Czym jest łucznictwo? Co to za sport i w którym kraju jest bardzo znany? Dlaczego jest tak ważny dla Japończyków? - ero-rallying.co.uk\nadmin28 lipca 2021Szybkie samochody gratka dla fanówkoncentracja, łucznictwo, sport\nJapończycy znani są z ogromnego przywiązania do tradycji, a spora ilość obecnych dyscyplin sportowych może się pochwalić długą historią. Wśród tych sportowych dziedzin, z którymi łączona jest współczesna Japonia, znajduje się tradycyjne łucznictwo. O co w nim chodzi?\nKyudo, co oznacza łucznictwo, to jedna z najbardziej wiekowych dyscyplin sportowych, którymi jest w stanie się poszczycić Japonia. Dyscyplina ta bywa dosyć różnorodnie traktowana przez Japończyków. Dla wielu osób jest to nie tyle sport, co bardziej jeden z bardziej ciekawych sposobów na zagwarantowanie sobie możliwości rozwoju duchowego. Ten sport to jednocześnie wielki fragment japońskiej historii. Co musimy wiedzieć w tym temacie?\nŁucznictwo, chociaż tak ważne dla wielu obecnie żyjących Japończyków, do Kraju Kwitnącej Wiśni trafiło z Chin. Bardzo szybko się tu przyjęło, co sprawiło, że japońscy wojownicy już w czasach starożytnych umieli świetnie obchodzić się z łukiem. W czasie wczesnego średniowiecza łucznictwo stało się dyscypliną zastrzeżoną dla arystokracji, a specjalne turnieje stały się ważnymi wydarzeniami na japońskich dworach. Później jednak sprawnego posługiwania łukiem musiał się uczyć każdy wojownik. W walkach łuk nie był jednocześnie zbyt długo stosowany. Już w XVI wieku ujawniła się broń palna, więc samo łucznictwo zostało sportem. Jako dyscyplina sportowa cieszy się ono sporą popularnością do dnia dzisiejszego, ma też znaczne grono swych wielbicieli.\nDo dzisiaj organizowane są też turnieje, w których mogą walczyć ze sobą najlepsi zawodnicy. Japonia poznana jest wielbicielom łucznictwa tak naprawdę z tego turnieju, który odbywa się 15 stycznia w Kioto. To zawody o wspaniałej tradycji, jakie od kilku wieków stanowią najbardziej znaczne wyzwanie dla każdego zawodnika. Coraz więcej osób interesuje się także tą dziedziną w naszym kraju. Choć ten sport nie jest zbyt u nas poznany, to jednakowoż istnieją sklepy, gdzie jesteśmy w stanie kupić profesjonalne akcesoria do łuku. Każdy tak więc ma możliwość, by wypróbować się w tej jakże interesującej dziedzinie. Pamiętać powinniśmy, iż jak każda dziedzina sportu tak łucznictwo rozwija przydatne cechy charakteru. Pośród najbardziej popularnych warto wspomnieć o koncentracji oraz precyzji.\nJeśli szukasz zbliżonych danych na prezentowany wątek, to również rzuć okiem na gra zespołowa pokrewne serwisy, które podnoszą tę kwestię.\nTo cechy, które będą przydatne w różnych okresach naszego życia.


Ostrzeżenie przed fałszywymi wiadomościami e-mail - BGK - Bank Gospodarstwa Krajowego\nSzanowni Państwo! Dbając o Państwa bezpieczeństwo, informujemy, że ktoś podszywając się pod reprezentanta Banku Gospodarstwa Krajowego prowadzi mailową kampanię phishingową. Kampania ta ma na celu skłonienie odbiorcy do otwarcia załączonego do maila pliku. Plik ten zawiera fałszywe informacje o transakcji SWIFT, tymczasem jest to złośliwe oprogramowanie.\nW przypadku otrzymania takiej wiadomości prosimy o kontakt (bgk@bgk.pl, kom.:+48 801 598 888; tel.:+48 22 599 8888). Rekomendujemy także skasowanie takiej wiadomości i nieotwieranie załącznika. W przypadku otwarcia załącznika zalecamy skanowanie Państwa systemu informatycznego za pomocą aktualnego oprogramowania antywirusowego.\nW razie pytań, pozostajemy dla Państwa.\nZespół Bezpieczeństwa BGK


Problem ze żwirkiem. - CU, CD i inne zapalne choroby jelit\nPost autor: Szpilka » 30 sie 2014, 15:49\nForum CU/CD ale w sumie czemu nie zapytać...\nKupiliśmy ostatnio kocura długowłosego Maine Coon i rady dać sobie nie możemy ze żwirkiem - roznosi po całym domu. Krótkowłosy kot, którego mieliśmy kiedyś nic takiego nie robił. Temu przykleja się do łap is chodzi z tym wszędzie. Mam pytanie do wszystkich fanów kotów i tych co mają długowłose koty: Jaki żwirek byłby najlepszy? Czy jest taki, który nie przykleja się tak bardzo do łap?\nPost autor: atabe » 30 sie 2014, 18:21\nPróbowaliście może drewniany np. Pigwa. Ja stosuję przy śwince morskiej i jest dużo czyściej, więc może i u kota się sprawdzi\nPost autor: Szpilka » 31 sie 2014, 16:10\nPost autor: kasia38 » 31 sie 2014, 17:18\nNajlepiej spróbować bez żwirku, tzn. podwójna kuweta. Moja poprzednia kotka się nie przyzwyczaiła do zmiany, natomiast obecna nie miała żadnego problemu. Też nie mogłam patrzeć na porozrzucany po całym domu żwirek.\nPost autor: Szpilka » 04 wrz 2014, 11:51\nPost autor: kasia38 » 05 wrz 2014, 00:20\ntrudno to może mi jakoś opisać, są jakby dwie, jedna w drugiej i ta na wierzchu jest tak nakładana na tę pod spodem i ma dziurki, jak kicia zrobi siusiu, to się wylewa i myje kuwetę i spokój. Nie pobrudzi się, bo od razu to przelatuje niżej.\nMoja mimo, że nie ma tam piachu to i tak "zagrzebuje"\nja mam taką jak ta beżowa i naprawę super się sprawdza\nhttps://www.google.pl/search?q=podwojna ... B500%3B375\nPost autor: Szpilka » 05 wrz 2014, 17:33\nPost autor: kasia38 » 06 wrz 2014, 12:14\nnie ma żwirku, za każdym razem mycie


Lampa ścienna LED 8W 40cm NERO w Led4U\n» Lampa ścienna LED 8W 40cm NERO\nLampa ścienna LED 8W 40cm NERO\nLampy z serii NERO wykonane są z najwyższej jakości materiałów, dzięki czemu mogą być użytkowana przez długie lata. Oprawy posiadają mleczny klosz idealnie rozpraszający światło. Obudowa wykonana jest w kolorze chromu. W lampie zastosowany jest niezawodny moduł LED, który gwarantuje energooszczędność i trwałe, nie tracące jasności światło. Lampa idealnie sprawdza się jako oświetlenie lustra, obrazu itp.


Wideo*3: Scindite, MALA, Maria Magdalena – Inner Soundtracks\nWideo*3: Scindite, MALA, Maria Magdalena\nPosted on 23 maja 2015 2 stycznia 2019 by Dawid Josz\nTrzy wybrane teledyski opublikowane w ostatnim czasie. Skrajnie różne – jak muzyka, którą ilustrują. Zapraszam do oglądania!\nScindite – Amer\nMrocznie, niepokojąco, dziwnie – to pierwsze określenia, jakie przychodzą do głowy po obejrzeniu tego teledysku. W porównaniu do debiutanckiej EPki jest jeszcze lepiej pod względem budowanego przez duet napięcia, a nawet jest w Amer jakaś specyficzna chwytliwość – taka zgrzytliwa, ale jednocześnie nienachalna, do której chce się wracać i przetrawiać ją na nowo. Taki paradoks, bo nie jest to przyjemny obrazek.\nMALA – Sunrise (live, Dworzec Główny Poznań)\nTo pierwsza poważna produkcja poznańskiego (a pochodzącego z Suwałek) zespołu MALA. Dwa miesiące temu grupa zarejestrowała swój występ w hali opuszczonego dworca PKP w Poznaniu. Trochę szalony pomysł na rozpoczęcie kariery, ale bardzo ciekawy i całkiem udany – szczególnie wizualnie. Surowe, ogromne, puste pomieszczenie, z archaicznym wystrojem – trochę jakby ktoś wcisnął pauzę w archiwalnym nagraniu, wstawił zespół i pozwolił mu grać. Brakuje mi tylko dźwięków dworca, jakiegoś tła, które nawet bez obrazu pozwoliłoby na domysły, gdzie dokonano rejestracji. Z drugiej strony gitarowa, zatopiona w chłodnym, syntetycznym sosie muzyka pasuje do takiego otoczenia. Niby nic nowego, bo nawiązań do lat 80. jest ostatnio mnóstwo, ale bardzo profesjonalnie i na wysokim poziomie.\nMaria Magdalena – Universe\nNowy, ambientowo-elektroniczny projekt… Justyny Steczkowskiej. Artystka dopiero niedawno ujawniła, kto stoi za tym szyldem. Współtwórcą All is One – albumu projektu, dostępnego do pobrania bezpłatnie – jest producent muzyki elektronicznej Jakub Rene Kosik. Częścią przedsięwzięcia jest prawie godzinny film Pilgrimage of the Soul. Ciemniejsze niż w powszechnie znanej twórczości Steczkowskiej brzmienia, piękne wokalizy i – łącznie z towarzyszącym muzyce obrazem – klimat będący czymś w rodzaju wypadkowej wizji futurystycznych i orientalnej baśniowości. Niecodzienna, oryginalna, wciągająca całość – zdecydowanie warta poznania.\nCategorieswideo*3Tagsalternative, eksperyment, elektronika, rock, underground, YouTube\nPreviousPrevious post: Ursynalia 2015: lineup i harmonogram\nNextNext post: Dobre, bo z #Bandcamp #7


Maty silikonowe do pieczenia | Maty barmańskie\nMaty do pieczenia oraz o przeznaczeniu barowym\nPoznaj maty do barów i do pieczenia z oferty naszej firmy:\n• Maty silikonowe przeznaczone do wypieków\n• Antypoślizgowe maty do desek do krojenia\n• Nieprzywierające maty do pieczenia\n• Gumowe maty do barów\nPoznaj kategorię mat, wykorzystywanych w gastronomii. Znajdziesz w niej antypoślizgowe maty, dzięki którym deska do krojenia pozostanie na swoim miejscu w trakcie cięcia produktów żywnościowych. Oferujemy też maty silikonowe oraz nieprzywierające, które są przeznaczone do wypieków oraz pieczenia. Gumowe maty pomogą Ci z kolei w pracy w barze. Zapraszamy do lepszego poznania tej kategorii oraz do zakupów w sklepie internetowym.\nKiedy wykonujesz prace na desce do krojenia dobrze by było, by nie przesuwała się ona na stole. Pozwoli Ci to w szybki i przede wszystkim bezpieczny sposób pokroić produkty żywnościowe. Wielofunkcyjne maty antypoślizgowe są wykonane z pianki PVC i stanowią odpowiedź na to wyzwanie. Oferowane są w dużych rozmiarach, można je jednak bez trudu przyciąć do pożądanego rozmiaru.\nNieprzywierająca mata do pieczenia jest świetnym rozwiązaniem jeśli chcesz, by stosowane przez Ciebie tace nie wymagały gruntownego czyszczenia po każdym użyciu. Matę taką można umieścić bezpośrednio na tacy lub blasze do pieczenia i dopiero na niej kłaść produkty żywnościowe, które są poddawane obróbce termicznej. Akcesoria te można stosować zarówno w piecach jak i używać na grillach. Sprawia to, że są one niezwykle uniwersalne w zastosowaniu. Co więcej, można je myć w zmywarkach, a zakres temperatur w których pracują wynosi od minus 60 do 260 stopni Celsjusza.\nGumowa mata barmańska\nW barze dobrze jest odkładać czyste naczynia dnem do góry. Podobnie zresztą dzieje się w przypadku prowadnic do podwieszania kieliszków. Do tego celu barmanowi może posłużyć gumowa mata barmańska. Akcesoria te występują w dwóch podstawowych rozmiarach – w jednym przypadku jest podłużny prostokąt o wymiarach 60 na 80 centymetrów. W drugim zaś prostokąt jest dużo bliższy kształtowi kwadratu i wynosi 45 na 30 centymetrów.\nMaty silikonowe do wypieków wykonane są z nieprzywierającego materiału. Świetnie sprawdzają się zarówno w mroźni, jak i w piecach oraz kuchenkach mikrofalowych. Co więcej, można je bez obaw myć w zmywarkach. To jednak nie wszystko, bo mogą one pracować w imponującym zakresie temperatur od minus czterdziestu do aż 250 stopni Celsjusza. Można wybrać matę zarówno o wymiarach GN jak i taką, która spełnia normę piekarniczą.\nKod produktu: .597965\nMata barmańska gumowa 600x80x(H)15 Hendi 597965\nKod produktu: 677018\nMata silikonowa do pieczenia nieprzywierająca, 400x300 mm Hendi 677018\nMata silikonowa do wypieków 300x400 Hendi 677834\nMata silikonowa do wypieków GN1/1 Hendi 677810\nCena podstawowa 76,14 zł Cena 71,57 zł\nNetto 58,19 zł bez VAT\nMata silikonowa do wypieków 600x400 Hendi 677827\nMata barmańska Stalgast 473900\nCena podstawowa 50,43 zł Cena 45,39 zł\nNetto 36,90 zł bez VAT\nMata barmańska Stalgast 473910\nCena podstawowa 82,78 zł Cena 74,50 zł\nNetto 60,57 zł bez VAT\nMata do wypieków 520x315 mm Stalgast 521110\nCena podstawowa 80,32 zł Cena 72,29 zł\nNetto 58,77 zł bez VAT\nMata do wypieków 585x385 mm Stalgast 521640\nCena podstawowa 83,76 zł Cena 75,39 zł\nNetto 61,29 zł bez VAT


Państwo - Frédéric Bastiat (68106) - Lubimyczytać.pl\n7,91 (67 ocen\ti\t6 opinii) Zobacz oceny\nMiguel_Patata | 2017-02-12\nPaństwo i jego znaczenie. Jaka jest misja państwa? Czego oczekuje od niego społeczeństwo i czy to czego oczekuje jest słuszne? Czy państwo powinno wchodzić na wszelkie płaszczyzny naszego życia i zadomowić się tam? Frederic Bastiat obawia się iluzji, którą myśl socjalizmu reprezentuje. Obawia się nadużyć i przemocy, która jest nieuchronną konsekwencją. Problemem może być pierwotna skłonność człowieka do przerzucania obowiązków na innych, zamiast osobistego podejmowania trudu i swobodnego, nieskrępowanego kreowania swojej pozycji. W tej sytuacji mamy do czynienia z tyranem i ofiarą - gdzie rolę pośrednika odgrywa państwo (i odpowiednio dostosowane prawo). Ludzie zwracają się do państwa by jako pośrednik uczestniczył w grabieży środków od innych członków społeczeństwa. Państwo nie może zadowolić jednych bez obciążania, bez zaboru dokonanego na drugim. Według Frederica Bastiata państwo to wielka fikcja, gdzie każdy ma zamiar żyć kosztem innych, korzystać z pracy drugiego człowieka....\nPaństwo i jego znaczenie. Jaka jest misja państwa? Czego oczekuje od niego społeczeństwo i czy to czego oczekuje jest słuszne? Czy państwo powinno wchodzić na wszelkie płaszczyzny naszego życia i zadomowić się tam? Frederic Bastiat obawia się iluzji, którą myśl socjalizmu reprezentuje. Obawia się nadużyć i przemocy, która jest nieuchronną konsekwencją. Problemem może być pierwotna skłonność człowieka do przerzucania obowiązków na innych, zamiast osobistego podejmowania trudu i swobodnego, nieskrępowanego kreowania swojej pozycji. W tej sytuacji mamy do czynienia z tyranem i ofiarą - gdzie rolę pośrednika odgrywa państwo (i odpowiednio dostosowane prawo). Ludzie zwracają się do państwa by jako pośrednik uczestniczył w grabieży środków od innych członków społeczeństwa. Państwo nie może zadowolić jednych bez obciążania, bez zaboru dokonanego na drugim. Według Frederica Bastiata państwo to wielka fikcja, gdzie każdy ma zamiar żyć kosztem innych, korzystać z pracy drugiego człowieka. Odbywa się to bezpodstawnie - lecz dzięki państwu, swoistemu arbitrowi dostosowującemu prawo do doraźnych celów staje się to możliwe i przybiera formę legalnej grabieży. Tego typu organizacja państwa, szukanie opiekuńczości w każdym możliwym zakątku życia, niczego nie wnosi - wręcz przeciwnie, odejmuje dobrobyt społeczny. Państwo ma dwie ręce (nie tylko jedną!): do zabierania i dawania - rękę surową i rękę łagodną (druga jest podporządkowana pierwszej). Jednak nigdy nie zdarzyło się by państwo dało więcej niż od nas zabrało. Jest to pewne błędne koło. Społeczeństwo oczekuje od państwa zbyt wiele, przez co niewydolne - składa obietnice bez pokrycia, stające się punktem zapalnym, przyczyną napięć społecznych. Musimy w końcu zapamiętać, że ''Życie na kredyt to zjadanie przyszłości''.\nAntagonista Esklaważu | 2016-08-10\nNa półkach: Przeczytane, Posiadam, Mam ebooka, Wolnościowe, Filozofia polityczna/politologia\nŚwietne obnażenie natury państwa. Autor przekonuje nas, że ludzie porzucili bezpośrednią napaść na bliźniego na rzecz napaści pośredniej. Państwo to emocjonalny filtr do odsączania poczucia winy, narzędzie do zagłuszania jakichkolwiek podrygów empatii i instytucja do uśmierzania bólu, związanego z niskim poczuciem własnej wartości , spowodowanym nieradzeniem sobie z rzeczywistością. Ponadto niweluje oczywiście ryzyko odwetu. Państwo, można by rzec, realizuje ukryte pragnienie barbaryzmu.\nBastiat zauważa też, że by poszerzać zakres swej władzy i nie spotykać się z oporem obywateli przed nowymi podatkami, państwo żyje na koszt przyszłych pokoleń, zadłużając się. W tej materii nic się nie nie zmieniło w świecie od XIX wieku, tak jak nie zmieniło się obiecywanie "nowego" i robienie "starego". Tak niestety będzie, bo ludzie to duże dzieci. Nie rozumieją, że istnieje tylko wybór pomiędzy państwem, które jest bardzo aktywne i dużo im zabiera, albo między państwem, które mało im zabiera,...\nBastiat zauważa też, że by poszerzać zakres swej władzy i nie spotykać się z oporem obywateli przed nowymi podatkami, państwo żyje na koszt przyszłych pokoleń, zadłużając się. W tej materii nic się nie nie zmieniło w świecie od XIX wieku, tak jak nie zmieniło się obiecywanie "nowego" i robienie "starego". Tak niestety będzie, bo ludzie to duże dzieci. Nie rozumieją, że istnieje tylko wybór pomiędzy państwem, które jest bardzo aktywne i dużo im zabiera, albo między państwem, które mało im zabiera, ale jest aktywne na niewielu polach - najlepiej zajmujące się tylko ochroną własności i sądownictwem, powie Bastiat (najlepiej nieistniejące w ogóle, powiem ja). Ludzie nie są w stanie pojąć, że nie istnieje mieszanka tych dwóch podejść i że stanowią one sprzeczność.\nJednak tu również w znakomity sposób ukazał istotę myślenia gatunku zwanego przez wielu - „homo sovieticus”, którego najdokładniej określić można jednym, jedynym słowem – daj (u starszych osób: dej). Jeśli dać wiarę sondażom, polski homo sovieticus” kategorycznie wymaga, ażeby państwo organizowało mu „darmową opiekę medyczną”, „darmowe szkolnictwo”, utrzymywało hojne zasiłki czy dotowało nierentowne gałęzie przemysłu. Gdy spytać się w następnym pytaniu, czy nasz bohater jest orędownikiem wysokich podatków, zdecydowanie odpowiada, że NIE!! „Homo sovieticus” nie rozumie, że wszechobecne państwo do zaspokajania wszystkich jego zachcianek potrzebuje pieniędzy. Jego pieniędzy. Wszak ów twór powstał z tzw. „umowy społecznej” i...\nAsassini | 2014-01-16\nKrótki esej obnażający paradoks współczesnej polityki. Nie można dawać, wcześniej nie zabierając. Państwo ma dwie ręce, jedna do brania, a druga do dawania. Ręka do dawania jest uzależniona od tej co bierze od nas pieniądze w wszelkiego rodzaju podatkach, a potem łaskawie daje część ściągniętych pieniędzy w imię dobra ludzi, którzy tym sposobem oddają odpowiedzialność za swoje życie i tym samym negują zasadę, że człowiek jest kowalem swojego losu i, że kto nie pracuje niechaj i nie je.\nZ pewnością sięgnę do dalszych jego prac.\nMiażdżąca krytyka nowożytnie pojmowanego państwa.\nWojciech | 2013-08-09\nNa półkach: Przeczytane, Ekonomia, Najciekawsze, Wolnorynkowe\nKsiążka trafia w samo sedno sprawy, czym jest państwo. Krótko rzeczowo i na temat. Można ją "łyknąć" na śniadanie. Chociaż miałem wrażenie, że czegoś brakuje i po jej skończeniu odczułem pewien niedosyt. Jest tak naprawdę o połowę krótsza nie licząc przedmowy i wprowadzenia, ponieważ wydana została w dwóch językach. Oprócz naszego jest oryginalny - francuski. Oba języki występują na przemian - jedna strona polski, kolejna francuski.\nAle wracając do treści, dobrze jest ją przeczytać jako uzupełnienie innej książki omawianego autora - Prawo. Mam wrażenie, że w ten oto sposób lepiej trafi do czytelnika. Spostrzeżenia jak zwykle są trafne i dają do myślenia czym jest socjalizm oraz jak wyglądają obiecanki rządu. Na podsumowanie idealnie nadają się te oto słowa autora:\n"Państwo to wielka fikcja, dzięki której każdy usiłuje żyć kosztem innych".\nPolecam każdemu, kto chce nieco wyrobić sobie zdanie o dzisiejszym ustroju i formie prezentowanej przez nasze władze.\nWszelako nigdy jeszcze nie widziano i nigdy się nie zobaczy, a i nie sposób sobie tego wyobrazić, ż...\twięcej\nŻycie na kredyt to zjadanie przyszłości.\twięcej


GHS - Global Harmonised System - Portal Produktowy Grupy PCC\nGHS – Global Harmonised System\nStosowanie substancji chemicznych w skali przemysłowej czy też w laboratoriach, szkołach, a nawet w domach, może w wielu przypadkach wiązać się z dużym ryzykiem. Dlatego też kluczowa jest właściwa klasyfikacja chemikaliów oraz opatrzenie ich informacjami, które mogą być istotne dla bezpieczeństwa użytkowników. W tym celu powstał właśnie Globalny Ujednolicony system Klasyfikacji i Oznakowania. Co zawiera ten system? Do czego zobowiązuje on producentów chemikaliów? Tego dowiesz się z poniższego artykułu.\nW 2022 roku, w Johanesburgu, podczas Szczytu Narodów Zjednoczonych dotyczącym Zrównoważonego Rozwoju, przyjęto System GHS. Global Harmonised System (GHS), wprowadzony przez rozporządzenie CLP, zawiera ujednolicone kryteria, które odpowiednio klasyfikują substancje oraz mieszaniny ze względu na stwarzane przez nie zagrożenia wobec zdrowia człowieka oraz środowiska. System ten ustanawia także wymagania odnoszące się do informowania o zagrożeniu poprzez właściwie przygotowane etykiety ostrzegawcze, a także karty charakterystyki. Zbiór wszelkich kryteriów klasyfikacji mieszanin oraz substancji chemicznych, a także zasady oznakowania zgodne z systemem GHS, po raz pierwszy zostały opublikowane w tzw. „Fioletowej Księdze”, w 2003 roku. Jest to dokument, który uaktualniany jest raz na dwa lata, w odniesieniu do wyników prac podkomitetu ds. Globalnie Zharmonizowanego Systemu Klasyfikacji i Oznakowania działającego przy ONZ.\nNa czym polega działanie Systemu GHS?\nGlobalny Ujednolicony system Klasyfikacji i Oznakowania jest jednym z tzw. systemów blokowych (building block approach). Zgodnie z zasadami, które go charakteryzują, umożliwia się państwom wdrażającym GHS by mogły zdecydować o przyjęciu wszystkich klas bądź kategorii zagrożeń lub też o wykluczeniu niektórych z nich. Warunek jest jednak taki, że kiedy zdecydują się na przyjęcie danej kategorii, to w późniejszym czasie nie będą mogli już nanosić zmian w danej kategorii zagrożenia. Oznacza to brak zmian w kryteriach klasyfikacji, a także elementach oznakowania, które wiążą się z daną kategorią zagrożenia.\nKlasyfikacja Systemu GHS\nW systemie GHS chemikalia klasyfikowane są pod względem stwarzanych przez nie zagrożeń dla zdrowia człowieka oraz środowiska. Wśród nich możemy wyróżnić cztery główne grupy:\nklasy zagrożeń fizycznych – np. materiały wybuchowe, gazy utleniające, substancje ciekłe łatwopalne, substancje i mieszaniny samoreaktywne czy substancje powodujące korozję metali,\nklasy zagrożeń dla zdrowia – np. toksyczność ostra, działanie żrące na skórę, działanie uczulające na drogi oddechowe, rakotwórczość czy działanie mutagenne na komórki rozrodcze,\nklasa zagrożeń dla środowiska – stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego,\ndodatkowa unijna klasa zagrożeń – stwarzające zagrożenie dla warstwy ozonowej.\nKryteria przekazu informacji o zagrożeniach\nGlobalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów ustanawia jednolite kryteria przekazywania informacji na temat zagrożeń. Kryteria te opierają się na:\nhasłach ostrzegawczych (Uwaga lub Niebezpieczeństwo) – są to wyrazy, które w szybki sposób informują czytającego o stopniu zagrożenia,\npiktogramy określające rodzaj zagrożenia,\nzwroty określające rodzaj zagrożenia ( Zwroty H oraz EUH),\nzwroty określające środki ostrożności (Zwroty P).\nTe łatwo zrozumiałe symbole oraz krótkie opisy informujące o zagrożenia, które umieszcza się w postaci etykiet na opakowaniach niebezpiecznych chemikaliów, są ważnym elementem dla osób stykających się z nimi przez cały cykl życia produktów. Dodatkowo, ważnym elementem są katy charakterystyki, gdzie również znajdziemy symbole takiej jak piktogramy określające rodzaj zagrożenia oraz szczegółowe informacje opisowe na temat danej substancji, roztworu lub mieszaniny.\nWspomniane karty charakterystyki, wg. systemu GHS zawierać powinny informacje zestawione w następujących punktach:\nCo daje nam system GHS?\nWdrożenie Globalnego Ujednoliconego Systemu Klasyfikacji i Oznakowania ma na celu przede wszystkim wsparcie ochrony zdrowia człowieka, a także środowiska. Zapewnia to jednolity i zrozumiały na całym świecie system, który informuje o zagrożeniach. Ma to przede wszystkim ułatwić wymianę informacji oraz międzynarodowy handel chemikaliami, których właściwości zostały zweryfikowane i oceniane jako stwarzające zagrożenie zgodnie z międzynarodowymi standardami. System GHS jest także zintegrowany z innymi przepisami i rozporządzeniami, min. REACH, które wspólnie odpowiadają za bezpieczeństwo związane z substancjami chemicznymi.\nOd nieznanej substancji do jednego z najpopularniejszych dezynfektantów – właściwości i zastosowania chloru\nO czym mówi Rozporządzenie CLP?


Szafki do salonu - Dream Game\nStart » E-Działalność » Meble » Szafki do salonu\nA kiedy szukamy takiego produktu, to bywa tak, że interesuje nas także marka, do jakiej należy. Wiele razy się zdarzało szukaliśmy takich rzeczy jak szafki rtv loft. Dlatego wiemy, co z tego najbardziej można zakupić w dobrej cenie. W każdym razie właściwy przedmiot jest oferowany również w prawie każdym sklepie internetowym, dlatego tutaj poszukamy. W takim razie powinniśmy przeczytać więcej o tej spółce Działają od dawna oraz stali się dosyć doświadczeni. I my już rozmyślamy nad tym, by choćby zarezerwować taki przedmiot jak właśnie szafki rtv loft, o którym dobrze wiemy. Użytkownik nam nie powie, że nie powinniśmy tu kupować. Ten nastrój sprawia, że tego potrzebujemy codziennie.\nDodane: 2022-03-04 Kategoria: E-Działalność / Meble\nW branży przetwórstwa tworzyw sztucznych duży nacisk kładzie się na optymalizację procesów przekształcania materiałów, aby maksymalnie zwiększyć funkcjonalność danego zakładu. Oczywiście do tego potrzebne...


Skąd Stąd|Szczecinek w sieci\n2017-02-23 11:25:00 | ostatnia aktualizacja: 2017-02-23 11:33:04\nfelieton ukazał się16.02. w tygodniku Temat\nW mojej dzielnicy w samo południe, mimo dokuczliwego hałasu od strony Fabryki, od kliku tygodni, a jakże, rozlegają się dzwony... karylionu. Ze strzelistej wieży kościoła przy skrzyżowaniu Pomorskiej ze Słowiańską, płynie melodia maryjnej pieśni – Anioł Pański. Wprawdzie to wszystko się dzieje za przyczyną nagrania cyfrowego, emitowanego przez cztery głośniki umieszczone na samym szczycie wieży, ale na bezrybiu i rak rybą. W takim Gdańsku to mają nawet taki prawdziwy karylion, na którym można wybijać dowolną melodię za pomocą specjalnej klawiatury, a nam musi wystarczyć elektronika. Może i dźwięk nie jest tak efektowny jak przy dzwonach bijących „na żywo”, ale miłe to dla ucha jest. W tym samym czasie z wieży ratuszowej (także przy użyciu sprzętu elektronicznego) rozlega się hejnał. Mimo, że wieża ratuszowa znacznie niższa niż ta nasza, moc głośników jest niepomiernie większa, co sprawia, że tamte mają znacznie większy zasięg. Zacząłem od muzyki „ulicznej” i w tym miejscu wypada wspomnieć o całkiem zwykłym – niezwykłym wydarzeniu, jakim był koncert Orkiestry Szczecineckiej Małej Filharmonii. Przez ostatnie dwa dni muzycy ćwiczyli w zimnej hali wystawienniczej przy ul. Pilskiej, zimnej bo jak wiadomo jest zima i zimno być musi. Za to sam koncert odbył się w warunkach luksusowych, przy szczelnie wypełnionej (właściwsze słowo – przepełnionej) sali kina Wolność. Wiem, że nic to w porównaniu z taką bezpośrednią transmisją z Metropolitan Opera, czy choćby nawet z występem aktorki - celebrytki za stówę albo i dwie w zależności od miejsca. Tutaj bilety były nawet po piątaku (dla uczniów), a widzów nikt specjalnie ani nie zapraszał, ani nie zachęcał. Oni bez tego sami przyszli, co świadczy o dużym zapotrzebowaniu w Szczecinku, nie tylko na disco polo. Skoro o wysokich tonach, wypada wspomnieć o barwie choć to termin związany także ze sztukami plastycznymi. Szczecinecka Galeria Zamek, a także i sale muzealne w zasadzie nigdy podczas wernisaży pustką nie świecą. Co prawda zdarzają się i takie wieczory, kiedy i tam trudno wetknąć szpilkę, ale zazwyczaj dotyczy to nazwisk znanych z pierwszych stron gazet. Niestety, nie zawsze idzie to w parze z wysoką sztuką. Jeśli w przypadku utworów muzycznych trudno słuchacza oszukać, to w tym przypadku jakże często nienależny rozgłos uzyskują miernoty uprawiające kicz, prowokujące wulgarnością i brzydotą, a być może z zaburzeniami psychicznymi. W tej dziedzinie niewątpliwie największą sztuką jest symulowanie sztuki. Wtedy wystarczy nawet mocz lub inne wydzieliny z wnętrza artysty. Snob – odbiorca zawsze się znajdzie. Z kieliszkiem wina w dłoni, pochyli się nad „dziełem” cmokając nad głębią przekazu. Och i ochów będzie co nie miara. W takich okolicznościach nikt nawet nie piśnie, że autor fałszuje, naigrywając się przy tym z ludzkiej niewiedzy. W tych dniach pożegnał się z tym światem szczecinecki artysta rzeźbiarz Wiesław Adamski. Zwyczajowo bywał na każdym niemal wernisażu. Całkiem niedawno zdarzyło się, że w Szczecinku pojawiła się twórczość, a wraz z nią Sam Wielki Twórca. Twórca szczególnie upodobał sobie dzieła malarzy zupełnie niesłusznie zwanych z racji braku dyplomu – prymitywistami. Twórca choć dyplomowany, naśladuje tych prawdziwych artystów czasami nawet niepiśmiennych. Będąc na takim właśnie wernisażu, zapytałem Wieśka co sądzi o wystawie owego powszechnie znanego i sławnego. Ten swoim tubalnym głosem zareagował: Przecież on nie umie malować! Lepiej od niego robi to... w tym miejscu padło nazwisko miejscowego malarza, któremu z pewnością nawet w muzeum wystawy nikt nie urządzi, bo on tutejszy. Szczecinecki rzeźbiarz, oprócz niezliczonej ilości swoich dzieł rozsianych po różnych zakątkach świata, szczęśliwym zbiegiem losu co nieco pozostawił na miejscu. Co prawda mogło być tego o wiele więcej, ale tutejszy klimat wyraźnie mu nie sprzyjał. Z pewnością największym Jego dziełem jest spiżowy Marszałek z placu Sowińskiego. Niemalże ostatnim rzutem na taśmę, dzięki usilnym zabiegom nielicznych, udało się zamieniać prześmiewczą karykaturę, autorstwa – a jakże wielkiego artysty z wielkiego miasta – na dzieło prawdziwego artysty, tyle, że z małego miasta. Potem było jeszcze kilka pomniejszych dzieł. Trawestując słowa Ewangelisty, chciałoby się zapytać: Czy może być coś dobrego ze Szczecinka? Jerzy Gasiul reklama


poniedziałek, 26.7.2021 14:20\t, komentarze: 0 , odsłony: 830\n24 lipca, na ul. Piastowskiej w Dzierżoniowie, odbył się drugi etap IIGrand Prix Polski w biegach na nartorolkach - Knock-Out Sprinty Dzierżoniów, zaliczany również do cyklu VexaSkiroll Tour 2021. Do rywalizacji przystąpiło łącznie 48 uczestników, w tym 14 kobiet i 34 mężczyzn, którzy mieli do pokonania trasę długości 200 metrów techniką dowolną.\nZawody składały się z dwóch etapów: rundy kwalifikacyjnej i rundy finałowej. W rundzie kwalifikacyjnej zawodnicy startowali indywidualnie w odstępie 30 sekund. Na podstawie uzyskanych wyników najszybszych 32 zawodników i zawodniczek awansowało do rundy finałowej. Tam rywalizacja przebiegała w parach, gdzie zwycięzca przechodził do kolejnej rundy, a przegrywający odpadał z dalszej rywalizacji.\nPo często pasjonujących i rozstrzyganych dzięki fotofiniszowi biegach wyłoniono najlepsze trójki w kategoriach OPEN oraz wiekowych. Wśród Pań najlepszą okazała się Marcelina Wojtyła z klubu Skipol.pl Team / AZS AWF Katowice, drugie miejsce zajęła Patrycja Szwed - TN Biegówki Wesoła, natomiast na najniższym stopniu podium uplasowała się Zuzanna Sadownik - MKS Duszniki-Zdrój. Podium w kategorii Open Mężczyzn przedstawiało się następująco: I miejsce: Wojciech Wojtyła- Skipol.pl Team / LKS Pogórze, II miejsce: Jakub Mroziński - Startski.pl Team, III miejsce: Adrian Kochman - SMS Szklarska Poręba\nOrganizatorami imprezy byli Miasto Dzierżoniów, Ośrodek Sportu i Rekreacjiw Dzierżoniowie, wydawca portali nabiegowkach.pl i nartorolki.pl - firma XC4U Michał Rolski oraz firma MT-SPORT Marek Tokarczyk. Partnerem Biegu była Gmina Pieszyce.\nKnock-Out Sprinty Dzierżoniów – WYNIKI\nIIGrand Prix Polski – WYNIKI


Ostatni sprawdzian | Głos Szczeciński\nPrzemysław Sas, 23 lutego 2005 r. 23.02.2005\nArtur Bugaj nie zagra w ostatnim meczu z Guarani. Napastnik Pogoni doznał kontuzji podczas jednego z treningów. Andrzej Szkocki\nWczoraj około południa udało nam się skontaktować z ekipą Pogoni, przebywającą na zgrupowaniu w brazylijskim uzdrowisku Oscar in Aqua. Okazało się, że kierownika drużyny Ryszarda Mizaka oderwaliśmy od... śniadania.\n- Od niedzieli mamy w Brazylii jesień. Dzieli nas różnica 4 godzin. W Polsce jest obecnie dwunasta, a w Brazylii godz. 8. Akurat spotkaliśmy się na śniadaniu - mówi Mizak.\nDwie godziny później piłkarze spotkali się na pierwszym wczorajszym treningu. Przed obiadem trener Bohumil Panik zarządził jeszcze odnowę biologiczną, a o godz. 18 drugi trening.\n- Jesteśmy trochę poobijani po meczu z Rio Branco - informuje kierownik szczecińskiej ekipy. - Stąd odnowa.\nPiłkarze Pogoni zagrają dzisiaj ostatni mecz na brazylijskiej ziemi. Rywalem będzie zespół I ligi stanowej - Guarani.


Polscy Strzelcy Konni - „ani z soli, ani z roli, jeno z tego, co ich boli” - mPolska24\nPolscy Strzelcy Konni - „ani z soli, ani z roli, jeno z tego, co ich boli”\nPisałem o polskich ułanach w „GPC” („Ułański duch” z 27.07.2015, „Ułani, ułani ‒ malowane dzieci” z 18.08.2015, „Chwała polskiej jazdy” z 14.09.2015, „Polska ułańska” z 30.11.2015, „Jak te polskie ułany biją się – ziemia aż drży” z 21.12.2015, „Wielkopolscy ułani z Wilna i Polesia” z 25.01.2016, „Polscy ułani: ze śmiercią pod rękę, z pieśnią na ustach” z 08.02.2016), a ostatnio o naszych szwoleżerach („My za Polskę naszą i za sławę naszą – wojujemy was!” z 09.05.2016). Teraz o konnych pułkach strzelców. Mój Boże, jakież oni mieli żurawiejki! I dziś po blisko wieku wpadają w ucho bardziej niż pseudoprzeboje jakichś szarpidrutów.\n"(...) strzelec z Garwolina - dzielna postać, butna mina"\nOto na przykład Pierwszy Pułk Strzelców Konnych stacjonujący w pobliżu Warszawy (dziś to okręg siedlecki) ‒ w Garwolinie. Proporzec mieli dwukolorowy zielono-czerwony (zielony na górze). I śpiewali: „Jedzie strzelec z Garwolina – Dzielna postać, butna mina”. W kultowej już, ręcznie pisanej i rysowanej, książeczce J. Malewskiego „Żurawiejki” (Warszawa 1964) widać strzelca w rogatywce na karym koniu jakby na defiladzie na tle szpaleru drzew i oddalonych małych domków.\n1. PSK był oddziałem kawalerii najpierw Armii Polskiej we Francji (1919), a następnie służył ojczyźnie już na terenie Polski. Po Kampanii Wrześniowej odtworzono go w ramach Związku Walki Zbrojnej w 1940 roku.\nMiał też i inne żurawiejki. Jedna była mało cenzuralna, choć wzorowana na słynnym wierszyku Władysława Bełzy „Kto Ty jesteś – Polak mały". Brzmiała ona tak: „Gdzie Ty mieszkasz ‒ w Garwolinie/ Strzelcem jesteś ‒ taki synie”. Oczywiście końcówkę śpiewano często inaczej niż „taki synie”, ale nie będę pisał jak – pozostawiam to domyślności Czytelników.\nPonieważ w pułku miała być nieproporcjonalnie duża liczba oficerów w stosunku do szeregowców, to znalazło to wyraz w kolejnej żurawiejce: „Niedaleko od stolicy- siedzą sami pułkownicy”. Ponieważ pułk miał charakter w pewnym sensie „wszechpolski”, bo służyli w nim oficerowie, podoficerowie i żołnierze z ziem do niedawna będących pod trzema zaborami, praktycznie z całej Rzeczpospolitej, zatem śpiewano: „Z całej Polski zbieranina – To są strzelcy z Garwolina!”. Inna żurawiejka odnosiła się do historii i genezy 1. PSK czyli faktu, że powstał on na ziemi Napoleona Bonapartego (który skądinąd był nieoficjalnym patronem pułku) – stąd śpiewano dumnie: „Z Francji swój początek bierze – Spośród strzelców jest na przedzie”.\n„Napoleońscy” strzelcy mieli też inną, choć również nieoficjalną, nazwę „Raszyńskich”.\nPierwszym dowódcą pułku ‒ zaledwie przez miesiąc: od października do listopada 1919, ale jednak ‒ był pułkownik Tadeusz Sulimirski. Co do ostatniego, to zależy od uznania historyków. Gdy chodzi o regularną jednostkę Wojska Polskiego, to był nim do września 1939 rotmistrz Stanisław Łukaszewicz. Jeśli jednak brać pod uwagę odtworzenie 1. PSK w ramach ZWZ-AK, to byłby nim ppłk Karol Błasiński (1940-44). Ciekawe, że w czasie Kampanii Wrześniowej pułk dowodzony był przez trzech dowódców: wspomnianego już Łukaszewicza, a wcześniej przez pułkownika Stanisława Lewickiego, a potem przez majora Włodzimierza Białobłockiego. Ten ostatni był swoistym rekordzistą pułku, gdy chodzi o jego dowodzenie: szefował mu aż 4 razy (1937, a następnie trzykrotnie w 1939). O sporych rotacjach kadrowych na tym stanowisku świadczy, że tylko w w1939 1. PSK miał aż 7 dowódców!\nPułk bił się dzielnie o „pierwszą Niepodległość”, o czym świadczy fakt, że trzech jego żołnierzy (dwóch oficerów i strzelec) zostali odznaczeni srebrnym krzyżem Orderu „Virtuti Militari” V klasy. Za Kampanię Wrześniową 1939 ten sam honor spotkał trzech oficerów i jednego podoficera. Straty wojenne wyniosły 27 poległych i zmarłych z ran.\nSztandar i zakonnice\nŚwięto pułkowe przypadało 9 maja. Nieprzypadkowa to data: tegoż dnia w 1919 roku I grupa 4. Pułku Szwoleżerów funkcjonująca w składzie „Błękitnej Armii" niesłusznie dziś mało pamiętanego generała Józefa Hallera przekroczyła granice polsko-niemiecką (na stacji kolejowej Zbąszyń), by później rozlokować się pod Skierniewicami. Dowódcą grupy był wtedy francuski oficer, ale Polak major Henryk Paweł de Baupuis.\nCała historia była ze sztandarem pułku. Nadano go 4 maja 1924 roku w siedzibie pułku w Garwolinie w piąta rocznicę wyjazdu forpoczty późniejszego 1. PSK z Francji do Polski. Wręczał go prezydent Stanisław Wojciechowski. Po 12 latach w czasie manewrów nastąpiło długotrwałe oberwanie chmury, które spowodowało, że sztandar tak zafarbował, iż był nie do poznania. W ścisłej tajemnicy (!) wycięto najważniejsze fragmenty pierwotnego sztandaru i naszyto na nowy – pierwszy wszak pozbawiony haftów zostawiono w muzeum pułkowym. Gdy po kolejnych trzech latach rozwiązano - podczas wojny polsko - niemieckiej- pułk pod Tomaszowem Lubelskim, sztandar zakopano w Lasach Janowskich. Nowego sztandaru nie odnaleziono, ale 28 lat po zakończeniu wojny w Garwolinie niespodzianie dotarto do starego sztandaru. Dzięki temu w 1974 roku podczas święta pułku zaprezentowano kopię sztandaru wykonaną przez… siostry zakonne z Poznania ze zgromadzenia Sacré-Cœur\nStrzelcy 1. PSK mieli czapki-rogatywki z amarantowym otokiem i ciemnogranatowe spodnie z amarantowymi lampasami.\nPierwszy Pułk Strzelców Konnych (pod tą nazwą funkcjonował od wiosny 1923 roku, choć istniał już wtedy od 4 lat) zapisał dobrą kartę wojny z bolszewikami, biorąc udział w wyprawie na Dryssę i szarżując pod Krasnem. Tak, pod tym samym Krasnem, gdzie dzielnie walczył z Rosjanami ...127 lat wcześniej 8 Pułk Szwoleżerów- Lansjerów ( zwany też Pułkiem Ułanów Nadwiślańskich). Następnie bił się pod Michnicami w ramach polskiego przeciwnatarcia na Grodno. Potem musiał się cofać przed armią Tuchaczewskiego, aby w końcu wziąć udział w słynnej Bitwie Warszawskiej, walcząc 15 sierpnia 1920 roku pod Radzyminem. Potem, w ramach naszej ofensywy, osiągnął Ostrołękę, by następnie zostać przerzuconym na linię Dniestru i zakończyć działania wojenne na Kresach Południowo-Wschodnich w okolicach Tarnopola i Szepietówki.\nPo 19 latach, we wrześniu 1939 1. PSK walczył jako część Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej i nacierał na Annopol, atakując tam Niemców po przekroczeniu przez nich granicy Wisły. Ostatnią bitwę stoczył właśnie pod Tomaszowem Lubelskim.\nOdtworzony w ramach ZWZ-AK stawał w Powstaniu Warszawskim (jako Dywizjon 1806) na Woli i na Starym Mieście w ramach Zgrupowania „Radosław”.\nOkulary pod rogatywką\nDrugi PSK stacjonował w Hrubieszowie i podlegał słynnej Wołyńskiej Brygadzie Kawalerii. Jego popisowa żurawiejka była następująca; „Cienki w pasie , tęga głowa – To są strzelcy z Hrubieszowa”. We wspomnianej już pracy J. Malewskiego 2. PSK ilustrowany jest rysunkiem żołnierza bez konia, ale z „ułańskimi”, nieco wykrzywionymi nogami, trzymającym w ręku biurową teczkę (sic!). Pod rogatywką widać... okulary. Proporzec miał prawie identyczny jak 1.PSK czyli szmaragdowo-amarantowy, ale owe dwa kolory przedzielone były błękitnym czy też chabrowym paskiem. Jego strzelcy nosili identyczne rogatywki i spodnie, jak towarzysze broni z 1 Pułku.\nZachowało się stosunkowo mało żurawiejek śpiewanych przez wojaków z 2. PSK. Jedna z nich z dumą głosiła: „Na podstawie słów bezstronnych – Górą nasz Pułk Strzelców Konnych”.\n2. PSK również, jak i 1. PSK wywodził się z armii generała Hallera, a ściślej z 1. Dywizjonu Pułku Szwoleżerów. Sformowano go w 1918 roku we Francji, a pod koniec kwietnia 1919 znalazł się w Chełmie, skąd prawie natychmiast skierowano go na wojnę z bolszewikami. Nazwę 2. Pułku nosił od jesieni 1920.\nSzczególną kartę wojenną 2. PSK zapisał w Polskim Wrześniu. Razem z Wołyńską Brygadą Kawalerii był częścią Armii Łódź i odpierał huraganowe ataki niemieckich wojsk pancernych (!), starając się opóźnić ich natarcie w głąb Polski. Ale już 1 września wziął udział w bitwie pod Mokrą, atakując niemiecką IV Dywizję Pancerną. Do pułkowej historii szczególnie przeszedł „wypad na Kamieńsk”, gdy strzelcy zaskoczyli wroga nocnym atakiem, zabijając 100 Niemców i niszcząc kilkanaście czołgów i cystern.\nPułk walczył też w okolicach Kruszewa i Żeromina. Następnie cofał się przez Puszczę Kampinowską i ostatecznie wszedł w skład Grupy Operacyjnej generała Andersa. Walcząc na Roztoczu i Zamojszczyźnie, zakończył kampanię 23 września. Straty miał znacznie większe niż 1. PSK : poległo aż 89 oficerów i żołnierzy. Został za Wrzesień '39 odznaczony Orderem Virtuti Militari, tak jak 1. PSK.\nWarto prześledzić, co stało się z obsadą dowódczą 2. PSK z września 1939 roku. Aż pięciu oficerów zamordowali Rosjanie w Charkowie: adiutanta dowódcy – rotmistrza Adama Romana Sulimira, kwatermistrza – rotmistrza Bohdana Bogumiła Dobrzańskiego, dowódcę 1. plutonu 3. szwadronu – ppor. Wiktora Lorenza , dowódcę 1. plutonu 4. szwadronu – ppor. Ludwika Bronisława Szawarskiego oraz dowódcę szwadronu gospodarczego ppor. rez. Stefana Grabskiego. Ponadto zastępca dowódcy pułku major Włodzimierz Łączyński zginął z rąk Niemców we wrześniu 1944 jako więzień oflagu, kapelan ks. Józef Śliwa zmarł w październiku 1942 w niemieckim obozie śmierci w Dachau, podobnie jak dowódca plutonu kolarzy ppor. Józef Kotwica (w sierpniu 1944). Z kolei dowódca 4.szwadronu por. Antonii Czernysiewicz zginął już w trzecim dniu wojny z Niemcami, będąc zresztą dowódcą zaledwie przez 9 dni.\n2. PSK miał oficjalną pułkową odznakę w kształcie proporczyka oliwkowo-amarantowego z chabrowym paskiem i wyeksponowanym godłem Armii Polskiej we Francji.\nHrubieszowscy strzelcy mieli dwa sztandary. Oba wręczali im prezydenci, tyle że pierwszy – prezydent... Francji (za czasów Hallera) Raymond Poincare w 1918 roku i drugi – prezydent Rzeczypospolitej Stanisław Wojciechowski w 1925.\nCiekawostką jest, że pierwszym dowódcą 2. PSK był pułkownik Aleksander Rudolph – ten sam, który dowodził również, tyle że rok później 1.PSK. W 2. pułku – w odróżnieniu od pierwszego ‒ rotacja na stanowisku szefa pułku była minimalna. Przez okres II RP miał on zaledwie trzech dowódców – po płk. Rudolphie przez 8 lat dowodził ppłk kawalerii Antoni Długoborski, a następnie przez 11 lat(!) ppłk, a następnie płk kawalerii Romuald Niementowski – zastąpiony trzy dni przed agresją Niemiec na Polskę przez ppłk. kawalerii Józefa Mularczyka. Skądinąd zastępców dowódcy pułku w ciągu całej II RP naliczyłem też raptem tylko czterech.\nWołkowyscy strzelcy konni - „Do rozróby zawsze skłonni...”\n3. Pułk Strzelców Konnych im. Hetmana Stefana Czarnieckiego stacjonował w kresowym Wołkowysku i podlegał Suwalskiej Brygadzie Kawalerii (i komu to przeszkadzało, że Suwałki i Wołkowysk były w jednym państwie?)\nŚpiewali taką oto żurawiejkę : „Kto ostrogą, szablą błyska – To są strzelcy z Wołkowyska” . J. Malewski zilustrował 3. PSK, nawiązując właśnie do tej żurawiejki, „spieszonym ułanem” ze świecącymi ostrogami, z wielką szablą, kroczącym zamaszystym krokiem, z zaciśniętą pięścią, na zielonej równinie w pełnym słońcu. „Wołkowyscy” żurawiejki mieli świetne. Jedna z nich pokazywała prawdziwą dumę z pułku ‒ cóż z tego, że w niewybrednych słowach: „A kto Pułku nie szanuje – Niech nas w dupę pocałuje”. Zdaje się, że strzelcy z 3. PSK byli dzielni nie tylko na polu bitwy, ale także „chrobrzy”, by użyć tego staropolskiego określenia i poza nim. Świadczy o tym następująca żurawiejka: „Do rozróby zawsze skłonni – Wołkowyscy strzelcy konni. / Lance do boju, szable w dłoń – Bolszewika goń, goń, goń!”. Ale, jak to zawsze w zasadzie bywało czy to u ułanów czy u szwoleżerów czy u strzelców również, były też żurawiejki autoironiczne: „Słabi w szabli mocni w pysku – To są strzelcy w Wołkowysku”. Tę ostatnią żurawiejkę przytaczam z historycznego obowiązku, bo w jej prawdziwość kompletnie nie wierzę. Akurat bowiem 3. PSK słynął z legendarnego świetnego wyszkolenia. To właśnie do tego poziomu przygotowania do służby odnosiło się powiedzonko zawierające najwyższe uznanie: „Tyle zysku, co w Wołkowysku”.\nProporzec kresowych strzelców był trójbarwny: duży pas szmaragdowy na górze, duży amarantowy na dole, przedzielone wąskim żółtym. Nieformalne odznaki pułku zawierały daty pokazujące historyczną ciągłość jednostki: „1815 – 1919” czyli kontynuacja żołnierzy Królestwa Kongresowego i w postaci walk o Niepodległą (Drugą) Rzeczpospolitą.\nPod koniec zeszłego miesiąca przypadało Święto Pułku dla upamiętnienia połączenia się 27 kwietnia 1922 roku rożnych szwadronów w Białymstoku, które zakończyły fazę tworzenia 3. PSK.\nPułkowy patron, Hetman Polny Koronny Stefan Czarniecki powtarzał słowa, które przeszły do historii, stając się symbolem ofiarnego patriotyzmu: „Jam nie z soli, ani z roli, jeno z tego, co mnie boli”. Pamiętam jak tych słów uczyła mnie moja śp. Mama, gdy miałem ledwie parę lat. Minęło pół wieku – pamiętam je, jakbym usłyszał wczoraj. Swoja pozycję Wielki Hetman pochodzący z kresowej Czarncy zawdzięczał bowiem nie solnym żupom, ani nie wielkim ziemskim włościom, lecz wojskowej służbie Ojczyźnie. Nie będzie pewnie przesadą, jeśli uznamy, iż to „wyznanie polskiej wiary” mogło być mottem dla strzelców 3. Pułku.\nPolski Wrzesień dla 3. PSK oznaczał boje w składzie Suwalskiej Brygady Kawalerii będącej częścią SGO „Narew”. Po wymuszonych przebiegiem wojny polsko-niemieckiej przegrupowaniach walczył w świeżo utworzonej Dywizji Kawalerii „Zaza”. Szlak bojowy wiódł w ostatniej dekadzie września 1939 przez Kalinkowicze i potyczki nad Wieprzem, w składzie SGO „Polesie” dzielnie bić się w legendarnej Bitwie pod Kockiem (2-6.10). Ostatnią bitwę stoczył wtedy, gdy olbrzymia większość polskich żołnierzy poszła do niewoli, musiała skapitulować, przedzierała się do sąsiadów na południe lub zginęła – 6 października w Kalinowym Dole.\nHistoria tego pułku jest jakby z filmu wzięta. Oto jego pierwszym dowódcą był płk Władysław Tomaszewicz, polski patriota – oficer armii carskiej. Słynął z tego, że dowodził w boju siedząc lub stojąc ... w powozie. Szwadrony, z których połączenia powstał 3. PSK zajmowały Wilno pod wodzą podpułkownika – legendy Beliny-Prażmowskiego, prowadziły operację nad Niemnem i zajmowały polską Lidę (dziś, nie wiadomo czemu, znajduje się ona na terytorium Białorusi – byłem tam i zawsze będę pamiętał śpiewną mowę tamtejszych rodaków).\n„Huzarzy Śmierci” na polskich Kresach\nInny szwadron walczył o polski Wołyń z Ukraińcami. A potem kontynuował kresowe bitwy pod Sarnami, nad Styrem i Stochodem. Kolejna jednostka, która współtworzyła później 3.PSK to dywizjon o jakże groźnej, choć wszak prawdziwej nazwie „Huzarów Śmierci”. Powstał w Białymstoku i składał się z ochotników. Był też wreszcie inny szwadron, sformowany w Tarnowie, który też zaliczył kresowy szlak wojenny, walcząc pod Kamieńcem Litewskim i Wołkowyskiem – pewnie nie przypuszczając, że będzie tam w przyszłości siedziba ich pułku. Charakterystyczne, że szwadrony te formowano w Małopolsce lub w Kujawsko-Pomorskim, a i tak biły się na Kresach. Powstawały one dzięki odwadze oficerów i żołnierzy, ale i dzięki ofiarności ziemian – np. Konstantego Morzyckiego spod Włocławka.\nJak tu zakończyć tę narrację o obrońcach Ojczyzny? Może rozkazem gen. Franciszka Kleeberga skierowywanym m.in. do wołkowyskich strzelców. Kończy się on tak: „Dziękuję Wam, za Wasze męstwo i Waszą karność. Wiem, że staniecie, gdy będzie potrzeba. Jeszcze Polska nie zginęła i nie zginie!”...\nData: 19.05.2016, 08:59\nTagi: #strzelcy_konni #polska_historia


Niewiarygodne! Lekarz obala popularne MITY o alkoholu! - alaLUNA.pl\nStrona główna wiadomosci Niewiarygodne! Lekarz obala popularne MITY o alkoholu!\nJedno piwo rozkłada się dwie godziny, kieliszek wina dla zachowania zdrowia – ileż to “mądrości” na temat alkoholu krąży po świecie. Większość z nich, dość łatwo trafia pod strzechy i staje się prawdą objawioną. Jak jest naprawdę? Lekarze rozwiewają wątpliwości.\nJens Melgor Bruun, główny lekarz w Dietetycznym Centrum Steno przy szpitalu uniwersyteckim w Aarhus postanowił raz na zawsze rozwiać popularne mity dotyczące alkoholu. W wywiadzie dla “Jyllands-Posten” wskazał kilka pseudo tez, które natychmiast należy obalić.\nPrzede wszystkim Bruun skupił się na tzn. “piciu w zimnym”. Chodzi o sytuację, w której, jak twierdzi wielu, po spożyciu alkoholu w chłodnym miejscu szybciej odczujemy stan nietrzeźwości, ale też szybciej wytrzeźwiejemy. Obydwa te stwierdzenia są jednak błędne. Jak się okazuje, owe odczucia to jedynie iluzja. Organizm, tak czy siak, przyjął daną dawkę alkoholu i musi sobie z nią poradzić.\nDla naszego zdrowia nie ma zatem różnicy, cz pijemy w domu czy, jak to określił Jens Melgor Bruun “na krze w mroźną pogodę lub w lecie na leżaku”.\nPrzekłamaniem jest również mit dotyczący 2 godzin, po których piwo ma “rozkładać” się w naszym organizmie.\nTo mit związany z ideą, że jeśli teraz wypiję szklankę piwa, będę mógł za godzinę siąść za kierownicę. W rzeczywistości przetwarzanie alkoholu jest silnie uwarunkowane biologicznie – wyjaśnił lekarz.\nPoprzedni artykułTo nie żart! Zenek Martyniuk i jego hity trafiły do podręczników szkolnych\nNastępny artykułPrzerażające! “Zenek Martyniuk nie żyje”. Szokujący wpis opłynął internet


Metody w Javie ‹ Java dla testerów - darmowy kurs online - Testelka.pl\nStrona główna > Kursy > Java dla testerów > Java dla Testerów 6. Metody w Javie\nJava dla Testerów 6. Metody w Javie\nW tej lekcji pokażę Ci metody w Javie.\nPo lekcji dotyczącej tablic, czas na metody. Wraz z metodami zaczynamy już ciekawsze rzeczy w Javie. Metody to struktury, które będą Ci towarzyszyć tak długo jak długo będziesz pisać testy automatyczne, bo każdy test to tak naprawdę… metoda.\nMetody mogą nam służyć do opakowania jakiejś wydzielonej części kodu, którą powtarzamy np. w kilku różnych testach. Robi się to po to, żeby nie pisać nadmiarowego kodu (unikamy powtórzeń) a także dlatego, że łatwiej nam będzie później utrzymać testy w przypadku zmian. Druga korzyść jest taka, że mamy mniejsze pole do pomyłek – jest tylko jedno miejsce, jedna metoda, w której mogliśmy coś niechcący zepsuć, zamiast np. 50 w których robimy to samo.\nMetody w Javie mogą nam coś zwracać, np. liczbę albo tekst. Mogą też nie zwracać nic, jedynie wykonywać jakąś akcję – wtedy zamiast typu zwracanego podajemy słówko „void” przed nazwą metody. Metody mogą mieć również parametry – to jest świetne rozwiązanie np. gdy chcemy różny zestaw danych podstawiać do jednego wzoru. Pokazuję to na filmie w metodzie obliczającej pole trapezu odpowiednie dla podanych długości podstaw i wysokości.


Wykonywanie drobnych napraw bieżących oraz świadczenie stałych usług konserwacyjnych sanitarnych w r [2020-07-31] Przetargi.pl\n1. Przedmiot zamówienia obejmuje drobne naprawy bieżące i konserwacje sanitarne w rejonie ADM nr 1(wg stawek do kosztorysowania) wyszczególnione w zakresie prac ujętym w specyfikacji technicznej, stanowiącej załącznik nr 1 do umowy. W kalkulacji należy uwzględnić koszt dojazdu oraz transportu materiałów w miejsce przeznaczenia. Świadczenie usług objętych przedmiotem zamówienia będzie następować w: 1) budynkach należących w 100 % do gminy i lokalach mieszkalnych i użytkowych w tych budynkach, 2) lokalach mieszkalnych i użytkowych gminy we wspólnotach mieszkaniowych, 3) gminnych budynkach gospodarczych, 4) innych nieruchomościach. Uwaga !Ilość prac do wykonania będzie określana na podstawie zgłoszeń i stwierdzonych potrzeb. Kosztorys robót określa szacunkowo ilość robót do ewentualnego wykonania. Rozliczenie prac następować będzie na podstawie kosztorysów zamiennych sporządzonych na podstawie stawek oraz cen materiałów podanych w ofercie. W przypadku materiałów, które nie zostaną uwzględnione w dokumentach przetargowych, zastosowanie będą miały średnie ceny materiałów (bez Kz) wydawnictwa „SEKOCENBUD” z poprzedniego kwartału. Dotyczy to także sprzętu. W przypadku braku cen na materiały w powyższej publikacji, będzie uznawana\nInformacja o oświadczeniach i dokumentach, jakie mają dostarczyć wykonawcy w celu potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu: 1. Oferta powinna stosować się do zasad określonych w ustawie Prawo zamówień publicznych i zawierać następujące dokumenty i oświadczenia: 1) wypełniony formularz ofertowy sporządzony z wykorzystaniem wzoru stanowiącego załącznik nr 1 do siwz, 2) oświadczenia wymienione w pkt. 6. 1-4 siwz, 3) kosztorys ofertowy sporządzony w kalkulacji szczegółowej wg załączonych do niniejszej siwz kosztorysów wraz ze zbiorczym zestawieniem cen materiałów (zaleca się alfabetyczną formę zestawienia celem ułatwienia pracy Zamawiającemu) 4) zobowiązanie innego podmiotu, jeżeli dotyczy, 5) pełnomocnictwo, jeżeli dotyczy\nDodano: 2020-08-12Wykonywanie drobnych napraw bieżących oraz świadczenie stałych usług konserwacyjnych sanitarnych w zasobach ZGM w Gorzowie Wlkp. w rejonie administrowanym przez ADM 1\nDodano: 2020-08-06Wykonywanie drobnych napraw bieżących oraz świadczenie stałych usług konserwacyjnych sanitarnych w rejonie administrowanym przez ADM nr 2 w Gorzowie Wlkp.\nDodano: 2020-05-27 Wykonywanie drobnych napraw bieżących oraz świadczenie stałych usług konserwacyjnych sanitarnych w rejonie administrowanym przez ADM nr 3 w Gorzowie Wlkp.\nDodano: 2020-05-04Wykonywanie drobnych napraw bieżących oraz świadczenie stałych usług konserwacyjnych sanitarnych w rejonie administrowanym przez ADM nr 4 w Gorzowie Wlkp.\nDodano: 2020-04-20Wykonywanie drobnych napraw bieżących oraz świadczenie stałych usług konserwacyjnych sanitarnych w zasobach gminnych ZGM w Gorzowie Wlkp. w rejonie administrowanym przez ADM 4\nDodano: 2020-04-01Wykonywanie drobnych napraw bieżących oraz świadczenie stałych usług konserwacyjnych sanitarnych w rejonie administrowanym przez ADM nr 4 w Gorzowie Wlkp.\nDodano: 2020-02-11Wykonywanie drobnych napraw bieżących oraz świadczenie stałych usług konserwacyjnych sanitarnych w rejonie administrowanym przez ADM nr 5 w Gorzowie Wlkp.


ALIVIA - FUNDACJA ONKOLOGICZNA, 0000358654 1% e-pity\nAlivia Onkofundacja od ponad 10 lat działa na rzecz walki z rakiem. Założycielem jest Bartosz Poliński, starszy brat Agaty, u której w wieku 28 lat zdiagnozowano zaawansowanego raka piersi. Pomimo fatalnych rokowań, Agacie udało się odzyskać zdrowie. Doświadczenia te stały się inspiracją do powołania organizacji, która dodaje odwagi pacjentom onkologicznym w trudnym procesie leczenia. W ramach Programu Skarbonka Fundacja zapewnia chorym pomoc w zbiórce środków finansowych na nierefundowane przez NFZ leczenie i inne wydatki związane z chorobą. Łącznie Alivia przekazała Podopiecznym ponad 20 000 000 złotych. Fundacja udostępnia też narzędzia, które ułatwiają chorym zdobycie ważnych dla nich informacji. Prowadzi portal Onkomapa.pl będący przewodnikiem po przyjaznych placówkach onkologicznych oraz Kolejkoskop.pl, na którym pacjenci mogą znaleźć informację, gdzie najszybciej w ramach NFZ wykonają badanie diagnostyczne. Alivia prowadzi też działania edukacyjne oraz walczy o to, aby polski system opieki zdrowotnej był bardziej przyjazny dla pacjentów a skuteczność leczenia raka wyższa.


DEMASKATOR | O książkach mniej i bardziej znanych\nTłumacze: Andrzej Szulc, Anna Dobrzańska\nDawno, dawno temu byłam fanką Grishama. Może nie najbardziej zagorzałą, ale jednak fanką. Kolejnych książek wyglądałam z niecierpliwością, kupowałam i czytałam, gdy tylko się pojawiły. Za każdym razem dostawałam to, czego się spodziewałam – kawał dobrej rozrywki. Przynajmniej do czasu. Aż nagle coś się stało. Przeczytałam, a właściwie przemęczyłam „Górę bezprawia”. Nie będę się pastwić nad tą pozycją, bo nie o niej mam pisać. Wspominam owo przeżycie dlatego, że wtedy obiecałam sobie już nigdy po Grishama nie sięgać. Musiały minąć dwa lata, aż mi w końcu złość przeszła. Postanowiłam dać autorowi jeszcze jedną szansę. Czy było warto? I tak, i nie, ale nie wybiegajmy zbyt daleko na przód. Na podsumowanie przyjdzie jeszcze czas.\nO niepowtarzalnym uroku książek Grishama decydowała rzadka umiejętność prezentowania w atrakcyjny sposób zawiłych mechanizmów prawa. Potyczki na kruczki prawne, wykorzystywanie luk i precedensów były naprawdę wciągające. Nie każdy potrafi tak zgrabnie opisać „paragrafy w akcji”. Od czasu do czasu Grisham porzucał jednak sprawdzony przepis i próbował sił w innym gatunku, jak chociażby w rewelacyjnym choć, moim zdaniem niesłusznie niedocenionym, „Malowanym domu”. W „Demaskatorze” autor również odchodzi od utartego schematu thrillera prawniczego – tym razem na rzecz sensacji. Sensacji zaangażowanej społecznie.\nIntryga zawiązuje się od razu na kilku pierwszych stronach, mogę więc bez większej szkody zdradzić to i owo. Pracownica Komisji Dyscyplinarnej Sędziów otrzymuje informację o korupcji. Sędzia Claudia McDover za sowitą opłata ukrywa przekręty finansowe związane z jednym z florydzkich kasyn. Ten ostatni wątek – kasyna prowadzone przez indiańskie plemiona – może być dość ciekawy dla polskiego czytelnika. Przy okazji wyjaśnia, że nie wszyscy poszukiwacze własnych korzeni, odkrywający w sobie nagle krew rdzennych Amerykanów (czyli, mówiąc po ludzku, Indian) kierują się wyłącznie szacunkiem dla przodków. Pobudki często bywają zacznie bardziej merkantylne.\nTak zgrabnie rozpoczęta fabuła rozwija się gracko i od razu wciąga. Niestety, tylko do czasu. Im dalej w las, tym więcej zgrzytów.\nPierwszym, co prawda niewielkim zgrzytem, wręcz zgrzycikiem, jest postać przekupnej sędzi. Prowadząca życie ponad stan, ostentacyjnie szastająca pieniędzmi kobieta zda się prowokować dochodzenie. Jakby nakleiła sobie na czole nalepkę „biorę łapówki”. Czy ktoś tak nierozsądny mógł zostać sędzią, chociażby prowincjonalnym? Tę nielogiczność można jednak dość łatwo usprawiedliwić. Ludzie różnie reagują na nieoczekiwanie wzbogacenie się – jedni traktują to jako nieoczekiwany uśmiech losu, inni głupieją. Szkoda, że autor tego elementu nie wyjaśnił, ale załóżmy, że liczył na domyślność czytelnika. Niech będzie. Gorzej, że i pozostali bohaterowie zachowują się, mówiąc delikatnie, niezbyt logicznie. Przestępcy, który przez lata drwili z prawa, nagle zaczynają popełniać głupie błędy i dają się złapać niczym ślepe szczenięta.\nNieco lepiej rzecz się ma z postaciami pozytywnymi. Co prawda na kartach powieści nie znajdziemy specjalnie głębokiej analizy psychologicznej, lecz bohaterowie są przynajmniej w miarę logiczni i (w miarę) wiarygodni. Inna sprawa, że są potraktowani dość szablonowo, przez co trudno się z nimi jakoś specjalnie związać emocjonalnie. Mówiąc krótko, bohaterowie „Demaskatora” są prości zarówno w czynach, jak i w motywacjach.\nRównie prosta jest linia fabularna powieści. Nie ma niej tak pożądanych w sensacji nieoczekiwanych zwrotów akcji, zaskoczeń czy zagadek. Nie ma suspensu. Właściwie wystarczyłoby przeczytać sam początek i koniec, by dowiedzieć się wszystkiego. Wydarzenia „pomiędzy” niewiele wnoszą. Ot, taki literacki wypychacz.\nHistoria (literatury) uczy jednak, że dobry pisarz nawet dość wątłą fabułę potrafi tak ubrać w słowa, by powstał satysfakcjonujący efekt końcowy. Porzućmy więc rozważania o akcji „Demaskatora” i zajmijmy się formą. Tutaj czeka nas niemałe zaskoczenie. Początek książki jest naprawdę niezły. Napisany w starym, dobrym grishamowskim stylu. Mamy więc typową narrację trzecioosobową z bohaterem prowadzącym. Przez cały czas towarzyszymy bohaterom, obserwujemy ich działania, śledzimy emocje, wraz z nimi przeżywamy kolejne wydarzenia. Wykorzystując twórczo język informatyki, można by powiedzieć, że oglądamy całą historię „w czasie rzeczywistym”. I nagle, tak gdzieś w dwóch trzecich powieści, coś się stało. Nie wiem, co. Może autor zmęczył się żmudnym pisaniem albo po prostu zaczęło go to nudzić? Może terminy zaczęły cisnąć? Może miał coś ważniejszego albo ciekawszego do roboty? Mam też inne podejrzenia, ale z obawy przed procesem o zniesławienie ich nie przytoczę (jak by nie było, Grisham jest prawnikiem, nie praktykującym, ale mimo wszystko prawnikiem). Styl zmienia się nie do poznania, jakby wyszedł spod zupełnie innego pióra. Bohater prowadzący znika, a na jego miejsce pojawia się wszechwiedzący narrator, kontynuujący opowieść jakby spoza kadru. Pędzi przy tym jak szalony, przeskakując dziarsko po kilka miesięcy. Tekst przypomina bardziej rozbudowany synopsis niż przyzwoitą powieść. Bardzo to niemiłe zaskoczenie. Oj, bardzo.\nPo raz kolejny Grisham chce stawiać ważne pytania. Po raz kolejny pochyla się nad kondycją amerykańskiego sądownictwa, nad wypaczeniami systemu, który miast prawu, służy bezprawiu. To istotny problem i dobrze, że ktoś stara się zwrócić uwagę opinii publicznej na nieprawidłowości. Szkoda tylko, że forma nie nadąża za ambitnym zamierzeniem. To, co dostajemy w „Demaskatorze”, jest zbyt powierzchowne na powieść zaangażowaną, a jednocześnie zbyt rozwlekłe na sensacyjną. Co prawda, jest znacznie lepiej, niż w nieszczęsnej „Górze bezprawia”, od której rozpoczęłam ten tekst, ale do ideału jeszcze bardzo, bardzo daleko. Powieść dla wiernych miłośników Grishama. Można przeczytać, ale można bez większej straty sobie odpuścić.\nAutor: Agnieszka Chodkowska-Gyurics o 10:43\nEtykiety: 2017, sensacja


CASIO VINTAGE | sklep Demus-zegarki.pl\nPropozycje dla Niej2\nZegarki na okazje1\nLubisz wracać stylem do przeszłości i ubiegłego stulecia? Jeśli tak, to zegarki Casio Vintage są odpowiedzią na Twoje potrzeby. Są to konstrukcje odpowiadające czasomierzom marki, które pojawiały się w latach 70-tych. 80-tych lub 90-tych i podbijały serca użytkowników na całym świecie. Wróć zatem wspomnieniami do przeszłości i skorzystaj z modnych rozwiązań, które dziś są na wyciągnięcie ręki!\nZegarki Casio Vintage to seria, która w ostatnich latach cieszy się szczególnym uznaniem konsumentów. Nieistotne, czy jesteś miłośnikiem stylu retro, szukasz modnych alternatyw, czy zajmujesz się kolekcjonowaniem czasomierzy – jest to odpowiednia inwestycja spełniająca najwyższe oczekiwania.\nCzasomierze Casio Vintage to certyfikowane konstrukcje wykonane z wyselekcjonowanych tworzyw i z zachowaniem perfekcji – z czego od lat słynie marka Casio. Sprawdź zatem specyfikacje techniczne i przekonaj się, jak wiele możliwości czeka na to, by wykorzystać je w retro outfitach lub uzupełnić z ich pomocą kolekcję.


Lampy biurkowe do pokoju dziecięcego - Lampy do pokoju dziecięcego - Ardant.pl\nStrona Główna / Lampy dla dzieci / Biurkowe\nWśród funkcjonalnych zalet lamp biurkowych dla dzieci warto wymienić także te, które mają wbudowane ściemniacze. Można nimi sterować za pomocą włącznika dzięki czemu lampa biurkowa może pełnić kilka funkcji, od punktowego oświetlenia zadaniowego (w pełnej mocy oświetlenia), po delikatne, nastrojowe światło ( w maksymalnym stopniu ściemnienia) do zabawy i odpoczynku. Wystarczy delikatnie dotknąć metalowej oprawy, by lampa biurkowa się zapaliła. Wybierając lampę biurkową dla dziecka, należy zwrócić szczególną uwagę na moc i barwę światła - musi ona zapewniać komfort i nie męczyć oczu dziecka podczas nauki lub zabawy.\nO tym, jaką żarówkę wybrać i na co zwrócić uwagę przy kupnie, możesz przeczytać tutaj.\nNowoczesna lampa biurkowa Novara – Maytoni – szara 505,00 zł\nBarwa i natężenie światła w pokoju dziecinnym – każde z zadań wymaga innego rodzaju światła. Światło centralne powinno być jasne, ponieważ używane jest podczas zabawy. Dzieci malując czy układając puzzle przy biurku potrzebują oświetlenia prawie równie dobrego, co dorosły człowiek podczas pracy biurowej. Warto wybrać żarówki dające jasne (300Lx), ale ciepłe bądź naturalne światło. Dzieci mają zazwyczaj sporo energii, więc zimne światło, które pobudza do działania, nie jest tutaj konieczne. Barwy białej możecie z kolei użyć przy biurku, gdzie odrabiane są lekcje, tutaj żarówka może mieć nawet 500 Lx.\nKolejnym aspektem, na który warto zwrócić uwagę, jest barwa światła. Powinno ono mieć współczynnik RA nie mniejszy niż 80. Dzieci dopiero poznają świat, dlatego realność kolorów jest bardzo ważna dla ich percepcji, to szczególnie ważne przy kolorowaniu czy układaniu puzzli.


O komunikacji w procesie zmiany – dr Marek Wojciechowski\nO komunikacji w procesie zmiany\nBlog / czwartek, Maj 28th, 2015\nW dzisiejszych czasach bardzo wiele firm, walcząc o przeżycie na rynku, sięga po nowoczesne systemy zarządzania. Bardzo często jest to zmiana nastawiona na tworzenie organizacji bardziej elastycznych, odchudzonych, o jasnych procedurach. Organizacja mająca aspirację stać się organizacją uczącą się, stawia na pracę projektami, pracę zespołową, odchodząc od ścisłego funkcjonalnego podziału zadań. Ma to swoje duże uroki, również z punktu widzenia pracowników – nie pozwala im się nudzić, wpadać w rutynę, daje szansę poznawania wielu osób, realizacji własnych ambicji. Umożliwia też bezpośrednie widzenie efektów swojej pracy.\nDziałanie takie ma też i swoją ciemną stronę. Jest ona związana z brakiem pewności zatrudnienia i rozchwianiem struktury społecznej. Co by nie mówić, ludzie potrzebują żyć we wspólnotach. Nawet jeśli sobie tego nie uświadamiają, to wiążą tego rodzaju oczekiwania ze środowiskiem w pracy. Wspólnota powinna mieć stałych członków, rytuały i pewność przynależności. Z tego punktu widzenia, nowoczesne trendy w zarządzaniu są rewolucją kulturową. Nic dziwnego, że wprowadzanie zmian budzi więc opór społeczny, nawet, jeśli ma to być zmiana na lepsze, lub wręcz zmiana umożliwiająca przetrwanie firmy.\nCo się dzieje z ludźmi, gdy rozpoczyna się zmiana?\nZmiana wiąże się z naruszeniem status quo, z koniecznością wyrobienia nowych nawyków, przeorientowaniem obrazu świata, wymaga wysiłku i powoduje protesty. Zjawisko to nazywane jest oporem. Opór pojawia się zarówno w małych grupach, jak i w całych społecznościach.\nBywa on przejawem potrzeby utrzymania kontroli nad własnym życiem i wydarzeniami wpływającymi na jego bieg. Dlatego „stara bieda” bywa lepsza, (bo znana i przewidywalna) od „nowego”, które często rodzi pytanie „Ile można stracić?”.\nNajwiększym niebezpieczeństwem pojawienia się oporu psychologicznego przed zmianą jest narastający konflikt pomiędzy siłami „nowego” i „starego”.\nW świadomości architektów zmiany opór staje się przeciwnikiem, którego należy zwalczyć. Ponieważ agresja rodzi agresję, próby wywierania nacisku lub łamania oporu siłą powodują paradoksalnie wzmocnienie niechęci do zmian. Wtedy nie ma innego wyjścia, niż otwarta i niszcząca konfrontacja.\nWarto jednak zauważyć, że w oporze zawarta jest duża mądrość. Po pierwsze – wyrażane obiekcje są często jak najbardziej uzasadnione i dobrze opisują rzeczywistość społeczną firmy i odczucia pracowników. Po drugie – są wyrazem aktywności, energii, troski pracowników o firmę i zatrudnionych w niej ludzi, co jest wartością samą w sobie. Po trzecie – dużo łatwiej zmagać się z czymś znanym i określonym, niż z duchem w szafie.\nDlatego podstawową zasadą w pracy nad oporem jest traktowanie go jako częściowego sprzymierzeńca oraz dopuszczenie do artykułowania obaw i sprzeciwów. Wyrażenie obiekcji pozwala odreagować związane z nimi emocje. To, co zostało wypowiedziane i nazwane, wzbudza mniejszy niepokój oraz daje się łatwiej oswoić.\nUsłyszeć nie znaczy przecież akceptować.\nZ osobami protestującymi można się nie zgadzać, polemizować lub nawet zdecydowanie przeciwstawiać. Nie warto ich spychać do podziemia, bo prędzej, czy później i tak wrócą.\nZjawiskiem, które najskuteczniej miesza szyki osobom promującym zmianę jest tzw. „drugie życie”. Polega ono na istnieniu silnego, nieformalnego obiegu informacji (plotki i różne „przepowiednie Nostradamusa”), gwałtownym wzroście rywalizacji i podziału na podgrupy, co praktycznie uniemożliwia efektywną współpracę i rzetelny przepływ informacji dotyczącej zmiany.\n„Drugie życie” pojawia się wówczas, gdy pracownicy przestają traktować oficjalny obieg informacji jako narzędzie dwustronnej komunikacji. Pewien konsultant, zapytany co zrobić, aby efektywnie wdrożyć zmianę w organizacji, powiedział: „Po pierwsze komunikować się. Po drugie komunikować się. Po trzecie – komunikować się”. Od siebie dodamy – ważne, aby w obie strony”.\nChodzi tutaj zarówno o komunikację dotyczącą realizacji zadań, jak też merytorycznych uwag odnośnie planowanych zmian oraz o prawo do głośnego wyrażania uczuć związanych z sytuacją w firmie. Nie zawsze jest to radość. Zazwyczaj emocje towarzyszące przemianom kulturowym w firmie dają się opisać przy pomocy tzw. „cyklu żalu”.\nCykl żalu opisuje reakcje ludzi na zmianę w ważnych dla nich obszarach życia. Animatorzy muszą być przygotowani na kolejne jego etapy. Powinni umieć przewidzieć, z jakiego rodzaju zachowaniami będą mieli do czynienia.\nPoczątkowo, pojawia się niedowierzanie i zaprzeczanie realności i głębokości zmian. Słyszymy: „W zeszłym roku tak samo mówili i nic z tego nie wynikło”, „To u nas nie przejdzie”. „Co to nowego – ja zawsze tak robiłem”. „Na górze jest łatwo planować, a my tu na dole musimy pracować”.\nW tle towarzyszy im strach, choć ludzie rzadko to tak nazywają. Następnym etapem jest faza złości. Nie jest to łatwy moment dla osób wprowadzających zmiany. Wyraża się w podważaniu zasadności zmian, w aktywnym przeszkadzaniu, oraz artykułowaniu obiekcji. Wymaga to z jednej strony stanowczości, klarowności w komunikowaniu o konsekwencjach zmian i jasnego formułowania oczekiwań dotyczących nowego modelu pracownika, a z drugiej życzliwego ucha na wszelkiego typu obiekcje. W pewnym momencie, złość się wypala a jej miejsce zajmuje smutek. Jest to faza rozstawania się z dawnymi nawykami, opłakiwania starych więzi, faza sentymentu. Trzeba pamiętać, że strata jest realna, więc umożliwienie pracownikom dzielenia się tym doznaniem ułatwia im przejście do fazy akceptacji, związanej z podniesieniem energii, gotowości do eksperymentowania. Po „zakorzenieniu” się w nowej sytuacji może przyjść ulga, a nawet radość.\nZ punktu widzenia psychologicznego, zmiana w organizacji związana jest z burzą uczuć i z trzaskami w komunikacji, po których na niebie może pojawić się tęcza. Jeżeli pracownicy nauczą się radzić sobie z tymi zjawiskami, będą znacznie bardziej gotowi do kolejnych zmian. Dobrze przeprowadzona zmiana wynosi organizację na wyższy poziom, czyniąc ją bardziej elastyczną i mocniejszą.\n2015-05-28 2015-06-09 Marek WojciechowskiBlogkomunikacja, relacja, relacje, rozwój, zarządzanie, zmiana\nPrevious Post Nowoczesny lider hali produkcyjnej\nNext Post CLIENTING: Myśl jak Twój Klient!


obrzydzenie do partnera • Forum Psychologiczne - Depresja - Nerwica\nTeraz jest 18 gru 2017, 16:25\nobrzydzenie do partnera\nprzez Candy14 13 sty 2013, 21:33\nDlatego uważam, że wdawanie się w szczegóły nie ma sensu, bo tylko go zrani.\nNiektorym trzeba wprost...prawda czasami boli\nprzez depresyjny86 16 sty 2013, 14:36\nA ja jestem zdania,że jak się powiedziało a,to trzeba powiedzieć też b.Jeżeli wyszła za Niego wiedząc,że jej nie odpowiada,to tylko i wyłącznie jej wina,że teraz znajduje się w takiej sytuacji.Dlatego teraz musi tak rozwiązać tą sytuacje,żeby ona dobrze wyszła na tym,i by on wyszedł na tym cało. Na pewno rozwiązaniem nie jest powiedzenie wprost:."brzydze się itd itd itd itd......" - bo to faceta zniszczy.\nBtw. autorka mogła sobie poszukać pakera,chociaż paker też mógłby przytyć - i co było by wtedy?\nZajebiście,że ktoś w końcu na tym forum pokazau,co jest najważniejsze dla kobiety - bo przecież gadanie o charakterze,inteligencji to czysta głupota,skoro ktoś wygląda makabrycznie.\nNie zgadzam się.Tzn jeżeli rozstanie jest z jakimś debilem,na dodatek patologicznym debilem to tak.Ale nie jeżeli ktoś się rozstaje z innych powodów.\nprzez kaja123 16 sty 2013, 17:05\nsilvermoon napisał(a): Rok czasu jestem z człowiekiem tylko dlatego, że boję się zostać sama, mam depresję, jestem DDA i wiem że to nie usprawiedliwienie, jestem kompletnie sama. Tak bardzo chciałabym móc definitywnie skończyć ten związek, bo nie kocham tego człowieka. Na początku imponował mi inteligencją, tym, że jest dobrym człowiekiem, zabawnym, teraz te wszystkie cechy są nie istotne, irytuje mnie, czuję do niego wstręt. Stał się zaniedbanym, leniwym człowiekiem od kiedy stracił pracę...na dodatek muszę mu pomagać finansowo...Nigdy nie pociągał mnie fizycznie, więc seks z nim to koszmar, szczególnie, że sporo przytył. Ni potrafię kończyć związków, moje życie to jakieś jedno wielkie nieporozumienie...\nWybacz ale sama sobie piwa nawarzyłaś to i je teraz musisz wypić. Nie wyszłaś za maż z miłości a brzydził Cię od początku więc nie rozumię co Tobą kierowało ze z nim zostałaś? Potrzebowałas roku żeby się dowiedzieć że inteligencja którą Ci imponował i jest dobry nie wystarcza? Przyznam że czuję niesmak bo piszesz troszkę z popzycji ofiary ale odbieram to odwrotnie.\nprzez halout 16 sty 2013, 19:54\nsilvermoon, po co Ci ta relacja? Po co ją utrzymujesz? Czerpiesz z tego jakieś korzyści? Boisz się samotności?\n16 sty 2013, 00:25\nprzez betty_boo 16 sty 2013, 21:05\na ja ją rozumiem, też tak miałam. myślę ze słowa jakie tu jeszcze powinny się pojawić to awersja seksualna.\nprzez Zołzik 17 sty 2013, 00:49\nczłowiek nerwica napisał(a): Zajebiście,że ktoś w końcu na tym forum pokazau,co jest najważniejsze dla kobiety - bo przecież gadanie o charakterze,inteligencji to czysta głupota,skoro ktoś wygląda makabrycznie.\nNajważniejsze? Chyba żartujesz... Wygląd i osobowość - obie te rzeczy są niezbędne, żeby ktoś nam się podobał, myślę że nie ma tu żadnych różnic między płciami. Z tym że przeciętny wygląd (ale nie odpychający dla tej konkretnej osoby) można nadrobić charakterem i inteligencją, a w drugą stronę już raczej nie.\nMyślisz, że autorka tępego czy chamskiego pakera też nie miałaby dosyć?\n27 lip 2010, 13:33\nprzez hasacz 17 sty 2013, 04:21\nsilvermoon, wybacz że to piszę, ale pomyslalas o jego uczuciach? On moze liczy ze bedziecie razem, nie uwaza cie za obrzydzającą tak jak ty jego? Albo powiesz mu prawde i to skonczysz albo bedziesz go ranić. Wybacz ale to nie ty tutaj jestes tą dobrą... a on tym złym wstretnym facetem.\nMusisz mu powiedziec jak jest bo robisz mu krzywde swoim zachowaniem.\nprzez jaskolka83 17 sty 2013, 12:27\nnie jestem specjalista ( no, moze w innym znaczeniu tego slowa jestem jak najbardziej), ale mysle ze twoj nieudany zwiazek tylo poglabia twoja depresje. skoro zapisalas se na terapie, tzn ze chcesz sobie pomoc, pomoz wiec sobie rowniez w taki sposob ze zakonczysz ten zwiazek. mimo ze moze wydaje ci sie ze nie potrafisz go zostawic, wydaje mi sie ze poczujesz duza ulge konczac ten zwiazek.\nja tez bylam w podobnej sytuacji, mieszkalam z facetem ponad 2 lata, wlasciwie po roku juz zaczelo sie psuc, on pił i mozna powiedziec ze nie kontrolowal szczeglnie tego co mowil do mnie pod wplywem alkoholu, bo potrafil nazwac mnie szmatą, kurwą itd a rano nic z tego nie pamietal i byl "kochanym misiaczkiem". nie potrafilam zakonczyc tego zwiazku, mieszkalam u niego, czulam ze jestem od niego uzalezniona, on mnie wtedy utrzymywal a ja bylam jeszcze na 3 roku studiow, szukalam pracy. czulam do niego obrzydzenie, przestalam z nim sypiac, przestalam go dotykac i w ogole odzywac sie do niego i tak z kazdym tygodniem bylo coraz gorzej...jak tylko znalazlam prace zaczelam myslec o tym zeby sie od niego wyniesc, zajelo mi to sporo czasu bo ponad rok ale w koncu znalazlam stancje i sie wyprowadzilam, zaczelam zycie na wlasny rachunek niezalezna od nikogo i poczulam sie jakbym sie na nowo narodzila. tym bardziej ze poznalam wtedy mojego obecnego chlopaka z ktorym jestem juz prawie 5 lat :).\nja tez cierpie na depresje od wielu wielu lat i ten okres mojego zycia gdy mieszkalam z eks wspominam bardzo bardzo źle. moja depresja sie poglebiala, bylo coraz gorzej, nie spotykalam sie z ludzmi, zamykalam sie w pokoju i czytalam tylko ksiazki zeby nie myslec o niczym innym, zeby przeniesc sie w jakis inny swiat ktory nie jest moim swiatem. po wyprowadzce i zerwaniu tego zwiazku naprawde odzylam, bylam inna osoba...zrob to dla siebie, zakoncz to. powodzenia\n-- 17 sty 2013, 12:32 --\naha, skoro piszesz ze musisz pomagac mu finansowo, tzn ze masz prace i stac by ciebie bylo na samodzielne utrzymanie wiec nie masz takiego problemu jaki ja mialam. bedzie dzo latwiej, znajdz sobie kawalerke, zacznij nowe zycie, sprobuj zaczac spotykac sie z ludzmi z pracy, moze poznasz kogos z kim sie zaprzyjaznisz, moze spotkaj sie z kims z forum? tutaj sa ludzie ktorzy ciebie zrozumieją, ktorzy maja podobne problemy do twoich i przed ktrorymi latwiej sie otwarzyc ( wiem co mowie bo poznalam dwie super kobietki na forum)\nprzez ekspert_abcZdrowie 17 sty 2013, 13:56\nsilvermoon, tkwiąc w związku, który nie satysfakcjonuje Ciebie, robisz krzywdę sobie i partnerowi. Być może on nie chce nic zmieniać, lubi status quo, bo nic nie mówisz o swoich potrzebach i oczekiwaniach. Mu wygodnie - ma mieszkanie, utrzymujesz go, uprawia z Tobą seks, a Ty - wyjesz w środku z rozpaczy. Zdaję sobie sprawę, że z powodu depresji i DDA wykazujesz cechy uzależnienia emocjonalnego od partnera i trudno Ci zakończyć niesatysfakcjonujący związek. Robisz jednak sobie poważne kuku, tkwiąc w toksycznej, bo unieszczęśliwiającej, relacji. Słusznie napisała jaskolka83 - masz pracę, jesteś niezależna finansowo, nic nie zawdzięczasz partnerowi, więc możesz zacząć życie na własny rachunek. Nie bój się samotności, zmień swoje życie, zacznij wychodzić do ludzi, spotykać się ze znajomymi - postaraj się spojrzeć na świat z innej perspektywy. Nie możesz zawężać swojego życia tylko do partnera, którego nie kochasz, który Ci nie imponuje, który Cię nie pociąga fizycznie. Owszem, rozstanie to nic miłego, ale czasem jest to konieczne. Uważam, że powinnaś, jak najszybciej powiedzieć swojemu partnerowi, że chcesz być sama i kończysz relację, że z Twojej strony uczucie wygasło. W końcu nie tylko Ty jesteś odpowiedzialna za jakość związku i za rozstanie - być może, gdyby partner bardziej zaangażował się w relację (podjął pracę, zadbał o siebie itp,), Wasz związek dzisiaj też wyglądałby trochę inaczej.\nprzez depresyjny86 20 sty 2013, 15:09


28. kolejka PKO Ekstraklasy – podsumowanie – KKSLECH.com – KKS Lech Poznań – Serwis nieoficjalny\nNietypowo, bo aż przez 6 dni trwała 28. kolejka piłkarskiej PKO Ekstraklasy sezonu 2020/2021, która została rozegrana od środy, 28 kwietnia do poniedziałku, 3 maja. Znany jest już Mistrz Polski, cały czas gra toczy się o 4. lokatę premiowaną startem w europejskich pucharach.\n28. kolejka została zainaugurowana w środę, 28 kwietnia, o godzinie 19:00 w Białymstoku. Wtedy Jagiellonia Białystok zremisowała z Rakowem Częstochowa 0:0 przez co Legia Warszawa już kilka dni temu została Mistrzem Polski. Następnie w piątek Wisła Płock, która tydzień temu przełamała się tym razem uległa Lechii 1:3. Gdańszczanie wciąż nie składają broni w walce o puchary. O godzinie 20:30 w derbach Dolnego Śląska wrocławski Śląsk bezbramkowo zremisował z Zagłębiem Lubin.\nDokończenie kolejki nastąpiło w sobotę oraz w poniedziałek. 1 maja o 15:00 w klasyku polskiej ligi Legia Warszawa podzieliła się punktami z Wisłą Kraków, która nie wygrała już od 6 meczów. Później bijąca się o 2. lokatę Pogoń Szczecin nie dała rady ograć Warty Poznań remisując 1:1. Na koniec dnia Lech Poznań, który rozgrywa już tylko sparingi w swoim stylu uległ Stali Mielec 1:2. Dla beniaminka to zwycięstwo może okazać się kluczowe w walce o utrzymanie.\nW niedzielę, 2 maja nie został rozegrany żaden mecz, bowiem tego dnia o godzinie 16:00 w finale Pucharu Polski drużyna Rakowa Częstochowa zmierzyła się z I-ligową Arką Gdynia i wygrała 2:1. Ligowcy wrócili do zmagań w poniedziałek, 3 kwietnia. Tego dnia o godzinie 15:00 jeden z faworytów do zajęcia 4. pozycji Piast Gliwice pokonał ostatnie po tym weekendzie Podbeskidzie Bielsko-Biała 2:0. Zmagania tej kolejki zakończyła konfrontacja Cracovii z fatalnym wiosną Górnikiem Zabrze. Gospodarze wygrali 1:0.\nWyniki 28. kolejki PKO Ekstraklasy 2020/2021:\nNajlepsi strzelcy po 28. kolejce PKO Ekstraklasy 2020/2021:\n14 goli – Jakub Świerczok (Piast Gliwice)\n11 goli – Jesus Imaz (Jagiellonia Białystok), Mikael Ishak (Lech Poznań), Kamil Biliński (Podbeskidzie Bielsko-Biała), Flavio Paixao (Lechia Gdańsk)\nTabela po 28. kolejce PKO Ekstraklasy 2020/2021:\nZ góry przepraszam jeśli kiedyś, ktoś przeczyta te wypociny Piknika, ale ten wpis nie będzie nawiązywał do powyższego artykułu. W tym tekście chciałem przeanalizować oficjalną stronę naszego klubu. Kto wie może są jacyś kibice, którzy żyją w takiej medialnej bańce i chcąc się czegoś dowiedzieć o Lechu Poznań, czytają wyłącznie oficjalną stronę klubu. Tak więc zaczynamy, wchodzę na stronę dumy Wielkopolski (nie, nie wchodziłem na stronę Warty) i tam same dobre wiadomości, pierwszy artykuł Ishak z szansą na rekord, dalej dowiaduje się, że mecz juniorów Lech-Legia będzie można oglądać na kanale: “Łączy nas piłka”, później docieram do informacji, że Tomasz Kędziora zdobył z Dynamem Kijów mistrza Ukrainy. Ten ostatni news jest dla mnie szczególnie ważny skoro Kolejorz nie zdobywa własnych trofeów to przynajmniej pochwali się zdobyczami innych drużyn, tam gdzie akurat grają nasi byli zawodnicy lub wychowankowie Lecha. To jest jakiś sposób na wypełnienie oficjalnej strony naszej drużyny. Dalej jest w końcu o naszych sukcesach sportowych (naszych czyli Lecha) w Centralnej Lidze Juniorskiej młody Kolejorz wygrywa zaległy mecz z Błękitnymi Wronki. Gdyby czytać wyłącznie tą stronę to można by stwierdzić, że Lech to profesjonalna drużyna z olbrzymimi aspiracjami.\nSzkoda tylko, że gdy już wejdziesz na inne strony to widzisz gdzie Lech jest w tabeli, dowiadujesz się o proteście kiboli, obserwujesz różne fora i czytasz tylko o wkurwieniu zwykłych kibiców. I tak sobie myślę, że Oficjalna Strona Lecha mogłaby być idealnym przykładem manipulacji, mimo że nie ma na niej żadnego kłamstwa i czytasz tam prawdziwe informacje. Manipulacja w tej formie polega na przemilczeniu niewygodnych faktów. I pewnie właściciele Lecha nie są zadowoleni, że są jeszcze inne źródła informacji. No dobrze kiedyś redakcja napisała, że kto by tracił czas na oficjalną stronę Lecha Poznań, a jednak jeden jebnięty Piknik się znalazł. Pozdrawiam twórców opisywanej strony.\nMusiałbyś przenieść ten wpis w inne miejsce, np. do “Śmietnika Kibica”. Tutaj mało kto go przeczyta, ponieważ sprawy kolejki już prawie nikogo nie interesują.\nty przeczytałeś :)\nJa także przeczytałem:) z oficjalką wygląda to doķładnie tak jak przedstawił to Piknik. Wchodzę tam, gdy jestem totalnie zdołowany albo nic mi się nie chce. Poziom manipulacji to mistrzostwo świata;) ktoś, kto nie zna tematu może pomyśleć, że Lech Poznań to wzór profesjonalizmu.\nNatomiast jeśli chodzi o najbliższą kolejkę to ciekawi mnie jedno: czy nadal będziemy konsekwentni. Skoro przegraliśmy z Cracovią i Podbeskidziem to wypadałoby przegrać także ze Stalą. Moim zdaniem jest to możliwe. Jeśli rywal zagra z takim zaangażowaniem i konsekwencją to nie przegra. Jeśli Stal będzie się tak umiejętnie broniła jak z Pogonią, to nie przebijemy tego muru.


Nico Rosberg wygrywa w Melbourne - wyniki GP Australii 2016\nStrona głównawyścigNico Rosberg wygrywa w Melbourne - wyniki GP Australii 2016\nPaweł Wroniecki marca 20, 2016\nNico Rosberg wygrywa niesamowicie interesujący pierwszy wyścig w tym sezonie. Niemiec dojechał do mety przed Lewisem Hamiltonem i Sebastianem Vettelem. Pierwsze punkty w historii zdobył też debiutujący zespół Haas. Romain Grosjean dojechał szósty.\nNiesamowity start w wykonaniu Vettela. Niemiec od razu objął prowadzenie. Tuż za nim Nico Rosberg wywiózł Lewisa Hamiltona na zewnętrzną, ten musiał zwolnić by uniknąć kolizji i spadł za Kimiego Raikkonena, Maxa Verstappena i Felipe Massę.\nAktualny mistrz świata miał problemy z odrabianiem strat. Udało mu się wyprzedzić tylko kierowcę Williamsa, później utknął za Toro Rosso Verstappena. Czołówka w międzyczasie zdołała zjechać do boksów po drugi komplet opon.\nChwilę później Fernando Alonso uczestniczył w niesamowitym wypadku, który spowodował wywieszenie czerwonych flag nad torem. Wyścig został przerwany na kilkanaście minut. Część zawodników skorzystała z przerwy w celu zmiany opon na twardsze.\nKilka okrążeń po wznowieniu wyścigu Kimi Raikkonen zjechał do alei serwisowej, ponieważ jak powiedział "Something happened, I broke something..." - chwilę później duży płomień ognia z jednostki napędowej był już gaszony przez mechaników.\nSebastian Vettel jechał nadal na prowadzeniu na super miękkiej mieszance. Nico Rosberg za nim odrabiał starty na miękkiej mieszance. Lewis Hamilton nadal nie mógł sobie poradzić z kierowcami Toro Rosso na kolejnych pozycjach jadąc na oponach pośrednich. Wyprzedził ich dopiero po tym jak obaj zjechali do alei serwisowej.\nTo, że zawodnicy korzystają z 3 różnych mieszanek naprawdę urozmaiciło strategię w tegorocznym sezonie.\nPo tym jak kierowca Ferrari zjechał do boksów, prowadzenie objął Rosberg przed Danielem Ricciardo i Lewisem Hamiltonem. Ten ostatni dopiero na 43 okrążeniu awansował przed kierowcę Red Bulla. Vettel w tym czasie spadł na 4 pozycję.\nPod koniec wyścigu Hamilton i Vettel wyprzedzili jeszcze Ricciardo. Sebastian szybko zbliżał się do Lewisa, który jechał na twardszej mieszance i starszym komplecie opon. Niemiec nie zdołał jednak zagrozić kierowcy Meredesa. Obecne bolidy bardzo utrudniają wyprzedzanie, na dodatek błąd popełniony przez Sebastiana i wyjechanie poza tor nie pomogły.\nDo mety Rosberg dojechał na pierwszej pozycji nie zagrożony. Tuż za nim uplasował się Lewis Hamilton i Sebastian Vettel. Za podium na czwartej pozycji Daniel Ricciardo z dużą przewagą nad Felipe Massą i największą niespodzianką tego wyścigu Romainem Grosjeanem. Tym samym już w swoim debiutanckim wyścigu Haas Racing zdobył pierwsze punkty.\nWyniki GP Australii 2016\n6 8 Romain Grosjean Haas\n13 11 Sergio Perez Force India\n14 22 Jenson Button McLaren\n15 12 Felipe Nasr Sauber\n16 94 Pascal Wehrlein Manor


POFAM - 1500ml - Worek do zbiórki moczu\n> SKLEP>NIETRZYMANIE MOCZU (inkontynencja)>Worki do zbiórki moczu i akcesoria>Worek do zbiórki moczu 1500 ml POFAM\nWorek do zbiórki moczu 1500 ml POFAM OPIS:\nFirma Pofam-Poznań Sp. z o.o w swojej ofercie posiada wysokiej jakości sprzęt ortopedyczny, sprzęt pomocniczy oraz sprzęt do wyposażenia placówek. Jednym ze starannie opracowywanych wyrobów tej firmy jest worek do zbiórki moczu. Zaopatrzony w długi, gładki dren zapobiega zginaniu się przewodu podczas użytkowania, ograniczając tym samym zatykanie odpływu i zaleganie moczu. Worek posiada trzy komory, które umożliwiają równomierne rozłożenie się moczu, dzięki czemu wyrób jest praktycznie nie widoczny pod ubraniem, co w dużym stopniu wpływa na zachowanie wysokiego poziomu dyskrecji. Zastosowanie w worku zastawki antyrefluksyjnej powoduje, że mocz nie cofa się nawet podczas przyjmowania pozycji leżącej, dzięki czemu uczucie „kontaktu z moczem” praktycznie nie występuje. Produkt jest prosty w obsłudze, więc śmiało mogą go opróżniać również osoby o ograniczonej sprawności manualnej. Worek do zbiórki moczu 1500 ml w szczególności dedykowany jest pacjentom leżącym oraz do nocnej zbiórki moczu. Odkryj zalety płynące ze stosowania worka do zbiórki moczu POFAM i zamów go już dziś online!\nWorek do zbiórki moczu 1500 ml POFAM PRZEZNACZENIE:\nWorek przeznaczony jest do nocnej zbiórki moczu lub dla pacjentów leżących;\nWorek do zbiórki moczu 1500 ml POFAM ZALETY:\nProstota obsługi, w pełni spełnia potrzeby osób leżących;\nWbudowana zastawka antyrefluksowana, zapobiegająca cofaniu się moczu;\nElastyczny zawór zapewniający płynny przepływ moczu;\nBudowa worka pozwala na obsługę go jedną ręką;\nDługi, gładki dren;\nBezszelestne spływanie moczu do worka;\nWorek do zbiórki moczu 1500 ml POFAM INFORMACJE O PRODUKCIE:\nZakup produkt w ramach refundacji NFZ bez wychodzenia z domu. Kliknij tutaj.\nSTANISLAW SCIEPURO 2021-05-05\ncewniki rewelacja trzymają porządnie .


Prawie trzy miliardy złotych dla Mazowsza z Polskiego Ładu [POSŁUCHAJ] – Warszawa i Mazowsze – najnowsze wiadomości w RDC\nPrawie trzy miliardy złotych dla Mazowsza z Polskiego Ładu\n25 października 2021 (16:14)\nAktualizacja: 26 października 2021 (20:20)\nWojewoda mazowiecki Konstanty Radziwiłł podczas konferencji prasowej/fot. PAP/Mateusz Marek\nMazowsze otrzyma prawie trzy miliardy złotych w ramach Rządowego Funduszu Polski Ład. – Kwota ta będzie rozdysponowana pomiędzy samorządy – przekazał podczas konferencji wojewoda mazowiecki Konstanty Radziwiłł.\nJak podkreślił wojewoda, te ogromne pieniądze – 2 807 894 599,97 zł – które idą do samorządów po to, żeby zmienić oblicze Polski, i to nie tylko w metropoliach, „ale także daleko od nich, nie mają żadnej analogii w przeszłości”.\nRadziwiłł wrócił uwagę, że inwestycje mogą być dofinansowane nawet do 95 proc. swojej wartości. – Wśród beneficjentów tego programu są praktycznie wszyscy. Od samego województwa, poprzez powiaty, aż do gmin – powiedział wojewoda. Zaznaczył, że większość wniosków o dotację to wnioski z tzw. priorytetu pierwszego obejmujące przede wszystkim inwestycje drogowe. Na te inwestycje zostanie przekazane, według wstępnych szacunków ponad 1,3 mld zł.\n– Miasto stołeczne Warszawa jest beneficjentem takiego wniosku o wysokości 114 milinów złotych na modernizację wiaduktów drogowych nad ulicą Paryską. Również miasto Radom otrzymało 76 milionów na rozbudowę i modernizację ulicy Warszawskiej – powiedział wojewoda.\nWarszawa otrzymała także 5 mln zł na rozbudowę drogi powiatowej Kąty Grodziskie na Białołęce.\nOd edukacji po gospodarowanie odpadami\nDrugim obszarem, który obejmuje dofinansowanie, jest infrastruktura wodno-kanalizacyjna. – Jest bardzo wiele projektów. Mogę wymienić na przykład gminę Słupno, która otrzymała 8 milionów złotych na budowę infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. Takich wniosków sfinansowanych w ramach drugiego priorytetu jest również bardzo dużo – podkreślił Radziwiłł.\nKolejnym obszarem jest edukacja i wnioski dotyczące szkół, odnawialne źródła energii, infrastruktura sportowa, społeczna, gospodarka wodna i odpadami. 30 mln złotych otrzymało miasto Ostrów Mazowiecka na budowę i wyposażenie szkoły podstawowej i przedszkola publicznego wraz z zagospodarowaniem terenu i drogą dojazdową. Taką samą kwotę dostała Warszawa na budowę i wyposażenie 9-oddziałowego przedszkola przy ulicy Gilarskiej wraz z zagospodarowaniem terenu.\n– W ramach funduszu Polski Ład 513 mln zł to są projekty obliczone na realizację w ciągu 12 miesięcy, pozostałe to są inwestycje długoterminowe – przekazał wojewoda mazowiecki. Dodał też, że samorządy mają wielką swobodę w sposobie wydatkowania tych środków. Jako przykład gminę Zwoleń. – 9,5 miliona dla gminy Zwoleń na budowę kompleksowej infrastruktury turystycznej, realizację ścieżki dydaktyczno-ekologicznej nad Zwoleńką i zagospodarowanie parku i terenu nad zalewem – wymienił Radziwiłł.\nWojewoda ma też nadzieję, że środki, które trafią do samorządów, pobudzą aktywność inwestycyjną i przyczynią się do poprawy warunków życia mieszkańców. – Na pewno powstanie też dużo nowych miejsc pracy. Zarówno docelowo wtedy, kiedy inwestycje zostaną zrealizowane, jak i w trakcie aktywności inwestycyjnej – wskazał wojewoda.\nWyższe przychody samorządów\n– Mimo że Polski Ład zakłada znacząca redukcję obciążeń podatkowych dla obywateli, to samorządy na tym nie stracą – zapewnił Radziwiłł.\nZaznaczył też, że analizy wskazują, że zarówno PIT, jak i CIT zbierane przez samorządy nie tylko rosły w ciągu ostatnich lat, z wyjątkiem czasu pandemii, ale był to ruch prawie niedostrzegalny. A już zupełnie niedostrzegalny, jeśli chodzi wszystkie przychody samorządowe. Krótko mówiąc, jak powiedział Radziwiłł, samorządy w ciągu ostatnich lat, a także według przewidywań w przyszłym roku i następnych latach będą uzyskiwać wyższe przychody niż w latach poprzednich. – Nie ma mowy, żeby jednostki samorządu terytorialnego traciły nie tylko na Polskim Ładzie, ale żeby w ogóle traciły – podkreślił.\nOd 2 lipca do 15 sierpnia 2021 roku trwał pierwszy pilotażowy nabór wniosków na finansowanie inwestycji z Polskiego Ładu. Każda jednostka samorządowa mogła zgłosić maksymalnie trzy wnioski o dofinansowanie, w tym jeden wniosek bezkwotowego ograniczenia, jeden wniosek, którego wartość dofinansowania nie przekroczyła 30 mln zł oraz jeden wniosek z dofinansowaniem nieprzekraczającym 5 mln zł. Dofinansowania są bezzwrotne.\nBudżet Obywatelski Mazowsza w służbie zdrowia. Projekty dla szpitali\nŹródło: PAP/RDC\t| Autor: Adam Abramiuk/PA


Psychoterapia a poszukiwanie szczęścia (Okładka miękka) | CDP.pl\nPsychoterapia a poszukiwanie szczęścia (Okładka miękka)\nAutor Deurzen Emmy\nEmmy van Deurzen zajmuje się tematem tabu, jakim jest rola moralności i filozofii życia wśród psychoterapeutów i doradców psychologicznych. Pytając kiedy i dlaczego zdecydowaliśmy, że celem życia ma być szczęście, autorka namawia nas do szukania odpowiedzi na pytanie dotyczące jego sensu. W książce swej stara się zdefiniować z czego składa się życie i jak terapeuci mogliby pomóc swoim klientom prowadzić raczej udane życie, a nie poszukiwać szczęścia. Ten dobrze napisany i merytorycznie wnikliwy tekst jest bardzo ważny i fascynujący nie tylko dla praktykujących psychoterapeutów.\n"Psychoterapia a poszukiwanie szczęścia" wciąż czeka na pierwszą opinię.