Poczet skoczków polskich: Jan Gąsienica-Ciaptak\nSkoczek i alpejczyk z Krzeptówek\n"- Uwaga: Ciaptak jedzie! Ten okrzyk, podawany z ust do ust na trasie popularnej „dwójki” wyprzedzał jak błyskawica znakomitego alpejczyka, Jana Gąsienicę-Ciaptaka, który z prędkością 90 km/h mknął na złamanie karku do mety. Aż 28. razy zwyciężał w Mistrzostwach Polski, był znakomitym alpejczykiem, ale i niezłym skoczkiem. Startował w tej dyscyplinie na olimpijskim konkursie w 1948. Potem porzucił ponad dwumetrowe skokówki dla nart zjazdowych. Rok 1954. Narciarskie mistrzostwa świata w konkurencjach alpejskich w Are w Szwecji. Startują w nich polscy alpejczycy: Andrzej Gąsienica-Roj, Józef Marusarz i Jan Gąsienica-Ciaptak. Po podsumowaniu wyników okazuje się, że Polak, Jan Gąsienica-Ciaptak z łączną notą 20.85 punktu zajmuje ósme miejsce w trójkombinacji alpejskiej, obok najlepszych w tym czasie narciarzy świata: Steina Eriksena, Christiana Pravdy, Stiga Sollandera, Jamesa Coutteta i innych. Pierwszy raz Polak wchodzi do dziesiątki najlepszych alpejczyków świata, nawiązując do pięknych przedwojennych tradycji zjazdowych Bronisława Czecha, Jana Lipowskiego, Stanisława Marusarza i innych zawodników. Warto dodać, że w „dwudziestce” było jeszcze dwóch Polaków: 10. Andrzej Gąsienica-Roj z notą 22.86 punktu, a 12. Józef Marusarz 26.81 pkt. Piękne to były czasy dla polskiego narciarstwa.\nKrzeptówki – przysiółek wielki sportem!\nTak o tym niewielkim przysiółku Zakopanego, którego pochodzi bohater niniejszego tekstu, pisał wielki znawca sportu i wspaniały dziennikarz a także człowiek, Krzysztof Blauth. Krzeptówki to rodzinna „koleba” Krzeptowskich, wciśnięta między regle a drogą prowadzącą do Doliny Kościeliskiej sprawia miłe wrażenie. Ciszej tu niż w Zakopanem. Dużo zieleni i bliskość regli sprawiają wrażenie, że Krzeptówki są wciśnięte w Tatry. Stąd pochodził słynny Sabała, także Józef Krzeptowski, popularny Ujek i jego brat Andrzej. Potem sport zmienił oblicze tego skrawka tatrzańskiej ziemi. Istotnie, Krzeptówki były wielkim przysiółkiem, gdyż w latach 50. stały się prawdziwą wylęgarnią sportowych talentów. Kto zapoczątkował tę nową erę w dziejach Krzeptówek? Sprawcą tego wszystkiego był właściciel piekarni Kwapień, który rozpoczął po wojnie starania o to, by uzdolniona sportowo miejscowa młodzież mogła się właściwie rozwijać. To dzięki jego inicjatywie młodzież zaczęła garnąć się do sportu, a na Krzeptówkach powstał, za sprawą społecznego działania tej rodziny, oddział Sekcji Narciarskiej „Wisła” Zakopane, działający w drewnianym domu u Polankowego, gdzie odbywały się cykliczne spotkania. To co ściągało młodzież na treningi to pachnąca i pyszna bułka od Kwapienia. To dla młodych, kilkunastoletnich młodych wygłodzonych po wojnie organizmów był prawdziwy rarytas! I młodzi z Krzeptówek garnęli się do sportu! Klub dawał im dres, buty i możliwość wyjazdu najpierw na Mistrzostwa Polski, a potem w szeroki świat! To był silny magnes ściągający ówczesną młodzież do sportu. Stad wyszli w szeroki świat następujący olimpijczycy: Andrzej Krzeptowski II (ZIO 1928), Tadeusz Kwapień (ZIO 1948,52,56), Józefa Pęksa-Czerniawska (ZIO 1956, 60, 68), Helena Gąsienica-Daniel (ZIO 1956,60), Maria Gąsienica-Daniel (ZIO 1956, 64), Andrzej Gąsienica-Daniel (ZIO 1952,56), Józef Gąsienica-Daniel (ZIO 1968), Jan Gąsienica-Ciaptak (ZIO 1948,52,56), Stanisław Bukowski (ZIO 1948,56), „Simek” Jan Zarycki (ZIO 1956), a więc 10. olimpijczyków. Z Krzeptówek wywodzi się też wielu mistrzów Polski, jak np. Stanisław Wawrytko II, popularny „Ciostko”, który osobiście smarował w swoim serwisie na Kasprowym Wierchu narty Karolowi Wojtyle, kilku szkoleniowców, trenerów i wielu ludzi związanych z narciarstwem. Kwapieniowi pomagał w tych działaniach jego syn Tadeusz. Tadeusz Kwapień był zawodnikiem „Wisły”, biegaczem narciarskim i lekkoatletą i aż trzykrotnie przypinał orzełka do olimpijskich startów, a początki swoich narciarskich startów na Krzeptówkach wspomina w sposób następujący:\n„Hipkaliśmy” z kolegami na coraz większych progach, budowanych na Budzowskiem i innych stokach, próbowaliśmy zjeżdżać, biegać, organizowaliśmy „wyćwiki”. Jeden uciekał na nartach po lesie, drudzy go gonili. Dwa razy w czasie tych pościgów wśród smreków złamałem nogę, raz żebra i raz nartę. Wszędzie goniłem na nartach, nawet do zakopiańskiej handlówki. Było na kim się wzorować – na jednym z naszych sąsiadów, Władkiem Berychem, chodziłem krok w krok, nosiłem mu biegówki na start, dumny jak paw, że sąsiad leje i tych z Zakopanego, i tych z Kościeliska....\nZa przykładem Kwapienia krzeptowiańska młodzież zaczęła garnąć się do „Wisły” i ten właśnie klub sportowy, z pięknymi przedwojennymi tradycjami i wynikami, stał się przytułkiem dla góralskich dzieci z biednych rodzin, a z czasem nawet ich, jak wspominali, drugim domem. Szli do klubu, który dawał im dres, buty do treningu, narty, możliwość startu za granicami kraju, a przynależność klubowa oznaczała także coś więcej posiłek, bułkę i kubek gorącego mleka lub herbaty po treningu. Patrząc na ówczesną biedę było to już całkiem sporo. Tacy zawodnicy jak Ciaptak, Bukowski, Pęksa-Czerniawska, Wawrytko, Kwapień i rodzeństwo Gąsieniców-Danieli – to najlepsi sportowcy z „wielkiego przysiółka” Krzeptówki, i wielokrotni reprezentanci naszego kraju na najpoważniejszych światowych imprezach narciarskich. – W pewnym okresie Krzeptówki były w narciarstwie taką potęgą, że mogły wygrać z całą Polską – z dumą mówi obecnie Tadeusz Kwapień, pomny tego, że przecież wyniki te były w dużej mierze zasługą jego rodziny.\nPoczątki narciarskiej kariery…\nPotęgę polskiego narciarstwa tworzyły zakopiańskie rodziny: Zubków, Bujaków, Marusarzów, Czechów, Bachledów i Gąsieniców. Wśród tych ostatnich warto przypomnieć dwóch narciarzy z rodziny Gąsieniców-Ciaptaków: Jana i Macieja. Jest fenomenem polskiego narciarstwa fakt, że Jan i Maciej Gąsienica-Ciaptak zdobyli ponad 50. tytułów mistrzów Polski w narciarstwie alpejskim. Takim wynikiem nie mogą pochwalić się inne polskie „narciarskie dynastie”. Jan Gąsienica-Ciaptak jeździł niezwykle brawurowo i znakomicie pod względem technicznym, był samoukiem, ale przez długi okres znajdował się w pierwszej piętnastce narciarzy alpejskich świata. Jak pisze dr Tuszyński w tym właśnie fakcie, że nigdy nie hamował i jechał na całego, tkwił sekret jego zwycięstw, popularności i najważniejsze, że ten alpejczyk był ozdobą krajowych i międzynarodowych zawodów. Szeroki uśmiech a la Robert Redford dodawał mu uroku. Ciaptak, oprócz tego, że świetnie prezentował się w konkurencjach alpejskich, był niezłym skoczkiem i z sukcesami startował np. w słynnych „czwórmeczach” przeprowadzanych w czasie Memoriału Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny. Skakał charakterystycznym stylem z szeroko rozłożonymi rękami. Niestety nie posiadam żadnego zdjęcia tego zawodnika w locie.\nJan Gąsienica Ciaptak urodził się 17 grudnia 1922 roku w Zakopanem. Przed wybuchem II wojny światowej był już dobrze zapowiadającym się juniorem. Jego pierwszym klubem była SN PTT, po 1950 r. startował w barwach CWKS-u . Do klubu SN PTT zapisał się w wieku 12 lat, a pierwsze starty pokazały, że jest znakomitym technikiem. Oto garść wspomnień z przeszło 20. lat narciarskich startów. Zaczął jeździć jeszcze przed wybuchem II wojny światowej. Startował najpierw, jak większość młodych chłopców, w zawodach z przeszkodami dla dzieci na Lipkach. Uprawiał wszystkie konkurencje: zjeżdżał, skakał i biegał na nartach, zaliczając zjazdy przez słynne „wyćwiki”. Czym były owe słynne „wyćwiki”? Były to karkołomne wprost zjazdy po reglach, które uprawiali chłopcy z Krzeptówek. Na wprost, stromym terenem, przez las, na złamanie karku... Wyrabiały w młodych adeptach narciarstwa refleks, szybkość i odwagę. – Było wtedy kilka grup chłopców, którzy uprawiali sport narciarski: pierwsza na Małym Żywczańskiem, druga na Krzeptówkach i trzecia w Kościelisku. Pierwsze narty zrobił mi ojciec, to były dobre narty, bo ojciec był znanym cieślą – wspomina Jan Gąsienica-Ciaptak. W 1937 r. wygrał slalom juniorów w Suchym Żlebie na Kalatówkach. Zainteresował się nim ówczesny trener polskich zjazdowców Franz Zingerle. W czasie wojny Ciaptak podpatrzył kiedyś zawodników niemieckich, ich płynna jazda techniką „równoległą” zrobiła na nim duże wrażenie. Po wojnie wrócił do sportu. Zaczęła się kariera piękna, ale usłana także upadkami i kontuzjami. Startował trzykrotnie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich: 1948 – St. Moritz, 1952 – Oslo i 1956 Cortina d' Ampezzo. Ponadto zajął 8. miejsce w trójkombinacji alpejskiej i 15 w slalomie w MŚ FIS w Are w Szwecji (1954). Warto dodać, że na najtrudniejszych trasach alpejskich: w Wengen, Kitzbühel, Ga-Pa, Chamonix, Radstadt, Soelden wielokrotnie znalazł się w „piętnastce” najlepszych. Lubił zjazd, ale szczególnie dobrze czuł się w slalomie gigancie. Był też mistrzem slalomu. Czasami na zawody w Alpy jechał bez ani jednego treningu biegu zjazdowego! Dzisiaj to się nie mieści w głowie, ale kiedyś w latach 50. tak właśnie było. Braki treningowe i sprzętowe (nasi zawodnicy przeważnie mieli gorszy jakościowo sprzęt od ich zachodnich kolegów) nadrabiał, jak i jego koledzy: Roj, Dziedzic, Marusarz, Zarycki i inni, góralską brawurą i ogromną odwagą. Ciaptak słynął z wyśmienitej techniki, a swoją klasę pokazywał też wielokrotnie w Zakopanem podczas Memoriału Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny. Jego nazwisko wzbudzało podziw u kibiców, którzy tysiącami obstawiali słynną trasę „FIS 2” z Kasprowego Wierchu. Mówiono: - Ciaptak jedzie! Na te zawody przyjeżdżała wówczas czołówka świata: Austriacy, Francuzi, Włosi, słynni alpejczycy Schranz, Schuster, Zimmerman, Bozon, Allais i wielu innych. Słynne były pojedynki w slalomie zakopiańskiego alpejczyka z mistrzem „Kandaharu” Schranzem (w 1957 r.), czy znakomitym austriackim alpejczykiem Schusterem (na Memoriale w 1955 r.). Obydwa skończyły się remisem. Apogeum umiejętności Ciaptaka przypadło na połowę lat 50. Zdarzały się Mistrzostwa Polski z których Ciaptak przywoził na rodzinne Krzeptówki komplet złotych medali. Pamięta też Stanisława Marusarza, którego chyba właśnie on pierwszy raz nazwał „Dziadkiem”. Stało się to podczas zawodów w Bańskiej Bystrzycy. Nasi reprezentanci wracali pociągiem z Czechosłowacji do kraju i na jednej ze stacji Marusarz zdobył dla wygłodniałych młodych sportowców kilka bochenków chleba, ale Ciaptak wtedy spał i chleba nie dostał. Gdy obudził się powiedział z lekkim wyrzutem: - A o mnie zeście „dziadku” zabocyli? Określenie „Dziadek”, symbolizujące wielki szacunek do Marusarza, charakterystyczny dla pokolenia powojennego, ogólnie się przyjęło i już pozostało.\nCiaptak słusznie w latach 50. i 60. był nazywany był niezwyciężonym królem polskich tras zjazdowych, zdobył na nich aż 28. złotych medali Mistrzostw Polski. Karierę zakończył w roku 1966, zdobywając na koniec srebro w kombinacji alpejskiej, brąz w biegu zjazdowym, a miał wówczas 44 lata. Rywalem, którego szczególnie się obawiał był „Simek” Zarycki, także jak on mieszkaniec Krzeptówek. – Simek często wypadał z trasy, bo jechał na złamanie karku, ale jak dojechał do mety, to nie było na niego siły. Jego obawiałem się najbardziej – wspomina. Ciaptak też nieźle skakał. W zakopiańskich Memoriałach w końcu lat 40. zawsze znajdował się w czołówce w konkursach na Wielkiej Krokwi.\nWspomnienia z alpejskich tras ma różne: przyjemne i przykre. Uważa jednak, ze swoje przysłowiowe „5 minut” wykorzystał. Jedno ze wspomnień szczególnie mocno tkwi w jego pamięci: „Było to na jakichś zawodach w Austrii, chyba w Kitzbühel. Zająłem w jednej konkurencji 10-te miejsce. System nagradzania zawodników wyglądał w ten sposób, że wszystkie nagrody leżały na ogromnym stole. Zawodnicy byli wywoływani do stołu według kolejności zajętych miejsc i każdy wybierał co chciał. Na stole stało kilka par przepięknych wyczynowych butów zjazdowych, o jakich marzyłem od paru lat, ale niestety byliśmy wtedy zbyt biedni, aby można sobie było pozwolić na kupno takich cudów. Pamiętam, że jedne z nich leżały na stole jeszcze wtedy, gdy wywołano do stołu zjazdowca, który zajął miejsce tuż przede mną. Byłem bardzo zdenerwowany i tylko wzdychałem, aby ten nie wybrał butów. Niestety wybrał właśnie te buty mimo, że na stole było jeszcze wiele innych atrakcyjnych nagród. Myślałem, że mnie wtedy rozerwie ze złości”.\nCzekolada to jest to!!!…\nWspomina: „Olimpiada w Oslo (1952). Jeden z kierowników ekipy miał dla nas zawodników 50 kg czekolady, którą mieliśmy otrzymywać podczas igrzysk. Niestety ów działacz ubzdurał sobie, że będzie obdzielał czekoladą zawodników tylko wtedy, gdy będą szli na start, a więc wtedy, gdy to było najmniej potrzebne. Co tu mówić, człowiek był młody i wiecznie głodny. Na samą myśl, że czekolada leży u pana kierownika i się „marnuje” diabli nas brali. Już nie pamiętam dokładnie jak to było, ale jakoś dobraliśmy się do tej nieszczęsnej czekolady. Była z tego ogromna awantura, działacz groził nam nawet dożywotnią dyskwalifikacją. Na szczęście byli jeszcze w ekipie mądrzy ludzie, którzy polecili całą tę idiotyczną historię puścić w niepamięć”.\nSpotkanie z Aleksandrem Bobkowskim…\nPodczas jednego z wyjazdów do Szwajcarii doszło do spotkania naszych narciarzy z Aleksandrem Bobkowskim. Przypomnijmy, że „Bob”, jak Go nazywano w środowisku narciarzy w okresie międzywojennym, był współtwórcą idei budowy kolejki na Kasprowy Wierch (1936) i Gubałówkę (1938). Był działaczem Międzynarodowej Federacji Narciarskiej FIS i jej wiceprezesem w latach trzydziestych oraz Prezesem Polskiego Związku Narciarskiego w latach 1920-1939 i inicjatorem przeprowadzenia zawodów FIS w 1929 i 1939 w Zakopanem. Był wielkim przyjacielem narciarstwa. Po wybuchu II wojny światowej znalazł się w Rumunii, a potem w Szwajcarii. Tam też podczas jednych z zawodów spotkał się z polskimi zjazdowcami.„Było to podczas zawodów narciarskich w Szwajcarii. Któregoś wieczoru przyszedł do nas do hotelu jakiś starszy pan, siwiuteńki jak gołąbek. Ktoś ze starszych od razu powiedział do nas, że to międzywojenny prezes PZN, inicjator budowy kolejki na Kasprowy Wierch – minister Bobkowski. Pan podszedł do nas i zapytał czy wiemy kim on jest – minister Bobkowski – odpowiedzieliśmy niemal chórem. Starszy pan widząc na naszych sweterkach orzełki, rozrzewnił się. Ktoś podarował mu nasz góralski kapelusz, był niebywale wzruszony, a my również”.\nPierwsza olimpiada zimowa – St. Moritz (1948)…\nNa zimowe Igrzyska w Szwajcarii, do St. Moritz pojechali tylko dwaj polscy alpejczycy: Józef Marusarz i Jan Gąsienica-Ciaptak, Wyniki naszej dwójki były następujące: w kombinacji alpejskiej 27. był Józef Marusarz, 31. Jan Ciaptak, a zwyciężył Francuz Henri Oreiller. Slalomu Jan Gąsienica Ciaptak nie ukończył, Józef Marusarz był 31. Polacy startowali na starym sprzęcie i oceniali trasy olimpijskie jako bardzo trudne. Nie tylko dla nich. Już podczas treningu połamało się tutaj wielu dobrych zawodników, między innymi: Szwajcarzy Rudolf Rominger (startował w Zakopanem podczas FIS-u w 1939 r.) i Paulo Valar oraz Francuz – Jean Blanc, który leżąc ze złamaną nogą w śniegu płakał z bezsilności, że nie będzie mógł startować w swej ulubionej konkurencji. Trasa zjazdu liczyła aż 3300 m długości i miała 890 metrów różnicy wysokości. Startowało na niej 125. zjazdowców (niektórzy podają, że było ich 102.) w dwóch grupach. W biegu zjazdowym Józef Marusarz był 35., a Jan Gąsienica-Ciaptak 37. z czasem 3:21.3 min. Zwyciężył 22-letni Francuz Henri Oreiller, a odpadli między innymi Zeno Colo, który złamał nartę i faworyt - Lecadelli. Na tych igrzyskach Ciaptak wystąpił też w otwartym konkursie skoków. Należy do wąskiego grona sportowców, którzy na jednych igrzyskach startowali w konkurencjach alpejskich i klasycznych, w tym wypadku konkretnie w slalomie, slalomie gigancie i skokach narciarskich. W krajowych MP Ciaptak zajął 5. miejsce w otwartym konkursie skoków w Karpaczu, stąd jego miejsce w kadrze. Wspomina: - Otwarcie olimpiady odbyło się na lodowisku. Ubranie, czyli strój olimpijczyka, otrzymałem dopiero na to otwarcie. Spodnie były za długie, a marynarka za to za krótka, ale orzełek zobowiązywał nas bardzo. Mieliśmy narty produkcji krajowej z wytwórni Stanisława Zubka w Zakopanem i „Kosche” – narty chyba austriackie, drewniane, kupione w sklepie. Inne ekipy miały już narty nowoczesne plastikowe „Atofleksy”, dużo lepsze niż nasze. Narty mi nie jechały, ale udało mi się pożyczyć parafinę i było nieźle. Trasa była trudna: szus – ściana – równe i potem stromą ścianą w dół. Natomiast konkurs skoków odbywał się w kurniawie. Naprawdę dobrze prezentowałem się na skoczni olimpijskiej w St. Moritz. Skakałem w granicach 60 m. Miałem bardzo dobre wybicie, nazywali mnie „orzeł”, i nigdy nie bałem się na skoczni. Na treningu w Pontresinie miałem niestety dwa upadki, potem już skakałem dużo bardziej ostrożnie. Zacząłem się gubić na progu skoczni. Poldek Tajner w Pontresinie też miał ciężki upadek i spadł na „bulę”. Został przewieziony do szpitala. W konkursie skoków zająłem 36 miejsce.\nW Ojczyźnie narciarstwa - ZIO w Oslo – 1952…\nW dniach 14-24 lutego 1952 r. w stolicy światowego narciarstwa-Norwegii, rozegrano VI. Zimowe Igrzyska Olimpijskie. Na olimpiadę pojechali następujący polscy alpejczycy: Stefan Dziedzic, Andrzej Gąsienica-Roj, Andrzej Czarniak, Jan Płonka, Józef Marusarz i Jan Gąsienica-Ciaptak oraz po raz pierwszy także polskie alpejki. W biegu zjazdowym zwyciężył na trudnej trasie Norweg Stein Eriksen. Jan Gąsienica-Ciaptak nie startował już w skokach, zajął się tylko konkurencjami alpejskimi, niestety nie ukończył slalomu, swojej koronnej konkurencji. W 1954 r. Jan Gąsienica-Ciaptak oraz inni reprezentanci Polski uczestniczyli w Narciarskich Mistrzostwach Świata FIS w ?re (27.02 - 7. 03.) w konkurencjach alpejskich. Ciaptak był 15. w slalomie (zwyciężył Stein Eriksen), 23. w slalomie gigancie i 8. w trójkombinacji alpejskiej. To był duży sukces zakopiańczyka. Zjazd odbywał się w przepięknej górskiej scenerii, przy dobrej pogodzie, a zwycięzca osiągnął średnią prędkość 96 km/h. Przypomnijmy – jeżdżono wtedy bez kasków – resztę zrozumiecie Państwo sami…\nW stronę Cortiny…\n„Jechaliśmy do Cortina d'Ampezzo. Staliśmy na stacji granicznej, a wszystkie pociągi przejeżdżały i żaden nie chciał nas zabrać, gdyż były przepełnione. Ogarniała nas rozpacz nas rozpacz, byliśmy głodni i zmęczeni. Gdy nadszedł jeden z następnych byliśmy już tak zdesperowani, że postanowiliśmy jakoś na siłę wejść do pociągu, ale daremnie, gdyż kontroler włoski zagradzał nam wejście. Gdy tak trwały targi, nagle z pociągu wyskoczyło kilkunastu zawodników w swetrach narciarskich, porwali nasze plecaki i narty i przez okna ładowali je do wagonów. Była to ekipa RFN (Republiki Federalnej Niemiec), która przygarnęła nas do siebie. Mieli akurat tyle miejsca co dla siebie, było diabelnie ciasno, ale przyjemnie i serdecznie, ich dziewczęta ustąpiły nam miejsca i siedziały nam na kolanach” Tak wyglądały wyjazdy naszych narciarzy na zawody w latach pięćdziesiątych. Brakowało nieraz pieniędzy na pociąg, na hotel i wyżywienie, ale nigdy nie brakowało woli do walki na narciarskim stoku. Atmosfera w kadrze była doskonała. Jan Ciaptak należał do kadry polskich zjazdowców. Oprócz niego wchodzili do niej: Andrzej Gąsienica Roj, Józef Marusarz, Stefan Dziedzic, Andrzej i Włodzimierz Czarniakowie, Jan Płonka, Marian Penkala, Jan Zarycki i wielu innych. Trenerem polskiej kadry olimpijskiej był doskonały przedwojenny zjazdowiec Jan Lipowski z Zakopanego. Narciarze razem trenowali, smarowali narty, jeździli na zgrupowania przed ważniejszymi zawodami. To była narciarska brać. Zgrupowania odbywały się w Dolinie Pięciu Stawów Polskich, gdzie spano w schronisku Andrzeja i Marysi Krzeptowskich lub u Stanisława Skupnia na Kondratowej, gdzie trenowali na tzw. „pierwszym śniegu”, bo wtedy nie było pieniędzy na wyjazdy na lodowce do Austrii. Narciarstwo też było inne niż dzisiaj, bowiem powszechna była wszechstronność zawodników, organizowano przecież słynne czwórmecze, w których startował także Jan Gąsienica-Ciaptak. W ramach czwórmeczu rozgrywano: skoki, bieg na 18 km, zbieg zjazdowy i slalom specjalny. Tylko najlepszy w tych czterech konkurencjach wygrywał, co nie było wcale łatwe. Na starcie memoriałowych konkursów stawało nieraz ponad 70 zawodników. Ciaptak słynął tez z tego, ze jesienią jeździł po „pierwszym śniegu” na Czerwonych Wierchach: - Trzeba było podchodzić z nartami ok. 4 godzin, by trochę pokręcić, ale często chodziliśmy tam, bo to był wartościowy trening – opowiada Maria Szatkowska, olimpijka z 1956 i 1964 r.\nTrzecia olimpiada - Cortina d'Ampezzo (1956) w sercu Dolomitów…\nW Cortinie Jan Ciaptak osiągnął najlepsze sukcesy - był 16. w slalomie. W konkurencjach alpejskich zwyciężył niepokonany na tej olimpiadzie Toni Sailer - zwany „czarną błyskawicą z Kitzb(hel”. Jan Gąsienica-Ciaptak startował na najtrudniejszych trasach jakie stworzyła natura w górach, takich jak słynna „Ściana Czarownic”, trasa zjazdowa w Kitzb(hel, Wengen.\n„Pewnego razu, a było to podczas styczniowych zawodów w Wengen, Ciaptak musiał stanąć na trasie biegu zjazdowego, nie przejechawszy tej zimy ani razu jakiejkolwiek trasy zjazdowej. Startowała wtedy cała rozszerzona czołówka światowa, gdyż po 10. Austriaków, Francuzów, Niemców (z RFN), Włochów, 15. Szwajcarów i 5. Amerykanów oraz reprezentanci innych państw. Jasiek stanął na starcie, przeżegnał się, powiedział raz kozie śmierć i pomknął po tej piekielnie trudnej trasie. Zdobył 16. miejsce i z tego powodu dziennikarze szwajcarscy przeprowadzili z nim wywiad. Byli zdumieni, że wyprzedził między innymi wszystkich Szwajcarów, a gdy dowiedzieli się, że jeszcze w tym roku nie przejechał ani jednego biegu zjazdowego nawet na treningu, napisali później w gazetach, że radzą swoim zawodnikom, aby lepiej spalili swe narty i przestali bawić się w sport skoro dostają baty od Polaka, który nie miał żadnych możliwości treningowych, a ono trasę w Wengen znają na pamięć” .\nJan Gąsienica-Ciaptak był prawdziwym „królem” polskich tras zjazdowych”, zdobywając w konkurencjach alpejskich aż 28 tytułów mistrza Polski. Dziewięciokrotnie zwyciężał podczas Memoriałów Bronisława Czecha i Heleny Marusarzównej. Był niewątpliwie mistrzem slalomu, a do historii polskiego narciarstwa przeszły pojedynki na nartach Ciaptaka ze słynnym narciarzem Karlem Schranzem (1957) i Walterem Schusterem. W obydwu przypadkach Polak zajął pierwsze miejsce ex aequo z zawodnikami austriackimi. Na nartach startował do roku 1966. Mimo, że miał 44 lata, był wtedy trzeci w biegu zjazdowym, drugi w kombinacji alpejskiej - odszedł ze sportu w pełni sił, tak jak kiedyś słynny skoczek Stanisław Marusarz. Warto jednak przypomnieć, że nazwisko „Gąsienica-Ciaptak” nie zniknęło z alpejskich tras, bowiem w ślady ojca poszedł jego syn – Maciej, który okazał się wielkim talentem.\nMaciej i Jan Gąsienica-Ciaptak…ponad 50 tytułów mistrzów Polski…\nUrodził się 8 października 1954 r., reprezentował barwy klubu AZS Zakopane. Już w 1972 r. Maciej w kategorii juniorów wywalczył tytuł mistrza Polski w slalomie specjalnym. Maciej specjalizował się tak jak ojciec w slalomie i sukcesy przyszły szybko: w 1974 r. na Mistrzostwach Świata w St. Moritz zajął 6. miejsce w trójkombinacji alpejskiej i 8. w slalomie gigancie, w 1978 r. na mistrzostwach Świata w Garmisch-Partenkirchen był szósty w kombinacji, 17. w slalomie gigancie, 27. w slalomie i 48. w zjeździe. W tym samym roku na Uniwersjadzie w Szpindlerowym Młynie zdobył złoty medal w slalomie i srebrny w trójkombinacji. W 1981 r. na Uniwersjadzie w Jaca (Hiszpania) był dwukrotnie czwarty. Mimo tak spektakularnych wyników nigdy nie znalazł się w reprezentacji Polski na Zimowych Igrzyskach olimpijskich. Karierę zawodniczą zakończył w roku 1984. Zdobył 25 tytułów mistrza Polski w konkurencjach alpejskich: w zjeździe (1975,1977, 1985), slalomie (1972, 1975, 1978-80, 1982-84), slalomie gigancie (1975, 1976, 1979, 1980, 1983, 1984) i kombinacji alpejskiej (1976, 1978-84). Tak kończy się saga o narciarskich sukcesach Gąsieniców-Ciaptaków, którzy, przypomnijmy, zdobyli w sumie 53. tytuły mistrza Polski w narciarstwie. Rzecz to w polskim narciarstwie bez precedensu. Obecnie Maciej Ciaptak z powodzeniem startuje w zawodach motocyklowych.\nWyniki sportowe Jana Gąsienicy-Ciaptaka: był uczestnikiem trzech Olimpiad Zimowych: 1948 – St. Moritz, skoki: 36 miejsce, zjazd 37. miejsce na 102. startujących, z czasem 3 : 21, 3 min., slalom specjalny: nie ukończył na skutek upadku, kombinacja alpejska: 31. miejsce z notą 31. 12. 1952 – Oslo: slalom specjalny, zdyskwalifikowany w drugim przejedzie za ominięcie bramki. 1956 – Cortina d’ Ampezzo: slalom specjalny: 16. miejsce na 90 startujących z czasem 3 : 40, 0. Jan Gąsienica-Ciaptak był 28-krotnym mistrzem Polski: w zjeździe (1948, 1949, 1952, 1954, 1955), slalomie ( 1952, 1954, 1955, 1958, 1959, 1963), slalomie gigancie (1953– 1957, 1959, 1963) i kombinacji alpejskiej (1948, 1949, 1951, 1954, 1955, 1956, 1959). Wielokrotny wicemistrz kraju.\nTeraz na Krzeptówkach nowe pokolenia sportowców zimowych walczą z orzełkiem na ramieniu. Jest wśród nich Aga Gąsienica-Daniel (18 lat), świetna alpejka, należąca do kadry „Turyn 2006”, złota medalistka Mistrzostw Polski 2006, zwyciężczyni Memoriału z tego roku, uczestniczka PŚ w Soelden (patrz zdjęcie: Aga na tle „ścianki w Soelden”), Szpindlerowym Młynie itd., jej siostra Maryna, z sukcesami startująca w zawodach Ligi, Hania Gładczan, jak pisały gazety sportowe „szybka Hanna”, gdyż w tym roku mknęła na trasie w Białce Tatrzańskiej z prędkością ponad 120 km/h!, uczestniczka zawodów w Pinzolo (nieoficjalne MŚ dzieci) i Marysia Szatkowska (8 lat), najlepsza zawodniczka szkolnego Memoriału 2006 r. (3. złote i 1. srebrny medal), medalistka Ligi Szkolnej, uczestniczka zawodów w ski-alpinizmie. Czasami i skromny autor niniejszego tekstu przypina numer startowy i narty, startując w zawodach w ski-alpinizmie i ciągle szuka na tatrzańskich stokach nowych śladów i coraz trudniejszych zjazdów (ski alpinizm, exemplum zjazd na stoku o nachyleniu ok. 50 stopni z Żółtej Ławki do Doliny Pięciu Stawów Spiskich, Żlebem Motyki, Miedziane, Szpiglasowa Przełęcz, Kozi Wierch, Gładki Wierch itd.). Mamy na Krzeptówkach zasłużonych trenerów jak Janusz Fortecki – szkoleniowiec złotego medalisty z Sapporo Wojciecha Fortuny, Piotr Szybkowski, Ela i Janusz Bielowie, mamy ratowników TOPR i ludzi pracujących na zakopiańskich skoczniach. Nie ma więc pustki na Krzeptówkach, przyszli następcy Ciaptaka, Danielki, Bukowskiego i Kwapienia. Oby było ich jak najwięcej!\nGĄSIENICA CIAPTAK JAN, trener, narciarz, alpejczyk klubów zakopiańskich, wielokrotny mistrz Polski, olimpijczyk z St. Moritz (1948), Oslo (1952) i Cortiny d' Ampezzo (1956). Urodzony 17 grudnia 1922 w Zakopanem, absolwent zasadniczej szkoły zawodowej (monter). Narciarz, alpejczyk klubów zakopiańskich: SNPTT (1937-1949) i WKS (1950-1966). Karierę sportową zaczynał przed wojną (1937) wygrywając w Suchym Żlebie (1939) podczas międzynarodowych zawodów juniorów slalom i zajmując 4 m. w slalomie specjalnym (zawody z udziałem Austriaków i Niemców). Samouk. Jeździł brawurowo. Gazdowie opowiadają, że nigdy nie hamował (nawet przed bramkami nie wytracał szybkości), stąd liczne kontuzje. Zdobywał doświadczenie metodą "prób i błędów". I może dlatego jego starty były zawsze atrakcją zawodów. Umiał też walczyć z najlepszymi na świecie (Walter Schuster, Karl Schranz w Cortinie). Zakończył karierę mając lat 44. 28-krotny mistrz Polski: w biegu zjazdowym (1948, 1949, 1952, 1954, 1955), slalomie (1949, 1951, 1952, 1954, 1955,1958, 1959, 1963), slalomie gigancie (1953-1957 1959,1960), komb. alp. (1948, 1949, 1951, 1954 -1956, 1959) oraz w sztafecie 4 x 10 km (1958). 7-krotny wicemistrz kraju w zjeździe (1947, 1953, 1956), slalomie gigancie (1952), slalomie (1953) i kombinacji alpejskiej (1947, 1958). Uczestnik MŚ 1954 Are, SWE: 8 m. (komb. alp.), 18 m. (zjazd), 23 m. (slalom gigant). 9-krotny zwycięzca Memoriału B. Czecha i H. Marusarzówny (1949 - 1960). Zasłużony Mistrz Sportu, taksówkarz, trener, wdowiec, ojciec Macieja (mistrza Polski i akademickiego mistrza świata). Mieszka w Zakopanem.\nBibl.: Głuszek, Leksykon 1999, s. 194; Pawlak, Olimpijczycy, s. 77; MES, t. 1, s. 172; Zdebska, Mistrzowie nart, s. 30; Porada, s. 830, 833, 842; Fischer, Kronika, s. 183-187; Zieleśkiewicz, Encyklopedia, s. 63-64, 360, 364, 391; Szatkowski, 50 lat WKS Zakopane, s.234-239.* 1948 St. Moritz: skoki - 36 m. na 46 start., skoki 53 m i 61 m z notą 180.8 (zw. Norweg P. Hugsted - skoki 65 m i 70 m z notą 228.1); zjazd - 37 m. na 102 start. z czasem 3.21,3 (zw. Francuz H. Oreiller - 2.55,0); slalom spec. - nie ukończył konk. na skutek upadków; komb. alp. - 31 m. na 67 start. z notą 31.12 (zw. Francuz H. Oreiller - 3.27).*1952 Oslo: slalom spec. w pierwszym przejeździe osiągnął czas 1.05,2, w drugim zdyskw. za ominięcie bramki.* 1956 Cortina D'Ampezzo: slalom spec. - 16 m. na 90 start. z czasem 3.40,0 (zw. Austriak T. Sailer - 3.14,7).\n1 Krzysztof Blauth, Krzeptówki – przysiółek wielki!, „Przegląd Sportowy” nr 250/251 (9792/93) z 22-26 grudnia 1988 r.\n2 L. Fischer, M. Matzenauer, J. Kapeniak, Kronika śnieżnych tras, Warszawa 1977, s. 183-184.\n3 Kronika śnieżnych tras... s. 184.\n4 Kronika śnieżnych tras, j.w.\n5 W konkursie skoków 7 lutego 1948 r. Ciaptak zajął 36. miejsce z notą 180,8 pkt, ze skokami 53 i 61 m, za: E. Theiner, J. Jahn, Skispringens Encyklopedie, 2004, s. 84.\n6 Klasyfikacja MP w skokach narciarskich w 1948 r. w Karpaczu: 1. Stanisław Marusarz (SN PTT), 2. Jan Kula (SN PTT), 3. Mieczysław Gąsienica-Samek (Wisła Zakopane), 4. Kazimierz Hoły (Wisła Zakopane), 5. Jan Gąsienica-Ciaptak (SN PTT), 6. Jerzy Szuber (Wisła Zakopane), za: Józef „Nozka” Zubek, Wyniki Mistrzostw Polski za lata 1920-1992, w zbiorach autora. W tym samym roku Cipatak wygrał w zjeździe i kombinacji alpejskiej.\n7 Wspomnienia Jana Gąsienicy-Ciaptaka z wywiadu ze stycznia 2006 r. Wysłuchał i spisał Wojciech Szatkowski.\n8 Kronika śnieżnych tras..., s. 186.\n9 Wyniki sportowe Macieja Gąsienicy-Ciaptaka za: W. Zieleśkiewicz, Encyklopedia sportu, Warszawa 1992, s.36.\n10 Dane za: Z. Głuszek, Polscy olimpijczycy Leksykon, Warszawa 1971, W. Zieleśkiewicz, Encyklopedia sportu, Warszawa 1992, s. 36. i B. Tuszyński, Polscy olimpijczycy.\n11 Dane za: Bogdan Tuszyński, Polscy olimpijczycy, z portalu www.olimpijski.pl\nStefan Dziedzic w skręcie\nPolscy skoczkowie i biegacze pod Krokwią, lata 50.\nPolscy skoczkowie pod Krokwią, lata 50.\nBarbara Grocholska-Kurkowiak w skręcie\nAlpejczycy na Kasprowym Wierchu\nDawni alpejczycy trenowali w Tatrach... na fot. Kończysty Wierch\nW górach narciarze szukali wolności...\nAga Daniel w Soelden\nliving on the edge - Autor tekstu na Kozim Wierchu\nMarysia Szatkowska - alpejka z Krzeptówek, 2005


Rosja ogranicza dostawy gazu. Jest komentarz Pieskowa - Magna Polonia\nMoskwa zapewnia, że w ograniczeniu dostaw gazu do Europu nie ma podtekstu politycznego. Rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow zapewniał w czwartek, że wbrew zarzutom stawianym Moskwie, ograniczenia w dostawach gazu to efekt problemów technicznych, a nie decyzji politycznych.\n– Dziwne jest wciąganie polityki we wszystko – stwierdził polityk. – Rosja pozostaje wiarygodnym dostawcą gazu i dokładnie wypełnia swoje zobowiązania – dodał Pieskow, podczas konferencji prasowej.\nPrzypomnijmy, że Rosja na początku tego tygodnia ograniczyła dostawy gazociągiem Nord Stream 1 do około 40 proc. jego przepustowości. Moskwa tłumaczy to opóźnieniem w dostawie sprzętu pozostawionego w Kanadzie w celu konserwacji. Niemcy, które w większości są uzależnione od rosyjskiego gazu, zakwestionowały to wyjaśnienie i stwierdziły, że posunięcie Rosji było motywowane politycznie, aby utrudnić zapełnienie magazynów.\nJak podaje agencja Bloomberg, ministerstwo kierowane przez Roberta Habecka chce przestawić niemiecką gospodarkę na „tryb alarmowy”.\nRosyjskie Ministerstwo Obrony poinformowało, że wojska rosyjskie przejęły całkowitą kontrolę nad Che...\nSłowacki minister skłania się ku regulowaniu płatności za dostawy rosyjskiego gazu w rublach


Krzysztof Bigus Okrągły makaron z homarem, grzybami i topinamburem - przepisy MasterChef\nKrzysztof Bigus Okrągły makaron z homarem, grzybami i topinamburem\n-130 g mąki sakuliny\nWyrób wszystkie składniki w robocie. Zostaw ciasto do odpoczęcia. Rozwałkuj cienko makaron i wytnij ładne kółka. Gotuj w osolonym wrzątku, aż będzie al dente.\n-7 kurzych skrzydełek\n-200 ml bulionu drobiowego\n-200 ml cydru\n-2 łyżki tłuszczu z gęsi\nW garnku rozgrzej tłuszcz, wrzuć pokrojone skrzydełka i pokrojoną cebule . Smaż aż spod garnka się przyrumieni, następnie wlej pół litra wody, cydr, bulion. Zredukuj sos tak aby zgęstniał, następnie go przecedź. Zagotuj sos dodaj śmietanę i gotuj przez chwile.\nUsmaż foie gras, połóż ją na ścierce do odcieknięcia z tłuszczu, zostaw tłuszcz wytopiony z niej.\nZagotuj duży gar z wodą, dodaj sól, 3 ząbki czosnku, garść natki z pietruszki i cytrynę. Jak woda się będzie mocno gotowała wrzuć homara. Gotuj 6 minut, po tym czasie wyciągnij homara i wrzuć go do wody z lodem. Wyciągnij mięso z homara, pokrój .\nTopinambur wstaw do piekarnika nagrzanego do 180 C i piecz przez 20 minut.\nObsmaż grzyby, upieczony topinambur i homara na tłuszczu z foie gras, odsącz wszystko z tłuszczu.\nWrzuć wszystkie składniki na patelnię (makaron również) podlej sosem i podgrzej. Wyłóż na talerz dekorując świeżą pietruszką


“Św. Jadwiga Królowa – rozumienie przez piękno, piękno rozumienia”\nMelbourne, the Pastoral Centre przy kościele św. Franciszka\n6 – 18 październik 2009\n“Święta Jadwiga Królowa – rozumienie przez piękno, piękno rozumienia”\nW dniu 6 października odbyło się otwarcie wystawy z okazji 625 rocznicy koronacji Jadwigi na Króla Polski.\nZ tej okazji dostaliśmy bardzo miłe życzenia od zaproszonych osób, które nie mogły przybyć na otwarcie wystawy. Między innymi od Arcybiskupa D. Harta, Gubernatora Wiktorii, Ambasadorów i Konsulów w tym szczególnie miłe od Ambasadora i Konsula polskiego. Otwarcie w bardzo miłym kameralnym gronie kolegów z Uniwersytetu Melberneńskiego i Wiktoriańskiego Rządu było okazją do zapoznania się z dorobkiem QJF-u i życiem i osiągnięciami św. Jadwigi Królowej.\nNa wystawie zostały zaprezentowane ostatnie prace artystyczne z cyklu „makro-mikro świat”. Były również zaprezentowane dwa obrazy związane z przygotowywanymi wystawami lamp naftowych i trzech polskich mistrzów: Matejki, Malczewskiego i Wyspiańskiego. Obraz „Polonia” nawiązuje do symbolicznego przedstawienia Polski jako kobiety w obrazach Matejki, Malczewskiego i Wyspiańskiego i jest próbą syntetycznego ujęcia wizualnego ekwiwalentu polskości. Obraz „Grunwald” nawiązuje do proroctwa św. Jadwigi Królowej przepowiadającego klęskę zakonu krzyżackiego. Przykład projektu plakatu na otwarcie wystawy lamp naftowych nawiązuje do przygotowywanej wystawy. Seria „bukiety Królowej Jadwigi” pokazuje wybrane przykłady obrazów tworzonych z uprzednio fotografowanych kompozycji kwiatowych poświęconych św. Jadwidze Królowej. Na wystawie znajduje się też obraz-collage utworzony z minerałów z których będzie budowany ołtarz św. Jadwigi Królowej. Minerały te to część kolekcji im. J.P. Strzeleckiego z większej kolekcji zwanej „Skarby św. Jadwigi Królowej” gromadzonej przy Instytucie Badań nad Rozumieniem im. św. Jadwigi Królowej.\nZawsze przy św. Jadwidze Królowej\nManager wystawy, kurator i przedstawiciel zakonu przy kościele św. Franciszka\nProfesor Instytutu Badań nad Rozumieniem im. Św Jadwigi Królowej Z. Les wśród profesorów z Uniwersytetu Melberneńskiego i przedstawicieli Rządu Wiktoriańskiego\nWystawa QJF Art&Science Gallery\nQJF Art&Science Gallery, która stanowi organizacyjną część QJF, powstała jako rezultat badań nad zastosowaniem dziedziny rozumienie obrazów do opracowania estetycznej oceny obrazów. Badania te prowadzone są w ramach artystyczno-naukowych poszukiwań wizualnych penetracji mikro-makro świata. Prace tworzone w ramach programu QJF Art&Science Gallery są przedmiotem badań Queen Jadwiga Research Institute of Understanding. W ramach prezentacji dorobku twórczego i rezultatów naukowo filozoficznych poszukiwań odbyły się dwie wystawy w Melbourne. W ramach programu QJF Art&Science Gallery przygotowujemy wystawy w Narodowych Galeriach Australii: wystawę lamp naftowych i wystawę trzech wielkich mistrzów J. Matejki, St. Wyspiańskiego i J. Malczewskiego.\nZ okazji rocznicy koronacji Jadwigi na Króla Polski, czynna jest wystawa zatytułowana „Św. Jadwiga Królowa – rozumienie przez piękno, piękno rozumienia”. Otwarcie wystawy odbyło się 6 października o godz. 18 w St. Francis Pastoral Centre. Wystawa trwać będzie od 6 października do 18 października 2009. Serdecznie zapraszamy do obejrzenia tej inspirującej wystawy.\nW kontekście tej wystawy nasuwa się kilka refleksji. Pierwsza związana jest z obchodzonymi rocznicami związanymi ze św. Jadwigą Królową. Jak wiadomo z przekazów historycznych św. Jadwiga Królowa bardzo dbała o wykształcenie księży i sama pomagała w wyborze kandydatów na ważniejsze pozycje takie jak biskupstwo co miało w owym czasie ogromne znaczenie. Usilne staranie o powołanie wydziału teologicznego miało na celu podwyższenie poziomu ewangelizacji przez dostarczenie odpowiednio przygotowanych księży i zakonników. W swej mądrości właściwej świętym wiedziała ona, że „zły” ksiądz bez odpowiedniego wykształcenia i duchowej formacji może wyrządzić wiele szkody wśród wiernych. Także dobór na dane stanowisko w kościele może być podyktowany względami pozareligijnymi mającymi spowodować zniszczenie więzi międzyludzkich przez utrzymywanie „mafijnych” powiązań „zarządu” parafii przez małą grupę ludzi dla których życie parafialne jest częścią ich prywatnego „biznesu” lub też agenturalnych powiązań z „pewnymi” ponadnarodowymi organizacjami. To co obserwujemy w tutejszym środowisku nie pozostawia cienia wątpliwości dlaczego św. Jadwiga Królowa jest tak „nielubiana” szczególnie przez niektórych z zakonu jezuitów. Po zgonie Ojca dr. Ożoga pozostawieni zostaliśmy na „łasce” nisko wykształconych zakonników, którzy za wszelką cenę starają się wprowadzić „reżim” prostactwa i drelichu. Nie ma mowy o wskrzeszeniu KIK-u. Jeteśmy zmuszeni do ukrywania swego inteligenckiego „pochodzenia” w obawie aby nie być wyśmiewanym z ambony przez zręczne podawanie przykładu brata Alberta czy też Matki Teresy. W tej pełnej nienawiści do wykształcenia „poradzie” ukrytej za bardzo nęcącą propozycją stoczenia się do roli „zdegenerowanego robola” przebija współczesna karykatura miłosierdzia serwowana przez potwornie niemiłosiernych niektórych dzisiejszych mnichów. Wypędzenie z kościoła świętych takich jak św. Augustyn, św. Ignacy Loyola czy św. Jadwiga Królowa, którzy nie przystają do tego jarmarcznego schematu powoduje że współczesny kościół katolicki staje się coraz bardziej ostoją prostactwa i nienawiści. Jeszcze na stronie internetowej ojców Jezuitów można znaleźć statystyki dotyczące profesorów, doktorów niestety w Mebourne panuje zasada czym gorszy tym wyższa pozycja. Czy my musimy to znosić ? Nie dziwi więc fakt że w naszych parafiach mamy atmosferę z czasów rewolucji kulturalnej czy też okresu bierutowskiego lub rządów Gubernatora Franka.\nDruga refleksja dotyczy ataku ze strony prymitywnego darwinizmu reprezentowanego przez „oświeconego biologa” z Qxfordu. Jego książki sieją spustoszenie w głowach niektórych młodych ludzi jak również niektórych dorosłych pozbawionych podstawowego filozoficznego wykształcenia. Tym bardziej jesteśmy zaniepokojeni postawą niektórych kręgów kościoła katolickiego starających utrzymywać parafian na bardzo niskim poziomie rozwoju. To właśnie tego typu ludzie staną się bardzo dobrym „materiałem” do użycia w kolejnej „neo-proletariackiej” rewolucji tak jak to było w czasach rewolucji francuskiej czy rewolucji rosyjskiej. Toć to w pierwszym szeregu te kręgi „duchowieństwa” które chołubiły ten narybek rewolucyjny pójdą pod „nóż”. Warto przypomnieć tym którzy tak dobrze znają ewangelię że Chrystus zaczynał swe Boskie posłannictwo od dyskusji z uczonymi w piśmie a nie od walki o równość społeczną. Nie dziwi więc ogromna wrogość tychże środowisk do Instytutu Badań nad Rozumieniem który z naukowego punktu widzenia jest w stanie przeciwstawić się infantylnym, nienaukowym i bluźnierczym argumentom „szkoły oksfordzkiej”. Badania nad rozumieniem dostarczają bardzo rzetelnych naukowych argumentów przeciwko tej współczesnej bardzo niebezpiecznej nienaukowej ideologii. Komu w kościele katolickim zależy na niszczeniu naukowego Instytutu który jako jeden z nielicznych jest w stanie dostarczyć naukowych danych demistyfikujących materialistyczną nienaukową ideologię?\nKolejna refleksja dotyczy zupełnego braku wsparcia dla tworzenia zrębów współczesnej kultury katolickiej a co za tym idzie również polskiej. Przygotowując kolejną wystawę dotyczącą rocznicy św. polskiej Królowej mamy prawo oczekiwać dużego wsparcia ze strony wszystkich organizacji mniejszości polskich. Kolejny nasz wysiłek ukazania jednego z największych twórców tak naszego narodu jak też naszej polskiej kultury napotyka na potworną wrogość tak księży jak też środowik związanych z tzw. „federacją”. Takiego wprost ataku nienawiści trudno sobie wyobrazić. Jest on sztucznie podsycany przez niektóre kręgi, uzurpujące sobie prawo „kontroli” wszystkich naszych poczynań. Wystawa którą organizujemy jest pretekstem do ukazywania ogromnie znaczącej roli naszej św. Królowej w tworzeniu polskiego narodu i państwa jak również chrześcijańskiej Europy. Taka postawa członków tzw. „polonii” wskazuje na bardzo antypolskie nastawienie wielu tych tzw. „patriotów”. Cieszy jednak fakt że w kręgu australijskiego establiszmentu coraz częściej Polska kojarzona jest z Ojczyzną św. Jadwigi Królowej, Łukasiewicza, Matejki czy krajem katedry wawelskiej.\nOstatnia sprawa to sprawa zupełnego braku poczucia odpowiedzialności za sprawy kultury narodu. Zadziwia zupełny brak wspierania twórców kultury przez kolekcjonowanie dzieł sztuki. Przecież zakup dzieła sztuki jest jedną z najlepszych inwestycji. Ponadto oprócz czysto materialnych korzyści powoduje ogromne duchowe ubogacenie. Wiemy jak bardzo wrogo do tego typu zamiłowania odnoszą się niektórzy lewacko nastawienie ojcowie duchowni. A to przecież dzięki kolekcjom Czartoryskich czy Pusłowskich dzisiejsza Polska może poszczycić się zbiorem znaczących dzieł sztuki nie musząc udawać przed zachodnimi sąsiadami że nie jesteśmy tak barbarzyńscy jak to oni chcą nas widzieć. Tak, dzieło sztuki chroni przed zupełnym zezwierzęceniem gdyż tylko człowiek jest w stanie kontemplować piękno, piękno które nie stanowi żadnej wartości użytkowej. Tak więc kolejne pokolenia tzw. polskich parafii pozostawiają po sobie pustkę i beznadziejność. Zwracamy się do tych z mniejszości polskich którzy rozumieją naszą walkę o dobro naszego narodu o wspomaganie przetrwania dzieł sztuki przez gromadzenie kolekcji na miarę własnych możliwości.


Pododcinek IV/ Północ. Walki w rejonie Piątkowa, Naramowic i Winiar w styczniu i lutym 1945 roku - jedynie 17,02 zł w matras.pl\nPododcinek IV/ Północ. Walki w rejonie Piątkowa, Naramowic i Winiar w styczniu i lutym 1945 roku\nW czasie wycofywania się [...] najstarszy z moich żołnierzy, którego imienia ani nazwiska niestety nie pamiętam, 67-letni Volkssturmann, zmarł na moich rękach, trafiony prosto w serce. Natomiast Gefreiter Hochheim, z pochodzenia berlińczyk, otrzymał postrzał w plecy. Mam nadzieję, że płuco nie zostało uszkodzone. Wycofaliśmy się, zatrzymując się dopiero na obrzeżach Piątkowa. Niecałe dwa kilometry od nas Rosjanie przekraczali szosę Poznań - Oborniki w kierunku Strzeszyna ... Zaczęła się blokada Poznania od strony północnej. Z braku ciężkiej broni wsparcia nie byliśmy w stanie Iwanowi w żaden sposób przeszkodzić. Czytaj dalej >> << Zwiń


Fotografia ślubna Wrocław Często Młodzi przychodzą do nas na samym początku przygotowań. Czasem nawet nie mają jeszcze wybranej parafii czy miejsca na ceremonię cywilną. Jednak w każdym wypadku wiemy, że Pary nie chcą zwykłego ‚zapisu’ kolejnych wydarzeń. Młodzi spodziewają się, że fotografia będzie kreatywna, pokaże wyjątkowe detale, emocje i to, co było niewidoczne w stresie i pośpiechu. Tak powinna wyglądać fotografia ślubna z niezapomnianej uroczystości. Wkładamy całe nasze serca w każdy kadr, gdyż drugiej szansy na wykonanie zdjęć nie będzie. Podczas przygotowań jak i całego dnia zwracamy uwagę na detale, które innym często umykają. W końcu każdy szczegół w tym dniu ma znaczenie- buty, biżuteria, spinki do mankietów, dekoracje, a przede wszystkim detale emocji- gesty, spojrzenia… Można wymieniać długo, a u każdej Młodej Pary inne detale są bardziej lub mniej wyeksponowane.\nFotografia ślubna Wrocław Mimo podobnego scenariusza każdy ślub ma w sobie coś wyjątkowego. Naszym zadaniem jest to zauważyć i zaznaczyć na naszych fotografiach. Dlatego tak ważne jest także indywidualne podejście i rozmowy przed tym dniem. Zapraszamy Was na spotkanie w naszym studio, gdzie będziemy mogli posłuchać o Waszym tak skrupulatnie planowanym wielkim dniu 🙂


WALDEMAR SIEMASZKO - RATOWNICTWO GÓRSKIE\nStr. głównaWspomnienia i PożegnaniaWALDEMAR SIEMASZKO\n13 lutego 2013 REDAKCJA Wspomnienia i Pożegnania Możliwość komentowania WALDEMAR SIEMASZKO została wyłączona\nBy Olgierd Rudak from Wrocław, Poland / Polska - The lake, the path, the hutsUploaded by Masur, CC BY 2.0, Link\nFotografia z Waldkiem. Nieopisane, niedatowe zdjęcie. Przez kogo i gdzie robione?\nOd lewej stoją: Wiesiek Marcinkowski, za nim mój tato Ryszard Jaśko. Od Waldka oddziela ich czeski oficer? pod rękę z kobietą. Zdają się być starsi od pozostałych, uwiecznionych na nieźle zachowanej odbitce. Waldek Siemaszko z szerokim uśmiechem, patrzy gdzieś w bok, poza obiektyw. Podobnie, jak stojący po lewej ręce Waldka, niezidentyfikowany młodzieniec i Tomasz Gorajski. Waldek z goprowską i przewodnicką “blachą”. Odznakę z błękitnym krzyżem nosiło się wtedy wysoko, niewiele pod szyją.\nWaldek, zanim zginął w wypadku samochodowym poniżej “Wangu” w Karpaczu Górnym (do dziś wielu z nas mówi w Bierutowicach) 10 lutego 1994 roku, w Karkonoszach i poza nimi, stał się postacią wybitną. Z czasem nawet można by rzec, stał się wręcz instytucją.\nTen przyjezdny, jak wszyscy wtedy z “innej Polski”, przez blisko 30 lat, z żoną Sylwią prowadził Samotnię. Jedno z najpiękniejszych schronisk w górach polskich. Będąc najpierw turystą i gościem wielu schronisk, szefując w “Kochanówce”, z czasem stał się prawdziwym człowiekiem gór, stając się niedoścignionym wzorem dla kierowników wielu górskich schronisk.\nW Karkonoszach znali go wszyscy.\nWielką życzliwością, pogodą ducha, ale też specyficznym poczuciem humoru, “Siemacho”, jak mówili o nim przyjaciele, zjednywał sobie ludzi trafiających pod jego gościnny dach. Przez lata zyskał wielu przyjaciół i sojuszników Samotni. Okazywane im w górach serce, odpłacali potem nierzadko, pomagając Waldkowi w utrzymaniu “budy”, gdy bywało ciężko. Pomoc ta była szczególnie przydatna w walce z bezdusznymi urzędnikami.\nPo śmierci Waldka przed 19 laty, Samotnię prowadzą Sylwia i Magda, żona i córka. Przyjmują wciąż nowych turystów i stałych bywalców, z których wielu powraca do przytulnego schroniska w Kotle Małego Stawu, ze swoimi dziećmi i wnukami. Samotnia to także mój dom rodzinny, a opisywana tu fotografia, wywołuje z pamięci, wciąż nowe wspomnienia filtrowane przez czas. Przywołuje obrazy i twarze bez żadnej chronologii.\nfoto : www.arcimowicz.com\nNa wszystkich odwiedzających “Samotnię” usmiechnięta twarz Waldka patrzy dziś znad pianina, na którym czasem grywał sztandarową piosenkę “A gdy w Samotni się spotkamy”.\nW Samotni, która dziś nosi jego imię i w której wychowują się jego wnuki Marysia i Kostek. W pamięci wielu z nas Waldek pozostanie na zawsze.\nAutor: Jacek Jaśko, Kopaniec 13.02.2013\n© WIKTOR SZCZYPKA – ARCHIWUM | RATOWNICTWO GÓRSKIE


Ja to ja...\nNa moim blogu znajdziesz najróżniejsze gadżety i nowinki technologiczne. z pewnością będą też ciekawe pomysły na prezenty i inne zabawne rzeczy. Zapraszam!\nZajrzało tutaj już 8107 osób\nWspółczesne puzzle wcale nie muszą być płaskie. Nie muszą także przedstawiać bajkowych obrazów, przyrody czy innych wielobarwnych fotografii. W tym przypadku mamy do czynienia z trójwymiarowymi układankami. Dzięki tym zestawom możemy stworzyć takie budowle jak: Big Ben z Wielkiej Brytanii, Empire State Building z USA czy Krzywą Wieże z Włoch. To od nas zależy jaki zestaw wybierzemy.\nZapewne konstruowanie takich budowli sprawi, że poczujesz się jak światowej klasy architekt. Postawić mury Big Bena w swoim własnym pokoju będzie nie lada wzywaniem. W każdym zestawie znajdziemy podstawę z tworzywa, która ułatwi nam składanie puzzli. Po skończeniu, cała układanka może okazać się fantastyczną ozdobą pokoju. Potem możemy ją zburzyć i złożyć jeszcze raz. I tak w kółko.\nDo wyboru mamy trzy zestawy puzzli. Pierwszy umożliwi nam ułożenie Krzywej Wieży w Pizie, zawiera 272 elementy. Z drugim zestawem złożymy Empire State Builiding, zawiera 228 elementów, zaś z trzecim zestawem złożymy Big Bena, który składa się z 294 części.\nciekawegadzety 23:27:12 25/12/2013 [Powrót] Komentuj


Prawnokarne aspekty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - Lex Eventum – kalendarz wydarzeń prawniczych (konferencje prawnicze, szkolenia dla prawników, konferencje naukowe, warsztaty dla prawników, konkursy dla prawników etc.) Lex Eventum – kalendarz wydarzeń prawniczych (konferencje prawnicze, szkolenia dla prawników, konferencje naukowe, warsztaty dla prawników, konkursy dla prawników etc.)\nLex Eventum – kalendarz wydarzeń prawniczych (konferencje prawnicze, szkolenia dla prawników, konferencje naukowe, warsztaty dla prawników, konkursy dla prawników etc.) / Wydarzenia / działalność gospodarcza, kodeks karny skarbowy, konferencja naukowa, konferencja prawnicza, prawo karne / Prawnokarne aspekty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej\nPrawnokarne aspekty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej\nStudenckie Koło Naukowe Prawa Karnego działające przy Katedrze Prawa Karnego WPiA UMK w Toruniu, serdecznie zaprasza do udziału w Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej pt.: „Prawnokarne aspekty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej”, która odbędzie się 10-13.04.2019r. na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Konferencja jest adresowana do studentów, doktorantów uczelni wyższych.\nKonferencja została objęta patronatem honorowym:\n– Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika – Prof. dr hab. Zbigniewa Witkowskiego.\nOgólnopolska konferencja ma na celu poszerzenie wiedzy z zakresu gospodarczych aspektów związanych z Prawem Karnym. Konferencję pragniemy skierować przede wszystkim do studentów oraz doktorantów uczelni wyższych. Podjęta problematyka nie jest przypadkowa – mając na względzie wachlarz zagadnień gospodarczych wpisujących się w przestępstwa penalizowane na gruncie nie tylko Kodeksu karnego, ale również Kodeksu Karnego Skarbowego, organizujemy konferencję, której tematyka pozwoli na podjęcie głębszej refleksji nad tymi dziedzinami prawa w najważniejszych aspektach. W związku w tym głównym celem konferencji będzie przeanalizowanie aktualnej polityki karnej i przyjętych poglądów doktryny oraz ich wpływu na proces legislacyjny. W ramach Konferencji przewidziany będzie czas nie tylko na poszerzenie zagadnień czysto teoretycznych (poprzez wysłuchanie referatów prelegentów), ale również wzięcie aktywnego udziału w dyskusji, co umożliwi podzielenie się przemyśleniami uczestników na przedmiotowy temat.\nPlanowane są panele interdyscyplinarne z zakresu:\nprawa karnego materialnego,\na także przestępczości gospodarczej mającej miejsce w służbach mundurowych.\nZ uwagi na rozpiętość zakresu merytorycznego panele tematyczne na planowanej konferencji zostaną ustalone, dopiero po konkursie otrzymanych abstraktów.\nOpłata za uczestnictwo czynne: 100 zł. Uczestnictwo bierne jest darmowe i nie wymaga wcześniejszego zgłoszenia. Osoby zainteresowane czynnym udziałem prosimy o wypełnienie FORMULARZA ZGŁOSZENIOWEGO i przesłanie jednocześnie ABSTRAKTU (maksymalnie 500 słów) poprzez Formularz Google:\ndo dnia 10.03.2019r.\nW razie pytań prosimy kierować je pod adres: konferencja.karna.2019@gmail.com\nPrzewidywany czas prelekcji: maksymalnie 10 min\nIstnieje możliwość wygłoszenia referatu z prezentacją multimedialną. Format prezentacji ppt lub pptx. Prosimy o przesłanie prezentacji: do 07.04.2019 r.\nOpłatę konferencyjną prosimy uiścić do 17.03.2019r.\nUiszczona opłata konferencyjna nie podlega zwrotowi. Organizatorzy zastrzegają sobie prawo wyboru najlepszych spośród nadesłanych propozycji referatów. Wyboru referatów dokona Komisja złożona z pracowników naukowych WPiA UMK oraz Organizatorów Konferencji.\nOpłata konferencyjna w dniu wystąpienia uczestników czynnych zawiera:\n– pakiet materiałów konferencyjnych,\n– certyfikat uczestnictwa,\n– poczęstunek w przerwie kawowej,\n– obiad (jest możliwość zamówienia posiłku wegetariańskiego po uprzednim zaznaczeniu tego w formularzu zgłoszeniowym). Informujemy, że opłata konferencyjna nie obejmuje noclegu. W związku z tym osobom zainteresowanym noclegiem w Toruniu polecamy następujące miejsca:\n– DS nr 10, ul. Gagarina 27 tel. 566114945 (najbliżej WPiA)\n– DS nr 6, ul. Słowackiego 1/3 tel. 566121548 (położony w pobliżu centrum)\nW razie pytań prosimy o kontakt drogą mailową: konferencja.karna.2019@gmail.com lub poprzez wiadomość prywatną skierowaną do Studenckiego Koła Naukowego Prawa Karnego UMK.\nSerdecznie zapraszamy – SKNPK.


Zajrzyj do naszego przewodnika i bądź na bieżąco!\nTVP 1, 20:25, Seksmisja, komedia\nW sierpniu 1991 roku telewizja transmituje relację z epokowego eksperymentu. Maks i Albert, dwaj śmiałkowie, dobrowolnie poddają się hibernacji. Budzą się dopiero w roku 2044. Od opiekującej się nimi doktor Lamii dowiadują się, że w czasie ich snu wybuchła na Ziemi wojna nuklearna. Jednym z jej skutków było zniszczenie genów męskich, w związku z czym są obecnie jedynymi mężczyznami na planecie. Kobiety, które zamieszkały pod ziemią, dzięki partenogenezie od dawna rodzą same dziewczynki. Maks i Albert stają przed dziejową misją.\nTV 4, 21:55, Miś, komedia\nPrezes klubu sportowego `Tęcza` Ryszard Ochódzki, zwany Misiem, ma wyjechać do Londynu. Zostaje jednak zatrzymany, ponieważ z jego paszportu wyrwano kilka kartek. Ochódzki podejrzewa żonę, Irenę, która chciała uniemożliwić, a przynajmniej opóźnić jego wyjazd i dotrzeć do Londynu przed nim. Małżonkowie założyli bowiem przed laty konto w jednym z londyńskich banków. Odejście Ireny zmusiło ich do podzielenia posiadanych dóbr. Pieniędzmi zdeponowanymi za granicą żadne z nich nie chce się jednak dzielić z drugą stroną.\nTV Puls, 22:25, Piąty wymiar, thriller\nWychowująca autystycznego Tommy`ego Jess przyjmuje zaproszenie na rejs po Atlantyku. Kobiecie i adorującemu ją Gregowi towarzyszą Victora i Heather oraz Downey i Sally. Początkowo pogoda jest piękna, lecz po kilku godzinach nadciąga burza. Fala przewraca jacht. Heather tonie, reszta rozbitków znajduje schronienie na pokładzie statku wycieczkowego, który wydaje się opustoszały. Jess odnosi wrażenie, że kiedyś już tu była. Wkrótce tajemnicza siła zaczyna atakować przybyszów. Jess odkrywa, że posiada klucz do rozwiązania zagadki statku-widma.


Pogoda na dziś - 22 listopada. Uwaga przed marznącymi opadami\nCzwartek przyniesie niską temperaturę. To jednak nie wszystko. Kierowcy będą musieli uważać na gołoledź. IMGW wydało pierwsze ostrzeżenia....\n"Fakt": Asystent Józefa Piniora miał fałszować listy poparcia w wyborach\nDziennik "Fakt" ustalił, że do osobnego postępowania w CBA został wyłączony wątek fałszowania list poparcia Józefa Piniora w wyborach....\nJuż dwa i pół roku mija od pierwszego uderzenia w rzekomy skorumpowany układ biznesowy. W maju 2016 CBA zatrzymało dwóch bohaterów...\nWłochy łamią reguły dotyczące zadłużenia. Komisja Europejska zamierza rozpocząć postępowanie przeciwko władzom w...\nTo nie pierwszy raz, kiedy pisarka Maria Nurowska odważnie komentuje wydarzenia polityczne w mediach społecznościowych. Teraz jednak jej...\nSkazani w sprawie zawalenia się hali MTK w Katowicach starają się o kasację, którą wydać może jedynie Sąd Najwyższy. Po trzygodzinnej rozprawie...\nJeśli sąd uwzględni protest dojdzie do powtórzenia wyborów samorządowych w Bochni. Według części mieszkańców, z powodu wypadku na...\nWiceszef PO Borys Budka zaatakował radnego Wojciecha Kałużę, który w sejmiku śląskim opuścił Koalicję Obywatelską na rzecz PiS. W...\nOdcięły pępowinę nożyczkami i wrzuciły dziecko do worka na śmieci. Zakopały w nieczynnej latrynie, posprzątały i siadły do oglądania telewizji....\nTomasz G. zadał Bartoszowi Zającowi jeden cios, który wystarczył, aby zginął. Mężczyźnie po uderzeniu głową o bruk pękła podstawa czaszki. Zmarł...\nNie żyje Igor Korobow, szef rosyjskiego wywiadu GRU. "Zmarł po ciężkiej chorobie"\nIgor Korobow, szef rosyjskiego wywiadu wojskowego GRU, zmarł w wieku 63 lat "po ciężkiej chorobie" - poinformowało Ministerstwo Obrony...\n- Theresa May wie, że może polegać na Polsce - zapewnił Mateusz Morawiecki w wywiadzie dla brytyjskiej telewizji. Bronił reform sądowych...\nBędzie gorąco - jeśli w wyborach prezydenckich w szranki w Andrzejem Dudą stanie Donald Tusk. Z najnowszego sondażu wynika bowiem, że obaj...\nPod naciskiem UE Sejm znowelizował ustawę o Sądzie Najwyższym, przywracając do pracy wysłanych na emeryturę sędziów - komentuje niemiecka prasa....\nPijany kierowca wiózł 7-letnie dziecko. Nigdy nie miał prawa jazdy\nPijany kierowca wiózł 7-letnią dziewczynkę. Gdy na miejsce przyjechała policja okazało się, że 31-latek odsiadywał wyrok za podobny czyn i...\nW Chinach rozpędzony samochód osobowy wjechał w grupę dzieci przechodzących przez pasy. Kilkoro z nich zmarło, kilkanaścioro zostało...\nPolicja zatrzymała "Jurgena". Rządził groźnym gangiem\nJaromir M. ps. "Jurgen" został skazany na 7 lat więzienia, ale po wyroku zapadł się pod ziemię. Pomagał poszukiwanemu "Kadafiemu" w...\nJarosław Kaczyński zobaczył koszulkę Lecha Wałęsy. Reakcja bezcenna\nJarosław Kaczyński Lech Wałęsa spotkali się na sądowym korytarzu. Otoczyli ich dziennikarze, byli też przeciwnicy i zwolennicy polityków. Przez...\nCBA w środę zatrzymało 14 celników podejrzanych o przyjmowanie łapówek w zamian za pomoc w wyłudzeniu podatku VAT. Skorumpowani urzędnicy...\nAikido Trophäen, wrozenie z kart, kasa, consulting agreement, remonty,


Przygotuj ogród na zimę - trojmiasta - duze i małe trójmiasto\nPierwsze przymrozki mogą spowodować znaczne straty w naszym ogrodzie. Musimy więc odpowiednio przygotować się do nowego sezonu, żeby uchronić rośliny przed negatywnymi czynnikami atmosferycznymi. Sprawdźmy więc, jakie czynności należy wykonać, żeby zabezpieczyć ogród na zimę.\nJednym z pierwszych działań, jakie powinniśmy podjąć, przygotowując ogród do sezonu zimowego, jest dokładne zebranie wszystkich liści i zanieczyszczeń, które pojawiają się na trawniku. Konieczne jest regularne grabienie zalegającej na posesji warstwy liści, która może gnić w kontakcie z wodą, a nawet powodować pojawienie się groźnej pleśni. Nie zapominajmy o regularnym koszeniu trawnika, co należy wykonywać, dopóki zauważamy wzrost trawy. Ważne jest również odpowiednie przekopanie ziemi w ogrodzie, ponieważ zabieg ten znacznie ułatwi wiosenne prace związane z sadzeniem nowych roślin. Warto również użyć specjalnych nawozów (np. fosforowych lub potasowych), które sprawią, że ziemia będzie posiadała odpowiednie PH. Przed wykonywaniem tych czynności musimy jednak zbadać odczyn gleby, żeby w razie potrzeby dokonać jej zwapnowania.\nW dalszej kolejności należy przystąpić do zabezpieczenia znajdujących się w ogrodzie krzewów i bylin. Doświadczeni ogrodnicy radzą, żeby nie robić tego zbyt wcześnie – pierwsze przymrozki nie są bowiem w stanie uszkodzić roślin, a wręcz przeciwnie – mogą przyzwyczaić krzew do trudniejszych warunków atmosferycznych. Najważniejsze to nie dopuścić do oddziaływania intensywnego deszczu na roślinę. Krzewy i byliny możemy zabezpieczyć specjalnymi matami wykonanymi ze słomy, które są najczęściej stosowanym rodzajem okrycia. Można także skorzystać z kory, która prezentuje się bardzo naturalnie i dobrze chroni rośliny przed negatywnymi czynnikami atmosferycznymi. Na rynku znajdziemy również specjalne folie, które doskonale zabezpieczają przed intensywnym deszczem. Pamiętajmy, że możemy także użyć gałązek sosnowych, stanowiących dobrą zaporę przed śniegiem i wiatrem.\nPrzygotowując się do sezonu zimowego, należy zadbać nie tylko o rośliny, ale również o wszelkie zbiorniki wodne, znajdujące się na posesji. Oczko wodne czy staw należy oczyścić przed pojawieniem się pierwszych mrozów i śniegu. Pamiętajmy o zapewnieniu odpowiednich warunków rybom i innym hodowanym w wodzie zwierzętom. W przypadku płytkich oczek możliwe jest zamarznięcie całej wody, konieczne więc staje się przeniesienie mieszkających w nim ryb do zbiorników umożliwiających swobodne przezimowanie. Jeśli jesteśmy właścicielami stawu przekraczającego 100 cm głębokości – możemy przygotować ryby na zimowanie bezpośrednio w akwenie. Warto również rozciągnąć nad lustro wody specjalną siatkę, która zabezpieczy oczko przed zanieczyszczeniami. Jeśli zdecydujemy się na to rozwiązanie, pamiętajmy o regularnym usuwaniu z siatki gromadzących się na niej liści i gałęzi. (źródło: http://www.sklepogrodniczy.pl/)


Autor: Polska Agencja Prasowa 2020-11-30 14:30:04\nGembicka wyłączenie z produkcji rolnej\nZ tej kwoty na budowę i modernizację dróg dojazdowych do gruntów rolnych trafiło przeszło 146 mln zł. Wybudowano lub zmodernizowano 1474 kilometrów dróg – mówiła Gembicka.\n163 miliony złotych z 526 hektarów? Kwoty wydają się nierealne\nSiarka przypomniał, że na terenie leżących przy południowej granicy Polski dyrekcjach regionalnych Lasów Państwowych, które gospodarują m.in. w warunkach górskich, istnieje cztery parki narodowe, liczne parki krajobrazowe, rezerwaty przyrody, lasy ochronne. "Tylko w nadleśnictwach RDLP w Krośnie mamy ponad 320 tys. hektarów terenów objętych programem Natura 2000" – dodał.


Najlepsze dni ludzkości są nadal przed nami - Listy z naszego sadu\nPoniedziałek, 1 marca 2021 - 22:46\nNajlepsze dni ludzkości są nadal przed nami\nMatt Ridley 2015-11-19\nDebata Munk, Toronto, 6 listopada 2015\nOptymiści - Matt Ridley i Steven Pinker\n6 listopada wziąłem udział w debacie Munk, w której Steven Pinker i ja argumentowaliśmy, że “najlepsze dni ludzkości są nadal przed nami”, podczas gdy Malcolm Gladwell i Alain de Botton byli naszymi oponentami. Było to zabawne i nieco przeciągnęliśmy publiczność na naszą stronę, chociaż od początku trzy czwarte było po naszej stronie (co prawdopodobnie nie jest reprezentatywne dla populacji świata jako całości).\nTutaj jest więcej informacji o tej debacie: http://www.munkdebates.com/debates/progress\nA tutaj jest tekst mojego wprowadzenia:\nWoody Allen powiedział kiedyś: “Bardziej niż kiedykolwiek w historii ludzkość stoi na rozdrożu. Jedna droga prowadzi do rozpaczy i całkowitej beznadziei. Druga do totalnego unicestwienia. Módlmy się, byśmy posiedli mądrość i wybrali poprawnie”.\nW ten mniej więcej sposób mówi się o przyszłości. Kiedy byłem młody, przyszłość była ponura. Eksplozja populacyjna była nie do powstrzymania, klęski głodowe były nieuniknione, pestycydy dawały nam raka, pustynie rozszerzały się, ropa naftowa wyczerpywała się, lasy deszczowe były skazane, kwaśny deszcz, ptasia grypa i dziura ozonowa miały spowodować choroby nas wszystkich, moja liczba plemników spadała, a zima nuklearna miała nas wykończyć.\nMyślicie, że przesadzam. Oto wniosek ekonomisty Roberta Heilbronera w książce, która była bestsellerem i ukazała się w roku, w którym kończyłem szkołę: „Perspektywa dla człowieka jest, jak sądzę, bolesna, trudna, być może rozpaczliwa i nadzieja, jaką można mieć dla jego przyszłości, bardzo nikła”.\nDopiero w dziesięć lat później niespodziewanie zrozumiałem, że wszystkie te zagrożenia albo były fałszywymi alarmami, albo były niezmiernie przesadzone. Koszmarna przyszłość nie była taka zła, jak mówili mi dorośli. Życie stawało się coraz lepsze i to dla olbrzymiej większości ludzi.\nDługość życia człowieka rosła o około pięć godzin dziennie przez 50 lat.\nNajwiększa miara nieszczęścia, jaką można sobie wyobrazić – śmiertelność dzieci – spadła w tym czasie o dwie trzecie.\nŚmiertelność na malarię spadła w ciągu 15 lat o zdumiewające 60%.\nWyciek ropy do oceanów zmalał o 90% od lat 1970.\nPrzedmiot wielkości kromki chleba pozwala ci wysyłać listy, prowadzić rozmowy, oglądać filmy, znajdować drogę, robić zdjęcia i powiedzieć setkom ludzi co jadłeś na śniadanie.\nCo się pogarsza? Ruch uliczny, otyłość? Proszę zauważyć, że są to problemy obfitości.\nTo zabawne. Większość ulepszeń jest stopniowa, więc nie są wiadomościami. Złe wiadomości mają tendencję do nagłego pojawiania się. Spadający samolot zawsze dostaje się do gazet; spadająca śmiertelność dzieci już nie.\nJak mówi Steve, co roku przeciętny człowiek na planecie jest bogatszy, zdrowszy, szczęśliwszy, mądrzejszy, czystszy, uprzejmiejszy, wolniejszy, bezpieczniejszy, bardziej pokojowy i równiejszy.\nTak, globalna nierówność maleje. Szybko. Dlaczego? Ponieważ ludzie w biednych krajach bogacą się szybciej niż ludzie w bogatych krajach.\nAfryka przeżywa obecnie zdumiewający cud, trochę jak Azja dziesięciolecie temu. Mozambik jest o 60% bogatszy (na głowę) niż był w 2008 r. Gospodarka Etiopii rośnie o 10% rocznie.\nOd czasu II wojny światowej gospodarka świata skurczyła się tylko w jednym, jedynym roku – w 2009, kiedy spadła 1% zanim urosła o 5% w roku następnym. Jeśli już, to marsz ku zamożności przyspiesza.\nMój optymizm nie jest jednak oparty tylko o ekstrapolację przeszłości. Oparty jest na tym, DLACZEGO to się dzieje.\nInnowacje, napędzane przez spotkanie i krzyżowanie się pomysłów, by tworzyć następne pomysły, są paliwem, które napędza rozwój.\nI dalecy jesteśmy od wyczerpania się tego paliwa, właściwie dopiero zaczęliśmy. Jest nieskończona ilość sposobów rekombinacji pomysłów, by stworzyć nowe pomysły.\nI nie musimy już dłużej polegać na Amerykanach i Europejczykach, by je dostarczyli.\nInternet przyspieszył tempo, w jakim idee uprawiają seks.\nWeźmy e-papierosy. W moim kraju jest teraz ponad 3 miliony ludzi, którzy rzucili palenie dzięki e-papierosom. Okazuje się, że jest to najlepsza pomoc przy rzuceniu palenia, jaką kiedykolwiek wymyślono.\nJest to równie bezpieczne jak kawa.\nA wymyślił to w Chinach człowiek o nazwisku Hon Lik, który połączył nieco chemii z odrobiną elektroniki.\nNo dobrze, ale czy cały ten postęp nie odbywa się kosztem środowiska? No cóż, nie jest to prawdą, często jest odwrotnie. Wiele wskaźników środowiskowych w wielu krajach wykazuje poprawę: więcej lasów, więcej dzikiej przyrody, czystsze powietrze, czystsza woda.\nW porównaniu do sytuacji sprzed 100 lat dzięki wysiłkom ruchów ochrony przyrody spadło także tempo wymierania gatunków, ptaków i ssaków.\nIm bogatszy kraj, tym bardziej prawdopodobne, że jego środowisko poprawia się – największe problemy środowiskowe są w ubogich krajach.\nAle co z populacją? Za mojego życia tempo wzrostu populacji obniżyło się o połowę, z 2% do 1%, a dzisiaj dzietność w Afryce spada na łeb na szyję. Populacja świata powiększyła się czterokrotnie w XX wieku, ale nawet nie podwoi się w tym wieku, a ONZ sądzi, że w ogóle przestanie rosnąć około roku 2080.\nNie z powodu wojny, zarazy i głodu, jak obawiał się posępny Parson Malthus, ale z powodu zamożności, edukacji i zdrowia.\nIstnieje prosty i piękny fakt w demografii. Kiedy przeżywa więcej dzieci, ludzie planują mniejsze rodziny.\nPrzy malejącym wzroście populacji i rosnących plonach na farmach jest coraz łatwiej nakarmić świat.\nDzisiaj potrzeba 68% mniej ziemi, żeby wyhodować tę samą ilość żywności co 50 lat temu. To znaczy więcej ziemi dla dzikiej przyrody.\nTeoretycznie można nakarmić świat z hydroponicznej farmy wielkości Ontario i trzymać resztę jako rezerwat przyrody.\nPlaneta staje się także zieleńsza. Satelity zanotowały o 14% więcej wegetacji niż 30 lat temu, szczególnie w suchych regionach, takich jak Sahel w Afryce.\nCzy jednak jestem jak człowiek, który wypada z drapacza chmur i kiedy mija drugie piętro, krzyczy “jak dotąd, wszystko dobrze”? Nie sądzę.\nPrawdopodobnie usłyszycie w tej debacie zwrot “punkt zwrotny”. Dowiecie się, że to pokolenie będzie miało gorzej niż jego rodzice, że umrze młodziej lub doświadczy nagłego pogorszenia się środowiska.\nNo cóż, pozwólcie, że opowiem o punktach zwrotnych. Każde pokolenie myśli, że stoi w punkcie zwrotnym, że przeszłość była w porządku, ale przyszłość jest ponura. Jak to powiedział Lord Macaulay: „w każdym wieku każdy wie, że aż do jego czasów miała miejsce postępująca poprawa; nikt nie wydaje się liczyć na jakąkolwiek poprawą w kolejnym pokoleniu. Nie możemy dowieść absolutnie, że mylą się ci, którzy mówią, że społeczeństwo osiągnęło punkt zwrotny – że najlepsze dni już są za nami. Tak jednak mówili wszyscy, którzy byli przed nami”.\nFiltrujemy przeszłość przez szczęśliwe wspomnienia i filtrujemy przyszłość przez ponure prognozy.\nJest to dziwna forma narcyzmu. Musimy wierzyć, że nasze pokolenie jest wyjątkowe, jest tym, gdzie pojawia się punkt zwrotny. A to jest nonsens.\nRaz jeszcze Macaulay: “Na jakiej podstawie sądzimy, że z samą poprawą za nami, nie mamy oczekiwać niczego poza czekającym nas pogorszeniem się?”\nRational Optimist, 8 listopada 2015


Rozpędzony nie tylko mistrz - Sportowe Beskidy\nRozpędzony nie tylko mistrz\nNiespodzianek w 26. kolejce, wieńczącej a-klasowe rozgrywki na Śląsku Cieszyńskim w sezonie 2021/2022, nie było. Góral Istebna przypieczętował mistrzostwo, a pozostałe zespoły z czołówki ligowej zgodnie bez kłopotów ograły swoich konkurentów.\nTa w minionej kolejce miała miejsce w Kończycach Wielkich. Już po 30. minutach z niewielkim „okładem” Błyskawica gromiła ekipę z Pierśćca aż 5:0. – Zagraliśmy w tym meczu w sporej części młodzieżą i wszystko układało się po naszej myśli. Właściwie co groźniejsza akcja, to zdobywaliśmy gola – wyjaśnia Sławomir Machej, szkoleniowiec zespołu, który rozgrywki a-klasowe zwieńczył na podium. – Serce chciałoby czegoś więcej, ale uważam, że osiągnęliśmy „maksa” patrząc na drużyny z Istebnej i Pruchnej, które nas w tabeli wyprzedziły. Będziemy próbowali w następnym sezonie i mam nadzieję, że lepiej się do tego przygotujemy pod każdym względem – dodaje.\nGwoli ścisłości dodać należy, że gospodarze rozbili Błękitnych 6:3, tym samym spotkanie to miało najwięcej „fantów” podczas przedłużonego weekendu. Nie było to zarazem udane pożegnanie z drużyną z Pierśćca opuszczającego jej szeregi trenera Dariusza Malchara.\nFeta dobrze przemyślana?\nGóral Istebna mistrzem! Góral Istebna wraca do „okręgówki! To informacja, która obiegła futbolowe środowisko w regionie już w świąteczny czwartek. Stało się tak po efektownej domowej wygranej 6:1 nad Olzą Pogwizdów, która zatarła ostatnie punktowe straty podopiecznych Dariusza Ruckiego i potwierdziła siłę zespołu w mijającym sezonie. – Góral chyba specjalnie trzymał swoich kibiców w napięciu, żeby świętować awans u siebie – uśmiecha się trener Machej. – Nie jest to żadne zaskoczenie. Ligę wygrała nie tylko w mojej opinii najlepsza drużyna – przyznaje nasz rozmówca.\nBez znaczenia, ale jednak\nDo 9. meczów serię bez porażki przedłużył na finiszu zmagań Strażak Dębowiec, który wszystkie 5 bramek zaaplikował gospodarzom w Goleszowie w rewanżowej połowie spotkania. – Strażak ma potencjał. Aż dziwne było, że na wstępie rundy wiosennej tak się męczył. Spodziewać się można, że ta drużyna będzie mocna w nowym sezonie – uważa szkoleniowiec Błyskawicy.\nWiększość meczów 26. serii gier nie miało większego „ciśnienia”. W Brennej fenomenalną formą strzelecką błysnął autor 4 goli Arkadiusz Tarasewicz, zaś w Pruchnej prym wśród miejscowych wiódł Kamil Gabryś. Forma LKS-u '99 o tyle jest istotna, że „na dniach” przystąpi on do rywalizacji barażowej o „okręgówkę”. – I będę trzymał za „naszego” wicemistrza kciuki z wiadomych względów, choć nie spodziewam się łatwej przeprawy w konfrontacji z rywalem z Żywiecczyzny – podsumowuje Machej.\nBłyskawica Kończyce Wielkie – Błękitni Pierściec 6:3 (5:1)\nGóral Istebna – Olza Pogwizdów 6:1 (4:1)\nOrzeł Zabłocie – Victoria Hażlach 1:3 (0:3)\nBeskid Brenna – LKS Rudnik 5:0 (2:0)\nLKS Goleszów – Strażak Dębowiec 1:5 (0:0)\nLKS '99 Pruchna – Iskra Iskrzyczyn 5:1 (2:0)\nKS Nierodzim – LKS Kończyce Małe 0:3 (walkower)


Hybryda Solarisa nagrodzona - Portal Firm Powiatu Poznańskiego\nHybryda Solarisa nagrodzona\nna 23 Lis 2007\nKolejna nagroda dla producenta autobusów z Bolechowa. Redakcja magazynu fachowego Design News Polska, przyznała tytuł Konstruktora Roku firmie Solaris Bus & Coach S.A. za projekt autobusu z napędem hybrydowym Solaris Urbino Hybrid.\nGala wręczenia tytułu Konstruktor Roku odbyła się w ramach Międzynarodowych Targów Technologii i Produkcji PROTECH ’07 we Wrocławiu. Celem polskiej edycji konkursu „Engineer of the Year”, organizowanego przez redakcję Design News Polska, jest promowanie polskiej myśli technicznej, innowacyjnych rozwiązań, a przede wszystkim osób za nie odpowiedzialnych.\nRedakcja magazynu Design News wyróżnia osoby lub zespoły, których projekty doczekały się wdrożenia, jak również te, które nie przekroczyły fazy prototypu lub dokładnego opracowania.\nKonstruktorzy Solarisa zostali docenieni za konstrukcję autobusu miejskiego z napędem hybrydowym. Światowa premiera autobusu Solaris Urbino 18 Hybrid miała miejsce w 2006 r. na targach motoryzacyjnych IAA (Internationale Automobilausstellung) w Hanowerze. Polska premiera odbyła się w październiku 2006r. na kieleckich IV Międzynarodowych Targach Lokalnego Transportu Zbiorowego Transexpo, gdzie pojazd zdobył złoty medal targów.\nObecnie autobusy hybrydowe marki Solaris, które zużywają od 20% do 30% paliwa mniej niż tradycyjne autobusy, jeżdżą już w Dreźnie, Lipsku i szwajcarskim Lenzburgu. Niebawem kolejne pojazdy hybrydowe produkowane w podpoznańskim Bolechowie pojadą do Bremy i Bochum.


Czemu należy docieplać kominy? - 1komin.pl\nBudując komin, trzeba mieć świadomość, że nie jest to tak proste, jak mogłoby się wydawać. Powszechnie wśród laików panuje przekonanie, że to po prostu prostokątny, wysoki przewód, który może być wybudowany w dowolny sposób.\nNiestety nie jest to tak proste, gdyż projektowanie kominów musi uwzględniać bardzo skomplikowane procesy fizyczne i chemiczne, które ostatecznie zachodzą w kominie. Jeśli się ich nie uwzględni, komin może okazać się bardzo mało trwały, nie spełniać swojej funkcji, a nawet stwarzać poważne zagrożenie. Na rynku dostępne są jednak precyzyjnie zaprojektowane produkty, takie jak komin systemowy Niko. Są one tak zaprojektowane, by spełniać normy prawa budowlanego i wszystkie standardy bezpieczeństwa.\nDocieplenie komina – po co?\nJedną z kwestii, które trzeba bezwzględnie wziąć pod uwagę, jest to, że komin musi być odpowiednio docieplony. W przeciwnym razie będzie dochodzić do skraplania się kondensatu, który wytwarza się z wyprowadzanych z komina spalin. W dłuższej perspektywie będzie to prowadziło do nagromadzenia się bardzo niebezpiecznych dla komina odpadów. Mogą one nawet całkowicie uszkodzić komin, który w przypadku braku regularnego czyszczenia będzie nadawał się do rozbiórki.\nJak dochodzi do zniszczenia komina?\nSystemy kominowe w Białymstoku i systemy kominowe w Rzeszowie, są łatwe do kupienia, a profesjonalne ekipy budowlane bez problemu na ich podstawie zbudują trwały komin, który będzie zapobiegał gromadzeniu się kondensatu. Do takiego zjawiska dochodzi wtedy, gdy spaliny w momencie ulatywania z komina zmniejszają swoją temperaturę poniżej punktu rosy. Można tego uniknąć, jeśli odpowiednio ociepli się komin i nie doprowadzi do sytuacji, w której spaliny będą dynamicznie się wychładzały. Chcąc zapewnić odpowiednią temperaturę spalin, trzeba o tym pomyśleć już na etapie projektowania komina oraz tego, gdzie będzie umieszczony. Jeśli znajduje się na ścianach zewnętrznych, trzeba zwrócić na to szczególną uwagę, gdyż będzie szybko się wychładzał.\nTagged docieplenie komina, jak dochodzi do zniszczenia komina?, komin systemowy niko, po co docieplać komin?


Turboweekend - Koncert WARSZAWA - Turboweekend w Polsce - Barock.pl\nPolscy fani do tej pory mieli okazję oglądać Duńczyków na żywo na festiwalach (między innymi podczas Ursynaliów), na urodzinowym koncercie radia Eska Rock w warszawskiej Stodole oraz na katowickich Odjazdach. Wreszcie przyszedł czas na koncerty klubowe!\nTurboweekend to duński zespół synth-pop-rock’owy, założony w 2006 roku przez przyjaciół z podstawówki. Łączy w swojej muzyce hipnotyzujące dźwięki basu, perfekcyjną perkusję, zaskakujące chwilami partie klawiszowe oraz świetny wokal. Wystarczy dodać do tej mieszanki odrobinę scenicznego szaleństwa i powstaje rewelacyjny skład do grania na żywo!\nGrupa nagrała do tej pory trzy albumy. Debiutanckim krążkiem "Night Shift" (2007) Turoweekend zdobył popularność w rodzimej Danii, druga płyta – "Ghost Of A Chance" (2010) i pochodzący z niej hit "Trouble Is" przyniosły zespołowi uznanie również zagranicznych słuchaczy. W 2012 roku światło dzienne ujrzało trzecie wydawnictwo Turboweekend – "Fault Lines", którym muzycy potwierdzili, że potrafią w bardzo oryginalny sposób łączyć przemyślaną linię muzyczną z lekkością i tanecznymi klimatami.\nTurboweekend, to solidne albumy, ale przede wszystkim – porywające koncerty! Muzycy prezentują się na scenie niezwykle energicznie i zapewniają zawsze intensywne koncertowe doznania. Potwierdza to chociażby statuetka Danish Music Awards w kategorii "Best Live Act", którą Turboweekend zdobył w 2012 roku.


przygotowanie surowców i materiałów do produkcji\ntransportowanie surowców i wyrobu gotowego\nprzestrzeganie standardów i procedur jakościowych\nuzupełnianie danych w systemie komputerowym i w dokumentacji papierowej.\numiejętność obsługi paneli dotykowych w stopniu podstawowym\nwynagrodzenie podstawowe 4300 zł brutto (4750 zł brutto po 3 miesiącach)\ndodatek za uprawnienia do obsługi wózków (UDT) - 300 zł brutto\npremia obecnościowa - 400 zł brutto\npremię miesięczną - max 5%\npremię kwartalną - max 5%\nprywatną opiekę medyczną, grupowe ubezpieczenie na życie, kartę sportową\npracę w systemie zmianowym (od poniedziałku do piątku 6-14, 14-22 - w przyszłości może pojawić się zmiana nocna)\nBowman Ingredients jest wiodącym dostawcą panierek i marynat dla przemysłu spożywczego na całym świecie. Siedziba główna znajduje się w Wielkiej Brytanii.\nKlikając w przycisk „Aplikuj”, „Aplikuj teraz” lub w inny sposób wysyłając zgłoszenie rekrutacyjne do BOWMAN INGREDIENTS (POLAND) SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w: Ryszarda Chomicza 13a, 55-080 Nowa Wieś Wrocławska (Pracodawca - administrator danych), zgadzasz się na przetwarzanie przez Pracodawcę Twoich danych osobowych zawartych w zgłoszeniu rekrutacyjnym, w celu prowadzenia rekrutacji na stanowisko wskazane w ogłoszeniu. W każdym czasie możesz cofnąć zgodę kontaktując się z nami pod adresem e-mail: AnnaMariaKolt@bowmaningredients.pl.\nTwoje dane osobowe możemy przekazać dostawcom usługi publikacji ogłoszeń o pracę, dostawcom systemów do zarządzania rekrutacjami, dostawcom usług IT (hosting), dostawcom systemów informatycznych. Nie przekazujemy Twoich danych osobowych poza Europejski Obszar Gospodarczy (EOG). W razie pytań możesz się z nami skontaktować pod adresem e-mail: AnnaMariaKolt@bowmaningredients.pl.


Buty damskie On Running Cloud Waterproof - black/lunar | 8a.pl\nButy damskie On Running Cloud Waterproof - black/lunar\nNie posiadamy tak dużej ilości produktu "Buty damskie On Running Cloud Waterproof - black/lunar" jakiej oczekujesz.\nButy damskie On Running Cloud Waterproof to wodoodporna wersja jednego z najbardziej rozpoznawalnych klasyków szwajcarskiej firmy On Running, która przebojem wdarła się do czołówki najchętniej zakładanych biegówek. W tej wersji - stylowe, unikatowe, idealne na co dzień, ewentualnie na krótkie przebieżki asfaltowym terenem.\nOn Running Cloud to buty, które w świadomości biegaczy istnieją od lat. Konkretnie - od 2014 roku, kiedy zostały zaprezentowane światu, by już rok później zgarnąć prestiżową złotą nagrodę na największych na świecie targach branży sportowej - ISPO w Monachium.\nW butach damskich On Running Cloud Waterproof zastosowana została wodoodporna i wiatroodporna membrana, która czyni je odpornymi na warunki atmosferyczne w drodze do pracy, podczas długiego spaceru, ale też w trakcie krótkiej przebieżki. Nie blokuje ona jednak cyrkulacji powietrza, dzięki której komfort noszenia tych butów miejskich jest jeszcze wyższy. Oddychalność wspomagana jest przez zastosowany materiał cholewki - wzmocnioną miejscowo siateczkę. Wzmocnienia odpowiadają natomiast nie tylko za wytrzymałość buta, ale także za optymalne trzymanie stopy. Zastosowane tutaj gumowe sznurowadła sprawiają, że nie musisz pamiętać o ich wiązaniu, by buty dobrze leżały na stopie.\nButy damskie On Running Cloud Waterproof wyróżnia jednak przede wszystkim konstrukcja podeszwy i zastosowane tam technologie. Speedboard™ to wbudowana w śródpodeszwę wstawka, która wspiera przetaczanie stopy z pięty na palce. Odpowiada też, wspólnie z podeszwą w systemie CloudTec®, za kumulowanie energii z uderzenia o podłoże i oddawanie jej w momencie wybicia, byś stawiając każdy krok, czuła się, jakbyś stąpała po chmurach.\nButy On Running Cloud Waterproof - najważniejsze cechy:\nWiatroodporna i wodoodporna, a jednocześnie oddychająca membrana;\nOn Running Cloud Waterproof - opinie klientów


Recenzje młodzieżowe: "Gorączka 2" - Dee Shulman - recenzja\nDee Shulman od dziecka chciała zostać pisarką. Napisała i zilustrowała około 50 książek, ale to "Gorączka" była jej pierwszą powieścią dla nastolatków.\nHistoria nieugiętego gladiatora i buntowniczki z XXI wieku nabiera tempa. Stan Ewy pogarsza się z każdym dniem, a lekarze nie mogą nic na to poradzić...\nŚmiertelny wirus zaczyna być obiektem zainteresowania służb specjalnych i dziennikarzy oraz staje się bezlitosnym narzędziem zbrodni, przez które mnóstwo ludzi znika bez wieści.\nW dodatku w Parallonie zjawia się coraz więcej ludzi. Gdy w beztroskim świecie pojawiają się legiony Rzymian, zmienia się on w istne piekło. Ludzie stają się niewolnikami, zbudowano amfiteatr, ale dowódcy czegoś brakuje... A raczej kogoś. Setha.\nKiedy wir czasoprzestrzenny zaczyna się psuć, życie całego świata wisi na włosku...\nCzy Seth zdoła uratować istnienie świata nie narażając Ewy?\nCzy zakochani w końcu, bez przeszkód, będą mogli być razem?\nPrzeszłość nie daje o sobie zapomnieć...\n"Gorączka" i jej druga część zdecydowanie przypadły mi do gustu. Jest to książka łącząca w sobie wiele stylów - romans, fantasy, przygoda. Należy do literackiej elity tych powieści, które pamięta się latami, chcąc czytać znów i znów i znów...\nNie sądzę, by mogła się komuś znudzić, lecz faktem jest, że żeby przeczytać drugą część i zrozumieć ją, wypadałoby przczytać pierwszą. Gorąco polecam każdemu, kto szuka w książkach oryginalności, wyjątkowości i przełamywania sztywnych reguł.\nEtykiety: dee shulman, młodzieżowa, nika, wydawnictwo egmont


Diagnoza i terapia SI - SINET\nHome/Oferta/Diagnoza i terapia/Integracja sensoryczna/Diagnoza i terapia SI\nZ przyjemnością informujemy, iż w 2011 roku w naszym Centrum Integracji Sensorycznej jako pierwsi w Polsce wprowadziliśmy terapię łącząca integrację sensoryczną SI z Zintegrowanym Treningiem Słuchowym.\nOcenę procesów Integracji Sensorycznej może przeprowadzać jedynie wykwalifikowany terapeuta SI. Drogi Rodzicu, w trosce o dobro swojego dziecka, upewnij się, że osoba prowadząca diagnozę i terapię integracji sensorycznej (SI) jest certyfikowanym terapeutą SI, po ukończeniu dwustopniowego szkolenia (kursu SI Iº, a następnie IIº) a nie tylko Iº lub innych kursów. Badanie składa się ze szczegółowego wywiadu, przeprowadzenia Kwestionariusza Rozwoju Sensomotorycznego, Arkusza Obserwacji Klinicznej oraz ze standaryzowanych Południowo-Kalifornijskich Testów Integracji Sensorycznej oraz usystematyzowanej obserwacji reakcji dziecka na stymulację sensoryczną, obserwację postawy, równowagi, koordynacji oraz ruchów gałek ocznych. Terapeuta Integracji Sensorycznej może dodatkowo przeprowadzić obserwację swobodnej zabawy dziecka i może poprosić o informacje dotyczące dotychczasowego rozwoju dziecka oraz jego typowych zachowań. Całkowite badanie trwać może od 1,5 do 3 godzin. Badanie ma na celu ocenę funkcjonowania dziecka w takich sferach jak:\nW przypadku dzieci z wyraźnymi/typowymi zaburzeniami integracji sensorycznej wskazana jest terapia integracji sensorycznej. W przypadku dzieci, u których wyniki badania wskazują w sposób niejednoznaczny na dysfunkcje integracji sensorycznej, zalecona może zostać „próbna” terapia mająca na celu określenie czy dziecko skutecznie zareaguje na ten rodzaj interwencji czy nie. W przypadku innych dzieci okazać się może, że potrzebują one innego rodzaju pomocy.\nOsoba przeprowadzająca badania a następnie terapię integracji sensorycznej powinna być wykwalifikowanym terapeutą Integracji Sensorycznej.\nPodczas terapii integracji sensorycznej dziecko będzie zachęcane i kierowane do wykonywania aktywności, które będą wyzwalać i prowokować odpowiednie, skuteczne reakcje na bodźce sensoryczne. W trakcie zajęć wykonywane będą odpowiednie dla dziecka aktywności dostarczające stymulacji przedsionkowej, proprioceptywnej oraz dotykowej. Stopień trudności tych aktywności będzie stopniowo wzrastać tak, aby wymagać od dziecka bardziej zorganizowanych i zaawansowanych reakcji. W trakcie terapii iintegracji sensorycznej preferowane są ukierunkowane zabawy i aktywności swobodnie wykonywane przez dzieci, wyzwalające automatyczne reakcje sensoryczne, aniżeli instruowane, narzucone i ćwiczone konkretne reakcje na bodźce.\nW większości dzieci bardzo chętnie uczestniczą w terapii i z niecierpliwością na nią oczekują. Jednak nie każde spotkanie terapeutyczne jest tak samo efektywne – wszystkie dzieci miewają trudniejsze dni.\nW trakcie terapii postępy dziecka będą monitorowane poprzez wykonywanie różnego rodzaju testów, jak również poprzez obserwację zmian zachowania. Zwykle badania kontrolne wykonywane są co 3-6 miesięcy. Terapia zwykle trwa od 1 roku do 2 lat. Zależy to od stopnia nasilenia i rodzaju zaburzeń oraz tempa czynionych postępów. Zdarza się, że niektóre dzieci odnoszą korzyści z wieloletniej terapii przeprowadzanej interwałowo tzn. uczestniczą w terapii przez okres 6-9 miesięcy i po na przykład rocznej przerwie znowu podejmują terapię. Najczęściej sesje terapeutyczne odbywają się 1-2 razy w tygodniu i trwają 30 – 60 minut w zależności od możliwości terapeuty/ośrodka oraz od potrzeb dziecka.


Za mało pluł na rząd PiSu i Prezydenta Dudę ? No to hieny z TVN -u go wywaliły.\nWiadomo, że Solorz otrzymał od pisuaru propozycję nie do odrzucenia i został zmuszony do przemianowania programów informacyjnych w Ku...zję light. Trwa właśnie nabór do "Wiadomości", zarządzanych przez spisiałą i rozmodloną Gawryluk, której wskazówek udziela psiapsiółka, kochanica Kurskiego.\nRymanowski, jak najbardziej pasuje teraz do Polsatu i jedynej słusznej linii prezentowanej przez ową tv. Nie zapomnę słynnego spotkania o aborcji w gronie samych mężczyzn (w tym księdza bodajże jednego). Brawo.\njakie wydarzenia taka gwiazda\na poza tym : who cares?\nCzemu nie do tvp?\nPolsat ze wszystkimi swoimi kanałami już nie udaje nawet,że zależy im na obiektywnym dziennikarstwie.Konieczność robienia biznesu za zgodą i z przychylnością władzy wykonawczej,wystarczająco ustawiły właściciela stacji po "odpowiedniej "stronie.\nWszystko fajnie, pięknie ale informacje o tym jako pierwszy podał portal tvpolsat info a potem news ten pożyczyły i przypisały wirtualne\nno i wszystko jasne- nareszcie u swoich-spisdzialy Polsat na czele z Gawryluk\nNA polsacie, Na Warszawie itp..NAAAA Wsii\nI dobrze, że odszdł. Nie lubiłam tego podpuszczalskiego sposobu podpuszczania do dyskusji. Nadaje siędo Polsatu.\nRymanowski. Trochę się zeszmaciłeś, albo może nawet całkiem?\nGdyby przeszedł z TVN do TVN Cmokalibyście z zachwytu.\nPrawda kremlowskie onuce?\nNo to rzeczywiście. Wydażenie dnia.\nPolsat ostatnio stał się propisowski. Zal patrzeć.\nPISior Rymanowski wśród swoich! Razem z Gawryluk stanowić będą idealną proPISowską parę. Pewnie zacznie jeszcze krytykować TVN jak to w zwyczaju PISiorów - Morawiecki , Gilowska , Gowin czy Rokita. Same obrzydliwe karykatury ludzi.\nRYMANOWSKI to jedyny normalny dziennikarz TVN, ale dobrze, że odchodzi bo TVN to profanacja dziennikarstwa i tv, w Polsacie Gawryluk zadbała o wyważenie. Super info.\nZastanawiający jest fenomen Rymanowskiego (rzekomą bezstronność pomijam). Jego warsztat ogranicza się do jednego triku:\nRYMANOWSKI DO PANA X: Pan Y powiedział, że jest pan głupi… Co pan na to ?\nPAN X: To Y jest głupi !\nRYMANOWSKI DO PANA Y: Pan X powiedział, że jest to pan jest głupi… Co pan na to ?\nI tak przez cała rozmowę. Dramat. Przejście do Polsatu (coraz bardziej specjalizującego się w rimmingu Gnijącego) nie dziwi i jest naturalną drogą w karierze Pana Bogdana.\nPani Dorotka G. ściąga do siebie podobnych sobie. Mam nadzieję, że obok Ziemca ostatecznie skończy w dziale porad w Naszym Dzienniku lub jako pogodynka w TV Trwam.\npis skona jak kiedyś WRONa... :)\nNaiwniak uwierzył w pisuarnię. Totalny upadek moralny tego dziennikarzyny. Jadł z ręki pisuarom podczas wywiadów z nimi.\n"Wydarzenia", jak i cały Polsat News, to wzorzec nijakości, i Rymanowski tego nie zmieni. Ma być tanio w produkcji i nijako, to nie ekscentryczny TVN. Ciekawe, jak Boguś przystosuje się do tych warunków.\nV kolumna PISu w końcu we wľaściwym miejscu. Razem z Gawryluk zrobią całkowicie "obiektywny" program. Taki co to kleru i prezesa nie urazić. To cena jaką zapłacił Solorz za zgodę na kupno jednej ze spółek.\nMa takie rysy pisowskie...\njak tak dalej pójdzie awansuje do tvpis. ale wczesniej musi się sprawdzić na odcinku subtelniejszej pisowskiej propagandy u smolorza którego szantażuje piss


Mariusz Lorenc - Szkoleniowiec ProFi Fitness School\nEntuzjastyczny, kochający pracę z ludźmi szkoleniowiec i trener personalny. Na co dzień zajmujący się treningiem osób otyłych oraz z nadwagą zarówno na siłowni jak i w gabinecie, gdzie prowadzi Poradnię Psychodietetyczną dla osób zmagających się z Zaburzeniami Odżywiania.\nMagister Psychologii na SWPS, Psychodietetyk (studia podyplomowe) oraz student czwartego roku dietetyki o specjalizacji odnowy biologicznej i sportowej. Jest również certyfikowanym Trenerem Personalnym - absolwentem ProFi Fitness School.\nSpecjalizuje się w psychologii Żywienia, Terapii Zaburzeń Odżywiania oraz dietetyce sportowej.\nJest przekonany, że skuteczne odchudzanie zaczyna się od głowy, a potem żywienia i treningu fizycznego. Jego misją w pracy zawodowej jest przede wszystkim „higiena życia” oraz edukacja podopiecznych jak żyć zdrowo bez konieczności korzystania z restrykcyjnych diet.\nJego szczególne zainteresowania to uzależnienia od nadmiernego jedzenia od strony psychicznej takie jak Anoreksja, Bulimia, Kompulsywne objadanie się.\nProwadzi szeroko rozumianą edukację w swoim gabinecie, na profilach społecznościowych oraz w wolontariatach na terenie swojego miasta.


Tragiczny wypadek na DK 42/43 w Jaworznie. Droga jest zablokowana – O!Polskie Ratownictwo – www.ratownictwo.opole.pl\nW poniedziałek 18 października o godzinie 15:11 do oleskich służb ratunkowych wpłynęło zgłoszenie o wypadku na wspólnym odcinku drogi krajowej numer 42 i 43 w Jaworznie w gminie Rudniki.\nDo zdarzenia zadysponowano zastępy straży pożarnej z JRG Olesno, OSP Rudniki i OSP Jaworzno, dwa zespoły ratownictwa medycznego, śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego Ratownik 23 HEMS Opole i policję.\nNa prostej drodze doszło do zderzenia samochodu dostawczego marki Fiat Ducato z samochodem ciężarowym marki Scania z naczepą.\nKierowca busa został uwięziony w rozbitym pojeździe, aby go uwolnić strażacy musieli użyć narzędzi hydraulicznych.\nNiestety pomimo długiej reanimacji, 62-letniego kierowcy samochodu dostawczego nie udało się uratować – będący na miejscu lekarz stwierdził zgon. Kierowca ciężarówki po przebadaniu przez ZRM pozostał na miejscu zdarzenia.\nFoto: KP PSP Olesno, OSP Rudniki i OSP Jaworzno\nTagi: działania, hems opole, JRG Olesno, lotnicze pogotowie ratunkowe, lpr, OSP, osp jaworzno, osp rudniki, policja, PSP, r23, śmigłowiec lpr, straż pożarna, wypadek, zdarzenie, zespół ratownictwa medycznego, zrm


[NEWS] Wideo z planu "Marvel's The Inhumans" - Komiksy Superbohaterskie, Komiksy Grozy, Adaptacje Komiksów, Polskie Komiksy\nPANTEON / NEWSY / [NEWS] Wideo z planu „Marvel’s The Inhumans”\nZdjęcia do serialu nadal wykonywane są w stolicy Hawajów. Tym razem na Twitterze pojawiły się dwa nagrania z udziałem Ansona Mounta oraz… radiowozów policyjnych.\nNa nagraniach widzimy Mounta (Black Bolt) podczas ucieczki przed dwoma radiowozami. Aktor nie ma na sobie skórzanego stroju Bolta, który widzieliśmy na wcześniejszych zdjęciach z planu, a zwykły garnitur. Najprawdopodobniej postać próbuje wtopić się w tłum, ale co poszło nie tak… tego dowiemy się dopiero podczas premiery serialu.\nabc Anson Mount black bolt Marvel Television Marvel's The inhumans The Inhumans 2017-03-20\nPOPRZEDNIE [NEWS] Zmarł Bernie Wrightson\nDALEJ [NEWS] Gwiazda „Smallville” w „Strażnikach Galaktyki 2”


Dwóch nowych członów Stowarzyszenia RTS Widzew. Kto przejmie akcje? | Express Ilustrowany\nDwóch nowych członów…\nJan Hofman 13 maja 2021, 9:03\nPodczas walnego posiedzenia SRTS przyjęto dwóch nowych członków stowarzyszenia, które jest właścicielem piłkarskiej spółki. To przedstawiciele firmy Deante, którą ostatnio łączy się możliwością dużych inwestycji w piłkarską spółkę RTS Widzew. Firma współpracuje z Widzewem, z pewną przerwą od 2009 roku.\nKomunikat na temat obrad zamieszczony na łamach widzew.com:\nW dniu 12 maja 2021 roku odbyło się Walne Zgromadzenie Członków Stowarzyszenie Reaktywacja Tradycji Sportowych Widzew Łódź. Jego głównym punktem była dyskusja na temat sytuacji finansowej Spółki prowadzącej pierwszoligową drużynę.\nWcześniej pojawiały się informacje, że Remigiusz Brzeziński oraz Tomasz Stamirowski, chcą mieć znaczenie więcej do powiedzenia w piłkarskiej spółce. Ich firmy – Inkaso WEC i Avallon – są jej długoletnimi sponsorami.\nPrzypomnijmy, że w lutym pojawiły się informacje, iż zakupem akcji jest zainteresowany, pochodzący z Hiszpanii Moises Israel Garzon. Ostatecznie jego propozycji nie przyjęto z uwagi na niekorzystne zapisy, choć zostawiono pole do dalszych rozmów na ten temat.\nGość 13.05.2021 16:41:39\n13 maja, 09:53, Gość:\nTomek wie co robi ....dzieki jemu awansujemy do EX pozdrawiam\n"niemu" chłopku, niemu.\nSzymczak 13.05.2021 14:26:11\nJak dla mnie to są znowu odgrzewane kotlety to już nie jest organizacja i zarządzanie jaką ja pamiętam\nGość 13.05.2021 11:31:47\n13 maja, 9:53, Gość:\nA nie od razu do LM ? Jakim trzeba być bucem żeby się tak wypowiadać , albo to niedorozwój umysłowy !\nGość 13.05.2021 09:53:22\nGość 12.05.2021 23:03:45\nCo takiego ??? Co to ma być ???


Co wie IPN o zamachu na Papieża? - papiez.wiara.pl\npapiez.wiara.pl » Wiadomości » Co wie IPN o zamachu na Papieża?\nWłoski sędzia Ferdinando Imposimato, który prowadzi śledztwo w sprawie zamachu na Jana Pawła II, przyjedzie w lutym do Polski. Chce zbadać dokumenty Instytutu Pamięci Narodowej na ten temat.\nImposimato był jednym z pierwszych, którzy przesłuchali Alego Agcę po postrzeleniu Jana Pawła II na placu św. Piotra w 1981 r. Kiedy śledztwo zostało zakończone, prawnik postanowił sam rozwikłać tajemnicę zamachu na Jana Pawła II.\nDo Polski chce przyjechać, by zapoznać się z dokumentami, jakie na temat zamachu ma w swoich archiwach IPN. – Prezes Instytutu obiecał mi pomóc – mówi ŻW Imposimato. Twierdzi, że za zamachem na papieża stali ci sami ludzie, którzy planowali zabicie Lecha Wałęsy.\nCenna wiedza Agcy\nWłoski sędzia chce też jak najszybciej ponownie spotkać się z samym Agcą, który w tym tygodniu ma zostać wypuszczony z tureckiego więzienia. W ostatnich miesiącach zostały ujawnione nowe dokumenty z archiwum Stasi w sprawie zamachu. Wynika z nich, że za zamachem stało radzieckie KGB posługujące się służbami bułgarskimi. Po publikacji dokumentów Imposimato domagał się wszczęcia ponownie śledztwa. Był przesłuchiwany w tej sprawie przez włoskich deputowanych.\n– Agca posiada cenną wiedzę odnośnie nie tylko samego zamachu, ale także przygotowań do niego. Wie również, kto go organizował – wyjaśnia Imposimato. Sędzia chce też spytać o osoby, które mogły być powiązane ze zleceniodawcą zamachu. – Jestem głęboko przekonany, że prawda na temat zamachu na Jana Pawła II ujrzy światło dzienne – przekonuje.\nWyposzczenie na wolność Agcy wzbudziło emocje w Kościele. Watykański sekretarz stanu kardynał Angelo Sodano podkreślał, że nikt nie uprzedził Stolicy Apostolskiej o tych planach. – O wszystkim dowiedzieliśmy się z agencji prasowych – mówił Sodano.\nAbp Stanisław Dziwisz, wieloletni sekretarz Jana Pawła II, powiedział dziennikowi „Corriere della Sera”, że Jan Paweł II ciągle modli się za Agcę w niebie. – Ja także się za niego modlę – dodał metropolita krakowski.\nŻycie Agcy zagrożone\n– To jest normalne, że tacy ludzie wracają po odsiedzeniu kary do społeczeństwa – tłumaczył bp Tadeusz Pieronek. Przypomniał, że Alemu Agcy przebaczył sam papież Jan Paweł II dwa lata po zamachu, kiedy odwiedził go w więzieniu, a Stolica Apostolska wyraziła zgodę na wszystkie procedury zmierzające do jego uwolnienia.\n– To był agent wynajęty do zamordowania papieża. Nie powinien być zwolniony z więzienia – uważa z kolei Raymond Flynn, przyjaciel Ojca Świętego i były ambasador USA w Watykanie. Światowa prasa podkreśla, że po wyjściu na wolność życie Agcy ze względu na to, że zna tajemnicę zamachu, może być zagrożone.\ndodane 10.01.2006 22:12


Okradzeni ? | Kazimierzowski Uniwersytet Trzeciego Wieku\nczwartek, 12, styczeń 2017 22:51\tBożena Sałacińska\nSpacer z niespodziankami\nSpacery nordic walking cieszą się coraz większym zainteresowaniem. Chodzą z grupą także osoby bez kijków. Najważniejsze, że dbamy o ruch, o swoją sprawność fizyczną. Każdy spacer po Leśnym Parku Kultury i Wypoczynku w Myślęcinku jest inny. Niesie nową przygodę, spotykamy znajomych, poznajemy coś nowego, a przede wszystkim jesteśmy razem dając sobie szczęście i radość ze wspólnego przebywania.\nOstatni spacer był niezwykle urokliwy. Bawiliśmy się jak dzieci, rzucając śnieżkami do celu. Byli zwycięzcy i pokonani. Po drodze spotkaliśmy naszego sympatyka prof. Henryka Holkę, męża naszej koleżanki Alinki. Na stoku narciarskim obserwowaliśmy poczynania kolegi Andrzeja Bohatyrewicza. Na wspólnym zdjęciu kijkarze wyglądają tak, jakby o czymś zapomnieli lub coś im skradziono! A może trenują coś niskobudżetowego?\nSpacer nordic walking zakończył się w lokalu, przed którym stał piękny rower. Basia Kochańska sprawdzała, czy można nim odjechać ? Niestety, próba była nieudana! Trzeba było wracać na miejsce zbiórki po nóżkach lub aktobusem!\n+1 #2 BożenaS. 2017-01-13 20:48\n+1 #1 basia k. 2017-01-13 16:21\nA narty nam wcięło ,jedynie Andrzej upilnował swoje.