Co lubili, jacy byli nasi ukochani... - Żałoba, strata, osierocenie - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nhalas1961 20.11.09, 14:16\nNieraz tak sie zdaża,ze nie znajdujemy juz obok słuchaczy do naszych\nopowieści o tych co odeszli. A mówic czasem bysmy mogli i mogli.\nChce sie nieraz całemu swiatu opowiedziec o tym jaka była moja\ncórka, co lubiła, czego nie lubiła, co ją denerwowało...Jakie miała\noczy, włosy, jak sie ubierała, po prostu jaka była, jaka nadal\nMoja córka Panna Agata...\nByła i jest dla mnie (jak dziecko dla każdej matki) najpiękniejsza i\nnajmądrzejsza, i najlepsza, i wogóle same naj...\nByła wysoka, miała blond włosy... Latem jak mocno swieciło słonce to\nrobiły jej sie takie naturaalne pasemka, zwlaszcza gdy była młodsza,\nbo potem troche jej włosy ściemniały. Nawet raz w ósmej klasie po\nwakacjach sprawowanie jej chcieli obniżyć, ze niby włosy farbowane:)\nMoja Agatka miała tak jak ja skłonności do nadwagi, więc cały czas\ntej wagi pilnowała z dobrym skutkiem. Zawsze mówiła ze\nśmiechem: "same złe geny po Was odziedziczyłam".\nMoja Agatka miała szare oczy i piekną ciemna oprawę oczu. Brwi miała\ntak pięknie regularne, ze każdy myslał ze je depiluje, a one takie\nsobie po prostu były. Przy blond włosach wygladało to bardzo\npięknie. Miała malenkie zgrabne uszy. Pamietam jak sie urodziła, to\npilęgniarki mówiły, że to dziecko ma takie sliczne uszka:) Jako\ndziecko była bardzo grzeczna, moja mama zawsze mówila, że moje\ndzieci są tak grzeczne i tak sie pięknie razem bawią ze moznaby 10-\ncioro takich pilnowac.\nMoja Agatka była bardzo zdolna, jako 4-latka juz umiała czytac. była\nambitna i chciała wiele osiagnąc. Z łatwościa przychodziła jej nauka\njęzyków obcych i uwielbiala ich się uczyc. Najśmieszniej było jak\nmężowi napisała smsa jak ma sie pierwszy raz na lotnisku za granica\nzachować. On źle zrozumiał i nie znajac wogóle angielskiego zaczął\nodczytywac to co miał w smsie wpisane. Kasjerka miała ubaw, wreszcie\nwzięła od niego te komórkę i sama sobie przeczytała:) Jeszcze dzis\nmam usmiech na twarzy jak przypominam sobie jak Agatka naśladowała\nojca jak to czyta:)\nAlbo jak razem się odchudzałyśmy i latałyśmy z wagą po całym domu\nszukac miejsca gdzie najniższą wagę wskazuje(bo taka waga była\nMoja Agatka była umysłem matematycznym, dlatego studiowała ekonomie.\nPodziwiałam ją jak ona się rozeznaje w tych wszystkich trudnych ,\ndziwnych dla mnie przedmiotach. Była uparta, miała swoje zdanie,\nktorego była gotowa bronic do upadłego. Nie szło jej przekonac , po\njakims czasie sama dochodziła do słusznych wniosków:) i mówiła ze\nsmiechem: "miałaś mamo rację". Była na mnie zła czesto,ze za duzo\nnarzekam i miała rację. Teraz nie narzekam prawie wcale.\nMiała swietny zmysł oragnizacyjny i pewnie tam u Pana czyms takim\nsie zajmuje:) Umiała z niczego zarobić pare groszy. Komputer to był\njej żywioł. Uwielbiala tez latanie po sklepach.. zawsze z takich\nwypraw wpadała ze śmeichem i radościa. Miała taki swietny gust, że\nja teraz to nic sobie takiego fajnego nie umiem kupic jak ona mi\nwynajdywała za grosze:) Albo coś w mieszkaniu, pewnie patrzy nieraz\ni mówi "mamo co Ty znowu za tandetę odstawiłaś:)"\nBył okres ze moja Agatka chodziła na aikido, to taka japońska sztuka\nsamoobrony czy walki. Szło jej super. Raz nawet dzięki temu sie\nobroniła i gościowi chyba rękę zwichneła, jak mi o tym opowiadała\npowiedzialam ze wiecej sama nie pojedzie, ale ona była tak uparta,\nze ja wlasciwie nie miałam nic do gadania i jezdziła na to aikido.\nStamtad też wracała rozesmiana, szczęśliwa.\nMogłabym tak o swoje córce pisac i pisac i nigdy bym nie\nskończyła... Mam nadzieję ze tam tez jest rozesmiana, ze chce abym\ntaką ją pamietała...\napapon Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 20.11.09, 16:58\na moja Mamusia ... lubiła ludzi, wytłumaczyła każdego, była kochana,\nbyła moją najlepszą przyjaciółką (ostatnią już w tym moim życiu, bo\nnigdy już nia znajdę nikogo tak bezinteresownego)\nNigdy nie zapomnę jak Mama .. no właśnie co... miała wiele\nprześwietnych pomysłów. Cudownie przestawiała wyrażenia, potrafiła\nkazać zdmuchnąć światło, albo jak wykrochmaliła tacie chusteczki,\ntak na żyletkę, ubaw był po pachy, albo jak razem ze swoją koleżanką\nholowały rower. Ehhh zostały tylko wspomnienia, tak za Mamą tęsknię.\nA dodatkowy ból rozwinął się, bo wczoraj minął rok od ostatniej\nMamusi operacji, już nie wróciła do nas. Wczoraj natknęłam się na\nzaczęte skarpetki, moja Mama robiła je pasjami, dla każdego kto\nmaretta111 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 20.11.09, 17:59\nMój brat kochał taniec jak ja, zawsze kiedy tylko mieliśmy okazję to ruszaliśmy\nw tany, kiedyś tak mocno na parkiecie zawirowaliśmy że ...bach i\ngleba...śmialiśmy się z tego długo,a i widowisko było niezłe. Niedoszły\npiłkarz, bo tak jakoś się w życiu ułożyło, że musiał przerwać. Dusza\ntowarzystwa, potrafił i małe dziecko rozbawić i ze starszą osobą życzliwie\nporozmawiać. Tak bardzo mi brakuje jego rozmów, jego sms-ów, jego przytulenia.\nKocham, tęsknie, czekam...Marta\ntilia7 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 20.11.09, 18:18\nO ukochanym mężczyźnie mogłabym pisać godzinami,ale to zbyt osobiste dla\nmnie,zbyt intymne,zbyt zazdrosna jestem o to,żeby się Nim dzielić w jakikolwiek\nsposób.Więc powiem tylko tak:różnych ludzi człowiek spotyka na swojej\ndrodzy,wszyscy ci ludzie w jakiś sposób na nasze życie oddziałują, jakoś na nas\nwpływają, czasem nawet nie wiemy o tym.Jednych się spotyka i zaraz o nich\nzapomina.O innych pamięta się przez lata.Ale czasem zdarza się,bardzo bardzo\nrzadko,ale się zdarza,że spotykamy kogoś i widzimy Światło, i od pierwszej\nchwili wiemy,że spotkaliśmy Kogoś Wyjątkowego.Przez niecałe 4 lata byłam z\nAniołem,który pozwolił mi zrozumieć,ale tak naprawdę zrozumieć czym jest\nMiłość,ta prawdziwa,ta przez duże M.Nie wiedziałam tylko,że tak szybko będzie\nmusiał odejść tam,skąd przyszedł:(\nolaopolanka Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 20.11.09, 21:53\nMoja Mama kochala dzialke,bratki,chryzantemy-szczegolnie te sloneczne,uwielbiala\nwszystkie psy - kundelki, koty,kochala swoja szkole, uczniow, sklepik\nuczniowski,uwielbiala kryminaly,poranna sobotnia kawe wraz z krzyzowka,pomidory\ni truskawki pelne slonca,czerwone wytrawne wino,spacery po lesie,opadajace\njesienne liscie, zapach ziemi wiosna,pola,laki,truskawkowe lody,kieliszek\nkoniaku,spokoj, cisze,slonce...I tak bardzo kochala nas...\nannubis74 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 21.11.09, 09:21\nMoja Mama była iskierką, kobietą z temperamentem. Mimo że od kilku\nlat była na emeryturze nikomu słowo "emerytka" nie przychodziło do\ngłowy. Ludzie którzy ją wspominają mówią o Jej energii, Jej pogodzie\nducha, optymizmie. Była elegancką kobietą z dobrym gustem, dbała o\nswój wygląd, potrafiła uszyć coś z niczego. Pamiętam jak w czasach\nkryzysowych robiła dla nas swetry, szyła nam kostiumy na\nprzebierańce. Była zadbana, z wyjątkiem jednego szczegółu - Jej ręce\nbyły spracowane, paznokcie umalowane "od wielkiego dzwonu". BYła\ntypem osoby ktora żadnej pracy sie nie boi. POza tym Jej pasją był\nogród który pielegnowała z miłością, tak że budził zazdrość\nsąsiadów. W ostatnich latach zajmowała się głównie domem, świetnie\ngotowała (każdy obiad u rodziców to była kulinarna niespodzianka)\nale też zaczęła się uczyć angielskiego - jak mówiła na "stare lata".\nZawsze dużo czytała, to ona zaraziła nas miłością do książek,\ninteresowała sie wieloma rzeczami. Nie była Aniołem bo temperament\nmiała czasem wybuchowy, ale jesli ktos potrzebował pomocy na Mame\nmógł liczyc. Była najwspanialsza Mamą, mogła byc cudowną Babcią,\nniestety nasze dzieci nie będą mieć takiej Babci\nhalas1961 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 21.11.09, 19:09\nMoże komus sprawia ból pisanie o tym co lubiła jaka była ta bliska osoba, która\nodeszła... A ja może odmieniec jestem:) bo z taką przyjemnością czytam o tych\nludziach, o których piszecie, ktorzy byli Waszą miłościa. Czytam i sobie\nwyobrażam, ze ten czy ta taki był, taki jest nadal tam gdzie moja Agatka...\nTeraz jak annubis na przykład bedzie pisac cos o swojej tęsknocie będę widziała\njej mamę w ogrodzie, jak chodzi , przycina, podlewa, pielęgnuje... Juz ją widze\ntaką, ładnie uczesana, miła uśmiechnieta Pani:)\nJeszcze bedę pisac o mojej Agatce:)\nMoja Agatka lubiła lody wisniowe, wszelkie jogurty, serki , sery, słodycze\nNie jadła prawie wogóle miesa, jesli już to tylko drobiowe i to rzadko i wybrane\npotrawy przyrządzone z drobiu. Wieprzowina jej zawsze śmierdziała:) Umiala\nświetnie pływac, umiała piec najlepszy pod słoncem orzechowiec. Uwielbiała\nswiece różnego rodzaju, koloru, kształtu, zapachu...Nie lubiła się fotografowac.\nMiała charakterek, potrafiła jadac ze mna autobusem na cały głos wyarazic opinie\nże strasznie śmierdzi i ktos chyba się nie mył, i skarpety cuchna nie zmieniane\ntydzień:):):)Mówiłam , dziecko jeszcze Ci ktos przyłozy, a ona na to:"przeciez\nNie wywyższała się nigdy, choc uczyła sie duzo lepiej od niektórych swoich\nkoleżanek. Nie lubiła strojow ala Barbie, strasznie ją to raziło, była skromna\nale bardzo gustowna jesli chodzi o strój.\nTaką ta moja Agatka była i jest fajną dziewczyną:)\nolaopolanka Re: halas1961 21.11.09, 20:52\nNie jestes odmiencem Halinko,ja tez z wielka przyjemnoscia slucham Twojej\nopowiesci o Twojej Agatce, pisze slucham - bo tez wyobrazam sobie Ciebie jak mi\no Niej opowiadasz, jak zapalaja sie wtedy Twoje oczy,jak Agatka zyje dzieki\nTobie...Nie znalam nigdy Twojej Agatki ale wlasnie dzieki Tobie jest mi Ona\nbliska.Dlatego opowiadaj o Agatce...\nJa tez moge opowiadac o mojej Mamie, choc zawsze wtedy placze.Jestem taka z Niej\njucha32 Re: halas1961 21.11.09, 21:08\nMój mąż Adam był prawdziwym człowiekiem. Takim, który zawsze chętnie\npomagał, źle nigdy o nikim się nie wyrażał, umiał z każdym\nrozmawiać, umiał słuchać. Kochał mnie i naszych synów. A ja Go nie\ndoceniałam, aż do chwili gdy Go bezpowrotnie straciłam.\nWszystko co złe mogę o Nim powiedzieć to efekt tego co robiłam, jak\nsię zachowywałam, co mówiłam.\nMoja babcia zawsze wpatrywała się w niego jak w obrazek. Potrafił,\nchciał i zawsze miał czas, żeby z nią porozmawiać.\nTo On chodził do urzędów, bo uśmiechem potrafił załatwić wszystko.\nMiał wady jak każdy człowiek, ale swoimi zaletami zdecydowanie je\nprzebijał. Ze mną też umiał postępować. Zwłaszcza wtedy kiedy się\nA teraz mam za swoje. To kara za to, że nie potrafiłam być dobrą\nżoną. Cóż, należy mi się.\nTeraz wiem, że bardzo Go kochałam i teraz dopiero doceniłam to co\ndla nas robił. Tylko, że na żale jest zdecydowanie za późno.\ntilia7 Re: halas1961 21.11.09, 23:06\nJa też czytam z zainteresowaniem, co o swoich bliskich piszecie.O miłości do\nmężczyzny po prostu trudno pisać na forum, bo to jednak specyficzna\nwięź,wyjątkowo intymna.Nie napisanie pewnych rzeczy powoduje,że obraz jest\nniepełny.Napisanie ich byłoby już przekraczaniem moich własnych granic i\nodsłanianiem tego, co tylko moje i prywatne.\nAle chciałam napisać,że bardzo kochał przyrodę,to była jedna z wielkich rzeczy,\nktóre nas łączyły.Ile tylko się dało,tyle czasu spędzaliśmy w lesie albo parku\npodglądając i tropiąc zwierzęta,fotografując ptaki, dokarmiając bezpańskie\nkoty,kaczki i łabędzie.Uwielbiał kwiaty i bardzo często je od Niego\ndostawałam:czasem bukiety róż,czasem zwykłe polne groszki,ale wszystkie z\njednakowym sercem.Powtarzał zawsze,że zobaczyć radość w moich oczach to dla\nNiego największe szczęście.\nBył bardzo dużym facetem,bardzo silnym, bardzo męskim.A jednocześnie bardzo\nkruchym,delikatnym.Utkwiło mi w pamięci takie zdarzenie,jedno chyba z\nnajważniejszych i określające Jego wrażliwość.Byliśmy na spacerze na ogródkach\ndziałkowych i znaleźliśmy nieżywą młodą sroczkę.Wyglądała tak\nbiednie,mały,nieszczęśliwy ptaszek, który nie zdążył dorosnąć.I On się wtedy\nwrócił na ogródek po łopatę,specjalnie po to,żeby tego ptaszka pochować,bo nie\nmógł patrzeć,jak tak leży bez sensu w tej trawie.Mogłabym Go kochać tylko za\nto.A były miliony powodów.Były też wady,oczywiście.Ale dla mnie to był\nzaszczyt,że mogłam z Nim być.\nannubis74 Re: jucha32 23.11.09, 14:38\nrozumiem dlaczego się obwiniasz\nmyślę że każdy z nas to ma\nja często też myślę że może śmierć mojej Mamy jest karą dla mnie\nale... nie wyobrażam sobie by ktoś mógł karać ans w ten sposób\nuśmiercając inną osobę\nJa doceniałam fakt ze mam wspaniała Mamę, często mówilam Jej że ją\nkocham, że jest wspaniała, co ne znaczy ze nigdy nie było między\nnami kłótni czy ostrzejszych słów\nStraciłś męża przez zły los, przez niesczesliwy zbieg okoliczności a\nannubis74 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 23.11.09, 09:37\nJa bardzo Ci dziękuję Halinko, za założenie tego wątku\npewnie jeszcze 2-3 miesiące temu nie byłabym w stanie napisać tego\nco napisałam ale powoli kiedy wspominam Mamę skupiam się na tym jak\nwspaniałym człowiekiem była, ile miała zalet i talentów. Pewnie\nkilka miesięcy temu rozpacz i ból całkowicie przykrywała ten obraz.\nA moja Mama była człowiekiem pełnym optymizmu, radości i humoru.\niała wspaniałe poczucie humoru. Moje bycie z Mamą nie było oparte na\ntakiej konwencjonalnej relacji mama-córka, ja, majac swoją rodzinę\nwciąż bardzo lubiłam spotkania z rodzicami, u rodziców, nigdy nie\nmogliśmy się nagadać, mnóstwo było takich rozmów niedokończonych.\nMogłabym wiele jeszcze rzeczy o mojej Mamie napisać i jeszcze długo\nnie byłby to portret skończony. Dziekuję Halinko, dziękuję wszystkim\ntym którzy o swoich ukochanych zdecydowali się napisać, bo mam\nświadomość że, jak pisze Tilia, te wspomnienia o bliskich są bardzo\ntilia7 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 23.11.09, 16:13\nTak to prawda,dobrze,że ten wątek się pojawił.Zrobiło się tak\njakoś...cieplej:)Tak jakby twarze naszych ukochanych bliskich\nwychyliły się uśmiechnięte pogodnie zza chmurek naszego bólu.\ngrazyna1965 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 22.11.09, 00:52\nHalinko, to dobrze, że założyłas taki wątek. Chociaż ja dzisiaj\nczytając te wszystkie wspomnienia pomyslałam sobie, że może Patra\nteż nie jest zadowolona, że tyle o Niej piszę. Pewnie o niektorych\nsprawach w ogóle nie powinnam pisać a ja nie mam umiaru w\nopowiadaniu o Patryni. Bo tak jak Halinka napisala, mogłybyśmy\nopowiadac i opowiadać o naszych dzieciach. W ogole o naszych\nblikich, ktorych kochamy. Jak Patrynia żyła to też bez przerwy\ngadałam o Niej, często pewnie zanudzając słuchaczy. Ale tak to z\nJaka była moja Patra? Znów zacytuję Halinkę..najpiękniejsza,\nnajcudowniejsza najmądrzejsza dla mnie.Wysoka, wyższa o wiele ode\nmnie. Podobna do męża.Ale duszę miała taką jak ja. Byłyśmy\nidentyczne, tak samo wrażliwe, czasami zbyt asertywne. Uwielbiałyśmy\nte same filmy. Jedna stała murem za drugą. Nie byla idealna.Miala\nwady, jak każdy czlowiek. Ale było coś takiego wokół Niej, jakiś\nklimat pozytywny.Kipiała energią, taką pozytywną. Zarażała\nwszystkich optymizmem. Ktoś podczas mowy pożegnalnej okręslił Ją w\nten sposób ,,miała wiele talentów". To prawda. Umiała pięknie\nrysować, świetnie pisała, kochała filozofię. Nauczyłam Ją pływać jak\nmiała chyba z 5 lat. Mistrzyni miasta w pływaniu, 4 stylami. Była w\nklasie sportowej lekkoatletycznej, trenowałam Ją ale nie wybrała\nsportu,mimo, że była utalentowana.W liceum wybrała zamiast lekkiej\nsiatkę, ale trenowała tylko dwa lata. Jej pasja to muzyka, ktora\nzawładnęła Jej życiem. Akceptowalam to bo wiedziałam jak bardzo to\nkocha. Marzyła o tym,żeby w tym kierunku rozwijac się.Wyjechała do\nLondynu żeby się sprawdzić. Chciała coś udowodnić? Jak pojechałam do\nNiej i zobaczyłam Patrę jak sobie radzi w tym wielkim mieście to\nbyłam w szoku.Zaimponowała nam, mnie i męzowi. Ale tęsknota byla\nsilniejsza,wróciła, z bagażem nowych doświadczeń, z lepszym\nangielskim. Wrociła na studia. Kiedy założyla swoją firmę eventową\nto była taka szczęsliwa.Widziałam jak siedzi po nocach nad swoimi\nprojektami, jak pisze oferty. Przesłuchiwała płyty, pisała rcenzje.\nTo była Jej pasja, Jej miłość. Mowiłam Jej tyle razy, że za szybko\nżyje, że za duże tempo..studia, firma.Mowiła, że im więcej ma\nobowiązkow tym bardziej ,,ogarnia" wszystko. Nie ogarnęła. Teraz\nmyslę sobie, że musiała tak szybko żyć, że chciała wszystkiego\ndoświadczyć, tak jakby czuła, że ma tak mało czasu. Kilka tygodni\nprzed wypadkiem namalowała obraz, składający się z dwoch części. Na\njednym jest jeden ptak, na drugim dwa ptaki. Wszystkie lecą w jednym\nkierunku..pytałam Patrę dlaczego ten jeden ptak jest osobno?\nOdpowiedziala mi ,,mami, tak ma być". Nie podobało mi się to, nie\nwiedzieć czemu. CZułam, że te ptaki powinny być na jednym obrazie.\nPowiesiłam tylko jeden obraz, ten mniejszy z jednym ptakiem\nodłożyłam. Po śmierci Patryni wiszą już dwa,codziennie patrzę na nie\ni już wiem co one oznaczają...\n198-3mk Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 22.11.09, 20:28\nMój syn Marcin....\nNie był piękny... Ale nie był brzydki...\nNie był najmadrzejszy pod słońcem... Ale też, nie był głupi...\nBył cholerykiem.... Ale miał dobre serduszko...\nUwielbiał grać w koszykówke... Miał do tego warunki-186 wzrostu -)\nKochał muzyke... Sąsiadom przeszkadzało to, że czasem głośno\nsłuchał... Teraz już nie zakłuca ich spokoju...-(\nBardzo Kochał swojego najmłodszego braciszka,Piotrusia...\nBył od niego starszy o 15-lat...\nBył bardzo dzielny, w zmaganiu sie ze swoja choroba...\nBył... A dla mnie jest... Nikt i nic, mi Go niezastapi...\nKocham Cie synu...\nDziękuję Ci za 22-lata, które dane mi było spedzic razem z Tobą...\nDziękuję za to, że mogłam Cię urodzić... Wychowywać... Kochać...\nDziękuję,że byłeś... A teraz nadal Jesteś...\natojaxxl Nasz Mały... 23.11.09, 12:20\nW urzędzie mąż nadał Mu imię, ale nigdy go nie używamy. Zawsze mówimy "Mały".\nGdy się urodził, lekarze walczyli o Jego i moje życie. Nie udało się, Mały\nodszedł. Nigdy Go nie widziałam... Tak sobie Go wyobrażam...\n"Przez moje życie przechodzisz cieniem\n- nie dreptały Twoje nóżki,\npewnie były słabe,\nPatrzysz na mnie okiem żeniszkowym\n- nie widziałam Twoich oczu,\npewnie były jasne,\nChwytasz mnie źdźbłami sinej trawy\n- nie chwytałeś światła paluszkami,\npewnie były miękkie,\n- nie słyszałam Twego śmiechu,\npewnie był radosny,\n- nie koiłam Twego płaczu,\nIdziesz za mną Synku,\nw prochu "\nMałemu - mama Bożena\nkopciuszek125 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 24.11.09, 00:18\nMamy tą wspólną cechę że możemy o naszych bliskich opowiadać i opowiadać i\nciągle czujemy niedosyt że tylu rzeczy jeszcze nie napisałyśmy. Moja mama miała\nbardzo trudne dzieciństwo jej rodzice zmarli bardzo młodo i biedna tułała się po\nsierocińcach, w jednym z nich pracowała kobieta która miała zamężnego lecz\nbezdzietnego brata i tym sposobem została przez nich wychowana nie była\nadoptowana i miała nazwisko swoich rodziców. Byli to wspaniali ludzie dla mnie i\nbrata kochani dziadkowie. Spotkała na drodze młodzieńca zakochali się w sobie i\npobrali. Bywało różnie ale w tym roku co odeszła obchodzili by 60 lecie pożycia\nmałżeńskiego brakło tylko 3 miesiące. Była osobą tak wrażliwą na krzywdy innych\nludzi, zwierząt. Kochała kwiaty dostawała ich naręcza w dniu imienin Alicji.Była\nzawsze uśmiechnięta, pogodna, wyrozumiała i bezinteresowna, zawsze chętna do\npomocy. Przychodziły do niej znajome aby zaczerpnąć od niej energię do życia.\nPotrafiła się bez granic poświęcić swoim najbliższym, a przede wszystkim wnukom\n. Uwielbiała organizować przyjęcia imieninowe, święta wtedy była taka szczęśliwa\nże może wymyślać różne pyszności. Nawet jak miała dolegliwości to nikt o tym nie\nwiedział. Zawsze w naszym domu była jakaś znajda piesek lub kotek bo nigdy nie\nmogła przejść obojętnie. I jeszcze posiadała tak zwany 7 zmysł. Wszystko o czym\nmówiła sprawdzało się co do joty. Pewnego razu powiedziała mi "wiesz boję się\nnieraz coś powiedzieć bo to się potem sprawdza". Ufałam jej bezgranicznie.\nNieraz pytałam się jej mamuś powiedź jak ty to widzisz i wtedy doradzała mi jak\npostąpić i zawsze było dobrze......\nhalas1961 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 24.11.09, 16:28\nMoja Agatka kochała koty.\nOdkad zaczęła chodzic kochała te swoje koty:)\nByło to bardzo zabawne gdy szłam z nia do sklepu lub gdy babcia z nia się gdzieś\nwybrała. Mała dziewczynka pchała przed soba wózeczek dla lalek, ale z wózeczka\nwygladał kotek. Nie uciekał, spokojnie siedział, przykryty kocykiem, wygladał\nspod budki...albo miała takie nosidełko, to malutkie kotki tam wkładała i szła\ntak z nami na zakupy z tymi kociętami.Dziwne to ale koty , wszystkie koty\nodwzajemniały te miłość. Kiedy była juz panna zawsze miała kota. Koty u nas\nczęsto gina tragicznie bo mieszkamy przy ruchliwej, międzynarodoowej drodze. Ale\nzawsze były i są w domu. Był kiedys kot co na grzyby i do lasu na spacery z nami\nchodził, skakał przez trawę jak zając:) ale najbardziej zapamiętany kot to ten,\nktorego Agatka nazwała "mama", bo miała ta kocica wciąz małe dzieci i bardzo o\nnie dbała. "Mama" była wyszkolona przez Agatkę jak cyrkowiec. Pzrychodziła do\ndomu przez okienko w dachu gdy tylko Agtka ja zawołała, i spała u niej w nogach.\nGdy chciała wyłudzić jakieś smakołyki Agatka kazała jej się kulac na prawy\nboczek i na lewy i "mama" zawsze to robiła, reagowła też na"pokaz teraz biały\nbrzuszek", ale tylko polecenia Agatki były wykonywane:) "mama" odprowadzała\nAgatke do koleżanki i na przystanek. Czekała na nia prawie zawsze gdy wracała ze\nszkoły. Skąd kot wiedział kiedy przyjedzie autobusem jego Pani z drugiego końca\nmiasta. Kot czekał na przystanku. Często było tak ,ze Aagtka nawet nie\nwiedziała, ze "mama" idzie gdzieś za nia, nagle patrzy a ona siedzi np. obok na\nJuz kiedys o tych kotach pisałam, ale dzis Agatka mi się przysniła i miała ze\nsoba kota(bardzo dawno mi się nie sniła) i była taka szczęsliwa i mówiła, mowila\ni tak sie wciaz usmiechała. W nocy wszystko pamietałam, to było takie wazne,\ntakie radosne, a rano dziura ...nic,, tylko wciąz to uczucie ze była taka bardzo\nszczęsliwa i spokojna, taka radosna...\nmaretta111 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 24.11.09, 18:23\nHalinko Agatka pewnie tak szczęśliwa bo ma taka mamusię, pewnie jej tam dobrze,\nmoże poznała mojego brata, on taki samotny był ostatnio..\nhalas1961 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani- do Marty 24.11.09, 20:58\nosobiście nie wierzę w przypadkowe spotkania ludzi. Mam swoja, moze śmieszna\nteorie, ze poznajemy konkretnego człowieka bo tak nam dane, bo ten czy tamten\nczłowiek cos ma wnieśc do naszego zycia. Nawet jesli to są niemiłe dla nas\nwspomnienia. Nawet jesli ten człowiek zrobi nam krzywde. Dlatego tez uważam, ze\nludzi których poznalam na tym forum los...Bóg nie postawił na mojej drodze\nprzypadkowo. Miałam poznac Ciebie, Tilię, Anusie, Iwonkę, Marzenkę....i\nwszystkich, których poznałam... z Radkiem na czele:)Miałam poznać tych dla Was\nnajważniejszych, ktorzy odeszli...\nSadzę tez, ze nie tylko my sie odnalazłysmy, ze nasi bliscy tez jakis kontakt ze\nsoba dzięki nam mają. A zreszta pewnie jest na odwrót, że to my mamy kontakt ze\nsoba dzięki NIM:)\nDarek na pewno nie jest juz samotny:) Nie martw się o Niego.\nmaretta111 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani-do Halinki 25.11.09, 09:18\nDziękuję Halinko, mam nadzieję że mój braciszek nie jest sam . Ze 2 razy miałam\ntaki sen że on mnie zapewniał że ma tam dziewczynę.O jego żonie nie będę pisać,\nnie widziałam u niej jednej łzy, bratanek nawet nie zarywając szkoły nie może na\nmsze przyjechać, ale taki jad w niej... Przepraszam nie powinnam o tym na forum\npisać, to osobiste sprawy, ale bolą, bo mój brat miał ogromne serce bardzo\nkochał, ale zawsze był dla niej tylko podnóżkiem. Nie miał chęci do życia\ndlatego nic nie wiedzieliśmy o jego chorobie, dlatego tak bardzo chciał umrzeć,\ni to bóg wysłuchał jego a nie nas. Ale dzięki Bogu za 13 dni kiedy mogłam być mu\ni matką i siostra w tym czasie, dla innych to była nad podziw, a dla mnie\nannubis74 zdjęcie i filiżanka 24.11.09, 21:27\nHalino, piszesz że Agatka kochała koty. I pewnie jak patrzysz teraz\nna jakiegoś kotka to wspominasz Agatkę. Chociaż myślę, ze niewiele\njest chwil kiedy nie wspominamy naszych ukochanych bliskich.\nWłaściwie większość tego co robię naznaczona jest wspomnieniami -\nsporo zabawek którymi bawi się moja córka, kupiła Mama, bawiła się z\nnią, w szufladach jeszcze leżą niektóre ubranka które dla Malucha\nkupowała. Wzrusza mnie i boli kiedy moja córeczka wyciąga rączki do\nzdjęcia i mówi Baba, albo chce to zdjęcie ucałować.\nA dziś jeszcze ta filiżanka, przykurzona, bo dawno nie uzywana. Z\nkawowego serwisu po babci zostały resztki, miejscami wyszczerbione,\nale lubilyśmy z Mamą pić z nich kawę w takiej "odświętnej"\natmosferze. KOjarzyły nam się z Babcią. Teaz nikt ich nie uzywa. Bo\nsą zarezerwowane dla wspomnień.\nannmaria Czapeczka z daszkiem i Herling Grudzinski 24.11.09, 23:07\nCzapeczki z daszkiem nosil zawsze bo slonce w oczy mniej swiecilo. A\noczy mial marne. Na jedno nie widzial wcale operacja sie nie udala\ndrugie z jaskra i zacma bylo. I lupke ze zlamana raczka zawsze mial\nw kieszeni zeby czytac bo to cale zycie jego bylo. Ksiazki pod sufit\nna regalach na podlodze za drzwiami. Glaskane przekladane klejone.\nNawet kiedy juz pol Go bylo wstawal w nocy i tematycznie je ukladal.\nTysiace ksiazek. Zadnej nie wyrzucil bo to dobro najwieksze. Mial\ntaka specjalna polke za dzwiami gdzie gwiazdy staly Herlingi\nGrudzinskie wszystko o Marszalku potem o rodzinnych stronach wiersze\nNorwida Pawlikowskiej. Dalej mapy stare z okolic Wilenki. Latwy nie\nbyl uparty jak osiol do bolu honorowy obrazal sie jak dziecko.\nPotrafil sie nie odzywac tydzien dwa tylko dlatego ze w wyborach\ninaczej glosujemy. Uwielbial gdy wszyscy sie schodzili i razem\nsiadalismy przy stole. Marudzil i narzekal ale szczescie w oczach\nmial. A jak grom w kogos uderzal jak zycie dawalo w kosc jak pomoc\npotrzebna byla On zjawial sie zawsze. Czy to piata nad ranem czy\nsnieg i zawieja byl. Byl jak opoka jak ostoja. W tej swojej\nczapeczce z daszkiem z drwiacy usmiechem. Jak ktos upadal zawsze\nreke podal. Nie bardzo umial mowic kocham. Nie musial wystarczylo w\noczy popatrzec. Konwenanse i co wypada mial za nic. Mial swoj swiat\nswoj dekalog i tego pilnowal. I kochal zycie strasznie bal sie\nsmierci. Strasznie nie chcial odchodzic. Ale coz odzszedl moj\nukochany Ojciec a ja smierci nie potrafilam powstrzymac.\njucha32 do annubis74 25.11.09, 21:06\nDzięki, za słowa pocieszenia.\n198-3mk Re: do Halinki... 26.11.09, 21:18\nHalinko,bardzo dziękuję Ci za piękny wierszyk dla Marcinka...\nJak twoje zdrowie? Jest już lepiej? Jeśli nie, to życzę\nhalas1961 Mój Anioł osobisty 02.12.09, 20:23\nWczoraj i wlasciwie dzis tez mialam, mam gorszy dzień...\nI kiedy te gorsze dni się pojawiają wtedy Moj Anioł osobisty, moja Agatka\npodsyła mi listy od kogos kto jest tez w potrzebie. Dzis tez list taki dostałam,\nwtedy trzeba zapomniec o swoim bólu, o swoim zalu i łzach, wtedy trzeba się\npochylic nad drugim człowiekiem, wtedy trzeba zacząć pisac i w taki oto sposób\nna trochę chociaz zapomina się o sobie, a potem ciut inaczej już się czuje, juz\nnadzieja zaczyna znów powracać powolnymi jak slimacze kroczkami. Dziekuje Tym\nwszystkim co takie listy do mnie piszą... Ktos moze powie, że ja nadinterpretuje\nto co sie dzieje, że dopatruję sie w sytuacjach przypadkowych pomocy stamtąd, że\nw zbyt wielu sytuacjach widze reke Boga, jego wsparcie. Ale tak właśnie widze i\nmi z tym dobrze. I wiem, ze Bóg nie pozwoli mi zginąć mimo ze wciąz kłopoty\nnaprawdę powazne mnie nie omijają, ja mam nadzieje, mimo że się wczoraj zaliłam,\nmimo ze dzis w tramwaju płakałam do szyby...ja wciąz mam nadzieję...nawet mimo,\nże świeta tez bym najchętniej przespała...mam nadzieję...\nCzytałam dzis w Wyborczej wywiad z Irkiem Dudkiem(moze ktos tez czytał), nie\nwiedziłam ze jemu tez zmarła córeczka, dawno to było, była młodsza od mojej,\nmiała 8 lat. Nie mówił o niej duzo, raczej o sobie, zyciu ogólnie, muzyce, ale\npięknie mówił, rzadko spotykane w dzisiejszym swiecie tych znaych słowa o\nukojeniu, wierze w Boga, o pogodzeniu, o nabieraniu z wiekiem delikatnosci w\nobcowaniu z ludzmi. Niektóre słowa jakbym o sobie czytała, tez bez wiary tak jak\nOn rady bym nie dała po odejsciu Agatki...\nAle wracając do tego jacy byli nasi ukochani...w tym watku napisałam to wszystko\nbo moja Agatka taka była własnie, ze nie lubiła jak ktos za wiele nad soba sie\nużalał, i zawsze mi powtarzała:"nie narzekaj, jest tylu ludzi co maja gorsze\nkłopoty, zycie, problemy, choroby, a nie narzekaja, nie narzekaj mamo" i kiedy\ndostaję smutny list, a sama płaczę w tym czasie to jakby od niej znów te słowa\nbyły, ze w garść sie mam brac, do roboty mamo, pisz, pomysl co napisac, do\nroboty mamo:) Tak chaotycznie dzis pisze, ale mam potrzebe pisania wiec pisze co\nmi tam w głowie, może sie połapiecie:)\nI jeszcze bardzo bym chciała aby kazdy z nas, z naszej smutnej forumowej\nrodziny, i Ci co piszą i Ci co tylko czytają miał w sobie choć iskierke tej\nnadziei, bardzo bym chciała żeby nam wszystkim udało sie w te Święta powspominac\nswoich bliskich nie tylko we łzach ale i z usmiechem, żeby kazdy z nas miał\npiekny sen w którym bedzie ta nasza najukochańsza osoba najszczęsliwsza jak\ntylko możemy sobie wyobrazic, żeby kazdy z nas poczuł sie uspokojony, pewny\nspotkania, żeby kazdy z nas poczuł, ze Ci co obok pozostali nas kochaja, zebysmy\nnie czuli sie samotni, zebysmy nie czuli sie jak z innej planety, zebyśmy czuli\nwciaz milosc i bliskosc naszych ukochanych, choc ich dotknac nie mozemy. To\ntakie przed świąteczne moje chcenie dla nas wszystkich.\nPozdrawiam naj,naj najcieplej\ntilia7 Re: Mój Anioł osobisty 02.12.09, 22:18\nHalinko,Ty zawsze tak piszesz,że łzy płyną,ale serce się jakoś uspokaja:)Ja też\nbym chciała,żeby wszyscy mieli w sercach tą iskierkę nadziei.Sama bardzo\nchciałabym ją mieć.Ale nie mam.I nie chodzi o to,co będzie "potem",po tamtej\nstronie,bo wierzę,że tam jest Światło i Miłość i każdy tam swoje miejsce\nznajdzie.Ja nie umiem znaleźć nadziei na moje życie tutaj.Nie umiem poradzić\nsobie z lękiem,z wrażeniem,że już nigdy nie będę sobą,że jestem już tak bardzo\ninna po tym,co przeszłam,że zupełnie nie umiem się w tym wszystkim odnaleźć.Nie\numiem pozbyć się strachu,że jednak zwariuję od nadmiaru emocji i przeżyć,od\npoczucia,że normalna - cokolwiek to znaczy-po takich przejściach już być nie\nmogę. Kłopotów zwykłych,codziennych jak piszesz niestety nie ubywa,trzeba sobie\nz tym radzić jakoś a skąd brać siłę?Skąd brać nawet zwykłą cierpliwość do\nnich,do tych przyziemnych rzeczy,kiedy rozpraszają,złoszczą,odciągają od myśli o\ntym, co najważniejsze?A już o nadziei nie mówię.Pogubił mi się sens,zupełnie mi\nsię pogubił i nie umiem go znaleźć:(((\nannubis74 Re: Mój Anioł osobisty 04.12.09, 12:29\nTilio, ja mam nadzieję, że w przyszłości pojawi się w moim sercu ta\niskierka nadziei na dalsze życie, ktre nie jest naznaczone tak\nstrasznym bolem, jak to co teraz czuję. Mam nadzieję że kiedyś\njeszcze w moim domu wszyscy zasiądziemy do Wigilii i spedzimy piekne\nmagiczne świeta. Chciałaby tego dla mojej córeczki, dla mojej\nbratanicy. Dla mojego Taty. Wiem że już nigdy nic nie będze takie\nsamo, już zawsze będzie smutek i tęsknota...\nPisałam już kiedyś że czym innymjest t co wiemy, co rozumiemy, co\nmozemy ogarnąć rozumem, a czym innym to co jest w naszych sercach.\nTrzymam kciuki by wszystkim pogubionym wyprostowały się ścieżki, by\nzaświtał promyk nadziei, by choć trochę zabliźniły się rany... I\nżyczę Tobie i wszystki tutaj by znaleźli siłę by przetrwać ten czas\nświąteczny, czas na który "inni" czekają z niecierpliwością, a my\nczekamy aby już minął, skończył się\nmargolka-and-more Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 22.02.10, 00:48\nByła Aniołem moja K. Roześmianym Aniołem. Który nie wiedzieć czemu miał jak Hiob. Odnalazłyśmy się późno, ale wygląda na to, że nie mogłybyśmy się nie spotkać. Chciałam być jak Rut przy Noemi, a byłam dzieckiem prowadzonym przez Anioła. Moja K. Jak Mama.\namfaber99 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 15.03.10, 08:33\n> Nieraz tak sie zdaża,ze nie znajdujemy juz obok słuchaczy do\n> opowieści o tych co odeszli. A mówic czasem bysmy mogli i mogli.\n> Chce sie nieraz całemu swiatu opowiedziec o tym jaka była moja\n> córka, co lubiła, czego nie lubiła, co ją denerwowało...Jakie\n> oczy, włosy, jak sie ubierała, po prostu jaka była, jaka nadal\n> Moja córka Panna Agata...\n> Była i jest dla mnie (jak dziecko dla każdej matki) najpiękniejsza\n> najmądrzejsza, i najlepsza, i wogóle same naj...\n> Była wysoka, miała blond włosy... Latem jak mocno swieciło słonce\n> robiły jej sie takie naturaalne pasemka, zwlaszcza gdy była\n> bo potem troche jej włosy ściemniały. Nawet raz w ósmej klasie po\n> wakacjach sprawowanie jej chcieli obniżyć, ze niby włosy\n> Moja Agatka miała tak jak ja skłonności do nadwagi, więc cały czas\n> tej wagi pilnowała z dobrym skutkiem. Zawsze mówiła ze\n> śmiechem: "same złe geny po Was odziedziczyłam".\n> Moja Agatka miała szare oczy i piekną ciemna oprawę oczu. Brwi\n> tak pięknie regularne, ze każdy myslał ze je depiluje, a one takie\n> sobie po prostu były. Przy blond włosach wygladało to bardzo\n> pięknie. Miała malenkie zgrabne uszy. Pamietam jak sie urodziła,\n> pilęgniarki mówiły, że to dziecko ma takie sliczne uszka:) Jako\n> dziecko była bardzo grzeczna, moja mama zawsze mówila, że moje\n> dzieci są tak grzeczne i tak sie pięknie razem bawią ze moznaby 10-\n> cioro takich pilnowac.\n> Moja Agatka była bardzo zdolna, jako 4-latka juz umiała czytac.\n> ambitna i chciała wiele osiagnąc. Z łatwościa przychodziła jej\n> języków obcych i uwielbiala ich się uczyc. Najśmieszniej było jak\n> mężowi napisała smsa jak ma sie pierwszy raz na lotnisku za\n> zachować. On źle zrozumiał i nie znajac wogóle angielskiego zaczął\n> odczytywac to co miał w smsie wpisane. Kasjerka miała ubaw,\n> wzięła od niego te komórkę i sama sobie przeczytała:) Jeszcze dzis\n> mam usmiech na twarzy jak przypominam sobie jak Agatka naśladowała\n> ojca jak to czyta:)\n> Albo jak razem się odchudzałyśmy i latałyśmy z wagą po całym domu\n> szukac miejsca gdzie najniższą wagę wskazuje(bo taka waga była\n> Moja Agatka była umysłem matematycznym, dlatego studiowała\n> Podziwiałam ją jak ona się rozeznaje w tych wszystkich trudnych ,\n> dziwnych dla mnie przedmiotach. Była uparta, miała swoje zdanie,\n> ktorego była gotowa bronic do upadłego. Nie szło jej przekonac ,\n> jakims czasie sama dochodziła do słusznych wniosków:) i mówiła ze\n> smiechem: "miałaś mamo rację". Była na mnie zła czesto,ze za duzo\n> narzekam i miała rację. Teraz nie narzekam prawie wcale.\n> Miała swietny zmysł oragnizacyjny i pewnie tam u Pana czyms takim\n> sie zajmuje:) Umiała z niczego zarobić pare groszy. Komputer to\n> jej żywioł. Uwielbiala tez latanie po sklepach.. zawsze z takich\n> wypraw wpadała ze śmeichem i radościa. Miała taki swietny gust, że\n> ja teraz to nic sobie takiego fajnego nie umiem kupic jak ona mi\n> wynajdywała za grosze:) Albo coś w mieszkaniu, pewnie patrzy\n> i mówi "mamo co Ty znowu za tandetę odstawiłaś:)"\n> Był okres ze moja Agatka chodziła na aikido, to taka japońska\n> samoobrony czy walki. Szło jej super. Raz nawet dzięki temu sie\n> obroniła i gościowi chyba rękę zwichneła, jak mi o tym opowiadała\n> powiedzialam ze wiecej sama nie pojedzie, ale ona była tak uparta,\n> ze ja wlasciwie nie miałam nic do gadania i jezdziła na to aikido.\n> Stamtad też wracała rozesmiana, szczęśliwa.\n> Mogłabym tak o swoje córce pisac i pisac i nigdy bym nie\n> skończyła... Mam nadzieję ze tam tez jest rozesmiana, ze chce abym\n> taką ją pamietała...\n[b]:) :) :) :) :) :) :) :) :) :)\nPRZESYŁAM WAM DZIESIĘĆ SŁONECZEK\nPIĘĆ SŁONECZEK JEST DLA CIEBIE I PIĘC SŁONECZEK JEST DLA AGATY\nTWOJEJ CÓRKI WSPANIAŁEJ POD KAŻDYM WZGLĘDEM\n[i]Anna Maria Faber\n[i]Dnia 15 marca 2010 r.[/b][/i][/i]\ngwiazdec_zka Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 16.03.10, 16:10\nTyle mogłabym pisac o Moim Ukochanym...\nWszak znaliśmy sie prawie na wylot...\nAle tyle jest tych wspomnien, że nie sposób ich spisac...\nAle przerażona jestem tym, że ludzka pamięc jest dziurawa i boje sie ze kiedys bede probowala sobie cos przypomniec, malutka sprawe, jak chocby nazwe klubu w ktorym bylismy na wakacjach... Trzymam sie tych wspomnien kurczowo. Boje sie ich stracic...\nUwielbiał KAJMAK, przepadał za słodyczami:-) Potrafił zjesc kilka tabliczek czekolady jedna po drugiej:-) I zajadalismy sie tak słodyczami...\nPewnie dlatego od Jego śmierci nie jem słodyczy. Kiedys sprobowalam... Juz nie smakowaly tak samo...\nNadawał smak nawet słodyczom...\nNadawal sens wszystkiemu...\nkasiaw0 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 30.05.10, 01:45\nA najukochańszy człowiek na Ziemi, Mama mojego chłopaka, dla mnie jak Matka,\nbyła cudowna, z każdym żyła w zgodzie, była niezwykle religijną osobą, i nade\nUwielbiała pomagać innym, we wszystkim, była takim naszym skarbem, zawsze\nuśmiechnięta, pomimo tak poważnej choroby, która Ją dotknęła.\nNigdy nie traciła nadziei, z uporem wierzyła, że wszystko się ułoży, kochała\nludzi, zawsze pełno u Niej było koleżanek, nigdy nie panowała cisza, była wesołą\nkobietą, pełną życia i energii dźwigającą na swoich barkach ciężar całego domu,\nbyła taka kochana, nawet młodzież - my, miała z Nią bardzo dobry kontakt.\nSłynęła ze swojej pracowitości, pomimo choroby w każdą nie dziele na stole było\nciasto, które sama piekła, uwielbiała porządek, zawsze wiedziała gdzie wszystko\njest, gdzie są Jej igły i nici i inne materiały, była znakomitą krawcową, której\ngust i umiejętności cieszyły sie wielkim uznaniem, sama mam większość ubrań\nszytą przez Nią, piękne suknie, jak i zarówno drobne przeróbki za dużej bluzki.\nZawsze wiedziała co jest na miejscu, tzn. jak należy się zachować, żeby było\ndobrze, była Aniołem jeszcze za życia.\nCo ważne, była cudowną matką, wychowała syna, którego kocham, z któremu chcę\ntowarzyszyć, w tej trudnej podroży, do 'normalności' po Jej stracie.\nPodsumowując była najcudowniejszym człowiekiem jakiego poznałam.\nkasiaw0 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 30.05.10, 01:52\nA i właśnie, była ciemną blondynką, miała dosyć krótkie włosy, bo chemia nie\npozwalała jej na inną długość, co urosły, to wypadały kolejne, uwielbiała\nmalowac oczy na zielono, nosiła okulary, miała miliony piegów, które dodawały\njej uroku i zgrabny nosek, ładne, ksztaltne usta, malowane zazwyczaj na różowo,\nkochała róż i turkus, to przewodniekolory w jej garderobie, uwielbiala szerokie\nspodnie,nigdy nie chodziła w spodnicy, nie lubiła biżuterii, na szyi nosiła\ntylko medalik, była dosyć wysoka, miała ponad 170 cm wzrostu, była bardzo\nanna.wasil Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 19.06.10, 18:48\nJaki był mój Tatuś..Był najlepszym najukochańszym i najcierpliwszym człowiekiem\nna świecie.Był ze mna kiedy dowiedziałam się że jestem w ciąży,kiedy rodziłam\njego jedyną wnuczkę-mimo to że rano musiał iśc do pracy.Był ze mną zawsze,w\nradości i smutku.Był ostoją spokoju,nigdy się nie denerwował nie krzyczał(mimo\nże miał mnóstwo powodów).W ostatnich dniach swojego życia nie skarżył się na\nnic.Nie mówił że Go coś boli,coś przeszkadza.Kiedy pielęgniarki robiły mu\nzastrzyki tylko zaciskał pięści..tak abym nie widziała że cierpi.Boże jak mi Go\nbrakuje..jego cierpliwości ..\nfiolinka33 Re: Co lubili, jacy byli nasi ukochani... 11.07.10, 21:27\nZazdroszczę kazdego dnia jaki dany był Wam spędzic z waszymi dziećmi...\nZazdroszczę tego, ze wiecie co wasze dzieci lubily, czego nie,,,\nzazdroszcze,ze wiecie jakie byly, jakie mialy pasje, marzenia...\nmi nie dane to bylo...\nWiem tylko, ze moja Kruszynka mimo cięzkiej choroby byla bardzo DZIELNA i\nczesto sobie wyobrazam, jaka by byla - czy uparta jak jej mama, czy kochala by\npodroze, czy udaloby mi sie zaszczepic w niej milosc do sportu, czy kiedys\npojechalabym z nia w gory by nauczyc ja wspinaczki, czy wolalbym siedziec ze\nswoim tata i "uprawiac sport" z kanapy przed telewizorem...\nnie wiem i nigdy sie nie dowiem :(\n24.05.22, 23:33 Moja Mama zmarła na covid (37) tabaza181270\nSzukam gałezi rodziny Henryka Kołodzieja ur 1918 w\nOd Wigilii do Sylwestra fajerwerki będą zabronione\nO śmierci w Dwóch Wieżach\nChorwacja - czy paszport covidowy jest


Znalezione produkty dla Browar Bochnia\nPolish Ale to jedna z wariacji piwa ale czyli górnej fermentacji, gdzie wyższe temperatury fermentacji (18-25 stopni Celsjusza) sprawiają, że piwa tego typu charakteryzują się znacznie bardziej złożonym smakiem i aromatem. W naszej wersji wykorzystaliśmy tylko polskie gatunki chmieli z krajowych upraw.\nTrinitatis - szyb oraz sztolnia o tej samej nazwie w Kopalni Soli w Bochni. Został wydrążony w XVIII wieku i istnieje do dzisiaj, pełni funkcję wentylacyjną.\nSkład: woda, słód jęczmienny pale ale, słód pszeniczny, polskie chmiele (Iunga, Oktawia), drożdże US-05.\nDodał: Barcelonismo - 2019-05-13 08:39:51\nWitbier to klasyczne jasne belgijskie piwo pszeniczne górnej fermentacji, naturalnie mętne z tradycyjnymi dla stylu dodatkami kolendrą i skórką pomarańczy. Dodatkowo wygładzone płatkami owsianymi. Bardzo orzeźwiające i gaszące pragnienie.\nDodał: Barcelonismo - 2018-12-21 09:26:27\nPiwo jasne górnej fermentacji, pełne cytrusowych aromatów pochodzących z amerykańskich chmieli. Bardzo lekkie i pijalne.\nDodał: prisoner - 2018-12-16 08:45:02


Kraków. Bierzmowanie w lockdownie - WP Wiadomości Kraków\nKraków. Bierzmowanie w lockdownie\n- Myślę, że każdy z nas czuł się bezpieczny. Duch Święty zstąpił na nas, a my wszyscy zdołaliśmy się ustrzec przed niebezpieczeństwami - mówił do młodych biskup Robert Chrząszcz. W pierwszy dzień lockdownu w parafii na krakowskich Czyżynach odbyło się bierzmowanie.\nBierzmowanie w pierwszy dzień lockdownu.Źródło: Agencja Gazeta, Fot: Adrianna Bochenek\nW sobotę w krakowskich Czyżynach w pierwszy dzień lockdownu odbyło się bierzmowanie dla uczniów szkół ponadpodstawowych. Rodzice bierzmowanych dzieci rozkładali ręce.\nBierzmowanie w czasach lockdownu?\n- Zgłaszaliśmy się do służb sanitarnych, policji, do kurii. Pierwszy dzień twardego lockdownu, a parafia podejmuje decyzję o bierzmowaniu. Sakrament odraczano już dwa razy ze względu na pandemię. Dzieci mogłyby poczekać jeszcze tych kilka miesięcy. Ale ksiądz się uparł, że teraz. I nic nie wskóraliśmy - zdradziła w rozmowie z "Gazetą Wyborczą" jedna z matek.\nO godz. 10 do sakramentu przystąpiło 62 uczniów klas II. 90 minut później - młodsze o rok 43 osoby. Każdy przyszedł ze świadkiem, często również z rodzicami, rodzeństwem. Proboszcz przypominał z ambony o obowiązkowym zasłonięciu ust i nosa. Kandydaci do bierzmowania w Kościele siedzieli po jednej osobie w ławce.\n"Duch Święty zstąpił na nas, a my wszyscy zdołaliśmy ustrzec się przed niebezpieczeństwem"\n- Dziękuję księżom, którzy przygotowali uroczystość. Myślę, że każdy z nas czuł się bezpieczny, Duch Święty zstąpił na nas, a my wszyscy zdołaliśmy się ustrzec przed niebezpieczeństwami. Mam nadzieję, że to wszystko dobrze się skończy - powiedział na koniec mszy biskup Robert Chrząszcz.\nRząd w Polsce od soboty 27 marca aż do 9 kwietnia ogłosił lockdown. Mimo zbliżającej się Wielkanocy i związanych z tym uroczystości rząd nie podjął decyzji o zamknięciu kościołów. Zaapelował jedynie o to, by w budynkach nie było więcej osób niż jedna na 20 m kw.\nArcybiskup Stanisław Gądecki Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski w piątek zaapelował o przestrzeganie limitu uczestników zgromadzeń religijnych, zachowanie dystansu, zakrywanie ust i nosa oraz dezynfekcję dłoni.\nBrak kontroli w kościołach\nW związku z trzecią falą pandemii koronawirusa kontroli w kościołach brak. Wojewoda małopolski Łukasz Kmita zaapelował, by ograniczyć wizyty w kościele tylko do tych niezbędnych i stosować się do zaleceń epidemicznych.\n- Nie będzie kontroli w kościołach, ale będą stanowcze reakcje, jeśli będą sygnały płynące od osób, że wprowadzone obostrzenia nie są przestrzegane – zaznaczył Kmita. W przypadku bierzmowania w krakowskich Czyżynach reakcji służb nie było.


Chłopiec z latawcem - Khaled Hosseini, Jan Rybicki • BookLikes (ISBN:9788324130221)\nby: Khaled Hosseini (author) Jan Rybicki (author)\nŚwiatowy bestseller sprzedany w 8 milionach egzemplarzy i zekranizowany przez twórcę Marzyciela. Ta książka zdobyła fenomenalną popularność na całym świecie. To historia niezwykłej przyjaźni, podłej zdrady i wyrzutów sumienia, które zaciążyły na całym życiu bohatera.Amir jest synem prominentnego... show more\nŚwiatowy bestseller sprzedany w 8 milionach egzemplarzy i zekranizowany przez twórcę Marzyciela. Ta książka zdobyła fenomenalną popularność na całym świecie. To historia niezwykłej przyjaźni, podłej zdrady i wyrzutów sumienia, które zaciążyły na całym życiu bohatera.Amir jest synem prominentnego biznesmena z Kabulu, Hassan - synem jego służącego. Obu chłopców łączy wielka przyjaźń - aż do dnia gdy Amir popełnia podłość... Tego dnia ich drogi się rozchodzą, lecz wspomnienie o przyjacielu, którego zawiódł, nie opuści Amira przez następne lata. Czas spędzony z dala od Afganistanu - studia w Kalifornii, małżeństwo, sukces literacki - nie zatrze wstydu i poczucia winy. Nie uciszy wyrzutów sumienia. Niespodziewany telefon wzywający do Peszawaru jest jak głos z przeszłości, od której nie można uciec. A przecież Amir zawsze wiedział, że kiedyś będzie musiał wrócić do kraju dzieciństwa, by odnaleźć jedyną rzecz, jakiej nie znalazł w swoim nowym świecie: nadzieję na odkupienie. Na zmazanie grzechu tchórzostwa i zdrady. Na wybaczenie samemu sobie. Tłem tej głęboko poruszającej opowieści jest dramatyczna historia Afganistanu, od upadku monarchii do talibańskiego reżimu. Powieść Khaleda Hosseiniego - afgańskiego pisarza mieszkającego w USA - jest największą światową sensacją wydawniczą ostatnich lat. Przełożona na 42 języki i sprzedana w 8 milionach egzemplarzy od 2005 roku nieustannie króluje na międzynarodowych listach bestsellerów. Przez 50 tygodni zajmowała na nich 1 miejsce. W 2007 roku zekranizował ją Marc Forster, twórca Marzyciela i nagrodzonego Oscarem Czekając na wyrok.\nBooks by Jan Rybicki


Ginekolog Warszawa - forum, objawy, jak leczyć\nPokaż wyniki od 31 do 52 z 52\nTemat: Ginekolog Warszawa\n02-13-2019, 11:53 #31\nw sprawie zamowienia prosze DZWONIC LUB sms o tresci ABORCJA gdybym nie odbieral lub linia byla by zajeta oddzwonie do 5 minut\n02-13-2019, 19:43 #32\n02-14-2019, 23:09 #33\nBEZPIECZNE I SKUTECZNE TABLETKI PORONNE Potrzebna pomoc tel 796553906\nSprawdzenie zawartości przed zaplata jest możliwe tylko i wyłącznie przez pocztę polska.\nNa życzenie możemy zrobić zdjęcie dowolnego zestawu z twoim nr tel. lub dowolnym napisem i taki zestaw otrzymasz !!\n02-15-2019, 11:26 #34\nPrzesyłka: Bezpieczna ze sprawdzeniem zawartości\nKontakt tyko telefoniczny nie przez portal 576.324.300\nPosiadam tabletki poronne cytotec marki pfizer\nSkutecznosc 98 %\nWysyłam też za granice\nDHL paczka idzie 4 dni robocze\n12 sztuk cytotec 450 zł\nwysyłka poczta Polska ze sprawdzeniem zawartości paczka dochodzi w 24 h\n02-18-2019, 20:03 #35\n02-26-2019, 20:42 #36\n03-23-2019, 19:00 #37\nPoronne zagraniczne leki do 20 tygodnia\n04-27-2019, 18:33 #38\n05-04-2019, 19:40 #39\n05-12-2019, 18:18 #40\nJeśli ktoś potrzebuje to sprzedam tabletki za pół ceny od dziewczyn z women help women.\nJa nie mogłam czekać za długo i kupiłam tabletki od jednej z Pań wyżej. ( jest to ta jedna tabletka która się polyka i te 8 misoprostolu). Mogę wysłać zdjęcia. Tabletki mam jeszcze w ich kopercie.\nMogę jeszcze dodać że u mnie wszystko poszło ok. Chętnie powiem co i jak.\n05-20-2019, 13:50 #41\n05-20-2019, 13:50 #42\n07-18-2019, 11:51 #43\nMnie póki co ciąża nie grozi, także nie muszę się martwić. Jedynie co to teraz mam na głowie wynik pozytywny testu na hpv i jedynie co mogę zrobić to dbać o siebie i stosować żel papilocare, który jest nowym lekiem na naszym rynku który cofa zmiany wywołane przez tego wirusa\n01-29-2020, 13:00 #44\nzalezy na jakiej dzielnicy\n02-15-2020, 14:02 #45\nPosiadam tabletki Poronne Cytotec czysty misoprostol jeżeli pojawił się nieoczekiwany problem napisz pomogę cena zestawu 450 zł Asnaghena@gmail.com\n02-17-2020, 08:38 #46\nJa chodzę regularnie do ginekologa, mam już dawno swojego wybranego u którego się w ogóle już nie krępuję. Jakiś czas temu miałam poważne problemy z tabletkami antykoncepcyjnymi bo czułam się ociężała, zmęczona no i ogólnie to średnio. Ale na szczęście udało się zmienić mi tabletki na coś innego bo na vines, które są lekkie i zdecydowanie bardziej bezpieczne. Teraz już w końcu czuję, że żyję i mogę korzystać w pełni z jego uroków.\n02-17-2020, 09:25 #47\n02-19-2020, 23:44 #48\nw sprawie zamowienia prosze sms o tresci ABORCJA gdybym nie odbieral lub linia byla by zajeta oddzwonie do 5 minut\n02-24-2020, 20:14 #49\nJesteś w nieplanowanej ciąży. Wejdź na stronę kobietawpigulce.pl Czekamy na Ciebie.\nJesteśmy pod numerem telefonu 58 6915915, na darmowm czacie, lub możesz do nas wysłać e-maila.\nPamiętaj, że nie ma sytuacji bez wyjścia.\n02-28-2020, 22:33 #50\n02-28-2020, 22:37 #51\n03-05-2020, 08:07 #52\nNajskuteczniejsze leki poronne\n100% bezpieczne i skuteczne leki poronne sprowadzane ze Szwajcarii. Stosowane w Szwajcarskich prywatnych klinikach z największym stężeniem Misoprostolu i Mifepristone dostępnym na rynku farmaceutycznym, bez szkodliwych domieszek substancji które szkodzą.Data ważności 2021 rok.\nDawka dobierana indywidualnie po wcześniejszej konsultacji telefonicznej. Z mojej strony uczciwa wysyłka zawsze ze sprawdzeniem zawartości.\nMam wieloletnie doświadczenie dlatego też sprowadzam leki ze Szwajcarii. Leki zagraniczne różnią się od naszych polskich ilością misoprostonasolu w składzie. Szwajcarskie tabletki są niezawodne i skuteczne do 20 tygodnia ciąży. Firma produkująca środki to PFIZER - koncern znany w całej Europie. Leki nie zagrażają życiu ani zdrowiu,nie powodują bezpłodności.\nWięcej informacji udzielę telefonicznie zapraszam do kontaktu.\nDorota 791 302 084\nPrzez mich83 w dziale Forum stomatologiczne\nOstatni post / autor: 07-24-2020, 15:18\nOstatni post / autor: 03-23-2020, 18:25\nPrzez Poszukująca w dziale Forum laryngologiczne\nOstatni post / autor: 09-10-2012, 13:14\nPrzez wstydliwypacjent w dziale Forum urologiczne\nOstatni post / autor: 06-11-2012, 16:20\nOstatni post / autor: 10-12-2011, 09:42


newseria.pl | Ostatnia aktualizacja: 25/05/16\n– Rynek budowlany najgorsze czasy ma za sobą, ale firmy budowlane jeszcze nie są w dobrej kondycji – ocenia w rozmowie z agencją Newseria Biznes Arkadiusz Nagięć, prezes spółki Pro-Invest. – Świadczy to też o tym, że trochę zabijamy się na ceny, rujnując własne firmy, co nie jest dobre ani dla firm budowlanych, ani dla rynku, ani tym bardziej dla inwestycji i samych inwestorów, bo odbija się to na jakości. Musimy zaprzestać takiego procederu, ponieważ już nie ma kryzysu i nie boimy się, że nie będziemy mieć pracy, bo inwestorzy potrzebują budować nowe fabryki czy osiedla.\nWedług obliczeń PMR miniony rok na rynku budowlanym przyniósł wzrost na poziomie 4 proc., a ten może się zakończyć 5 proc. na plusie. Według badań IBP Research rynek dystrybucji materiałów budowlanych w 2015 roku osiągnął sprzedaż ok. 40 mld zł. Zeszły rok zakończył się ok. 7-procentowym wzrostem. To wyraźny odwrót tendencji z lat 2012–2013, kiedy rynek notował wyraźne spadki. Prezes spółki Pro-Invest podkreśla jednak, że obecnie jeszcze potencjał firm budowlanych przewyższa poziom nakładów inwestycyjnych.\nNajwiększe triumfy polski rynek budowlany święcił na początku dekady, co było zasługą przede wszystkim ogromnych inwestycji związanych z mistrzostwami Europy w piłce nożnej. W tych latach na potęgę budowano stadiony, lotniska, autostrady, dworce, hotele. W 2013 roku rynek budowlany się załamał, a wiele firm zbankrutowało. Przełomowy okazał się jednak 2015 rok, kiedy budowlanka zaczęła notować regularne wzrosty. Eksperci prognozują, że 2017 rok może zakończyć się nawet 8-procentowym wzrostem. To w dużej mierze zasługa unijnych funduszy.


Tradycyjna sprzedaż a sprzedaż on-line | Ranking MLM\nTradycyjna sprzedaż a sprzedaż on-line\nTradycyjna sprzedaż a sprzedaż...\nUmiejętności sprzedaży należą do najważniejszych w arsenale zasobów każdego człowieka, nawet tego, który uważa, że niczego nie sprzedaje. Sprzedajemy przez całe życie i to prawie na każdym kroku. Techniki sprzedaży są opracowanymi w oparciu o doświadczenie praktyków metodami radzenia sobie z przeciwnościami sprzedażowymi. W świecie bezosobowego Internetu część z nich została zapomniana lub odrzucona, często z niezrozumiałych dla mnie powodów. Wiele z nich dalej odgrywa ważną rolę w procesie sprzedaży.\nMam wrażenie, że dzisiejsi sprzedawcy nie słyszeli o podstawach komunikacji. Wchodząc do sklepu od progu jesteśmy atakowani pytaniem: „Czy mogę w czymś pomóc?” To typowy zwrot pracowników sklepów odzieżowych. Mam wrażenie, że ich przygotowanie do zawodu sprzedawcy zakończyło się na etapie wstępnym, o ile w ogóle miało miejsce. Kiedy słyszymy takie pytanie, zwykle pada odpowiedź „nie”. Pytanie stawiane przez sprzedawcę ma (tak sądzę) pokazać jego gotowość do pomocy. W moim odczuciu odbierane jest jak „kwiatek przy kożuchu” – nie odnosi zamierzonego efektu. Jest sztuką dla sztuki.\nKażdy człowiek ma dwoje uszu i oczu, aby słuchać i obserwować. Wykorzystując zmysły można przygotować się lepiej do powitania klienta i od razu zacząć sprzedaż. Przykładowo: „Zauważyłem, że patrzy Pan na te dodatki. W tym tygodniu mamy specjalną ofertę” lub „Chciałby Pan przymierzyć któryś z tych?” Różnica w zachowaniu jest ogromna, pojawia się interakcja między sprzedawcą a klientem. W konsekwencji takie pytania ukazują prawdziwe zainteresowanie, a dalej wpływają na poprawę relacji i ewentualną sprzedaż.\nW sklepach internetowych tego typu zachowanie nie jest możliwe. Choćby dlatego, że dzisiejsza technika nie daje jeszcze możliwości tak dużej interakcji człowieka z maszyną. Naszą obecność na danej stronie internetowej poprzedza skorzystanie z wyszukiwarki (np. Google), która podaje wyniki dla zapytań użytkownika. Wyniki te są prezentowane w oparciu o selekcję wszystkich dostępnych możliwości, co sprawia, że potencjalny klient ma szeroki wybór i może sprecyzować swoje poszukiwania dopiero wpisując konkretne hasło.\nW przypadku procesu sprzedaży, w którym występuje bezpośrednia interakcja klienta ze sprzedawcą, prezentacja produktu ma określony schemat, kształtowany przez obie strony. To klient decyduje o tym, co jest dla niego ważne, na czym należy się skupić. Nadmierna koncentracja na cechach nieistotnych dla klienta doprowadzi w konsekwencji do znużenia. Klient sam doprecyzuje swoje oczekiwania, mówiąc: „interesują mnie …, to ma mniejsze znaczenie, a tamto żadnego” Idąc za tymi wskazówkami, docieramy do sedna, czyli do tych korzyści, które są dla niego najistotniejsze.\nW przypadku stron internetowych, jedną z najczęściej stosowanych metod prezentacji jest tzw. „wiercenie”. Polega ona na ogólnym prezentowaniu produktu, z naciskiem na korzyści i podkreślaniem wynikających z nich wniosków (dlaczego należy kupić). Następnie mamy propozycję dodania produktu do koszyka. Jeżeli interesuje nas część techniczna, należy zagłębić się w treść strony. Dzięki temu klienci niezainteresowani szczegółowymi danymi nie muszą w nie wnikać.\nJedna z najstarszych zasad sprzedaży głosi, że każdy rozsądny sprzeciw jest sygnałem zakupu. Jednak nawet profesjonalnym sprzedawcom zdarza się zapomnieć, że najprostszym, a zarazem najskuteczniejszym sposobem obalania zastrzeżeń jest ich zamiana na pytanie. Często próbują argumentować, jednocześnie krytykując klienta. Zamiana zastrzeżenia na pytanie wymaga wprawy i doświadczenia. Na przykład, z najczęściej spotykanego zarzutu wysokiej ceny można w następujący sposób sformułować pytanie „Czy długa gwarancja, niskie koszty eksploatacji, bezpłatne uruchomienie lub … jest warte zapłacenia tych kilku złotych więcej?”\nNa stronach internetowych często znajdują się zakładki FAQ (z języka angielskiego „najczęściej zadawane pytania”). Zanim uda nam się odnaleźć zadowalającą odpowiedź może minąć trochę czasu, a co się stanie, gdy zastrzeżeń jest więcej? Trudno przewidzieć, jaki będzie efekt przeczytania przez potencjalnego klienta całej listy ewentualnych problemów. Może to wpłynąć na sprzedaż zarówno pozytywnie jak i negatywnie.\nProfesjonalny sprzedawca zawsze prosi o zamówienie. Tak samo powinno być na stronie internetowej. Chociaż nie jest to łatwe, warto zacząć budowanie relacji w oparciu o dostępne narzędzia, choćby takie jak: ankiety, konkursy, promocje, budowanie list adresowych. Najlepiej – w oparciu o kombinację powyższych.\nPodsumowując, rezygnacja z tradycyjnych technik sprzedaży jest błędem. Ich wykorzystanie wymaga tylko odpowiedniego dostosowania do internetowego świata XXI wieku. Pomysłowość projektantów stron i programistów jak również nieograniczony dostęp do technologii i znajomość tradycyjnych technik sprzedaży są kluczem do poprawy efektywności sprzedaży w Internecie.\nPoprzedni postRelacja z XVII edycji konferencji Wall Street\nNastępny postSprzedaż czy rekrutacja? Cz.1 - Michał Brat...


Irlandia otwiera się na handel z polskimi firmami - Kierunek Irlandia\nIrlandia szeroko otwiera się na wzrost handlu żywnością z Polską, czemu dopomóc ma działalność Irlandzkiej Rady ds. Żywności Bord Bia. Polska jest dla Irlandii bramą do Europy Centralnej – podkreślał premier Irlandii Enda Kenny podczas spotkania z polskimi i irlandzkimi przedsiębiorcami branży spożywczej w ambasadzie Irlandii w Polsce\n- Wizyta premiera Irlandii na tym spotkaniu jest dowodem na to, jak ważne są dla Irlandii relacje handlowe z Polską. Otwarcie i działalność Bord Bia w Polsce ma umocnić nasze relacje i eksport do Polski - mówił podczas przemowy otwierającej spotkanie ambasador Irlandii Gerard Keown.\n- W Irlandii ok. 150 tys. Polaków ma wkład w rozwój naszej gospodarki. Chcemy umocnić nasze relacje, a także zaprezentować i przybliżyć Polsce największe przysmaki Irlandii, które mają najwyższe standardy. Polska jest dla nas bramą do Europy Centralnej – podkreślał premier Irlandii Enda Kenny.\nObecność Bord Bia w tym regionie ma pomóc eksporterom w nawiązaniu relacji biznesowych i przyczynić się do rozwoju przemysłu spożywczego. Tara McCarthy, prezes Bord Bia podkreślała, że Polska jest dla Irlandii ósmym największym rynkiem eksportowym żywności spośród krajów Unii Europejskiej.\nProgram zrównoważonego rozwoju Origin Green jest pierwszym na świecie tego typu programem prowadzonym przez rząd z udziałem rolników i przemysłu spożywczego, aby osiągnąć wspólnie obrane cele. Program ma być dla odbiorców zapewnieniem, że produkty, które kupują pochodzą od odpowiedzialnych dostawców.


Wolontariat – Służba Bliźniemu – pod takim hasłem 9 września 2011 r. w Pawilonie Europejskiego Roku Wolontariatu odbędą się debaty, warsztaty i wystawy. Organizatorem dnia są: Caritas w Polsce, Diakonia Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, Eleos Kościoła Prawosławnego i ruch ATD Czwarty Świat.\nSzkolenie dla opiekunów seniora i pielęgniarek geriatrycznych\nZaproszenie na szkolenie „Walidacja gerontologiczna metodą Naomi Feil. Efektywna interakcja komunikacyjna z seniorem demencyjnym”.\nO priorytetach w dziedzinie pracy socjalnej podczas polskiej prezydencji\nW siedzibie Centrum Kultury „Nowy Wspaniały Świat” w Warszawie odbyła się konferencja zorganizowana przez Social Platform, zrzeszającą europejskie organizacje pozarządowe i działające w sektorze socjalnym.\nWalne Zgromadzenie Eurodiaconii\nPod hasłem “Ubóstwo nie zna granic” odbyło się w dniach 25-27 maja 2011 r. we Florencji Doroczne Walne Zgromadzenie członków Eurodiaconii.


Program TV TVP3 Bydgoszcz na 2017-08-23 - ramówka, emisje - programtv.naziemna.info\nMiś Uszatek - Jesienny spacer, odc. 59 Godziny emisji\nEkranizacja przygód Misia Uszatka, znanego wcześniej z prasy dziecięcej oraz książek autorstwa Czesława Janczarskiego. Uszatek w gronie swoich przyjaciół Prosiaczka, Króliczków, Zajączka i psa Kruczka przeżywa najrozmaitsze przygody.\nMyśliwiec pl - "Sarna" 5/12 Godziny emisji\nW piątym odcinku o sarnie i jej zwyczajach oraz o podstawowych różnicach między sarną a jeleniem. W łowieckich kulinariach: carpaccio z sarny. W odcinku również o pasji fotografowania przyrody i życiowych ujęciach.\nShodo - sztuka czystego serca Godziny emisji\nTo mnie kręci Godziny emisji\nreportaż ( Polska 2013 ) Czas: 13min.\nTo jest temat na reportaż - Trisomia 21 Godziny emisji\nReżyseria: Kamila Agejczyk\nWoda bydgoska - kampania informacyjno - edukacyjna - felieton 34 Godziny emisji\nPociąg do regionu - odc. 7 Godziny emisji\nZałoga Eko - Skarby polskiej przyrody - odc. 22. Niezwykłe parki Godziny emisji


Wyprysk kontaktowy | Anatomia człowieka\npensjonat z krytym basenem na podkarpaciu\nWyprysk kontaktowy jest to uczulenie skóry na bezpośredni kontakt z alergenem. Reakcja immunologiczna, wg której powstają ww. zmiany, nosi nazwę reakcji komórkowej, opóźnionej (delayed) lub reakcji typu IV. Główną rolę odgrywają tu nie przeciwciała, jak w poprzednich reakcjach (typu I, II, III), lecz uczulone limfocyty, które po kontakcie z alergenem uwalniają wiele substancji chemicznych, zwanych limfokinami. Są one mediatorami w tym typie reakcji, prowadzącymi do wystąpienia zmian.\nWyprysk kontaktowy jest przede wszystkim chorobą ludzi dorosłych, często zawodową (robotnicy pracujący przy barwieniu tkanin, wyprawianiu skór, produkcji kosmetyków i środków czystości, leków, pielęgniarki). Poprzez kontakt mogą się również uczulać dzieci, np. na formalinę używaną przy produkcji tkanin ubraniowych – dziecko uczuła się przez ubranie własne lub osób dorosłych, które noszą dziecko na rękach. Powtarzany kontakt z tkaniną zawierającą ślady formaliny „wystarcza” do uczulenia zwłaszcza wówczas, gdy na skórę dziecka działają wcześniej czynniki chemiczne, mechaniczne lub termiczne (np. pocenie nasila zmiany kontaktowe). Wyprysk kontaktowy mogą wywoływać guziki metalowe, zamki błyskawiczne, oprawki okularów, niklowe zegarki (nikiel), nożyczki, atrament, farby, papier gazetowy (chrom), zabawki gumowe i wiele innych. Wyprysk kontaktowy nie jest chorobą atopową, ale skaza atopowa ułatwia jego wystąpienie.\nAtopowe zapalenie skóry Atopowe zapalenie skóry (AZS) u niemowląt i małych dzieci występuje pod postacią wyprysku atopowego; u dzieci starszych określane jest jako świerzbiączka. Wyprysk dziecięcy pojawia się najczęściej ok. 3 miesiąca życia w postaci charakterystycznych zmian na…\nRola hormonów w odpowiedzi organizmu na stres Każdy organizm jest w toku swego życia narażony na liczne szkodliwe dla niego działania otaczającego go świata, np. bardzo niskie i wysokie temperatury otoczenia, urazy mechaniczne, głód, inwazję bakterii, wirusów, grzybów, ataki innych zwierząt czy…\nRozpoznawanie chorób alergicznych »


97 godzin na tydzień - Aktualności - Medycyna Praktyczna dla pacjentów\n„Młodzi lekarze przegrali bitwę przede wszystkim dlatego, że ich rozsądne, oparte na faktach i wygłaszane spokojnym głosem argumenty nie przebiły się przez hałaśliwy i nienawistny język, jakim posługiwali się rządzący”. Tak mogłaby się zaczynać (lub kończyć) analiza protestu rezydentów AD 2017.\nJednak cytat wcale nie odnosi się do protestu polskich rezydentów, a młodych lekarzy z Wielkiej Brytanii, którzy w 2016 roku zaprotestowali przeciw reformie czasu pracy. I pochodzi z bestsellerowej książki „Będzie bolało”.\nLektury obowiązkowej dla wszystkich, nie tylko młodych lekarzy. I dla tych pacjentów, którzy chcieliby się dowiedzieć, jak wygląda praca lekarza. Bo choć Polskę i Wielką Brytanię dzielą lata świetlne, jeśli chodzi o nominalną wielkość nakładów na ochronę zdrowia, problemy są zadziwiająco podobne. I choć polscy lekarze emigrowali i emigrują nad Tamizę, skuszeni warunkami pracy, oferowanymi przez NHS, rzeczywistość w brytyjskich szpitalach nie wygląda różowo. A były (a może raczej – niepraktykujący) lekarz, Adam Kay, krok po kroku wprowadza czytelnika w dość przygnębiający, choć obficie okraszony angielskim humorem, świat stażystów, starszych stażystów i rezydentów.\nKay (w którego żyłach płynie bardzo rozcieńczona polska i żydowska krew) porzucił lekarski kitel po kilku latach pracy w zawodzie, a z lektury książki można wnioskować, że choć na decyzję miało wpływ wyjątkowo traumatyczne doświadczenie zawodowe, lekarz dojrzewał do niej przez dobrych kilka lat.\n„Witaj w świecie 97-godzinnych tygodni pracy. W świecie decyzji, od których zależy życie. W świecie nieustannego tsunami płynów ustrojowych. W świecie, w którym dziennie zarabiasz mniej niż szpitalny parkometr. Pożegnaj się więc z bliskimi i przyjaciółmi... i witaj w świecie lekarza stażysty!” – zachęca okładka. I nie ma w tym opisie cienia przesady. Zapiski młodego lekarza (któremu nie brak talentu literackiego, sam o sobie pisze, że w tej chwili pracuje przy scenariuszach seriali telewizyjnych) nie pozostawiają wątpliwości: przynajmniej w pierwszych latach (raczej dziesięciu lub kilkunastu niż kilku) lekarz, pracujący w publicznej służbie zdrowia, praktycznie żegna się z życiem. Nieunormowany czas pracy przekreśla życie prywatne, rujnuje związki i przyjaźnie.\n„25 grudnia 2005, niedziela.\nDobra wiadomość: zasnąłem w samochodzie po nocnej zmianie, właściwie jestem już w pracy (a mówiąc ściślej, na szpitalnym parkingu).\nWyskakuję z samochodu, biorę szybki prysznic i mogę zaczynać. Spóźniłem się zaledwie dziesięć minut. Mam osiem nieodebranych połączeń od H. i jeden SMS od niego. „Wesołych świąt”. Kropka. Bez całusa.\nW tym roku będziemy obchodzić Boże Narodzenie dopiero kiedy będę miał wolne, czyli 6 stycznia. „Pomyśl tylko, o ile tańsze będą wtedy czekoladowe Mikołaje!” – to jedyna zaleta tej sytuacji, jaką potrafię znaleźć”.\nOdwołane święta, weekendy, śluby przyjaciół, chrzciny ich dzieci, pogrzeby ich rodziców. Dramatyczna rozmowa z najlepszym kumplem, przyjacielem, który nie może uwierzyć, że lekarz może nie mieć czasu AŻ TAK BARDZO. Skasowane kilkudniowe wakacje na Mauritiusie (to chyba jedyna fundamentalna różnica między brytyjskimi a polskimi rezydentami, nawet najkrótsze wakacje na Mauritius znajdują się raczej poza zasięgiem tych ostatnich). Administracyjne naciski na oszczędności – i na (jeszcze) większą wydajność pracowników, w tym lekarzy. Przejawiające się m.in. w zabraniu łóżek z lekarskich dyżurek, bo lekarze mają pracować, nie odpoczywać.\nI pacjenci. Różni. Jedni roszczeniowi, inni współpracujący i życzliwi. Tacy, od których lekarz dostaje kartki z podziękowaniami i tacy, którzy nieomal dzielą się z lekarzem wirusem HIV. Pacjenci, którzy nie chcą być leczeni i tacy, którym lekarz mimo najszczerszych chęci nie może zaoferować niczego, poza profesjonalnym (choć nie tylko) współczuciem i towarzyszącą obecnością.\nAdam Kay wymienia i opisuje chyba wszystkie przywary brytyjskiego systemu ochrony zdrowia, ale broni jego fundamentów przed zakusami tych polityków, którzy głośno mówią o daleko idących reformach NHS. „Zawsze czułem się niesamowicie dumny z tego, że pracuję dla NHS – kto nie kocha NHS? Chyba tylko Ministerstwo Zdrowia. NHS to coś zupełnie innego niż nasze pozostałe dobra narodowe. (...) Pracując dla NHS, miałem poczucie, że jestem częścią czegoś dobrego, ważnego, niezastąpionego, więc zawsze robiłem, co do mnie należało. (...) NHS to jednak niezwykła instytucja i każda próba wprowadzenia innego systemu opieki zdrowotnej źle by się skończyła”.\nRównież pierwsi recenzenci książki „Będzie bolało” zwracają uwagę, że NHS znajduje się na zakręcie. „Jeśli rozmontują nam publiczną służbę zdrowia, dzienniki Adama Kaya staną się historycznym świadectwem potwierdzającym istnienie tej niezwykłej, napędzanej empatią maszynerii. Najzabawniejsza i zarazem najsmutniejsza książka, jaką ostatnio przeczytałem” – napisał dziennikarz i pisarz David Whitehouse.\nKsiążka jest nie tylko świadectwem, ale wyrazem wściekłości. „Wciąż odczuwam bardzo silną więź z profesją lekarską (...). Dlatego w 2016 roku, kiedy rząd wypowiedział lekarzom wojnę – zmuszając ich do pracy jeszcze cięższej niż przedtem, w dodatku za mniejsze niż poprzednio pieniądze – poczułem solidarność z moimi byłymi kolegami po fachu. A kiedy ten sam rząd zaczął powtarzać kłamliwe tezy o chciwości lekarzy, którzy mieliby kierować się w swojej pracy chęcią zarobienia jak największych pieniędzy – a także innymi niskimi pobudkami, tylko nie troską o pacjentów – ogarnęła mnie wściekłość. Bo wiedziałem, że to nieprawda”.\nAdam Kay ma też radę uniwersalną, z której mogliby (powinni) skorzystać również pracownicy polskiego systemu ochrony zdrowia. „Uświadomiłem sobie wtedy (w 2016 roku, gdy brytyjscy rezydenci przegrali z rządem – red.), że każdy pracownik służby zdrowia – każdy lekarz, pielęgniarka, położna, farmaceuta, fizjoterapeuta i ratownik medyczny – musi przez cały czas głośno mówić o tym, jak naprawdę wygląda jego praca. Żeby następnym razem, gdy minister zdrowia zacznie powtarzać swoje oszczerstwa o tym, że lekarze pracują wyłącznie dla forsy, opinia publiczna zdawała sobie sprawę z niedorzeczności tych zarzutów”.\nOZZL: Stop śmierci lekarzy z przepracowania! OZZL po raz kolejny wzywa Ministra Zdrowia i Premier RP do przygotowania przepisów, które spowodują, że wszyscy lekarze pracujący w publicznej ochronie zdrowia, również ci zatrudnieni na podstawie umów cywilno-prawnych, będą objęci przepisami o czasie pracy.\nDał nam przykład maszynista? Piątek, ostatni weekend wakacji, czas wzmożonego ruchu na kolei. Maszynista pociągu relacji Szczecin-Suwałki zatrzymuje pociąg na stacji Tłuszcz, bo skończyła się jego 12-godzinna zmiana. W tym kontekście warto zapytać: dlaczego przyjęło się, że szpitale to miejsca, w których normą jest praca ponad siły?\nŚmierć na dyżurze W szpitalu w Białogardzie znaleziono w poniedziałek wieczorem ciało zmarłej 44-letniej anestezjolog. Według wstępnych ustaleń zmarła w wyniku zawału. Rzecznik placówki informuje, że lekarka pracowała cztery doby z rzędu.\nW Polsce brakuje ok. 70 tys. lekarzy Pracujących lekarzy jest 85 tys. – wynika ze sprawozdań, które spływają z placówek medycznych mających kontrakty z Narodowym Funduszem Zdrowia. Na tysiąc mieszkańców przypada więc ok. 2,3 lekarza. – Powinniśmy równać do średniej europejskiej, a ta według OECD wynosi 4 lekarzy na tysiąc mieszkańców – podkreśla Maciej Hamankiewicz, prezes Naczelnej Izby Lekarskiej.


CHŁODZIARKA ICETIME PLUS 30L 2000024963 CAMPINGAZ\nKod produktu : 148827\nNowa, większa, ulepszona wersja chłodziarki Icetime, wykonana z grubej warstwy poliuretanu z dodatkowo pogrubionym spodem i pokrywą oraz idealnie spasowanym wiekiem, dla zwiększenia izolacji termicznej. Chłodziarka posiada zdolność utrzymania chłodu przez 24 godziny (w zestawie z wkładami mrożącymi Freez‘Pack® - do kupienia oddzielnie). Duża pojemność 30 litrów pozwala na wykorzystanie chłodziarki przez dużą grupę ludzi na biwakach czy nad jeziorem – w miejscach, w których nie ma dostępu do prądu. Trwała, ale lekka konstrukcja z wygodną rączką zabezpieczającą przed przypadkowym otwarciem, pozwala także na komfortowe przenoszenie chłodziarki.\nChłodziarka na wkłady\n41 x 31 x 46 cm\nchłodziarka campingaz (5)


Stop Nowemu Porządkowi Świata – 11.07.2012 – Niezależna Telewizja\n– gość w studio: Janusz Lewicki – wydawca polskiej edycji czasopisma Michael\n– Dariusz Brzozowiec – materiał z IX Harmonii Kosmosu\n– rozmowa z Maciejem Lisowski – Fundacja Lex Nostra\nTags: dariusz brzozowiec, janusz lewicki, maciej lisowski\nAlternews 11.07.2012 – ogródki działkowe\n4 thoughts on “Stop Nowemu Porządkowi Świata – 11.07.2012”\n12 lipca 2012 o 16:00\nCzy ktoś będący w podległości wobec Watykanu, opętany przez religię, mającą za cel kontrolę umysłów, może zbudować wolny system. Nic się tu kupy nie trzyma , łącznie z tą ich teorią systemu gospodarczego, śmierdzącego na kilometr socjalizmem.\n13 lipca 2012 o 07:23\nCzy ktoś będący w podległości wobec Watykanu, opętany przez religię, mającą za cel kontrolę umysłów, może zbudować wolny system. Nic się tu kupy nie trzyma , łącznie z tą ich teorią systemu gospodarczego, śmierdzącego na kilometr socjalizmem.”\n„Maniek” co ty bredzisz w tym komentarzu, jaka podległośc wobec Watykanu?\nCzy Ty coś zrozumiałeś z tego co tu było powiedziane?\nJeśli coś tu śmierdzi to chyba twój lasujący się M–g.\nHamuj się prostaku ze swoimi prymitywnymi ocenami, bo jak na razie ty pokazujesz, że zrozumieć możesz niewiele. Skąd wy się cymbały bierzecie, chcecie zmieniać rzeczywistość a pojęcie o zasadach nią rządzących niewielkie.\n16 lipca 2012 o 21:30\nZasady za chwilę będziesz mógł sobie wsadzić ……\nZasady są dla Maluczkich.


Winiacz. Poszukiwacz win doskonałych: Pyszności Tokaju, jakich też możecie posmakować!\nJedźcie w sierpniowy długi weekend na Bor, Mamor, Benye!\nTo tylko próbka. Tokaj to winiarska potęga - także dzięki naszym przodkom. Szkoda, że wciąż mało u nas takich win\nNie mogło się lepiej wydarzyć. Zorganizowana przez Maćka Nowickiego (Winicjatywa, Ferment) degustacja win z Tokaju przypadła w taki dzień, że Furmint i Harszlevelu - dwa charakterystyczne węgierskie szczepy - idealnie wpasowały się w gorącą aurę. Czekały na nas w bryłach lodu w gościnnych progach Mielżyńskiego na Burakowskiej, a pod wieczór zerwał się lekki wiaterek. Zupełnie jak ten, który omiata krzewy w okolicach Erdobenye...\nNo właśnie, bo to taki zwiastun zaplanowanego na długi sierpniowy weekend w Erdobenye 11. już festiwali Bor, Mamor, Benye - pełnego muzyki, poezji i wina. Wiecie, może węgierską poezję ciężko rozumieć, ale muzykę zrozumiemy łatwo, a wina już bez żadnego problemu. Taką mam nadzieję! Nie będę tu zawodził, że większości Tokaj kojarzy się ze słodziakami, a przecież są tam takie wspaniałe wytrawne okazy... Spokojnie! Słodziaki też będą :) Takich też spróbowaliśmy, ale po kolei.\nZaczynamy od rozbujania wahadła. Wahnięcie w lekkość: Préselő Habzo Hars 2018 - wino musujące z winnicy pasjonata, który porzucił pracę w telekomunikacyjnej korporacji i wyjechał robić wina. Bardzo dobre nawiasem mówiąc. To jest bardzo proste i leciutkie. To może być - a może i powinien - być wstęp do wrót Tokaju. Taki przedsionek. Nie ma tu zbyt wiele ze starego Tokaju, ale jest nowoczesność - prostota na kremowym osadzie. Bardzo urocze wino!\nI wahnięcie w stany ciężkie... Zupełnie na innym biegunie stoi Sanzon Furmint Hars - Czyli 2/3 Furminta i 1/3 Herslevelu. Bogate, oleiste i mocne. A jednocześnie bardzo kwasowe i mega mineralne. Gdy wącham, a potem piję, to mam wrażenie, że jestem tylko punkcikiem w jakimś wielkim spektrum. Supergalaktyce tak z milion razy większej niż Filary Stworzenia. To jest wino nie tylko na lato, ale na jesień i na zimę, i na wiosnę. Proszę włączyć Vivaldiego i słuchać!\nTeraz będzie bardziej typowo. Bardon Meszes Furmint 2016 - To wino o mega gorzkim grejpfrutowym charakterze. Jest mocne i mineralne, a jednocześnie bardzo delikatne. To ulotno-zwiewna strona Tokaju.\nWosk i miód - może w formie echa, tła, przebłysku czy może kalokomanii (nie tak wyraźnie jak w alzackich Pinot Gris) znajdziemy w Budahazy Fekete Kura 2017. Ten charakter, nieco ciężki - ale przywołujący tradycję - jest tu obecny. Jest oczywiście pod tym płaszczem także świeżość, jabłko, gruszka.\nJeden z tokajskich indywidualistów - Robert Peter - to twórca pomarańczowego wina z furminta: Abraham Maceras 2017. O roczniku 2015 pisałem jakiś czas temu. To dla mnie była bomba. Taki "wektor Z" na układzie współrzędnych, jaki wytycza np. Sonzon. Ale Abraham to tokajski freak, który w roczniku 2017 się moim zdaniem poddał. Zrobił półmaraton zamiast Iron Mana. Maceras nie powinien mieć lisa, tylko... chomika. To wino delikatne i nad wyraz klarowne. Jabłkowe, ze skalistym wyraźnym akcentem. Bardzo kredowym. Cień tego, co było w piętnastce. Warto, ale jeszcze bardziej warto spróbować piętnastkę.\nWracamy na tory spokoju. Illes Pince Tokaji Furmint 2016 - wzorcowy wytrawny tokaj. Bardzo herbaciany, jabłkowy. Czysty i modelowy. Może nieco przez to bezbarwny, ale jest coś tu z wzorca metra.\nPółwytrawność, którą jakże uwielbiają nasi. Beres Tokaj Jóbarat Cuvee Semi Dry 2018. Jest tu biały kwiat i perfum. Lekkość. I miękkość. To jest takie kobiece wino. Ładne, krągłe. Naprawdę bardzo przyjemne.\nJa jednak wolę tę grejpfrutową goryczkę w Illes late Harvest 2017. Jest\nJest tu ładna słodycz, bardzo lekka, z bardzo kwiatowym charakterem, podbitym kwasowym grejpfrutem.\nOni patrzą na to, co będzie w sierpniu! Pamiętajcie 15-18.08!\nA teraz największa niespodzianka. Ktoś z winnych blogerów zapytał, czy to jest reprezentacja win. - Nie, po prostu wzięliśmy to, co jest pod ręką - odpowiedział jeden z producentów (nie pomnę który). To, co będzie na festiwalu, może być jeszcze czymś lepszym!\nWina degustowałem na zaproszenie Macieja i winiarzy z Tokaju!\nAutor: Robert Szulc o 00:48\nEtykiety: białe wina z Węgier, Bor Mamor Benye, Erdobenye, Illes, jedź do Tokaju, Maciej Nowicki, Preselo, Sanzon, wina tokajskie, Wina z Tokaju


O połowę mniej poszkodowanych na przejazdach kolejowych w wakacje | Kurier Kolejowy\nStrona główna Bezpieczeństwo O połowę mniej poszkodowanych na przejazdach kolejowych w wakacje\nO połowę mniej poszkodowanych na przejazdach kolejowych w wakacje\n09 września 2016 | Źródło: PKP PLK\nZnacznie mniej było poszkodowanych na przejazdach kolejowo – drogowych w lipcu i sierpniu. O 50 procent spadła liczba ofiar wypadków w porównaniu z 2015 r. Wszystkie zdarzenia spowodowała nieostrożność kierowców. Podstawowe błędy to ignorowanie znaku STOP i czerwonych świateł, omijanie lub rozbijanie zamkniętych rogatek. Wakacje kolejarze wykorzystali na dodatkowe edukowanie kierowców m.in. w akcji „Bezpieczny piątek”.\nW lipcu i sierpniu doszło do 40 zdarzeń z udziałem pojazdów i pieszych na przejazdach oraz przejściach kolejowo-drogowych. Jak ustaliła policja i przedstawiciele kolei, wszystkie były spowodowane nieostrożnością kierowców. W wakacje 2016 r. zginęło 7 osób - to o 50 % mniej niż w 2015 r. (zginęło 14 osób). W zdarzeniach uczestniczyło 28 samochodów osobowych, 4 samochody ciężarowe, 2 samochody dostawcze, ciągnik rolniczy i motorower. Kierowcy – sprawcy wakacyjnych wypadków, jak ustalili kolejarze i policja, popełniali typowe błędy: objeżdżali zamknięte rogatki, bez zatrzymania mijali znak STOP, ignorowali czerwone światła, a nawet taranowali rogatki.\nTegoroczne statystyki pokazują, że w wypadkach na przejazdach i przejściach kolejowo - drogowych w pierwszych ośmiu miesiącach 2016 r. doszło do 127 wypadków i kolizji. To o 1 zdarzenie mniej niż w analogicznym okresie 2015 r. lecz skutki są znacznie mniejsze niż rok temu. Zginęło o 17 % mniej osób niż rok wcześniej (35 osób, o 7 mniej niż w 2015 r.), a liczba ciężko rannych spadła o 35 % (17 osób, o 9 mniej niż w ub. roku). Zdarzenia na przejazdach kolejowo-drogowych stanowią około 0,7 procent wszystkich wypadków drogowych.\nPKP Polskie Linie Kolejowe w trosce o bezpieczne wakacje w letnich miesiącach prowadziły akcję „Bezpieczny piątek”. Na przejazdach kolejowo-drogowych apelowano do kierowców i pieszych o zachowanie szczególnej ostrożności przy przekraczaniu linii kolejowych. Podczas prawie 400 działań na przejazdach kolejowo-drogowych ponad 30 tysięcy kierowców, pasażerów i pieszych dodatkowo zostało poinformowanych o zasadach przestrzegania bezpieczeństwa na styku toru i drogi. Przedstawiciele PLK i Straży Ochrony Kolei we współpracy z policją informowali, że gwarancją bezpieczeństwa jest tylko postępowanie zgodne z przepisami.\nW wakacyjne piątki patrolowano także tory w okolicach tzw. „dzikich przejść”, gdzie wiele osób przekracza tory w miejscach niedozwolonych, ryzykując zdrowie i życie swoje, a także innych. Nowy rok szkolny to dalsze działania edukacyjne PLK podejmowane w ramach kampanii w szkołach i przedszkolach. Podobnie jak w roku ubiegłym, bezpieczne zachowania będą promowane wśród uczniów w trakcie projektu „Październik miesiącem edukacji”.\nKampania Bezpieczny przejazd – „Szlaban na ryzyko!” jest jedną z największych w Europie. W 2015 roku w Brukseli PKP Polskie Linie Kolejowe zostały wyróżnione za zwiększanie bezpieczeństwa na przejazdach kolejowo-drogowych w ramach Europejskiej Karty Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (EKBRD). Jest to największa platforma obywatelska w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, prowadzona przez Komisję Europejską.\n"Bezpieczny piątek" w liczbach:\n31 000 ulotek rozdanych kierowcom i pieszym\n387 akcji ulotkowo-prewencyjnych\n314 przejazdów objętych akcjami w 16 województwach\n1826 pouczeń kierowców i pieszych\n123 mandaty dla kierowców i pieszych\nNieostrożne zachowanie na przejazdach to poza tragedią także: angażowanie służb ratowniczych, opóźnienia i utrudnienia dla pasażerów, straty materialne.\nBezpieczny Przejazd PKP PLK przejazd kolejowy\nPoprzedni artykuł W Hiszpanii wykoleił się portugalski pociąg. Zginęły cztery osoby\nNastępny artykuł Nowoczesna i konkurencyjna kolej to rozwój całej gospodarki


Produkcja samochodów Volkswagena w Polsce i Niemczech wznowi | autoEXPERT\nVolkswagen wznawia produkcję samochodów w Polsce i w Niemczech\nPo trwającej od 20.03 przerwie w produkcji pracownicy Volkswagen Poznań wracają do pracy. Rozruch następuje stopniowo, a produkcja zacznie się od jednej zmiany. Także organizacja czasu pracy oraz tempo pracy linii produkcyjnych zostało dostosowane do nowych warunków. Do zakładów po przerwie produkcyjnej wywołanej epidemią koronawirusa powróciło ok 25% pracowników z 11 000 załogi. Wdrożony przez przedsiębiorstwo katalog środków zaradczych ma zwiększyć bezpieczeństwo pracowników.\nJens Ocksen Prezes Zarządu Volkswagen Poznań – Bardzo się cieszę, że jesteśmy w stanie wznowić produkcję po ponad miesięcznej przerwie. Doświadczenia z rynku chińskiego utwierdzają mnie także w przekonaniu, że w Europie sytuacja ustabilizuje się niebawem na tyle, by móc stopniowo zwiększać moce produkcyjne. W tej jednak chwili nie to ile aut wyprodukujemy ma znaczenie, ale to czy nasi ludzie będą bezpieczni. Przed nami wielkie zadanie i jeszcze większa odpowiedzialność. Choć mamy praktykę w uruchamianiu produkcji po przerwach urlopowych, tego rozruchu nie da się porównać z żadnym wcześniejszym doświadczeniem.\nW pierwszym etapie produkcja w Poznaniu, Swarzędzu i we Wrześni odbywa się w niepełnym wymiarze. Mając na uwadze bezpieczeństwo pracowników i konieczność zachowania minimalnych odstępów pomiędzy pracownikami, tempo pracy linii produkcyjnych zostało spowolnione, a ilość produkowanych aut dostosowana do nowych warunków.\nRównolegle z zakładami w Polsce, produkcja uruchomiona zostaje także w zakładzie w Hanowerze, w Niemczech. Natomiast produkcja komponentów, w tym także w poznańskiej Odlewni, rozpoczęła się od 14.04.\nProdukcja ID.3 w Niemczech wznowiona\nFabryka Volkswagena w Zwickau także stopniowo wznawia produkcję samochodów elektrycznych. W czwartek ruszyła produkcja modelu ID.3 – na razie w mniejszej liczbie egzemplarzy i w dużo wolniejszym rytmie pracy. Wdrożono przy tym wiele dodatkowych środków służących ochronie zdrowia pracowników. Produkcja jest podejmowana stosownie do normalizowania się sytuacji w firmach dostawczych.\n– Wszyscy musimy teraz sprostać historycznemu zadaniu. Chodzi o ochronę zdrowia pracowników naszego zakładu, a jednocześnie o wznowienie produkcji w odpowiedzialny sposób – powiedział Thomas Ulbrich, Członek Zarządu Marki Volkswagen ds. e-Mobilności i rzecznik kierownictwa Volkswagen Sachsen.


Misja helikopter - Simone Moro | Książka | Literatura faktu | merlin.pl\nTa książka zawiera odpowiedź na pytanie, jak żyć, kiedy minie czas mierzenia się z najwyższymi górami tego świata i najmroźniejszymi zimami na ośmiotysięcznikach. REINHOLD MESSNER Simone Moro – najbardziej utytułowany i najpopularniejszy dziś himalaista świata – to drugi, po Jerzym Kukuczce, zdobywca czterech ośmiotysięczników zimą. Ale co robić, kiedy człowiekowi uzależnionemu od ekstremalnej wspinaczki zabraknie ośmiotysięczników do zdobycia? Można na przykład spróbować zrealizować inne wielkie marzenie. Marzenie o lataniu. Simone Moro zawsze chciał pilotować helikoptery. Zdobył licencję, kupił śmigłowiec – ale nie po to, żeby uprawiać drogie hobby. Miał plan: stworzyć himalajskie pogotowie. Dowieść, że można nieść skuteczną pomoc również tym, którzy wspinają się na najwyższe szczyty. Sam pokazał, że śmierć nie jest przeznaczeniem najwybitniejszych himalaistów świata. Teraz postanowił zmienić los innych. Okazało się, że był to plan nie mniej trudny, a przygoda z himalajskim pogotowiem nie mniej fascynująca niż wspinaczkowe wyczyny Simone Moro.\nSimone Moro to człowiek, który ze zwykłego Himalaisty, stał się pilotem helikopterów. Od zawsze właśnie to chciał robić. Wiedział, że jego doświadczenie może się przydać, w ratowaniu innych ludzi. On sam nie raz był w sytuacji zagrażającej życiu i mógł liczyć na pomoc innych. Sam też chciał się podjąć tego jakże trudnego zadania. Mimo to, po przeczytaniu książki, sam bohater nie przypadł mi do gustu. Wyraża się o sobie zbyt pewnie, zbyt pięknie. Czasami miałam wrażenie, że jest wielkim egoistą i samolubem. Widział tylko czubek własnego nosa i swoje potrzeby. Wyjeżdżał w podróże i na różne akcje, a o swojej rodzinie praktycznie nie myślał. Wspominał o nich zaledwie kilka razy. Gwarantował im dobre życie ale wiecznie go przy nich nie było. Potrafił docenić pomoc innych i nie raz o tym wspominał, jednak chwilę później już mówił czego on nie dokonał. Nie lubię takich ludzi i nie polubiłam tego bohatera.\nTak naprawdę nigdy nie zastanawiałam się nad tym, jak wielką rolę odgrywają w życiu himalaistów piloci helikopterów. Uważałam, że to jest po prostu ich praca, taka, jak każda inna. Nie zwracałam na to jak dużo oni muszą poświęcić. Ryzykują życie, dla ratowania innych. Ta książka pokazała mi, jak ważna jest ich praca. Jak wielu zaginionych w górach osób by nie odnaleziono, a jak wielu z nich nigdy nie uratowano. Sama bardzo lubię chodzić po górach, może nie wyczynowo, ale wszystko się liczy. Niebezpieczeństwo czyha tam na każdym kroku. Nigdy nie wiadomo kiedy będziemy potrzebować pomocy, dlatego teraz będę przykuwać większą uwagę do ich pracy i będę patrzeć na nich z podziwem.\nJęzyk jakim napisana jest książka jest lekki i dobrze się ją czyta. Jednak nie do końca byłam z tego zadowolona. Historia przepłynęła mi przez palce i nim się obejrzałam, byłam już na końcu. Przy tak cienkiej książce, nie jest to dobry zabieg. Wszystkie akcje i ważne wydarzenia z życia Simone Moro są potraktowane bardzo pobieżnie. Czasami wielu rzeczy nie rozumiałam, nie wiedziałam skąd się brały. I te nazwiska! Co rusz jakaś nowa osoba, pogubić się w tym można. Pod koniec książki już nie wiedziałam, kto jest kto. Wyjątkiem są postacie, które pojawiały się częściej. Jeżeli ktoś pojawił się na początku, a potem na końcu książki, to i tak nie wiedziałam kto to jest. Minusem jest też używanie nazw, o których czytelnik może nie mieć zielonego pojęcia. Czasami sama niektóre rzeczy sprawdzałam w internecie, żeby zorientować się, o co autorowi chodzi.\nWedług mnie jest to książka głównie dla pasjonatów gór. Przyznam się, że sama ją wybrałam właśnie z tego powodu. Jeżeli lubicie takie klimaty, to jak najbardziej warto przeczytać książkę. Nie jestem pewna czy spodoba się ludziom, którzy nie interesują się tym tematem. Niektórych rzeczy mogą nie zrozumieć i nie przyniesie im to radości z lektury.\nSimone Moro Więcej »


Studenci WSIiZ absolwentami brytyjskich uczelni! - WSIiZ w Rzeszowie\nTu jesteś: Strona główna > Aktualności > Osiągnięcia Studentów i Absolwentów > Studenci WSIiZ absolwentami brytyjskich uczelni!\nJest nam niezmiernie miło poinformować, że kolejni studenci naszej uczelni zostali absolwentami brytyjskich uczelni w ramach programu Double Degree. Są nimi Pan Tomasz Cisło – absolwent University of Coventry (European Engineering Studies) i Pani Katarzyna Cierpiał – absolwentka University of Huddersfield (International Business).\nAbsolwentom serdecznie gratulujemy, a pozostałych studentów już dzisiaj zapraszamy na kolejne spotkanie informacyjne dotyczące rocznych studiów licencjackich w Wielkiej Brytanii w ramach programu Double Degree. Naszą ofertę szczególnie kierujemy do studentów studiów dziennych i zaocznych będących obecnie na 2 roku studiów i posługujących się językiem angielskim na poziomie co najmniej B2.\nSpotkanie odbędzie się w dniu 23.01.14 (czwartek) w sali senatu RA 206, o godz. 14:00 [WIĘCEJ NA TEMAT SPOTKANIA INFORMACYJNEGO]\n– Double Degree w Anglii był jednym z moich najlepszych doświadczeń jakie do tej pory udało mi się uzyskać. Z perspektywy czasu wiem, że podjąłem słuszną decyzję ponieważ, uzyskałem dodatkowy dyplom ukończenia wyższej uczelni w Wielkiej Brytanii z tytułem "BEng of European Engineering Studies". Kierunek ten zawierał kilka przedmiotów związanych z technologią lotniczą. Moim zdaniem dzięki tej wiedzy jaką tutaj udało mi sie zgromadzić, podniosłem swoje kwalifikacje zawodowe które, jak jestem przekonany, będą miały pozytywny wpływ na rozwój dalszej kariery.\nW tym momencie kontynuuję studia drugiego stopnia na tej samej uczelni na którą wyjechałem z programu "Double Degree" tj. Coventry University na kierunku "MSc of Air Transport Strategy and Management". Mogę z czystym sumieniem przyznać, że to właśnie dzięki wcześniejszemu wyjazdowi zdecydowałem się na kontynuację swojej edukacji za granicą.\nProgram Double Degree polecam każdemu studentowi. Wymiana jest idealnym sposobem na samorozwój jak i rozwój umiejętności językowych, naukowych oraz interpersonalnych. Doświadczenie, które tutaj zdobędą będzie owocować w ich przyszłym życiu zawodowym i nie tylko z tego względu, że oprócz uzyskania bezcennej wiedzy oraz kwalifikacji będą mieli możliwość poznać wiele osób z różnych kultur z całego świata. Przyjaźnie zawarte tutaj z pewnością pozostaną na całe życie.


Rolady z karkówki - Naszemiasto.pl\nSkładniki: 4 plastry karkówki wieprzowej, 4 cienkie plasterki wędzonego boczku, 4 kawałki czerwonej papryki, 10 dag żółtego sera w kawałku. Marynata: 2/3 szklanki kwaśnej śmietany, 1 łyżka soku z cytryny, 1 ...\nSkładniki: 4 plastry karkówki wieprzowej, 4 cienkie plasterki wędzonego boczku, 4 kawałki czerwonej papryki, 10 dag żółtego sera w kawałku. Marynata: 2/3 szklanki kwaśnej śmietany, 1 łyżka soku z cytryny, 1 ząbek czosnku, 1 łyżka gotowej przyprawy do grilla Wykonanie: Umyte i dobrze osączone mięso rozgnieść ręką i ułożyć w naczyniu. Ser pokroić na cztery części. Z podanych składników sporządzić marynatę (czosnek przecisnąć przez praskę lub bardzo drobno posiekać). Marynatą zalać mięso i w szczelnie przykrytym naczyniu pozostawić na noc w lodówce. Po wyjęciu z marynaty na każdy kawałek mięsa położyć plasterek boczku, kawałek papryki i sera. Mięso ciasno zwinąć i spiąć metalowymi szpilkami lub wykałaczkami. W czasie grillowania często obracać.\nTagi: rolady z karkówki


Zwiększy się liczba policjantów na stokach narciarskich - Aktualności - Informacyjny Serwis Policyjny\nZwiększy się liczba policjantów na stokach narciarskich\n210 policjantów na nartach pełniło służbę na stokach w sezonie 2013/2014. W nadchodzącym sezonie ich liczba jeszcze się zwiększy. Wczoraj w Krakowie podpisano umowę pomiędzy Komendą Główną Policji, Stowarzyszeniem Trenerów i Instruktorów Narciarstwa oraz PZN. Dzięki temu policjanci będą uczestniczyć w 16-dniowych kursach, po ukończeniu których będą mogli uzyskać np. uprawnienia instruktora narciarskiego.\n"W ubiegłym sezonie na stokach pojawiło się 210 policjantów, którzy pełnili służbę na nartach. Jestem przekonany, że to poprawia bezpieczeństwo, bo już sama obecność umundurowanych policjantów, którzy reagują na różne sytuacje, podnosi jego poziom" - mówił w Krakowie Komendant Główny Policji gen. insp. Marek Działoszyński. Dodał, że na stokach potrzeba więcej funkcjonariuszy, bo coraz więcej Polaków uprawia narciarstwo.\n"Już przez ostatnie trzy lata, wskutek wcześniej podpisanego porozumienia (w 2011 r. ) przeszkolono 82 policjantów, z czego ponad 50 uzyskało uprawnienia instruktora" - powiedział komendant Działoszyński. Dodał, że podpisana teraz umowa będzie obowiązywać przez cztery lata. Koszty szkolenia poniosą wszystkie strony umowy. Policja będzie pokrywać koszt pobytu (żywienia, zakwaterowania), a Stowarzyszenie Trenerów i Instruktorów Narciarstwa i PZN nie będą pobierały opłat za kształcenie funkcjonariuszy.\nTagi: bezpieczeństwo, porozumienie


blog naturalny: Lektyny, czym są i czy trzeba ich unikać?\nDziś wszyscy o wszystko obwiniają gluten. Gluten jest lektyną, ale jedną z wielu. Dlaczego więc osoby unikające glutenu nie unikają innych lektyn? Może przyczyną problemów zdrowotnych nie jest wcale gluten (zboża), tylko inne produkty bogate w lektyny?\nLektyny są białkami roślinnymi i są jedną z metod obrony roślin przed zwierzęciem (lub człowiekiem). Nie wszystkie lektyny są toksyczne, ale większość. Dlatego wyeliminowanie samego glutenu nie zawsze da dobre rezultaty i dalej można się borykać z:\nLektyna jest rodzajem białka (podatnego na różne choroby, bakterie i wirusy), który zmusza węglowodany do zbrylania się, a nawet przyczepiania do pewnych komórek w organizmie (powodując, że stają się lepkie). Lektyny najbardziej "lubią" kwas sjalowy (rodzaj cukru znajdujący się w mózgu, jelitach, tkance nerwowej, w ludzkim mleku).\nPoza problemami trawiennymi, kleisty charakter lektyn pozwala na chwytanie i łączenie ze sobą bakterii i wirusów. W efekcie, trudniej się ich pozbyć z organizmu i może to wywołać np. częstsze przeziębienia u osób wrażliwych na lektyny. Lektyny też sprzyjają nadwadze.\nDLACZEGO NIEKTÓRZY SĄ BARDZIEJ\nWRAŻLIWI NA LEKTYNY?\nCzy wszystkie lektyny są złe?\nKażda osoba jest inna. Niektóre lektyny dla pewnej grupy osób będą ok i po prostu zostaną strawione (szczęściarze), a u innej osoby, te same lektyny (z tego samego produktu), już nie będę tolerowane.\nPrzyczyną może być niesprawna bariera sIgA (pierwsza linia obrony wyściółki jelita przed toksynami i patogenami, które mogą wywołać chorobę). Nazwijmy je "naturalną tarczą antylektynową". Kiedy bariera sIgA nie działa, bakterie i wirusy zaczynają urządzać sobie u nas piknik. Kiedy uszkodzenia tkanek są duże, organizm zaczyna być wrażliwy na różne substancje chemiczne np. na lektyny.\nZa taki stan może też być odpowiedzialna genetyka (niestety) i ogólny stan mikrobioty jelitowej. Dziś prawie każda osoba ma problemy jelitowe. Jednak nie zawsze przyczyną są lektyny. Czasem są to:\npestycydy i inne substancje chemiczne, które są wdychane z powietrza\nleki NLPZ stosowane przewlekle\nleki hamujące wydzileanie kwasu żołądkowego\nJAK SPRAWDZIĆ CZY JESTEŚ WRAŻLIWY NA LEKTYNY?\nZjedz np. fasolę, pomidory lub kiełki pszenicy i obserwuj organizm, czy pojawiają się gazy, wzdęcia, biegunka, nudności, zmęczenie, reakcje alergiczne, ból głowy, wysypka czy bóle stawów.\nOczywiście każde z tych objawów może być powodem innej dolegliwości, ale wykluczenie lektyn nie zaszkodzi.\n(lista wybranych produktów, które należy unikać)\npszenica, komosa ryżowa, kiełki pszenicy, ryż, owies, jęczmień\nnabiał (jogurty, lody, ser, serek wiejski, ricotta)\nEtykiety: choroby autoimmunologiczne, HORMONY, SKÓRA, UKŁAD KRĄŻENIA, UKŁAD NERWOWY, UKŁAD POKARMOWY