment w meczu! To był rzut rożny, po którym Jablonsky zgubił Rutkowskiego i świetnym strzałem nie dał szans Kapsie. Stoper ustrzelił dublet i rzutem na taśmę zapewnił drużynie Michała Probierza awans do 1/8 finału bez loteryjnego konkursu jedenastek.\nBytovia rozegrała bardzo dobre zawody, postawiła wyżej notowanemu przeciwnikowi twardy opór i była o krok od sprawienia niespodzianki. Do tej jednak nie doszło i reprezentant PKO Ekstraklasy pozostaje w walce o Totolotek Puchar Polski.\nBytovia Bytów - Cracovia 2:3 (0:0, 2:2, 2:2)\n1:0 - Daniel Feruga (k.) 56'\n1:1 - David Jablonsky 64'\n2:1 - Piotr Giel 73'\n2:2 - Bojan Cecarić 88'\n2:3 - David Jablonsky 120+5'\nBytovia Bytów: Paweł Kapsa - Deleu, Krzysztof Bąk, Kacper Kawula, Michał Rutkowski, Adrian Kwiatkowski (112' Mateusz Szela), Daniel Feruga, Przemysław Lech, Adrian Liberacki (81' Denisław Stanczew), Piotr Giel, Karol Czubak (84' Norbert Hołtyn).\nCracovia: Lukas Hrosso - Diego Ferraresso, Michał Helik, David Jablonsky, Kamil Pestka, Milan Dimun, Sergiu Hanca, Bojan Cecarić (99' Sebastian Strózik), Michał Rakoczy (57' Pelle van Amersfoort), Tomas Vestenicky (57' Janusz Gol), Filip Piszczek (71' Rafael Lopes).\nŻółte kartki: Deleu, Przemysław Lech, Adrian Liberacki, Michał Rutkowski (Bytovia Bytów) oraz Bojan Cecarić, Milan Dimun (Cracovia).\nCzy Cracovia przejdzie zwycięsko także przez 1/8 finału?\nTotolotek Puchar Polski na żywo: Bytovia Bytów - Cracovia na żywo. Transmisja w TV, stream online, livescore\nAri2Ari 29-10 21:00 Zgłoś komentarz\nSzkoda Bytovi :(\nTotolotek Puchar Polski Stadion MOSiR w Bytowie Bytów Polska Piłka nożna Cracovia Bytovia Bytów


Wioletta Grzegorzewska: Jak wyglądał twój ostatni dzień w Polsce, tuż przed wyjazdem na stałe do Irlandii? Zapamiętałaś jakieś szczegóły?\nMałgorzata Południak: Kilka dni przed wylotem ukazała się moja książka poetycka. Czas odliczałam datami. Szóstego sierpnia wieczór w Poznaniu w Kluboksięgarni Głośna, dziewiątego sierpnia w Szczecinie, nie pamiętam nazwy miejsca. Dziesiątego sierpnia wieczorem wylatywałam z Poznania do Dublina. Musiałam pozamykać wszystkie sprawy związane z domem, przygotować dokumenty, pożegnać się ze znajomymi, rodziną. Czułam, że jestem roztargniona, to uczucie tkwiące na potylicy, które powoduje, że masz wrażenie jakbyś o czymś zapomniała. Napięcie zdominowało we mnie wszystkie czynności. Z kalendarza wykreślałam załatwione sprawy. Niezałatwione przepisywałam na kolejny dzień. W końcu ostatnia noc w mieszkaniu córki w Szczecinie. Krótki, przerywany sen, z boku na bok. Nie wiedziałam, czy chcę zapalić papierosa, czy napić się piwa. Wstałam o szóstej. Włączyłam komputer, sprawdziłam pocztę, odpisałam na listy. I wciąż czułam panikę, którą odsyłałam do łóżka, do toalety. Do toalety biegłam jeszcze kilka razy tego dnia. Kawa, papieros, kawa. Marta w końcu wstała, poszła po świeże bułki. Zjadłyśmy wspólne śniadanie. Śmiałyśmy się, starałam się z nią nie pokłócić. Czułam, że nie mam dystansu do siebie.\nW.G.: O czym wtedy myślałaś?\nM.P.: Poprawiałam się w myślach, że moje okoliczności życiowe zmienią się na lepsze, że tutaj rywalizuję o pracę, o znaczenie, o życie. Wyjazd miał zmienić wszystko. Byłam pochłonięta myślami. Nie wiem, co robiłam do odjazdu pociągu. Na dworzec oprócz córki przyszedł mój przyjaciel Rafał Babczyński. Przytuliłyśmy się z Martą i wyznawałyśmy sobie miłość, nie wytrzymałam i rozpłakałam się. Pierwszy raz od miesięcy. Rafał robił nam zdjęcia. Śmialiśmy się. Ula przysłała mi smsa z pytaniem „gdzie jesteś?”. Zapomniałam napisać do moich przyjaciółek z chóru, o której mam pociąg, miałam całą drogę wyrzuty sumienia. Później była cisza. Tłumaczyłam sobie: to jest po prostu wstęp do czegoś. W Poznaniu odebrał mnie z dworca brat i syn, który leciał ze mną. Pojechaliśmy do domu. Brat był sam, dzieci na wakacjach, bratowa u rodziców. Ugotował obiadokolację, pamiętam tylko, że była smaczna. Czytałam książkę, której nie pamiętam. Rozmawiałam, ale oszukiwałam samą siebie. Nie wiem, co się wtedy działo. Odbierałam rozmowy, smsy. Co ciekawsze, już chciałam być w Dublinie. W końcu brat zawiózł nas na lotnisko, odprawiliśmy bagaże, przeszliśmy kontrolę celną. Zawiązałam buty. Kupiłam wodę. Łukasz usiadł z laptopem w kącie. Zadzwoniłam do rodziców. Umówiliśmy się, że jak wyląduję, zadzwonię. Przepraszałam Ulę i Martę, że nie dałam znać, o której wyjeżdżam ze Szczecina, wciąż i wciąż. Kolejna toaleta. Miałam ochotę krzyczeć, z drugiej strony tęskniłam. Wyobraź sobie więź z mężczyzną, który pracuje na utrzymanie rodziny. On przychodzi do domu, zjada kolację i myśli tylko o mnie. Nie jechałam w nieznane, jechałam do mężczyzny, który był częścią mnie. Kiedy samolot oderwał koła od pasa startowego, pomyślałam: „Malina już tutaj nie mieszka”.\nW.G.: I Malina zamieszkał w Athlone nad rzeką Shannon. Wiesz, ja, jako istota ciepłolubna, zdziwiłam się trochę, kiedy przeczytałam na twoim blogu: „Przeprowadziłam się do Irlandii z powodu pogody, melancholii, deszczu, chłodu.” To dosyć wyjątkowy powód emigracji. Nie sadzisz?\nM.P.: Powód jak każdy inny (śmiech). Tak, aura w Irlandii jest idealna, dla mnie idealna. Nie wiem, czy byłabym szczęśliwa na południu Włoch, Grecji, czy w jakimś innym zakątku basenu Morza Śródziemnego. Tydzień, dwa czuję się dobrze, a później zaczynam puchnąć, to samo w Polsce. Kiedy wylądowałam w Dublinie, odetchnęłam. Jest wiatr, jest deszcz, słońce, tęcza. Czy wiesz, że tęczę widuję w grudniu?! Niekiedy dwa razy dziennie! Nie lubię śniegu, mrozu, błota pośniegowego, przegięć w drugą stronę, czyli wysokich temperatur. Ostatnio słabo wiało, wyciągnęłam rodzinę nad ocean, wróciliśmy do domu zadowoleni i szczęśliwi. Poza tym mam tu wszystko, co kocham: góry, ocean, wystarczy odwrócić głowę.\nW.G.: Jeszcze nigdy nie widziałam tęczy w grudniu, ale, ale… wspomniałaś o Malinie. Chciałbym wrócić na chwilę do tego tematu. Wiem, że Malina to twój bohater liryczny, męskie alter ego, inspiracja z książki Ingeborg Bachmann. Czy mogłabyś opowiedzieć o Twoim Malinie?\nM.P.: W „Malinę” Ingeborg Bachmann wciągnęła mnie przyjaciółka. Jest pierwszą czytelniczką moich wierszy. To ona zwróciła uwagę na dwoistość podmiotu lirycznego w moich wierszach. Podsunęła mi „Malinę”: „Masz i czytaj, wyciągnij wnioski”. Przeczytałam książkę na wdechu i przekonałam się, że jednak nie jestem walnięta i od tamtej pory przestałam się czuć w kwestii świata rozbieżnego osamotniona. Zebrałam wiersze i ułożyłam je w sposób przewrotny, jakby od końca i pogodziłam z tym, że męska część podmiotu lirycznego nie pozwoliła mi zwariować z powodu tęsknoty.\n„Ivan i ja: świat zbieżny.\nMalina i ja, ponieważ stanowimy jedno: świat rozbieżny”.\n(„Malina” Ingeborg Bachmann)\nMalinę i podmiot liryczny łączy wszystko, co łączyć powinno kobietę i mężczyznę. Fantazjuję właśnie na ich temat, szczególnie o Malinie: jak wygląda, jak kocha, jak kochać powinien. Upycham w Malinę, co się da, każdą tęsknotę, żal, niechęć, frustrację. I pomyślałam sobie, a niech idzie, niech błądzi, kiedy miałam dość samotnych poranków, pustych nocy. Malina zawsze wracał. Nawet, kiedy miałam go serdecznie dość. To czas nieobecności. Wypełniałam te wszystkie ważne dla mnie sfery i obciążałam Malinę. Musiałam być silna, gdyby nie Malina, myślałam:\nPo co leżeć na dnie i użalać się nad sobą? Ci, co mnie znają, wiedzą, że ze mną nie można się zgubić. Malina dotyka wszystkich złożonych spraw, myślę, że tyle wystarczy, nie ma sensu na nowo opowiadać tej historii. Od znajomego dowiedziałam się, że takich facetów jak Malina już nie ma. To chyba najlepsze podsumowanie.\nOsobną kwestią jest fakt, że to są moje pierwsze wiersze. Nie wstydzę się ich, żebyś nie pomyślała, że się tłumaczę albo kryguję. Wyjechałam i skończyło się pocieszanie, wypływanie z brzucha, krzyki i pouczania. Malina przeobraził się i chociaż zdaję sobie sprawę, że wciąż się odkrywam, że zapełniam jakieś luki, pustki i pragnienia, czytelnicy, którzy skupiają się na tym, co piszę, dają mi odczuć, że to wszystko, co się wokół mnie dzieje ich zatrzymuje, interesuje. Teraz przez ścianę słyszę matkę Sary, to ona krzyczy, spina się. I dlatego czas, aby teraz zaistniał inny świat, z tej rzeczywistości.\nludzie się ich boją. Za oknem psy gonią ogony – w szaleństwie\nsą jak dzieci. Słońce nigdy nie było intensywniejsze:\nRealizacje filmów w bibliotece, zaufanie do szkoły –\nkiedy poznałam Paddy'ego, zrozumiałam, że bierze mnie na serio.\npo francusku, lepiej po swojemu, kiedy wdzięczą się, idąc parami.\npołowa października 2012\nW.G.: Jesteś poetką, więc jak podejrzewam, musisz na emigracji niepokoić się o swój język. Napisałaś: „W nowym języku obawiam się trudności, dialogów…”. W jakim języku komunikujesz się na co dzień? Czego dotyczą te trudności, o których wspominasz?\nM.P.: Na co dzień? Usiłuję w angielskim, chociaż różnie z tym jest. Irlandia, to mały kraj, w każdym z czterech obszarów tubylcy posługują się innym dialektem. Są miejsca, gdzie rozmowy toczą się tylko po irlandzku, na południu dialekt Cork jest niezrozumiały dla Irlandczyków, więc ciągle powtarzam sobie: relaks, Małgoś! Do tego emigracja, która mówi po swojemu, slang Irlandczyków wciąż mnie zaskakuje, ale męczę temat. Na szczęście nie przeżywam już tego tak bardzo jak na początku. Mówię jak mówię, jedni mnie poprawiają, inni śmieją się. Moje lekcje angielskiego prowadzi Anglik i dobrze się rozumiemy. Przekonuje mnie, że mówię świetnie, to jest naprawdę zabawne. Dostał ode mnie po ostatnim semestrze „Czekając na Malinę” i obiecał, że nauczy mnie angielskiego, abym mogła przetłumaczyć dla niego wiersze z języka polskiego. Musiałabyś usłyszeć jak pięknie wymawia moje imię. No cóż, obawiam się, że tego tłumaczenia szybko nie napiszę.\nW.G.: Słyszałam, że Małgorzata po irlandzku to Maighread. Nie wiem, jak się to wymawia, może ‘majred’, ale w kontekście tego, czym się zajmujesz, podoba mi się cząstka „read”. (śmiech) Wspomniałaś o Cork. Tam urodziła się znana irlandzka poetka, Eiléan Ní Chuilleanáin, która powiedziała: „Kiedy kobieta słucha nowego dla siebie języka, szuka w nim żeńskich form, które na wstępnym etapie nauki są często pomijane. W języku irlandzkim słowa „jego” i „jej” są identyczne.” Czy to prawda?\nM.P.: Maighread pochodzi od starogreckiego słowa perła, czyli Margarithes, a zdrobnienie od tego imienia w Irlandii to Martha, zawiłe, prawda?! Co do spostrzeżenia Eiléan, pewnie ma rację, ale na razie nie uczę się irlandzkiego, z czasem spróbuję zwrócić na to uwagę.\nW.G.: Kiedy czytam twoje zapiski, felietony i wiersze, muszę przyznać, że rzadko znajduję w nich refleksje na temat emigracji i zawiązanymi z nią stanami tęsknoty, melancholii. Czy tęsknisz za krajem?\nM.P.: Może to jest tak, że za krótko mieszkam w Irlandii, żeby odczuwać tęsknotę i popadać w ten specyficzny rodzaj melancholii. Chociaż cała składam się z melancholii, odkąd pamiętam tak właśnie miałam. Spędzałam wszystkie wakacje u dziadków w Beskidach, najpiękniejsze wakacje, czekałam na te chwile cały rok szkolny. Kiedy kończyły się wakacje i musiałam wracać na północ, tylko trochę dalej, tęskniłam za moją rzeczką, lasem, górą, owcami, krowami, nawet za indykami, które uganiały się za mną i nieznośnymi gęsiami. Z rodzicami jeździłam na biwaki, chodziłam na wycieczki, dawali mi poczucie bezpieczeństwa. Im byłam starsza, tym mocniej przekraczałam siebie, wiedziałam, że wrócę, nie płakałam. Ale zawieszałam się i chłonęłam otoczenie. Zawsze lubiłam być sama ze sobą, rezolutna Zosia Samosia.\nPamiętam, jak w dzieciństwie pojechałam z tatą i wujkiem do lasu na maliny. Dostałam kubek, do którego zbierałam owoce, tato powiedział, że jak tylko będzie pełny, mam zawartość przesypać do wiadra. Nie mogłam zrozumieć dlaczego, powiedziałam, że tego nie zrobię. Dał mi wybór: albo się dostosuję, albo mam wracać na piechotę do domu. Pomyślałam, przemyślałam i urwałam się. Miałam wtedy 6 lat. Szłam przez ten las i szłam, jak Małgosia z bajki, aż doszłam do rozstaju dróg. Dobrze, że przechodziła tamtędy para starszych ludzi, którzy wskazali mi drogę do miasta. Przeszłam przez miasto i kiedy zjawiłam się w domu, mama nie mogła zrozumieć, co się stało. Schowałam się w szafie. Przecież nie było telefonów komórkowych. Mama chciała dać tacie nauczkę i chyba się udało. Usnęłam taka brudna, a kiedy się obudziłam, tato stał nade mną i prosił, żebym nigdy więcej tego nie robiła. Niestety, chyba mam takie zachowania we krwi. Zawsze chodziłam własnymi ścieżkami i lubiłam siebie. I wiesz, tych ludzi z lasu spotkałam po kilku latach, poznali mnie. Moi rodzice wybudowali dom obok ich domu, a historia wróciła jak bumerang. Byłam kolekcjonerką reprymend, ale również harcerką! Nauczyłam się robić coś z niczego, spać samotnie w lesie pod gołym niebem, pić wodę z kałuży i jeść robaki. To taki obraz umiejętności zduszania tęsknoty, a i bardziej umiejętność radzenia sobie w każdej sytuacji.\nW.G.: Często kontaktujesz się z krajem?\nM.P.: Z rodzicami codziennie rozmawiam przez Skype, częściej niż w czasie mojego pobytu w Polsce. Z bratem i jego rodziną również. Poza tym jestem typem, który nigdzie nie czuł się tak naprawdę „u siebie”. Dużo podróżowałam z chórem, w którym śpiewałam. Przepakowywałam walizki, krążyłam z miejsca do miejsca. Próby dwa razy w tygodniu, poza tym zajęcia, codzienność, dzieci. Upychanie braków w Malinę. Tęsknię za dziadkami, którzy nie żyją, za ludźmi, którzy odeszli i nie mogę z nimi porozmawiać. Tęsknię za moją buldożką francuską, tęsknię za córką, za mężem, ale za krajem? Nie jesteś jedyną osobą, która zadaje mi podobne pytanie. Może gdyby nie było Internetu, telefonów komórkowych, samolotów, byłoby mi łatwiej odpowiedzieć na pytanie. Dzisiaj jednoznacznie, nie potrafię. Przepraszam.\nWidok z okna łączy dwa punkty\nMelancholia, królowa o soczystych ustach uśmiecha się ubrana\nw velvet o zapachu pomarańczy i goździków. Nazywaj mnie Margaret.\nTrudne nazwiska łatwiej wyplątują się w przypisach, kiedy przycinam\ngrzywkę pod kątem ostrym nie przeszkadzam nikomu w zajmowaniu się geometrią\nwykreślną. Wieczorem pokazuję kontur tatuażu, błagam wróć, zamieniłam\nodjazdy nocnych autobusów na wizytówki, policzyłam bilety, którymi przekładam\nstrony o liczbach nieparzystych. Mogłabym powiedzieć, że znam ich smak ukryty\nw ilości linijek.\nNa drugim planie przestrzeń, sygnalizacja uliczna jako element forsujący\ntransmitancję widmową: biegną urzędnicy, tubylcy, artyści. Wyobrażasz sobie powłokę\nliniową pulsującą nad ich ciałem i słońce, księżyc, gwiazdy ostatecznie wpływające\nna wewnętrzne widzenie? Tylko czas porusza się,\njakby nie można było bywać w cząstkach potworności,\nżeby dostrzec piękno.\nW.G.: Olga Tokarczuk tych bohaterów swojej powieści, którzy nigdzie nie czują się jak „u siebie” i muszą być w ciągłym ruchu, aby chronić się przed złem świata, nazwała bieżeńcami, czyli biegunami. Z twojej opowieści wynika, że też jesteś takim bieżeńcem. Czy emigracja do Irlandii coś w tobie zmieniła, wpłynęła na twoje pisanie?\nM.P.: Tak, bezruch w moim przypadku wyzwala dziwny rodzaj emocji, lęki, nie potrafię tego stanu nazwać, wtedy izoluję się od ludzi. Kiedy zrezygnowałam ze śpiewania, nie mogłam znaleźć dla siebie miejsca. Zajęłam się pakowaniem i na szczęście przetrwałam ten czas. Czy emigracja coś we mnie zmieniła? Myślę, że to się dzieje w tej chwili. Nareszcie odczuwam spokój. Rano pisałam o tym ze znajomą poetką, która tęskni za Irlandią. Lubię tu być, w Irlandii czuję się jak w domu, lubię ciszę, uroczą melancholię – aurę, która nie sprowadza ciemnych myśli. Lubię deszcz. Na początku wkurzało mnie, że wszyscy narzekają na pogodę, w końcu przestałam ich słuchać. Rozpakowałam walizki, każda rzecz ma swoje miejsce, nic nie jest pozorne. Pstrykam czasami palcami, żeby sprawdzić, czy tu rzeczywiście jestem, patrzę na dłonie, nie rozmazują się, więc nie śnię. Emigracja wpłynęła znacząco na moje pisanie, rozpoznaję te wszystkie miejsca, o których pisał Yeats, kiedy podróżuję po County Sligo, lubię tam wracać, wciąż i wciąż. Nie ma we mnie buntu, oporu, konsekwentnie pozwalam sobie na zapuszczanie korzeni. To niejako ma wpływ na mój styl, bo już nic mnie nie rozdziera, i chociaż nie rozpoznaję dokładnie miejsc, uczę się je nazywać. Opowiadać Irlandię. Budzić w sobie tę szorstkość, droczyć się ze zwierzętami, które we mnie zamieszkały. Przyglądam się ludziom, tym z północy i z południa. Uczę się ich, oswajam. I mimo że oni mną się nie interesują, to jednak budzą mój entuzjazm. Myślę, że z perspektywy czasu, dostrzegam elastyczność jako atut i nic mnie nie drażni.\nW.G.: Ładnie powiedziane: „Opowiadać Irlandię”, ale skoro, jak mówisz, nic cię nie drażni w nowym kraju, to może jest na zielonej wyspie coś, co cię bawi lub zadziwia?\nM.P.: Wiesz, mogłabym się doszukiwać, ale nie jestem małostkowa. Co mnie bawi? Hm… zapytałam Paddy'ego:\n– Co nas bawi lub zadziwia na naszej wyspie?\nLubię ten rytuał wyjść i powitań: hi, hello, hi, how are you, uśmiechem, kiwnięciem ręką, panowie to nawet przystają i zagadują o pogodę, samopoczucie, są mili, zawsze. Lubię, kiedy auta zatrzymują się przede mną na ulicy, chociaż myśl, że chcę przejść na drugą stronę, dopiero przebiegła przez głowę. Nie drażni mnie czekanie na autobus miejski, tutaj nie ma rozkładu jazdy, autobus może się zjawić jak widmo i zawsze dowiezie mnie do celu, chyba, że po drodze zatrzymamy się przy sklepie albo na pogawędkę, tutaj nikogo to nie denerwuje, mnie również. Zadziwia wciąż kolor owiec, ich runa barwione na zielono i czerwono. Błąkające się po wzgórzach, jezdni – należy na nie uważać. Gołe nogi zimą u dziewczynek w spódniczkach, krótkie spodenki, alkohol sprzedawany do godziny dwudziestej drugiej. Już mnie nie dziwi nic. Unikam miejsc, sytuacji, które są trudne do zniesienia. Unikam ludzi, którzy powodują, że źle się tu czuję. Są tacy, niestety, często pochodzimy z tego samego kraju. Na szczęście mogę dokonywać wyborów i dziwić się lub nie, bawić i pisać listy.\nW.G.: W wielu twoich zapiskach i notatkach na twoim blogu Pierwszy milion nocy oraz w naszej rozmowie wyczułam u ciebie „zacięcie prozatorskie”, to znaczy wydaje mi się, że lubisz opowiadać różne historie. Czy myślałaś kiedykolwiek o napisaniu książki prozatorskiej?\nM.P.: Krótkie opowiadania, historyjki, coś tam kiedyś, właśnie na blogu, czasami na potrzeby sZAFy, w której redaktoruję, ale opowiadać coś dłużej, wielowątkowo, z dialogami, to nie. Nie mam wiedzy i zacięcia. A może nie mam pomysłu, nie wiem. Może jestem dla siebie zbyt surowa, ale kiedy mam rozbudować wewnętrzną wypowiedź, zaczynam skreślać, wykreślać, skracać, w końcu piszę wiersz. Wiem, że moje teksty pisane prozą podobają się bardziej niż wiersze, a może są przejrzyste i dlatego tak, a nie inaczej. Jestem trudna w życiu, w codzienności. Wymagająca, wręcz irytująca! Interesuję się gemmologią, muzyką, sztuką, architekturą, modą, literaturą, praktycznie każda rzecz, sytuacja, coś, co wzbudza fascynację, powoduje, że to zgłębiam do dna, aż dojdę, rozłożę i złożę, zrozumiem jak działa. Te same skojarzenia, a jednak mogą być niezrozumiałe, wątpliwe, dziwne, dziwaczne, ludzie tego nie rozumieją, ale czy to tak naprawdę jest moja wina? Jakiś czas temu przestałam się tym zajmować, jeżeli ktoś ma braki, i dziwi się, nie szuka, nie interesuje go, dlaczego tak, to jego wybór, mnie nic do tego. Kiedy miałam osiem lat, rozebrałam z bratem o rok starszym magnetofon i złożyłam go sama, bo on zajął się już czymś innym. Później rozkładałam i składam telefony, faksy, inne urządzenia. Najważniejsze było to, że działały. Lubię wiedzieć, co jest w środku, jak rozkładają się struktury kamieni, dlatego rozbijam i badam ich kryształy.\nW.G.: Kim jest bohater twoich dialogów, zapisków, wierszy – Paddy?\nM.P.: Jeszcze nie wiem, kim jest. Wciąż się zmienia. Paddy to najlepsza whiskey w Irlandii, według mnie.\nW.G.: Jakie są twoje plany literackie?\nM.P.: Od jakiegoś czasu prezentuję na blogu dialogi z Paddy'm. Myślę o ułożeniu książki, w której będą się przeplatały wiersze i krótkie formy prozatorskie, rozmowy. Historia ma być spójna i intrygująca. Wcześniej jednak będzie inna książka, z wierszami, które napisałam na przestrzeni 2011 i 2012 roku. W tym tomie są również wiersze już z okresu emigracji. Książka od dawna leży w wydawnictwie, redaktor serii przeczytał ją, stwierdził, że jest interesująca. Mam nadzieję, że po świętach zaczniemy o niej rozmawiać i kiedy przyjdzie jej czas, zostanie opublikowana. Nie spieszę się. Bardziej zajmuje mnie relacja z czytelnikami, podglądam ich, szukam inspiracji dla siebie.


Św. Sergiusz i św. Bakchus, męczennicy (+ III/IV w.) – najbardziej popularni święci starożytnego Wschodu. Nie zachowały się o nich bliższe informacje. Starożytna „Passio” prezentowała ich jako oficerów cesarskich wojsk pogranicznych stacjonujących nad Eufratem. Za swe przekonania religijne zostali uwięzieni i poddani torturom. Ponieśli śmierć w czasach Maksymiliana lub Maksyma Dyzmy. „Martyrologium rzymskie” podaje lakoniczną notę: „Bakchusa tak długo chłostano żelaznymi knutami, aż poraniony na całym ciele wyzionął ducha, wyznając nieustannie Jezusa Chrystusa. Sergiuszowi zaś włożono na nogi buty nabite wewnątrz gwoździami. a ponieważ niezłomnie trwał w swojej wierze, ścięto go mieczem.” Odzwierciedleniem rozpowszechnionego kultu Świętych są liczne kościoły Wschodu, powstałe już w V wieku, oraz bogata ikonografia ruska.


Dywany w rozmiarze 250x350 - katalog produktów od SklepSindbad.pl\nStrona główna » 250x350\nDywan geometryczny pudrowy New Idea Trójkąty GB\nDywan gęsty New Idea Gwiazdki GB32\nDywan gęsty New Idea Marmurek GB32\nDywan 250 x 350 o regularnym kształcie prostokąta będzie praktyczną ozdobą niejednego przestronnego wnętrza. Ze względu na swoje wymiary pomoże uczynić każde wnętrze cieplejszym i bardziej przytulnym. Znakomicie uzupełni wystrój salonu, przestrzeni kuchenno – jadalnej czy sypialni. Wysokiej klasy dywany 250 x 350 pochodzą z kolekcji ALFA. Zostały solidnie wykonane z wysokogatunkowej przędzy. Zachwycają zarówno swoim rozmiarem, jak i precyzyjnie wykończonymi wzorami. W różnorodnej ofercie wzorów występują klasyczne motywy florystyczne i orientalne, motywy geometryczne oraz oryginalne abstrakcje. Imponujący rozmiar w połączeniu ze stonowaną kolorystyką pozwala zachować w pomieszczeniu ład i harmonię.\nOferowane produkty są odporne na ścieranie, ugniatanie oraz na szkodliwe działąnie wilgoci. Dzięki tym cechom mogą spełniać swoją funkcję prze wiele lat użytkowania. Posiadają właściwości antyelektrostayczne, czyli nie elektryzują się podczas codziennej eksloatacji. Pomimo dużej powierzchni nie wymagają większego nakładu pracy ani czasu na sprzątanie.


Koniec świata, budowanie z lex covid i strefy wolne od postępu – Punktsiedzenia.pl\nKiedy w końcu będzie koniec świata? Gdzie w Polsce znajduje się zagłębie ciemnoty? Kto będzie kasował Twoje zakupy w przyszłości? (No pewnie, że Ty.) Oraz czy bezsens może mieć sens? Zapraszam na #przerwanakawę.\nDo końca świata pozostało…\nDawno nie było nic o klimacie, a klimat nie czeka tylko zmierza do zagłady. Na Manhattanie czas ten jest dokładnie odliczany przez ogromny zegar uruchomiony 17 września. Wystartował od 7 lat, 103 dni, 15 godzin, 40 minut i 7 sekund, każdy musi sam sobie policzyć ile pokazuje dzisiaj, bo ja się tego nie podejmę.\nZagładę obliczono więc na 2028 rok, a datę wyznaczono na podstawie momentu kiedy średnia temperatura na Ziemi wzrośnie o 1,5 stopnia. Doprowadzi to do susz, kataklizmów, głodu i innych nieszczęść. Jeszcze zanim skończę czterdziestkę, a winę za to ponosi Jeff Bezos, Bill Gates, Mark Zuckerberg czy Elon Musk, który zresztą nieustannie próbuje stąd uciec. A to dlatego, że inne obliczenia innych naukowców pokazują, iż 1% najbogatszych ludzi świata produkuje więcej dwutlenku węgla niż biedniejsza połowa ludzkości. Niestety nie będziemy mogli śledzić na bieżąco upływającego czasu, bo zegar przestanie działać dzisiaj, wraz z końcem Tygodnia Klimatycznego.\nNa koniec i tak powinnam zacytować jakiegoś oszołoma, który nie wierzy w koronawirusa, za to wierzy w 5G i napisać: “powietrze nasycone CO2 to powietrze pełne pożywienia dla roślin”.\nAlbo na przykład takich ekospołeczników z WWA, którzy zerwali płyty chodnikowe wokół drzew i w ich miejsce zasadzili zieleń. Świetnie, gratuluję, wspaniała inicjatywa. Szkoda tylko, że taka bezmyślna. Taki sam plan miało też miasto, ale czekało na zgodę konserwatora zabytków. Teraz pewnie zgody już nigdy nie dostaną, a budżet przeznaczony na zieleń będą musieli wydać na położenie z powrotem betonowych płyt.\nStrefy wolne od postępu\nA propos 5G z poprzedniego akapitu Kraśnik ogłosił się właśnie gminą idiotów. Nie, wróć! Pomyłka. Kiedyś ogłosili się strefą wolną od LGBT, a teraz uchwalili zakaz dla sieci 5G. Za jednym zamachem chcą też zakazać WiFi w szkołach. Łącznie daje to dokładnie to samo co napisałam w pierwszym zdaniu. Dzięki zakazowi WiFi w szkołach dzieci nie będą ściągać na matmie, a jakby zakazać nie tylko 5G, ale też 1,2,3 i 4G to może całkiem znikną z mapy. Jestem za.\nW tym samym czasie Japończycy pokazali nowego robota, który jakoś dziwnie przypomina mi Power Rangers. Ale to chyba ok, w końcu oni walczyli po stronie dobra. Olbrzymi robot Gundam nie będzie jednak walczył, a stanie w japońskim parku rozrywki.\nW tym samym czasie polski startup stworzył wózek sklepowy, który od razu analizuje i skanuje produkty wkładane do koszyka, a na koniec finalizuje transakcję bez konieczności stania w kolejce do kasy. Wózki SmartCart zamówiła już Ikea, Carrefour i rosyjska sieć sklepów X5. Interesuje się nimi również Społem. Dzięki nowości prosto z Polski sklepy będą mogły stać się jeszcze bardziej samoobsługowe. Oczywiście nie te w Kraśniku, bo bez dobrego zasięgu ciężko będzie to ogarnąć.\nBo ja lubię bezsens\nJuż na początku tego wpisu ustaliliśmy, że długo nie pożyję. Wychodzi na to, że mój lekarz nieźle zna się na tych klimatycznych niuansach, bo też już mi to kiedyś powiedział. I najwidoczniej nie znał Kane Tanaka, japonki, która w zeszłym tygodniu została najstarszym człowiekiem na świecie. Nie wiem co robiła w trakcie życia, ale starość spędza grając w planszówki i popijając colę. Idealnie. Od teraz na zarzuty o zbyt duże ilości wypijanej Coca Coli będę odpierać przykładem Japonki.\nBędzie to miało dokładnie tyle samo sensu co uzasadnienia deweloperów mieszkaniowych budujących kolejne blokowiska bez pozwolenia na budowę, ale za to na podstawie ustawy covidowej. Lex covid przewiduje, że wybudować można wszystko i wszędzie jeżeli oświadczy się (nie uzasadni), że pomoże to w walce z koronawirusem. Tym sposobem jeden deweloper chce postawić osiedle obok Lasu Bemowskiego, a drugi siedmiopiętrowy blok w otoczeniu jednorodzinnej zabudowy w gminie niedaleko Zalewu Zegrzyńskiego. Normalnie nie dostaliby pozwolenia, ale teraz mogą powiedzieć, że większa ilość domów i mieszkań daje lepsze możliwości zwiększania dystansu społecznego i możliwość izolacji podczas kwarantanny. Jakby chcieli rozwinąć to bardzo bezsensowne uzasadnienie to zapraszam do mnie.\nW Kraśniku, trzeba zastanowić się nad dostępem do internetu. Jak wiadomo, internet niesie za sobą wiele zagrożeń i lepiej się od tego odciąć!


Zapotrzebowanie - CMMS\nProgram CMMS zapotrzebowanie. Niemniej jednak warto pamiętać o kilku podstawowych zasadach, o których nie wszyscy pamiętają.\nProgram CMMS zapotrzebowanie\nWebowy program wypożyczanie narzędzi\nRFID na metalowe narzędzia pracy\nTCS program do ewidencji narzędzi\nProgram CMMS zapotrzebowanie obniżenie kosztów konserwacji\nKim jest administrator magazynu narzędzi\nNiedobory w narzędziowni\nProgram CMMS zapotrzebowanie niedobory w narzędziowni\nNasze aplikacje działające przez przeglądarkę internetową przypominają w działaniu standardowe aplikacje Windows, oferują przyjazny interfejs użytkownika. Dlaczego powinienem poznać program cmms zapotrzebowanie i wykorzystać w mojej narzędziowni? Programu w narzędziowni pozwala w przedsiębiorstwie na monitorowaniu wszelkiego rodzaju transakcji o charakterze wypożyczania narzędzi pracy. Program TCS.net informuje natychmiast o stanie wypożyczalni oraz o pracownikach korzystających z danego narzędzia lub urządzenia. Zastosowanie programu w magazynie narzędzi/narzędziowni umożliwia w pełni wykorzystać posiadane zasoby.\nTymczasem obsługujący posiada informacje o aktualnym stanie i planowanych terminach zwrotu. Dzięki zastosowaniu wspomagania programem sprawniej funkcjonuje wypożyczalnia i racjonalnie wykorzystywane są posiadane zasoby, łatwiej i precyzyjniej można planować zakup nowych urządzeń.\nInnym ważnym elementem o którym powinieneś pamiętać jest informacja czy Software House działa lokalnie, regionalnie, czy w całej Europie. Platforma składa się z szeregu elementów tzw. transakcji program cmms zapotrzebowanie.\nPonieważ technologie wirtualizacji nieustannie się rozwijają, dzisiejsze możliwości rozszerzenia jej na całą organizację i przejścia do chmury są jeszcze większe. Jak program cmms zapotrzebowanie pomaga w zarządzaniu narzędziownią? Program posiada moduł inwentaryzacji magazynu narzędzi, sprzętu, środków trwałych i wyposażenia. Program TCS.net uruchomisz w swojej narzędziowni. Pozwoli on zapanować nad ewidencją firmowych sprzętów i narzędzi oraz stale kontrolować zarówno ich lokalizację, jak i stan. Jakościowa i ilościowa kontrola narzędzi wchodzących w skład majątku firmy pozwoli uniknąć wydatków związanych z niespodziewanymi awariami, zaplanować ewentualne naprawy, a także monitorować w jaki sposób z narzędzi korzystają pracownicy.\nWirtualizacja systemów informatycznych (systemów operacyjnych i aplikacji) w chmurze umożliwiają szybkie wdrażanie zaawansowanych aplikacji i usług oraz zarządzanie nimi. Tak, Program magazynowy musisz wdrożyć w swojej narzędziowni. Ponieważ potrafimy zrozumieć oczekiwania biznesu, dlatego realizujemy usługi analizy przedwdrożeniowej.\nSystem zarządzania w narzędziowni\nSoftwarestudio wymaga dla bezpieczeństwa program cmms zapotrzebowanie do stosowania protokołu https do ochrony połączenia pomiędzy komputerem użytkownika, a witryną z systemem magazynowym online. Narzędziownia to magazyn narzędzi, czyli miejsce na przechowywanie i wypożyczanie narzędzi, zwykle wraz ze wzrostem ilości narzędzi na stanie magazynu narzędzi pojawia się problem, jak tym zarządzać i kontrolować. Systemy zarządzania gospodarką narzędziową to rozwiązania do obsługi narzędziowni. TCS to program komputerowy do obsługi wypożyczalni narzędzi oraz ewidencji dowolnych zasobów majątku firmy np. sprzętu, urządzeń, części zamiennych, niezbędnego wyposażenia, środków trwałych, z zastosowaniem zautomatyzowanej rejestracji wydań i zwrotów.\nW ramach licencji edukacyjnej nie wolno prowadzić standardowej eksploatacji systemu. Zajmujemy się projektowaniem baz danych i ich optymalizacją w zakresie osiągania wysokiej wydajności i sprawności.\nPodniesienie wiarygodności raportów przez automatyzację procedur zarządzania danymi oraz możliwość automatycznego generowania raportów i wysyłania wyników mailem. Możesz przy pomocy program cmms zapotrzebowanie usprawniać pracę narzędziowni. Tagi RFID na metalowe narzędzia są specjalnie dostosowane do pracy na powierzchniach metalowych. Części metalowe mogą być wykorzystywane jako dodatkowa antena. Tagi RFID to najlepszy sposób na oznaczanie urządzeń i sprzętów, których części (albo całość) jest z metalu. Są trwałe, stają się coraz popularniejsze. Bardzo często wykorzystuje się je w oznaczaniu urządzeń takich jak: laptopy, drukarki, dyski. Sprawnie prowadzi ewidencję środków trwałych i wyposażenia. W magazynie, narzędziowni, warsztacie, mobilnej grupie serwisowej czy wypożyczalni sprzętu.\nASP.net – rozwiązanie stworzone przez Microsoft, służący do budowania dynamicznych stron internetowych, aplikacji internetowych i XML-owych usług sieciowych. Branża informatyczna, a w szczególności produkcja aplikacji internetowych jest i zawsze będzie wymagająca – w działaniu i w myśleniu.\nASP.net jest częścią platformy .NET i następcą technologii ASP. Gospodarowanie narzędziami w magazynie firmy produkcyjnej, usługowej czy remontowo-budowlanej wymaga oprogramowania wspomagającego pracę pracowników z wykorzystaniem nowoczesnych systemów identyfikacji zarówno pracowników jak i narzędzi przez nich wykorzystywanych. Najczęściej uruchamiany program do ewidencji narzędzi przez przeglądarkę Internetową to TCS.net. Technologia oparta o MS SQL daje bezpieczeństwo danych, automatyzację backupów. Standard wersji webowe (www) niedostępny w podobnych rozwiązaniach obsługujących narzędziownię dostępnych na rynku.\nPonieważ potrafimy zrozumieć oczekiwania biznesu, dlatego realizujemy usługi analizy przedwdrożeniowej. Spółka SoftwareStudio od lat doskonali rozwiązania internetowe w oparciu o najnowsze rozwiązania. W efekcie oferuje rozwiązania działające efektywnie, stabilnie i szybko.\nAplikacje ASP.net są oparte na CLR, pozwalają więc programistom na używanie dowolnego języka dostępnego w platformie .NET. Kogo interesuje program cmms zapotrzebowanie ? Za pomocą programu Magazyn Narzędzi wspierane są działania związane ze sprawdzaniem narzędzi pomiarowych; pomiary wymiarów wewnętrznych i zewnętrznych; pomiary pośrednie, błędy pomiarów pośrednich. Dokładna weryfikacja wszystkich narzędzi oraz urządzeń pozwala na zwiększenie wydajności pracy firm, a ponadto umożliwia zachowanie porządku w narzędziowni. Dostarcza również wszystkich niezbędnych informacji na temat stanu narzędzi.\nZapraszamy w imieniu zarządu i pracowników do oglądania i czytania o aplikacjach o rozwiązaniach internetowych dla firm oferowanych przez SoftwareStudio. Programiści piszący aplikacje w latach 90tych, a w szczególności aplikację DOSowe, generalnie nie stosowali żadnych funkcji zabezpieczających.\nNa początku naszej współpracy wspólne zaangażowanie ma ogromny wpływ na jej efektywność.\nSprzęt i przesyłanie danych stają coraz łatwej dostępne i tańsze, powoduje powstanie nowych problemów, tym razem dotyczących oprogramowania. Ostatecznym celem zarządzania utrzymaniem ruchu jest obniżenie kosztów. Dzięki informacjom zebranym z procesów będziesz mógł podejmować decyzje oparte na danych dotyczące sprzętu i obiektów, które doprowadzą do bezpośrednich oszczędności.\nZ punktu widzenia przedsiębiorstw jedną z najbardziej fascynujących obietnic ery informacji jest zapowiedź możliwości zapewniania pracownikom dostępu do informacji. A także narzędzi niezbędnych do ich wykorzystywania w dowolnym czasie i miejscu. A więc zapewnienie pracy zdalnej. Wszystkie programy SoftwareStudio wykorzystują jaka podstawową bazę danych Microsoft SQL Server w wersjach 2012, 2016 lub 2017.\nWydaje się, że jest to dobra praktyka. Tak naprawdę, to nie działa. Firmy, w których do pracy wykorzystuje się różnego rodzaju specjalistyczne narzędzia potrzebują sprawnego oprogramowania. SoftwareStudio stworzyło magazyn narzędzi TCS.net. To system, który umożliwia zarządzanie wypożyczaniem narzędzi i urządzeń. Pokazuje informacje o tym jaki pracownik w danej chwili użytkuje dany przyrząd oraz kiedy zostanie przez niego zwrócony. Wybór programu do obsługi narzędziowni online pozwala na prace zdalną!\nDoradztwo (consulting) w zarządzaniu systemami informatycznymi obejmuje dziedziny, takie jak zarządzanie ryzykiem, zarządzanie informatyką, kontrola wewnętrzna oraz audyt wewnętrzny. Pierwszym zadaniem systemu zabezpieczeń jest uwierzytelnienie – czyli informacja kim jest osoba która się loguje i skąd program ma wiedzieć, że jest to naprawdę ta osoba.\nWysoka dostępność czy klastrowanie oraz mirroring baz danych w SQL Server dostarczają firmie bardziej niezawodnych aplikacji dla pracowników, klientów i partnerów biznesowych. Moduł administrator magazynu narzędzi stanowi dogodne narzędzie zabezpieczania dostępu do danych zawartych w całym lub części systemu. Pozwala on definiować prawa dostępu dla grup i indywidualnych użytkowników. Dlatego kontrola obejmuje dostęp zarówno systemu jako całości, jak i do jego poszczególnych modułów, rejestrów, dokumentów czy funkcji. W obrębie jednej funkcji można także definiować prawa do odczytu, wprowadzania zmian lub usuwania danych.\nInnymi słowy TCS to program do ewidencji odzieży roboczej i środków ochrony osobistej BHP.\nASP.net – rozwiązanie stworzone przez Microsoft, służący do budowania dynamicznych stron internetowych, aplikacji internetowych i XML-owych usług sieciowych. Usługi Data Transformation Services, DTS teraz SQL Server Integration Services to kompletna przebudowa architektury i narzędzi. DTS zapewnia programistom i administratorom baz danych zwiększoną elastyczność i łatwość administrowania.\nBezpieczeństwo jest ważne w każdym typie programu rozproszonego. Różne typy aplikacji wymagają różnych poziomów zabezpieczeń. Możesz przy pomocy program cmms zapotrzebowanie usprawniać pracę narzędziowni. Oprogramowanie TCS pomaga zespołom przejść od konserwacji reaktywnej przez predykcyjną do strategii konserwacji nakazowej. Integruje informacje z czujników, statystyki użytkowania i inne. Zespoły konserwacyjne uzyskują wgląd w stan zasobów. Następnie oprogramowanie tworzy analizy wzbogacone o sztuczną inteligencję. Algorytmy oceniają jakie działania należy podjąć i kiedy.\nPotrafimy programać program cmms zapotrzebowanie, czyli rozwiązania mobilne dla Apple iOS oraz Android. Programiści piszący aplikacje w latach 90tych, a w szczególności aplikację DOSowe, generalnie nie stosowali żadnych funkcji zabezpieczających.\nObsługa informatyczna firm pozwala na rezygnację z utrzymania stanowiska informatyka w przedsiębiorstwie.\nWyzwania stawiane przed Business Intelligence dotyczą zapewnienia pracownikom właściwych informacji we właściwym czasie. Zarezerwuj więcej niż masz do dyspozycji, konfigurując limity niedoborów dla swoich produktów. Łatwo zarządzaj niedoborami, dodając oczekiwane lub tymczasowe zapasy do zapasów. Korzystaj z raportów o zapasach, aby zwiększać przychody. Uzyskaj szczegółowe raporty skuteczności, aby lepiej zrozumieć, ile przychodów generuje każdy produkt — i wykorzystaj te informacje, aby zmaksymalizować zwrot z inwestycji.\nProgramiści piszący aplikacje w latach 90tych, a w szczególności aplikację DOSowe, generalnie nie stosowali żadnych funkcji zabezpieczających. Jak Program magazynowy wykorzystać w narzędziowni? Przekroczenie ram czasowych i budżetowych projektu jest najczęściej spowodowane nieprecyzyjnymi lub niekompletnymi wymaganiami. W fazie wdrożenia stanowią one uciążliwy balast dla wszystkich uczestników procesu.\nOprogramowanie CMMS firmy Softwarestudio oparte jest o SQL Server. Aplikacja działa online, uruchomisz ją w przeglądarce internetowej.\nCMMS Android, oprogramowanie CMMS, program CMMS\nCMMS co to jest ?\nChcesz wiedzieć CMMS co to jest ? Wsparcie dla utrzymania ruchu, a więc potrzebny jest System CMMS. CMMS to skrót od Computerised Maintenance Management Systems. Można skrót ten przetłumaczyć jako system komputerowego wsparcia zarządzania utrzymaniem ruchu. Systemy klasy CMMS to specjalistyczne oprogramowanie dedykowane dla zakładów produkcyjnych. W zakładach tych funkcjonują wydzielone jednostki odpowiedzialne za utrzymanie […]\nCMMS, CMMS system, oprogramowanie CMMS


Co zobaczyć w Melbourne? Moje Top3! - Flying addicted\n03/06/2019 03/06/2019 Mateusz\tBrak komentarzy\tAustralia, Australian Open, Brighton Beach, Melbourne, St. Kilda\nMelbourne to drugie co do wielkości miasto w Australii znajdujące się w stanie Wiktoria. Miasto to regularnie znajduje się w czołówce rankingów na najlepsze miejsca do życia na świecie. Myślę, że śmiało można także stwierdzić, że Melbourne to sportowa stolica Australii. W styczniu cały tenisowy świat przygląda się zmaganiom tenisistów, którzy rozgrywają pierwszy turniej Wielkiego Szlema w sezonie – Australian Open na kortach w Melbourne Park. A co oprócz tego zobaczyć możemy w Melbourne?\nMelbourne od zawsze kojarzyło mi się z Australian Open. Jednakże to nie jedyny powód tego, iż miasto często nazywane jest sportową stolicą Australii. W mieście tym, poza kortami przy Melbourne Park, możemy także zobaczyć kilka innych, większych aren sportowych. Wśród nich Marvel Stadium, Melbourne Rectangular Stadium czy Melbourne Cricket Ground. W Melbourne także rokrocznie odbywa się Grand Prix Formuły 1.\nStadion zlokalizowany w dzielnicy Docklands w Melbourne. Zaprojektowany został na potrzeby rozgrywania meczów futbolu australijskiego.\nKorzystając z tego, że byłem w Australii, bardzo chciałem odwiedzić miasto słynące z Australian Open. Trasa lotnicza pomiędzy Sydney a Melbourne uznawana jest za jedną z najbardziej ruchliwych tras krajowych na świecie, więc dostanie się do stolicy stanu Wiktoria nie było problemem. Wystarczyło jakieś półtorej godziny w samolocie. 🙂\nTrasa Sydney-Melbourne uznawana jest za jedną z najbardziej ruchliwych tras krajowych na świecie.\nCo można zobaczyć w Melbourne, a właściwie co udało mi się zobaczyć w trakcie mojej krótkiej wizyty w tym mieście? Poniżej znajdziecie moje TOP 3 z Melbourne! 🙂\nRod Laver Arena to największy z obiektów w Melbourne Park. To tutaj odbywają się najważniejsze mecze podczas Australian Open.\nAustralian Open, obok French Open, Wimbledonu oraz US Open, to jeden z czterech wielkoszlemowych turniejów tenisowych.\nNa kortach, poza sezonem turnieju, organizowane są wycieczki dla turystów po kortach podczas których możemy zobaczyć to miejsce także „od środka”. Ze względu na mój krótki pobyt, wycieczkę taką musiałem sobie odpuścić, więc niestety największe korty podziwiać mogłem jedynie z zewnątrz. Mało tego, z tego co czytałem, na tych kortach można także pograć, jednakże nie udało mi się tego zweryfikować na miejscu.\nZejście na przystanek tramwajowy, przy Melbourne Park. Co ciekawe, w ścisłym centrum miasta funkcjonuje strefa darmowego tramwaju.\nPół godziny jazdy pociągiem i kilkunastominutowy spacer dzieli nas od plaży Brighton Beach. Plaża ta słynie z kolorowych domków ustawionych wzdłuż niej. Na pewno gdzieś w Internetach je kiedyś widzieliście.\nBrighton Beach to miejsce, które koniecznie musicie odwiedzić, gdy będziecie w Melbourne.\nDomki te są w różnorodnych kolorach, jednakże ten pomalowany w australijskie barwy cieszy się największą popularnością i to do niego ustawiają się kolejki, aby zrobić sobie przy nim zdjęcie. Jednak muszę przyznać, że ze zrobieniem tam zdjęcia nie było większego problemu. Była kolejka, każdy cierpliwie czekał, nikt nie wchodził nikomu w kadr, także pełna kultura. 🙂\nBrighton Beach to bardzo kolorowe miejsce. Każdy domek w innej kolorystyce… 🙂\nI ten, przy którym zawsze gromadzą się największe kolejki! Zdjęcie przy tym domku to obowiązkowa pamiątka z Australii! 🙂\nPięknie tam, kolorowo! Bez dwóch zdań! Brighton Beach to miejsce, które zdecydowanie warto zobaczyć w Melbourne!\nSt. Kilda to tętniąca życiem dzielnica Melbourne. Jeśli szukacie ciekawego miejsca poza centrum, z plażą i wieloma knajpami w okolicy, St. Kilda to świetny wybór. To tutaj znajduje się także słynny Luna Park, a wieczorem na molo podziwiać możemy malutkie pingwiny!\nPlaża w dzielnicy St. Kilda w Melbourne. Warto wpaść tutaj wieczorem, by podziwiać zachód słońca, a następnie malutkie pingwinki!\nWarto pamiętać o tych trzech, prostych zasadach, by tym małym istotkom nie przeszkadzać. 🙂\nW miejscu tym należy pamiętać, aby pingwinów nie karmić, nie dotykać, a także nie robić zdjęć z fleszem. Używanie latarek również nie jest dozwolone, aby nie stresować tych małych istotek.\nWieczorami na molo na St. Kildzie robi się nieco tłoczno. Każdy chce zobaczyć pingwiny.\nNa molo są też wolontariusze, którzy pilnują, aby turyści nie przeszkadzali pingwinom w ich drodze do swoich norek. Zdarzało się, że pingwiny wchodziły wręcz na molo, a wtedy osoby te dbały o to, by ludzie nie podchodzili zbyt blisko i nie blokowali im drogi. W międzyczasie opowiadali nam także o tych zwierzątkach.\nWidzicie go? 🙂\nTo był mój ostatni wieczór w Melbourne. Pamiętam, że strasznie tam zmarzłem! Jednocześnie był to przepiękny spektakl zafundowany przez naturę,. W pewnym momencie odpuściłem robienie jakichkolwiek zdjęć. I tak nic rewelacyjnego w tych warunkach bym nie zrobił, więc wybrałem po prostu cieszenie się chwilą. 🙂\nZ plaży w St. Kilda rozciąga się także ładny widok na centrum Melbourne.\nMój pobyt w Melbourne był krótki, ale bardzo się cieszę, że zdecydowałem się tam pojechać. Początkowo nie wiedziałem, czego się po tym mieście spodziewać: co zobaczyć, co robić w Melbourne? Moja wiedza ograniczała się do Australian Open, a tymczasem miasto tak pozytywnie mnie zaskoczyło!\nMelbourne to jedno z moich ulubionych miast, które miałem okazję w życiu odwiedzić.\nPo wizycie w Melbourne miasto to nie będzie już mi się kojarzyć wyłącznie z Australian Open. Teraz jest to dla mnie miejsce ciekawe, tętniące życiem, pełne kawiarni i knajp z dobrym jedzeniem, czy ciekawej sztuki ulicznej. Do tego po centrum miasta kursuje darmowy tramwaj!\nMiasto, w którym chce się żyć. Gdybym miał okazję tam zamieszkać, bez wahania bym się zdecydował. Co z tego, że daleko… 🙂\nA gdyby tak przeprowadzić się do Melbourne? 🙂\nŻałuję, że w Melbourne nie mogłem zostać dłużej. Jednakże wierzę, że kiedyś uda mi się tam jeszcze wrócić. A wtedy ta lista mocno się powiększy. Zdecydowanie! Bo wiem, że w Melbourne zostało mi jeszcze wiele ciekawych miejsc do odkrycia! 🙂\nMelbourne, do zobaczenia ponownie!\nA Wy, co najbardziej chcielibyście zobaczyć w Melbourne? 🙂\n← Gdzie zatrzymać się w Ao Nang?\nMetro w Sztokholmie →\n01/07/2019 01/07/2019 Mateusz\t0\n20/05/2019 25/05/2019 Mateusz\t0\n07/06/2019 Mateusz\t2