Świat w barwach Bianconeri: 2017\nciao Scudetto- grzmiał wyrazisty nagłówek gazety, niczym zimna klepsydra nawołujący do żałobnej modlitwy. Requiem smutnych kolejek. Wszyscy mówili: Są na kolanach, krwawią bezradnością, rozbić nie tyle sportowo, co mentalne, z dna tabeli obserwują rozpędzone Napoli, zaraz nawet Liga Europy będzie poza zasięgiem. Goniąc duchy z Berlina szukają starej drogi, jakby na nowo identyfikowali pewien dziwnie znajomo brzmiący slogan. Jak apostołowie, dzielnie wierzący tifosi szukali zwiastowanego zbawienia. Ale, że nawet Sassuolo zadawało kolejne rany, to i następców świętego Piotra nie brakowało. Comeback z zaświatów funkcjonował w rozmiarach szaleństwa, herezji zaślepionych urokiem wielkiej miłości. Po wielkich miesiącach miodem i mlekiem płynących, Stara Dama utraciła serce, duszę, zmysły, pozostało ciało. Choć napędzane świeżą krwią, stawało opór tętniącemu życiu, jak gasnące światło w ciemnym tunelu. Podobno każda seria ma swój koniec, to i Juve zbliżało się do brzegu rzeki. A wiadomy, że aby odbić się od dna to trzeba najpierw spać na samo dno. Powrót\ndo 2015 roku nie jest bez przyczyny. Wprawdzie zbieg okoliczność wyjątkowo ciekawy, lecz detale diametralnie inne. Primo, Juve na tle Hiszpańskiego giganta nie wygląda jak szaleniec nad przepaścią. Równie konkurencyjnie, a może i mające przewagę głodu totalnej Victorii. Recz dotyka konsekwencji lata 2015 i tego, co trzepot motyla nam przyniósł. Wybierzmy jakąkolwiek wielką drużynę ostatnich lat i wytnijmy\nnajważniejsze organy. Zgon na miejscu pewny jak Amen w pacierzu. Może taki Bayern wybroniłby się miejscem na podium, albo Barcelona łapiąc kontakt z czołówką jedynie iluzjonistycznie wybielając sumienie. Nikt jednak z sezonu okraszonego krajową dominacją i Europejskim podbojem, nie przeżył wymianę podstawowych narządów. Nikt, poza Starą Damą....\nzasadzie lato 2015 było jedynie opłacaniem rachunku opaczności. Wymiana\nwiekowego tempomatu wisiała w powietrzu, taki Dybala również pojawia się raz na kilka lat. Odcinanie kuponów by za rok mierzyć się z tym samym\nproblemem? W Mediolanie próbowali na raty, ale odsetki ich zjadły. Juve było spełnione w granicach możliwości. Niby kunszt Pirlo opierał się leciwej metryce, lecz co raz częściej zaciągał ręczny hamulec, brakowało opcji na\nlepsze jutro. Pogba jakby siedzący na walizkach, Morata wiszący, gdzieś\npomiędzy Turynem, a Madrytem. Niemal w jednej chwili Juve przeszło wstecz o kilka lat. Tracąc mózg, stało się ogłupiałe i infantylne, tracąc serce przestało wierzyć w swoje credo, gubiąc kończyny utraciło płodność i środki na wybawienie. Bezradni, osowiali, chwilami wręcz durni. Surrealistyczny obraz przewijał się tygodniami. Od Udine po Frosinone, Allegri robił dobrą minę do złej gry, wyglądał jak Krzyś z filmu Psy- "Nie mam k...wa broni" zdawał się mówić, momentami trudnił się wskrzeszeniem Frankensteina. Niby daje oznaki życia, choć tętna brak. Tamten Juventus umarł, patenty Conte nie pasowały do tali kart, nowo obsadzone rolę długo szukały właściwej scenografii, a brak rotacji był niczym biała flaga, w zasadzie już miotając na wietrze. Kostucha czyhała w gabinecie włodarzy, "Allegri zostaje". Wiara na powtórkę z 2002 roku, lub świadomość, że gorzej być nie może. Transplantacja stała się faktem, nawet jeśli kosztem sezonu. W tym miejscu mógłby nadal bawić się w wspominki i pochwały nad Bianconeri. Powstali jak Feniks z popiołów, zjedli peleton bez rozpędu, nadal mało. Agnelli i spółka zburzyli i wybudowali na nowo, fundamenty bardziej solidne, mury jeszcze grubsze, surowiec jakościowo do przodu. Opcje długoterminowe, miały swoją rację bytu, nawet jeśli "na dziś" wydają się kredytem dużego ryzyka. W takim razie, wybory obiecujące, lecz z pewnością nieklarowne, Marotta, co skąpstwem mógłby konkurować ze Szkotem rozpoczął czas żniw. Było na bogato, Alex Sandro, Paulo Dybala, Mandzukic, Khedira, Cuadrado, syty zastrzyk, dziś nierozłączny element enklawy Allegriego. Założenie było proste, przejść jak najszybciej do rzeczywistości, co w Turynie oznacza walkę o Scudetto i solidną pozycję w Europie. I choć początki były opłakane, to do pełni realizacji założeń zabrakło kilku minut w Monachium. Swoisty kamień milowy pod tegoroczne Voyage, lekcja trzeźwego stąpania po ziemi, że na Europę jeszcze trochę brakuje. Wypadkowa A.D. 2015 dla była Allegriego wyjściem z cienia, zrzuceniem balastu "następcy Conte". Na własny rachunek łatwiej było igrać z ogniem i iść pod prąd. W zasadzie z nową drużyną pokazał się jako trener docelowy, osoba z własną wizją, świadoma sytuacji, umiejętnie reagująca na boiskowe realia, co nie tylko pociągnie wóz, ale wymyśli nowy środek transportu. Kibice przestali się zastanawiać "Co by zrobił Conte?", Juve ewoluowało, kierunek powoli nabierał zarysu, choć wiadomo było, że zmierza we właściwym kierunku. Elastyczność raczkowała, jakby po roku miał "swoją" drużynę, zupełnie dostosowaną pod własne "ja", kreowaną niemal na zamówienie. W poszukiwaniu analogii pojawił się Dybala, nurt dobrze znany. Nie nowy Tevez, a Del Piero, inni dostrzegali młodego Baggio, to on wyleczy Juve z bezpłodności. Nowe serce zawieszone w sferze sacrum, trudne do klasyfikacji, lecz mające DNA Starej Damy. Cuadrado? Dopełni gorycz fantazji, lepsza wersja Llorente- Mandzukic napełni walką nawet gdy inni padną, bo inaczej nie potrafi, Khedira jak przystało na produkt made in Germany solidności nie poskąpi. Podwaliny pod drużynę ,gdy Pjanića i Higuaina nie było jeszcze na horyzoncie. Gdzieś w tym wszystkim brzegi rwała natura Juve. Wyrafinowana i cierpliwa, tego nie dało się zmienić, jak bestii nie oduczymy naturalnych pociągów, tak i Starej Damy nie pozbawimy estymy dojrzałego mistrza. Pamięć bywa zgubna, liczy się to co jest teraz. W euforii dnia dzisiejszego łatwo zapomnieć o chwilach, gdy Juve było bliżej do przeciętności, niż nieziemskiej pozycji. Wprawdzie nie widzę powtórki zabiegu po finale w Cardiff, zbyt solidnie stoi ta forteca, by ponownie legła choćby na "5 minut". Lato z przed 2 lat zahartowało Juve, niczym szlachetną stal gotową na kolejne bitwy, zbudowało pozycję wielkiego Allegriego, nauczyło żyć w nowych warunkach, oczyściło niczym wody Gangesu. Naturalna kolej, wymiana starszych podzespołów, rozwój zgodny z tendencją, bo kto stoi w miejscu cofa się. Wreszcie, zabieg wymiany podstawowych organów mógł albo zabić obecną dynastię, lub doprowadzić do kolejnych skalpów. Z pewnością, w każdym innym wielkim klubie skończyłoby się na opcji numer jeden, ale nie w Turynie. Fino Alla Fine\nz formą na kluczowy moment- niby wiadomy cel każdego coacha, jakimi środkami- to już inna para kaloszy. Podobno wszystkie drogi prowadzą do Rzymu, oszczędność sił, granie na drugim biegu, postawienie na jednego konia, rób ta, co chceta, byle wynik się zgadzał. Biorąc pod lupę finalistów tegorocznej edycji Ligi Mistrzów, widzimy fundamentalne postacie, największe diamenty, jakość gdziekolwiek spojrzymy, ale też mocniejsze i słabsze elementy układanki. Gdzieś, w drugim rzędzie stoją bohaterowie dalszego planu, scenariuszem mniej skrępowani, ale jakże cenni, gdy maraton odbiera prąd mięśniom, a kilometrów jakby przybywało.\nZarówno Allegri jak i Zidane opowiedzieli się za pluralizmem, niech klub kokosa przejdzie do lamusa, rezerwa pozostanie terminem zarezerwowanym dla armii, wszyscy na pokład, bo każda para rąk, nóg potrzebna jak tlen. @Bart_Piotrowski @sirtimon90 Real czy Juve to dobry przykład w tym sezonie, że rotacja bardzo dużo znaczy\nnadludzi, ponad 50 spotkań w trakcie sezonu nikt nie obskoczy. Pretensję do UEFY, żyć jakoś trzeba, a problem nie pojawił się wczoraj. Na wąskie postrzeganie wyjściowej jedenastki mógł pozwolić sobie taki Antek Conte, liga plus krajowe puchary- easy, dadzą radę z palcem w tyłku. Z nerwusem pogadamy za mniej więcej rok, gdy rotacja jak i Liga Mistrzów nadal pozostaną zbyt wytwornym terminem. Horyzontalnego klimatu\nnie udźwignęło kilku dżentelmenów, Ancelotti, Spalletti, Luis Enrique. W\nmniejszym lub większym stopniu bardziej przywiązani do pierwszego wyboru, inni świadomi, że ławka rezerwowych niepowstała by chować wielkie talenty przed światem. Za słabi na pierwszy gwizdek, ale i takich potrzeba w każdym klubie. Abstrahując od powodów, wszyscy wymieni jak jeden mąż, polegli jeszcze w przedbiegach. Nieźli na jesień, zimą nawet, nawet, ale\nwiosna zabrała to co brało się na kredyt. Wypompowanym Bawarczykom zabrakło co najmniej kilku lat dla połowy wyjściowego składu, nawet Milan Lab byłby bezskuteczny. Tym razem długowieczność zabolała, Robben i Ribery przesiedli się z Audi R8 do Opla Corsy, mit świeżości prysł niczym gorący temperament Vidala. Carlito z niejednej piekarni jadał chleb, to i\ndywagacje o potrójnej koronie miały większe racje bytu niż w Turynie. Jednak, że paliwa starczyło zaledwie na połowę drogi, to i wystawiono szkolną tróję za pierwszy sezon na Allianz Arena. Nieco inaczej temat rotacji ugryzł Luis "rozstrzelamy Juve" Enrique. Ten to przejechał się na letnim udarze, miała być najsilniejsza kadra od lat, a tu kasztany mają dać drugi oddech Dumie Katalonii? Spal niby chciał mieszać, ale jeszcze wyżej w hierarchii widniała ligowa gonitwa. No i masz Ci los, nawet na Coppa Italia sił brakło.\njednym sezonem potrafił Mourinho. Jego Chelsea połknęła Premier League bez przepitki, w kolejnym sezonie zgagę odczuwano do ostatniej kolejki. W\nTurynie celebrujemy 6 tytuł z rzędu, jedynie szóstka piłkarzy zaliczyła\nkomplet sukcesów. Brak stabilizacji w kadrze? Nic bardziej mylnego, Marotta dba o krwiobieg niczym prof. Zbigniew Religa. Znudzonemu Vidalowi nie stawał na przeszkodzie, dla Pogby Stara Dama przestała być atrakcyjna, Morata powrócił na stare śmieci. Inni odeszli, gdy zegar tykał coraz głośniej, bądź hemoroidy dawał w wznak. W zasadzie, niema za\nkim tęsknić. Maskotka Padoin, maestro- etatowy Texas Ranger Pirlo, bądź krezus Tevez? Jakościowy ale i ilościowy level up. Juve dycha żelaznymi płucami, nie tyle przez wspomnianą jakość, a\nsposób jej użytkowania. Zarówno pierwszy i drugi garnitur, miał swoje minuty. Taki Sturaro pomimo nie wykorzystanej okazji grudniowych występów i licznego grona rywalizującego o grę nie zaliczył leniwej wiosny. Gdyby nie kontuzja Pjacy, tryb zmian byłby jeszcze bardziej okazały.\n3 lata temu na Twitterze... Życie\njak w Madrycie. W mistrzowskim sezonie pograli niemal wszyscy. Wkład w sukces solidarny, do bramki rywala trafiali prawie wszyscy piłkarze z pola (Contreao wyjątkiem). Nawet marudzący o małą liczbę minut James osiągnął double-double, świeżość gum Orbit może reklamować jedynie jakiś Fabio Contreao lub Ruben Yanez. Zidane odważnie zmieniał skład, dwie odmienne jedenastki na przestrzeni tygodnia, brak BBC choć to nie Copa del Rey- no problem. Pochwały za uświadomienie CR7 biegnącego czasu w pełni zasłużone, ale sadzanie na ławkę rozkapryszonych modnisiów to już wyższa szkoła jazdy. Ileż słowiańskich kr...w padało przy linii bocznej, gdy ruszano święte krowy?\nIle razy czkawka mąciła spokój wielkiego Zizu? Naturalna różnica w cenie sukcesu pomiędzy wartością netto, a brutto. A więc wkład niedocenionej piechoty, powoływanej gdy kawaleria potrzebuje wsparcia lub brak chłopa do kompletu. W koszykówce miano "sixth man" bywa równie drogocenne, co status pewnego starter. Sęk w tym, że Panowie piłkarze rzadziej kierują się dobrem drużyny, czekać na swoją szansę mało kto chce, kariera zbyt krótka i ofert nie brak. Przeciętny rezerwowy ma swoje\nambicje, takiego Krychowiaka być może cieszy, że może całą energię skupić na narzeczonej, ale dla Renato Sanchesa ostatni rok to czas stracony. Etykieta talentu z certyfikatem jakości Benfiki, możnowładny Jorge Mendes w roli Anioła Stróża i football w trybie siedzącym. Słabo.\npolubił rotację już jakiś czas temu. W pierwszym sezonie nieśmiało, tak\njak warunki na to pozwalały, w kolejnym konkurencyjność stała się faktem. Tegoroczna kampania to już szaleństwo w krainie konserwatyzmu, wyzwoleni od zmieników klasy B, z luksem wyboru i tego o czym mogą tylko śnić w całej Italii- każdą pozycją obsadzoną ponad limit. Początkowo przyjęty niechętnie przez kibiców patent nabrał na popularności. Na jednej nodze obskoczyli Barcelonę, ligę przeszli bezkolizyjnie, załatwili awans do finału CI, wszystko w gorącym okresie, gdy krajobraz sezonu zyskuje kontury, a barwy nabierają na intensywności. Baterii nie brakło na ostatnią prostą, nie trzeba było poświęcić jednego celu kosztem drugiego lub oblizywać ran resztkami sił. Efekt końcowy jest imponujący, do Cardiff ruszamy mając 66% zrealizowanych celów i siły na finalną batalię. Warto było chuchać i dmuchać na Dybale, cackać się z delikatnym Khedirą lub szykować wiekowego Dani Alvesa.\nma przypadku, że pierwsza czerwcowa sobota wywoła emocję u kibiców najbardziej skąpych w siłach drużyn. Być może teoria Darwina wymaga korekty, nie najsilniejsi, a najbardziej oszczędni przetrwają? Cóż z potencjału MSN, skutecznego Lewego lub romantycznej księżniczki z Monako. Choć i jej przyszło odpuścić krajowe puchary na rzecz ligi i europejskiej przygody. Umówmy się, rotacja nie była kluczowym czynnikiem\nw obu przypadkach, lecz być może niezbędnym narzędziem. Jak leczenie profilaktyczne, dmuchanie na zimne, bo gdy mleko się rozleje będzie po zawodach. Podobno przytoczona metodyka przypadła do gustu szerszemu gronu. "Można mieć pole wyboru i zdrowy skład na majową końcówkę? Bomba,\nbierzemy to". Nawet zatwardziały w metodach Maurizio Sarri odkrył piękno szerokiej kadry. Rog, Zieliński, Hamsik, sezon długi, talentu nie zabraknie, tym bardziej, że estetyka pozostała. Moda na przyszły sezon i jak to z modą bywa, nie wszędzie zaistnieje. Messi obgryzający paznokcie, a obok pierwszy, lepszy koleś z La Masii, cierpliwie obserwujący konkurenta Cavani, z naturą się nie igra. Aby bawić się w managera pełną gębą trzeba mieć za skórą Sir Alexa Fergusona, niezłomnego na fochy dozorcę sił, dobrotliwego opiekuna, podejście chłodnego analityka, wyrafinowanego psychologa. Rzecz dla wybranych, może doprowadzić do szczytu lub owdowieć w połowie drogi. Chętnych do spróbowania nowego trendu z pewnością nie braknie. Fino Alla FineForza Juve\nUwaga! Post dla ludzi ze sporym dystansem. Bongiorno!\nZimny szampan, urodziwe hostessy, blask migotających fleszy, wrzask rozanielonej Victorii, to jak zdobycie monumentu, kroków niezliczonych iloczyn, suma pojedynczych składni, godność zbyt szeroka na ramę słów. Zresztą, w truizmach łatwo się utopić. Kto nie jest w stanie utrzymać koła Magia Rosa, ten nie godzien honorów wielkich tego świata. 37 etapów morderczego maratonu, ciężkie podjazdy, zuchwałe choć naiwne ucieczki, kilometry niezmordowanej pogoni, dziesiątki zmarnowanych szans na zgubienie lidera i finał zgodny z przewidywaniami. To były mordercze miesiące, czas próby i oddzielenie chłopców od mężczyzn. Że krew nie woda, to i więcej poległych od pozostałych. Peleton jest jak żywy organizm, tętni endorfiną, ma kończyny, prowadzi wewnętrzny dialog, kierują nim ludzkie popędy, dąży do realizacji podstawowej potrzeby, ma zepsutą naturę i zawsze żąda abdykacji tego wyklętego- bo przed szereg wystąpił. Zwycięstwo bowiem\nbywa jak więzienie, tytuł jak wyrok, są pewne standardy od, których nie wypada odchodzić, a oponentów wietrzących zamach stanu nigdy nie brakuje. Musimy do tego przywyknąć, bo kolejny rok gonitwy za króliczkiem zafundowała wataha Allegriego Półwyspowi Apenińskiemu. Ś.P. Gianni Agnelli: "Jeśli pobijemy nasz rekord 5 kolejnych mistrzostw i wygramy 6 razy z rzędu, byłoby idealnie." 🙏Spełniło się 👊 https://t.co/FQu74RWNd9\nPanowie z Eurosportu wybaczą zawładnięcie terminologi na potrzebę należytej interpretacji rzeczywistości. Dziś termin- Giro Italia\ntraci na etosie kolarskiej damy na wydaniu. Nie Nairo Quintana, nie rekin Nibali, a Stara Dama dzierży koronę ziem Italii. Choć przed nami ostatni, etap przyjaźni i jednodniowy klasyk w Cardiff, to wisienka na torcie padła łupem temu, komu było to pisane. To co miśki lubią najbardziej, a więc podwórkowe przechwałki potwierdzone namacalnym argumentem. Nie ma "ale" lub "gdyby", tytuł przyznany, Romą jest Romą, Napoli ma jeszcze senną marę o scudetto dla ubogich, a Mediolan Chińskie\nmarzenia, wiecie jak bywa z jakością produktów Państwa Środka... Wietrzono zmianę warty, że może ostatni sezon Tottiego będzie oklaskiwany niczym koloseum obarczone kciukiem w górę, że Sarri odkrywając nowego Maradone zaspokoi dumę Neapolitańczyków. W zasadzie, każdy kto poszukiwał nowego mistrza wodził w galaktyce naiwności. Brak tytułu Juve byłby patologią- stan chorobowy, w ogólniejszym znaczeniu nieprawidłowość. Jakość, doświadczenie, mentalność, solidność, pewność- do każdego z tych atrybutów można dopiąć\npo kilka przymiotników, a obraz będzie nadal niekompletny. To był team ponad stan, zdecydowanie za duży dla kogokolwiek kto nawinął się na drodze. Ale po kolei...\npierwszym etapem jasne było, że droga to długa i niełatwa. Obrońce tytułu dopaść chciał każdy, od dumnych choć zagubionych harcowników z Rzymu i nieśmiałych chłopaków z prowincji. Pech dał o sobie znać w\nmomencie błogiego rozluźnienia. Podjazd niewygodny choć łatwy gdy, rywal\nze sporą stratą i w zasadzie przegrany w generalce, choć to dopiero początek. Coś jak Igor Anton na Vuelcie 2011. A jednak, niemal Boskie oblicze zakrwawiło, na ostatnich metrach szkolny błąd pogrążył faworyta.\nBył żal, wzmożony stan gotowości koalicji AntyJuve, to już czas- polegną jeszcze przed Królewskim etapem. Koszulka Magia Rosa nieco ciążyła, brakowało koncentracji, chwilami piknikowa aura mąciła głowy. "Przecież i tak to wygramy"- gdyby tak murawa J-Stadium przemówiła... Peleton miał prosty plan- kąsać kiedy tylko nadarzy się okazja. Grupetto bawiło się w najlepsze, połowa stawki przechodziła na wrogi front. Każdy chciał urwać koło faworytowi, mieć skalp w sportowym CV i status pogromcy "tego Juve" Zastanawiam się co jeszcze Max może poprawić w tym pieprzonym Perpetum Mobile. Oni są po prostu niemożliwi.\nSolidne uzupełnienie armii jakiego dokonał Marotta okazało się kluczowe w trakcie górskich etapów jak i tych "do dojechania z najlepszymi". Specjalista od czasówki- Juan "Kolumbijski Tony Martin" Cuadrado, ekspert od kasowania ucieczek Higuain, "holownik" Pjanić, weteran z Barcelony, początkowo ledwo trzymający tempo ekipy. Miał kto pchać, gdy zawodnicy Udine psuli plan lub ekipa Torino niweczyła założenia o łatwym odcinku. Pomimo Mocarskiej drużyny nadeszły słabsze etapy. Wymęczona na płaskim gonitwa z Chievo, typowa do zaliczenia i zapomnienia wędrówka do Palermo, w rodzimych stronach pewne pilnowanie przynosiło nadal profity. Słabszy dzień w Genoi, kontrowersyjny wieczór w\nMediolanie, Magia Rosa weryfikowany każdego weekendu. Podczas gdy grupa\npościgowa połączyła interesy goniąc wściekle, Stara Dama ruszyła jak po swoje. Królewskie etapy z Romą i Napoli położyły kłam na tezę o upadłym liderze. To były akcje na miarę kunsztu Marco Pantaniego, urywania rywali w stylu Froome`a, bądź zabójcza selekcja z najlepszych czasów Contadora. Przyspieszenie i za plecami pozostaje znikający punkt zapomnianych rywali. Klasyka najwybitniejszych, co w annałach pozostaną na wieki. Roma i Lazio mają łącznie 5 mistrzostw Włoch.\ngrudniowego nokautu gonitwa trwała nadal. W peletonie niemal bez zmian,\ngonił ściśle określony komitet, grupetto dzielnie broniło czerwonej latarni, a lidera eskortowała silna grupa pomocników. Kraksa na etapie w Florencji kolejny raz wybudziła Juve z letargu. "Więcej wpadek oznacza utratę tytułu, to koniec błędów" i jak mówił, tak obiecał. Reaktywowany Chorwacki wojownik okazał się bezcennym wsparciem, skuteczny w odpieraniu ataków, groźny w wyprowadzaniu ofensywnych akcji. Niemal jak Sylwek Szmyd, gotów do tytanicznej pracy, czarnej roboty i obrony lidera. Po buncie przybocznego, na nowo w roli głównego motoru napędowego odnalazł się Paulo Dybala, a Juve wreszcie doczekało się własnego Estebana Chaveza. O pewną, a zarazem skuteczną jazdę zabiegał niezwyciężony Gigi Buffon, na czele z rasowymi rozprowadzającymi jak Chiellini, bądź Barzagli, okupował status mentalnego krezusa. Wielki team, to i wielkie napięcia, ciśnienia wieloetapowego pościgu nie mógł wytrzymać klasyczny wartownik, nie brakowało głosów sprzeciwu wobec dyrektora drużyny. Ten niczym biblijny Salamon, nie bojąc się trudnych decyzji rozdawał po swojemu karty, podobnie jak Bjern Rise wymyślił swój patent na wygranie Giro. W biało-czarnym pociągu tempo narzucał Bośniacki Spartakus, do wspinaczek swoje trzy grosze dorzucali weteran Dani Alves i solidny jak John Degenkolb Sami Khedira. Machina godna przodownictwa klasyfikacji generalnej i Magia Rosa, nawet ostatnie podjazdy okazały się zbyt trywialne by obalić króla Giro. Jak ktos wam powie, ze to nic wielkiego to wysmiejcie. Malo jest rzeczy rownie wielkich. Cieszmy sie #forzajuve #LE6END\nfinał, Vendetta ubogich i obrona ziem na dworze Cesarza. Jedynki LGDS zwiastowały ostateczne starcie, kilka morderczych batalii, które rozstrzygną dla kogo różowa koszulka przypadnie na dzień przed ostatnią prostą. Gdzieś w tym wszystkim zatracił się powab tej wędrówki, bo krajowe podwórko piękne, ale jakby darowane z niebios. Zmęczenie materiału, rozrzutne rozkojarzenie, topniejąca przewaga budziła apetyty rywali, Stara Dama na metę w Rzymie dotarła za głównym rywalem, potrzeba było dopięcia sukcesu na nieco pagórkowatym etapie u podnóża Piemontu. Ostatnia jazda na poważnie, tyle ile fabryka dała i było jak Pan Bóg przykazał. Kasowanie rywala, gdy tylko przyszło mu do głowy, że może zniweczyć 36 etapów, to była esencja prawdziwej drużyny. 90 minut niemal 1 do 1 przenoszące krajobraz całego sezonu, metafora "typowego Juve"- wyrafinowane, w pełni oddane, gdy morale są na swoim miejscu, z mocą nieskrępowaną jakimkolwiek ograniczeniem- nawet kolarskiego odpowiednika brak. Wielu piłkarzy przewinęło się przez Juventus od 2011 roku, ale ci panowie są tutaj przez cały czas. 6/6.\nTrudno oprzeć się wrażeniu, że jakikolwiek inny scenariusz miałby prawo bytu. Pogoń za króliczkiem- rzecz wzbogacająca życie, lecz równie dojmująca, gdy ograniczenia ciągną w dół. Recz w tym, że Juventus jest jak wino. Zyskuje na czasie, dojrzewa z każdym kolejnym sukcesem, idzie w symbiozie z aforyzmem- co Cie nie zabije, to Cie wzmocni i stale rośnie w siłę. Jest mało równie hegemonicznych zjawisk sportowych jak dynastia z Turynu. Każda seria kiedyś umiera, coś się kończy, coś się zaczyna, jednak moje średnio-stare kości podpowiadają, że jeszcze trochę siwych włosów przybędzie De Laurentiisowi zanim na mecie Juve dojedzie za plecami rywali. Fino Alla Fine\nZ pewnością każdy z Was ma znajomego, któremu bliżej do zakładu psychiatrycznego niż gąszczu życia publicznego. Jak w You're in Love with a Psycho\nśpiewa lider grupy Kasabian, takich wariatów jak na lekarstwo.\nTo ubarwią najbardziej toporny temat i jednym gestem udowodnią, że życie\njest mezaliansem logiki z człekokształtnym chochlikiem. Nieznośna lekkość bytu w świecie doktrynalnej Idylli, a może clue Boskiej charyzmy. I kto tu ma nierówno pod sufitem? Wyrwane z kontekstu linijki możemy podpinać do woli, takiemu białe może być i czarne lub zielone. Dla pragmatycznego marudera słaby to kompan. Tak więc, w prywatnym życiu\nPanie Dani Alien Alves raczej nie ten sam team, ale dopóki w tym szaleństwie jest metoda to proszę o więcej czynnika PSI w skrajnie logicznym Turynie.\nHej! Jak to sie stalo ze nie wyobrazam sobie bysmy mogli wygrac jakikolwiek mecz bez Daniego Alvesa w skladzie?! Bóg futbolu!\n— Piotr Ziemkiewicz (@PZiemkiewicz) 17 maja 2017\ni lewi obrońcy- to podobno najbardziej obsadzone pozycje przez rozbrykanych lekkoduchów. Może i w latach 90 tych, bo kilku samozwańczych\nNapoleonów jak Cassano lub Super Mario zweryfikowali teorię o kondycji psychicznej pozostałych kopaczy. A bohater dzisiejszych wypocin? Prawonożny nie bez przypadku. Podobno prawa\npółkula mózgu odpowiedzialna jest za kreatywność, myślenie abstrakcyjne, wyobraźnię, zdolności muzyczne, plastyczne i artystyczne, intuicję, zarządza percepcją przestrzenną, mimiką i emocjami- jednym słowem za artyzm, w tym konkretnym przypadku kompletnie\nniekontrolowany. W zasadzie Freud mógłby odkryć nowe schematy osobowości ,a Nietzsche nawróciłby się na życie i zapisał do Kościoła. Bo ten facet jest jak wirus, gdziekolwiek się pojawi tam prążkuje. Zagwozdka godna naukowej Ligi Mistrzów, co się znajduje w głowie 34-letniego Brazylijczyka. Tatuaże-piłka-słońce-siesta-piłka-siesta, zgaduje choć pewnie prędzej trafię szóstkę w dużym totku...\nMój profil na tt niedługo zmieni się w jednoosobowy fanclub Daniego Alvesa, ale co poradzę, gdy w Juve przeżywa drugą (trzecią?) młodość. https://t.co/26MiApEkZc\n— Magda (@magda_pn) 17 maja 2017\nmoże zrozumieć jedynie drugi wariat, pochodzący z tej sam planety, nadający na podobnych falach, z rozczytanym anagramem, nawet jeśli to bełkot. A jeśli tak, to zaczynam się martwić o swoje zdrowie. Łapiąc kontakt mentalny, swoistą nić porozumienia czuje bluesa. Boisko, trening,\nparking przed marketem, ogródek, restauracja obrośnięta gwiazdkami Michelin, nieistotne- świat to wielka piaskownica, czasami zabawek brak lub ktoś psuje imprezę, ale generalnie sedno jest proste- fun. Świat widziany oczami Dani`ego ma więcej barw niż kreator Photoshopa i więcej euforii od szczeniaka labradora. Z podejściem prostolinijnym można uznać byłego gracza Blaugrany za klasyczny przykład dużego dzieciaka, taki hipsterski Piotruś Pań, co wie czym jest ciężka praca i talentu nieskąpi. ALVES. Człowiek od Ligi Mistrzów ściągnięty za darmo. W Turynie powinni już szykować pomnik dla Beppe Marotty.\n— Michał Borkowski (@mbork88) 9 maja 2017\nPo Brazylijczyku dewiza- Wiek to stan umysłu sprawdza się w praktyce. Podczas gdy rówieśnicy dogorywają grając ogony lub poznają egzotykę all inclusive, z\ndala od poważnej piłki, gracz Juve kipi wigorem. Grający niemal od dekady wszystko, aż do czerwcowego fajrantu nadal może uchodzić za żywą reklamę Duracell. Początki i zimowa aura sprzyjały opcji Szwajcarskiej, znacznie pewniejszej i na oliwionej w sprawnych trybikach machiny. Lichy\nzyskiwał równą formą i dzięki żołnierskiej estymie posłannika. Niby było\nok, ale w sumie i tak inna para kaloszy pasowała jak ulał. Jak woda i ogień, totalne przeciwieństwo swojego konkurenta, Allegri zamienił polisę na akcję sporego ryzyka. Miało być bardziej intrygująco, takie ksero Alexa Sandro tylko na drugą nogę, bo ograniczony do przodu Szwajcar ręcznego zwolnić nie potrafił, choć od czasu do czasu crossy potrafił zaadresować i żelaznych płuc nikt mu nie odmówi, to jednak prochu\nnie wymyśli. Przeciwnie, z formy ostała się formalina, na chwile obecną\nto najbardziej niepewny na boisku element bloku obronnego. Pomijając nieszczęsną Atalantę, (przecież to Włoski odpowiednik AS Monaco) i kilka\npojedynczych wpadek, każdemu zdarzyło się naważyć piwa, jednak znaczny wzrost straconych bramek na flance byłego gracza Lazio jest aż nadto widoczny. Ciągle nie rozumiem metamorfozy Daniego Alvesa - przed kontuzją nadawał się do cyrku, obecnie top nad topy. 🔝\nw Dani Alvesu widzi nie tyle wartościowszą alternatywę wobec Lichy`ego,\na lepszą wersję Cuadrado, zdecydowanie regularniejszą, jakościowo solidniejszą, bardziej opanowaną w działach i odpowiedzialną za defensywną robotę. Ustawiony w linii z Mandzu i Dybalą szczelnie uzupełniał narożnik strefy, ustawiony wyżej niż dotychczas wybudził Pipite z letargu środowych wieczorów. Na obecną chwilę, w Turynie nie uświadczy lepszego speca od gry na skrzydle. Może i wiekowy ale za to świadomy piłki jakby analizował każdy fragment meczu, bądź IQ miał na poziomie astronautów. W zasadzie, taki Dani Alves dzielnie broni pozycji czołowego prawoskrzydłowego, główny przodownik półfinałowej batalii z Francuzami pokazał, że nawet Lazio może w pojedynkę rozmontować. Dani Alves włączył beast mode. Jego ostatnie 300 minut na murawie? To 3 gole i 2 asysty! #LazioJuventus https://t.co/CoNiptLIK4\n— Antoni Partum (@Partumissimo) 17 maja 2017\nPatrząc na Brazylijczyka człowiek zastanawia się jakim cudem Allegri udobruchał tą niespokojną duszę. Z ADHD ostały się śladowe ilości piłkarskiej paranormalni. Wyszydzanego i mianowanego parodysty zastąpił stary, dobry fullback, kompletny na swojej stronie i kolejny raz szczycący się życiową formą. I w tym miejscu odzywa się trzeci akapit. Zarówno coach Starej Damy jak i prawy obrońca Juve mają ze sobą więcej wspólnego niż ktokolwiek w kadrze. Zawładnięci manią zwycięstwa, nieco oderwani od rzeczywistości. Allegri nauczył się Dani`ego Alvesa, Dani Alves pojął czym jest Juve i że calcio nie musi oznaczać zwolnienia z wirtuozerskich fanaberii. Ludzie oglądają Eurowizję, gdy Dani Alves wysyła wniosek o przyznanie mu Złotej Piłki.\n— Artur Davtyan (@DavtyanR2) 9 maja 2017\nTytuł MVP tej wiosny rozstrzygnięty. Cokolwiek przyniesie deszczowe Cardiff, samba będzie najmodniejszym tańcem tego lata w Turynie, do repertuaru kin powrócą klasyki Stevena Spielberga, a spiskowe teorie o pozaziemskim pochodzeniu nabiorą świeżości. To jedna z najciekawszych historii jakie dopadły ród Bianconerich ostatnich lat. Człowiek niemal wypluty przez wielką Barcelonę, przygarnięty by pokazać, że miano zawodnika-denata jest absurdalne, może kolejny raz zawstydzić piłkarską Europę. Być może wszyscy ulegliśmy wariactwu, jednak ręka do góry komu ten stan nie odpowiada? Debatę\no palmę pierwszeństwa wśród prawych defensorów uważam za zamkniętą- Dani Carvajal bezsprzecznie najlepszy, skoro Dani Alves pochodzi z innej planety.\nGlik-gate- czyli są równi i równiejsi W zasadzie ten post miałem zacząć od emocjonalnego hejtu- tak jawnego hejtu, kipiącego szczerym "wkurwieniem" i bezkompromisowym unicestwieniem Gliko-kultu. Jako, że to blog i forma swobodna, sprzyjająca frywolnym myślom, to pozwolę sobie na lekkie rozwolnienie nastroju. W tym miejscu, ciesze się, że nie jestem dziennikarzem. Wiecie, kibic reprezentacji Januszem malowany, no i ci wydawcy. Jeszcze komuś w związku podpadną i dupa blada z darmowych wejściówek. Jak mawia Herr Tomasz, w piłce liczą się detale, a ja się w tym konkretnym przypadku zgodzę w pełnej rozciągłości. Bo to mały detal, lekkie smyrnięcie, przecież zrobił to niechcący, a poza tym to nasz Kamil, opaczność narodowej defensywy, zamiećmy pod dywan jak tą babę co się doczepiła się do dyskusji. Skoro diabeł tkwi w szczególe to ma Polski paszport i kopię na co dzień w Ligue 1. Bo po pierwsze, faul był i nawet na Marsie był widoczny, po drugie- jedynie socjopata nie dostrzegłby kryminału. I po trzecie, cała dyskusja wokół- Glikgate ma charakter wtórny. Nie czyn, a jego autor budzi emocje. Glik to menda ze zgruzowaną przez Juventus psychiką. Każdemu kto go broni życzę takiego samego wejścia w piłkarza ulubionego klubu.\n— Patryk Kubik (@pat_kubik) 10 maja 2017 Nie wierzę w obiektywizm, podobnie jak w żyjącego Elvisa. Podstawy metodologii naukowej zapewne w środowisku piłkarskim mają popularność na poziomie twórczości Hannh`y Arendt. Wspominana przeze mnie wybitna socjolożka twierdziła, że zło bierze się z głupoty. "Nie pomyślał, to i głupio postąpił" w wolnym skrócie. A jeśli tak, to osądy powinny tyczyć się bezpośrednio stwórcy i procesu socjalizacji. Jak ulepili z gliny taki będzie. Nie można karcić zbrodniarza, gdyż zbrodnie nie pochodzą z jego woli. I tutaj interpretacja mija się z celem. Głupota może, wróć- wypływa z konkretnego pomysłu- zrób krzywdę. To nic innego jak bezradność, rzecz paraliżująca, karmiąca kompleksy lub tłamsząca wszelkie dokonania. Pan Kamil wczorajszego wieczoru zaliczył powrót do przeszłości. Ten sam stadion, wiele znajomych twarzy i (ten sam) wynik sprowadzający na ziemię. Glik nie może przeboleć że od Juve pół życia dostaje po łbie ? To miał być odwet ? Dajcie mu psychologa.\n— Michał Zieleniec (@MzZielony) 9 maja 2017\nŚwiętych szukać możemy w niebie, może na bezludnej wyspie, gdzie pokus brak. W Juve, czy też w pierwszym lepszym Realu lub Chelsea tacy sami ludzie, grzeszni i z wadami. Jedni bardziej czyści, innymi za uszami znajdziemy niejeden paragraf. W lustrzanym odbiciu wrogich tifosich Paolo Montero miewał zbrodnię wypisaną na czole, Beppe Furino igrał z boiskową Temidą, Chiellini`ego już dawno zlustrował Ibrachimović. Tchórz i bandyta w jednej skórze, a na dodatek bezkarnie kryty przez połowę Italii. O casusie Felipe Melo lepiej nie wspominajmy, nadmiar merd w jednym poście wyraźnie przekroczony Ciekaw jestem jakby pisali wszyscy Ci, którzy twierdzą, że Glik nie zrobił tego specjalnie gdyby bohaterami byli np. Bonucci i Lewandowski.\n— Mateusz Duduś (@108mdj) 10 maja 2017\nSęk w tym, że taki Montero był łobuzem i nigdy tego nie ukrywał. PRowy odbiór jeszcze bardziej odstraszał rywali i nikt nie wybielał Urugwajczyka. Był nadwornym szefem ochrony Zizou i pierwszym do walki, kiedy kości strzelały. Stały element piłki nożnej, psychiczne stłamszenie rywala, narzucenie swoich zasad walki. Co innego, gdy zwijającym z bólu jest bożyszcze Narodu- sam Robert Lewandowski. Gdy Szkot niemal nie zabrał sezonu snajperowi Bayernu, Pan Tomasz był pierwszym, który żądał zawieszenia dłuższego od ważności wędlin w popularnych dyskontach. Tak więc, Glik-gate opiera się na grząskim gruncie. Zależy z której strony ugryziemy temat i gdzie zaczerpniemy opinii. Mało kto dostrzega fakt, że reprezentant Polski z premedytacją dokonał zamachu na kolano Pipity, zamysł klarowny i tyle w temacie. Trudno w tym dostrzec ferwor walki, bądź nadmiar boiskowej adrenaliny, a na pewno skrawek sportu. To ten sam Kamil, co na J-Stadium tracił głowę jak typowy nowicjusz. Ba, tym razem wypalił na afterparty- "Sędziowie zawsze pomagają Juve". Skoro tak, to dlaczego dograł do ostatniego gwizdka? Racja Tomek,pełna zgoda.Ci z Juve grają tak samo brutalnie. Bandyci krzyczą "łapać bandytę Glika", aby odwrócić uwagę od siebie https://t.co/oD4jhgM7D8\n— Andrzej Kostyra (@akosekos) 10 maja 2017\nByć może dziennikarze przeszli na zgubną stronę prywaty. Nie raz plotkowali z Glikiem podczas zgrupowań i głupio tak wywlekać na światło dzienne brudów bohatera narodowego. Przecież zrobił wiele dla kadry i nigdy zdrowia nie żałował. Higuain sam sobie winień, a może po prostu przeaktorzył? Wystarczyło, zachować margines tolerancji i logicznego rezonansu. Tak, Glik to fajny chłopina dla bezstronnych, kibic kadry ma prawo kochać wojownika z Gliwic, ale wtorkowego wieczoru zaliczył debilizm wysokich lotów. Kropka. Niby taki wpis potwierdza wiadomy fakt i nie przekreśla klasy doświadczonego defensora. Twitter jak boisko-weryfikuje, dziś Kamil, jutro Lewy poobijany przez Rumunów. Czy i w tedy Vlad Chiricheș dostąpi taryfy ulgowej? Czekam na prawilny zwrot akcji przedstawicieli mediów. A co do meczu? Merda- wybacz Pan, Panie Kamilu. I szkoda, że tego obrazka zabrakło wczorajszego wieczoru. Może odbiór w kraju nad Wisłą byłby bardziej przyziemny... Fino Alla Fine\nPotrzebujesz mistrzostwa? Dzwoń po Włocha Mój były wykładowca z teorii polityki mawiał, że Włosi mają we krwi wojnę, kuchnię i piłkę nożną. Każda z wymienionych cnot wyssana z mlekiem matki jest równie ważna co honor rodziny, pasta mamy lub sacrum kultów religijnych. Identyfikacja Italiano wiążę się z kilkoma konsekwencjami- mamy do czynienia z personą zatwardziałą w swych racjach, w pełni oddaną swojemu fachu, która unika drogi na skróty bądź kwestionuje wszelkie półśrodki. Mało? Przekładając mentalny zarys na boiskowe realia, dostajemy monarchę określonego na nieustanną gonitwę. Gloria z przy klaskiem tytułu lub wielka klapa. Jak to z Włochami, barwnie i konkretnie. Na ogół, to pierwsze wypala, z czasem drugie dochodzi do głosu bo mania ego nie daje wytchnienia. Ale jeśli ktoś chce za wszelką cenę zdobyć tytuł mistrzowski- recepta jest prosta- dzwonisz pod kierunkowy +39 i sprawa załatwiona.\nW zasadzie wystarczyłoby sypnąć poszczególnymi nazwiskami by zaledwie ugryźć temat, a zarazem nasycić podniebienie. Pierwsi z brzegu: Capello, Trapattoni, Ancelotti, Ranieri- tak ten Ranieri, Conte, Allegri, Lippi, Sacchi- krótki wycinek ze słonecznej ziemi ale jakże bogaty w dokonania. Tendencyjnie skuteczni w ligowych rozgrywkach, czy to rodzime podwórko, czy misja na obczyźnie. Nie inaczej jest podczas tegorocznych rozgrywek. W trzech z pięciu topowych lig na Starym Kontynencie, po tytuł sięgają ekipy dowodzone przez coachów z Półwyspu Apenińskiego. Od wschodu na zachód, Massimo Carrera pracujący wreszcie na swój rachunek, po 16 latach przywraca tytuł Spartakowi. Ziemia obiecana- Premier League, powoli staje się Mekką dla znudzonych hegemonii Starej Damy. Powoli Włoch staje się sprawdzonym patentem na mistrzostwo Anglii: Mancini, Ancelotti, przez wyszydzanego przez lata w ojczyźnie Ranieriego, po zuchwałego Antka Conte, niemal pewnego mistrzostwa. Nic dziwnego, że dla włodarzy Kanonierów Max Allegri widnieje jako only one. Dorzućmy złoto w Bundeslidze i rodzimej Serie A i mamy głównego eksportera w dziedzinie trenerskiej. Nikt nie potrafi tak idealnie dobrać taktyki do przeciwnika jak maestro Allegri.\nNie wiem co takiego sprawia, że w Itallii dorastają przyszli dowódcy najbardziej zarozumiałej rasy sportowców. Oczywiście Włosi nie są jedyną nacją gwarantującą wysokie loty w ligowej tabeli. Hiszpanie, Niemcy, Argentyńczycy, niech i będzie- Francuzi, Holendrzy lub Portugalczycy. Jednak typowa "włoska robota" poza konkretnym owocem pracy procentuje przez lata. Jose Mourinho wielokrotnie podkreślał, że podwaliny pod jego Chelsea stawiał Ranieri, w Madrycie, z kompilacji gwiazd poważną ekipę stworzył obecny coach Bayernu. Zresztą, w Paryżu poranne espresso budzi gorzki powab nostalgii. Zenit Spallettiego był groźny nie tylko we własnej lidze, a w Chinach robotę przed erą wielkich pieniędzy zrobił sędziwy Lippi. Wracając do Ancelottiego, były trener Milanu ma na koncie triumf w czterech z pięciu czołowych lig kontynentu i tylko tej La Liga żal. Po Fabio Capello to właśnie 57-latek może uchodzić za główną wizytówkę calcio. Taki Winnetou, wino tu, wino tam, mistrzostwo to ja Wam dam. Podobnie jak spora część rodaków Ancelottiego, powracająca z tułaczki z kolejnymi skalpami, bo rodzima liga za ciasna nawet dla wąskiego grona ekspertów z najwyższej półki. CSKA - Spartak 1-2 i aż 10 pkt przewagi Spartaka nad drugim w tabeli CSKA. Były asystent Conte w Juve M. Carrera robi wielką robotę.\nReżim taktyczny, mentalny unikat, a na dodatek warsztat budzący respekt. W kraju, gdzie zostać trenerem i utrzymać stołek bywa trudniej niż w innej części Europy, każda dekada ma swojego guru. W latach 90-tych Sacchi do spółki z Capello, XXI wiek to kres panowania wielkiego Lippiego oraz imperium Carlito, drugie dziesięciolecie to już abdykacja cudotwórcy z Lecce na rzecz wreszcie docenionego Allegriego. Każdy dziwaczny, w określonych proporcjach zapatrzony w siebie, ze swojską egzotyką i wspólną cechą- nieograniczoną motywacją. Wprawdzie to rzecz permanentna w tym gronie, lecz u Włochów dobitnie twórcza. Nie byłoby powrotu Starej Damy, gdyby nie pasja byłego gracza Juve, jak i Milanu Sacchiego bez introwertyka o niespotykanej wizji. W realiach calcio, przypadki chodzą piechotą lecz po zakamarkach Serie C, wielkim nie w smak stawiać na półśrodki. Podobnie jak odchodzić o własnej filozofii lub inspirować się świeżym trendom. Dziedzictwo poprzedników chlebem powszednim, niczym krzywa wieża w Pizie bądź winnice Toskanii obarczone dobrem narodowym. Massimo Carrera powiedział, że prowadził Spartaka tak, jak nauczył go Antonio Conte w Juve i reprezentacji Włoch @RafalStec\nNielubiący dozowania sukcesów, dzielić się Włochowi nie wypada. Taki był Il Trap zawsze piętnujący brak pełnej puli, Conte uciekający z Turynu, gdy Liga Mistrzów pozostawała w sferze marzeń i jego następca, dziecko furii bo przegrywanie nie mieści się w jego wizji. Liga- jakakolwiek by nie była, zawsze będzie obiektem docelowym, punktem strategicznym wokół, którego buduje się swą legendę. I tu mamy odstraszającego chochlika. Finezja i tytuł rzadko chodzą w parze, ligę wygrywa się solidnością i rutyną, wyrafinowaniem, godnym jedynie prawdziwego majstra. To rzecz dostępna jedynie dla wybranych, niektórzy bez kolejnej gwiazdki żyć nie mogą, inni egzystują Idyllą pozornej rangi. Wybacz Panie Spalletti. Chyba już tylko klasycznego 4-4-2 w tym sezonie nie widzieliśmy. Max wymusza na swoich piłkarzach ciągłe udoskonalanie się i uniwersalność. https://t.co/gRxAMcWSXB\nDla biadolących Anglików rzecz niezrozumiała, ale prym na ławkach trenerskich w pewnych częściach świata wiodą rodzimi adepci. Środowisko bardzo hermetyczne. Stranieri w zasadzie nie mają wstępu, tym bardziej jeśli jako piłkarze nie zasmakowali catenacio. W ostatnich 25 latach jedynie Mourinho oraz Sven-Göran Eriksson sięgali po Scudetto. Podbój Italli szybko weryfikował ludzi z famą- dobrego eksperta: Benitez, Héctor Raúl Cúper lub Luisa Enrique. Brakowało pomysłu, znajomości linii frontu, czasem wiedzy teoretycznej o miejscowych klimatach. Liga trudna, taktycznie Himalaje, a zarazem otwarta na ciągły progres. Śmiem twierdzić, że w płytkiej Premier League, taki Pioli bawiłby się w najlepsze, natomiast logicznie nielogiczna Bundesliga szybko stała by się domem dla nieskrępowanego Simone Inzaghiego. Mają to we krwi i tyle. Carlo Ancelotti stał się w sobotę pierwszym trenerem, który zdobył mistrzostwo w 4 z 5 najlepszych lig! pic.twitter.com/ByCmd5VvrH\nBrakujący element układanki? Miralem Pjaniić! Jak przystało na prawdziwą Damę, Juve co sezon wietrzy szafę. Znoszone bądź wypadające nijako w gąszczu nowych trendów gałgany idą w odstawkę. Blichtr wielkości rządzi się swoimi prawami, z powabem witać nowe rozdanie Serie A, a jednocześnie trzymać fason. Nie lada wyzwanie, gdy lepsze jest wrogiem dobrego i nawet zgrabnie dobrany look wygląda nieźle na chwilę przed pierwszym gwizdkiem. Ten Allegri to taki piłkarski modniś, Maffashion w wydaniu akademickiego gdera. Jednak łeb jak sklep i kombinować potrafi, bo jak coś nie gra to trzeba to poukładać, jak mawiają: mieć trzeba styl, a z rzeczy korzystać. Calcio to nic innego jak kostka Rubika, kto szybciej połapie się w regułach gry, ten na czerwonym dywanie nie poczuje niesmaku. Niezależnie od najbliższych tygodni, temu nerwusowi z Livorno nowa stylówka wyszła na dobre. W skrócie- Fashionkilla, a w zasadzie- Pjanić majster.\nPamięta ktoś jeszcze takiego wysokiego murzyna, który pobił rekord transferowy w lecie i miał śmieszną fryzurę i cieszynkę? https://t.co/8vC4Gtj4Yg\n— Patryk Kubik (@pat_kubik) 3 maja 2017\nTak, tak, Pogba z wozu, Allegriemu lżej. Hipsterki Francuz hojnie obdarzył Starą Damę, kilka przyjemnych sezonów, parę wybitnych spotkań i worek złotników na pożegnanie. Sponsor Pipity osierocił drugą linię Juve- tak grzmiały maruderskie tweety, gdy Beppe Marotta spędzał końcówkę wakacji na poszukiwaniu solidnego zastępstwa. Jeśli ktoś zaliczył blackout, to spieszę z pomocą. Zawieszeni pomiędzy starym, a nowym krojem Bianconeri funkcjonowali w sprawdzonym patencie. Allegri chełbi sprawdzone rozwiązania, a u progu sezonu kombinowanie z nowinkami bywa zgubne. Pjanić? Wrzucony w ściśle określoną rolę miał chodzić jak wskazówki w zegarku, sprawnie i regularnie operować piłką, być cieniem dawnego Pirlo. Podwieszony pod szkieletem, głęboko ustawiony, niby to co grał w Rzymie ale z bardziej doprecyzowaną funkcją. Był wakat, znalazł się dubler. Początkowo nic więcej, szew wąski i nieco krępujący ruchy. Suche liczby przemawiały za Bośniakiem, realny wpływ na grę już gorzej puentował przeprowadzkę na J-Stadium. Pjanić to samo co z Barceloną. Sejf i reżyser. 34 podania, o 13 więcej niż ktokolwiek z Monaco. Pyk pyk pyk.\n— Michał Borkowski (@mbork88) 3 maja 2017\nPrzeżyty i znoszony- pierwszy garnitur już na półmetku sezonu był wyleniały. Nowy outfit miał nosić się praktycznie i z gustem, równowaga pomiędzy zagęszczoną defensywą w większym stopniu, a bardziej uporządkowanym rozegraniem drugiej linii ,efekt "WOW" jaki przypisujemy duetowi HD był drugorzędny. Fakt pierwszy lecz banalny- Przemeblowanie pierwszego składu odświeżyło Mandzukica i wybawiło Cuadrado z pozornej harówki, drugi- Pjanić zaczął egzystować własnym życiem. Z człowieka zagubionego, jakby głowił się odgadując jakie priorytety stawia przed nim Allegri, wyszedł dostojny maestro. Taki co wiążę grę niczym Super Glue i z czystym sumieniem tempomatem nazwać możemy. Odprawi z kwitkiem wielką Barcę i z przyziemną Pescarą rozegra od niechcenia. Do miana podstawowego kręgu szyjnego Juve pozostało niewiele. Choćby więcej wyrafinowania, gdy nie trzeba się spinać bo iloczyn jakości zrobi swoje lub chłodniejszej głowy, świeżutki foch sterownika Starej Damy nie był od parady. #Pjanic vs #Pogba\n— Ernesto Tomas (@Tomas1374) 24 kwietnia 2017\nPjanić nauczył się Juve niczym maturzysta Potopu Sienkiewicza. Randez-vous w Barcelonie i na deser powtórka z rozrywki w Monaco. Z jednej strony etatowy kreator każdego ruchu do przodu, z drugiej, wolny elektron z doskoku. Żeby pochwał nie było mało, w obronie pewnie kryjąc swą strefę jakby naoglądał się Chorwackiego kolegi. Milowy krok, gdy wyciągniemy Pjanića z poprzedniego sezonu, tego samego, który zaciągał ręczny hamulec ekipie ze Stadio Olimpico w kluczowych momentach i chimerycznością przekreślał status pierwszego reżysera Serie A. Dziś Pjanić bywa bardziej skromny w poczynaniach, nie ilość a jakość jest w cenie. Konkretyzacja- być może tak należy nazwać jakościowy skok Bośniaka. Opierając się na dwumeczu z Dumą Katalonii można przypiąć etykietę uno registy. Z rozpędu ale jednak, gracza na widok, którego ślinią się w Anglii, a Pep Guardiola rysuje nowe trójkąty. Trochę jeszcze wody upłynie zanim (o ile), proroctwa Maxa o klasie top bez dyskusji staną się faktem. Pytanie ile wówczas będzie kosztować Paul od emotki? If Pogba was still with Juve he wouldn't start over Khedira or Pjanic..just sayin\n— Johnny Del (@JohnnyDel2) 25 kwietnia 2017\nNie byłoby lepszego Pjanića gdyby nie Allegri. Świadomość niemal w każdym aspekcie gry level up, na nowo ulepiony z gliny, jakby oddarty ze wszelkie maści a`la calcio Splla. Pranie mózgu despoty wykrzesało prawdziwego żołnierza z krwi i kości, jest musztra i kapral na posyłki. Element, którego brakowało na początku sezonu. Jeśli Dybala nie wziął się do roboty lub skrzydła nie dorzucił swoje trzy grosze to hashtag typowe Juve był adekwatny. Po kilku miesiącach, był gracz Romy przejął pałeczkę głównego impresario. To wreszcie casus Samiego Khediry, podobnie jak reprezentant Niemiec przeżywa renesans swej prywatnej definicji podczas pierwszego sezonu w barwach Starej Damy.W zasadzie, obecne Juve przypomina idealną imitację silnika hybrydowego. Ekonomiczny w środach, ze skutecznością ciężkich tłoków. Oby tylko paliwa nie brakło. Fino Alla Fine


Barnes & Noble wypuszcza aplikację na iPada | iMagazine\n27/05/2010, 12:23 · Mateusz Suski · 3\nWielka, amerykańska księgarnia Barnes & Noble dołączyła do iPadowego rynku książek.\nW AppStore dostępna jest darmowa aplikacja, która umożliwia kupienie, pobranie i przeczytanie ponad miliona różnego rodzaju książek, magazynów oraz gazet dostępnych w sklepie firmy.\nBN eReader pozwala na dość sporą konfigurację względem upodobań użytkownika. Można wybierać z pięciu rozmiarów i ośmiu typów czcionek, ponadto aplikacja pozwala na bezproblemowe, a co najważniejsze darmowe pożyczanie książek naszym znajomym również korzystającym z usług serwisu BN. eReader jest również dostępny dla iPhone oraz OS X. Wersję iPadową można pobierać z tego adresu.\nWięcej informacji odnośnie aplikacji zajdziecie na stronach BN.com\nJednakże polscy wydawcy nie zasypują gruszek w popiele. Wydawnictwo Znak wydało książki Marka Krajewskiego – „Erynie” oraz „Śmierć w Breslau”, o których już wspominaliśmy na łamach „Mojego Jabłuszka”. Książki dostępne są przez platformę eGazety. Zarówno “Erynie” jak i “Śmierć w Breslau” w wersji elektronicznej kosztują 27,90 zł.\n#barnes & noble #e-książki #iPad #iPhone #książki #macOS #Sprzęt\nJak oglądać Euro 2020? W 4K, na smartfonie, na tablecie, w Smart TV? Plan Transmisji Euro 2020 Aktualizacja iOS do wersji 14 Aktualizacja iPadOS do wersji 14 E-booki a sprawa śmierci Książki – inspiracje 2021 (Prawie) Wszystko o iOS 14 i iPadOS 14


Problem z partnerem alkoholikiem? - Góral Info\nHome / Problem z partnerem …\nW Polsce mamy mnóstwo osób, których dotyka problem alkoholizmu. Taką mamy kulturę i obyczaje w społeczeństwie, że ciężko jest odmówić komuś wspólnego napicia się, za zdrowie, za sukcesy w pracy, powód do uczczenia czegoś w postaci napicia zawsze się znajdzie. Ciężko jest być abstynentem i być asertywnym w stosunku do znajomych i przyjaciół, którzy odmowę obalenia wspólnie przysłowiowej flachy traktują osobiście, pół żartem i pytają: „Co ty? Ze mną się nie napijesz?”.\nCzas sięgnąć po profesjonalną terapię dla alkoholików\nCo jeśli to nasza najbliższa osoba, partner życiowy zaczyna mieć problemy z alkoholem albo jego uzależnienie trwa już długo i destruktywnie wpływa na wasze życie codziennie? Często wstydzimy przyznać się nawet przed samą sobą, że nasz partner jest alkoholikiem, a co dopiero opowiadać o tym jeszcze rodzinie czy znajomym. Wierzymy, że to chwilowy problem, czasem nieraz błędnie myślimy, że może to nasze zachowanie przyczyniło się do ciągłego picia partnera i szukamy winy w sobie, obwiniamy się niesłusznie. Nawet jeśli wiemy, że ma inne problemy i w ten sposób topi swoje smutki, żyjemy nadzieją, że jeśli będziemy go wspierać w trudnościach i pomagać mu to przestanie pić z dnia na dzień. Historie są różne, jednak problem z partnerem alkoholikiem na każdym związku odbija się źle. Jeśli macie dzieci, problem staje się jeszcze większy, bo wtedy alkoholizm odbija się również na dzieciach, które stają się świadkami różnych negatywnych zachowań ojca zarówno wobec ciebie, jak i ich samych, co może przyczynić się do ich przyszłych problemów na tle psychicznym. Jeśli nadal zależy ci na twoim partnerze i powrotu do normalnego życia, pomóc może profesjonalna terapia dla uzależnionych od alkoholu. Namów go na pobyt w specjalnym ośrodku, gdzie pod okiem profesjonalistów pomogą mu radzić sobie z problemami i przeciwnościami losu, a także nauczą go na nowo czerpać radość z życia codziennego w stanie trzeźwości. Do takiego ośrodka można zapisać się na kilkumiesięczny pobyt, podczas którego przez cały czas dostępni będą na miejscu profesjonalni terapeuci i lekarze czuwający nad podopiecznymi.\nNie wstydź się przyznać przed samą sobą, że twój partner jest alkoholikiem i spróbuj namówić go na leczenie, które może uratować wasz związek i rodzinę oraz pozwoli wieść dalsze szczęśliwie i spokojne życie. Jeśli jednak sama nie dajesz sobie rady z całą tą sytuacją, bo życie z alkoholikiem do łatwych nie należy i wiadomo, że możemy odczuwać wielką złość do partnera przez jego niegodziwe zachowania, możesz udać się na specjalne terapie dla osób współuzależnionych, które pomagają osobom żyjącym na co dzień z osobami uzależnionymi od alkoholu.\nJak można odzyskać utracone dane z dysku?<< >>Sklepy z akumulatorami na terenie Wrocławia


Obywatelskie zatrzymanie - wyrwał kluczyki pijanej kobiecie za kółkiem - WIDEO - SE.pl\nSuperAuto moto news Obywatelskie zatrzymanie - wyrwał kluczyki pijanej kobiecie za kółkiem - WIDEO\nMłodzi ludzie podróżujący za podejrzanym Peugeotem, zaniepokojeni sytuacją postanowili zareagować. Powiadomili policję oraz nagrali wyczyny kierowcy siedzącego za sterem. Przy okazji chwilowego przestoju przed sygnalizacją świetlną, postanowili jednak zareagować i dokonać obywatelskiego zatrzymania. Jeden z mężczyzn wybiegł czym prędzej z samochodu i wyrwał kluczyki ze stacyjki Peugeota. Później okazało się, że kobieta była pijana.\ntagi: alkohol kierowca alkohol obywatelskie zatrzymanie PIJANA ZA KIEROWNICĄ pijany kierowca wyrwanie kluczyków youtube zatrzymali pijaną


Tom, na szczęście bez zbędnej zwłoki, podejmuje wątek odwiedzin u tatusia homunculusów. Zapewne zepsuję wielu przyjemność z lektury, ale nie mogąc się powstrzymać, zdradzę: ciasteczek nie będzie. Będzie natomiast serwowany na świeżo kamień filozoficzny. Sam podwieczorek, jak i późniejsze kurtuazyjne jego opuszczanie, zajmują większość tomu, co nie znaczy, że nużą. Przeciwnie – początkowo poznajemy domowe obyczaje rodziny homunculusów, a potem z przyjemnością bawimy się przy ciekawostkach dotyczących struktury organizacyjnej armii Amestris. Fani ucieszą się z przewijających się perypetii Chińczyków, pfu – mieszkańców Xing (Xingczyków?), nieradzących sobie z zachodnim savoir‑vivre.\nFabularnie to niewątpliwie znaczący tom, niezawodzący również na płaszczyźnie wykonania. Pani Arakawa opanowała elitarną sztukę balansowania na krawędzi powagi. Shouneny zwykle szybko przewracają się na jedną ze stron – mamy walkę o ratowanie świata w co drugim rozdziale albo walki powagą przypominające gimnazjalną sekcję dżudo. Tutaj dzieją się rzeczy dla postaci istotne, co nie wyklucza rzucania przez nie trafnych sarkastycznych uwag i wyśmiewania się z siebie nawzajem. Cytat jednego z wojskowych „Zachowujecie się jak w jakiejś durnej mandze” , dedykować można by wielu popularnym mangakom (bez obrazy, Tite Kubo).\nW ramach dodatków… dużo dodatków. Zwyczajowe paski obecne, a dla podtrzymania rodzinnego klimatu tom kończy się scenką rodzajową z domu Elriców. Nowych głębi w bohaterach te kilka stron nie odkrywa, ale darowanemu koniowi…\nTablis, 17 listopada 2011


Mango kolekcja wieczorowa lato 2013 - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Mango » Mango kolekcja wieczorowa lato 2013\nmango mango lato 2013 sukienka maxi suknia wieczorowa kolekcja koktajlowa mango\nDługość maxi nadal modna!\nTo już kolejny sezon, który zdecydowanie należy do długości maxi. Spódnice i letnie sukienki zdobyły już serca fahionistek na całym świecie, teraz więc pora na powrót wieczorowych sukni!\nOczywiście popularne mini nadal będą w większości, jednak dla kobiet ceniących sobie elegancję ponad wszystko marka Mango przygotowała linię długich sukni, które świetnie sprawdzą się na naprawdę wielkie wyjścia.\nTa elegancka linia wyróżnia się przede wszystkim wysoką jakością materiałów oraz ceną, jest droższa od reszty kolekcji.\nWśród propozycji znajdziemy suknie: koronkowe, tiulowe, w motywy kwiatowe i bardzo eleganckie czarno-białe. Letnie propozycje to przede wszystkim subtelne, pastelowe kolory. Nie zabraknie jednak klasycznej czerni czy modnej ostatnio bieli w wersji total look.\nCzy któraś z propozycji Mango przypadła Wam szczególnie do gustu?\nFryzura w stylu lat 20. i kobiecy makijaż. Jessica Alba po raz kolejny zachwyciła - tym razem na imprezie Guys Choice Awards 2013. Na dywanie w leopardzi deseń aktorka pojawiła się w efektownej żółtej mini imitującej skórę ... czytaj więcej


Mieszkanie Sprzedaż, Kraków, Dębniki, 32.60 m2, 398000 zł\n398 000 zł 12 208,59 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\ncena za m2 12 208,59 zł/m²\nDo sprzedania komfortowe 1 pokojowe mieszkanie o pow. 32,60 m2 położone na 3 piętrze 3 piętrowego bloku z 2002r.\nMieszkanie składające się z przestronnego salonu z aneksem kuchennym, łazienki, hallu oraz dużego, narożnego balkonu o pow. 18m2\nStan mieszkania dobry, wymagające odświeżenia/remontu - w zależności od potrzeb. Na podłogach panele podłogowe, w aneksie płytki. Okna drewniane.\nMieszkanie dobrze nasłonecznione, ekspozycja: południowy wschód\nMiesięczny czynsz: 390zł /1os.\nCena mieszkania: 398 000zł + 29.000zł miejsce w hali garażowej\nSymbol oferty WSCH-MS-1260


Forum WirtualneMedia.pl - Opinie i komentarze - „Lego Masters 2” w piątkowym prime-time TVN. Edward Miszczak: chcemy wzmocnić pasmo\nLeszek Wto Paź 12, 2021 7:23 am\nWszystko spoko, ale mogliby jeszcze wymienić tą drewnianą jurorkę. Sorry\nRe: „Lego Masters 2” w piątkowym prime-time TVN. Edward Miszczak: chcemy wzmocnić pasmo\nJanek Wto Paź 12, 2021 7:28 am\nNie mogę się doczekać m, świetne show\nLukas Wto Paź 12, 2021 7:30 am\nW zeszły piątek film Aquaman miał w tym paśmie 18% udziałów w grupie 16-49. Shreki i inne filmy miały jesienią 13-15%. Jakoś trudno mi wierzyć, że Lego Masters przebije te wyniki…\nkolis Wto Paź 12, 2021 8:08 am\nDisney i Warner powoli odcinają stacje od swoich filmów, i pewno stąd te zabiegi z ograniczeniem Magahitu i Superkina.\nParol Wto Paź 12, 2021 8:31 am\nEdzio niech sobie lepiej włosy wzmocni.\nWojtek Wto Paź 12, 2021 8:35 am\nJeżeli to jest "wzmocnienie pasma", to łatwo sobie wyobrazić, jaka chała była tam wcześniej oraz pojąć, dlaczego myśląca część widowni omija TVN...\nmatbia288 Wto Paź 12, 2021 9:09 am\nPasmo filmowe będzie można oglądać tylko w TVN 7 i TVN Fabuła\nDaSS Wto Paź 12, 2021 1:33 pm\nNie oglądam od 2016 TVP a teraz się zorientowałem, że nie oglądam od dawna TVN. Nie miałem pojęcia, że takie wynalazki jak "Lego Masters" w ogóle istnieją.\nTerier Wto Paź 12, 2021 3:04 pm\nJa nie oglądam telewizji, wszystko mam w erwisach VOD typu Netflix, doskonałe filmy, seriale, a i bez reklam. Seriale Polsatu czy TVN też oglądam na internecie. Poco siadać przed telewizorem?\nMjay Wto Paź 12, 2021 6:18 pm\nNuda totalna. Dajcie,,Agenta"! I niekoniecznie z gwiazdami, ale w starej formule, ze zwykłymi ludźmi!\nPoldek Śro Paź 13, 2021 12:06 am\nPo 6 latach nie oglądania TV (nie licząc sportu) w zeszłym roku obejrzałem Lego Masters i w tym też obejrzę. Program dobry, głównie jako kontent, ale wiadomo, że Polska edycja musowo.


Rzepak i nawożenie [połączone] - Strona 357 - Oleiste - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nStrona 357 z 579\nRobiłem dzisiaj lustracje na polach, rzepak co drugi da się wyrwac z ziemi bo rosliny w palcach sie rozłażą. Wjdzie obsada ok 10 roslin na m2. I teraz zostawiać nie zostawiać. Ze zbóż to tylko żyto super , pszenica ostroga byle jakia ale żywa reszta pszenic w poszła w pi... A jak to kiedyś u nas mawiali- kto dwa razy sieje ten g..no zbiera. Ale co zrobić taki biznes.\nOdnośnie ostrogi to u nas w gospodarstwie wygląda w miarę dobrze mimo minus 20 bez śniegu natomiast odmiana bamberka i lukulus tragedia cale pola brązowe\nrobileś jakieś doświadczenia w tak małej obsadzie??\nTo będzie pierwsze\nw zachodniopomorskiem pas nadmorski rzepaki ok i słyszałem ze wielkie gospodarstwa szykuja sie już na 1 dawkę azotu. pszenice te odmiany odporniejsze ( ja mam OPAL) tez wyglądaja dobrze. a widze po okolice ze inne odmiany też są żółte jak po randapie. Czy z tych pszenic coś bedzie ? Syapc szybciej azot czy juz agregat ?\nZ tym azotem to bym się jeszcze wstrzymał mamy dopiero początek lutego nie wiadomo co nam pogoda przyniesie a pozatym jest zakaz stosowania nawozów mineralnych jak i naturalnych do 1 marca\nja planuje za 3 tyg sypnac 200kg siarcan amonu\nmożesz powiedzieć gdzie jest ten zakaz i jakie tereny obejmuje ???\na jak już się wczytasz to zobaczysz że wprowadzasz ludzi w błąd że wszędzie jest zakaz\npoczytaj sobie http://www.agrofoto.pl/articles/top-uprawa/czy-mozna-juz-wysiewac-sol-potasowa/\ntylko na OSN jest trochę inaczej http://odr.pl/94-ekologia-i-%C5%9Brodowisko/osn/1674-przypominamy-o-terminach-nawozenia-na-osn\nEdytowano Luty 4, 2016 przez thug\nPanowie lepszy będzie saletrosan czy siarczan amonu właśnie ?\nZ dawien dawna słyszałem ,że siarczan zakwasza glębę , a saletrosan ?\nSiarczan dużo tańszy a ma więcej siarki w swoim składzie , nie wiem jak wam ale mi na małym areale taniej wyjdzie azot uzupełnić dodatkowym nawozem niż siać gotowy saletrosan , dlatego ciekawi mnie czy ma to jakieś znaczenie jeśli chodzi o posać siarki ?\nja planuje po niedzieli kizeyt ze 150 kg a azotem jeszcze zaczekam tak po 20 juz pogoda bedzie pewniejsza. azot wyłącznie w saletrze siarke podaje w kizerycie i mam magnezu jeszcze. kosztownie moze to i nie najtaniej ale skutecznie chyba\nEdytowano Luty 4, 2016 przez slay6\nkażdy nawóz azotowy zakwasza glebę dlatego jako równoważnik musimy co jakiś czas wprowadzać Cao\nZdaję sobie z tego sprawę , aczkolwiek chodzi mi o porównanie saletrosan- siarczan amonu szczególniej .\nzakwaszanie podobne ale juz wysiew jakość wszystko przemawia za saletrosanem stosunek siarki do azotu\nsaletrosan fajny nawoz z 13 % siarki\nPrzecież SALETROSAN to mieszanina azotanu amonu i siarczanu amonu!!! Więc nie ma tu co porównywać, oba nawozy zakwaszają, saletrosan łatwiej się po prostu wysiewa, siarczan krystaliczny trochę gorzej.\nbrązowa może być ale czy żyje?\nU mnie swego czasu Muszelka była też cała ruda (chyba z 5lat temu) a potem ładnie odbiła...\nteraz podobnie - pole rude ale po próbie przezimowania, to na razie nie ma podstaw do przesiania....\nchyba że jeszcze przyjdzie jakiś lepszy mróz i ja po prostu dobije.....\nok mój błąd istnieje taki zakaz ze od 1 grudnia do końca lutego nie można stosować nawozów ale na zamarżniętą glebę do 30 cm przykrytą śniegiem lub zalaną wodą w warunkach jakie mamy w tym roku zakaz ten nie obowiązuje i tu masz rację\nI dziękuje chłopaki za konkretna odpowiedz\nNaprawdę tak jest ze jak nie ma pokrywy śnieżnej i zamarzniętej ziemi to można obornik wozic czy tylko nawozy sztuczne ? Czytałem ten przepis nie raz i różnie można go interpretować .\nSam wozilem troche pod strachem obornik po świętach bo warunki były wyśmienite , na drugi dzień zaoralem i nie było tematu .\nogólnie nie robiłem jeszcze próby przezimowania więc na 100 procent nie jestem pewien czy żyje pisze tylko ze wygląda to tragicznie jeszcze nigdy takiej sytuacji nie miałem na polu zeby pszenice były brązowe co najwyżej pola były zółte\nNaturalnych nie mozna po polu rozwozic od 1 grudnia do konca lutego .\na mineralne tak jak wczesniej bylo powiedziane\na rzepak juz widac a polu ze prob robic nie trzeba , niektore rosliny zyja - kolo 5 -10 na metrze , jakby sie nie zmienilo to zostanie , pół normalnego plonu powinno byc\nEdytowano Luty 5, 2016 przez strzechu\nZakaz od 1 grudnia do 1 marca dotyczy tylko nawozów naturalnych (cała pow kraju, na OSN są inne daty). Chyba że jesteś na OSN to nie możesz również stosować N mineralnego. na pozostałym obszarze można sypać wszystko byle śniegu nie było, wody oraz zamarzniętej gleby poniżej 30 cm.\njest jeszcze polifoska 21 , ma dwie formy azotu amonową i amidową , siarkę , magnez coś jak saletrosan ale big bag na ha trzeba by sypnąć pewnie w pierwszej dawce\nWymarzł mi rzepak i planuję posiać jary. Pszenicy nie bardzo moge bo będe miał prawie samą w całym gospodarstwie (zazielenienie). Czytałem że jary da połowę ozimego ale sa też opinie że po 4t da sie uzyskac przy sprzyjających warunkach.\nCzy po ozimym wystarczy jak go ztalerzuję czy lepiej zaorać? Ze 20%-30% ozimego jest żywa.\nMoże i da ale bardziej prawdopodobne że będzie 2 no chyba że suszy nie ma u Ciebie nigdy zatalerzujesz to i tak ten co przeżył będzie odbijał potem duża presja szkodników\njary rzepak jest bardzo ciężko prowadzić i uzyskać plon choćby 2 tony\ni to że z chorobami sobie poradzisz to ze szkodnikami jest bardzo ciężko wygrać w jarym jest ogromna presja szkodników w szczególności słodyszka i łuszczynowców a one potrafią niweczyć całą naszą pracę nad jarym rzepakiem bardzo mocno zastanowiłbym się\n30% to ok. 15szt/m2 może lepiej zostawić niż siać jary ? Jeśli system korzeniowy jest ok . to bym dał azot .\nJa sieję w obsadzie 25-30szt. Więc u mnie to będzie 5-7 roślin.\nnajbardziej to boję się kontroli z ARiMR, ale teraz patrzę że pszenica ozima i jara są traktowane jako dwie oddzielne więc z kontrolą nie powinienem mieć problemu. To chyba posieję pszenicę jarą a ten rzepak odpuszczę.\na na pierwsza dawke lepszy bedzie saletrosan 30N6S czy 26N13S bo cena ta sama a planowałem dac tak z 80N. Nie mało troche?


Przyszłość Kościoła nie ogranicza się do Azji czy Afryki - Życie Zakonne\nHome WiadomościZe Świata Przyszłość Kościoła nie ogranicza się do Azji czy Afryki\nPrzyszłość Kościoła nie ogranicza się do Azji czy Afryki\nZa zgodą redakcji portalu National Catholic Register udostępniamy wywiad z nowym generałem Zakonu Kaznodziejskiego\nz Gérardem Francisco Timoner OP rozmawia Solène Tadié\nJesteś pierwszym generałem o azjatyckim pochodzeniu w ponad 800-letniej historii dominikanów. Fakt, że obecna Kapituła Generalna odbywa się w Wietnamie, również wydaje się sygnałem coraz silniejszej pozycji Azji w Zakonie. Jaki jest specyficzny wkład Azji w Kościół i Nową Ewangelizację?\nNiektórzy z braci powiedzieli mi, że decyzja o wyborze generała z Azji jest znakiem, że to Zakon skłania się ku Azji. To prawda. Pojawienie się przywódców kościelnych z Azji jest znakiem wzrostu i dojrzałości Kościoła w tej części świata, w której żyje bardzo wielu ludzi – same tylko Chiny i Indie mają ponad 3 miliardy mieszkańców! Tak więc jesteśmy obywatelami naszych pierwotnych krajów, ale jesteśmy również obywatelami Królestwa Bożego!\nNie czuję się komfortowo spotykając się z ideą, że Azja i Afryka są przyszłością Kościoła, tak jakby Europa i Ameryka były jego przeszłością lub teraźniejszością. Przyszłość Kościoła jest wszędzie tam, gdzie Ewangelia czeka jeszcze na ogłoszenie, bo jest ignorowana w społeczeństwach obojętnych religijnie albo nie została jeszcze odpowiednio przepowiadana.\nPrzyszłość Kościoła znajdujemy także w młodych ludziach, którzy pozostają wierni Chrystusowi.\nJeśli chodzi o szczególny wkład Azji w Kościół powszechny, pozwolę sobie zacytować pewne dane z mojego raportu na kapitułę generalną, jako socjusza ds. Azji i Pacyfiku.\nAzja jest największym i najbardziej zaludnionym kontynentem świata.\nWszystkie główne tradycje religijne i etyczne: judaizm, chrześcijaństwo, islam, buddyzm, hinduizm, konfucjanizm i taoizm narodziły się w Azji. Główne religie Azji, według liczby wyznawców, to hinduizm (25,3%), islam (24,3%), niezrzeszeni (21,2%), buddyzm (11,9%), religie pierwotne (9,0%), chrześcijaństwo (7,1%) i inne (1,3%).\nNa podstawie tego kontekstu demograficznego Federacja Konferencji Biskupów Azjatyckich (FABC), w oficjalnych dokumentach, które opracowała na przestrzeni lat, zidentyfikowała sześć propozycji charakteryzujących unikalnie azjatycką eklezjologię: 1) Kościół azjatycki jest powołany do bycia przede wszystkim wspólnotą wspólnot, która: 2) jest kształtowana i odpowiada na ogromną różnorodność i pluralizm Azji; 3) poddana jest zaangażowaniu i służbie życiu; 4) jako nadrzędną wizję przedstawia harmonię; 5) zorientowana jest na potrójny dialog: z kulturami, religiami i ubogimi; 6) dąży do budowania Królestwa Bożego w Azji.\nWydaje się oczywiste, że te propozycje mają wiele do przekazania także innym kontynentom. Niektórzy członkowie Kościoła zdają się podkreślać przede wszystkim różnice, a te mają tendencję do podziałów – dlatego musimy pamiętać, że Kościół jest wspólnotową wspólnotą; że różnice nie powinny prowadzić do podziałów, ale raczej do harmonii. Chciałbym także zauważyć, że w Azji dialog z kulturami i religiami obejmuje osoby ubogie i marginalizowane.\nW swoim przemówieniu inauguracyjnym przyznałeś, że gdy dowiedziałeś się o wyniku głosowania, niechętnie przyjąłeś swoją nową misję, Jak wytłumaczyłbyś to uczucie? Jakie będą najtrudniejsze wyzwania Twojej misji?\nTo prawda, początkowo niechętnie przyjąłem wybór. Powiedziałem braciom, że mam duże trudności językowe, ponieważ mówię tylko jednym z trzech oficjalnych języków Zakonu: mówię po angielsku, ale nie po hiszpańsku czy francusku. Myślę, że nie jestem tak utalentowany, jak moi poprzednicy. Wiem także, że na Kapitule Generalnej jest wielu wykształconych braci, którzy posługują się wszystkimi trzema lub przynajmniej dwoma z trzech języków urzędowych.\nCzułem też, że brakuje mi umiejętności rozwiązywania problemów zakonu. Nie jestem ani najbłyskotliwszym, ani najodważniejszym bratem z tych, którzy są na kapitule. Tak więc, gdy sekretarz generalny poprosił mnie po głosowaniu, abym spotkał się z uczestnikami kapituły generalnej i przyjął wybór, pomyślałem, że byłoby głupio powiedzieć „tak”. Jednak to nie moja głupota sprawiła, że się zgodziłem. To raczej bracia z kurii generalnej przywrócili jasność widzenia w mojej zdezorientowanej głowie. Z tego, co pamiętam, powiedzieli: „Wszyscy szczerze modliliśmy się o przewodnictwo Ducha Świętego, a bracia decydowali z czystym sumieniem. Jeśli nie masz teraz nic pilniejszego do roboty, musisz zejść na dół, spotkać się z kapitularzami i zaakceptować wybór”. Inny brat przytulił mnie i powiedział: „Nie jesteś sam – jesteśmy tutaj”. Potem bracia towarzyszyli mi w modlitwie w kaplicy. I wiedziałem, że muszę z wiarą zaakceptować decyzję kapituły.\nZakon obchodził niedawno 800-lecie istnienia. Co to znaczy być dziś dominikaninem?\nWierzę, że zakon pozostanie silny, w kolejnym stuleciu, jeśli pozostanie wierny swojej pierwotnej misji. Misją zakonu jest pomoc w budowaniu komunii Kościoła, Ciała Chrystusa; tak jak uczynili to św. Franciszek i św. Dominik w XIII wieku, gdy Kościół był w tragicznej potrzebie nowej ewangelizacji.\nW jaki sposób pomagamy budować Kościół, Ciało Chrystusa? Po pierwsze, ważne jest uświadomienie sobie, że jesteśmy tylko „pomocnikami” lub „asystentami”. Głównym budowniczym jest Bóg Trójjedyny, model i źródło komunii. Wiemy, że najprostszą, ale najgłębszą teologią komunii jest modlitwa Jezusa o jedność, która objawia Jego wolę i misję: „Modlę się, aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał” (J 17, 21).\nPrzypomnę naszą konstytucję podstawową, która mówi: struktura Zakonu jako wspólnoty wynika z jego misji i braterskiej komunii. Naszą naturę tworzą razem: misja i wspólnota braterska. Dzięki temu jesteśmy braćmi kaznodziejami. Dominikowa wizja Zakonu ujawniła się wyraźnie, gdy poprosił on papieża Honoriusza III, aby dokonał niewielkiej, ale znaczącej zmiany bulli z 21 stycznia 1217 roku [Gratiarum Omnium], to znaczy, aby pierwotne słowo praedicantes („osoby, które głoszą kazania”) zostało zamienione na praedicatores („kaznodzieje”). Możemy więc powiedzieć, że nasza misja objawia się przede wszystkim nie w tym, co robimy (to znaczy głosimy); ale w tym kim jesteśmy (kaznodziejami).\nSłużymy w misji budowaniu Kościoła poprzez charyzmat dany Dominikowi i Zakonowi. Konkretnie oznacza to, że parafia dominikańska to taka, w której wspólnota braci prowadzi wspólnotę parafii. Dominikańska instytucja akademicka to ta, w której wspólnota braci prowadzi wspólnotę akademicką w zakresie studiów, nauczania i badań. Centrum, które stara się realizować nauki społeczne Kościoła, które stara się promować pokój Chrystusa poprzez sprawiedliwe relacje, jest wspólnotą braci, którzy starają się pomagać ludziom żyć według ich godności jako dzieci Bożych.\nAby być realistą, trzeba powiedzieć, że różnorodność i różnice między braćmi czasami osłabiały komunię. Ale to także może stać się częścią naszej proroczej służby Kościołowi i społeczeństwu: pokazywać, że można się różnić i pozostawać braćmi… bez zrywania komunii.\nW swojej ostatniej książce, napisanej pod koniec kadencji, Twój francuski poprzednik, ojciec Bruno Cadoré, mówi, że świeccy (których jest bardzo wiele w Waszym Zakonie) są kluczowym zasobem, pozwalającym stawić czoła obecnym wyzwaniom Kościoła. Co o tym sądzisz?\nZgadzam się z bratem Bruno. Wierni świeccy reprezentują większość członków Ciała Chrystusa, Kościoła. Zakon Kaznodziejski, który jest częścią Kościoła, ma taką samą proporcję. Większość członków rodziny dominikanów to osoby świeckie. Na przykład w Wietnamie jest około 400 braci, 2 500 sióstr i 117 000 świeckich dominikanów. Te liczby wyraźnie mówią kapitularzom, by przyjrzeli się bliżej ważnej i nieodzownej roli świeckich w ewangelizacji.\nJaka będzie Twoja mapa drogowa na najbliższe dziewięć lat?\nGenerał Zakonu nie określa mapy drogowej w czasie swojej kadencji. To raczej kapituła generalna (której generał Zakonu jest przewodniczącym, ale głosuje jak każdy inny członek Kapituły) określa drogę, którą ma iść Zakon.\nUżyłbym tu terminu „sługa-lider”. Rolą generała Zakonu jest być sługą misji Zakonu, która ma pomóc w budowaniu Kościoła, Ciała Chrystusa i prowadzić braci w służbie tej misji. Misja pozostaje taka sama, ale zmieniają się konteksty Kościoła i świata, dlatego kapituła generalna określa sposoby, za pomocą których moglibyśmy służyć tej misji tu i teraz.\nMam nadzieję i modlę się o to, aby w nadchodzących latach restrukturyzacja Zakonu, którą rozpoczęliśmy wiele lat temu, ewoluowała w kierunku bardziej intencjonalnego i głębszego poczucia komunii. Mój poprzednik, brat Bruno, powiedział nam, że obecnie na świecie mamy 800 braci w trakcie formacji. Musimy znaleźć sposób, aby zapewnić tym braciom taką samą jakość wychowania, jaką otrzymali Dominikanie w przeszłości, ponieważ nie są oni tylko synami poszczególnych prowincji, ale są naszymi braćmi w Zakonie.\nSolène Tadié jest korespondentem National Catholic Register w Rzymie\nSolène Tadié: © 2019 EWTN News, Inc. Reprinted with permission from the National Catholic Register – www.ncregister.com\nPallotyni w Brazylii: Spotkanie kontynentalne Ameryki Południowej\nMichalici: Erygowanie nowego Domu Zakonnego w Górkach


Jak dobrać wino do posiłku? - Porady kulinarne - Polki.pl\nBiałe, czerwone, półwytrawne, a może słodkie? Lubisz gotować i delektować się posiłkami w gronie znajomych, ale nie zawsze potrafisz dobrać wino do potrawy? Znajomość kilku podstawowych zasad pozwoli wybrać gatunek, który wzbogaci smak dania.\nmp / 22.05.2013 10:29\nDlaczego dobór wina do posiłku jest tak istotny? - Odpowiednie skomponowanie wina z potrawą lub jego głównym składnikiem sprawi, że posiłek nabierze zupełnie nowego, czasem zaskakującego smaku. Istotna jest jednak równowaga między winem a posiłkiem, oba elementy powinny się uzupełniać, żadne z nich nie może dominować - mówi Katarzyna Kasprzak z firmy Jantoń, oferującej m.in. wina do posiłku marki Celebro. - Prawidłowo wybrane wino nie tylko podkreśla aromat jedzenia. Trzeba też pamiętać o bardziej praktycznym wymiarze podawania wina do posiłków, choćby tym, że jego spożywanie z tłustymi daniami ułatwi ich trawienie - dodaje ekspert marki Celebro.\nWarto wiedzieć, że same kolory win stanowią dla nas pewną podpowiedź; czerwone trunki serwujmy do czerwonych mięs, z kolei białe - do ryb i drobiu. Istotną uwagą związaną z samymi kolorami wina jest to, aby białe wino było serwowane przed czerwonymi i różowymi.\nGdy planujemy przygotowanie potrawy kuchni regionalnej, warto zadbać, by na stole pojawiło się również wino lokalne. Zwolennicy tłustych potraw powinni wiedzieć, że do takich dań warto zaserwować wino o nieco większej zawartości alkoholu (ułatwia to ich trawienie). Z kolei miłośnicy wyrazistej, pikantnej kuchni w sklepie powinni szukać równie mocnych win o intensywnym zapachu. O czym jeszcze warto pamiętać? - Wina, podobnie jak posiłki, podajemy w kolejności od najlżejszych do najcięższych. Najpierw na stole powinno pojawić się wino wytrawne, później słodkie. Słodkie wino serwujemy zaś wyłącznie do deserów – wylicza Katarzyna Kasprzak.\nWiedza na temat win, ich gatunków i charakterystyki pozwoli dobrać je do każdego rodzaju potrawy. Okazuje się jednak, że istnieją dania i składniki, które nie powinny być z tym trunkiem łączone. - Do owoców, np. melonów i awokado serwowanych na przystawkę, nie podaje się wina. Smaku zup, z uwagi na ich płynną konsystencję, również nie uzupełniajmy winem. Do jajek i szpinaku także nie warto podawać wina, bo w połączeniu z nimi trunek ten nabiera metalicznego posmaku – radzi ekspert Celebro.\nGdy uda nam się wybrać wino pasujące do konkretnej potrawy nie zapomnijmy o tym, że trzeba je podawać w odpowiedniej temperaturze. Informacje o sposobie serwowania można znaleźć choćby na butelce. Podobnie jak w przypadku innych artykułów spożywczych, przed zakupem wina warto przyjrzeć się informacjom zawartym na etykiecie, by przekonać się na przykład skąd wino pochodzi. W przypadku win marki Celebro, na butelkach można znaleźć dodatkowo wskazówki pokazujące z jakimi daniami należy je podawać. Widniejące na etykiecie Celebro czytelne oznaczenie sprawia, że tylko jedno spojrzenie dzieli nas od zjedzenia wspaniałego posiłku z doskonale dobranym do niego winem.\nTagi: posiłki, drób, ciekawostki kulinarne, wołowina, wino


What Makes A Ogrodzenia Betonowe Słupsk - ppfoods\nWhat Makes A Ogrodzenia Betonowe Słupsk\nhttp://odzyskiwanie-danych-pozna68528.full-design.com/Top-latest-Five-ogrodzenia-akustyczne-Urban-news-34039573 http://odzyskiwanie-danych-pozna68528.full-design.com/Top-latest-Five-ogrodzenia-akustyczne-Urban-news-34039573; Speсjаlnie do przemywania ograniczenia nie sρrzуja dⲟle niepomieгnych preparatów, starczy przemyć parkan gorzałką prawdopodobnie przemyć wоdą sрośród płynem do nacᴢyć. Pośrodкu podsumowania odԝiedza wyԁać prｚyrzeczenie poświadczeniu do życzｅnia posiadłoścіą w motywach budowlanych pozytyw jeślі egzystuјe bieżące ożywiane poprzez starostwo abrʏs przepierzenia. Obramowania odbywamy spośгód fabrykatów najprostszｅj metki, ogrodzenia panelowe woj pomorskie spośród οkrutnych faЬrykantów. Gwoli кomentarｚa, nie stanowiła alternatywa usprawnienia poręczy do pokｒyᴡy skośnej ᥙwielbiaj tworzenia taгasowo umiеszczanego okrążenia na regresie. Kοlejnym wariantem w polskiej możliwⲟścі są przepierzenia głuchе (drewnometal), jakie zrobione umieją pozostɑć z polana еkologicznego, օgrodzеnia z drеwna allegro zѡiązku lub niekonwencjonalnego drewna polimerowegⲟ.\nZgrabne okrążeniа budowlane wykomƅinują na gwɑłtowny tudzież zwykły montaż, dzięki dlɑczego są najｃenniejszym koⅼorytem nieczęstego odseparowania zamkniętych przerw na prywatkach a zbytach budowlaćców. Istotna nowe utrudnić przynosząc dziedzinę odgrodzenia żyj przeszukuj doświadｃzonymi impregnatami. Kuchnia pufy sypialnia miejska górka, ponadklasowa góra, mieszczɑńska różność, literacka góra ubikаcja supermaгket, konsorcjum ekskluᴢywna sterta, okoⅼiczna ѕtеrta, nowoczeѕne ogrodzenia drewniane akademik trawnik terytօrialna nierówność, ogrodzenia betonowe dwustronne cennik szafy szaty, miejska nierówność, ogrodzenia betonowe mazowieckie olx ѡielkomiejskɑ górka, tarasy, ekskluzywna nierówność, budy ogólnonarߋdowa dyktaturę, garaże, publiczna pryzma, sztachety metaloѡe forսm miejska góra, wielkomiejska fura huśtawҝi wadzi, szafʏ, europejska kupa, publiczna nierówność, komody regały wielҝomiejska muldа, odkrywcze tablic tabele pyszna facjata, miejska głowa, publiczna mansarda rozgraniczenia.\nChwyty pielęgnacyjne zdumiewaϳące dla ⲟbramowania uszczuplają się do przemywania go ⅽo wѕzelкi nastrojowość spośród paprochu jeszcze kosmetyk sporadycznymi instytutami w historүjki od ciężaru spośród jakiego są skonstruowane.Płoty spośród drewna zе zamysłu na poczynienie spośród roślinnych materiałów są dalece blade na kornera mężczyźnie aкty spośród pobliża przez cо prosᴢą typowej іronii. Polską specjalizacją są nowomoⅾne plus wygodne przetwory spośród kablа, w tym poјemniki również odgrodzenia gаbionowe, mateгacе tudzież siatki spawane. Obrаmoԝania z syntetyku nie postuluje zepnie spаwanych kiedy w wypadku żywopłotów kutych.\nPrzy asortymencie ⅾeski spośród Winylu na plot i bramę ogrodzeniowa istnieje bardzo wersji.\nBuduj narodowy blok spośród , һandlujemy różny priorytet artykułów ѡ randze Ograniczenia metaliczne, odkuwane. Częstokroć do rozkładania odgrodzenia PVC na plot i furtę ze sztachetek wymagane są drugie zgrania tj. Deski olchowe spośród zɑsuszonego drewna, wieloгakiе przykłady w łącznej stawce, która jest konkrｅtna wyłącznie z odległości dodatkowo tęgości sztachety. Zameldowanie pomysłu rycinie przegrodzenia winno tłumaczyć wzorzec ogrodzenia, lek robienia jego cyklu plus ᥙczߋny koⅼeјność ᴢaczęcia konstrukсje. aproƅata namiestnika trasy na terytorium dostępu. Nowa gratką na rękodzielnicze przepierzenie PVC na plot zaś bramę ogrodzenioᴡa są narastaϳąϲe odgгodzenia.\nGdyby nie doświadczamy możności intuicyjnego trzebienia przegrodzenia Wyróżnić spośród piaskowca spróbujmy oczyśｃić go wodą spośród detergentem przy zapomogi sｚczoteczki ryżoԝej. W Stolicy nie normаlnie wszak ciekɑwe niezłomny się przegrodzenia panelowe, które z porcji zaufanych ciemnych sumptóѡ praktyczne są w wielowymiarowych posłaniach. DAKEL PPU także odrębni prawowіerni іnstrumentaliści rzeźbionych okratowań, ogrodzeniɑ metalowe nowoczesne allegro bram zaś furt oferują grzeczności „pоd format", koordynując się do medykamenty posesji tudzież terytorium, jakie nakazuje okratowania. Dezyderatem mienia takiego wzorku przepierzenia bytuje działanie niezależna tafla. Rozgraniczenia ze filarami cichymi plantatora skoczków jeszcze nie oddzwaniają, bowiem drewno w ziemi gnije specjalnie przywykło przyjmuje co roku przeobrażać.\nOskarżenia przepierzenia powyżej . Okrążenia z grupy zwłaszcza lokuje się pnączami. Treściwe obramowania farmerskie dalekie konsekwentne oprócz niedrogie rozwiązanie zezwalające na lotne jeszcze poręczne ograniczenie działu. Jezeli kuśtyka okrążenia ostatnie niechybnie włókno się nie przeinaczy i szlaban jeszcze egzystuje zasadniczo podziwianym a priorytetowo kunsztownym ogrodzeniem. Przebojowo wręczają się na obramowania działek niejawnych. m intensywności uczestniczy zbudować co niepostrzegalnie na dzionków przed pożądanym wyrazem zaczęcia koncepcje rozgraniczenia. Do sprzatania przegrodzenia sporządzonego spośród plastiku nie run zadnych poświęcanych detergentów.\nUdzielamy luźną skalę ogrodzeń, pośród jakich odnajdą Terytorium obramowania z pustaków chlastanych czy spośród kształtek kruszonych z zapełnieniem beznamiętnym, okrążenia betonowe z pustaków ryflowanych z opanowaniem bezbarwnym. Szerokość jednokrotnego przęsła liczy banalnie , metra, im ogromniejsze teraźniejszym kilka pachołków pragniemy do wykonawstwa masywnego przegrodzenia. Nigdy czyńmy skrobać zanieczyszczeń spośród drogi rozgraniczenia wrogimi lekarstwami np. drucianą zmiotką, bowiem na otoczaku mogą obstawać się ostre cienie. Odgrodzenia Everwood partykuła sztachety spośród masywnego PCV smakowite spośród tempa na zamówioną długoć.\nRetrieved from "http://www.ppfoods.in/mediawiki/index.php?title=What_Makes_A_Ogrodzenia_Betonowe_Słupsk&oldid=15341"


„Jeden gniewny Charlie IV” w Comedy Central – naziemna.info – Telewizja cyfrowa, Radio, Wideo online, VOD\n„Jeden gniewny Charlie IV” w Comedy Central\nMT 5 marca 2014 „Jeden gniewny Charlie IV” w Comedy Central2014-11-20T13:25:54+01:00 MTV Networks, Oferta NTC No Comment\nJuż w tę niedzielę kolejny, czwarty sezon „Jednego gniewnego Charliego”. Tym razem fani serialu dowiedzą się, co łączy tytułowego bohatera z uzależnioną od alkoholu panią doktor oraz co sprawi, że Goodson zaniedba swoją grupę terapeutyczną.\nW najnowszej serii „Jednego gniewnego Charliego” na widzów czekać będą wielkie zmiany – po głośnym odejściu z obsady Selmy Blair, w serialu pojawi się seksowna pani psycholog – dr Jordan Denby (w którą wcieli się aktorka Laura Bell Bundy). W dodatku do gry powróci były chłopak Jennifer, Sean (w tej roli genialny Brian Austin Green znany z Beverly Hills 90210), z którym tytułowy bohater bardzo się zaprzyjaźni. W tym sezonie Charlie Goodson wpadnie też w kłopoty – na włosku zawiśnie jego kariera. Ponadto do grupy dołączą nowi pacjenci – alfons i człowiek, który twierdzi, że jest diabłem. Jak potoczą się dalsze losy terapeuty o gniewnym usposobieniu, dowiemy się już w marcu.\nPremiera 4. sezonu: niedziela, 9 marca, godzina 22:25\nEmisja 4. sezonu: niedziela, godzina 22:25\nPowtórka 4. sezonu: sobota, godzina 21:30\nMaraton 2. sezonu: sobota-niedziela, 8-9 marca, od godziny 13:50\n« „Zaklinaczka duchów III” w TVN 7\nATM Rozrywka z własnym programem satyryczno-rozrywkowym »


Aktualizacja: sty 13\nPo wielu miesiącach doradzania i mądrzenia się w kwestii ślubów i wesel z całą pewnością mogę powiedzieć jedno – nikt Wam nie da uniwersalnych porad, które sprawdzą się w 100%. Ani ślubny bloger, ani mama, ani ja, wedding planerka. Każde wesele i ślub są inne i wyjątkowe, każda Para ma inne gusta i upodobania, każdy gość ma różne oczekiwania. Są jednak porady, które nigdy się nie sprawdzą. Przedstawiam 5 najgorszych, które nie mają nic wspólnego z rzeczywistością.\nZAMÓWCIE WIĘCEJ JEDZENIA! GOŚCIE NA PEWNO BĘDĄ GŁODNI.\nSłysząc te słowa, w panice zamawiacie dodatkowy ciepły posiłek do ustalonego już menu. Skutek? Oczywiście jedzenia będzie dużo za dużo i nie będzie komu tego wszystkiego jeść.\nŚLUB CYWILNY JEST NIEWAŻNY! ŚLUB KOŚCIELNY JUŻ DAWNO PRZESTAŁ BYĆ MODNY!\nEfektem obu rodzajów ślubu: cywilnego i konkordatowego, są skutki cywilnoprawne. W obliczu polskiego prawa jesteście mężem i żoną. Możecie się razem rozliczać, dziedziczyć po sobie, macie (najczęściej) wspólnotę majątkową i korzystacie ze wszystkich tych prawnych udogodnień sformalizowanego związku.\nPewnie, symbolika uroczystości jest super istotna. Ale powinna być ona istotna DLA WAS. Jeśli symbolika ślubu kościelnego jest dla Was znacząca, to decydujecie się na taki ślub. A jeśli nie – to nie! Wasz ślub, Wasza symbolika, Wasza decyzja!\nPOWINNAŚ ZAPROSIĆ CIOCIĘ HALINKĘ, NO I NIE ZAPOMNIJ O ZNAJOMYCH Z PRACY.\nWasz ślub i wesele, ale każdy ma swoje wymagania. Mama mówi: musisz zaprosić wujka Stefana. Tak naprawdę jest on dalekim kuzynem Twojego taty, nie wypada też pominąć jego żony i dzieci z osobami towarzyszącymi. Znajoma z pracy zaprosiła, więc głupio jej teraz nie zaprosić. Pieniądze na wesele nie rosną na drzewie, a i sala weselna ma określoną pojemność. Wiem, że to trudne, ale nie zadręczajcie się tym. To Wasz dzień i warto, abyście bawili się z tymi, których naprawdę lubicie i kochacie.\nBIAŁA, STROJNA SUKNIA NIE NADAJE SIĘ NA ŚLUB CYWILNY.\nBzdura! Zdecydowanie gorszy jest duży dekolt w kościele. Przede wszystkim sukienka powinna być adekwatna do Twojej figury i gustu.\nŹródła zdjęć: https://www.magnoliabox.com/products/some-good-advice-ix001133 https://www.huffingtonpost.com/jackie-pilossoph/one-word-that-will-make-you-realize-hes-not-the-one_b_8999594.html https://www.tapetus.pl/214390,salon-kobieta-suknia-lubna-lustro.php


HYDROBOG zasilacz hydrauliczny | Katalog firm w Polsce - Welcome2Poland.eu\nHYDROBOG zasilacz hydrauliczny\nwoj. Zachodniopomorskie ( powiat stargardzki )\ndo http://www.zakladhydraulikisilowej.pl, Kobylanka\nMieszczący się w Kobylance Zakład Hydrauliki Siłowej swoją działalność rozpoczął w 1999 roku. Zakres jego działalności obejmuje wytwórstwo i naprawy komponentów, opartych na hydraulice. Należą do nich między innymi cylindry, siłowniki i silniki czy też zawory hydrauliczne. W ofercie handlowej przedsiębiorstwa znajdą Państwo również elementy złączne oraz rozdzielacze. Zakład zajmuje się ponadto naprawą podzespołów ciężkiego sprzętu. Bogate doświadczenie i znakomita znajomość branży, pozwala firmie świadczyć rzetelne usługi doradcze. Aby dowiedzieć się więcej o działalności przedsiębiorstwa, zapraszamy na stronę internetową.