Kolejki NFZ w woj. mazowieckim do pulmonologa Dziecięcego. Dane aktualne na 19.05.2021 | Polska Times\nKolejki NFZ w woj. mazowieckim do pulmonologa Dziecięcego. Dane aktualne na 19.05.2021\nN360 19 maja 2021, 4:10\nW jaki sposób sprawdzić, jak długie są kolejki NFZ do pulmonologa Dziecięcego w woj. mazowieckim? Przedstawiamy zestawienie określonych miejsc, gdzie na 19.05.2021 przyjmują lekarze. Warto również zwracać uwagę na możliwość wizyty na NFZ w szpitalach i innych placówkach medycznych, gdzie czas oczekiwania może być krótszy. Kolejki NFZ w województwie mazowieckim do pulmonologa Dziecięcego potrafią być jednak bardzo długie. Sprawdź, gdzie czas oczekiwania na wizytę do lekarza specjalisty na NFZ jest najkrótszy, aby długo nie czekać w kolejce.\nNajbliższy termin możliwej wizyty: 28.11.2023 (dane z dnia 17.05.2021)\nKolejki NFZ mazowieckie: terminy leczenia i czas oczekiwania do lekarzy na 18.05.2021\nGdzie dowiedzieć się, ile czeka się w kolejkach do lekarza na NFZ w mazowieckim? Sprawdzisz to u nas. Zbyt długie oczekiwanie może być groźne dla zdrowia. Dlatego zamiast czekać na wizytę w nieskończoność, warto sprawdzić, gdzie sa wolne terminy. Jeżeli trzeba zbyt długo czekać w twojej przychodni w mazowieckim, przekonaj się, czy nie warto zgłosić się do innej placówki. Poniżej znajdziesz stan aktualny na 18.05.2021. Przekonaj się, gdzie najszybciej dostaniesz się do lekarza na NFZ.\nKolejki NFZ w woj. mazowieckim do pulmonologa. Dane aktualne na 18.05.2021\nChcesz dowiedzieć się, jaki jest najbliższy termin do pulmonologa na NFZ w województwie mazowieckim? Kolejki NFZ do lekarzypotrafią być bardzo długie. Można też zwracać uwagę na dostępne wizyty na NFZ w szpitalu lub innej placówce medycznej, gdzie kolejki NFZ są często krótsze i szybciej można się dostać do specjalisty. Ile czasu (stan na 18.05.2021) trzeba czekać w kolejce do pulmonologa na NFZ w województwie mazowieckim? Sprawdź nasze zestawienie, z którego dowiesz się, gdzielekarz przyjmuje na NFZ w najbliższym możliwym terminie w Twoim województwie.\nKolejki NFZ w woj. mazowieckim do alergologa Dziecięcego - 18.05.2021\nChcesz dowiedzieć się, jaki jest najbliższy termin do alergologa Dziecięcego na NFZ w województwie mazowieckim? Kolejki NFZ do lekarzypotrafią być bardzo długie. Można też zwracać uwagę na dostępne wizyty na NFZ w szpitalu lub innej placówce medycznej, gdzie kolejki NFZ są często krótsze i szybciej można się dostać do specjalisty. Ile czasu (stan na 18.05.2021) trzeba czekać w kolejce do alergologa Dziecięcego na NFZ w województwie mazowieckim? Sprawdź nasze zestawienie, z którego dowiesz się, gdzielekarz przyjmuje na NFZ w najbliższym możliwym terminie w Twoim województwie.\nKolejki NFZ w woj. mazowieckim do dentysty Dziecięcego - 18.05.2021\nW jaki sposób sprawdzić, jak długie są kolejki NFZ do dentysty Dziecięcego w woj. mazowieckim? Przedstawiamy zestawienie określonych miejsc, gdzie na 18.05.2021 przyjmują lekarze. Warto również zwracać uwagę na możliwość wizyty na NFZ w szpitalach i innych placówkach medycznych, gdzie czas oczekiwania może być krótszy. Kolejki NFZ w województwie mazowieckim do dentysty Dziecięcego potrafią być jednak bardzo długie. Sprawdź, gdzie czas oczekiwania na wizytę do lekarza specjalisty na NFZ jest najkrótszy, aby długo nie czekać w kolejce.\nKolejki NFZ do dentysty w woj. mazowieckim. Stan na 18.05.2021\nW jaki sposób sprawdzić, jak długie są kolejki NFZ do dentysty w woj. mazowieckim? Przedstawiamy zestawienie określonych miejsc, gdzie na 18.05.2021 przyjmują lekarze. Warto również zwracać uwagę na możliwość wizyty na NFZ w szpitalach i innych placówkach medycznych, gdzie czas oczekiwania może być krótszy. Kolejki NFZ w województwie mazowieckim do dentysty potrafią być jednak bardzo długie. Sprawdź, gdzie czas oczekiwania na wizytę do lekarza specjalisty na NFZ jest najkrótszy, aby długo nie czekać w kolejce.\nKolejki NFZ w woj. mazowieckim do ginekologa - 18.05.2021\nW jaki sposób sprawdzić, jak długie są kolejki NFZ do ginekologa w woj. mazowieckim? Przedstawiamy zestawienie określonych miejsc, gdzie na 18.05.2021 przyjmują lekarze. Warto również zwracać uwagę na możliwość wizyty na NFZ w szpitalach i innych placówkach medycznych, gdzie czas oczekiwania może być krótszy. Kolejki NFZ w województwie mazowieckim do ginekologa potrafią być jednak bardzo długie. Sprawdź, gdzie czas oczekiwania na wizytę do lekarza specjalisty na NFZ jest najkrótszy, aby długo nie czekać w kolejce.


niestety luz na srubach jest spory - mozna nim sobie przestawic kierownice o jakies 3-4 palce - to juz duzo.\nWto Cze 22, 2010 06:50\nNo to lipa trochę. Nic - felgi mam w miarę proste, najpierw je sprawdzę, potem zbadam rozstaw między punktami felgi na dole (kat nachylenia), potem rozstaw między punktami felgi z przodu (zbieżność), oznaczę punkty na feldze, zrobię jedna stronę i obadam czy się cuś zmieniło. Jak tak to skoryguje. Niestety nauczony doświadczeniem, robiąc to samemu mogę zrobić dokładniej niż partacze w moim rodzinnym mieście. Tylko jakieś parametry fabryczne by się przydały.\nWto Cze 22, 2010 07:12\na gdzie dokładnie? i ile taka przyjemność tam kosztuje?\nStacja Kontroli Pojazdów PZMot ul.kartuska 187\n70 pln chyba kosztuje nie jestem pewien\nWto Cze 22, 2010 12:20\nTo poratuje mnie ktoś jakimś wynikiem geometrii?? (katy nachylenia i zbieżność) Wymieniłem amory, cudowałem, mierzyłem, na 80% zrobiłem tak jak było ale....jak sobie teraz patrze to widzę mały negatyw przednich kół. Albo wcześniej tego nie dostrzegłem a teraz jestem przewrażliwiony albo coś nie wyszło\nSro Cze 30, 2010 20:43\nZ autodata 3.18 - podstawy "geometrii"\nStarlet EP91 przedziały tolerancji:\nNachylenie koła: od 1 stopnia negatyw(szerzej u dołu) do 30 minut pozytyw = optymalnie 15 minut negatyw\nZbieżność: od 6 minut negatyw (rozbieżne) do 18 minut pozytyw(zbieżne) = optymalnie 6 minut pozytyw\nStarlet P8 przedziały tolerancji\nNachylenie koła: od 45 minut negatyw do 15 minut pozytyw = optymalnie 15 minut negatyw\nZbieżność: od 5 minut negatyw do 15 minut pozytyw = optymalnie 5 minut pozytyw\nStarlet P7 przedziały tolerancji\nNachylenie koła: od 45 minut negatyw do 45 minut pozytyw = optymalnie 0\nZbieżność: od 20 minut negatyw do 20 minut pozytyw = optymalnie 0\nStopień to 60 minut\nW porównaniu do innych aut przedziały tolerancji są bardzo szerokie dla starletek co mnie trochę dziwi. Są jeszcze inne parametry ale ograniczyłem się do tych na które mamy wpływ.\nJak ktoś chce sobie sprawdzić geometrie to niech się przeprosi z PITAGORASEM i TALESEM, policzy sobie różnice w mm na rantach swojej felgi i pomierzy jak nie wierzy\nCzw Lip 01, 2010 19:28\nOdgrzebuje bo mam pytanko.\nPrzegub zwrotnicy w P9 przykręcony jest do wahacza 3 śrubami. Czy otwory na te śruby mają luz względem śruby (tak jak mocowanie amorka do wahacza ma) i rozkręcając je można przestawić geometrie? Musze wybebeszyć półosie, nie chce odkręcać amorka bo zrujnuję kąt nachylenia koła, chce ruszyć przegub zwrotnicy, łatwo będzie owe 3 śruby, trudniej ale pewniej śrubę sworznia (i jego wybicie).\nSro Wrz 07, 2011 19:55\nW P8 nie ma tam luzu - niech jeszcze ktoś upewni czy w P9 jest tak samo i możesz rozkręcać bez obaw o geometrie\nSro Wrz 07, 2011 20:03\ntak samo - nie ma luzu - zgodnie z manualem toyoty te sruby sa jednorazowe.\nSro Wrz 07, 2011 20:41\nMoże ktoś podpowiedzieć jak odkręcić nakrętkę tą na tłoczku amortyzatora? Walczę od jakiegoś czasu i nie mogę sobie poradzić. Obraca się górne mocowanie amora albo sprężyna się skręca. Można to jakoś złapać?\nSro Maj 23, 2012 15:12\nwkladasz cale lozysko w imadlo - amor jest (powinien byc ) naciety by sie nie krecic w lozysku.\nSro Maj 23, 2012 18:00\nAmor owszem jest nacięty i pasuje do otworu w łożysku. Tylko takiego dużego imadła nie mam. Będę musiał po znajomych poszukać.\nPrzy ściskaniu tego dużego talerza łożyska to nie będzie się gięło? Chyba dość solidnie trzeba to imadło skręcić żeby całość się nie obracała przy odkręcaniu nakrętki.\nCzw Maj 24, 2012 17:02\nA nie wystarczy śrubokrętem zablokować o dwie śruby mocujące poduszkę ? U mnie chyba tak się dało.\nCzw Maj 24, 2012 22:46\nten talerz na którym są śruby mocujące obraca się luźno. Zablokować trzeba ten drugi talerzyk który jest niżej i o który sprężyna się opiera.\nDruga sprawa. Miał ktoś zestaw ochrony przeciwpyłowej KYB? Jak to poskładać?\nPią Maj 25, 2012 10:34\nCzy na tylne amory można założyć jakieś zamienniki osłon i odbojów, z jakich aut? Jaka powinna być średnica otworu odboju/osłony i jakie powinno być ich wysokości??\nWto Paź 15, 2013 09:04\nJa mam odboje z golfa podciete na odpowiednia dlugosc a oslony zrobilem z oslon maglownicy ale nie wiem z czego.\nWto Paź 15, 2013 13:41


Producent: Kod produktu: OCH000143\nPomarańcza Mango - Marakuja\nMango - Marakuja Zamów i odbierz za 48h\nWysoko przyswajalny kolagen\nDba o elastyczność skóry\nNiweluje ilość zmarszczek\nWspomaga syntezę endogennego kolagenu\nAlldeynn Collarose 300g to wysokiej jakości produkt zawierający hydrolizat kolagenu, który cechują się wysoką przyswajalnością. Suplement zawiera również składniki, które wspierają jego działanie.\nKolagen jest to białko fibrylarne które dzięki swoim właściwościom posiada wysoką wytrzymałość na rozciąganie. Stosowanie kolagenu wpływa korzystnie na stan skóry, będzie ona bardziej elastyczna, gładsza i bardziej nawilżona. Kwas hialuronowy występuje w dużych ilościach także w skórze, dba on o odpowiednie jej nawilżenie bowiem wpływa on na zatrzymywanie i wiązanie wody w komórkach. Ponadto zwalcza też wolne rodniki powstałe podczas promieniowania UV.\nKolagen znajduję się również w stawach, ścięgnach oraz kościach. Kwas hialuronowy jest polisacharydem z grupy glikozaminoglikanów. Znajduję się on w dużych ilościach w tkance łącznej, stawach, w oku czy skórze. Odpowiada on za odpowiednie nawilżenie stawów oraz wraz z witaminą C nasila syntezę kolagenu. Odpowiednie nawilżenie powierzchni stawowej jest ważne pod kątem prawidłowego funkcjonowania stawów bowiem maź stawowa wpływa na redukcję tarcia pomiędzy kośćmi jak również na amortyzację, co zmniejsza zużywanie się stawów.\nWitamina C ponadto, że wspiera syntezę kolagenu w organizmie to działa także antyoksydacyjnie, zwalcza ona wolne rodniki, których nadmiar negatywnie wpływa na organizm w tym na skórę także. Dodatkowo w produkcie znajduje się biotyna, czyli witamina B7. Jest ona niezbędna by utrzymać odpowiednią kondycję skóry, włosów i paznokci. Jej deficyt objawia się suchością skóry oraz skłonnością do wyprysków czy przebarwień. Biotyna wykazuje także działanie przeciwzapalne, wspomaga walkę z wypryskami, wspiera regenerację naskórka, nawilża oraz poprawia ukrwienie skóry.\nBiotyna jest niezbędnym elementem w produkcji keratyny, jest to podstawowy budulec skóry, włosów i paznokci, dlatego też jej suplementacja wspomaga wzrost włosów, ich grubość, połysk a także elastyczność. Omawiana witamina wspiera również paznokcie, a dokładniej wzmacnia, utwardza oraz zwiększa ich wytrzymałość.\nAlldeynn Collarose 300g to kompleksowy produkt, który wesprze piękny wygląd skóry, włosów i paznokci, a także wspomoże prawidłowe funkcjonowanie stawów.\nPorcję (1 miarka 6 g) wymieszać w 150 - 200 ml wody, stosować codziennie.\nVERISOL B hydrolizat kolagenu\nSkładniki: VERISOL B hydrolizat kolagenu wołowego, witamina c, aromaty, stabilizator: guma akacjowa, substancja słodząca: sukraloza, barwnik: beta-karoten, hialuronian sodu, D-biotyna.\nBardzo dobrze działa a przy tym fajnie smakuje, polecam wypróbować.\nDobrej jakości kolagen, jestem mega zadowolona z zakupu\nHymmm.... powiem tak pije to cos od prawie 3 tygodni i po umyciu wlosow zawsze mialam garsc w dloni a druga po czesaniu. Jadac autem poprawialam wlosy i zawsze otwieralam okno zeby je wyrzucic. I od 3 dni jakos tak zauwazylam ze wlosy wypadaja w postaci 5 na krzyz\nDopiero zaczelam stosowac ten kollagen, takze na efekty trzeba troche poczekac. Aczkolwiek oczekiwania mam duze bo czytalam sporo dobrych opinii. Jedyne co moge przyznac to to ze fajnie smakuje :)\nBardzo dobry kompleks na skórę, włosy i paznokcie.\nFajny kompleks, który dobrze wpływa też na stawy, ale szczególnie co dla mnie ważne to skóra, włosy i paznokcie. Widzę poprawę jak stosuję ten produkt regularnie .\nOpinie o ALLDEYNN Collarose 300 g


MDM GDPR RODO\nStrona główna» Proget MDM» MDM GDPR RODO\nGeneral Data Protection Regulation (GDPR), czyli Rozporządzenie Ogólne o Ochronie Danych Osobowych (RODO), zastępuje dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady WE z 1995r. Rozporządzenie ma na celu wzmocnienie i ujednolicenie praw dotyczących prywatności w sieci i ochrony danych osób fizycznych na terenie Unii Europejskiej oraz uproszczenie regulacji bezpieczeństwa dla firm i organizacji obsługujących mieszkańców UE.\nWspólne Rozporządzenie zunifikuje 28 dotychczasowych regulacji w poszczególnych państw członkowskich, które Dyrektywę z 1995r. wdrażały w różnym stopniu i na różne sposoby.\n8 kwietnia 2016r. Rada UE przyjęła rozporządzenie GDPR i powiązana z nim Dyrektywę. 14 kwietnia 2016r. Rozporządzenie i Dyrektywa zostały przyjęte przez Parlament Europejski, a 4 maja 2016r. ich oficjalne teksty zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Rozporządzenie zacznie obowiązywać od 25 maja 2018 roku.\nPrawo do wiedzy o naruszeniu bezpieczeństwa danych. Firmy musza informować kompetentne organy publiczne zajmujące się ochrona danych osobowych. O każdym przypadku naruszenia bezpieczeństwa danych w przypadku, gdy może ono narazić osobę, której dane zostały naruszone\noraz informować o naruszeniu samych zainteresowanych tak, by mogli przedsięwziąć odpowiednie kroki bezpieczeństwa. W Polsce organem zajmującym się bezpieczeństwem danych jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych - GIODO.\nSilne egzekwowanie zasad bezpieczeństwa. Organy ochrony danych będą mogły karać firmy nie stosujące przepisów UE grzywna w wysokości nawet do 4% ich rocznego globalnego obrotu. Kary administracyjne nie są obligatoryjne, a o ich nałożeniu ma każdorazowo decydować rozpatrzenie indywidualnego przypadku. Organ nakładający kare nie będzie badał winy ani jej stopnia, a jedynie fakt zaistnienia danego naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych.\nUproszczenie prawa. Jedno europejskie prawo ochrony danych zastępuje 28 regulacji działających do tej pory w państwach członkowskich EU. Korzyści finansowe z unifikacji prawa dla firm operujących w UE szacowane są na około 2,3 mld € rocznie.\n72 godziny - w takim czasie należy poinformować organ nadzorczy (GIODO) o wykryciu naruszenia bezpieczeństwa danych.\nPrawa UE musza być stosowane przy przekazywaniu za granice danych osobistych przez aktywne w UE firmy oferujące swoje produkty i usługi obywatelom UE oraz gdy firmy te monitorują zachowania osób w UE.\n„Zasada prywatności w ustawieniach domyślnych” i „Zasada prywatności w fazie projektowania”. Ich podstawowym celem jest uwzględnienie zasad ochrony prywatności w każdy projekcie zakładającym przetwarzanie danych osobowych tak, by od samego początku jego istnienia ochrona prywatności stanowiła jego integralną cześć. Zwiększenie przez UE bezpieczeństwa danych obliguje firmy i organizacje do odpowiedniej ochrony wrażliwych danych osobistych, zdefiniowanych jako: "informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej. Możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, która można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczna, fizjologiczna, genetyczna, psychiczna, ekonomiczna, kulturowa lub społeczna tożsamośćosoby fizycznej;" Tak szeroka definicja pozwala ująć nawet najprostsze informacje odnoszące się do konkretnej osoby nawet niebezpośrednio.\nKary za niedostosowanie się do Rozporządzenia:\nSystem kar został rozbudowany i zaostrzony. Wedle Artykułu 83. - Ogólne warunki nakładania administracyjnych kar pieniężnych - punkt 44 w zależności od skali zaniedbania może wynieść odpowiednio do 10 000 000 EUR lub 2% całkowitego rocznego światowego obrotu z poprzedniego roku (decyduje wartość wyższa) i do 20 000 000 EUR lub 4% całkowitego rocznego światowego obrotu z poprzedniego roku. Do tej pory w przypadku naruszenia bezpieczeństwa danych winowajca miał czas na uszczelnienie luk w ich ochronie. Przekroczenie wyznaczonego terminu lub niedopełnienie wymogów prawnych skutkowało kara administracyjna. Po wejściu GDPR kara administracyjna będzie mogła być wymierzana z automatu i bez możliwości odwołania się.\nPrzykłady zaniedbań podlegających grzywnie:\nJeśli Administrator Danych Osobowych (ADO) nie wdrożył odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych mających na celu ochronę praw osób, których dane dotyczą;\nJeśli ADO nie uwzględnił ochrony danych w fazie projektowania (na etapie projektowania systemu informatycznego);\nJeśli ADO nie zgłosił incydentu w ciągu 72h po stwierdzeniu naruszenia, organowi nadzorczemu (jeśli incydent skutkował naruszeniem praw lub wolności osób fizycznych).\nZ kolei Artykuł 5. - Zasady dotyczące przetwarzania danych osobowych - stwierdza:\n„1. Dane osobowe musza być:\nf) przetwarzane w sposób zapewniający odpowiednie bezpieczeństwo danych osobowych, w tym ochronę przed niedozwolonym lub niezgodnym z prawem przetwarzaniem oraz przypadkowa utrata, zniszczeniem lub uszkodzeniem, za pomocą odpowiednich środków technicznych lub organizacyjnych („integralność i poufność”)”. Państwa członkowskie EU maja czas na wdrożenie regulacji GDPR do maja 2018. Niektóre kraje UE już rozpoczęły prace nad dostosowaniem swoich przepisów do Rozporządzenia.\nSystem MDM, a GDPR\nGDPR wymaga wdrożenia nowych procesów i polityk dających osobom większą kontrole nad swoimi danymi osobowymi. Wymusi to powstanie nowych procesów i instrukcji, ponownego przeszkolenia osób uprawnionych do przetwarzania danych osobowych, a także dostosowania obecnych systemów do nowych realiów prawnych. Kluczowe będzie tez wdrożenie nowych praktyk bezpieczeństwa ze szczególnym naciskiem na szyfrowanie przetwarzanych danych, bo jedna z kluczowych wytycznych GDPR jest zapewnienie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa danych osobowych, a według artykułu 32. ("Bezpieczeństwo przetwarzania”) szyfrowanie urządzeń jest właściwym do tego środkiem. Wdrożenie systemu MDM wraz z konteneryzacją, prócz spełnienia wymogów szyfrowania GDPR, przyniesie Administratorom Danych Osobowych (ADO) również wymierne korzyści biznesowe - utrata urządzenia przenośnego zawierającego dane osobowe nie będzie musiała prowadzić do kary, jeśli tylko zostało ono wcześniej zabezpieczone przed utratą danych.\nTakim rozwiązanie jest Proget MDM, które jest produktem polskim, dającym ADO narzędzie do zabezpieczenia danych na urządzeniach mobilnych z systemami Android, iOS i Windows. Dane służbowe są zaszyfrowane, a Administrator ma kontrolę zarówno nad nimi, jaki nad samym urządzeniem mobilnym.\nProget MDM to rozwiązanie idealnie dopasowane do RODO, pozwalające w łatwy sposób sprostać wymogom rozporządzenia.\nProget MDM pozwala zabezpieczać i kontrolować urządzenia mobilne. Pozwala na stworzenie na urządzeniu bezpiecznej zaszyfrowanej przestrzeni, która daje gwarancję bezpieczeństwa danych. Zarówno wewnątrz firmy, jak również podczas podróży i spotkań służbowych. Urządzenia objęte systemem Proget MDM stają się integralną częścią infrastruktury bezpieczeństwa firmy. Administrator w łatwy i przejrzysty sposób może dopasować i ujednolicić poziom zabezpieczeń każdego urządzenia do polityki firmy.\nProget MDM umożliwia integrację z urządzenia mobilnego z serwerem pocztowym firmy, Exchange i Domino, jak również z pocztą która jest hostowana poza firmą za pomocą IMAP, bądź POP3. Transmisje danych poczty możemy dodatkowo chronić za pośrednictwem szyfrowanego kanału VPN, a także uwierzytelnienia certyfikatami domeny. W podobny sposób możemy chronić aplikację firmowe niezbędne do codziennej pracy.\nProget MDM daje możliwość kontroli aplikacji które są na urządzeniu przenośnym. Możliwe jest również stworzenie białych i czarnych list aplikacji do których użytkownik może mieć dostęp. Pozwala to w znaczący sposób podnieść poziom bezpieczeństwa jak również produktywność pracownika.\nUrządzenia objęte systemem Proget MDM są odporne na kradzież danych w wyniku utraty urządzenia.\nPoza kontrolą funkcji urządzenia jakie daje Proget MDM możliwe jest usuwanie danych firmowych z urządzenia jak również usuwanie wszystkich danych jakie są na urządzeniu.\nSystem Proget MDM jest prosty w użyciu zarówno dla administratora jak i dla użytkownika;\nZapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa urządzeń mobilnych za pośrednictwem intuicyjnej konsoli w języku polskim;\nPozwala na dostęp do danych firmowych bez spadków wydajności oraz obciążenia transmisji danych;\nUmożliwia użytkownikowi w łatwy, szybki i bezpieczny dostęp do niezbędnych danych i aplikacji niezależnie od tego gdzie się znajduję;


BIEG RZEŹNIKA – Vegenerat Biegowy\n10 minut czytania\t18 czerwca 2015 Brak odpowiedzi\nMinął ponad tydzień, a mnie nadal ciężko jest się zebrać do pisania relacji z Biegu Rzeźnika. Ciężko jest pisać o takich emocjach, gdy ciało powróciło do domu, a serce i dusza zostały gdzieś w okolicy Połoniny Caryńskiej. Żeby jakoś łatwiej szło pisanie, klepanie w klawiaturę postanowiłem sobie uprzyjemnić utworami Wiewiórki na drzewie, niesamowicie klimatyczna płyta. Koniec jednak rozczulania, trzeba spróbować przekuć wspomnienia i emocje na słowa i pozwolić relacji ujrzeć światło dzienne. Temat Biegu Rzeźnika pojawił się już w roku 2014, gdzie wraz z Frankiem postanowiliśmy naszych sił spróbować w bieszczadzkim ultramaratonie. Niestety nie mieliśmy szczęścia w losowaniu i nie wystartowaliśmy w biegu który jest marzeniem większości górskich biegaczy, więc nasz plan został przeniesiony na 2015 rok. Gdy patrzę na temat przez pryzmat doświadczenia biegowego i czasu, który upłynął, cieszę się że start przesunął się o rok. Zawsze to dodatkowe 12 miesięcy na zebranie myśli, większego doświadczenia, no i wybieganiu większej ilości kilometrów po górach, których mało było w trakcie moich treningów. W tym roku, nie obyło się też bez znaków zapytania, przed naszym startem ale w rezultacie udało nam się dostać na listę startową. Jedyne czego potrzebowaliśmy teraz to porządnego treningu, oraz mocnej głowy która pozwoli nam pokonać ten morderczy dystans. Wiedziałem, że nie będzie lekko, gdyż przedsmak górskiego biegania miałem w zeszłym roku w Karkonoszach i obiecałem sobie, że nie prędko powrócę do takiego biegania. Natura masochistyczna jednak wzięła górę i 03 czerwca jechaliśmy już wesołą ekipą w stronę Cisnej. Myślę, że niespełna 12 godzinna podróż nie jest na tyle ciekawa by jej poświęcać czas. Wspomnieć jedynie mogę, że lekko nie było z racji wysokiej temperatury panującej na zewnątrz pojazdu, a brak klimatyzacji ostro nam się dał we znaki. W czwartek nasza wesoła ( 12 osobowa ) gromada wybrała się do Biura Zawodów celem pobrania pakietów i spotkania się z osobami, które przychodzi nam tylko spotykać przy okazji biegów na drugim końcu Polski.\nLokalizacja w której się zatrzymaliśmy pozwolił nam sprawnie przemieszczać się pomiędzy kwaterą, Orlikiem na którym było zorganizowane miasteczko biegowe, oraz lokalem w którym się stosowaliśmy. Wszystko to miało bardzo duże znaczenie, w związku z tym że musieliśmy wstać 30 minut po północy by zdążyć na transport, który wywoził nas na start do Komańczy.\nGdy dotarliśmy na miejsce, potrzebowaliśmy jeszcze chwilę czasu, by nasze głowy zsynchronizowały się z ciałem. Głowa wyrywała się już do przodu, a ciało nadal pozostawało w amoku sennym. Strzał ze strzelby rozwiał wszelkie wątpliwości i punktualnie o godzinie 3:00 należało wyruszyć w (dla mnie) nieznane tereny, które odbiorą hektolitry potu i kilka kilogramów. Pierwszy kilometry pokonywaliśmy w ciemności, w związku z czym niewiele było można dostrzec poza tym, że poruszaliśmy się jak jednoczęściowa masa , oświetlana przez latarki czołówki. Około godziny 4:00 zaczęło świtać i zaczęliśmy coraz więcej dostrzegać, a tłum zaczął się rozciągać. Pojawiły się pierwsze strumyki, pierwsze zaliczanie „gleby” których skutecznie unikaliśmy z Maciejem podczas karkołomnych zbiegów. Chciałoby się z taką sielanką biec do samej mety, ale mój partner biegowy na kilometr przed Cisną, miał bliskie spotkanie z kamieniem i zmasakrował delikatnie kolano.\nW punkcie przepakowym okazało się, że Maciej nie jest jedynym który doznał urazu na pierwszym, najłatwiejszym etapie całego biegu. Chwile po nas, dotarła do Cisnej ekipa dwóch Marcinów, którzy zameldowali, że Zyga ( jeden z Marcinów ) skręcił kostkę. Temat ewentualnego przerwania biegu, nawet się nie pojawił i po opatrzeniu kolana przez służby medyczne kontynuowaliśmy nasz bieg. Do tej pory było kilka górek pod które musieliśmy się wspiąć, ale to co czekało na nas po wybiegnięciu z punktu, przerosło moje najśmielsze oczekiwania. Maciej zrezygnował z biegu z kijkami, lecz ja sobie nie wyobrażałem by podejść na Jasło bez nich. Uważam, że wiele sił zaoszczędziłem wspinając się z nimi, tworząc sobie tym samym dodatkową parę kończyn.\nDotarliśmy na szczyt i z perspektywy czasu , mogę powiedzieć że nie Połonina Caryńska mną solidnie pozamiatała, lecz wdrapywanie się na Jasło pobiło wszelkie rekordy masochizmu. Najgorszym momentem jaki zakodowałem z odcinka Cisna – Smerek, była końcówka tego dystansu, gdy już mi zabrakło wody ( straszny był upał ) i na pytanie ile pozostało jeszcze kilometrów, w odpowiedzi dostałem : około 11 km. Nogi się pode mną ugieły, w perspektywie miałem prawei 2 godziny marszu/biegu bez wody. Na szczęście dla mnie, udzielający tej odpowiedni baaardzo się pomylił gdyż po bardzo długim i stromym biegu , moim oczom ukazał się punkt z solidnie schłodzoną wodą. Tam oczywiście uzupełniliśmy prawie puste bukłaki i zamierzaliśmy pognać dalej. Niestety chęci nie współgrały z nogami, które już było zmęczone po pokonaniu 50 kilometrów i pełnymi brzuchami, które zostały wręcz zalane płynem. Podjęliśmy się jednak tego wyzwania, trzeba było zacisnąć zęby i zmierzać do przodu. Przed Smerekiem , czekał na nas Gniewko z którym spotkaliśmy się poprzedniego dnia, a kawałek dalej przewinęła się Bernadetta. Nikt mi nie wciśnie kitu, że to nie ma znaczenia. Znajoma twarz przy skrajnym zmęczeniu, potrafi dostarczyć więcej energii niż jakiś burn czy red bull. Dzięki Wam Kochani za kibicowanie 🙂\nNa przepaku w Smereku nie zbawiliśmy zbyt długo, każda minuta spędzona na otwartym terenie sprawiały, że czuliśmy się jak podpiekane frytki. Po wybiegnięciu lub raczej wyjściu z punktu, na chwile udało nam się schować do lasu, gdzie na dobrą sprawę mogliśmy się na długo pożegnać z cieniem, a potem witał nas już tylko podbiegi i zbiegi na otwartym terenie.\nDo końca biegu zostało około 20 kilometrów. Na dobrą sprawę powinienem opadać z sił i zwalniać, ale nieraz już moje ciało płatało mi figla i rozkręcało się dopiero po kilku godzinach. Jakbym dostał wiatru w żagle, zacząłem przyspieszać, co jakiś czas oddalając się od Macieja, któremu coraz bardziej zaczęło doskwierać ból kolana, rozbitego na 30 kilometrze. Pamiętając, że ten bieg musimy ukończyć w parze, co jakiś czas zwalniałem lub zatrzymywałem się by poczekać za nim. W towarzystwie palącego słońca, dotarliśmy do punktu umieszczonego na 8 kilometrów przed metą, który ulokowany był pod Królową sadyzmu – Połoniną Caryńską\nOrganizatorzy pomyśleli, o tym że na tym etapie baterie mogą być już mocno rozładowane i przygotowali dla nas zimny napój energetyczny BURN. Nie ukrywam, że bardzo chętnie przytuliłem dwa kubki tego specyfiku i po napełnieniu bukłaka ruszyliśmy w dalszą drogę. Wiedzieliśmy już czego mamy się spodziewać, pisali o tym wieszczowie i śpiewali bardowie. Na samą myśl o Caryńskiej bolały mnie włosy, których nie posiadam a paznokcie, których też jest niewiele zaczynały same występować z szeregu. Podchodząc pod tę górę, nie ukrywam że parę razy przytrafiło mi się siarczyście przekląć, ale chyba bardziej przeklinałem upał niż podejście, które okazało się nie być najgorszym w całym biegu. Po wejściu na szczyt, czekał nas jeszcze krótki zbieg, który prowadził nas do Ustrzyk Górnych, w trakcie którego uruchomione zostały kolejne zapasy energii. Nie ukrywam : była MOC !. Stało się ! Ukończyliśmy XII Bieg Rzeźnika z czasem 12 godzin i 38 minut. Plan zrealizowany w 100 % z otoczką zapasu czasowego.\nJadąc w Bieszczady zaklinałem i biłem się w pierś, że jadę do Cisnej z ciekawości i na pewno nie będę chciał ponownie wystartować w tym biegu. Przepadłem niestety lub stety, sam już nie wiem jak do tego podejść. Tka jak zawsze zaklinałem się, że nie lubię biegania po górach, tak tydzień po Rzeźniku znalazłem się w Karkonoszach i wbiegałem na Śnieżkę. Czyżby nastąpił jakiś przełom? Może dojrzałem do biegania górskiego? Nie zastanawiam się nad tym i nadal będę robił swoje. Teraz zostało mi już tylko bieganie po płaskim : Ultra ze Szczecina do Kołobrzegu oraz Moko – Hel.\nSerdecznie dziękuję Wszystkim, którzy trzymali za nas kciuki, jak widać pomogło. Ukłony w stronę organizatorów, pokazali dlaczego imprezy masowe nie dorastają do pięt takim „kameralnym” i rodzinnym zjazdom. Wielka piona i podziękowania dla ekipy, z którą przyjechaliśmy do Cisnej, było przekozacko. Podziękowania dla Macieja, dzięki któremu zgłosiłem się do tego startu ! Dziękuję Madzi i Poli, które czekały za mną na mecie. Biegnie się zdecydowanie lżej gdy wiesz, że za 10, 20, 100 kilometrów powitają Cię bliskie osoby. Życzyłbym sobie powtórki tego biegu w przyszłym roku z pewną dokładką o której wspomnę podczas wysypywania planów startowych na 2016 rok 🙂 Pozdrawiam. Przemek 🙂


Żeń-szeń mielony 10 g - Przyprawy Royal Brand - Przyprawa24.pl\n> Z lasów>Żeń-szeń mielony 10 g\nŻeń-szeń syberyjski korzeń 1 szt. - 43,33 zł\nLiście szałwii cięte, DUŻE OPAKOWANIE, 50 g. - 8,61 zł\nCzosnek granulowany , DUŻE OPAKOWANIE, 100 g. - 4,86 zł\nCzosnek granulowany drobny. Czosnek granulowany to suszone ząbki czosnku w formie granulek.Czosnek granulowany ma szereg zastosowań, głównie do potraw mięsnych, sosów, grzybów, warzyw. Masło czosnkowe można podawać ze ślimakami i małżami. Na jego bazie można samemu wykonywać pachnące i apetyczne sosy. Przyprawy Royal Brand zawierają wyłącznie naturalne składniki.


Bang Time - Rap, Hip-Hop, R&B premiery z USA: Winning, czyli o co chodzi z Charlie Sheenem?\nCharlie Sheen był gwiazdą serialu „Dwóch i pół”. Zaskarbił sobie ogromną sympatię widzów, grając bogatego autora jingli reklamowych, spożywającego ogromne ilości alkoholu, zaliczającego co chwilę nową piękną kobietę i generalnie – korzystającego z życia. Główną atrakcją oglądania serialu był jednak fakt, że jak mówiło się wszem i wobec, Charlie Sheen grał tam samego siebie. Niejednokrotnie produkcję serialu przerywano, bądź skracano poszczególne serie. Powód? Zwykle chodziło o to, że Charlie szedł na odwyk. Producenci byli wyrozumiali, ale do czasu.\nCharlie Sheen urządził sobie któregoś dnia imprezę z aktorkami porno, podczas której pił ogromne ilości alkoholu i zażywał nie mniejsze porcje narkotyków. Skończyło się to zapaścią, szpitalem i kolejną przerwą w kręceniu „Dwóch i pół”. Producenci wreszcie się wnerwili i wyrzucili aktora z serialu. Charlie Sheen stał się bohaterem wszystkich tabloidów i serwisów plotkarskich. Zainteresowały się nim również bardziej ambitne media. Popularność wśród raperów zaczęła się od tego wywiadu:\nWszędzie zaczęto szeroko komentować kwestię tego, czy aktor był podczas rozmowy faktycznie trzeźwy, a słowo „winning” zyskało sobie ogromną popularność w popkulturze. Wywiad nie pozostał bez odzewu Afroamerykanów. Prześmieszną parodię tegoż nakręcił aktor/komik Mike Epps:\nCharlie Sheen stał się za sprawą swoich ekscesów i zachowania w wywiadach jeszcze większą gwiazdą nie tylko popkultury, ale również tekstów hiphopowych. I tutaj przechodzimy do sedna. Skąd taka popularność? W ostatnim czasie imię i nazwisko aktora można usłyszeć w co drugim kawałku hiphopowym. U Chamillionaire’a na przykład, jest on symbolem niezależności i generalnie - bycia zajebistym:\nNie chodzi tutaj jednak tylko i wyłącznie o niezależność. Słowo „winning” było popularne w hiphopie już wcześniej. Gwiazdor „Dwóch i pól” zrobił więc raperom prezent i stał się symbolem wygrywania. „Winning like Charlie Sheen” zostało nierozerwalnym porównaniem hiphopowym. Weszło do słownika na stałe niczym „J.Lo booty”.\nNie czujecie się jeszcze przekonani? Ja też. Przechodzimy więc do sedna.\nCharlie Sheen jest ucieleśnieniem stereotypowego marzenia każdego rapera-Afroamerykanina. Imprezuje na potęgę, jest znany i uwielbiany, mieszka w wielkiej willi w Beverly Hills z dwiema młodszymi od siebie o dwadzieścia lat pięknymi kobietami, a co najważniejsze – jest przeraźliwie bogaty. Charlie Sheen był bowiem do niedawna najlepiej opłacanym aktorem telewizyjnym. Za jeden odcinek „Dwóch i pół” zarabiał prawie dwa miliony dolarów (nie, nie przewidzieliście się, a ja nie pomyliłem). Dla porównania – Hugh Laurie za odcinek House’a inkasuje około czterystu tysięcy. Charlie Sheen korzysta z życia na potęgę i nie przejmuje się niczyim zdaniem. Nie boi się, że umrze, bo jak sam mówi, „umieranie jest dla mięczaków”. Ma przeraźliwie wysokie mniemanie o sobie i mimo utraty pracy w serialu, nie zamierza zwalniać tempa.\nWszystko to sprawiło, że ten biały mężczyzna o zupełnie niehiphopowym wyglądzie i image’u stał się idolem czarnych raperów, którzy jednak – oddajmy im to – traktują postać aktora z przymrużeniem oka.\nTak widzę to ja, a jeśli macie inne pomysły, zapraszam do komentowania. A jakby komuś było mało Charliego Sheena, to na koniec jeszcze jeden materiał:\nNo i oczywiście numer nagrany ze Snoop Doggiem (choć ja tam Charliego nie słyszę, więc nie wiem, o co chodzi…)\nKamil Szkudlarek pisze...\nwszystko może być prawdą (nikt nie wypowiedział się w sposób, że przez alkoholizm Charliego zatrzymywana była produkcja dlatego może), ale pisanie o tym że Charlie jest niezwiązany z kulturą hip-hopową tak samo jak Jennifer Lopez? J.Lo pochodzi z Bronxu, zna osobiście większość rapowej sceny, nagrała dziesiątki kawałków z nimi. I nic nie ma związanego? kretynizm.


owoce – Multimedia Bydgoszcz\n1 marca 2017\tOwoce i warzywa Możliwość komentowania Banany swoją popularnością spokojnie mogłyby konkurować z sezonowymi, polskimi owocami. Wychwalane za bogactwo ważnych dla systemu składników odżywczych, nie wciąż są ale najprawdziwszym, spożywczym wyborem, zwłaszcza dla niemowlęta. została wyłączona\nBanany swoją renomą spokojnie mogłyby rywalizować z sezonowymi, polskimi produktami. Wychwalane za bogactwo istotnych dla organizmu składników odżywczych, nie ciągle są ale najprawdziwszym, spożywczym wyborem, szczególnie dla niemowlęta. Czy znasz, jaką chemiczną drogę muszą przebyć, nim dojdą na sklepowe półki? Zanim wtedy po raz drugi podasz swojego malucha bananem w …\n4 lutego 2017\tZdrowie i uroda Możliwość komentowania Co kryje w sobie ogórek? Lub jest wielki? została wyłączona\nCo umieszcza w sobie ogórek? Albo jest mocny? Ogórek młody nie powala ilością witamin czy minerałów. Oczywiście, ma ich jedne części, przecież w takim stopniu, iż na polu innych warzyw nie wypada najlepiej. Zwiera odrobinę potasu, wapnia -posiada go dużo niż ziemniaki czy pomidor jednak a oczywiście mało bo ok. …\n27 stycznia 2017\tZdrowie i uroda Możliwość komentowania Wybrać cytrynę czy limonkę? W punktach kulinarnych często odnosi się ich wymiennie, stanowią jednak dwa różne gatunki cytrusów. została wyłączona\nWybrać cytrynę czy limonkę? W charakterach kulinarnych często stosuje się ich wymiennie, stanowią jednak dwa różne typy cytrusów. Mimo wszystko z elementu widzenia wartości odżywczych oba wyniki są do siebie bardzo odpowiednie, i dla małego konsumenta główna różnica pomiędzy nimi polega tylko na stylu i dostępności w zakładach. Limonki są …


[ocena] okiemprzyrodnika.blog.pl :: Forum Blogowe\nForum Blogowe :: Strona Główna » Blogosfera » Porady blogowe » [ocena] okiemprzyrodnika.blog.pl\n2016-04-16, 22:45\t [ocena] okiemprzyrodnika.blog.pl\nWysłany: 2014-02-23, 13:06\nNa pierwszy rzut oka jest za zielono. W sensie kolor zielony zły nie jest ale ty masz go wszędzie w różnych odcieniach. Lepiej postawić na jednolity kolor bloga + zielone akcenty. Nie wiem na co blog.pl pozwala w temacie edycji ale powinieneś pomyśleć nad poszerzeniem bloga, żeby zaprezentować większe zdjęcia. Duże zdjęcia dobrej jakości z Twoich podróży + tekstowa relacja to mogłaby być mocna strona Twojego bloga. Nie wiem czy potrzebujesz tej lewej szpalty, skoro wszystkie zawarte w niej elementy (prócz skrótu do wyprawy na syberię) są zbedne a zabierają ci cenną szerokość.\nWysłany: 2014-03-18, 14:23\nUsunąłem kalendarz, na razie zostawiam obecną kolorystykę. Dziękuję za uwagi.\nWysłany: 2014-03-22, 19:12\nDelikatny, subtelny i przejrzysty szablon bloga. Może to dlatego, że lubię zielony. Ja osobiście przerzuciłabym te tagi trochę wyżej, ale ogólnie rzecz ujmując, podoba mi się\nWysłany: 2014-09-13, 18:23\nZdecydowałem się utrzymać kolorystykę, przybyły trzy podstrony pod nagłówkiem oraz widget FaceBooka. Myślę, że linki do flory polskiej tez trafią na osobną podstronę.\nWysłany: 2014-09-16, 07:56\nWiem, wiem, przyrodniczy blog, ale ta zieleń wszechobecna jest dla mnie lekko przytłaczająca. Wszystko kwestia gustu, a ja za zielonym nie przepadam Tematyka mi obca, jednak dla wtajemniczonych i zainteresowanych dobre źródło informacji.\nWysłany: 2014-09-16, 12:59\nW zasadzie kolorystyka pasuje do bloga, ale powinien też pojawiać się gdzieś zdecydowany kontrast. Zdjęcie w nagłówku ma zielonkawy odcień - myślę że gdyby zostawić je po prostu czarnobiałe, to strona wyglądałaby lepiej. Stworzenie takiego lekkiego kontrastu, czyli pozostawienie płaszczyzny bez zieleni i żółci daje oczom "oparcie" wyznaczając wyraźnie punkt początku kolumny tekstu. Nie wiem czy to obserwowałeś, ale gdy odcienie różnych elementów strony są zbliżone, wzrok przelatuje po nich bez zatrzymywania się i stąd wrażenie, że wszystko się zlewa.


SANABELLE SENSITIVE GEFLUGEL 10 KG KARMA DLA KOTÓW WRAŻLIWYCH ( koty drób ) - eZoo.pl\n» SANABELLE SENSITIVE GEFLUGEL 10 KG KARMA DLA KOTÓW WRAŻLIWYCH ( koty drób )\nKod produktu: EF73-98776\nTo pełnowartościowa , smaczna i lekkostrawna karma , dedykowana dla kotów posiadających wrażliwy układ pokarmowy . Posiada wysoką strawność , przyswajalność i wyjątkowy smak , dzięki czemu dzienna dawka pokarmu może zostać zmniejszona , co ma pozytywny wpływ na kondycję żołądka i jelit . Odpowiednio zbilansowana dawka minerałów , pierwiastków śladowych i witamin jest podstawą dla witalności i radości życia Twojego kota , a także ma pozytywny wpływ na jego system odpornościowy .\nSkład : mięso drobiowe ( świeże , 25% ) , białko drobiowe ( suszone ) , ryż , mąka ryżowa , tłuszcz zwierzęcy , świeża wątróbka drobiowa ( 5% ) , mąka wątrobowa , hydrolizat białka , suszona pulpa buraczana ( bez cukru ) , siemię lniane , skwarki ( suszone ) , włókna grochu , olej z łososia , węglan wapnia , całe jaja ( suszone ) , mączka rybna , groch ( suszony ) , drożdże ( suszone , zawierające 0,1% mannanoligosacharydów , 0,06% betaglukanu ) , chlorek potasu , borówka brusznica ( suszona ) , jagody ( suszona ) , małże zielone ( suszone, 0,1% ) , kwiat nagietka ( suszony ) , sproszkowana cykoria , jukka ( suszona ) .\nPURINA CAT CHOW SPECIAL CARE SENSITIVE 15 KG to kompletnie zbilansowana, sucha karma z rybą, dla kotów dorosłych o wrażliwym przewodzie pokarmowym.\nHILL'S FELINE ADULT SENSITIVE STOMACH & SKIN 400 G\nHILL'S FELINE ADULT SENSITIVE STOMACH & SKIN 400 G to karma weterynaryjna wysokiej jakości , która ma za zadanie utrzymać zdrowie skóry, sierści i układu żołądkowo-jelitowego kotów po 1. roku życia .\nHC 0858 SENSITIVE KACZKA 1,4 KG\nHC 0858 SENSITIVE KACZKA 1,4 KG to bezglutenowa karma dla dorosłych kotów wrażliwych na niektóre składniki żywieniowe, zawierająca tylko jedno źródło białka - kaczkę z biologicznej hodowli, ryż i ziemniaki.\nCALIBRA CAT SENSITIVE TURKEY / SALMON 200 G 80338 ( kot indyk łosoś wrażliwe )\nCALIBRA CAT SENSITIVE TURKEY / SALMON 200 G to kompletna mokra karma jedno białkowa bez zbóż klasy superpremium dla dorosłych kotów o wrażliwym przewodzie trawiennym . Karma dla kotów z optymalnym źródłem białka ( indyk i łosoś ) .\nBRIT CAT ADULT SENSITIVE 800 G\nBRIT CAT ADULT SENSITIVE 800 G znakomicie sprawdza się u kotów z alergią pokarmową i nadwrażliwością żołądka.\nBRIT CAT ADULT SENSITIVE 8 KG\nBRIT CAT ADULT SENSITIVE 8 KG to kompletna i idealnie zbilansowana karma przeznaczona specjalnie dla kotów o wrażliwym ukladzie pokarmowym.\nBRIT CAT ADULT SENSITIVE 300 G\nBRIT CAT ADULT SENSITIVE 300 G zawiera wszystko, czego potrzebuje Twój wrażliwy kot. Wypróbuj ten rodzaj karmy jeżeli masz pupila z problemami alergicznymi!\nBRIT CAT ADULT SENSITIVE 1,5 KG\nBRIT CAT ADULT SENSITIVE 1,5 KG jest karmą stworzoną dla kotów o wrażliwym układzie pokarmowym, cierpiącym na alergie pokarmowe lub zwykłym niejadkom.\nBRIT CARE CAT LILLY I'VE SENSITIVE DIGESTION 7 KG to hypoalergiczna formuła z wysoką zawartością mięsa . Niska zawartość węglowodanów z przeznaczeniem dla kotów z wrażliwym przewodem pokarmowym .\nBRIT CARE CAT LILLY I'VE SENSITIVE DIGESTION 400 G to hypoalergiczna formuła z wysoką zawartością mięsa. Niska zawartość węglowodanów dla kotów z wrażliwym przewodem pokarmowym.\nBRIT CARE CAT LILLY I'VE SENSITIVE DIGESTION 2 KG to hypoalergiczna formuła z wysoką zawartością mięsa. Niska zawartość węglowodanów dla kotów z wrażliwym przewodem pokarmowym.\nHC 0995 SENSITIVE GRAINFREE KRÓLIK 1,4 KG\nHC 0995 SENSITIVE GRAINFREE KRÓLIK 1,4 KG to bezzbożowa karma dla dorosłych kotów wrażliwych na niektóre składniki żywieniowe, kotów wybrednych i wszystkich, które lubią nowe smaki.\nHC 0971 SENSITIVE GRAINFREE KRÓLIK 300 G\nHC 0971 SENSITIVE GRAINFREE KRÓLIK 300 G charakteryzuje się następującymi cechami: ułatwia pozbywanie się kul włosowych, zawiera taurynę i różnorodne białka zwierzęce, posiada odpowiednie pH, dzięki czemu dba o zdrowie dróg moczowych.\nHC 0926 SENSITIVE GRAINFREE RYBA MORSKA 1,4 G\nHC 0926 SENSITIVE GRAINFREE RYBA MORSKA 1,4 G to karma optymalnie dostosowana do potrzeb dorosłych kotów prowadzących średnio aktywny tryb życia, które cierpią na nadwrażliwość żołądka. Ta sucha karma jest bogata w białko i została oparta rybach.\nHC 0902 SENSITIVE GRAINFREE RYBA MORSKA 300 G\nHC 0902 SENSITIVE GRAINFREE RYBA MORSKA 300 G nie zawiera zbóż, jest natomiast pełna ryb głębokomorskich, zawiera również znakomite drobiowe mięso i ziemniaki. Wszystko to zapewni Twojemu wrażliwemu kotu dobrą podstawę długiego i zdrowego życia.\nSANABELLE SENSITIVE GEFLUGEL 10 KG KARMA DLA KOTÓW WRAŻLIWYCH ( koty drób ) drobiowa karma dla delikatnych kotów lubiących ptaki latające


KULTURA LIBERALNA > Temat tygodnia > DEBATA! Spotkanie „Kultury...\nSzanowni Państwo, w „Kulturze Liberalnej” cykl spotkań z najważniejszymi politykami polskiego dwudziestolecia demokracji inauguruje dziś debata redakcyjna z udziałem Leszka Millera, polityka o fascynującej – i pouczającej zarazem – drodze politycznej: od robotnika z Żyrardowa po premiera Polski. Od premiera Polski – po start z list „Samoobrony” i ostatnio – kontrowersyjny powrót do SLD. Czy z perspektywy biografii Leszka Millera polska transformacja ustrojowa była sukcesem czy porażką? Dlaczego polska lewica jest dziś tak słaba – czy możliwe, by ostatecznie to ona była największym przegranym politycznych przemian? Co oznacza, proponowane przez byłego premiera, zamknięcie rozdziału pt. „transformacja ustrojowa w Polsce”? Jak w ciągu ostatnich 20 lat zmieniła się polityka w naszym kraju – w świetle wypowiedzi Leszka Millera? Kontrowersje nie ustają i wciąż buduje się z nich amunicję polityczną. Leszek Miller przedstawia swoją wizję ostatnich dziesięcioleci, opowiada o wzlotach, upadkach i szlachetności, a my podejmujemy z nim polemikę. W debacie wziął udział profesor Paweł Śpiewak. Zapraszamy do lektury i komentarzy!\nLeszek Miller: Proszę Państwa, spotkanie chciałbym zacząć od wyrażenia przekonania, że niezależnie od problemów i patologii stanowiących efekt polskiej transformacji, uważam ją za jedną z najbardziej udanych – nie tylko w ostatnich latach, ale w całej historii. W historii Europy i Świata znajdziemy przykłady przejść od kapitalizmu do komunizmu, choć oczywiście wiązało się to zazwyczaj z ogromnymi kosztami i cierpieniem ludzi. Transformacja Polski i w ogóle transformacje Europy Środkowo-Wschodniej udowodniły jako pierwsze, że możliwa jest także inna droga. Była to wielka rewolucja bez wielkiej teorii. Nawet tak wnikliwy obserwator jak Zbigniew Brzeziński jeszcze na kilka lat przed tymi wydarzeniami był zwolennikiem teorii konwergencji i twierdził, że w przyszłości stworzony zostanie raczej jakiś nowy system, który zawierał będzie w sobie to, co najlepsze z kapitalizmu i socjalizmu, że należy się spodziewać raczej takiego rozwiązania niż ostatecznego zwycięstwa jednego czy drugiego ustroju. Wszyscy, którzy ten eksperyment rozpoczęli, posługiwali się raczej intuicją i wyznaczali cele krótkoterminowe, dlatego że nikt nie wiedział, w jakim kierunku mogą pójść rozpoczęte zmiany i czym mogą się zakończyć. Kiedy wraz z moimi kolegami wchodziłem po raz pierwszy na obrady Okrągłego Stołu, dominowała atmosfera niepewności. W sali nie było nikogo, kto mógłby powiedzieć: „Tak, dokładnie wiem, co się dalej stanie, co się dalej będzie działo”. Jeżeli dzisiaj niektórzy uczestnicy tamtego wydarzenia czy publicyści próbują sugerować, że było inaczej, chętnie podejmę z nimi polemikę i udowodnię, że było inaczej. Poruszaliśmy się jak grupa ludzi w ciemnym pomieszczeniu, którzy powoli rozpalają światła. Oto najbardziej znany przykład: umowy Okrągłego Stołu nie zakładały ani utworzenia rządu Mazowieckiego, ani w pełni demokratycznych wyborów już w 1991 roku, natomiast zakładały, że przez cztery lata, licząc od wyborów czerwcowych, rządziła będzie w Polsce koalicja PZPR, ZSL, SD pod przewodnictwem koalicyjnego premiera wywodzącego się z PZPR. „Solidarność” miała być w parlamencie opozycją, ale nie o charakterze antysystemowym. Liczyliśmy na to, że w ciągu tych czterech lat będą wprowadzane ostrożne reformy rynkowe, które „Solidarność” osłoni swoim autorytetem – bo wiadomo było, że wprowadzenie rynku musi powodować napięcia i konflikty społeczne. „Solidarność” miała wziąć na siebie rolę parasola. Po czterech latach planowane były kolejne wybory, po których nowy suweren miał zdecydować co dalej. Wszyscy rozeszli się z takim planem i dopiero późniejsze, dosyć niespodziewane wydarzenia, przede wszystkim przejście koalicjantów PZPR na stronę „Solidarności”, spowodowały, że mógł powstać rząd Mazowieckiego, Balcerowicz mógł rozpocząć swoje reformy, a Jaruzelski, który został wybrany przez Zgromadzenie Narodowe na prezydenta, szybko musiał zakończyć swoją kadencję. Więc praktyka całkowicie rozminęła się z wcześniejszymi założeniami. Czy to dobrze, czy źle dla transformacji? Z pewnością istniały inne drogi, którymi mogły potoczyć się wydarzenia, nie jestem jednak pewien, czy zaprowadziłyby one nas dalej.\nProces, który rozpoczął się dwadzieścia lat temu, był czymś absolutnie bez precedensu, czymś wyjątkowym. Polacy w tej sytuacji okazali się nie mądrzy po szkodzie, co niestety często się nam zdarzało, tylko mądrzy przed szkodą i – nie przymykając oczu na wszystko, co nas w dzisiejszej Polsce drażni – trzeba przyznać, że udało nam się zbudować solidny fundament państwa demokratycznego. Kolejne pokolenia Polaków staną oczywiście oko w oko z rozmaitymi problemami, ale nie będą one fundamentalnej natury, nie będą tak decydujące dla losów państwa, jak te, z którymi musieliśmy się zmierzyć jeszcze kilkanaście lat temu. Pojawia się w związku z tym pytanie, czy w ogóle w dzisiejszych czasach jest jeszcze sens mówić o transformacji. Może pora skończyć z używaniem tego terminu i przyznać, że najważniejsze cele strategiczne zostały już osiągnięte? Plany, które realizuje współczesna klasa polityczna nie są już, w moim przekonaniu, kolejnym stadium transformacji, lecz stanowią nowy etap, który jeszcze oczekuje na swoje zdefiniowanie.\nJarosław Kuisz: Co pan ma na myśli, mówiąc o tym, że transformacja już się skończyła. Jakie elementy miałyby się składać na zakończenie tego etapu?\nLeszek Miller: Jednym z problemów, które towarzyszyły pierwszym latom transformacji, było przesunięcie między zmianami o charakterze politycznym a tymi o charakterze społeczno-gospodarczym. Proszę zwrócić uwagę, że reformy w każdym z tych obszarów nie następowały w tym samym tempie. O ile dość szybko udało się zbudować podstawy sytemu politycznego właściwego dla demokracji parlamentarnej, to o wiele wolniej budowano podstawy gospodarki rynkowej. Mam wrażenie, że budowa gospodarki trwa nadal i będzie trwała. Kiedy więc mówię, że warto pomyśleć o zakończeniu transformacji, odnoszę się do systemu politycznego. W tej sferze wszystko zostało już zrobione.\nJarosław Kuisz: Takie postawienie sprawy oznacza jednak wyłączenie z dyskusji pewnych obszarów, które na dobrą sprawę nadal dzielą polską scenę polityczną – to znaczy dyskusji o możliwych, alternatywnych drogach transformacji. Poza tym dla człowieka lewicy – a tak nadal pana odbieram, zwłaszcza po powrocie do partii – rezygnacja z takiej dyskusji to zgoda na porzucenie wielu argumentów dotyczących społecznych kosztów przemian. Poza tym stwierdzenie „My myjemy ręce i te problemy pozostawiamy za sobą” wydaje mi się do pewnego stopnia zaklinaniem rzeczywistości. Nie można powiedzieć, że coś zostało zakończone, skoro cały czas istnieje zapotrzebowanie na tego rodzaju dyskusje.\nLeszek Miller: Ale moje twierdzenie nie odnosi się do transformacji gospodarczej. Nie nawołuję do tego, byśmy przestali rozmawiać o możliwych alternatywach w sferze ekonomicznej. Przyznam szczerze, że z pewnym rozbawieniem słuchałem w zeszłym roku peanów ku czci Leszka Balcerowicza. Balcerowicz był dopiero kolejnym kandydatem do objęcia urzędu ministra finansów i można sobie łatwo wyobrazić, że gdyby to był ktoś inny, przemiany gospodarcze przebiegałyby inaczej, wolniej, a w konsekwencji pociągnęłyby za sobą niższe koszty społeczne. Plan Balcerowicza nie był jedynym rozwiązaniem. Grzegorz Kołodko potrafi wymienić wiele innych scenariuszy. Jego zdaniem nie należało prywatyzować, lecz komercjalizować, a jeśli już prywatyzować, to nie te podmioty gospodarcze, które wówczas były efektywne. Można było pójść o wiele wolniej, niekoniecznie likwidując wszystko, co nierentowne, jak miało to miejsce w wypadku PGR-ów, tylko wprowadzając eksperymenty, np. samorząd pracowniczy, co później w niewielkim zakresie rzeczywiście próbowano robić. Kierunek działań, w stronę rynku, był słuszny, ale dobrze wiemy, że rynek ma wiele twarzy, a kapitalizm setki odmian. Rzeczy mogły potoczyć się inaczej i o tym można dyskutować.\nKarolina Wigura: W zeszłym roku miałam okazję porozmawiać z Guy Sormanem, który z kolei powątpiewał w sens takich dyskusji. Jego zdaniem nie ma potrzeby mówić o tym, czy Polska miała jakąś alternatywę, skoro reformy Balcerowicza zostały już wprowadzone i, co więcej, odniosły całkiem dobry skutek. Po co zatem zastanawiać się, czy istniała jakaś alternatywa – tym bardziej, że jak pan powiedział, wychodzenie z komunizmu było zjawiskiem bez precedensu w historii. Na moje krytyczne uwagi dotyczące obecnej kondycji Polski odpowiedział, że z jego perspektywy, zachodniego Europejczyka, takie utyskiwania wydają się śmieszne. Po dwudziestu latach okazało się bowiem, że Polacy co najmniej dorównują Europie pod względem tempa przemian.\nLeszek Miller: Zgadzam się z tym, że Polacy są często brani za wzór udanej transformacji na tle innych krajów Bloku Wschodniego. Jedną z głównych przyczyn tego stanu rzeczy był odmienny niż choćby w Bułgarii czy Rumunii charakter poprzedniego ustroju. W Polsce przez cały czas trwania PRL większa część rolnictwa pozostawała w rękach prywatnych. Wielu było także drobnych przedsiębiorców działających na własny rachunek. Indywidualne poczucie przedsiębiorczości nigdy nie zostało zniszczone. A właśnie z jego brakiem wiele krajów postkomunistycznych ma dziś ogromny problem. Nie mówię oczywiście o oligarchach, którzy na przemianach dorobili się ogromnych majątków, ale o zwykłych ludziach, którzy z powodzeniem mogliby prowadzić drobną działalność gospodarczą, ale tego nie robią, ponieważ nie są przyzwyczajeni do współzawodnictwa i funkcjonowania na wolnym rynku.\nDrugim ważnym czynnikiem, dzięki któremu przemiany w Polsce przebiegały lepiej niż w wielu innych krajach, była doktryna grubej kreski Mazowieckiego. Jej celem nie było usprawiedliwianie czy wybielanie kogokolwiek, jak twierdzi dziś wielu publicystów. Głównym zamierzeniem było zapewnienie wszystkim możliwości udziału w przemianach i tym samym zażegnanie niebezpieczeństwa, jakim byłoby powstanie grupy, która na przemianach mogłaby stracić wszystko. Dwadzieścia lat temu niezwykle ważne było to, by nowy ustrój budować bez wewnętrznych wrogów, którzy zwalczaliby go ze względu na poczucie śmiertelnego zagrożenia. Dzięki temu nie pojawiła się żadna siła, która chciałaby ten mechanizm zahamować. Nie było takiej siły dlatego, że nikt nie został wykluczony.\nPaweł Marczewski: Dla mnie absolutnie fascynujący był ten moment w pana wypowiedzi, kiedy mówił pan o ciemnościach, które nie pozwalały przewidzieć dalszego biegu wydarzeń. Zaraz potem powiedział pan jednak, że z tych ciemności wyłonił się plan przeprowadzenia reform przez Partię i że reformom tym parasol bezpieczeństwa miała zapewnić „Solidarność” – opierając się na swoim autorytecie grupowym i indywidualnym autorytecie Wałęsy. Nikt wówczas nie mógł przewidzieć, że opozycja zwycięży tak zdecydowanie w wyborach. Czy ten nieprzewidziany bieg wydarzeń nie był jednak paradoksalnie zrealizowaniem owego wyjściowego planu? Można powiedzieć, że tego rodzaju koalicja była ówczesnej, postpezetpeerowskiej lewicy bardzo na rękę, ponieważ za wszystkie gospodarcze przemiany, które w tej czy innej formie musiały zostać przeprowadzone, odpowiedzialność wzięła na siebie strona opozycyjna. Pozornie przegrywając, PZPR w pełni zrealizowała plan, o którym pan mówił. „Solidarność” nie tylko zapewniła reformom parasol ochronny, ale sama je przeprowadziła i tym samym wzięła pełną odpowiedzialność za ich negatywne konsekwencje.\nLeszek Miller: Wydaje mi się, że na początku obrad Okrągłego Stołu „Solidarność” nie chciała przejmować władzy, a koalicja PZPR nie chciała jej oddawać. Opozycja siadała do rozmów ze stosunkowo krótką listą żądań. Na pierwszym miejscu była legalizacja związku, a dalej zwolnienie więźniów politycznych, podwyżki, indeksacja i… to wszystko. Dynamika całego procesu rosła jednak tak szybko, że postulaty zaczęły się piętrzyć, a rezultat tego znamy już z historii. Podczas rozpoczęcia obrad Okrągłego Stołu nikt nie mówił o senacie czy o wolnych wyborach. Myślę, że pierwszy pomysł, by jednak brać władzę, pojawił się wśród opozycjonistów po analizie wyników wyborów czerwcowych, kiedy okazało się, że „Solidarność” wzięła wszystko. To była prawdziwa odpowiedź na pytanie o nastoje społeczne. Wtedy ukazał się też słynny artykuł „Wasz prezydent, nasz premier” i proces ogromnie przyspieszył. Trudno mi powiedzieć, czy wtedy przywódcy „Solidarności” wiedzieli, jak wielkie brzemię biorą na siebie. Prawdopodobnie nacisk wewnątrz był jednak tak olbrzymi, że nie dało się już tego procesu pohamować.\nSebastian Wichłacz: W pana narracji transformacja jawi się jako proces pokojowy i względnie łagodny. Dlaczego zatem do dziś toczą się walki o prawdę o roku ’89 i latach późniejszych? Co więcej, tematów tych nie przywołuje młodzież, ale właśnie pańskie pokolenie uczestników tamtych wydarzeń.\nLeszek Miller: Już wiele lat temu zastanawialiśmy się z Aleksandrem Kwaśniewskim, czy sensowne jest poruszanie w debacie politycznej kwestii historycznych i czy nie lepiej jest skoncentrować się wyłącznie na przyszłości. Długo byliśmy przekonani, że problemy historyczne nikogo już nie interesują. Ku mojemu głębokiemu zdumieniu ta teza okazała się nietrafna, a bracia Kaczyńscy udowodnili, jak wielką rolę odgrywa polityka historyczna, a zwłaszcza kreowanie jej stosownie do potrzeb. Potrzeba spoglądania w przeszłość własną i w przeszłość innych tkwi w Polakach bardzo głęboko i można z tego zrobić polityczny użytek – wykorzystać do formowania jakiegoś projektu, przede wszystkim do własnego sukcesu wyborczego. Ma pan rację. Tego rodzaju konfliktów nie wywołuje młode pokolenie, tylko starzy politycy, którzy umiejętnie potrafią wykorzystać historię do celów politycznych. Przypuszczam, że jeszcze przez długi czas będzie się do tego wracać. Nie chcę oceniać takich praktyk, ale mam nieodparte wrażenie, że nowoczesne społeczeństwa nie są zdominowane przez historię i przeszłość, a swój wysiłek intelektualny koncentrują na kreśleniu wizji przyszłości, a nie na zwracaniu się do przeszłości. Czy wobec tego jesteśmy mniej nowocześni? Nie sądzę. Przypuszczam jednak, że w Polakach tkwi, może bardziej niż winnych nacjach, tęsknota do opisu historycznego, do szukania własnych korzeni, do wracania do pewnych idei. Często mówi się, że Polską rządzą dwie trumny – trumna Dmowskiego i trumna Piłsudskiego. Może jest to twierdzenie przesadne, ale z pewnością nie bezpodstawne. Są w Polsce politycy, którzy chętnie do różnych trumien się zwracają, szukając tam natchnienia. Sądzę jednak, że nie jest to cecha charakterystyczna nowoczesnego społeczeństwa i że główny wysiłek powinien być skierowany w stronę definiowania zjawisk nie przeszłych, ale przyszłych i właściwego przygotowania się do nich.\nJoanna Kusiak: Mając w pamięci to wszystko, co zostało powiedziane, chciałabym przerzucić punkt ciężkości na teraźniejszość. Ustalenie, czy transformacja się zakończyła, nie ma charakteru deskryptywnego, ale normatywny: zależy od tego, co uznamy za idealny punkt końcowy. Powiedział pan, że poczucie przedsiębiorczości Polaków nie ucierpiało na transformacji, nawet na komunizmie. Z drugiej jednak strony na transformacji ucierpiała solidarność społeczna. Jeśli poważnie potraktować myśl przytoczoną przez pana myśl Brzezińskiego o nowym systemie, trzeba zwrócić uwagę, że nie stworzono dotąd sprawnego systemu socjalnego, nie zapewniono równości szans w podstawowym rozumieniu. Mówił pan o zaletach budowania państwa bez wrogów, do którego wszyscy zostali włączeni, gdy tymczasem ja jestem zdania, że na skutek transformacji większość społeczeństwa stała się państwu wroga. Widać to w niskiej frekwencji wyborczej, w zasadniczym braku szacunku do państwa, braku identyfikacji z państwem.\nLeszek Miller: Bardzo pociąga mnie taka struktura – liberalna gospodarka i socjalne państwo. Wydajna, konkurencyjna gospodarka zarabia pieniądze, a instytucje socjalne sprawiedliwie je dzielą. Problem polega na tym, że zwykle lewica o wiele większą wagę przywiązywała do redystrybucji niż do wytwarzania. Przez całe dziesięciolecia utarło się przekonanie, że lewica to specjaliści od sprawiedliwego dzielenia, a prawica od efektywnej gospodarki. Tak było do końca lat 90., kiedy Schröder z Blairem napisali swój manifest zmierzający do przełamania tego stereotypu. Owszem, sprawiedliwość to cecha lewicy, ale lewica musi także umieć działać na rzecz wzrostu gospodarczego i budowania konkurencyjnej gospodarki. Im więcej pieniędzy w skarbcu, tym więcej sprawiedliwości w dzieleniu dochodu narodowego. Tak właśnie wyobrażam sobie nowoczesną socjaldemokrację i – wbrew temu, co się dziś mówi – nie uważam, żeby ta wizja poniosła klęskę. Moim zdaniem na lewicy nie pojawiła się od tego czasu równie ciekawa idea. Także w Polsce tylko taka polityka może przeciwdziałać dalszemu wzrostowi dysproporcji pomiędzy poszczególnymi grupami społecznymi i tym samym odwrócić tendencję narastającej wrogości lub obojętności wobec państwa, o której pani mówiła.\nPaweł Marczewski: Powiedział pan, że od czasu manifestu Blaira i Schrödera na lewicy nie napisano nic ciekawszego. Osobiście chyba się z tym zgadzam, ale nie jest to powód, aby do tej propozycji wracać. Ostatnie wybory w Niemczech i sytuacja Partii Pracy w Wielkiej Brytanii dobitnie pokazują, że ten model lewicowości na dłuższą metę przegrał. Czy owo rzekome otwarcie się na rynek i gospodarkę kapitalistyczną nie potwierdziło tak naprawdę rozwodu lewicy z państwem? Czy takie pomysły, jak wprowadzenie gwarantowanej przez państwo sumy, którą każdy obywatel dostaje po urodzeniu i może następnie przeznaczyć na swój własny rozwój, nie stanowią dowodu przerzucenia odpowiedzialności z państwa na obywateli? Czy takie państwo rzeczywiście oddaje władzę obywatelom, czy też po prostu umywa ręce? Myślę, że na tego rodzaju ruchu lewica blairowska i lewica schröderowska przegrały z kretesem. Czy pan wierzy, że blairyzm i schröderyzm mogą i powinny być w Polsce reanimowane?\nLeszek Miller: Uważam, że należałoby podjąć taką próbę. Nie zgadzam się również z twierdzeniem, że przyczyną klęski wyborczej lewicy był blairyzm czy schröderyzm. Moim zdaniem spowodowało ją właśnie odejście od postulatów Blaira i Schrödera. Przed laty, jeszcze przed triumfem SPD, zapytano kanclerza Kohla, czy socjaldemokracja może w rządzić w Niemczech: „Oczywiście, ale musimy na to najpierw zarobić”. I to jest stereotyp odgrzany przez samą lewicę. Tak, lubimy dawać pieniądze, ale nie bardzo wiemy, jak je zarabiać. Manifest Blaira i Schröera nadal pozostaje wskazówką, której europejska lewica powinna usłuchać. Tymczasem w pewnym momencie cała europejska socjaldemokracja i partie europejskich socjalistów postanowiły wrócić do źródeł, czyli raz jeszcze podkreślić, że są specjalistami od dzielenia, a nie od efektywnej gospodarki. Obecny kryzys gospodarczy powinien być dla lewicy czasem odrodzenia – kapitalizm zawiódł, ludzie tracą pracę i oszczędności, boją się o przyszłość, pragną bezpieczeństwa. Dlaczego zatem lewica przegrywa? Dlatego, że raz jeszcze potwierdziła swoją anachroniczność – chce dzielić, a nie ma nic do powiedzenia w kwestii nowoczesnej, konkurencyjnej gospodarki. Nie ma również nic do powiedzenia na temat sposobu wyprowadzania tej gospodarki z kryzysu.\nPaweł Śpiewak: Czy naprawdę uważa pan, że klęskę lewicy, choćby w ostatnich wyborach do Parlamentu Europejskiego, można wyjaśnić, odwołując się jedynie jej programu gospodarczego?\nLeszek Miller: W tym wypadku o porażce zadecydował jeszcze jeden element, mianowicie polityka zagraniczna. Otóż lewica europejska bardzo mocno akcentuje, że proces rozszerzania Unii trzeba kontynuować – trzeba przyjąć Turcję, Ukrainę, całe Bałkany, trzeba starać się wchłonąć jak najwięcej emigrantów, w tym islamskich. To mrzonka. Nie tylko dlatego, że nie ma na to odpowiednich środków, ale dlatego, że obyczaje oraz standardy przestrzegania praw obywatelskich obowiązujące w tych krajach po prostu nie przystają do rzeczywistości europejskiej. Po co stwarzać miraże i straszyć ludzi? Jeżeli coś jest nieprawdopodobne w najbliższym czasie, to trzeba jasno o tym mówić, a nie udawać, że my, lewica, jesteśmy pięknoduchami, którzy są w stanie zaakceptować wszystko – każdą głupotę i każdą nierozwagę.\nŁukasz Pawłowski: Kilka tygodni temu w siedzibie SLD na Rozbrat odbyło się uroczyste spotkanie z okazji 20-lecia powstania SdRP, w którym wziął pan udział wspólnie z m.in. Aleksandrem Kwaśniewskim i innymi znanymi politykami tamtego ugrupowania. Dziś mówi pan o Blairze, o Schröderze, o nowoczesnych socjaldemokratach jako swoich wzorcach, a z drugiej strony uczestniczy pan w rocznicy powstania SdRP. Czy to jest dziedzictwo, które można pogodzić z nowoczesną socjaldemokracją?\nLeszek Miller: Nie ma ruchu politycznego, który nie odwołuje się do jakiejś tradycji. Niektórym politykom SLD wydawało się, że wyłonienie młodego kierownictwa i napisanie nowej historii spowodują, że wyborcy ruszą do urn. Tak się nie stało i tak się nie mogło stać. W historii Europy i świata parę razy próbowano wymazać przeszłość i zaczynać od początku. Najczęściej kończyło się to rozlewem krwi i upadkiem takiego projektu. SdRP była ugrupowaniem, które przez dziesięć lat uczestniczyło w transformacji, które budowało III Rzeczpospolitą, wywodziło się z niego dwóch premierów i wielu ministrów. SLD musi się do tego odwoływać. Inaczej przekreśli moim zdaniem całą ideę III RP, a to byłby poważny błąd.\nŁukasz Pawłowski: Czy zatem zmiana warty w Sojuszu zakończyła się klęską?\nLeszek Miller: Nie po każdej stronie sceny politycznej takie eksperymenty kończą się sukcesem.\nKarolina Wigura: Powiedział pan, że przeszłość jest konieczna, aby budować przyszłość. Z drugiej strony powiedział pan, że nowoczesne społeczeństwo, to jest takie społeczeństwo, które jednak myśli o przyszłości. Dostrzegam tu pewną sprzeczność. Poza tym istnieją różne państwa nowoczesne: Ameryka jest państwem nowoczesnym, zapewne niezbyt skoncentrowanym na swojej przeszłości, a bardziej na teraźniejszej tożsamości. Chiny są państwem nowoczesnym bardziej skoncentrowanym na budowaniu samych siebie i bogaceniu się. Ale Europa jest miejscem, w którym nowoczesność była przez ostatnie 60 lat silnie związana z myśleniem o przeszłości. Wydaje mi się, że to skoncentrowanie się na przeszłości polega na jasnym powiedzeniu, jaka ta przeszłość była i kto jaką odegrał w niej rolę. Moim zdaniem polska lewica nie docenia tego, że Polacy są tak bardzo podzieleni właśnie ze względu na swoją przeszłość, a co Kaczyński tak skutecznie wykorzystał.\nLeszek Miller: Moim zdaniem PiS nie tyle zauważyło ten podział, ile go spowodowało. W latach transformacji – o paradoksie – ta polaryzacja Polaków wynikająca z najnowszej historii była mniejsza niż teraz. Została sprowokowana dla doraźnych korzyści politycznych.\nPaweł Śpiewak: Pana rząd mimo dwóch wielkich sukcesów, to znaczy wprowadzenia Polski do Unii Europejskiej i uporządkowania spraw gospodarki rynkowej, upadł na gruncie korupcji. To ona była głównym problemem, który rozsadził nie tylko pański gabinet, ale i SLD. Zmiana twarzy nie mogła tutaj wiele zdziałać, ponieważ cios został zadany bardzo głęboko. Problem korupcji to nie wyłącznie kwestia jakiejś pani, która zmieniła czy nie zmieniła ustawy, to nie była tylko sprawa komisji Rywina. Ten problem zachwiał całym konsensusem, jaki wytworzył się po roku ’89. To wtedy odrodziła się retoryka Kaczyńskich, retoryka, która stwierdzała, że włączając byłych działaczy partyjnych do budowy III RP, de facto oddaliśmy im władzę i to oni od początku do końca sterowali całym procesem transformacji. Gruba kreska zamiast odciąć nas od przeszłości, pozwoliła jej swobodnie przejść do nowego ustroju. Co pan myśli o tej retoryce? Jakie jest pana zdanie na temat korupcji rozumianej nie jako pojedyncze przypadki łapówkarstwa, ale jako pewien model rządzenia, który wykształcił się po ’89 roku i nadal się reprodukuje, czego najlepszym przykładem afera hazardowa. Czy jest to immanentna cecha polskiej kultury politycznej, czy też sprawa pewnego wirusa z poprzedniego systemu, który przetrwał przemianę ustrojową i dostosował do nowej rzeczywistości?\nLeszek Miller: Jest to teza mocno przerysowana. Kaczyńscy wykorzystali pewien klimat, ale w troszkę innym ujęciu. Udało się im zmobilizować głębokie pokłady zawiści wynikające z chęci tłumaczenia własnych niepowodzeń postępowaniem innych – z takiego plebejskiego poczucia sprawiedliwości. Nie ma nic prostszego, niż powiedzieć człowiekowi: „Nie powiodło ci się? To przecież nie jest twoja wina, tylko wina tych, którzy nie pozwolili ci być takim, jak ci, których oglądasz w telewizji”. Natomiast sama afera Rywina oczywiście była początkiem upadku mojego rządu, ale nie tylko ona. Równie ważne było odejście Marka Borowskiego, a wraz z nim grupy posłów. Publicyści często pytają mnie dziś, czy afera hazardowa może być porównywana z aferą Rywina i czy może mieć dla Platformy podobne konsekwencje. Odpowiadam wówczas, że gdyby nastąpiły procesy analogiczne do tych, jakie nastąpiły po aferze Rywina, to znaczy na przykład Bronisław Komorowski wypowiedziałby posłuszeństwo Tuskowi i odszedł z klubu, pociągając za sobą trzydziestu posłów, Tusk i partia nie wytrzymaliby takiego wstrząsu. Jednak dopóki jeszcze nie pojawił się na scenie gotowy do ataku Brutus, Tusk może się czuć bezpiecznie.\nJeśli zaś chodzi o źródła korupcji, to leżą one w konkretnych przepisach oraz instytucjach i nie należy doszukiwać się ich w żadnych wirusach. Co to są w moim pojęciu źródła korupcji? To rozmaite regulacje dające urzędnikom i dysponentom władzę. Najskuteczniej walczy się z korupcją wtedy, kiedy ogranicza się regulacje będące w posiadaniu przedstawicieli administracji państwowej i mówię tu nie tylko o poziomie centralnym, ale także samorządowym. Jeśli sposób procedowania konkretnej sprawy wynika z przepisów, a nie z dobrej lub złej woli urzędnika, jedno z najważniejszych źródeł korupcji zostaje usunięte. Dlatego zamiast tworzyć instytucje do walki z korupcją, należy usuwać jej źródła.\nŁukasz Kowalczyk: Wypowiedział pan bardzo nowoczesną tezę, jakoby deregulacja zmniejszała możliwość korupcji. Zgadzam się z tym zdaniem, ale jestem także przekonany – chociaż to może staromodne przekonanie – że poczucie etosu państwowego też zmniejsza poziom korupcji. Jeżeli w strukturze państwowej nie ma czegoś takiego jak poczucie etosu państwowego, to pozostają jedynie czysto racjonalne, stricte technokratyczne mechanizmy unikania lub wypleniania korupcji. Czy jednak państwo powinno funkcjonować w ten sposób?\nLeszek Miller: Ja też tęsknię do etosu służby publicznej, ale równocześnie zwracam uwagę, że z korupcją mają do czynienia wszystkie społeczeństwa i wszystkie elity władzy. Nawet w bardzo stabilnych demokracjach, z długą tradycją demokratyczną, co chwila jesteśmy świadkami wybuchu kolejnych afer korupcyjnych. Nie są od tego wolne Stany Zjednoczone, Niemiecka Republika Federalna, Wielka Brytania, nie mówiąc już o Włoszech. Jeszcze gorzej jest na Wschodzie. Tak również było w Polsce międzywojennej. Często się mówi o tamtym dwudziestoleciu w sposób cukierkowy, ale wystarczy przeczytać podstawowe źródła, aby zobaczyć, z jakimi problemami borykali się nasi poprzednicy i jak często musieli uciekać się do karzącej ręki sprawiedliwości, walcząc z tymi wszystkimi patologiami. Nad brakiem poczucia etosu możemy więc jedynie pokiwać smutno głową, ale musimy pamiętać, że nie jest to zjawisko tylko polskie, ale o wiele bardziej globalne, niż mogłoby się wydawać.\nKarolina Wigura: W swojej poprzedniej odpowiedzi wyraził się pan o elektoracie PiS z wyczuwalnym lekceważeniem. Moim zdaniem jakikolwiek nie byłby nasz stosunek do tej partii, nie możemy zapominać, że popiera ją około 20 proc. społeczeństwa.\nLeszek Miller: Przepraszam tych z państwa, których być może uraziłem, ale przyznam szczerze, że bardzo krytycznie odnoszę się zarówno do tej partii, jak i jej elektoratu.\nKarolina Wigura: Chodziło mi bardziej o to, że pana ugrupowanie planuje w kolejnych wyborach powalczyć o drugie miejsce. Nie możecie zatem lekceważyć tego elektoratu.\nLeszek Miller: Powiem państwu wprost: uważam PiS za współczesną wersję narodowego socjalizmu. I zdaję sobie sprawę, jak to brzmi. Ale gdyby NSDAP odciąć od tej części programu, która dotyczyła eksterminacji Żydów, planów pozyskania przestrzeni życiowej dla Niemców i ograniczyć do warstwy socjalnej, prawnej, postulatów budowania silnego państwa, ograniczania praw obywatelskich, wówczas jej program będzie bardzo podobny do programu Prawa i Sprawiedliwości. Kiedy czytałem przemówienie Hitlera do prawników niemieckich, chyba z 1936 roku, natknąłem się na następujące zdanie: „Mnie nie interesuje prawo, mnie interesuje sprawiedliwość”. Gdyby powiedział to Kaczyński, całe PiS by klaskało. Szanuję ich elektorat, ale jestem zdania, że taka retoryka może doprowadzić do bardzo poważnego konfliktu. O ile PO powinna być przez SLD traktowana jako normalny, demokratyczny konkurent do władzy, o tyle PiS musi być traktowane jako wróg. Także dlatego, że jest to partia antysystemowa. Istotą jej programu jest negacja ostatnich 20 lat polskich przemian. PiS chce wrócić do roku 1990 i zbudować wszystko od nowa – tym razem na swoich warunkach. Pozostaje tylko się cieszyć, że od 2004 roku jesteśmy członkiem Unii Europejskiej. Jej mechanizmy, procedury, prawa obywatelskie – to wszystko jest kotwicą, która nie pozwoli Polsce zejść z drogi, którą od 20 lat podąża.\nOlga Wysocka: Skrytykował pan PiS za populizm i wykorzystywanie resentymentów dla doraźnej korzyści politycznej. Miałam kiedyś okazję prowadzić rozmowę ze Stanisławem Tymińskim – którego nie sposób nazwać inaczej jak populistą – który powiedział mi, że pańska formacja zwróciła się do niego z propozycją współpracy oraz startu w wyborach parlamentarnych. Jaki był cel tych rozmów, jeśli nie wykorzystanie populisty dla własnych celów politycznych? Czy taki sam cel przyświecał państwa rozmowom z Samoobroną, a następnie pana rozmowom z Lepperem po odejściu z SLD?\nLeszek Miller: Zacznę od Tymińskiego. Pewne rozmowy rzeczywiście miały miejsce po jego błyskotliwym sukcesie wyborczym. Wynikały z przekonania, że nasza formacja w tamtym czasie nie może przezwyciężyć bardzo szczelnej izolacji. Na tle innych ugrupowań mieliśmy znaczącą reprezentację parlamentarną, ale nie byliśmy partnerem do jakichkolwiek rozmów koalicyjnych. Zatem zerkanie na Tymińskiego było z jednej strony trochę wymuszone, z drugiej strony stała za nim nadzieja, że elektorat Tymińskiego da się na kolejne wybory jakoś przeciągnąć, przejąć, a jak wygramy wybory, to już przez nikogo nie będziemy lekceważeni. W 1993 roku mieliśmy już 153 posłów i razem z PSL mogliśmy utworzyć rząd. Przestaliśmy być izolowani. Co zaś do Samoobrony: często atakowano nas, już po 2001 roku, że pozwoliliśmy, by Lepper został wicemarszałkiem sejmu, że traktowaliśmy Samoobronę jak inne ugrupowania itd. Otóż główną przyczyną było to dojmujące wspomnienie, że sami byliśmy kiedyś izolowani i nie chcieliśmy przyłożyć ręki do izolacji kogokolwiek.\nOlga Wysocka: Czyli Państwa postępowaniem kierowała dobroć?\nLeszek Miller: Szlachetność. Gdy wygraliśmy wybory w 2001 roku i konstruowaliśmy sejm, spotkałem się ze wszystkimi przywódcami, włącznie z Kaczyńskimi. Można kogoś nie lubić, ale demokracja ma swoje prawa. Trzeba rozmawiać z tymi, którzy uzyskali poparcie. Należy ich traktować jak innych.\nOlga Wysocka: Ale to jest czysty zysk. Rozumiem, że ta szlachetność jest też pewnym efektem kalkulacji – liczę, z kim opłaca mi się rozmawiać.\nLeszek Miller: Tak.\nOlga Wysocka: Czyli nie jest to szlachetność, tylko matematyka.\nLeszek Miller: Szlachetność też, ale proszę, zauważyć, że w Sejmie bardzo dużą rolę odgrywa arytmetyka, czasami nawet największą. Co z tego, że się ma projekt wspaniałej ustawy, i co z tego, że się ma rację – trzeba do tej racji przekonać innych. A kiedy się uzyskuje efekt przekonania? Wtedy, kiedy oni podniosą ręce w głosowaniu i mój projekt przejdzie.\nPytała pani jeszcze o moje rozmowy z Andrzejem Lepperem po odejściu z SLD. To był niewątpliwie błąd, który jeszcze długo będzie kładł się na mnie cieniem. Miałem wówczas trzy cele: po pierwsze, dokończyć parę spraw, które realizowałem w swoim okręgu wyborczym w Łodzi; po drugie, zagrać moim kolegom na nosie; a po trzecie, przewidując, że po śmierci pani Barbary Blidy, zostanie powołana komisja śledcza, znaleźć się w tej komisji i przesłuchać mojego ulubionego ministra Zbigniewa Ziobrę. Żaden z tych celów nie został zrealizowany i z perspektywy czasu przyznaję, że tamta decyzja była poważnym błędem.\nTomasz Ficygowski: Chciałbym zadać pytanie lżejszego kalibru. Chodzi mi o niedostatek charyzmy i odwagi w polityce w sytuacji, gdzie właściwie pole manewru jest bardzo małe i polityka lewicowego od prawicowego odróżnia delikatnie sugerowana wrażliwość społeczna lub większa nieco przychylność dla ludzi przedsiębiorczych. Aby wybić się na tym tle i zrealizować swoje projekty, trzeba mieć charyzmę i odwagę. To znaczy trzeba umieć przedstawić swoje poglądy, wizję i być gotowym konsekwentnie ponieść za nią odpowiedzialność. To miał Blair i dlatego udało mu się zrezygnować z wielu dogmatów Partii Pracy, a w konsekwencji poprowadzić to ugrupowanie do najdłuższych rządów w jego historii. Tę charyzmę mają niektórzy politycy, którzy wynieśli ją z okresu PRL, ale wśród młodych polityków jej nie dostrzegam. Nie widzę jej ani w PO, ani w PiS, ani w pańskim ugrupowaniu.\nLeszek Miller: Sądzę, że epoka charyzmatycznych polityków minęła albo mija. Demokracja parlamentarna powinna być nazywana demokracją medialną i ci przywódcy, którzy myślą o swojej karierze w kontekście długofalowym, muszą częściej i wnikliwiej obserwować wyniki sondaży. Tym samym nie zastanawiają się nad zmianami, zwłaszcza poważnymi reformami, nad jakimiś nowymi pomysłami, itd. Jak skuteczny może być taki sposób prowadzenia polityki, pokazał po raz pierwszy Kazimierz Marcinkiewicz. Częściej można go było obejrzeć, jak ubrany w fartuszek lepi pierogi, jak uczy udzielać pierwszej pomocy czy jak tańczy na studniówkach, niż zaobserwować praktyczne efekty jego rządów. Kaczyński jako premier nie miał predyspozycji, by kontynuować ten styl, ale już Tusk wspaniale tę praktykę rozwija. Metoda jest prosta: pokazywać się przy faktach o pozytywnym dla społeczeństwa wydźwięku i nie pokazywać się tam, gdzie dzieje się coś złego. Nie wartościuję takiej postawy, dlatego że to nie jest tylko polska cecha – tak politykę rozumie się obecnie we wszystkich demokracjach.\nNie ma żadnych recept, które odpowiadałyby na pytanie, co zrobić, aby kształcić nowych liderów, którzy, czasami idąc pod prąd opinii publicznej, mogliby ostatecznie porywać za sobą tłumy. Są wprawdzie szkoły kształcące liderów politycznych, ale samo zdobycie wiedzy, jak się to robi, to za mało – trzeba coś takiego w sobie mieć i potrafić z tego korzystać. Jest jeden sprawdzian, którego możecie państwo użyć, aby określić, czy jakiś polityk lub działacz społeczny jest tą charyzmą obdarzony i czy ma ten autorytet, czy nie. Otóż wyobraźcie sobie salę, w której jest 300 osób i prowadzący co jakiś czas prosi kogoś o zabranie głosu. Jeżeli osoba poproszona o zabranie głosu wstanie, wejdzie na mównicę i zapadnie cisza, to znaczy, że to jest ten ktoś. Ale jeżeli ciszy nie ma, jeżeli wszyscy rozmawiają, kiedy on idzie na tę mównicę i kiedy przemawia, to można mu powiedzieć: „Niech pan da sobie spokój”.\nOlga Wysocka: A jak to było w pana wypadku?\nLeszek Miller: Kiedy ja występowałem, zawsze zapadała cisza.\nAutor fotografii: Rafał Kucharczuk\nBARAN: Ta nasza młodość…\nKAZIMIEROWSKA: Miłosne życie beztlenowców. O „Tlenie” Wyrypajewa\nKUZIÓW: Bestia z Kuromori [komiks!]\nLSO po raz pierwszy w Warszawie!\nSzpiegując między Jerozolimą a Atenami. O „Operacji Shylock” Philipa Rotha\nGuziki. Sándor Márai „Wyspa”\nBOWMAN: Color in blanc de noirs\nZostało jeszcze tylko kilka spraw\nKIEŻUN: Ў jak Białoruś\n58 Karolina Wigura Leszek Miller Łukasz Kowalczyk Łukasz Pawłowski nr 58 Olga Wysocka Paweł Marczewski Paweł Śpiewak Rafał Kucharczuk


Polska liderem w pozyskiwaniu funduszy unijnych - Dotacje i dopłaty\nDodano: 05-05-2011, 13:11\nPremier Donald Tusk weźmie udział w IV Forum Funduszy Europejskich, które odbędzie się w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Polska jest europejskim liderem w pozyskiwaniu funduszy unijnych. Za nami są Hiszpanie, Niemcy i pozostałe kraje UE.\nDotychczas pozyskaliśmy 17,3 mld euro funduszy unijnych (21 proc. wszystkich środków wypłaconych państwom członkowskim). Za nami są Hiszpanie z 8,8 mld euro, Niemcy z 7,9 mld euro oraz pozostałe kraje UE: Węgry - 6,5 mld euro, Portugalia - 5,8 mld euro, Czechy - 5,6 mld euro, Grecja - 5,2 mld euro, Włochy - 4,8 mld euro, Wielka Brytania - 3,2 mld euro, Francja - 3 mld euro, Słowacja - 2,5 mld euro, Litwa - 2,5 mld euro, Rumunia - 2,9 mld euro, Bułgaria - 1 mld euro, Łotwa - 1 mld euro, Słowenia - 0,9 mld euro, Finlandia - 0,9 mld euro, Szwecja - 0,8 mld euro, Estonia - 0,6 mld euro, Belgia - 0,5 mld euro, Irlandia - 0,4 mld euro, Holandia - 0,4 mld euro, Austria - 0,3 mld euro, Dania - 0,1 mld euro, Cypr - 0,1 mld euro, Luksemburg - 0,1 mld euro oraz Malta - 0,1 mld euro. Dotychczas, KE wypłaciła państwom członkowskim średnio 24 proc. środków w stosunku do planowanej alokacji. W przypadku Polski wskaźnik ten wynosi 27 proc.\nFundusze unijne są istotnym elementem działań antykryzysowych. Udział funduszy unijnych w polskim wzroście PKB w 2010 roku wyniósł aż 0,7 proc. Za środki z UE m.in. budowane są drogi, rozbudowywane są porty lotnicze, rozpoczął się program modernizacji dworców i linii kolejowych, budowana jest sieć kanalizacyjna i wodociągowa, realizowane są projekty w zakresie rozwoju zasobów ludzkich, modernizowane bądź budowane są parki technologiczne, ośrodki i laboratoria naukowe, dofinansowywane są nowe miejsca pracy i inwestycje realizowane przez przedsiębiorców.\nForum Funduszy Europejskich to najważniejsza i największa w Polsce impreza poświęcona tematyce funduszy unijnych. Forum Funduszy Europejskich jest skierowane zarówno do osób i instytucji zaangażowanych we wdrażanie funduszy unijnych w Polsce, jak i do zainteresowanych tą tematyką. W ramach Forum organizowana jest część zamknięta: konferencje i spotkania oraz część otwarta: wystawy z licznymi atrakcjami dla odwiedzających. Jak co roku, w trakcie Forum, goście będą mogli zobaczyć niemal 100 stoisk, na których swe osiągnięcia będą promować instytucje zaangażowane we wdrażanie Funduszy Europejskich, a także beneficjenci, czyli ci, którzy dotacje unijne wykorzystali z sukcesem.\nPISZESZ DO NAS Z ADRESU IP: 54.36.148.22


Gdzie jest złoto III Rzeszy? – Nowy Kurier Galicyjski\nGdzie jest złoto III Rzeszy?\nNiemcy, obok cennych dzieł sztuki również, a może przede wszystkim, poszukiwali złota. Zbierali i skrzętnie gromadzili wszystko – od sztabek po koronki zębów. Udało się odzyskać część tych bogactw. Gdzie jest reszta? Czy tę tajemnicę kierownictwo NSDAP zabrało ze sobą do grobu? A może jest inaczej?\nBez rabunku nie byliby w stanie przez pięć lat prowadzić wojny niemal z całym światem. Na koniec zaś, bez skradzionych pieniędzy nie mogliby uciec z Europy i urządzić sobie dostatniego życia. Ile ze skarbu Trzeciej Rzeszy pozostaje jeszcze do odkrycia? To pytanie do dziś nie znalazło odpowiedzi. Nie ma też odpowiedzi na drugie: gdzie tych skarbów szukać? W zasypanych sztolniach i opuszczonych kopalniach czy na tajnych kontach w szwajcarskich bankach?\nTego typu praktyka stała się regułą przy okazji każdej kolejnej agresji. Czechosłowacja, Wolne Miasto Gdańsk, Norwegia, Holandia, Belgia, Jugosławia, Grecja, Albania, a w końcu też Włochy – wszystkie te kraje zostały ograbione ze swoich rezerw złota i walut. Był to zinstytucjonalizowany rabunek na niespotykaną w historii skalę.\nLos belgijskiego złota pokazuje, jak Niemcy „prali” skradzione aktywa, by móc wprowadzić je do legalnego obiegu i finansować wojenne wydatki. Większość banków zmuszono do sporządzenia pisemnego transferu złota do Reichsbanku.\nWobec niezgody władz tamtejszego banku centralnego na zalegalizowanie rabunku, belgijskie złoto przewieziono do skarbca w Berlinie, przetopiono na sztabki typu niemieckiego, opatrzono sygnaturami Reichsbanku i wybito wsteczną datę: 1938 r.\nGorączka złota w okupowanych Niemczech z końcem 1946 r. wygasła, a znalezisko Sayera było bodaj ostatnim odkryciem zaginionych nazistowskich skarbów, które ma w sobie coś z przygodowych opowieści o poszukiwaczach skarbów i skrzyniach złota poukrywanych w zapomnianych kopalniach i jaskiniach. Rolę poszukiwaczy skarbów Trzeciej Rzeszy przejęli prawnicy, miejscem poszukiwań stały się zaś niezamaskowane kryjówki górskie, a tajne konta w szwajcarskich bankach.\nNa dwuznaczną rolę państwa szwajcarskiego zwrócił pod koniec 1943 r. uwagę Carl A. Spatz, dowódca operującej w Europie amerykańskiej 8. Armii Lotniczej. Był wściekły z powodu utraty nad neutralnym terytorium kilku zbłąkanych bombowców.\nW liście do Cordella Hulla, sekretarza stanu USA, Spatz skarżył się, że naloty na niemieckie obiekty przemysłowe mają niezadowalającą skuteczność, gdyż najważniejsze fabryki są rozlokowane na terenie Szwajcarii, która mimo neutralności, zachowuje się wobec USA agresywnie i nieprzychylnie.\nW 1944 r. na rozkaz Heinricha Himmlera zniesiono zakaz wywozu kapitałów z Rzeszy, a strumień przelewów zamienił się w rwącą rzekę. Tajne służby USA i Wielkiej Brytanii, zdając sobie sprawę, iż aktywa trafiające z Niemiec do Szwajcarii pochodzą z rabunku, próbowały śledzić te transfery w ramach operacji o kryptonimie Safeheaven. Aliantom udało się ustalić, że w czasie wojny Niemcy, poza oficjalną wymianą handlową, ulokowali na tajnych szwajcarskich kontach ponad 6 mld dolarów (dziś byłoby to ponad 60 miliardów!).\nWe wrześniu 1996 r. parlament szwajcarski postanowił wszcząć do-chodzenie w sprawie wszystkich transakcji finansowych z nazistami. Jednocześnie Amerykanie zagrozili zamrożeniem kont banków szwajcarskich afiliowanych przy Wall Street. Ostatecznie pod międzynarodowym naciskiem 18 sierpnia 1998 r. Szwajcaria podpisała międzynarodową umowę, w której zobowiązywała się do wypłaty potomkom ofiar Holokaustu ćwierć miliarda dolarów w trzech transzach. W 2001 r. 35 osób z 36 krajów otrzymało pierwsze szwajcarskie odszkodowania.\nTekst ukazał się w nr 23-24 (171-172), 14 grudnia 2012 – 14 stycznia 2013\nNext PostRepublika Wschodniej Polski


Strażnicy miejscy pomogli uczestnikom regat\nData publikacji: 2019-06-10 20:43\nDo dwóch niebezpiecznych zdarzeń doszło w ostatni weekend podczas odbywających się na wodach Jeziora Dąbskiego Regat o Puchar Magnolii.\nW sobotę, około południa jeden z jachtów uczestniczących w imprezie złamał maszt. Sprawił to silny wiatr i duża fala, powstała na skutek porywów wiatru. Cztery osoby, które stanowiły załogę, nie były w stanie poradzić sobie z żywiołem, dodatkowo mały silnik w jaki wyposażony był jacht, uniemożliwiał załodze samodzielne dopłynięcie.\n- Wiatr spychał jednostkę na brzeg. Wodniacy ze Straży Miejskiej wzięli jednostkę na hol, podciągnęli w miejsce, z którego załoga Jachtu Master 3 mogła kontynuować pływanie - informuje st.insp. Joanna Wojtach, rzecznik Straży Miejskiej w Szczecinie.\nKilkanaście minut później znów trzeba było udzielić pomocy jednostce, tym razem był to jacht „Lilia” z Centrum Żeglarskiego z czwórką dzieci na pokładzie. Urwała się w nim wanta - lina podtrzymująca maszt w pozycji pionowej. Strażnicy odholowali bezpiecznie „Lilię” i jej załogantów do Centrum Żeglarskiego.\n- Mimo tych incydentów żeglarze uznali regaty o Puchar Magnolii za bardzo udane, bo chociaż z żywiołem wody nie ma żartów, to udało się im z nim wygrać - podkreśla Joanna Wojtach.\nTaka pomoc na wodzie to chyba normalna praca dla jednostek do tego przeznaczonych.\nAkcja strażaków na jeziorze Miedwie. Ratowali żeglarzy


Rozwój techniczny doprowadził do przesunięcia się życia towarzyskiego i rozrywki w świat wirtualny. Obecnie obywatele bardzo dużo czasu siedzą przed komputerem. Nie służy on im już tylko do wykonywania pracy czy również szukania potrzebnych im wiadomości, ale także do kontaktów ze znajomymi czy też grania w gry.\nSystem produktów żywnościowych i zdrowia w Polsce zdobywa własne maximum. Pojawia się mnóstwo możliwości i nieznanych dotychczas produktów. Teraz – dieta i żywienie człowieka stały się całkiem osobną dyscypliną wiedzy, kształci się duża liczba profesjonalistów, szkoleniowców itp.. Dzisiaj każdy przeciętny, dynamiczny w pracy człowiek może lepiej i zdrowiej wyglądać i zachowywać lepsze samopoczucie.\nPieluszki dla maluchów – jakie ich rodzaje są aktualnie dostępne na rynku i na które rzeczywiście warto się decydować?\nPosiadanie dziecka jest sporym wyzwaniem, gdyż rodzice chcieliby zazwyczaj zagwarantować maluchowi wszystko co najlepsze. Współcześnie na rynku dostępny jest zróżnicowany wybór różnego rodzaju gadżetów oraz artykułów, jakie bardzo upraszczają opiekę nad pociechą. Przykładem mogą być chociażby nowoczesne pieluszki. Jeszcze kilkanaście lat temu matki były zmuszone do czasochłonnego prania i wygotowywania pieluszek tetrowych, by pozbyć się z nich wszystkich zagrażających bakterii.\nŻeby zadbać o swoje piękno ludzie są gotowi posunąć się do stosowania różnorakich zabiegów pielęgnacyjnych i zróżnicowanych kosmetyków. Te ostatnie tworzą dziś na rynku potężną gamę asortymentową obejmującą środki do pielęgnacji skóry, włosów i paznokci, jak także kosmetyki kolorowe do wykonywania makijażu. Przy zakupie kosmetyków dla siebie warto wsłuchać się w potrzeby własnego ciała, jak też pamiętać, że powinno ono otrzymać to, co jest najlepsze.\nprzy czym bardzo ważne jest, żeby wykorzystywać terminologię ściśle związaną z daną branżą\nJeżeli prześledzimy bliżej rynek pracy zauważymy ważną tendencję obrazującą to, że królują zawody, w których ważna jest umiejętność posługiwania się językiem obcym.\nWybór dobrej uczelni w Polsce nie jest sprawą banalną. Konkurencja pomiędzy uczelniami bądź doceniane nazwiska wśród nauczycieli składają się na obraz edukacyjnego gąszczu, z którego niezwykle niełatwo znaleźć wyjście. W dużej ilości placówek zajmujących się edukacją studentów łatwo popaść w dezorientacje, a co za tym idzie dokonać złego wyboru.\nPociechy to oczko w głowie każdego rodzica. Wszyscy chcemy aby nasz maluch od pierwszych lat posiadał zagwarantowany jak najwyższy status. Z tego powodu dużą ilość wolnego czasu poświęcamy tylko jemu.\nW większości wypadków nie mamy kłopotu z doborem prezentu gdy chodzi o nasze dziecko. Gorzej, jeżeli chcemy sprawić podarek maluchowi, o którym tak naprawdę mało wiemy.


Kibic Manchesteru City walczy o życie po ataku na stadionie Schalke | Eurosport w TVN24\nSchalke przegrało w środę z Manchesterem City 2:3 Foto: Getty Images\n31-letni kibic Manchesteru City walczy o życie w szpitalu w Niemczech po tym, jak został zaatakowany na stadionie Veltins Arena, tuż po zakończeniu środowego spotkania 1/8 finału Ligi Mistrzów z Schalke. Policja z Gelsenkirchen poszukuje osób/osoby odpowiedzialnej za napaść. Sprawą zajął się wydział zabójstw.\n"Klub współpracuje z policją w Manchesterze i Niemczech, by uzyskać jak najwięcej informacji. Członkowie sztabu zostali w Niemczech, by wspierać rodzinę kibica, który aktualnie znajduje się w stanie krytycznym" – czytamy w oświadczeniu zamieszczonym na oficjalnej stronie The Citizens.\nPrzeleciał przez barierki\nOddział policji w Gelsenkirchen udzielił więcej informacji na podstawie nagrań z monitoringu. Dużo wskazuje na to, że fani City zostali zaatakowani przez kibiców Schalke – do zdarzenia doszło w sektorze gości.\n"Zaraz po zakończeniu wczorajszego meczu Ligi Mistrzów na Veltins Arena około godziny 22:50 doszło do brutalnej konfrontacji między dwoma kibicami Schalke i dwoma kibicami Manchesteru City. Do zdarzenia doszło na promenadzie przed sektorem gości S1" – brzmi oświadczenie niemieckiej policji, które zostało zamieszczone przez dziennik "Manchester Evening News".\n"31-letni kibic z Anglii został uderzony, po czym przeleciał przez barierki i upadł na ziemię. W wyniku upadku doznał poważnych obrażeń mózgu. Po uprzedniej interwencji służb medycznych mężczyzna został zabrany karetką do miejscowego szpitala. Obecnie istnieje poważne zagrożenie życia" – podkreślono.\nNad sprawą pracuje wydział zabójstw. Policja poszukuje świadków zdarzenia. Nie podano, czy ktoś został już zatrzymany.\nSpotkanie Schalke z Manchesterem City zakończyło się zwycięstwem gości 3:2 i miało szalony przebieg. Choć gospodarze po pierwszej połowie prowadzili 2:1, a od 70. minuty grali z przewagą jednego zawodnika, to ostatecznie gole strzelone przez Leroya Sane i Raheema Sterlinga w 85. i 90. minucie zapewniły triumf ekipie Josepa Guardioli.\nTym samym The Citizens są blisko awansu do ćwierćfinału Ligi Mistrzów. Rewanż - 12 marca na Etihad.\nAutor: PO/TG/kwoj / Źródło: Manchester Evening News, Manchester City, gelsenkirchen.polizei.nrw, eurosport.pl


Giełdy spadają w reakcji na groźby Trumpa dotyczące nowych ceł | CMC Markets\nGiełdy spadają w reakcji na groźby Trumpa dotyczące nowych ceł\n07:55, 06 kwiecień 2018 · Przez David Madden\nWczorajszy dzień handlu ponownie przyniósł niepewność na rynku. Wieczorem na Wall Street główne indeksy zamknęły się wyżej, ale “po godzinach” Trump zagroził wprowadzeniem dodatkowych ceł dla Chin, co spowodowało spadki na indeksach futures w USA. Trump ostrzegał, że USA może nałożyć nowe opłaty na towary warte 100 miliardów dolarów, a traderzy obawiają się perspektywy otwartej wojny handlowej.\nNajnowsze dane z USA ukazują największy deficyt budżetowy od dziewięciu lat. Wyraźnie więc widać brak równowagi w handlu międzynarodowym. Jest to moment, w którym USA i Chiny powinny uregulować swoje relacje handlowe. Część traderów optymistycznie podchodzi do możliwości naprawy sytuacji zanim Chiny odbiją piłeczkę Trumpa.\nDobrym sygnałem, że rynek nie boi się konfliktu ekonomicznego, są akcje Boeinga i Deere, które zakończyły wczorajszy dzień na plusie. Po wprowadzeniu przez Pekin nowej listy taryf celnych, to właśnie te spółki radziły sobie najgorzej. Traderzy powoli przyzwyczajają się jednak do sposobu działania prezydenta Trumpa i czują, że cała ta gehenna to raczej sposób na zrównoważenie relacji, niż próba wywołania globalnej wojny handlowej.\nO 14:30 napłyną najnowsze dane o zatrudnieniu poza rolnictwem w USA. Ekonomiści spodziewają się odczytu na poziomie 190 000 miejsc pracy. Miesiąc wcześniej odczyt wyniósł 313 000 stanowisk. Zgodnie z prognozami stopa bezrobocia powinna spaść do 4% z 4,1%. Oczekuje się, że średnie roczne zarobki będą rosły o 2,7% rocznie, natomiast w skali miesiąc do miesiąca przewiduje się wzrost o 0,2%.\nW tym tygodniu raport o zatrudnieniu w sektorze prywatnym ADP był pozytywny, podczas gdy wstępne dane o liczbie bezrobotnych wzrosły. Traderzy pozostają w niepewności, czy Rezerwa Federalna podniesie stopy procentowe jeszcze dwa lub trzy razy w tym roku. Na razie Fed wydaje się być nieporuszony przez kontrowersje gospodarcze z Chinami i uważa, że należy opierać swoje decyzje na danych ekonomicznych. W najbliższym czasie traderzy będą musieli zaufać słowom Fedu, ale jeśli dojdzie do eskalacji konfliktu gospodarczego, może on pokrzyżować ich plany.\nEURUSD – kurs spadał przez ponad tydzień i jeżeli dojdzie do przełamania 1,2239 może to doprowadzić notowania w okolice 1,2154. Jeśli rynek wznowi swoją tendencję wzrostową, może obrać cel na 1,2476 lub 1,2500.\nGBPUSD – cena kontynuuje swój kierunek utrzymywany przez ostatni rok z targetem na 1,4244. Cofnięcie notowań może wyhamować na 1,3900.\nEURGBP – dopóki para znajduje się poniżej 0,8800 cały czas możliwe są spadki. Wsparcie może znajdować się na 0,8667. Przełamanie powyżej 0,8800 może skierować kurs na 0,8891, gdzie znajduje się 200-dniowa średnia krocząca.\nUSDJPY – para ta pozostaje w ruchu spadkowym od listopada. Jeżeli niedźwiedzi sentyment utrzyma się, może doprowadzić kurs w okolice 104,63. Opór w okolicy 108,00 lub 109,78.\nFTSE 100 - oczekiwany spadek na otwarcie o 39 punktów do 7 160.\nDAX - oczekiwany spadek na otwarcie o 105 punktów do 12 200.\nCAC 40 - oczekiwany spadek na otwarcie o 40 punktów do 5 236.


promujbloga.pl - Instamedias - Keywords: opinie\nWitajcie 😃 Dziś przedstawię Wam moje dwa łupy z promocji w Drogerii Natura 🌿 Skusiłam się na Brown Tint od Kobo, cana promocyjna ok 10 zł. Skusiłam się na ten produkt przez @pracujewdrogerii i muszę przyznać iż produkt jest genialny 🤩 łatwo się nim pracuj\n#milegodnia #liloussm #polskadziewczyna #koboprofessional #eyebrows #kobo #jesien #makeup #nowosci #instablogger #rudewlosy #ulubiency #opinie #drogerianatura #jesien2019 #podklad #grwm #uroda #recenzja #dziendobry #makijaz #lupy #browtint #promocje #blogkosmetyczny #podkladmineralny #instablog #brwi #blogurodowy\nThu, 26 Sep 2019, 11:22\nWitajcie kochani. Kto już na nogach i spał krótko jak ja?Ja już w drodzę do pracy Otrzymałam paczuszkę od @sabaithaipolska z naturalnymi kosmetykami z Tajlandii. W pierwszej kolejności urzekło mnie opakowanie😍🤗Jest przepiękne. Z takimi cudeńkami mamy spa\n#opinie #sroda #dziendobry #polka #wizazpl #katowice #testujemy #wspolpraca #polskakobieta #sabaithai #milegodnia #ambasadorka #recenzje #spa #kosmetyki #wizazystka\nWed, 12 Jun 2019, 06:22\nWitajcie Ten komuflaż jest w mojej kosmetyczce już jakiś czas. Dokłada nazwa to Cushion Contour Concealer od Wibo. Polubiłam się z tą formą aplikacji. Aplikator jest gabeczką, może wydać się to mało higieniczne lecz używane przez jedną osobę uważam za ok\n#makijaz #liloussm #dziendobry #makijaz #nowosc #recenzja #blogurodowy #korektor #instablogger #opinie #milegodnia #pielegnacja #wibo #concealer #blogkosmetyczny #uroda #instablog #recenzje #polskadziewczyna\nThu, 21 Feb 2019, 13:42\nJeśli szukacie korektora wielozadanioego to polecam Concealer Sensation 4in1 Idealnie zniweluje zaczerwienienia, niedoskonałości i lekkie sińce. Łatwo się rozprowadza za równo pędzlem jak i gąbką. Wtapia się w podkład i nie waży się. Co ważne nie oksyduje\n#pielegnacja #opinia #instablogger #eveline #liloussm #instablog #opinie #polskadziewczyna #grwm #recenzja #uroda #dziendobry #korektor #recenzje #milegodnia #blogkosmetyczny #evelinecosmetics #blogurodowy\nWed, 16 Jan 2019, 12:30\nCo sądzicie o naturalnych produktach do pielęgnacji twarzy? Ja długi czas nie byłam do nich przekonana. Zaczęłam od jakiegoś kremy, potem kolejnego i tak polubiłam naturalną pielęgnację. Dziś przedstawiam Wam dwa tonik-mgiełki. Tonik marki Vianek w wersji\n#cera #instablogger #tonik #kosmetyki #blogkosmetyczny #uroda #liloussm #recenzja #naturalnekosmetyki #natura #opinie #pielegnacja #recenzje #instablog #dziendobry #blogurodowy #vianek #polskadziewczyna #naturalnapielegnacja #opinia #milegodnia #nowypost #rosadia #twarz\nWed, 19 Dec 2018, 08:16