XI Tydzień Biblijny (5 – 11.05.2019) - KERYGMA - katecheza w Sieci\nXI Tydzień Biblijny (5 – 11.05.2019)\nAnno Domini 2018: I – II – III – IV – V – VI – VII – VIII – IX – X – XI – XII\nAnno Domini 2019: I – II – III – IV – V – VI – VII – VIII – IX – X – XI – XII\n5 – 11 maja 2019 roku\nTydzień Biblijny jest organizowany przez Stowarzyszenie Dzieło Biblijne im. Jana Pawła II. Jego pomysł zrodził się po Roku św. Pawła oraz Synodzie Biskupów w Rzymie (2008), poświęconego słowu Bożemu w życiu i misji Kościoła.\n5 – 12 maja 2019 roku\n"Głosili Ewangelię mocą Ducha Świętego!"\n1 P 1, 12\n15 – 22 kwietnia 2018 roku\nW dniach 15-22 kwietnia 2018 roku przeżywamy X Tydzień Biblijny, którego hasłem są słowa: „Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym”. Nawiązuje ono do wydarzenia z życia apostołów, którzy pośród prześladowań ze strony Żydów modlili się do Boga o pomoc. I – jak pisze św. Łukasz: „wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i głosili odważnie słowo Boże” (por. Dz 4,31). Do wszystkich parafii w Polsce został przesłany "Przegląd biblijny", zawierający materiały na tydzień biblijny (rozważania, homilie, katechezy biblijne, materiały do spotkań w grupach, Drogę Światła, itd), a także plakaty,materiały do lektury Listu do Rzymian, sigla biblijne do rozdania na zakończenie Mszy św. oraz książka "Polska miłością wskrzeszona", zawierająca rozważania oraz antologię tekstów biblijnych i poetyckich.\nW Niedzielę Biblijną, która jest równocześnie Narodowym Dniem Czytania Pisma Świętego, każdy z nas po Komunii św. otrzyma wyjątkowy dar. Będzie to Chleb życia pod postacią fragmentu Pisma Świętego. Z przygotowanych koszyczków – po krótkiej osobistej modlitwie – weźmiemy kartkę z zaznaczonymi wersetami Listu do Rzymian i Księgi Psalmów. Po powrocie do domu otwórzmy rodzinne Pismo Święte i każdy w najgłębszym skupieniu i powadze niech odczyta sobie otrzymany dzisiaj tekst. Niech on nam posłuży jako przedmiot medytacji w codziennej modlitwie i w rachunku sumienia – przez cały rok. Zaznaczmy go sobie. Niech będzie dla nas światłem i mocą na drodze naszego osobistego i narodowego życia przez wszystkie dni aż do następnej Niedzieli Biblijnej.\n30 kwietnia – 6 maja 2017 roku\n10 – 16 kwietnia 2016 roku\n"Gdy usłyszeli Ewangelię, przyjęli chrzest w imię Pana Jezusa."\npor. Dz 19, 5\n19 – 25 kwietnia 2015 roku\n"Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię."\n4 – 10 maja 2014 roku\n"Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjaszem, Synem Bożym, który miał przyjść na świat."


Małopolski Związek Pracodawców Lewiatan jest członkiem i jednym z pierwszych Związków Regionalnych Konfederacji LEWIATAN działającej pod przewodnictwem Pani Prezydent Henryki Bochniarz. Związek na stałe współpracuje blisko 300 firmami działającymi na terenie regionu małopolskiego. Z każdym kolejnym rokiem dynamicznie rozwija się zwiększając liczbę członków, jak i ofertę dla przedsiębiorców. Przy organizacji aktywnie działają rady eksperckie: dyrektorów personalnych i rynku pracy, podatkowa, zamówień publicznych, a ostatnio również firm rodzinnych.\nGłównym zadaniem MZP Lewiatan jest ochrona praw, godności i interesów pracodawców. Działania służące temu celowi prowadzone są szczególnie w odniesieniu do inicjatyw podejmowanych przez związki zawodowe, organy władzy i administracji państwowej, samorząd terytorialny oraz inne organizacje. Są głosem biznesu w szeregu instytucji opiniotwórczych na szczeblu lokalnym, ale i krajowym.\nZwiązek od 1999 r. ma na swoim koncie kilkadziesiąt zrealizowanych wydarzeń i inicjatyw ukierunkowanych na rozwój gospodarki i rynku pracy, jest partnerem kluczowych instytucji kształtujących polityki regionalne w tym obszarze (www.ceemet.org).\nMagazyn Personel i Zarządzanie ukazuje się od 1994 roku. Czytelnikami są właściciele firm, prezesi zarządów, dyrektorzy, menedżerowie i kierownicy personalni, wykładowcy uczelni i studenci, a także osoby zainteresowane tematyką zarządzania zasobami ludzkimi. Pismo pokazuje najnowsze trendy związane z obszarem HRM. Poruszane są w nim zagadnienia dotyczące: nowoczesnych metod zarządzania pracownikami, zatrudniania, wynagradzania, oceniania, rozwoju, zwalniania, szkoleń, komunikacji w firmie. Miesięcznik prezentuje dobre praktyki oraz studia przypadku z polskich i zagranicznych firm, inspirując do wprowadzania nowych i efektywnych rozwiązań.


Pancernik security show - Pancernik it\nWg danych Malwarebytes z 2017 roku 1 na 5 firm z sektora MSP zaatakowanych przez ransomware ulega całkowitemu paraliżowi. Globalne ataki WannaCry i Petya wygenerowały miliardy dolarów strat. Wobec czego KAŻDY administrator sieci IT musi odpowiedzieć sobie na jedno arcyważne pytanie:.\nCzy jesteś gotowy na ransomware?\nByś mógł sobie na to odpowiedzieć, w imieniu firmy Pancernik IT zajmującej się kompleksową ochroną sieci IT, chcemy zaprosić Cię na bezpłatną konferencję z udziałem inżynierów IT i dystrybutorów renomowanego oprogramowania i sprzętu służącego do walki z ransomware. 12 października w Chorzowie i 19 października w Łodzi. To niezwykła okazja abyś poznał najnowsze metody i rozwiązania anty-ransomware.\nPrelekcja dot. ransomware w perspektywie czasu, czyli ransomware kiedyś, dziś i jutro. Prowadzący: Karol Mondry\nCo musi zawierać idealna ochrona dla endpointa ?\nPrezentacja narzędzi dla outsourcingu.\nPrezentacja rozwiązań producenta oprogramowań antywirusowych Comodo. Prowadzący: Paweł Świtek.\nPrzerwa kawowo – dyskusyjna\n„Między komputerem a krzesłem”\nPrelekcja dot. socjotechnik używanych przez twórców ransomware. Atak skierowany na użytkowników. Prowadzący: Piotr Bator.\nJak skutecznie ochronić sieć przed atakiem ransomware?\nZabezpieczenie brzegowe sieci.\nPrezentacja rozwiązań producenta urządzeń UTM firmy StormShield. Prowadzący: Piotr Kałuża, Piotr Zielaskiewicz.\nJak skutecznie chronić się przed ransomware przy użyciu backupu?\nJak ochronić go przed zaszyfrowaniem?\nPrezentacja rozwiązań producenta serwerów NAS firmy QNAP jako systemu do backupu. Prowadzący: Tomasz Iwańczuk.\nAnkieta i zakończenie konferencji\nDla kogo adresujemy spotkanie ?\nSpotkanie skierowane dla informatyków i właścicieli podmiotów, zajmujących się bezpośrednio obsługą informatyczną przedsiębiorstw MSP. Dzięki szkoleniu zapoznasz się z bieżącymi trendami bezpieczeństwa it.\nCo zyskasz będąc na konferencji ?\nNa spotkaniu pokażemy jak, i przy pomocy jakich rozwiązań, skutecznie zabezpieczyć firmę klienta przed wirusami. Przedstawimy i omówimy poszczególne elementy sieci: styk z internetem (UTM/Firewall), stacje robocze i serwery (AV+Konteneryzacja) oraz jak skutecznie zrobić backup aby nie został zaszyfrowany.\nZapraszamy na bezpłatną konferencję do :\n12 października do Chorzowa\n19 października do Łodzi\nProduct Manager Comodo


Labirynt duchów - Carlos Ruiz Zafón - ebook [epub, mobi] | Publio.pl\nPublio.plEbookiPowieść, opowiadanieObyczajowaLabirynt duchów\nLabirynt duchów. Carlos Ruiz Zafón - ebook (epub + mobi)\nBarcelona, lata 50. ubiegłego stulecia, mroczne dni reżimu generała Franco.\nAlicja Gris jest piękną, inteligentną, pozbawioną skrupułów agentką. Pewnego dnia otrzymuje zlecenie z najwyższych sfer władzy. Sprawa jest ściśle tajna – dotyczy tajemniczego zniknięcia ministra kultury Mauricia Vallsa. Wydaje się, że może mieć to związek z przeszłością, kiedy Valls był dyrektorem budzącego grozę więzienia Montjuic. Alicja, wraz z przydzielonym do tego dochodzenia, kapitanem policji ma kilka dni na odnalezienie ministra. W trakcie poszukiwań w jej ręce trafia należący do Vallsa siódmy tom serii „Labirynt duchów”. Książka ta doprowadzi Alicję do ukrytej w samym sercu Barcelony księgarni Sempere & Synowie. Czar tego miejsca sprawia, że jak przez mgłę powracają do niej obrazy z dzieciństwa. To, co odkryje, będzie śmiertelnym zagrożeniem dla niej i dla wszystkich, których kocha.\nEPUB - 4.00 MB, MOBI - 9.96 MB,\nBarcelona, (19), bestseller, (1228), epub, (21295), Hiszpania, (93), książki bestsellery, (47), lata 50. XX w., (64), literatura hiszpańska, (10), mobi, (21230), niebezpieczeństwo, (7772), powieść ebook, (13996), przyjaźń, (3315), rodzina, (2126), szantaż, (2057), tajemnica, (4008), współczesna proza(10756)


Pracuję w szkole językowej w UK.Odpowiem na pytani - English Teachers - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nangksiazki 17.08.19, 11:44\nTrochę o sobie: właśnie kończę pisać pracę magisterską na uniwersytecie w Manchester (MA TESOL) i miesiąc temu rozpoczęłam pracę jako lektorka języka angielskiego w szkole językowej Berlitz w Manchesterze (powiem od razu, że nie uczą tutaj metodą Berlitz, tylko tak samo, jak w innych szkołach).\nPracuję na podstawie tak zwanego Zero-Hour Contract - czyli szkoła nie jest zobowiązana dawać określonej ilości godzin, a ja nie jestem zobowiązana siedzieć na stałe i mogę brać swobodnie dni wolne. W tej chwili mam dużo godzin, bo tyle chcę - 7-8 dziennie, ale czasami biorę wolne dni.\n+Wreszcie normalne godziny pracy!!! od 9.30 do 16.15 albo 17. Jak chcę, to mogę brać tylko poranki lub tylko popołudnie. W Polsce pracowałam najwięcej wcześnie rano i wieczorem, bo ludzie uczą się przed albo po pracy.\n+Nie płacę złodziejskiego ZUSu (ale jeśli zechcę zostać self-employed, to będą tylko grosze w porównaniu z polskim ZUSem. Podatek zacznę płacić dopiero jak osiągnę pułap zarobkowy £12000.\n+Praca w jednym miejscu, w centrum, nie trzeba jeździć po firmach.\n+Dużo fajnych podręczników, których nie było w warszawskich szkołach, nie ma kontroli ile się kseruje.\n+W mojej szkole pracują bardzo doświadczeni nauczyciele.\n-Zarobki - bardzo mało płacą, £14,5 za 60min jeśli się jest TEFL qualified i £13,5 - jeśli nie. Ale dzięki temu, że siedzisz w jednym miejscu i możesz wziąć wiele godzin pod rząd, można wyjść na swoje. Ale i tak uważam, że to mało. Ja, na szczęście, nie muszę się martwić o wynajem, ale gdyby musiałam - to nie wiem... Można jeszcze sobie dorobić ucząc Polaków prywatnie (£20 za 60min), ale tutaj mamy wszystkie przyjemności - jak to odwoływanie, praca po pracy, i td.\n-Czasami proponują godziny ze dnia na dzień. Oczywiście, nie muszę brać, ale nie zawsze można swoje lekcje planować.\nRe: Pracuję w szkole językowej w UK.Odpowiem na p\npiterus123 19.08.19, 16:42\nTroszkę dziwny wątek. Brzmi jakby berlitz na gwałt potrzebował lektorów. Ale ok. Mam pytanie. Jak z ubezpieczeniem zdrowotnym i jaka prognozę emerytury dostałaś z brytyjskiego zakładu ubezpieczeń społecznych?\nangksiazki 19.08.19, 21:23\nJa jestem na tym forum od lat i jestem tutaj znana, dlatego trochę dziwne są te insynuacje. Dziwne byłoby też, gdyby szkoła językowa z UK szukała nauczycieli angielskiego w Polsce :))))))))\nJeśli chodzi o ubezpieczenie, to każdy, kto mieszka tutaj przez ponad pół roku jest uprawniony do otrzymania usług opieki zdrowotnej. Jak się jest samozatrudnionym, to opłaca się jakąś śmieszną kwotę w porównaniu z Polskim ZUSem. Ja na razie nic nie płacę.\nJeśli chodzi o emeryturę - to tak daleko do przyszłości nie zaglądam, ponieważ za kilka lat (po otrzymaniu paszportu brytyjskiego) planuję stąd wyjechać i nauczać w jakimś kraju z ciekawą kulturą, lub gdzie płacą duże pieniądze. Podejrzewam, że z dyplomem U. of Manchester i doświadczeniem jako nauczyciel angielskiego w UK przyjmą mnie niemalże wszędzie.\nsamaira 22.08.19, 12:31\nDzięki za post, bardzo ciekawi mnie ten temat. Od dawna myślę o przeprowadzce do Wielkiej Brytanii. W listopadzie może już być za późno :-)\nTo okienko otworzyło się na 15 lat, kto zdążył ten zdążył. Myślę, że studia w Anglii i praca tam otwiera wszystkie drzwi dla nauczyciela angielskiego.\nAlienware Aurora i dwa systemy operacyjne\nKatolik nie może należeć do masonerii


O KSIĄŻCE RYSZARDA SKARZYOSKIEGO PT. PODSTAWOWY DYLEMAT POLITOLOGII - PDF\nO KSIĄŻCE RYSZARDA SKARZYOSKIEGO PT. PODSTAWOWY DYLEMAT POLITOLOGII\nDownload "O KSIĄŻCE RYSZARDA SKARZYOSKIEGO PT. PODSTAWOWY DYLEMAT POLITOLOGII"\n1 Mirosław Karwat O KSIĄŻCE RYSZARDA SKARZYOSKIEGO PT. PODSTAWOWY DYLEMAT POLITOLOGII Początkowo nie zamierzałem wypowiadad się na temat tej książki i sam odwodziłem od tego kolegów, także obrzuconych błotem. Wychodziłem z założenia, że podobnie jak nie reaguje się na zaczepki chuligana, nie należy też podejmowad dyskusji z paszkwilantem ani stawad do pojedynku z człowiekiem, który swoim postępowaniem sam pozbawił się zdolności honorowej. Zwykle nie publikuje się również recenzji ani polemiki z książką, która narusza wszystkie możliwe standardy profesjonalizmu i elementarnej kultury sporów. Ale z upływem czasu przekonałem się, że to była reakcja naiwna. Bowiem podskórna sensacja zatoczyła szeroki krąg, zapewniając autorowi publicity, nawet zaproszenia na spotkania autorskie pod poważnym szyldem dyskusji akademickiej, prowokując dyskusje bez udziału osób oskarżonych. Zdarzyło się nawet tak, że podczas pewnej konferencji grzecznie użyczono Ryszardowi Skarzyoskiemu mikrofonu właśnie wtedy, gdy już obaj z Bohdanem Kaczmarkiem byliśmy w drodze powrotnej. Trwała więc gra do jednej bramki. Nasi prominentni koledzy zaś kierownicy znieważonych i zniesławionych instytucji, korporacyjni liderzy środowiska - pryncypialnie potępiali ten wyskok w rozmowach kuluarowych, jednak w swych oficjalnych rolach strażników zasad nabrali wody w usta. Nikt czynnie nie zabrał głosu w obronie standardów dyskusji ani też w obronie reputacji badao i studiów politologicznych. Podtekst był czytelny: załatw to sam, za siebie i za nas. Wygląda na to, że frontalny atak na środowisko, skupiony na szczęście na kilku osobach, wprawdzie zniesmaczył wszystkich, jednak na poziomie publicznym wyzwolił co najwyżej panikę stadną (co za ulga, że nas akurat pominął, zejdźmy mu z drogi, to nas nie ruszy), a gdzieniegdzie dyskretną satysfakcję. 5\n2 Uświadomiłem też sobie, że niewielu młodszych kolegów zada sobie trud, aby poddane w tej książce karykaturalnej dezinterpretacji publikacje zaatakowanych autorów poznad z pierwszej ręki, w niewypaczonej postaci. Dotychczas tylko raz osobliwy dla Ryszarda Skarzyoskiego styl polemiki i podboju nowego obszaru doczekał się odpowiedzi, przy okazji wcześniejszej książki 1. A przecież to, co jest tolerowane, staje się normą. Z tego powodu uczczę rocznicę ukazania się tej rzeczywiście nieszablonowej książki swoją opinią na temat rzetelności zawodowej i kwalifikacji moralnych kolegi, który po przewróceniu stolika ogłosił swoje zwycięstwo w partii szachów. Książka Ryszarda Skarzyoskiego jest miarodajna lecz nie dla stanu nauk o polityce w Polsce, jedynie dla stanu psychicznego autora. Inna rzecz, że dwuznacznośd lub strusia taktyka reakcji na nią jest pouczającym wskaźnikiem stanu i morale naszego środowiska. W tytule mamy zapowiedź analizy problemu: rozstrzygany ma byd dylemat, czy nauki polityczne w Polsce zachowają akademicki charakter i poziom, czy też staną się pseudo-naukowym szyldem dla wiedzy czysto potocznej, magazynem dyplomów przyznawanych za dowolny temat rozprawy, a jeśli chodzi o ich dorobek, to wręcz jak sugeruje śmiało autor śmietnikiem, składowiskiem makulatury. Sprawa postawiona na ostrzu noża tyle tylko, że przy okazji, wymachując nożem, kolega sam się skaleczył. Ale czytelnik zachęcony takim mocnym sformułowaniem tematu łatwo daje się wciągnąd w grę autora za sprawą tabloidalnie atrakcyjnych personalnych smaczków i popisu inwencji autora w inwektywach, epitetach, etykietkach, czyli sprawności porównywalnej z walorami zawodnika konkursu, kto dalej lub szerzej splunie. Rozpościera się przed nami istna psychodrama czy też indywidualno-grupowy seans psychoterapii. Z ekshibicjonistyczną pasją i z widocznym nerwicowym natręctwem autor informuje niemal na każdej kolejnej stronie, jak bardzo nienawidzi 1 Zob. Teresa Łoś-Nowak, O książce Ryszarda Skarzyoskiego Anarchia i policentryzm. Elementy teorii stosunków międzynarodowych, jej oryginalności oraz stylu polemiki naukowej, w: Wł. Mich, J. Nowak (red.), Wokół teorii stosunków międzynarodowych, Lublin\n3 kilku osób, zaś pastwiąc się nad nimi, rozczula się nad sobą (jak bardzo czuje się niedoceniony, niezauważony, niewysłuchany). I przy tym daje czytelnikom szansę: jeszcze macie możliwośd porzucid fałszywych proroków i zostad moimi uczniami, o ile zadacie sobie trud przeczytania i dorośniecie do zrozumienia kamienia filozoficznego, jaki udostępniam w części piątej, rzucając perły wieprzom. Namiętności osobiste (zazdrośd, zawiśd, antypatie charakterologiczne splątane czasem z różnicą poglądów, ale najczęściej o podłożu ambicjonalnym) nie są czymś rzadkim ani niezwykłym w środowiskach twórczych; chod z pewnością ich zasięg, natężenie i publiczne ujawnianie jest bardziej cechą kręgów artystycznych i literackich niż naukowych. Naukowcy tracą dystans do takich emocji głównie wtedy, gdy rywalizują o stanowiska, prestiżowe tytuły czy dotacje. Napięcie emocjonalne z tym związane bywa rozładowywane dwojako: albo konstruktywnie, przez dowodzenie własnej wartości własnymi dziełami, licytację merytoryczną i porównanie, kto jest lepszy, albo przez próby niszczenia rywali i oponentów, w nadziei, że ich niszczenie będzie tym samym dowodem ich nicości i własnej wyższości, mylonej z przewagą agresora. Nikt poważny jednak zwłaszcza w nauce nie poświęca kilkuset stron na wylanie surówki ze swojego pieca. Uczonym zwyczajnie szkoda na to czasu. To jeden ze sprawdzianów profesjonalizmu uczonego: czy umie mówid o badanych problemach albo nawet o różnicach poglądów, skupiając się na temacie i kryteriach merytorycznych, czy też musi ulżyd sobie, wyrażad swoje emocje, uprzedzenia, załatwiad porachunki i wygrywad spór erystyką. Najdelikatniej mówiąc, ta publikacja to nieprofesjonalne zachowanie zawodowca, narażające go jednak na pytanie o poziom i granice jego profesjonalizmu. Demaskatorska furia w stosunku do kolegów obnaża samego autora. 7\n4 Rekordy nierzetelności Książka Ryszarda Skarzyoskiego nie jest ani polemiką spełniającą wymogi merytorycznej kontrargumentacji odnoszonej do tez podważanych, lecz przytaczanych adekwatnie, ani nawet pamfletem (jeśli przez pamflet rozumied utwór nacechowany wprawdzie złośliwością i satyrycznym przejaskrawieniem, jednak odnoszący się do faktycznych cech i poglądów osób krytykowanych), lecz zwyczajnym paszkwilem z elementami donosu. W publikacji tej autor narusza elementarne zasady etyki zawodowej pracownika nauki, na czele z zasadami rzeczowości, uczciwości w krytyce i kultury dyskusji. Zajrzyjmy do kodeksu Dobre obyczaje w nauce. Znajdziemy w nim wymowne nakazy i zakazy: 1.8. Pracownika nauki obowiązuje postawa krytyczna. W swojej działalności profesjonalnej pracownik nauki szanuje poglądy autorytetów naukowych, ale wyżej niż autorytety stawia rzeczowe argumenty. Pracownik nauki dostosowuje stanowczośd swych wypowiedzi do stopnia ich uzasadnienia. ( ) Pracownik nauki nie działa złośliwie na szkodę reputacji zawodowej innego kolegi. ( ) Pracownicy nauki mają szczególny obowiązek szerzenia w swoich środowiskach osobiście oraz za pośrednictwem instytucji i organizacji naukowych, zasad rzetelnej pracy naukowej, tępienia nieuczciwości naukowej lub łamania dobrych obyczajów Pracownik nauki powinien słowem i przykładem przekazywad swym uczniom wiedzę, umiejętności i zasady dobrych obyczajów w nauce Pracownik nauki dba o to, aby krytyka, dyskusja i polemika naukowa prowadzone były z poszanowaniem zasad szacunku, rzeczowości i rzetelności. ( ) Zasada rzeczowości wyklucza nadawanie krytyce lub polemice charakteru personalnego. Zasada rzetelności potępia deformowanie przedmiotu krytyki w celu jego ośmieszenia lub łatwiejszego stawiania zarzutów. ( ) Jak się ma temperament autora do tych zasad? Kolegów, przeciw którym zwraca swoje pióro, za wszelką cenę chodby za cenę ekwilibrystyki słownej 8\n5 i marnych manipulacji interpretacyjnych chce uczynid nieukami, ignorantami względnie doktrynerami, naiwnymi moralizatorami i naprawiaczami świata, kryptoplagiatorami oraz osobami ignorującymi tradycje nauki i dorobek klasyków, przyjmując za kanon własną wybiórczą i arbitralną listę. Kategorycznośd sądów jest odwrotnie proporcjonalna do jakości argumentów i dokumentacji; zresztą, o argumenty autor nie dba, wystarczają mu epitety. Głównym narzędziem polemiki obok inwektyw, epitetów (teorioignoranci, ideokopiarki, wykładowcy szkółki parafialnej lub WUMLu itp.) są w tej książce insynuacje. Autor imputuje krytykowanym kolegom intencje i poglądy, jakie pasują mu do pożądanego demonicznego, a zarazem kompromitującego w jego mniemaniu wizerunku. W szczególności z upodobaniem powtarza i zamieszcza na okładce dwie tezy: (1) pogląd, którego żadna z zaatakowanych osób nie wypowiedziała, że jakoby wszystko jest polityczne z pominięciem zastrzeżenia, że potencjalnie (a więc że niemal wszystko m o ż e, chod nie musi, mied znaczenie polityczne) i w określonych okolicznościach, a nie kiedykolwiek i gdziekolwiek; (2) stwierdzenie, że według teoretyków polityki III Rzeczypospolitej [zwródmy uwagę na tę polityczną etykietkę! M.K.] politologia nie ma własnego przedmiotu poznania. Profesorowie nie zdają sobie sprawy, iż wskutek przyjęcia takiej tezy politologia traci status dyscypliny nauki. W odpowiedzi na tę własną imputację Ryszard Skarzyoski euforycznie masakruje tak ustawionych kolegów: skoro wszystko jest polityczne, to właściwie nic nie jest polityczne, z czego ma wynikad, że politolodzy sami odbierają sobie swój przedmiot i tożsamośd, a przez to pozbawiają siebie prawa do statusu uczonych. Przezornie nie przytacza (bo nie byłby w stanie) żadnego cytatu o takiej treści, lecz zamieszcza odsyłacze do swojego streszczenia. Podobnie zresztą postępuje w całej książce, serwując arbitralne interpretacje i aprioryczne oceny bez jakiegokolwiek pokrycia w komentowanych, lecz nieprzytaczanych tekstach. Student lub doktorant, który w ten sposób omawiałby lub podważał cudze poglądy, zostałby zdyskwalifikowany. Pouczono by go, że najpierw należy przytoczyd czyjąś tezę lub definicję w oryginalnej postaci, a dopiero potem się do niej odnieśd. Lecz takimi regułami nie przejmuje się 9\n6 żaden propagandysta czy erystyczny polemista, który obala taką tezę, jaką sam przypisuje ludziom krytykowanym, który publiczności przedstawia fakty lub poglądy wyłącznie z drugiej ręki, selektywnie i zgodnie z własnym życzeniem, od razu oprawione w odpowiednie ramy pożądanych etykietek. Temperament propagandysty wyraźnie dochodzi do głosu, gdy Ryszard Skarzyoski kataloguje kolegów etykietkami ideologiczno-ustrojowymi, utożsamiając je z cezurami miejsca i czasu (teoretycy PRL, teoretycy III RP). Rozdwojenie jaźni: zbawiciel-pogromca Mógłby ktoś przyjąd za dobrą monetę, że agresywna poetyka tej książki wynika z żarliwej troski autora o tożsamośd i godny status dyscypliny, o dobro wspólne środowiska politologów i o interes społeczeostwa, paostwa, które ponoszą koszty funkcjonowania i określonej jakości pracy tych politologów. Ot, zaangażowanie w sprawę sprawiło, że emocje go poniosły i w tej zapalczywości przesadził z inwektywami oraz kategorycznymi uogólnieniami na wyrost. Może nawet pomylił adres, ale działał w dobrej wierze i w słusznej sprawie. Można by zatem uwierzyd, że ta książka to po prostu sygnał do pobudki i bicie na alarm, bo nasza dyscyplina gnije i upada, wezwanie do mobilizacji w celu ratowania politologii, zanim będzie za późno. A jak wiadomo, gdy ktoś biegnie gasid pożar, to nie czas na etykietę, może nawet kogoś po drodze potrącid i przewrócid; wliczmy to w koszty akcji ratunkowej i podziękujmy mu za refleks. Co prawda, Ryszard Skarzyoski ratuje obiekt swej troski w ten osobliwy sposób, że opluwa generalizując dorobek całej dyscypliny, całego środowiska, zaś akcję ratunkową wieoczy wezwaniem do likwidacji instytucji i kierunków studiów, które tak zwięźle podsumował. Uwierzmy jeszcze przez chwilę, że to działanie jak u strażaka, który sam burzy ścianę, aby nikogo nie przygniotła. Trudno jednak nie zauważyd, że to taki strażak, który, gasząc ogieo, sam podpala. Pamflet Ryszarda Skarzyoskiego to manifest wyjątkowej megalomanii: na opisanych zgliszczach i śmietniku (tak, to jego sumaryczne określenie dorobku 10\n7 polskiej politologii: kosz na śmiecie ) pozostaje już tylko jeden badacz nieskażony; jedynym prawdziwym uczonym wśród politologów okazuje się oczywiście sam autor. Jak biblijny prorok straszy oponentów zagładą, a pozostałym daje szansę ocalenia pod warunkiem przystąpienia do kręgu jego wyznawców. To dośd prosta, znana z praktycznej polityki, droga do autokoronacji: odstrzelę wszystkich, dowodząc namiętnie, że wszyscy poza mną są do niczego, a wtedy jako jedyny ocalały będę też najlepszy. Sprawdzianem rzeczywistych motywacji i intencji autora nie urojonych misjonarsko-zbawicielskich, lecz destrukcyjno-autopromocyjnych (wzniosę swój pomnik na cudzych gruzach), jest jego wyraziście określony stosunek do instytucji, w których uzyskał kolejne stopnie i tytuły, w których wspinał się nie samotnie przecież, lecz wspierany przez innych po szczeblach swojej kariery. Ślubowanie doktorskie, jakie każdy z nas składa przy odbiorze dyplomu, zawiera pewne zobowiązanie: ( ) że zachowasz zawsze życzliwą pamięd o tym Uniwersytecie, na którym zdobyłeś najwyższy stopieo naukowy w dziedzinie nauk humanistycznych i że zawsze w jego potrzebach nieśd mu będziesz pomoc w miarę swych możliwości. Swoje zapewnienie sprzed lat realizuje Ryszard Skarzyoski w dośd oryginalny sposób. Oto jak promuje uniwersytet, na którym uzyskał kolejne dyplomy: Na stronie 341 stwierdza: Tego paostwa nie stad na utrzymywanie takiego uniwersytetu i wielokrotnie nawołuje do zamknięcia wydziałów lub instytutów politologicznych na UW i w całym kraju. Adres tych wezwao jest czytelny: niech władze zrobią z tym bagnem porządek. Podobnie życzliwie wypowiada się o Instytucie Studiów Politycznych PAN, w którym pracował i publikował przed laty, będąc tam kierownikiem zakładu. Czyli przez jakiś czas współtworzył i współfirmował to, co dziś przedstawia jako kwintesencję degrengolady. Postawa jak z typowej psychologii neofity lub konwertyty: z największą pogardą mówid o byłych kolegach, ale tak, jak gdyby mowa była nie o własnym uczestnictwie i jego spuściźnie, lecz o świecie, gdzie mnie nie było. Pewnie autor 11\n8 kieruje się tu ale tylko na własny użytek swoistą filozofią grubej kreski. Mianowicie: dopóki gdzieś pracuję, dopóty ta instytucja jest z grubsza w porządku (chod daleka od mojej własnej doskonałości), lecz z chwilą, gdy z niej odchodzę, oczywiście pogrąża się w zgniliźnie. Potwierdzając zaś przyjęcie obowiązków recenzenta w pewnym kolokwium habilitacyjnym, Ryszard Skarzyoski nie omieszkał zwrócid się do Centralnej Komisji Stopni i Tytułów Naukowych z wnioskiem (żądaniem?), aby wydziałom nauk politycznych polskich uczelni natychmiast odebrad uprawnienia do nadawania stopni w zakresie nauk o polityce, gdyż jak uznaje za oczywistośd w swej książce udowodnił, że nie spełniają one wymogów akademickich. Intrygujący to przejaw pryncypialności: przyjąd zaszczyt i wynagrodzenie, pokwitowad, a przy pokwitowaniu oplud. Tak w praktyce wygląda jego troska o stan i perspektywy polskiej politologii. Rozpędzid! Zlikwidowad! W trybie komisarycznym wyznaczyd likwidatora, lustratora i gwaranta sanacji od podstaw. Książka nie pozostawia wątpliwości, że autor zgłasza się na ochotnika do udziału (chyba w odpowiednio wpływowej roli) w takim przedsięwzięciu. Profesor w wieku przedemerytalnym ujawnia się z temperamentem hunwejbina. Ciekawe, że będąc w swym mniemaniu krytykiem tak pryncypialnym, nie wpadł na pomysł znacznie prostszy w realizacji, a zależny tylko od jego własnej woli i konsekwencji w tak druzgocącej krytyce całego środowiska. Wystarczyłoby dad dobry przykład samooczyszczenia i samemu zrezygnowad ze stopni i tytułów uzyskanych w zakresie nauk o polityce w instytucjach, których marności dowodzi, których dyplom przynosi taki wstyd. Tego jednak nie zrobi, podobnie jak nawróceni poniewczasie dekomunizatorzy nie zwrócą swoich dyplomów, orderów ani nagród, premii, przydziału mieszkao i talonów na samochody otrzymanych w PRL. 12\n9 Spóźniony refleks? Przesłanie tej książki jest czytelne: politologia polska powróci do zdrowia, jeśli wykluczy się z niej sprawców i nosicieli degeneracji w postaci osób wyróżnionych w książce atakiem personalnym. Większą częśd książki wypełnia płomienna, chod monotonna, mowa oskarżycielska, utrzymana w poetyce podobnej do tej, w jakiej przed laty pisane były broszury i przemówienia ukazujące bezmiar nicości i szkodliwości wybranych wrogów ludu. I zgodnie z tymi wzorcami (jak wiadomo, powtarzanie utrwala) skonstruowana jest podobnie jak piosenka z kolejnymi zwrotkami i z natury stałym refrenem. Przytomniejszy czytelnik podstawowego dylematu może mied własny dylemat: co jest rzeczywistym celem, a co pretekstem dla tej ekspedycji karnej. Czy martwi Skarzyoskiego stan polskiej politologii, czy też cieszy go, że z tego powodu może sam zabłysnąd, kopiąc kolegów, z którymi jego droga się rozeszła. Demaskatorska przenikliwośd Ryszarda Skarzyoskiego jest całkiem świeżej daty, o czym świadczą przynajmniej dwa przykłady. Mój artykuł Cecha polityczności i dziedzina teorii polityki uznany w tej książce za jedno ze źródeł skażenia, tj. upotocznienia politologii - ukazał się w zbiorze pod jego redakcją Carl Schmitt i współczesna myśl polityczna w roku Mniejsza o to, że poświęcony jest właśnie polemice z echami potocznego myślenia w teorii polityki. Powstał na zamówienie kolegi Ryszarda (wówczas mojego zwierzchnika) i został zakwalifikowany do druku bez opatrzenia polemiką w tym samym tomie. A przecież jako koordynator tomu mógł ten tekst po prostu odrzucid, mógł uzależnid publikację od poprawek zgodnych z jego poglądem na sprawy lub też skorzystad z bezpośredniej okazji do natychmiastowej riposty albo z oczywistego przywileju odcięcia się od tego tekstu w przedmowie do całości. Jego błędy odkrył, bagatela, po 15 latach. To sytuacja równie komiczna, jak spóźniony o 10 minut wybuch śmiechu bystrego inaczej słuchacza, który w koocu zrozumiał opowiedziany mu dowcip. Wiele miejsca poświęcił autor mojej książce O złośliwej dyskredytacji, z widocznym wysiłkiem anihilacyjnym. To w roku Trochę wcześniej, w swojej 13\n10 opinii z dnia 5 czerwca 2007 roku wystawionej dla Rady WDiNP UW w związku z wnioskiem o powołanie mnie na stanowisko profesora UW na czas nieokreślony tenże Ryszard Skarzyoski napisał: Za najważniejsze dzieło Mirosława Karwata z tego okresu należy uznad <<O złośliwej dyskredytacji. Manipulowanie wizerunkiem przeciwnika>> ( ) Praca ta stanowi nie tylko podsumowanie wieloletnich badao, ale także jest dziełem niezwykle obszernym, wręcz szczegółowym. Stanowi odważne wejście teoretyka polityki na pole badawcze zdominowane dotychczas przez specjalistów od marketingu politycznego. Dzięki temu pokazuje funkcjonowanie tego, co zwykliśmy nazywad sferą publiczną, w nowym świetle. Jak sądzę, zdecydowanie mniej wyidealizowanym, bardziej realistycznym, rzeczowym i wnikliwym ( ). Lecz w tym późniejszym manifeście, który mógłby nosid tytuł Anty-Karwat, pisze teraz, że to przejaw idealizmu, naiwnego moralizatorstwa i pedagogicznomisjonarskich zapędów. A w innym miejscu skwapliwie przytacza cudzą opinięgłupstwo, że przedmiot moich zainteresowao w ostatnich kilkunastu latach (socjotechnika, a zwłaszcza manipulacja, prowokacja, perfidia, repertuar i mechanizm demagogii) to problematyka marginalna dla nauki o polityce i jakkolwiek rozumianej wiedzy o polityce. W rzeczy samej, dietetyka i sztuka kulinarna to sprawa marginalna dla kucharza. Zaś książkę Teoria prowokacji podobno bezpodstawnie opatrzyłem podtytułem Analiza politologiczna, gdyż nie raczyłem łopatologicznie wyjaśnid, na czym polega politycznośd omawianej problematyki ani politologiczny charakter jej ujęcia. Nie przewidziałem, że profesora-politologa trzeba za rączkę naprowadzid na ten ślad. I oczywiście repertuar prowokacji nie ma nic wspólnego z polityką. Ciekawa, pikantna w świetle jego dzisiejszej karwatofobii, jest konkluzja tamtej opinii: ( ) Powyższa analiza dowodzi, że kandydat będzie mógł w najbliższym czasie wystąpid o tytuł naukowy profesora. Jego wniosek będzie w pełni uzasadniony zarówno od strony kształcenia kadry naukowej, jak i własnego dorobku naukowego. Wspomniana wyżej książka <<O złośliwej dyskredytacji>> w moim przekonaniu spełnia wymagania stawiane przy ubieganiu się o tytuł profesora. 14\n11 Na marginesie zauważę jeszcze, że recenzent Skarzyoski okazał się bardzo zdolnym moim uczniem. Zawarty w jego filipice repertuar inwektyw, epitetów, etykietek, insynuacji, przeinaczeo, karykatur i politycznych donosów jest znakomitą i ambitną aplikacją katalogu środków tendencyjnej dyskredytacji, jaki miał okazję poznad we wspomnianej książce. Wszak od czasów Schopenhauera rezerwuar erystyki mocno się wzbogacił. Mam swoją chod nieco dziwną satysfakcję autorską, że moja praca nie poszła na marne, i nawet mój adwersarz czegoś się ode mnie nauczył. Na wdzięcznośd nie liczę, zazdrośd jakoś przeżyję. Inny przykład pryncypialności profesora Skarzyoskiego i jego odpowiedzialności za własne słowo to druzgocąca (na tym samym poziomie, jak omawiana książka) recenzja pewnej habilitacji, której następnie zupełnie nieoczekiwanie, przy konsternacji uczestników kolokwium zaprzeczyło jego głosowanie za nadaniem stopnia. Fakt żywo komentowany nie tylko na uczelni, gdzie miał miejsce ten występ. Takie meandry ocen i wniosków przypominają przypadłości meteopaty, którego zachowania, dobre maniery lub wyskoki zależą od pory roku, pogody, skoków ciśnienia. U Ryszarda Skarzyoskiego zależą odpowiednio od jego stanu psychicznego, nastroju, stanu stosunków z autorami, których poglądy komentuje, od natężenia okazanej mu kurtuazji lub dotkliwości krytyki, i wreszcie (o czym dalej) od koniunktury politycznej. W każdym razie wiarygodnośd kategorycznych stwierdzeo u kogoś, kto tak łatwo i radykalnie zmienia zdanie, jest co najmniej problematyczna, a dokonana wolta jest dlao obusieczna, gdyż naraża go na rozstrzyganie przez czytelników całkiem innego dylematu: czy jest bezwładnie inteligentny, czy też bezwstydnie koniunkturalny. Infantylna zemsta Ale skąd wynika tak radykalna zmiana w ocenie kwalifikacji i dorobku kolegów? 15\n12 Z książki czytelnik się tego nie dowie, ale sam autor publicznie na konferencji politologów w Kazimierzu Dolnym ujawnił okoliczności tej zmiany, jej motywacje i intencje, stwierdzając bez ogródek, że to jego odwet za rzekome upokorzenie podczas pewnego seminarium w INP UW, na którym występował gościnnie z prezentacją swojej autorskiej koncepcji polityki. Jako referent wzbudził najdelikatniej mówiąc konsternację wśród słuchaczy; a największą wśród młodych pracowników nauki i doktorantów. Dramatyczny okazał się kontrast między reputacją, jaką wcześniej zawdzięczał swym książkom z zakresu historii myśli politycznej i filozofii politycznej, a zademonstrowaną w referacie-autopanegiryku nonszalancją w stosunku do dorobku poprzedników i autorów sobie współczesnych, co szło w parze z zaskakującą nieudolnością w przedstawieniu własnych założeo, definicji i tez, nieskładnością wywodu, gonitwą myśli, za którą nie nadążała mętnośd ekspresji. Wizerunek renomowanego uczonego i wieloletniego wykładowcy został wystawiony na ciężką próbę. Odpowiedzią słuchaczy na tę improwizację nadrabianą wyzwaniem rzucanym całemu światu były liczne pytania z wątpliwościami, komentarze krytyczne, namowy do uściślenia, sprostowania wobec uproszczeo itd., co autor uznał a narastało to później jak kula śnieżna ze śnieżki za wrogośd i oczywistą intelektualną nicośd (znany syndrom geniusza zapoznanego). Rozumiem, że Ryszard Skarzyoski miał powody, by czud się zdruzgotanym i zawstydzonym ale co najwyżej na takiej zasadzie, jak markowy zawodnik, któremu w jakimś meczu przydarzył się blamaż. Wiadomo jednak, że w osobowości narcystycznej wszelkie uchylenie się od hołdu (nie mówiąc już o jakiejkolwiek krytyce czy chodby życzliwej uwadze, podpowiedzi, poprawce) odbierane jest jako upokorzenie. I tak też określił to publicznie autor omawianego tu paszkwilu, powołując się jeszcze na plotkę z drugiej ręki, że jakoby ktoś z doktorantów nazwał go burakiem z Białegostoku. Zaiste, po czymś takim Warszawa zasłużyła na unicestwienie. Dobrze, że nie miał pod ręką bomby atomowej. Pokłosiem tego epizodu, o jakim najrozsądniej byłoby jak najszybciej zapomnied, były najpierw przysłane do INP UW trzy pseudorecenzje formalnie 16\n13 dotyczące książek Zbigniewa Bloka, Mirosława Karwata i Tadeusza Klementewicza, a faktycznie będące eksplozją osobistej frustracji i kompensacyjnej agresji przeistoczonej w atak personalny. Napisane zostały w ekshibicjonistycznej poetyce wyznania nienawiści, którą poznali później czytelnicy książki Podstawowy dylemat. Reakcją na odmowę publikacji w takiej formie i wciąż życzliwą zachętę do zastąpienia amatorskich listów gooczych rzeczowym, merytorycznym stylem krytyki z uwzględnieniem reguł kultury dyskusji, było rozszerzenie listy wrogów i rozwinięcie elaboratu z 80 znormalizowanych stron do 350 stron druku (czyli ok. 600 stron znormalizowanych). W rozmowie ze mną już po opublikowaniu tego epokowego dzieła autor przejawił dialektyczną zgoła gibkośd. W pierwszym zdaniu: Agresja? Jaka agresja? A w drugim zdaniu: Ja ten wydział zniszczę. Po drodze były jeszcze zapowiedzi udaremnienia awansu Tadeusza Klementewicza na profesora nadzwyczajnego UW. Nieskuteczne, czekajmy więc na zapowiedziany zresztą tom drugi egzorcyzmów Skarzyoskiego. Doprawdy żenujący to objaw infantylizmu. Dąsy, zawziętośd i rozmach strategiczny jak z piaskownicy. Nagłe nawrócenie na kult Franciszka Ryszki Skarzyoski ustawia sobie w wygodnej pozycji i profilu nie tylko tych, których atakuje, ale również autorytety, których chce użyd jako tarczy i jako pałki w swym ataku na piętnowanych autorów. I tak, czytamy w tej książce, że autorzy warszawscy niszczą dorobek Franciszka Ryszki. Ba, dowiadujemy się, że uczniowie Artura Bodnara zdradzili swego nauczyciela i patrona przez tłumienie i zwalczanie poszukiwao dotyczących specyfiki przedmiotu nauki o polityce. Odezwał się adorator i spadkobierca Artura Bodnara, Kazimierza Opałka i Franciszka Ryszki. Tych samych uczonych w innym rozdziale tegoż traktatu-donosu mianował (w domyśle i nie tylko w domyśle, również wprost) koryfeuszami oczywiście skompromitowanej teorii polityki PRL. Larum równie komiczne jak niesmaczne w swym stężeniu hipokryzji. 17\n14 Oto odnalazł się i przemówił co prawda, po latach milczenia w tej sprawie obrooca spostponowanego Franciszka Ryszki. Jednak starsi koledzy dobrze pamiętają, z jaką zawziętością podważał Ryszard Skarzyoski autorytet Franciszka Ryszki w swojej małostkowej walce o wyłącznośd na Carla Schmitta; wbrew faktom i rozsądkowi chciał byd na tym polu starszy i pierwszy od nestora. Ostrzał artyleryjski kierował zresztą przeciw każdemu, kto ośmielił się w każdym razie bez jego przyzwolenia zająd się teorią polityki Carla Schmitta. I nie była to agresja wyłącznie rytualna, lecz jak najbardziej praktyczna, np. taka, jak podjęta w latach dziewięddziesiątych wściekła, ewidentnie niemerytoryczna próba utrącenia pewnej habilitacji, na szczęście nieskuteczna, bo napotkała opór skonsternowanego środowiska. Drugim przekrętem Skarzyoskiego, jako samozwaoczego kustosza pamięci o Ryszce, jest powoływanie się na poglądy profesora w argumentacji za urojonym monizmem teoretycznym, który ma polegad na tym, że nauka o polityce ma jednąjedyną adekwatną teorię, której przedmiot i aparat kategorialny jest jednorodny. Ten chwyt-podpórkę powtórzył Skarzyoski w panelu na II Kongresie Politologów. Tymczasem każdy, kto zadał sobie trud studiowania publikacji Franciszka Ryszki z zakresu teorii polityki i kto miał okazję uczestniczyd w seminariach profesora, wie, że jego pogląd był dokładnie przeciwny. Franciszek Ryszka konsekwentnie negował nawet sam termin,teoria polityki (w liczbie pojedynczej) i opowiadał się za terminologią tudzież dydaktyką pluralną (z tezą, że istnieje jedynie wiele konkurencyjnych teoryj polityki, wyrosłych z odmiennych orientacji metodologicznych i paradygmatów). Dystans historyczny sprawia, że można mied w tej sprawie mieszane uczucia: z jednej strony, słuszny był nacisk na poznanie i analizę porównawczą tej wielonurtowości, z drugiej strony, autorytatywne stanowisko profesora Ryszki w radykalnym praktycznym zastosowaniu spowodowało na pewien czas wylanie dziecka z kąpielą, tzn. zarzucenie w dydaktyce i w publikacjach teorii polityki uprawianej na innej płaszczyźnie i zasadzie jako systematyki i syntezy problemów oraz kategorii, poszukiwanie wspólnego mianownika. Ale to kwestia do 18\n15 osobnej dyskusji; w każdym razie wyjątkowo niesmaczna jest ta autokreacja Ryszarda Skarzyoskiego na spadkobiercę, nieomal ucznia i wykonawcę testamentu Franciszka Ryszki. Realny problem w fałszywej optyce Pretekstem do napaści na wybranych autorów, a przy okazji do zdezawuowania całego środowiska, stał się realny problem społeczny, jakim jest niebezpieczna tendencja do obniżania standardów w publikacjach naukowych, w pracach dyplomowych i w przewodach doktorskich, habilitacyjnych oraz do rozmycia tożsamości nauk o polityce. A tendencja taka bezsprzecznie towarzyszy żywiołowemu rozszerzaniu frontu w badaniach i w dydaktyce. Przemijająca dziś koniunktura dla politologii zdemoralizowała wielu kolegów spragnionych łatwego sukcesu czy zastępczego szyldu. Zepsucie nadal niebezpiecznie narasta na zasadzie dynamicznego sprzężenia zwrotnego: im więcej profanów, nieuków, hochsztaplerów dopuszczamy do statusu uczonych, tym więcej jest później skandalicznych decyzji o otwarciu przewodu i recenzji sankcjonujących grafomanię, banał, nieudolne kompilacje, gdyż z czasem ci beneficjenci taryfy ulgowej sami stają się mistrzami i autorytatywnymi sędziami, poza tym, że pozostają jak przedtem, u progu swej kariery załatwiaczami i układowiczami. Zabójcze są też dla politologii praktyki zatrudniania i akredytowania jako politologów wykładowców i badaczy z innych dyscyplin, pozostających w dziedzinie nauki o polityce dyletantami, a tym bardziej przeistaczanie instytutów czy katedr politologii w rodzaj schroniska dla nieprzesadnie wybitnych historyków, prawników, ekonomistów czy pedagogów. Ale w książce Skarzyoskiego ten problem został przedstawiony w postaci wielokrotnie zmistyfikowanej, z gruntu fałszywej. (1) Autor przypisuje sobie pionierską wręcz zasługę i heroiczny przełom w sprawie, o której środowisko dyskutuje już od dawna (tyle że w stosownych i odpowiedzialnych formach), w której już dawno wypowiedziało się przed nim wiele autorytetów. Inna sprawa, że jak dotąd z marnym skutkiem, że tendencja do inflacji 19\n16 i profanacji dyplomów politologicznych rzeczywiście pogłębia się i wymaga powstrzymania. Jednak jej przyczyny tkwią nie tylko w samoświadomości i morale politologów, lecz także głębiej - w ekstensywnej reprodukcji działalności naukowej w ogóle. Jeśli chodzi o poziom naukowy politologów, to w tym wypadku ryba nie tyle psuje się od głowy, ile zostaje zatruta w toksycznym środowisku. W każdym razie jednak śmieszna jest ta kreacja i autonominacja na pierwszego przytomnego i sprawiedliwego, który przejrzał na oczy, i zarazem na ostatniego Mohikanina. Wizerunek zdesperowanego i osamotnionego obroocy jakości studiów, przeciwnika masówki i chałtur. Zwłaszcza u profesora, który jeśli mnie pamięd nie myli sam swego czasu kierował w Białymstoku wydziałem zamiejscowym uczelni prywatnej powołanym bez stosownych uprawnieo i w konsekwencji zamkniętym decyzją, ministerialną. (2) Rzeczywisty problem akademickości badao, publikacji i dydaktyki nauk politycznych został potraktowany jako pretekst i narzędzie do porachunków osobistych oraz do wyładowania osobistej frustracji z powodu domniemanego niedocenienia w środowisku. Stał się okazją do paszkwilu urągającego godności nie tylko osób i instytucji zaatakowanych w konwencji tak prymitywnej i infantylnej, lecz przede wszystkim własnej godności i zawodowej wiarygodności autora. (3) Motywem przewodnim tej książki jest natrętnie powtarzana jak refren piosenki, i komiczna wręcz, lecz potraktowana jako oczywistośd, sugestia, że rozmycie kryteriów tożsamości dyscypliny i wymogów naukowości w wieoczonych dyplomami pracach na stopnie naukowe to skutek zaczytywania się armii politologów w zgubnych pracach teoretyków i niewolniczego wręcz posłuszeostwa (z powodu powszechnego zastraszenia!) wobec Zbigniewa Bloka, Bohdana Kaczmarka, Mirosława Karwata, Tadeusza Klementewicza, Barbary Krauz-Mozer. Przy tej okazji stykamy się z klasycznym mechanizmem projekcji: swój autokratyczny i pełen samoupojenia styl obcowania z kolegami i podwładnymi Skarzyoski (a jest z tego znany) przypisuje kolegom. Myślałby ktoś, że obniżenie poziomu (bynajmniej nie wszystkich, niektórych, chod licznych!) prac dyplomowych, publikacji i wykładów to 20\n17 rezultat i przejaw niedostatków metodologicznego i teoretycznego przygotowania części (ale tylko części!) badaczy i wykładowców nie będących teoretykami; czasem także nonszalancji teoretyków. A może także ich wygody, czerpania korzyści ze zgubnej komercjalizacji oświaty (bo to już nie kształcenie, to rynek usług edukacyjnych ) oraz masowej, hurtowej produkcji dyplomów. Że to skutek epidemicznej inflacji stopni naukowych, która już dawno przeszła z poziomu magisterium na poziom doktoratów, a zaczyna już obejmowad nawet szczebel habilitacji? Otóż nie, to nie komercjalizacja nauki, chałturnictwo i walka o byt (o popyt na usługi), pogoo za nabywcą, nawet nie teoretyczno-metodologiczne niedokształcenie outsiderów politologii, lecz zaczytywanie się w szkodliwych książkach zadżumionych teoretyków ma byd przyczyną upadku polskiej politologii. Co prawda, przeczy temu pewna konstatacja zresztą, z gatunku pobożnych życzeo: Książki Karwata, jak on doskonale wie, nie znajdują czytelników, ponieważ nie sposób w nich znaleźd czegokolwiek przyciągającego uwagi (s. 127; składnię przytaczam za moim wykształconym krytykiem - M.K.). W innym miejscu, przeciwnie, tłumaczy, że jednak czytają, a ci, którzy nie czytają, też chłoną i przyswajają. No cóż, obok logiki formalnej, deontycznej i dialektycznej istnieje jeszcze, jak widad, logika maniakalna. Oraz logika Kargula w starciu z Pawlakiem: nie kijem go (że nikt go nie czyta), to pałką (że czytanie go jest szkodliwe, a nawet nieczytający zostają zarażeni). Tę sprzecznośd tez można ewentualnie wytłumaczyd metafizycznie (transcendencja szkodliwych, chod nieczytanych idei), psychoanalitycznie (potęga podświadomości, sublimacja popędów), a nawet medycznie: ofiary Bloka, Kaczmarka, Karwata, Klementewicza i Krauz-Mozer wprawdzie same nie palą, ale w obcowaniu z palaczami ulegają zatruciu. Ale jak to się stało, że jeden jedyny Ryszard Skarzyoski okazał się odporny na ich wyziewy, chod przez kilka lat miał stycznośd niemal codzienną z Karwatem i Klementewiczem? 21\n18 (4) Wyjątkowym fałszem (udaną naiwnością) trąci natrętna sugestia, że ta przypadłośd dotyczy wyłącznie nauk politycznych, a w każdym razie, że tylko w tej dziedzinie osiągnęła stan krytyczny i skandaliczny. Jak gdyby nie było podobnych zjawisk, np. u pedagogów, specjalistów z zakresu nauk o administracji i zarządzaniu czy historyków (gdzie permanentnie toczy się i nie wygasa odwieczna batalia między egzekutorami standardów dyskursu naukowego a zwolennikami potocznego, plotkarskiego, czysto kronikarskiego lub ideologiczno-propagandowego charakteru narracji). Fałszywie schlebiając kolegom z sąsiednich, pokrewnych, pogranicznych lub podstawowych i historycznie starszych dyscyplin, Ryszard Skarzyoski skwapliwie mianuje ich arbitrami w ocenie kwalifikacji naukowych politologów byle tylko dołożyd politologom przy użyciu rzeczywistego lub mniemanego autorytetu tych innych nauk. W tej manipulacyjnej taktyce Skarzyoski jest o tyle konsekwentny, że wydawniczym recenzentem swego apodyktycznego podsumowania stanu nauk politycznych uczynił profesora (oczywiście kolegę z własnego podwórka, nie z odleglejszych stron) operującego raczej w badaniach szczegółowych niż w sferze syntez, modeli teoretycznych na pograniczu socjologii i historii. Profesora, który nawet nie udaje recenzenckiego dystansu do książki, jaką współfirmuje własnym nazwiskiem, gdyż w innym miejscu podobny styl polemiki opiewa jako przykład owocnej prowokacji intelektualnej 2. A swoją drogą ciekawe jest, do jakiej kompetencji w dziedzinie nauki o polityce (zwłaszcza teorii polityki) oraz metodologii nauk humanistycznych poczuwa się ten recenzent - sąsiad z innego podwórka, skoro podjął się życzliwej oceny książki tak mocnej i śmiałej w generalizacjach, uzurpującej sobie status miarodajnej diagnozy. (5) W tym zakłamanym hołdzie dla dyscyplin starszych i będących niezbędną podstawą dla politologii Ryszard Skarzyoski udaje, że ich nie dotyczy analogiczny jak u politologów problem, czy wszystko jest historyczne albo wszystko jest społeczne. 2 Edmund Dmitrów, Kilka uwag o pożytkach wynikających z prowokacji intelektualnych dla teorii stosunków międzynarodowych, w: Wokół teorii..., cyt. wyd. Jak się okazuje, erystyczna mieszanka impertynencji, przeinaczeo i krętactwa to prowokacja intelektualna. 22\n19 Nic dotychczas nie wskazuje na to, aby historia czy socjologia przeżywały śmiertelny kryzys z powodu rzekomego rozmycia swego przedmiotu lub aby ratując swą tożsamośd przez wyznaczenie granic między tym, co społeczne/historyczne zamierzały wycofad się z pól badawczych, na których są obecni przedstawiciele innych dyscyplin: ekonomiści, prawnicy, psycholodzy, muzykolodzy. Bo też nie na zasiekach i nie na rzekomej jednorodności przedmiotu opiera się tożsamośd jakiejkolwiek dyscypliny nauki, ale na określonym typie pytao, hipotez, ukierunkowaniu poszukiwao, odpowiadających temu pojęd i kryteriów kwalifikacji zjawisk. I żaden ideologiczno-administracyjny zakaz nie zapobiegnie wzajemnemu przenikaniu się i inspirowaniu dyscyplin odrębnych i konkurencyjnych. (6) Ale żeby to zrozumied, trzeba mied chodby elementarne pojęcie o różnicy między przedmiotem w sensie ontycznym, abstrakcyjnym przedmiotem poznania, przedmiotem konkretnego badania i przedmiotem wyjaśniania. O tym traktuje książka Józefa Niżnika, na którą powołuje się Skarzyoski na oślep; wątpliwe, czy po lekturze raczej na zasadzie pożyczki z cudzych przypisów (np. od Karwata). Trzeba by też przemyśled konsekwencje różnicy między pojęciami oglądowymi a pojęciami konwencjonalnymi tudzież zasady aspektowości w poznaniu (tu kłaniają się Mannheim, Ossowski i wspomniany Niżnik). Trzeba wreszcie mied świadomośd strukturalnej i w konsekwencji metodologicznej różnicy między prostą dyscypliną skupioną na jednym tylko aspekcie badanych zjawisk a megadyscypliną, czyli w praktyce rodziną dyscyplin i subdyscyplin, zespoloną jakimś wspólnym mianownikiem. Otóż historia, socjologia, psychologia, ekonomia, pedagogika i politologia również nie są dyscyplinami w tym prostym, jednowymiarowym znaczeniu, lecz właśnie rodzinami dyscyplin, niekiedy formalnie dośd odległych od siebie pod względem zakresu problematyki, rodowodu i własnego specjalistycznego języka. Wystarczy w tym kontekście przemyśled związek, a zarazem różnicę między takimi subdyscyplinami jak np. socjologia wychowania, socjologia pracy, socjologia prawa (zaliczana zarazem do bloku prawoznawstwa), odpowiednio np. między 23\n20 historią sztuki, historią gospodarczą, historią techniki; między abstrakcyjną teorią paostwa, ustrojoznawstwem i badaniami z zakresu komunikacji politycznej. Ile z tego rozumie Ryszard Skarzyoski, atakując z impetem nosorożca, wskazuje sam, gdy z powodu mojego porównania relacji między teorią polityki i politologią (nauką o polityce) do relacji między teorią wychowania i teorią kształcenia a pedagogiką przypisuje mi pedagogiczne misjonarstwo. A dowodzid tego mają moje komentarze następujące po analizie pewnych mechanizmów. To kolejny przejaw logiki maniakalnej, a zarazem rozumowania nie sięgającego nawet poziomu świadomości potocznej, bo opartego na obsesyjnych i prostych skojarzeniach jak u erotomana lub psa Pawłowa. Miska rzeczywiście może kojarzyd się z mlekiem lub mięsem, to z krową dojoną lub przetworzoną na wołowinę i kiełbaski, krowa z pastuszkiem, pastuszek z fujarką i łąką. Ale jako żywo to nie jest tok myślenia właściwy teoretykom. (7) Obrona przez atak (obrona tożsamości i naukowości politologii przez atak na domniemane manowce pseudoteorii i mateczniki potocznej wiedzy o społeczeostwie ), jaką zastosował Ryszard Skarzyoski, przypomina na przemian to wyważanie drzwi otwartych, to znów bombardowanie głową ściany. A dzieje się tak dlatego, ponieważ nie rozumie on subtelnej różnicy między wspólnym przedmiotem nauki (czy też: nauk) o polityce w ogóle, a skonkretyzowanym, zróżnicowanym przedmiotem poszczególnych dyscyplin i subdyscyplin politologii. Co więcej, nie rozumie zróżnicowania funkcji nauki jako takiej (opisowych, eksplanacyjnych, prognostycznych) tudzież podziału pracy w rodzinie nauk (historycznych, ekonomicznych, prawnych, politycznych) i związanego z tym wyspecjalizowania poszczególnych (sub)dyscyplin w określonych zadaniach (np. bardziej w interpretacji lub bardziej w ewidencji empirycznej i systematyce zjawisk, w diagnozie stanu rzeczy w pewnej dziedzinie). Wyłazi szydło z worka, gdy w rozpędzie uznaje za naukę jedynie teorię rozumianą jako dyscyplinę naukową. To duży skrót myślowy, jak poślizg noża przy krojeniu chleba. Wymaganie, by każdy opis czy gromadzenie i przetwarzanie danych służyły odpowiedzi na jakieś pytanie badawcze i wsparte były założeniami 24


1. kolejka Euro 2020. Jakie typy bukmacherskie na 11-15 czerwca? | Bukmacherzy w Polsce\nOd 11 do 15 czerwca potrwa 1. kolejka meczów Euro 2020. Jakie typy bukmacherskie warto zagrać w tym czasie? Oto gotowe pewniaki i kupony, które dobrze jest poznać!\nZakłady bukmacherskie na Euro 2020. Jest w czym wybierać!\nNawet najwięksi malkontenci nie powinni mieć powodów do narzekania na to, co można znaleźć w ofercie bukmacherskiej na Euro 2020. Obstawianie mistrzostw Europy na pewno będzie wielkim hitem wśród typerów i co do tego nikt nie ma prawa mieć najmniejszych wątpliwości. W zasadzie nie istnieje taki zakład na najważniejszy piłkarski turniej roku, którego nie dałoby się zagrać w internecie. Oczywiście, nie wszystkie są warte uwagi.\nNa chwilę zostawmy na bok typy czy Polska wyjdzie z grupy Euro 2020 oraz podobne. W tym momencie najważniejsza jest dla nas 1. kolejka Euro 2020 oraz to, jakie pewniaki bukmacherskie można podczas niej postawić.\nMecz otwarcia Euro 2020 odbędzie się w dniu 11 czerwca. Nie tylko będzie to pojedynek numer jeden, ale także start całej 1. kolejki fazy grupowej mistrzostw. Podopieczni Paolo Sousy występy rozpoczynają w dniu 14 czerwca, a ich pierwszymi rywalami będą Słowacy, których uważa się za najsłabszy zespół grupy E.\nNa samym końcu naszego materiału znalazły się informacje na temat tego, gdzie obstawiać Euro 2020 typy bukmacherskie. Gotowe kupony powinny też pomóc tym najbardziej niezdecydowanym, którzy nie mają pojęcia nie tylko, na co postawić, ale także – gdzie.\nEuro 2020 typy bukmacherskie. Jakie pewniaki na 11-15 czerwca?\nPierwsza kolejka to zawsze jedna wielka niewiadoma, ponieważ faworyci niekoniecznie muszą pokazać się z możliwie jak najlepszej strony, a na tym etapie może też wyłonić się jakiś czarny koń turnieju. Wszyscy chcieliby, żeby tym drugim okazała się Polska, ale czy tak rzeczywiście będzie, czas pokaże. Fakty są na pewno takie, że wiele osób wierzy w sukces Biało-Czerwonych ze Słowakami i również liczy na awans z grupy przynajmniej z trzeciego, a najlepiej co najmniej drugiego, miejsca.\nJakie zagrać na Euro 2020 typy 11-15 czerwca? Na pewno warto postawić na te reprezentacje, które wydają się być murowanym faworytem do odniesienia sukcesu nie tylko w pojedynczym spotkaniu, ale też i w turnieju w ogóle. Do tego grona zaliczyć można Belgię, Anglię, Włochy czy Holandię. Zawieść nie powinna również Portugalia, która w dniu 15 czerwca zagra z Włochami w Budapeszcie.\nPewniaki na Euro 2020. Obstawianie 1. kolejki fazy grupowej:\nWłochy wygrają z Turcją (1.66)\nBelgia wygra z Rosją (1.78)\nAnglia pokona Chorwację (1.80)\nHolandia wygra mecz z Ukrainą (1.69)\nPortugalia zwycięży w pojedynku z Węgrami (1.58)\nNie bez powodu w naszym zestawieniu zabrakło spotkania z udziałem Polski. Pewnie niewiele jest takich osób, które lubią grać u bukmachera mecze Biało-Czerwonych. Wynika to z faktu, że niekiedy trudno jest rozpoznać subiektywną opinię od obiektywnej. Podobnie może być w przypadku, gdy będzie chciało się zagrać na mecz Polska – Hiszpania typy na Euro 2020. Niektórzy ten pojedynek powinni sobie darować!\nJak doskonale to widać, wybrane przez nas zostały zakłady tylko z samymi pewniakami. Chyba nikt nie wyobraża sobie tego, by na starcie turnieju zawiedli Włosi, Belgowie czy Portugalczycy, obrońcy tytułu mistrzowskiego. Okazuje się za to, że za ich zwycięstwa całkiem nieźle się płaci – ponad 4200 zł jest do wygrania!\nEuro 2020 typy Fortuna\nNasz przykładowy kupon powstał na stronie internetowej www.eFortuna.pl. Można grać na niej bez podatku, dzięki czemu wygrane są powiększone o 14%. W ten sposób zdobywa się znacznie więcej, niż u większości stron bukmacherskich w naszym kraju.\nJak dużo zarobić na Euro 2020? Grając na niespodzianki!\nDla żadnego wprawionego w boju typera nie powinno być niczym dziwnym to, że najwięcej zarobić się da na… niespodziankach. Jeżeli będziemy grać na Euro 2020 na faworytów, zarobimy sporo, ale to przy sensacjach będziemy mogli zyskać naprawdę ogromne środki. I wcale nie chodzi o to, by grać tylko na to, co jest bardzo mało realne.\nNie ukrywajmy, Polska przed Euro nie wyglądała w sparingach najlepiej. Nie jest powiedziane, że wygra ze Słowacją, a kursy na remis sukcesywnie spadają. Podział punktów jest też bardzo prawdopodobny w pojedynku Niemcy – Francja, gdyż mierzą się ze sobą dwie naprawdę mocne ekipy, wśród których trudno jest wskazać wyraźnego faworyta. Na koniec warto wspomnieć jeszcze o spotkaniu Szkocja – Czechy. Zapowiada się na szczególnie wyrównany i kursy także na to wskazują.\nSTS typy Euro 2020 na 11-15 czerwca\nFrancja zremisuje z Niemcami – 3.00\nPolska zremisuje ze Słowacją – 3.25\nSzkocja podzieli się punktami z Czechami – 2.85\nTylko trzy mecze, a kurs całkowity to – uwaga – 27.79. To oznacza, że można na www.STS.pl postawić 300 złotych, by mieć szansę na wygranie ponad 7330 złotych!\nPrzypominamy, że jest dostępny w STS bonus bez depozytu na Euro 2020. Z kodem promocyjnym „BETONLINE” jest w tym miejscu do zgarnięcia 29 PLN na start. Dodatkowo, można przy dokonywaniu pierwszej wpłaty liczyć na specjalny prezent w wysokości do 1200 PLN ekstra!\nZakład bez ryzyka do 110 PLN z kodem „BETONLINE” do odebrania na www.eWinner.pl >>\neuro 2020 typy 11-15 czerwca\neuro 2020 typy sts\ngotowe typy na euro 2020\nnajlepsze typy na euro 2020\nPoprzedni artykułPolska wyjdzie z grupy na Euro 2020? Oto najnowsze typy + kursy!\nNastępny artykułKurs na Polskę ze Słowacją to aż 30.00 w Superbet!


Tańczący “Giwi” zdemaskował, gdzie chowa działa i czołgi. Pod osłoną bloków mieszkalnych! (WIDEO) – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\nTańczący “Giwi” zdemaskował, gdzie chowa działa i czołgi. Pod osłoną bloków mieszkalnych! (WIDEO)\n21 lip 2015 Ukraina 5 comments\nSłynny dowódca separatystycznego batalionu “Somalia” wykorzystuje jako “żywą tarczę” bloki mieszkalne w Doniecku do osłony swoich dział i czołgów. Tajemnica bazy separatystów wyszła na jaw po tym jak separatyści umieścili w sieci wideo ze świętowania urodzin “Giwiego”.\nNa podstawie analizy tego wideo ukraiński wywiad lotniczy dokładnie ustalił położenie bazy separatystów i pokazał ją na filmie. Bazę tę separatyści nazywają potocznie “9-piętrowiec”, z racji tego że tuż obok – na ulicy Wzliotnej 11 A stoi wielopiętrowy blok mieszkalny, w którym żyje ok. 100 rodzin. W pobliżu jest jeszcze kilka innych domów.\n“Dom ten skutecznie osłania separatystów przed ukraińskim ostrzałem z trzech stron – od Awdiejewki, Piasków i Wodianoje. Terroryści czują się tu bezpiecznie, chowają tu czołgi i moździerze, a także urządzają potańcówki” – stwierdza ukraińskie dowództwo.\nNa filmie widać stanowiska ogniowe separatystów ulokowane tuż obok bloku i zniszczonej stacji energetycznej. Odległość od linii frontu wynosi mniej niż 5 km, co jawnie narusza porozumienia rozejmowe z Mińska – oceniają autorzy materiału.\nTagi: czołgi Donieck Giwi separatyści uzbrojenie wideo wojna na Ukrainie\n21 lipca 2015 o 20:22 Odpowiedz ↓\nUlica Startowa to szosa dojazdowa do terminala lotniczego, a “Startowa” to także nazwa całego kwartału. Blok stoi w tym kwartale tuż przy ul. Goworowa, 200m od nie dokończonego terminala lotniczego dla VIPów.\nTaka lokalizacja ukrycia jest całkiem typowa, bo to najbliższy lotnisku nie zburzony jeszcze wysoki obiekt o dużej powierzchni.\nZburzona już wieża kontroli lotów jest ponad 2 km od tego miejsca i ostrzał wieży szedł głównie z okolic garaży (niecały kilometr od niej) i pobliskich budynków mieszkalnych przy ul. Stratonautów. Tam pewnie wiele z tych niewielkich zabudowań nie zostało (choć obrona była głównie snajperska; trudno było strzelać z przenośnego granatnika celnie na odległość ok. 1,3 km w dodatku w budynek, który mógł być zamieszkany). Zabudowania znajdującego się na linii strzału w pół drogi klasztoru żeńskiego były chyba już wówczas opuszczone (pozostanie w nich byłoby proszeniem się o śmierć).\n21 lipca 2015 o 23:03 Odpowiedz ↓\nMam nadzieję, że Giwi jak i jego resztę ferajny, wkrótce spotka zasłużony odpoczynek w ziemi, którą napadli, niszczą i grabią.\n21 lipca 2015 o 23:10 Odpowiedz ↓\nZa to, co Rosjanie zrobili nam, Polakom, (wielokrotne zabory, grabieże, pozbawianie życia naszych elit, czystki etniczne, wywózki na Sybir, pozbawienie Polski prawie połowy jej terytorium i wymordowanie przeszło 1,5 miliona(!) Polaków) nie życzę im niczego dobrego. Niech ich spotka tylko to, co oni zafundowali naszej Ojczyźnie i naszemu narodowi.\nTo wystarczy … żeby przestali istnieć,\na przynajmniej liczyć się w świecie.\n21 lipca 2015 o 23:13 Odpowiedz ↓\nTam, gdzie Rusek, tam syf, kiła i mogiła. Tak było i jest już od wieków.\n14 marca 2016 o 19:33 Odpowiedz ↓\nNie siejcie tej banderowskiej propagandy, bloki są już od dawna opuszczone przez mieszkańców.


Wstecz / Viñalesowi eksplodowały hamulce Dalej / U Quartararo pojawiły się wątpliwości\nPol Espargaro aż do ostatniego zakrętu walczył o zwycięstwo w Grand Prix Styrii. Ostatecznie, po zaciętej i widowiskowej walce, piątą rundę MotoGP zakończył na trzecim miejscu.\nEspargaro mógł znaleźć się nawet poza pierwszą trójką. Suzuki domagało się kary dla zawodnika KTM po tym, jak wyjechał poza tor w ostatnim zakręcie tuż przed metą.\nHiszpan naprawdę był bliski pierwszego zwycięstwa w MotoGP, ale nie widać po nim rozczarowania, że ukończył drugi wyścig na Red Bull Ringu na najniższym stopniu podium.\nDo ostatniego zakrętu dojeżdżał jako lider, w walce z Millerem obydwaj pojechali bardzo szeroko, co wykorzystał Miguel Oliveira, docierając do mety jako pierwszy.\n- Jestem naprawdę zadowolony. Było jak w wyścigu Moto3, każdy mógł wygrać. Było nas trzech, którzy mieli największe szanse, mi się jednak nie udało, mimo że byłem pierwszy aż do ostatniego zakrętu. Skończyłem jako trzeci, ale z pewnością sprawiliśmy dużo frajdy tym, którzy oglądali wyścig w domu - powiedział Pol Espargaro.\nPo wyścigu nastąpił dość ostry protest Davide Brivio, który chciałby ukarać Hiszpana za jazdę „po zielonym” już za krawężnikiem wyznaczającym nitkę toru. Gdyby protest przyjęto na podium stanąłby wtedy Joan Mir.\nJednak Espargaro i tak już został wystarczająco ukarany, tracąc w walce dwie pozycje.\n- Jasne, pojechałem po zielonym, ale dlatego, że mnie wypchnięto. Nie mogli mnie ukarać, ponieważ zrobiliby to dwa razy: straciłem już dwie pozycje, więc strata kolejnej to byłoby już za dużo - stwierdził.\nMówiąc jeszcze o walce z Millerem, dodał: - Rywalizowaliśmy o zwycięstwo. Próbował minąć mnie po wewnętrznej, ale pojechał szeroko i zabrał mnie ze sobą. Tak bywa, gdy w ostatnim zakręcie toczy się bój o zwycięstwo. Koniec końców wygraną oddaliśmy Oliveirze, choć oczywiście musiał tam być, żeby po nią sięgnąć, na co zasłużył. To była dobra walka.


Transport – Komunikacja/Transport – Protokoli — Safe stay in Croatia\nczęsta dezynfekcja rąk, jeśli nie są w widoczny sposób zabrudzone. Konieczne mycie wodą i mydłem oraz dezynfekcja, jeśli są w widoczny sposób zabrudzone. Dezynfekcja powierzchni roboczych kilka razy dziennie.\nOgólne zasady dla pasażerów\nnoszenie poprawnie założonych maseczek ochronnych, z wyjątkiem dzieci do 6 roku życia, podczas całego pobytu na pokładzie samolotu;\njeśli z powodów zdrowotnych pasażer nie może nosić maseczki ochronnej, obowiązkowe jest aktualne zaświadczenie lekarskie, które należy przedstawić w momencie odprawy, bordingu i wejścia na pokład;\nunikanie niepotrzebnego dotykania powierzchni oraz korzystania z otworów wentylacyjnych;\nzagwarantowanie dla każdego pasażera wilgotnych chusteczek do dezynfekcji, którymi można przetrzeć przestrzeń zajmowaną przez pasażera (siedzenie fotela, oparcie, podłokietnik, otwór wentylacyjny, itp.);\nPodawanie posiłków: zgodnie z zaleceniami oraz instrukcjami krajowych i międzynarodowych organizacji ds. zdrowia publicznego dopuszcza się podawanie zapakowanych i zamkniętych posiłków oraz napojów podczas lotu.\nzamieszczenie informacji i instrukcji dla podróżujących o braku możliwości podróży w przypadku, gdy:\nmieli zdiagnozowany COVID-19, zgodnie z wytycznymi określonymi przez Chorwacki Instytut Zdrowia Publicznego;\npojawił się którykolwiek z objawów charakterystycznych dla COVID-19 (gorączka, kaszel, utrata smaku lub węchu, duszności), zgodnie z wytycznymi określonymi przez Chorwacki Instytut Zdrowia Publicznego;\nbyli w bliskim kontakcie osobą, która ma COVID-19, zgodnie z wytycznymi określonymi przez Chorwacki Instytut Zdrowia Publicznego;\nboarding rozpoczyna się wcześniej, ponieważ stosuje się procedurę wejścia do samolotu w mniejszych grupach począwszy od tylnej części samolotu (5-10 pasażerów);\nna terminalu pasażerskim i podczas wejścia do samolotu należy zachowywać dystans społeczny;\ndozwolona wielkość i ilość bagażu podręcznego: należy dostosować się do obecnej sytuacji i warunków transportu – dopuszczalne są torebki damskie, mniejsze plecaki i torby na laptop, które można nosić na ramieniu, większy bagaż podręczny należy przekazać do luku bagażowego w punkcie odprawy;\numożliwienie odprawy online;\nkontrola, czy wszyscy pasażerowie danego lotu wypełnili tzw. formularz zdrowotny (Health Declaration Form w formie elektronicznej, w zależności od kraju przeznaczenia).\nkomunikowane są obowiązkowe wytyczne dotyczące bezpiecznego podróżowania samolotem w celu zmniejszenia ryzyka rozprzestrzeniania się choroby COVID-19;\nnależy unikać niepotrzebnego dotykania powierzchni i korzystania z otworu wentylacyjnego;\nzminimalizować poruszanie się po pokładzie samolotu do czynności koniecznych;\nobowiązkowe wypełnianie formularza PLF (ang. Passenger Locator Form), który używany jest do kontaktu z pasażerem, jeśli przy dodatkowej diagnostyce okaże się, że któryś z pasażerów ma pozytywny wynik testu na COVID-19, a był obecny na tym rejsie (Uwaga: w zależności od wymogów kraju przeznaczenia).\nPowietrze na pokładzie samolotu:\nPasażerowie i załoga oddychają mieszanką świeżego i recyrkulowanego powietrza. Powietrze na pokładzie miesza się z dopływem świeżego powietrza i przechodzi przez filtry HEPA. Są to filtry, które mogą wyeliminować mniejsze cząsteczki, takie jak bakterie i wirusy, a używane są także w szpitalach.\npo wylądowaniu wyjście z samolotu organizowane jest w mniejszych grupach według wskazówek załogi samolotu;\nobowiązkowe jest noszenie poprawnie założonych maseczek ochronnych;\nDezynfekcja i czyszczenie samolotu:\nzaostrzone środki higieny oraz dezynfekcja zgodnie z możliwościami podczas codziennego regularnego czyszczenia pokładu;\nzałoga ma do dyspozycji rożne środki dezynfekujące.\numieszczenie w widocznym miejscu istotnych informacji i wytycznych dotyczących bezpieczeństwa epidemiologicznego;\npodczas jazdy powinna być zapewniona odpowiednia wentylacja;\ndezynfekcja pojazdu przed i po transferze;\nzapewnienie wystarczającej ilości ręczników papierowych i środków do dezynfekcji do czyszczenia powierzchni w pojeździe oraz urządzeń POS.\n4. Autobusy (przewozy tymczasowe i okazjonalne):\nkilka razy dziennie należy dezynfekować fotel kierowcy i kabinę, a szczególnie powierzchnie często dotykane, jak np. klamki, kierownica, deska rozdzielcza;\nzaleca się noszenie maseczki przez jazdy, jeśli kierowcy noszenie poprawnie założonej maseczki ochronnej nie przeszkadza w bezpiecznym kierowaniu pojazdem. Maseczka ochronna powinna być regularnie zmieniana, obowiązkowo zawsze kiedy stanie się wilgotna i mokra. Przed i po założeniu maseczki należy umyć ręce ciepłą woda i mydłem lub je zdezynfekować. Zużyte maseczki jednorazowe należy wyrzucić do worka w zamkniętym, koszu na śmieci.\nregularne czyszczenie i wietrzenie wnętrza pojazdu (autobusu) przed i po transferze;\nzaleca się umieszczenie fizycznej bariery między siedzeniem kierowcy a pasażerami (np. ścianka z pleksi lub podobne), a jeśli nie będzie to możliwe, wyłączenie z użytkowania foteli za kierowcą;\nregularne wietrzenie wnętrza pojazdu przy okazji postojów. W trakcie jazdy należy korzystać z wentylacji.\numożliwienie i preferowanie zakupu biletów online lub płatności zbliżeniowych. Jeśli korzysta się z klasycznej płatności kartą lub gotówką, należy zdezynfekować ręce po dokonaniu płatności.\nliczba i rozmieszczenie pasażerów powinna zapewnić przewidzianą przepisami odległość między pasażerami. Jedna osoba powinna zajmować jeden rząd siedzeń, w taki sposób, że pasażerowie znajdują się na przemian po lewej i po prawej stronie.\n5. Linie promowe i katamarany\nZasady dla pasażerów:\nnoszenie prawidłowo założonych maseczek ochronnych podczas pobytu na jednostce pływającej w przestrzeni zamkniętej oraz utrzymywanie minimalnej odległości 1,5 m między osobami;\ndezynfekcja rąk (przy wejściu do zamkniętych powierzchni na jednostce pływającej);\nograniczona liczba osób przebywających we wspólnych przestrzeniach jednostki pływającej;\nzaleca się, aby pasażerowie samodzielnie wnosili bagaż na pokład. Załoga pomoże w przenoszeniu bagażu na prośbę pasażera.\nHigiena przestrzeni pasażerskich:\nregularna dezynfekcja przestrzeni pasażerskiej (po każdym transferze), a szczególną uwagę należy zwrócić na wyposażenie/miejsca i powierzchnie, które są często dotykane;\nczyszczenie i dezynfekcja wspólnych toalet na jednostce pływającej kilka razy dziennie;\nśrodki do dezynfekcji dostępne przy wejściu do przestrzeni pasażerskich i wspólnych toalet;\nregularne wietrzenie wnętrza jednostki pływającej przed i po transferze;\nUwaga: dezynfekcja jednostki pływającej powinna być wykonywana zgodnie z zaleceniami Chorwackiego Instytutu Zdrowia Publicznego dotyczącymi dezynfekcji statków.\nUsługi gastronomiczne – Zalecenia dotyczące obsługiwania gości:\nobsługa gości zgodnie z aktualnymi zaleceniami Chorwackiego Instytutu Zdrowia Publicznego.\nZalecenia dla linii promowych i katamaranów:\nograniczenie liczny pasażerów zgodnie z zaleceniami Chorwackiego Instytutu Zdrowia Publicznego.


Pomiar i kontrola wody basenowej - BWT Best Water Technology\nKontrola parametrów wodyObecnie wybrane\nHome Produkty i obszary stosowania Dla klientów komercyjnych Technologia basenowa Uzdatnianie wody Kontrola parametrów wody\nPomiar i kontrola parametrów wody\nProdukty BWT do pomiaru, kontroli (MSR) jakości wody basenowej to sprawdzone rozwiązania zgodne ze wszystkimi obowiązującymi przepisami i regulacjami. Nasze systemy zostały zaprojektowana tak, aby umożliwiały łatwą i bezproblemową eksploatację. Zapewniają wiarygodny pomiar i kontrolę parametrów wody basenowej oraz efektywne zużycie chemii basenowej. Wykonane z wysokiej jakości materiałów. Stosowanie nowoczesnych technologii zapewnia wydajną i oszczędną eksploatację.\nNasze produkty i systemy stosowane są w wielu basenach publicznych w całej Europie. Jako specjaliści, z wieloletnim doświadczeniem w obszarze MSR i dozowania, oferujemy najwyższej klasy systemy do pomiaru i kontroli parametrów wody basenowej, dostosowane do potrzeb kompleksu basenowego każdej wielkości.\nPompa dozująca BWT Medo G\nWysokowydajna pompa dozująca BWT Medo G to rozwiązanie idealne do dozowania płynnych produktów do pielęgnacji basenu. Silnik krokowy z bezstopniową regulacją wydajności gwarantuje równomierne i precyzyjne dozowanie. Zintegrowany system magazynowania energii pozwala na zmniejszenie zużycia energii nawet o 20%. Urządzenie jest łatwe w obsłudze dzięki wyposażoniu go w czytelny wyświetlacz oraz diody LED informujące o stanie pracy.\nzintegrowane magazynowanie energii\nkompleksowa i prosta kontrola\nBWT Bermuda MSR to urządzenie kontrolno-dozujące, stanowiące połączenie innowacyjnej technologii i łatwej obsługi. Mierzy i wyświetla parametry wody basenowej oraz steruje dozowaniem środków do uzdatniania wody basenowej przez pompy dozujące. Wyposażone w sygnalizację alarmową oraz funkcje zabezpieczające np. odcinanie dozowania chemikaliów podczas przestoju w dopływie wody pomiarowej lub spadku jej poziomu, odcinanie prądu w przypadku awarii cyrkulacji lub płukania wstecznego.\nhydrodynamiczne czyszczenie elektrod pomiarowych\nłatwy, precyzyjny pomiar\nłatwa nawigacja (menu)\nobszerny interfejs urządzenia\ngotowy do podłączenia do magistrali danych BWT MSR


Pilne. Sejm za obniżeniem akcyzy na energię elektryczną | Tysol.pl\nOpublikowano dnia 28.12.2018 19:01\nW piątek popołudniu Sejm przyjął ustawę, która obniżą akcyzę na energię elektryczną. Ustawa wcześniej była procedowana w połączonych sejmowych komisjach Finansów Publicznych oraz Energii i Skarbu.\nWcześniej w Sejmie odbyło się pierwsze i drugie czytanie.\n– Pokazujemy jednocześnie determinację do walki o niskie ceny energii w okolicznościach niesprzyjających\n– mówił o ustawie przed jej pierwszym czytanie premier Morawiecki.\nW głosowaniu brało udział 409 posłów. Za nowelizacją ustawy o akcyzie oraz innych ustaw głosowało 389 posłów, trzech było przeciw, z kolei 17 wstrzymało się od głosu. O 21.00 ustawą ma zająć się Senat.\nUstawa ma rekompensować podwyżki cen energii. Rządzący twierdzą, że będą one niezauważalne dla gospodarstw domowych, firm i samorządów. Ustawa obniża akcyzę z 20 do 5 złotych za megawatogodzinę oraz zmniejsza tzw. opłatę przejściową o 95 proc.


Olimp może być twój\nW ich uprawie możemy stosować metodę siewu wprost do gruntu lub z rozsady oraz pod osłonami, w inspekcie lub w odkrytym gruncie. Do tych uprawianych z siewu bezpośredniego zaliczamy roszponkę, szczaw, szpinak, koper, z siewu lub rozsady uprawiamy różne gatunki sałaty. Do siewu wiosennego wśród warzyw liściowych warto polecić sałatę głowiastą masłową. Sałaty nie należy uprawiać po sałacie, endywii, cykorii.\nBardzo dobrym przedplonem są por, cebula, fasola karłowa. Sałata głowiasta masłowa jest najczęściej uprawianym gatunkiem, który tworzy główki o masie około 300 g, złożone z zielonych, miękkich, delikatnych, soczystych liści. Dla powodzenia uprawy niebagatelne znaczenie ma dobór odmian z przeznaczeniem na zbiór wiosenny. Tu zastosowanie znajdą: Bona, Mira, Syrena, Justyna. Wśród odmian głowiastych kruchych, które charakteryzują się soczystymi, kruchymi liśćmi i średnią masą główek od 700 do 1000 g, polecić można Beatę, Sambę i Olimp. Ten gatunek sałaty pod względem plonu przewyższa plon sałaty masłowej. Mamy jeszcze sałatę rozetową, która charakteryzuje się większą wartością niż głowiasta. Popularna jest jej uprawa głównie w stadium młodocianym, gdy liście osiągną długość do 10 cm – bo w tej fazie są najdelikatniejsze. Warto posiać Janę lub Farsę. Polecana rozstawa po przerwaniu bądź flancowaniu to 25 × 25 cm.\nCzy mysie uszy mogą kwitnąć?\nRoszponka, zwana również roszpunką albo „mysimi uszami”, charakteryzuje się delikatnymi, słodkimi w smaku liśćmi, które są bogate w witaminy i sole mineralne. To roślina, która nie wymaga specjalnych zabiegów, a jej nasiona wysiewamy od początku wiosny w odstępach co 2 tygodnie, by cieszyć się liśćmi przez dłuższy czas. W okresie letnim robimy przerwę w zasiewach, gdyż roślina ma tendencję do wybijania w pędy kwiatowe, co obniża jej wartość. Rokietta siewna oferuje delikatne liście o smaku lekko orzechowym, zasobne w potas i witaminę C.\nNasiona wysiewamy podobnie jak rukoli, czyli co 2 tygodnie, by utrzymać ciągłość zbioru. Oba gatunki należy wysiewać na głębokość nie większą niż 1,5 cm. Zbioru dokonujemy po około 6 tygodniach od wysiewu, zbierając roszponkę jednorazowo, a rukolę jednorazowo bądź wielokrotnie.\nMamuta zjesz ze smakiem\nSzpinak i koper to rośliny niezastąpione w kuchni. Obie wysiewamy na głębokość około 1 cm. W przypadku szpinaku odstępy między rzędami powinny wynosić około 20 cm. Koper można wysiewać rzutowo, a także jako roślinę w uprawie współrzędnej z marchwią, pietruszką, cebulą. Jeśli uprawiamy go rzędowo, nasiona wysiewamy w rzędy odległe o 10–30 cm. Szpinak Greta to jedna z polecanych odmian do uprawy przydomowej – odporna na mączniaka, o dużych, gładkich, soczystych liściach. Można go spożywać na surowo, jak i po obróbce termicznej i po przemrożeniu. Asta rośnie szybko i obficie. Ma duże soczyste i gładkie liście, bardzo delikatne w smaku. Doskonałe do jedzenia w stanie surowym w postaci sałatek.\nNajbardziej znaną i rozpowszechnioną odmianą jest Matador. Jego liście są duże, soczyste i delikatne w smaku, nadają się jako dodatek do dań mięsnych, sałatek i mrożenia. Olbrzymi Zimowy ma liście duże, karbowane, delikatne w smaku. Doskonały do dań mięsnych, sałatek, a także do mrożenia. Wśród ponad 40 odmian nasion kopru najlepsze rekomendacje otrzymuje Mamut, który ma soczyste i delikatne liście o bogatym aromacie. Superdukat ma liście bogato zielone o mocnym aromacie i tworzy rozetę średniej wielkości. Grenadier tworzy gęstą, wysoko ulistnioną rozetę, a liście wyróżniają się dużymi segmentami i soczystym, szmaragdowym kolorem. Gribovsky jest jedną z lepszych odmian, liście ma duże, ciemnozielone z szarym odcieniem. Warta polecenia jest odmiana Dalej, która jest odporna na szkodniki, w tym mszyce. Liście są zielone i wyglądają jak pokryte woskiem. Szmaragd wyróżnia się na tle innych odmian niezwykłym aromatem, bardzo dużym plonem zielonej masy oraz prawie 50-procentową większą zawartością witaminy C w porównaniu z innymi.\nDo najczęściej uprawianych warzyw liściowych należy sałata – zarówno masłowa, jak i krucha\nArtykuł ukazał się w Tygodniku Poradniku Rolniczym 16/2022 na str. 103. Jeśli chcesz czytać więcej podobnych artykułów, już dziś wykup dostęp do wszystkich treści na TPR: Zamów prenumeratę.


Dostawa i płatność - Gamestore.pl - sprzęt komputerowy, gaming, chłodzenia wodne, myszki, klawiatury, słuchawki, cooling,\nUrządzenia wskazujące i gaming\nStrona główna > Dostawa i płatność\nNasze paczki pakowane są bardzo solidnie! Jeśli paczka posiada uszkodzenia lub masz podejrzenia co do zawartości, sprawdź ją koniecznie w obecności kuriera! Bez protokołu szkody spisanego z kurierem reklamacje nie będą uwzględniane!!!\n1. Zamówienia realizowane są wyłącznie w dni robocze. Zamówienia złożone w soboty, niedziele czy święta realizowane są pierwszego kolejnego dnia roboczego. Przesyłki są ubezpieczone i realizowane za pośrednictwem firmy takich jak:\n2. Czas realizacji zamówienia wynosi od 24 godzin do 8 dni roboczych. Informacje o czasie realizacji znajdują się podczas składania zamówienia. Link do śledzenia swojej przesyłki otrzymają Państwo mailowo w momencie przygotowania i wysłania przez nas magazyn zamówienia. Jeśli masz wątpliwości, skontaktuj się z obsługą sklepu.\n3. Koszty wysyłki kurierskiej:\n- paczka do 30kg: 15zł (po przedpłacie na konto), 20zł (za pobraniem)\n- paczka powyżej 30kg do 50kg: 35zł (po przedpłacie na konto), 40zł (za pobraniem)\n- paczka powyżej 50kg: 50zł (po przedpłacie na konto), 55zł (za pobraniem)\nTerminy wysyłki i dostępność:\nBrak towaru - towar niedostępny u dostawców, termin dostawy nieznany\nW drodze - termin dostawy podany w opisie produktu\nPre-Order - przedsprzedaż towaru premierowego, termin dostawy podany w opisie produktu\n24 godziny - towar dostępny w salonie MP3Store lub na zasadzie wysyłki bezpośredniej od dostawcy\n48 godzin - towar dostępny na zasadzie wysyłki bezpośredniej od dostawcy lub na zamówienie\n72 godziny - towar dostępny na zasadzie wysyłki bezpośredniej od dostawcy lub na zamówienie\n5 dni - towar dostępny na zamówienie\nUwaga: realizacja zamówienia za pobraniem w przypadku dostępności towaru wyłącznie u dostawcy może wydłużyć się o 24 godziny w stosunku do podanego czasu wysyłki.\nW sytuacjach wyjątkowych termin dostawy może ulec zmianie o czym klient jest niezwłocznie informowany przez obsługę sklepu.\n✆ 22 266 80 51 (Pn-Pt 11.30-16.30)\nZapisz się do naszego newslettera i bądź na bieżąco ze wszystkimi okazjami!\nCopyright © 2016-2018 - gamestore.pl


Interesuje cię dużo spraw? Chcesz znaleźć doskonały blog wielotematyczny? Wspaniale trafiłeś. Ten blog ciekawe treści ma dla każdego. Zajrzyj na tę stronę internetową, żeby odnaleźć to, czego potrzebujesz. Dużo wiadomości, unikatowe wpisy i to wszystko na naszej stronie. Każdy może u nas znaleźć to, czego potrzebuje. Bardzo dobry blog musi zawierać popularne tematy przekazane w jak najdelikatniejszy sposób. U nas znajdziesz takie wiadomości. Pociągające teksty napisane dla wszystkich. Przyjdź do nas, a przekonasz się.


Lokaty w parabanku • Lokaty i konta oszczędnościowe • Biznes forum • Biznes plan, zakładanie firmy, dotacje, reklama firmy\nLokaty w parabanku\n29 gru 2012, o 16:41\nautor: malutka69 » 29 gru 2012, o 16:47\nCzy lokaty w SKOK-u są bezpieczne? Bo co do standardowych lokat bankowych to nie mam wątpliwości. Ale jakby nie patrzeć to SKOK to nie jest bank.\nRe: Lokaty w parabanku\nautor: Dyskutant » 2 lut 2013, o 22:52\nW SKOK-u są bezpieczne, tak samo jak w bankach.\n5 cze 2013, o 15:51\nautor: forumowicz12 » 5 cze 2013, o 16:12\nOsobiście nie mam zaufania do SKOK-ów, ale znajomi zakładają tam lokaty i są bardzo zadowoleni\nautor: moris » 21 lip 2014, o 16:50\nSkoki to nie parabanki i są bezpieczne. Moim zdaniem mają najlepsze lokaty na rynku. Ja trafiłem niedawno na oferte skoku wołomin. Do 31 lipca można założyć lokatę na piątkę z oprocentowaniem 5,5% razy minimalnej wpłacie 10 tysięcy. Lokata jest miesięczna, nieodnawialna. Sprawdzałem oferty innych banków ale nigdzie nie znalazłem lokaty z oprocentowaniem powyżej 4%


Biorąc ślub, niezależnie od tego lub przed ołtarzem kościelnym albo oraz w tytule, przysięgamy drugiej osobie, iż będziemy ją przepadać i występować z nią aż do śmierci. Wiadomo jednak, że czasem życie męczy się w odmienny forma, i osoby, które do tej pory świata poza sobą nie widziały, teraz stoją się dla siebie całkiem obce. A o ile w sukcesu małżeństw bezdzietnych sprawa umieszcza się stosunkowo prosta: następuje bolesny dla obojga rozwód, a później obie kobiety mogą sprawdzić zacząć żyć nowym mieszkaniem, nie popełniając takich samych błędów w sądzie do drugiego partnera. Dość spory problem jednak pojawia się, gdy w rozpadającej się rodzinie zdążyło się już pojawić dziecko.\nWedług statystyk, jedynie 30% dzieci jest faktyczne cierpienie spowodowane rozstaniem się rodziców. Jednak, idąc tą opcją rozumowania, przeciętny Polak zarabia 3510 złotych. Nie rozumiem w jakim stanie majątkowym wydobywają się czytelnicy tego postu, ale ja zarabiam mniej. Tak samo ważna popatrzyć na pozycję psychiczną dziecka. Oczywiście, nie myślę w ostatnim momencie przekonywać, że dla dobra potomka należy toczyć się w układu, dla którego szybko wówczas nie przyszłości. Aczkolwiek nie należy zapominać o tym, że nawet najmniejsze dzieci mają zaangażowania i odczuwają nowość w kontaktach rodziców, nawet jeśli swoje zachowanie dużych w kontaktach z dzieckiem się nie zmieniło.\nPamiętajmy także, że dzieci bardzo często nie rozumieją powodu, dla którego ich rodzice szybko nie są ze sobą. Po pierwsze dlatego, że nierzadko dorośli, nie chcąc obarczać potomków naszymi problemami, starają się nie kłócić przy dzieciach ani nie rozmawiać spośród nimi o nadchodzącej bolesnej zmianie. Gra tym, w szczególności najmłodsze dzieci, często nie są jeszcze na końcu rozwinięte, by zrozumieć, że konflikty między mężczyznami są czynnikiem dość prostym, czasem przecież nie jest okazje zakończyć ich pokojowo. Skutkuje zatem nie jedynie do szerokiego smutku i poczucia odrzucenia, ale i do bezsensownego obwiniania się dzieci o interesy naszych rodziców. Co wysoce, w późniejszych latach dziecko po rozwodzie rodziców że być opory przed założeniem swej rodziny, z obawy przed tym, iż jego losy potoczą się dokładnie w współczesny tenże sposób. Jak wtedy zapobiegać tego gatunku skutkom, aby dziecko po rozwodzie rodziców nie cierpiało?\nOczywiście, dalej byłoby wpisać „nie bierzcie rozwodu”. Wiadomo jednak, że istnienie jest pokrętne, i czasem rozwód toż najsilniejsza możliwość do przygotowania nowego, szczęśliwego związku. A w sukcesu zaistnienia poważnego, kierującego do rozwodu konfliktu, odpowiednim tonem będzie konwersacja z dzieckiem oraz wyjaśnienie mu, że co prawda teraz sytuacja między rodzicami się zmieni, lecz nie wpłynie obecne na fakt, iż oboje w dalszym rozwoju kochają własne dziecko po rozwodzie.


sobota - 24-08-2017\nII Mistrzostwa Polski w Speed-Ball.\nGimnazjum nr 29, ul. Aleksandry 17.\n23-24 września w Krakowie w ruch pójdą piłki i rakietki.\nSpeed-balliści z całej Polski będą walczyć o najlepsze miejsca na podium w czasie II Mistrzostw Polski. Rozgrywki będą odbywać się różnych konkurencjach oraz kategoriach wiekowych.\nSpeed-ball to obecnie jedna z najszybciej rozwijających się dyscyplin sportu w Polsce. Jego historia sięga lat 80-tych XX wieku, kiedy to nowatorska metoda treningu tenisistów przerodziła się w samodzielny sport. Do Polski speed-ball zawitał w 2014 roku i w przeciągu kilku lat istnienia rozpowszechnił się na cały kraj, a już w 2015 roku nasz kraj był gospodarzem Mistrzostw Świata w tej innowacyjnej dyscyplinie.\nPrężny rozwój sport ten zawdzięcza przede wszystkim swej dostępności. Jak stwierdza prezes Speed-Ball Polska, Przemysław Wolan:\n– Speed-ball to sport, który uprawiać może niemal każdy, niezależnie od wieku i płci; to sport który nie stawia ograniczeń i równie wiele satysfakcji zapewni doświadczonemu sportowcowi jak i osobie dopiero stawiającej pierwsze kroki na ścieżce aktywnego stylu życia.\nDzięki dofinansowaniu z Funduszu Inicjatyw Obywatelskich Speed-ball Polska oraz Stowarzyszeniu Sportownia, które wspólnie działają na rzecz rozwoju tego nowego sportu, zbudowana została ogólnopolska sieć ośrodków, w których można grać w speed-ball. Dzięki inicjatywie tej zakupiono sprzęt do speed-ballu dla szkół ze wszystkich województw kraju, a ponadto przeprowadzono pokazy i treningi gry oraz kompleksowe szkolenia dla nauczycieli wychowania fizycznego. Nowa dyscyplina została entuzjastycznie przyjęta przez uczniów, wskutek czego na dzień dzisiejszy regularne treningi speed-ballu odbywają się już we wszystkich województwach Polski.\nPodsumowaniem projektu będą organizowane w II Mistrzostwa Polski w Speed-ballu, na których zmierzą się entuzjaści nowatorskiej dyscypliny z całego kraju. Impreza odbędzie się na Hali Sportowej Gimnazjum nr 29 w Krakowie. Po raz kolejny zapowiada się walka o medale na wysokim poziomie.\n– Do każdych przygotowywanych i przeprowadzanych przez nas zawodów przywiązujemy ogromne starania, te jednak są dla nas wyjątkowe, bowiem po raz pierwszy przyjadą do Krakowa reprezentanci wszystkich województw. Zgłosiło się już sporo zawodników, dlatego spodziewamy się wysokiej frekwencji. Żeby wziąć udział w Mistrzostwach zawodnik musi wykazać się określonym wynikiem, dlatego tez poziom sportowy powinien zadowolić kibiców i entuzjastów speed-ballu – mówi Izabela Janczak-Bizoń, współorganizatorka wydarzenia.\nWydarzenie zostało rozplanowane na weekend 23-24 września. Zawodnicy będą walczyć o podium w dwóch konkurencjach: grze singlowej oraz grze indywidualnej na czas – super solo. Klasyfikacja kobiet i mężczyzn prowadzona będzie z podziałem na wiek zawodników i zawodniczek. Najwięcej emocji będzie towarzyszyć meczom w turnieju OPEN, ponieważ zwycięzcy tego turnieju, będą reprezentować nasz kraj w październiku na Mistrzostwach Świata w Egipcie. Organizatorami II Mistrzostw Polski w Speed-ballu jest Speed-ball Polska oraz Stowarzyszenie Sportownia.\n23, wrzesień 2017, sobota - 24, sierpień 2017, czwartek


Eksperymentowali w jedenastce | Tv Tetka Tczew\n11 października 2019 Napisz komentarz Napisany przez Krzysztof Repiński\nPrzez dwa dni w Szkole Podstawowej nr 11 dzieci miały okazję poznać objazdową wystawę warszawskiego Centrum Nauki Kopernik. Pozwala ona samodzielnie uczniom eksperymentować, z bliska doświadczać zjawisk, o których dowiadują się od nauczycieli i z podręczników.\nWystawa o nazwie Eksperymentuj, jaka zawitała do Szkoły Podstawowej nr 11 im. Mikołaja Kopernika w Tczewie, udowadnia, że nauka zachwyca, bawi i wciąga. Samodzielne eksperymentowanie budzi ciekawość. Siadając na wirującym krześle, można doświadczyć, jak w praktyce działa teoria zachowania momentu pędu. Można było też przetestować uwięzioną piłkę, kulę plazmową, półkule magdeburskie i trójwymiarowy model anatomiczny ludzkiego ciała.\nTrudno porównać zwykłe lekcje biologii, chemii, fizyki czy informatyki z pełnym niespodzianek samodzielnym odkrywaniem praw, które rządzą światem. Siedemnaście stacji z eksponatami pozwala na poszerzenie wiedzy i dobrą zabawę. Edukatorzy pomagali zrozumieć zasady ich działania oraz przybliżali prezentowane zjawiska naukowe.\nWyjazdy Naukobusa są możliwe dzięki programowi „Nauka dla Ciebie”, realizowanemu wspólnie przez Centrum Nauki Kopernik oraz Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Barbara Pawłuszewicz nauczycielka przyrody, biologii i geografii w jedenastce, znała zalety tego projektu. Wraz z dyrektorem Piotrem Kaczmarkiem zaprosili naukobus i cierpliwie czekali na przyjazd wystawy.\nBarbara Pawłuszewicz, Centrum nauki Kopernik, Nauka dla Ciebie, Naukobus, Szkoła Podstawowa nr 11


Motocykle | nottsscc.co.uk\nWiększa część z nas nie wyobraża sobie codziennego funkcjonowania bez swojego samochodu. Jednakże coraz bardziej zaczopowane miasta, coraz wyższe ceny paliwa i koszty napraw aut, niedostatek punktów do parkowania sprawiły, że coraz to więcej osób myśli o innej opcji dla pojazdu.\nIstnieją ludzie, którzy uwielbiają czuć adrenalinę w swych żyłach. Na przykład uwielbiają skoki ze spadochronu lub szybką jazdę na motorze. Od tego każdy jest się w stanie uzależnić, ponieważ w człowieku eksplodują wówczas hormony szczęścia.\nJeśli ktoś od dziecka kocha motoryzację, to na sto procent w późniejszym okresie będzie pogłębiał swe hobby.\nMotoryzacyjne nowinki to kwestia wysokiej wagi, wiedzą o tym wszyscy którzy posiadają samochód. Każda osoba chciałaby wiedzieć, co powinna zrobić, by auto paliło mniej, ale by nie stracić na niego jakże ważnej gwarancji. Wszyscy chcą znać najnowsze akcesoria, które mają ułatwić jazdę. Ale stosunkowo rzadko kierowcy kupują owe nowości, ale jednak chcieliby o nich sporo wiedzieć. Tak właśnie jest z motoryzacja wszyscy się znają, ale jak przyjdzie, co, do czego to i tak trzeba dzwonić po warsztatu samochodowego.\nRead more about dodatki do samochodów i nie tylko\nWszyscy wiedzą, że mężczyźni którzy pracują w warsztatach samochodowych to najczęściej pasjonaci. Ludzie, którzy uwielbiają samochody chcą wiedzieć wszystko na ich temat i chcieliby umieć je ulepszyć. Jednak część osób, która twierdzi, że jest pasjonatami motoryzacji, ale są oni nimi jedynie w teorii. Nie umieją nic naprawić przy aucie, nawet wymiana koła zapasowego jest dla nich wielkim wyzwaniem. A prawdziwa motoryzacja to coś więcej niż opisy z książek, musimy poczuć zapach smaru i oleju, musimy ubrudzić sobie ręce, żeby móc stwierdzić, że motoryzacja jest naszą pasją.\nRead more about Nowości związane z motoryzacją