Petycjeonline.com - Podpisy - Apel mieszkańców Warmii i Mazur\nJestem mieszkańcem Mazur od 40 lat, tu mieszka moja rodzina. Znam DOSKONALE położenie materialne lokalnej społeczności. I naprawdę nie jest rewelacyjne. Ludzi z tego regionu po prostu nie stać na ekofanaberie. Jako biolog, absolutnie jestem za ochroną środowiska. Ale ludzie sami zaczną dbać o miejsca w których żyją, jeśli będą mieć zaspokojone podstawowe potrzeby, jeśli wynagrodzenie, jakie dostają za pracę, im to umożliwi, a opłaty i podatki zostaną dostosowane do poziomu zamożności regionu! Ludzi utrzymujących się tam z pracy najemnej (większość) lub emerytów na wsiach po prostu nie stać na drogie rozwiązania ekologiczne. Nawet jeśli jest ogłaszana dotacja na wymianę pieca, potem okazuje się, że jedyny rodzaj wsadu, jaki można zastosować podrożał tak, że na żywność już nie wystarcza (mamy obecnie przykład z ekogroszkiem). Włodarze Warmii i Mazur- Przestańcie świadomie i celowo wpędzać tych ludzi w biedę! Wystarczy ich nie okradać i solidnie płacić za pracę! Będą mieć wówczas zasoby na ekologiczne rozwiązania. Jeśli bogatsza, napływowa część niedzielnych mieszkańców Warmii i Mazur lobbuje za tymi rozwiązaniami- niech więc ona w pierwszej kolejności ponosi koszty swoich pomysłów. Można w DŁUGIM okresie przejściowym uzależnić od dochodu obowiązek stosowania nowych przepisów, bo realnie naprawdę żyje tam mnóstwo ludzi na skraju ubóstwa i poniżej. Urzędniku-proszę wsiąść w samochód i udać się w teren, pod strzechy i otworzyć oczy.\nProponuje rozwiązanie alternatywne, równoważące zanieczyszczenie środowiska bez wyrządzania realnej szkody dla elementarnej egzystencji ludności Warmii i Mazur, ponieważ o zrównoważony rozwój-och, takie modne hasło- nam wszystkim przecież chodzi odkąd jesteśmy w UE, prawda? Proszę zainteresować się znikającymi w ZASTRASZAJĄCYM TEPMIE lasami Warmii i Mazur, bo gołym okiem widać, że gospodarka leśna na tych terenach daleka jest od zrównoważonej, a to drzewa przede wszystkim pomagają utrzymać czystość powietrza, gleby, wód (jest to wiedza powszechna, podstawowa i naukowo UDOWODNIONA). Proszę przekierować uwagę na zasoby leśne i w pierwszej kolejności dążyć do ich ochrony. Proszę po prostu przestać wycinać lasy w tym regionie na potęgę dla celów gospodarczych, NIESŁUŻĄCYCH LUDZIOM WARMII I MAZUR-będzie równowaga ekologiczna, będzie i na opał dla mieszkańców i czyste powietrze bo lasy zrównoważą zanieczyszczenie powietrza. Można wszystko pogodzić-i istnienie lasów i korzystanie z drewna w celach grzewczych, ale trzeba zrezygnować z chciwej polityki gospodarowania lasami. Jak zwykle zmusza się zwykłych ludzi do poświęceń wpędzających ich w nędzę. Zachowane lasy świetnie sobie poradzą z ilością zanieczyszczeń wygenerowanych przez mieszkańców tego regionu. Podkreślam-prawo nie działa wstecz, więc stawianie ludzi pod ścianą i zmuszanie ich do ponoszenia kosztów, które zaważają na ich elementarnej egzystencji jest ZWYKŁĄ PRZEMOCĄ. To co narusza podstawy egzystencji winno być DOBROWOLNE. Jakim PRAWEM zmusza się ludzi do zaciągania kredytów na ekopomysły (a wymiana pieca w przypadku wielu ludzi to właśnie oznacza)? Emeryci w tym regionie żyją poniżej egzystencjalnego minimum. Taki obowiązek wymiany pieca/dostosowania się do waszych fanaberii powinno mieć PRZYSZŁE POKOLENIE, które dopiero PRZYJDZIE i BĘDZIE przygotowane na takie wydatki! Czy ludzie mają cofnąć czas, zrezygnować z posiadania dzieci i wielu innych rzeczy, zobowiązań, na które ponoszą obecnie koszty, mają swoim dzieciom nie dać jeść, nie wysłać na studia, bo PIECE NAJWAŻNIEJSZE???? Jest to bezczelne stawianie pod ścianą ludzi, którzy nie mogą już takiej inwestycji zaplanować, uwzględnić w swoim budżecie, mają liczne inne zobowiązania wynikające z decyzji podjętych W PRZESZŁOŚCI, a zwłaszcza ludzie na emeryturach, lecz nie tylko ci. Ludzie kredyty za mieszkanie spłacają, ponoszą koszty inflacji, ostatnie wzrosty cen drenują im portfele, a teraz próbuje się im wcisnąć KOLEJNY kosztowny obowiązek? żeby to był tylko jeden w ostatnim czasie! przecież te wymysły to jak pluton egzekucyjny dla wielu rodzin w tym regionie! stawiacie ich BEZCZELNIE pod ścianą i albo każecie im wegetować w zadłużeniu, albo schodzić z tego świata? Ci ludzie, doświadczeni BOLEŚNIE transformacją ustrojową 25 lat temu, zasługują już wyłącznie na POZOSTAWIENIE ICH W SPOKOJU i względnym bezpieczeństwie finansowym. Mało tragedii ludzkich wówczas się wydarzyło?!?! Przypominam włodarzom, że są opłacani z naszych podatków i głosu społeczności, która ich wybrała-mają psi obowiązek słuchać. Oświadczam, że nie wymienię pieca, który działa i ogrzewa tylko dlatego, że producentom pieców/dostarczycielom gazu/handlarzom limitami emisji CO2 marzy się dorobienie na ludzkiej krzywdzie. Nie wszystko w programie Fit for 55 służy zrównoważonemu rozwojowi. Dopóki będą ofiary w ludziach z powodu bezwzględnej realizacji postanowień tego unijnego wymysłu, dopóty należy ponownie rozważyć jego postanowienia i stosowanie się do nich przez Polaków. Proszę brać realne możliwości finansowe Polaków. Powtarzam-wymuszanie zaciągania kredytów w celu realizacji przedmiotu petycji niepokojąco przypomina WYMUSZENIE ROZBÓJNICZE. Proszę brać pod uwagę pieniądze, którymi ludzie realnie obecnie dysponują. Mieszkańców Warmii i Mazur na te piecowe pomysły nie stać i skończona dyskusja.\nMarzena Łazarczyk (Warszawa, 2022-01-08)\nPodpisuję ponieważ nie zgadzam sie na uzależnianie nas mieszkańców Polski od paliw importowanych z poza Polski\nRafał Jurkowski (Ełk, 2022-01-09)\nDotyczy ona mojego gospodarstwa domowego\nSylwia Jaroszewska (Grunwald, 2022-01-10)\nNie zgadzam się z idiotyczną polityką klimatyczną.\nWojciech Mielziuk (Chojniak, 2022-01-10)\nW naszym klimacie zakup opału to kwestia nie komfortu, ale przeżycia. Pozwólcie nam żyć.\nAndrzej Sułek (Olsztyn, 2022-01-10)\nZapisy te są absurdalne, i nie mające nic że zdrowym rozsądkiem , to uderzenie wprost w nas - to skończy się dramatami ludzkimi.\nMichał Bocian (Kobułty, 2022-01-10)\nNie zgadzam się z proponowana zmiana. Ze względu na to że przy najniższych Arobkach, nie stać mnie na gaz czy energię. A moja mam mieszka na osiedlu gdzie nie ma ani gazu ani miejskiej sieci.z emerytury ledwo na opał starcza....\nDominika Tomczak (Ostróda , 2022-01-10)\nMirosław Faryński (Wiśniowo Ełckie, 2022-01-10)\nNie zgadzam się na wprowadzania restrykcji i zakazów palenia drewnem, peletem.\nMarek Roman (Ełk, 2022-01-10)\nMichał Podralski (Łukta, 2022-01-10)\nnie zgadzam się z ograniczaniem swobody wyboru paliwa w celach grzewczych.\nJakub Porczyński (Olsztyn, 2022-01-10)\nPonieważ wystarczy już paradoksów i polityki anty ludzkiej !\nPaweł Ostrowski (Morag , 2022-01-10)\nWyrażam sprzeciw planom radnych sejmiku województwa warmińsko- mazurskiego wprowadzenia zakazu palenia w piecach drewnem opalowym a także wprowadzenie zakazu spalania węgla, peletu, zrębków, brykietu i innych form biomasy na opał wbrew interesowi mieszkańców Warmii i Mazur. Apeluje o rozsądek i ponowne przeanalizowanie państwa stanowiska tak by za najważniejszy zostal uznany interes społeczny.\nDawid Miszczak (Olsztynek, 2022-01-10)\nNie ma paliwa bardziej ekologicznego\nCituk Grzegorz (Ełk, 2022-01-10)\nTo absurd, żeby najbardziej odnawialne i ekologiczne źródła energii zostały zakazane. Chcecie doprowadzić do uzależnienia od importowanych źródeł gazu? Chcecie doprowadzić ludzi do desperacji?\nBłażej Bielski (Ełk, 2022-01-10)\nOgrzewam się kotłem 5 klasy na pellet i nie chcę zmian! Nie stać nas na ogrzewanie się prądem i powiem wprost każdy kto będzie chciał i głosował za takim rozwiązaniem może zapomnieć o moim głosie w przyszłości i wierzę że nie tylko moim.\nBartek Nowakowski (Gołdap, 2022-01-10)\nTrzeba walczyć z chorymi pomysłami naszych władz.\nTomasz Urbański (Pasłęk , 2022-01-10)\nNie jest mi to obojętne\nGrzegorz Wysocki (Ełk, 2022-01-10)\nChcemy byc niezalezni,odebrali nam juz prawie wszystkie zasiby jakie posiada Polska,mowie NiE\nAgnieszka Antuszewska (Ełk, 2022-01-10)\nPowinno być dozwolone spalanie drewna i węgla w piecach kat. 5.\nJacek Hajduk (Józefosław, 2022-01-10)\nPiotr Łożyński (Olsztyn , 2022-01-10)\nPodpisuję, ponieważ po to wsadziłem 2 hektary lasu, żeby spalać w piecu własne, dobrze dosuszone drewno i być niezależny energetycznie od zagranicznych gigantów.\nCezary Dałkowski (Świniarc, 2022-01-10)\nOgrzewam dom i miejsce pracy drewnem i nie wyobrażam sobie ogrzewania gazowego i jego kosztów oraz niepewnych dostaw.\nMateusz Rzepka (Ruciane-Nida , 2022-01-10)\nDamian Gonciarz (Górka , 2022-01-10)\nNie zgadzam się na wpedzenie w biedę mieszkańców mojego województwa jednym "dekretem" pseudo władzy.\nDawid Węgrzynowski (Adamowo, 2022-01-10)\nNie zgadzam się na bezmyślną politykę.\nArtur Stec (Nowy Sącz, 2022-01-10)\nLubię ciepło z kominka .i piec kiełbaski i chleb.a żywy ogień to część naszej natury daje ciepło i pozytywnie wpływa na zdrowie\nMirosław Fuks (Prochowice, 2022-01-10)\nRyszard Kozyra (Zełwągi , 2022-01-11)\nPale drewnem, nie stać mnie na pompe ciepła.\nRadosław Jastrzębowski (Nidzica, 2022-01-11)\nSprzeciwiam sie działaniom gazowego lobby\nBartłomiej Krzych (Strumiany, 2022-01-11)\nnie zgadzam się z uchwałami antysmogowymi dotyczącymi drewna i peletu\nmichał zwęgliński (warszawa, 2022-01-11)\nWiesława Durmaj (Ostróda , 2022-01-11)\nCały okres 1434 1434\n24 godzin 500 875


"Projekt modowy, wywiad, zbiórka na rzecz protezy czyli życie na pełnej fali."\nTydzień temu miałam okazję wziąć udział w projekcie o którym już wspominałam ostatnio w moim wpisie. Główne założenie jest takie aby przedstawić kobiety niepełnosprawne w innym świetle. Wskazać na atuty i pokazać, że niepełnosprawność wcale nie ujmuje kobiecości. Założenie projektu bardzo mi się spodobało, jestem w fazie „rozkwitu” więc tym bardziej chciałam wziąć w nim udział. To było wspaniałe doświadczenie. Na chwilę zamieniłam się w modelkę. Miałam zrobiony profesjonalny makijaż, zostałam pięknie ubrana i zrobiono mi wspaniałe zdjęcia. Co prawda na razie ich jeszcze nie dostałam, mam tylko kilka swoich. Zrobionych za pomocą aparatu fotograficznego z telefonu. Myślę, że to kwestia czasu i już niebawem będę mogłam się z Wami nimi podzielić. To było nowe doświadczenie, ponieważ miałam okazję pozować w galerii handlowej, w której jest duże skupisko osób. Ja stroniłam od ludzi, nie chciałam zwracać na siebie uwagi ale sytuacja trochę mnie do tego zmusiła. Oczywiście nic nie było robione przeciwko mnie. Moje zdanie było uwzględnione w tym. Pomyślałam sobie, że muszę przecież przełamywać jakieś swoje małe lęki więc zgodziłam się na sesję "w centrum". To była dobra decyzja. Czułam się trochę jak gwiazda. To jak wyglądałam gdy zobaczyłam się w lustrze utwierdziło mnie w przekonaniu, że naprawdę niezła ze mnie laska. Pomyślałam sobie, że nie ma potrzeby się chować. Tylko robić swoje, poszukiwać czegoś nowego i przełamywać swoje bariery, które mamy tylko w głowach. Wyjazd do Poznania wspominam bardzo pozytywnie i z niecierpliwością czekam na wyniki tej współpracy. Ostatnio w moim wpisie wspominałam o braku energii i przemęczeniu związanym z natłokiem spraw i obowiązków. Dałam sobie czas. Udało się, zmobilizowałam się tez do działania i załatwiłam te sprawy, które trochę mi ciążyły. Jestem już na dobrej drodze co bardzo mnie cieszy. Teraz czas majówki, czyli moment wypoczynku i relaksu. Dobrze to wykorzystaj. Doceń piękną pogodę, rodzinę, przyjaciół. Doceń to co masz i ile możesz osiągnąć. Wczoraj miałam okazję wziąć udział w krótkim wywiadzie, w którym opowiedziałam kilka słów o sobie (wywiad). Zachęcając jednocześnie do udziału we Wrocławskim Biegu Akademickim, z którego środki będą przekazane na zakup mojej protezy. Spotkałam wspaniałych, młodych ludzi, którzy zamiast siedzieć na kanapie i zajadać chipsy postanowili biegać i robić jednocześnie coś dobrego dla innych. To oni są ambasadorami tegorocznego biegu. Iwa i Grzesiek biegają razem i już za 3 miesiące biorą ślub. Pokazują, że można mieć wspólną pasję, która łączy i sprawia, że korzystają z życia w pełni co daje im niesamowite poczucie szczęścia. Zachęcam do odwiedzania ich na facebooku, może i oni Was zainspirują do działania. Znajdziesz ich tutaj → Para Fit\nZachęcam również do wzięcia udziału we Wrocławskim Biegu Akademickim → Wroclawski Bieg Akademicki\nGdzie można się jeszcze zapisać i spróbować swoich sił ale jednocześnie pomóc mi. ;)\nNa "zrzutka.pl" → ZRZUTKA NA PROTEZĘ trwa też zbiórka na rzecz mojej protezy więc zachęcam Was do pomocy może i w taki sposób. Nie chce nikogo do niczego zmuszać więc jeśli ktoś ma ochotę trochę mnie wesprzeć to będzie mi bardzo miło. Korzystajcie z uroków wiosny i cieszcie się sobą. Odpocznijcie, nabierzcie sił i z podniesioną głową realizujcie swoje cele.\nZdjęcie z planu sesji zdjęciowej.\nIwona Turzańska 29 kwietnia 2018 11:45\nPewnie, że niezła z Ciebie laska! Miło nam było Ciebie poznać, dziękujemy za wspomnienie o nas, ja aż się wzruszyłam jak o nas napisałaś :) Pozdrawiamy ciepło!\nEwa Harapin 29 kwietnia 2018 11:47\nCieszę się, że wywołałam w Was pozytywne emocje 😊 Pozdrawiam! 😘


Żałoba na narodowa – goleniowska.com\nPo śmierci Tadeusza Mazowieckiego prezydent RP Bronisław Komorowski ogłosił jednodniową żałobę narodową, którą wyznaczył na 3 listopada.\nTego dnia, czyli w najbliższą niedzielę, odbędzie się pogrzeb pierwszego po epoce PRL niekomunistycznego premiera rządu polskiego. W czasie trwania żałoby narodowej flagę państwową opuszcza się do połowy masztu – mówi o tym ustawa o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej. Mogą być także odwołane niektóre imprezy kulutralne i sportowe. Ich organizatorzy nie mają jednak takiego obowiązku.


A22 Transfers (Alvor, Portugalia) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: A22 Transfers\nAtrakcje w pobliżu obiektu A22 Transfers\nA22 Transfers opinie, Alvor\nNr 2 wśród 6 Transport w lokalizacji Alvor\nLote Rua de Sao Pedro, Alvor, Portimăo 8500-006, Portugalia\nDoskonała obsługa jeszcze raz\nA 22 Transfery to całkowicie niezawodna i bardzo przyjazna firma. Paul był bardzo bezpiecznym kierowcą i sprawił, że czuliśmy się swobodnie. Taksówka była piękna i czysta, a taryfa powrotna była całkowicie akceptowalna dla znakomitej obsługi. Jeszcze raz dziękujemy Paulowi za wyjątkową obsługę, którą świadczycie. Gorąco...polecam.Więcej\nJames był miłym młodym mężczyzną i dobrym kierowcą Jesteśmy bardzo zadowoleni z bezpłatnej przejażdżki warkoczem do Alvor Jest firmą rodzinną i dobrze zarządzaną robią też wycieczki golfowe w większych minibusach Polecamy je\nIdź do Transfer Company\nZawsze korzystaj z A 22 podczas podróży do iz lotniska w Faro, niezawodny serwis, z przyjaznymi kierowcami, doskonałe stawki za świadczoną usługę, odebrany przez kierowcę w terminalu w dniu przyjazdu i zrzucony bezpośrednio do willi lub kompleksu apartamentów i ponownie po powrocie Zdecydowanie polecam odbiór...na czas przyjazdu na lotnisko w odpowiednim czasie.Więcej\nBardzo profesjonalna miła obsługa. Kierowca czeka na nas na lotnisku i odbiera po powrocie na czas. Bardzo rozsądny koszt usługi prywatnego przelewu bez dodatkowych kosztów. g iść na autostradę.\nAlvor na lotnisko 24/7 siedem dni w tygodniu podróż pierwszą klasą i personel zawsze na czas, gdy kiedykolwiek książka.\nWykorzystaliśmy je we wrześniu na nasze powrotne podróże z Faro do Alvor. Byli doskonali, żadnych problemów i bardzo przyjazna i punktualna obsługa. Wykorzystamy je ponownie podczas naszej kolejnej wizyty.\nŚwietna obsługa, przyjazny personel i bardzo szybka. Niezawodna i niedroga firma. Są polecane przez rodzinę i bardzo je polecam\nW tym roku po raz pierwszy skorzystaliśmy z A 22. (jako że byliśmy bardzo źle zawiedziony przez Hoppę) To była fantastyczna usługa. Kierowca czekający na lotnisku dla nas, bardzo przyjazny. Nasz powrót Transfer przybył 10 minut wcześniej, znowu pani, która zebrała nas, była bardzo przyjazna...i profesjonalna. I mogę dodać bardzo przystępną cenę. Dobra robota A 22. Będzie rezerwacja ponownie w tym roku. ?Więcej\nJak zwykle nasz przyjazd i wyjazd przebiegły tak płynnie dzięki transferowi A22 Wysoce rekomendowane Zawsze na czas i bardzo pomocny Do zobaczenia wkrótce\nBardzo pomocni, niezawodni i przyjaźni kierowcy. Używamy ich za każdym razem, gdy odwiedzamy Algarve, podobnie jak nasza rodzina i przyjaciele\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu A22 Transfers.


Krótko i na temat – analiza IT\nKategoria: Krótko i na temat\nCzas na refleksję lidera\nhania 19 lipca 2015 Doświadczenia, Jestem liderem/kierownikiem, Krótko i na temat0 comments\nTakie przemyślenie mnie naszło, jedno z cyklu „wszyscy o tym dobrze wiedzą, a mało kto to robi”. Daleka jestem od stawiania się w pozycji eksperta, bo mi samej sprawia to wiele trudności. Jednak myślę, że warto o tym wspomnieć, przypomnieć, uruchomić świadomość i być może przeciwdziałanie. Często lider oczekuje od siebie tyle samo, o ile […]\n5 perspektyw analizy i potrzebne kompetencje\nhania 18 czerwca 2015 Jestem analitykiem, Jestem początkujący, Krótko i na temat, Psychologia, Techniki i narzędzia0 comments\n5 perspektyw pracy analityka wyróżnionych przez BABOK Guide, w których skupiamy się w sposób szczególny na wybranych aspektach analizy to: * Agile, * Business Intelligence, * Technologia informacyjna, * Architektura biznesowa i * Zarządzanie procesem biznesowym. Można działać w jednej z nich lub w kilku jednocześnie, np. pracować w projekcie zmieniającym proces biznesowy przy wykorzystaniu […]\nMówi się, że nic w nie jest tak pewne jak ZM_ _N_. Kupuję samogłoski: zmiana. Co powiemy na zmianę w kontekście analizy i wymagań? Zmianie wymagań mówimy stanowcze: to zależy. Nie dajcie się zwieść tekstami typu „Jak coś jest Waterfallem (czytaj – nie Agilem, czytaj – nie Scrumem), to nie ma zmian”. Nie wchodząc w […]\nhania 11 czerwca 2015 Doświadczenia, Krótko i na temat0 comments\nCo robić, jak żyć? Znalazłeś się w sytuacji, w której nie wiesz co dalej? Jak do tego podejść, jak to ugryźć? Co możesz zrobić poza rozłożeniem rąk? 🙂 Jest kilka opcji. Poniższe to pierwsza pomoc w problemach 🙂 1. Jeśli masz pod ręką starszego stażem kolegę po fachu, lucky you 🙂 Poradź się bardziej doświadczonych. […]\nhania 29 kwietnia 2015 Doświadczenia, Krótko i na temat0 comments\nTempo, w jakim pracujemy, nie sprzyja długim, dogłębnym rozważaniom na temat sensu. A sens właśnie jest zasadniczym elementem pracy analityka i kryterium oceny jej skuteczności. Zakończenie zadania jak najszybciej jest niekiedy tak kuszące, że możemy zrobić to pochopnie. Możemy nie zauważyć, że nie dotarliśmy jeszcze do przyczyny źródłowej i nie odpowiedzieliśmy na nią. Czyli nie […]


Uncategorized – Ekskluzywna Moda\nW dzisiejszych czasach wydaje się, że większość z Nas chce wyglądać modnie. Żyjemy w świecie obrazów. Pierwsze wrażenie jest bardzo ważne dlatego staramy się dobierać stylizację do naszego samopoczucia, do panującej pogody na zewnątrz lub do jakiś ważnych dla Nas wydarzeń. To czym się kierujemy zakupując ubrania jest spowodowane naszym charakterem, naszymi wyobrażeniami o samych sobie. Każdy z Nas podąża za nowymi trendami a te natomiast stale się zmieniają z sezonu na sezon. Kiedy robi się chłodniej staramy się zapełnić naszą szafę dostosowując się do aktualnej pory roku. W ostatnich latach coraz bardziej popularniejsze stały się okrycia a przede wszystkim płaszcze. Tworzone są coraz modniejsze wzory. Eksperymentuje się z dodatkami tkanin oraz z kolorami.\nWybór odpowiedniego męskiego płaszcza na jesień 2020 to nie lada wyzwanie, bo i wybór nie jest mały. W sklepach dostępne są zarówno eleganckie płaszcze długie i krótkie, męskie parki na jesień czy płaszcze przeciwdeszczowe. Jedynie kolory na jesień 2020 nie przysparzają dylematów – do wyboru są przede wszystkim czerń, szarości, granaty i zielone płaszcze jesienne. Rzadziej trafić można na czerwone płaszcze męskie, choć i to jest możliwe jesienią 2020. Do mody powracają okrycia dwurzędowe, zazwyczaj płaszcze dwurzędowe są dłuższymi okryciami. Zaletą długich płaszczy jest fakt, że będzie Nam trochę w nich cieplej ze względu na to, że będą zakrywać lędźwie w całości natomiast minusem będzie to, że trudniej jest poruszać się w takim płaszczu chyba, że postawimy na styl odkryty zakładając pod płaszcz marynarkę lub grubszy sweter/golf. Pomimo tego, że długie płaszcze męskie są w tym sezonie bardzo pożądane to trzeba jednak przyznać, że takie okrycia mogą być mało praktyczne.\nJesienią i zimą trzeba się cieplej ubrać. Największym problemem jest znalezienie odpowiedniego płaszcza do marynarki. Elegancki powinien być raczej klasyczny, bez dodatków modnych w jednym sezonie. Ponadczasowość to jedna z najważniejszych cech eleganckiego płaszcza. Do mierzenia koniecznie trzeba ubrać marynarkę i dopiero wtedy przekonamy się, czy taki płaszcz zbytnio nie krępuje ruchów. Eleganckie męskie płaszcze na jesień i zimę praktycznie zawsze są w ciemnych kolorach – od klasycznej czerni, przez szarości, po granaty. Spotkać można również brązowe męskie płaszcze we wszystkich odcieniach, ewentualnie ciemnozielone. Męskie płaszcze zazwyczaj nie mają widocznych wzorów.\nDo aktualnych trendów można zaliczyć różne rodzaje płaszczy. Poniżej przedstawię kilka opcji :\nA ) Bosmanka – jest to rodzaj płaszcza należącego do grupy krótszych. Bosmanka wywodzi się z marynarek wojennych, wysoki kołnierz i duże guziki pozwalają rozpinać je w rękawicach. Bosmanka jest wyposażona w boczne kieszenie przez co nie jest konieczne noszenie rękawiczek bo można schować tam w nich dłonie kiedy jest Nam zimno. Rodzaj tego płaszcza będzie należał do formalnych ale i też do casualowych. Bosmanki najczęściej są szyte w postaci dwurzędowej ale nie jest wyłączność. Śmiało możemy założyć pod okrycie marynarkę.\nB ) Trencz – płaszcz, który należy do okryć z cienkiego materiału, zazwyczaj będzie to bawełna poliester,. Trencze stosuje się bardziej w okresach jesiennych niż zimowych. Płaszcz ten może należeć do stylu formalnego oraz casualowego. Charakterystycznego dla tego typu płaszcza jest pas, którym może się ,, obwinąć’’ oraz fakt, że jest to płaszcz przeciwdeszczowy.\nC ) Prochowiec – Płaszcz którego skład jest zazwyczaj podobny do trencza. Cechami charakterystycznymi są koszulowe kołnierze, kryta plisa, skośne kieszenie.\nD) Polo – Płaszcz wykonywany zazwyczaj z naturalnej wielbłądziej wełny najlepszej jakości, najczęściej w kolorze kamelowym. Swoją stylistyką przypomina szlafrok. Często okrycia o takim kroju są dwurzędowymi ( z podwójnymi guzikami ) . Płaszcz można zaliczyć do stylu formalnego ale można go zestawić w stylistyce casualowej. Cechami charakterystycznymi są klapy frakowe oraz nakładane kieszenie z patkami, opcjonalnie z pasem do przywiązywania.\nE) Dyplomatka – jeden z najbardziej popularniejszych płaszczy. Dyplomatki są najbardziej formalną opcją jeśli chodzi o okrycia wierzchnie, są jak dobrze skrojony garnitur, który modeluje sylwetkę i podkreśla jej atuty. Dawniej długość dyplomatki sięgała aż do kostek. Obecnie produkuje się trochę krótsze ( do połowy ud ) wtedy są bardziej praktyczniejsze. Dyplomatka doskonale sprawdza się z garniturami, marynarkami, spodniami chino a nawet jeansami jeśli zadbamy o to aby miała pewne nieformalne detale. Dyplomatki możemy mieć dwurzędowe oraz jednorzędowe.\nWarto zadać sobie pytanie czego konkretnie oczekujemy. Jeśli chcemy skupić się na bardziej formalnym stylu to Dyplomatka będzie nadawać się idealnie natomiast jeśli zależy Nam na wełnianym płaszczu, który będzie nieco krótszy i praktyczniejszy i który będziemy mogli bez problemu zestawić w stylu casual to najlepszym rozwiązaniem będzie Bosmanka.\nW dzisiejszych latach bardzo popularne stało się dodawanie do płaszczy formalnych elementów casual. Mowa tutaj o odpinanych podpinkach. Taki element wprowadzony do każdego rodzaju płaszcza formalnego będzie powodować, że może służyć jako uniwersalny. Warto zwrócić na to uwagę. Taka opcja w okryciach na pewno pomoże Nam w wyborze czegoś co posłuży nam na różne okazje i na lata.\nMarynarka należy do typowych ubrań eleganckich, które idealnie spisują się na oficjalnych spotkaniach i formalnych uroczystościach . Dodaje on klasy, pokazując szacunek dla zgromadzonych ,a podświadomie wpływa on na postrzeganie eleganckiej pani jako profesjonalnej i kompetentnej osoby. Dodatkowo, dzięki różnym wzorom i odpowiednim krojom nadaje się idealnie do modelowania sylwetki, uwydatniania atutów i maskowania niedoskonałości. Kobieta, która wie, że wygląda, że ma dobrze dopasowaną marynarkę czuje się lepiej i jest pewna siebie.\nMarynarki możemy podzielić na dwa rodzaje – marynarki formalne oraz codzienne. Niezależnie od stylu na który się zdecydujemy, ważne jest dopasowanie go do naszej sylwetki oraz do reszty garderoby. Marynarki klasyczne , zwane też biznesowymi, przeznaczone na oficjalne okazje, typu spotkania biznesowe z klientem, gdzie obowiązuje ścisły dress code. Marynarka taka powinna posiadać klasyczny krój, dopasowany do naszej sylwetki , lecz powinnien też nie wykraczać poza granice smaku. Marynarka taka powinna być wykonana z wysokiej jakości materiałów, ponieważ wpływają one na dobrą prezencję. Naturalne włókna mogą zostać uzupełnione o sztuczne dodatki, które wpływają na zmniejszenie zagnieceń czy większą elastyczność tkaniny. Drugi typ marynarek, to marynarki codzienne potocznie nazywane weekendowymi. Charakteryzują się połączeniem w sobie szyku i swobody. Zakładamy je głownie na mniej formalne okazje, gdzie jednak źle widziana jest całkowita swoboda. Marynarkę taką ubrać możemy do pracy bez ścisłej zasady dress code, na spotkanie z przyjaciółmi, a przy odpowiednim zestawieniu z resztą stroju ,także na imprezę czy randkę . Dzięki ciekawym zestawieniom strojów, dodatkom i biżuterii oraz zabawom kolorystycznym nadaje się on na każdą okazję.\nJeśli jesteś niska, staraj wybierać marynarki kończące się w okolicach talii, nie skróci Cie ona optycznie, a dodatkowa sprawi, że dodasz sobie kilka centymetrów. Natomiast gdy jesteś osobą wysoką, postaw na długie marynarki, które podkreślą Twój wzrost. Pamiętaj też, że jeśli jesteś osobą o pełniejszych kształtach nie decyduj się na marynarki które przecinają najszerszy punkt twojej sylwetki. W marynarkach ważne również jest to, by układały się dobrze w okolicy ramion. Źle dobrana marynarka może sprawić, że zdeformujesz swoją sylwetkę, a przede wszystkim źle będziesz w niej wyglądała. Jeśli jesteś posiadaczką wąskich ramion, postaw na rozbudowane marynarki, z bufkami czy poduszkami, które stworzą linię ramion i dodatkowo poszerzą Twoją sylwetkę. Gdy jesteś posiadaczką szerokich ramion, unikaj wszelkich zdobień, czy dodatków w okolicach ramion, nie potrzebujesz ich jeszcze bardziej rozbudowywać. Klasyczne marynarki, bez żadnych pagonów, czy poduszek są dla Ciebie idealne. W doborze marynarki kieruj się również ułożeniem klap na nich. Gdy jesteś wysoką idealnie sprawdzą się u Ciebie szerokie klapy, które tworzą spójną całość z Twoją sylwetką. Marynarki bez klap są marynarkami, które wydłużają oraz wyszczuplają sylwetkę, a jeśli jesteś malutką filigranową kobietą postaw na wąskie lub małe klapy, które nie przytłoczą Cię. Wybierając marynarkę zwróć uwagę na jej cięcia. Dla kobiet posiadających większe kształty idealnie będzie pasować marynarka z jednym zapięciem, która nie skupi wzroku na Twoim biuście, a delikatnie podkreśli twoje atuty. Marynarki dwurzędowe, też są bardzo popularną opcją jednak jeśli jesteś kobietą o figurze w kształcie jabłka odpuść sobie taki krój, ponieważ uwydatni ona tylko twój brak talii.\nW wyborze marynarki codziennej kieruj się wygodą oraz tym by pasowała ona nie tylko do sukienki czy spódnicy ale również do jeansów czy cygaretek. W codziennej stylizacji warto mieć jedną sportową bawełnianą marynarkę, która doda stylizacji luzu, a w zestawieniu z obuwiem sportowym czy niskim obcasie nada całej stylizacji uroku oraz doda jej wyrazistego charakteru. Jest kilka warunków, które musi spełnić marynarka, by móc powiedzieć o niej, że jest „idealna”. W głównej mierze ważny jest też kołnierz. To ozdobne wykończenie, ale i osłona dla karku. Dlatego też kołnierz powinien miękko przylegać do szyi, zasłaniać szew wokół niej i sięgać do połowy wysokości. Nie może odstawać, wbijać się, ani powodować poprzecznych fałdek. Klapy marynarki powinny płasko i gładko przylegać. Nie mogą się rozchodzić na boki i marszczyć. Zasada jest taka, że klapy powinny zaczynać się zaraz powyżej górnego guzika. Długie rękawy powinny przy opuszczonym ramieniu zakrywać nadgarstek, za długi lub krótki rękaw psuje cały efekt. W marynarce powinnyśmy się swobodnie zapiąć, ale jednocześnie czuć, że tkanina trzyma ciało tak, by było wyprostowane o pięknej linii. Podczas siedzenia zapięcie nie powinno wpijać się w ciało, najlepiej przy siedzeniu jest odpiąć guzik.\nJak widzisz marynarka jest elementem damskiej garderoby, którą w zależności od doboru innych części zestawu, można dowolnie wystylizować. Warto eksperymentować z modą, śledzić aktualne trendy i szukać inspiracji w Internecie. Dzięki temu przekonasz się, że marynarka, którą zamierzasz kupić z myślą o zestawie do pracy, sprawdzi się także w stylizacji na co dzień.


Androgynia, dionizyjskość, homoerotyzm. Niezwykłe wątki europejskiej tożsamości - darmowe ebooki do pobrania - pobierz pdf\nKsiążka jest zbiorem opowieści ukazujących losy kilku bohaterów mitycznych oraz wielu postaci historycznych żyjących w różnych epokach, od starożytności po współczesność. Są wśród nich przedstawiciele różnych środowisk: mieszczanie i arystokraci, uczennice seminarium nauczycielskiego i poeci, książęta i filozofowie. Znaczący wpływ na ich życie miały problemy z tożsamością płciową lub, mniejszościową orientacją seksualną, wyróżniającą spośród otoczenia. Motywem przewodnim książki, przedstawionym we wstępie i pojawiającym się w kolejnych rozdziałach, jest rola, jaką historia i pamięć odgrywają w życiu jednostek i społeczeństw, w kształtowaniu tożsamości. Innym ważnym wątkiem, rozwiniętym w zakończeniu, jest potrzeba współpracy przedstawicieli różnych sfer aktywności badawczej i twórczej, naukowców i artystów, mającej na celu współtworzenie spójnego obrazu rzeczywistości, umożliwiającej harmonijny rozwój naszej cywilizacji. źródło opisu: http://sklep.eneteia.pl/androgynia-dionizyjskosc-h...(?) źródło okładki: http://sklep.eneteia.pl/androgynia-dionizyjskosc-h...»\nwydawnictwo:ENETEIA Wydawnictwo Psychologii i Kultury\ntagi:historia, kultura, kultura, androgynia, dionizyjskość, homoerotyzm, tożsamość płciowa, orientacja seksualna, mitologia


Samochód poleasingowy – czy warto go kupić? - Top10news.pl\nNa polskim rynku motoryzacyjnym pojawia się coraz więcej samochodów pochodzących z zakończonych umów leasingowych. Zainteresowanie takimi pojazdami również rośnie – tak ze strony osób prywatnych, jak i przedsiębiorców.\nSamochody poleasingowe – co trzeba wiedzieć?\nSamochody poleasingowe stanowią obecnie spory odsetek aut sprzedawanych na rynku wtórnym. Są to pojazdy, które przez kilka lat – średnio 3-4 lata – były eksploatowane przez firmy budujące w ten sposób swoją flotę. Są to więc młode samochody, które posiadają pełną dokumentację serwisową. Obowiązek systematycznego serwisowania wynika z zapisów umowy leasingowej – co ważne, odbywa się ono wyłącznie w autoryzowanych salonach. Jeśli chodzi o ceny, to takie pojazdy mogą kosztować nawet do 30 proc. mniej niż samochody oferowane przez prywatnych sprzedawców.\nSamochody poleasingowe – na co uważać?\nWymienić można kilka istotnych kwestii, jakie należy mieć na uwadze, kupując auta poleasingowe. Warszawa to doskonały przykład miasta, gdzie oferta w tym zakresie jest bardzo bogata. Jest ona adresowana zarówno do klientów indywidualnych, jak i biznesowych, a składają się na nią samochody o różnym przebiegu. Oczywiście wskazana jest duża dawka ostrożności. Eksperci z salonu Używane Jak Nowe, w którym można nabyć poleasingowe auta dokładnie sprawdzone pod kątem prawnym i technicznym, zalecają rozglądać się za egzemplarzami o stosunkowo niedużym przebiegu. Rzecz jasna muszą być one w pełni sprawne, co potwierdza stosowna dokumentacja.\nSamochody poleasingowe – jakie mają zalety?\nKluczową przesłanką przemawiającą na korzyść aut poleasingowych jest atrakcyjna cena. W kwestii ich pochodzenia nie ma żadnych wątpliwości – nie ma ryzyka nabycia auta powypadkowego czy sprowadzonego z niepewnego źródła. W znakomitej większości przypadków są to pojazdy sygnowane markami popularnych producentów, co oznacza, że stosunkowo łatwo dostać do nich części zamienne. Tak jak przy zakupie każdego innego używanego samochodu, tak i tu należy zachować rozwagę przy podejmowaniu decyzji.


Teatr Rozrywki - artyści | TerazTeatr\nEwa Andruszkiewicz (właśc. Ewa Andruszkiewicz-Guzińska, ur. 9 czerwca 1977 w Gdyni) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, także recytatorka. Absolwentka warszawskiej Akademii Teatralnej...\nKacper Andrzejewski ma 17 lat, mieszka w Zduńskiej Woli i jest uczniem II klasy Liceum Ogólnokształcącego w Zduńskiej Woli o profilu artystycznym. Ukończył I st. Szkoły Muzycznej w klasie klarnetu. Śpiewa od 5 roku życia. Naukę śpiewu...\nPracę zawodową rozpoczął jako aktor premierowej obsady musicalu "Metro". Brał udział w spektaklach teatru Studio Buffo "Do grającej szafy grosik wrzuć". Twórca choreografii i założyciel zespołu tańca nowoczesnego "Amos", z którym...\nAbsolwent szkoły muzycznej w klasie fortepianu oraz Politechniki Wrocławskiej (Wydział Architektury). Od wczesnej młodości, zafascynowany muzyką, komponował, grał i śpiewał z różnymi zespołami. Najczęściej były to formacje bluesowe,...


Myfantasyandme: Ikea, H&M i Zalando - czyli topowe sklepy Youtubowych osób, o co w tym chodzi?\nIkea, H&M i Zalando - czyli topowe sklepy Youtubowych osób, o co w tym chodzi?\nUnknown 17:00 13 kącik modowy , lifestyle\nBędę z Wami szczera. Od ponad roku (może nawet 2) mocno wciągnęłam się w Youtubowy świat. Oglądam mnóstwo osób, głównie kanały kosmetyczne (polskie) - są to kanały te największe typu RLM, StylizacjeTv, PannaJoanna Maxineczka, średnie - CheersMyHeels, ukochana MarKa, TheKretka1 czy Katosu, ale także mniejsze typu Dominika Mizia, Klaudia Łepkowska itp. Oprócz typowo kosmetycznych oglądam też inne jak Światopoblond (jedna z najlepszych osóbek jakie poznałam tam, świetna dziewczyna), Ssaruskę czy tez Arlettę Wit (Po Cudzemu).\nJest tego naprawdę mnóstwo. Można by wymieniać i wymieniać...Ale wracając...\nWiele razy napotykam filmy z różnych sklepów, typu Haul z H&M, Zalando. (jeszcze nazwa sklepu H&M musi być na pierwszym miejscu w tytule filmiku, to bardzo ważne!).\nCzęsto oglądam tego typu filmy tj. haule bo lubię patrzeć co kto kupił, zainspirować się, podpatrzeć. Jednak kompletnie nie ogarniam, dlaczego większość osób tak sobie zachwala te trzy sklepy tj. słynny H&M, Zalando i IKEA(IKEĘ?). No jeszcze Zara - zapomniałam...\nNajbardziej irytujący mnie moment w tego typu filmach to ten, w których Youtuberzy mają wymówić nazwę H&M i wymawiają ją na 10 różnych sposobów, bo przecież widzowie będą się czepiać. I ta sama gadka szmatka co filmik -.-\nBądź zachwalanie jakie to super jakości są ciuszki, jakie to ceny nieziemskie. Ta koszula kosztowała po promocji TYLKO 79,99zł. (co z tego, że skład jest mega przeciętny tej koszuli, ważne przecież, że metka jest cool!).\nNie rozumiem także dlaczego tylko te 3-4 sklepy są tak zachwalane. Co one mają takiego, czego inne nie mają?\nWeźmy pod lupę sklep IKEA. Przecież jest to sklep jak każdy inny. U mnie wybudowano go jakieś 2-3 lata temu. Swoją nogę postawiłam tam bodajże raz czy dwa. Wszystko co tam jest mogę kupić w innych sklepach. Jechać po jedną świeczkę czy doniczkę do Ikei, która jest na obrzeżach miasta? Będę super i podpiszę cały filmik "Podróż do IKEA" (a filmik z motywem tego sklepu będzie trwał 2 minuty, całą reszta to zwiedzanie miasta,ale co tam, ważniejsza IKEA!) Ale wracając...\nMogę iść do Pepco czy zwykłego sklepu - znajdę to samo, a nawet taniej. Nawet w ostatnim czasie Biedronka sprzedaje bardzo ciekawe towary (choćby słynna lampa - link tutaj) za niskie pieniądze.\nJa rozumiem, że tam jest niemalże wszystko, ale czy tylko tam?\nCzemu nigdy nikt nic nie mówi o OBI, CASTORAMIE, LEROY&MERLIN ? Naprawdę nikt na Youtubie nie robi tam zakupów? A może to wstyd?\nTak samo fascynacja sklepem Zalando. Nigdy tam nie zrobiłam zakupów, nie raz weszłam z przekierowania danej osoby. Już nie obchodzi mnie to czy zarabia na moim kliknięciu czy nie (najprawdopodobniej zarabia, bo film często jest sponsorowany), ale trudno. Chcę obejrzeć daną rzecz...i co się okazuje? Zwykła koszula warta parę stówek, gdzie podobną albo taką samą mogę kupić w sieciówce za o wiele mniejsze pieniądze.\nNie zrozumiem chyba nigdy zachwalania sklepów, które są po prostu przeciętne.\nMożecie na mnie krzyczeć, że się nie znam, bronić tych sklepów i osób, które są zapatrzone, ale ja zdania nie zmienię. : )\nNie raz byłam w H&M (ejdż end em, ha i em, ha em i inne tego typu, żebyście się nie czepiali ;p) i dla mnie to taki duży lumpeks (mowa o dziale promocji, kilka rzędów ciuszków). Nie mówię, że nigdy nic nie kupiłam tam i skreślam ten sklep. Nie nie. Po prostu denerwuje mnie fakt zachwalania pod niebiosy, gdzie po prostu jest to sklep jak każdy inni. Ma lepsze i gorsze towary, a o tych gorszych to publicznie chyba nikt nie mówi.\nA Wy jaki macie stosunek do tego typu filmów na YouTubie? O tym zachwalaniu i mówieniu bez wad?\nTakże uwielbiacie te sklepy czy dla Was to zwykłe przeciętniaki?\nRico 19 lipca 2017 18:11\nJak dla mnie to zwykłe sklepy. Z nich wszystkich najbardziej nie rozumiem fenomenu Zalando- zwykłe ubrania a kosztują majątek. Z Ikeą najbardziej mnie rozwala- na cały filmik jest tylko "Idę do Ikei... Wracam z Ikei" i tyle wspólnego ma tytuł z filmem.\nAngelika 19 lipca 2017 18:15\nNo dokładnie :) Tak mnie to irytuje... :)\nKristof Radke 19 lipca 2017 20:04\nH&M jest najtańszym sklepem z tych określanych jako fast fashion - kroje zrzynane prosto ze światowych wybiegów. Ikea jest bardzo tania a na Zalando znajdziesz większość marek premium, których nie ma w każdym mieście :D - that's why.\nAngelika 19 lipca 2017 23:11\nA tam ;p Ikea tania ale ile Ci te produkty wytrzymają w domu? Ikea to prosty styl, a teraz niestety wszystko co proste białe i nijakie jest modne ;p\nRINROE 19 lipca 2017 21:14\nZara jest taką sieciówką, w której można trafić na produkty dobrej jakości oraz "wybiegowe", w H&M działa tak samo, choć według mnie jakość jest gorsza od zary. W Ikeii można kupić fajne, tanie mebelki, fakt, ze zbyt długo one się nie utrzymają, ale jakość kosztuje. Dlaczego wiec można tam znaleźć dwa takie same stoliki z czego jeden kosztuje 20zl, a drugi 100zl? Po za tym ozdoby czy dodatki nie kosztują więcej niż w innych sklepach i często są przeurocze 😊 Ja nie wyobrażam sobie nie mieć w domu wazoników z Ikei lub pościeli. Zwykle koszulki z Zalando zazwyczaj kosztują tak dużo bo są z droższych marek, tak jak jak koleżanka powyżej wspomniała: marki premium. Najlepsze w Zalando jest to, że właśnie produkty premium można czasami kupić taniej niż w ich firmowych sklepach 😊\nAngelika 19 lipca 2017 23:10\nFakt, jednak dalej nie popieram tej idei, że te sklepy są najlepsze. Denerwuje mnie bardzo fakt zachwalania przez większość sklepów, które są po prostu przeciętne, które mają towar taki sam gdzie w innych sklepach.\nJoanna 19 lipca 2017 21:14\nJa lubię H&M - kiedyś rzeczy tam nie zbyt mi się podobały, ale teraz można spotkać ładne sukienki czy bluzki.\nNajbardziej lubię Orsay, C&A, New Yorker - o tych sklepach też czasami można przeczytać czy zobaczyć ba blogach modowych i nie tylko.\nAngelika 19 lipca 2017 23:12\nJa nie mówię, że nic się tam nie znajdzie. W zeszłym roku sama kupiłam cudowną sukienkę letnią, która ma nieziemski materiał, jednak oceniłam ogólnie, że nie lubię tego mocnego narzucania przez Youtuberów tylko na te sklepy. To jest własnie irytujące. :)\nJoanna 20 lipca 2017 09:07\nreklama bywa nieznośna :)\nBlingBlingMakeUp 19 lipca 2017 21:30\nPowiem Ci tak kochana, tutaj gdzie mieszkam Ikea to najtanszy (niestety tez owiany slawa najgorszej jakosci) sklep z meblami. Jest moda na biale meble wiec wszyscy co chce troche swiezosci a nie chca wydawac fortuny na zakup sofy pedza do Ikea ;) (ja tez mam meble z Ikea, ale sofa nie) :) Nastepny temat Zalando, i znow tutaj wygrywa jezeli chodzi o zakupy online. Jakbys wybrala sie w sobote (niedziele wolne) na zakupy docenilabys swoj komputer i zacisze domowe ;P I ostatni H&M (H und M) tak to najtanszy ciucholand wiec odpowiedz jest prosta. Powiem Ci mieszkam w Szwajcarii wchodzac do sklepu i chcac kupic np. Jeansy najtansze kosztuja od 40-50 CHF (od ok. 115 zl) a w H und M najtansze juz 9.99 chf (38.17 zl) jest roznica ? Jest wiec dlatego mysle ze te sklepy sa trendy bo sa tanie <3\nAngelika 19 lipca 2017 23:16\nDla mnie Zalando jest cholernie drogie, tak samo H&M ;p Płacić za kawałek tkaniny 200 zł czy 500? Bo jest to a'la najnowszy sweter ? Nie nie. Wolę iść do Reserved czy innego tego typu i również otrzymać podobny sweter za mniej niż 100. Poza tym jestem taką osobą, że jeśli widze, że za duzo osób poleca dane sklepy, a z opinii innych ludzi (tj. znajomych, otoczenia, a nie osób z sieci) wynika co innego to zaczynam się mocniej przyglądać sprawie. Nie lubię jak się mydli oczy i zachwala coś, co jest średnie.\nJednak tak jak pisałam wyżej - zawsze jest coś gorszego i lepszego. Nic nie ma samych wad czy zalet. :)\nAneczkaBlog 21 lipca 2017 13:27\nDla mnie to nie ma znaczenia czy zachwalają i tak 99.9% tych rzeczy nie kupię nawet gdyby mi się podobały. Zalando odpada bo ja ubrania muszę zwyczajnie mierzyć i kupuję bluzki przeważnie po20-50zł nie więcej, markowe ubrania mnie nie kręcą. Nawet dobra reklama nie jest w stanie mnie skusić do zakupu :)\nAnonimowy 2 września 2017 21:11\nPaka kosmetyków od Rossmana - moja wygrana w konku...\nJak za darmo kupić buty? Czyli Refunder + CzasNaBu...\nIkea, H&M i Zalando - czyli topowe sklepy Youtubow...\nHimalaya Herbals - Purifying Neem Mask - Maska ocz...\nPost urodzinowy! :) Tag: 40 pytań kosmetycznych 07...\nHimalaya Herbals, Neem Scrub, czyli peeling nie ta...


Miejska kasa na sport rozdana. W 2017 roku kluby dostaną 2 miliony 850 tysięcy - Wiadomości lokalne Konin\nDwa miliony osiemset pięćdziesiąt tysięcy złotych. Tyle koniński samorząd przeznaczy w 2017 roku na sport młodzieżowy. Magistrat opublikował dziś wyniki konkursu dla organizacji zajmujących się szkoleniem uzdolnionej sportowo młodzieży.\nMiejską dotację otrzymają 22 kluby. Najwięcej – 601 tysięcy złotych – przypadnie Medykowi POLOmarket Konin. Niespełna pół miliona (496 tysięcy) otrzyma koniński Górnik. Na trzecim miejscu, z dotacją równą 483 tysięcy złotych, wylądował Koniński Klub Szermierczy. W porównaniu z mijającym rokiem miasto wyda na sport pół miliona więcej. Poniżej publikujemy pełną listę klubów/stowarzyszeń, które otrzymały miejskie wsparcie na 2017 rok.\n1. Medyk Konin – 601 000 zł\n2. KS Górnik Konin – 496 000 zł\n3. Koniński Klub Szermierczy – 483 000 zł\n4. SSRiR Start Konin – 164 000 zł\n5. Konińskie Ludowe Towarzystwo Cyklistów – 155 000 zł\n6. MKS MOS – 150 000 zł\n7. KB Zagłębie Konin – 123 000 zł\n8. CKS Sparta Konin – 103 000 zł\n9. Copacabana Konin – 100 000 zł\n10. KS Oranje Sport Konin – 70 000 zł\n11. UKS Smecz (szachy) – 58 500 zł\n12. Konińskie Towarzystwo Piłki Siatkowej – 57 980 zł\n13. KSS Mustang – 50 000 zł\n14. Konińskie Towarzystwo Pływackie Iskra – 49 820 zł\n15. UKS Smecz (tenis stołowy) – 36 500 zł\n16. UKS Górnicza przy ZSG w Koninie – 35 000 zł\n17. UKS Górnik (judo) – 34 500 zł\n18. Aeroklub Koniński – 25 500 zł\n19. AZS PWSZ – 20 000 zł\n20. Koniński Klub Tenisowy – 15 200 zł\n21. Koniński Klub Golfowy – 12 000 zł\n22. PR 9 Sp. z o.o. – 10 000 zł\nOranje i akademia reissa (pr9) to prywatne szkolki, gdzie rodzice musza placic za trenowanie dzieci. Z jakiej racji te 2 podmioty dostaja dofinansowanie do swojej dzialalnosci z publicznych pieniedzy?????????


Mieszkanie 🏠 w Wysłouchów - 2 pokoje, 50 m², 3 piętro, w cenie 382 964 zł - RynekPierwotny.pl\nCena: 382 964 zł\nCeny mieszkań: 382 964 zł7 600 zł/m²\nNowe 2 pokojowe mieszkanie na sprzedaż o powierzchni 50 m² znajduje się w nowo budowanej inwestycji deweloperskiej Wysłouchów na Podgórzu Duchackim przy ul. Wysłouchów 41A (6.3 km od centrum Krakowa). Inwestycja jest realizowana przez dewelopera Frax-Bud Franciszek Drożdż.\nNowe mieszkanie o oznaczeniu 50 znajduje się na 3 piętrze i jest 1-poziomowe. Pomieszczenia mają od 260 do 280 centymetrów wysokości. W mieszkaniu znajdują się 2 pokoje, jest 1 łazienka. Okna w mieszkaniu wychodzą na wschód, południe. Dla przyszłych mieszkańców deweloper Frax-Bud Franciszek Drożdż przewidział: miejsca postojowe podziemne oraz miejsca postojowe naziemne.\nCena ofertowa mieszkania wynosi 382 964 zł (7 600 zł/m²).


Jedna wielka wersja Beta - Blog firmowy - e-Firma - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Firma > e-Firma > Blog firmowy > Jedna wielka wersja Beta\nWczoraj zetknąłem się z określeniem, że Internet to jedna wielka Beta. Trudno się z tym nie zgodzić, niezależnie od tego, czy będzie to skala mikro, czy makro. Przykładów z samego Internetu nie trzeba szukać daleko. Prym wiedzie w tym Google, gdzie wiele narzędzi od samego początku po dziś dzień nosi ów znaczek obok nazwy. Ta sama sytuacja ma miejsce wśród producentów oprogramowania.\nZastanawiające jest skąd wziął się ten fenomen. Mam na to swoją osobistą teorię. W ten sposób daje się do zrozumienia użytkownikowi danego serwisu lub programu, że jego autor cały czas intensywnie pracuje nad jego usprawnieniem. Bycie w fazie beta zaczęło się dobrze kojarzyć. Ciekawe, kiedy i czy przyjdzie moda na stan Alpha.


Informacja prasowa - Lublin w korkach?\t‹‹ powrót do listy raportów\nDojazdy do i z pracy bywają prawdziwym utrapieniem kierowców. Powód? Miejskie korki, które tworzą się na ulicach w godzinach szczytu. Specjaliści z serwisu Korkowo.pl obliczyli ile czasu tracą kierowcy na jazdę po zatłoczonych ulicach.\nBadaniu poddano ulice położone w centrum miasta, które są często uczęszczane przez mieszkańców Lublina. Pomiary prędkości objęły poranne i popołudniowe godziny szczytu komunikacyjnego. Jak się okazało, przeciętny kierowca z Lublina spędza na dojazdach do pracy w sumie 5 dni w ciągu całego roku. Nie jest to wcale zły wynik. Na tle innych miast (Warszawa 16 dni, Bydgoszcz, Opole – 7 dni, Gliwice 6 dni) Lublin wypada całkiem dobrze. Dojazd do pracy każdego miesiąca zabiera zmotoryzowanym stosunkowo niedużą ilość czasu: niecałe pół dnia.\nSpecjaliści z serwisu Korkowo.pl zbadali także średnie prędkości osiągane przez kierowców na czterech ulicach Lublina położonych niedaleko centrum tego miasta. W najmniej komfortowej sytuacji są ci, którzy w godzinach szczytu mijają ulicę Lubartowską. Ich średnia prędkość wynosi ok. 27 km/h. Nieco lepiej jest na ulicy Zamojskiej po której kierowcy przejeżdżają z szybkością ok. 32 km/h. Aleję Tysiąclecia zmotoryzowani pokonują ze średnią prędkością wynoszącą 35 km/h. Najszybciej, bo z prędkością 36 km/h poruszają się kierowcy jadący po ulicy Wyszyńskiego.\nLubartowska (do al. Tysiąclecia)\nTysiąclecia (od ul. Lubartowskiej do ul. Lwowskiej)\nDane o sytuacji drogowej zostały opracowane przez serwis Korkowo.pl, który prezentuje aktualne informacje o korkach na polskich drogach. Analizie poddano dane GPS z urządzeń Yanosik umieszczonych w pojazdach poruszających się po ulicach Lublina w godzinach od 06:00 do 22:00. Badaniu poddano drogi dojazdowe do centrum Lublina (ul. Wyszyńskiego, ul. Lubartowska (do al. Tysiąclecia), al. Tysiąclecia (od ul. Lubartowskiej do ul. Lwowskiej), ul. Zamojska ).


Chcą ograniczyć negatywne skutki zmian w biopaliwach\nNiedawno miało miejsce kolejne posiedzenie Koalicji Na Rzecz Biopaliw. Jednym z najważniejszych tematów spotkania był postęp prac na forum organów administracji wspólnotowej w zakresie zmian w polityce biopaliwowej Unii Europejskiej.\nKiedy mogą wejść przepisy dotyczące biopaliw?\nRedukcja biopaliw I generacji w transporcie to na razie propozycja Komisji Europejskiej. Jakie ma szanse na realizację? - Propozycje nie wiadomo w jakim kształcie wejdą w życie i kiedy (…). Trwa dyskusja na ten sam temat na forum Parlamentu Europejskiego, gdzie rozbieżności opinii poszczególnych Komisji są bardzo duże – mówi Adam Stępień, dyrektor generalny Krajowej Izby Biopaliw.\nSpekulacje winne wzrostom cen\nSpekulacja na rynkach finansowych to główny powód wzrostu i dużej zmienności cen żywności – stwierdzili członkowie Komisji ds. Gospodarczych i Monetarnych (ECON) Parlamentu Europejskiego podaje Krajowa Izba Biopaliw za EurActiv.com.


Szkocja: 79. Polonijna Pielgrzymka do Carfin Grotto • Radio BOBOLA\n24.09.2021 | Michał Jarka (Radio BOBOLA)/fot. Michał Jarka/Sancta Familia Media/Carfin Grotto\nSzkocja: 79. Polonijna Pielgrzymka do Carfin Grotto\nW minioną niedzielę, 19 września do szkockiego sanktuarium maryjnego niedaleko Glasgow, jak co roku, pielgrzymowali Polacy.\nBp Wiesław Lechowicz, delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Emigracji, wystosował do pielgrzymów słowo, w którym zapewnił o pamięci w modlitwie i dziękował organizatorom pielgrzymki za trud, jakiego się podjęli. „Co dla nas dzisiaj jest życiodajną wodą płynącą ze skały, jaką jest Chrystus? – pyta duszpasterz emigrantów, odpowiadając: „Słowo Boże i sakramenty święte, zwłaszcza Eucharystia oraz sakrament pokuty i pojednania”.\nPolacy pielgrzymują do Carfin od 1940 roku. Ks. Kardynał Władysław Rubin w roku 1963 poświęcił polską kapliczkę, według projektu Tadeusza Zielińskiego, który wyrzeźbił sławny wizerunek Matki Boskiej Kozielskiej. Obok kapliczki Szkoci postawili pomnik św. Jana Pawła II, aby w ten sposób upamiętnić jego pielgrzymkę do Szkocji w roku 1982. Na miejscu był Michał Jarka, który rozmawiał z uczestnikami pielgrzymki.\nPOSŁUCHAJ O TYM (3 min.) I OBEJRZYJ GALERIĘ:


BeSafe izi Transfer - Blog BeSafe\nsie04 10 marca 2022\nAkcesoria, Co nowego?\nBeSafe izi Transfer – z fotelika do domu podczas drzemki.\nW trosce o zdrowy kręgosłup dziecka specjaliści odradzają długie przebywanie dziecka w foteliku samochodowym. Z kolei wyjmowanie śpiącego dziecka z fotelika niejednokrotnie kończy się wybudzeniem malucha. Z pomocą przychodzi BeSafe izi Transfer – rewolucyjny produkt służący do przenoszenia dziecka z fotelika do wózka czy do domu bez potrzeby wybudzania.\nKonstrukcja izi Transfer\nBeSafe wychodzi naprzeciw rodzicom, którzy szukają alternatywy dla noszenia dziecka w ciężkim foteliku, a jednocześnie zależy im na tym, aby nie przerywać drzemki maluszka podczas wyjmowania z samochodu.\nIzi Transfer zaprojektowano przy współudziale fizjoterapeutów oraz oczywiście rodziców, bo to dla nich ten produkt został stworzony. Wszystko to po to, aby jak najlepiej zadbać o zdrowy kręgosłup dziecka od dnia narodzin, a jednocześnie ułatwić rodzicom życie. Nie posiada usztywnień, które wymuszałyby niewłaściwą pozycję, więc ułożenie ciała dziecka podczas przenoszenia jest anatomiczne. Ponadto dziecko podczas przenoszenia dziecko jest ciasno otulane materiałem, co dodatkowo uspokaja malucha.\nNajważniejsze cechy izi Transfer\nBeSafe Izi Transfer jest łatwy w użyciu, ultralekki oraz oddychający. Materiał, z którego go uszyto, to 47% bawełny, 45% TENCEL™, 7% lnu i 1% spandexu. Warstwę wewnętrzną zrobiono z przewiewnej siateczki, aby zwiększyć komfort dziecka. W środku znajdują się także szelki, by zapewnić dodatkowe bezpieczeństwo. Rodzice cenią sobie fakt, że nie trzeba ich odpinać, kiedy instaluje się dziecko w foteliku – są tak skonstruowane, że nie kolidują z pasami wewnętrznymi fotelika samochodowego.\nDodatkowo izi Transfer odciąża kręgosłup rodzica, który nie musi już dźwigać fotelika wraz z dzieckiem. To rodzic wybiera gdzie będzie go używać – Izi Transfer idealnie sprawdzi się w foteliku samochodowym, gondoli, u lekarza czy podczas przenoszenia dziecka do łóżeczka chwilę po jego uśpieniu. Kiedy nie jest używany zajmuje minimum miejsca.\nBeSafe stawia na bezpieczeństwo, dlatego nie tylko foteliki, ale nawet akcesoria poddaje rygorystycznym testom zderzeniowym. BeSafe izi Transfer przetestowano wraz z fotelikami homologowanymi zgodnie z UN R129 (i-Size) z prędkością 64 km/h. Posiada także certyfikat TÜV.\nJest on niezwykle uniwersalny i idealnie sprawdzi się nie tylko z fotelikami 0-13 kg, ale też z takimi modelami, jak BeSafe izi Twist B i-Size.\nod 56 do 68 cm wzrostu\nmax. 9 kg wagi\nodpowiedni od dnia narodzin do ok. 6 miesięcy\nwystępuje w dwóch kolorach – szary i błękitny\nProduktów marki BeSafe szukaj u Naszych partnerów. Kliknij aby znaleźć najbliższy sklep partnerski.\nBy : blogadmin Tags: izi transfer\nBeSafe izi Twist / izi Twist B – testy ADAC


magda 25. marca 2007, 13:31\ndramat to mało\nFilm nudny, pusty, bez akcji i przepełniony prostackimi tekstami po prostu tragedia!!!!!!!!! Być może reżyser chciał dotrzeć tylko do męskiej części naszego społeczeństwa, choć moi współtowarzysze też byli rozczarowani :(\ndiabel04 24. marca 2007, 20:00\nrumcajs 24. marca 2007, 16:52\nNie polecam. Jakbym go musiał oglądać w telewizji za darmo, to niestety nie wytrzymałbym do końca.\nmooliczek 21. marca 2007, 19:36\nKapitalny, normalny, o normalnych męskich "smutkach" :) Boże, wkońcu "normalna" komedia, nie jakiś Killer czy inny głupi Pazura.\nsz 21. marca 2007, 9:17\nbardzo dobry film ... - choc nie wiem czy kazda kobieta potrafi sie w czuc w ten wyszukany sposob patrzenia na swiat... ;-)\npolecam na wyjscie w meskim gronie - moze nie nalezy traktowac go za bardzo doslownie ... ale to mile posluchac jak inni narzekaja na te "s..ki"\nhaha 20. marca 2007, 20:15\nsredni chwilami nudny.szkoda czasu i kasy.tylko kilka niezlych dialogow ,poza tym za dlugie nudne sceny.\nAgent Bolek 19. marca 2007, 23:05\nAle syyfffff !!!!\nPolskie kino, jak zwykle do d....y, syf, szajs, badziewie, kpina z widza.\nshaila 19. marca 2007, 13:30\nprzedstawienie teatralne było dużo dużo lepsze (a oglądałam akurat w łódzkim teatrze powszechnym). szkoda\nmegg 19. marca 2007, 11:53\nfilm super oczywiscie feministki będa oburzona ,więcej luzu to bedzie komedia roku!!! polecam smialam sie do lez\nrealista 17. marca 2007, 13:49\nnie najgorzej, ale moglo byc genialnie, szkoda\nSzkoda, ze polski greps filmowy troche schamial (czy wlasciwie greps teatralny, bo ten film jest oparty na sztuce teatralnej i to sie czuje w wielu scenach przydlugich, jak na film). Za duzo niektorych powtorzen, np. slowa na "m".\nNiemniej, chyba nikt nie zauwazyl jednej pozytywnej sprawy: wbrew pozorom, znormalnienia. Brak rozdrapywania ran z przeszlosci, polskiego cierpietnictwa, itd. Film mimo niezbyt wysokich lotow jest uniwersalny i cieply, moglby sie dziac w wielu krajach na swiecie, nie tylko w Polsce. To jest pozytywne.\nTeksty i obserwacje o kobietach i mezczyznach rzeczywiscie moglyby byc bardziej wnikliwe, bo w twardej rzeczywistosci byloby z czego wybierac. Scenariusz wie, ze dzwoni, tylko jeszcze nie do konca wie, w ktorym kosciele.\nNiektore scenki sa pyszne, np. odgrywanie przez Stavrosa kobiety porzucajacej mezczyzne i "testowania" w ten sposob charakteru porzucanego kochanka, albo parodia Frankensteina. Takich momentow, w ktorych filmowi udaje sie dobrze przedstawic jakas wnikliwsza obserwacje, jest wystarczajoco duzo, zeby wyjsc z kina zadowolonym.\nkarolinka 17. marca 2007, 0:00\nNajlepszy polski film, jaki widzialam w ostatnim czasie. Usmialam sie do łez. A pupa Stuhra.. super ;)\nBart 16. marca 2007, 21:23\nFilmik kiepski poszedlem wesoły wyszedlem smutny...\nEnn 16. marca 2007, 8:54\nkomedia nie musi byc fajna, tylko dlatego, ze ma super ambitne teksty. Ta, faktycznie nie ma wysokich lotow, ale moze wlasnie dlatego usmialam sie straszliwie. Polecam ja na totalne wyluzowanie sie i zobaczenie naszych aktorow w naprawde dobrych kreacjach:) Super fajne:)\nMerry20 14. marca 2007, 21:45\nPablos 14. marca 2007, 20:42\nMusze przyznać że śmiałem sie pare razy na tym filmie do łez. Moze to nie jest jakis humor na "poziomie" tylko taki rubaszny z wulgaryzmami ale czasami można sie tak właśnie zrelaksować bez większych rozkminek poprostu śmiać sie z tego co Ci faceci tam wyprawiają i jak komentują damsko męskie relacje. Jednym słowem to "masakra jakaś":P\nMagdzia 14. marca 2007, 14:50\nOglądając ten film uśmiałam się jak nigdy dotąd... Naprawdę polecam, świetna obsada aktorów i doskonały humor....\nviosenka 13. marca 2007, 19:09\nFilut 12. marca 2007, 20:46\nMoże jestem "stary" i dlatego wybrzydzam. Teksty lepsze po pijaku waliliśmy. Może mniej "uczone" bo bez danych statystycznych jaki procent bab po pięciu latach małżeństwa zdradza ale były własne, oryginalne. Bardziej mi to wprawką teatralną młodych adeptów aktorstwa śmierdzi lub mało nakładowym amatorskim filmem niźli pełnometrażowym profesjonalizmem. Wojewódzki dał się w to wciągnąć- chyba za dużą kasę.\nviosenka 12. marca 2007, 19:40\nkinomanka 12. marca 2007, 14:08\nGorąco polecam!interesujący scenariusz,znakomita gra aktorów!jeśli jest Ci smutno,masz doła- TYLKO TESTOSTERON!!!!!!


[Wrocław] Techland - International PR & Marketing Manager\nAutor Wątek: [Wrocław] Techland - International PR & Marketing Manager (Przeczytany 1009 razy)\n# Czerwiec 20, 2016, 13:21:30\nObecnie, w związku z rozwojem zespołu International Marketing and PR, poszukujemy osoby na stanowisko\n- planowanie i organizowanie pracy zespołu odpowiedzialnego za działania marketingowe i PRowe produktów tworzonych lub wydawanych przez Techland,\n- dbanie o realizację harmonogramu prac oraz prowadzenie backloga zadań,\n- monitorowanie zysków i kosztów podejmowanych działań,\n- dbanie o przepływ informacji wewnątrz działu International Marketing & PR oraz pomiędzy działem a innymi jednostkami w firmie,\n- tworzenie klimatu sprzyjającego współpracy – motywowanie członków zespołu, wyzwalanie team spirit, rozwiązywanie konfliktów, pobudzanie powstawania nowych pomysłów,\n- nawiązywanie współpracy i rozliczanie zewnętrznych podmiotów współpracujących z działem (np. agencje PR, agencje kreatywne, marketingowe, assetowe itp.).\n- minimum 2 lata doświadczenia w zarządzaniu zespołami i projektami (niekoniecznie marketingowymi),\nkomunikatywność, asertywność, orientacja na cel, samodyscyplina,\n- wysoko rozwinięte kompetencje managerskie,\n- doświadczenie w marketingu lub PR,\n- zrozumienie procesu tworzenia oprogramowania,\n- zainteresowanie branżą gier video / znajomość tego rynku.\n- Nasze wartości to 6 elementów: ambicja, efektywność, współpraca, kreatywność, profesjonalizm i zaangażowanie. Odgrywają one kluczową rolę w budowaniu naszej kultury zorientowanej na wyniki i dostarczanie produktów najwyższej jakości. Zostały dobrane tak, aby wspierać firmową misję i wizję oraz wyznaczone cele. Wskazują szczerze na wzorce myślenia i zachowań, a w końcu na sposób w jaki chcielibyśmy, aby nasi współpracownicy podchodzili do pracy i rozwiązywania problemów.\n- Techland to grono utalentowanych i doświadczonych specjalistów, którzy chcą i lubią dzielić się wiedzą. Rozwijamy różnego rodzaju inicjatywy rozwojowe i związane z dzieleniem się wiedzą, tak aby żadne doświadczenie – ani to dobre, ani to złe – nie zostało zapomniane.\n- Charakteryzują nas innowacyjne, śmiałe projekty informatyczne. W każdej z naszych gier używamy najnowszych technologii lub rozwijamy własne. Obecnie pracujemy nad kolejną wersją naszego silnika.\n- Tworzenie gier to coś więcej niż praca – to pasja, sposób na życie, a także - po prostu - świetna zabawa. Dbamy o naszą niepowtarzalną atmosferę poprzez m.in. luźny styl komunikacji, możliwość ciągłego uczenia się od najlepszych, kreatywne podejście w rozwiązywaniu problemów i cykliczne imprezy integracyjne.\n- Jesteśmy w top 10 najbardziej atrakcyjnych pracodawców w branży IT w Polsce http://universumglobal.com/rankings/poland/student/2015/it/.\n- Mamy bogaty system benefitów pozapłacowych – po szczegóły zapraszamy na stronę techlandjobs.com.


Alex Rider - sezon 2 / season 2 premiera serialu, polska data premiery\nDataPremiery.pl » Filmy » TV i Seriale » Alex Rider - sezon 2\nWedług naszych informacji premiera serialu 'Alex Rider - sezon 2' (tytuł oryginalny - 'Alex Rider - season 2') zapowiadana jest na 03.12.2021 (Stany Zjednoczone).\nZnamy datę premiery 2. sezonu Alex Rider. Do obsady dołączy również nowa postać, która jak się okazuje, będzie pełnić kluczową rolę w serii. fot. materiały prasowe IMDb TV ujawniło nowy zwiastun 2. sezonu szpiegowskiego... [czytaj dalej]\nKiedy serial Alex Rider - sezon 2 (season 2) ma zostać wydany w telewizji?\nSerial Alex Rider - sezon 2 (season 2) w telewizji pojawi się 3 grudnia 2021 (data premiery w USA). Daty z innych regionów można wyświetlić klikając w odpowiednie flagi. Domyślnie pokazywany region można zmienić w ustawieniach konta.\nChcę kupić serial Alex Rider - sezon 2 (season 2). W którym sklepie jest dostępny do kupienia ten produkt?\nNa jakiej stronie przeczytam najświeższe doniesienia dotyczące serialu?\nAby tego dokonać należy przyporządkować ocenę w skali 1-5, a następnie potwierdzić wybór kliknięciem. Swój głos mogą oddać jedynie zarejestrowani użytkownicy serwisu.\nPremiera serialu Alex Rider - sezon 2 (season 2) uzyskała u nas ocenę 0.5 na 5 możliwych na bazie 1 głosu naszego użytkownika. Ocena w serwisie to średnia ważona, gdzie waga głosu zależy przede wszystkim od stażu użytkownika. Ocenę można wystawić jeszcze przed rynkowym debiutem danego tytułu i wyrazić w ten sposób swoje oczekiwania. W razie potrzeby można później zmodyfikować wystawioną już notę wybierając inną wartość w polu "Ocena" i zatwierdzając ją kliknięciem.\nTwórcą serialu jest stacja IMDb TV. Inne seriale z tej stacji można znaleźć utaj lub klikając w jej nazwę, która znajduje się w zakładce "Informacje".\nGuy Burt to pomysłodawca serialu. Lista innych seriali tego twórcy dostępna jest utaj.\nKiedy premiera Alex Rider - sezon 2? Kiedy wychodzi Alex Rider - season 2?\nData wydania serialu zaplanowana została na 03.12.2021. Znajdziesz tutaj nowe odcinki Alex Rider - sezon 2. A także dokładne daty emisji wraz z pełną listą odcinków, newsy i informacje. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2020 roku.\nData ostatniej aktualizacji: 2021-10-12 14:32:08\nAlex Rider - sezon 1 (2020)\nNowe odcinki Alex Rider - sezon 2 data premiery


Trzeci. 70latpowojnie Toruń, sztukafaktu.pl - PDF\nTrzeci. 70latpowojnie Toruń, sztukafaktu.pl\nDownload "Trzeci. 70latpowojnie Toruń,24 26.04.2015 sztukafaktu.pl"\n1 Trzeci 70latpowojnie Toruń, sztukafaktu.pl\n2 Spis treści Słowa wprowadzające 2 Prezydent Miasta Torunia 2 Prezeska MDR 5 Prezes Zarządu TVP SA 3 Dyrektor artystyczny festiwalu 7 Marszałek Województwa 4 Nagrody festiwalu 9 Eugeniusz Pach 9 Barbara Włodarczyk 13 Bo jestem stąd 17 Premiery festiwalu 18 Miliardy z Moskwy 19 Sesja Ukraina, Rosja Oddech wolności 20 Bohaterowie Majdanu 24 Niewysłane listy 21 Ochotnicy 25 Zatrzymać czas 22 Toruńska fala 26 Workuta 27 Ziggy Dust 28 Jury konkursu Festiwalu Sztuki Faktu 29 Programy zakwalifikowane do finału konkursu 35 Noc Reporterów 41 Manipulacja w dokumencie 53 Love, Hate & Propaganda 54 Ciemności skryją ziemię 56 Hiding the Horrors 55 Wywiad z Leni Riefenstahl 58 Czas honoru 61 Ludzie Festiwalu Sztuki Faktu 63 Poprzednie edycje 66 Ramowy program Festiwalu Sztuki Faktu 67 Resume Resümee Pезюме 68\n3 Michał Zaleski, Prezydent Miasta Torunia W Toruniu nie mamy wątpliwości, że Festiwal Sztuki Faktu jest jedną z najciekawszych w Polsce form prezentacji fenomenu polskiego reportażu. Dzieje się tak zapewne dlatego, że toruński festiwal skutecznie wykorzystuje zainteresowanie współczesnych mediów tym gatunkiem i promuje najwartościowsze realizacje, obejmujące reportaż, dokument czy teatr faktu. Możemy więc być pewni, że także tegoroczna, trzecia już edycja festiwalu będzie dla miłośników i znawców tych form przekazu czasem wyjątkowo atrakcyjnym: podczas trzech festiwalowych dni zobaczymy w Toruniu wybitne reportaże o różnorodnej tematyce i aktualnych wydarzeniach. Festiwal Sztuki Faktu przywoła najlepsze tradycje polskiej szkoły reportażu i zaprezentuje mistrzowskie dokonania twórców związanych z Telewizją Polską. Dzięki temu Toruń po raz kolejny stanie się miejscem wyjątkowych spotkań: wytrawnych reporterów z ich młodymi następcami, autorów reportaży z ich odbiorcami widzami, słuchaczami i czytelnikami. Będzie to najlepszy komentarz do niegasnącego zainteresowania reportażem: książki reportażowe stają się na świecie bestsellerami, współczesny reportaż konkuruje z literaturą piękną, polscy reportażyści są mistrzami w swojej branży, a reportaż wciąż jest jednym z najbardziej cenionych gatunków dziennikarskich. Ważne wydaje się również to, że tegoroczna edycja wydarzenia skłoni do refleksji nad zmianami, jakie zaszły we współczesnym świecie po zakończeniu II wojny światowej. To szczególnie cenna inicjatywa, bo toruński festiwal zyskuje międzynarodowy charakter, a jego motto: 70 lat po wojnie, zostanie zaprezentowane z różnych perspektyw, m.in. polskiej, szwedzkiej i rosyjskiej. Festiwalowa publiczność zobaczy również wybitne reportaże opowiadające o wojnie na Ukrainie. Uczestnikom festiwalowych wydarzeń, ich organizatorom oraz gościom reporterskiego Torunia życzę wyjątkowej, festiwalowej atmosfery, gorących dyskusji podczas popularnej Nocy Reporterów i wielu niezapomnianych spotkań z mistrzami gatunku. 2\n4 Odpowiedź na pytanie o sens dr Juliusz Braun, Prezes Zarządu TVP SA Temat jest początkiem reportażu, świadomym wyborem twórczym i wewnętrzną potrzebą opisania kawałka świata. Różnorodność punktów widzenia, dociekliwość, odkrywczość tworzą z około 140 reportaży nadesłanych na tegoroczny festiwal panoramę ważnych, często bolesnych spraw. Reporterzy utrzymują, że teraźniejszość to kolejna warstwa przeszłości, a oni postępują jak archeolodzy. Ich praca, to badanie, odkrywanie i rekonstrukcja. Telewizja Polska prezentuje na festiwalu reportaże dotykające współczesnych dramatów i sięgające do warstw przeszłości. Jeśli mówić będziemy w Toruniu o 70. rocznicy zakończenia wojny, to padnie zapewne pytanie, czym taka odległa data jest dla Polski i dla Europy. Jakie wnioski utrwaliły się w społecznej świadomości Polaków i naszych sąsiadów. Na to pytanie odpowiadają reportaże i dokumenty z różnych krajów przedstawiane na festiwalu. Bardzo ważne, bo jeden z tych obrazów Ciemności skryją ziemię, emitowany na antenach TVP, miał wielomilionową widownię. Cykl telewizyjnej dwójki Portrety wojenne jest udaną próbą nadania tematom przeszłości nowoczesnej, wizualnej formuły, trafiającej do młodego widza. Reportaż współczesny stawia diagnozy, pokazuje różne strony życia, bierze w obronę człowieka skrzywdzonego, świat czyni bardziej zrozumiałym, integruje widza. Buduje więc kapitał społeczny, tym ważniejszy, im kraj nasz wspina się na wyższy poziom cywilizacyjny. Zaufanie, tolerancja, umiejętność współpracy fundamenty kapitału społecznego są również początkiem reporterskich tematów. Wybitny teoretyk telewizji, Giovanni Sartori, autor Homo Videns przewrotnie podkreśla, że jeden obraz może być równoważny tysiącu słów. Jeden obraz jeden kadr, ale pod warunkiem, że skłania widza do myślenia. Czyż może być lepiej opisana rola mediów publicznych? Należy więc podziękować reporterom telewizyjnym, że nie pytają jak żyć?. Pytają po co?. 3\n5 Piotr Całbecki, Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego Kolejny raz spotykamy się na Festiwalu Sztuki Faktu. Wydarzeniu, które miało swoją premierę zaledwie trzy lata temu, a już znalazło stałe miejsce w kalendarzu najważniejszych przedsięwzięć kulturalnych, nie tylko w kraju. Ważne jest jednak także, że twórcy Festiwalu, z odwagą młodości co nad poziomy się wznosi, stawiają trudne, a jednocześnie ważne pytania. Rok temu sprowokowali nas do dyskusji o tym, co zrobiliśmy, z odzyskaną przed ćwierćwieczem, wolnością. Tym razem zapraszają do refleksji nad siedmioma dekadami, które dzielą nas od zakończenia II wojny światowej. Dziś, choć pamięć tamtych tragicznych wydarzeń nie zbladła, potrafimy ze sobą rozmawiać. Czy to na forum Unii Europejskiej, czy spotkań takich jak to, podczas którego odbywają się warsztaty zorganizowane przez polsko- -niemiecką telewizyjną redakcję TVP2 MDR. Jednak do tego, by wejść drogę porozumienia i współpracy potrzebna jest najpierw odwaga powiedzenia prawdy, także o tym co boli, oraz uczciwego przyznania się do tych rzeczy, z których nie możemy być dumni i o których najchętniej byśmy zapomnieli. Na tym polega między innymi rola twórców, by przez swoje uczciwe, zbudowane na prawdzie, a nie manipulacji, programy, reportaże i spektakle, zapraszali do dyskusji. Także, a może przede wszystkim, o sprawach trudnych. Życząc Państwu by tegorocznemu Festiwalowi towarzyszyła atmosfera dyskusji, której celem jest dążenie do prawdy, zachęcam jednocześnie do poznawania atrakcji Kujaw i Pomorza i do ponownych odwiedzin regionu. 4\n6 Prof. dr Karola Wille, Prezeska Mitteldeutscher Rundfunk Już po raz trzeci twórcy filmowi i telewizyjni spotykają się na Festiwalu Sztuki Faktu w Toruniu, by zaprezentować publiczności najnowsze produkcje, prowadzić dialog z widzami i porozmawiać o projektach na przyszłość. W tym roku motto Festiwalu to 70. rocznica zakończenia II wojny światowej temat, który niesie przestrogę i zobowiązanie. Lata wojny prowadzą nas do najczarniejszego rozdziału historii naszych narodów. Z tych doświadczeń może zrodzić się jedynie wola zwielokrotnienia wysiłków, by te straszne wydarzenia nigdy się nie powtórzyły, by w XXI wieku wojna i przemoc dla nikogo nie mogły być środkiem do osiągnięcia jakiegoś celu. Bieżące wydarzenia na świecie przypominają o wadze pamięci. Media mają szczególne zadania w walce z zapominaniem i my staramy się sprostać temu wyzwaniu. Podczas festiwalu zostanie pokazany film dokumentalny Ciemności skryją ziemię, oparty na zdjęciach kręconych przez ekipy Alfreda Hitchcocka podczas wyzwalania obozu Auschwitz w 1945 roku. To wstrząsający dokument, w którego powstawaniu uczestniczyła stacja MDR. Emisje dokumentu w Niemczech, Polsce i innych krajach spotkały się z wielkim społecznym odzewem. Festiwal Sztuki Faktu to także wyraz dobrych, dojrzałych relacji między TVP i MDR. W tegorocznym programie znalazły się prezentacje wspólnych produkcji, dyskusje i warsztaty. Cieszę się na spotkanie z moim kolegą, Prezesem Zarządu TVP, Juliuszem Braunem. Będziemy rozmawiać o naszych kolejnych projektach, których celem 5\n7 jest coraz lepsze wzajemne poznawanie się naszych narodów, zwalczanie przesądów i budowanie wzajemnego zaufania. Dla każdego z nas jest to ważny krok w budowaniu europejskiej integracji i we wspólnym obrachunku z przeszłością. Życzę Festiwalowi Sztuki Faktu sukcesów. Mitteldeutscher Rundfunk MDR (der Mitteldeutsche Rundfunk) powstała po zjednoczeniu Niemiec w 1991 roku, jako publiczna stacja telewizyjna i radiowa landów Saksonia, Saksonia-Anhalt i Turyngia. Siedzibą MDR stał się Lipsk, gdzie w 1924 roku zaczęło nadawać radio Mitteldeutsche Rundfunk AG Mirag jako druga rozgłośnia w Niemczech. Przedstawicielstwa MDR znajdują się w Erfurcie, Magdeburgu i Dreźnie, zaś radio nadaje z Halle. Emisję rozpoczęto 1 stycznia 1992 roku. Obecnie MDR nadaje własny program telewizyjny, posiada osiem kanałów radiowych, liczne cyfrowe programy radiowe oraz wiele projektów online. Jako część ogólnoniemieckiej telewizji publicznej ARD, MDR dostarcza na antenę centralną 10% programu, w tym magazyny publicystyczne, filmy Tatort, Polizeiruf 110, seriale, filmy fabularne, programy rozrywkowe i sportowe. MDR zatrudnia 2000 pracowników etatowych i drugie tyle współpracowników. Prezeską MDR jest prof. dr Karola Wille, która w ramach ARD odpowiada za kształtowanie polityki filmowej MDR i za współpracę ze stowarzyszeniami producentów. 6\n8 Na reportażu nikt się nie zawiódł Jacek Snopkiewicz, dyrektor artystyczny festiwalu Nasz Festiwal wspiera jeden z najważniejszych gatunków telewizyjnych jakim jest reportaż. Nie jesteśmy sami, na rynek mediów coraz silnej wdziera się literatura faktu. Reporterzy piszą książki, zakładają własne wydawnictwa, łączą pracę w telewizji z pisaniem. Ciekawe zjawisko, warte medioznawczej analizy. Czyżby literatura była silniejsza od elektronicznego medium? A może potrzeba pisania wynika z potrzeby wolności absolutnej, rozumianej przyziemnie, wystarczy przecież ołówek i kartka papieru. A może z coraz większej potrzeby zatrzymania się w telewizyjnym biegu, potrzeby analizy, rachunku, oceny, nowego spojrzenia? Literatura faktu ma w Polsce wielkie tradycje i wielkie nazwiska, by dzisiaj wymienić Ksawerego Pruszyńskiego piszącego w 1938 r. przejmujące reportaże z Gdańska o nadciągającej wojnie. Za jego czasów nie było cyfrowej rejestracji i rozmów przed kamerą, ale całe pokolenie reporterów polskich pracowało dla przyszłości gatunku, również telewizyjnego. Na Festiwalu zobaczymy reportaże opowiadające o tak bliskiej wojnie na Ukrainie. Nasi koledzy tam byli i dzisiaj dają świadectwo prawdzie, bo na tym polega rola reportera. Istotą reportażu jest często bolesne dotykanie życia, docieranie do miejsc zakazanych, opowiadanie o losach człowieka. Prawda jest siostrą sprawiedliwości pisał na przełomie XIX wieku redaktor Kuriera Porannego, Feliks Fryze. Reporter poprzez prawdę domaga się sprawiedliwości i na wojnie, setki kilometrów od nas, i tu na miejscu, gdzie sprawiedliwość tak często zawodzi. 7\n9 Reportaż jest gatunkiem uniwersalnym w słowie, obrazie, dźwięku. Warto przekonywać młodych reporterów, aby próbowali sił na różnych polach gatunku. Jeśli początkiem reportażu jest ten szczęśliwy moment, kiedy znajdujemy temat, to możemy historię, która nas zafascynowała, opowiedzieć różnymi środkami. Temat do reportażu radiowego trudno przełożyć na obraz, wystarczy wyobraźnia radia, ale obrazu z wydarzeń nie zastąpi pisanie, a pisania rozmowy przed kamerą. Ta umiejętność wielowarsztatowa jest cechą mistrzostwa w zawodzie. również potrzebą czasów, w których wszystkie odmiany reportażu i dziennikarstwa spotykają się w Internecie. Witamy na Festiwalu grupę reporterów piszących, autorów książek. Niektórzy z nich są również wybitnymi reporterami telewizyjnymi. Ciekawi więc jesteśmy Nocy Reporterów miejsca opowieści o nas samych, naszych problemach, pomysłach, nadziejach i rozczarowaniach. Chociaż z rozczarowaniami to przesada, na reportażu nikt się nie zawiódł. W Studiu 2 z Edwardem Mikołajczykiem i Mariuszem Walterem rok 1975\n10 Nagrody festiwalu Jak urodził się reporter Eugeniusz Pach Edward Mikołajczyk Eugeniusz Pach nigdy nie był prezesem telewizji, co wydaje się o tyle dziwne, że ten bohater czasów pionierskich wypróbował na sobie niemal wszystkie zawody i posady telewizyjne w Pałacu Kultury i Nauki, na Placu Powstańców Warszawy i przy Woronicza. Pewnego dnia, a było to 13 grudnia 1981 roku, postanowił zapomnieć o telewizji w ogóle, kiedy zagrodził mu drogę człowiek ubrany na zielono i przed nosem zatrzasnął bramę TVP. Odtąd zamieszkuje w puszczy. Właściwie, nie było telewizji, kiedy Pacha w niej zatrudniono. Przy Woronicza stołeczni mieszczanie wypasali kozy. Kto w telewizji zaczynał w roku 1955, siłą rzeczy musiał być pierwszy w każdym miejscu, do którego można zaciągnąć kamerę i w każdej sztuczce, którą dało się przed nią wykonać. A ponieważ trafiło na człowieka, którego nudziły same słodkie zapowiedzi, widzowie byli świadkami, jak Eugeniusz Pach kombinuje, sam odwraca oko kamery od siebie i kieruje tam, gdzie jest życie. Tak rodził się Pach reporter, sprawozdawca, dokumentalista, prezenter i reżyser. Na egzaminie spikerskim (wtedy: speakerskim, dzisiaj: castingu) dostał do przeczytania kawałek z jakiegoś magazynu angielskiego. Czytał raczej cockneyem niż poshem, ale komisja ze strachu nie chciała, żeby tłumaczył. Ktoś tylko zgłosił wątpliwość, czy to siuur (sure) nie jest aby za miękkie u kandydata na spikera w polskiej telewizji. Gienio nie umiał się pozbyć wyspiarskiej wymowy także później, kiedy czytał rezultaty meczów ligi angielskiej (ówczesny totalizator przyjmował zakłady na tę ligę). Koleżeństwo przedrzeźniało Pacha a parodyści z niego żyli. To był czas nieodległy od pochodów pierwszomajo- 9\n11 10 wych, w których noszono kukłę Churchilla, a to nazwisko podobno czyta się inaczej niż pisze i też jakoś tak śmiesznie, nie po naszemu. Co ja na to poradzę, mówi Pach, że czytam lester, nie lejcester, kiedy chodzi o Leicester. Oczywiście, kazali mu też powiedzieć wierszyk. Wyrecytował, czego nauczył się na pamięć tego samego dnia, kiedy do jego batalionu Kiliński trafiła powstańcza odezwa Zbigniewa Jasińskiego: Tu zęby mamy wilcze a czapki na bakier, Tu u nas nikt nie płacze w walczącej Warszawie. Eugeniusz Pach nie należy do płaczliwych, ale tym razem mu poleciało już w drugiej zwrotce. Zapadła długa cisza, kiedy skończył. W komisji siedzieli: Jan Marcin Szancer, Adam Hanuszkiewicz i cały rząd wymownych gaduł, celebrytów czasów przedcelebryckich. Zarządzono później, żeby pokazał jak chodzi. W tamtym czasie stanowisko pracy spikera telewizji polskiej mieściło się w dziupli, do której się wpełzało jak na ciasny przodek w Halembie; stosowniejszy, zatem, byłby egzamin z czołgania niż ze stawiania kroków. Bardzo się Pach zmartwił, że może oblać ten przedmiot, bo we wrześniu 1944 roku dostał akurat serią w nogi i od tego czasu chodzi trochę po swojemu. Na dodatek zauważył, że każdy z pozostałych dwóch tysięcy kandydatów na wymarzone miejsce przed kamerą ma krok sprężysty. Nie wiem, jak to zrobiłem, ale przeszedłem przed sądem konkursowym tak równo, jak nigdy, bo tak bardzo chciałem odmaszerować gdziekolwiek z zakładu paleolitu Polskiej Akademii Nauk, gdzie po studiach, codziennie od ósmej do szesnastej opisywałem krzemienne tłuki pięściowe, narzędzia praszczurów Mazowszan, niedawno odnalezione na wydmach Świdra. Eugeniusz Pach ma dwa Krzyże Walecznych, jeden z sierpnia, drugi z września 1944, ale po wojnie nigdy się nie przebrał, żeby dzwonić medalami. Zresztą, dopiero z książki Kledzika Królewska 16 dowiedział się, jak bohatersko bronił reduty podobno ryglującej Niemcom drogę na północ Warszawy. Jako jedyny żyjący uczestnik tej akcji, nie mógł odmówić i poszedł kiedyś na zebranie kombatantów. Powiedział obecnym tam zwycięzcom, co o tym myśli, a oni przestali go zapraszać. Mało jest rzeczy tak silnie wzburzających byłego powstańca, Eugeniusz Pacha, jak polskie kombatanctwo. Może nawet nie ma ani jednej, równie drażniącej. Przez całe telewizyjne życie przymuszał telewizyjną technikę do nadążania za jego wyobrażeniami o telewizyjnym dziennikarstwie. Kiedy spotkali się z Marianem Marzyńskim i Mariuszem Walterem, ze wspólnego myślenia urodził się Turniej Miast, chyba pierwszy taki program, który w stu procentach\n12 Z Bohdanem Tomaszewskim podczas Memoriału Janusza Kusocińskiego rok 1958 wykorzystał całą moc technologiczną urządzeń, by pokazać potęgę czasu teraźniejszego w przekazie telewizyjnym. W Spotkaniach w drodze, programie rejestrowanym na taśmie światłoczułej, reporterzy (m.in. Pach, Walter i Szotkowski) z oczywistych względów technologicznych tego czasu nie mogli doścignąć, ale też mieli rekordowy wynik (emisja w 20 godzin po zdjęciach). W dorobku Eugeniusza Pacha jest kilkadziesiąt reportaży i filmów dokumentalnych, dziesiątki transmisji i sprawozdań, w tym wiele z rajdów, konkursów i wyścigów samochodowych, które często sam wymyślał i organizował, a w których, bywało, także uczestniczył jako kierowca, zawodowy rajdowiec. Kochał auta, wszystko wiedział o motoryzacji, świetnie jeździł, był pierwszym i najlepszym komentatorem Formuły 1 w telewizji, ciągle żyje wyścigami. Gdyby w 1947 nie wrócił z Anglii, pewnie u niego terminowałby młody Clarkson, co BBC oszczędziłoby dzisiejszych kłopotów z rasistowską paplaniną Jeremy ego, bo ten boss by go oduczył. 11\n13 12 Jest pionierem reportażu bezpośredniego z wozu. Do dzisiaj chętnie opowiada anegdotkę, jak wyglądała próba pierwszego wozu transmisyjnego, PAY, w roku Wóz stanął na Miodowej, nadajnik na Placu Zamkowym, jakieś 250 metrów od siebie. Realizator (Tadeusz Kurek) do inżyniera (Jerzy Sagalara): Widzę cię, ale nie słyszę! Inżynier do realizatora: Słyszę cię, ale nie widzę. A jak wyglądała pierwsza transmisja z Wyścigu Pokoju, kiedy kamera widziała trzysta metrów jezdni w Alejach Jerozolimskich, kilka kilometrów przed metą na Stadionie Dziesięciolecia? Pach-sprawozdawca wspomina, że sam się uśmiał z własnej bezradności. W formatach reporterskich typu live, które widuje się w ofertach różnych stacji dostrzec można scenariuszowe i prezenterskie rozwiązania, które do tradycji telewizyjnej narracji wprowadził Eugeniusz Pach. Podobnie jest z niektórymi formatami studyjnymi, które do dziś korzystają z wynalazków Pacha jako autora, scenarzysty i prezentera, choćby z jego legendarnego Plebiscytu Archimedesa (rok 1966, współautor scenariusza Andrzej Kamiński). W roku 1960 Pach był sprawozdawcą TVP z igrzysk olimpijskich w Rzymie. Obok, przed mikrofonem radiowym siedział Bohdan Tomaszewski. Potem sprawozdawali jeszcze razem mecz lekkoatletyczny naszego słynnego wunderteamu z Amerykanami, po którym Gienio poczuł się tak, jak podczas wyścigu pod Kamienną Górą, w którym pewna Szwedka w saabie zdublowała go dwa razy na 25 kilometrach trasy zamkniętej w trójkącie dróg. Miał wtedy na usprawiedliwienie, że ona jechała nówką fabryczną, a on robionym garbusem. Dla dalszej pracy w roli komentatora sportowego już nie znalazł usprawiedliwienia. Sportowi zawdzięcza, że odnaleźli się z ojcem, który w Anglii pozostał, a w marcu 1959 roku zobaczył swego syna na okładce Speedway Star & News w rozmowie z Mikiem Broadbanksem, angielskim asem przed zawodami żużlowymi w Warszawie. W pewnej mierze także zainteresowaniu sportem zawdzięcza, że w roku 1969 ówczesny prezes Radiokomitetu Włodzimierz Sokorski zawiesił go w czynnościach, kiedy rozpętała się awantura po reportażu Porażka idola o zgubieniu pałeczki przez Irenę Kirszenstein w biegu finałowym sztafety olimpijskiej. Tej decyzji Sokorski nigdy nie odwołał. Autor nadal więc wisi w czynnościach. W roku 1958 Eugeniusz Pach ożenił się z Aleksandrą Kosą Gustkiewicz, malarką, przez długie lata zastępczynią głównego scenografa TVP. Mieszkają w drewnianym domku na skraju Puszczy Białej.\n14 Barbara Włodarczyk Nagroda Prezesa TVP dla mistrza reportażu Dziennikarka telewizyjna, absolwentka Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1985 związana zawodowo z TVP, w latach korespondentka TVP w Moskwie. Od 2010 komentatorka. W dziennikarskim dorobku ma autorski program Szerokie tory (cykl reportaży o codziennym życiu w krajach byłego ZSRR), Spojrzenia (o krajach byłego ZSRR), My i świat (problemy społeczno-obyczajowe na Wschodzie i na Zachodzie), Z Polski rodem (magazyn międzynarodowy poświęcony Polonii). Jest autorką programu Sąsiedzi, na antenie TVP Info od września 2013 roku. Współpracowała przy realizacji programu Twarzą w twarz z Europą poświęconego Unii Europejskiej, przeprowadziła wywiady ze znaczącymi politykami, między innymi z Michaiłem Gorbaczowem, Vaclavem Havlem, Leonidem Kuczmą, Vytautasem Landsbergisem. W maju 2013 nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazała się jej książka zbiór reportaży pt. Nie ma jednej Rosji. Barbara Włodarczyk jest laureatką wielu nagród, m.in. Gold Plaque na festiwalu programów telewizyjnych The Chicago International Television Awards za najlepszy serial dokumentalny Szerokie tory (marzec 2005), nagrody Stowarzyszenia Krajowego Klubu Reportażu za ten sam cykl oraz nagrody Grand Press. 13\n15 Szerokie tory Szerokie tory to cykl reportaży o codziennym życiu w krajach byłego Związku Radzieckiego (czyli tam, gdzie tory kolejowe są szersze niż w Polsce). Program ukazywał się na antenie Jedynki w latach i w latach (przerwa spowodowana była wyjazdem autorki na placówkę do Moskwy). Powstało ponad 100 odcinków, a to oznacza 100 bohaterów, 100 historii, 100 przygód! Był to jedyny w TVP cykl reportaży o codziennym życiu sąsiadów za wschodnią granicą. Każdy odcinek Szerokich torów ma formę minifabuły opowiada o jednym dniu z życia wybranego człowieka, w którego losy wpisane są znaki czasu i przemian. Obserwacja bohatera podczas całego dnia daje możliwość poznania warunków, w jakich żyje, zwyczajów i sposobu myślenia, pozwala na przełamanie stereotypów. Zdarzyło się, że po zakończeniu zdjęć rosyjski kamerzysta (autorka zawsze pracowała z miejscowymi ekipami) powiedział: Barbara, dzięki tobie i polskiej telewizji dowiedziałem się mnóstwa rzeczy o swoim kraju. Czy można usłyszeć lepszy komplement? Wśród bohaterów cyklu byli milionerzy i śmieciarze, stróże prawa i chuligani, prawosławni, muzułmanie i Żydzi. Z górnikami reporterka zjeżdżała do jednej z najniebezpieczniejszych kopalń na Ukrainie, z kominiarzem wspinała się po stromych dachach Petersburga, w Dagestanie na Kaukazie brała udział w porwaniu dziewczyny dla ożenku, a w Moskwie uczestniczyła w tajnym zebraniu neofaszystów, którzy, notabene, chcieli zmierzyć jej czaszkę! W Odessie z bezdomnymi dzieciakami schodziła do kanałów, wyciągała sieci z kłusownikiem na Bajkale. Krótko mówiąc, autorka Szerokich torów pokazała w nich to, czego zazwyczaj nie pokazywały inne telewizje. W Szerokich torach nie ma ustawek ani upiększeń. Najlepszym scenarzystą jest życie, bo czy np. można wymyślić lepszą historię od tej, która zdarzyła się w pewnej wiosce w pobliżu Kurska, gdzie urodził się dziadek Dmitrija Miedwiediewa, byłego prezydenta Rosji?! Przed przyjazdem polityka błyskawicznie przeprowadzono remont stulecia wyasfaltowano drogę, w domach wstawiono plastikowe okna, na poczcie zainstalowano antenę satelitarną, podłączono superszybki internet. Nikt nie zastanawiał się nad tym, że w wiosce mieszka zaledwie 300 osób, głównie starsze panie, które pojęcia nie mają do czego służy internet, a telewizji nie mogą oglądać, bo pilota do telewizora zawsze nosi przy sobie kierowniczka poczty. Cykl Szerokie tory doczekał się pracy magisterskiej na Wydziale Politologii Uniwersytetu Marii Skłodowskiej-Curie. Autorka napisała do reporterki: Droga Pani Barbaro, piszę do Pani już jako magister. Dwa dni temu miałam 14\n16 obronę. Przyznam, że wszyscy byli zachwyceni tematem pracy i po raz kolejny usłyszałam wiele pochlebnych opinii na temat Szerokich torów i Państwa pracy. Chcę, żeby Pani wiedziała, że zdania te podzielam w stu procentach. Szerokie tory zebrały pochlebne recenzje widzów, internautów, a nawet środowiskowych krytyków. Oto niektóre z nich: zautorka ma dar zjednywania sobie ludzi. Potrafi otworzyć rozmówców, którzy wyjawiają całą prawdę o życiu. Jej atutem jest również to, że dociera do miejsc, które dla cudzoziemców są często nieosiągalne. Była już z kominiarzem na dachach Petersburga, na wysypiskach śmieci w Kaliningradzie, w kijowskiej obyczajówce czy w donieckiej kopalni, gdzie statystycznie niemal każdego dnia ginie w wypadkach jeden górnik. Zaletą programów jest też ich obiektywizm. Choć autorka doskonale zna realia państw byłego ZSRR, to nie komentuje wypowiedzi swoich rozmówców, lecz jedynie uzupełnia je niezbędnymi informacjami. ( Przegląd ) zw ciągu jednego miesiąca widzowie Jedynki mogli dowiedzieć się więcej na temat codziennego życia naszych wschodnich sąsiadów, niż gdyby pojechali do ich krajów na kilka wycieczek lub przeczytali mądre opracowania 15\n17 specjalistów. Było to możliwe z jednego tylko powodu pokazywała je właściwa osoba. Redaktor Barbara Włodarczyk po pierwsze wie, co chce widzom opowiedzieć i pod tym kątem dobiera kolejnych bohaterów swoich opowieści. Po drugie umie z nimi rozmawiać, zadaje bowiem pytania świadczące o jej prawdziwym a nie udawanym zainteresowaniu zwykłym ludzkim życiem. Po trzecie owym opowieściom całkowicie podporządkowuje narrację, nie szukając ozdobników formalnych ani artystowskich niedopowiedzeń. (Aleksandra Frykowska, Zeszyty Telewizyjne ) [Barbara z Włodarczyk] jest autorką najlepszego w ostatnich latach cyklu telewizyjnych reportaży Szerokie tory. ( Gazeta Wyborcza ) z[ Szerokie tory ] to pomysł prosty. Ale przez to rewelacyjny. Tak powinni pracować wszyscy korespondenci radia i telewizji. Wtedy bylibyśmy bardziej otwarci na świat. ( Press, Ewa Drzyzga z TVN) zreportaże są kręcone ambitnie i profesjonalnie. Mimo nierzadko przykrych tematów ogląda się je z przyjemnością. (forum TVP) zpani Włodarczyk rozmawia z ludźmi na rozmaite tematy. Począwszy od ich marzeń, planów, historii. Skończywszy na polityce i światopoglądzie. Po prostu świetny program o zwykłych ludziach, dla zwykłych ludzi. (wirtualnemedia.pl) Szerokie z tory głęboko zapadają w pamięć, stanowiąc przykład dobrej reporterskiej roboty i wzorowego warsztatu dokumentalisty. (prezes Stowarzyszenia Krajowego Klubu Reportażu w uzasadnieniu nagrody) Barbara Włodarczyk o sobie zprzed pierwszym wejściem na wizję nie zdawałam sobie sprawy, że to takie trudne. zchciałabym kiedyś zrealizować odcinek Szerokich torów o Władimirze Putinie, pokazać umowny jeden dzień z jego życia, by zrozumieć jakim człowiekiem jest prywatnie, w jaki sposób podejmuje decyzje, z kim się konsultuje, jak traktuje bliskich. zprzed kamerą nigdy bym nie zdradziła swoich największych tajemnic, choć sama wielokrotnie nakłaniałam do tego moich rozmówców. zgdy wyłącza się kamera, włączam playback i po kilka razy analizuję wszystko, co zostało zarejestrowane. zmoim największym sukcesem jest to, że wreszcie zrozumiałam, że i tak wszędzie nie zdążę. 16\n18 Bo jestem stąd Poruszający film dokumentalny o Warmiakach. Kim są rdzenni mieszkańcy Warmii? Polakami? Niemcami? Film dokumentalny Grzegorza Linkowskiego dotyka dramatu, jaki spotkał mieszkańców Warmii 70 lat temu z rąk hitlerowców, a później idących na zachód żołnierzy Armii Czerwonej. Pomysłodawcą dokumentu i narratorem jest Krzysztof Ziemiec, dziennikarz TVP. Mówi o swojej pracy tak: opowiadam o wydarzeniach, które działy się 70 lat temu, czyli całkiem niedawno. To są kwestie, o których większość Polaków nie słyszała. W filmie składam puzzle z różnych wypowiedzi i świadectw, które układają się w jedną, gorzką, ale prawdziwą całość. Krzysztof Ziemiec rozpoczyna wędrówkę od odkrycia miejsc zabójstw w okolicach Olsztyna dokonanych przez Armię Czerwoną w styczniu 1945 roku. Odnajduje świadków tych wydarzeń, którzy ocaleli i stali się ofiarami gwałtów, przesiedleń, wywózek do Związku Radzieckiego. W poszukiwaniu przyczyn tragicznych losów tej ludności, odkrywa ich wielokulturową i niejednoznaczną tożsamość, która stała się przyczyną ich nieszczęść. Dokument ukazuje również wstrząsającą prawdę o osobach urodzonych z gwałtów dokonanych przez żołnierzy Armii Czerwonej. Film powstał dzięki wsparciu finansowemu Muzeum Bitwy pod Grunwaldem. Krzysztof Ziemiec ceniony i lubiany przez widzów prezenter głównego wydania Wiadomości TVP (4,5 mln widzów), pracę w dziennikarstwie rozpoczął od Polskiego Radia, gdzie prowadził audycję Zapraszamy do trójki. Od lat związany z telewizją, pracował w TVN 24 i TV Plus. W TVP prowadził Panoramę, dzisiaj osobowość Wiadomości i współautor programów publicystycznych w TVP Info. Współpracuje z tygodnikiem wsieci. Jest autorem kilku książek, m.in. Wszystko jest po coś (z Mirą Suchodolską) o swoim osobistym dramacie, kiedy ratując rodzinę w pożarze uległ ciężkiemu wypadkowi, o powrocie do życia, Niepokonani, Warto być dobrym. Nagrodzony telewizyjnym Wiktorem i dwukrotnie Telekamerą. 17\n19 18 Premiery festiwalu\n20 SW Film/Kliewer Miliardy z Moskwy zagrożenie dla Europy? Christian Szulz i Ulli Wendelmann, MDR Państwowe przedsiębiorstwa Kremla i rosyjscy oligarchowie zainwestowali dużo pieniędzy w niemieckie firmy energetyczne, wydali kolosalne sumy na nieruchomości w Wielkiej Brytanii. Trzy duże stocznie we wschodnich Niemczech należą do młodego biznesmena z Moskwy, którego ojciec należy do najwyższych kręgów władzy. Gazprom, największy koncern energetyczny na świecie, swoimi milionami zasila Schalke 04 niemiecki klub piłkarski z tradycjami. Ponad miliard euro to wartość rosyjskiego zamówienia na dwa francuskie okręty wojenne. Business as usual czy chodzi w tym wszystkim o coś więcej? W poszukiwaniu odpowiedzi autorzy filmu przemierzają Europę wzdłuż i wszerz od Londynu do Strasburga, od Berlina do Moskwy. Były niemiecki kanclerz Gerhard Schröder zachęca do kontaktów niemieckiego biznesu z Moskwą, stawia na koncepcję przemiany poprzez handel jako na tę, która doprowadziła do końca zimnej wojny i upadku żelaznej kurtyny. Chadecki polityk, wieloletni szef komisji spraw zagranicznych Europarlamentu Elmar Brok, patrzy jednak na rosyjskie miliardy płynące na Zachód z wielkim sceptycyzmem. Uważa, że stoją za tym strategiczne interesy Kremla. Luke Harding, wieloletni moskiewski korespondent brytyjskiego Guardiana, określa to jako Kreml sp. z o.o. gęstą sieć połączeń biznesu, polityki i służb specjalnych, która przy większych transakcjach pociąga za sznurki i napełnia swoje własne kieszenie. Nie przychodzimy z kałasznikowami, lecz z pieniędzmi, powiedział Putin. Rosjanie wzięli sobie tę maksymę do serca. Wkupili się w główne gałęzie przemysłu, trzymają w rękach stery wielu firm energetycznych, inwestują w swój image poprzez sponsorowanie klubów piłkarskich czy Ligi Mistrzów, a francuska zbrojeniówka korzysta na lukratywnych zleceniach. Film Miliardy z Moskwy to próba odpowiedzi na pytanie, czy ofensywa rosyjskiego kapitału może stać się zagrożeniem dla Europy. 19


System operacyjny w Nokii • Forum Nokia • Forum GSM • Sony Ericsson, Nokia\nSystem operacyjny w Nokii\nautor: Adam1987 » 27 lis 2013, 11:50\nZauważyłem ostatnio, że wiele Nokia straciła wielu klientów, kiedyś Nokia miała zdecydowanie większą renomę. Teraz bardzo popularne są Samsungi, którego sam używam, alw wkrótce będę zmieniał telefon i zastanawiam się mimo wszystko nad Nokią. Poradźcie mi zatem, czy system Windows faktycznie sprawuje się w nich tak źle?\nRejestracja: 27 lis 2013, 11:37\nModel telefonu: Samsung/Pocet Mini\nRe: System operacyjny w Nokii\nautor: seo » 30 lis 2013, 18:28\nTak było o tym głośno. Microsoft wykupił - nie pamiętam czy całą nokię czy duży pakiet udziałów w postaci akcji. Wina leżała po stronie nokii, że przespali wielki boom, który się rozpoczął wraz z pojawieniem się smartfonów. Podczas gdy Samsung robił jeden po drugim modelu i ciągle dużo udoskonaleń, nagle wybiło się Blueberry wtedy, którego wcześniej nie znał świat a nagle zyskał miliony klientów, tak nokia dała ciała, zrobiła kilka kiepskich modeli, ja se kupiłem używany jeden od kumpla - nie pamiętam jaki model i nie chce mi się wyciągać teraz baterii, w każdym bądź razie - beznadzieja, pisać się nie da nawet. Po prostu się nie da napisać sms ani nic. Nie da się wcelować w literkę a jak się wceluje o zwykle wyskakuje i tak ta obok - tragedia. Teraz Microsoft chce podreperować budżet rozkręcając nokię na nowo. Microsoft z kolei stracił dużo na kompach i windowsach po tym jak Bill Gates został wkręcony w dużo spraw sądowych za nieuczciwą konkurencję, próby monopolowania. Pamiętacie jak kiedyś było normalne, że niemal każdy komputer od razu z windowsem trzeba było kupić..? Mimo, że są darmowe i niezawodne systemy linux. A Ci doprowadzili do tego, że większość świata używa windowsy i nawet im na myśl nie przychodzi, że jest coś lepszego, odpornego na wirusy z możliwością pełnej kontroli systemu, łącznie z samym jądrem.\nRejestracja: 30 lis 2013, 18:15\nModel telefonu: Samsung Galaxy GT-S6810P\nautor: Wasserman.pl » 11 mar 2014, 13:59\nWszystko jest kwestią Twoich oczekiwan oraz przyzwyczajenia do danej marki lub systemu operacyjnego. Jeżeli o mnie chodzi to polecałbym Android,czyli telefony marki Samsung lub HTC,Sony. W Nokii masz system WP i opinie są różne,ale myślę ze te wyższe modele mają stabilny system,nic się nie zacina. Sprawdź sobie np Nokie Lumie 925.\nautor: ziutekkks » 16 maja 2014, 10:39\nJa tam wolę kupić Sony\nJuż niebawem lato! Zapraszam na trening indywidualny w Warszawie Piotr Wasil i osiągnij cel!\nRejestracja: 16 maja 2014, 10:38\nautor: Wasserman.pl » 12 cze 2014, 16:35\nNo to już kwestia gustu,ja ostatnio przekonałem się ze Win 8 na smartfonach Nokii wcale nie jest zły,a wręcz przeciwnie. Może nieco przerost formy nad treścią,ale to tez kwestia przyzwyczajenia.\nautor: czarnybot » 15 sty 2018, 20:46\nA szukaliście porad na ten temat w Internecie? Mi się wydaje, że to jest napawdę dość dobre rozwiązanie