Strefy w salonie - czemu służą i jak je wykorzystywać? - Urządzone\nStrefy w salonie - czemu służą i jak je wykorzystywać?\nJeszcze kilka lat temu miano salonu zyskiwał największy pokój w domu. Dzisiejszy salon to już nie pokój, a przestrzeń, która łączy w sobie różne funkcje. W salonie zwykle znajduje się kącik jadalny i strefa wypoczynku.\nTutaj większość wolnego czasu spędzają domownicy, jedząc wspólnie posiłki lub oglądając telewizję, tutaj przyjmowani są goście. Bardzo często salon pełni również rolę sypialni gospodarzy. Dlatego tak ważna jest odpowiednia aranżacja tego pomieszczenia i połączenie wszystkich jego funkcji przy jednoczesnym zachowaniu jak największej przestrzeni.\nPoszczególne strefy salonu w sposób naturalny wydzielają zróżnicowane meble, dobrane w zależności od przeznaczenia danej części pomieszczenia. Na przykład strefę wypoczynku tworzy zwykle sofa lub narożnik, często w towarzystwie dopasowanych foteli, wraz z niewielkim stolikiem-ławą. Odrębność i szczególny charakter tej strefy można dodatkowo podkreślić dywanem. Ciekawym rozwiązaniem może się również okazać zastosowanie innego wykończenia ścian - zróżnicowane kolory lub okładzina ścienna w jednej ze stref na pewno urozmaicą wnętrze. Jeśli jednak symboliczny podział przestrzeni jest dla nas niewystarczający, możemy zamontować przesuwane panele, ustawić parawan czy zawiesić firankę.\nJeśli w salonie musimy zaplanować miejsce do pracy, biurko możemy ukryć za pasującym do wystroju wnętrza stylowym regałem. Jeśli w strefie wypoczynkowej umieścimy rozkładaną sofę, z powodzeniem sprawdzi się ona także w roli łóżka.\nElementem, który wpływa na odbiór każdego pomieszczenia, jest okno. Jeśli znajduje się na wprost wejścia do salonu, wzrok osoby wchodzącej od razu się na nim skupia. Jeżeli widok za oknem jest ładny, warto go wyeksponować. Jeśli jednak mieszkanie usytuowane jest na parterze, a za oknem widać altankę śmietnikową, najlepiej okno zaaranżować w taki sposób, by wzrok skupił się np. na ładnej firance, czy kwiatach na parapecie.\nW salonie niezwykle ważne jest również odpowiednie zaplanowanie oświetlenia. Oświetlenie górne na pewno sprawdzi się w części jadalnej. Optymalnym rozwiązaniem jest umieszczenie lampy bezpośrednio nad stołem. Kącik telewizyjny wystarczy doświetlić delikatnym, dyskretnym światłem np. lampy stojącej.\npokój dzienny, salon, jak dobrać oświetlenie, jakie oświetlenie w salonie, strefy w salonie, urządzone\nAutor: oprac. Ilona Truszyńska, Paulina Kallas (Dziennik Bałtycki)


Leszek Miller: Pożyteczni idioci - SE.pl\nLeszek Miller: Pożyteczni idioci\nW ubiegłym tygodniu szybko i po cichu Sejm przyjął deklarację pamięci i solidarności parlamentów Polski i Ukrainy. PiS przestraszony lipcową uchwałą na temat rzezi wołyńskiej, gdzie użyto słowa "ludobójstwo", oraz naciskami banderowskich władz Ukrainy, postanowił zatrzeć nieprzyjemne dla Kijowa wrażenie, wybielając m.in. zbrodniczą UPA. Tylko posłowie Kukiza i Kornela Morawieckiego zachowali się jak trzeba, a sam Morawiecki w dojmujący sposób skomentował tę inicjatywę.\n"Wolę być po stronie pożytecznych idiotów niż po stronie obłudników i kłamców. To nie jest deklaracja pamięci i solidarności, to jest deklaracja zapomnienia i oszustwa" -oświadczył marszałek senior. Morawiecki wytknął też manipulacje i kłamstwa zawarte w dokumencie, stwierdzając, że na takim podłożu nie można budować dobrych wartości między narodami i między państwami, bo na fałszu niczego się nie zbuduje. Wtórując Morawieckiemu, przeciwnicy deklaracji obwinili PiS, że jego posłowie w poprawności politycznej przekroczyli już ostatni most. Zarzucanie agenturalnych powiązań z Rosją czy nazywanie pożytecznymi idiotami tych, którzy nie chcą wybielania zbrodni UPA, pokazuje, jakimi szkodnikami są politycy PiS i ci, którzy ich popierają - oświadczyli.\nWiele światła na toczący się spór w Polsce w sprawie stosunku do Ukrainy rzuca uchwała Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów z 22 czerwca 1990 roku. Na 60 stronach zawarto szereg odniesień do sytuacji wewnętrznej tego państwa, a także do sąsiadów. W dokumencie zaleca się przeciwstawianie wszelkiemu zbliżeniu Polaków i Rosjan zarówno na Ukrainie, jak i w Polsce oraz podsycanie ich wzajemnej wrogości. W tym celu należy popierać w Polsce wszystko, co ma posmak antyrosyjski. Taki stan rzeczy będzie odwracał uwagę Polaków od UPA, którą "polscy komuniści przedstawili narodowi polskiemu kłamliwie nie jako zbrojny ruch narodowo-wyzwoleńczy, lecz jako bandy". Wszystko to ma pomóc w umocnieniu pozycji Ukrainy i osłabieniu Polski, co pozwoli w przyszłości "podporządkować państwo polskie ukraińskim interesom narodowym".\nW uchwale czytamy także, iż trzeba eliminować wszelkie polskie próby zmierzające do potępienia UPA za rzekome znęcania się jej na Polakach. Wykazywać, że UPA nie tylko nie znęcała się nad Polakami, ale przeciwnie, brała ich w obronę przed hitlerowcami i bolszewikami. Wymuszać na Polakach przyznawanie się do antyukraińskich akcji, potępienia przez nich samych pacyfikacji i rewindykacji przed wojną i haniebnej operacji "Wisła" po wojnie. Stanowczo rozprawiać się z antyukraińskimi poglądami na historię działalności UPA. "Najlepiej to robić piórem samych Polaków, wśród których znajdą się osoby sprzedajne".\nW kontekście powyższych stwierdzeń ciśnie się pytanie, w jakich ławach sejmowych siedzą na pewno pożyteczni idioci?\nTVN24/x-news tagi: komentarze leszek miller opinie autor: Leszek Miller


Priorytetem rozwoju firmy jest dbałość o jakość produktów, tak żeby spełniały one oczekiwania i potrzeby różnych grup klientów. Firma PINUS Podłogi Okna powstała w roku 1998, od tego czasu oferując Państwu produkty najlepszej jakości. Starając się każdego dnia wychodzić naprzeciw oczekiwaniom klientów, prowadzi kompleksowe usługi związane z wszelkimi rodzajami stolarki w tym : okien i drzwi PCV, podłogami, parapetami, osłonami okiennymi., bramami garażowymi itd. Bezkonkurencyjna jakość opatrzona miłą obsługą i przystępnymi cenami sprawiają, że nasza firma , szybko stało się prężnym przedsiębiorstwem. Wkładając w sprzedaż nasze doświadczenie i profesjonalizm, firma oferuje klientom to co najważniejsze – zadowolenie z zakupu.\nOkna w Krośnie. Poznaj nasze ceny okien. Zapytaj o cennik - tanio. Poznaj opinie klientów, którym już pomogliśmy.


Kartka z kalendarza, 12 marca – Ubisoft \_ Terry Pratchett | Rozgrywka\nWitajcie serdecznie w leniwą niedzielę 12 marca 2017 roku. Jeżeli macie pecha i musicie siedzieć w robocie, to wiedzcie, że dzisiaj ma miejsce Światowy Dzień Drzemki w Pracy. Jak przytniecie komara to macie wymówkę. Poza tym dzisiaj dodatkowo obchodzimy Dzień Matematyki oraz Dzień Przeciwko Cenzurze Internetu.\nWeekendzik to i dzisiejsza Kartka z kalendarza wyszła nam obfitsza niż miało to miejsce ostatnimi dniami. Mam nadzieję, że wam się spodoba. Winfrid pisze o Ubisofcie, a ja wspólnie z Anną Rogalą o Terrym Pratchecie, genialnym autorze wspaniałej serii o Świecie Dysku.\n1986 rok to był dobry rocznik, w końcu przyszedłem w nim na świat, ale dla większości z was ważniejszym wydarzeniem były narodziny mojego młodszego, francuskiego brata. Ubi Soft Entertainment Software powstało w głowach braci Guillemot 12 marca tego pięknego roku, który również wsławił się eksplozją reaktora w Czarnobylu. Mówiłem, dobry rocznik! Od 2003 roku nazwa uległa zmianie na Ubisoft Entertainment SA, choć i tak wszyscy mówią Ubi.\nFirma, która bardzo prężnie rozwija się w ostatnich latach, notując kolejne rekordy sprzedażowe, jest przez wielu postrzegana, jako synonim zepsutych gier na premierę. To prawda, ich tytuły słyną z bugów (a inni to są święci i wydają pełnoprawne gry? – dop. Jakub) i wiele można im zarzucić od strony technicznej. Sporo jest też głosów w Internecie, że tylko EA jest w stanie z nimi konkurować, jako najgorsza firma w branży. Moim zdaniem są to jednak zdania mocno przesadzone. Oczywiście zgadzam się z problemami gier na starcie. Jednak jest też druga, dużo ważniejsza strona tej monety.\nJako jedni, z niewielu dużych studiów, nie boją się szukać nowych dróg i oprócz flagowych tasiemców, z Assassin’s Creed, Far Cry, Just Dance czy Tom Clancy’s w nazwie, mają całkiem pokaźne portfolio tytułów unikatowych. Wiedzieliście na przykład, że produkowali gry na 34 platformy? To oni stoją za przenosinami Baldur’s Gate na konsolę Playstation 2, są także wydawcą rodzimego Call of Juarez, to oni odpowiadają za Dark Messiah of Might and Magic. Choć gry o sportach zimowych zniknęły na lata, wydali Steep, a także genialnego taktycznego FPSa – Rainbow Six: Siege. Czy można więc mieć do nich pretensje, że szukają pieniędzy w pewniakach? Ja na pewno nie mam i jestem wielkim fanem ich tytułów. Nikt nie jest idealny, ale na pewno trzeba docenić ich starania, by rynek gier jednak nie był podzielony na cykle od premiery nowego Call of Duty do premiery następnej FIFY.\nTo jak? Gracie już w Wildlands?\nKorzystając z prawa redaktora prowadzącego chętnie dodam jeszcze kilka słów od siebie odnośnie Ubi. Współczesne gry francuskiego wydawcy z wielu powodów mnie nie interesują, ale nie mogę im odmówić masy, naprawdę masy, wspaniałych klasyków, w które zagrywałem się jako nastolatek. Rayman 1 i 2, pierwszy Splinter Cell, Rainbow Six, Ghost Recon czy niedocenione Beyond Good & Evil. To świetne produkcje, w które zagrywałem się namiętnie w czasach gdy ciężko chorowałem na klawiaturstwo. To Ubisoft uratował od zapomnienia i świetnie odświeżył markę Prince of Persia oraz Heroes of Might & Magic. Nawet jeżeli dzisiaj nie jest mi z nim po drodze to propsy za dziedzictwo.\nTerry Pratchett to jeden ze współczesnych autorów fantasy, którego powinien znać każdy szanujący się miłośnik literatury. Pogodny dziadek był autorem wielu satyr na otaczającą nas rzeczywistość przedstawionych w fantastycznych i zwichrowanych światach. To jeden z największych brytyjskich autorów, który stał się legendą jeszcze za życia.\nPratchett urodził się w 1948 roku i od najmłodszych lat fascynowała go astronomia. Niestety niewystarczające umiejętności matematyczne nie pozwoliły mu spróbować zrealizować marzenia o tym, aby zostać astronomem. Znalazł sobie substytut, literaturę science-fiction, którą pokochał prawdziwą i głęboką miłością. Czytał Herberta George’a Wellsa, autora Wojny światów czy Wehikułu czasu. Pod wpływem literatury, sam zapragnął tworzyć. Pierwszy sukces przyszedł już w wieku 15 lat, kiedy to miała miejsce jego pierwsza komercyjna publikacja. W 1971 roku miała miejsce premiera jego pierwszej większej powieści zatytułowanej Dywan, która powstała, gdy pracował jako dziennikarz. Na początku lat 80. mając już na koncie kilka powieści napisał dzieło, które zapoczątkowało jego najbardziej znaną serię i jego wielką międzynarodową karierę – Kolor magii. Spory wkład w sukces miało słuchowisko emitowanie w radio na podstawie książki. Kolejne jego dzieło, Blask fantastycznych, potwierdził, że Pratchett jest świetnym pisarzem.\nPo czwartej powieści, oczywiście świetnym Morcie, porzucił pracę rzecznika prasowego i skupił się wyłącznie na pisaniu. Każda kolejna książka sprzedała się coraz lepiej, rosła baza miłośników jego twórczości. W pewnym momencie stał się najpopularniejszym pisarze w Wielkiej Brytanii i jednym z najbardziej znanych na świecie. Był wyjątkowo płodnym autorem, średnio dostarczał dwie pozycje rocznie. Większość związana była ze Światem Dysku, ale był autorem również Trylogii Nomów, a wspólnie z Stephenem Baxterem napisał Cykl o Długiej Ziemi. Poza tym współpracował z innymi autorami.\nO swoich wspomnieniach związanych z genialnym pisarzem opowie znana z podcastu Asian JAM Anna Rogala.\nNa Terry’ego Pratchetta trafiłam stosunkowo późno, bo dopiero w okolicach szkoły średniej. Widywałam już wcześniej jego książki w księgarniach, ale dziwne rysunki Josha Kirby spowodowały, że postrzegałam je bardziej jako literaturę dziecięcą niż fantasy dla bardziej wymagającego czytelnika. Jak dobrze, że zostałam szybko wyprowadzona z błędu. “Blask Fantastyczny” był początkiem mojej przygody z Pratchettem. Od tego momentu lawinowo chłonęłam kolejne tomy “Świata Dysku”, obserwując stopniową przemianę, jaka nastąpiła w stylu Terry’ego. Od zwyczajnej parodii kanonu literatury – Conana Barbarzyńcy, Cthulhu, Jeźdźców Smoków z Pern, dzieł Szekspira aż do własnego, tętniącego życiem świata, w którym Rincewind ma nieustanne szczęście w nieszczęściu, Śmierć przytula kolejne stosy kotów a Sam Vimes próbuje nie zwariować jako komendant wesołej Straży Miejskiej. Chory, montypythonowski humor idealnie wpisał się w moje czytelnicze potrzeby i niewątpliwie ukształtował sposób postrzegania świata. Patrzę na swoją półkę z książkami i w oku kręci się łza. Ze smutku, że to już koniec opowieści, więcej książek nie dostaniemy….\nNiestety wszystko, co dobre ma swój koniec. W 2007 roku do wiadomości publicznej została podana informacja, że autor cierpi na rzadką odmianę choroby Alzheimera. Mimo to cały czas Pratchett tworzył, i choć poziom jego dzieł nieco się obniżył, były mniej jajcarskie, to wciąż były to dobre, przyjemne książki. Poza literaturą Pratchett uwielbiał gry komputerowe. Kiedyś w wywiadzie wspomniał, że uwielbia serię Half-Life, The Elders Scrolls 4: Oblivion czy serię Thief. Odszedł pozostawiając po sobie ogromne dziedzictwo 2 lata temu, 12 marca 2015 roku w wieku 65 lat.\nAnna Rogala, Jakub Antoniuk\nTags: Świat Dysku Terry Pratchett Ubisoft\n← Kartka z kalendarza, 11 marca – Chrono Trigger JapSpamUnlimited:SE02EP09 – Ten pełen Nintendo ! →\nCzy Nintendo spełni sen o Hillys? #Rogata Sobota 12\nQuick Start! The Division (Open Beta)


Can't Take My Eyes Off You - Page 3\nTemat: Re: Can't Take My Eyes Off You 26/2/2013, 00:42\nPowracam z nowym rozdziałem i dziękuję za pochlebne komentarze. Naprawdę wiele dla mnie znaczą.\nMiał być o wiele dłuższy, ale postanowiłam podzielić go na dwa odrębne rozdziały, gdyż wtedy można skupić się na obu relacjach między różnymi bohaterami. Choć nadal nie jestem do końca pewna, czy to dobry pomysł, jednak z czasem się przekonamy.\nDziś nieco inne spojrzenie na Allison. Wiem, że niektórzy ją hejtują za jej podłe zachowanie, dlatego nie mogę się doczekać Waszych reakcji.\nA zatem nie przedłużam. Miłego czytania!\nThe other way. The other me\nPo ostatnim dzwonku ogłaszającym koniec zajęć, spotkałem się ze Scottem przy drzwiach frontowych. Chwilę później dołączył do nas Isaac. Kiedy do nas podszedł, kiwnął na mnie głową z obojętnym wyrazem twarzy. W ręku trzymał komórkę, którą pomachał.\n- Mamy się spotkać z Derekiem, by ustalić dzisiejszy plan warty.\nScott pokiwał głową ze zrozumieniem. Obaj wiedzieliśmy, że dziś nie unikniemy naszych zobowiązań.\nRazem wyszliśmy na świeże powietrze, a słońce przyjemnie ogrzało nasze twarze.\nWtem zauważyliśmy, że pod szkołę zajechało czarne BMW M6. Zmarszczyłem brwi. Nigdy wcześniej nie widziałem takiego auta w okolicy.\nPospiesznym krokiem podeszła do niego znajoma ciemnowłosa dziewczyna. Szyba uchyliła się i zdołałem dostrzec siedzącego w samochodzie jakiegoś nieznanego chłopaka, szczerzącego się na widok nastolatki.\nTym razem na twarzy Allison zawitał radosny uśmiech, który wydawał się być jak najbardziej szczery. Powiedziała coś, przystając na chwilę w pół drogi, a gdy typ w aucie odpowiedział jej, otworzyła drzwi i wsiadając, zaśmiała się wesoło. Dawno nie była taka szczęśliwa. Właściwie, odkąd zerwała ze Scottem...\nZerknąłem na niego. Jego twarz wykrzywiał ból. Miał o tyle gorzej, że słyszał o wiele więcej, niż ja, więc wiedział, z czego Alli się tak cieszyła. Mimo to mogłem się domyślać, że właśnie ten nowy chłopak był powodem jej dobrego humoru.\n- Szybko znalazła sobie pocieszenie - zdziwił się Isaac.\nZganiłem go wzrokiem. Chłopak jak zwykle miał idealne wyczucie taktu.\n- Wygląda na to, że ona już ruszyła dalej - powiedział Scott, a jego głos był wyzuty z emocji.\nMachnąłem rękami przed sobą i beztrosko odparłem:\n- Oznacza to, że ona nie jest ciebie warta. - Starałem się go pocieszyć. Widok zdruzgotanego przyjaciela nie należał do przyjemnych.\nScott pokręcił głową.\n- Nie. To oznacza, że ktoś inny zagoił jej rany i sprawił, że znów stała się szczęśliwa. Zostawiła przeszłość za sobą i ruszyła dalej. Tylko ja zostałem w tyle.\nMówił o tym tak spokojnie. Zupełnie jak ja dzisiaj na stołówce. Tylko, że ja od początku w podświadomości wiedziałem, że stałem na przegranej pozycji. Scottowi natomiast mogło się udać i szczerze mu kibicowałem.\nChciałem zaprzeczyć i wesprzeć swojego przyjaciela. Otworzyłem usta, ale niestety nie potrafiłem wydobyć z nich żadnych słów. To, co powiedział było całkowitą prawdą. Wyglądało na to, że Allison pogodziła się z losem. Mało tego, szybko wygoiła się z ran po rozstaniu i znalazła sobie kogoś innego na zastępstwo.\nTymczasem Scott czekał na nią w nadziei, że jej niezrozumiałe zachowanie było przejściowe i kiedy tylko dziewczyna się uspokoi, wszystko powróci do normy, włącznie z ich związkiem.\n- I nic z tym nie zrobisz? Nie będziesz o nią walczył? - Isaac patrzył na Scotta z wyrzutem.\nRzuciłem mu spojrzenie pod tytułem „wcale nie pomagasz”. Chłopak wzruszył ramionami w akcie bezradności i poirytowania. Wtedy zrozumiałem, że niczego nie pojmuje i westchnąłem.\nW mojej głowie pojawił się pewien zasłyszany kiedyś cytat, który idealnie pasował do sytuacji. Postanowiłem go wykorzystać.\n- Czasem przychodzi taki moment w życiu człowieka, że trzeba zrezygnować, zapomnieć, pójść na przód. I nieważne, jak cholernie by ci zależało, jak trudne by to było. Po prostu trzeba.\nIsaac spojrzał na mnie zaszokowany. Widocznie nie spodziewał się po mnie takiej mądrej odpowiedzi. W końcu pokiwał głową ze zrozumieniem.\nZerknąłem na ciemnowłosego chłopaka, patrzącego w zamyśleniu przed siebie.\n- Scott... - zacząłem.\n- Chodźmy już - przerwał mi przyjaciel i ruszył w kierunku parkingu.\nCałą drogę do kryjówki Dereka spędziliśmy w milczeniu. Wszedłszy do opuszczonej stacji metra, na jej środku ujrzeliśmy oboje panów Hale. Spostrzegłem, że na widok Scotta młodszy z nich zmarszczył brwi i skrzyżował ręce na piersi.\n- Jaki jest plan? - zapytałem, chcąc od razu przejść do sedna bez zadawania zbędnych pytań.\nDerek skierował na mnie wzrok. Nabrał powietrza do płuc, lecz niespodziewanie głos zabrał mój przyjaciel:\n- Zgłaszam się na monitorowanie lasu z Derekiem.\nOdwróciłem zdziwiony wzrok na Scotta. Przejął inicjatywę. Po raz kolejny pokazał Alfie, że miał głowę na karku. A może po prostu potrzebował przestrzeni po tym, co przeżył po zobaczeniu swojej ukochanej z innym?\nDerek tymczasem skinął powoli głową, analizując zachowanie ciemnowłosego chłopaka.\n- Peter, obserwuj dom Argentów.\nStarszy Hale pokiwał głową z aprobatą.\nNa ten gest Scott odwrócił się do nas.\n- A wy - spojrzał znacząco najpierw na Isaac'a, a potem na mnie - będziecie pilnować dzisiejszego wieczoru Allison.\nJasnowłosy chłopak zrobił zaskoczoną minę.\n- Co? Dlaczego mamy ją niańczyć? Po tym, co zrobiła...\n- A więc ustalone - odparłem i klasnąłem w dłonie.\nIsaac zazgrzytał tylko zębami i zacisnął pięści, tłumiąc swoją złość.\nWszyscy zaczęli się rozchodzić. Na odchodnym Derek przystanął i rozejrzał się po twarzach zgromadzonych:\n- Będziemy w kontakcie.\nCiemnowłosa dziewczyna leżała na łóżku, a jej bujne kręcone kosmyki opadały na policzki i poduszkę. Patrząc tępo na sufit, pogrążała się w rozmyślaniach. Czy na pewno dobrze postępowała? Z pewnością dla wszystkich było lepiej, kiedy trzymała się na uboczu.\nZe wszystkich sił starała się wyplewić uczucia, jakie się w niej zakorzeniły. Życzliwość. Czułość. Troska. Tęsknota. Miłość. Nie mogła sobie pozwolić na słabość. Przy nikim.\nNagle przypomniała sobie widok twarzy bliskich, które okazywały potępienie i surową krytykę i do jej oczu mimowolnie napłynęły łzy. Zacisnęła powieki i westchnęła ciężko. Nie, będzie okay, pomyślała.\nMiała dobre powody, by chronić swoich przyjaciół. Krzywdziła ludzi, na których jej zależało, bo inaczej widywanie się z nią stanowiłoby dla nich poważne niebezpieczeństwo. Lepiej, kiedy ją nienawidzili, niż gdyby mieli stracić życie przez jej egoizm. Nie mogła pozwolić łowcom na skrzywdzenie swoich przyjaciół. Dlatego musiała zacząć działać na własną rękę.\nNikt nie mógł znać jej planu. Nie mogła niczym ryzykować.\nW jej głowie szumiało od słów, które ostatnio wypowiadała do swoich przyjaciół. Każde z osobna raniło ją w środku, a widok zaskoczonych i złych na nią osób po prostu kaleczył jej serce. Musiała jednak udawać, by odsunęli od niej jak najdalej. W ten sposób zostaną ocaleni.\nZ zamyślenia wyrwał ją dźwięk swojego imienia.\n- Allison! - krzyknął przytłumiony, męski, trochę chropowaty głos. Dochodził z parteru.\nDziewczyna odetchnęła, po czym energicznie podniosła się z łóżka. Mijając lustro wiszące na ścianie, przejrzała się w nim i poprawiła włosy, a następnie wyszła na korytarz. Stanęła na moment u szczytu schodów i oparła delikatnie rękę o balustradę. Na dole ujrzała przystojnego ciemnowłosego chłopaka o niebieskim połyskliwym spojrzeniu i zachwycającym uśmiechu. Jego mięśnie seksownie opinały mu ciemny t-shirt. Kiedy chłopak patrzył na nią w ten sposób, nie potrafiła powstrzymać wstępującego na jej twarz uśmiechu.\nByła świadoma tego, że na każdym kroku musiała uważać na to, co robiła. Musiała udawać zołzę przed przyjaciółmi i kochaną córeczkę oraz następczynię matki przed pozostałymi łowcami, ale przyjaźń z tym chłopakiem wcale nie była przymuszona. To była jej własna wola i chyba jedyny luksus, na który mogła sobie w tej chwili pozwolić.\nAllison odetchnęła, następnie zeszła na dół i przystanęła przy Nathanielu. Z bliska wydawał się o wiele bardziej wysoki i umięśniony. Cóż, liczne treningi wyrzeźbiły jego ciało w wystarczający sposób, by każda dziewczyna mogła przy kimś takim poczuć się bezpiecznie.\n- Witam ponownie. - Chłopak obdarzył ją uśmiechem, przez który Allison zrobiło się o wiele cieplej. - Gotowa?\nCiemnowłosa zmarszczyła brwi.\n- Na co? - zapytała niepewnie.\nNathaniel przestąpił z nogi na nogę i opuścił brodę, by spojrzeć dziewczynie prosto w twarz i nie odrywając od niej wzroku, wyciągnął w jej stronę dłoń.\n- Ufasz mi? - zapytał, jakby chciał się w ten sposób upewnić.\nAllison zastygła w milczeniu z delikatnie rozchylonymi ustami. Spokojnie analizowała sytuację, próbując nie zepsuć swoich relacji z chłopakiem. Cichy głos w jej głowie podpowiadał, że jemu mogła ufać. Mimo tajemnic, jakie przed nim ukrywała, aktualnie wiedział o niej o wiele więcej, niż jej przyjaciele.\nTymczasem Nathaniel zmarszczył brwi i zniżył teatralnie głos.\n- Moje serce za chwilę rozpadnie się na setki kawałków poprzez jedno rozczarowanie. Uważaj więc na nie, bo nie bardzo chciałbym, by było aż tak pokiereszowane.\nJego oczy iskrzyły się łobuzersko. Allison się uśmiechnęła, po czym uścisnęła jego dużą, ciepłą dłoń.\nNa ten gest chłopak uśmiechnął się od ucha do ucha.\n- Bardzo dobra decyzja. Chodź.\nPociągnął ją w stronę wyjścia. Niespodziewanie zza rogu wyłonił się niewysoki szczupły mężczyzna i obdarzył parę przenikliwym wzrokiem. Oboje przystanęli, a Allison westchnęła z zawodem spodziewając się, że ojciec nie pozwoli jej na eskapadę z Nathanielem.\nJakie zdziwienie ją ogarnęło, kiedy po chwili badawczego przypatrywania się nastolatkom, Chris zwrócił się do chłopaka swoim chropowatym głosem:\n- Uważaj na nią. - Zwrócił wzrok na dziewczynę i dodał opiekuńczo: - Miłej zabawy.\nAllison zmarszczyła brwi. W stosunku do Scotta nigdy się tak nie zachowywał. Czy fakt, że Nathaniel był łowcą sprawiał, że ojciec czuł się o wiele spokojniej? Z pewnością uważał, że jego córka była w dobrych rękach.\nChłopak przytaknął Argentowi z uśmiechem, następnie cały czas trzymając rękę dziewczyny, wyprowadził ją na dwór i skierował ją w stronę samochodu.\n- Gdzie my właściwie jedziemy? - zapytała Allison, nagle zdając sobie sprawę, że nadal nie otrzymała odpowiedzi.\n- Otóż, droga Alli, wybieramy się na przejażdżkę do rezerwatu - powiedział lekkim tonem i posłał jej łobuzerski uśmiech.\nW drodze do samochodu chłopaka natknęli się na rosłego mężczyznę w średnim wieku. Na widok nastolatków rozluźnił mięśnie i przystanął na chwilę na chodniku.\n- To już? - Obdarzył parę miłym uśmiechem.\nKiedy chłopak kiwnął głową i uśmiechnął się, pan Monkshood uniósł znacząco brew.\n- Ufam, że zadbałeś o wszystko jak należy? - Zwrócił się porozumiewawczo do swojego syna.\nAllison spojrzała zaskoczona na chłopaka zdezorientowana. O co miał niby zadbać?\nNathaniel przygryzł wargę i zerknął na dziewczynę nieco speszony, a na jego twarzy pojawił się delikatny rumieniec.\n- Oczywiście, tato - odparł, odwracając zmieszany wzrok w stronę mężczyzny.\nDziewczyna zdała sobie sprawę, że chłopak już wcześniej musiał zaplanować ten wypad. To dlatego jej tata zachowywał się tak dziwnie miło. Wszyscy wiedzieli, że wychodzili razem, oprócz samej zainteresowanej.\nW jej głowie pojawiła się mała lampka alarmowa, która wysyłała jej zapytanie; czemu wcześniej niczego nie spostrzegła? Skoro była łowczynią, powinna mieć intuicję. Z drugiej strony natomiast Alli czuła, że część jej cieszyła się z niespodzianki, którą chciał zrobić jej Nathaniel. To było naprawdę miłe.\n- W porządku. - Starszy mężczyzna pokiwał głową, a jego twarz wypełnił przyjazny uśmiech. - W takim razie bawcie się dobrze.\nAllison odwzajemniła uśmiech. To naprawdę miły facet, pomyślała.\nNa odchodnym pan Monkshood poklepał syna po ramieniu i skierował się w stronę domu Argentów.\nKiedy wszedł na ganek domu Argentów, dziewczyna zwróciła wzrok na Nathaniela.\n- Co byś zrobił, gdybym się nie zgodziła? - zapytała, przechylając głowę, a w jej kącikach ust igrał podstępny uśmieszek.\n- Próbując ukryć swój wstyd, musiałbym cię porwać - odparł poważnym tonem.\nAllison wyprostowała się i zmrużyła oczy. Przypomniało jej się, jak jej ojciec użył podstępu i upozorował porwanie, co stanowiło część treningu. Nie mając pojęcia, co się dzieje, czuła się strasznie słaba i bezbronna. To było okropne uczucie i nie chciała tego więcej doświadczać. A potem informacja o śmierci matki spadła na nią jak grom z nieba. Przepełniona bólem i rozpaczą, nie wiedziała, czy w tej kwestii może ufać ojcu. Wydawało jej się, że to kolejna część treningu, z tym, że tym razem okrutne kłamstwo taty przerażało ją o wiele bardziej.\nChłopak, widząc, jak dziewczyna coraz szybciej łapie oddech, złapał ją za rękę i przyciągnął do siebie.\n- Hej, spokojnie. Wszystko dobrze - wyszeptał cicho.\nAllison przymknęła oczy. Kojący głos sprawił, że uspokoiła swoje oszalałe serce.\nByła świadoma tego, że szybko traciła panowanie nad sobą. Jako łowczyni nie mogła okazywać słabości. Musiała więc bardziej się kontrolować.\nKiedy wyrównała oddech, otworzyła powieki i zobaczyła przed sobą zatroskaną twarz ciemnowłosego chłopaka. Poczuła, jak kciukiem delikatnie muskał jej zaciśniętą rękę, co dodawało jej otuchy.\n- Wiesz, że zawsze możesz na mnie liczyć? - Młody Monkshood upewnił się, opuszczając lekko brodę do dołu, by móc spojrzeć dziewczynie w oczy.\nZmusiła się do uśmiechu i przez chwilę wpatrywała się w jego niebieskie tęczówki, w których delikatnie migotały iskierki.\nNagle kątem oka spostrzegła za drogą w zaroślach jakiś ruch. Zmarszczyła brwi i wyjrzała zza ramienia chłopaka, wyczuwając coś podejrzanego. Nathaniel zdziwiony zachowaniem dziewczyny, również obejrzał się w tamtą stronę. Po chwili z krzaków wypadł czarny kot.\nDziewczyna przełknęła ślinę. Może ostatnio była zbyt przewrażliwiona? Jeszcze moment patrzyła w tamto miejsce, ale nie doczekując się niczego, odwróciła się w stronę chłopaka.\n- Jedźmy już - wyszeptała, starając się zabrzmieć naturalnie.\nNathaniel skinął głową i w milczeniu odprowadził Allison do drzwi od strony pasażera, otworzył je przed nią, po czym sam zajął miejsce kierowcy.\nZanim odpalił silnik, spojrzał na Alli. Wydawała się dziwnie milcząca i melancholijna. Za wszelką cenę chciał ją jakoś pocieszyć.\n- Hej - wyszeptał. Kiedy ich oczy się spotkały, dodał: - Choć na chwilę zapomnij o wszystkim, co cię dręczy i uśmiechnij się. Zrób to dla siebie. Dla mnie. - Jego głos zawisł w powietrzu. Wpatrywali się w swoje oczy, aż twarz Allison wypełnił przyjazny uśmiech.\n- Widzisz? Wcale nie było to takie trudne. I tak jest o wiele lepiej. - Nathaniel uśmiechnął się zadowolony i puścił do niej oko, na co dziewczyna parsknęła śmiechem.\nNaprawdę, ten chłopak działał z nią cuda i całkowicie nie potrafiła tego wyjaśnić.\nTemat: Re: Can't Take My Eyes Off You 26/2/2013, 16:46\nPowiem, że czytało się miło. Nie szkoda mi było Scotta. Jakoś tak stał mi się obojętny w 2 sezonie. Może nie trzymał poziomu. Wśród takich facetów jak Daniel, Dylan, a co będzie w 3 sezonie jak dojdzie Max i Charlie . Oj nie wiem, nie wiem. Dobra, ale nie o tym teraz. Poza tym masz rację moja sympatia do Allison spadła po tym jak potraktowała Isaaca sztyletami! Na, ale kto wie może Scott i Alli jakoś zapunktują w 3 sezonie. Spoko znów odbiegam od tematu. Lecz dąże do tego, że mimo iż Alli jest u mnie minusowana to czytałam to z lekko otwartą buzią. hyhy[ nie śmiej się ze mnie]\nFajnie, że pojawił się Isaac z tą swoją niewyparzoną gębą i normalnie widziałam ten ruch ramionami. Widziałam to w swojej głowie. I Stilesa z tym swoim "Nie pomagasz" No idealnie.\nMam nadzieję, że Scott nie będzie jakoś strasznie szalał. W sensie nie będzie zaliczał co drugiej lasencji by dopiec Allison. Nie wiem czy byłby do tego zdolny ^^\nGdyby Allison w serialu znalazła sobie kogoś takiego jak Nataniel to nie miała bym nic przeciwko. Przyznam ci szczerze, że polubiłam kolesia. Był taki soł romantick.\nprzystojnego ciemnowłosego chłopaka o niebieskim połyskliwym spojrzeniu i zachwycającym uśmiechu\nJego mięśnie seksownie opinały mu ciemny t-shirt. Kiedy chłopak patrzył na nią w ten sposób\nTymi zdaniami mnie zabiłaś. Nie chcesz wiedzieć jak ja sobie wyobrażam sexownych brunetów . Dla mnie to po prostu ideały. Dobrze odwzorowałaś zachowanie Alli. Ona lubi mieć wszystko pod kontrolą. Kto by się nie cieszył na sam, na sam z jakimś tam Natanielem ^^\nDylan poszedł z Isaacem ją śledzić. Ciekawe jak im pójdzie ^^ I czyżby po drodze zdarzyła się jakaś rozmówka? Zresztą ja tam nie wiem\nMam nadzieję, że ten Nataniel niczego nie knuje. Łowca + łowca = podoba się Magdzie. Chociaż ja lubię złych kolesi. Więc jesli okaże się chamem i łajdakiem to też się będe cieszyć ^^ Wiec cokolwiek tam masz w zanadrzu i tak będzie mi się podobać. Chyba, że spotka go coś strasznego. Jak śmierć, wtedy ...załamka.\nTemat: Re: Can't Take My Eyes Off You 26/2/2013, 17:31\nPo pierwsze: bardzo dziękuję za miły, długi i wyczerpujący komentarz. Powtórzę się, ale jest mi niezmiernie miło czytać Wasze opinie, dlatego zachęcam do zostawiania komentarzy.\nOdniosę się do Twojej wypowiedzi, Magdo.\ndąże do tego, że mimo iż Alli jest u mnie minusowana to czytałam to z lekko otwartą buzią. hyhy[ nie śmiej się ze mnie]\nCzyli to dobrze?\nPisząc ten fragment, też widziałam to w swojej głowie. W tym fragmencie zdecydowanie przydała się chwila komizmu w wykonaniu Stilesa.\nNiee, to byłoby potworne. I całkowicie niemądre i nieprzemyślane. Myślę, że Scott nie jest aż tak lekkomyślny i zanim cokolwiek zrobi, dokładnie się nad tym wszystkim zastanowi. Chociaż z drugiej strony to byłoby bardzo szalone i to zachowanie miałoby ogromne konsekwencje (jak wszystko z resztą ma) Widzę to w swojej głowie... nie, lepiej zostańmy przy potworności.\nOn jest naprawdę sexy. : : A co do Alli, to masz całkowitą rację.\nTak, zdecydowanie za dużo rozmów na gg podczas pracy nad rozdziałem.\nMam nadzieję, że ten Nataniel niczego nie knuje. Łowca + łowca = podoba się Magdzie. :d Chociaż ja lubię złych kolesi. Więc jesli okaże się chamem i łajdakiem to też się będe cieszyć ^^ Wiec cokolwiek tam masz w zanadrzu i tak będzie mi się podobać. Chyba, że spotka go coś strasznego. Jak śmierć, wtedy ...załamka.\nNiestety, nie mogę niczego obiecać. Mogę natomiast powiedzieć tylko tyle, że łowca + łowca = coś, co zdecydowanie lubię. : :\nPozdrawiam i całuski.\nTemat: Re: Can't Take My Eyes Off You 1/3/2013, 16:08\nNo i kurczę Lyn... No nie wiem... Jakoś tak jest. Noo, sama wiesz, zawsze człowiek się stara i w ogóle i ja to rozumiem, ale tutaj wyszło... No... Kurczę, muszę Ci to powiedzieć, bo jak nie ja to kto? Ale się nie fucz potem? Więc wyszło... No tak... Przefantastycznie! xD\nDobra, dość, dramatyzmu. A więc podobało mi się a jakże. Allison w pełni rozumiem, w końcu zachowuje się tak nie bez powodu, prawda? I już Ci mówiłam na gadulcu, że nawet ją lubię i rozumiem xdd. Bo powód w istocie ma. Ale ten Nathaniel... OMG. Co to za jeden? Kurcze, jakiś słodziak na horyzoncie się pojawił i w sumie fajnie, ale jest jeszcze Scott a Scotta Ania bardzo lubi i uważa, że Allison jest mu przeznaczona xd. Niemniej jednak jestem bardzo ciekawa co też Nathaniel (cud-chłopiec) wymyślił. I wgl co za akcja, że wszyscy są w to zaangażanowani. Nawet Mr. Argent ^^. To pewnie będzie coś... takiego, że aż bum! Hehe, mam nadzieję. A szczególnie cudnie będzie jak Isaac i Stiles będą ich śledzić xd. To może być zabawne.\nCo do Scotta...\nNie szkoda mi było Scotta. Jakoś tak stał mi się obojętny w 2 sezonie. Może nie trzymał poziomu. Wśród takich facetów jak Daniel, Dylan, a co będzie w 3 sezonie jak dojdzie Max i Charlie . Oj nie wiem, nie wiem.\nEjj nie zgadzam się z Tobą, Madziu Mnie było szkoda Scotta, w końcu Scott jest dobry. Dobry w każdym rozwinięciu tego słowa. I jak to Isaac powiedział, Scott zawsze wie co słuszne i co należy zrobić. Nie wiem wg mnie Scott to taki troskliwy, opiekuńczy wilczek, którego lubię. Aczkolwiek każdy ma swoje zdanie\nDobra, czekam na więcej ) Weny\nTemat: Re: Can't Take My Eyes Off You 3/3/2013, 14:47\nDziękuję An za komentarz. ;* Strasznie się cieszę, że w ogóle ktoś czyta moje wypociny, a zostawienie komentarza jako dowód sprawia mi uśmiech na twarzy.\nWiem, że niecierpliwicie się ze względu na niestałe dodawanie rozdziałów, ale ostatnio ciężko jest znaleźć wenę do tworzenia Stilesowych myśli i przeczuć innych bohaterów. Dlatego, by trochę zadośćuczynić, postanawiam w miarę możliwości odpisywać na Wasze komentarze i dzielić się z Wami odczuciami dotyczącymi opowiadania. Czy odpowiada Wam taka koncepcja?\nUWAGA! Czasem nieopatrznie mogą się zdarzyć spoilery, dlatego czytacie na własną odpowiedzialność!\nI... czuję się jak w "Jeff Davis odpowiada".\nCzytałam to z bijącym z rozgorączkowania sercem. Wystraszyłaś mnie. Jak tak możesz?\nAle ten Nathaniel... OMG. Co to za jeden? Kurcze, jakiś słodziak na horyzoncie się pojawił i w sumie fajnie, ale jest jeszcze Scott a Scotta Ania bardzo lubi i uważa, że Allison jest mu przeznaczona xd.\nGdzieś w głębi siebie mam dokładnie takie same odczucia. Co nie zmienia faktu, że przy pierwszej lepszej okazji McArgent powinni wpaść sobie w ramiona. O, nie. To z pewnością nie zakończyłoby się dla nich dobrze. Ich aktualne relacje ujmę w bardzo metaforyczny sposób. Otóż Allison i Scotta łączyło coś głębokiego i mimo iż dziewczyna postanowiła z nim zerwać, on nadal wierzył w przeznaczenie i miał nadzieję, że przetrwają wszystko oraz wrócą do siebie. Jednak droga między tym dwojgiem rozdzieliła się, a podzielona na dwie odbiegające od siebie coraz dalej ścieżki stały się trudne do przebycia i wyboiste. W którymś momencie męczącej walki oboje się potykają, upadają i choć każde z nich próbuje się pozbierać, jest im zbyt ciężko. W skutek tego oboje potrzebują kogoś, kto w końcu pomoże im się podnieść i stawić czoła przeszkodom. Niestety, odległość między Allison a Scottem jest zbyt duża, by mogli sobie wzajemnie pomóc.\nNiemniej jednak jestem bardzo ciekawa co też Nathaniel (cud-chłopiec) wymyślił.\nA czemu właściwie z góry zakładacie, że Nathaniel to cud-chłopiec? Nie, no, droczę się.\nI wgl co za akcja, że wszyscy są w to zaangażanowani. Nawet Mr. Argent ^^. To pewnie będzie coś... takiego, że aż bum! Hehe, mam nadzieję.\nHyhy. : : To moja słodka tajemnica. Aż do następnego rozdziału.\nA szczególnie cudnie będzie jak Isaac i Stiles będą ich śledzić xd. To może być zabawne.\nCzy zabawne? Hmm... na pewno oszołomi Cię nagły, niespodziewany przypływ inteligencji.\nI jak to Isaac powiedział, Scott zawsze wie co słuszne i co należy zrobić. Nie wiem wg mnie Scott to taki troskliwy, opiekuńczy wilczek, którego lubię.\nA zatem polubisz kolejny rozdział. Tak btw, w którym momencie on to powiedział, bo nie mogę sobie przypomnieć?\nEDIT: Wstawiam kolejny rozdział. W końcu. Miał być o wiele dłuższy, ale postanowiłam go podzielić.\nDla moich muszkieterek: Lucci - bo Isaac, którego obiecałam : :, i wiedźmy - bo zawsze dodajesz mi otuchy i zawsze mogę liczyć na Twoją pomoc.\nThis is how to be friends\nSiedziałem znudzony w swoim samochodzie w otępieniu postukując palcami o kierownicę. Z racji tego, że Peter obserwował dom Argentów, w którym przebywała Alli, nie miałem aktualnie żadnego zajęcia. Czekanie na jakiekolwiek wiadomości okazało się niezwykle nudne. Zwłaszcza, kiedy za towarzysza miało się antyspołecznego chłopaka, który na każdym kroku okazywał mi swoją gburowatą postawę.\nJakby czytając mi w myślach Isaac, chcąc po raz kolejny pokazać swoje lekceważące nastawienie w stosunku do mnie, warknął:\n- Mógłbyś przestać walić w tę kierownicę?\nSpojrzałem na chłopaka ze zdziwieniem.\n- A co cię tak w tym irytuje? - zapytałem beztroskim tonem.\nJednak kiedy dostrzegłem jego groźne spojrzenie, szybkim ruchem zdjąłem ręce z kierownicy. Przeczuwałem, że gdyby mógł, to już dawno by mnie rozszarpał na strzępy. Jedyne, co go przed tym powstrzymywało był Derek i Scott.\nPrzez długi czas siedzieliśmy w milczeniu, a przynajmniej to Isaac nie wykazywał żadnej inicjatywy do rozmowy.\nNie mając nic innego do roboty, a może podświadomie omijając umysłem pewne sprawy, zacząłem zastanawiać się nad zachowaniem Isaac'a. Wiedziałem, że wilkołak za mną nie przepadał, ale nie musiał przecież tak ostentacyjnie się z tym obnosić. Jakoś nie mogłem zrozumieć, co było powodem jego szorstkości wobec mnie.\nMoje rozmyślania przerwał dźwięk wiadomości. Na ten odgłos głowa chłopaka poderwała się niespodziewanie. Widząc jego spojrzenie, wyciągnąłem z kieszeni spodni telefon i odczytałem wiadomość, którą nadesłał Peter.\n'Alli z jakimś chłopakiem wybierają się do rezerwatu. Poruszają się BMW M6. Pilnujcie ich.'\n- I co? - zapytał Isaac niecierpliwie.\n- Mamy misję. - powiedziałem, po czym zrobiłem dramatyczną pauzę. - Jedziemy do rezerwatu.\nChłopak przewrócił oczami, oparł łokieć o framugę okna i przyłożył do ręki głowę.\n- Jakieś szczegóły? - spytał poirytowany.\nOdpaliłem silnik i wyjechałem na ulicę.\n- Jest z chłopakiem, najprawdopodobniej tym, którego widzieliśmy dziś pod szkołą.\nIsaac szybko wyprostował się i zaczął gestykulować rękoma.\n- Po co w ogóle musimy niańczyć Allison? - prawie wykrzyczał z wyrzutem. - Przecież sama twierdzi, że da sobie świetnie radę, w co nie wątpię. Więc powiedz, na co mi to?\nW jego głosie było tyle gniewu i pretensji. Jeszcze więcej niż wtedy, gdy wypowiadał się o mnie. Choć wtedy bardziej było słychać chłód i arogancję, niż gniew. Mimo to wcale mu się nie dziwiłem. Pamiętałem z opowieści Scotta, co Alli zrobiła Isaac'owi w tę koszmarną noc. Nadal jej tego nie wybaczył, więc to dość zrozumiałe, dlaczego pałał do niej taką nienawiścią. Ale w takim razie co takiego ja mogłem mu zrobić?\n- Wiesz, pamiętaj, że robimy to dla Scotta - powiedziałem powoli.\n- Czemu on nie chce pogodzić się z tym, że to już koniec tego związku?\n- On wierzy w prawdziwą miłość i szczęśliwe zakończenie.\n- Ta, tak samo jak ty. Tylko w twoim przypadku miłość jest jednostronna i nigdy nawet nie zapowiadało się na szczęśliwe zakończenie - prychnął.\nZacisnąłem palce na kierownicy. Miałem już dość jego zgryźliwych uwag. Nawet, jeśli miał rację, to nie było fair.\n- Czemu jesteś takim fiutem, co? - zapytałem oschle, spuszczając na chwilę wzrok z drogi i rzucając mu zniecierpliwione spojrzenie.\nIsaac skrzywił się z pogardą.\n- A co, zabolało? - odparł.\n- Nie, już od jakiegoś czasu przestało.\nObdarzył mnie sceptycznym wzrokiem. Westchnąłem. Wiedziałem, że go nie przekonałem, choć przecież powiedziałem prawdę. No, może prawie. Nie było sensu się z nim spierać skoro i tak nie mogłem dowieść prawdy.\nDojechaliśmy do lasu. Zaparkowałem w głębiej ukrytej gąszczem ścieżce, by nikt przejeżdżając przez drogę nie zwrócił uwagi na mój samochód. Gdy wysiedliśmy, nabrałem głośno powietrza.\nMusiałem przerwać tę napiętą ciszę. Odwróciłem się w jego stronę. Stał wyprostowany z dłońmi schowanymi w kieszeniach, czuwając nad okolicą.\n- Słuchaj - zacząłem, powstrzymując się od nerwowych gestykulacji. - Nie musisz mnie lubić, ale jeśli mamy ze sobą współdziałać to chociaż powiedz o co ci chodzi?\nIsaac prychnął tylko, nawet na chwilę nie zerkając w moją stronę.\nZmrużyłem oczy. Nie miałem pojęcia, jak do niego trafić, by w końcu się opamiętał i zaczął współpracować, bo inaczej nasza akcja mogła zawieźć. Prawiąc morale, na pewno nic nie zdziałam. Tym bardziej zachowując się jak palant, nie wyzwolę w nim chęci do wyrzucenia z siebie swoich pobudek. Co miałem w tej sytuacji zrobić?\nWestchnąłem, po czym bezradnie oparłem się o bok mojego jeepa.\nCo Scott chciał osiągnąć przez nakazanie nam wspólnego pilnowania Allison? Przecież dobrze wiedział o tym, że nasza dwójka przebywająca razem zbyt długo nie wróżyła niczego dobrego.\nZamyślony powiedziałem cicho:\n- Scott ci ufa, więc, czy tego chcesz, czy nie chcesz ja tobie też. Polega na tobie, choć kompletnie nie mam pojęcia, czemu pokłada w tobie taką wiarę.\nCisza. Żadnego komentarza ze strony chłopaka.\nKiedy zostawałem sam na sam z Isaac'iem, jego arogancja źle wpływała na moje poirytowanie, które rosło z każdym zgryźliwym słowem, jakie wypowiadał chłopak. Mimo to cierpliwie znosiłem jego charakter, ale przecież każda cierpliwość miała swoje granice. A ja coraz bardziej stawałem na jej granicy.\nNagle mnie olśniło. Scott to przewidział. Przewidział wszystko. To w ten sposób miałem trafić do Isaac'a.\nPodniosłem głowę i wyprostowałem się.\n- Wiesz, dlaczego Scott wybrał nas do pełnienia razem warty? - spytałem podniecony własnym odkryciem.\nSzatyn odwrócił się w moją stronę. Wreszcie w jakiś sposób przykułem jego uwagę.\n- Jesteśmy jego przyjaciółmi, ale między sobą nie jesteśmy, dlatego chciał nas ze sobą zjednoczyć - powiedziałem, na co chłopak zmarszczył brwi. Widząc to dodałem, przewracając oczami: - Chce, żebyśmy my też się zaprzyjaźnili.\nKiedy zauważyłem, jak Isaac zaciska szczęki i unosi wyżej brodę z zamyślonym spojrzeniem, podszedłem do niego bliżej.\n- A myślisz, że dlaczego Scott nie poprosił ani Dereka, ani Petera o obserwowanie Allison?\nChłopak otworzył lekko usta i zmrużył oczy.\n- Nie mam pojęcia. - Spojrzał na mnie podejrzliwie.\n- Bo to nam jedynym ufa najbardziej. Wie, że nic przed nim nie ukryjemy. I dlatego też powierza nam do nadzoru jedną z najważniejszych osób w jego życiu, mimo że go skrzywdziła. To się nazywa przyjaźń.\nIsaac powoli pokiwał głową w zrozumieniu.\n- Właśnie. Przyjaźń - odparł po chwili i wbił wzrok w leżące na ziemi liście.\nTym razem to ja zmarszczyłem brwi i patrzyłem na niego w oczekiwaniu. Szatyn westchnął.\n- Bo, wiesz, Stiles... - zaczął zażenowany, celowo unikając moje wzroku. - Jesteś wspaniałym przyjacielem. - Zawahał się, a moje zdziwienie sięgnęło zenitu. Co? Nigdy nawet nie podejrzewałem, że usłyszę coś takiego z ust Lahey'a.\nTymczasem szatyn kontynuował.\n- Zawsze wiesz, co powiedzieć, jakoś pocieszyć, zrozumieć. Potrafisz pomóc i zadbać o drugą osobę. Ja tak nie potrafię. - Kopnął w kamień, który potoczył się po drodze.\nNie mogłem wyjść z szoku. Czemu on mi to mówił?\n- Chwila, chwila. Więc przez cały ten czas chodziło ci o Scotta? - wykrztusiłem, patrząc na niego z niedowierzaniem. Chłopak podniósł na mnie wzrok, co stanowiło dla mnie odpowiedź. - Byłeś zazdrosny o naszą przyjaźń? - Przechyliłem głowę w zamyśleniu.\nIsaac skrzywił się, przez co szybko się zreflektowałem.\n- Hej, więcej wiary w siebie - powiedziałem pocieszającym tonem, lekko szturchając go pięścią w ramię. - Łapię to. Zbyt długo byłeś samotny, dlatego nadal masz problemy z zaufaniem, ale zaczynasz się przyzwyczajać. - Popatrzyłem na niego przyjaźnie. - Scott jako pierwszy tak naprawdę okazał wobec ciebie troskę i dopiero wtedy pierwszy raz zaznałeś tego uczucia. Komuś zaczęło na tobie zależeć.\nDostrzegłem, jak szatyn drgnął. Całkowicie go rozumiałem. Przez to, że miał tak zwyrodniałego ojca, zamknął się w sobie. Praktycznie od zawsze musiał troszczyć się sam o siebie, więc zdziwieniem okazała się dla niego przyjazna i opiekuńcza postawa Scotta, który w dodatku postępował zupełnie bezinteresownie.\nWidząc posępną minę Lahey'a, oparłem mu przyjacielsko dłoń na ramieniu.\n- Przestań się przejmować. Przecież już zaczynasz sobie całkiem dobrze radzić. Jesteś oddany i pomagasz. Wystarczy tylko jeszcze trochę popracować nad twoją empatią. - powiedziałem z głupim uśmiechem, na co Isaac rzucił mi chmurne spojrzenie.\nPrychnąłem. Naprawdę, czasem wydawało mi się, że za dużo czasu spędzał z Derekiem i zachowanie Alphy zaczęło przechodzić na innych.\nPokręciłem głową, próbując wyprzeć te myśli z głowy.\nSpojrzałem na niego rzeczowo.\n- Tak naprawdę w przyjaźni liczą się czyny. A pomagając Scottowi teraz i współpracując ze mną okazujesz swoją przyjaźń. - Wzruszyłem ramionami. - Tak to działa. Nic trudnego. Żadna filozofia.\nIsaac zmierzył mnie badawczym wzrokiem.\n- I tak po prostu przyjmiesz mnie z otwartymi ramionami? Nie przeszkadza ci to? - Uniósł brew w oczekiwaniu.\nHm. Czy mi to przeszkadzało? Skoro Scott tego właśnie chciał...\n- Jeśli boisz się, że będę robił afery w ataku zazdrości, to spokojnie, nie obawiaj się, miejsca starczy dla nas trojga. Musimy działać razem. Tworzymy zespół.\nPierwszy raz w życiu Lahey spojrzał na mnie z respektem. Wzbudziło to we mnie większą pewność.\n- Więc jak, przyjaciele? - zapytałem z uśmiechem, na co chłopak kiwnął głową, delikatnie odwzajemniając uśmiech.\nZałożyłem ręce na biodrach. Nie mogłem powstrzymać triumfalnego uśmiechu. Byłem z siebie taki dumny. W końcu udało mi się rozwiązać tę sprawę. Przynajmniej jedną.\nNagle spostrzegłem, jak Isaac napiął mięśnie i skupił się na czymś. Ściągnąłem brwi.\n- Co się dzieje? - Kiedy nie odpowiadał chwilę, ponowiłem pytanie. - Isaac, o co chodzi?\n- Ciii... - uciszył mnie, nasłuchując czegoś.\nZrobiłem naburmuszoną minę.\n- Nie uciszaj mnie - rzekłem z udawaną pretensją w głosie.\nIsaac, ignorując moje zachowanie, powiedział w końcu cicho:\nKiwnąłem głową. Mieliśmy zadanie do wykonania. Misję czas zacząć.\nTemat: Re: Can't Take My Eyes Off You 26/3/2013, 16:53\nO mój Boże! Jakież to było życiowe, do you know? ;p Nie jestem na świeżo, bo czytałam od razu jak dodałaś i nie mam już tych refleksyjnych komentarzy na temat opowiadania, ale coś mądrego postaram się wypowiedzieć xd.\nLahey jest słodki nawet wtedy, gdy nie jest. Mówiłam to już. Ale kurczę to jak to przedstawiłaś to, że jest zazdrosny i wgl. Mhmmm. To mi się podobało. A Stiles? O rany jaki on w porządku i bardzo fajnie się zachował względem Isaaca, czego w sumie można się było spodziewać. W końcu to dobry i kochany Stiles. I te ich teksty i pojednanie. Ahh kocham\nDziękuję za dedyk a teraz czekam na Allison.\nPS: Miałam swój ulubiony fragment, który chciałam koniecznie zacytować, ale teraz nie pamiętam który to ;/\nTemat: Re: Can't Take My Eyes Off You


Rekordowe zlecenie na Citaro: Mercedes‑Benz dostarczy do 950 autobusów miejskich dla Berliner Verkehrsbetriebe (BVG) - EvoBus Polska Sp. z o.o.\nRekordowe zlecenie na Citaro: Mercedes-Benz dostarczy do 950 autobusów miejskich dla Berliner Verkehrsbetriebe (BVG)\nStuttgart / Berlin - To największe jednorazowe zamówienie wszech czasów na bestsellerowy autobus miejski Mercedes-Benz Citaro a jednocześnie największe zlecenie niemieckiego przedsiębiorstwa transportu publicznego: Berliner Verkehrsbetriebe (BVG) otrzyma w najbliższych latach do 950 autobusów miejskich z gwiazdą.\nNa swoich 154 liniach autobusowych Berlier Verkehrsbetriebe BVG wykorzystuje 1400 autobusów, w tym prawie 1 000 pojazdów jednoczłonowych i przegubowych. Już ponad 300 z nich zdobi emblemat z gwiazdą. W minionym roku autobusy BVG przewoziły 441 milionów pasażerów. Autobusy markiMercedes-Benz i jego poprzedników mają w Berlinie wieloletn ią tradycję: Już w roku 1905 na ulicach stolicy Niemiec pojawiły się pierwsze autobusy wyprodukowane na płycie podłogowej Daimlera, które eksploatowane były przez „Allgemeine Berliner Omnibus Aktien Gesellschaft” (ABOAG), prekursora dzisiejszego Berliner Verkehrsbetriebe (BVG).\nŚwiatowy bestseller Mercedes-Benz Citaro: elektryczny w każdym calu\nPodpis pod zdjęcia 14C987_007, 14C987_013 i 11C490_005-1:\nNajwiększe jednorazowe zlecenie wszechczasów: do 950 autobusów miejskich typu Mercedes-Benz Citaro G i Citaro Solo dla Berliner Verkehrsbetriebe (BVG)


DJI Matrice 200 - Sklep DJI - Autoryzowany Partner DJI\nProdukty DJI Matrice DJI Matrice 200\nSKU: 9922 Kategorie: DJI Matrice, Drony, Matrice 200, Profesjonalne Tagi: DJI, dron, Matrice, Matrice 200\nMatrice 200 to najnowszy dron przemysłowy firmy DJI z bardzo szerokim zakresem zastosowań m. in. w inspekcjach, pracach poszukiwawczych, mapowaniu 3D czy precyzyjnym rolnictwie. Dodatkowo drony z serii Matrice można rozszerzać o niezbędne kamery, czujniki i inne potrzebne narzędzia. W serii Matrice 200 znajdują się 3 modele – 200, 210 i 210SDK – co pozwala dobrać właściwego drona do określonych zadań. Wysokiej jakości silniki zostały sparowane z 17-calowymi śmigłami, co zapewnia stabilny lot, nawet przy silnym wietrze. Nowością jest system dwóch akumulatorów, który automatycznie ogrzewa cele podczas lotu w temperaturach poniżej zera. Zamknięta konstrukcja zapewnia odporność na deszcz i zanieczyszczenia (stopień ochrony IP – 43), dzięki czemu możemy latać w bardzo trudnych warunkach pogodowych.\nDrony z serii Matrice 200 posiadają niezwykle złożony system przednich, dolnych i górnych czujników, gwarantujący niezawodne wykrywanie i omijanie przeszkód w każdych warunkach. Dron posiada również tryby inteligentnego lotu – Activetrack pozwala na śledzenie poruszających się ludzi lub innych obiektów np. podczas akcji ratunkowych, natomiast w trybie Point of Interest dron będzie okrążał badany obiekt, dzięki czemu możemy skupić się na zbieraniu interesujących nas danych np. podczas inspekcji wież lub turbin. Tryb Spotlight zablokuje kamerę na wybranym celu, zachowując swobodę lotu, a Tripod ułatwia lot w wąskich przejściach.\nNapisz pierwszą opinię o „DJI Matrice 200” Anuluj pisanie odpowiedzi\n33 549,00 zł Czytaj dalej


Luty 2012 - Nie zawsze schludnie.\nNie zawsze schludnie.\nFilmoteka- Listy do M.\nŻyjemy w trudnych czasach, gdzie wyjście do kina jest kosztowną rozrywką, do teatru często nieosiągalną, a o operze mało kto słyszał. Często bardziej wartościowe wydaje się siedzenie na ławce z piwem i popalanie papierosów, czemu często towarzyszy słuchanie nielegalnie pobranej muzyki z... Czytaj więcej\nMam pewien pomysł do którego realizacji potrzeba mi różnych pierdółek. I jedyna sensowna strona, którą znalazłam to qnszt.pl . Czy któraś z Was miała coś z tą stroną wspólnego? Może Wasze znajome zamawiały od nich i możecie cos powiedzieć? Przyznam szczerze, że ceny nie są jakieś wygórowane... Czytaj więcej\nMiłość ma kolor fioletu.\nDzień dzisiejszy, a wlaściwie poranek dzisiejszy śmiało nazwę najlepszym porankiem tygodnia. Jedno z moich marzeń zostało spełnione- na śniadanie wypiłam roztwór z glukozą. Dobrze, że zima się kończy (hahaha), bo moje lewe przedramię wygląda jakbym zaczęła eksperymentować z z narkotykami... Czytaj więcej\nNie sięgasz mi do pięt!\nBloga na szafie mam praktycznie od początku, kiedy tylko taka możliwość się pojawiła. Powiem szczerze, że nie spodziewałam się, że aż tak mnie to wszystko tutaj wciągnie. Szafa ma ogromną przewagę nad portalami, które możliwość założenia bloga oferują- rodzinna atmosfera i ilość użytkowników,... Czytaj więcej\nZrób swoją własną neonową sukienkę!\nW związku z tym, że spodobała Wam się bardzo sukienka z ostatniego posta pragnę poinformować, że tej sukienki nie możecie nigdzie kupić ani znaleść na sprzedaż ponieważ jest ona wytworem hand made. Jeślki faktycznie tak bardzo Wam się podoba to niestety albo bierzemy się do szycia, albo... Czytaj więcej\nO tak, dziś zdecydowanie moje ulubione ze wszystkich świąt w naszym kalendarzu. Nazwa użytkownika jest całkowicie myląca- jestem strasznym obżarciuchem, a z bobasem w brzuchu wyglądam jak rasowy pasibrzuch, który faworki i pączki zjada na śniadanie co rano. Dzisiajeszy dzień obfituje w... Czytaj więcej\nKobiety to są strasznie biedne istotki. Trzeba mieć buty pasujące do wszystkiego, których nigdy nie założymy, trzeba mieć sukienkę na każdą okoazję, żakiety, bolerka, kamizelki... No i trzeba mieć też dżinsy. Ale co ma biedna kobieta o obfitych kształtach powiedzieć, kiedy w sieciówkach... Czytaj więcej\nJem co dobre.\nOdkąd mam w sobie bobasa jestem fanatyczką zupy pomidorowej, generalnie warzyw w postaci zupy i w ogóle warzyw. Wśród wielu moich znajomych swego rodzaju obrzydzenie sieję, kiedy teraz hektolitrami (dosłownie!) wypijam wszelkiego rodzaju soki warzywne. No ktoś, kto je wymyślił był albo jest... Czytaj więcej\nMy name is Altair.\nSiedzę w pracy i jestem wprost przytłoczona całą masą obowiązków. Jestem tak obładowana pracą, że aż mi się oczy kleją. Jednym słowem- praca w biurze to po prostu idealne zajęcie dla mnie. Marzę sobie za to o pysznej kawie z mlekiem i o szarlotce z lodami. I wiadomo, jak praca biurowa bez... Czytaj więcej\nDaleko jabłku do jabłoni, czyli przepis na najprostszy jabłecznik we wszechświecie.\nZdałam sobie sprawę, że pewnie nie jestem jedyną łamagą w kuchni, która slodkości lubi, ale z pieczeniem niekoniecznie jej do twarzy. W nowym mieszkaniu nie mam miksera więc jestem totalnie uziemiona jeśli chodzi o jakieś wymyślne ciasta, natomiast natchnęłam się na dosyć ciekawy przepis, który... Czytaj więcej\nHm, nie wiem. Nie wiem, blogu, jaki będziesz więc nie każ mi się opisywać.\nNa szafie od: 06-04-2011\nCzasem chciałabym mieć tak poukładane w głowie, jak mam poukładane w szafie.\nGrudzień 2011 (30)\nMoże zdarzyć się...\nBloga na szafie mam...\nChodakowska miesiąc 2.\n6 dnia tego...\nStudniówka to bez...\nnie dziwi mnie, świadczy o tym cena w rossmanie na...\nja niestety nic o tej serii nawet nie słyszałam\nmożesz mi podać tytuły, może coś przygarnę :)\nteż mam podobny problem, tyle, że poza beletrystyką mam...\nebay, polecam mój wpis odnośnie tego;) więc zapraszam...\nkreacja na komunię platformy bluzka hm listonoszka torebka vans marynarka kozaki jeans spódnica chanelka sukienka na ślub cywilny płaszcz leginsy koronka


Skarby �wiata - El Tajin\nEl Tajin w Meksyku po�o�one nad Zatok� Meksyka�sk� to tajemnicze miasto odkryte w puszczy w 1785 r. Prace wykopaliskowe rozpocz�to dopiero w 1934 r. Kompleks zabudowa� powsta� prawdopodobnie w latach 800 –1200. Oko�o 1200r. zosta� zniszczony i opuszczony. Symbolem El Tajin jest piramida z niszami po�wi�cona bogu deszcz�w i piorun�w. Pierwotnie w piramidzie mie�ci�y si� 364 bogato zdobione nisze. Przypuszcza si�, �e obiekt mia� zwi�zek z obliczeniami kalendarzowymi. Najwi�ksz� budowl� jest sala kolumnowa, kt�rej p�askorze�by informuj� o �yciu religijnym mieszka�c�w El Tajin. Odkryte podczas prac archeologicznych boiska nasuwaj� przypuszczenia, �e miasto stanowi�o centrum gry w pi�k�. Rozgrywki organizowano ku czci boga burzy, kt�remu sk�adano w ofierze pokonanego zawodnika.


Wiosenne nowości, czyli nowe marki w sklepie Gastromania - Blog Gastromania\nStrona główna > Ciekawostki > Wiosenne nowości, czyli nowe marki w sklepie Gastromania\nBelgijska czekolada to symbol znakomitej jakości, a firma Callebaut jest doskonale znana prawdopodobnie wszystkim profesjonalnym piekarzom i cukiernikom na całym świecie. Jej działalność koncentruje się na wsparciu cukierni, lodziarni i piekarni. Pod koniec lat 80. Callebaut wprowadziła na rynek czekoladowe dropsy Callets, a w roku 2006 uruchomiła produkcję serii Single Origin – czekoladowych kuwertur wyprodukowanych z wyselekcjonowanych ziaren pochodzących z jednego regionu świata. Czekolady Callebaut to propozycje dedykowane wyrobom oraz konfekcji czekoladowej klasy premium. Receptury firmy stanowią do dziś bazę wielu markowych wyrobów czekoladowych.\nOferta francuskiej marki Cacao Barry to idealna propozycja dla cukierników i piekarzy poszukujących najwyższej jakości polew czekoladowych i komplementarnych produktów dekoracyjnych. Cały asortyment Cacao Barry produkowany jest na bazie starannie wyselekcjonowanych ziaren kakaowca pochodzących z wybranych plantacji. Autorski proces przetwarzania ziaren oraz dbałość o każdy etap produkcji sprawia, że marka stała się jednym z ulubionych producentów cukierników i miłośników czekoladowych przysmaków na całym świecie. Firma produkuje m.in. czekolady i kuwertury o idealnej konsystencji, wielosmakowe praliny, markowy likier i doskonałe masło kakaowe.\nHolenderska marka Van Houten specjalizuje się w produkcji czekolady dla firm vendingowych i cateringowych oraz hoteli, restauracji i sklepów. Oferta firmy obejmuje czekolady o zwiększonej zawartości kakao, czekolady instant, czekoladę w płynie oraz naturalne kakao. Wszystkie produkty Van Houten posiadają certyfikat UTZ i są wytwarzane w 100% z naturalnego, ekologicznego kakao. Nie zawierają konserwantów i słodzików ani żadnych, nawet śladowych ilości innych składników, dzięki czemu są nie tylko smaczne, ale przede wszystkim bezpieczne dla zdrowia.\nAmerykańska marka Mona Lisa należy do belgijskiego potentata Barry Callebaut, co stanowi wystarczającą rekomendację dla oferty firmy. Asortyment marki obejmuje m.in. czekoladowe i marcepanowe dekoracje, posypki, ołówki i rollsy, kubeczki i korpusy, narzędzia dla kreatywnych cukierników, specjalne sezonowe propozycje i dodatki oraz kolorowe, wzorzyste folie transferowe zapewniające czekoladowym wyrobom ciekawe wykończenie i apetyczną ekspozycję. Wszystkie produkty Mona Lisa wykonane są w 100% z kakao pochodzącego ze zrównoważonych upraw, dzięki czemu posiadają certyfikat Cocoa Horizons – fundacji nadzorowanej przez szwajcarską federalną organizację kontrolną.\nHiszpańska marka Chocovic specjalizuje się w produkcji najwyższej jakości czekolady i dodatków dla klientów przemysłowych i rzemieślniczych. Pełna oferta firmy obejmuje nadzienia oraz jasne i ciemne polewy czekoladowe o różnym stopniu płynności i zróżnicowanych nutach smakowych oraz naturalny proszek kakaowy, smakowe pasty i artykuły dekoracyjne. Zróżnicowana oferta Chocovic ułatwia produkcję czekoladowych przysmaków i deserów, które są nie tylko smaczne, ale również ciekawe wizualnie.\nCzekolady i funkcjonalne polewy brazylijskiej marki Sicao produkowane są z najlepszej jakości ziaren kakaowca, głównie z regionów Bahia i Pará. Asortyment Sicao obejmuje ponad 50 produktów, a są to m.in. czekolady o średniej płynności, funkcjonalne polewy oraz naturalne kakao. Kuwertury charakteryzują się wysoką zawartością naturalnego kakao, mają wspaniały połysk i są szybkoschnące. Najnowsza propozycja Sicao to granulki wyprodukowane z czystej, półciemnej czekolady. Wszystkie produkty brazylijskiej marki mają ten sam skład i produkowane są zgodnie z tradycją wypracowaną przez Barry Callebaut – właściciela Sicao.\nHolenderska marka FunCakes specjalizuje się w mieszankach do pieczenia ciast oraz słodkich, kolorowych artykułach dekoracyjnych dla profesjonalnych cukierników i piekarzy. Pełna oferta firmy obejmuje blisko 1000 produktów i obejmuje mieszanki do ciast, dodatki i nadzienia, różne rodzaje mąk, smakowe kremówki, kolorowy marcepan, gumy i pasty modelujące, belgijską czekoladę o zróżnicowanych kształtach, kolorowe posypki, żele do kolorowania ciast, farby spożywcze i pędzelki do zdobienia wypieków, aromaty, kolorowy pyłek spożywczy, spraye, smakowe pasty, artykuły do pieczenia, kreatywne elementy dekoracji ciast i deserów, formy i kubeczki o zróżnicowanych kształtach oraz dekoracje na różne okazje, m.in. na Walentynki, Wielkanoc, Halloween i święta Bożego Narodzenia. Zróżnicowane dodatki i artykuły dekoracyjne FunCakes inspirują cukierników na całym świecie do poszukiwań własnych, kreatywnych kombinacji.


Transparentne winietki ślubne z pleksi okrągłe- sam napis 1 | TADAM Pracownia Kreatywna\n» Transparentne winietki ślubne z pleksi okrągłe- sam napis 1\nKod produktu: 761C-309AF_20210921112717\nPrzeźroczyste winietki ślubne- okrągłe z transparentnej pleksi- Sam napis- czcionka 1\nTe wyjątkowe winietki na ślub wykonane z transparentnej plexi z nadrukiem imienia i nazwiska osoby, sprawdzą się szczególnie dobrze na weselu w stylu eleganckim, nowoczesnym, glamour lub boho. Nasze winietki idealnie pasują do innych akcesoriów i dekoracji wykonanych z przeźroczystej pleksi lub lustrzanych. Oczywiście takie winietki mają swoje zastosowanie również podczas przyjęć z innej okazji niż ślub takich jak, chrzciny, komunia, jubileusz, rocznica, bankiet itp.\nWinietki są wykonane z przeźroczystego akrylu (pleksi) o grubości 2mm i mają 7 cm średnicy.\nNasze przeźroczyste- transparentne winietki ślubne z pleksi, to hit na ślubach w eleganckim stylu lub w stylu boho, glamour. Będą się swietnie prezentować na stołach, a przy tym nie są to zwykłe papierowe winietki.


Kredka do oczu - trwałe kredki do oczu w sklepie puderikrem.pl\nCzas podkreślić oko\nKredka do oczu to kolejny ważny element jeśli chodzi o makijaż. Sprawdzi się przy makijażu wieczorowym oraz tym codziennym. Wyeksponuje Twoje piękne spojrzenie oraz nada mu wyrazistości. Kredka to zdecydowanie uniwersalny kosmetyk, który możesz wykorzystać na wiele sposobów. Oferujemy kredki do oczu, które nadadzą głębi Twojemu spojrzeniu każdego dnia! Dostępne są również kredki do brwi, dzięki, którym idealnie je wymodelujesz. Dobra kredka to podstawa perfekcyjnego makeupu. Dzięki kredce łatwiej wykonasz kreskę, a czasami nawet pełny makijaż oka, wszystko to za sprawą grubej kredki, którą możesz stosować jako cień. Wybór należy do Ciebie, a uwierz, że jest różnorodny - Revlon, PUPA Milano, Make up Factory, Laura Mercier, ARTDECO czy Claudia Schiffer. Sama zdecyduj jaka będzie idealna dla Ciebie!\nZanim zdecydujesz się wybrać idealną kredkę zastanów się na jaki makijaż stawiasz – delikatny czy taki, który ma za zadanie przykuć uwagę. W sklepie internetowym puderikrem.pl znajdziesz najlepsze kredki do oczu. Według opinii najbardziej popularna to czarna kredka lub kredka do oczu w kolorze brązowym, które są kosmetykami uniwersalnymi - będę dopełnieniem dosłownie każdego makijażu. Jeśli kredka do brwi to tylko w odcieniach brązu. W łatwy sposób podkreślisz swój kształt brwi oraz dodasz im charakteru. Jasne kredki dobrze spisują się na wewnętrznej stronie dolnej powieki. Sprawią, że Twoje oko optycznie będzie wydawać się większe oraz nadadzą twojemu spojrzeniu świeżości. Jeśli wybierasz się na imprezę i chcesz zaskoczyć unikatowym makijażem, koniecznie musisz zaopatrzyć się w dobrą kredkę innego koloru. Świetnie sprawdzi się tutaj niebieska bądź zielona z Make up Factory w postaci automatycznego eyelinera. Jak widać – im więcej kredek w Twojej kosmetyczce tym lepiej.\nPodczas dokonywania wyboru warto pamiętać o tym, aby kolor kredki był dopasowany do Twojej karnacji. Dla osób z jasną karnacją skóry idealna będzie kredka do oczu w odcieniach brązu, szarości lub zieleni. Klasyczna czarna konturówka do oczu może wywołać efekt zmęczenia. Natomiast jeśli posiadasz oliwkowy odcień skóry spokojnie możesz sięgnąć zarówno po czarną kredkę do oczu, jak i po odcienie brązów, czy nawet rudości. Osoby z ciemną karnacją bez obaw mogą bawić się kolorem i postawić również na produkty z mieniącymi się drobinkami brokatu. Pamiętaj, że Twój kolor oczu również ma znaczenie i warto go podkreślać każdego dnia. Osoby z brązowymi oczami powinny postawić na ciemne zielenie, turkusy, a także beże oraz złoto. Oczy niebieskie rewelacyjnie podkreślają takie odcienie kredek do powiek jak: ciemny niebieski, granat, a także odcienie miedzi. Natomiast osoby z zielonymi tęczówkami śmiało mogą sięgać po odcienie fioletu, śliwki, magenty oraz szarości. Na idealny makijaż oczu składa się wiele czynników, jednak wszystkie niezbędne produkty znajdziesz na naszej platformie internetowej.\nKredka do oczu wykręcana czy do temperowania?\nPosiadamy kredki wykręcane jak pomadkę oraz takie, które trzeba temperować jak zwykłą kredkę. Ta pierwsza zdecydowanie jest wygodniejsza w użytkowaniu, ponieważ kontrolujesz jej długość. Dzięki czemu możesz narysować grubą bądź cienką kreskę w zależności od tego na jaki zdecydujesz się efekt. Ogromnym plusem jest fakt, że nie musisz martwić się o temperówkę. Wysuwana kredka do oczu będzie również idealna, jeśli dopiero rozpoczynasz swoją przygodę z makijażem oczu. Odpowiednio miękka, trwała, a przede wszystkim o wiele bardziej elastyczna, dzięki czemu pozwala na łatwą oraz szybką aplikację.\nNatomiast kredką do temperowania możesz precyzyjnie wykonać swój makijaż oraz sprawić, że Twoja kreska będzie odpowiednio cienka. Jeśli pragniesz osiągnąć efekt rozmycia koniecznie zainwestuj w kredkę do temperowania, która daje szeroki wachlarz możliwości makijażu oczu. Warto zaznaczyć, że tradycyjna kredka do oczu sprawdzi się świetnie nie tylko do makijażu oczu, ale również brwi. Obecnie na rynku kosmetycznym jest już szeroka gama kredek do powiek, dzięki czemu każda z nas znajdzie idealny produkt odpowiadający naszym oczekiwaniom. Gwarantujemy, że na platformie internetowej Puderikrem.pl znajdziesz dopasowaną do siebie konturówkę do oczu, która podkreśli Twoje spojrzenie i sprawi, że w każdej sytuacji będziesz zachwycała idealnym makijażem oczu.\nSłyszałyście już o cieniu do powiek w kredce? Jeśli nie, to idealny moment by wypróbować grubą kredkę która jest miękka, dzięki czemu łatwo narysujesz wyrazistą kreskę na linii rzęs. Możesz również postawić na efekt przydymionego oka, wystarczy, że rozblendujesz kosmetyk na powiece pędzelkiem, który jest po drugiej stronie. Ten rodzaj kredki sprawdzi się, kiedy chcesz zagęścić linię rzęs. Takie są również te do brwi, które pozwolą dokładnie wykonać linie, ale co ważniejsze nie tak łatwo je rozetrzeć. Jeśli stawiasz na trwałość to najlepszym wyborem będą kredki od ARTDECO, które są wodoodporne, dlatego wodoodporna kredka do oczu sprawdzi się w każdych warunkach. Spokojnie możesz iść na basen, a gdy wyjdziesz z wody - nadal będziesz zachwycać swoją kreską! Pamiętaj, że Twój komfort oraz dobre samopoczucie we własnej skórze jest najważniejsze, a wszystkie wiemy, że piękny makijaż dodaje nam pewności siebie. Nie wahaj się i już dziś zainwestuj w najlepszy contour eye pencil na rynku i ciesz się nienagannym makijażem oczu w każdej sytuacji.\nPUPA MilanoPUPA Milano Vamp! Kredka do oczu 301 Ultimate Malachite\nPUPA MilanoPUPA Milano Kredka do oczu Multiplay 86 Play with Brown\nPUPA MilanoPUPA Milano Winter Blooming Kredka do oczu Multiplay 83 Rose Wood\nPUPA MilanoPUPA Milano Natural Side Kredka do oczu 006 Deep Night\nPUPA MilanoPUPA Milano Natural Side Kredka do oczu 005 Pearly Sky\nPUPA MilanoPUPA Milano Natural Side Kredka do oczu 004 Malachite Green\nPUPA MilanoPUPA Milano Natural Side Kredka do oczu 003 White Butter\nPUPA MilanoPUPA Milano Natural Side Kredka do oczu 002 Dark Earth\nPUPA MilanoPUPA Milano Natural Side Kredka do oczu 001 Deep Black\nPUPA MilanoPUPA Milano Extreme Kajal Kredka do oczu 002 Extreme brown\nPUPA MilanoPUPA Milano Extreme Kajal Kredka do oczu 001 Extreme black\nPUPA MilanoKredka do oczu True Eyes 01 Intense Black\nPUPA MilanoKredka do oczu True Eyes 02 Intense Brown\nPUPA MilanoKredka do oczu True Eyes 03 Intense Blue\nPUPA MilanoKredka do oczu Multiplay 52 Butter\nPUPA MilanoKredka do oczu Multiplay 53 Midnight Blue\nPUPA MilanoKredka do oczu Multiplay 55 Electric Blue\nPUPA MilanoKredka do oczu Multiplay 57 Petrol Blue\nPUPA MilanoKredka do oczu Multiplay 08 Basic Brun\nPUPA MilanoKredka do oczu Multiplay 13 Sky Blue\nPUPA MilanoKredka do oczu Multiplay 15 Blue Green\nPUPA MilanoKredka do oczu Multiplay 03 Pearly Sky\nPUPA MilanoKredka do oczu Multiplay 04 Shocking Blue


Haft krzyżykowy i nie tylko.....: sierpnia 2009\nmożna dodać pieprz do smaku\nFasolkę ugotować bez soli i pokroić. Marchew zetrzeć na tarce jarzynowej, a cebulę pokroić w kostkę i razem udusić w oleju.\nWszystkie składniki połączyć, wymieszać i wkładać do słoików. Pasteryzować 10 minut.\nAutor: indzia o czwartek, sierpnia 27, 2009\nKapustę pekińską myjemy, osuszamy, odcinamy twardy głąb i szatkujemy.\nPaluszki krabowe (rozmrożone) kroimy w drobną kostkę.\nKoperek płuczemy pod bieżącą wodą, następnie osuszamy i drobno siekamy. Kukurydzę osączamy z zalewy.\nWszystkie składniki wkładamy do salaterki, lekko mieszamy. Majonez łączymy z jogurtem i polewamy sałatkę, następnie jeszcze raz delikatnie mieszamy.\nRADA: Sałatka nie wymaga solenia , ale można użyć innych ulubionych przypraw.\nAutor: indzia o środa, sierpnia 26, 2009\nDzisiaj przeczytałam takiego oto posta w blogu, na który zaglądam:\n"..tak jak zawsze...(niewolnica obsesji)\nCałuje ją i dziecko na pożegnanie, żegna się tak jak zawsze, wyjeżdża na dwudniowe służbowe szkolenie. Jest spokojny, jest jak zawsze. Przez dwa dni dzwoni do niej, Ona zachowuje się normalnie, tak jak zawsze zdaje mu relacje z całego dnia, mówią sobie Kocham Cię na pożegnanie. Dwa dni później On powraca do niej , do dziecka , do domu. I zastaje tam puste ściany i białą kanapę na środku pokoju. Nie ma nic, nie ma jej ubrań,kosmetyków, nie ma zabawek dziecka, nie ma mebli. Jest załamany, płacze, nie wie co się dzieje, dzwoni do niej lecz w tel. zimny głos- Nie ma takiego numeru. Zmieniła wszystko. Zniknęła. Usunęła wszelaki kontakt do niej. Wredna, okropna, bezduszna?! Wróć. Dla dziecka poświęcała wiele, wiele wybaczyła, lecz nie mogła znieść jego wyimaginowanych historii, to jak ją prześladował i śledził. Wiedziała o wszystkim, znosiła to lecz do momentu gdy nadarzyła się okazja by uciec od tego wszystkiego nie zawahała się. Jest jej teraz dobrze, jest szczęśliwa, sama z dzieckiem.\nOd miłości do nienawiści jeden krok. Każdy z nas może wrócić w puste ściany. Historia prawdziwa."\nZabolała mnie. Czemu tak?\nAutor: indzia o poniedziałek, sierpnia 24, 2009\nMoje nowe dzieła:)\nA oto moje nowe krzyżyki:\nAutor: indzia o środa, sierpnia 19, 2009\nJa chyba pochodzę z innej bajki. Nie wiem czy aż tak boli myślenie. Jednak jedno wyjście do miasta i przekonuję się,że tak. Myślenie boli. Mam szczęście w tym roku ,bom chora przecież i nie byłam w mieście w zasadzie od miesiąca. Wczoraj jednak musiałam wyjechać. A właściwie mąż mnie na trochę wywiózł. Jednak to szczegół i nie o tym chciałam. Bolą mnie widoki tego typu: mama idzie, w zwiewnej sukieneczce bez ramiączek ( duszno i gorąco było, jakieś 29 stopni w cieniu), pcha przed sobą wózek. Jak myślicie jaki widok znajdziemy zaglądając do środka? Mała biedna istotka naubierana jakby była zima, kocykiem (oj co ja tu bredzę grubym ogromniastym kocem poskładanym chyba na 4 albo więcej), grubaśna czapeczka. Biedna buziunia obsypana potówkami. Mało tego: osłonka przeciw wiatrowa (znaczy ta dokładana do wózka żeby używać zimą) zaciągnięta SZCZELNIE. Chciało mi się wyć jak to zobaczyłam. Ale pamiętam komentarze sprzed dwóch lat kiedy to moja młodsza latorośl urodziła się 21 czerwca i było gorąco. Nie dość,że dziecko wyszło na spacer na drugi dzień po powrocie ze szpitala to jeszcze (UWAGA!!!!) w samym cieniuteńkim body bez żadnych skarpet, z goła głową ( przecież było zniesione w głęboki wózku, tam nie ma szans żeby je zawiało). Ależ te durne baby mi ciągle gadały,że uszy przeziębię. I guzik prawda. Dziecku było świetnie. Mało tego spało najsmaczniej na dworku kiedy wózeczek bujał na wertepach. Nie mówię,że nie brałam pieluszki do przykrycia ale tylko po to żeby nóżki nie spaliło słonko ,jakby świeciło na nie. Jednak nie widziałam takiej potrzeby żeby zasłaniać nią. Wózki maja przecież możliwość dopięcia parasolki. Rok później też małego nie ubierałam. Jak była temperatura powyżej 20 stopni to w wózku nie miał butów zakładanych. Brałam je tylko żeby pod wózek włożyć...jakby maluch miał ochotę przejść kawałek. Pytanie za 100 punktów kto tu jest dziwny ja czy one??\nAutor: indzia o poniedziałek, sierpnia 17, 2009\nCo trzecia ciężarna pije ....alkohol\nPrzeczytałam przed chwila artykuł o piciu kobiet. Nie dotknąłby mnie tak bardzo gdyby nie dotyczył kobiet w ciąży. Może nie jestem jakoś tam strasznie doświadczoną mamą. Jednak mam za oba dwie ciąże. Jakieś to doświadczenie jednak jest. Przepracowałam też 5 lat jako nauczyciel. Widziałam więc trochę jak może wpływa alkohol na dzieci. Rozumiem,,że w ciązy sa mdłości ( o zgrozo to nazywa się mdłości poranne a ja cały dzień wymiotowałam). Nie przyszło mi jednak do głowy napić się ani ina ani piwa. Nie piłam alkoholu. Mimo palenia papierosów w ciąży rezygnowałam z nich całkowicie. Przeciez nie można truć dziecka. I tak było ono skazane na życie w zanieczyszczonym warszawskim środowisku jednak....starałam się zminimalizowac toksyny. Nie wiem jak można być lekkomyślną osobą na tyle ,żeby pić. Jak tłumaczą swoje postępowanie takie mamuśki?: Przecież lekarz nie ostrzegał ich,że to szkodliwe dla dziecka. Wymówka dobra jka każda inna. Inne twierdzą,że łożysko chroni dziecko. Pewnie,że chroni ale nie przed truciznami. Nie zdają sobie sprawy,że alkohol szkodliwyn jest na układ nerwowy dziecka, że może wywołać płodowy zespół alkoholowy. Jakoś to będzie. A potem tragedia. Dziecko niedonoszone i nie jest w stanie przeżyć. Inny scenariusz to przedwczesne poronienie.\nNajbardziej niebezpieczny jest alkohol w pierwsych 3-5 tygodniach ciąży. Wywołuje wtdy największe uszkodzenia móżgu i układu nerwowego.\nCo na to statystyki? Co trzecia ciężarna sięga po kieliszek.\nO zgrozo. Czy w alkoholu nie powinny znajdowac się środki antykoncepcyjne? Zostawie to bęz kometarza dalszego.\nAutor: indzia o piątek, sierpnia 07, 2009\nJakby ktoś się pytał to żyję. Na razie słaba jestem. Sił nie mam za wiele żeby siedzieć. Jestem po operacji. Wybaczcie więc moja nieobecność.\nAutor: indzia o środa, sierpnia 05, 2009\nJakby ktoś się pytał to żyję. Na razie słaba jeste...


LMJM: Akademia 21 lepsza od Cracovii! – AP 21\n13 kwietnia 2017\tLMJM: Akademia 21 lepsza od Cracovii!\nAktualności, Juniorzy U-17, Rocznik 2002, Rocznik 2004\nAkademia Piłkarska 21 Pany! W meczu Derbowym nasi Juniorzy pokonali zespół Cracovii Kraków zdobywając kolejne 3 punkty w rozgrywkach Makroregionalnych!\nZa nami kolejne mecze ligowe naszych zespołów. Już wczoraj zaczęli nasi juniorzy, którzy występują w I LOJM. W rozegranym na boisku przy ul. Szablowskiego 1 meczu podopieczni trenera Urbańskiego pokonali zespół Prądniczanki Kraków 3-2.\nAle prawdziwe emocje czekały nas dzisiaj. Na boisku w Wieliczce w ramach 5 kolejki LMJM spotkały się zespoły Cracovii Kraków i naszej Akademii 21. Dwa najlepsze zespoły Małopolski, które walczą na wiosnę o prawo gry w finale Mistrzostw Polski. Jak każdy mecz Derbowy, nasz dzisiejszy pojedynek z Pasami dostarczył licznie zgromadzonym kibicom wiele emocji. I co najważniejsze, po raz kolejny okazaliśmy się lepsi. Po golach Sebastiana Otwinowskiego i Dawida Malika pokonaliśmy Cracovię 2-0!\nSłabiej spisali się dzisiaj nasi Młodzicy, którzy niespodziewanie przegrali swój mecz z drużyną Dunajca Nowy Sącz 1-2.\nLiga Makroregionalna Juniorów Młodszych , 5. Kolejka – 13.04.2017 (czwartek):\nCracovia Kraków – Akademia 21 0-2\nKKP Korona Kielce – Karpaty Krosno 0-3\nMotor Lublin – Korona Kielce 0-0\nStal Mielec – Górnik Łęczna 3-1\nI liga Okręgowa Juniorów Młodszych, 3. kolejka 12.04.2017 (wtorek):\nAkademia 21 II – Prądniczanka Kraków 3-2\nMałopolska Liga Trampkarzy (rocznik 2002), 17. kolejka 13.04.2017 (czwartek):\nSandecja Nowy Sącz – Akademia 21 3-0\nMałopolska Liga Młodzików (rocznik 2004),19. kolejka 13.04.2017 (czwartek):\nAkademia 21 – Dunajec Nowy Sącz 1-2


Serwis HOOVER Łowicz 696317414 ✔ naprawa AGD\nNaprawa HOOVER Łowicz ✔\nSerwis HOOVER w Łowiczu\nNaprawa i serwis sprzętu AGD HOOVER Łowicz - ☎ 696317414. Serwis HOOVER w Łowiczu oferuje naprawę pralek, lodówek, zmywarek oraz innych urządzeń AGD. Dojazd do klienta na terenie Łowicza i powiatu łowickiego. Pogwarancyjne naprawy, usuwanie usterek oraz wymiana części na nowe. Oferujemy darmową diagnozę przyczyny wystąpienia awarii w przypadku zgody na naprawę sprzętu. Nie prowadzimy sprzedaży samych części zamiennych firmy HOOVER. Oferujemy je wyłącznie z usługą serwisową. Zapraszamy do kontaktu telefonicznego z naszym łowickim serwisem AGD w sprawie napraw pogwarancyjnych.


Wynajem ładowarek teleskopowych Nowy Tomyśl - Ładowarki teleskopowe obrotowe\nJeżeli Twoja firma w zakresie wynajmu ładowarek teleskopowych obsługuje Nowy Tomyśl i okolice, zapraszamy do współpracy!\nŁadowarki teleskopowe oraz obrotowe z operatorem i bez operatora na wynajem długoterminowy i krótkoterminowy Nowy Tomyśl\nZapraszamy do zaznajomienia się z ofertą naszej profesjonalnej firmy, w której to odnajdą Państwo następujące usługi:\nTo właśnie dzięki temu, że jesteśmy w tej branży już od lat jesteśmy w stanie Państwu zaoferować w właściwej cenie usługi najwyższej jakości. Obsługujemy zarówno zamówienia od Klientów indywidualnych, jak oraz tych służbowych – niezmiennie starając się wzorowo odpowiedzieć na wszystkie, nawet najważniejsze oczekiwania naszych zleceniodawców. Wyróżnia nas także terminowość wykonania zleceń, solidność i zaangażowanie w każdy jeden projekt.\nOferujemy Państwu najwyższej jakości ładowarki w kolosalnym zakresie wysokości roboczej i o różnym udźwigu – tak, aby każdy dostał od początku do końca tą, jakiej pożąda. Posiadamy maszyny wyłącznie od wypróbowanych oraz prestiżowych wytwórców, każdorazowo przed każdym wynajmem sprawdzone przez naszych wykwalifikowanych mechaników. Równie wyszkoleni są operatorzy, którzy sprawią że każde zadanie z ich udziałem przebiegnie ekspresowo, efektywnie i bezpiecznie.\nProponujemy Państwu wynajem ładowarek również bez operatora – z kapitalnym napędem i systemem poruszania się, który sprawia że poradzą sobie z każdym, nawet najtrudniejszym zadaniem. Są również niezwykle ładne w sterowaniu i manewrowaniu, to naturalnie dzięki czemu wybrany przez Państwa operator nie będzie miał z nimi żadnego kłopotu w obsłudze.\nProponujemy jeszcze powierzyć nam wszystkie zlecenia połączone z podnoszeniem i przemieszczaniem materiałów, do których to ładowarki teleskopowe zostały stworzone. Nasze ładowarki mają wybitnie silne silniki, dzięki czemu nie jest im straszna nawet praca na skomplikowanym terenie roboczym. Nie bardziej profesjonalnego aniżeli to rozwiązania.\nStworzona przez nas firma oferuje wynajem profesjonalnych ładowarek teleskopowych wraz z obsługą operatora dla budownictwa i w szerokim zakresie rozumianego przemysłu. Gwarantujemy długoterminowy najem oprzyrządowania, jak również krótkoterminowy. Nasz sprzęt to urządzenia najlepszej jakości, który gwarantuje bezpieczne i efektywne wykonywanie prac na wysokościach. Serdecznie zachęcamy do zaznajomienia się z opisującą nas ofertą wynajmu ładowarek teleskopowych oraz ładowarek teleskopowych obrotowych.\nNasza firma proponuje ładowarki teleskopowe o rozmaitych parametrach, by Klient był w stanie dobrać je do własnych wymagań. Nasze ładowarki są w stanie być wyposażone w łyżkę, dźwig, widły i kosz osobowy, który dedykowany jest do wykonywania prac wysokościowych. To właśnie dzięki współpracy z wiodącymi fabrykantami ładowarek, możemy zaproponować sprzęt z niezmiernie bogatym osprzętowaniem akcesoryjnym. Bez ustanku poszerzamy nasz pokaźny asortyment ładowarek teleskopowych, żeby podołać wszystkim Państwa oczekiwaniom. Nasi wykwalifikowani pracownicy pomogą Państwu wybrać najlepszy sprzęt, który perfekcyjnie sprawdzi się w rzeczowych pracach. Szczególnej uwadze polecamy nowoczesne ładowarki typu ROTO, które zapewniają wznoszenie materiałów o maksymalnej masie 5 000 kg na wysokość nawet trzydziestu metrów!\nChcąc sprostać wszystkim Państwa oczekiwaniom, wprowadziliśmy też możliwość wynajmu wyposażenia z obsługą fachowego operatora. Eliminuje to potrzebę dodatkowego zatrudniania przeszkolonej osoby, która ma właściwe uprawnienia. Stworzona przez nas propozycja kierowana jest przede wszystkim do Klientów decydujących się na najem krótkoterminowy, z uwagi na możliwość zaoszczędzenia środków finansowych i czasu.\nSerdecznie zachęcamy do zaznajomienia się z naszą kompletną ofertą wynajmu ładowarek teleskopowych rozmaitego rodzaju. Zapewniamy najwyższą jakość naszego wyposażenia, jak także profesjonalizm operatorów. U nas wolno liczyć na niezwykle konkurencyjne warunki cenowe. Z całego serca zapraszamy!


W kolejnym miesiącu pragniemy przybliżyć wam następną postać, która swoim życiem i postępowaniem zasłużyła na chwałę Nieba. W październiku będzie to św. Jan Paweł II, papież. Wielki czciciel Matki Bożej i Jej Niepokalanego Serca. Przypominamy, że więcej informacji o świętym można znaleźć w panelu bocznym po prawej stronie.\nSZLAKI PAPIESKIE W Kaplicy Na Brzegu są relikwie św. Jana Pawła II


EDUNEWS.PL - portal o nowoczesnej edukacji - Dzień uważności\nPoprzedni artykuł Kastomizacja w edukacji\nNastępny artykuł Niesprawiedliwość oceniania\n12 września świętujemy dzień uważności. Proponuję nie zastanawiać się i blokować pytaniami: przez kogo, po co, na co… tylko skorzystać! Uważność to kategoria świadomości ważna i w życiu i w pracy, zwłaszcza z osobami na drodze rozwoju, czyli uczniami. Zachęcam do skupienia się na tym, jakie przekazujemy modele świata i jak formujemy przekazy na temat jego elementów.\nWeźmy wyrażenia często używane w szkole: praca i trud. Jak wynika z relacji od rodziców i własnego doświadczenia, najczęściej w szkole słyszy się, że uczniów „czeka ciężka praca”, „musicie ciężko pracować”… Dlaczego praca musi być ciężka? Skąd ten trud, znój i mozół? Czy to jest narzędzie motywacji? Dlaczego trzeba przerazić, żeby zmotywować?\nPowszechnie już (chyba) wiadomo, że słowa kreują rzeczywistość. Świat jest taki, jaki jest w twoich przekonaniach. Przekonania – w dużym skrócie, biorą się z kontekstu kulturowego, w którym wyrastamy od dzieciństwa (w tym zasłyszane bajki i baśnie, religia); kontekstu rodzinnego (co usłyszeliśmy o tym, że jest tak i tak) oraz osobistych doświadczeń, czyli jakie tego, jakie sami rozpoznaliśmy wzory na świat, siebie i innych. Tak powstały mix przekonań jest na ogół niespójny wewnętrznie, ale mimo wszystko działa i … nas prowadzi przez życie. Obraz rzeczywistość jest oczywiście zniekształcony, spora część możliwości – skasowana. Aby to zobrazować zastanówmy się chwilę nad skrótem typu: „zachowuj się wreszcie odpowiedzialnie i rób to, co ci każę!”. No właśnie, nasze przekonania – jak się je „wyłowi”, są tak nielogiczne, że aż śmieszne! Ale uwaga są śmieszne, dopóki nie „kasują” nam możliwości!\nNauka jako ciężka praca jest najbardziej blokującym przekonaniem dla osoby uczącej się! Od razu wprowadza organizm uczącego się w stres i ustawia na demotywującej pozycji startowej i robimy wszystko, aby tego unikać. W stanie FLOW, w którym uczymy się tego, co jest naszą pasją, co budzi nasze zainteresowanie, nigdy nie odczuwamy takiej przygnębiającej motywacji, przymusu, trudu… raczej trudno jest się nam oderwać od nauki czy pracy!\nKontekstem kulturowym dla ciężkiej pracy nauczyciela jest zapewne fabuła doktora Judyma i innych Siłaczek, każdy nauczyciel zapewne odczuwa takie obciążenie, a pozostała część społeczeństwa oczekuje – zgodnie z tym mitem, takiego poświęcenia. No i do czego to prowadzi!\nZastanówmy się jakie jest nasze myślenie: „moja praca to orka na ugorze” czy „moja praca to codzienne fascynujące spotkania z młodymi ludźmi w drodze rozwoju”.\nProponuję przed najbliższym dniem uważności zbadać swoje myślenie.\nMoże też warto wymyśleć jakąś wspólną inicjatywę w wielu szkołach?


Wiadomości24 » Wydarzenia » Ludzie » Złote usta i raniące słowa burmistrza Łukowa\n#2758 wg odsłon (dzienny)\nData dodania: 2015-06-09 13:32\nJeszcze niedawno łukowską koalicję Prawa i Sprawiedliwości z Platformą Obywatelską zwaną „słodkim POPiSem” stawiano, całej Polsce, za wzór.\nPo wyborze burmistrza i radnych nastały w Łukowie nowe czasy i watahę z PO wycinano równo z ziemią. Przedstawiciele niedawnego koalicjanta zlatywali ze stanowisk, na glebę, aż dudniło. Nikt się za nimi nie ujął. Takie wilcze prawo politycznego rynku. Jesteś z nami przy drabinie, to wchodź wyżej. Nie jesteś - spadaj!\nNa dyrektora szpitala, członka PO, znaleziono zasraną Zosię z oddziału dziecięcego. Już go nie ma. Obowiązki dyrektora pełni przedstawiciel PiS.\nRozglądano się wokół, szukano niedobitków w PO. I znaleziono. Udało się. Wypatrzył sam burmistrz, lider pisowskich struktur nad Krzną. Przewodniczącą Zakładowej Organizacji Związkowej OZZPiP przy ZOZ Łuków, Bernardę Machniak.\nNatychmiast podzielił się swoimi rewelacjami ze słuchaczami Katolickiego Radia Podlasie/http://podlasie24.pl/lukow/region/sloik-z-konfiturami-17502.html/.\nOto co powiedział 17 kwietnia br. w rozmowie z red. Grzegorzem Skwarkiem, burmistrz Łukowa Dariusz Szustek:\n- „To jest polityczny Związek. Pani Bernarda Machniak jest działaczką Platformy Obywatelskiej. Pani Bernarda Machniak dostała słoik z konfiturami od pana Grzegorza Gomoły. Została od razu przeniesiona na stanowisko kierownicze. Mogła sobie różnie regulować czas pracy. Bodajże kilkadziesiąt dni w ubiegłym roku była oddelegowana do pracy związkowej.\nNatomiast skutki takiej stricte związkowej pracy pani Bernardy są żałosne czasami, bo cóż to za sukces kiedy człowiek dostaje upokarzającą podwyżkę np. osiem złotych?”.\n- Zabolały mnie słowa burmistrza- mówi ze smutkiem z głosie Bernarda Machniak. – To są kłamstwa.\nZ teczki z dokumentami wyjmuje pismo z 29.06 2007r.: „ Z dniem 1 lipca 2007 r. powierzam Pani stanowisko pielęgniarki oddziałowej w Stacji Ratownictwa Medycznego/.../- To była decyzja poprzedniego dyrektora- wyjaśnia.\nW sprawie podwyżek płac 12 grudnia 1914 r. zawarto porozumienie, które podpisali przedstawiciele związków działających przy łukowskim szpitalu. B. Machniak również.\nGdzie słoik z konfiturami? Jeszcze raz przywołam powiedzenie księdza profesora Józefa Tischnera z „Historii filozofii po góralsku” : Są trzy prawdy: świento prawda, tys prawda i gówno prawda.\nPanie burmistrzu, jedna z legend podaje, że królowi Midasowi wyrosły ośle uszy. Proszę mieć to na uwadze.\nBernarda Machniak skierowała do Sądu Rejonowego Lublin - Wschód z siedzibą w Świdniku akt oskarżenia przeciwko Dariuszowi Szustkowi o zniesławienie.\nTagi: zniesławienie Łuków PiS kontra PO Dariusz Szustek polityczne konfitury Bernarda Machniak podlasie24 łuków podlasie24 podlasie 24 łuków