Strona o tym co lubię robić dla siebie jak i na zamówienia. Znajdziecie tu moje prace wykonane na drutach, szydełku, z koralików i sznureczków.\nChusta Lost in time\nMoja pierwsza, ale nie ostatnia chusta Lost in time. Włóczka Verto di Roma -Bruma. Szydełko numer 4mm.\nTakim właśnie wzorem moje dzieci wymyśliły sobie komplety zimowe. Ścieg bardzo monotonny i włóczkożerny. Dzisiaj przedstawię Wam czapkę i komin mojej córki. Pompon we wskazanym przez właścicielkę kolorze (tak żeby pasowało do kurtki).\nAutor: Monika o 20:06 Brak komentarzy:\nMimo, że jesień u nas jest bardzo ciepła, ja już zaczynam robić na drutach i szydełku czapki, szaliki, chusty i kominy.\nAutor: Monika o 10:28 Brak komentarzy:\nLubię czytać i tą pasją zarażam moje dzieci. Żeby je bardziej zachęcić do czytania zrobiłam im nowe zakładki. Już je lubią i używają\nAutor: Monika o 15:45 Brak komentarzy:\nMoja fascynacja frywolitką trwa. Wysupełkowałam dwie obróżki\nAutor: Monika o 13:26 Brak komentarzy:\nT-Rex dla małego Diego, który uwielbia dinozaury.\nAutor: Monika o 19:15 Brak komentarzy:\nPewna mała dziewczynka o imieniu Martina poprosiła mnie o zrobienie owieczki. Wzór padł na tą z amigurumi today. Zrobiłam ją z nowej włóczki, którą wypatrzyłam w pobliskiej pasmanterii. Różowa to włóczka pluszowa.\nOwieczka na leżąco mierzy 44cm.\nAutor: Monika o 18:34 Brak komentarzy:\nKrólika w ogrodniczkach wyszydełkowałam dla małego Hugo. Wzór pochodzi od Dominiki Kamyszek ze strony. Dziękuję Ci Dominika za wzór.\nMój królik mierzy 67cm. Robiony szydełkiem nr4.\nAutor: Monika o 09:23 Brak komentarzy:\nTo mój ulubiony wzór makramowej bransoletki, pochodzi z Macrame School. Tym razem popełniłam dwie. Jedna dla mojej Córki i druga dla mnie. Kolor w sam raz pasujący do opalenizny- mięta.\nAutor: Monika o 08:55 Brak komentarzy:\nU mnie czółenko nie stygnie, tylko kolory nici zmieniam. Tym razem frywolitkowa bransoletka, a raczej ozboda dłoni z kółeczkiem na palec, w kolorze czekolady mlecznej. Mojej siostrze skojarzyła się z malowaniem henną -i w sumie bardzo mi się to spodobało.\nAutor: Monika o 20:56 Brak komentarzy:\nOdkąd nauczyłam się frywolitki czółenkowej nie myślę o innych robótkach. Tym razem skusiłam się na podwiązkę frywolitkową. Powiem tak: łatwo nie było. Pomyłki, upał, urwana nitka i inne obowiązki i sytuacje nie przeszkodziły mi w jej skończeniu. Warto było. Efekt końcowy mnie zadawala. Jeśli Wam się podoba zostawcie króciutki komentarz. Jeśli chcecie mieć taką napiszcie do mnie na priv, z ogromną chęcią wykonam następną. Obwód podwiązki 60cm, może też być regulowana tasiemką lub gumką.\nAutor: Monika o 16:03 Brak komentarzy:\nDrugi raz robiłam ten obrus. Tym razem sporo większy - 196cm na 265cm. Kolor beżowy. Szydełko 1,3mm nitka 100% bawełna egipska numer 8.\nJuż dawno ją zaczęłam. Ciężko się ją robiło bo nitka jest cieniutka. To mieszkanka bawełny z kaszmirem. Wzór wymyśliła moja Madzia. Ta już jest zarezerwowana.\nAutor: Monika o 18:16 Brak komentarzy:\nKolejny misiek w mojej kolekcji amigurumi. Wzór pochodzi z Amigurumi Today.\nTroszkę mnie tu nie było, a to dlatego że sporo czasu poświęciłam na zrobienie szydełkowego poncha. Wzoru nie miałam. Dostałam tylko zdjęcie.\nTak wygląda orginał z którego robiłam\nTak wygląda moja praca\nAutor: Monika o 10:39 Brak komentarzy:\nWreszcie się udało. Już kilka lat temu zachwyciła mnie frywolitka. Niestety nie byłam w stanie nauczyć się jej z filmików i zdjęć zamieszczonych w necie. Kiedyś spróbowałam nawet frywolitki igłowej, ale to jednak nie to samo. Przyleciała do mnie Madzia. Wytłumaczyła, pokazała i nauczyła. Dziękuję bardzo.\nMogę się w końcu pochwalić moimi pierwszymi pracami.\nAutor: Monika o 15:42 2 komentarze:\nMiętowy kucyk pony\nBardzo mi się spodobał wzór ze strony amigurumi today na konika. Córka wybrała kolory, włóczkę do filcowania na włosy i ogon.\nAutor: Monika o 13:03 Brak komentarzy:\nNiedźwiadek z serduchem\nKolejne amigurumi do kolekcji. Teraz niedźwiadek z wielkim serduchem. Zrobiłam go bardzo szybko i z wielką ochotą. Opis znajdziecie tutaj, jest w języku rosyjskim. W razie problemów piszcie- pomogę.\nCzerwono- czarna gąsienniczka\nOstatnio coraz częściej i z coraz większą chęcią wracam do robienia biżu. Tym razem zrobiłam czerwono- czarną gąsieniczkę.\nJuż kiedyś robiłam tą bransoletkę. Wzór pochodzi ze strony Weroniki Kaczor- Koraliki tudzież.\nTeraz miałam wykonać na zamówienie dwie\nCo roku w szkole organizowany jest tydzień karnawału i dzieci muszą przynosić różne rzeczy związane z tym tematem. W tym roku moja sprytna córka wymyśliła sobie że maskę mam jej zrobić ja ... na szydełku. Oczywiście różową. Niestety do szkoły musiała być na gumeczce, później wymienię na tasiemki.\nProszę oto ona.\nPostanowiłam w tym roku zrobić 12 serwet, obrusów bądź bieżników szydełkowych lub na drutach popełnić. Takie moje prywatne wyzwanie, bardzo motywujące, przynajmniej mnie. Zaczęłam od bieżnika. Miał być na ławę - wyszedł na spory stół, ale i tak mi się podoba. Oto on i wzór dla chętnych\nAutor: Monika o 17:27 2 komentarze:\nPeppe Pan Dziobak 2\nTo już mój drugi Peppe w wersji tsum tsuma. Oba są robione według tego samego wzoru, jak zresztą większość robionych przeze mnie tsum tsumów. Ten jednak dostał w swoje posiadanie kapelusik. Nowi właściciele zadowoleni, więc ja też jestem zadowolona. Mogę zaczynać nowe robótki :)\nAutor: Monika o 12:31 Brak komentarzy:\nNastępny tsum tsum to postać z Alicji w Krainie Czarów. Królowa Kier. Trochę bylo z nią kombinacji, ale chyba się udała ostatecznie.\nAutor: Monika o 17:49 Brak komentarzy:\nZakochany Bigli Migli.\nBardzo mi się spodobała ta postać. Moją zrobiłam z kordonka. Wyszła malutka, ma tylko 5 cm.\nWzór znaleziony na ravelry. Będzie w sam raz jaoo breloczek na Walentynki\nAutor: Monika o 13:51 Brak komentarzy:\nZrobiłam łapacz snów oczywiście cały w różu. Trochę mu brakuje do perfekcji, ale jest i córka zadowolona.\nAutor: Monika o 18:22 Brak komentarzy:\nNowa czapka. Szydełkowa czapka z bajki "Psi patrol". Miał być #Marshall, więc oceńcie sami.\nWszystkim odwiedzającym mnie życzę wszystkiego najlepszego w Nowym Roku\nAutor: Monika o 15:33 Brak komentarzy:\nMama dwójki, fizjoterapeuta, pozytywnie zakręcona na punkcie wszelkiego rękodzieła. Jeżeli Ci się podobają moje wytwory lub chcesz zapytać jak zrobić napisz: moniabajan@gmail.com\nElza z Arendelle\nOkazuje się, że ja jednak lubię robić szydełkowe zabawki. Dzisiaj pochwalę się Elzą z bajki "Kraina lodu" ( w ostatnim czasie na...\nw dodatku czerwone, powstały na specjalne zamówienie, jako prezent od Mikołaja. Mam nadzieję, że będą dobre i że się spodobają. Wzór poc...\nChusta w kolorze czerwonego wina\nMiała być bransoletka powstała chusta. Wykonana jest na szydełku 6 mm z włóczki Himalaya Kasmir Czerwone Wino (60%akryl, 20%moher, 20% polia...


Meghan Markle pokazała się w NOWEJ fryzurze - idealnej, gdy musisz szybko OGARNĄĆ się na rozmowę video | Kozaczek\nByła księżna eksperymentuje z wizerunkiem.\nMeghan Markle i książę Harry odłączyli się od rodziny królewskiej, ale nadal chcą działać charytatywnie. Była księżna Sussex współpracowała z fundacją Smart Works. Niedawno postanowiła się połączyć z jedną z jej podopiecznych poprzez wideokonferencję. Uwagę zwróciła fryzura żony księcia.\nMeghan Markle w nowej fryzurze na wideokonferencji\nMeghan Markle, chociaż razem z mężem zajęli się rozwożeniem posiłków dla potrzebujących, to część swoich działań przeniosła do sieci. Z tego względu Meghan zadzwoniła do jednej z podopiecznych fundacji przez videochat.\nŻona księcia Harry’ego zaskoczyła swoją fryzurą. Do tej pory często nosiła rozpuszczone włosy, luźny koczek, ewentualnie kucyk. Tym razem zrobiła przedziałek na środku, a część włosów spięła z tyłu.\nMeghan Markle w nowej fryzurze:\nTo idealna fryzura na takie spotkania online. Obecnie wiele z nas wciąż pracuje zdalnie i przyznajmy to – czasem wolimy dłużej poleżeć w łóżku niż porządnie „ogarnąć się” na rozmowę video. Zdarza nam się nie zdążyć umyć włosów, a takie uczesanie skutecznie to zatuszuje.\nTo łatwa i prosta do zrobienia fryzura, idealna do rozmów wideo dla każdego, kto musi dobrze wyglądać, ale nie chce poświęcać na to dużo czasu – powiedziała Lauren Baxter, fryzjerka z Nowego Jorku dla „Today”.\nA Wam podoba się fryzura księżnej? Jak Wy przygotowujecie się do rozmów online?\nMeghan Markle w kucyku fot.Forum/REUTERS\nMeghan Markle w koczku fot.Forum/Mega Agency\nMeghan Markle w falach fot.Forum/Mega Agency


Nowe społeczeństwo - Triratna\nTo, gdzie i jak mieszkamy i pracujemy ma duży wpływ na nasze codzienne życie. „Przyjaciele” starają się stworzyć warunki wspierające praktykę buddyjską w dzisiejszym świecie. Zamiast jednak przejmować tradycyjne wzorce zaczerpnięte ze Wschodu, usiłują rozwinąć nowe, choć oparte na zasadach buddyjskich; stworzyć nową społeczność będącą radykalną alternatywą dla istniejącego społeczeństwa, min. rozwinęli własne rozwiązania mieszkaniowe i biznesowe. Praktykujący starają się opierać swoje życie na szczodrości, a nie materialiźmie, żyć jak najprościej i nie akumulować więcej dóbr i przedmiotów niż im naprawdę potrzeba.


BIOTERRORYZM co znaczy\nSłownik bioterroryzm co to znaczy.\nDefinicja BIOTERRORYZM. Co to jest używanych poprzez ekipy przestępcze. Przedmiotami ataku mogą być.\nCo to znaczy Bioterroryzm: zagrożenie terroryzmem z użyciem czynników biologicznych używanych poprzez ekipy przestępcze. Przedmiotami ataku mogą być skupiska ludzi w centrach handlowych, metrze, niekiedy mechanizmy klimatyzacyjne. W nie wszystkich sytuacjach dochodzi do niszczenia upraw i zwierząt hodowlanych (agroterroryzm). Broń biologiczna jest zaliczana do broni masowego rażenia. Wykorzystuje się szereg mikroorganizmów chorobotwórczych bakterie, wirusy a również toksyny. Bakterie stosowane jako broń biologiczna to: wąglik, dżuma, bruceloza, tularemia, tężec, Escherichia coli, Legionella pneumophila. Pośród wirusów to: w pierwszej kolejności wywołujące gorączkę krwotoczną tak zwany filiowirusy (na przykład wirus Ebola) i arena-wirusy. Toksyny stosowane jako broń biologiczna to: jad kiełbasiany, enterotoksyna gronkowcowa, toksyna tężcowa. Efektywna broń biologiczna charakteryzuje się szybkim, bardzo łatwym i tanim przygotowaniem mikroorganizmów, wysoką ich zjadliwością i sporą wytrzymałością na impulsy środowiskowe. Rozprzestrzenianie drobnoustrojów uzyskuje się przez aerozole. Moment wylęgania dolegliwości jest krótki, wysoka jest zaraźliwość i śmiertelność. Niekiedy dochodzi do skażenia żywności, wody i gleby. Wykrycie źródła zakażenia i rodzaju drobnoustroju jest trudne, co wywołuje panikę pośród ludności. Drobnoustroje użytkowane jako broń biologiczna regularnie modyfikowane są genetycznie i poprzez to oporne na znane antybiotyki. Wrotami zakażenia są zazwyczaj drogi oddechowe i powłoki skórne. Poszukuje się ciągle nowych sposobów wykrywania i zwalczania mikroorganizmów i substancji toksycznych, w celu ograniczenia skutków ataku biologicznego. Aktualnie 140 krajów jest sygnatariuszami międzynarodowej konwencji o zakazie używania broni biologicznej\nCo to jest bakteriach, ich budowie i właściwościach. Rozróżnia się kilka podspecjalności: bakteriologię ogólną zajmującą się budową, postępem i fizjologią bakterii; bakteriologię lekarską zajmującą się bioterroryzm.\nCo to jest obecność białka w moczu w stężeniu ponad 0,2-0,3 g/l. Przeważnie stan ten występuje w miąższowych chorobach nerek - tak zwany białkomocz prawdziwy, nerkowy. Jest stwierdzany w: ostrym kłębkowym bioterroryzm.\nCo to jest gałąź techniki zajmująca się opracowaniem, produkcją i wyposażaniem w urządzenia do balneoterapii zakładów uzdrowiskowych bioterroryzm.\nCo to jest płynne podłoże zawierające wyciąg mięsny, wykorzystywany do hodowli drobnoustrojów bioterroryzm.\nCzym jest BIOTERRORYZM znaczenie w Słownik chemiczny B .\nSłownik Bioterroryzm co to znaczy\nCo oznacza BIOTERRORYZM definicja\nCo znaczy BIOTERRORYZM znaczenie chemia.\nCzym jest BIOTERRORYZM wyjaśnienie, wzór.\nSłownik bioterroryzm co to jest.


Cynkownia Poznań - Dobre Strony - katalog stron\nStron: 1216, Stron oczekujących: 1, Gości online: 61,\nCynkownia Elżbieta Gajęcka oferuje swoim klientom cynkowanie ogniowe elementów małych ale i też dużych. Dodatkowo oferujemy załadunek i rozładunek przywiezionych elementów/detali. Dlaczego masz nam zaufać? Wdrożyliśmy między innymi System Zarządzania Jakością zgodny z normą PN-EN ISO 9001:2009 która została potwierdzona certyfikatem. Jeśli chcesz więcej informacji zajrzyj na naszą stronę i zapoznaj się z historią firmy jak i z zakładką Jakość gdzie jest opisane to dużo dokładniej. Wszystkich serdecznie zapraszam do zapoznania się ze szczegółami naszej oferty lub od razu do kontaktu.\nTytuł: Cynkownia Poznań\ncynkownia poznań, łódź cynkownia wrocław, cynkowanie cynkownia, cynkowanie łódź, cynkowanie poznań\nPodlinkuj stronę www.cynkownia-gajecki.pl:\nKRYMAR należy do grona najstarszych Biur Pośrednictwa Obrotu Nieruchomościami w Bydgoszczy oferujemy bezpłatne ogłoszenia Bydgoszcz, mieszkania Bydgoszcz oraz nieruchomości Bydgoszcz, działki Bydgoszcz. ...\nRozdzielnice elektryczne - ELBIG\nZapraszamy do zapoznania się z ofertą ELBIG na rozdzielnice elektryczne i złącza kablowe. Wszystkie prefabrykowane przez Nas rozdzielnice i złącza kablowe są zgodne z normami i przepisami narzuconymi przez dzia ...\nJesteśmy firmą, która para się w wykonywaniu usług tłocznictwa i plastycznej obróbce blach. Istniejemy na rynku od przeszło 45 lat i również bezustannie zwiększamy nasze możliwości. Jesteśmy w stanie zapewnić t ...\nSpółka AWAS-Serwis firma z dużym doświadczeniem, która proponuje Państwu usługi związane z montażem, serwisem a oprócz tego naprawą urządzeń do podczyszczania ścieków. Oferujemy Państwu kompleksową obsługę urzą ...\nDruki hotelowe wzory\ndrukihotelowe. pl to rzetelna a także godna rekomendacji firma, która od ponad dwunastu lat proponuje swoim klientom wysokiej jakości usługi poligraficzne w bardzo atrakcyjnej cenie. Zatrudniamy bardzo dobrych ...\nprojektowanie stron www, zdjęcia, agencja reklamowa, oswietlenie, tanie, osób, zdjęcia ślubne, fitness


11 gwiazd, które kiedyś były bezdomne, ale osiągnęły sukces pomimo wszystkich przeszkód – Demotywatory.pl\n~takietam3124 6 grudnia 2018 o 6:14\n" zmarł na alkoholizm"\nR ramzei 6 grudnia 2018 o 6:19\nJak czytam tak źle przetłumaczone teksty to naprawdę jestem za wprowadzeniem art. 13...\n~SynPeruna 6 grudnia 2018 o 20:09\n@ramzei Mi się przypomina jak kolega puścił przepis na szarlotkę napisany po niemiecku przez translator, zamiast uczciwie tłumaczyć. Przy "uwolnić komorę jądrową" zamiast "usunąć gniazdo nasienne" ryczeliśmy ze śmiechu.\nM konto usunięte 6 grudnia 2018 o 6:32\nHoudini sprzedawał błyszczące buty, a Hilary i jej mama mieszkali w samochodzie, Lopez była jednym z fly girls i ciężko znaleźć samotną osobę, która nie zna Chaplina :D\nNie, no luz!\nZmodyfikowano 1 raz. Ostatnia modyfikacja: 6 grudnia 2018 o 6:33\n~Hak1 6 grudnia 2018 o 10:24\n@Marian_Janusz_Pazdzioch A jak jeszcze dodamy, że Ella Fitzgerald uciekła od ojczyma z mafią i znalazła z nią pracę (tak w każdym razie zrozumiałem to zdanie) to już mamy pełen obraz\n~S4muelWolf 6 grudnia 2018 o 11:29\n@Hak1 Czyli mafia szukała pracy? To musiały być ciężkie czasy dla przestępczości zorganizowanej....\n~fdfsfsdf 6 grudnia 2018 o 9:13\nI ani jednego Polaka, jak zawsze.\n~HGW_ 6 grudnia 2018 o 10:25\nBo jak jesteś tutaj na dnie, to na dnie zostajesz.\n~fdfsfsdf 6 grudnia 2018 o 10:42\nWłaśnie to miałam na mysli: po prostu Ameryka to inny świat.\n~S4muelWolf 6 grudnia 2018 o 11:28\nPomijając kulawe tłumaczenie, które w niektórych miejscach brzmi kompletnie bez sensu to co ich łączy? Tylko 1 z nich nie pracował podczas okresu bezdomności i żebrał. 8-letni dzieciak. Nawiasem nie "Największy czarodziej" tylko Najsłynniejszy ekspert od wyzwalania się z więzów ew. najsłynniejszy iluzjonista (choc o to miano bije się z Copperfieldem).\n~Ołaelma 6 grudnia 2018 o 12:08\nZabity przez Żyda. Przypadek? Nie sądzę :E\nL LUPUS1962 6 grudnia 2018 o 14:40\nNie wiem, ile masz lat, ale jeśli już korzystasz z translatora, to przynajmniej się zastanów, co jest w tekście pierwotnym, zanim to "tłumaczenie" bezstresowo wkleisz do demota\n~rwd7 6 grudnia 2018 o 15:56\nCzy to wszystko tłumaczył translator Google?\nJ janhalb 6 grudnia 2018 o 16:20\n"Ciężko jest znaleźć samotną osobę na Ziemi, która nie zna Chaplina."\n"Bycie walczącym aktorem nie ma nic wspólnego z romansem"\nJa prosić o wybaczenie, ale Google Translatore nie być najlepszy tłumacz w Polska…\nCzy jak już się wrzuca taką galerię, nie można by zadać sobie minimum wysiłku i porządnie przetłumaczyć podpisy? Przecież jak się to czyta to zęby bolą… :-(\n~SynPeruna 6 grudnia 2018 o 20:13\n@janhalb Tak naprawdę jakby to dać człowiekowi który zaczyna się uczyć anielskiego to dałby radę lepiej. Wbrew pozorom tłumaczenie z języka obcego jest łatwiejsze. Błędy gramatyczne są w takim układzie rzadkie, a każde słowo masz w słowniku. Wieloznaczność? Jesteś człowiekiem i możesz przeanalizować cały tekst i wywnioskować z niego o co chodzi.\nmaggdalena18 6 grudnia 2018 o 19:15\nOna i jej mama MIESZKAŁY. Co za...\n~Adam_X 7 grudnia 2018 o 0:08\nChyba chodzi o to, że taka osoba zrobi wszystko, po trupach do celu... nie wiem czy to dobrze czy źle.


Wikizero - Golgota\nTen artykuł dotyczy miejsca ukrzyżowania Chrystusa. Zobacz też: inne hasła o tej samej nazwie.\nGolgota w jerozolimskiej bazylice Grobu Świętego\nGolgota przy kościele św. Marka w Krakowie\nGolgota (gr. Γολγοθᾶ od aram. ܓܓܘܠܬܐ Gulgalta, w tłum. łac. Calvaria, co znaczy „czaszka” (właściwie, z łaciny, oznacza sklepienie czaszki)) – wzgórze znajdujące się nieopodal Jerozolimy, gdzie dokonywano egzekucji skazańców.\n1 Ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa\n2 Położenie Golgoty\nUkrzyżowanie Jezusa Chrystusa[edytuj | edytuj kod]\nOsobny artykuł: Ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa.\nWedług ewangelistów (Mt 27,33; Mk 15,22; J 19,17; w Łk 23,33 wyłącznie pod nazwą „Czaszka”) na Golgocie dokonała się Męka Pańska – ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa wraz z dwoma złoczyńcami. W przypadku Jezusa, egzekucję poprzedzała droga krzyżowa.\nGolgota to także metafora całej męki Chrystusa, od modlitwy w Ogrodzie Oliwnym, aż do śmierci na krzyżu.\nPołożenie Golgoty[edytuj | edytuj kod]\nZgodnie z żydowską tradycją czaszka Adama (hebr. גולגולת – Gulgolet) została pochowana na jednym ze wzgórz w pobliżu Jerozolimy. Ewangeliści wprawdzie nie wspomnieli o tej tradycji, ale znali ją pisarze starochrześcijańscy, m.in. Orygenes.\nPonieważ tradycja o tym, które wzgórze jerozolimskie było Golgotą, zaginęła, o miejscu, które miało stać się obiektem kultu i na którym został zbudowany kościół (bazylika Grobu Świętego) zadecydowała matka cesarza Konstantyna Wielkiego, święta Helena w roku 326. Na wzgórzu tym według legendy święta Helena odnalazła szczątki Krzyża Świętego o cudownych właściwościach. Obecnie bazylika jest zarządzana i użytkowana przez kilka wyznań chrześcijańskich.\nWspółcześnie toczą się spory pomiędzy historykami o to, gdzie w rzeczywistości znajdowała się Golgota: czy na terenie obecnej bazyliki Grobu Świętego, czy na którymś ze wzgórz pod Jerozolimą.\n↑ Umiński 1959 ↓.\nJózef Umiński: Historia Kościoła. Tom I. Opole: Wydawnictwo Diecezjalne Św. Krzyża, 1959, s. 244.\nZobacz hasło Golgota w Wikisłowniku


Gringo wśród dzikich plemion. Poznaj świat - Wojciech Cejrowski - książka | księgarnia internetowa lovebooks.pl O nas | Kontakt | Jak zamawiać | Koszty przesyłki | Regulamin zakupów | Polityka prywatności | Odbiór osobistyw naszej ofercie znajduje się 151553 produkty\n> Gringo wśród dzikich plemion. Poznaj świat\nGringo wśród dzikich plemion. Poznaj światWojciech CejrowskiWydawca: BernardinumDział: Literatura > PodróżeEAN: 9788373809406ISBN: 978-83-7380-940-6Stron: 302, Format: 14.5x21.5 cmData wydania: 2011, Oprawa: twarda\njeżeli planujesz zakup tego produktu w przyszłości > dodaj do schowka> poleć znajomemu> napisz komentarzJest to książka przygodowa i podróżnicza. Mądra, a jednocześnie pełna humoru. Sprawia, że czytelnik zaczyna się głośno śmiać. Jest to także album niezwykłych fotografii z wypraw w najdziksze rejony świata. Wojciech Cejrowski zabierze Państwa na wyprawę do ostatnich dzikich plemion.Inne książki tego autora:Boso przez świat Hiszpania i Portugalia DVD (Płyta CD)Boso przez świat Madagaskar. DVDBoso przez świat. Amazonia (DVD)Boso przez świat. Brazylia (DVD)Boso przez świat. Ekwador (DVD)Boso przez świat. Łowcy głów (DVD)Boso przez świat. Męska przygoda (DVD)Boso przez świat. Namibia (DVD)Boso przez świat. Tajlandia (DVD)Boso przez świat. Vanuatu (DVD)Boso przez świat. Wenezuela (DVD)Boso przez świat. Wyspy (box 3 DVD)Gringo wśród dzikich plemionGringo wśród dzikich plemionGringo wśród dzikich plemion / Podróżnik WC / płyta DVD „Amazonia” (pakiet)Gringo wśród dzikich plemion. Wesja zapachowa. Poznaj światKołtun się jeżyPodróżnik WC. Wydanie II poprawionePodróżnik WC. Wydanie II poprawionePodróżnik WC. Wydanie II poprawione. Poznaj światRio AnacondaRio Anaconda. Poznaj światWyspa na preriiWyspa na preriiPodobne tytuły Gringo wśród dzikich plemionWojciech CejrowskiJest to książka przygodowa i podróżnicza. Mądra, a jednocześnie pełna humoru. Sprawia, że czytelnik zaczyna się głośno śmiać. Jest to także album niezwykłych fotografii z wypraw w najdziksze rejony świata. Wojciech Cejrowski zabierze... cena: 43,00 złdo koszyka Gringo wśród dzikich plemionWojciech CejrowskiJest to książka przygodowa i podróżnicza. Mądra, a jednocześnie pełna humoru. Sprawia, że czytelnik zaczyna się głośno śmiać. Jest to także album niezwykłych fotografii z wypraw w najdziksze rejony świata.\ncena: 16,99 złdo koszyka Świat dzikich zwierzątAgnieszka FrączekNaciśnij naszą dźwiękową linijkę i sprawdź, jakie odgłosy wydają dzikie zwierzęta. Przeczytaj wesoły wierszyk o każdym z nich. To wspaniała zabawa dla malucha.\ncena: 33,00 złdo koszyka Kolorowanka świat dzikich zwierzątpraca zbiorowaNowa seria malowanek z naklejkami jest kontynuacją do serii poprzednich sympatycznych kolorowanek dla najmłodszych. Tym razem książeczki zabiorą małych artystów w świat pełen zabawy i nauki z literkami i cyferkami.\ncena: 3,50 3,49 złdo koszyka Panda Liu. świat dzikich maluchówpraca zbiorowaBawiąc się z Liu, dowiesz się wielu ciekawych rzeczy o życiu pand wielkich.\nWeź udział w przygodzie rozgrywającej się w sercu Chin. Zobacz walki o terytorium, odkryj zwyczaje pand, poznaj życie tych niezwykłych zwierząt oraz ich... cena: 19,99 złdo koszyka Lew Leon. świat dzikich maluchówpraca zbiorowaBawiąc się z Leonem, dowiesz się wielu ciekawych rzeczy o życiu lwów.\nWeź udział w przygodzie rozgrywającej się w sercu Afryki. Zobacz walkę o terytorium, odkryj lwie zwyczaje, poznaj życie tych niezwykłych zwierząt oraz ich... cena: 20,00 19,99 złdo koszyka Poznaj Polskę, poznaj światAnna Majorczyk- Informacje o polskich województwach\ncena: 55,30 44,90 złdo koszyka Poznaj świat. Dinozaurypraca zbiorowaSeria książek Poznaj świat pozwala dzieciom łatwo i przyjemnie odkryć, to co je otacza. Poręczny format umożliwia zabieranie ich razem z naszymi maluchami, na spacer lub w inne ciekawe miejsca.


Witaj! Logowanie Rejestracja Aktualny czas: 19.07.19, 08:16\n02.02.19, 10:56 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 02.02.19, 10:58 przez Plastian.)\nTylko wszystkie prace mają tak jakby pasywny przychód za wykonywanie czynności ze swoich profesji. Kupiec będzie zdany tylko na siebie i swoje towary. Nie będzie on też zdobywał poziomu swojej profesji bo jak? Doksa da się? W zależności od pluginu do handlu nagradzać właściciela expem do pracy za transakcje wykonane przez innych graczy i własne ale nie w swoim sklepie?\nTeż uwielbiam takie systemy rywalizacji jak jobs czy mcmmo. Jeśli ktoś potrafi opracować racjonalny /shop który będzie miał sens to poprę jego pomysł. A szczerze mówiąc ja nie potrafię czegoś takiego przygotować.\n02.02.19, 11:29 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 02.02.19, 14:40 przez drzewiec.)\nWydaje mi się to trochę niesprawiedliwe (praca kupiec), bo żeby coś sprzedawać gracz musiałby zrezygnować z innych prac. Czasem chcemy sprzedać tylko jeden rodzaj przedmiotu. No ale temat do dyskusji, i jak się to dopracuje to może się okazać, że nawet całkiem dobry system z tego wyjdzie.\nOsobiscie trochę się pogubiłem w całym tym wątku. Pojawiają się nowe propozycje, punkty widzenia całej sytuacji. Według mnie zaczyna się robić tutaj bałagan. Spróbujmy jakoś wypisać propozycje które dotychczas się pojawiły (odłóżmy narazie na bok kwestię, czy sklepy powinny być na spawnie, czy na działkach graczy. To jest obecnie drugożędna sprawa).\n1. Cały system pozostaje bez zmian. Prace zostają, /shop zostaje, brak sklepów graczy.\n2. Cały system pozostaje bez zmian. Jak wyżej, ale modernizujemy /shop. Tzn. dodajemy nowe itemy, albo usuwamy niepotrzebne.\n3. Wprowadzamy sklepy graczy i całkowicie usuwamy /shop, oraz:\na) Zostawiamy prace, ale nieco zmniejszamy zarobki\nb) Zostawiamy prace, wprowadzamy opłatę za prowadzenie sklepu lub działek\nc) Zostawiamy prace, wprowadzamy pracę kupiec. Tylko kupiec może stawiać sklepy. Zmniejszamy zarobki za prace\nd) Usuwamy prace, ale dajemy graczom możliwość sprzedawania niektórych swoich itemów (w ograniczonej ilości) serwerowi\ne) Usuwamy prace, bardzo ograniczamy możliwości zarobku w inny sposób niż handel z innym (jakieś bonusy w /kit, albo za czas gry)\n4. Wszystko usuwamy, wprowadzamy dopracowany system wymian między graczami.\nOstatni podpunkt (4) trochę ciężko mi przeanalizować, bo nie do końca rozumiem jak miałoby to wyglądać.\nCzy są jeszcze jakieś opcje które pominąłem przez swoje niedopatrzenie? A może już jesteśmy zgodni, że niektóre już odrzuciliśmy?\nObawiam się również, że ankieta dołączona do tego wątku trochę straciła sens. np. obecnie wygrywa opcja, że wszystko zostaje jak jest, mimo że tak naprawdę więcej osób zaznaczyło opcję za wprowadzeniem sklepów graczy.\nNa koniec może napiszę mój punkt widzenia. Najbardziej mi zależy na wprowadzeniu puktu 3. Chyba każdą z tych "podwersji" uważam za lepszą niż to co mamy teraz. Dla mnie jednak ten serwer to przede wszystkim survival. Czyli brak jakiegokolwiek sklepu byłby całkiem sensowną opcją (nie byłoby gotówki, gracze wymieniają się przedniotami jedynie z łapki do łapki). Są tutaj jednak dwa problemy. Po pierwsze, jest nas mało. I jak chcemy coś kupić, to jest mała szansa, że w danym momencie ktoś nam to sprzeda. Dlatego potrzebujemy sklepy graczy, aby móc kupować (sprzedawać) pod nieobecność sprzedającego (nas). Drugi problem: jeśli gracz A potrzebuje pewien przedmiot, i osoba B może go sprzedać, ale w zamian chce coś czego gracz A nie posiada. Dlatego musimy ustanowić jakąś wspólną walutę, gotówkę. Miałaby ona pośredniczyć wymianie, a nie być czymś, co możemy zdobyć na różne sposoby, żeby potem kupić to co nam się tylko podoba. Według mnie zarabiać powinno się dać tylko produkując przedmioty które inni gracze potrzebują, i je im sprzedając. Jaki jest sens sprzedawania tysięcy marchewek za gotówkę, skoro tak naprawdę nikt by tego nie kupił (w świecie survival). Dlatego pozostaję przy podpunkcie 3, wersji e).\nObawiam się że ta cała dyskusja szybko się nie zakończy\n02.02.19, 13:20 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 02.02.19, 13:21 przez Plastian.)\nDziękuję drzewiec za to podsumowanie tematu.\nMnie zastanawia jedno bo aktywnie prowadzimy tutaj dyskusję na temat różnych form handlu z innymi graczami i jak dotąd nie stwierdziłem by ktoś z osób uważających iż nie powinno być takiego systemu, udzielił się przedstawiając ku temu argumenty.\nPoczątkowo proponując ten nowy rodzaj pracy myślałem głównie o resellu. Każda inna praca wymaga od gracza by ten był w grze. Kupiec nie zarabia tak jak inni na produkowaniu czegoś i nie musi być w grze by zarobić a jego zyski rozkładają się w czasie. Może np ustawić skup materiałów do alchemii a za jakiś czas wystawić na sprzedaż trochę drożej. Może również dogadać się z innym graczem, który nie jest kupcem, że będzie sprzedawał jego towar za odpowiednią prowizją albo zostanie dostawcą którejś z profesji. Pomysłów jest masa.\nRównież jestem za 3 i o dziwo za 4 ale to głównie z ciekawości jak by to wyglądało. Pierwszy problem, który przedstawiłeś doskonale znam bo dotyczy on np. mnie. Gram zwykle wcześnie rano i nie mam możliwości zdobyć przedmiotów od innych graczy bo ich nie ma..\nNie koniecznie tą wspólną walutą muszą być $. Przecież gra ma już w sobie troszkę z handlu - szmaragdy i wieśniacy. Może by tak wczuć się w ten klimat? Można je zdobyć kopiąc (kto tego nie robi?) bądź handlując z wieśniakami. Przedstawiłem również plugin opierający handel między graczami na szmaragdach. Wtedy pieniądz staje się zbędny.\nAktualny czas: 19.07.19, 08:16 Polskie tłumaczenie © 2007-2019 Polski Support MyBB


Škoda Fabia FL - pierwsze egzemplarze zjeżdżają z taśm produkcyjnych\nTestHub.pl, 3 lata temu Czytano 3 min 710\nPierwsze egzemplarze Škody Fabii po liftingu opuszczają linię produkcyjną. Wkrótce trafią do klientów. Średni czas oczekiwania za małym hatchbackiem w salonie to około 3 miesiące. Fabia od pierwszej generacji wprowadzonej w 1999 roku jest jednym z najpopularniejszych modeli samochodów sprzedawanych w Polsce i Europie.\nŠkoda Fabia I generacji została po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowana podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie w 1999 roku.\nŠkoda zdecydowała się na delikatne odświeżenie kluczowego auta w swoim portfolio – Fabii. Zmiany nie są rewolucyjne. Klienci decydujący się na zakup tego modelu, cenią go nie za ekstrawaganckie rozwiązania, ale stonowany wygląd i ogólną solidność. Zmiany miały jedynie optycznie odświeżyć auto, a przy okazji wprowadzono pewne elementy wyposażenia, dotychczas zarezerwowane dla modeli wyższych klas.\nFabia to kluczowe auto w portfolio marki. Od premiery pierwszej generacji w 1999 roku na całym świecie sprzedano ponad cztery miliony egzemplarzy.\nOd 1999 roku Škoda Fabia jest jednym z najpopularniejszych modeli samochodów. Po Škodzie Octavii, to drugi najchętniej wybierany model producenta, oferowany w dwóch wariantach: hatchback i kombi. Pierwsza generacja trafiła do 1 790 000 klientów, równie imponujący wynik osiągnął jej następca z wynikiem 1 710 000 dostaw. W czerwcu 2017 roku fabrykę producenta opuściło ponad pół miliona aut z trzeciej generacji.\nNajwiększym rynkiem sprzedaży Škody Fabii jest rynek niemiecki. Od premiery pierwszej generacji w 1999 roku dostarczono tam ponad 761 800 pojazdów. Na rodzimym czeskim rynku osiągnięty wynik to ponad 540 300 sprzedanych aut. Trzecie miejsce pod względem sprzedaży zajmuje Wielka Brytania, ponad 335 200 pojazdów. Polski rynek z wynikiem ponad 314 000 samochodów zajmuje czwartą lokatę. W minionym roku Fabia była najczęściej wybieranym nowym samochodem na naszym rynku (łącznie: klienci indywidualni oraz flotowi).\nJakie zmiany przyniósł lifting?\nPrzednie oraz tylne lampy po raz pierwszy w tym modelu oferowane będą w technologii LED. Poszerzone zostało portfolio dostępnych obręczy kół ze stopów metali lekkich, przy czym największe w ofercie będą mierzyć aż 18 cali. Zmiany dotyczą także wnętrza. Delikatnie przeprojektowano deskę rozdzielczą oraz zastosowano dwukolorowe materiały wykończeniowe. Na listę standardowego wyposażenia najbardziej popularnej wersji Ambition trafiło nowoczesne urządzenie infotainment SWING z kolorowym ekranem dotykowym o przekątnej 6,5 cala oraz funkcją Bluetooth. Na liście dostępnych opcji z zakresu bezpieczeństwa znaleźć będzie można m.in. Blind Spot Detection (funkcję monitorowania martwego pola w lusterkach) i Rear Traffic Alert (funkcję wspomagania wyjazdu z miejsca parkingowego), systemem wspomagania ruszania pod wzniesienia Hill Hold Control oraz funkcja Easy Light Assist odpowiedzialną za automatyczne włączenie świateł mijania.\nOferta silnikowa odświeżonej Fabii zawiera cztery trzycylindrowe jednostki o pojemności 1.0 litra. Wolnossące silniki MPI z wtryskiem pośrednim oferowane są w dwóch wariantach mocy: 44 kW (60 KM) i 55 kW (75 KM). Jednostki TSI, wyposażone w turbosprężarkę oraz bezpośredni wtrysk paliwa, charakteryzują się mocą 70 kW (95 KM) i 81 kW (110 KM). Najmocniejsza z wymienionych jednostek jest dostępna z siedmiostopniową przekładnią automatyczną – DSG.\nInne nasze artykuły odnośnie tego modelu.\n#Car\t#fabia\t#lifting\t#Skoda\t#skoda fabia\t#Škody Fabia\nDacia Duster w wersji z... Wi-Fi?


Home > Okulary korekcyjne > Boss Orange > BO 0217 (9DR)\nBO 0217 jest dostępny także w 1 innych atrakcyjnych wersjach\nBO 0217/9DR Okulary od projektantów.\nTego, że okulary nadają stylu, jest oczywiście świadomy każy klient Edel-Optics. Taki dodatek nadaje elegancji zarówno w podróży, w pracy, jak i w czasie wolnym. Jakiś inny kolor bardziej pasuje do Twojego ulubionego ubioru? Zapoznaj się także z innymi wariantami BO 0217 marki Boss Orange z naszego asortymentu kolekcji 2017 oraz 2018.\nKanciaste i mocne, jeśli chodzi o materiał i wykonanie: Te okulary dla mężczyzny reprezentują sobą stylow design i pewność siebie. Wybierając pełną oprawkę, pokazujesz, że idziesz na całość. Prostokątne oprawki wyrażają pewność siebie i siłę. Właśnie w przypadku okrągłej twarzy prostokąt stanowi dokonały kontrast. Tworzywo sztuczne to bardzo lekki i elastyczny materiał. Cieszy się długą żywotnością i niezwykłym komfortem noszenia. Czarny należy do prawdziwych klasyków. Pasuje każdemu i emanuje przy tym elegancją i naturalnością.


alony kosmetyczne powinny być dobrymi kosmetologami, którzy będą potrafili wykonywać nawet najbardziej skomplikowane zabiegi kosmetyczne. Dlatego nie każ\nDodane: 26-03-2020 05:48\nHow to choose a chauffeur useful? Jak w 2020 transportować ponadgabaryty na sto procent!Czy można używać fotowoltaikę rano?AdWords i pozycjonowanieGeodeci na faliCiekawe informacje o prawieCzerp energię ze SłońcaKiedy korzystać z usług tłumacza przysięgłego?MedycynaO tym, że nie ma się czego baćJak impreza to DJOgólnie o księgowościSome basics about plumbingImplantologia zabrzeO protetyce zębowejHiszpania - ma wiele do zaoferowania turystomOsuszacz na wynajemAkcesoria podróżne. Niezbędnik każdej osoby podróżującej!Poradnik o bezpieczeństwieJak znaleźć swoją stronę w Google? Skuteczne pozycjonowanie KatowiceMyjnie samochodowe i motoryzacjiKredyt na mieszkanie - warto pomyśleć o wycenieZobacz te 10 ciekawostek o tym jak obejrzeć pokaz tańca we Wrocłwiu w prosty sposóbKurs bhp onlineMelamina i inne materiały dekoracyjneMałe przychodnie ortopedyczne przeznaczone dla dzieciKwestia czystości twojego samochoduPoradnik dla biznesu - o pozycjonowaniu stronWybór dentysty: czym się kierowaćNa co komu geodeta? Praca i obowiązki geodety.


Blogodm: I say "fuck you" whie I'm thinking of you as my husband\nI say "fuck you" whie I'm thinking of you as my husband\nCzyli dzień sprzątania, dzisiaj akurat postarałam się bardziej niż zazwyczaj i wykonałam głębsze porządki.\nCo tu więcej robiłam? Oglądałam serial, czytałam książkę i jestem w połowie. W sumie to podoba mi się to jak pisze J.Lynn. To łączenie sensu książek, gdzie Avery z Zaczekaj na mnie (Tom 1) i Teresa z Zaczekaj na mnie (Tom 2) spotykają się z Callą z Zostań ze mną. Że wszystkie mają ze sobą jakąś szczególną więź. To nie tak, że mamy jedną książkę, ona się kończy i to na prawdę koniec nie ma dalszych losów, żadnych powiązań.\nA jeszcze teraz na TVP 1 lecą Szybcy i wściekli. Początek zawsze fajnie zobaczyć, to jak Brian i Mia się zapoznają, to rozwiązywanie sprawy policyjnej i końcowe lekkie zawiedzenie, gdy pozostali dowiedzieli się, że Brian to glina. W marcu ma wyjść ich ósma część. Jestem ciekawa co tam wkręcą do tej historii. Siódma część już miała wysoki poziom, a w dodatku dużo kosztowała.\nWłaśnie teraz uświadomiłam sobie że zostały cztery miesiące do końca roku szkolnego, marzec będzie szybki, rekolekcje, święta, kwiecień będzie cały w szkole, maj czyli matury i dodatkowe wolne, czerwiec prawie wakacje, wycieczka i ogólniejszy luz. Czyli w sumie wychodzi z tego jakieś osiemdziesiąt dni (?) mniej.\nNo to co, skończy się film, pójdę się umyć, rozłożę łóżko, przejrzę tumblra i może jeszcze trochę poczytam, po czym pójdę spać. Mam nadzieję, że zasnę szybciej niż o pierwszej, jak to ostatnio bywało.\nEtykiety: beautiful, black, book, boyfriend, coffee, cup of tea, dark, day, February, love, memories, music, night, serial, sleep, weekend, white


Ewa Florek i Anna Malczewska o 38 Międzynarodowej Wystawie Psów w Opolu. Pierwsze wystawy już w piątek - Radio Opole\nRadio Opole » Loża Radiowa » Aktualności » Ewa Florek i Anna Malczewska o 38 Międzynarodowe ...\n2019-04-25, 15:22 Autor: Joanna Matlak\n- Wystawa startuje w sobotę od godziny 10.00 i potrwa do niedzieli do późnych godzin popołudniowych. Mamy 2929 zgłoszonych psów, prawie 2 tys. wystawców i są to reprezentanci 23 krajów poza Polską. Najliczniej przyjeżdżają do nas wystawcy z Niemiec, Czech i Słowacji, ale też z Węgier, Holandii, Litwy, z krajów nadbałtyckich, ale i skandynawskich. Są też ciekawe pojedyncze egzemplarze, bo mamy np. wystawców z USA, Kanady czy Meksyku – mówiły w Loży Radiowej Ewa Florek i Anna Malczewska ze Związku Kynologicznego w Polsce, organizatorki 38 Międzynarodowej Wystawy Psów w Opolu, która odbędzie się w Centrum Wystawienniczo-Kongresowym.\n- To długotrwały proces – mówiła Ewa Florek, pytana o to jak powstaje nowa rasa. – Każda musi mieć jakieś cel. Czy to pies do polowania czy do towarzystwa. Musi być kilka linii, muszą dawać potomstwo zgodne ze wzorcem. Ciekawostką jest to, że w Opolu pojawiają się tzw. rasy nieuznane na wystawach, w tym roku mamy 27 takich przedstawicieli.\n- Są osoby, które bawią się w taką hodowlę, bo jest to praca polegająca na obserwacji, na tym jak kształtuje się potomstwo. Wśród ras pretendujących do uznania jest polski spaniel myśliwski. Tym samym mielibyśmy szóstą rasę narodową – mówiła Ewa Florek.\nDodajmy, że wśród polskich ras uznanych przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) jest chart polski, gończy polski, ogar polski, polski owczarek nizinny i owczarek podhalański.\nW programie 38. Międzynarodowej Wystawy Psów jest także klubowa wystawa psów do towarzystwa, która odbędzie się w piątek o godz. 12.00 w CWK. Ponadto przygotowano krajową wystawę psów 5 grupy FCI, a także klubową wystawę terierów, która odbędzie się w niedzielę o 9.00 w CWK.\n- Dodajmy też, że w Parku Nadodrzańskim w Opolu odbędzie się specjalistyczna wystawa psów welsh corgi. Są to psy królowej angielskiej. Taka ciekawostka ze wzorca: między końcami uszu, a nosem musi być trójkąt równoboczny. Mam przyjaciół, którzy hodują te psy, są szalenie miłe i należą do pierwszej grupy, do psów pasterskich – dodaje Anna Malczewska.\nTagi: 38 Międzynarodowa Wystawa Psów, Związek Kynologiczny w Polsce, Ewa Florek, Anna Malczewska, psy rasowe


Negatyw. Premiera kryminału 9 maja\nDebiut naszego absolwenta Klaudiusza Szymańczaka już 9 maja w księgarniach! “Negatyw” ukaże się nakładem wydawnictwa Burda Książki. Zachęcamy do sięgnięcia po kryminał, w którym nic nie jest takie, jak się wydaje…\n”NEGATYW” TO RASOWY KRYMINAŁ, KTÓRY NIE DA O SOBIE ZAPOMNIEĆ!\nKlaudiusz Szymańczak to nasz Absolwent “Podstaw pisania” i “Pracy nad powieścią” u Aliny Krzywiec. Zapraszamy na kursy jeszcze przed wakacjami. Kliknij i sprawdź terminy >>\nźródło: materiały prasowe wydawnictwa Burda Książki


Pomóżmy Tomkowi stanąć na nogi. - Ewa Bobrowska | Pomagam.pl\nPomóżmy Tomkowi stanąć na nogi. Jak założyć taką zbiórkę?\nPomóżmy Tomkowi stanąć na nogi.\n33 202 zł z 30 000 zł (Cel)\n2 318 udostępnień\nJestem siostrą Tomka -naszego "MANI" ',"MAŃSKIEGO", który był radosnym pełnym szalonych pomysłów towarzyszem naszego życia-był bo dnia 10 października 2016 roku nasze życie uległo diametralnej zmianie. Około godz 13 Tomek bardzo źle się poczuł, został zawieziony do szpitala, gdzie po długich diagnozach okazało się, że przyczyną jego złego samopoczucia jest tętniak aorty, który w każdej chwili mógł pęknąć. Nie zdający sobie sprawy z powagi sytuacji uśmiechnięty Tomek pojechał na operację .Widok tak wesołego brata pozostaje do tej pory w mej pamięci... Przeszedł w szpitalu w Lublinie bardzo trudną operację ostrego rozwarstwienia wstępującej aorty, jak i również istotnej niedomykalności aortalnej. Podczas operacji mój brat był w głębokiej hipotermii z całkowitym zatrzymaniem krążenia oraz izolowaną perfuzją mózgu. Tomek po operacji był nieprzytomny, bez reakcji na bodźce zewnętrzne. Następnego dnia tomograf komputerowy wykazał wzmożony drenaż, trzeba było ponownie operować. W kolejnym dniu u Tomka powstał krwiak w przednim śródpiersiu i warstwa płynu w osierdziu. Potrzebna była kolejna operacja ratująca życie.Nastąpił też obrzęk mózgu ,doszła też niewydolność nerek.Tomek do końca stycznia 2017 roku utrzymywany był w śpiączce farmakologicznej.Po komplikacjach związanych z operacją doszło do czterokończynowego porażenia spastycznego z zespołem apalicznym jak i również niewydolności oddechowej.Dzisiaj jest w domu i potrzebuje pełnej,długotrwałej i bardzo kosztownej rehabilitacji , żeby znów mógł wykonywać zwykłe dla zdrowego człowieka czynności -jeść, mówić , chodzić-bo przecież jest synem, bratem, ojcem i przyjacielem.\nBardzo proszę o pomoc w zebraniu środków na dalszą rehabilitację każdej dziedziny życia . Będę wdzięczna za każdą nawet najdrobniejszą wpłatę - za każdy akt dobrej woli.\nKochani.Jeszcze raz bardzo serdecznie dziękujemy za wszystkie wpłaty i ciepłe słowa.Przepraszam bardzo że tak długo nie pisałam.Celem zbiórki którą założyłam był zakup C-Eye .Jesteśmy po prezentacji urządzenia które jest bardzo fajne ,ale w przypadku Tomka nie zdało egzaminu.A teraz parę słów o Tomku.Jest w 98% świadomy,zaczyna powoli mówić więcej jest słów na ,,nie,, lub ,,nie wiem,,ale mamy nadzieję że wkrótce to się zmieni,lecz niestety nadal nie porusza się.Dzięki Państwu pomocy został zakupiony profesjonalny pionizator Baffin Trio do dalszej rehabilitacji jak i również profesjonalne łózko rehabilitacyjne Egerton Novo 2.Aktualnie Tomek przebywa na wyjeżdzie rehabilitacyjnym do 03-02-2018.Moim marzeniem jest aby Tomek wrócił jak najszybciej do samodzielności,ale do tego potrzebna jest dalsza rehabilitacja ruchowa ,której koszty są bardzo wysokie.Stąd moja gorąca prośba o dalszą pomoc w zebraniu funduszy na dalsze leczenie,bo przecież Wszyscy pomagamy Tomkowi.\nEwa Bobrowska - Organizator zbiórki\nTomasz nie wiedziałam o twojej chorobie,teraz będę trzymała rękę na pulsie.\nBardzo serdecznie dziekujemy za wpłatę.Pozdrawiamy serdecznie\nMódl się do Pana, modlitwa ma dużą moc. Powodzenia\nModlimy sie cały czas.Serdecznie dziekujemy\nFam. R. Tetteroo\nWith love, Roland, Johanna, Daan & Eli\nwalcz Tomek walcz\nJarku walczymy cały czas.Bardzo dziękujemy za wpłatę/


Wizażystka Sosnowiec, analiza kolorystyczna, makijaż, stylistka\nNazywam się Joanna Dzioch i jestem profesjonalną wizażystką i stylistką. W Katowicach, Sosnowcu i sąsiednich miastach od 10 lat świadczę usługi zarówno osobom prywatnym, jak i firmom czy instytucjom. Pomagam nowoczesnym kobietom i mężczyznom odnaleźć własny styl, sposób ekspresji i metody podkreślania naturalnych atutów.\nMoja oferta jest wyjątkowa ponieważ łączę w niej gruntowną wiedzę o stylizacji, wizerunku i najnowszych trendach, zdobytą podczas studiów i licznych kursów, z wieloletnim doświadczeniem oraz zaangażowaniem z jakim podchodzę do każdego zlecenia.\nJestem absolwentką Międzynarodowej Akademii Estetyki „Laurel” w Warszawie oraz studium kosmetycznego w Katowicach. Systematycznie pogłębiam swoją wiedzę w interesujących mnie dziedzinach i jestem na bieżąco z nowinkami ze światowej branży beauty.\nW ramach prospołecznych inicjatyw prowadziłam cykle warsztatów w zakresie kreowania wizerunku dla kobiet i młodzieży, rozpoczynających swoją drogę zawodową.\nW portfolio marek, z którymi współpracowałam są m.in. L’Oréal Paris, Maybelline New York, Astor, Rimmel, Lumene, Gosh, Nivea.\nZapraszam do skorzystania z moich usług wszystkie osoby pragnące przemian swojego wyglądu.\nZachęcam do przejrzenia wystawionych mi referencji i opinii – są najlepszym dowodem na to, że swoją pracę wykonuję nie tylko z pasją, ale też fachowo i rzetelnie.


Byłam kobietą dla wodza – anjapisze\nMałgorzata Potocka opublikowała książkę o swoim życiu z muzykiem, liderem Republiki Grzegorzem Ciechowskim zatytułowaną „Obywatel i Małgorzata”. A ja porozmawiałam z nią o tym. A raczej — chciałam szczerze rozmawiać: o Ciechowskim, o jego muzyce, o trudnych latach Republiki, o tym, co się działo po rozstaniu się aktorki i artysty. Ale Potocka zmanipulowała ten wywiad, przysyłając mi autoryzowany tekst, w którym zmienione było wszystko — nawet moje pytania! Ba, nie przypominał on w niczym naszej rozmowy, a w moje usta włożone były lukrowane kwestie, których nie wypowiedziałam. Na opublikowanie mojej wersji Potocka się nie zgodziła, nie podając przyczyny.\nWiem, że tak wygląda spora część „autoryzacji” wywiadów prasowych w Polsce. Dlatego uważam tak sformułowaną autoryzację za relikt, który uniemożliwia nam, dziennikarzom, pokazanie prawdy i bardzo szkodzi opinii publicznej. My, za sprawą naszej przenikliwości często docieramy do tej prawdy, lub przynajmniej próbujemy. Tylko jak ją Wam przekazać, Czytelnicy, żeby nie naruszyć zaskorupiałej powłoki próżnych gwiazd?\nPisząc ten wywiad, miałam w głowie jedno: pokazać, że książka nie zawsze jest źródłem jedynej, usankcjonowanej wiedzy o ludziach, którzy są jej bohaterami. Czasem nie mają jak się już obronić przed słowami w tej książce zapisanymi — nawet, jeśli są to słowa miłości. Nie mnie oceniać, czy ta miłość jest szczera. Mogę tylko starać się obserwować, domyślać się i wykazać, jak to, do czego dążymy, obraca się w proch lub wręcz przeciwnie — w życie. Jak dowodzą recenzje książki, Małgorzacie Potockiej udało się tylko to pierwsze.\nChowała pani Ciechowskiego dwa razy.\nRaz kiedy go pani wyrzuciła z domu, drugi raz – kiedy umarł po operacji serca.\nJeśli chcielibyśmy jakoś ująć w cezurę to, co się wtedy stało – to tak.\nCiechowski w ostatnim wywiadzie przed śmiercią mówi: „Dla wielu ludzi popełniłem towarzyskie samobójstwo. Wyprawili mi pogrzeb i zakopali mnie raz na zawsze”. To o porzuceniu pani i odejściu do Anny ….\nMyślę, że to było przesadzone, nie powinien tak myśleć. Wiadomo, że jak dwoje ludzi się rozstaje, to nawet jeśli jesteśmy wszyscy dobrze wychowani i jesteśmy cywilizowani, następuje podział na przyjaciół, którzy zostają po każdej ze stron. Okazuje się, że to weryfikuje życie. Ponieważ rzadko te dwie strony się zaprzyjaźniają już po tym, jak się rozstaną, to ci przyjaciele się rozdzielają i zostają po której ze stron. Jest to przykre, ale trzeba się pogodzić z tym, że tak w życiu bywa.\nAle to pani była tą, która go zakopała – według jego słów. Tak to rozumiem.\nOn tak mógł wtedy powiedzieć, mógł tak myśleć nawet, ponieważ środowisko, przyjaciele nie zaakceptowali tego, co się stało, jego odejścia do innej kobiety.\nDawali mu to jasno do zrozumienia?\nNo, niekoniecznie w twarz, zapewne po prostu go unikali.\nPani tego nie wie? Nie rozmawiała pani z waszymi wspólnymi przyjaciółmi?\nWie pani, to jest standard w takich sytuacjach, nie ma się nad tym co zastanawiać. Mężczyzna zostawia partnerkę z dziećmi dla kochanki, z którą w dodatku romansuje w domu, stworzonym wspólnie z tą pierwszą. Jak by pani zareagowała?\nPani zareagowała bardzo ostro. Może dlatego ludzie się odwrócili od Grzegorza?\nWie pani, jeśli się jest osobą publiczną, a Grzegorz, ja tymi osobami byliśmy, to się takie rzeczy dzieją – nie ma na to siły. Takie sprawy po prostu stają się głośne i nie można nawet zapobiec temu rozgłosowi.\nA ten drugi moment? Co to za uczucie tracić człowieka, którego się kiedyś kochało i którego się – być może – znienawidziło?\nWie pani, miłość i nienawiść to dwa przeciwstawne sobie uczucia, o tej samej sile rażenia i bardzo podobne. I bardzo łatwo, jak widać, przejść z jednego stanu w drugi. Można mieć w sobie ogromną miłość i tak samo silną nienawiść. Ale ja nie miałam takich sytuacji, że nienawidziłam Grzegorza, naprawdę…\nOn to inaczej wspominał.\nPo odejściu Grzegorza miałam sytuację, w której czułam wielki ból. I wściekłość. Ale większy był ból. Nie była to nigdy czysta nienawiść.\nAle jak pani to uzasadni? On i jego żona inaczej o tym opowiadali.\nKrótko przed śmiercią Grzegorza zadzwonił do mnie prof. Zbigniew Religa i powiedział: „Dawaj tu do mnie Grzegorza, ja go wezmę i zrobię mu tę operację”. Potem miałam żal do całego świata, że nie mogłam go fizycznie zabrać, wsadzić w samolot i dowieźć do profesora. Nie mogłam zmusić ani Grzegorza, ani Ani, jego nowej żony, do radykalnej zmiany, do przeniesienia go do innego szpitala. Miałam poczucie bezradności, bezsilności. Powiedziałam to Grzegorzowi przez telefon, już jak leżał w szpitalu: „Słuchaj, Religa chce wysłać po ciebie helikopter i będzie cię operował”. On mi odpowiedział: „Nie, jestem już tutaj pod opieką lekarza, zostawmy to, pozwólmy wypadkom płynąć”.\nTo brzmi wzruszająco, ale czy wcześniej nie można było działać? Albo zaniechać pewnych działań? Mówię tu o konflikcie po rozstaniu.\nW takich sytuacjach, gdy to wspominam, wyrzucam sobie, że nie mogłam zrobić więcej. Mam żal – do siebie.\nO to, ze nie przebłagałam losu, żeby uratował Grzegorza, albo nie przebłagałam Ani, żeby pomogła go przekonać do innego leczenia, innego lekarza, albo kogoś, kto mógłby pomóc … nie wiem jak.\nI dlatego zdecydowała się pani napisać książkę o dziesięciu latach życia z Grzegorzem Ciechowskim?\nMoja książka nie jest o tym, jak przeżywałam rozstanie i śmierć Grzegorza. To jasne, że cierpiałam. W momencie, kiedy się pisze wspomnienia o tak intensywnym czasie, jakim było moje życie z nim, trochę się w tych emocjach grzebie. Raz po raz przypominają się wtedy różne straszne momenty. Nie chcę się znów dręczyć wspominaniem tego. Pani mnie pyta, czy pamiętam dzień śmierci Grzegorza?\nOtóż ja go pamiętam, ale ja nie chcę go wciąż wspominać. Życie płynie, dzieją się nowe rzeczy i nie ma sensu rozdrapywać ran.\nZapytam wprost: nie ma pani poczucia winy?\nMam. Ale już to przeżyłam, i wiem, że ciągłe rozpamiętywanie to najgorsza rzecz dla porzuconej kobiety. Sama często mówię na różnych spotkaniach terapeutycznych z kobietami: „rozstałyście się z mężem – trudno, nie wspominajcie tego wciąż i wciąż”. Staram się znajdować winę w sobie, nie obarczać Grzegorza za to, co się stało, bo rozumiem, że mógł wybrać inne życie, u boku innej kobiety. Trudno o tym nie pamiętać. Wciąż mam w głowie głos Weroniki, która mi powiedziała o śmierci ojca…\nAle jednak trudno się oprzeć wrażeniu, że pani książka pomija to, co było między wami najgorsze – czyli czas po rozstaniu, kiedy wyrzuciła pani Ciechowskiego z domu…\nBo nie o tym jest ta książka.\nW ostatnim wywiadzie Ciechowski mówi, ze na początku lat 90. zaczął miewać koszmary – prawdopodobnie pod wpływem wcześniejszego zażywania narkotyków, ale też związane z napięciami w życiu osobistym. Wtedy zaczął się zmieniać, szukać w życiu czegoś nowego. Czy pani to zauważyła?\nWie pani, ja tego nie widziałam. I to był chyba błąd. Nie widziałam chyba bardzo wielu rzeczy.\nBo ja byłam chyba zbyt pewna siebie. Uważałam, że my jesteśmy skałą. Że nic nie może się wydarzyć. Nie zauważyłam wielu jego słabszych momentów, sądziłam, że gorsze dni nie mają związku z nami. Za mało przyjrzeliśmy się sobie jako normalnym ludziom. Za bardzo pomieszaliśmy ze sobą świat sztuki i życia. Może tej normalności, zwykłości w domu mu brakowało? Ale muszę też powiedzieć, że on nie zauważył wielu moich słabszych momentów. Niesprawiedliwa wydaje mi się opinia, którą gdzieś usłyszałam, że „Grzegorz był tym związkiem zmęczony”. Każdy w życiu jest czymś zmęczony, ale trzeba w sobie wykrzesać siłę, żeby to naprawić. Może zabrakło mu sił do naprawienia tych rzeczy?\nMoże szukał czegoś innego?\nMoże… Myśmy prowadzili bardzo stresujące życie, wypełnione podróżami, trasami, lataniem. Była tam cała masa napięć – ani spokój, ani nuda.\nŻaden dzień nie był typowy. Dzień zaczynaliśmy od długich śniadań, uwielbialiśmy to. Żadne z nas nie pracowało wtedy u kogoś, więc nie musieliśmy się spieszyć rano do pracy. Grzegorz lubił pracować po nocy, ale nie lubił rano wstawać. Z drugiej strony, mieliśmy dzieci, które wymagały opieki i chodziły do szkoły, i psy, które wywlekały Grześka rano na spacer. Przede wszystkim Grzegorz był o wiele bardziej mieszczański ode mnie – lubił typowe potrawy, typowe rytuały rodzinne. Próbował nowych smaków, poznawał egzotyczne kultury, ale zawsze wracał do źródeł. Ja nie lubiłam polskiej kuchni – on tak. Nie znosiłam polskich obrzędów, on tak. Mieliśmy bardzo rodzinne święta, urodziny, imieniny, celebrę – lubił to. Był dobry w przebieraniu się za Mikołaja, długo i dobrze wybierał prezenty. Tradycyjny człowiek. Nie miał w sobie wariactwa ani niestabilności – ja tak.\nPani zakładała, że może go zdradzić?\nBardziej ja niż on. Sądziłam, że jeśli ktoś odejdzie z tego związku, to będę ja. Myliłam się.\nNie chciał ślubu z panią?\nChciał, długo do tego dążył. Ale ja się bałam, nauczona moim pierwszym doświadczeniem, że mogę go skrzywdzić. Że gdyby doszło do rozwodu, to on by nie wytrzymał tego psychicznie. Chciałam go jakoś podświadomie chronić, bardziej się bałam, że ja rozwiodę się pierwsza. Okazało się, że niepotrzebnie. Że to on pierwszy zdradził.\nCiechowski wspominał, że wtedy uważał, ze związki powinny być otwarte, że zazdrość to głupota. Wtedy, czyli kiedy był z panią, bywalczynią salonów. To był błąd – wasz, jego?\nJa tego nie rozumiałam. Myśmy wtedy w ogóle nie żyli w takiej formule. Nie uznawaliśmy otwartości, a ja czułam, że jesteśmy jednością i nie zakładałam sytuacji, że komuś mogę go oddać. Nie byliśmy dziećmi kwiatami, dom nie był komuną, związek nie dopuszczał naszych fascynacji erotycznych czy innych. Myśmy byli bardzo tradycyjnym związkiem. Ja nie wyczułam najwidoczniej jego potrzeb – on uśpił moją czujność, bo nigdy nic nie mówił. Nigdy.\nMówił pani, kim pani dla niego jest?\nTak, opowiadał, że jestem jego oknem na świat. Że jestem dla niego oparciem. Czułam, że jestem absolutną królową – od świtu do nocy.\nAle kiedyś twierdziła pani, że Grzegorz mówił przed śmiercią, w szpitalu, że panią kocha i chcecie dać sobie drugą szansę. Przecież to nieprawda. Dlaczego pani wciąż wracała do tej sprawy w wywiadach po śmierci Grzegorza?\nNie wiem. Może to forma terapii?\nWidzę, że jeszcze się pani z tym nie uporała.\nCóż, ja też nie od razu się zgodziłam na to, żeby dać głos w książce o Grzegorzu. Rok trwały przymiarki do tego, pytałam się przyjaciół, co o tym myślą. Większość mówiła: „Napisz – to będzie książka nie tylko o waszym związku, ale przede wszystkim o tamtych czasach”. Do tej pory o latach 80. w polskiej muzyce nie powstało zbyt wiele książek. I może dobrze się stało, że nie opisał tego okresu żaden krytyk, tylko właśnie ktoś, kto tę bohemę artystyczną współtworzył i przeżywał.\nTak. Ta książka jest bardzo pogodna. Nie chciałam pisać o rzeczach złych. Cieszę się, że dzięki niej powstał zapis bardzo ciekawego czasu, w którym swój udział miały różne osoby. Mieliśmy wpływ na powstanie wielu trendów, zespołów, płyt. Przez nasz dom przewijało się wielu znanych artystów. Chciałam to utrwalić. Nie mogłam zamieścić opisu dziesięciu lat naszego związku, ale wybrałam cztery lata, najbardziej znaczące moim zdaniem, pełne ludzi, skoncentrowanych wciąż na tworzeniu czegoś. To był bardzo energetyczny czas w naszym życiu.\nSkąd pochodzi opis tego czasu?\nZ mojego pamiętnika. Od 14. roku życia prowadzę pamiętnik i właściwie nie przestałam. Moi rodzice namówili mnie do zapisywania każdego dnia z życia. To jest mój nawyk, teraz już lapidarny. Z tego czerpałam pisząc książkę.\nDokonywała pani cięć w tym pamiętniku?\nNie, wybierałam rzeczy strategiczne, ważne w naszym życiu, które pokazywały upływ czasu. Były tam bardzo intymne opisy i sprawy, które musiałam odrzucić. Jeśli chodzi o emocje, klucz był jeden: wybierałam te zdarzenia, które niosły ze sobą radość.\nZapytam więc jak kronikarz: w 1985 Republika pojechała do Jarocina i publiczność obrzuciła ją kefirem i pomidorami. Ale Ciechowski pokazuje, że na tej scenie on rządzi. Wyjeżdżają z Jarocina jako triumfatorzy. 1987 – rodzi wam się córka Weronika, chwilę wcześniej powstaje też Obywatel G.C. 1990 – reaktywacja Republiki. 1991 – wychodzi płyta z przeróbkami największych przebojów zespołu. Z panią Grzegorz kwitł? Tak by pani powiedziała?\nTak się zdarzyło, że w czasie, gdy byliśmy w związku, Ciechowski nagrywał z Republiką najważniejsze płyty. To były lata 80., a Grzegorz był bardzo wyrazisty, inny, bardzo utalentowany. Nie kopiował nikogo, co było dużą rzadkością na polskiej scenie. U nas z reguły pojawiali się młodzi muzycy, którzy mieli kompleks Zachodu. On tego nie miał. Spotkałam niesamowity talent, co było wielkim przeżyciem. A stało się to w momencie, kiedy oboje chcieliśmy tworzyć wspaniałe rzeczy, i czas, rzeczywistość od nas też tego chciał. Grzegorz wtedy się rodził, kwitł i budował niezwykłe rzeczy.\nMoże go pani styl życia wyczerpał? Może chciał czegoś innego?\nSkarżył się, że miał dość snobizmu, salonów, modnych ciuchów. Pani o tym wiedziała?\nNie, ale on nie był nigdy snobem, nigdy nie udawał. Może faktycznie to do niego za bardzo nie pasowało? Był zbyt szczery na brylowanie w towarzystwie. On zawsze był sobą.\nA pani kim była?\nJa byłam kimś, kogo on wówczas spotkać chciał. Byłam taką typową partnerką dla prezydenta, albo wodza, zawsze go wspierałam i inspirowałam.\nTak pani o sobie myślała?\nJa to właśnie robiłam – inspirowałam go. Zdarzają się ludzie, którzy tkwią w fatalnych związkach, gdzie druga osoba wciąż ci powtarza: nie rób tego, to słabe, ośmieszysz się. I wtedy wszystko zaczyna ci wypadać z rąk, przestajesz dobrze funkcjonować. Ja nigdy tego nie robiłam. Grzegorz spotkał mnie w momencie, gdy bardzo mnie potrzebował. Ja wierzyłam w niego i przecierałam mu szlaki, bo byłam zagnieżdżona w środowisku warszawskim i wiele mogłam. Zresztą, gdy z Józefem Robakowskim, poprzednim mężem, stworzyłam Exchange Gallery, to w naszym domu pojawiało się więcej ludzi, niż w Muzeum Sztuki Współczesnej. Miałam wpływ na mężczyzn, z którymi byłam. Na Grzegorza też. Byłam jego czołgiem.\nOn był Johnem Lennonem polskiej sceny, pani – Yoko Ono?\nYoko Ono Republiki – tak dokładnie mówili.\nAle Yoko Ono nie jest do końca pozytywną postacią.\nNie wiem, czy jestem do końca pozytywną postacią. Wydaje mi się jednak, że w tamtym czasie robiliśmy razem z Grzegorzem wiele pozytywnych rzeczy.\nFani Republiki pani nienawidzili. Jak fani Bitelsów nienawidzili Yoko Ono. Mówili, że pani jest z innego świata, Ciechowski – też z innego.\nBo tak było. Traktowali mnie inaczej, bo ja byłam dla nich we wszystkich aspektach, i związku, i współpracy z Grzegorzem, taka „za bardzo”.\nHerszt baba? Za mocna?\nMoże? Raczej za kolorowa, za szybka, za rozbuchana. Miałam w sobie wielką siłę.\nFani obwiniali panią za rozpad Republiki.\nAle ja nie byłam powodem tego rozpadu.\nRozumiem, czyli powodem były pieniądze.\nNie. Powodem było to, że Grzegorz powiedział: „ja jestem liderem i decyduję”.\nCzy to nie dziwne, że przez lata się nie przyzwyczaili do tego, że on jest szefem zespołu?\nTo nie były lata. To wciąż byli chłopcy z Torunia. Przecież to wszystko dopiero się zaczynało wtedy.\nGdy zespół się rozpadał, miał za sobą pięć lat wielkich sukcesów… Pani zdaniem nie poszło o to, że wszyscy w Republice chcieli zarabiać tyle samo pieniędzy?\nZ tym zarabianiem to jest tak: jak wszyscy w zespole dostają po równo, to nie ma lidera. To jest propozycja socjalistyczna – dajmy wszystkim po równo. Dlaczego? W sztuce płaci się według zasług. Jeżeli zakładasz sobie zespół, wymyślasz piosenki, to jesteś liderem. Czyli masz gażę gwiazdorską, gażę lidera. U nas wciąż pokutuje myślenie, że wszystkim się wszystko należy, po równo. Mieliśmy kiedyś z Grzegorzem taką rozmowę…\nPani mu to wszystko tak tłumaczyła?\nTak, był na przykład spór o to, czy menedżer powinien dostawać takie same pieniądze, jak lider. Tak samo zespół oburzał się, gdy mówiliśmy, że agent w ogóle powinien być liczony jak gwiazda zespołu. Powiedziałam Grzegorzowi: „jeżeli twój agent jest bogaty, to ty też będziesz bogaty”. Twój agent będzie się o ciebie starał tylko wtedy, gdy odniesie sukces. I wtedy będą płyty, koncerty. To są standardy zachodnie i nie powinniśmy ich negować.\nTo były lata 80., PRL, to od kogo można było wymagać takich działań? Ciechowski przystał na pani propozycję?\nDla niego było to jasne. Ale ja nie zajmowałam się dzieleniem pieniędzy w zespole, nie ja byłam menedżerem!\nDobrym doradcą? Nie miałam wpływu na to, o co oni się pokłócili. Grzegorz powiedział prawdopodobnie: „Nie chcecie uznać, że jestem liderem, to Republika przestaje istnieć”. Były tam emocje, jakieś trzaskanie drzwiami i to wszystko. Oni już za 5 minut grali znów razem, więc nie można nazwać tego rozpadem Republiki.\nAle jednak zespół przestał istnieć. Potem ruszyła solowa kariera Grzegorza!\nTo była raczej dziura w ich funkcjonowaniu. Grzegorz przyszedł do domu, ja wróciłam z Łodzi, usiedliśmy, a on mówi: „Nie ma już Republiki”. Był załamany. Nie mogłam w to uwierzyć, a on powtarzał „co ja teraz zrobię, nie mam nawet muzyków”. Więc wzięłam telefon, zadzwoniłam do paru muzyków. Wieczorem pojechaliśmy do Tomasza Stańki, który po moim telefonie się zgodził na współpracę z Grześkiem. Okazało się, że nagle wszyscy chcą z nim grać. Powiedziałam mu: „jesteś liderem, masz talent i charyzmę, uwiedziesz ludzi, nie ma opcji, że ktoś nie zechce z tobą pracować”.\nBył pani wdzięczny?\nTak, był szczęśliwy, że tak szybko stanął na nogi. Kiedy przywiozłam mu do studia Michała Urbaniaka, to ten nawet nie pytał, dlaczego i po co. Wiedział, że jeśli ja rekomenduję mu Grzegorza – to musi to być rzecz na najwyższym poziomie. Znałam się na rzeczy, cóż…\nPowiedział: „Byłem prowincjonalnym chłopakiem z Torunia, którego w wielki świat wciągnęła kobieta”. Byliście jednak różni.\nByliśmy bardzo różni.\nMoże za różni?\nDopełnialiśmy się. I wtedy nam to wystarczało.\nGrzegorz opiekował się córką po rozstaniu, ona często bywała w jego nowym domu. Kiedy pierwszy raz pani do niego zadzwoniła z problemem?\nGdy znalazłam papierosy i piwo w jej plecaku. Miała 14 lat. Grzegorz przyjechał od razu, poprosiłam, żeby z nią pomówił, bo ja byłam bezradna. W takich sytuacjach zawsze się zjawiał, zawsze był dostępny. Bardzo kochał Weronikę. Jedyne, czego nie rozumiałam, to to, ze nigdy nie płacił alimentów na nią. To mi do niego zupełnie nie pasowało.\nTo bardzo dziwne. Jego żona, Anna Skrobiszewska mówi, że Weronika dostawała regularnie pieniądze.\nNigdy nie dostała ani grosza.\nA dlaczego nie chce pani w ogóle mówić o Annie Skrobiszewskiej?\nNie chcę się taplać w błocie. Odpowiadać atakiem na atak. Uważam sprawy między nią, a mną za zamknięte.\nAle może jednak powie pani, dlaczego nie ubiegała się o uwzględnienie córki Weroniki w testamencie, spisanym przez Ciechowskiego przed śmiercią? Czy to nie dziwne, że Grzegorz nie zostawił ani pani, ani córce nic?\nWtedy nie miałam pieniędzy na dobrego prawnika, który wyegzekwowałby prawa Wery. Pal licho ja – ale czy dziecku nie przysługuje spadek po ojcu? Jedyne, co udało się uzyskać na drodze negocjacji to prawo do zachówku po Grzegorzu. Od 18 roku życia córka ma prawo ubiegać się o to. Jednak ona machnęła na to ręką. Ale może jeszcze zmieni zdanie?\nCo powiedziałaby pani Ciechowskiemu dziś, gdyby wciąż żył?\nŻe gdybym mogła cofnąć czas, wszystko potoczyłoby się inaczej.\n31 października 2013 7 października 2015 by anjapisze Categories: kontrowersje, książka, muzyka, WywiadyTags: Anna Skrobiszewska, Grzegorz Ciechowski, Małgorzata Potocka, Republika\t18 Komentarzy\nNie mam szans nawet na Nike\n18 uwag do wpisu “Byłam kobietą dla wodza”\nList 01, 2013 o 08:05\nMocne. Szczere. Podoba mi sie.\nList 01, 2013 o 13:19\nnigdy bym nie chciała spotkać na swojej drodze takiej kobiety … tyle da sie tu wyczytać miedzy słowami w słowach nawet\nList 01, 2013 o 14:34\nDla uzupełnienia proszę poczytać wywiad z Anną Skrobiszewską, żoną Grzegorza. Ukazał się w lipcu w „Gali”.\nList 01, 2013 o 15:48\nposzukam w sieci, dziękuję\nCzyli że to jest ta treść przed autoryzacją jeszcze?\nList 01, 2013 o 14:31\nTak, przed autoryzacją.\nList 01, 2013 o 13:23\nWłaściwie zupełnie nie rozumiem, czemu się nie zgodziła na publikację. W tej szczerości jest o wiele bardziej pozytywna, niż we własnej pustej kreacji. Nawet mogłabym ją polubić. Świetnie się czyta.\nList 01, 2013 o 16:13\nTak wywiad szczery i dobry. Nie wieał nudą i plastikiem. Też nie rozumiem, dlaczego Pani Annie on nie odpowiadał.\nList 01, 2013 o 22:35\nPani Annie? Chyba pani Małgorzacie? 😉\nList 01, 2013 o 18:11\nTeż nie rozumiem dlaczego MP tego nie puściła…wychodzi z niego jako kobieta z krwi i kości a nie cukierkowa lala, dziwne…\nList 01, 2013 o 20:09\nBardzo dobry wywiad. Dziwi mnie, że Małgorzata Potocka się na niego nie zgodziła. To co mówi, jest – w moim odczuciu – nie tylko szczere ale i w pełni zrozumiałe. Nie widzę w tym nic negatywnego. Bez niej najpewniej Republika nie stałaby się Republiką, jaką znamy. Wystarczy popatrzeć jak uzdolnieni muzycy dzisiaj pozostają niezauważeni, bo brak jest kogoś, kto ma znajomości nie tylko wśród wpływowych ale i uzdolnionych i uznanych ludzi.\nList 01, 2013 o 22:40\nLeo, nie chodziło mi o to, zeby pokazywać p.Potocką jako sprawczynię sukcesu Republiki. Ten zespół odniósł sukces dzięki Ciechowskiemu.\nMaciej Jastrzębski pisze:\nGru 30, 2013 o 20:29\nkolego ! jesteś kompletnie niezorientowany – wtedy gdy MP poznała Grzegorza Republika była niczym rozpędzony pociąg ……. pamiętam koncerty Obywatela GC i piskliwą MP do tego zupełnie nie pasującą wyglądem do wszystkiego co ją otaczało na scenie – wszystko było podniosłe i uroczyste a Potocka ubrana w kiczowate kolorowe sukienki jak z innej bajki , nie pasowała do Grzegorza\nList 01, 2013 o 22:21\nPiękne, trudne. Domyślam się dlaczego MP nie chciała dopuścić tego wywiadu do publikacji. Czytałam też wywiad z AS w Gali i tamta pani, pomimo, że miała miłość GC, to zalicza się do zupełnie innej kategorii ludzi. Szkoda, że Małgorzata nie chciała tegon wywiadu zostawić jak jest. i nie uważam, że to zakłamanie. To co innego. 99% ludzi po przeczytaniu szczerego wywiadu z sobą, z niewygodnymi pytaniami, zadawanymi w taki sposób jak tutaj, nigdy nie zgodziłoby się na jego publikację. Rozumiem MP i nie szanuję AS – to moje odczucie po przeczytaniu obu wywiadów.\nList 01, 2013 o 22:48\nProszę Pani – jeszcze raz: nie chodzi o to, zeby wywiadowani mogli sie zgadzać, czy nie zgadzać na publikację. O tym decyduje redakcja. A wcześniej dziennikarz. W momencie, gdy sie spotykamy, zeby porozmawiać, a potem te rozmowę opublikować, zawieramy porozumienie. Jeśli ktoś nie chce mowić — nie spotyka sie z dziennikarzami. Ludzie mają prawo znać prawdę. Kneblowanie ust prasie autoryzacją to zwyczaj z minionej epoki. Nie rozumiem, dlaczego po 25 latach wciąż funkcjonuje w Polsce. Najwidoczniej komuś jest z tym wygodnie.\nList 01, 2013 o 22:47\nDziękuję za prawdziwy wywiad, bez lukru.Co do samej Potockiej – kobieta ewidentnie ma problemy z psychiką, do dziś nie pogodziła się z tym, że Ciechowski ją zostawił. Stworzyła nową wersję wydarzeń i opowiada ją na lewo i prawo, co jest niestety żałosne…\nList 02, 2013 o 07:57\nMP kobieta o silnej osobowości, można śmiało powiedzieć, że przegapiła moment w związku, gdzie G potrzebna była inna miłość. Troskliwa, taka matczyna, opiekuńcza. Ona była jakby hersztem przez cały czas, a on zaczął potrzebować „kobietki” do opieki, i znalazł. Rozumiem jej ból, wiele Mu poświęciła, źle ją potraktował. W obliczu Jego smierci sama widzi błędy, których mogła nie popełniać, Jego nie obwinia…. Czytałam „łzawy” wywiad z A.S.”fanka” pokochała ich córkę jak swoją, romans, cierpienie Weroniki, ucieczka od G i romantyczne spotkanie. MP dała mu szansę, nie wykorzy stał jej, poświęcił dotychczas wybudowany dom dla kobiety, która trzy lata po smierci Męża była już żoną innego. To jest moje zdanie, uważam, że z A.S. to nie była miłość, kim jest, żeby oceniać „to nie był szczęśliwy związek”. Spójrzmy na nasze, czy są wyłączenie haromnijne, szczere, czy są chwile zwiątpienia, kłótnie? Młoda osóbka z zewnątrz zawyrokowała na swoją korzyść. Poznała go jak miała 15 lat ile miała jak zaszła w ciążę? A ile on?\nUważam, że związek z MP był mniej harmonijny, ale bardziej twórczy. I to była miłość.\nGru 28, 2013 o 08:40\nZapominanie 10 lipca 2019\nMrok to część mnie 26 czerwca 2019\nWpław, aż zakryją nas fale 20 kwietnia 2019\nElektroniczna nostalgia i orientalne tryle 11 kwietnia 2019\nCzy androidy śnią o elektrycznych owcach? 29 marca 2019


Sadyba Zdrój – relacja z wykładu\ndodano: 09-04-2007 o godzinie: 20:02:04\n17 lutego 2007 r. odbył się wykład o zapomnianych uzdrowiskach kresowych, od których wzięły swe nazwy znane ulice Miasta-Ogrodu Sadyba: Morszyńska, Truskawiecka i Niemirowska. Na spotkanie w Szkole Podstawowej nr 115, przy ul. Okrężnej 80, przybyło ok. 150 osób.\nProwadzący spotkanie, twórca Archiwum Kresowego, Tomasz Kuba Kozłowski, wytłumaczył na wstępie, co oznacza tytułowa „Sadyba Zdrój”. Stwierdził, że gdyby nie przydomek „oficerska” Sadyba mogłaby z powodzeniem nosić taką właśnie nazwę. Większość sadybskich ulic wzięła bowiem nazwy od miejscowości uzdrowiskowych - mamy więc Buską, Ciechocińską, Cieplicką, Goczałkowicką, Inowrocławską, Iwonicką, Juraty, Kołobrzeską, Konstancińską, Muszyńską, Nałęczowską, Polanicką, Rabczańską, Rymanowską, Swoszowicką, Żegiestowską. Jeśli nie od uzdrowisk to choćby od miejscowości letniskowych, stacji klimatycznych czy - jak się to dawniej mówiło - zakładów przyrodoleczniczych. Stąd Chochołowska, Klarysewska, Ojcowska, Sopocka, Spalska, Urle, Zawojska, Zwardońska. A skoro nie od miejscowości, to niech to będzie Zdrojowa, Kuracyjna, Kąpielowa czy Solankowa.\nTomasz Kozłowski uważa, że etymologia większości powyższych nazw jest dosyć czytelna. Z kilkoma wyjątkami. Odkąd poza granicami Polski znalazły się tysiące kresowych miast, miasteczek i wsi, z powszechnej świadomości zniknęły ich nazwy, ich dzieje i historie ludzi stamtąd się wywodzących. Dzisiejszemu mieszkańcowi Sadyby ulica Truskawiecka prędzej skojarzy się z polem truskawek niż z jednym z najmodniejszych uzdrowisk II Rzeczypospolitej. Kto ze współczesnych wie, skąd wzięła się tak istotna dla Sadyby ulica Morszyńska czy Niemirowska?\nDlatego kolejny wykład z cyklu „Poznaj Sadybę” Tomasz Kuba Kozłowski poświęcił kresowym zdrojom, od których wzięły swe nazwy. Opowiedział w nim o Niemirowie, Morszynie i Truskawcu. W przypadku tego ostatniego uzdrowiska, opowiedział m.in. o Rajmundzie Jaroszu, który stanowił żywe ucieleśnienie amerykańskiego mitu o karierze milionera. Zaczynał od korepetycji na UJ, aby już po 20 kilku latach dorobić się znacznego majątku na ubezpieczeniach w przemyśle naftowym. Dorabiając się szybko zorganizował spółkę, która w 1911 r. odkupiła od żydowskich właścicieli bardzo zaniedbane zdrojowisko Truskawiec. W 1928 roku stał się wyłącznym jego właścicielem. Rozkręcił je na tyle, że w okresie międzywojennym było to drugie pod względem frekwencji (po Krynicy a przed Ciechocinkiem) uzdrowisko w Polsce. O rozmachu Jarosza najlepiej świadczy wybudowanie w Pomiarkach wielkiego basenu o powierzchni 6400 metrów kwadratowych z imitacją nadmorskiej plaży, na którą piasek przywożono specjalnie znad morza. Fakt ten potwierdził jeden z uczestników wykładu, który – jak się okazało – bywał w Truskawcu jako kuracjusz i korzystał z tego basenu.\nProwadzący wykład mówił także o tym, jak bardzo Tryskawiec był zdominowany przez Żydów. Stanowili oni aż 80-90% kuracjuszy. Mimo to, do Truskawca zjeżdżała elita II Rzeczpospolitej, z marszałkiem Piłsudskim oraz generałami Sosnkowskim i – znanym z Sadyby – Piskorem na czele.\nOpowiadając o Truskawcu, Tomasz Kozłowski nie omieszkał wspomnieć o pobliskim mieście Borysław, znanym z boomu naftowego. To z okolic Borysławia pochodziło ok. 70% całej produkcji ropy na ziemiach polskich na początku XX wieku. A trzeba powiedzieć, że Galicja, do której należało to miasto, zajmowała wtedy czwarte miejsce w światowym przemyśle naftowym za USA, Rosją i Indiami Holenderskimi. Apogeum wydobycia ropy przypadło na 1909 rok, kiedy produkcja w Borysławiu sięgnęła prawie 200 tys. cystern. W tym czasie z ponad kilkudziesięciu szybów uzyskiwano tu po sto i więcej cystern na dobę.\nWśród dziesiątek barwnych anegdot, prowadzący wykład przywołał m.in. historie o całonocnych zabawach oficerów, o tworzeniu morszyńskich sucharków, o pułkowej orkiestrze, która miała w repertuarze tysiące utworów, o pożegnalnym obyczaju odprowadzania kuracjuszy do pociągu. Historie swoje okraszał setkami oryginalnych zdjęć i map, z których wiele nie było dotąd szerzej pokazywanych.\nPo wykładzie nastąpiło tradycyjne losowanie nagród. Tomasz Kozłowski przeznaczył na nie trzy pozycje ze swojej, liczącej kilka tysięcy eksponatów, kolekcji. Oprawione archiwalne zdjęcia jednego z uzdrowisk oraz folder informacyjny z uzdrowiska wylosowali: Marcin Gromnicki z ul. Okrężnej, J. Wilkowski z ul. Sobolewskiej oraz Anna Iwaniuk z ul. Zdrojowej.\nNa prawdziwe emocje trzeba było jednak czekać aż do końca spotkania. Wtedy bowiem odbyła się aukcja eksponatów z kolekcji pamiątek kresowych Tomasza Kozłowskiego. Były wśród nich m.in. oprawione archiwalne zdjęcia uzdrowisk, przedwojenne pocztówki i foldery reklamowe. W sumie 14 pozycji. Licytowane od kwoty 20-30 złotych za eksponat, osiągały zwykle ceny w okolicach 70-80, a nawet 110 złotych. Licytacja przebiegała szybko, bez emocji, aż do chwili, gdy pod młotek poszedł widelec platerowy firmy Fraget do sałatek, z monogramem „Dom Zdrojowy Morszyn”. Ta pamiątka z lat 30. miała cenę wywoławczą 40 złotych. Po zażartej licytacji kilku graczy i przebijaniu stawki nawet o kilkadziesiąt złotych naraz, jeden z uczestników wziął ją do domu za jedyne… 400 złotych.


wrzesień 2021 - iWealth\nFed inwestorów nie zaskoczył, a nawet uspokoił\nZaczynamy jak zwykle w piątek (zawsze kończę tygodniowy komentarz w czwartek – publikowany w piątek rano). W piątek 17.09 nastroje na rynkach akcji były bardzo złe. Być może nieco pogarszało sytuację to, że wygasały wrześniowe linie instrumentów pochodnych (to szczególnie widać było w Warszawie). Inne giełdy też zachowywały się słabo. W Europie sesje rozpoczęły się od wzrostu indeksów, ale potem już […]\nPiotr Kuczyński dla iWealth 24.09.2021\nRozpoczynam komentarz jak zwykle w poprzedni piątek. A w piątek 10.09 giełdy europejskie zaczęły polować na odbicie w USA. Pomagało im też czwartkowe odbicie na Wall Street od sesyjnego dna. Jednak początek sesji w Stanach wyhamował te oczekiwania i sesja zakończyła się praktycznie neutralnie. W poniedziałek uparte europejskie byki znowu zaatakowały. Co prawda oprócz wzrostu cen ropy i dość pozytywnych informacji docierających z USA […]\nPiotr Kuczyński dla iWealth 17.09.2021\nNa giełdach słychać niedźwiedzie pomruki\nJak zwykle rozpoczynam tygodniowy komentarz od poprzedniego piątku (3. września). Wydarzeniem był wtedy miesięczny raport z amerykańskiego rynku pracy. Był zaskakująco słaby (liczby w części poświęconej danym makro) – zarówno w całym sektorze jak i w sektorze prywatnym utworzono o 2/3 mniej miejsc pracy niż tego oczekiwano. Podobno wariant delta wirusa (w USA liczba zakażeń przekracza 150 tys. dziennie) zmniejszył aktywność […]\nPiotr Kuczyński dla iWealth 10.09.2021\nNieruchomości jako element dywersyfikacji portfela inwestycji [webinar 15.09.2021]\n15 września br. (środa), o godzinie 11:00, zapraszamy na pierwszy odcinek cyklu, w ramach Akademii iWealth Online, poświęconego nieruchomościom, które w środowisku wysokiej inflacji i „zerowego” oprocentowania lokat cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem wielu inwestorów. Zaprezentujemy także cel oraz ideę powstania spółki iWealth Nieruchomości. Konferencja jest darmowa. Aby wziąć udział, wystarczy się zarejestrować – Akademia iWealth Online. Odpowiednio zdywersyfikowany portfel aktywów to podstawa […]\nAkademia iWealth Online 15.09.2021\nAkademia iWealth Online 15.09.2021 09.09.2021\nDoskonały przełom miesięcy na rynkach akcji\nW piątek 27.08 (kończę zawsze komentarz tygodniowy w czwartek) wystąpienie Jerome Powella, szefa Fed podczas rozpoczęcia sympozjum Fed w Jackson Hole zaowocowało wybuchem optymizmu. Indeksy na Wall Street ustanowiły nowe rekordy, drożały mocno ropa i miedź (bo mocno stracił dolar), spadały rentowności obligacji. Co takiego nadzwyczajnego powiedział szef Fed, żeby doprowadzić do takiej wręcz euforii? Otóż nie powiedział […]\nPiotr Kuczyński dla iWealth 03.09.2021


Wittgenstein twierdzi, że mówienie językiem polega na przestrzeganiu reguł, a te są wpajane przez „tresurę”, która prowadzi do opanowania pewnej techniki. „Podstawą wszelkiego wyjaśnienia jest trening”. „Rozumieć język – znaczy władać pewną techniką”. Wittgenstein podkreśla, że rozumienie gwarantujące poprawność kierowania się regułą w praktyce, w działaniu, poprzedza sformułowanie jej explicite w postaci norm i zasad. Możliwość przyswojenia reguły bez pośrednictwa interpretacji jest częścią tej praktyki, która tłumaczy przyswojenie języka. Postępowanie zgodne z regułą, łączy mówienie i działanie, wyrażenia językowe z kontekstami użycia, całością pewnych zwyczajów, nawyków i instytucji, ze sposobem życia. Każda wypowiedź jest częścią gry językowej, całości złożonej z języka i sytuacji, splecionych w takim stopniu, że nie można zrozumieć języka bez uwzględnienia sytuacji – kontekstu jego użycia: gra językowa jest „całością złożoną z języka i z czynności, w które jest on wpleciony”[DF7].\nWittgenstein podaje następujące przykłady gier językowych: uczyć się języka, nazywać coś, rozkazywać, opisywać coś, sporządzać coś na podstawie opisu, zdawać sprawę z czegoś, wysuwać i sprawdzać hipotezy, przedstawiać wyniki eksperymentu, wymyślać historie i je opowiadać, odgrywać coś, śpiewać, opowiedzieć dowcip, rozwiązywać zadania, prosić, dziękować, przeklinać, rozkazywać, zdawać sprawę z zajścia, snuć domysły na temat zajścia, odgadywać zagadki, przekładać z jednego języka na inny, witać, modlić się, mieć coś na myśli, przypominać sobie itd.[DF 7, 23, 304, 314].\nZdaniem Wittgensteina warunkiem pełnej komunikacji w języku między ludźmi nie jest jedynie wspólna natura ludzka\nPrzyswojenie danej gry językowej, czyli opanowanie poprawnego użycia wyrażenia językowego, zwykle ma miejsce w określonych kontekstach. Natomiast odnośnie do innych, podobnych kontekstów dokonujemy ich projekcji. Ta umiejętność z kolei wypływa ze wspólnego nam sposobu przeżywania świata, wartościowania, reagowania – wspólnego sposobu życia, czyli cechującego ludzi jako takich. Zdaniem Wittgensteina warunkiem pełnej komunikacji w języku między ludźmi nie jest jedynie wspólna natura ludzka. Konieczne do skutecznego porozumiewania się są wspólna kultura, zwyczaje oraz instytucje społeczne. Języka nie można zrozumieć w oderwaniu od kultury i sposobu, w jaki ona nas kształtuje. Wyrażenia językowe i ich sposoby użycia są w takim stopniu związane ze sposobem życia, że znać język to znać świat życia określonej wspólnoty mówiącej w tym języku. Odmienne od naszych sposoby życia mogłyby wykształcić pojęcia, standardy racjonalności czy też kryteria prawdy nieporównywalne z naszymi. Alternatywne społeczności byłyby całkowicie dla nas niezrozumiałe. Ludzie żyjący w skrajnie różny od nas sposób graliby w zupełnie różne od naszych gry językowe, a zatem mieliby zupełnie różne pojęcia. „Chcę powiedzieć: wychowanie całkiem inne niż nasze mogłoby być również podstawą zupełnie innych pojęć. Życie bowiem przebiegałoby tu inaczej. – To, co nas interesuje, ich by nie interesowało. Inne pojęcia nie byłyby tam już wyobrażalne. Tak, istotowo inne pojęcia tylko tak można sobie wyobrazić” [K 387-388]. „Przekonujemy się o tym, gdy trafiamy do obcego kraju o zupełnie obcych nam tradycjach; i to nawet wtedy, gdy władamy tamtejszym językiem. Ludzi tych nie rozumiemy. (I to nie dlatego, że nie wiemy, co do siebie mówią.) Nie potrafimy się w nich wczuć. […] Gdyby lew umiał mówić, nie potrafilibyśmy go zrozumieć” [DF s. 313]. Przedstawiciele obcych sobie kultur mogą jedynie agitować lub narzucić swój obraz świata, gdy zaczynamy grać w nowe gry językowe, zmianie ulega nasz dotychczasowy sposób życia. Rożne kultury są przeto podstawą różnych i odmiennych sposobów życia społecznego, gospodarczego, religijnego itd. Reguły tworzą się w procesie komunikacji, w życiu wspólnoty, i jej członkowie uczą się tych reguł, biorąc udział w życiu wspólnoty i w tym znaczeniu są przygodne.\nPojęcie sposobów życia obejmuje, jak widać, środowisko ludzkiej praktyki i zachowań językowych, całość tego, co się mówi, myśli i robi. Zdania języka są częścią tej całości: dziedzictwa kultury, tradycji społecznej itd. Obraz kultury określają rodzaje gier językowych: reguły estetyczne pozwalają opisać kulturę danego okresu, reguły etyczne, jego etos itd. Pojęcie sposobu życia wiąże uwagi dotyczące języka, jego znaczenia i roli, ukazuje język jako istotny warunek możliwości złożonych kontekstów – określonych postaw, zachowań, zwyczajów, sytuacji, potrzeb i celów.\nJakie są konsekwencje ścisłego powiązania języka i sposobu życia?\nW procesie komunikacji językowej przyswajane są również ustalone standardy tego, co jest poprawne, a co poprawne nie jest – wspólnota językowa jest źródłem normatywności językowej. Nieprzestrzeganie norm poprawności językowej powoduje zatarcie granicy między poprawnym i niepoprawnym, błędnym użyciem wyrażenia językowego. Rozmycie norm językowych wpisuje się w charakterystykę współczesności: „Nieodróżnialność prawdy i fałszu wylała się z mediów i zaatakowała wszystkie dziedziny: estetykę i dzieło sztuki, historię, obiektywizm i pamięć, politykę i opinię publiczną, a nawet naukę i jej badania […]. Jeżeli nie istnieje prawda i fałsz, kłamstwo staje się nie możliwe […] Sondaże i reklama nie są ani prawdziwe, ani fałszywe, podobnie jak moda nie jest ani ładna, ani brzydka”. Obraz ten wyraża dominację użycia języka w funkcji ekspresywnej, a więc operowanie akcentem, intonacją, słowami nacechowanymi emocjonalnie, porównaniami itd.\nZatarcie różnic między kulturą wysoką i niską oznacza rezygnację z narzędzi kształtowania gustów, smaków, stylów, potrzeby wiedzy innej niż potoczna\nNatomiast nieznajomość pewnych segmentów języka powoduje niezrozumienie i wykluczenie przede wszystkim ze złożonych kontekstów zwyczajów i sytuacji, potrzeb i celów, charakterystycznych dla tzw. kultury wysokiej. Nierozumienie gier językowych, wypowiedzi odnoszących się do np. sztuki, muzyki, malarstwa, literatury itd. oznacza brak w obrazie świata, szerzej, sposobie życia, dziedzin oznaczonych tymi nazwami. Prowadzi do zubożenia sposobu życia, czyli nieuwzględnianie w ocenach, postawach i emocjach wysokich standardów. Zatarcie różnic między kulturą wysoką i niską oznacza rezygnację z narzędzi kształtowania gustów, smaków, stylów, potrzeby wiedzy innej niż potoczna. Jeśli nie są jasno wskazane kierunki rozwoju, kształcenia, jeśli brak istotnych wartości, wyrażonych w postaci ideałów, przykładów, obrazów, mitów i symboli, form muzycznych, porządków i wzorów architektury itd., normą staje się dyktat przeciętności.\nJęzyk jest działaniem zgodnym z regułą, jednak Wittgenstein w ostatnich uwagach akcentuje funkcjonalny charakter reguł, właśnie ze względu na ścisłe powiązanie tego, co się mówi i myśli. Reguły określają jak używane jest dane wyrażenie, mają również charakter konstytutywny, to znaczy niejako wyznaczają strukturę rzeczywistości. Czym jest owo wyznaczanie Wittgenstein objaśnia na przykładzie wnioskowań logicznych. Dlaczego nie poddaje się ich w wątpliwość? „Ale nie, dlatego […] że „niezawodnie odpowiadają prawdzie” – czy coś w tym rodzaju; po prostu to właśnie nazywamy ‘myśleniem’, ‘mówieniem’, wnioskowaniem’, ‘argumentowaniem’.\nPojęcie sposobów życia jest powodem podważenia przez Wittgensteina przeciwstawienia reguł i ich zastosowania. Reguły nie są podstawą działań, ale są „zakotwiczone w naszym sposobie widzenia rzeczy, a tym samym w naszym sposobie życia i działania”. O sensie odniesień wyrażeń językowych nie decyduje przeto coś poza językiem: fakty, idee, instytucje, urzędy itd. nie są podstawą uzasadnienia tego, co ludzie robią i mówią, jakie mają przekonania, nadzieje, obawy, cele itd. „Wyczerpawszy uzasadnienia docieram do litej skały i mój rydel zwija się. Wtedy jestem skłonny rzec: «Po prostu tak właśnie postępuję»” [DF217].\nJęzyk stwarza pozór rzeczywistości, podczas gdy sam jest rzeczywistością, o której mówi, gdyż utworzone za pomocą języka fikcyjne przedmioty, problemy, sprawy, znaczenia itd. bierzemy za rzeczywiste\nUżywanie języka jest czymś naturalnym dla człowieka, związanym z jego działaniami, nawykami, zwyczajami i sytuacją. Ludzie tak właśnie postępują i nie ma potrzeby szukać wyjaśnienia i sensu pewnych działań gdzieś poza nimi. To, czy kogoś rozumiemy, nie zależy tylko od języka, jego gramatyki i zasad, ale przede wszystkim od naszego sposobu życia, który jest ściśle związany z językiem i dlatego właśnie również ze sposobem naszego rozumienia. Nie potrafilibyśmy zrozumieć lwa, nawet znając słowa jego języka, ponieważ obcy jest nam jego sposób życia. Związek wyrażeń językowych i sposób życia tworzą się w strumieniu życia, w uczestniczeniu w danej kulturze, społeczności i tradycji. W kontekście, w jakim się je używa. Ów kontekst jest nie tyle punktem wyjścia, ile żywiołem, w którym żyją argumenty [OP 24]. Ten wspólny system odniesienia to zestaw podstawowych informacji, z których wynikają inne informacje. Kiedy część z nich zmienia się lub zostaje odrzucona, prowadzi to do falsyfikacji innych od nich zależnych i zmianie ulega system odniesienia. Wszystkie zdania są konfrontowane z fundamentalnymi, które pełnią funkcję dogmatów, nie zaś zdań naukowych. Zdania należące do systemu odniesienia mogą zostać wyuczone, wpojone, jako prawdy wiary, pojęcia Boga oraz ja itd. „Nie uczę się wyraźnie zdań, które mam za niewzruszone. Mogę je znaleźć później, niczym oś, wokół której obraca się ciało. Oś tak tkwi w miejscu, nie, dlatego, że coś ją trzyma, lecz ruch wokół niej, określa ją, jako nieruchomą [OP 152]”. Uzasadnianie gdzieś dobiega końca. „Mojego obrazu świata nie mam jednak, dlatego, że przekonałem się o jego słuszności; ani dlatego, że zostałem przekonany o jego słuszności. Lecz jest to odziedziczone tło, na którym odróżniam prawdę od fałszu”[OP 94]. Tło zmienia się ukazując nowe możliwości, to co dotąd uchodziło za pewne bywa odrzucane. Nie uznajemy pewnych sądów za prawdziwe na podstawie bezpośredniego, charakteryzującego się oczywistością, widzenia, ale po prostu tak postępujemy. „Zdania opisujące ów obraz świata mogłyby należeć do swego rodzaju mitologii. A ich rola przypomina rolę reguł gry, gry zaś można się nauczyć czysto praktycznie, bez wysłowionych reguł”[OP 95]. Potrafimy uczestniczyć w grze, ale sama gra nie ma podstaw: „Nie jest rozsądna (ani nierozsądna). Oto jest – jak nasze życie”[OP 559]. Podstawy naszych kompetencji poznawczych nabywamy bezwiednie, „uczestnicząc w grze”, nie jest to wiedza złożona z sądów, w które nikt nie wątpi – ową podstawą jest działanie, czyn, forma życia. Język może pełnić swoje funkcje również dzięki „nadzwyczaj ogólnym faktom przyrody”, np. temu, że pewne sytuacje powtarzają się w sposób mniej więcej taki sam, że występują regularności, podobieństwa i różnice. „Fakty, których z powodu ich wielkiej ogólności prawie nigdy się nie wymienia” [DF, 142].\nWittgenstein ukazał związek pomiędzy językiem, światem i działaniem jako cień związków gramatycznych, sposobu użycia wyrażeń językowych, a sam język jako narzędzie kształtujące myślenie, a w efekcie sposób życia i odniesienie do świata, w którym żyjemy. Najważniejsze pojęcia składające się na nasz obraz świata są odzwierciedleniem reguł językowych. Mamy te pojęcia, tworzymy je, gdyż potrafimy mówić. Język zawiera metafory organizujące systemy pojęć, wiąże pojęcia z dziedziny doświadczenia zmysłowego z pojęciami bardziej abstrakcyjnymi. Umożliwia rzutowanie pojęcia jednego rodzaju na inne, dostarczając użytkownikom języka modeli rozumienia świata i samych siebie. Język stwarza pozór rzeczywistości, podczas gdy sam jest rzeczywistością, o której mówi, gdyż utworzone za pomocą języka fikcyjne przedmioty, problemy, sprawy, znaczenia itd. bierzemy za rzeczywiste. W języku zawierają się cała mitologia, wszystkie przesądy i założenia: „Orzekamy o rzeczy to, co jest jej sposobem przedstawienia. Pozostajemy pod wrażeniem możliwości porównawczej i bierzmy ją za percepcję jakiejś niezwykle ogólnej sytuacji” [DF 104].\nCelem dążeń Wittgensteina było uporządkowanie sposobów użycia wyrażeń językowych. Był przekonany, że przegląd tego co i jak się mówi „wyzwala z opętania”, w jakie popada umysł, nie znając gramatyki języka, którym się posługuje [DF 122, 109]. Jego pisma to świadectwo ciągłego wysiłku usuwania nieporozumień dotyczących użycia słów, wskazywanie analogii między formami wyrazu, uściślanie wypowiedzi, zastępowanie jednych wyrażeń bardziej zrozumiałymi. W rezultacie Wittgenstein podważył wiele przesądów i wyobrażeń dotyczących umysłu, prawdy, wiedzy, natury matematyki, logiki, moralności, religii, pojmowania myśli, sądu, znaczenia, przeżyć, doznań, przedstawień itd. Ukazał zdania logiki i matematyki jako reguły obrazowania, zdania wyrażające doznania i sądy estetyczne jako ekspresje, natomiast wypowiedzi religijne i etyczne jako wyznania wiary – różne sposoby posługiwania się słowami i zdaniami, płynność i historyczność gier językowych. Ostatecznie doprowadził do zmiany obrazu języka, w którym semantyka i pragmatyka uzyskały nadrzędną pozycję względem syntaktyki: gry językowe zajęły miejsce języka jako rachunku logicznego, a znaczenie zostało związane z sytuacją, nie a priori z miejscem, jakie zajmuje w przestrzeni logicznej. Gry językowe, sieć podobieństw rodzinnych zakorzenionych w formach życia, zastąpiły logiczną formę, główne pojęcie Traktatu logiczno-filozoficznego.\n L. Wittgenstein, Kartki, tłum. S. Lisiecka, Warszawa 1999, uwaga 419 (K).\n L. Wittgenstein, Dociekania filozoficzne, tłum. B. Wolniewicz, Warszawa 2000, uwaga nr 5 (DF5)\n M. Soin, Gramatyka i metafizyka. Problem Wittgensteina, Wrocław 2001, s. 177-185.\n; L. Wittgenstein, O pewności, tłum. B. Chwedeńczuk, Warszawa 2001, s. 92, 108 (OP).\n L. Wittgenstein, Ruch myśli. Dzienniki 1930-1932, 1936-1937, tłum. R. Reszke, Warszawa 2002, s. 83-84 (RM).\n J. Baudrillard, Rozmowy przed końcem wieku. Rozmawia Philippe Petit, tłum. R. Lis, Warszawa 2001, s. 11.\n Z. Bauman, 44 listy ze świata płynnej nowoczesności, Kraków 2014, s. 119.\n L. Wittgenstein, Uwagi o podstawach matematyki, tłum. M. Pręba, Warszawa 2000, IV, 36.\n L. Wittgenstein, Tractatus logico-philosophicus, Warszawa 1997, tłum. B. Wolniewicz.


O Nas - Fizjolistek - Bogna Listewnik\nNasza Misja - Pomóc jak największej ilości osób na jak najdłuższy czas.\nNasza Wizja - Postrzegamy człowieka jako psychofizyczną całość, gdzie każda dolegliwość jest wynikiem pewnej dysharmonii, spowodowanej emocjonalnym bądź fizycznym stresem. Nasz organizm jest bardzo mądry, sam potrafi się leczyć, jednak czasem, kiedy za dużo ma na swoich „barkach” potrzebuje pomocy.\nNowoczesność - postępuję zgodnie z metodami terapeutycznymi opartymi na dowodach naukowych.\nSzybkość i skuteczność terapii - szanuję czas klienta i zależy mi, by jak najszybciej ulżyć w bólu.\nUśmiech i indywidualne podejście - staram się tworzyć przyjazną atmosferę.\nPasja - robię to co kocham, co daje mi motywację do nieustannego zwiększania kompetencji.\nPierwsza wizyta (60-90 minut) - 150 zł\nKażda kolejna wizyta (60 minut) - 120-150 zł\nKarnet 10 spotkań - 1000 zł\nDzieci do 5 roku życia, oraz osoby po 80 roku życia - 50% zniżki\nMasaż „Pełne Rozluźnienie” (2,5h) - 240 zł\nUkończone kursy oraz stosowane w pracy metody:\nSystem CRAFTA- terapia stawu skroniowo-żuchwowego i czaszki\nTerapia Trzewna oraz Osteopatyczne Techniki Wisceralne\nAnatomy Trains- Taśmy Mięśniowo-Powięziowe\nOsteopatyczna Terapia Kręgosłupa i Stawów Obwodowych\nNapisz do Bogny i umów się na wizytę: bogna@fizjolistek.pl\nJestem osobą pozytywnie nastawioną do życia, niepoprawną optymistką, buddystką. Lubię przebywać wśród ludzi, ale czasem lubię też zaszyć się w fotelu z książką. Działam w Stowarzyszeniu na Rzecz Osób LGBT Tolerado.\nJestem zagorzałą podróżniczką. Ciągle planuję kolejną podróż.\nMam psa, pudla średniego o imieniu Józefina.


Intel zapowiada MMX2 - Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje\nIntel zapowiada MMX2\nW roku 1998 pojawią się na rynku procesory dedykowane do przetwarzania grafiki trójwymiarowej.\nChociaż Intel nie rozpoczął jeszcze sprzedaży procesorów Pentium, wyposażonych w multimedialne instrukcje MMX, firma projektuje już kolejną generację mikroprocesorów przeznaczonych do zastosowań graficznych. Mają one oferować zwiększoną wydajność w zakresie przetwarzania grafiki trójwymiarowej w porównaniu z dostępnymi na rynku procesorami.\nPremiera pierwszych wersji procesorów Pentium/MMX ma nastąpić 8 stycznia 1997 r. Natomiast nowy procesor, nazwany Katmai (wulkan na Alasce), ma być wprowadzony na rynek w 1998 r. Katmai będzie odmianą układu Deschutes, wykorzystującą wzbogacony MMX - zestaw instrukcji MMX2. Analitycy rynku twierdzą, że Intel powtórzy strategię długofalowego rozwoju architektury x86 w odniesieniu do procesorów z zestawem instrukcji MMX.\nPlany na 3 lata\nIntel przedstawił strategię dotyczącą rozwoju rynku procesorów na najbliższe trzy lata. W tym czasie firma zamierza dostarczyć użytkownikom komputerów PC wbudowane w funkcje obsługi grafiki trójwymiarowej, obrazu wideo, wideokonferencji i poczty elektronicznej.\nKoncern zapowiada, iż dostarczenie tego typu rozwiązań wymagać będzie również ulepszania dynamicznych układów RAM. Zdaniem specjalistów Intela, dopiero bowiem następca popularnych obecnie na rynku układów DRAM - synchroniczny DRAM - pozwoli wydajniej przetwarzać obrazy trójwymiarowe i wideo. Intel wraz z niektórymi producentami sprzętu PC - m.in: Comaq Computer, Samsung Semiconductor, Dell Computer - planuje w latach 1997-1999 wprowadzić na rynek technologię SDRAM 66 i 100 MHz.\nNad rozwojem synchronicznego DRAM koncern współpracuje z firmą Rambus.


Zasłony białe grube na przelotkach 658 dekoracje-wariacje.pl\n» Zasłony białe grube na przelotkach 658\nZasłony białe grube na przelotkach 658\nKod produktu: 2897-45498_20200413183608\nNOWOCZESNE GŁADKIE ZASŁONY\n-wysokość 250 cm\nUWAGA !!! Cena dotyczy za 2 sztuki zasłon czyli komplet\nZasłony są gotowe do zawieszenia-posiadają METALOWE PRZELOTKI.\n(średnica wewnętrzna - 4 cm)\nZasłona jest uszyta z doskonałej jakości gładkiego materiału.\nZasłony mogą być świetnym prezentem na każdą okazję.\nZamawiając u nas kilka przedmiotów za przesyłkę


Welshpool, GB: domy wakacyjne dostępne w roku 2019 | HomeAway\nZnajdź wynajem wakacyjny na pobyt — Welshpool\nWelshpool to miejsce opisywane jako sielskie\nWelshpool – okolica słynie z wielu atrakcyjnych cech: zabytki i kultura to tylko niektóre świetne powody, by ją odwiedzić. Jest to miejsce z przyjaznymi ludźmi, a na podróżnych czekają: bar oraz resturacje. Wynajem wakacyjny to sposób na doskonały pobyt – wiele obiektów oferuje kuchnię oraz możliwość prania.\nWelshpool: co warto zobaczyć\nCzy chcesz odkryć główne atrakcje w tym miejscu? Przekrocz progi swojego domku wakacyjnego i poznać wszystko, co czyni miejsce takie jak Welshpool tak ciekawym. Oto najciekawsze miejsca, które warto odwiedzić i które są położone w odległości 48 kilometrów od centrum.\nGospodarstwo Rolne Park Hall (30,9 km)\nDolina Carding Mill i the Long Mynd (35,6 km)\nWelshpool: zachwyć się krajobrazem\nObojętnie czy uwielbiasz adrenalinę, czy chcesz po prostu odpocząć na łonie natury, miejsce takie jak Welshpool jest idealne na dzień na świeżym powietrzu. Oto niektóre z najważniejszych widoków w okolicy w odległości 48 kilometrów od centrum.\nPark Glansevern (11,7 km)\nJezioro Vyrnwy (17,2 km)\nGóra Cadair Idris (40 km)\nPoruszanie się po miejscowości Welshpool\nDoleć na lotnisko w miejscowości takiej jak Liverpool (LPL-Port lotniczy im. Johna Lennona), położone jedynie 81,3 km od centrum\nJeśli chcesz zwiedzić miasto pociągiem, najlepiej zacząć na stacji takiej jak Stacja Welshpool.\nGdzie się zatrzymać w pobliżu miejsca takiego jak Welshpool, GB?\n2019 — oferujemy Ci 40 domków wakacyjnych koło miejsca takiego jak Welshpool. Od 7 obiektów typu Domy do 2 obiektów typu Apartamenty/mieszkania, tu jest ten idealny na pobyt z najbliższymi koło miejsca takiego jak Welshpool.\nWelshpool — co warto zobaczyć?\nNa HomeAway znajdziesz wiele domów wakacyjnych położonych niedaleko najważniejszych zabytków w miejscu takim jak Welshpool. Wśród podróżnych na HomeAway, pięć najpopularniejszych miejsc, które warto zobaczyć to:\nZamek Powis: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 93\nStacja Welshpool: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 102\nRednal Laser Games: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 102\nZamek Chirk: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 119\nStacja Newtown: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 79\nJest jednak jeszcze więcej miejsc, do których zaprasza Cię Welshpool. Znajdziesz tam wiele domów wakacyjnych do wyboru. Użyj naszej wyszukiwarki, by zobaczyć domy wakacyjne dostępne w pobliżu interesującego Cię miejsca.\nCzy mogę wynająć obiekt taki jak Domy w miejscu takim jak Welshpool?\nOczywiście. Domy: liczba obiektów tego typu dostępnych na HomeAway w miejscu takim jak Welshpool to 7 . Nasze popularne typy obiektów do wynajęcia w miejscu takim jak Welshpool to:\nCzy mogę znaleźć dom, w którym znajduje się internet/wi-fi w mieście takim jak Welshpool?\nTak, możesz wybrać swój wymarzony dom, w którym znajduje się internet/wi-fi spośród 35 domów w miejscu takim jak Welshpool. Użyj naszej wyszukiwarki, by zobaczyć dostępne domy.\nWelshpool — odkrywaj miejsca w pobliżu\nPrzystań na kanale Llangollen\nPociąg retro w Llangollen