Włochy. Conte podał się do dymisji, kto będzie nowym premierem? Prezydent Mattarella prowadzi rozmowy - TVN24\nPrezydent Sergio Mattarella rozpoczął w środę konsultacje w związku z kryzysem rządowym, do jakiego doszło po dymisji premiera Giuseppe Contego. Wykonany został już pierwszy polityczny krok w celu powołania trzeciego gabinetu Contego.\nSzef państwa zaczął rozmowy od spotkań z przewodniczącymi: Senatu - Marią Elisabettą Alberti Casellati i Izby Deputowanych - Roberto Fico.\nMaria Elisabetta Alberti Casellati przed konsultacjami z prezydentem MattarrelląPAP/EPA\nRoberto Fico przyjechał do pałacu prezydenckiego na KwirynalePAP/EPA\nKonsultacje z przedstawicielami ugrupowań parlamentarnych potrwają do piątku.\nDymisja i nowy rząd "ocalenia narodowego"\nWspółrządzący Włochami razem z Partią Demokratyczną Ruch Pięciu Gwiazd zapewnił o swej pełnej lojalności wobec dotychczasowego premiera, który według tej formacji powinien stanąć na czele następnego rządu. Ruch oświadczył, że kandydatura Conte będzie jedyną, jaką przedstawi podczas rozmów z prezydentem.\nPrezydent Włoch Sergio Mattarella w drodze na konsultacje w sprawie kryzysu rządowegoPAP/EPA\nCentroprawica pod wodzą lidera Ligi Matteo Salviniego zapowiedziała, że zaprezentuje wspólne stanowisko tworzących ten blok ugrupowań, domagających się rozpisania przedterminowych wyborów.\nConte wyjaśnił we wtorek, że złożył rezygnację, by umożliwić powstanie rządu "ocalenia narodowego", mającego szerokie i bezpieczne poparcie w parlamencie. Jego gabinet stracił je w Senacie po tym, gdy z koalicji wyszła mała formacja byłego premiera Matteo Renziego – Italia Viva. Rząd Contego otrzymał wprawdzie w połowie stycznia poparcie w obu izbach parlamentu, ale został osłabiony.\nW izbie wyższej już powstały polityczne podwaliny pod utworzenie nowego rządu z większym zapleczem.\nTak interpretowane jest założenie nowej senackiej grupy, złożonej z 10 parlamentarzystów. Grupa nazwała się "proeuropejską" i jest gotowa udzielić poparcia rządowi Contego.\nNależy do niej między innymi były szef kapitanatu portu Livorno Gregorio De Falco, który zasłynął z tego, że po katastrofie statku Costa Concordia w 2012 roku w bardzo ostrych słowach kazał wrócić na pokład kapitanowi Francesco Schettino.\nMaria Elisabetta Alberti Casellati opuszcza pałac prezydencki na KwirynalePAP/EPA\nRozmowy polityczne w Rzymie w sprawie powołania nowego rząduPAP/EPA


Wysyp nowych mieszkań na rynku. Ceny powinny ostro spaść - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nWysyp nowych mieszkań na rynku. Ceny powinny ostro spaść\nWsp. Janusz K. Kowalski\n13 września 2012, 17:51 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nJeszcze nigdy w historii polskiego budownictwa mieszkaniowego na rynku nie było tak wielu wykończonych, czekających na klientów lokali.\nDziś tylko w ośmiu największych miastach w kraju jest ich prawie 15 tys. W niektórych dzielnicach natknąć się można na całe bloki pustostanów. Tak jest m.in. w Warszawie, Bydgoszczy, Łodzi czy Wrocławiu, gdzie – jak wynika z danych Głównego Urzędu Statystycznego – liczba oddanych do użytku mieszkań w ciągu roku się podwoiła. Klientów nie ma zbyt wielu, co szybko doprowadzi do obniżek.\nW stolicy w pierwszej połowie br. oddano do użytku 6203 nowe mieszkania, podczas gdy w tym samym okresie roku ubiegłego było ich 3015. Nowe lokale zalały również Wrocław, gdzie ich liczba na przestrzeni 12 miesięcy wzrosła z niespełna 1,7 tys. do prawie 3,5 tys. W Olsztynie w pierwszym półroczu oddano do użytku 1106 nowych, wobec 598 rok wcześniej.\nAnalitycy twierdzą, że to dopiero początek mieszkaniowego urodzaju. Liczba lokali oddawanych do użytku w ciągu najbliższych dwóch lat będzie biła kolejne rekordy. – Dopiero wtedy firmy zaczną kończyć budowy rozpoczęte przed wejściem w życie ustawy deweloperskiej – zwraca uwagę Katarzyna Kuniewicz z firmy badawczej Reas.\nO tym, że prawdziwe mieszkaniowe tsunami dla deweloperów i eldorado dla kupujących dopiero nadchodzi, świadczą zbiorcze dane GUS: w pierwszym półroczu br. deweloperzy rozpoczęli budowę 34,7 tys. lokali, co stanowi 6,2 tys. więcej niż w pierwszym półroczu 2012 r. Co to oznacza dla klientów? – Obniżki – mówią zgodnie specjaliści. I sugerują, że najszybciej ceny będą spadać w mniej trafionych inwestycjach, czyli np. na obrzeżach miast, gdzie nie ma dobrze rozwiniętej komunikacji. Sporych cięć należy spodziewać się również w rejonach, gdzie nasycenie nowymi inwestycjami jest największe. W Warszawie jest to np. Miasteczko Wilanów czy Wola przy ul. Jana Kazimierza. Popyt na lokale w tych miejscach jest tak niewielki, że już dziś tamtejsi deweloperzy schodzą z cen nawet o 15 – 20 proc. – Dlatego warto chodzić na tzw. dni otwarte i śledzić promocje, bo choć wiele firm kusi klientów tzw. pseudookazjami, to przybywa również ofert naprawdę ciekawych – uważa Kuniewicz.\nNa rabat sięgający 70 tys. zł mogą liczyć klienci, którzy kupią nieruchomość na osiedlu Zielona Italia, wybudowanym przez Marvipol. Obniżkami, a nawet pokryciem kosztów przeprowadzki oraz darmowymi garażami kuszą Ronson Development (Warszawa Wola), Warsaw Trust Development (Warszawa Białołęka), Robyg (Gdańsk), Start (Kraków) czy Lokum Deweloper (Wrocław). Ale jeżeli komuś się nie spieszy z zakupem, powinien jeszcze poczekać. Bo im więcej mieszkań będzie na rynku, tym deweloperzy coraz bardziej będą spuszczali z tonu.\nZwłaszcza że kurczy się grupa potencjalnych klientów. Z wyliczeń analityków wynika bowiem, że co czwarty Polak nie ma dziś wymaganej przez bank zdolności kredytowej na mieszkanie kosztujące 242 tys. zł (tyle wyniosła średnia wartość mieszkania sprzedanego w ciągu ostatnich 12 miesięcy).\nO kredyt ciągle trudno\nZ danych Związku Banków Polskich wynika, że akcja kredytowa w Polsce hamuje. W II kwartale br. udzielono 49 620 kredytów hipotecznych na kwotę 10 mld zł, co oznacza kwartalny spadek o 1,53 proc. Po raz pierwszy od kilkunastu lat wyniki drugiego kwartału okazały się gorsze od uzyskanych na początku roku. Do tej pory były one wyższe nawet o 20 – 30 proc. Sytuacja pogorszy się, gdy pod koniec roku wygaśnie program „Rodzina na swoim” dzięki któremu młode rodziny i single mogą kupować mieszkania z dopłatą z budżetu państwa. Z ostatnich danych ZBP wynika, że w ramach „Rodziny” Polacy zaciągnęli kredyty na ponad 1,7 mld zł, co stanowi 17 proc. wartości wszystkich podpisanych umów hipotecznych.\nDeweloperzy walczą z długami. Zaczęła się wielka fala upadłości\nRata kredytu hipotecznego może spaść o 100 zł pod koniec roku\nMarvipol szykuje emisję akcji niemych


Pobierz sterowniki dla HP G62\nPobierz sterowniki do laptopów HP G62\nLaptopy Hewlett-Packard są dość popularne wśród użytkowników, ale aby zapewnić ich wydajność w środowisku systemu operacyjnego Windows, sterowniki powinny być instalowane bez zarzutu. W naszym dzisiejszym artykule porozmawiamy o tym, jak to zrobić dla właścicieli HP G62.\nOpcje wyszukiwania sterownika HP G62\nMetoda 1: Strona pomocy technicznej Hewlett-Packard\nMożesz pobrać sterowniki do danego urządzenia, a także do dowolnego komputera przenośnego, na kilka sposobów. W każdym z opisanych poniżej przypadków podejście do rozwiązania problemu jest inne, ale ogólnie rzecz biorąc, żadne z nich nie spowoduje trudności we wdrażaniu.\nPoszukiwanie oprogramowania dla dowolnego sprzętu, czy to oddzielnego sprzętu, czy całego laptopa, zawsze warto zacząć od oficjalnej strony producenta. HP G62 nie jest wyjątkiem od tej ważnej reguły, aczkolwiek z pewnymi niuansami. Faktem jest, że G62 jest tylko pierwszą częścią nazwy modelu, a po niej jest bardziej złożony indeks należący do urządzenia o określonej konfiguracji sprzętowej i kolorze. A jeśli drugi w naszym przypadku nie ma znaczenia, to pierwszy jest czynnikiem decydującym.\nLinia produktów HP G62 zawiera więcej niż dziesięć różnych urządzeń, więc aby zrozumieć, który konkretny model posiadasz, znajdź pełną nazwę na obudowie lub w instrukcji obsługi dołączonej do zestawu. Przejdziemy bezpośrednio do wyszukiwania sterowników.\nPowyższy link przeniesie Cię do strony wyników wyszukiwania Hewlett-Packard, na której przedstawione są wszystkie laptopy HP G62. Znajdź swój model na tej liście i kliknij link poniżej jego opisu - "Oprogramowanie i sterowniki" .\nPo przejściu na następną stronę najpierw wybierz system operacyjny, a następnie określ jego wersję (głębia bitowa).\nUwaga: Odkąd wspomniany laptop został wydany dawno temu, strona Hewlett-Packard zawiera sterowniki i oprogramowanie tylko dla Windows 7. Jeśli twój HP G62 ma nowszą lub, przeciwnie, starszą wersję OS, zalecamy użycie jednej z poniższych metod .\nPo podaniu niezbędnych informacji kliknij przycisk "Edytuj" .\nZnajdziesz się na stronie z listą wszystkich dostępnych programów i sterowników dla HP G62.\nNaprzeciw każdej pozycji, której nazwa zaczyna się od słowa "Sterownik" , kliknij znak plus w prawo, aby uzyskać informacje o składniku oprogramowania. Aby go pobrać, kliknij przycisk "Pobierz" .\nPodobna czynność będzie musiała zostać wykonana dla każdego sterownika na liście.\nIstnieje małe hakowanie życia - aby nie pobierać plików oddzielnie, naprzeciwko każdego z nich, trochę na lewo od przycisku pobierania, znajdź ikonę dodania sterownika do tak zwanego wirtualnego koszyka - aby móc pobrać je wszystkie razem.\nWażne: w niektórych kategoriach jest więcej niż jeden składnik oprogramowania - musisz pobrać każdy z nich. Tak więc w sekcji "Grafika" znajdują się sterowniki dla dyskretnej i zintegrowanej karty graficznej,\noraz w sekcji "Sieć" oprogramowanie do modułów sieciowych i bezprzewodowych laptopa.\nJeśli pobierzesz wszystkie sterowniki jeden po drugim, przejdź do następnego kroku instrukcji. Jeśli skorzystałeś z proponowanego przez nas hakowania życia i dodałeś wszystkie pliki do "Kosza", kliknij niebieski przycisk "Otwórz listę pobierania" znajdujący się nad listą sterowników.\nUpewnij się, że lista zawiera niezbędne składniki oprogramowania, a następnie kliknij "Prześlij pliki" . Rozpocznie się proces pobierania, podczas którego wszystkie sterowniki z kolei zostaną pobrane na twój laptop. Zaczekaj, aż proces się zakończy.\nTeraz, mając do dyspozycji niezbędne pliki, zainstaluj je na swoim HP G62.\nOdbywa się to w taki sam sposób, jak w przypadku każdego innego programu - uruchom plik wykonywalny przez dwukrotne kliknięcie i postępuj zgodnie z monitami wbudowanego kreatora.\nWada tej metody jest oczywista - każdy sterownik musi zostać pobrany osobno, a następnie zainstalowany na laptopie w ten sam sposób. To zajmie trochę czasu, chociaż ogólnie ta metoda jest najbezpieczniejsza i najskuteczniejsza, ale ma też wygodniejszą alternatywę, a także oficjalną. O niej i powiedz poniżej.\nHewlett-Packard, podobnie jak większość producentów laptopów, oferuje swoim użytkownikom nie tylko zestaw sterowników, ale także specjalistyczne oprogramowanie. Ten ostatni obejmuje również HP Support Assistant - aplikację przeznaczoną do automatycznego instalowania i aktualizowania sterowników. Nadaje się również do HP G62.\nPobierz narzędzie HP Support Assistant z oficjalnej witryny.\nPo kliknięciu powyższego linku kliknij "Pobierz HP Support Assistant" .\nPo pobraniu pliku instalacyjnego aplikacji uruchom go, klikając dwukrotnie LMB.\nNastępnie postępuj zgodnie ze wskazówkami kreatora instalacji.\nktóremu będzie towarzyszyć każdy etap\ndo zakończenia instalacji i pojawi się następujące powiadomienie:\nUruchom program HP Support Assistant i wstępnie skonfiguruj go według własnego uznania lub zgodnie z zaleceniami programistów. Decydując się na wybór parametrów, kliknij "Dalej".\nJeśli jest taka potrzeba, przejdź przez szybki trening, jak korzystać z aplikacji, czytając informacje na ekranie i naciskając "Dalej", aby przejść do następnego slajdu.\nPrzejdź do zakładki "Moje urządzenia" , a następnie do sekcji "Mój laptop" (lub "Mój komputer" ).\nW następnym oknie kliknij link "Sprawdź aktualizacje"\ni poczekaj na pełne skanowanie twojego HP G62.\nGdy program HP Support Assistant zbierze niezbędne informacje o konfiguracji laptopa i przeanalizuje system operacyjny, lista brakujących i nieaktualnych sterowników pojawi się w osobnym oknie.\nW polu "Dostępne aktualizacje" zaznacz pola obok każdego komponentu oprogramowania, a następnie kliknij przycisk "Pobierz i zainstaluj" .\nWszystkie wykryte i pobrane sterowniki zostaną zainstalowane automatycznie, bez konieczności podejmowania jakichkolwiek działań. Po zakończeniu tej procedury wystarczy ponownie uruchomić laptopa.\nKorzystanie z HP Support Assistant do instalowania i aktualizacji sterowników w HP G62 jest prostszym i łatwiejszym zadaniem do wdrożenia niż opcja zaproponowana w pierwszej metodzie. Niezaprzeczalną zaletą zastrzeżonej aplikacji jest również fakt, że powiadomi ona o dostępnych aktualizacjach w przyszłości, zaoferuje jej pobranie i zainstalowanie.\nInstalacja sterowników w HP G62 w trybie automatycznym jest możliwa nie tylko przy pomocy zastrzeżonej aplikacji. Do tych celów dobrze mu pasuje, ale bardziej funkcjonalne rozwiązania od niezależnych deweloperów. Podobnie jak HP Support Assistant, każde z tych narzędzi skanuje sprzęt i oprogramowanie laptopa, pobiera brakujące oprogramowanie i niezbędne aktualizacje, instaluje je samodzielnie lub oferuje wykonanie tych czynności ręcznie. Nasz artykuł pomoże Ci wybrać odpowiednią aplikację do serwisowania G62.\nWięcej szczegółów: Oprogramowanie do automatycznego wyszukiwania i instalowania sterowników\nIstnieje niewiele różnic funkcjonalnych między programami sprawdzonymi w tym materiale, przede wszystkim różnica przejawia się w użyteczności, a także objętości własnych baz danych oprogramowania i obsługiwanego sprzętu. Zgodnie z tymi kryteriami są Drivermax i Rozwiązanie Driverpack , zalecamy im zwrócenie uwagi.\nJak używać DriverPack Solution do wyszukiwania i instalowania sterowników\nKażde urządzenie znajdujące się w laptopie lub komputerze, do którego potrzebny jest sterownik, ma swój własny numer - identyfikator. Identyfikator urządzenia, w swej istocie, jest unikalną nazwą, nawet bardziej osobistą niż nazwa modelu. Znając to, możesz łatwo znaleźć odpowiedni sterownik "kawałek sprzętu", na który wystarczy poprosić o pomoc z jednego ze specjalistycznych zasobów internetowych. Więcej informacji na temat tego, gdzie znaleźć identyfikator i jak z niego korzystać w przyszłości, aby zainstalować oprogramowanie na HP G62, opisane w oddzielnym artykule na naszej stronie internetowej.\n"Menedżer urządzeń" , zintegrowany ze wszystkimi wersjami systemu Windows, umożliwia nie tylko przeglądanie sprzętu komputera lub laptopa, ale także jego konserwację. Ta ostatnia zakłada włączenie wyszukiwania i instalacji sterowników: system wyszukuje je we własnej bazie danych i automatycznie instaluje. Zaletą tej metody jest brak konieczności pobierania programów i odwiedzania różnych stron internetowych, wadą jest to, że Dyspozytor nie zawsze znajduje najnowszą wersję sterownika. Naucz się korzystać z systemu operacyjnego, aby zapewnić wydajność "żelaznego" komponentu HP G62 w następującym artykule:\nWięcej szczegółów: Pobierz i zainstaluj sterowniki za pomocą "Menedżera urządzeń"\nW tym artykule omówiliśmy pięć różnych sposobów instalowania sterowników w HP G62. Pomimo faktu, że ten laptop nie jest pierwszą świeżością, zapewnienie jego wydajności w środowisku systemu operacyjnego Windows nie jest wciąż trudne. Mamy nadzieję, że ten materiał był dla Ciebie przydatny i pomógł wybrać najbardziej odpowiednie rozwiązanie istniejącego problemu.\n← Pobierz sterownik dla Intel HD Graphics 4600\nPobierz sterowniki do laptopa Acer Aspire E1-571G →


Jak zaprojektować pokój dla dziecka? – Asymilacja Twojego malucha w szkole\n28 czerwca 2018 19 grudnia 2019\nNiemożliwym zdaje się być zdefiniowanie jednej recepty na idealnie urządzony pokoik uczniowski, lecz z łatwością da się ustalić kilka zasad, które mogą być ogólną receptą na stworzenie wielofunkcyjnego kącika. Czym powinien się taki pokój wyróżniać?\nDziecko będzie w nim w kółko albo siedzieć nad książkami lub przy komputerze, albo odpoczywać. Tym samym często będzie tam przebywać. Najbardziej istotne zdaje się więc być, żeby młody człowiek czuł się w swoim kącie po prostu swojsko.\nW jaki sposób ze zwykłego pomieszczenia stworzyć pokój idealny dla dziecka w wieku szkolnym? Najważniejsza zasada – nie zagracać. Choć to słowo potoczne, w tym kontekście pasuje bardzo dobrze. Oczywistym jest, że sprzątanie w pokoiku uczniowskim nie jest cechą charakteryzującą większość osób młodych, więc ich pokój powinien być najzwyczajniej trudny do zabałaganienia.\nŁóżko niech będzie proste to szybkiego zaścielenia, półki niech mają dużo przestrzeni, szuflady niech mieszczą dużo przedmiotów, tak, aby na meblach nic nie stawiać. W pomieszczeniu dla ucznia oczywiście powinno stanąć również duże biurko, razem z komputerem i komfortowym, nie krzywiącym kręgosłupa fotelem. Poza stanowiskiem do nauki, uczeń powinien mieć też miejsce, które nie będzie mu przywodziło na myśl tylko pracy. Może to być ładny fotel albo olbrzymia dmuchana poduszka do czytania.\nNajlepszym sposobem na sprawienie, żeby dzieci miały się we własnym kąciku komfortowo, jest pozwolenie im samodzielnie urządzić sobie pokój. Mają ochotę postawić szafkę w dziwnym miejscu? Zamocować dużą płytę magnetyczną? Powyklejać nowe meble plakatami? Nie ma problemu!\nNiech wybiorą płyty betonu architektonicznego albo wiaderko betonu ozdobnego, który jest prosty do samodzielnego naniesienia, i niech nałożą go jak chcą – link do strony. Niech wiedzą, że mają wkład w późniejszy charakter pokoju. Można zaproponować im wymyślenie sobie motywu przewodniego: wnętrze wieży królewny z ulubionej bajki? Beton ozdobny może tak wyglądać.\nWnętrze garażu? Dostępne są w sklepach łóżka, wyglądające jak samochód wyścigowy, a wnętrze można wyłożyć płytami betonu architektonicznego. Należy pozwolić młodym ludziom puścić wodze fantazji, niech czują się jak u siebie. Dzięki temu będą efektywniej się uczyć w miejscu, które im się podoba.\nDla inspiracji: http://www.modernconcrete.pl/dom-lub-mieszkanie-w-stylu-industrialnym/\ncdn.edu Poradniki dzieci, pokój, uczniowie


noir | MAGIVANGA – magazyn kultury niepokornej\nArchiwa tagu: noir\n„Kosmos” Andrzeja Żuławskiego w post produkcji!\nZdjęcie z portugalskiego planu „Kosmosu”\nAndrzej Żuławski zakończył zdjęcia do adaptacji kultowej powieści Witolda Gombrowicza, Kosmos, francusko-portugalskiej koprodukcji, która została sfinansowana przez Alfama Films oraz Leopardo Filmesand. W rolę główną wcieliła się Sabine Azéma, nagrodzona Cezarem w latach 1985 i 1987.\nKosmos to francusko-portugalska koprodukcja reklamowana jako metafizyczny thriller noir. Jest to pierwszy film Żuławskiego od doskonale przyjętej Wierności (2000) z Sophie Marceau. Zdjęcia do swojego nowego filmu artysta rozpoczął w połowie listopada, a zakończył pod koniec grudnia zeszłego roku w Portugalii i materiał znajduje się obecnie w fazie post produkcji.\nW obsadzie Kosmosu znalazła się Sabine Azéma, zwyciężczyni Cezara w latach 1985 i 1987, nominowana do tej samej nagrody w 1990, 1994, 1995 i 1998, a także Jean-François Balmer, Jonathan Genet, Johan Libérea, Victória Guerra oraz Clémentine Pons.\nFilm został zaadaptowany przez Żuławskiego z kultowej powieści Kosmos Witolda Gombrowicza, która była ostatnią w jego dorobku pisarskim. Problematyka poruszona w książce przez Gombrowicza dotyczy głównie tego jak świadomość poznaje świat, a więc odnosi się do klasycznego problemu filozofii europejskiej, nie omija jednak także sfery erotycznej.\nW filmie, główny bohater Witold udaje się pewnej lipcowej nocy na wieś razem ze swoim przyjacielem, aby przeżyć coś niezapomnianego. Mężczyźni trafiają do domku letniskowego prowadzonego przez upośledzoną parę, ich córkę i pokojówkę.\nUroda obydwóch z nich jawnie ze sobą kontrastuje. Podczas gdy twarz córki jest wyrazem piękna, usta pokojówki są zniekształcone i brzydkie. Witold szybko wpada w obsesję na punkcie obydwóch kobiet, jednocześnie stając się nadmiernie świadomy istnienia tajemniczych znaków, które wprowadzają paranoiczną atmosferę.\nZa zdjęcia do filmu jest odpowiedzialny André Szankowski, a międzynarodową dystrybucją zajmie się francuska wytwórnia Alfama Films, która wypuści najpierw film u siebie w kraju. Data francuskiej, polskiej oraz międzynarodowej premiery nie jest jeszcze znana.\nAndrzej Żuławskikino autorskienoirSabine AzémathrillerWitold Gombrowicz\n07/11/2014 conradino23\tDodaj komentarz\nWstęp do tego niezależnego thrillera to kawałek prawdziwego życia. Gotowe do snu małżeństwo słyszy kroki we własnym domu. Jednak Richard Dane, jak przystało na prawdziwego mieszkańca Teksasu, jest posiadaczem broni, która ma zapewnić bezpieczeństwo w takiej właśnie sytuacji. W kolejnej scenie stateczny ojciec rodziny rozwala więc łeb buszującemu po mieszkaniu złodziejowi w akcie samoobrony.\nNie ma się tu w zasadzie nad czym zastanawiać, bo przecież uczciwy obywatel nie włamywałby się w nocy do obcego domu. Nie ma więc także wątpliwości, że Richard postąpił słusznie. I reżyser źle by uczynił, gdyby kazał mu teraz rozpaczać nad rozlanym mlekiem. W istocie, Jim Mickle obrał właściwy kierunek – stworzył zimny i ponury portret człowieka uwięzionego w kalejdoskopie, w którym ciągle zmieniają się barwy, sytuacje i ludzkie postawy.\nJednak to, co wygląda pozornie na świadome działanie w obronie własnej, jest w rzeczywistości działaniem pod wpływem stresu i lęku, bo Richard jest tak naprawdę szarym obywatelem, ma żonę i syna oraz być może najnudniejszą pracę pod słońcem – jest ramiarzem (oprawia obrazy w ramki). Gdy staje więc naprzeciwko włamywacza uzbrojonego w latarkę, nie ma pojęcia co robić i dopiero odgłos zegara wybija go z tropu i palec sam pociąga za cyngiel.\nTen incydent powoduje jednak, że niepozorny szarak staje się tematem rozmów w miasteczku, jego czyn komentowany jest w prasie, a ojciec zabitego złodzieja bierze go na celownik. Gdy dokonało się pierwszego zabójstwa, to życie wygląda inaczej, nabiera chłodnych i mrocznych barw. Ale Dane jest wciąż zwyczajnym cywilem, nigdy nie służył w wojsku i broń trzyma drżącą ręką, nie przestrzegając dyscypliny spustu.\nJednak los stawia na jego drodze dwóch byłych żołnierzy, dla których broń palna jest elementem kultu, sposobem na życie i lekarstwem na problemy. To za jej pomocą wymierza się sprawiedliwość, dokonuje się tego, co jest poza zasięgiem policji i sądów. Broń jest przedłużeniem ręki, więc utrata jej równa jest odcięciu kończyny, człowiek staje się wtedy bezsilny, skazany na łaskę przeciwnika. Ten kult broni palnej jest zaś bardzo ważnym przesłaniem filmu Mickle’a. Ani rewolwer, ani większa pukawka zazwyczaj nie zawodzą. To człowiek, jego chwiejna osobowość, fobie, a często brak doświadczenia, stanowią najpoważniejsze zagrożenie.\nW obsadzie Cold in July nie ma gorących nazwisk, które przyciągnęłyby do kin tłumy widzów. I z tego powodu filmu nie można także znaleźć w repertuarze polskich kin. W istocie, z komercyjnego punktu widzenia Cold in July nie wydawał się interesujący. Tym bardziej, że dynamicznej akcji i efektów specjalnych film ten jest całkowicie pozbawiony.\nTe braki nie wpłynęły jednak absolutnie na jakość produkcji, a nawet wywindowały ją o poziom wyżej. Zamiast bezmyślnej nawalanki widzowie otrzymują kino „moralnego niepokoju” skrzyżowane z mrocznym moralitetem o formowaniu się straży obywatelskiej. Michael C. Hall, Sam Shepard i Don Johnson tworzą tercet nie do zdarcia, gotowy na ryzyko, ignorujący policję, ufający we własne możliwości i skuteczność broni palnej.\nZgrabnie, rzeczowo i bez pustego ględzenia poprowadzono intrygę, przechodząc płynnie od dramatu psychologicznego, poprzez thriller w stylu neo noir, kończąc zaś akcją w staroszkolnym klimacie. Tak jak piwo najlepiej smakuje schłodzone, tak i historia w filmie Mickle’a zyskała dzięki temu, że opowiedziano ją w sposób zimny i cyniczny. Akcja filmu rozgrywa się pod koniec lat ’80, a nastrój tamtej dekady udało się wykreować głównie dzięki retro elektronicznemu soundtrackowi i pogrążonym w mroku, ascetycznym kadrom. Gdyby amerykańscy filmowcy głównego nurtu ukierunkowali się na ten rodzaj kina, zamiast iść w stronę wysokobudżetowych ekranizacji komiksów, to nie tylko zaoszczędziliby sporo kasy, ale i uszczęśliwili wielu kinomanów, recenzentów, krytyków.\nOryginalny tytuł: Cold in July\nDon Johnsondramatdramat psychologicznyfilm sensacyjnyJim Micklekino gatunkowekino niezależnenoirSam Shepardthriller\n27/11/2013 conradino23\tDodaj komentarz\nPo tym filmie stare przysłowie „Milczenie jest złotem” nabiera nowego znaczenia. Nikt nie rzuca tu słów na wiatr, a każde słowo, gest, czy spojrzenie jest przemyślane, jakby za każdy niewłaściwy ruch groziło więzienie. Melville tak zaplanował poszczególne sceny, by uzyskać niesamowity minimalizm. Eskortowanie więźnia oraz kulminacyjna scena rabunku to najlepsze przykłady minimalizmu Melville’a – żadnej muzyki i dialogów, tylko wykreowane przez dźwiękowców odgłosy przerywające ciszę.\nW fabule widoczne są inspiracje amerykańskim kinem noir, szczególnie Asfaltową dżunglą (1950) Johna Hustona, ale styl zaprezentowany przez Melville’a to jego indywidualny styl, dzięki czemu ten mistrzowski kryminał nie jest typową opowieścią o kryminalistach, ale dziełem w pełni autorskim.\nGangster Corey przed wyjściem z więzienia otrzymuje od klawisza cynk dotyczący nowych zabezpieczeń w renomowanym sklepie jubilerskim. Na wolności ma wielu wrogów, którzy tylko czekają by go dopaść, ale nieoczekiwanie Corey zyskuje też przyjaciół, którzy gotowi są dla niego zaryzykować. Są nimi zbiegły z transportu aresztant Vogel oraz były policyjny snajper Jansen. To oni pomogą mu dokonać kradzieży cennej biżuterii. Ci ludzie tworzący gang złodziei rozpoczynają partię białymi pionkami, a więc muszą zrobić pierwszy krok, by do akcji wkroczyli funkcjonariusze.\nSzef policji uważa, że chociaż ludzie rodzą się niewinni, to nigdy tacy nie pozostaną. Nie jest bez winy także stary i zmęczony komisarz Mattei, który nie był w stanie zapobiec ucieczce więźnia. Aby się zrehabilitować za tamtą wpadkę próbuje schwytać nie tylko Vogla, ale i jego kompanów. Być może jest doświadczonym i inteligentnym gliniarzem, ale upływ czasu nadwyrężył jego zdrowie, nie ma już sił by biegać za przestępcami. Mając takiego przeciwnika szanse gangsterów idą w górę.\nPrzedstawiony tu świat został stworzony dla mężczyzn – kobiety nie znajdą tu dla siebie miejsca, mogą jedynie przeszkadzać i narażać na szwank powodzenie misji. Poza tym kobiety znane są z bezsensownego paplania i nie nadają się do akcji „milczenie jest złotem”. Faceci z reguły umieją trzymać język za zębami oraz potrafią, jak koty, działać po cichu, by dojść do celu przez nikogo nie zatrzymani. Najważniejszą cechą, która łączy gangsterów Melville’a jest lojalność. To czyni z nich ludzi z zasadami, pełnymi pogardy dla zdrajców i kapusiów.\nI pod tym względem bohaterowie W kręgu zła przypominają tytułową Dziką bandę (1969) z filmu Sama Peckinpaha. W kręgu złodziei niełatwo jest być lojalnym, bo skoki na dużą kasę wyzwalają w człowieku niewyobrażalną chciwość i pazerność. U Melville’a gangsterzy nie są całkowicie zepsuci. Ważniejsze od złota i pieniędzy są dla nich współdziałanie, udowodnienie własnej wartości, sprawdzenie w praktyce własnych umiejętności i skłonność do ryzyka.\nWszyscy aktorzy dostosowali się do surowego stylu reżysera, ograniczając do niezbędnego minimum mimikę twarzy i gestykulację. Dobrą, choć raczej typową dla siebie rolę zagrał Alain Delon. Wcielił się w postać Coreya, byłego gangstera, który nie jest bezwzględnym mordercą ani kobieciarzem – interesuje go tylko robota, na której można się wzbogacić. W interpretacji Delona to człowiek opanowany, potrafiący zachować twarz pokerzysty nawet w wyjątkowo stresujących sytuacjach.\nGdy policjant każe mu otworzyć bagażnik samochodu widz nie wie, czy Corey zdaje sobie sprawę, iż w bagażniku ukrył się poszukiwany przestępca. Vogel, w którego wcielił się wybitny włoski aktor Gian Maria Volonté to spryciarz, któremu nie udowodniono winy i eskortowano go jako podejrzanego. Jednak z pewnością ma on na sumieniu niejedno przestępstwo i raczej nie myśli o spokojnej emeryturze. Volonté nieraz grał złoczyńców na wczesnym etapie swojej kariery i w takich rolach spisywał się wybornie.\nObsadzenie znanego komika Bourvila w roli inspektora Mattei wygląda jak nieśmieszny żart (to tak jakby Lesliego Nielsena obsadzić w roli „brudnego” Harry’ego), a jednak André Bourvil sprawdził się w tej niekomediowej roli. Mattei to dobry detektyw, który szybko podejmuje decyzje, nie traci czasu na zbędną gadaninę i umie przewidzieć ruchy przeciwnika. To sprawia, że nie musi biegać za przestępcami – oni sami do niego przyjdą jeśli rozegra partię w rozsądny sposób, z wykorzystaniem umysłu a nie mięśni.\nCzwartym istotnym bohaterem tej historii jest Jansen, którego zagrał Yves Montand. Ten były gliniarz i snajper o sokolim wzroku otrzymuje szansę, by wyjść z wyniszczającej go choroby alkoholowej. W swoim domu z butelką wódki jest zupełnie bezużyteczny – bierze udział w akcji, by komuś się przysłużyć. Komu? To bez różnicy, bo pracując w policji przekonał się, że gliniarze niczym nie różnią się od kryminalistów. Ważną postacią jest właściciel nocnego lokalu, Santi (François Périer), który nie chce być kapusiem, ale zostaje postawiony pod ścianą, pozbawiony możliwości wyboru.\nParyski świat przestępczy został tu przedstawiony w sposób oszczędny i ascetyczny. Nie ma tu spektakularnych akcji, a historia opowiedziana jest skromnie, by nie powiedzieć monotonnie i nużąco. Okazało się to jednak idealne do zaprezentowania działań prawdziwych profesjonalistów, którzy nie zadają pytań i z ogromnym spokojem wykonują to co do nich należy. Chłodny profesjonalizm, wyalienowanie, dążenie do perfekcji, solidarność i pogarda dla władzy czynią z nich interesujących, niejednoznacznych bohaterów – samotnych strzelców mających tyle samo atutów co ułomności.\nMimo iż świat stworzony przez Melville’a wydaje się nie do końca prawdziwy, postacie gangsterów nie są bezmyślnymi maszynami do zabijania, ale prawdziwymi ludźmi. Francuski autor kryminałów bywa porównywany do innego francuskiego minimalisty Roberta Bressona. Obaj filmowcy odrzucają teatralną formę, której podstawowe cechy to dominacja dialogu i aktorskiej ekspresji. Zarówno Melville jak i Bresson skupiają się na drobiazgowej inscenizacji i prozaicznych czynnościach, a postaci pokazują jako istoty zimne, odarte z wszelkich emocji i uczuć. Obaj większą wagę przywiązują do pracy z dźwiękowcami niż kompozytorem. Jednego i drugiego autora cechuje asceza i profesjonalizm typowe dla artystów a nie rzemieślników.\nW kręgu zła to wzorowy reprezentant francuskiej odmiany kryminału. Film jest prosty, ale użyty w nim minimalizm działa na widza pozytywnie. Połączenie wymownej ciszy i licznych niedomówień ze schematyczną historią gangsterską w doborowej obsadzie to naprawdę kawał porządnego kina. Wyczuwalna jest tu poetyka czarnego kina amerykańskiego (film noir), a napięcie budowane jest jak w hitchcockowskim thrillerze. Działania bohaterów zmierzają do brawurowego finału, lecz po scenie finałowej widz nie odczuwa pełnej satysfakcji. Nie dlatego że reżyser odstawił fuszerkę, ale dlatego że trudno zdefiniować tu pojęcie dobra i zła.\nKomu powinniśmy kibicować? Czy policjantowi, bo łapie przestępców? Czy może recydywistom, bo strzelają tylko w ostateczności i stanowią zgraną paczkę, która wspólnie może dokonać wielkich czynów? Le cercle rouge (co w dosłownym tłumaczeniu oznacza Czerwony krąg) to znakomity eurocrime, na którym można łatwo zasnąć, ale można też znaleźć kilka ciekawych patentów, które czynią z niego interesujące, stylowe i mimo wszechobecnej monotonii wciągające i niezapomniane kino.\nOryginalny tytuł: Le cercle rouge\nProdukcja: Francja, 1970\nAlain DelonAndre BourvilGian Maria VolontèJean-Pierre Melvillekino autorskiekino gangsterskiekryminałlata '60noirYves Montand\n„House Of Cards” ma szansę stać się kolejnym wielkim dramatem telewizyjnym!\n31/10/2013 conradino23\tDodaj komentarz\nJest coś, co łączy wszystkie wielkie seriale telewizyjne ostatniej dekady, a jest nim obsesyjna eksploracja życia bohaterów z władzą w ręku. Od Tony’ego Soprano z Rodziny Soprano – Michaela Corleone następnego pokolenia – przez Dona Drapera z Mad Men, Waltera White’a z Breaking Bad, aż po Jaxa Tellera z Sons Of Anarchy, wszędzie mamy do czynienia z mrocznymi samcami alfa. Twórcy House Of Cards dodają do tego katalogu kolejną postać zbudowaną z cienia – pozbawionego skrupułów kongresmena, Franka Underwooda.\nHouse Of Cards to serial w dużej mierze eksploatujący teren, który został ostro przerobiony w wyżej wymienionych dramatach telewizyjnych z dużym naciskiem na słabiej znany, ale równie dobry Damages. Z tym ostatnim łączy go nacisk na śledzenie procesów decyzyjnych ludzi na wysokim szczeblu drabiny społecznej i ich konsekwencji, będących pretekstem do ukazania mrocznego podbrzusza świata, w którym bytują bohaterowie, a który nie wybacza i nie zapomina, ale przede wszystkim nie ma żadnej litości.\nZrealizowany na podstawie brytyjskiego mini-serialu przez Beau Willimona, House Of Cards słowem mrok operuje jednak nie tylko metaforycznie, ale także czysto wizualnie, gdyż twórcy konsekwentnie eksplorują go w serii nocnych sekwencji, które siłą rzeczy przywołują klasyczny powab kina noir. Nieprzypadkowo w głównej roli Franka Underwooda, kongresmena który traci szansę na zostanie Sekretarzem Stanu i przestaje przebierać w środkach, by wdrapać się na szczyt, został obsadzony Kevin Spacey znany z produkcji neo-noirowych typu Tajemnice Los Angeles.\nSpacey ze swoją plastyczną, pooraną zmarszczkami, dyplomatyczną twarzą wydaje się idealnym wypełnieniem szkicu ambitnego polityka, którego od najwyższego stołka dzieli tylko kilka lat i który posunie się do wszystkiego, byle tylko zdobyć kolejny strategiczny punkt i w efekcie dopiąć swego. W istocie, jego kreacja niesie serial do przodu, ale z dużą pomocą reszty obsady, która jest równie dobra. W rolę jego żony Claire wcieliła się Robin Wright, która zgrabnie odgrywa profil kobiety bez reszty poświęconej karierze, ale która nie jest w stanie być szczęśliwa sama ze sobą.\nInną pasjonującą kreację stworzył Corey Stoll, który wszedł w skórę młodego kongresmena z Filadelfii, Petera Russo, prostego chłopaka o robotniczym pochodzeniu, alkoholika z trudną przeszłością i dwójką dzieci, wciągającego morze koksu i włóczącego się po mieście z kurwami, który pada w końcu ofiarą bezwzględnej gry politycznej Underwooda. Ta nitka prowadzi nas zresztą do głębi uprawianej przez Franka gry politycznej, a rozmiary jego sieci są naprawdę imponujące.\nFrank Underwood to jednak coś więcej niż tylko kolejny pretekst do pokazania, że politycy są be, bo chodzi im tylko o władzę. W rękach reżyserów tj. David Fincher (Siedem, Podziemny krąg) kolejne odcinki House Of Cards odsłaniają zarówno polityczne mroki Kongresu, jak też kreują fascynujące portrety psychologiczne bohaterów. Frank pochodzi z Północnej Karoliny na południu Stanów i lubi zaczynać swój dzień od porcji żeberek w taniej knajpie prowadzonej przez jego znajomego, czarnego przyjaciela – już na starcie dostajemy więc pół kilograma zwykłej ludzkiej historii.\nSam Waszyngton rzadko bywa przy tym scenerią amerykańskich seriali, gdyż w pokazanie amerykańskiej polityki w soczystej optyce trzeba włożyć sporo inwencji. Publikę łatwo karmić jest kliszami, ale znacznie trudniej stworzyć wiarygodne postaci, które przemówią do wyobraźni widzów i staną się dla nich wystarczającym magnesem na kilka sezonów. Żeby zaś pociągnąć serial kilka lat i uczynić go hitem, trzeba myśleć out-of-box. Źródłem sukcesów seriali tj. Rodzina Soprano, The Wire czy Beaking Bad jest przede wszystkim możliwość utożsamienia się publiki z uczuciami i emocjami bohaterów i na tym polu pierwszy sezon House Of Cards osiąga pełen sukces.\nPasje i pragnienia Franka Underwooda, jego żony, czy osobistego asystenta wylewają się z ekranu i z łatwością uzależniamy się od każdego następnego odcinka – w rękach mamy więc kandydata na prawdziwy kult. House Of Cards oferuje zaś do tego masę mięsa w postac fabuły, niebanalnego obrazu waszyngtońskiego piekiełka, a także obrazu mediów w okresie upadku papieru i kolejnej transformacji dziennikarstwa – dojścia do głosu nowej szkoły wychowanej na Internecie i mediach społecznościowych, reprezentowanej przez początkującą korespondentkę Zoe Barnes (Kate Mara).\nTwórcy nie zostawiają przy tym suchej nitki na wzajemnym uzależnieniu mediów i polityki, ale jeszcze bardziej rzuca się w oczy umiejętnie zaaranżowany tragizm postaci, szkic ich ewolucji oraz czarno-humorystyczne potraktowanie uprawiania polityki. Frank wygłasza częste monologi przed kamerą, które są uzewnętrzeniem tego, co dzieje się w jego głowie i służą jako podsumowanie pewnej sekwencji wydarzeń. Ale dodają one również pewnego teatralizmu, który po kilku odcinkach staje się szczególnym znakiem rozpoznawczym serialu.\nDo tego wyrachowanie waszyngtońskich polityków zostaje podane apriorycznie. Dla twórców bardziej liczą się jego głębiny i możliwości, które tworzą rewelacyjną fabułę. Jednak co najważniejsze, każdy szachista w House Of Cards musi toczyć grę nie tylko z innymi graczami, ale także z własnym życiem, które pozostaje kluczem do sukcesów i porażek. Innymi słowy, zwycięzca zostaje przedstawiony przede wszystkim jako ten, który zwycięża samego siebie, a przegrany jako ten, który nie jest w stanie zapanować nad własnymi słabościami i z tego powodu zapanować może nad nimi kto inny.\nBeau WillimonDavid FincherHouse Of CardsKate MaraKevin SpaceynoirpolitykaRobin Wrightseriale telewizyjne


Bieruń | śląskie | Katalog firm\nKatalog firm » Polska » śląskie » Bieruń (10)\nWarszawska 20, Bieruń (śląskie)\nJesteśmy firmą, która dostarcza szeroki asortyment wyrobów ze stali. Oferowane przez nas towary charakteryzują się dokładnością wykonania, która usatysfakcjonuje nawet najbardziej wymagających klientów. W celu zapewnienia pełnej obsługi klienta hurtowego oraz detalicznego oferujemy dowóz towarów pod wskazany adres, usługi ciecia długich elementów t\nDodano 2021-09-15 10:35:13\nGdzie jest Neon\nEugeniusza Romera 9, Bieruń (śląskie)\nW ofercie Gdzie jest Neon znajdują się nowoczesne ledony, które sprawdzają się w różnych sytuacjach. Sklep internetowy z neonami cieszy się dużym zaufaniem wśród przedsiębiorców szukających akcesoriów reklamowych. Obsługuje klientów z całej Polski i Europy. Sprzedawane produkty wykonane są z wysokiej jakości materiałów, nie pękają i charakteryzują\nDodano 2020-08-05 15:29:37\n👁 123 (0,3 dziennie)\nRynek 9, Bieruń (śląskie)\nZapraszamy do skorzystania z usług naszego biura rachunkowego. Świadczymy usługi księgowe oraz kadrowo-płacowe. W naszych czynnościach między innymi: kadry i płace, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, książka przychodów i rozchodów, pozostałe usługi księgowe. Zapewniamy pełne bezpieczeństwo wykonywanych przez nas usług, ponieważ posiadamy też\nDodano 2020-01-23 15:19:26\n👁 136 (0,23 dziennie)\nRynek 9/6, Bieruń (śląskie)\nChcesz zareklamować swoją firmę w internecie? Zastanawiasz się nad marketingiem internetowym? Marketing internetowy to dziś bardzo popularna metoda na wypromowanie firmy w internecie. My się tym zajmujemy i doskonale wiemy, jakie działania podjąć w celu wypromowania i rozwoju firmy. Do naszych usług należy zatem: strony internetowe, Social Media, p\nDodano 2020-01-23 14:41:40\n👁 187 (0,31 dziennie)\nGaleria mebli skórzanych\nul. Wawelska 27, Bieruń (śląskie)\nFirma oferuje eleganckie i ekskluzywne meble skórzane znanych polskich producentów. Meble firmy Anmar charakteryzuje doskonała jakość i trwałość. Galeria wciąż podąża za trendami, aby sprostać oczekiwaniom nawet najbardziej wymagających klientów.\nDodano 2019-05-08 15:47:52\n👁 269 (0,31 dziennie)\nGospodarstwo Sadownicze Łukasz Legucki\nTrzylatków Duży 23, Bieruń (śląskie)\nBorówki podbijają rynki europejskie. Owoce te należą do najczęściej zaopatrywanych przez konsumentów, z okoliczności na właściwości zdrowotne i smakowe. Każdy z nas choć raz przekonał się o tym, że borówki amerykańskie są świetnym uzupełnieniem wczesnego dania. Przez naszą stronę uzupełnisz swoją wiedzę o borówce amerykańskiej i jej uprawie.\nDodano 2019-01-30 11:05:44\n👁 338 (0,35 dziennie)\nRolnicza 13A, Bieruń (śląskie)\nDodano 2019-01-04 10:05:28\n👁 266 (0,27 dziennie)\nDodano 2019-01-04 10:05:16\n👁 290 (0,29 dziennie)\nDodano 2018-06-19 12:51:13\n👁 423 (0,36 dziennie)\nDodano 2017-03-14 09:40:09\n👁 921 (0,56 dziennie)


National wynajem samochodów w Chios - Centrum, Grecja - Rental24H.com\nNational wypożyczalnia samochodów in Chios - Centrum, Grecja\nWypożyczalnie samochodów National w pobliżu Chios - Centrum\nNa tej stronie pomożemy Ci wybrać odpowiedni samochód z National w Chios - Centrum, Grecja. Wpisz daty odebrania i zwrotu samochodu w formularzu wyszukiwania powyżej i kliknij "Szukaj" lub z poniższej listy wybierz interesujący Cię samochód.\nNa liście znajdują się samochody oferowane przez National w Chios - Centrum, Grecja. Samochody National są zaznaczone pomarańczową ramką. Dodatkowo lista zawiera samochody z innych firm i z sąsiednich miejsc, które pomogą Ci wybrać najbardziej odpowiedni samochód według ceny i innych parametrów.\nNational wynajmy samochodów w Chios - Centrum I inne odpowiednie samochody\nNational wynajmy samochodów w Chios, Lotnisko [JKH] I inne odpowiednie samochody\nStrefa lotnisk jest najbardziej popularną lokalizacją firmy National w Chios - Centrum, Grecja. Biuro wypożyczalni samochodów znajduje się zwykle przy porcie lotniczym, ale czasami może być konieczne samodzielne dotarcie do niego lub skorzystanie z bezpłatnego autobusu, który dowiezie Cię do wypożyczalni. Podczas wypożyczenia samochodu sprawdź dokładnie typ odbioru pojazdu.\nWybierz spośród lokalizacji wynajmu firmy National w pobliżu Chios - Centrum, Grecja\nPoradnik wypożyczania samochodów w National w Chios - Centrum


Syncromatic ECO NA 300 - 4Printers - Urządzenia, tkaniny, akcesoria do druku\nAUTOMATYCZNY 4-ŚCIEŻKOWY SYSTEM TRANSPORTOWY ECO\nPrzy pomocy tej automatycznej maszyny do szycia długie szwy wykonuje się w ramach pojedynczego procesu, ręcznie, bez przerw, z doskonałymi wynikami. Prędkość szycia jest zsynchronizowana z przenośnikiem doprowadzającym materiał. Dzięki stałemu naprężeniu nici uzyskuje się idealne szwy i idealne wykończenie szwów.\nPierwszy automatyczny 4-ścieżkowy system transportowy ECO. Już w wersji standardowej przesuw przy pomocy walka górnego zapewnia synchronizację czwartego wymiaru i uzyskanie niezwykle płaskich szwów.\nStandardowe wyposażenie do trzech zastosowań przy użyciu jednej maszyny, bez dodatkowych opłat:\nZszywanie szwów bocznych o różnych szerokościach\nKanaliki o różnych parametrach szerokości i wytrzymałości\nRzepy i wzmocnienia\nPrzewijanie taśmy przy pomocy pedału\nOdstępy czasowe uruchomienia i zatrzymania można dowolnie programować, np. na potrzeby wykonywania szwów pierścieniowych\nAutomatyczne szycie - niskie koszty:\nUrządzenie NA 300 znajduje się pomiędzy stanowiskiem pracy projektanta a automatyczną maszyną do szycia NA 23+\nDługie szwy wykonuje się w ramach pojedynczego procesu, ręcznie, bez przerw, z doskonałymi wynikami\nPonieważ proces szycia jest dostosowany do stałej prędkości, przebiega w sposób zsynchronizowany ze stałym naprężeniem nici\nJesteśmy w stanie zsynchronizować dla Państwa niemal każdą głowicę szyjącą.\nZOBACZ JAK DZIAŁA AUTOMATYCZNA MASZYNA DO SZYCIA:


Strony związane z hasłem: fronty kuchenne - strona 1 - Katalog stron internetowych - Extra-strony.com.pl\nOświetlenie sklep Makijaż permanentny Kielce Giemzik Obuwie robocze Fototapety do kuchni Agregaty spawalnicze Programy edukacyjne Kursy językowe Lublin Montaż LED - ledmaker.pl IZR elektronarzędzia Chatauhorcik.pl - Domek w górach\nPolanauv.pl - grafika na szkle do kuchni »\nPrzedsiębiorstwo PolanaUV oferuje kontrahentom różnorodne panele ze szkła. Zapewniamy również wykonanie druku oraz grafiki na szkle. Oferujemy świetną jakość wydruku, dzięki czemu możemy zapewnić nienaganny wygląd każdego przygotowywanego artykułu. Posiadane przez nas n ...\nFrontykuchenne.eu lakierowane »\nNa prezentowanej tutaj stronie internetowej odszukają Państwo zróżnicowany wybór frontów kuchennych wykonywanych przez najlepszych polskich producentów. Dostępna tutaj oferta zawiera fronty drewniane a także nowoczesne fronty lakierowane i okleinowe wyrabiane z płyty MD ...


040 – Szarańczak (Acrididae) | Oczy W Oczy\n040 – Szarańczak (Acrididae)\nW kolekcji mamy już jednego szarańczaka, pora na kolejnego ;-). Archiwa oczywiście… zresztą, uwzględniając co się dzieje za oknem, to na archiwa będziemy skazani jeszcze przez parę wpisów ;-).\nTen portret był najbardziej udanym zdjęciem z sesji, ale mamy jeszcze dwa, bardziej poglądowe:\nNawet nie podejmujemy próby identyfikacji drania. Jedno jest pewne: jest to przedstawiciel prostoskrzydłych 😉\nJeśli klikniecie na pierwsze zdjęcie (to na samej górze) to będziecie mogli zobaczyć je w nieco większym rozmiarze (1500 pix dłuższy bok).\nData wykonania zdjęć: 27 – 08 – 2011\nRząd / podrząd: prostoskrzydłe (Orthoptera) / krótkoczułkie (Caelifera)\nTyp / podtyp: stawonogi /\nTagi: acrididae, blog przyrodniczy, konik łąkowy (Chorthippus parallelus), makrofotografia, oczy w oczy, Orthoptera, owady, prostoskrzydle, szaranczak\n16 thoughts on “040 – Szarańczak (Acrididae)”\nCaddicus Caddi on Kwiecień 1, 2012 o 8:35 am said:\nO ja cieeee… ale spojrzenie. Obcy, ósmy pasażer Nostromo.\nOnibe on Kwiecień 1, 2012 o 10:42 am said:\nno ba! wszystkie trawki przed nim drżą 😉\nvitoos on Kwiecień 1, 2012 o 10:27 am said:\nNa tym pierwszym to faktyko mega zbliżenie..\nOnibe on Kwiecień 1, 2012 o 10:45 am said:\njest to niemal 100% kadru, przyciąłem o tyle, coby pozbyć się winietowania i paru zbędnych ozdobników z krawędzi. Jestem z tego powodu dumny, bo rzadko udaje mi się zrobić (bez lampy!) tak mocne zbliżenie samą tylko ogniskową obiektywu i rajnoxem (tzn. bez cropu)\nchwastowisko on Kwiecień 1, 2012 o 2:56 pm said:\nKoniki są fajne z tym swoim ciekawskim spojrzeniem. 😉\nFajnie wyszło oczko. 🙂\nOnibe on Kwiecień 1, 2012 o 3:02 pm said:\nsą fajne… a w kategorii dostępności, mogą się bić z muchami, bo jest ich zawsze pełno 😉\nzielarka on Kwiecień 1, 2012 o 11:23 pm said:\nPierwsze zdjęcie chyba jest jednym ze zdjęć pojawiających się w nagłówku. Prawda? 🙂\nOnibe on Kwiecień 2, 2012 o 8:21 am said:\ntak jest, a przynajmniej jednym z kilku 😉\nzielarka on Kwiecień 2, 2012 o 9:31 am said:\nŁadne jest. 😉\nOnibe on Kwiecień 2, 2012 o 10:52 am said:\ngaleriasmakow on Kwiecień 2, 2012 o 12:26 pm said:\nWczoraj z Tatą rozmawialiśmy o robieniu zdjęć różnym robaczkom itp. 🙂 tym samym o obiektywach i całej reszcie, aż w końcu temat zszedł Wasz blog i zdjęcia bo co jak co ale takie stworzenia przeglądam zwykle uważnie u Was 🙂\nNajbardziej podoba mi się ostatnie foto !\nOnibe on Kwiecień 2, 2012 o 12:47 pm said:\nmiło, że staliśmy się tematem dyskusji, acz jeśli chodzi o makrofotografię, to ku wielkiemu ubolewaniu własnemu, daleko nam do bycia autorytetem ;-(. Daj nam parę lat, a tymczasem zachęcamy do rzucanie okiem także na kilka zaprzyjaźnionych stron, można popodziwiać zdjęcia czynione przez weteranów ;-).\nniezależnie od wszystkiego, każda pochwała cieszy, więc bardzo dziękujemy za miłe słowa… Wolisz ostatnie zdjęcie od pierwszego? Też ciekawie 😉\ngaleriasmakow on Kwiecień 2, 2012 o 3:03 pm said:\nMoim zdaniem robicie sporo ciekawych zdjęć w tej tematyce, więc dlaczego by nie podać Was za przykład 🙂\nZajrzę, zajrzę a jak zrobi się cieplej to sama powędruję gdzieś w poszukiwaniu okazów.\nPierwsze jest fajne, też mi się podoba ale mając wybór wybrała bym ostatnie 🙂 Fajne ujęcie całości i kompozycja tła.\nOnibe on Kwiecień 2, 2012 o 3:56 pm said:\ndzięki, miło być docenionym 😉\ni zdecydowanie polecamy własne próby z uwiecznianiem braci mniejszych ;-D\norillo on Kwiecień 3, 2012 o 6:13 pm said:\nŚwietne zbliżenie na pierwszym 🙂\nOnibe on Kwiecień 3, 2012 o 6:31 pm said:\nfartnęło się, w tym roku będzie trzeba zrobić repeat 😉\n(?) - identyfikacja niepewna, MAKROFOTOGRAFIA, Owady, Prostoskrzydłe, Stawonogi, Zwierzęta


Delikatnie myjący i pielęgnujący żel doskonale nadaje się dla osób z wrażliwą skórą, ponieważ nie zawiera żadnych szkodliwych, uczulających i uwrażliwiających substancji. Może go bezpiecznie stosować cała rodzina, od maluchów po starszych!\nŻel pod prysznic zawiera olej kokosowy, olej ze słodkich migdałów, masło shea, a także witaminę E. Produkt wygładza, nawilża i pielęgnuje.\nOlej ze słodkich migdałów pozwala zachować skórze młodzieńczy wygląd. Jest bogaty w proteiny, sole mineralne, witaminy A,E,D i witaminy z grupy B oraz duże ilości kwasów: linolowego (20-30%) i oleinowego (60-70%). To sprawia, że zapobiega przesuszaniu skóry oraz wzmacnia funkcje ochronne skóry.


To co stało się pod Warszawą przechodzi ludzkie pojęcie. Auto osobowe zmiotło kilkunastotonowego tira z drogi | Z kraju Pikio\nPikio Z kraju To co stało się pod Warszawą przechodzi ludzkie pojęcie. Auto osobowe zmiotło kilkunastotonowego tira z drogi\nTo co stało się pod Warszawą przechodzi ludzkie pojęcie. Auto osobowe zmiotło kilkunastotonowego tira z drogi\nKierowca osobówki uderzył w tira, tym samym spychając go z jezdni. Na miejscu zjawiły się odpowiednie służby, który zajęły się mężczyzną podróżującym BMW. Śledczy wciąż nie potrafią zrozumieć, w jaki sposób mogło dojść do czegoś takiego.\nKierowca trafił do szpitala po tym, jak pod Warszawą uczestniczył w poważnym wypadku. Jego auto zwyczajnie zmiotło z drogi samochód ważący kilkanaście ton. Funkcjonariusze, którzy przybyli na miejsce, nie mogli uwierzyć własnym oczom, jednak mimo ogromnego zdumienia, szybko zabrali się do pracy. Rozpoczęły się badania okoliczności zdarzenia.\nTo przechodzi ludzkie pojęcie. Kierowca osobówki zmiótł tira z drogi\nDo wypadku doszło w Puczycach na trasie Łosice. 33-letni kierowca osobowego BMW, mieszkaniec gminy Platerów, niespodziewanie doprowadził do przerażającej kolizji. Mężczyzna zjechał nagle na przeciwległy pas ruchu i uderzył w jadącego po nim tira. Siła uderzenia sprawiła, że ważący kilkanaście ton samochód, z urwanym zbiornikiem paliwa, wypadł z drogi i zjechał na pobliskie pole.\nPoważnie uszkodzone zostało również auto osobowe, które po zderzeniu, zatrzymało się na poboczu. Aż ciężko uwierzyć w to, że niewielkie BMW zdołało zepchnąć z jezdni co najmniej kilka razy większe auto. Świadkowie zdarzenie zawiadomili odpowiednie służby, które błyskawicznie rozpoczęły swoje prace.\nJako pierwsza na miejscu zjawiła się karetka pogotowia, chwilę później straż pożarna i policja. Funkcjonariusze wydostali kierowcę BMW z jego wnętrza, by udzielić mu niezbędnej pomocy. Mężczyzna z obrażeniami został przewieziony do szpitala. Na chwilę obecną nie wiadomo, w jak poważnym jest stanie oraz czy jego życiu zagraża niebezpieczeństwo. Z przekazywanych przez media informacji możemy się jednak dowiedzieć, że drugi kierowca nie odniósł większych obrażeń.\nNa miejscu pracuje policja, która zbiera istotne informacje. Śledczy starają się dowiedzieć, co dokładnie doprowadziło do wypadku. Mężczyzna jadący tirem najprawdopodobniej został już przesłuchany, a gdy tylko będzie to możliwe, mundurowi podejmą się rozmowy z 33-latkiem. Funkcjonariusze wstępnie zakładają, że do zboczenia z trasy i tym samym kolizji, doprowadziło zmęczenie kierowcy BMW, jednak nie przyjmują tej teorii za pewną.\nkierowca wypadek tir Policja super express


Uważaj, czego pragniesz - Szafrańska Anna | Książka w Sklepie EMPIK.COM\n33,39 zł 41,90 zł (-20%)\nWymiary produktu [mm]: 208 x 32 x 149\n07-06-2021 o godz 10:02 Paulina dodał recenzję:\nWiedziałam, że sięgając po najnowszą powieść Anny Szafrańskiej, muszę być przygotowana na lekturę niełatwą, poruszającą, przy której na pewno mój umysł nie odpocznie. I nie pomyliłam się, ponieważ „Uważaj, czego pragniesz” to nie tylko przepiękna okładka, w której zakochałam się od pierwszego wejrzenia. To też niesamowicie emocjonująca, szokująca, zaskakująca pod wieloma względami, ale przede wszystkim niezwykle wartościowa i niosąca przesłanie opowieść, która od pierwszych rozdziałów pochłonęła mnie bez reszty, nie pozwalając się odłożyć do momentu, aż zamknęłam ostatnią stronę. Historia Aleksa i Julii przeniknęła każdą cząstkę mojej duszy i jestem pewna, że nie tylko mojej. 💙 Autorka po raz kolejny oddała w ręce czytelników powieść, której treść jest naszpikowana emocjami! Całym wachlarzem skrajnych uczuć, które całkowicie zawładnęły moim ciałem, niejednokrotnie pozbawiając mnie możliwości zaczerpnięcia głębszego oddechu. Obawiam się, iż na ten moment nie jestem w stanie znaleźć odpowiednich słów, którymi mogłabym Wam chociaż po części opisać to, czego doświadczyłam w trakcie lektury. Ja po prostu czułam i przeżywałam wszystko razem z bohaterami, cieszyłam się razem z nimi, złościłam, bałam się, byłam zdezorientowana, zagubiona, a nawet przerażona. Cierpiałam i płakałam, szczególnie końcowe wydarzenia sprawiły, że łzy strumieniami spływały po moich policzkach, a ja nawet nie próbowałam ich już zatrzymać. Powieść „Uważaj, czego pragniesz” złamała moje kruche serce na wiele drobnych kawałeczków, a następnie ukradkiem skradła kilka z nich, które już na zawsze zostaną między jej stronami. Historia głównych bohaterów bez wątpienia zadaje czytelnikowi głębokie rany, ale równocześnie koi ból i daje nadzieję. Anna Szafrańska stworzyła tak niewiarygodnie piękną, wzruszającą i absolutnie przejmującą historię, ale jednocześnie cholernie niesprawiedliwą, trudną, pełną bólu i cierpienia. Z Aleksem i Julką niemal od pierwszych stron połączyła mnie bardzo silna więź, może nawet tak samo silna i nierozerwalna jak ta, która niepostrzeżenie narodziła się między bohaterami. Autorka ma niezwykły talent do kreowania postaci nietuzinkowych, złożonych i niewątpliwie zapadających w pamięć. Tworzy bohaterów autentycznych i wiarygodnych, którzy nie są wyidealizowani, mają wady i zalety, problemy, z którymi zmagają się każdego dnia. Aleks jest zamkniętym w sobie, cichym, wyobcowanym chłopakiem, który unika kontaktu z ludźmi. Julka natomiast jest ciepłą, sympatyczną dziewczyną z sercem na dłoni, która nie potrafi nikomu odmówić pomocy. Oboje mają swoje demony, które nie pozwalają im w pełni cieszyć się życiem. Tajemnice, które skrywają głęboko w sobie, bojąc się wyjawić prawdę. Początkowo relacja tych dwojga jest bardzo niepozorna. Delikatna i niewinna. Z zaciekawieniem, ale też lekką obawą śledziłam jej rozwój. Obserwowanie, jak między nimi rodzi się nić porozumienia, jak wzajemnie stają się dla siebie oparciem w najgorszych chwilach, było naprawdę urzekającym i ściskającym za serce doświadczeniem. A dzięki rozdziałom pisanym z perspektywy nie tylko Julki, ale również Aleksa mogłam zajrzeć w głąb jego umysłu, poznać jego myśli, które nierzadko były bardzo zawiłe i niejasne, wręcz obsesyjne, spowite mrokiem, który budził mój niepokój, ale jednocześnie dawał mi swego rodzaju ukojenie. „Uważaj, czego pragniesz” to historia, której biegu wydarzeń nie byłam w stanie przewidzieć. Z każdym kolejnym rozdziałem czułam, że zbliża się coś... nieuchronnego. Coś, co wprawi mnie w stan osłupienia. Czułam rosnącą w gardle gulę, która w momencie, gdy autorka zrzuciła na mnie tę (nie)oczekiwaną bombę, całkowicie odebrała mi dech. Nic nie mogło mnie przygotować na to, co się wydarzyło... Anna Szafrańska stworzyła opowieść tak inną, nieschematyczną, wyjątkową pod wieloma względami, że po prostu brak mi słów... A wiecie, co jeszcze mną wstrząsnęło? Tytuł książki. Od samego początku byłam nim bardzo zaintrygowana, ciekawiło mnie, co też może się za nim kryć, ale gdy to odkryłam, zaniemówiłam... „Uważaj, czego pragniesz” to lektura, która bardzo mocno i dosadnie daje czytelnikowi do myślenia. To książka, którą można też uznać za pewnego rodzaju ważną życiową lekcję. Historia Aleksa i Julii z całą pewnością zostanie w mojej pamięci na dłużej, a obraz wydarzeń, które rozegrały się na kartach tej powieści, myślę, że jeszcze przez długi okres będzie rysował się przed moimi oczami. Nie wiem, jak jeszcze mogłabym Was zachęcić do sięgnięcia po tę pozycję... Po prostu MUSICIE przeczytać tę opowieść! Z całego serca Wam ją polecam i jestem przekonana, że się nie zawiedziecie, a wręcz przeciwnie, mimowolnie oddacie jej swoje serce. Dajcie się porwać przejmującej historii Aleksa i Julii, zatraćcie się w ich świecie, w którym mrok, ból i lęk miesza się ze światełkiem nadziei, ukojenia i spokoju. Anna Szafrańska stworzyła boleśnie prawdziwą, ujmującą, unikalną historię o nieprzeciętnej sile miłości, która jest w stanie pokonać najgęstszy mrok i najgorsze demony.\n05-06-2021 o godz 18:12 BarbaraAndHerBooks dodał recenzję:\n„(…) czasami trudno jest wydobyć z siebie głos, powiedzieć „nie”, przyznać się do swoich lęków, do bólu, który znosi się latami.” „Musimy rozważniej wypowiadać życzenia, uważać na to, czego pragniemy. Nasze marzenia to obosieczny miecz – spełniając je, równie dobrze możemy stracić coś cennego.” . Uwielbiam książki Anny Szafrańskiej, ponieważ zawsze dostarczają mi wielu skrajnych emocji. Lubię, gdy to, co przeczytam pozostaje ze mną na dłużej. Te wszystkie myśli i uczucia. „Uważaj, czego pragniesz” to kolejna pozycja tej Autorki, która tak bardzo mnie poruszyła. Główna bohaterka to niespełna 18-letnia Julka Tarnicka, która mieszka w Biedrusku - wsi niedaleko Poznania, gdzie wszyscy się znają. Dziewczyna jest do rany przyłóż i nigdy nie odmawia, gdy ktoś potrzebuje jej pomocy. Ma chłopaka Leona, który nią manipuluje, a przyjaciółka Wiki nie jest wobec niej do końca szczera. Julka nie ma w życiu lekko. Jej ojciec to alkoholik, który się nad nią znęca, a matka nie potrafi się mu przeciwstawić. Mimo tego, co ją spotyka jest ciepłą i uczynną nastolatką. Gdy w szkole zjawia się nowy uczeń – Aleks Świtowski, wszyscy bardzo chcą dowiedzieć się o nim czegoś więcej. Chłopak jest bardzo zamknięty w sobie, jednak po jakimś czasie między nim a Julką nawiązuje się nić porozumienia. Wraz z matką przeprowadził się z Warszawy, gdzie zostawił za sobą przykrą przeszłość. Nie będę Wam zdradzać zbyt dużo, ale napiszę tylko, że zdecydowanie nie było mu lekko. Teraz Aleks chowa się pod kapturem ze słuchawkami w uszach. Kiedyś malował, a teraz nie może patrzeć na farby i pędzle. Anna Szafrańska zastosowała w swej powieści narrację pierwszoosobową z perspektywy Julki oraz Aleksa, dzięki czemu dokładnie poznajemy ich uczucia. Żadne z nich nie ma lekko i boryka się z własnymi demonami. Razem wydają się jakoś sobie z tym wszystkim radzić, jednak nie do końca im się to udaje. Autorka miała naprawdę świetny i zaskakujący pomysł na fabułę. Nie spodziewałabym się tego, co wymyśliła, ale był to strzał w dziesiątkę. Ta książka jest smutna, wzruszająca i przejmująca do szpiku kości. Wielokrotnie roztrzaskała moje serce na kawałki. Zakończenie mnie zaskoczyło, ale i zadowoliło. Bardzo podoba mi się to, że Anna Szafrańska nie boi się sięgać po trudne i kontrowersyjne tematy. Myślę, że takich książek nigdy dość, bo trafiają wprost w serce czytelnika i dają naprawdę wiele do myślenia. Gdy tylko zobaczyłam zapowiedź tej pozycji, wiedziałam, że muszę ją przeczytać i bardzo się cieszę, że się na nią skusiłam. Lektura wciągnęła mnie od samego początku i ciężko było mi ją odłożyć. Jeżeli macie ochotę na książkę, która głęboko Was poruszy, to „Uważaj, czego pragniesz” będzie dla Was idealna. Ostrzegam jednak, że Wasze serce może tego nie wytrzymać.\n29-05-2021 o godz 21:15 Katarzyna Płaza dodał recenzję:\n"Uważaj, czego pragniesz" to książka tak piękna, przejmująca, wzruszająca i wartościowa, że wskakuje na listę najlepszych powieści, jakie w życiu czytałam! Sięgając po ten tytuł wiedziałam, że muszę nastawić się na wielkie emocje, ale nie spodziewałam się, że będą one niczym fale tsunami. Ta książka po prostu zmiotła mnie z powierzchni ziemi i pozostawiła ogrom refleksji. Historia zamkniętego w sobie Aleksa i przyjaznej, zawsze chętnej do pomocy Julii, jest jedyna w swoim rodzaju. Relację tych dwojga śledziłam z niemałym zainteresowaniem. Piękne jest to, jak dwie skrzywdzone przez los dusze, odnajdują się i próbują siebie nawzajem uleczyć. Niestety, niektóre rany są tak głębokie, że nie wystarczy tylko opatrunek. Anna Szafrańska wie, jak poruszyć i zaskoczyć czytelnika. Najpierw powoli i delikatnie wprowadza odbiorcę w fabułę, żeby po chwili zrzucić na niego prawdziwą bombę. Autorka ma talent do tworzenia żywych bohaterów, którym człowiek z całych sił kibicuje. Wejście do umysłu Aleksa, poznanie jego myśli, było jak podróż statkiem podczas sztormu. Tyle chaosu, mroku, ale również pojawiające się przebłyski światła, które na chwilę dawały spokój i ukojenie. Postaci Julki również nie mam nic do zarzucenia, a wręcz podziwiam jej siłę, wytrwałość, a także głębię uczuć, którą w sobie miała. "Uważaj, czego pragniesz" to książka tak rewelacyjna, że musicie ją przeczytać. Nie chce za dużo zdradzać z fabuły, ponieważ każdy powinien odkryć ją sam. Jest to powieść, o której nie da się zapomnieć. Książka mająca piękne przesłanie i tak przepełniona emocjami, że aż ciężko ubrać w słowa te wszystkie myśli kłębiące się w głowie. Zakończenie zwala z nóg i sprawia, że łzy płyną po policzkach, nawet po odłożeniu lektury. Nie mogę zapomnieć również o tytule, który niby jest wymowny, ale dopiero, gdy człowiek zagłębi się w tekst, to poznaje jego prawdziwy sens. Historia Aleksa i Julii jest niepowtarzalna. Pokazuje, jak brutalne i niesprawiedliwe potrafi być czasem życie, oraz jak wielką siłę ma miłość. Jestem zakochana w tej książce. Oddałam jej swoje serce i chyba długo go jeszcze nie odzyskam. Jeśli szukacie historii, która Was wzruszy, która wywoła skrajne emocje, i która skłoni do najróżniejszych refleksji, to musicie dać jej szansę! Polecam.\n31-05-2021 o godz 08:57 ananke144_czyta dodał recenzję:\nJak to jest, kiedy czujesz się, jakbyś spalał się od środka? Jak to jest być w notorycznym życiowym śnie, a realny świat cię przeraża? Czujesz, słyszysz, widzisz, smakujesz, dotykasz, a wszystkie zmysły zalewają cię chaotyczną falą i obmywają. A ty pragniesz jedynie odzyskać kontrolę, o której marzysz. Jesteś więźniem własnego umysłu, pragnień, których nie możesz spełnić i słów, których nigdy nie będziesz w stanie wypowiedzieć. Czy pozbawiona emocji twarz to obrona przed ludźmi i światem, czy może jest wynikiem CHOROBY UMYSŁU ? A twój świat to MROK, który oblepia i cementuje duszę. To CIENIE, które wypełniają od środka, pożerają i przejmują kontrolę. Ten mrok przeraziłby każdego. Ale nie JĄ. A słowa, które ranią, tną duszę na maleńkie kawałki, z serca robią krwawą miazgę- u niej potęgują uczucie. Gdzie kończy się miłość, a zaczyna obsesja ? Jak to jest wniknąć w umysł skażony obłędem i szaleństwem i zobaczyć tam mrok, usłyszeć głosy, które potęgują chaos w głowie ? . Zaczyna się niepozornie. Klasyczna młodzieżówka, trochę w stylu "Spragnionych". Potem, kiedy bliżej poznajemy Aleksa- historia zaczyna nas coraz bardziej intrygować. Coraz bardziej świat Aleksa przeraża i kusi jednocześnie, a nam trudno jednoznacznie ocenić to, co widzimy. Potem wydarza się COŚ, co sprawia, że nasze serce na chwilę zamiera z przerażenia... I kiedy już się wydaje, że wszystko wiemy- autorka tak umiejętnie miesza w tym kotle obłędu, że tym razem serce zamiera - ze wzruszenia. . Autorka mnie zaskoczyła. Nie spodziewałam się, że ta historia tak poruszy. I że popłyną nawet łzy. Niby wiem, że nie mogła, a nawet nie miała prawa się wydarzyć, ale... W postaci Aleksa jest coś hipnotyzującego, a my widzimy go przez pryzmat jego szaleństwa. Jego postać zostaje w głowie i nie daje spokoju. Faktycznie autorka Anna Szafrańska to królowa ludzkich dramatów. Emocje królują. Niech nie zwiedzie Was początek książki, bo z każdą kolejną stroną będziecie pochłaniać ją z zapartym tchem, a wędrówka po umyśle Aleksa będzie dla Was niezapomnianym doznaniem. Polecam- https://www.instagram.com/ananke144_czyta/\n10-06-2021 o godz 14:25 Weronika dodał recenzję:\nPrzedstawiam Wam książkę spod pióra @annaszafranskaauthor , która zapewniła mi ogromnego książkowego kaca. Historia, która spowodowała, że moje serce biło szybciej. Która mnie poruszyła, zachwyciła i jak zawsze, rozbroiła emocjonalnie. Fenomenalna w swojej prostocie i przekazie! . Aleks to młody, uzdolniony chłopak, który wraz z mamą przeprowadza się do Biedruska- miasteczka pod Poznaniem. Raczej milczący, zamknięty na świat zewnętrzny i niechętny na nawiązywanie nowych relacji. Żyje w „swoim” świecie, otoczony muzyką i książkami. Gdy spotyka Julię, od pierwszych chwil czuje, że ona jest jego wybawieniem. Tunelem w światełku, gdy ONI zaprzątają mu życie. Julia to dziewczyna, której życie z każdej strony daje popalić. Tata alkoholik, wszczynający kłótnie i awantury. Mama, która mimo całego bólu, na wszystko pozwala i nie robi nic w kierunku uwolnienia się od strachu. Dziewczyna pragnąca uciec od przemocy, kłamstw i złudnych nadzieji. Należy raczej do tych skromnych, trzymających się na boku, ale za to bardzo inteligentych. Dziewczyn, które posiadają cel i skrupulatnie do niego dążą. Oboje szukają akceptacji, wsparcia i zrozumienia. Coś czego Aleks nie może znaleźć u mamy, a Julia u swojego chłopaka i przyjaciółki. . Po zakończeniu tej historii czułam się przeżuta i wypluta. Autorka oddała w nasze ręce dramatyczną historię, która zaskakuje na wielu warstwach. Kreacji bohaterów, którzy zaskakują siłą charakteru i mocą przeżyć. Fabuły, która od samego początku do samego końca intryguje, pozostawia nutę niepewności, tajemnicy i strachu. Ukazania realiów. Jak życie w rodzinie pełnej przemocy, wpływa na dziecko/nastolatkę. Jak osobom chorym/ innym, ciężko dostosować się do panujących norm w szkole, wśród rówieśników. . Julia i Aleks należą do bohaterów innych, wyróżniających się z tłumu. Wspólnie odnajdują coś niezwykłego, nutę porozumienia, rodzącą się od pierwszego spojrzenia. Przechodzącą w przyjaźń i zauroczenie niezrozumiałe dla nikogo innego. Łączy ich coś niezwykłego, fantastycznego. Miłość, która zaskoczy nie tylko Julię. Dziwna, przerażająca, obsesyjna. .\n30-05-2021 o godz 15:55 Barbara Bandyk dodał recenzję:\n„Skupiłem się na muzyce – tonach, ostrych dźwiękach, pulsowaniu. Powtarzałem w myślach teksty piosenek, wyczulając się na rozbrzmiewające w słuchawkach nuty – a wyciszając otoczenie”. Zakochać się w samej okładce to jedno, ale ja oprócz tego jestem zakochana w treści. W rewelacyjnym odniesieniu tytułu do treści. Ale także w przesłaniu, jakie niesie za sobą historia Aleksa i Julii. Anna Szafrańska ma ogromny talent do tworzenia postaci trudnych, których bolesne doświadczenia rozrywają serce czytelnika na strzępy. Daje jednak przy tym ukojenie, bo mimo tych bolesnych doświadczeń w ich historii znajduje się odrobinka nadziei. Tak było i w przypadku „Uważaj, czego pragniesz”. Aleksa i Julię na początku nie łączyło nic, ale im bardziej się poznawali, tym bardziej dostrzegali, że łączy ich ogromna nić zrozumienia. Wycofanie i brak kontaktu Aleksa z rówieśnikami ma na niego ogromny wpływ. Od początkowych rozdziałów widać było, że lepiej czuje się w swoim towarzystwie, a najlepiej w świecie muzyki. Bo to właśnie ona przynosiła mu ukojenie i spokój. Do czasu aż Aleks znalazł swoją „bratnią” duszę, pełną szram i okaleczeń, która okazała mu odrobinę ciepła i empatii. . Tą duszą okazała się Julia. I to było zaskakujące, jak dwie skrzywdzone istoty pragną swojego azylu i miejsca, które przeniesie ich z dala od problemów. „Uważaj, czego pragniesz” to poruszająca i zaskakująca swoim finałem historia, która chwyta za serce i pozostawia czytelnika w mocnym osłupieniu. Daje do myślenia w taki specyficzny a zarazem naturalny sposób (aż ciężko to ubrać słowami). Ta historia pokazuje jak łatwo przekroczyć granicę i dać się ponieść szaleństwu w imię miłości. Jednak razem z Anną Szafrańską warto przekroczyć każdą granicę, by poznać jej fenomenalne pióro!\n02-07-2021 o godz 15:51 Anonim dodał recenzję:\nTa powieść skradła mi serce więc dzieląc się moimi przemyśleniami dzielę się z wami częścią mojego serca. Anna Szafrańska napisała powieść mroczną, trzymająca w napięciu, która pozostawia czytelnika z wyrwanym sercem ale także z nadzieją, że w każdym gdzieś tkwi dobro, które wystarczy tylko wydostać. Osiemnastoletni Aleks wraz z mamą sprowadza się do Biedruska, od początku mamy wrażenie,że ciągnie za sobą tajemnicę, którą spowija mrok a sam chłopak izoluje się od świata, dosłownie. Boli go hałas, ludzie - wszystko. Siedemnastoletnia Julia natomiasta.ojca alkoholika, który bije ją i znęca się nad nią psychicznie, ma też chłopaka, który ma ogromne problemy z agresją ale Julka wierzy, że może go zmienić. Ma też przyjaciółkę - Wiki, która jako jedyna wie jak źle jest w domu rodzinnym Julki. Splot okoliczności dramatycznych dla nastolatki sprawia,że zostaje jej tylko Aleks. Dziewczyna wie,że Aleks ma problemy psychiczne ale nie boi się przecież to tylko jakieś zaburzenie że spektrum Autyzmu... Tymczasem Oni już wybrali. Oni wiedzą o niej. I wybrali ją dla niego... A on nie może się sprzeciwić. Los tych dwojga został już został przesądzony... A jednak pamiętajcie... Zawsze gdzieś tli się promień słońca... Ta książka jest genialna, mocna, wstrząsająca i nieprzewidywalna. A jej zakończenie zostawi was ze złamanym i krwawiącym sercem.\n01-06-2021 o godz 23:13 SangOLa dodał recenzję:\nGenialne ujęcie choroby psychicznej, książka powala na kolana. A serce rozrywa na drobniutkie kawałeczki. Szacun dla autorki!\n09-06-2021 o godz 08:07 Anonim dodał recenzję:\n23-07-2021 o godz 14:34 Irena dodał recenzję:\n03-07-2021 o godz 12:34 Małgorzata dodał recenzję:


elka.pl - Spalał śmieci przez lenistwo\nStart Wschowa Spalał śmieci przez lenistwo\nOburzająca postawa mieszkańca Wschowy\nSpalał śmieci przez lenistwo\n17.08.2020. Radio Elka, Bartłomiej Klupś\nZamiast wyrzucić odpady do pojemnika, spalał je w piecu kaflowym. Mieszkaniec Wschowy został ukarany najwyższym możliwym mandatem. Jak tłumaczył strażnikom miejskim, tak było dla niego wygodniej, bo nie musiał kilka razy schodzić po schodach.\nMimo panującego upału na dworze, mundurowi otrzymali zgłoszenie, że z komina budynku wielorodzinnego przy ul. Wolsztyńskiej\nwydobywa się czarny dym i nieprzyjemny zapach.\n- Na poddaszu budynku jeden z mieszkańców spalał znaczną ilość różnego rodzaju odpadów: plastiki, papiery, folie czy stare zabawki. Na pytanie dlaczego tak robi, odparł, że jest mu tak wygodniej i łatwiej. Nie chciało mu się schodzić na dół, aby wyrzucić śmieci do pojemnika - mówi Witold Skorupiński, komendant straży miejskiej we Wschowie.\nTrudno skomentować postawę mieszkańca, który za zatruwanie środowiska został ukarany 500-złotowym mandatem.\n1. Dodane przez Palacz, w dniu - 17-08-2020 14:18\nTrzeba cenić gościa za szczerość i, że nie ściemniał jak 99% innych by zrobiło. Jest leniem i bardzo go za to cenię.\n2. Dodane przez Izotop, w dniu - 17-08-2020 17:00\nProszę mi powiedzieć czym na wsiach palą w piecach aby mieć ciepłą wodę. I to nie tylko tam gdzie nie ma gazu. Ktoś wierzy że nikt tam nie wrzuca śmieci do pieca? Zdecydowana większość tak robi i wystarczy wyjść wieczorem z domu aby to poczuć.\n3. Dodane przez Demon, w dniu - 17-08-2020 17:27\nA propos spalania śmieci. W piecu trzeba czymś rozpalić. Czy można do tego użyć starych gazet?\n4. Dodane przez do kom. 2, w dniu - 17-08-2020 19:54\nSpróbuj wyjść na wsi wczesną jesienią na dwór pod wieczór. Jest już wystarczająco ciemno aby palić tym co od wiosny zostało zgromadzone w komórkach. Wtedy nas całą wioską unosi się dym przypominający mgłę. Ryczeć się wtedy chce, bo nie ma czym oddychać.\nPoza tym warto wiedzieć, że w Polsce śmieci dzielą się na palne i niepalne. Palne zaś dzielą się na palne w dzień i palne w nocy.\n5. Dodane przez ale, w dniu - 17-08-2020 22:11\nw porownaniu do pozarow "zlomu" w Przysiece to Pikus.\n6. Dodane przez Fajerek, w dniu - 17-08-2020 22:54\nZamiast karać trzeba było terapię zafundować.\nNikt normalny nie pali w kaflowym piecu przy 30 stopniach Celcjusza na zewnątrz!\nPRZECIEŻ NAWET WODY NIE GRZAŁ !\nZamiast karać trzeba jakoś do człowieka dotrzeć i spróbować wyleczyć.\n7. Dodane przez do kom. 5, w dniu - 17-08-2020 23:16\n8. Dodane przez do 4, w dniu - 18-08-2020 09:01\nDo 4. To jest niestety dramat. I ludzka głupota sąsiadów, gdzie "nie będę konfidentem" po cichu przyzwala na trucie swoich dzieci i wnuków. Z takimi patolami nie ma gadania, to jest po prostu taki rodzaj tępoty umysłowej która myśli że wie najlepiej. Potem płacz, że ludzie mają nowotwory. Mają, bo przyzwalają na takie rzeczy i dają się potulnie jak baranki truć.\n9. Dodane przez Do 4, w dniu - 18-08-2020 13:50\nAle szukaj nowotworów na półkach z żywnością .\nNawet jak są bez konserwantów to są naświetlane izotopami.\nO opryskach nawet nie wspomnę.\nOd jednego spalonego misia raka mieć nie będziesz.\nZamkniesz okna i przeczekasz. a bez jedzenia nie wyżyjesz.\nWięc co dzień faszerujesz się truciznami a kupa hałasu o cukier.\nNapromieniowanie produktów żywnościowych polega na poddaniu ich działaniu dużych dawek radioaktywnego kobaltu 60 lub cezu 137, promieni gamma lub wiązek elektronów\no ogromnej prędkości. Poziom jonizującej radiacji użyty do napromieniowania żywności można porównać do miliarda rentgenów klatki piersiowej. Wprawdzie żywność nie staje się radioaktywna, jednak następująca w wyniku napromieniowania reakcja łańcuchowa zaburza strukturę molekularnąproduktów żywnościowych i niekorzystnie wpływa na ich wartość odżywczą. Jednocześnie hamuje procesy gnilne owoców i warzyw, zabija bakterie i neutralizuje nieczystości, jak np. resztki kału\nw mięsie, lecz nie usuwa ich. Może to doprowadzić do sytuacji, w której wielcy producenci żywności zaczną stosować napromieniowanie zamiast dążenia do zachowania standardów czystości.\nW połowie lat 60. kilka tysięcy funtów napromieniowanego bekonu wysłano do Wietnamu, aby żołnierze amerykańscy mogli odnieść korzyści z najnowszych osiągnięć tej technologii. Jednak już w 1968 r. amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (Food and Drug Administration, FDA) wycofała pozwolenie dotyczące napromieniowania żywności dla armii. Miało to związek z testami na zwierzętach laboratoryjnych, karmionych taką żywnością. Umierały one przedwcześnie, zapadały na choroby nowotworowe i miały problemy z reprodukcją. Był to dopiero początek badań nad takimi produktami spożywczymi wyniki kolejnych były coraz bardziej niepokojące.\nNa śniadanie dostarczane przez New World Order Food Company w roku 2005 będziemy mieli w pierwszej kolejności miskę Perkie Pops - przesłodzone "świeże" płatki z kartonowego pudełka. Jego główne składniki to genetycznie modyfikowana kukurydza, pszenica i ryż z dodatkiem kilku chemikaliów, które mają powstrzymać utlenianie tłuszczów. Telewizyjna reklama utrzymuje, że Perkie Pops jest naprawdę najlepszym śniadaniem, ponieważ pudełko przyozdobione jest znakiem Radura - międzynarodowym symbolem napromieniowywanej żywności.\nPerkie Pops można przybrać odrobiną pokrojonych w plasterki napromieniowanych Sanitary Strawberries (nazwa handlowa truskawek), które siedzą w pudełku już trzy tygodnie, a następnie polać to wszystko zimnym, pasteryzowanym Electro Moo Milkiem (nazwa handlowa mleka). Jeszcze jesteśmy głodni? No to popijmy sobie naświetlonego promieniami rentgenowskimi Neutron Power Orange Juicea (nazwa handlowa soku pomarańczowego), w czasie gdy będziemy smażyć liczącego sobie 21 dni Triple T-bonea (nazwa handlowa potrawy mięsnej) składającego się z trzech części mięsa i pół części tłuszczu, wyhodowanego z pomocą hormonów wzrostu i genetycznych manipulacji. Możemy sobie również zrobić filiżankę całkiem bezpiecznej herbaty, która jest wolna od wszelkich paskudnych bakterii dzięki bombardowaniu jej liści promieniami jonizującymi. Jeśli zaś chodzi o wodę, to już nie ma najmniejszych obaw - została wysterylizowana promieniami rentgenowskimi w miejscowych wodociągach!\nPrzejdźmy teraz do lunchu....\n10. Dodane przez Polo Prawica, w dniu - 18-08-2020 14:05\nPostępowanie z odpadami wymaga edukacji!\nNiestety mandaty wręcza się za pierdoły typu pomalowany papierek w piecu.\nAby wręczyć mandacik korporacji za trucie są za wąscy w kłębie.\nNapromieniowywanie żywności to technologia robiąca użytek z radioaktywnych izotopów (odpadów nuklearnych) lub z akceleratorów liniowych zdolnych do wytwarzania promieniowania równoważnego temu, jakie byłoby potrzebne do wykonania od 10 do 70 milionów prześwietleń klatki piersiowej. Kiedy żywność zostaje wysterylizowana, promieniowanie inicjuje złożoną sekwencję reakcji, które dosłownie rozdzierają jego strukturę molekularną. w procesie tym powstają nowe - często zupełnie nieznane - chemikalia, których nieszkodliwości nikt dotąd nie dowiódł. Witaminy i enzymy zostają zniszczone, zaś świeża żywność staje się martwa.1 Napromieniowana żywność została określona jako ta, "którą można przechowywać przez wieczność", ponieważ proces napromieniowania jest stosowany w celu wydłużenia życia "magazynowego" oraz zabicia bakterii i insektów.\nW procesie napromieniowywania stosowane są dwie najbardziej toksyczne substancje znane człowiekowi: kobalt-60 (szerzej stosowany) oraz cez-137. Pozbycie się radioaktywnego kobaltu i cezu stanowi obecnie poważny problem dla przemysłu nuklearnego ze względu na ilość tych pierwiastków wytwarzanych jako odpady w elektrowniach jądrowych oraz długi czas ich dezaktywacji.2\nW środku zakładu napromieniowywania żywności znajduje się błyszczący wieszak z około 400 prętami kobaltu-60, emitującymi promienie gamma, z których każdy ma 47,7 cm długości i średnicę grubej kredki woskowej. To wysoce radioaktywne źródło jest umieszczone w komorze otoczonej betonową ścianą o grubości 1,83 metra. Kiedy urządzenie nie pracuje, wieszak z prętami jest zanurzony w basenie o głębokości 4,57 metra wypełnionym chłodzoną wodą, która pochłania promienie gamma.\nPrzyciśnięcie odpowiedniego włącznika uruchamia hydrauliczny podnośnik, który podnosi wieszak z kobaltem z zabezpieczającego przed promieniowaniem basenu. Następnie do komory napromieniowywania wjeżdżają wysokie metalowe pojemniki wypakowane żywnością przeznaczoną do konsumpcji, podwieszone do jednoszynowego transportera biegnącego nad komorą. Pojemniki przemieszczają się przez komorę zygzakowatym torem wokół wieszaka z radioaktywnymi prętami, aby umożliwić dotarcie promieni gamma do wszystkich zakątków.3 Czas napromieniowywania jest różny: świeże truskawki są poddawane temu procesowi przez 5 do 8 minut, natomiast w przypadku mrożonych kurczaków trwa to aż 20 minut.\nPrzy pewnym poziomie energii promieniowanie jest w stanie wybić elektrony z atomów materiału, który jest bombardowany. Molekularna struktura bombardowanego pożywienia zostaje w czasie napromieniowywania naruszona i tworzą się wolne rodniki, które mogą wchodzić w reakcje z żywnością i tworzyć nowe substancje chemiczne, zwane produktami radiacyjnymi. o niektórych z nich wiadomo, że są rakotwórcze, na przykład benzen, który powstaje w napromieniowanym mięsie wołowym. Są też i takie, które powstają tylko podczas napromieniowywania.\nWarto przeczytać zanim się da obiadek dziecku.\n11. Dodane przez Ania, w dniu - 18-08-2020 14:11\nWystarczy w Święciechowie zobaczyć jak jest dzień zbierania odpadów segregowanych kto oddaje worki z makulaturą\n12. Dodane przez do 11, w dniu - 18-08-2020 16:29\nA worek z kobaltem pani widziała.\nOd tylu lat bierze pani do ust papier z nadrukiem wypełniony tytoniem i jara a spalony papier śniadaniowy 100 m dalej w wysokim kominie pani szkodzi?\n13. Dodane przez Czytelnik, w dniu - 19-08-2020 13:51\nDo art nr 9 i 10 ludzie jacy wy uczeni jestescie zeby pisac tyle czy nie macie innych problemow?\n14. Dodane przez Czytelnik, w dniu - 20-08-2020 09:59\nDo art nr 13\nA jak nie mają innych problemów to co?


Tarta Z Masa Na Winie - Przepisy w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: tarta z masa na winie\n...rozgrzanego do temperatury 200°C. Piecz 20 minut. 2. Nadzienie: gruszki obierz, rozetnij. Usuń środki z pestkami. Przełóż do garnka, zalej winem. Zagotuj, zdejmij z ognia. Gruszki wystudź w winie...\nWinna tarta z różami z jabłek\nCiasto: 20 dag mąki, 7-8 dag cukru pudru, łyżeczka skórki z cytryny, 10 dag roztartych płatków migdałowych, 15 dag masła lub margaryny, jajko, zapach migdałowy. Masa kremowa: 2 opakowanie budyniu śmietankowego, 2 żółtka, 3 łyżki cukru, 750 ml mleka, 50 ml białego wina. Dodatkowo: 6-7 winnych jabłek, dżem wiśniowy, kwasek cytrynowy.\nTarta z brukselki i czerwonej cebuli\nSkładniki na 8 porcji: 15 dag mąki, 7,5 dag masła, 5 jajek, sól, 35 dag brukselki, 4 czerwone cebule, cukier, 100 ml wytrawnego białego wina, 12,5 dag śmietany, pieprz, olej, 15 dag kremówki, szczypta gałki muszkatołowej.\nSkładniki: 120 g cukru pudru, 3 żółtka, 650 g serka ricotta, 1/2 szklanki bułki tartej, 2 łyżki śmietany 18 proc., skórka starta z cytryny, 6 suszonych fig, w połówkach, 1/2 szklanki rodzynek, skórka obrana z cytryny, szklanka słodkiego białego wina, ciasto kruche: szklanka mąki pszennej, 125 g masła, posiekanego, 1/2 szklanki cukru, 2 żółtka skórka starta z cytryny, konfitura cebulowa: 2 cebule...\nSpód: margarynę posiekaj z mąką pszenną. Dodaj żółtka, cukier i 2 łyżki zimnej wody. Zagnieć ciasto. Schładzaj je 30 minut. Potem rozwałkuj. Blachę wyłóż pergaminem. Wylep ją plackiem. Spód piecz 35 minut w temp. 200 st. Masa: sok zagotuj z cukrem i winem. Mąkę ziemniaczaną rozmieszaj w 1/2 szkl. zimnej wody, wlej do soku, gotuj do zgęstnienia. Wystudź. Utrzyj z żółtkami oraz...\nTarta jabłkowa z winnym kremem\nSKŁADNIKI: ciasto: 20 dag mąki, 15 dag masła, 7 dag cukru pudru, jajko, łyżeczka skórki startej z cytryny, 10 dag płatków migdałowych, olejek migdałowy. Masa: 2 budynie śmietankowe, 2 żółtka, 750 ml mleka, 3 łyżki cukru, 50 ml półwytrawnego białego wina, 6-7 winnych jabłek, dżem wiśniowy, kwasek cytrynowy.\n...1. Spód: czekoladę stop w kąpieli wodnej, odstaw do przestudzenia. Herbatniki drobniutko pokrusz w malakserze. Okruszki wymieszaj z czekoladą. Formę do tarty wyłóż pergaminem. Spód i brzegi wylep przygotowaną masą. Wstaw do lodówki na godzinę. 2. Masa: sok zagotuj z cukrem oraz winem. Mąkę ziemniaczaną rozmieszaj w 1/2 szkl. zimnej wody, wlej do soku, gotuj do zgęstnienia...\nPrzepisy na temat: tarta z masa na winie\nDyniowy gulasz na białym winie Sposób przygotowania 1. Karkówkę umyj, wytrzyj do sucha, potem pokrój w kostkę. Mięso opórsz solą, pieprzem, słodką i ostrą papryką. Przyprawy dobrze wetrzyj w mięso. Czosnek obierz, posiekaj. 2. Dynię rozetnij, usuń pestki oraz włókna. Miąższ odetnij od skóry i pokrój go w średniej wielkości kostkę. Cebulę obierz, posiekaj. Pomidory umyj, skórkę ponacinaj...\n...zrobić oryginalne kotleciki mielone, wystarczy do mięsa mielonego, jajka, bułki i cebuli dodać odrobinę kminu rzymskiego lub garam masali (wtedy będą miały orientalny smak), suszonego czosnku...\n...g czarnych oliwek - tarta bułka według uznania - olej Przygotowanie Ugotować ziemniaki w mundurkach. Kiedy są gotowe, obrać ze skórki i przecisnąć przez praskę. Podgrzać mleko. Postawić ziemniaki(...) - 1 kosteczka masła - 1 łyżka cukru pudru Przygotowanie Rozkawałkowaną czekoladę roztopić na łaźni wodnej, dodać kawę i dobrze wymieszać, by nie powstały grudki. Kiedy masa będzie jednorodna, zdjąć...\n..., aby oblały się sosem. Sprawdzić, czy sos jest dobrze doprawiony. Ułożyć kawałki okonia na cykorii na talerzu, otoczyć wiankiem winogron i oblać naokoło sosem. Podawać na ciepło. Tarta ze śliwkami i białym serem Składniki dla 6-8 osób: Ciasto: 250 g mąki 100 g masła 2 jajka 1 łyżka stołowa cukru 1 szklanka mleka 1 szczypta soli Masa: 200 g śliwek...\nDyskusje na temat: tarta z masa na winie\n. Owinąć szczelnie folią i położyć na ruszt. Piec w temp. 220 stopni przez ok. 25 minut. KOTLETY MIELONE mięso mielone, jajko, sól, przyprawy, tarta bułka - masa ogólna ok. 300 g Mielone mięso należy(...); starta skórka z pomarańczy; 1 duża posiekana cebula; 2 łyżki posiekanej natki pietruszki; 1 łyżka śmietany, może być kwaśna Stek marynować przez 4 godziny w winie z dodatkiem czosnku, soli i pieprzu. Co\nnaleśniki do syropu klonowego\nciasto tarte kakaowe\nczerstwy chleb pudding\nwarstwowo i zdrowo\ndom w kształcie auta\nzdrowy deser różne przepisy\nkarkówka zapiekana w naczyniu z pieczarkami\npotrawy z grochu i fasoli