Nasze wielkie greckie wakacje - forum Fly4free\nTemat postu: Nasze wielkie greckie wakacje\n#1 Wysłany: 21 Wrz 2014 15:19\nNaszą grecką przygodę rozpoczęliśmy pod koniec 2013 roku kiedy to udało się kupić bilety LOT w szalonej środzie w cenie 425 zł RT/os. Mniej więcej od lipca zaczęliśmy się intensywnie przygotowywać, tj. szybkie przypomnienie historii starożytnej Grecji, obejrzeliśmy też kilka filmów z Grecją w tle. W sierpniu na poważnie zabraliśmy się za alfabet grecki. Opracowaliśmy też z grubsza plan działania na miejscu. Przeglądając forum f4f zawsze się zastanawiałem dlaczego ludzie się tak podniecają jakimś przewodnikiem po angielsku o nazwie "Lonely Planet". Do momentu aż nie utknąłem w poszukiwaniach informacji o celach poza Atenami. Można powiedzieć że LP uratował mi 4 litery i nigdzie już bez niego nie jadę\nWylot mieliśmy 1 września o 22.30 z Warszawy.\nZ domu wyjechaliśmy po 8 rano, przed nami była 2 godzinna podróż samochodem do Poznania. Tam porzuciliśmy samochód w jednej z bocznych uliczek w okolicy dworca PKS i udaliśmy się na Polskiego Busa. Udało mi się zaklepać trasę POZ-WAW-POZ za 90 zł/2os. Byliśmy pół godziny przed odjazdem i zaczęła się pierwsza przygoda. Żona wyciąga bilety i pyta się mnie "czy ten 1 August na bilecie to data zakupu?" Zrobiłem wielkie oczy sprawdziłem że data powrotu jest 10 September, więc wszystko wskazuje na to że zaliczyłem poważną wpadkę organizacyjną :/ Szybka wizyta w biurze pośredniczącym w sprzedaży biletów na dworcu i wyszedłem lżejszy o 60 zł. Do Warszawy dotarliśmy po 15, metrem podjechaliśmy na dworzec centralny i zostawiliśmy walizki w przechowalni bagażu. Pokręciliśmy się po centrum w poszukiwaniu najpierw kawy, a później obiadu. Wieczorem odebraliśmy bagaże i udaliśmy się na lotnisko. Przy nadaniu bagażu rejestrowanego kolejna "niespodzianka". Pani mówi że mamy taryfę O, a taryfa O nie obejmuje bagażu rejestrowanego. Ja na to że mam na rezerwacji jak byk "bagaż 1 szt". Pani pyta się kiedy robiłem rezerwację, jak powiedziałem że bardzo dawno temu to zadzwoniła do kogoś bardziej obeznanego w tych taryfach i w momencie rezerwacji O miało w sobie bagaż, wiec kamień z serca Podejrzewam że zmieniło się to przy wprowadzaniu nowych taryf w LOT. Po 22.30 w końcu byliśmy w samolocie. Było jakieś opóźnienie ale ostatecznie w Atenach znaleźliśmy się o czasie, czyli 2.30 czasu lokalnego. Szybki kurs autobusem X95 na Syntagmę i taksą do hotelu. Po 20 godzinach podróży byliśmy w końcu na miejscu i mogliśmy zabrać się za zwiedzanie. Poszliśmy spać przed 5 rano, pobudka o 9 bo czas zacząć:\nZaczęliśmy od Akropolu i po wyjściu z metra od razu ukazuje się wzgórze ze świątynią:\nW zasadzie to zaczęliśmy od śniadania. Żona zjadła jogurt z owocami a ja sałatkę kreteńską. Spróbowałem od niej jogurt i tak mi posmakował że jadłem go już codziennie\nPo śniadaniu wybraliśmy się do Agory, jako przedsmak Akropolu. Już na starcie uderzył mnie dziwny dźwięk z drzew. Myślałem że to ptaki, ale okazało się że to bardzo głośne świerszcze. Pierwszym ważnym punktem Agory była świątynia Hefajstosa, która naprawdę robi wrażenie.\nPozostałe budynki to głównie pozostałości fundamentów:\nTutaj jeszcze zdjęcie świątyni Hefajstosa z oddali:\nNa końcu Agory znajduje się Stoa Attalosa. Niestety nie mam fajnych zdjęć z zewnątrz, bo się rozpadało W środku jest sporo posągów, pozbieranych z całej Agory, a na piętrze są makiety całej Agory:\nTeren jest dość rozległy więc zwiedzenie całości zajęło nam prawie 3 godziny. Na wyjściu z Agory w kierunku akropolu jest malutki kościół:\nZe względu na błąd w mapce Agory którą dostaliśmy na wejściu nie wiedzieliśmy co to jest za budynek, ale po sprawdzeniu w LP okazało się że to Kościół pw. Św. Apostołów.\nPo drodze na wzgórze Akropolu mijaliśmy teatr zwany Odeon Herodesa Attyka. Akurat trwały przygotowania do jakiegoś wydarzenia kulturalnego:\nWejście na wzgórze Akropolu robi wrażenie na turystach co widać na przykładzie losowo wybranego pana\nPartenon, a na trzecim zdjęciu strażnik Partenonu:\nDo tej pory zastanawiam się czy to są psy bezdomne, czy należą do stróżów, bo praktycznie na każdych ruinach widziałem jednego. Mają obroże ze znaczkami, ale nie wiem co to oznacza.\nErechtejon, nieco skromniejszy i na uboczu. Ale za to można zrobić lepsze zdjęcia:\nWidok z Akropolu na świątynię Zeusa Olimpijskiego:\nWidok na miasto i zatokę:\nDokładna kopia widoku z przewodnika National Geographic, którego używaliśmy (siedzę na ławce robiąc zdjęcie, a w przewodniku fotograf stoi 2-3 metry z tyłu tak że widać dwie osoby siedzące na ławce):\nTeatr Dionizosa i fragment zdobień:\nPrzy bramie wyjściowej z Akropolu spotkałem mojego przyjaciela z dzieciństwa:\nPo kilku godzinach zwiedzania nadszedł czas na nagrodę\nCo mi się podoba w Grecji, to że nie żałują wody w kawiarniach i restauracjach. W ponad 30 stopniowym upale, jak już moja woda w plecaku się nagrzeje jest to bardzo miłe.\nPo Baklavie i kawie udaliśmy się na krótką sjestę.\nWieczorem ruszyliśmy na Plakę:\nW związku z dużą ilością sklepów z pamiątkami trochę się tam porozglądaliśmy, wielu sprzedawców gotowych było się targować, ale woleliśmy zaczekać do końca pobytu żeby wiedzieć ile zostanie w budżecie.\nJeden z wielu kościołów Plaki:\nW celu znalezienia kilku kościołów trzeba było udać się w naprawdę wąskie uliczki, a w jednej z nich spotkaliśmy lokatorów:\nDzień zakończyliśmy posiłkiem w jednej z knajpek Plaki. Wtedy też dowiedzieliśmy się że jest duża różnica w cenie jeśli bierze się suvlaki/gyros na wynos a w lokalu.\nTemat postu: Re: Nasze wielkie greckie wakacje\n#2 Wysłany: 21 Wrz 2014 16:46\nSzybkie śniadanie pod Akropolem w postaci Jogurtu z owocami i miodkiem i już byliśmy gotowi do zwiedzania Muzeum Akropolu. Wybraliśmy się dość wcześniej rano w celu uniknięcia dużego ruchu. Niestety w samym muzeum nie można robić zdjęć. Mam za to zdjęcia ruin pod muzeum:\nZdjęcie jest zrobione jak wychodziliśmy stąd ten tłum\nW samym muzeum byliśmy chyba z 4 godziny, dlatego złapała nas tam przerwa na kawę:\nNie lubię naszej polskiej sypanki, ale nie byłbym sobą gdybym nie spróbował greckiej Elliniko. Powiem szczerze że to nie mój smak. Na plus że nie pływają fusy jak u nas\nCo do samego muzeum to byłem w ciężkim szoku tempa wycieczek zorganizowanych. Jak już pisałem nam niezbyt dokładne obejrzenie ekspozycji zajęło ok. 4h a wycieczki przechodziły jak tajfun, pół godziny i wypad. Swoją drogą miałem spory ubaw z greckich przewodników oprowadzających wycieczki anglojęzyczne bo nazwisko Lorda Elgina padało wyjątkowo często. Wiele ekspozycji (zwłaszcza rzeźbione sceny z mitologii które zdobiły świątynie z Akropolu) były tylko fragmentami które zostały w pozostałej części zrekonstruowane. Śmiałem się do żony że pewnie na każdym kroku przewodnik mówił: "Ta rzeźba wyglądała by tak gdybyście wy i wasz Lord Elgin jej nie ukradli"\nNajwiększe wrażenie zrobiła na mnie część praktyczno multimedialna, zlokalizowana koło laboratorium gdzie można było się zapoznać z metodami rekonstrukcji zabytków i z materiałami używanymi w starożytności.\nZ muzeum wybraliśmy się w kierunku Syntagmy, a tam na pierwszym planie budynek parlamentu:\nZ placu Syntagma udaliśmy się w stronę Ogrodu Narodowego w celu zobaczenia Świątyni Zeusa Olimpijskiego i Łuku Hadriana. Okazało się że park jest akurat tego dnia zamknięty z rozkazu policji. Niestety przewodnik National Geographic wprowadził nas w błąd bo z mapki wynikało że oba obiekty są w Ogrodzie. W rzeczywistości oba obiekty były poza parkiem. Szybka zmiana planów i pojechaliśmy Panepistimiou, a tam znaleźliśmy Uniwersytet:\nZ posągami wielkich filozofów:\nA pomiędzy nimi stoi Ateńska Akademia Nauk z wielkimi posągami Ateny i Apollina:\nPóźniej zrobiliśmy rajd po muzeach, ale ze względu na brak czasu oglądaliśmy tylko budynki z zewnątrz.\nNarodowe Muzeum Historyczne:\nprzed 14 upał zrobił się tak nieznośny, że udaliśmy się do hotelu na sjestę. O 17 wyruszyliśmy na Monastiraki i zaczęliśmy od deseru:\nprzez cały pobyt w Grecji zjedliśmy tylko raz lody, darmowe w restauracji w ramach happy hours, a tak cały czas jedliśmy "frozen yoghurt" oczywiście z miodkiem. Czułem się jak Kubuś Puchatek\nSam plac Monastiraki tętni życiem całą dobę:\nZ placu jest rzut beretem do Biblioteki Hadriana:\nFragment mozaiki podłogowej w jednym z budynków wokół biblioteki:\nWieża wiatrów, niestety w remoncie:\nPo wizycie w bibliotece zaczęło się ściemniać więc wróciliśmy na Monastiraki w celach konsumpcyjnych. Nauczeni doświadczeniem z dnia poprzedniego rozejrzeliśmy się za gyrosem z budki na wynos. Idąc deptakiem zobaczyłem że w jednej z knajpek z boku w drzwiach wisiał cennik na wynos i za 2 Euro/szt. kupiliśmy gyros jagnięcy. Jako że oczy by jadły za kolejne 2 Euro/szt. kupiliśmy w innym miejscu suvlaki na wynos i byłem tak pełny że nie mogłem zasnąć\n-- 21 Wrz 2014 17:34 --\nZaczynamy od Łuku Hadriana:\ni świątyni Zeusa Olimpijskiego:\nNastępnie udaliśmy się do Muzeum Archeologicznego:\nW środku są takie skarby jak Maska Agamemnona:\noraz niezliczona liczba posągów i rzeźb z całej Grecji:\nZwiedzenie muzeum zajęło nam ok 1,5h ale mam dziwne wrażenie że ominęliśmy jakieś sale gdzie wejście blokowały zorganizowane wycieczki. Po wyjściu z muzeum ruszyliśmy w stronę Omonii w poszukiwaniu kawy. Trafiliśmy do Cafe Mikel, greckiej sieciówki i nie wiem czy my trafiliśmy na wyjątkowego kelnera, czy tak jest w całej sieci ale zamówiliśmy tylko po kawie, a oprócz ciasteczek korzennych które dostaje się prawie wszędzie dostaliśmy babkę, którą po zjedzeniu kelner uzupełnił, a ilość wody była na prawdę nieograniczona.\nWzmocnieni kawą udaliśmy się na Targ Centralny. Dla mnie to jedna z ulubionych atrakcji w każdym odwiedzanym mieście:\nNa widok tej jagnięciny aż mi ślinka ciekła\nKolejny punkt programu to wzgórze Likavitos. W normalnych warunkach atmosferycznych nie jesteśmy fanami wspinaczki górskiej, a tym bardziej w taki upał więc udaliśmy się prosto na stację kolejki. Liczyłem że będzie można podziwiać jakieś widoki ale kolejka jedzie tunelem. Za to widoki ze wzgórza robią wrażenie:\nNa szczycie jest też piękny kościółek w stylu cykladzkim:\nZe względu na pewne opóźnienia w realizacji planu zwiedzania dziś nie było sjesty, tylko krótkie odświeżenie w hotelu i ruszyliśmy do Pireusu. W zasadzie nie ma tam nic powalającego, udało nam się pospacerować po plaży. Udaliśmy się tam z nadzieją na rybną kolację. Okazało się że wysyp małych knajpek rybnych był dopiero w 3 małej zatoczce jachtowej. Przed wyjazdem przeczytałem książkę o kuchni greckiej i spotkałem się tam z informacją że w Grecji często kelner zaprowadzi klienta na zaplecze i pokaże mu co może zjeść. Nie wierzyłem w to za specjalnie do momentu kiedy nie znalazłem się na zapleczu knajpy, gdzie kelner grzebał w kostkach lodu i wyciągał coraz to inne ryby. Długo negocjowaliśmy, ale ceny były dość zaporowe bo 60 euro/kg. Kiedy w końcu mówię mu że nie chciałbym wydać więcej niż 10E na osobę to spytał mnie czy nie chcę owoców morza bo są tańsze niż ryby. Zrobiłem wielkie oczy bo pewnie że wolałbym owoce morza, ale nie zakładałem że mogą być tańsze niż ryba Pan polecił nam zestaw dla dwojga za 21E:\npiterek lubi ten post.\nTemat postu: Re: Odp: Nasze wielkie greckie wakacje\n#3 Wysłany: 21 Wrz 2014 18:55\nFajna relacja, dawaj dalej\n#4 Wysłany: 21 Wrz 2014 20:47\ndziś naprawdę ciężki dzień bo w planach jednodniówka w Salonikach. Wylot Ryanair z Aten o 7.45. Pobudka o 4.30, metro na lotnisko, a i tak byliśmy tam prawi na styk. Popełniłem błąd pakując odruchowo do plecaka krem do opalania, który straciliśmy na kontroli bezpieczeństwa. Udało mi się jeszcze nabyć jogurt w sklepie już przy samej bramce. Jakież było moje zdziwienie kiedy okazało się że woda kosztuje 0,5 Euro, czyli tyle co w sklepie.\nDosyć ciężko było znaleźć konkretne informacje o Salonikach w polskich przewodnikach więc bazowaliśmy na informacjach z LP i zbieraninie wydruków. Nie starczyło czasu żeby się przygotować jakoś porządnie do wyjazdu więc nawet do końca nie wiedziałem gdzie wysiąść z autobusu. Na szczęście udało mi się zlokalizować kilka punktów po drodze i określić nasze położenie na mapie. Udało się wysiąść przy deptaku Arystotelesa. Jako że nie było planu, więc udaliśmy się do księgarni i kupiliśmy porządną mapę Salonik. Następnie kawa i kanapka, a siedząc przy stoliku zaczęliśmy układać plan działania. Ostatecznie najlepszą opcją okazał się "City Walk" z LP. Przenieśliśmy jednak punkty z mapki LP na naszą dużą mapę i wyruszyliśmy na zwiedzanie.\nStartujemy na deptaku Arystotelesa:\nSkierowaliśmy się w stronę dzielnicy Ladadika. W wąskich uliczkach kafejki, bary i restauracje jeszcze się nie obudziły:\nDzielnica Ladadika słynie z tego że kiedyś były tam małe tłoczarnie oliwy, a dziś w większości przerobiono je na restauracje:\nNastępnie zawróciliśmy w stronę centrum i odwiedziliśmy Modiano Market:\nAlbo piątek był kiepskim dniem na targ, albo zła godzina bo dość pusto było.\nZ targu udaliśmy się do Bay Haman, czyli dawnej tureckiej łaźni:\nW okolicy był również kościół Hagia Sofia, wzorowany na Stambulskim:\nZ kościoła udaliśmy się do chyba najsłynniejszego punktu w Salonikach, czyli białej wieży:\nWidok z wieży na port i nabrzeże:\nZ wieży po krótkim odpoczynku udaliśmy się do Pałac Galeriusza:\nTuż obok jest Łuk Galeriusza:\nA kolejną przecznicę na północ mamy Rotundę Galeriusza:\nNastępnym punktem wg LP miał być Ataturk's Hause umiejscowiony w konsulacie Turcji, ale okazało się że jest tam tylko płot z drutem kolczastym i policja więc nie dało się zrobić nawet zdjęcia.\nUdaliśmy się więc do kościoła Agios Dimitros:\na jedną przecznicę dalej znaleźliśmy Yeni Haman, czyli odrestaurowaną łaźnię turecką z XVII wieku:\nPo ciągłej wspinaczce na północ ruszyliśmy z powrotem na południe i dotarliśmy do Rzymskiej Agory:\nZwiedzenie tych punktów zajęło nam nieco ponad 4 godziny, ciągłego chodzenia. W związku z tym że nie mięliśmy już siły na wspinaczkę na wzgórze z tarasem widokowym na północy miasta, a czasu dość sporo zrobiliśmy sobie godzinną przerwę i poszliśmy na greckie piwo. Zregenerowani wybraliśmy się na nabrzeże. Z pod Białej Wieży wypływają statki wycieczkowe po zatoce:\nŻona znalazła w którymś z przypadkowych wydruków z przewodników i stron internetowych, które zabraliśmy z Polski, że jest tu gdzieś pomnik Aleksandra Wielkiego. Nie mięliśmy go na żadnej mapie, ale udało się znaleźć połączenie Wi-Fi na tablecie i określiliśmy nazwę ulicy. W ten oto sposób znaleźliśmy wielki pomnik Wielkiego Aleksandra:\nPostanowiliśmy wrócić do centrum w poszukiwaniu kolacji. Przechodziliśmy przez uliczkę pełną knajpek i próbowaliśmy odtworzyć w pamięci gdzie to było. Po drodze znaleźliśmy koty grzejące się na słońcu Pałacu Galeriusza:\nW końcu udało się znaleźć deptak z knajpkami i musakę na którą mięliśmy szczególną ochotę:\nPo kolacji zaczęliśmy szukać przystanku na powrotny autobus. Okazało się że pod pomnikiem Arystotelesa autobus się nie zatrzymuje, musieliśmy iść pod Białą Wieżę. Odlot mieliśmy o 22.05, na przystanku byliśmy o 19.40. Nowoczesny wyświetlacz poinformował, że autobus przyjedzie za 18 minut. Kiedy zegar zszedł do 11 minut, zawiesił się i po jakimś czasie autobus wypadł i pojawiły się 23 minuty. Czas się normalnie przewijał ale w okolicy 13 minut znów zawiecha. Zrobiła się 20.30 i dość niebezpiecznie uciekał czas. Spytałem się Greka z walizką, czy też jedzie na lotnisko i czy wie co się dzieje z autobusem. Właśnie skończył rozmawiać przez telefon i powiedział że ulice są zakorkowane i autobus nie może przejechać. Jakaś pani zaproponowała że się zrzucimy na wspólną taksówkę. Zobaczyliśmy że nigdzie nie ma wolnych taksówek, a na ulicy stoi pełno ludzi zatrzymujących jadące taksówki. Zrobiliśmy to samo. Pani która chciała się zrzucić złapała jakąś taksówkę gdzie było miejsce dla niej i jej córki, my nadal łapaliśmy. Udało nam się złapać taksówkę ze starszym Grekiem jako pasażerem, który wysiadał po drodze. Zabraliśmy jeszcze jednego Polaka, który podróżował samotnie. Z rozmowy z taksówkarzem dowiedziałem się że są w Salonkach targi Expo i przyjechał premier dlatego wiele ulic jest zamknięte. Dotarliśmy na lotnisko o 21 więc udało się na spokojnie przejść przez kontrolę bezpieczeństwa\nciąg dalszy nastąpi w najbliższych dniach, bo dzisiaj już nie mam siły\n#5 Wysłany: 22 Wrz 2014 15:58\nZ Salonik wróciliśmy do hotelu jakoś przed 1 w nocy, a muszę przyznać że mięliśmy szczęście bo był weekend i metro jeździło nieco dłużej niż do północy. Następne dni to same wyjazdy, ale na dziś zaplanowaliśmy Korynt ze względu że był najbliżej i można było względnie pospać bo jechaliśmy o 9.30 autobusem KTEL Korintos z dworca Kiffissia. Autobus miejski na dworzec odjeżdżał spod samego hotelu... ale w odwrotnym kierunku. Na szczęście mięliśmy zapas czasu, a autobus jechał na pętlę na Omonię więc uznaliśmy że zamiast szukać w tych uliczkach przystanku we właściwym kierunku lepiej skoczyć na pętle. Po dotarciu na dworzec kupiliśmy bilety, zjedliśmy szybkie śniadanie w bufecie dworcowym. W autobusie spałem jak niemowlak, obudziłem się dopiero jak przekraczaliśmy kanał koryncki. Niestety nie dopytałem gdzie mamy wysiąść bo myślałem że dworzec autobusowy w Koryncie będzie ostatnim przystankiem. Okazało się że autobus tylko przystanął na głównej drodze koło dworca i pojechał dalej do miasta, a w zasadzie jeszcze dalej. Po jakimś czasie naszły mnie wątpliwości i spytałem kierowcy gdzie mam wysiąść żeby dostać się na dworzec KTEL w Koryncie. Nie tęgą miałem minę jak się dowiedziałem że już jesteśmy dawno w innej miejscowości. Pan nas wypuścił na następnym przystanku i powiedział że mamy iść na drugą stronę, bo za chwilę będzie autobus powrotny. Krzyknął też coś po grecku do kogoś w kawiarni, kto okazał się sprzedawcą biletów, bo uwaga w Grecji przystanki autobusowe w mniejszych miasteczkach są w kawiarniach Pan bileter nie umiał po angielsku (druga osoba spotkana podczas całego pobytu w Grecji, był jeszcze kioskarz w Salonikach), ale szybko sobie poradził prosząc jakąś nastolatkę z przystanku o tłumaczenie. Był na tyle miły że pozwolił nam gratis jechać z powrotem do Koryntu. Tym razem już dopytałem że mamy wysiąść na ostatnim przystanku. Po podróży z przygodami w końcu znaleźliśmy się na dworcu w Koryncie skąd mięliśmy autobus do Starożytnego Koryntu oddalonego o 8 km od miasteczka. Autobus jeździ co godzinę, ale udało nam się że czekaliśmy tylko 5 minut. Nauczony doświadczeniem wypytałem kierowcę gdzie mamy wysiąść i dał nam znać jak dojechaliśmy.\nRuiny same w sobie cieszyły się zdecydowanie najmniejszą popularnością z pośród wszystkich które odwiedziliśmy, a szkoda bo mają swój urok.\nNa pierwszym planie jest świątynia nieznanego przeznaczenia o roboczej nazwie Temple C (podejrzewa się że była to świątynia Hery):\nGłówną atrakcją tego stanowiska archeologicznego jest świątynia Apolla:\nZ niektórych budynków zostały ledwie kolumny:\nWiększość posągów przeniesiono do muzeum, ale kilka zostało wśród murów:\nCały teren jest dość rozległy:\nW niektórych miejscach widać jak mocno to wszystko zostało zasypane przez te lata:\nNiektóre wejścia do budynków całkiem nieźle się zachowały:\nTuż przy wejściu na stanowisko archeologiczne znajduje się muzeum:\nW środku bogaty zbiór płaskorzeźb przedstawiających sceny mitologiczne, np. 12 prac Herkulesa, czy walki z Amazonkami:\nW innej części są posągi zebrane w ruinach:\nPo drugiej stronie ulicy (już po wyjściu ze stanowiska) jest teatr i odeon:\nA nad całością góruje Akrokorinthos z wielkim murem lub twierdzą, nie wiem do końca bo w tym upale nie było chętnych na wspinaczkę:\nUdaliśmy się na przystanek i poczekaliśmy ok 20 min na powrotny autobus. Niestety tym razem też nie obyło się bez przygód. Kierowca wyrzucił nas w centrum i wprowadził w błąd jak dojść na główny dworzec KTEL. Oprócz nas jako turyści w autobusie był starszy samotny pan i dwie kobiety w średnim wieku z wschodu Europy. W zasadzie to one dopytywały jak dojść na dworzec a my słuchaliśmy. Okazało się że kierowca wskazał nam przystanek w centrum miasta, z którego nie da się dostać do Aten. Dopiero tam Pani bileterka wytłumaczyła nam jak dojść na dworzec. Panie z wschodu poszły po drodze na zakupy (zanim jeszcze dotarliśmy na przystanek w centrum). Z centrum na dworzec był 10 minut marszu dobrym tempem. My ledwie zdążyliśmy na autobus do Aten. Reszta nie dotarła, może im się nie śpieszyło\nPodróż powrotną wykorzystałem na zdjęcie kanału korynckiego (bo rano przespałem):\nPo przekroczeniu kanału znowu zasnęliśmy i obudziliśmy się jak autobus stanął w Atenach gdzieś koło stacji metra i wyrzucał kilku pasażerów. Zaspanym wzrokiem przeczytałem Metaxourgio i nagłe olśnienie, przecież to przy naszym hotelu. Zdążyliśmy dobiec do drzwi zanim ostatni pasażer wysiadł i zaoszczędziliśmy pół godziny na dojazd z dworca do hotelu. Na popołudnie zostało nam jedno miejsce do zwiedzenia w Atenach - Wzgórze Filopaposa. W drodze na wzgórze udało nam się wytargować atrakcyjne pamiątki. kupiliśmy 3 figurki i breloczek Panatinikosu, a czwartą figurkę dostaliśmy gratis.\nPo drodze na szczyt znajduje się mały kościółek, ale niestety odbywało się tam akurat wesele (lub inna uroczysta okazja) i nie podchodziłem robić zdjęć.\nIdąc w bok od kościółka trafiamy na rzekome wiezienie Sokratesa (niestety nie jest to prawda):\nNa wzgórzu jest kilka miejsc gdzie można zrobić niezłe ujęcia Akropolu:\nNa szczycie czeka Mauzoleum Filopaposa:\nW dole dało się słyszeć jakieś dźwięki muzyko-podobne:\nW zasadzie od rana nic nie jedliśmy, a robiło się ciemno więc wybraliśmy się na poszukiwanie gyrosów/suvlaków. Skończyliśmy na Omoni gdzie jest najłatwiej o lokal na wynos\nDziś dość wcześniej wróciliśmy do hotelu bo jutro Delfy\n#6 Wysłany: 24 Wrz 2014 20:58\nExtra...odpuszczalem Grecje juz od dlugiego czasu,chyba przyszedl czas...ale poczekam na reszte relacji\n#7 Wysłany: 25 Wrz 2014 15:26\nSzczerze polecam. Tylko dobrze dobierz termin wyjazdu, bo początek września był jeszcze upalny, a to mocno utrudniało zwiedzanie. Z drugiej strony w październiku czy listopadzie dni będą krótsze. Nie wiem jak to wygląda wiosną.\nCo do dalszej części relacji to mam plan skończyć ją w niedzielę\n#8 Wysłany: 25 Wrz 2014 15:46\nJak to miło przypomnieć sobie Grecję. Jestem pod wrażeniem, że na Akropolu było prawie pusto. My byliśmy w upale w takim tłumie turystów, że mój mąż pod nosem przeklinał wszystkich greckich filozofów i marzył tylko o zimnym piwie.\nAle widzę, że jesteście kociarze. Saloniki urocze.\n#9 Wysłany: 25 Wrz 2014 15:56\nW zasadzie nie wiem jak to się stało że nie było tłumów, bo od rana byliśmy w Greckiej Agorze to u góry było widać wężyk turystów. Później koło 12-13 popadało chwilę i możliwe że sporo osób zmieniło plany\nAle widzę, że jesteście kociarze\nChyba ogólnie uwielbiamy zwierzaki, bo mamy i kota i psa\n#10 Wysłany: 25 Wrz 2014 16:23\nsuper relacja, możemy liczyc na podsumowanie kosztów?\n#11 Wysłany: 25 Wrz 2014 17:31\nPodsumowanie kosztów będzie na końcu relacji.\n#12 Wysłany: 28 Wrz 2014 13:04\nPostaram się dziś skończyć relację, ale zanim przejdę do kolejnego dnia to chciałbym opowiedzieć krótką historię którą można przeczytać w muzeum na stanowisku archeologicznym w Koryncie:\nW 1990 roku muzeum zostało obrabowane z wielu zabytków (dokładnie 285 przedmiotów), a ponadto ogłuszono strażnika i ukradziono miesięczne pensje pracowników muzeum. Od tamtego czasu na wszystkich stanowiskach archeologicznych wzmocniono ochronę. Szacowana wartość skradzionych zabytków to 2 mln Euro, a w rzeczywistości są bezcenne dla muzeum. Na szczęście większość przedmiotów odnaleziono na terenie USA, sprawców złapano, a przywódcę bandy skazano na dożywocie.\nDla zainteresowanych link do tej historii jaki udało mi się znaleźć\n#13 Wysłany: 28 Wrz 2014 14:37\nWybrałem niedzielę na wyprawę do Delf bo w ten dzień najlepiej pasował rozkład jazdy autobusu... Niestety chyba była powakacyjna korekta rozkładu bo nasz fajnie pasujący autobus powrotny wypadł z rozkładu. Jeszcze dzień wcześniej poszedłem sprawdzić gdzie dokładnie jest przystanek autobusu miejskiego którym mięliśmy dojechać na dworzec Liosson. Znalazłem przystanek jakieś 200 metrów od hotelu, a że była to pętla to był nawet rozkład. Spisałem sobie godziny, dla pewności sprawdziłem w necie. Z tego przystanku 2 autobusy jeździły z częstotliwością niedzielną co 40-50 minut dlatego ważne było trafić na odjazd. Z tą wiedzą udaliśmy się spać. KTEL do Delf odjeżdżał o 7.30. Pobudka o 5.30, na przystanek wyszliśmy po 6 a autobus miał być 6.20. Mniej więcej o 6.10 zobaczyliśmy przystanek z oddali i stojący autobus. Na wszelki wypadek podbiegliśmy, wsiedliśmy i autobus odjechał 10 minut przed czasem Nie miałem bladego pojęcia gdzie wysiąść, więc poprosiłem kierowce żeby dął znać. Liczyłem też przystanki ale ta metoda niestety jest totalnie nieskuteczna bo autobusy nie zatrzymują się jak nikogo nie ma na przystanku i łatwo przegapić. Ja naliczyłem 7 z 9 a kierowca kiwnął że już mamy wysiadać. Weszliśmy w boczną uliczkę przed przystankiem i znaleźliśmy się na dworcu. Byliśmy przed 7 a kasa otwierała się o 7 więc rozejrzałem się w bufecie za jogurtem na śniadanie Po 7 kupiliśmy bilety (nie wiem czy już wspominałem ale jak się kupuje RT to jest kilka euro taniej). Nieco się zdziwiłem jak się okazało że nie ma autobusu powrotnego o 13, tylko musimy wracać o 16, na ale trudno, nie mięliśmy wielkich planów na popołudnie więc stwierdziliśmy że możemy zwiedzać spokojniejszym tempem. Dopytałem się kierowcy że Delfy nie są docelowym przystankiem, ale okazało się że w autobusie znajduje się kilka młodych par które jadą do Delf, z czego jedna dziewczyna wyglądała na taką co już tam była bo zadeklarowała że powie wszystkim gdzie mamy wysiąść.\nPo drodze był krótki postój na ewentualną kawę i toaletę lub zdjęcia górskich widoków:\nPo 10 dotarliśmy do Delf i nie zdziwię nikogo jeśli powiem że przystanek był w kawiarni\nZ miasteczka trzeba się cofnąć jakieś 500 metrów na stanowisko archeologiczne, po drodze widać zatokę Koryncką:\nPierwszym punktem ruin jest rzymska agora:\nIdąc dalej napotykamy ciąg skarbców, w których różne polis składały swoje dary dla wyroczni:\nNajbardziej okazały był odrestaurowany skarbiec ateński:\nSwoją drogą doszliśmy z żoną do wniosku że to świetny pomysł żeby niektóre elementy ruin częściowo odbudowywać\nPogoda tego dna była dość zmienna ale za to widoki niesamowite:\nCałość kompleksu świątynnego położona jest na wzgórzu:\nCentralnym punktem jest świątynia Apolla:\nWspinając się wyżej dotrzemy do teatru:\nA jeszcze wyżej znajduje się stadion:\nPo obejrzeniu stanowiska udaliśmy się do muzeum, a tam można znaleźć sfinksa, płaskorzeźby ze świątyni, bliźniaków z Argos, makietę starożytnych Delf i wiele innych:\nOkoło godziny 14 skończyliśmy zwiedzanie i udaliśmy się w poszukiwaniu obiadu. Weszliśmy do 3-4 knajpki idąc rozwidleniem drogi na dwie jednokierunkowe w stronę przeciwną do Aten. Urzekło nas to że były całe zestawy w bardzo przystępnych cenach. Do wyboru były 4 opcje. Ja wybrałem opcje z biftekami, sałatką grecką, pitą i deserem za 7,9E, a żona opcję z dolmades, deserem i przystawką której nie mogę sobie przypomnieć (nie wiem czy też nie miała sałatki greckiej) za 6,5E. Pamiętam że w tych cenach było łącznie 5-6 opcji.\nPrzez jakiś czas jeszcze kręciliśmy się po miasteczku w oczekiwaniu na autobus powrotny. Tuż przed 16 zorientowaliśmy się że ruiny miały swój ciąg dalszy. Jakieś 500 metrów od wejścia do głównego kompleksu po drugiej stronie drogi był gimnazjon i świątynia Ateny Pronaia. Niestety było już za późno żeby się tam udać :/\nPodróż powrotną podobnie jak rano przespaliśmy w całości\n#14 Wysłany: 28 Wrz 2014 20:34\nZanim przejdę do kolejnego dnia opiszę śmieszną anegdotkę dotyczącą wycieczek zorganizowanych, która wywołał uśmiech w Delfach. Przed wyjazdem w ramach przygotowań oglądaliśmy nieco filmów z Grecją w tle, między innymi "Moje wielkie greckie wakacje". Film opowiada o pani przewodnik z greckiego biura podróży. Ma ona ogromnego pecha bo zawsze dostaje najgorszych turystów, a jej "kolega z pracy" ma zawsze tych najlepszych. Ogólnie ona się wysila opowiadając o świątyniach, historii, mitach, a jej rywal oprowadza swoje stadko i mówi: "tutaj mamy stertę kamieni, tutaj jakąś kolumnę a teraz idziemy do Hard Rock Cafe" i wszyscy szczęśliwi biegną do kawiarni. Mniej więcej podobne odczucie mieliśmy widząc grupy wycieczkowe przemykające przez ruiny jak tajfun, ale szczytem był Anglik (ogólnie anglojęzyczny bo na 100% nie wiem) w wieku 50+, sporym brzuszkiem i koszulką Hard Rock Cafe do końca pobytu ten widok za nami chodził i wywoływał uśmiech na ustach\nWyjazd na Peloponez. Ponownie udajemy się na dworzec KTEL Kieffisia. Naszym pierwszym punktem są Mykeny. Są dwie drogi dotarcia. Autobusem do Nafplio i wysiadamy w miejscowości Fichti lub dojechać do Nafplio i tam złapać autobus do Myken. Opcja 1 jest mniej czasochłonna ale wg. Lonely Planet trzeba było przejść 4,5 km na pieszo. Opcja nr 2 jest nieco droższa i bardziej czasochłonna, bo ciężko zgrać przesiadkę, ale autobus podjeżdża pod ruiny. Wybraliśmy opcję nr 1 i jak zwykle nauczeni doświadczeniem poprosiłem kierowce o wskazanie przystanku. Po ok. 1,5 h dojechaliśmy do miejscowości Fichti, kierowca krzyknął MYKENES i wysiedliśmy my i jeszcze jedna lekko zdezorientowana para. Spytałem się ich czy też idą do Myken, oni że tak, ale nie wiedzą gdzie mają iść. Na szczęście w LP jest dość dokładnie opisane, są też znaki dlatego zaproponowałem że mogą iść z nami bo mniej więcej znam drogę. Po mniej więcej 3 km dociera się do wioski Mykeny, a ruiny są jeszcze jakieś 1,5 km za wioską. Nasi nowi znajomi odpadli w jakiejś kawiarni po drodze a my kroczyliśmy dzielnie i zostaliśmy nagrodzeni takim widokiem:\nZanim dotrze się do głównego stanowiska archeologicznego mija się Treasury of Arteus:\nW środku ostro daje stęchlizną i jest zbyt ciemno na jakieś dobre zdjęcie\nNajciekawsze w Mykenach jest to że są to ruiny miasta, a nie kompleksu świątynnego. Są tam budynki dla gwardii królewskiej, pałac Agamemnona i inne budynki użyteczności codziennej. Wchodzi się przez Lion Gate:\nPrzed bramą znajduje się Grave Circle B i tholos tombs:\nZa bramą znajdują się Grave Circle A:\nNiestety z Pałacu Agamemnona niewiele zostało:\nZ miasta można było wyjść dwoma dużymi bramami i kilkoma mniejszymi:\nBył też tunel do którego można było wejść, ale w środku było tak ciemno że latarka w telefonie nie dawała rady i musieliśmy wyjść więc nie wiem gdzie prowadził.\nW muzeum można zapoznać się z życiem codziennym Mykeńczyków, między innymi z kim prowadzili wymianę handlową (na górze mapy widać Bałtyk i informację że kupowano tam bursztyn):\noraz metoda transkrypcji:\nZ Myken jechaliśmy do Nafplio. Tutaj na szczęście autobus odjeżdżał spod parkingu koło ruin. Czekając na autobus spotkaliśmy poznaną parę (jak się okazało z Madrytu) i nie mięli tyle szczęścia bo wracali do Fichti i stamtąd do Aten.\nW Nafplio kupiliśmy w automacie bilety do Epidavros. Mięliśmy jakieś pół godziny czasu do odjazdu co było w sam raz na lody jogurtowe\nW Epidavros zaczęliśmy od teatru:\nTutaj jakiś chłopak robi słynny test monety:\nBardzo pozytywnym zaskoczeniem były dla nas pozostałe ruiny w Epidavrosie, mianowicie znajduje się tam świątynia Asklepiosa, czyli starożytny szpital:\nJest tam też stadion z odrestaurowanymi trybunami:\nCzęść pozostałych budynków też jest częściowo odrestaurowana lub w trakcie prac:\nJeśli mnie pamięć nie myli to w tym budynku przebywali pacjęci:\nAkurat ten kompleks był położony na płaskim terenie:\nMuzeum jest małe, a najważniejsza jest replika posągu Asklepiosa (oryginał jest w muzeum archeologicznym w Atenach):\nNie byliśmy pewni skąd odjeżdża autobus do Aten, więc wypytaliśmy pracowników kawiarni i muzeum. Dowiedzieliśmy się, że trzeba iść 1,5 do głównej drogi i autobus zatrzymuje się pod kawiarnią/stacją benzynową. Po czasie okazało się że można jechać spod teatru bo autobus który jechał z teatru do Nafplio zatrzymywał się przy kawiarni i przekazywał pasażerów do autobusu Ateńskiego (kierowcy też się podmienili). Taka operacja jest niemożliwa po sezonie (od listopada). W podróży powrotnej ciężko było o drzemkę bo mnie irytowała starsza Greczynka która rozmawiała ze swoim współpasażerem, a żonę dziecko które cały czas wypytywało matkę. Niestety za swoje narzekania kolejnego dnia musiałem zapłacić i to słono. Przepraszałem całe greckie bóstwo za moją niewdzięczność na los i błagałem o starszą Greczynkę i małe dziecko w autobusie... ale o tym co nas spotkało w autobusie do Sounio w kolejnej części.\n#15 Wysłany: 29 Wrz 2014 19:27\nNa zakończenie wybraliśmy krótszy wypad, czyli wyprawa na przylądek Sounio i świątynię Posejdona. Sporym problemem w trakcie przygotowań wycieczki było zlokalizowanie dworca, z którego odjeżdżają autobusy KTEL Attiki. Nieocenioną pomocą był tutaj ponownie Lonely Planet bo jako pierwsze źródło z wszystkich które sprawdziłem podał nazwę dworca - Mavromateon Terminal (co mocno ułatwiło wyszukiwanie w google) oraz dokładnie było opisane że jest na północ od Muzeum Archeologicznego, autobusy stoją wzdłuż ulic i podzielone to jest na kilka części. Wiedziałem że autobus na Sounio jedzie co godzinę więc w końcu się wyspaliśmy i przed 11 znaleźliśmy się na dworcu. Wg rozkładu autobus mięliśmy o 11.30 więc szybki rajd po kawiarniach w poszukiwaniu jogurtu na śniadanie. O 11.30 pojawił się kierowca, wpuścił nas do autobusu (bilety sprzedawał kasjer, który wsiadł po drodze). W momencie kiedy przejechaliśmy kilka metrów rozpoczął się koszmar o którym wspominałem w poprzedniej części relacji. Starsza Greczynka i małe dziecko to był balsam dla uszu przy młodych, niezbyt rozgarniętych Amerykankach. To że były z USA wiedziałem już po paru zdaniach bo co chwile było "Oh my gosh", "weird", "ridiculous". Paszcze się nie zamykały przez całą drogę, obgadały całą swoją rodzinę i wszystkie koleżanki. Mniej więcej 20 minut przed celem w autobusie zrobiło się na tyle pusto że mogliśmy uciec w drugi koniec do cichych i milczących Azjatów\nAmerykanki zawinęły na pętli i pojechały dalej więc nie prześladowały nas w świątyni, która prezentuje się naprawdę okazale:\nWidoki z przylądku są też imponujące:\nPrzy świątyni jest też kawiarnio restauracja ale my po pół godzinie poszliśmy na autobus powrotny:\nPo powrocie na dworzec obczailiśmy tanią sieciową knajpkę gdzie zaplanowaliśmy wybrać się wieczorem. Zestaw na talerzu za 6,5E, ale menu tylko po grecku. Idąc z dworca w stronę metra Victoria pierwsza knajpa na rogu.\nPlan zakładał że jak starczy czasu to pójdziemy na plażę na godzinką lub dwie. W ostatni dzień był czas ale skończyła się pogoda :/\nZamiast plaży postanowiliśmy wybrać się na stadion Panatinaikosu. Zamiast na stadion Panatinaikosu trafiliśmy na Panateniski stadion olimpijski:\nJeśli chodzi o zwiedzanie to by było na tyle. Jutro opisze przygody z drogi powrotnej i podsumowanie kosztów\n#16 Wysłany: 29 Wrz 2014 19:52\nCzytam od tygodnia Twoją relację ze zwiedzania Grecji i mam pytanie,czy w ciągu tych 9 dni zwiedzania mieliście chociaż pół dnia na relaks na plaży i pomoczenie się w ciepłej i słonej wodzie?\n#17 Wysłany: 29 Wrz 2014 21:45\nMieliśmy ze sobą akcesoria plażowe ale ostatecznie nie znalazł się na to czas. Podejrzewam że jak bylibyśmy dłużej to pojechalibyśmy w jakieś ciekawe miejsce, np. Teby (były w planach ale wypadły z braku czasu i przez info że muzeum jest w remoncie).\n#18 Wysłany: 30 Wrz 2014 21:22\nNadszedł czas powrotu. Samolot mięliśmy o 5.00 Mogliśmy przyoszczędzić na noclegu i jechać na lotnisko już wieczorem, ale stwierdziliśmy że będziemy zbyt zmęczeni. Poza tym koszt noclegu w skali całości był niewielki. Wieczorem wstępnie się spakowaliśmy i poszliśmy spać po 22. Pobudkę mięliśmy o 1.30 a o 2 wyszliśmy w poszukiwaniu taxi. Okazało się że przy wejściu do metra stały taksówki, podjechaliśmy za 7 Euro na Syntagmę, a tam złapaliśmy autobus X95 na lotnisko. Po dotarciu na lotnisko poszliśmy się odprawić na stanowisko LOT. Ustawiła się mała kolejka. Przed nami stała Pani w średnim wieku, niepolskojęzyczna, z wielkim wózkiem pełnym walizek. Obok Pani biegał chłopiec mniej więcej 4-5 letni, który kopał w walizki, matkę i wszystko w koło. Pani oddała go jakiejś nastolatce (w domyśle siostrze), ale z daleka widziałem jak chłopiec kopał w ścianę. Trochę się przeraziliśmy że Pani się odprawi tuż przed nami i kandydat do "bezstresowo wychowanego dziecka roku" będzie siedział gdzieś obok. Po odprawie udaliśmy się na kontrolę bezpieczeństwa, a po drodze poszukaliśmy ostatniego jogurtu na śniadanie. Kiedy siedzieliśmy już w okolicy bramki pojawiła się Pani z chłopcem. Młodzieniec kroczył dzielnie z zakrwawioną twarzą do toalety. Nie wiem czy sam przyłożył z rozpędu w ścianę czy matce skończyła się cierpliwość. Ważne że metoda podziałała, bo był grzeczny do końca podróży.\nW Warszawie wylądowaliśmy po 6 rano, a Polskiego Busa mięliśmy o 10.30 z Młocin. W związku z tym że na dworze było dość zimno postanowiliśmy przeczekać do 8 na lotnisku. Ceny były po zbóju, ale jak człowiek zmęczony to jakoś to przełknie.\nCzas na podsumowanie. Kilka uwag praktycznych:\n- w Grecji tylko gotówka. Udało mi się zapłacić kartą może w 3 miejscach.\n- znajomość alfabetu greckiego nie jest wymagana, ale pomocna zwłaszcza przy poruszaniu się komunikacją inną niż metro.\n- większość Greków zna angielski w stopniu komunikatywnym. Podczas całego pobytu trafiliśmy może na 3-4 osoby które nie mówiły wcale. Reszta chociaż trochę mówi.\n- tańsze jedzenie można znaleźć w knajpkach poza głównymi deptakami (Plaka, Monastiriki, okolice Akropolu), zwłaszcza jeśli nie ma menu po angielsku.\n- w sklepach z pamiątkami warto się targować.\n- Lot + jednodniówka do Salonik 1190 zł\n- Hotel Cosmos 840 zł\n- Wydatki na miejscu ok. 800 Euro co daje po kursie w jakim wymieniłem przed wyjazdem 3350 zł\nRazem 5530 zł na dwie osoby (2765 zł/os)\nZmieściliśmy się w budżecie, bo plan był max 100E na dzień bez lotów i hotelu.\nNa przejazdy autobusami KTEL wydaliśmy ok. 190 E Zrobiliśmy prawie 1000 km. Podejrzewam że samochód udałoby się wynająć za jakieś 90E + paliwo 75E + opłaty za autostrady 10E daje jakieś 175E. Może przy nieco większym spalaniu niż 6/100 km wyszło by to samo. Wniosek jest taki że przy dwóch osobach koszt podróży samochodem i autobusem wychodzi mniej więcej taki sam. Wadą jazdy autobusem było to że jest się zależnym od rozkładów i zazwyczaj cały dzień był zmarnowany. Natomiast niewątpliwą zaletą była możliwość relaksu na fotelu autobusowym bez konieczności skupiania się na drodze, co mnie osobiście mocno męczy i nuży + stres przy jeździe po centrum Aten. Dlatego zdecydowaliśmy się na autobus\ndziękuje wszystkim czytelnikom za uwagę. Jeśli ktoś ma jakieś pytania to chętnie odpowiem szczegółowo\nWolfHak lubi ten post.\n#19 Wysłany: 30 Wrz 2014 23:06\nMyslę,że następnym razem w Grecji będziecie mieli dość oglądania muzeów,wykopalisk,mieszkania w hotelu w centrum Aten,codziennej męczącej jazdy autobusami w różne znane miejsca. Na pierwszy raz to mus ,aby zapoznać się z krajem i jego historią.Ja niestety zwiedzanie ,tego wszystkiego co Wy ,mam dawno za sobą. Zawsze, jak jestem gdzieś w Grecjii takie atrakcje same przyciągają i jakby chciał zawsze coś nowego jest do zobaczenia. 4 i 5 wrz też byłem w Atenach, przejazdem z wysp.Nocowałem w podobnym hoteliku za Omonią, jak Wy, których w samych Atenach mnóstwo.Szkoda ,że zabrakło Wam czasu na odwiedzenie bardziej plażowych dzielnic.\nZa podaną kwotę 90 e + 75 za paliwo to niewiele byś pojeżdził. Max 3 dni na małe auto i 45 l benzyny które starczyły by na jakieś 500 km. 8-9 l/100 km po Atenach i autostradzie to średnia.\nJeżeli Grecja wywarła na Was większe wrażene,zaszczepiła tego bakcyla jak mnie kiedyś, to następnym razem proponowałbym nie stacjonować 10 dni w jednym miejscu,tylko zaplanować lot na którąś wyspę. Powrót wybrać jeszcze z innej wyspy lub Aten.\nZ Berlina na koniec sierpnia jest zawsze dużo tanich lotów EasyJet na Mykonos,Rodos,Krete,Korfu.\nZ tej pierwszej można zrobić super wyprawę po Cykladach a z Rodos po Dodekanez. Zabytków nie brakuje. Noclegów na Cykladach nie trzeba rezerwować wcześniej. Zawsze w porcie do wyboru od miejscowych.\nTakie wakacje, jak z wyspy na wyspę,prom,plaża,zabytki na nich, pozostawiają niezapomniane wrażenia i zawsze ciągnie zpowrotem.\nW tym roku 26 sier poleciałem z Berlina na Rodos za jedyne 19,99e. Promem dotarłem na Milos przez Karpathos i Kretę. Z Aten tez poleciałem 5 tego do Salonik Ryanem i pociągiem pojechałem do Bułgarii nad morze. Tam pobyłem tydzień i z Sofii wróciłem do Berlina też po taniości coś ok 35 e.Co do kosztów to ok 3 tys razem wszystko/os.Pozdrawiam i zyczę dalszych podbojów Grecji.\n#20 Wysłany: 01 Paź 2014 06:51\nPlan na przyszłość jest dokładnie taki jak piszesz - jak wrócimy do Grecji to na wyspy. Dlatego staraliśmy się jak najwięcej zobaczyć w części kontynentalnej.\nCo do kosztów wynajmu samochodu to dzięki za zwrócenie uwagi. Dane wziąłem trochę z kapelusza, a tym bardziej cieszy że jednak tułaczka autobusem była wersją tańszą niż auto.\nW trakcie pobytu zastanawiałem się czy nie opłacałby się (kosztowo i czasowo) porzucić Aten i podróżować z punktu do punktu, ale jak w przypadku naszej czerwcowej wizyty w Bułgarii miałoby to sens tak tutaj problem był brak komunikacji bezpośrednio pomiędzy punktami i konieczność powrotu do Aten. Dobra komunikacja była ewentualnie na Peloponezie, ale za to ceny noclegów w Nafplio czy Koryncie nie powalają w porównaniu do Aten.


Transcend JetFlash 380 - MobileWorld24\nBy Wojciech Łęczycki 03/06/2014 2\nDo tej pory na łamach MobileWorld24.pl nie miałem okazji testować pendrive, jednak jak przystało na portal o tematyce mobilnej jest to model specjalnie stworzony z myślą o smartfonach i tabletach. Bowiem prócz standardowego wyjścia USB, dzięki któremu podłączymy urządzenie do komputera, mamy również z drugiej strony dostęp do wyjścia micro USB, dzięki czemu Transcend JetFlash 380 współpracuje również ze smartfonami i tabletami.\nPendrive to gadżet który często z nami podróżuje. Musi być wykonany z materiału który sporo wytrzyma i tutaj Transcend zdecydowało się na wykonanie niemal całego pendrive z aluminium dzięki czemu nie ma żadnego problemu z odpornością na uszkodzenia. Bryła jest prosta bez zbędnych udziwnień, co również się chwali. Z drugiej strony trudno mówić o jakimś specjalnej kombinacji w wykonaniu czy designie przy gadżecie którym jest pendrive. Jedynym elementem, który nie koniecznie mi pasuje to sama zatyczka, która zakrywa wyjście microUSB. Jest wykonana z plastiku, co nie jest wadą, ale niestety nie jest ona przymocowana do samego pendrive przez co łatwo ją zgubić. Producent mógł tutaj za pomocą jakieś linki, drucika uwiązać samą zatyczkę lub zastosować wysuwane wyjście micro USB dzięki czemu zatyczka w ogóle nie byłaby potrzebna, możliwości jest wiele i ten element mógłby zostać zmieniony.\nCo ważne, trzeba zaznaczyć już na samym początku ten pendrive nie jest kompatybilny ze wszystkimi smartfonami i tabletami. Wasze urządzenie musi być zgodne z technologią OTG, co przed zakupem musicie sprawdzić by czasem nie mieć problemów. Jeśli chodzi o same osiągi to według producenta jest to 18 MB/S na odczyt, natomiast zapis to raptem 9 MB/s. Na papierze, wygląda to przeciętnie, a w praktyce? Powiem szczerze, że z testem samego urządzenia miałem trochę problemów i nie wynikało to z wad JetFlash 380, tylko z niedoskonałości samego oprogramowania, które można znaleźć na systemie sygnowanym zielonym robocikiem. Chciałem przetestować pendrive zarówno w wersji podłączonej do tabletu/smartfonu a także komputera, ale niestety związku z tym iż na mobilnych urządzeniach wyniki znacząco się różniły (od 3MB/s do 30 MB/s na zapis) zmuszony byłem je odrzucić i skupiłem się tylko i wyłącznie na możliwościach po podłączeniu do komputera. Tutaj już moje benchmarki przeszły zdecydowanie lepiej, a wyniki są już porównywalne. Skorzystałem w tym celu dwóch programów CristalDiskMark oraz HD Tune. Zarówno pierwszy jak i drugi dawał wynik około 8 MB/S na zapis, natomiast na odczyt około 29 MB/s. Poniżej dodatkowo też zamieszczam zrzuty ekranowe z obu wyników. Jeśli chodzi o normalną pracę, nie jest to na pewno demon szybkości, ale myślę że przeciętny Kowalski nie zauważy zbyt wielkiej różnicy i nadal pendrive Transcend JetFlash 380 w zupełności będzie zdawał swoje zadanie. Osobiście w najbliższej przyszłości przetestowałbym pendrive, który jest kompatybilny z najnowszą odsłoną USB 3.0 tym bardziej, że część producentów już teraz zdecydowało się na implementację wersji micro tego wyjścia.\nwyniki benchmarków pendrive\nReasumując, aktualnie na rynku nie ma zbyt wiele podobnych pendrive, które mogą równocześnie służyć przy pracy na komputerze, a także urządzeń mobilnych. Co do wykonania nie mam zastrzeżeń, jest niewielki lekki niemal cały zrobiony z aluminium (tym małym wyjątkiem jest zatyczka na port micro USB), osiągi są mocno przeciętne, ale myślę że i tak nie powinny dostarczyć dodatkowych problemów. Osobiście czekam na wersję wspierającą wyjście micro USB 3.0, mam nadzieję, że wówczas pendrive pokazałby pełną gamę możliwości. Za Transcend JetFlash 380 przyjdzie nam zapłacić aktualnie około 30zł za wersję z 16 GB pamięci.\nPrzypominamy: Już dziś o 19:00 konferencja Apple!\nTrzecie urodziny MobileWorld24.pl!


Pozdrowienia dla III tysiąclecia - Teatr Muzyczny, ul. Północna 47/51, Łódź - od: 6 października 2006 do: 30 października 2006 - było\nŁódź Polska: 224720 łódzkie: 23567 Bełchatów: 1838 Łódź: 20791 Łowicz: 786 Pabianice: 1339 Piotrków Trybunalski: 1993 Radomsko: 1139 Skierniewice: 2268 Tomaszów Mazowiecki: 978 więcej...\nCO było GRANE - ARCHIWALNE TERMINY » » 17 902 wyświetleń od 1 stycznia 2007\ndo: 30 października 2006, poniedziałek\nWystawy rzeźb słowackiego\nartysty Alojza Drahoša\nWernisaż: 6 października 2006 r., o godzinie 15.00\nWystawy rzeźb słowackiego artysty Alojza Drahoša - "Pozdrowienia dla III tysiąclecia".\nUrodził się w 1954 roku w Zohore. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie na Wydziale Rzeźby u prof. J. Kulicha. Jest członkiem Towarzystwa Słowackich Medalierów, Towarzystwa Artystów Plastyków Zachodniej Słowacji oraz Słowackiego Stowarzyszenia Artystycznego. W latach 1982–1990 był pedagogiem w Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie, od roku 1992 wykłada na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. Zajmuje się rzeźbą kameralną, plenerową oraz medalierstwem. Alojz Drahoš należy obecnie do generacji rzeźbiarzy, których twórczość prezentuje jasno sformułowany program. Kolekcja jego dzieł potwierdza dziś już sprecyzowaną artystyczną drogę, mającą z założenia prowadzić widza ku pięknu i pożytkowi. To jest jednak wynik końcowy.\nW czym zatem tkwi urok jego sztuki? Korzenie przyciągania, w najlepszym tego słowa znaczeniu, tkwią w głębokim poznaniu natury i społeczności, co dodatkowo prowadzi do takich szlachetnych form, jakie ma możliwość dojrzeć i rozpoznać nasze wnikliwe oko przy spojrzeniu na jego dzieła.\nNa czym opiera swoje mistrzostwo? W dużej mierze niewątpliwie na swojej umiejętności przenikliwego odbierania rzeczywistości, odnajdywania w niej bogactwa inspiracji, i ich poetyckiego sposobu wyrażania. Podstawowym punktem wyjścia jego myśli i odczuć czerpanych z zobaczonego i doświadczonego jest figura. Kombinuje ją w oryginalny dla siebie sposób, przy czym wartość i wysoka jakość transformowania jej do artystycznej formy jest wynikiem intymnej współpracy z tworzywem. Alojz Drahoš wie o nim naprawdę dużo. Głównie o brązie i kamieniu. Fascynacja brązem i kamieniem, czuła znajomość tego niewiarygodnego rzeźbiarskiego materiału pomagają mu urzeczywistniać takie wyobrażenia formy i kształtu – silne dzięki kontrastowi miękkich form i ostrych geometrycznych kształtów – których nie udałoby mu się osiągnąć z żadnym innym materiałem. Zakłada to jednak posiadanie wysokich zdolności metalurgicznych i zmysłu do wykorzystywania materialnych właściwości kamienia oraz plastycznego podejścia do struktury powierzchni. To wszystko występuje w jego dziełach w harmonijnej jedności. Atrybutem określającym wszystkie jego prace jest ruch, dynamika i wynikające z nich płynięcie w czasie. Pozornie statyczne, nieporuszone rzeźby wprowadzają nasze postrzeganie w ruch, który przenika wszystko, jest wszechobecny. Nie jest jednak destrukcyjny, lecz delikatny, lekki, pozorny.\nAlojz Drahoš dokonuje w swoich dziełach syntezy spokoju i ruchu, co w konsekwencji prowadzi do piękna i harmonii.


Ochotnicze Hufce Pracy Śląska Wojewódzka Komenda - Staże Europejskie POWER VET\nTYTUŁ PROJEKTU: Europejskie praktyki drogą do konkurencyjności na rynku pracy\nProjekt zakończony, trwający do 31.12.2018 r.\nProgram Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 współfinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego\nUmowa nr POWERVET-2017-1-PL0102-037420 podpisana przez Śląską WK OHP (Hufiec Pracy Myszków – filia Środowiskowego Hufca Pracy 12-29 w Częstochowie) z Fundacją Rozwoju Systemu Edukacji, pełniącą funkcję Narodowej Agencji Programu Erasmus +\nPROJEKT REALIZOWANY NA ZASADACH ERASMUS +\nKWOTA DOTACJI: 320 885,93 zł\nCelem projektu było podniesienie kompetencji zawodowych i społecznych osób uczących się, wspieranie w osiąganiu efektów kształcenia (wiedzy, umiejętności, kompetencji), poszerzenie możliwości rozwoju osobistego oraz zwiększenie szans na zatrudnienie.\nW ramach projektu zaplanowano trzy tury wyjazdów na staże zawodowe w zagranicznych przedsiębiorstwach:\nWłochy, LANCIANO – 10 uczniów + opiekun\nHiszpania, WALENCJA – 18 uczniów + 2 opiekunów\nNiemcy, BERLIN – 7 uczniów + opiekun\nUdział w projekcie zgodnie z zaplanowaną ścieżką wsparcia zakończyło 35 osób – 100% uczestników.\nTERMIN: 24 września – 12 października 2018\nPARTNER: CPA DI GIUSEPPINA BOMBA - placówka wspierająca edukację\nZAWODY KSZTAŁCENIA: 3 sprzedawców, 6 mechaników, 1 elektryk\n8 osób z Hufca Pracy w Myszkowie\n2 osoby z Hufca Pracy w Jaworznie\nTERMIN: 8-26 października 2018\nPARTNER: ESMOVIA – Sistema Practices s.I. – placówka wspierająca edukację\nZAWODY KSZTAŁCENIA: 14 fryzjerów, 4 kucharzy\n6 osób z Hufca Pracy w Myszkowie\n3 osoby ze Środowiskowego Hufca Pracy w Częstochowie\n3 osoby z Hufca Pracy w Jaworznie\n3 osoby z Hufca Pracy w Bielsku-Białej\n3 osoby z Hufca Pracy w Żywcu\nTERMIN: 12-30 listopada 2018\nPARTNER: BERLINK ETN GmbH – placówka wspierająca edukację\nZAWODY KSZTAŁCENIA: 7 cukierników\n6 osób z Hufca Pracy w Jaworznie\n1 osoba z Hufca Pracy w Bielsku-Białej\nPREZENTACJA O PROJEKCIE: OTWÓRZ\nWRAŻENIA Z WYJAZDÓW NA BIEŻĄCO, CZYLI STRONA NA FB: LINK\nOPIS PROJEKTU NA PLATFORMIE REZULTATÓW ERASMUS+: LINK\nW raportach końcowych wypełnianych przez uczestników wyjazdów stwierdzano, że dzięki udziałowi w mobilności ZDECYDOWANIE TAK:\nJestem bardziej pewny siebie i przekonany o swoich umiejętnościach;\nLepiej znam swoje mocne i słabe strony;\nPotrafię współpracować z osobami z innych środowisk i kultur;\nPotrafię się adaptować i odnajdywać w nowych sytuacjach;\nPotrafię myśleć i analizować informacje w sposób krytyczny;\nJestem bardziej tolerancyjny w stosunku do innych osób i zachowań;\nJestem bardziej otwarty na nowe wyzwania;\nPlanuję aktywniej angażować się w życie społeczne i polityczne;\nLepiej podejmuję decyzje;\nBardziej interesuję się sprawami Europy.\nKLUCZOWE DOŚWIADCZENIA I WRAŻENIA Z WYJAZDÓW\nKLAUDIA, uczestniczka wyjazdu do Hiszpanii:\n„Poznałam hiszpańską kuchnię w smaku, jak i w jej przygotowaniu. Nauczyłam się gotować w innych warunkach niż te w Polsce. Bacznie obserwować i naśladować profesjonalistów, a także często porozumiewać się przez gesty, dzięki temu byłam skupiona i staranna w wykonywaniu poszczególnych zadań. Wyniosłam duże doświadczenie, dzięki któremu zdam egzamin zawodowy jeszcze lepiej, niż się tego spodziewałam. Przygotowywałam bufety, obiady, przystawki i desery dla ogromnej ilości osób, z czym spotkałam się pierwszy raz. Dzięki temu nauczyłam się współpracy i podniosłam poziom czasu przygotowania, a także efekty całokształtu pracy (…). Poznałam wspaniałych, wartościowych i zdecydowanie pozytywnych ludzi, z którymi ciężko było się rozstać. Przed wyjazdem miałam duży problem z samoakceptacją wynikającą także z miejsca, w którym mieszkam. W Hiszpanii nikt nie starał się mnie oceniać, skupiali się bardziej na poznawaniu. Moim marzeniem są podróże, wcześniej udało mi się zobaczyć kilka państw i tamtejszą kulturę. Jednak ten wyjazd był moją najważniejszą podróżą. Mieszkałam, pracowałam za granicą, a co najważniejsze posługiwałam się innym językiem, co było dla mnie niezapomnianą przygodą, pełną dobrego humoru i niezapomnianych wspomnień. Podróże kształcą, a ta łączyła przyjemne z pożytecznym. Jestem ogromnie wdzięczna wszystkim wspaniałym ludziom, dzięki którym mogłam tego doświadczyć! Mam nadzieję że to nie jest mój ostatni takiego typu wyjazd... Z całego serca dziękuję:))”.


W plecaku za fotelem BMW był biały proszek. Mieszkaniec Ostrowca podejrzany o posiadanie znacznej ilości narkotyków | Echo Dnia Świętokrzyskie\nW plecaku za fotelem BMW był biały proszek. Mieszkaniec Ostrowca podejrzany o posiadanie znacznej ilości narkotyków\nBiały proszek znaleziony w samochodzie 29-latka z Ostrowca policja\n29-latek z Ostrowca jest podejrzany o posiadanie znacznej ilości narkotyków.\nW czwartek policjanci poinformowali, że podczas kontroli BMW, którym jechał mężczyzna znaleźli za fortelem plecak, a w nim torebkę zawierającą ponad 46 gramów białego proszku. Środek został wstępnie zidentyfikowany jako amfetamina.\nznaczna ilość narkot...


Angielski Chodzież: najlepsza szkoła języków obcych! – angielskione2one.pl\nAngielski jest jednym z najważniejszych języków na świecie, a jego doskonała znajomość ułatwia znalezienie atrakcyjnej pracy, również w wielkich miastach w Polsce, takich jak Chodzież, Poznań, czy Szczecin. Czy jest chociaż jedna osoba, która nie jest zainteresowana atrakcyjną pracą? No właśnie. Nasza szkoła językowa powinna zainteresować Cię także, jeśli dopiero się uczysz. Kursy angielskiego pomogą Ci świetnie zdać maturę i ułatwią start w dorosłe życie! Miejscem naszego stacjonowania jest Chodzież. Dowiedz się, jak wygląda nasza oferta i dlaczego warto zapisać się na angielski właśnie u nas!\nAngielski, Chodzież: mów, jak urodzony w Wielkiej Brytanii!\nChodzież ma rozbudowaną sieć szkół, podobnie jak inne miasta kraju. Problemem mieszkańców Polski nie jest więc sama znajomość angielskiego. Kursy dla początkujących nie są tak oblegane, jak te dla zaawansowanych, w których bardzo często uczestniczy native speaker. Można więc zakładać, że Chodzież i okolice doskonale znają angielski. Nic w tym dziwnego, skoro język angielski spotykamy dosłownie wszędzie: telewizja, internet, a nawet Twoja okolica. Chodzież pełna jest obcokrajowców, a dzięki nam angielski może stać się dla Ciebie kolejnym językiem, którym posługujesz się płynnie. Turystyczna Chodzież będzie zachwycona Twoim angielskim, gwarantujemy!\nChodzież wymaga nieustannego rozwoju i podnoszenia kwalifikacji, angielski jest jednym z czynników zbliżających Cię do awansu albo znalezienia idealnej pracy. Wobec wzrastających wymagań na naukę angielskiego decydują się osoby starsze, które nie miały do czynienia z nim w szkole. Chodzież ma konkurencyjne oferty w każdej dziedzinie, również w zakresie szkół językowych, ale my nie boimy się konkurencji, ponieważ jesteśmy pewni swoich umiejętności. Najwyższy czas, byś również Ty był pewien tego, że Chodzież kocha ludzi, którzy doskonale znają angielski! Żartujemy. Chodzież kocha ludzi pewnych swoich umiejętności. Przekonaj się sam!\nKursy języka angielskiego, Chodzież: nasza oferta\nZdajemy sobie sprawę, że angielski, język popularny na całym świecie, różni się nieco, w zależności od miejsca, w którym chcemy się nim posługiwać. Angielski, które uczyli Cię w szkole, nawet jeśli jest to najlepsza szkoła, jaką ma Chodzież, to nawet przy najlepszych ocenach w Business English możesz wypaść słabo. Zajęcia prowadzone w naszej szkole zostały podzielone na kilka kategorii, by każdy mógł znaleźć coś dla siebie:\nProwadzimy kursy języka angielskiego cały rok, a miejsce naszej szkoły to Chodzież. To Ty decydujesz, w jakich zajęciach chcesz uczestniczyć. Jesteśmy dostępni zarówno rano, jak i po południu. Na pewno znajdziesz czas na angielski w swoim napiętym kalendarzu.\nWakacyjny kurs, angielski Chodzież\nWakacyjne kursy języka angielskiego to świetny sposób na szybką i skuteczną naukę. Chodzież jest wtedy mniej zatłoczona i dojazd do naszej szkoły będzie czystą przyjemnością. Z zajęć w wakacje skorzystają wszyscy Ci, którzy potrzebują się trochę podszkolić na potrzeby szkoły lub pracy, a angielski dotychczas nie był ich mocną stroną. Dzięki nam angielski będzie dla Ciebie językiem, którym posługujesz się naturalnie. Wakacyjny kurs stanie się prawdziwą przygodą dla uczniów liceów, a także studentów, którzy potrzebują dodatkowych lekcji. Jakie zalety ma wakacyjny angielski?\nChodzież: Kursy języka angielskiego opinie\nOsoby z Polski bardzo często decydują się na pracę w renomowanej firmie lub planują wyjazd zagranicę. Chodzież, ale również inne miasta kraju cieszą się coraz większą popularnością wśród turystów, dlatego angielski odgrywa w Polsce coraz większą rolę. Umożliwia nie tylko podjęcie lepszej pracy, ale również większy zysk dla przedsiębiorców. Z tego względu kursy angielskiego cieszą się dużą popularnością, ale aby kurs był skuteczny, potrzeba dobrych rozwiązań! Jakie zalety ma nasza szkoła?\nDoskonały dojazd (Chodzież-centrum).\nDbamy o jakość naszego nauczania i regularnie sprawdzamy efekty! Pomagają nam w tym egzaminy i aktywna praca wszystkich uczestników kursów na zajęciach. Egzamin to niezbity dowód Twoich postępów, ale rozmowa z wykładowcą również pozwala zauważyć wszystkie postępy i z pewnością będziesz tego świadkiem, decydując się na zajęcia w naszej szkole. W konwersacjach na zajęciach uczestniczą wszyscy. Nie unikniesz zabrania głosu i to najlepszy sposób, by opanować język w krótkim czasie. Chodzież będzie stała przed Tobą otworem – dzięki doskonałej znajomości angielskiego z łatwością znajdziesz pracę na korzystnych warunkach. To milowy krok do prawdziwego rozwoju. Dziś Chodzież, jutro cały świat!\nChodzież: Poznaj naszą szkołę językową!\nWspominaliśmy już, że miejscem naszej szkoły jest Chodzież. Możesz być pewny, że na zajęcia oferowane przez naszą szkołę językową nigdy się nie spóźnisz! Skąd to wiemy? Bo nasza siedziba mieści się w centrum, ul X! Chodzież ma świetne połączenie z centrum z każdej dzielnicy, dlatego nie przyjmujemy żadnych wymówek! Nasze kursy języka angielskiego sprawią, że:\nBędziesz mówił płynnie i zyskasz pewność siebie (Chodzież kocha pewność siebie, my również!).\nKto wie, może kurs języka angielskiego rozpocznie Twoją wielką przygodę z tym językiem i stanie się bramą do wielkiej kariery w kraju i za granicą? Chodzież to miasto możliwości i doskonała drabina do sukcesu zawodowego. My jesteśmy jednym ze szczebli, które pomogą Ci się wspiąć na szczyty swoich marzeń! Pamiętaj, że sukces to nie tylko Chodzież i sięgaj znacznie dalej. Sprawdź szczegółową ofertę: nasza strona opisuje kursy językowe, kursy indywidualne i grupowe, ilość kursów i inne potrzebne informacje, takie jak cennik, lektorzy i dane do kontaktu. Znajdziesz tu również instrukcję, jak zapisać się do szkoły, a to powinno Cię bardzo interesować.\nDzięki naszym sposobom nauczania nie tylko zyskasz nowe umiejętności, ale poznasz również mnóstwo ciekawych osób. W naszej szkole spędzisz czas w sposób przyjemny, aktywny i efektywny. Dlatego, jeśli Twoje miasto to Chodzież, koniecznie zajrzyj w zakładkę kontakt i dowiedz się, jak możesz z nami porozmawiać. Zachęcamy do kontaktu telefonicznego, odpowiadamy również na e-maile. Możesz też przyjechać osobiście pod wskazany adres. Będzie nam bardzo miło gościć Cię w szeregach naszej placówki! ! Dzięki nam angielski przestanie być dla Ciebie problemem!


Konsultacje Programu współpracy na rok 2019. - Portal - Urząd Miejski w Brodnicy\nBurmistrz Brodnicy zaprasza organizacje pozarządowe oraz inne podmioty prowadzące działalność pożytku publicznego (wymienione w art. 3 ust.3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie) do zgłaszania swoich uwag, opinii i wniosków do projektu „Programu współpracy Gminy Miasta Brodnicy w 2019 r. z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie”.\nlub e-mailem na adres mrzenski@brodnica.pl lub jdziegielewska@brodnica.pl w terminie do 29 października 2018 r.\nData utworzenia: 11 Paź 2018, Czwartek , 52 kB\nData utworzenia: 11 Paź 2018, Czwartek , 34 kB


Łóżko wytchnienia … – Ośrodek Św. Jerzego\nHomeAll Posts...Łóżko wytchnienia …\nOśrodek Św. JerzegoOśrodek Św. Jerzego\n1 lipca 2020 by Redaktor\nTo skrócona nazwa programu realizowanego przez Ośrodek Św. Jerzego przy współpracy Urzędu Miejskiego we Wrocławiu, w ramach zadania publicznego „Czasowa stacjonarna opieka pielęgnacyjna osób niesamodzielnych, przewlekle i nieuleczalnie chorych somatycznie, w ramach „Wsparcia rodziny/opiekunów w opiece nad przewlekle i nieuleczalnie chorym przebywającym w środowisku domowym”\nOferta jest skierowana do osób zamieszkałych we Wrocławiu przez ostatnie 12 miesięcy, bądź pozostających przez ostatni rok pod opieką rodziny zameldowanej we Wrocławiu. Pobyt pacjenta w Ośrodka w ramach tego programu trwa 21 dni, a koszt pobytu to około 50% stawki dziennej.\nDzięki tej propozycji rodzina ma możliwość wypoczynku, wyjazdu na urlop, wykonania bieżących remontów i załatwienia ważnych spraw, które nie byłyby możliwe w sytuacji opieki nad niesamodzielną osobą\nProgram odbywa się cyklicznie.\nWarunkiem uczestnictwa w Programie jest dostarczenie niżej wymienionych dokumentów:\npodanie o przyjęcie do ZOL\npodstawowe wyniki badań pacjenta (morfologia, CRP, INR krzepliwość krwi, elektrolity, kreatynina, mocz)\ndokumentacja medyczna – karty informacyjne pobytu w szpitalach\noświadczenie do uzyskiwania informacji o stanie zdrowia pacjenta\nksero dowodu osobistego i legitymacji ZUS\nPrzeciwwskazania do przyjęcia do Zakładu Opiekuńczo – Leczniczego:\n– stany chorobowe wymagające całodobowej opieki lekarskiej lub hospitalizacji (nie prowadzimy całodobowych dyżurów lekarskich oraz nie diagnozujemy chorych – bazujemy na wcześniej postawionej diagnozie);\n– terminalna faza choroby przewlekłej lub nowotworowej (opieka paliatywna);\n– współistniejąca choroba zakaźna;\n– zaburzenia i choroby psychiczne;\n– uzależnienie od alkoholu lub środków psychoaktywnych;\nW czasie pobytu u nas zapewniamy:\n– zakwaterowanie i wyżywienie;\n– wykonywanie wszystkich czynności pielęgnacyjno – higienicznych i usprawniających u chorych leżących z ograniczonym lub całkowitym brakiem sprawności;\n– pomoc choremu z zachowaną sprawnością w zakresie samoobsługi przy wykonywaniu czynności pielęgnacyjno–higienicznych i spożywaniu posiłków oraz utrzymaniu higieny;\n– wykonywanie zabiegów pielęgniarskich, zgodnie z zaleceniami lekarza kierującego;\n– podawanie leków, zgodnie ze wskazaniem lekarza kierującego;\n– opiekę psychiczną i duchową, w zależności od indywidualnych potrzeb chorego;\n– bezpieczeństwo, w tym pomoc lekarską w stanach nagłych, zagrażających życiu;\nSzczegółowe informacje można uzyskać osobiście lub telefonicznie w dni robocze, w godzinach od 8.00 do 15.30\nnr telefonu: 71 393 08 29 wew. 49.;


Jeszcze więcej żużla w telewizji! Liga szwedzka w polskiej stacji - Sport WP SportoweFakty\nDobra wiadomość dla wszystkich kibiców żużla. W sezonach 2021-2022 rozgrywki szwedzkiej Bauhaus-Ligan będzie można zobaczyć w polskiej telewizji. O pozyskaniu praw do transmisji poinformowano w dniu inauguracji sezonu 2021 w Szwecji.\nŁukasz Kuczera 01 Czerwca 2021, 13:14\n1 czerwca 2021 roku rusza nowy sezon Bauhaus-Ligan. Rozgrywki w Szwecji ruszają nieco później niż zwykle, co związane jest z pandemią koronawirusa. Tamtejsi działacze czekali bowiem na poprawę sytuacji epidemiologicznej i poluzowanie obostrzeń covidowych.\nBauhaus-Ligan cieszy się sporym zainteresowaniem polskich kibiców, bo od lat nie brakuje w niej naszych reprezentantów. Obecnie kontrakty w klubach ze Szwecji posiadają m.in. Bartosz Zmarzlik, Bartosz Smektała, Paweł Przedpełski, Krzysztof Kasprzak, Patryk Dudek i Maciej Janowski.\nDlatego kibiców w naszym kraju ucieszy wiadomość, że Bauhaus-Ligan w sezonach 2021-2022 transmitowana będzie w Eleven Sports. W rundzie zasadniczej spotkania będą pokazywane we wtorki i czwartki. Stacja planuje również relacje na żywo z sześciu spotkań rundy finałowej.\n- Mecze żużlowe na najwyższym poziomie cieszą się w Polsce ogromnym zainteresowaniem, dlatego jesteśmy bardzo zadowoleni, że liga szwedzka dołącza do naszej oferty. Razem z PGE Ekstraligą zapewni ona naszym widzom aż trzy wieczory w tygodniu z wielkim speedwayem. Liczymy na wspaniałe emocje z udziałem najlepszych polskich zawodników - mówi Patryk Mirosławski, dyrektor Eleven Sports, cytowany w komunikacie prasowym.\nW pierwszej kolejce Eleven Sports pokaże na żywo spotkania Dackarna Malilla - Vastervik Speedway (1 czerwca, godz. 19.00, Eleven Sports 1) i Vetlanda Speedway - Rospiggarna Hallstavik (3 czerwca, godz. 19.00, Eleven Sports 1).\nRelacje tekstowe na żywo z wszystkich meczów Bauhaus-Ligan można znaleźć na WP SportoweFakty.\nCzy zamierzasz oglądać mecze Bauhaus-Ligan w telewizji?\nVIDOC 01-06 16:14 Zgłoś komentarz\n@mrfreeze: w Falubazie niestraszny koronawirus, wystarczy pepeta i komandos.\nsidomen 01-06 16:07 Zgłoś komentarz\nDziwne tylko,że w programie eleven 1 nie ma tej pozycji o godz. 19 pierwszego czerwca ,od 18:50 jest napisane magazyn F1... zobaczymy...\nmickmick 01-06 15:39 Zgłoś komentarz\nu nas od dzisiaj odpuszczaja rygory sanitarne....powolutku co prawda ale juz w pubie mozna posiedziec do 22:30 heheh a na stadionach maX 500 osob\nUNIA LESZNO kks 01-06 15:14 Zgłoś komentarz\nLUDZIE NA STADIONY A NIE W TV...\nUNIA LESZNO kks 01-06 15:13 Zgłoś komentarz\nliga brytyjska jest pokazywana na eurosporcie ale tylko w UK, czy ktos nie moze tego ogarnac??\nEla 28 01-06 14:31 Zgłoś komentarz\n@hmm: żadnych szopek, mam Eleven już chyba ... od początku jak zaczęli emitować speedway, tak samo motowizję. Mam nawet Polsat, który kiedyś wszedł w żużel 1LŻ, ale się wycofał i\nto chyba był błąd tej platformy! Jednym słowem - fanatyczka (ale rozsądna) sportu na szlace!!! :)\nhmm 01-06 14:16 Zgłoś komentarz\nSzybko ,biegiem kupować pakiety tv!! A później dzieją sie takie szopki z transmisjami. Ktos za to beknie? 27 czerwca w 1 lidze sa dwa mecze o tej samej godzinie\nEla 28 01-06 14:08 Zgłoś komentarz\nKomentarze po polsku, czy w dość egzotycznym języku, jakim jest szwedzki? Pomimo, wiadomość super i dziś oglądam!!!!\nLo-Lo 01-06 13:35 Zgłoś komentarz\nNo i pięknie!!!! A nie tak dawno tydzień temu dzwoniłem do Canal + z zapytaniem dlaczego nie ma ligi szwedzkiej i duńskiej.\nZłocisty 01-06 13:23 Zgłoś komentarz\nŚwietna wiadomość! Żużla nigdy za wiele!\nEleven Sports Network Żużel w Szwecji Żużel w Europie Szwecja Żużel Bauhaus-Ligan


Pojezierza województw zachodniopomorskiego i wielkopolskiego z dziećmi - wyjazd rowerowy\nZapraszamy na relację z rowerowych wakacji po Pojezierzach woj. zachodniopomorskiego i wielkopolskiego - zabierzemy Was w bardzo malownicze i ciekawe tereny, które oprócz pięknych dróg (choć nie zawsze z małym ruchem samochodów) oferują dużo możliwości stacjonarnego wypoczynku nad jeziorami.\nRegion, który odwiedziliśmy, do tej pory w zasadzie zawsze mijaliśmy, nie oczekując po nim zbyt wiele, co było dużym błędem jak się później okazało! Nie był to dla nas region pierwszego wyboru ale w zasadzie kierunek awaryjny z uwagi na fakt, że z różnych względów nie mogliśmy pojechać w inne, wcześniej planowane miejsca. Zapewne jak wiele osób w 2020 r. w naszych wakacyjnych planach namieszał koronawirus. Miała być Estonia i wyspa Saarema, następnie Meklemburgia lub Balaton, Velo Dunajec a skończyło się na Pojezierzu Drawskim i okolicach - miejscu bardzo atrakcyjnym!\nInspiracją do odwiedzenia tego rejonu była relacja naszego kolegi Jurka, opisana na stronie http://roweremdoprzodu.wex.pl/trasa-9.html\nZ uwagi na fakt, że na trasie, którą zrealizował Jurek z rodziną nie było kempingów a wyjazd ten miał być pierwszym tego typu dla Ani, postanowiliśmy zmodyfikować trasę tak, aby noclegi oprzeć o kempingi, zwiększało to szansę na przekazanie bakcyla spędzania wakacji w rowerowym siodełku i z namiotem - plan był ambitny aczkolwiek wykonalny! ;)\nStarsza część naszej ekipy na rodzinnym wyjeździe rowerowym 2020 - we wsi Nadarzyce (woj. wielkopolskie) :)\nSebastian (autor tekstu) z Anią oraz dziećmi Amelką lat 9 i Szymkiem, lat 5 i Natalką lat 2.\nMarcin i Kasia z Helą lat 8 i Kaliną lat 5,5 oraz Teodorem lat 4.\nDzień pierwszy - dojazd na kemping w Czaplinku\nDojazd na Pojezierze Drawskie z centralnej Polski zajmuje sporo czasu. Szczególnie w okresie wakacyjnym, gdy z powodu pandemii spowodowanej przez Covid, większość Polaków została w kraju ;) Na pierwszy dzień pobytu wybraliśmy kemping Czaplinek zlokalizowany nad Jeziorem Drawsko, przy miejskiej plaży i jak się później okazało, przy ... ruchliwej drodze nr 163, którą lubią jeździć ze sporą prędkością ciężarówki ;) Plusem jest także zlokalizowanie kempingu tuż przy Nabrzeżu Drawskim, którym poprowadzono ścieżkę pieszo-rowerową. Można nią bezpiecznie wyjechać z kempingu a jednocześnie poczuć klimat pojezierza.\nNa kempingu jest sporo cienia, prysznice i toalety, można też wynająć domki, za dodatkową opłatą i po uzgodnieniu z właścicielem, zostawić samochody. Ogólnie ok., poza ciężarówkami, które jednak trochę hałasowały i brakiem reakcji na głośne, nocne imprezy. Następnym razem wybralibyśmy raczej Camper Camping zlokalizowany po drugiej stronie jeziora.\nDzień drugi - Czaplinek - Borne Sulinowo\nNa pierwszy, rozruchowy dzień, zaplanowaliśmy krótki odcinek, trasą, która w zasadzie oddalała nas z Pojezierza Drawskiego. Sam wyjazd z Czaplinka był dosyć prosty, mimo, że kilkaset metrów musieliśmy jechać ul. Szczeciniecką czyli drogą krajową nr 20. Zaraz potem zaczęła się ciekawa, pagórkowata trasa, z dużą ilością drzew rosnących w skrajni, które dawały sporo cienia w ten upalny dzień. Jak na rozruchowy dzień, trasa była bardzo wymagająca. Nie dość, że mieliśmy bardzo dużo jedzenia, dodatkowo byliśmy trochę zmęczeni podróżą i jeszcze nie rozkręciliśmy mięśni. Wiosenne zamknięcie, permanentna praca zdalna, która ograniczała możliwości jazdy rowerem także nie pomagała w budowaniu wakacyjnej formy. Okolica to tereny rolnicze, wąskie drogi i ciekawe krajobrazy. Staramy się zjeżdżać na drogi jeszcze bardziej lokalne, po to aby uniknąć ruchu samochodowego i poczuć klimat regionu. Na jednej z takich dróg, z ograniczeniem ruchu dla pojazdów powyżej 10t mija nas ... kilka samochodów ciężarowych. Droga jest tak wąska, że musieliśmy zjechać całkowicie na pobocze. Polskie drogi ;)\nPagórkowaty teren i dające sporo cienia drzewa rosnące w skrajni - tak zapamiętaliśmy trasę z pierwszego dnia :)\nMimo wymagającego terenu i trudnych warunków pogodowych dzieciaki jadą sprawnie i chętnie. Chyba jeszcze trzyma ich adrenalina.\nKilka kilometrów przed Bornem Sulinowem łapie nasz intensywny deszcz. To już chyba tradycja naszych wyjazdów rowerowych, że pierwszego dnia mokniemy. Dla mnie to jednak dobry zwiastun, gdyż podczas naszego pierwszego wyjazdu w podlaskie także pierwszego dnia złapała nas ulewa a mimo to Amelka nie zniechęciła się do wyjazdów, wręcz przeciwnie! Na taki sam efekt liczę u Ani, dla której to pierwszy taki wyjazd :) W dodatku, jak nie ja, nie wziąłem ani kurtki przeciwdeszczowej ani specjalnie zakupionego, dedykowanego jeździe na rowerze, poncza przeciwdeszczowego... bo przecież miało nie padać. Takich wpadek z mojej strony na tym wyjeździe będzie więcej, jakby to był dla mnie pierwszy raz...\nTakie oto niespodzianki nam się trafiały na wyjeździe rowerowym - trasa z ruchem do 10 t.\nDo Bornego Sulinowa wjeżdżamy przemoczeni ale w dobrych humorach, nie zepsuli ich nawet mijający nas na gazetę kierowcy, którzy stwarzali tym samym duże niebezpieczeństwo dla nas. Wjeżdżamy na teren kempingu PRL, który organizacyjnie i wyposażeniem dalej pamięta czasy PRL. Rozbijamy namioty i szykujemy jedzenie a dzieciaki w tym czasie bawią się w jazdę w szyku bojowym po terenie kempingu. Wieczorem, schodzimy nad jezioro zażyć kąpieli. W końcu po to przyjechaliśmy w zachodniopomorskie aby oprócz rowerów były jeziora. Znalezienie miejsca, z którego byłoby wygodne zejście do jeziora nie było łatwe ale w końcu się udaje i dzieciaki pluskają się w wodzie z wielką radością.\nps. 1 W Bornem Sulinowie jest jeszcze jeden kemping - Generalski. Marcina dokonał szybkich oględzin i stwierdził sprawiał lepsze wrażenie.\nps. 2 Na głównej drodze, którą jechaliśmy jest spory ruch samochodowy. Można spróbować ominąć skręcając na miejscowość Czarne Małe, zamiast na Łubowo jak my zrobiliśmy.\nOdpoczynek nad Jeziorem Pile w Bornem Sulinowie\nDzień trzeci - Borne Sulinowo - Camping 64 w Zdbicach\nZ Bornego Sulinowa wyjeżdżamy dość szybko, za szybko. Bardzo nam się podoba, że w miasteczku docenia się przeszłość tego miejsca i na wielu obiektach można przeczytać o historii, o tym, co działo się tutaj w czasie II wojny światowej i po niej, gdy stacjonowała tu armia radziecka. Na płotach pokazane są sceny z życia miasta i jego mieszkańców, żołnierzy radzieckich, pożegnanie w latach 90 tych. Miasteczko ma swój urok i żałujemy, że nie zaplanowaliśmy tutaj dłuższego pobytu. Wyjeżdżamy z Bornego kierując się na południe, po prawej zostawiając lotnisko Aeroklubu Borne Sulinowo. Jedziemy drogą lokalną, w kierunku Nadarzyc. Początkowo jesteśmy bardzo zadowoleni, bo ruch wydaje się niewielki. Niestety zmienia się to z czasem, a pędzące z kajakami samochody lokalnych firm organizujących spływy czy też zwykłe auta osobowe mijają nas niejednokrotnie z dużą prędkością i nierzadko nie zachowując bezpiecznej odległości lub wręcz trąbiąc na nas. Oczywiście nie wszyscy, ale jest to na tyle częste, że jest to dominujące wspomnienie z tego odcinka.\nOdcinek z Bornego Sulinowa do Nadarzyc - trasa wzdłuż jezior i lasów.\nW pewnym momencie skręcamy nad rzekę Pilawę, gdzie znajduje się wybudowany jeszcze przed II wojną światową jaz wodny. Bardzo ciekawa historia tego obiektu zaciekawiła nas i przypomniała wykłady z historii bezpieczeństwa i strategii wojskowej z czasów studiów. Jaz wodny pełnił nie tylko rolę regulującą rzeki ale także rolę obronną - to doskonały przykład niemieckich budowli hydrotechnicznych przeznaczonych do utrzymywania rozległych zalewów utrudniających przełamane pozycji umocnionych. Jaz i zachowany obok bunkier są elementami Wału Pomorskiego - systemu umocnień, który wraz z Międzyrzeckim Rejonem Umocnionym i linią odrzańską stanowiły wschodni system umocnień Niemiec. Bardzo malownicze miejsce, do którego warto dojechać.\nJaz wodny na rzece Pilawa - miejsce wodowania kajaków\nDalej trasa wiedzie cały czas asfaltową, dobrej jakości drogą, wzdłuż której rosną liczne drzewa dające cień i ulgę przed palącym słońcem. Miło się jedzie w takim towarzystwie. Przypomina mi się wyjazd rowerowy na Białoruś w Puszczę Białowieską gdy podczas pierwszego dnia także jechaliśmy wśród drzew i mijaliśmy jeziora. Nie zdecydowaliśmy się jechać szutrowymi drogami przez rezerwat Diabelskie Pustacie. Jeśli będziecie w tych okolicach a nie interesujecie się historią, możecie sobie odpuścić Kłomino, do którego pojechaliśmy, na rzecz odwiedzenia jednego z największych w Europie wrzosowisk! My zdecydowaliśmy się jechać asfaltem, najkrótszą drogą w kierunku Kłomina, gdyż tego dnia czekało nas jeszcze sporo kilometrów i wiele niespodzianek, o czym nie wiedzieliśmy. W Nadarzycach, w nieczynnym już sklepie, kupujemy plastry miodu oraz nieduże słoiki z miodem. Dalej kierujemy się do wsi Kłomino, niezaznaczonym na mapach miasteczku radzieckim. I tutaj znowu powtarza się historia z kierowcami, którzy trąbią, wyprzedzają na zakrętach, pod górkę czy ryzykują naszym życiem byle wyprzedzić grupę "pedalarzy" i zmieścić się w ostatniej chwili przed jadącą z naprzeciwka ciężarówką ... Szkoda, wielka szkoda, bo to bardzo zniechęca do planowania wyjazdów rowerowych po Polsce.\nW Kłominie, tuż obok ostatnich już budynków poradzieckich urządzamy sobie obiad. Nie są to może najpiękniejsze okoliczności przyrody ale za to kawał historii naszego kraju, który w dodatku możemy choć w małej części, w sposób najprostszy z możliwych przekazać naszym dzieciom. Ot, taka ciekawostka, określona przez Kaśkę mianem polskiej wieży Bismarcka. Bo podczas rowerowego wyjazdu w Brandenburgii także nadłożyliśmy sporo kilometrów by zobaczyć wieżę Bismarcka, która atrakcją dla dzieci raczej nie była ale kolejną ciekawostką historyczną, którą chcieliśmy zobaczyć z Marcinem.\nKłomino - odpoczynek przed opuszczonymi blokami, pozostałościami po radzieckich żołnierzach.\nW miejscowości Nadarzyce za namową spotkanych mieszkańców kierujemy się na cytuję "utwardzoną i przejezdną leśną drogę", która jak się okazuje wiedzie ... wzdłuż poligonu wojskowego. Miał to być utwardzony, bezproblemowy do przejechania odcinek, zdecydowanie łatwiejszy i wygodniejszy od kamiennej drogi wiodącej przez Szwecję. Dla mnie był to jeden z najtrudniejszych odcinków jaki kiedykolwiek robiłem, o zgrozo na mapach zaznaczony jako czerwony szlak rowerowy PTTK! I wcale nie mówię tutaj o fakcie, że poprowadzono wzdłuż poligonu, o obawach na widok tablic ostrzegających o zagrożeniu życia ale o fakcie, że większość trasy z 7 a może więcej km nawet nie próbowałem jechać, ale ledwie pchałem objuczony sakwami rower, ciągnąc przyczepkę załadowaną do granic możliwości... Zły, zmordowany jak koń w trakcie westernu, z kończącą się wodą pchałem a czasami próbowałem pchać rower przez te piachy wielkopolskie... Wiele niecenzuralnych słów padło wtedy, rower w zasadzie cały czas prowadziłem, bo próba jechania kończyła się bardzo szybko. Gdybym miał zapasy wody to pewnie bym się tam rozbił z namiotem. Bardzo, ale to bardzo byłem szczęśliwy gdy pod koniec trasy mogłem w końcu jechać rowerem, jakieś kilkaset metrów. Tak właśnie przez długie lata prowadzono / wytyczano w Polsce szlaki rowerowe. Za to przygodę tę zapamiętam o końca życia!\nps. Podobno w bardziej deszczowych okresach (to lato było bardzo suche) jedzie się całkiem przyzwoicie...\nCiekawie położone pole namiotowe na świetnym kempingu 64 w Zdbicach.\nDo Campingu 64 w Zdbicach dojeżdżamy wieczorem, sporo później i dużo bardziej zmęczeni niż zakładaliśmy. Ale za to jacy szczęśliwi, że w końcu się udało? :) A kemping zrobił bardzo dobre wrażenie, szczególnie pięknie położone, wydzielone miejsce dla namiotów. Rozbijamy namiot w na położonym w otoczeniu brzózek w obniżeniu terenu polu namiotowym. Dzieciaki idą nad jezioro, dołączamy się do ogniska i postanawiamy, że następny dzień spędzimy na tym jakże uroczym kempingu!\nPlaża i pomost o poranku - Camping 64 w Zdbicach.\nDzień czwarty - Odpoczynek, kąpiele w jeziorze i kiełbaski z ogniska :)\nMalowniczo położony, spokojny kemping, zmęczenie dnia poprzedniego, tęsknota za kąpielami w jeziorze i upał zachęciły nas do spędzenia całego dnia nad jeziorem. Dzieciaki wyciągnęły stroje kąpielowe, dmuchańce i razem pomaszerowaliśmy na niewielką plażę, przy której był spory pomost. Cały dzień pluskania, lody, bieganie, spowodowały, że kompletnie nam przeszła ochota na wycieczkę rowerową do Szwecji, szczególnie, że dzieciaki nie chciały słyszeć tego dnia o rowerach. Za bardzo były zachwycone możliwością pluskania się w wodzie i zabawami na plaży.\nWieczorem nazbieraliśmy drewna i urządziliśmy ognisko z kiełbaskami, bo co to za wakacje bez ogniska? :)\nDzień piąty - Camping 64 w Zdbicach - Camping Internos nad Jeziorem Lubie\nZ Campingu 64 wyjeżdżamy obładowani, po raz kolejny w palącym nas słońcu. Niestety nie udało się zebrać z samego rana, wyruszamy kilka minut po 11:00, a tak naprawdę chwilę przed 12:00 gdyż musieliśmy zatrzymać się w sklepie celem zaprowiantowania się i dokupienia wody, tak potrzebnej w takim upale...\nTak wita lub żegna nas Campig 64 w Zdbicach - bardzo przyjemne miejsce!\nZaraz po wyjechaniu ze Zdbic po lewej stronie napotykamy Skansen bojowy 1 Armii Wojska Polskiego, utworzony na pamiątkę ciężkich walk o Wał Pomorski, jakie miały tu miejsce w czasie II Wojny Światowej. Skansen i zgromadzone tu środki bojowe są nie lada atrakcją dla naszych dzieciaków, szczególnie czołg, na którym robimy sobie pamiątkowe zdjęcie.\nJeden z eksponatów w Skansenie Bojowym I Armii Wojska Polskiego w Zdbicach\nRuszamy dalej asfaltową drogą, która daje nam sporo cienia ale jednocześnie wymaga sporego wysiłku, gdyż teren jest wciąż pagórkowaty. W miejscowości Golce, po ok. 7 km jazdy mijamy piękny, drewniany kościół Św. Antoniego. Za Golcami odbijamy w prawo z drogi 163 i jedziemy asfaltowymi drogami, w większości odsłoniętymi, przez co słońce mocno daje nam się we znaki. Nasze tempo jest naprawdę mizerne. W Karsiborze mamy problem z wybraniem optymalnej trasy, zatrzymujemy się, sprawdzamy mapy, debatujemy, wracamy, tracimy cenne minuty, w końcu radzimy się miejscowych i obieramy właściwy kierunek. Mamy wrażenie, że wcale nie ubywa nam kilometrów, czas ucieka a słońce grzeje niemiłosiernie... Kierujemy się na Kolno, Świętosław. Droga jest cały czas odsłonięta, słońce dalej praży. Górnica - tutaj znajdujemy plac zabaw, odpoczywamy, robimy zakupy w sklepie i naradzamy się jak jechać dalej. Niedaleko od placu zabaw widziałem polną drogę z piękną aleją drzew, szkoda nie nasza trasa nie wiedzie właśnie tędy. Następnie jedziemy przez Laski Wałeckie, niewielką, liczącą chyba kilkanaście domów wioskę. Z drogi asfaltowej początkowo wjeżdżamy na kamienistą drogę, która po chwili zmienia się w bardzo przyjemną szutrową drogę prowadzącą do wsi Lipie. Ten odcinek idzie nam sprawnie, odzyskujemy dobre samopoczucie, nie ma samochodów, pędzimy przez las i po dobrej jakości szutrze.\nSzutrowy, bardzo przyjemny odcinek trasy.\nPo kilku kilometrach zaczyna się droga leśna wyłożona kamieniami, a tak, gdzie można jechać choć trochę po w miarę płaskiej, utwardzonej ziemi, rosną pokrzywy. Mijamy szkółkę leśną Dąbrówka i wyjeżdżamy na drogę asfaltową nr 173. Krótki ale trudny dla nas odcinek, spory ruch samochodów ciężarowych, na szczęście po o 2-2,5 km skręcamy w lewo, kierunek na miejscowość na Będlino. Kilka kilometrów jedziemy drogą asfaltową. W wiosce w zasadzie nie ma asfaltu, co nie przeszkadza niektórym kierowcom wjeżdżać do wioski z prędkością co najmniej 80 km/h, nie zważając, że na drodze mogą bawić się dzieci. A tak właśnie było, kilkaset metrów wcześniej mijaliśmy bawiącą się na ulicy dziewczynkę... Mijamy cmentarz ewangelicki, murowane domy są zapewne pozostałością po mieszkających tu przed II Wojną Światową. I dochodzimy do wniosku, że Polska "B" niekoniecznie zawsze jest na wschodzie :( Takie właśnie wrażenie sprawia ta miejscowość. Do Wierzchowa jedziemy dobrej jakości asfaltową trasą, upał już zelżał, w końcu jest już po 17:00! Tutaj jesteśmy widziani przez członków grupy Kinderwyprawki Rowerowe (serdecznie Was pozdrawiamy!). Osiek Drawski - kolejny ostry podjazd, jedziemy chodnikiem a na drodze piękny, klimatyczny zabytkowy bruk. I szybka jazda w dół po niezłym asfalcie do miejscowości Bonin, która kończy się zaraz za dużym gospodarstwem w najgorszy z możliwych sposobów. Polna, piaszczysta droga. Jesteśmy załamani. W zasadzie nie da się jechać, trzeba prowadzić rower w sypkim, bardzo drobnym piasku, a każdy nasz krok wznosi kurz.\nOdcinek, którego z sakwmi nie dało się pokonać jadąc...\nPo kilkuset metrach ukazuje się naszym oczom piękna, wspaniała wyłożona płytami droga. Niestety nie prowadzi w naszym kierunku. Bardzo nas kusi. Postanawiam sprawdzić ale niestety po ok. 1-2 km okazuje się, że musimy jechać naszą piaszczystą drogą. Na szczęście dosyć szybo przechodzi w zarośniętą trawą trasę, po której da się jechać. Za chwilę okaże się, że jedziemy czerwonym szlakiem rowerowym. Chyba dawno nikt tędy nie jeździł rowerem. Na szczęście jest lekko z górki a dzieciaki nakręcają się "jazdą w peletonie" i mimo, że teren jest trudny (dużo traw, krzaków) jazda idzie nam w miarę sprawnie. Tylko Marcin ma problemy z jazdą i cały praktycznie czas musi prowadzić rower z przyczepką. Po 2-3 kilometrach wyjeżdżamy na asfalt, tutaj uzupełniamy płyny szczęśliwi, że już nie powinno być piachów. Wyjeżdżamy w miejscowości Stawno i ... mam wrażenie, że jesteśmy w zupełnie innym miejscu. Domostwa zadbane, w bardzo dobrym stanie, schludnie i może nie bogato, ale co najmniej przyzwoicie. Zestawienie tego z mijanym wcześniej Będlinem sprawia niesamowite wrażenie. Co powoduje, że w dwóch blisko siebie położonych wioskach domy i obejścia wyglądają tak diametralnie inaczej? Stąd już niedaleko, tylko kilka kilometrów asfaltami. Taką mamy nadzieję.\nOstatnie kilometry przed kempingiem nad Jeziorem Lubie. Malownicza trasa wśród pól i łąk.\nOstatnie kilometry przed Lubieszewem to bardzo malownicza, dosyć kręta droga w pagórkowatym terenie. Takie okoliczności przyrody zachęcają kierowców do szybkiej i niebezpiecznej jazdy. Dzieciaki podbudowują się pochlebnymi komentarzami mijających nas kolarzy jadących na swoich szosach. Pod wieczór sceneria była niesamowita i w zasadzie wynagradzała trudy tego dnia. Wjazd na kemping wymagał jeszcze pokonania kilku górek ale przejazd przez kładkę na wyspę był dla dzieciaków sporą atrakcją.\nJesteśmy niesamowicie zmęczeni, nie mamy kompletnie siły na gotowanie, szczęśliwi, że dojechaliśmy, w zasadzie już po ciemku, z lampkami. Droga tego dnia była długa i trudna, najbardziej dał się we znaki straszny upał. Rozstawiliśmy namioty, niestety wszystkie dobre (osłonięte od słońca) miejsca były już zajęte a ja dodatkowo chciałem uniknąć rozbijania nad samą wodą - nasz namiot okazał się być lekki ale z tych zimnych. W czynnej jeszcze restauracji zamawiamy pizzę, soki, lody i zimne piwo :) Należało się nam wszystkim!\nTego dnia rozgrywane były mecze fazy pucharowej Ligi Mistrzów, w tym Bayernu Monachium co było bardzo mocno słychać do późnych godzin wieczornych. Rozbiliśmy namioty i położyliśmy dzieci spać. To był też czas perseidów, leżąc na matach, przykryci śpiworami, wpatrywaliśmy się w rozgwieżdżone niebo i wypatrywaliśmy "spadających gwiazd".\nNad Jeziorem Lubie - kemping Inter Nos\nJeśli kiedyś przyjedziecie nad Jezioro Lubie, warto zrobić którąś z tras rowerowych, które prowadzą po tej pięknej okolicy - mapka z trasami na stronie kempingu - http://inter-nos.pl/services/tradition-camp/\nDzień szósty - jedziemy po samochody\nW zasadzie cały dzień spędziliśmy na kempingu, weszliśmy z dzieciakami do wody, kąpaliśmy się. Ale że znowu było słonecznie, upalnie a wszystkie zadrzewione miejscówki zajęte to ten dzień zmęczył mnie bardziej niż wczorajsze przedzieranie się przez poligon ;)\nZ uwagi na brak sensownej drogi powrotnej do Czaplinka, takiej, która byłaby bezpieczna i ciekawa, zdecydowaliśmy, że rowerowa część wyjazdu zakończy się nad jeziorem Lubie. Pozostało wrócić po samochody. Ruszamy z Kaśką, zmęczenie plus narzucone tempo powoduje, że miałem wrażenie, że zwymiotuję z wysiłku po trasie. Na szczęście wszystko to wynagrodziła malownicza trasa, to nic, że od Złocieńca drogą krajową. Z dziećmi na pewno nie zdecydowałbym się na tę trasę, analizując mapę na pewno pojechałbym w górę, w kierunku Drawskiego Parku Krajobrazowego, częściowo przynajmniej trasą rowerową Połczyn Zdrój - Złocieniec, która prowadzi starym nasypem kolejowym.\nDzień szósty - Drawieński Park Narodowy i powrót do domu\nNiedaleko od miejsca naszego pobytu zlokalizowany jest Drawieński Park Narodowy. Postanowiliśmy, że tym razem nie będziemy wyciągać rowerów a przejdziemy się krótką ścieżką dydaktyczną wzdłuż Drawy. Rzeka tak nas zachwyciła, że postanawiamy sobie tu wrócić, może na spływ kajakowy z naszymi kajakami pneumatycznymi?\nMalownicza rzeka Drawa - Drawieński Park Narodowy\nWażne jest aby mieć gotówkę na opłaty za kempingi. Są to obiekty sezonowe, dlatego płatność kartą możliwa była tylko na kempingu Inter Nos.\nMapy - bardzo ciężko było nam znaleźć papierowe mapy, które obejmowałyby cały interesujący nas rejon. Z tego powodu sporo korzystaliśmy z map internetowych, np. Google Maps, choć zdecydowanie lepszym rozwiązaniem są OSM.\nKempingi - są na bardzo zróżnicowanym poziomie i w sporych odległościach od siebie, co powoduje, że dzienne przebiegi były spore. Warto rozważyć spanie "na gospodarza" lub na dziko aby ograniczyć liczbę km pokonywanych każdego dnia.\nWyżywienie - w większości posiłki przygotowywaliśmy z produktów przywiezionych z sobą oraz kupowanych na miejscu. To był jeden z naszych mocniejszych punktów i naprawdę warto się do tego solidnie przygotować. Korzystaliśmy częściowo z restauracji zlokalizowanej na terenie kempingu Inter Nos. Więcej o wyżywieniu podczas wyjazdów rowerowych (choć można też wykorzystać podczas innego rodzaju wędrówek) w artykule Gdy za rogiem knajpy brak – czyli kuchnia (wyżywienie) na wyjazdach rowerowych\nSpanie na dziko - nie robiliśmy tego ale z naszego rozeznania wynikało, że znalazłoby się kilka miejsc, w których dałoby radę to zrobić i byłoby bardzo przyjemnie :)\nCo się sprawdziło / jaki sprzęt zabraliśmy / na co zwrócić uwagę?\nNamiot - podczas tego wyjazdu nie mogliśmy korzystać ze sprawdzonego Rockland Hiker 3. Zabraliśmy Naturehike Opalus 4, który mógł pomieścić całą naszą 5 osobową rodzinę. Jest to jednak namiot, który w chłodne noce nie zapewnia ciepła. Więcej o nim opisaliśmy w tym artykule Namiot 4 osobowy Naturehike Opalus 4 40D.\nNamiot Naturehike Opalus 4 oferuje duży przedsionek, mieszczący cały bagaż naszej rodziny\nRowery dla dzieci - jestem przekonany, że dobre, lekki rowery przyczyniły się znacznie do tego, jak dobrze nasze dzieciaki pokonywały dziesiątki kilometrów. Amelka jechała na lekkim rowerze Frog 62 w rozmiarze kół 24" z bagażnikiem do rowerów 24", Hela na Woom 5 24", Kalina na lekkim rowerku Woom 3, Szymek na lekkim rowerze na kołach 16" Frog 48 - Kalina i Szymek z konieczności (np. trudna trasa, zmęczenie czy konieczność podkręcenia tempa) część trasy przejechali w przyczepkach. Teodor w przyczepce i czasami na rowerku biegowym, Natalka całą podróż przejechała w przyczepce.\nRowery dla dorosłych - Sebastian - Giant Roam 3 na kołach 28", Ania Giant Lea na kołach 26" Marcin na Giant Sedona, Kasia - Kross Lea na kołach 27,5".\nPrędkość na trasie wahała się od 8-10 km/h w trakcie jazdy szutrami i z 5 latkami na swoich rowerach, 13-15 km/h gdy 5 latki były na holu lub w przyczepce do ok. 20 km/h gdy podkręcaliśmy tempo na asfaltowych nawierzchniach. Szału nie ma - nam to wystarczyło :)\nPrzyczepki - Croozer Kid 2 i Chariot Cougar 2. Croozera 2 (wersja bez amortyzacji) mam przyjemność obserwować już po raz kolejny na dłuższym wyjeździe rowerowym oraz na niezliczonych, krótszych wycieczkach pieszych i rowerowych. Jestem pod ogromnym wrażeniem jego ładowności, bezawaryjności i wygody, jaką oferuje dzieciom. Jest oczywiście cięższy i większy ale jego możliwości są ogromne - 2 dzieci, cały bagażnik ze sprzętem i jedzeniem, 2 rowerki zamontowane na górze i zero problemów! Naprawdę solidny sprzęt, który bardzo polecam!\nSakwy - na wyprawy koniecznie wodoszczelne. My korzystamy z wielokrotnie sprawdzonych sakw polskiej firmy Crosso, a na przód założyłem 2 x 20 litrów Sport Arsenal Expedice, dodatkowo miałem wór 40 litrów Crosso. Marcin i Kasia zabrali po komplecie sakw Crosso 2 x 30 l i wór 40 l, Ania miała sakwy Ortlieb Back Roller City 40 i wór 40 litrów.\nAmelka Crosso Dry 30 l a Hela Ortlieb Back Roller Classic 40 l. Dzieciom zdecydowanie bardziej polecamy sakwy Ortlieb - są niższe, dzięki czemu łatwiej dzieciom jest wchodzić na rower, zdecydowanie łatwiej też dopasować je do różnych bagażników.\nŚpiwory - bardzo różne, puchowy Yeti (obecnie Aura), Cumulus Lite Line 400, HiMountain i Rockland Ultralight 800.\nMmaty samopompujące Thermarest - świetne rozwiązanie, dające duży komfort spania i jednocześnie zajmując niedużo miejsca w sakwach - nasze 4 maty wiozła w swoich sakwach Amelka. Dodatkowo miałem 2 materace pompowane Camp Essential Light.\nŻel antybakteryjny do dezynfekcji rąk - pomaga zachować higienę w trasie a w 2020 nieodłączny element naszego życia.\nDo aparatu przydaje się druga zapasowa bateria.\nGdy patrzę na wyjazd z perspektywy kilku miesięcy, mam takie same odczucia co do kierowców, ale jestem bardzo zadowolony, że pojechaliśmy w ten piękny zakątek Polski. Mając więcej czasu zapewne zmodyfikowalibyśmy przebieg trasy lub przedłużyli wyjazd. Trasa była ułożona przez Marcina na szybko (w zasadzie w jedno popołudnie, bez znajomości terenu i bez map papierowych), jako tryb bardzo awaryjny z założeniem, że śpimy wyłącznie na kempingach. Przy takich założeniach nie było wielkiego pola manewru. Zapewne inaczej bym wspominał gdyby niebezpieczna jazda kierowców skoczyła się czymś tragicznym, co przecież w Polsce ma miejsce nazbyt często.\nW trakcie wyjazdu niejednokrotnie byłem zły, wręcz zdenerwowany na to, jak traktowali nas kierowcy samochodów. Obiecałem sobie, że to ostatnie rowerowe wakacje w Polsce. Za wyjątkiem planowanych Szlaku Orlich Gniazd i Velo Dunajec.\nNasza ekipa przed drogą prowadzącą do Kłomina - poradzieckiej opuszczonej wioski\nCzy pojechałbym jeszcze raz? Tak! Odkryliśmy piękny kawałek Polski, przejechaliśmy przez ciekawe przyrodniczo, krajobrazowo i historycznie tereny. Rejon ma ogromny potencjał turystyczny, nie tylko pod kątem turystyki rowerowej. Można tylko żałować, że jest w Polsce tak mało bezpiecznych tras rowerowych. Niestety powoduje to, że wielu rodziców odpuszcza sobie wyjazdy rowerowe lub decyduje się na wyjazdy do krajów, w których bezpieczna infrastruktura istnieje - Niemcy, Austria, Dania, Czechy, Francja... Cieszę się, że woj. zachodniopomorskie inwestuje w budowę tras rowerowych z prawdziwego zdarzenia, o których możecie przeczytać tutaj - http://www.rowery.wzp.pl - oficjalny serwis budowanej sieci tras rowerowych Pomorza Zachodniego\nTym, którzy chcą wybrać się na rower w zachodniopomorskie polecam także profil www.facebook.com/PomZachodnieRowerem/ oraz grupę Rowerem przez Pomorze Zachodnie.\nzachodniopomorskie rowerem z dziećmi\nrowerem przez zachodniopomorskie


Okazją do wydania oświadczenia były polsko-izraelskie konsultacje międzyrządowe, które odbyły się we wtorek w Jerozolimie. -Oba rządy stanowczo sprzeciwiają się jakimkolwiek formom dyskryminacji z powodów rasowych i antysemityzmowi, jak również wszelkim próbom zniekształcania historii narodów żydowskiego i polskiego poprzez zaprzeczanie lub umniejszanie ofiary Żydów w czasie Holokaustu, albo używanie błędnych terminów jak "polskie obozy śmierci"- podkreślono w oświadczeniu.\nOba rządy pochwalają "upamiętnienie ofiar Holokaustu jak również kultywowanie pamięci o Sprawiedliwych wśród Narodów Świata". W tym kontekście podano przykład Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej im. rodziny Ulmów w Markowej. Oba rządy "dzielą historię i wspólne wartości, które są podwaliną jedynych w swoim rodzaju więzi między dwoma narodami, opartych na setkach lat wspólnej historii". -Oba rządy są zdecydowane wzmocnić ich strategiczne partnerstwo oparte na długotrwałej przyjaźni, wspólnych wartościach i wzajemnym zaufaniu- podkreślono.\nPolska i Izrael zobowiązały się do dalszego wzmacniania dwustronnych stosunków i z zadowoleniem odnotowały rosnącą intensywność kontaktów na różnym szczeblu. Nacisk położono na rozwijanie współpracy gospodarczej, w dziedzinie nauki i technologii, cyfrowej, obronności, bezpieczeństwa, rolnictwa, ochrony zdrowia oraz współpracy kulturalnej. -Oba rządy podkreślają swoje zainteresowanie utrzymaniem konsultacji międzyrządowych w celu wspierania współpracy oraz wyznaczenia nowych celów we wszystkich kluczowych obszarach- czytamy w dokumencie.\nZadeklarowano, że rządy wzmocnią programy zachęcające do wymiany młodzieży pomiędzy Polską a Izraelem, które są niezbędne do wzmocnienia więzi między oboma narodami. Rządy wyraziły też zadowolenie ze spotkań młodzieży polskiej i izraelskiej prowadzonych dotychczas w ramach Programu "Bliżej Siebie". -Oba rządy sprzyjają pogłębianiu udziału Izraela w działaniach UE w dziedzinie edukacji, a w szczególności w programach szkolnictwa wyższego- czytamy.\nWedług oświadczenia, resorty obrony Polski i Izraela będą wzmacniać istniejące więzi między oboma krajami w dziedzinie obrony oraz "kontynuować dialog i współpracę w obliczu wspólnych zagrożeń i obaw, regionalnych i globalnych, w celu promowania bezpieczeństwa w sposób, który będzie służył wzajemnym długofalowym interesom Rzeczypospolitej Polskiej i Państwa Izrael". Zadeklarowano też, że oba rządy są gotowe do kontynuowania wysiłków na rzecz usunięcia istniejących barier administracyjnych i technicznych w handlu z poszanowaniem umów międzynarodowych.\nPodkreślono, że rządy dostrzegają znaczenie współpracy i wymiany informacji w dziedzinie zaawansowanych technologii energetycznych, które zapewniają wysoki poziom bezpieczeństwa energetycznego oraz umożliwiają zmniejszenie energochłonności obu gospodarek. Oba rządy zadeklarowały, że będą dążyć do zacieśnienia współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa cybernetycznego i zwalczania cyber-przestępczości.