Udało się - podsumowanie działań zarządu powiatu w roku 2013\nAktywne wspieranie osób bezrobotnych, poprawa infrastruktury drogowej oraz sportowej w szkołach ponadgimnazjalnych, pomoc finansowa dla Szpitala Powiatowego w Skarżysku-Kamiennej, przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu, i utworzenie nowej jednostki służacej rozwojowi edukacji - to tylko niektóre z szeregu działań podejmowanych w minionym roku przez władze powiatu skarżyskiego. Warto też wspomnieć o ciekawych przedsięwzięciach promocyjnych, które przyniosły pozytywny rozgłos powiatowi skarżyskiemu. Jednym z nich były warsztaty gospel.\n- To był kolejny rok intensywnej pracy. Tak, jak w latach poprzednich poprawa standardów życia mieszkańców i atrakcyjności powiatu skarżyskiego w wielu sferach, nie tylko infrastruktury była celem, który motywował cały zarząd powiatu do wytężonej pracy. Najważniejsze przedsięwzięcia samorządu powiatu skarżyskiego w roku 2013 zebraliśmy w poniższym podsumowaniu - mówi starosta Michał Jędrys.\nWięcej pieniędzy na staże, dotacje na działalność gospodarczą i refundacje dla pracodawców na doposażenie stanowisk pracy – to były najważniejsze priorytety w działalności Powiatowego Urzędu Pracy w Skarżysku-Kamiennej wyznaczone na 2013 r. i omówione na konferencji prasowej przez starostę Michała Jędrysa i dyrektora PUP Romana Bialka.\nNa aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu urząd przeznaczył środki pochodzące z Funduszu Pracy i Europejskiego Funduszu Społecznego. Na początku stycznia kwota jaką w sumie na ten cel dysponował urząd wynosiła ponad 12 mln zł. W ciągu roku zwiększyła się o dodatkowe kilka milionów. W minionym roku po raz pierwszy o wsparcie finansowe z PUP mogły ubiegać się osoby zainteresowane założeniem spółdzielni socjalnej. Na ten cel na początku roku urząd przeznaczył 280 tys. zł ze środków Funduszu Pracy.\nZe wstępnych szacunków wynikało, że dzięki środkom z Funduszu Pracy i Europejskiego Funduszu Społecznego w roku 2013 urząd pomoże ponad 1 500 osób bezrobotnych z powiatu skarżyskiego.\nW marcu Powiatowy Urząd Pracy w Skarżysku-Kamiennej otrzymał ostateczną decyzję Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej o przyznanych kwotach środków Funduszu Pracy na finansowanie zadań realizowanych przez samorząd powiatu w roku 2013. I tak ponad 12 mln zł otrzymano na finansowanie programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej dla osób bezrobotnych, będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy, zaś ponad 1 mln zł na finansowanie innych zadań fakultatywnych. Pieniądze otrzymane na aktywizację zawodową oraz łagodzenie skutków bezrobocia zostały zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami przeznaczone głównie na staże, prace interwencyjne oraz dla osób chcących otworzyć własną działalność.\nSiedziba dla Powiatowej Rady Kombatantów\nZarząd Powiatu postanowił bezpłatnie udostępnić organizacjom tworzącym Powiatową Radę Kombatantów lokal znajdujący się w budynku przy ul. Sikorskiego 20.\nPrzypomnijmy. Z inicjatywy starosty Michała Jędrysa została powołana Powiatowa Rada Kombatantów, Osób Represjonowanych i Weteranów Wojska Polskiego. Radę tworzą przedstawiciele stowarzyszeń i związków kombatanckich i osób represjonowanych działających na terenie powiatu skarżyskiego. Aby zapewnić członkom Rady warunki do prowadzenia działalności i organizowania spotkań środowisk kombatanckich Zarząd Powiatu postanowił udostępnić nieodpłatnie lokal znajdujący się w budynku przy ul. Sikorskiego 20 z możliwością wykorzystywania go przez poszczególne organizacje wchodzące w skład Rady.\nJak mówi starosta Michał Jędrys kombatantom oraz ofiarom represji należny jest głęboki szacunek wszystkich rodaków oraz szczególna troska i opieka ze strony instytucji państwowych, samorządów terytorialnych i organizacji społecznych. Taka była też intencja Zarządu Powiatu, kiedy podejmował decyzję o przekazaniu nieodpłatnie lokalu na potrzeby środowiska kombatanckiego.\nInformatyzacja w Szpitalu Powiatowym rozpoczęta\nOd wprowadzenia elektronicznej identyfikacji pacjentów Szpital Powiatowy w Skarżysku-Kamiennej rozpoczął informatyzację. Pełne wdrożenie elektronicznego systemu zakończy się w roku 2014, ale już wiadomo, że korzyści płynące z informatyzacji placówki będą ogromne. Szybsza i łatwiejsza będzie przede wszystkim obsługa pacjentów.\nCały proces związany z uruchomieniem systemu informatycznego potrwa ok. 1,5 roku. W tym czasie zainstalowany zostanie system obejmujący 20 modułów do obsługi zarówno części administracyjno-księgowej, jak również medycznej szpitala. I tak elektroniczny system w szpitalu będzie zarządzał dystrybucją leków, transportem medycznym, obsługą pracowni diagnostycznych i laboratorium. Możliwa będzie także elektroniczna wymiana dokumentacji z NFZ. Zdaniem dyrektora placówki Andrzeja Jarzębowskiego zastosowanie nowoczesnych rozwiązań informatycznych gwarantuje poprawę jakości usług medycznych, ale także zmniejszenie kosztów funkcjonowania placówki. Dzięki systemowi łatwiej będzie monitorować koszty leczenia i funkcjonowania placówki.\nPUP stawia na ekonomię społeczną. Powstaje spółdzielnia socjalna „PARASOL”\n„PARASOL” – pod taką nazwą rozpoczęła działalność wielobranżowa spółdzielnia społeczna. Założyło ją sześcioro bezrobotnych osób z powiatu skarżyskiego korzystając z wsparcia finansowego udzielonego przez Powiatowy Urząd Pracy w Skarżysku-Kamiennej.\nPielęgnacja osób starszych, chorych i niepełnosprawnych, opieka nad dziećmi, usługi fizjoterapeutyczne, remontowo-budowlane i kompleksowego sprzątania – to oferta spółdzielni socjalnej „PARASOL”. Do korzystania z usług spółdzielni zachęcali na konferencji prasowej w Starostwie Powiatowym w Skarżysku-Kamiennej jej prezesi: Magdalena Imiela i Krzysztof Parszewski. Spółdzielnia powstała przy wsparciu merytorycznym, a przede wszystkim finansowym Powiatowego Urzędu Pracy w Skarżysku-Kamiennej. Kwota przekazana na założenie spółdzielni wyniosła blisko 85 tys. zł. W tym roku po raz pierwszy urząd pracy zdecydował się zabezpieczyć środki dla osób bezrobotnych zainteresowanych prowadzeniem spółdzielni socjalnej. Jest to kwota w wysokości 280 tys. zł.\nStarosta skarżyski Michał Jędrys zaznaczył, że władze powiatu skarżyskiego są mocno zainteresowane wspieraniem tzw. ekonomii społecznej. Zdaniem starosty oprócz tradycyjnych form aktywizacji osób bezrobotnych, takich jak staże, prace interwencyjne czy roboty publiczne warto wprowadzać nowe metody przywracania osób długotrwale bezrobotnych na rynek pracy.\nSpółdzielnia „PARASOL” wystartowała w marcu po uzyskaniu wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. Spółdzielnia utrzymywać się będzie z wypracowanych zysków. Dlatego teraz najważniejszym wyzwaniem przed spółdzielcami jest pozyskanie i utrzymanie klientów, odbiorców swoich usług. Członkowie liczą, że konkurencyjne ceny i bardzo dobra jakość świadczonych usług pozwolą utrzymać się na rynku dłużej niż wynikające z umowy 12 miesięcy.\nStarostwo Powiatowe z Certyfikatem Zarządzania Jakością\nCertyfikat jakości to najlepsza wizytówka dla urzędu, potwierdzająca wysoki poziom świadczonych tutaj usług. To nagroda za kompetentną, sprawną i zgodną z najwyższymi standardami pracę urzędników – mówiła Marzena Dymek-Maciejewska z firmy Certika gratulując staroście Michałowi Jędrysowi uzyskania certyfikatu. To właśnie firma Certika przeprowadziła w styczniu audit certyfikujący, który potwierdził zgodność stosowanych w urzędzie procedur z systemem zarządzania jakością według normy PN-EN 9001:2009.\nFundusze europejskie antidotum na trudną sytuację na rynku pracy\nOd czego zależy przywrócenie równowagi na rynku pracy i jakie jest antidotum na wysokie bezrobocie w powiecie skarżyskim? To pytania na które szukano odpowiedzi podczas konferencji zorganizowanej pod patronatem poseł Marii Zuby i starosty skarżyskiego Michała Jędrysa. Szansą będą m.in. fundusze europejskie z nowego okresu programowania, które można będzie przeznaczyć na wspieranie przedsiębiorczości, innowacje i nowoczesne technologie. Takie wnioski nasuwały się po wysłuchaniu zaproszonych do udziału w konferencji ekspertów Grzegorza Orawca – dyrektora Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego w Kielcach, Ryszarda Zbróga – prezydenta Staropolskiej Izby Przemysłowo-Handlowej, dr inż. Janusza Tuśnio z Politechniki Świętokrzyskiej.\nO konieczności podnoszenia konkurencyjności naszego regionu i rozwoju przedsiębiorczości – jako sposobie na przeciwdziałanie bezrobociu mówił również starosta skarżyski Michał Jędrys. Samorządy mogą się do tego w znaczący sposób przyczynić, np. poprzez przygotowanie terenów pod inwestycje. Przedsięwzięcia gospodarcze chętniej lokalizowane są na obszarach dobrze wyposażonych w infrastrukturę - uzasadniał starosta. Ważne jest także podejmowanie działań promocyjnych, stosowanie ulg, zachęt podatkowych. Niezbędna jest także identyfikacja lokalnych potrzeb społecznych i lokalnych zasobów, które mogą określić kierunki i zakres działań na rzecz rozwoju lokalnego.\nDzięki pożyczce z powiatu szpital spłacił kredyt\nSzpital Powiatowy w Skarżysku-Kamiennej dzięki pożyczce udzielonej przez powiat spłacił 5-cio milionowy kredyt bankowy. Z propozycją pomocy finansowej w formie pożyczki wyszedł Zarząd Powiatu, a poparli ją radni. Oprócz 5 mln złotych pożyczki szpital otrzymał w minionym roku również dotację z budżetu powiatu na najpilniejsze inwestycje.\nStarosta skarżyski Michał Jędrys poinformował, że pożyczka na spłatę kredytu ma wesprzeć realizowany w szpitalu proces naprawczy. Dzięki pożyczce udzielonej z powiatu zdjęty został ze szpitala ciężar regulowania comiesięcznych rat, a uwolnione w ten sposób środki zostały przeznaczone na inne pilne potrzeby w szpitalu. Oprócz pożyczki z budżetu powiatu została również przekazana dotacja dla szpitala w wysokości 550 tys. zł. Środki te zostały przeznaczone na adaptację i dostosowanie pomieszczeń na sterylizatornię, oddział wewnętrzny oraz dziecięcy, zakup i montaż instalacji dźwiękowego systemu ostrzegawczego, budowę chodnika obok budynku szpitala przy ul. Ekonomii i zakup sprzętu medycznego.\nJaskółki Biznesu 2013 wręczone\nNagrody Starosty Skarżyskiego „Jaskółki Biznesu 2013” honorujące przedsiębiorców z terenu powiatu skarżyskiego za wybitne osiągnięcia na polu działalności gospodarczej, wyróżniających się jakością usług i produktów, nowoczesnymi rozwiązaniami, wnoszącymi znaczący wkład w rozwój regionu trafiły do firm: Palacar, Park Biznesu, Bumar Amunicja SA, Drogmas oraz do Pani Anny Strongowskiej. Laureaci Jaskółek w roku 2013 otrzymali nagrody w dwóch dziedzinach: Gospodarka i Usługi Rynku Pracy oraz w pięciu kategoriach: Kobieta Przedsiębiorcza, Innowacyjny Przedsiębiorca, Poradnictwo Zawodowe, Pośrednictwo Pracy i Szkolenia.\nLaureatką Nagrody Starosty Skarżyskiego w dziedzinie Gospodarka w kategorii Kobieta Przedsiębiorcza została Pani Anna Strongowska - właścicielka Biura Finansowo-Księgowego - Biuro Rachunkowe Anna Strongowska.\nTytuł Innowacyjnego Przedsiębiorcy otrzymała firma Palacar lider na rynku w branży LPG, jako jedyny producent na świecie, który posiada szeroką gamę reduktorów znajdujących zastosowane we wszystkich modelach i markach samochodów.\nW dziedzinie Usługi Rynku Pracy nagrody „Jaskółka Biznesu” otrzymali:\nFirma Park Biznesu ze Skarżyska-Kamiennej w kategorii Pośrednictwo Pracy i Bumar Amunicja SA w kategorii Poradnictwo Zawodowe.\nNatomiast w kategorii Szkolenia laureatem „Jaskółki Biznesu” została firma Drogmas Zakład Robót Drogowych ze Skarżyska-Kamiennej świadcząca usługi w zakresie budowy i remontów dróg, chodników, placów wraz z infrastrukturą i urządzaniem terenów zieleni oraz w zakresie zimowego utrzymania dróg.\nOficjalne otwarcie „Orlika” przy Zespole Szkół Technicznych w Skarżysku-Kamiennej\nTo pierwszy „Orlik” wybudowany przez władze powiatu skarżyskiego. Środki na inwestycję w wysokości ok. 900 tys. zł pochodziły z budżetu powiatu skarżyskiego. Dotację w wysokości ponad 300 tys. zł udzieliło Ministerstwo Sportu i Turystyki, a 60 tys. zł przekazał Urząd Marszałkowski Województwa Świętokrzyskiego. W sumie koszt inwestycji wyniósł ok. 1,3 mln zł.\nW Miejskim Centrum Kultury w Skarżysku-Kamiennej odbyły się warsztaty gospel z udziałem Petera Francis’a. To niezwykłe wydarzenie muzyczne zorganizowane zostało przez: powiat skarżyski, Studio Wokalne Sylwia Nadgrodkiewicz, Miejskie Centrum Kultury w Skarżysku-Kamiennej oraz Lubelskie Stowarzyszenie Gospel.\nPunktem kulminacyjnym wieńczącym dwudniowe warsztaty gospel był koncert finałowy pod honorowym patronatem starosty skarżyskiego Michała Jędrysa. W koncercie wystąpił Peter Francis światowej sławy wokalista i dyrygent gospel wraz z liczącym ponad 120 osób chórem. Wspólnie zaprezentowali mistrzowski popis wspaniałych umiejętności wokalnych.\nFestiwal folkowy w powiecie skarżyskim\nFestiwal Muzyki Etniczno-Folkowej w Skarżysku Kościelnym to najważniejsze wydarzenie kulturalne w maju pod patronatem starosty Michała Jędrysa. To nowe przedsięwzięcie artystyczne, którego celem jest popularyzacja muzyki ludowej i opartej na tradycyjnych źródłach. Festiwal rozpoczęły warsztaty śpiewu białego, a zakończył występ kielczanina Dariusza Makaruka – muzyka, producenta, twórcy instalacji audiowizualnych, związanego z polską sceną niezależną. W Skarżysku Kościelnym Makaruk zaprezentował utwory ze swojego najnowszego albumu „Erotyki Ludowe”. Znalazły się w nim współczesne aranżacje tradycyjnej muzyki ludowej.\nPowiat skarżyski rozpoczął współpracę z Rejonem Kozowskim na Ukrainie\nW maju na uroczystej sesji Rady Powiatu podpisano porozumienie o współpracy pomiędzy Powiatem Skarżyskim a Rejonem Kozowskim. W sesji uczestniczyła pięcioosobowa delegacja z Ukrainy oraz Markijan Malskyj – Ambasador Ukrainy w Rzeczypospolitej Polskiej.\nWspółpraca Powiatu Skarżyskiego z Rejonem Kozowskim dotyczyć będzie w szczególności: wymiany doświadczeń pomiędzy obydwoma samorządami w sferze działalności administracyjno-terytorialnej, rozwoju współpracy między podmiotami gospodarczymi i organizacjami zrzeszającymi podmioty gospodarcze, popularyzacji wartości artystycznych i kulturalnych obu stron, nawiązywania bezpośrednich kontaktów pomiędzy szkołami, instytucjami, organizacjami kulturalnymi i stowarzyszeniami twórczymi, rozwijanie wzajemnych kontaktów w zakresie promowania sportu, turystyki i rekreacji.\nZakończył się remont Oddziału Pediatrycznego w Szpitalu Powiatowym w Skarżysku-Kamiennej. Oddział został gruntownie wyremontowany, ale to co najbardziej przykuwa uwagę, to bajkowe malowidła na ścianach. Dzięki nim na oddziale jest ładnie i kolorowo, a maluchom łatwiej znosić uciążliwości choroby i pobyt w szpitalu.\nDo niedawna Oddział Pediatryczny znajdował się na pierwszym piętrze szpitala. Gdy okazało się, że oddział nie spełnia wielu norm i wymagań zapadła decyzja o przeniesieniu oddziału do pomieszczeń na parterze budynku. Na początku roku 2013 rozpoczął się remont. Mniej więcejw tym samym czasie do dyrektora szpitala Andrzeja Jarzębowskiego zgłosili się Renata Berus i Paweł Strzelecki, którzy zaproponowali, że pomalują na ścianach kolorowe obrazy. Zaczęli od jednej sali. Potem bajkowe malowidła powstawały w kolejnych salach dzięki pomocy finansowej sponsorów. Udało się stworzyć pełne ciepła, kolorów i przyjaznej atmosfery otoczenie.\nPowiat ludzi z pasją\nNa przełomie czerwca i lipca dziewięcioosobowa grupa wyruszyła ze Skarżyska-Kamiennej na niezwykłą wyprawę w najwyższe szczyty górskie w Polsce. Najtrudniejsze zadanie stanęło przed trzema uczestnikami wyprawy – Robertem Stachyrą, jego synem Bartoszem i Mateuszem Ferencem, którzy postanowili pobić rekord najszybszego przejścia 28 najwyższych górskich szczytów w Polsce. Ekipę oprócz wspinaczy tworzyli także motoparalotniarze oraz zespół techniczny (fotograficy i krótkofalowcy). Wszystkich połączyło zamiłowanie do przygody i wspólny projekt: „Szczytami gór… najwyżej, najszybciej z ziemi i powietrza”. Powiat Skarżyski objął patronat nad wyprawą.\nJak powiedział starosta Michał Jędrys, ten niezwykły i oryginalny projekt przyniósł rozgłos także powiatowi skarżyskiemu. Za sprawą osób, które brały udział w wyprawie mogliśmy się promować, jako miejsce sprzyjające ludziom, którzy chcą żyć z pasją i realizować swoje najśmielsze marzenia.\nPowiat otrzymał środki na usuwanie skutków czerwcowych nawałnic\nMinisterstwo Administarcji i Cyfryzacji przyznało powiatowi skarżyskiemu 800 tys. zł na usuwanie szkód po nawałnicach, które miały miejsce w czerwcu. Środki pochodziły z rezerwy celowej budżetu państwa przeznaczonej na przeciwdziałanie skutkom klęsk żywiołowych.\nDofinansowaniem objęte zostały następujące zadania:\n - przebudowa ul. Kopernika w Skarżysku-Kamiennej wraz z przebudową przepustów,\n - remont drogi powiatowej w Kierzu Niedźwiedzim wraz z poprawą odwodnienia,\n - przebudowa ulicy Rycerskiej w Skarżysku-Kamiennej na odcinku (647 m) od ulicy Kopernika do ulicy Warszawskiej\nPowiat skarżyski ze środków własnych na usuwanie skutków czerwcowych nawałnic przeznaczył blisko 200 tys. zł.\nDofinansowanie na remont sali gimnastycznej w „Samochodówce”\nPowiat Skarżyski uzyskał dofinansowanie w wysokości blisko 60 tys. zł ze środków Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej Ministerstwa Sportu i Turystyki w ramach programu Rozwój Inwestycji Sportowych na realizację projektu pn. : „Remont sali gimnastycznej przy Zespole Szkół Samochodowo-Usługowych im. Władysława „Oseta” Wasilewskiego w Skarżysku-Kamiennej” . Całkowity koszt realizacja zadania wynosi ponad 100 tys. zł.\nInwestycja objęła remont sali gimnastycznej wraz z zapleczem w ZSSU w Skarżysku-Kamiennej, a w szczególności wymianę podłogi w sali gimnastycznej, instalacji oświetleniowej, stolarki oraz wyposażenia sportowego.\nPowiatowe Święto Plonów w Skarżysku Kościelnym\nPod patronatem starosty Michała Jędrysa i wójta gminy Zdzisława Woźniaka w minionym roku Powiatowe Święto Plonów odbyło się w Skarżysku Kościelnym. Nie zabrakło tradycyjnych obrzędów dożynkowych i występów zespołów folklorystycznych. Na zakończenie dożynek wystąpił zespół Trebunie Tutki.\nPodczas dożynek rozstrzygnięto konkursy na najładniejszy wieniec, najsmaczniejszą potrawę i najciekawszy występ. W najważniejszym konkursie dnia na najpiękniejszy wieniec główna nagroda przypadła sołectwu Skarżysko Kościelne II. Nagrodę pieniężną dla zwycięzcy w wysokości 2 tys. zł ufundował i wręczył starosta Michał Jędrys. Najładniejszy wieniec reprezentować będzie teraz powiat skarżyski na dożynkach wojewódzkich, które odbędą się w tym roku w gminie Bogoria (powiat staszowski). Podczas dożynek nagrodę odebrał także laureat powiatowego etapu konkursu „Piękna i Bezpieczna Zagroda Przyjazna Środowisku”.\nPóźnym popołudniem przyszedł czas na zabawę przy wybuchowej mieszance rytmów latynoamerykańskich w wykonaniu zespołu De Nuevo. Wieczorem natomiast na scenie rozbrzmiewał góralski folk, który zaserwowała gwiazda tegorocznego Powiatowego Święta Plonów - zespół Trebunie Tutki.\nPięć szkół zawodowych, w tym jedna specjalna prowadzone przez powiat skarżyski zakwalifikowały się do udziału w projekcie „Edukacja Zawodowa w Praktyce” współfinansowanym przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytet IX „Rozwój wykształcenia i kompetencji w regionach”, Działanie 9.2 „Podniesienie atrakcyjności i jakości szkolnictwa zawodowego”\nZespół Szkół Ekonomicznych, Zespół Szkół Transportowo-Mechatronicznych, Zespół Szkół Samochodowo-Usługowych, Zespół Szkół Technicznych oraz Zespół Placówek Edukacyjno-Wychowawczych z powiatu skarżyskiego znalazły się wśród 50 szkół z naszego województwa objętych projektem „Edukacja Zawodowa w Praktyce”.\nDzięki udziałowi w projekcie uczniowie wezmą udział w dodatkowych zajęciach dydaktycznych z wykorzystaniem nowoczesnych narzędzi ICT (teleinformatycznych) takich jak: tablica interaktywna i platforma e-learningowa. Celem zajęć będzie opracowanie szkolnych projektów edukacyjnych podnoszących kompetencje uczniów w zakresie wykorzystywania narzędzi ICT i przedsiębiorczości. Ponadto projekt przewiduje nawiązanie ścisłej współpracy szkół zawodowych z pracodawcami w zakresie odpłatnej organizacji 50 staży i 950 praktyk zawodowych dla uczniów techników i zasadniczych szkół zawodowych.\nUczestnictwo w projekcie gwarantuje także każdej szkole wyposażenie w nowoczesne narzędzie ICT oraz branżowe pomoce dydaktyczne dostosowane do specyfiki kształcenia w zawodach.\nKonferencja poświęcona problemom osób starszych\nO jesieni życia, czyli o tym jak zachować radość życia pomimo podeszłego wieku mowa była na konferencji naukowej pt.: „Trzeci Wiek – jesień życia może być pogodna”, którą zorganizowały Szpital Powiatowy i Starostwo Powiatowe w Skarżysku-Kamiennej. Adresatami konferencji byli seniorzy, a poruszane podczas wykładów problemy dotyczyły starzenia się.\n- Starzenie się dotyczy każdego z nas, warto więc świadomie przygotować się do tego okresu życia, by móc jak najdłużej w dobrej formie cieszyć się życiem. Podobnie jak jesień może być najpiękniejszą porą roku, tak i starość może być najlepszym okresem życia – mówił starosta Michał Jędrys otwierając konferencję.\nO największych zagrożeniach wynikających ze starzenia się mówił dr Marek Krawiec ze Społecznej Akademii Nauk w Łodzi. Kolejny wykład pt.: „Aktywność edukacyjna seniorów jako forma profilaktyki gerontologicznej” wygłosiła dr n. med. Dorota Kozieł z Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Z kolei wykłady na temat rehabilitacji kardiologicznej i rehabilitacji po operacji mózgowia zaprezentowali wybitni specjaliści ze Szpitala Powiatowego w Skarżysku-Kamiennej: prof. Mirosław Janiszewski – koordynator na oddziale Rehabilitacji Neurologicznej i dr hab. n. med. Zbigniew Kotwica.\nElastyczne formy zatrudnienia - za i przeciw\n„Elastyczne formy zatrudnienia szansą dla lokalnego rynku pracy” – to tytuł konferencji, którą dla pracodawców przygotował Powiatowy Urząd Pracy w Skarżysku-Kamiennej. Patronat honorowy nad konferencją sprawował starosta skarżyski Michał Jędrys.\nCzy warto korzystać z elastycznych form zatrudnienia? Czy umowy zlecenia i o dzieło są jednakowo korzystne dla pracodawcy i pracownika? Czy możliwe jest połączenie elastycznego zatrudnienia i bezpieczeństwa socjalnego? Na te pytania starali się odpowiedzieć organizatorzy konferencji, którymi byli Powiatowy Urząd Pracy oraz Akademia Przedsiębiorczości w Skarżysku-Kamiennej. Konferencja odbyła się w ramach realizowanego przy udziale środków unijnych projektu „Skuteczni dla innych”.\nUlice 3-go Maja i Piękna po remoncie\nZakończyła się jedna z największych inwestycji drogowych powiatu skarżyskiego. Mowa tu o przebudowie ulicy 3-go Maja i ulicy Pięknej w Skarżysku-Kamiennej. Łączna wartość obydwóch inwestycji wyniosła blisko 9 mln 750 tys. zł, z czego 3 mln 960 to dotacja, którą władze powiatu skarżyskiego pozyskały z Narodowego Programu Przebudowy Dróg Lokalnych. Władze powiatu skarżyskiego zorganizowały uroczyste otwarcie obydwóch ulic.\nPo remoncie ul. 3-go Maja i ul. Piękna należą do najładniejszych w Skarżysku-Kamiennej. Przebudowa ul. 3-go Maja i ul. Pięknej zakrojona była na szeroką skalę. Powstało jedno z najnowocześniejszych rozwiązań komunikacyjnych w mieście. Skalę przedsięwzięcia obrazuje koszt inwestycji. W przypadku ul. 3-go Maja wyniósł on ok. 7 mln 800 tys. zł. Środki pochodziły z trzech źródeł: Narodowego Programu Przebudowy Dróg Lokalnych w wysokości 3 mln zł. Po ok. 2 mln 400 tys. zł przekazał ze środków własnych powiat skarżyski i gmina Skarżysko-Kamienna. Remont ulicy Pięknej sfinansowany został ze środków własnych powiatu skarżyskiego oraz z Narodowego Programu Przebudowy Dróg Lokalnych. Wysokość przekazanej dotacji w tym przypadku wyniosła ponad 960 tys. zł, a całkowity koszt opiewał na kwotę ok. 1 mln 950 tys. zł.\nKampania ma zachęcać mieszkańców Skarżyska i powiatu skarżyskiego do robienia zakupów w małych, osiedlowych sklepach i korzystania z usług lokalnych firm. To sposób na to, aby wspierać drobnych przedsiębiorców z naszego miasta w konkurencji z dużymi sieciami handlowymi. Mając lojalnych klientów małym przedsiębiorcom łatwiej będzie utrzymać się na rynku i tworzyć miejsca pracy. To także sposób na zwiększenie wpływów do budżetów samorządów lokalnych z podatków płaconych przez przedsiębiorców. Z kolei im wyższe są dochody jednostki samorządu terytorialnego, tym więcej inwestycji i pozytywnych zmian w otoczeniu – wyjaśniał podczas konferencji cel akcji starosta Michał Jędrys dodając, że każdy z nas wspierając małych przedsiębiorców przyczynia się do rozwoju swojej miejscowości.\nW dalszej części konferencji uczestnicy mogli wysłuchać dwóch wykładów wygłoszonych przez specjalistów od zarządzania finansami publicznymi i ekonomii z Społecznej Akademii Nauk. O zarządzaniu rozwojem jednostki samorządu terytorialnego w oparciu o budżet i Wieloletnią Prognozę Finansową mówiła Lidia Polewany. Natomiast dr Łukasz Prysiński przedstawił temat pt.: „Samorząd terytorialny jako stymulator lokalnego rozwoju gospodarczego”.\nPowiatowy Urząd Pracy w Skarżysku-Kamiennej otrzymał Certyfikat Zarządzania Jakością. – To dowód na to, że urząd świadczy usługi na najwyższym poziomie, co ma przełożenie na znakomitą jakość obsługi klientów – zaznaczyła Marzena Dymek-Maciejewska z firmy „Certika”, która przeprowadziła proces certyfikacji w urzędzie.\nW procedurze certyfikacji Powiatowego Urzędu Pracy brano pod uwagę osiągnięcia urzędu w zakresie jakości świadczonych usług, satysfakcji klientów i partnerstwa na rzecz osób bezrobotnych i ożywienia gospodarczego w powiecie skarżyskim.\nPowiat przejmuje Bibliotekę Pedagogiczną i tworzy Powiatowe Centrum Rozwoju Edukacji\nPowiat skarżyski przejął od samorządu województwa świętokrzyskiego Bibliotekę Pedagogiczną w Skarżysku-Kamiennej. Pod szyldem powiatu biblioteka rozpoczęła działalność już od nowego roku. Na bazie przejętej Biblioteki Pedagogicznej i Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej powstała natomiast nowa jednostka zarządzana przez powiat i jest to Powiatowe Centrum Rozwoju Edukacji w Skarżysku-Kamiennej.\nDo tej pory Biblioteka Pedagogiczna podlegała samorządowi województwa świętokrzyskiego. Pod szyldem powiatu skarżyskiego biblioteka funkcjonować będzie w nowym budynku przy pl. Floriańskim 1. Obydwa samorządy w tej sprawie zawarły już stosowne porozumienie, a rady sejmiku województwa i powiatu skarżyskiego przyjęły stosowne uchwały. Dzięki porozumieniu pomiędzy samorządami zdecydowanie poprawią się warunki lokalowe. Podniesiony zostanie standard funkcjonowania biblioteki. Na potrzeby biblioteki powiat przekazał budynek o powierzchni ponad 660 m2, po termomodernizacji i kompleksowym remoncie centralnego ogrzewania. W budynku będą znajdować się pomieszczenia przeznaczone na wypożyczalnię, czytelnię, salę multimedialną i salę konferencyjną. Biblioteka w nowych warunkach lokalowych będzie miała możliwość rozwijania działalności edukacyjno-kulturalnej. Poprawi się też dostępność do biblioteki. Zbiory biblioteczne i mienie ruchome zostanie przekazane dla Powiatowej Biblioteki Pedagogicznej w drodze darowizny przez Urząd Marszałkowski Województwa Świętokrzyskiego. W Powiatowej Bibliotece Pedagogicznej zatrudnieni będą dotychczasowi pracownicy.\nPrzejęcie Biblioteki Pedagogicznej wiąże się ponadto z uruchomieniem w powiecie nowej jednostki pod nazwą Powiatowe Centrum Rozwoju Edukacji z siedzibą przy pl. Floriańskim 1. Obok Biblioteki Pedagogicznej w skład Centrum wchodzić będzie Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna w Skarżysku-Kamiennej. Nowa jednostka zajmować się będzie wspieraniem pracy szkół i placówek edukacyjnych, podnoszeniem jakości kształcenia w jednostkach oświatowych, udzielaniem pomocy psychologiczno-pedagogicznej związanej z wspomaganiem rozwoju dziecka poprzez kompleksową pomoc dziecku, rodzinie i nauczycielowi, doradztwem edukacyjno-zawodowym i doskonaleniem kompetencji merytorycznych i metodycznych nauczycieli.\nZakończył się remont mostu w Michałowie\nZakończył się realizowany na zlecenie powiatu skarżyskiego remont mostu w Michałowie (gmina Skarżysko Kościelne). Całkowita wartość inwestycji wyniosła 420 tys. zł, z czego 200 tys. zł to środki, które powiat skarżyski pozyskał z budżetu państwa.\nRemont mostu w Michałowie rozpoczął się latem od prac rozbiórkowych. Konieczne było rozebranie balustrady i nawierzchni mostu, a także innych jego elementów. Po wykonaniu tych prac kolejnym etapem były roboty budowlane. W rezultacie po blisko 4 miesiącach most został wyremontowany, a kilka dni temu oddany już do użytku. Inwestycja została sfinansowana z budżetu powiatu skarżyskiego oraz z rezerwy subwencji ogólnej budżetu państwa.\nKomputery z dostępem do Internetu dla mieszkańców powiatu skarżyskiego\nSprzęt komputerowy wraz z dostępem do Internetu otrzyma 50 gospodarstw domowych z terenu powiatu skarżyskiego w ramach projektu „Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu w Powiecie Skarżyskim”. Na realizację projektu powiat skarżyski pozyskał środki z funduszy unijnych oraz budżetu państwa. 7 stycznia 2014 r. Starostwo Powiatowe rozpocznie rekrutację uczestników do projektu.\nUlica Rycerska po częściowym remoncie\nUlica Rycerska w Skarżysku-Kamiennej na odcinku o długości 647 m od ulicy Kopernika do ulicy Warszawskiej jest już po remoncie. Na przebudowę ulicy, która została bardzo zniszczona podczas czerwcowych nawałnic powiat skarżyski pozyskał dotację z budżetu państwa na likwidację szkód powodziowych.\nZakres wykonanych robót objął m.in. poszerzenie istniejącej nawierzchni i wykonanie warstw asfaltowych. Poprawę odwodnienia drogi oraz wykonanie nowych przepustów, zjazdów i poboczy, a także odtworzenie i umocnienie rowów. Przebudowa ul. Rycerskiej kosztowała blisko 700 tys. zł. Na tę kwotę składa się dotacja z budżetu państwa na usuwanie szkód powodziowych i środki własne powiatu.


Bycie „słupem” surowo karane. Możesz nim zostać nieświadomie - Finanse-osobiste - Gazeta Prawna - wiadomości, podatki, prawo, biznes i finanse\ngazetaprawna.plBiznesFinanse osobisteBycie „słupem” surowo karane. Możesz nim zostać nieświadomie\nŚrednio przestępca, który wejdzie w posiadanie cudzych danych tożsamości próbuje wyłudzić kwotę blisko 30 tys. złotychźródło: ShutterStock\nChoć wydaje się, że własna tożsamość jest bezcenna, to obietnica łatwych pieniędzy może być na tyle kusząca, że są osoby, które decydują się na jej sprzedaż. Udostępniają swoje dane tożsamości ludziom wyłudzającym kredyty. Zostają tzw. słupami, wchodząc tym samym we współpracę z przestępcą. Sprzedawanie danych osobowych to przestępstwo w białych rękawiczkach, ale kara za współudział może wynieść nawet 8 lat pozbawienia wolności.\nPotocznie zwany „słup” to osoba, która kierowana chęcią łatwego zarobku, dobrowolne udostępnia swoje dane w celu wzięcia kredytu lub pożyczki, przy czym sama nie jest rzeczywistym kredytobiorcą. Udzielanie swoich danych osobowych, aby ktoś inny mógł wziąć kredyt nie jest jednak „niewinną przysługą”. To pułapka i prosta droga do bankructwa. To także udział w przestępstwie.\nNie dać się „zrobić w słupa”\n„Słup" nie dostaje pieniędzy, które wypłaca bank czy firma pożyczkowa ani też nie jest gwarantem spłaty zaciągniętego zobowiązania. To najczęściej człowiek nieświadomy tego, że uczestniczył w przestępstwie, jednak świadomie wchodząc w porozumienie i współpracę ze sprawcami, wprost podlega się pod art. 297 § 1 kodeksu karnego. Co więcej, to nie jedyny paragraf, pod który może podlegać takie działanie. Wyłudzenie kredytu, a więc osiągnięcie korzyści majątkowej, zazwyczaj związane jest z doprowadzeniem banku do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem. Stanowi to przestępstwo oszustwa, o którym mówi art. 286 par. 1 k.k., za które przewidziana jest jeszcze surowsza kara - od 6 miesięcy do 8 lat więzienia.\nPodejrzane propozycje łatwego zarobku\n- Z poszukiwaniem „słupów” do wyłudzenia kredytów przestępcy nawet się nie kryją – mówi Marcin Gozdek, dyrektor Departamentu Rynku Detalicznego z Biura Informacji Kredytowej. - Liczą na naiwność osób młodych, ludzi z problemami finansowymi, czy po prostu na nieznajomość prawa – dodaje.\nSerwisy internetowe oraz gazety lokalne pełne są ogłoszeń adresowanych do osób „chcących szybko zarobić”, posiadających „czysty BIK” albo anonsów obiecujących „wysoką prowizję dla osób gotowych do wzięcia kredytu”. Takie ogłoszenia można znaleźć w popularnych serwisach internetowych. Nie wolno na nie reagować, bo w ten właśnie sposób przestępcy poszukują łatwych ofiar do wyłudzeń kredytowych polegających na tzw. „braniu kredytu na słupa”.\nJak wynika z dostępnych doniesień Policji, wyłudzenia „na słupa”, należące do tzw. przestępczości gospodarczej, to obecnie najpoważniejszy obszar pracy policjantów. Przekazy medialne o zatrzymaniach zorganizowanych grup przestępczych przez służby policji, potwierdzają powszechność tego procederu oraz dokumentują statystyki o liczbie prób wyłudzeń na cudze dane.\nMF: Pełnomocnik musi wiedzieć, czy rejestruje „słupa” »\nDane z dowodu warte więcej niż karta kredytowa\nŚrednio przestępca, który wejdzie w posiadanie cudzych danych tożsamości próbuje wyłudzić kwotę blisko 30 tys. złotych. Okazuje się, że nasz dowód osobisty dla zawodowego przestępcy jest wart więcej niż karta kredytowa.\n- Pomysłowość złodziei danych osobowych nie zna granic. Mogą podszyć się pod bank, firmę szukającą pracowników albo sklep internetowy – tłumaczy Marcin Gozdek z BIK. – Zawarte na naszym dowodzie osobistym dane, to cenny łup w rękach przestępców, bo mogą posłużyć zarówno do wyłudzenia pożyczki czy kredytu, jak i zakupów np. drogiego sprzętu na raty, telefonu komórkowego, wypożyczenia samochodu – a to wszystko na nasz rachunek, dodaje Gozdek.\nCzęsto też sami nieświadomie jesteśmy źródłem danych dla oszustów np. wyrzucając dokumenty zawierające nasze dane osobowe, np.: opakowania po przesyłkach kurierskich, czy informacje urzędowe.\nChronić swoje dane\nWarto wiedzieć, że „słupem” można też zostać nieświadomie. Udostępniając nieznanej osobie swoje dane, takie jak adres, numer PESEL, miejsce urodzenia, a w szczególności skany lub kopie dokumentów tożsamości, naraża się na spłatę kredytu nawet na kilkaset tysięcy złotych, a ponadto na ryzyko, że na jednej pożyczce się nie skończy. Świadome użyczenie swoich danych i przyzwolenie, by ktoś inny wykorzystał je do wzięcia kredytu to przestępstwo. Samo przekazanie przestępcom własnego raportu z BIK informującego o dobrej historii kredytowej, to już zielone światło do popełniania przestępstw z naszym udziałem. Warto wiedzieć, że karane jest już samo ubieganie się o taki kredyt, nawet jeśli nie zostanie on przyznany.\nSkiba: "Słupy" będa wkreślane z listy płatników VAT »\nAby wyprzedzić oszusta…\nPrzed wyłudzeniem kredytu na swoje dane każdy może się uchronić, aktywując Alerty BIK. To sygnały ostrzegawcze, wysyłane w formie smsa, lub emaila, które informują o próbie zaciągnięcia kredytu na nasze dane. Jeśli nie byliśmy w banku, nie kupowaliśmy sprzętu na raty ani nie poręczaliśmy kredytu a otrzymaliśmy Alert, możemy podejrzewać wyłudzenie. - Dzięki informacji z Alertu możemy szybko zareagować i zapobiec wyłudzeniu – wyjaśnia Marcin Gozdek.- Alerty BIK zapewniają nam ochronę przez cały rok, działają 24/h, 7 dni w tygodniu, a także dają poczucie bezpieczeństwa, że nie będziemy spłacać wyłudzonych kredytów na nasze imię – dodaje.\nTagi:oszustwa, kary, dane osobowe, firmy, sprzedaż, pieniądze, prawo karne, handel, finanse\nSkiba: "Słupy" będa wkreślane z listy płatników VAT\nMF: Pełnomocnik musi wiedzieć, czy rejestruje „słupa”\nKoniec podwyżek polis OC? Konkurenci pod ścianą\nKE ponagla Polskę w sprawie wdrożenia przepisów UE o ubezpieczeniach\nPanTharei(2017-05-15 10:02) Zgłoś naruszenie 190\nProszę zwrócić uwagę kto jest autorem artykułu: "Źródło: Biuro Informacji Kredytowej S.A." czyli właśnie BIK. Tekst ten jest zatem niczym innym jak reklamą tejże firmy, w dodatku nie do końca rzetelną. A co najważniejsze BIK jest zwykłą S.A. - nie jest to instytucja państwowa. Chcąc korzystać z usług tej firmy musimy dobrowolnie udostępnić jej te nasze dane, które właśnie trzeba chronić.... No comments. Notabene ciekawe kiedy państwo zechce zająć się problematyką wyłudzania kredytów i innych oszustw finansowych godzących bezpośrednio w obywateli.\nblack power(2017-05-16 12:28) Zgłoś naruszenie 20\nBiuro Informacji Kredytowej S.A..czyli właśnie BIK jest największym słupem ogłoszeniowym. Nie ma żadnej logicznej i szybkiej ścieżki by się uchronić przed publikacją, pomimo oczywistej sytuacji braku podstaw, do podawania czyichś danych jako dłużnika\nree(2017-05-15 13:33) Zgłoś naruszenie 00\nniestety, ale na zachodzie wszystko prywatne\nTa@Stańczykowa(2017-05-15 11:06) Zgłoś naruszenie 121\nKaralność „słupowania” powinna obejmować także słupów „politycznych”. A byłaby tego spora gromadka (bo wszak nie wszyscy pozorni durnie są tylko pożytecznymi idiotami). Podejrzewam, że w tej jurgieltniczej gromadce znalazłyby się tęgie słupy w rozmiarze "mężów stanu" (niekoniecznie na miarę prezydenta Bolesława Bieruta), jak i spora gromadka dziennikarzy i tzw. "celebrytów"\nMarianna(2017-05-15 15:56) Zgłoś naruszenie 100\nAle dlaczego w Polsce proste rozwiązania nie mogą się przebić do działalności publicznej ? Widocznie komuś na tym zależy, szczególnie bankom gdyż łupią biednych , nieświadomych obywateli , a chronią przestępców. Przecież wystarczy przepis ( JEDEN ! ) który po udowodnieniu fałszerstwa umowy zwalnia " stronę " sfałszowaną od odpowiedzialności cywilnej a przenosi ją na SPORZĄDZAJĄCEGO sfałszowaną umowę jako iż nie należycie spełnił warunki sprawdzenia kontrahenta. I wszyscy którzy nie sprawdzają dowodów osobistych, zdjęć na nich z osobą siedzącą przed nim ponoszą pełną odpowiedzialność za skutki takich umów. I po krzyku. Na wiarę to do kościoła a nie w banku.\nbrytan(2017-05-15 09:36) Zgłoś naruszenie 60\ndane to każdy morze przechwycić ale mój cyrograf to jest mój osobisty.\nmyślący(2017-05-15 14:53) Zgłoś naruszenie 60\niqi(2017-05-15 13:23) Zgłoś naruszenie 60\nPraktycznie w każdej umowie zawieranej w formie pisemnej (np. najmu mieszkania, rachunku bankowego, o dostarczanie gazu, prądu, płatnej tv, ubezpieczenia oc samochodu, pożyczki dla/od znajomego, umowy o pracę, zlecenia, o dzieło, o budowę domu) podajemy nr pesel - wszystkie dane z dowodu osobistego. Nowe dowody nie zawierają wzoru podpisu, a na serwisach aukcyjnych kwitnie legalna sprzedaż kart łudząco przypominających dowody osobiste, prawo jazdy itp. można zamówić sobie dokument z dowolnymi danymi (ze słabo czytelnym napisem wzór). Nawet spółkę można założyć na podstawie tych danych (dopiero teraz trwają prace nad zmianą ustawy). W KRS nie mamy już wzorów podpisów, podobnie jak na dowodach osobistych. W urzędach załatwiamy sprawy przez internet, na podstawie oświadczeń i ewentualnie skanów dokumentów. Nawet dokumenty z sądów i banków otrzymujemy bez podpisów. Raj dla oszustów. Należy wrócić do obowiązku posiadania papierowych oryginałów dokumentów w formie zaświadczeń. Ja wiem, że to nie do końca wygodne, ale daje dużo większą pewność obrotu. np. "kredyt bez zaświadczeń" - nie powinno być możliwości sądowej ochrony takiej umowy. Oznaczałoby to wprowadzenie do kpc legalnej teorii dowodowej (obok swobodnej), gdzie warunkiem dochodzenia wierzytelności powinien być dokument w formie pisemnej. Jedynie dla sprzedaży internetowej pozostawiłbym formę dokumentową, jeśli zostanie potwierdzona na piśmie przez platformę sprzedażową/operatora poczty elektronicznej.\nobserwator(2017-05-15 23:06) Zgłoś naruszenie 60\nKarać tych którzy udzielają słupom pożyczki !!!\nMis Coralgol(2017-05-16 21:25) Zgłoś naruszenie 10\nBzdura -. SN już dawno wyraził opinie że skany dowodów to tylko skany?\nkamerzysta.(2017-05-16 21:43) Zgłoś naruszenie 11\na dlaczego nie wprowadzić zasady ,że moment udzielania kredytu ,pozyczki ,umowy powinien być nagrywany na kamere ?


Premiera Toyoty 86 GR Sport – R4 #rekkefirer\nOryginalny tytuł wiadomości prasowej: Premiera Toyoty 86 GR Sport\nWe wrześniu 2017 roku Toyota zaprezentowała nową serię GR, opracowaną na japoński rynek we współpracy z wyczynowym zespołem Gazoo Racing. Obecnie w Japonii jest dostępnych 10 usportowionych modeli z tym znaczkiem, na trzech poziomach modyfikacji – GR Sport, GR i najmocniej tuningowany GRMN. Na europejskim rynku dotąd był dostępny tylko jeden model – Yaris GRMN, jednak z zapowiedzi Toyoty wynika, że na tym jednym hot hatchu się nie skończy.\nGT86 ze znaczkiem GR Sport\nTymczasem w Japonii do serii GR dołączył właśnie kolejny model – Toyota 86 GR Sport, czyli usportowiona wersja GT86. Model jest prezentowany jako sportowy samochód do codziennej jazdy. Auto otrzymało przedni spojler, aerodynamiczne listwy progowe i 17-calowe felgi aluminiowe wykończone na czarno. Przy kołach zamontowano także hamulce Brembo z czerwonymi zaciskami. 86 GR Sport dostępny jest w trzech kolorach – Crystal Black Silica, Crystal White Pearl i Pure Red. We wnętrzu znalazła się mniejsza kierownica pokryta skórą ze srebrnymi przeszyciami i logo GR. Znaczek GR pojawił się także na przycisku startu i na tablicy rozdzielczej.\nSamochód jest napędzany seryjnym, 2-litrowym silnikiem typu bokser o mocy 206 KM (152 kW) i momencie obrotowym 212 Nm. Współpracuje z nim 6-stoniowa manualna skrzynia biegów lub opcjonalny automat o 6 przełożeniach. Toyota 86 GT Sport kosztuje równowartość 34 140 dolarów.\nCzęści od Gazoo Racing\nRazem z nowym modelem Toyota wprowadziła na rynek części do tuningu GR Parts, które można dokupić do seryjnego GT86. Katalog obejmuje przedni i tylny spojler, dwa zestawy kół, wzmocnienie układu kierowniczego i tylnego zawieszenia oraz mniejszą kierownicę. Jedną z ciekawszych opcji jest limitowana edycja systemu multimedialnego z nawigacją GPS z rozwiązaniami przydatnymi na torze.\nSportowe coupe Toyoty\nToyota GT86 zadebiutowała na rynku w 2012 roku, a w 2017 roku została poddana faceliftingowi. Auto otrzymało sztywniejsze nadwozie, lepsze zawieszenie, unowocześnione wnętrze oraz lekko zmienione nadwozie, w tym światła LED. Nowością jest także tryb jazdy sportowej Track, który pozwala wyciskać z auta maksymalne osiągi bez konieczności wyłączania elektronicznych systemów stabilizacji toru jazdy oraz kontroli trakcji. GT86 jest ulubionym modelem drifterów ze względu na tylny napęd i świetne wyważenie. Coupe Toyoty rozpędza się do setki w 7,6 s z manualną skrzynią biegów i 8,2 s z automatem.\n← Toyota z sercem Lexusa\nNowy Lexus CT za dwa lata →\njuli 22, 2020 Biura prasowe\njuli 29, 2016 Biura prasowe


Zwrotnik Tindera – Nowa Orgia Myśli\nczego doświadczyłam przez rok randkowania\nNie byli w stanie dopuścić do świadomości, że dziewczyna może wykazywać inicjatywę i nie mieć żadnych romantycznych zamiarów. Więcej! Nie byli w stanie chyba wyobrazić sobie, że kobieta może mieć jakieś fantazje erotyczne, oczekiwania i dążyć do tego, żeby je spełnić\nPoruszanie się w płynnej cyfrowo-analogowej przestrzeni Tindera jest dla mnie jak spacer po ZOO. Pragnę być dobrze zrozumiana i wyraźnie zaznaczam: lubię i szanuję wszystkie istoty żywe, wchodzę do ZOO z miłości, podziwu i zachwytu dla życia; sama kieruję się zwierzęcą żądzą – chodzi mi tylko o seks, nic więcej, nic mniej. Z powodów, których nie chcę wspominać, nie szukam tu więzi z drugim człowiekiem. Chcę poznać słynną hook-up culture. Chcę posmakować postsentymentalnego świata szybkich randek – z taką fantazją tutaj wkraczam, zachęcona wieloma plotkami i jakimś artykułem na vice’ie (niepomna tego, że artykuł napisano w Kanadzie). Tursiops truncatus – to zwierzę, z którym się w tym ekosystemie identyfikuję. Nie tylko dlatego, że delfiny mają gładką, niemal nieowłosioną i lśniącą skórę oraz ujmująco uśmiechnięte mordy. To, co szczególnie każe mi się z nimi identyfikować, to ich bezpruderyjność, perwersja i bezceremonialność. Delfiny to seks-maszyny: urządzają gangbangi i dzikie brutalne orgie, nie stronią przed stosunkami homoseksualnymi, czy biseksualnymi, uwielbiają masturbację, anal i nasal – zaspokajają się także przez penetrację nozdrza. Podobnie jak one jestem otwarta. Ich finezja nie zna granic: zaspokajają się kamieniami, czy kłodami. Jednak najbardziej imponuje mi to, że uprawiają seks międzygatunkowy. Czasem efektem takiego współżycia jest potomstwo (hybrydy). A już szczególnie imponuje mi to, że spółkują z gatunkami, które dalece różnią się od nich samych, jak żółwie czy ludzie. No i co mnie rozczula zupełnie, to zaobserwowane wśród młodych delfinów upodobanie do odurzania się toksyną z ryb Fugu (Takifugu rubripes). Cieszy mnie, że Ministerstwo Środowiska w Indiach w 2013 roku biorąc pod uwagę ich wyjątkowość nadało delfinom status „Non- Human Person”. Ja też będę teraz taką non-human person, bo nie o poznanie człowieka mi chodzi, ani nie o poznanie siebie – tylko o przygodę.\nPierwszy był niedźwiedź (Ursus arctos). Jest ważny tylko dlatego, że był moim pierwszym chłopakiem z Tindera. Pamiętam, że nieźle się ruszał: pięknie tańczył, miał wyraźną urodę, ciemne owłosienie i był łysy. Jestem przekonana, że wszystkie te szczegóły zapamiętałam tylko dlatego, że nasycenie endorfin i kortyzolu nieco głębiej wyrzeźbiło mi w tym czasie neuronalne ścieżki – czyli efekt pierwszego. Poza tym był chłopakiem, na którego nie zwróciłabym uwagi na ulicy, ani nigdzie indziej. Właściwie to wszystko, co mogę o nim powiedzieć. Mogę dorzucić jeszcze, że jego niedźwiedziowatość nie miała swojego odzwierciedlenia ani w technice, ani w rozmiarze. Niedźwiedź okazał się misiem, przytulanką, maskotką. Było dość rozczarowująco, chociaż miło – do teraz czasem wysyłamy sobie serduszka, albo uniesione w górę kciuki.\nMam problem z ustaleniem, kim był drugi – chyba go w ogóle nie pamiętam. Także nie jestem pewna, czy pamiętam trzeciego, czwartego itd., ale to nieważne. Skoro niczego nie pamiętam, to nie ma niczego ciekawego do opowiedzenia – opowiem o kolejnym ciekawym.\nFalkor (ten z bajki) miał gładkie pozbawione owłosienia spody stóp, a Tur przeciwnie\nMój kolejny okaz zaimponował mi przede wszystkim tym, jak śmiało sobie ze mną poczynał. Myślałam, że się ze mną przekomarza, że ma wyzywający styl – jego odwaga bardzo mnie zaintrygowała i zmotywowała. Okazało się, że wszystko, co mówił, to nie są czcze przechwałki. Nazwę go Gibon (Hylobates lar), bo chłopak lubił gibony, był z Holandii. Chyba. Wskazuje na to miłość do gibona. Skąd dokładnie był, nie wiem, bo mówił tak niewyraźnie, że nie mogłam go zrozumieć. Już wyjaśniłam, po co zainstalowałam tę appkę i zapewniam – nie była to chęć szczerej rozmowy; było mi wszystko jedno, co mówi i jak mówi, pod warunkiem, że język giętki itd. Ale pisał też niewyraźnie: żeby się z nim spotkać, odwiedziłam trzy kolejne knajpy. Kiedy teraz o tym myślę, dochodzę do wniosku, że sama nie zdawałam sobie sprawy z tego, jak silnie musiałam być zmotywowana i zaintrygowana, skoro byłam wręcz niezłomna w dążeniu do spotkania z nim. Ostatecznie się udało. Starając się dowiedzieć, skąd pochodzi i gdzie mieszka, nie byłam już tak wytrwała. Dociekliwy pewnie zapyta, jak udało nam się pójść do łóżka, skoro nawet nie samo spotkanie zapoznawcze, a doprowadzenie do niego okazało się tak trudne? Spieszę z odpowiedzią: nie udało. Podobno najbardziej żałuje się rzeczy, których się nie zrobiło. Do dzisiaj żałuję, że się z nim nie przespałam; jego członek we wzwodzie wyglądał imponująco. Ale po kolei: skąd wiem, że jego nabrzmiały kutas wyglądał pięknie, skoro się nie przespaliśmy? Otóż Gibon po prostu chciał, żebym mu zrobiła zdjęcia w fajnych miejscach w Warszawie. Megaloman, powiecie? A właśnie, że nie w tym jest jego osobliwość. Chłopak chciał, żebym mu robiła zdjęcia. W Warszawie. W miejscach publicznych. Dobrze zrozumieliście. Nago. Ale nie jakiś tam goły tyłek. Był absolutnie sauté. To jego hobby: jeździ po świecie, głównie po Europie i robi sobie nagie foty w miejscach publicznych. Im bardziej publiczne są te miejsca, tym piękniejszy wzwód. Fotki nieźle wyszły. Zakamarki Mostu Poniatowskiego nie są jednak tak bardzo uczęszczane, jak mi się wcześniej zdawało, nikt nas nie przyłapał. Podejrzewam, że Gibon jeszcze odwiedzi Warszawę – marzy mu się sesja na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich.\nTura (Bos primigenius) wspominam z rozrzewnieniem. Tury nie istnieją (już) podobnie jak Falkory (nigdy), dlatego Turowi nadałam ksywę Falkor. Pisaliśmy do siebie… właściwie to wymienialiśmy informacje. Nie wyrafinowane epistolasy, tylko ciąg cyfr, rzadziej liter. To nie były niekończące się bajania: „Cześć, jak leci”, albo: „Ach! chcę cię wspierać całym swoim życiem, całym sobą” (skądinąd cytuję) albo „Och, jaka jesteś piękna” – (skąd mogli wiedzieć? – na moim profilu miałam światło kontrowe i tylko kawałek mojej twarzy). Był bardzo konkretny, pewnie pracuje dla jakiegoś wywiadu, rzadko bywa w Polsce. Ogromny, silny, tur. Miał dla mnie mniej więcej tyle troskliwości i cierpliwości, co owłosienia. To taki zwierz z „Niekończącej się opowieści”, taki Falkor, którego dosiadasz i lecisz w gwiazdy, zresztą podrzucał mnie z taką lekkością, że miałam wrażenie, że lecę do nieba. Tylko Falkor (ten z bajki) miał gładkie pozbawione owłosienia spody stóp, a Tur przeciwnie. Sprawił, że z niewierzącej w kobiecy wytrysk przeistoczyłam się w fanatyczną wyznawczynię.\nWiększość moich przygód to ONS, a właściwie One Afternoon Stand\nJego pragmatyczność jednak dość szybko przerodziła się w rutynę. Jak niby wiadomość typu: „24 – 26.01 Waw.” ma mnie podniecić? Ten ciąg liczb z literą na końcu znaczył: „Moja Wspaniała! Bawię w Warszawie od 24 do 26 stycznia. Masz ochotę na dziką przygodę z nieokiełznanym zwierzem?” Czasami jednak pojawiały się słowa. Właściwie jedno słowo: „Bardzo”. W naszym języku znaczyło to tyle, że szalejemy na swoim punkcie, że czujemy przypływ pożądania i że chcemy się jak najszybciej spotkać, by się sobą nasycić, że myślimy o sobie. Znaliśmy się krótko, ale zdołaliśmy rozwinąć nasz intymny język, odpisywałam „25.01, 19.00” czytaj: „O, ukochany! Mogę się spotkać 25 lutego o 19.00. Nie mogę się doczekać!” Oczywiście, na swój sposób to jest kuszące, ale na dłuższą metę chyba nie o to mi chodziło. A może o to, tylko właśnie nie o powtarzalność, lecz niepowtarzalność pewnych rzeczy, nim staną się schematyczne. Poza tym szybko okazało się, że seks z nim był również zawsze taki sam. W pewnym momencie zorientowałam się, że brak mu finezji i wyrafinowania, znudził mi się.\nMyślicie może, że kończyłam romans (a właściwie przygodę) z jednym facetem i zaczynałam z następnym? Nic z tego! Nie miałam zamiaru niczego sobie odmawiać. Czasami wychodziłam od faceta, by spotkać się z kolejnym. Większość moich przygód to ONS, a właściwie One Afternoon Stand, ale to nie było regułą.\nZdaje się, że to dość wyjątkowe u dziewczyn na Tinderze, że szukają wyłącznie seksu. Bardzo szybko przechodziłam do sedna sprawy, po zadaniu dwóch, trzech pytań wiedziałam już, czego po facecie mogę się spodziewać, czy jest w stanie wyjść mi naprzeciw i sprostać moim oczekiwaniom. Jednak gwałtowna reakcja mężczyzn na moją bezpośredniość wytrącała ich z patriarchalnego ciepełka – z reguły byli wystraszeni tym, że jasno mówię, po co tu jestem i jakie są moje oczekiwania. Właściwie, to ja częściej pierwsza o to pytałam, co jeszcze dodatkowo potęgowało ich zaskoczenie. Często także uznawali, że to fake profil, że za tym stoi jakiś facet, który ich wpuszcza w maliny – istotnie, mi nie tyle chodziło o chruśniak, a o to, co się w nim zwykle wyprawiało. Inne jeszcze emocje, które, jak zauważyłam, budziłam u mężczyzn, to niedowierzanie: „Ale dlaczego ja?”, „Naprawdę?”, aż do drastycznych: „Ale co ty we mnie widzisz?” – robiło mi się przykro. Tymczasem chyba właśnie prostota mojej odpowiedzi wprawiała ich w osłupienie: Kutas! Ruchanie! Nie byli w stanie dopuścić do świadomości, że dziewczyna może wykazywać inicjatywę i nie mieć żadnych romantycznych zamiarów. Więcej! Nie byli w stanie chyba wyobrazić sobie, że kobieta może mieć jakieś fantazje erotyczne, oczekiwania i dążyć do tego, żeby je spełnić. Kobieca inicjatywa zwyczajnie ich przytłaczała, wręcz miażdżyła.\nWspominałam, że walenie nie gardzą stosunkami homoseksualnymi. Przez Tindera chciałam również poznawać dziewczyny. Kobiety poszukujące kobiet w tej aplikacji zarówno są wyjątkami, jak i są wyjątkowe.\nSpośród dziewczyn, które znalazłam na Tinderze, przygnębiająca większość, to takie, które szukały trzeciej (nigdy trzeciego – niesamowita prawidłowość!) do trójkąta ze swoim facetem. One – moim zdaniem – działały wyłącznie na polecenie swoich facetów, nie potrafiły zdobyć się na autonomię. Nawet nie mogę znaleźć dla nich nazwy – były zupełnie transparentne, przezroczyste jak meduzy (Cnidaria) – ale te eukarioty bywają drapieżne, gdy kobiety były zupełnie spacyfikowane, uległe i zależne. Przyklejone do swoich facetów, tworzące z nimi jedno ciało. Pomimo tego, że meduzy nie mają kręgosłupów, jest im przypisane stałe miejsce w systematyce królestwa zwierząt, a niewidzialne dziewczyny funkcjonują tylko przyporządkowane samcom. Te dziewczyny stawały się przedłużeniem swojego faceta, jego ręką. Nawet nie prawą, bo moim zdaniem typ faceta wysyłającego kobietę na pierwszy front wyżej ceni najmniejszy spośród członków swoich, niż partnerkę i już na pewno niczego by sobie nie dał za nią obciąć ani wyłupić. Niczego. Nawet najmniejszego z tych swoich świętych członków. One nie były jego prawicą, one nie były też wzgardzoną lewicą, one były trzecią ręką. Gdyby owa trzecia ręka naraziła się na szwank, można ją natychmiast wymienić na nową bez narażenia bezcennych członków świętego faceta. A może krowy (Bos taurus).\nNa szczęście, bardzo szybko mogłam zweryfikować dziewczyny świętych krów już podczas rozmowy na czacie. Zaoszczędziło mi to czasu na spotkania. Nie interesowały mnie kobiety niby wyzwolone, ale naprawdę uzależnione od mężczyzn i działające wyłącznie na ich polecenie. Również nie interesowało mnie, by być na doczepkę. Nie zdarzyło mi się, żeby to facet zaproponował trójkąt ze swoją dziewczyną. Takie propozycje zawsze dostawałam od kobiet. Smuci mnie to.\nW porównaniu do tego, ile profili mają faceci, dziewczyny szukające dziewczyn, to jakiś promil. Ale te, które znalazłam, były wyjątkowe. To mięciusie i delikatne króliczki (Sylvilagus). Chce się je przytulać, nosić na rękach, miętosić. Są wymuskane jak z reklamy, a precyzyjnej – z reklamy rozmnażania byłego pana ministra Radziwiłła z małą poprawką: jest miętoszenie, przytulanie, pieszczenie – nie ma rozmnażania. Wszystkie te babki, z którymi spotkałam się przez Tindera, imponowały mi inteligencją, oczytaniem i ogładą. Relacja z niektórymi z tych kobiet przerodziła się w przyjaźń. Z facetami nigdy mi się to nie przydarzyło.\nNa chwilę uwagi zasługują endemiczne gatunki zamieszkujące słodką Italię migrujące do zimnych krain północy, krain, które nawet starożytni Rzymianie omijali szerokim łukiem, do Polski. To osobniki nie tylko nacechowane odwagą, ale chyba wręcz szalone, bo żeby opuszczać miejsce, w którym Bogu rozsypały się najpiękniejsze skarby, trzeba być – delikatnie mówiąc – szurniętym. Tylko osobniki wyjątkowe i z niemałą fantazją są skłonne do tego, by opuścić ekosystem obfitujący w focaccie, tagliatelle i lasagne i migrować na północ, która za to dostatnia jest w kaszankę, golonkę i ozory. Sam pomysł (a wykonanie niemniej) jest osobliwy, dlatego stworzenie, które decyduje się na tak ekstrawagancki krok, zasługuje na uwagę, a spotkanie z nim jest obietnicą czegoś wyrafinowanego. Drodzy państwo, znajdujemy się na wybiegu szlachetnych koni fryzyjskich – przed wami Cavallo (Equus caballus, fryz). Ci włoscy cavalieri. Dobierają się do mnie finezyjnie, powolutku, dozując, balansując. To coś jak dionizyjski niedosyt. Najpierw jest wino i rozmowa. Potem wspólne gotowanie. Lubię gotować, dużo się od nich dowiedziałam. Myślicie może, że po kolacji zwyczajem wprost z Italii przychodzi czas na deser w postaci lodów? Tak, macie rację. Jednak nie są to lody, o jakich teraz pomyślały wszystkie Janusze. To obłoki – tiramisu i czekoladowe gelati. Myślicie, że seks po deserze? Skąd! Po deserze film! Dopiero podczas filmu (koniecznie nieciekawego, czyli raczej kino amerykańskie, w żadnym razie nie włoskie – wyjątek od reguły) długie, długaśne pocałunki, niekończące się pieszczoty. Seks także długi. Długi i ciągnący się jak kino Jarmusha. Kiedyś zasnęłam podczas. Kiedy się obudziłam, nic się nie zmieniło. Potwierdzam obiegową opinię, zaiste, Włosi to wytrwali kochankowie. Ostatecznie nie zapisałam się na Tinder, żeby spać, więc pewnie się domyślacie, że przestałam wybierać Cavallo.\nPan Żuczek napisał do mnie, że jest poważnym facetem\nA teraz, panie i panowie, zapraszam do oceanarium! Była gwiazda porno (sprawdziłam, potwierdzam) – Rozgwiazda (Asteriodea). Dlaczego tak go nazwałam? To proste! Wydawało mi się, że chłopak ma pięć członków. Pisał do mnie nieustannie, wysyłał mi swoje zdjęcia, zupełnie, jakby był w pięciu osobach. Miał chyba obsesję na moim punkcie. Tyle czasu, tyle troski i uwagi dała mi tylko matka w pierwszym miesiącu mojego życia. Rozgwiazda chyba nie robił nic innego, świat poza mną dla niego nie istniał; nieustannie mnie podziwiał, chciał wspierać (phi! wypraszam sobie!), chciał wiedzieć, gdzie jestem i co robię. Chociaż kto wie, może skoro miał pięć członków, po prostu oddelegował jednego z nich do tego, by do mnie pisał? Kiedyś przysłał mi filmik, na którym szczytował (especially for you, Rita!) napełniając całkiem sporą filiżankę espresso po brzegi. Cin cin!\nPrzejdźmy do działu entomologicznego. Oferty seksu za pieniądze? Kilka dziennie. Wśród nich jedna wyjątkowa. Pan Żuczek (Geotrupes stercorarius) napisał do mnie, że jest poważnym facetem, że to, co zaraz napisze, jest na serio. Dlaczego Żuczek? Oferował 100 € za owoc mojej defekacji. Nic więcej nie chciał. Tylko to. Co chciał z nim zrobić? A co się zwykle robi z owocami?\nZ Tindera można wyciągnąć kilka cennych lekcji. Oszczędzić wam fatygi? Czytajcie dalej.\nJeśli chłopak na swoich profilowych zdjęciach się nie uśmiecha – to zapewne znaczy, że nie ma pełnego uzębienia. Tak, mi też przykro. Nie umawiaj się, chyba że podniecają cię diastemy.\nJeśli nie pokazuje całego ciała, niekoniecznie musi to znaczyć, że nie ma korpusu, ale raczej na pewno nie ma wypracowanej sylwetki. Może nawet nie tyle wypracowanej, co choćby zadbanej w jakiś elementarny sposób – przeciwnie: jest zapuszczony, zaniedbany, otyły, co nie wynika z jakiejś choroby, tylko z gnuśności i lenistwa. Jeżeli chłopak podaje ci miękką dłoń, szybko zakończ spotkanie (sama domyśl się, co symbolizuje to zwiotczenie). Jeżeli gubi się w odnalezieniu miejsca wyznaczonego spotkania, powinnaś mu na to pozwolić, niech się zgubi tak, że nigdy do ciebie nie dotrze i nie żałuj, nie chcesz przecież, żeby w innych okolicznościach pomylił drogi, szczególnie, jeśli tego dnia nie masz ochoty na seks analny. Jeżeli ma długie i brudne paznokcie – uciekaj nie podając przyczyny, przypominam ci, że mamy XXI w., chociaż rozumiem, że w przypływie emocji mogłaś o tym zapomnieć. A na profilu wydawał się taki miły, no nie?\nNie zwracałam uwagi na chłopców, którzy nie mają profilowych zdjęć, mają fotki, które uważałam za nudne, mają zdjęcia niby ekscytujące: kyte + hang drum (też nie wiesz co to jest? Hahaha!) + nurkowanie + ukulele + motocykl + winda – zdjęcie w windzie i podanie wzrostu, to jakaś obsesja wśród facetów na Tinderze.\nSpotkania przez Tinder to nie sama sielanka. Miałam też kilka niemiłych przygód. Nie mówię o zadręczaniu: „co TERAZ robisz?”, „gdzie TERAZ jesteś?” wysyłane z regularnością co do której można by ustawiać zegary atomowe – na takie zaczepki już właściwie nie reagowałam. Spotkania, podczas których faceci traktują mnie jak towar, mówią na głos patrząc na mnie w trzeciej osobie, a właściwie jak o rzeczy: „Ładniutka, naprawdę ładniutka”. Siedzę tam, słyszę to i czuję, jak bardzo nie zgadzam się na takie traktowanie. Zastanawiam się, co mogłabym powiedzieć, ale nic nie przychodzi mi do głowy. Mama nauczyła mnie tylko tego, że należy być grzeczną i posłuszną, więc milczącą, przytakującą i bierną. Ale niezgoda we mnie wzbiera, czuję, jak wszystkie nieprzyjemne uczucia we mnie wzrastają, ale nie mam pojęcia, jak mogłabym zareagować, a kindersztuba jest bardzo wbrew mnie i nie pomaga mi w tym, co teraz przeżywam. Wiem, że jeśli nie zagreguję, to zrobię sobie większą krzywdę, niż robi mi ten facet naprzeciw mnie. I widzę, że on nie ma pojęcia o tym, co przeżywam, on nie widzi w swoim zachowaniu niczego złego, ba! jemu się zdaje, że daje mi pełną akceptację, że mnie chwali, że zachowuje się seksi! Jemu się wydaje, że ja powinnam być wdzięczna za to, że prawi mi komplementy w tak wyrafinowany sposób! Okazuje się, że nie potrzeba wiele: „Nie wiem do końca jak to powiedzieć, by nie zranić pana uczuć, ale nie zgadzam się, żeby mówił pan o mnie w ten sposób. Czuję się wtedy jak przedmiot, to bardzo nieprzyjemne. To mnie rani i upokarza. Nie zgadzam się na to”. Wiecie co się wtedy stało? On mnie przeprosił. Serio.\nNie, nie poszłam z nim do łóżka.\nPoliczyłam: żeby zachować się kulturalnie i odpowiedzieć na każde „Hej!” faceta, z którym się sparowałam (match), musiałabym przestać robić cokolwiek innego. Odpowiadanie tym facetom, to praca w wymiarze 1 i 1/2 etatu i nie dostajesz za to nawet minimalnej krajowej, nie masz prawa do urlopu i ubezpieczenia, a rozliczenie w barterze zawsze przynosi ci rozczarowanie. A gdzie tu jeszcze znaleźć czas na to, żeby się z nimi spotkać? Gdzie mieć jakieś życie inne niż na planecie Tinder? No, ale to nie było najbardziej niemiłe, co mnie spotkało. Umawiałam się z facetami, którzy nie zaczepiali mnie jakimś standardowym tekstem, moją uwagę przykuwały wyłącznie osoby, które były w stanie sprawić, że mogłam się na nich skupić. Musiały mnie zaintrygować, wyjść poza to, co czytałam od kilkudziesięciu pozostałych. Niestety. Zwykłe „Hej!” nie wystarczało. Niektórzy dodawali jeszcze „<3” – urocze, nie?\nNo i takim się wydawał on. Rozmowa w digitalu idzie gładko, jest inteligentny, zabawny, intrygujący. Ale w realu nie ma chemii między nami. Albo może raczej ja nie mam chemii. Dziękuję, żegnam się mówiąc mu, że nic z tego nie będzie. Na to on zaczyna mnie prosić (serio) – więc poziom zażenowania miesza się z obrzydzeniem i wstydem za niego. Nawet teraz, gdy to opisuję, mieszanka tych uczuć nieprzyjemnie wylewa się z przysadki na całe ciało. Po kilku dniach zaczął do mnie pisać. Na początku prosił, ale spotykał się z kolejnym asertywnym „nie”. Kiedy zobaczył, że nic tym nie wskóra, zaczął mnie obrażać: wyzywał mnie od „kurew” i „dziwek” tylko dlatego, że nie poszłam z nim do łóżka. Analogicznie – gdybym z nim poszła do łóżka, byłabym miłością jego życia? Skończyło się na uścisku ręki, nie doszło do mieszania płynów ustrojowych, nic z tych rzeczy! Zero obietnic, jasny przekaz, klarowne „nie” na koniec. Wspólne picie kawy, pogawędka, podczas której to ja tym wszystkim powodziłam, ja zadawałam kolejne pytania, więc szybko mi się znudziło – ileż można słuchać o budowie kominka? No i nawet mnie się wyczerpały pytania, chociaż jestem w tym niezła: „Ile zużyłeś cegieł szamotowych do budowy?”, „Jaką kubaturę ogrzewa?”, „Zainstalowałeś rekuperator?”. Pomyślcie, że znajduję faceta, który gorliwie wysłuchuje różnic między manicure hybrydowym a akrylem. „Och i wiesz, jeszcze te utwardzające lampy UV!”, przecież samej siebie bym nie zniosła! No i czy to jest seksi? Czy po czymś takim można iść z kimś do łóżka? Chyba, że w skarpetach i przy kominku, z cieplutką herbatką i kocykiem. Wtedy chyba nie ma różnicy, czy seks uprawiasz z kocykiem, czy z partnerem. Nie zrozumcie mnie źle, nie mam nic przeciwko seksowi z kocykiem; dopóki oboje się na to zgadzacie (ty i kocyk), możecie wyczyniać najdziwniejsze harce. Mnie nie chodziło ani o seks z kocykiem, czy pod, czy przy kominku, ani o mieszanie mnie z błotem (chociaż gdzieś słyszałam, że to zdrowe). Dziwiłam się jak można osiągnąć pewien niezrozumiały dla mnie poziom aberracji, a doświadczyłam tego na własnej skórze. Nadal nie rozumiem.\nZmaczowałam się z ponad trzystoma facetami, a byłam wybredna\nZdarzyło mi się także to, że zostałam zwyzywana przez facetów od najgorszych nawet wtedy, kiedy nie chciałam się z nimi spotkać i chyba głównie dlatego. Nie zrozumcie mnie źle, to nie miało na celu budowania napięcia seksualnego, gdzie wulgaryzmy stają się grą wstępną i podniecają. To było regularne upokarzanie i pomiatanie, takie nadające się na oddzielny artykuł, donośny głos w akcji #metoo. Do dzisiaj nie rozumiem co kierowało tymi facetami. Rozdęte ego? Patriarchalna dominacja wyssana z mlekiem matki? Brak elementarnej empatii? Tych kolesi nie można porównać do żadnego najpodlejszego zwierzęcia.\nZmaczowałam się z ponad trzystoma facetami, a byłam wybredna. Mogłam sobie na to pozwolić. Rozmawiałam kiedyś z kolegą, który także założył konto na Tinderze. Porównaliśmy nasze doświadczenia. Okazało się, że chłopakom jest o wiele trudniej zaczepić dziewczynę, zwrócić jej uwagę, sprowokować do rozmowy. Więcej: mężczyznom o wiele trudniej się sparować – ilość przesunięć w prawo (akceptacji) jest o wiele mniejsza w porównaniu do matchy, podczas, gdy moje przesunięcia w prawo, to niemal 100% dopasowań. Tyle zwojowałam zamieszczając tylko dwa zdjęcia profilowe, na których właściwie mało mnie widać, pamiętacie? Nic dziwnego, mężczyzn jest na Tinderze znacznie więcej, skoro pielęgnujemy stereotyp łowcy zdobywcy. Ja wiem, że to nie jest realne, ale tak sobie myślę, jak wiele byśmy zyskali, gdybyśmy porzucili swoje skorupy i stali się jak Tursiops truncatus.\n– (pseudonim) Ur. 1979. Pisarka-freelancerka z Warszawy. Aktywna w różnych branżach. Publikowała artykuły o tematyce społecznej i kulturalnej. Ma przekonania liberalne. Wierzy w oświecenie, ale wie, że to tylko wiara. W NOM publikuje dla przyjemności.\nDATA PUBLIKACJI: 18 marca 2018\nPoprzedni Poprzedni wpis: Eros kobiecy to świetlista kula pragnienia\nNastępny Następny wpis: Czy kobieta to człowiek?


Dieta a święta / Diety / Porady jak schudnąć\nŚwięta są okresem, w którym stoły zastawione wymyślnymi potrawami uśmiechają się do nas życzliwie i krzyczą „spróbuj mnie, jeszcze kawałeczek, nic się nie stanie”. Tak naprawdę okres, w którym spotykamy się z rodziną, stanowi dla nas nie lada wyzwanie. Świąteczne przysmaki kuszą zapachem i wyglądem. Jak sobie z nim poradzić? Jak nie ulec prawdziwym bombom kalorycznym?\nA zatem, jedzmy!\nDla jednych święta to okazja do zawieszenia diety. Niektórzy z nas twierdzą, że dwa czy trzy dni obżarstwa jeszcze nikomu nie zaszkodziło. Warto sobie zrobić przerwę w diecie, organizm wówczas po powrocie do diety sprzed świąt może spalić więcej kalorii. Warto oszukiwać żołądek fundując mu naprzemiennie większe i mniejsze dawki jedzenia. Po zjedzonej dużej ilości produktów świątecznych warto o nich jak najszybciej zapomnieć. Obwinianie siebie za dużą ilość zjedzonych smakołyków wpędzi nas w okropne poczucie winy. Czasami po świętach nasz żołądek jest tak rozciągnięty, że musimy przyjmować większą ilość posiłków, aby czuć się najedzonym. Taki stan wpędza nas w jeszcze większą frustrację, sądzimy, że zawiedliśmy samych siebie. Nie sztuką bowiem jest schudnąć 3 kg przed świętami, po to, aby w święta przytyć 4 kg.\nSpokojnie, z umiarem\nInni z kolei twierdzą, że można spróbować każdej potrawy ze świątecznego stołu, ale w racjonalnych ilościach. Warto wziąć na świąteczną ucztę mniejszy talerz, aby nie nałożyć zbyt dużej ilości smakołyków. Pośród wszystkich ciężkostrawnych potraw spożywajmy te, które zawierają w sobie warzywa. Wybieraj najzdrowsze potrawy z tych niezdrowych. Ograniczmy spożywanie sałatek z zawartością majonezu, podarujmy sobie golonkę, a z kurczaka zdejmijmy skórę. Możemy w tym trudnym okresie wybrać miejsce, z którego trudno będzie nam sięgnąć po świąteczne potrawy. Po wielkim jedzeniu zafundujmy sobie spacer lub jazdę na rowerze, jeśli są to święta Wielkanocne. W święta warto pamiętać o wypijaniu dużej ilości wody. Wypełnimy w ten sposób żołądek i przyspieszymy przemianę materii.\nMożemy ćwiczyć też silną wolę i jeżeli się to uda, zaproponować własne menu na święta. Wystarczy wśród wielu kalorycznych potraw postawić swoje, zdrowo przyrządzone sałatki i niskokaloryczne mięsa. Na pewno w oczach rodziny będziemy wyglądać dość komicznie, bo „przecież nikt w święta się nie odchudza, bo są one tylko dwa razy do roku i na odrobinę niezdrowego jedzenia można, a nawet trzeba sobie pozwolić”. Jednakże jeśli chcemy mieć satysfakcję z tego, że nie ulegliśmy pokusie jedzenia w święta, przygotowanie kilku zdrowych potraw dla siebie będzie dobrym rozwiązaniem, a możliwe, że przekonamy resztę rodziny do spróbowania naszych smakołyków i przekonania ich, że zdrowe też może być smaczne.\nTagi: jedzenie odchudzające, jak ograniczać kalorie, odchudzanie, owoce, dietetyczne posiłki, rower, warzywa, woda, zdrowe odżywianie\nfajne rady ja zaczełam własnie diete przed swietami juz mam 3 kg za soba a co najlepsze pierwszy raz w zyciu nie czuje sie jakbym byla na diecie a to dzieki mojej dietetyczce z poradni halsa, ja w swieta spróbuje wszystkiego ale w małych ilosciach i zrezygnuje z węglowodanów:)\nWyrazista, ostra, kolorowa, obfitująca w świeże warzywa i mięso, urzekająca przyprawami. Jednym słowem – SMACZNA. Hiszpanie korzystają z bogactw naturalnych, których posiadają dużo, o każdej prze roku. Ich zimy nie są tak mroźne jak nasze, a lata upalne i trwające długo. Bazują...\nNapój otrzymywany poprzez dodanie do mleka proszku z nasion kakaowca.\nPieczywo chrupkie kukurydziane Wasa


Klerykalizm polityczny w Polsce - Dziennik Trybuna\n28.08.2020 27.08.2020 Mirosław Woroniecki\nSzczególna pozycja prawna Kościoła została ujęta już w ustawach wyznaniowych z maja 1989 r..Ustawa o gwarancjach wolności sumienia i wyznania zawierająca równościowe postanowienia, gwarantujące wszystkim kościołom i związkom wyznaniowym wolność prowadzenia działalności w konfrontacji z faktyczną monopolizacją sfery religijnej przez Kościół katolicki tworzyła po prostu znacznie dogodniejsze dla niego warunki do wzrostu znaczenia i możliwości prowadzenia nieskrepowanej działalności przy wykorzystaniu finansowania ze środków publicznych. Przyjecie w ustawie konstrukcji prawnej współdziałania państwa z kościołami i związkami wyznaniowymi „…w zachowaniu pokoju, kształtowaniu warunków rozwoju kraju oraz zwalczaniu patologii społecznych „ oraz możliwość tworzenia stałych form współdziałania miały tworzyć podstawę tzw. „przyjaznego rozdziału” wzorowaną na funkcjonującej w Niemczech relacji państwa ze związkami wyznaniowymi określanej jako separacja skoordynowana. Istotna różnica w rzeczywistej możliwości równoprawnego współdziałania jednego i drugiego państwa ze wspólnotami wyznaniowymi polega na zmonopolizowaniu przez Kościół katolicki w Polsce, pozbawiony jakiegokolwiek znaczniejszego konkurenta, całej sfery religijnej. Natomiast Niemcy są natomiast krajem o dominacji równorzędnych dwóch kościołów chrześcijańskich i faktycznym pluralizmie religijnym wynikającym z wielokulturowości społeczeństwa. Ponadto sytuację w Polsce komplikuje w znacznej mierze ożywiona po latach hibernacji w okresie komunizmu endecka koncepcja wyznaniowej tożsamości Polaka, która przetrwała w świadomości społecznej, a obecnie jest coraz bardziej uporczywie forsowana.\nZ faktu, że religia była w Polsce i w dalszym ciągu pozostaje podstawową formą świadomości społecznej czyli całokształtu charakterystycznych dla społeczeństwa polskiego treści i form życia duchowego oraz że są one kształtowane w praktyce wyłącznie przez jedna instytucje religijną, autorzy ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania z 1989 r. nie wyciągnęli żadnych wniosków, chociaż nietrudno było przewidzieć negatywne dla państwa skutki jakie wyniknęły z przyjętych w ustawie relacji państwa z Kościołem.\nPostępująca klerykalizacja podporządkowująca wielu sfer działalności państwa i życia obywateli regułom i rytuałom jednego wyznania przy postępującym zaniku ekumenizmu i braku publicznego sprzeciwu innych wyznań i środowisk bezwyznaniowych powoduje, że klerykalizm polityczny stał się dominującą formą politycznej ekspresji, narzędziem łatwym do użycia i gwarantującym mobilizację poważnych części elektoratu. Pomimo niepowodzeń pierwszych ugrupowań politycznych tworzonych na bazie ideologii katolickiej (ZchN, AWS, a także PiS w pierwszym okresie koalicyjnych rządów 2005-2007) wynikających przede wszystkim z powściągliwego stanowiska kościoła instytucjonalnego ,to obecnie po całkowitym, jawnym poparciu dla narodowo-katolickiej partii rządzącej oraz goszczeniu w świątyniach jej konkurentów w postaci ruchów i organizacji nacjonalistycznych, a nawet faszystowskich i udzielaniu oprawy religijnej ich imprezom Kościół katolicki nie może powrócić nawet do pozorów neutralnej postawy wobec polskiej polityki. Skazany jestalbo na przyjecie rezultatów politycznych wyborów systemu demokratycznego, co w perspektywie może się okazać dla kościoła instytucjonalnego ciężkim doświadczeniem albo też konsekwentne poparcie autorytarnej władzy ( obecnej lub przyszłej) i związanej z nią narastającej przemocy, a co za tym idzie pogłębiającego się konfliktu społecznego.\nW pierwszej turze wyborów prezydenckich silne poparcie zdobył katolicki publicysta Szymon Hołownia otrzymując 14% głosów co stanowi ponad 2 mln.600 tys. Bardzo aktywny w mediach społecznościowych i sprawny intelektualnie i językowo kandydat swój przekaz zbudował na religijnej wizji świata i często odwoływał się do treści religijnych reprezentując katolicyzm w wersji posoborowej. Niezależnie od tego czy możemy propozycję polityczną Hołowni, zamierzającego stworzyć własne ugrupowanie polityczne, uznać za bardziej cywilizowana formę klerykalizmu politycznego czy nie, to jest faktem że jego zdolność mobilizacyjna elektoratu wykorzystywała także religię i Kościół mający funkcjonować jednakże w oddzieleniu od państwa.\nPewne zdziwienie budzi fakt, że pomimo przeważającego na scenie politycznej klerykalizmu w takiej czy innej postaci żadna z sił politycznych pretendująca do reprezentacji świeckiej części społeczeństwa, a przede wszystkim lewica nie jest w stanie zbudować i zaoferować konkurencyjnej, świeckiej koncepcji funkcjonowania państwa. Jak to się dzieje, że część społeczeństwa pogrążona w ubóstwie, gotowa do zaangażowania się w działalność społeczną pro-równościową stanowi dzisiaj klientelę narodowo-katolickich społeczności, a część socjalno-liberalna, progresywna i świecka pęta się po ruchach konserwatywno-liberalnych ? Z jakim poparciem społecznym, jakich środowisk, w jaki sposób i jakimi środkami lewica taka lub inna zamierza przeciwstawić się autorytarnemu klerykalizmowi i przeciwstawić wszechobecnej aktywności Kościoła w sprawowaniu władzy.\nFiled under: klerykalizm, konkordat, Konstytucja RP, kościół katolicki w Polsce


Maniexite: Kairic Acolyte #1\nDominig 26 grudnia 2016 13:05\nKlawy ziutek :) Można przepis na skórę?\nManiex 27 grudnia 2016 09:58\nMalowana i rozjasniana z aero. Na to wash z reiklanda zmieszanego z lahmianem\nWołek Zbożowy 26 grudnia 2016 14:32\nPiotr Frąckowiak 26 grudnia 2016 14:38\nFajnie wyszedł, poza niczym z Broonxu ;-)\nkoyoth 26 grudnia 2016 19:47\nAkolici z Kairu nie są źli. Dobra robota.\nAsterix z Valadoru 26 grudnia 2016 22:27\nFajni ci Akolici są. A podstawka taka dwukolorowa ma związek z Silver Tower ?\nkoyoth 27 grudnia 2016 07:08\nPod kolor posadzki w jednej z sal zrobiona, jam widzę :)\nManiex 27 grudnia 2016 09:57\nTak, tam posadzki są w takich kolorkach\nLeibowitz Mr 27 grudnia 2016 11:42\nFajnie poradziłeś sobie z tym białym na szmacie, no i ciekawa podstawka.\npotsiat 27 grudnia 2016 23:57\nDobry turkusik na pancerzyku. :D\nTheFantasy Hammer 3 stycznia 2017 12:53\nBardzo fajny, chociaż sam szefunio jest dla mnie jedną ze słabszych figurek kultystów.


Lech Raczak... przeciw małości, skarleniu, braku chęci do realizacji własnego człowieczeństwa ::: Artykuły ::: Encyklopedia teatru polskiego\nStrona główna : Artykuły : Lech Raczak... przeciw małości, skarleniu, braku chęci do realizacji własnego człowieczeństwa\nLech Raczak... przeciw małości, skarleniu, braku chęci do realizacji własnego człowieczeństwa\nNie godził się na publicystyczną doraźność, na prostactwo diagnoz, na "odwagę" bicia na odlew. Dlatego powstały dzieła wybitne, dlatego ruch [teatru studenckiego - przyp. red.] w drugiej połowie lat 70. miał w "ósemkach" bezwątpliwego lidera - artystyczną biografię Lecha Raczaka, zmarłego współtwórcy Teatru Ósmego Dnia, przypomina prof. Lech Śliwonik.\nNawykowi gromadzenia różnych papierów zawdzięczam możliwość dokładnego ustalenia daty zetknięcia się z teatralnym działaniem Lecha Raczaka (ur. 1946) - to było 27 października 1967 roku. Mam przed sobą program Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów Poezji i z niego czytam: Teatr Poezji 8 DNIA - "Taniec śmierci i pomyślności" według wierszy Wielemira Chlebnikowa, w reżyserii Lecha Raczaka. Tę jego pierwszą robotę widziałem, bo pojechaliśmy z Wandą Laskowską do Poznania, by ocenić dyplomowe przedstawienia kilku słuchaczy Studium Teatralnego, w którym razem wykładaliśmy. Piątka wykonawców "Tańca..." najwyraźniej czuła się skrępowana - obowiązującą zespół od momentu narodzin w 1964 roku - dostojną formułą teatru poezji. Niebawem zaczęła ona uwierać i reżysera - Raczak obejrzał "Księcia Niezłomnego" u Grotowskiego i przeżył wstrząs. Wkrótce przemiana stała się udziałem większości kolegów, bo Zbigniew Osiński namówił zespół na warsztaty z jednym z aktorów Grotowskiego. Rezultatem był zbiorowy bunt i obalenie założyciela Teatru i szefa, Tomasza Szymańskiego. Liderem został Raczak. Był rok 1968. A rok później, we Wrocławiu nastąpił drugi wstrząs: spotkanie ze światową kontrkulturą. Tak rodził się (już bez "poezji" w nazwie) Teatr Ósmego Dnia Lecha Raczaka. Był jego - jak sam później powiedział - głównym współorganizatorem (nigdy nie odstąpił od idei wspólnoty, po latach napisze, że "autorstwo przedstawień należy do całego zespołu"). Był twórcą programu i metody pracy, składaczem pomysłów grupy w kolejne wersje scenariuszy, autorem zadań dla aktorów i reżyserem przekształcającym ich improwizacje w sceny przedstawienia, decydującym o kształcie inscenizacyjnym. Był organizatorem prób i spektakli, kierownikiem zabiegającym o miejsca do pracy i pieniądze, kłócącym się z urzędnikami i cenzorami. Był wreszcie budowniczym nowego zespołu, który zaczął tworzyć w początkach lat 70.\nZanim ten nowy powiedział pierwsze zdanie, pełnym głosem dopełnił swój czas "stary". "Nasz program jest prosty: być nieufnym wobec wszystkiego tego co w nas i tego co poza nami i budzić te nieufność w innych." Ideowe wyznanie zostało potwierdzone dwoma ważnymi spektaklami. "Wprowadzenie do" (1970) powstało jako odzew na partyjno-państwowe powszechne świętowanie setnej rocznicy urodzin Lenina. Odzew szokujący: wyraz buntu młodych wobec pezetpeerowskiego betonu. Zaczyna się jak setki tzw. rocznicowych wydarzeń. Młodzi przygotowują akademię "ku czci": stół, portret wodza, flagi. Jednak po chwili ujawnia się, że chcą ją wykorzystać do prawdziwej, otwartej debaty, a zderzywszy się z murem gotowych formuł i jedynie słusznych odczytań myśli Wodza - odmawiają uczestnictwa, gromadnie opuszczają scenę. Ta wypowiedź zrodziła się w trakcie pracy nad spektaklem, mającym określić postawę zespołu wobec marca 1968 roku. Raczak pracował metodą kreacji zbiorowej, zindywidualizowanej, we własnej konstrukcji: "zaczynamy od stanu niewiedzy", potem jest wspólne ustalenie tematu, zespołowo improwizowane etiudy, z których wyłaniały się "role" i sekwencje działań, w których też rodziły się pierwsze słowa. Cały czas obowiązywała "świadomość rzeczywistości pozateatralnej". Suma tych zasad i postępowań pozwalała sprecyzować problemy, które grupa postawi wobec widzów. Wtedy dopiero okazywało się, czy potrzebne są jeszcze słowa "obce", dla dopełnienia akcji. Jakby na zamówienie ukazuje się tomik Barańczaka "Jednym tchem", też odnoszący się do marca'68. Ten zbiór wierszy da tytuł spektaklowi, wypełni przestrzeń oczekującą na słowo. I za chwilę obie te wypowiedzi zderzają się z rzeczywistością - grudzień 1970. Teatralne "Jednym tchem" (wrzesień 1971) staje się najsilniejszym, najbardziej doniosłym głosem o tragicznych wydarzeniach gdańskich.\nFormowanie nowego zespołu trwało do 1975 roku ("Musimy poprzestać na tym, co tu nazwano rajem na ziemi?"). Metoda - ciągle doskonalona - już była, natomiast coraz intensywniej ujawniała się świadomość rzeczywistości pozateatralnej. Zespół dokonał wyboru: jesteśmy teatrem politycznym. Taki charakter miały nie tylko spektakle, ale i aktywność obywatelska członków zespołu. Także odwetowe działania władzy: areszty, zatrzymania, pozbawianie pracy, ingerencje cenzury, "szlaban" na udział w festiwalach. Raczak przyjął jedynie sensowny kierunek: "Polityczny i artystyczny" - tytuł jego ważnego tekstu oddaje istotę. Nie godził się na publicystyczną doraźność, na prostactwo diagnoz, na "odwagę" bicia na odlew. Dlatego powstały dzieła wybitne, dlatego ruch w drugiej połowie lat 70. miał w "ósemkach" bezwątpliwego lidera. "Przecena dla wszystkich" (1977) otwierała tryptyk, uznany za najważniejszą wypowiedź młodego teatru tego czasu. "Tryptyk" to termin porządkujący, wprowadzony przez krytykę - wskazuje na jednolitość postawy, klimatu, ważkości problemowej. "Przecena..." była teatralnym wzlotem. "Spektakl powinien być wyraźnie (...) przeciw małości, skarleniu, braku chęci do realizacji własnego człowieczeństwa" - pisał Raczak. "Próba określenia i ujawnienia źródeł dewiacji w życiu społecznym i jednostkowym" - to zdanie z programu. Żyjemy w świecie, w którym wszystkie wartości uległy przecenie: rodzina, godność, wolność, wiara. Umarła moralność, została łapczywość na materialne dobra, została brutalna siła rządzących (scena "ścieżki zdrowia"), strach i konformizm rządzonych. Rzeczywistość została tu drastycznie zdeformowana - ma widza uderzać, nie uspokajać. Dlatego jest budowana ze sprzeczności - kpiny i powagi, groteski i realizmu, uniesienia i rozpaczy. Zmienne nastroje i rytmy, ostra, precyzyjna gra aktorów. Odbiorca musi stale towarzyszyć, być w środku, bo nie ma wyraźnie wytyczonej akcji, spektakl budowany nielinearnie, sekwencyjnie.\nDalsze części tryptyku - "Ach, jakże godnie żyliśmy" (1979) i "Więcej niż jedno życie" (1981) - dopełniły całości wypowiedzi, umocniły przekonanie o jej ważkości, złożyły się na pełnię teatralnego bogactwa. Wymieniam dwa tytuły w jednym ciągu, choć pomiędzy ich premierami zdarzyło się coś prawie niemożliwego. W czerwcu 1979 Ministerstwo Kultury i Sztuki wydało decyzję o profesjonalizacji czterech studenckich teatrów. Zmieniał się status (z trudem, bo biurokratyczna maszyneria okazywała się bezradna wobec nieznanych sytuacji), jednak w moim przekonaniu nie tylko "Więcej niż...", ale i cała następująca dekada "Ósemek" przynależą jeszcze do studenckości alternatywnej. Ta sama metoda tworzenia, sposób obecności na scenie i w życiu, temperatura. Nawet kłopoty lokalowe i finansowe te same. Nowym otwarciem artystycznym, zwłaszcza nową formą kontaktu z widzem były duże widowiska grane w przestrzeniach miejskich, a konkretnie w ramach jeleniogórskiego Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Ulicznych - "Raport z oblężonego miasta" (1983) oraz "Cuda i mięso" (1984). Oczywiście, doświadczenia stanu wojennego i pierwszej połowy lat 80 (tu kulminacją pozbawienie w 1984 roku dotacji), a potem wymuszonej emigracji, musiały pozostawić ślad. W spektaklach "Piołun" (1985) i "Ziemia niczyja" (1992) szczególnie silnie zabrzmiała nuta goryczy. Na koniec studenckości smak goryczy poznał Raczak. W 1993 roku zapisał: "Po 29 latach życia w Teatrze Ósmego Dnia i z Teatrem Ósmego Dnia, musiałem odejść...".\nMinęło 25 lat. Raczak, w różnych miastach i na różnych scenach, uprawia "swój" teatr do dzisiaj Jest ważnym twórcą, jego spektakle budzą emocje, są w centrum współczesności. Najczęściej - i nie przypadkiem - miejscem ich realizacji jest Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, bliski ideom ruchu alternatywnego. Zebrał i wydał (2012) "Pisma teatralne". Tom pierwszy wypełnia zapis kreacji zbiorowych Teatru Ósmego Dnia, często poszerzony o historyczny komentarz: o czasie akcji, o kierunkach myślenia zespołu, o tym jak pod wpływem rzeczywistości pozateatralnej zmieniał się spektakl. Zawartość tomu drugiego stanowią, wedle określenia autora - "scenariusze teatralne"; to już w zasadzie wyłącznie dramaturgia "po-ósemkowa", a równie ciekawe jak teksty są tu nietypowe didaskalia - poszerzone o przypisy, listy, opisy działań, notatki o pomysłach rozwiązań. Obraz swoistego "laboratorium" artysty teatru. Tytuł położony na okładce ostatniego zeszytu tłumaczy wszystko: "Szaleństwo i metoda. 48 tekstów o teatrze". Szkice i artykuły zaczął Raczak pisać w latach 60. Zebrane w jednym miejscu, pokazują, że jak nikt z tego ruchu umie mówić nie tylko o własnych pracach, ale i o tym co istotne na scenie i w życiu. Mamy tu i wyłożenie warsztatu "ósemek", i rozważania o dokumentujące kolejne etapy rozwoju ruchu studenckiego, i (chyba najcenniejsze) syntetyczne ujęcia problemów teatru alternatywnego: jak powstawał, co wniósł do sztuki i myślenia, co stało się (staje się) z jego odkryciami i dokonaniami. W sumie - zbiór poważnych wypowiedzi, poświadczający nieustanny trud zmagania się z problemami ważnymi. Trud bez którego teatr jest tylko grą, albo tylko narzędziem.\nProf. AT Lech Śliwonik\nZ większej całości: "Dowódcy trzech batalii. Rzecz o teatrze studenckim 1954 - 1989".\nTytuł tekstu z notatek roboczych Lecha Raczaka do "Przeceny dla wszystkich".\nAch, jakże godnie żyliśmy reż. Raczak Lech\nCuda i mięso reż. Raczak Lech\nJednym tchem reż. Raczak Lech\nPiołun reż. Raczak Lech\nPrzecena dla wszystkich reż. Raczak Lech\nRaport z oblężonego miasta reż. Raczak Lech\nTaniec śmierci i pomyślności reż. Raczak Lech\nWięcej niż jedno życie reż. Raczak Lech\nWprowadzenie do... reż. Raczak Lech\nZiemia niczyja reż. Raczak Lech\nPoznań. Nie żyje Lech Raczak


Czy łatwo uzyskać odszkodowanie od linii lotniczych? - Głos24 Małopolski Portal Informacyjny\npiątek, 21 lipiec 2017 13:52\nOpóźniony lot o co najmniej 3 h;\nPowód opóźnienia musi być z winy przewoźnika (np. awaria samolotu);\nOverbooking - pasażer nie został wpuszczony na pokład samolotu;\nJeśli lot został odwołany na mniej niż 14 dni przed planowaną podróżą.\nPo zgłoszeniu się pasażera do firmy odszkodowawczej, ta dokładnie sprawdza daną sprawę. Co bardzo ważne, lot musi być operowany przez linię lotniczą z UE lub zaczynać się na terytorium UE - wtedy może to być jakakolwiek linia na świecie, włącznie z liniami czarterowymi. Jeżeli nie ma żadnych podstaw do rekompensaty finansowej, wtedy firma odszkodowawcza nie podejmuje się działań. Jeżeli\nistnieją szanse na jego uzyskanie, wtedy klient musi przesłać dokumenty potwierdzające lot (najlepiej karty pokładowe, ale może być to również potwierdzenie mailowe rezerwacji). Dodatkowo powinno się załączyć pełnomocnictwo dla firmy, która będzie go reprezentować. Katarzyna Sośnierz, Country Manager, Zwrotzalot.pl „Kiedy wszystkie dokumenty są w porządku, wysyłamy roszczenie do linii lotniczej. Mimo, że na odpowiedź przewoźnik ma 30 dni, rzadko zdarza się, aby w tym czasie nadeszła.”\nW każdej innej sytuacji, jeśli odmowa wypłaty odszkodowania jest bezzasadna, podejmuje się dalsze kroki. „W wielu przypadkach wystarczy kilkukrotna wymiana korespondencji z przewoźnikiem, aby przekonać go do wypłaty odszkodowania. Część spraw zostaje załatwiona polubownie. W większości odmów, sprawę kierujemy do sądu, lub Urzędu Lotnictwa Cywilnego, odpowiedniego dla kraju, w którym rozpoczął się lot.” - dodaje Katarzyna Sośnierz ze Zwrotzalot.pl.\nWięcej w tej kategorii: « Wizy turystyczne dla Polaków – w jakich krajach ich potrzebujemy? Biwakowe tricki - przewodnik kempingowy dla początkujących »


Trader davib - pomysły tradingowe i wykresy — TradingView\n9 Reputacja 2 Pomysły 0 Skrypty 2 Polubienia 3 Obserwujący\nath bitcoin btc eliotwave faleelliotta korekta nowe trendanalysis waveanalysis wzrosty Mniej tagów Pokaż wszystkie tagi\nLecimy po nowe szczyty czy powtórka z 2013?\nmoże w połowie kwietnia nowe ath? wykres mówi wszystko, ale czy tak się stanie? Najważniejszy moment to odbicie od głównej Lini trendu spadkowego (1 fala) i to jak zachowa się rynek w tym momencie. Jeśli trzecia fala przebije linię trendu spadkowego lecimy w górę :)


Całą Amerykę – a zwłaszcza Nowy Jork i New Jersey – ogarnęło futbolowe szaleństwo. Super Bowl z super milinami! - SE.pl\nUSA nowy jork newsy Całą Amerykę – a zwłaszcza Nowy Jork i New Jersey – ogarnęło futbolowe szaleństwo. Super Bowl z super milinami!\nCałą Amerykę – a zwłaszcza Nowy Jork i New Jersey – ogarnęło futbolowe szaleństwo. Super Bowl z super milinami!\n03.02.2014, godz. 01:00\nSuper Bowl 2014 foto:\nSuper emocje, super komercja i super gigantyczne zyski czyli wielki finał rozgrywek NFL – Super Bowl Sunday! Futbolowe szaleństwo, jakie ogarneło Amerykę – a zwłaszcza Nowy Jork i New Jersey, gdzie rozgrywany jest tegoroczny 48. mecz o Super Bowl – w niedzielę sięgnęło zenitu.\nWedług przewidywań analityków ta największa impreza sportowa w Ameryce ma przynieść co najmniej pół miliarda dolarów zysku. W meczu zmierzą się Seattle Seahawks z Denver Broncos. Transmisja potrwa trzy godziny, a w połowie – jak zawsze – odbędzie się koncert gwiazd. Szacuje się, że będzie oglądać co najmniej 100 mln widzów. Na same tylko przygotowanie do obejrzenia Super Bowl, Amerykanie wydali 12,3 miliarda dolarów. Jak co roku, ręce zaciera branża reklamowa, która przeżywa istny boom. W tym roku za emisję 30-sekundowego spotu firmy musiały zapłacić 4 mln dolarów, czyli 133,33 dolara za jedną sekundę. Prawdziwe oblężenie przezywały sklepy spożywcze i monopolowe. Według szacunków w ten super nadzwyczajny wieczór Amerykanie pochłoną: miliard pikantnych skrzydełek, 51 mln skrzynek piwa, 14,5 tony chipsów, 11 mln sztuk pizzy, 2 mln kg popcornu i 1,3 mln kg solonych orzeszków. Średnio każdy widz wydał na jedzenie 68,27 dol. Nawet natura się zorientowała, że Super Bowl to prawdziwe święto i pogoda z zimowej w niedzielę zamieniła się w istnie wiosenną i termometry wskazywały 45F/7C. Ale niestety w poniedziałek temperatury drastycznie spadną do co najmniej 34F/1C. Poza tym przed nami jeszcze sześć tygodni zimy. Tak przepowiedziały dwa najsłynniejsze świstaki: Phil z Punxsutawney w Pensylwanii oraz ten ze Staten Island Nowy Jork. Doroczną ceremonię w Pensylwanii obserwowały tysiące ludzi, czekających w mroźny dzień na prognozę Phila. Nowojorskiego świstaka trzymał burmistrz Bill de Blasio, zwierzak wymknął mu się z rąk, ale pogodę zdążył przepowiedzieć.\ntagi: Ameryka futbolowe szaleństwo New Jersey NJ Nowy Jork NYC Super Bowl


Obecnie istnieją sieci społecznościowe, które cieszą się większą liczbą użytkowników, dzięki funkcjom, których możesz użyć do efektywnej komunikacji z kontaktami. W tym przypadku możemy nazwać WhatsApp, który pozostaje szczytem preferencji dla swoich innowacyjnych opcji. A żeby wymienić jeden, to nuty głosowe iw tym sensie chcemy nauczyć cię sztuczki, której być może nie znałeś. I chodzi o nagranie i odsłuchanie notatki głosowej na WhatsApp przed jej wysłaniem.\nTo niezwykłe, że wszystko w życiu ewoluuje, podobnie jak sposób, w jaki się komunikujemy, a to w celu uproszczenia naszego życia i umożliwienia nam większej produktywności. Tak więc pisanie SMS-ów może być rutyną, która szybko wyjdzie z mody. I że wszystkie aplikacje umożliwiają wysyłanie notatek głosowych, tak jak teraz robi to Facebook Messenger .\nWysyłanie notatek głosowych jest bardzo popularną funkcją, a użytkownicy mogą teraz widzieć wysyłanie lub słuchanie notatek głosowych. Ale wielu zastanawia się, czy możliwe jest przejrzenie notatki głosowej przed jej wysłaniem, aby mogli ją poprawić.\nCoś podobnego, jak to się robi z SMS-em i możemy powiedzieć, że jest to możliwe, a następnie wyjaśnimy Ci to. W bardzo prosty sposób zrozumiesz, jak nagrać i odsłuchać notatkę głosową na WhatsApp przed jej wysłaniem.\nCzytaj więcej Jak tworzyć i wstawiać proste, zakrzywione lub ukośne strzałki w programie Word za pomocą klawiatury krok po kroku\nKroki, aby nagrać notatkę głosową na WhatsApp\nKroki nagrywania i słuchania notatki głosowej na WhatsApp\nKażdy, kto korzysta z platformy WhatsApp do wysyłania notatek głosowych, doskonale wie, jak prosty i szybki jest ten proces. Ale tutaj odświeżymy ją, abyś później zrozumiał, jak nagrać i odsłuchać notatkę głosową przed jej wysłaniem. Dlatego nagrywanie notatki głosowej jest niezwykle łatwe.\nAby to zrobić, wystarczy wejść na czat i wybrać kontakt, a następnie nacisnąć i przytrzymać ikonę mikrofonu. Teraz zacznij mówić i podyktuj swoją wiadomość, po zakończeniu wystarczy przestać naciskać ikonę. Ta czynność spowoduje automatyczne wysłanie notatki głosowej.\nNastępnie ta funkcja została zaktualizowana i teraz możesz zwolnić przycisk podczas nagrywania wiadomości głosowej i aby to osiągnąć, musisz wykonać następujące czynności Naciśnij ikonę mikrofonu, aby rozpocząć nagrywanie wiadomości.\nTeraz wystarczy przesunąć palec w górę, aby kontynuować nagrywanie wiadomości bez konieczności ciągłego naciskania ikony. Po zakończeniu nagrywania wiadomości wystarczy nacisnąć opcję wysyłania, aby wiadomość głosowa dotarła do odbiorcy.\nDzięki temu nowemu sposobowi wysyłania wiadomości głosowych bez przytrzymywania ikony mikrofonu możliwe jest nagranie i odsłuchanie wiadomości głosowej przed jej wysłaniem . Aby rozpocząć, musimy zrobić to samo, aby nagrać wiadomość. Następnie wchodzimy na czat i naciskamy ikonę w postaci mikrofonu, aby rozpocząć nagrywanie wiadomości.\nNastępnie przesuwamy palec w górę, aby móc przestać naciskać ikonę i bez problemu można nagrywać. Teraz nadchodzi ważna część sztuczki, po zakończeniu wiadomości głosowej wyjdź z czatu bez naciskania opcji „Wyślij”. Aby to zrobić, musisz nacisnąć opcję wstecz telefonu komórkowego i jesteś teraz w oknach kontaktów.\nNastępnym krokiem jest ponowne wejście do czatu, w którym nagrałeś wiadomość głosową. Teraz będziesz mógł zobaczyć niewysłaną wiadomość głosową na dolnym pasku czatu. Teraz wystarczy nacisnąć opcję „Odtwórz” i można odsłuchać nagraną wiadomość. Jeśli czujesz się usatysfakcjonowany wiadomością, możesz ją wysłać, w przeciwnym razie możesz ją usunąć.\nW ten sposób, tak prosty jak słuchanie notatki głosowej bez jej pojawienia się w zasięgu wzroku, nauczyliśmy Cię wspaniałej sztuczki. A teraz wiesz, jak nagrać i odsłuchać notatkę głosową przed wysłaniem jej na WhatsApp .\nCzytaj więcej Zagrożenia i zalety sieci społecznościowych dla młodych ludzi lub dzieci oraz jak im zapobiegać


Marketing sms w hotelarstwie.\nPaździernik 26th, 2015 No Comments »\nW ostatnim wpisie wytypowaliśmy pięć segmentów działalności gospodarczej, które są według nas wprost stworzone do przeprowadzenia kampanii marketingu sms. Ostatnim punktem jaki wymieniliśmy była branża gastronomiczna. W jakiś czas po opublikowaniu tego wpisu zaczęliśmy w biurze dyskutować na temat tego jak smsy, kody sms, płatności mobilne i innego różnego rodzaju usługi związane z smsami premium sprawdzają się w branży usługowej. I wtedy trafiliśmy na bardzo ciekawe podsumowanie autorstwa „Promotion Word”. Portal opisał case studies związane z kampaniami marketingu sms przeprowadzonymi w amerykańskich hotelach. (konkretnie w obiektach położonych w Las Vegas). Stwierdziliśmy, że analiza tego przypadku wprost idealnie pasuje na naszego bloga. Zatem dziś zajrzymy do hotelu!\nSandy i biznes.\nListopad 5th, 2012 No Comments »\nXXI wiek zmienia nasze spojrzenie na wszystko. Nie mówimy tu tylko o sprawach codziennych, ale też tak wyjątkowych jak niedawny kataklizm jaki nawiedził północ USA. Huragan Sandy był chyba najbardziej komentowanym tego typu mediach elektronicznych, a zarazem jedną z największych „atrakcji” internetowej jesieni. Co jednak pozostanie po nim dla świata biznesu elektronicznego poza stertą memów?\nWrzesień 10th, 2012 No Comments »\npodsumowanie wiadomości tekstowe social media marketing mobilny płatności mobilne visual IVR e-mail biznes nauka wybory głosowanie Universe sms polityka komórki promocja usługi mobilne facebook sms premium google komórka internet gry mobilne just mobile sms marketing e-governence SMS-y gastronomia Blackberry USA IPhone ivr bankowość mobilna kooperacje zaplac.to poczta elektroniczna kody ivr telefony komórkowe mikropłatności aplikacje mobilne badania nawyki kody sms płatności IVR smartphone


Drive (2011) - recenzja | Błoto Dla Zuchwałych\nAutor: Błoto dla zuchwałych o 18:53 1 komentarz:\nEtykiety: 2011, akcja, cannes, film, recenzje, wrzesień\nPremiera w Polsce: 16 września 2011\nNicolas Winding Refn długo był reżyserem anonimowym, bo kto zresztą pamiętałby autora filmu Panna Marple: Nemesis. Przełomem w jego karierze stał się Drive.\nFabuła tego filmu nie jest zbyt skomplikowana, właściwie to w ogóle nie jest skomplikowana. Bezimienny kaskader i mistrz jazdy samochodem (Ryan Gosling z niezmiennym wyrazem twarzy) pod wpływem uczucia do sąsiadki (urocza i dziewczęca Carey Mulligan) postanawia pomóc jej mężowi (Oscar Isaac jeszcze przed wielką karierą w Hollywood) w napadzie na lombard. Nie idzie jednak on pomyśli mężczyzn i przez to wszystko się komplikuje.\nW tym filmie mamy wszystko, czego powinniśmy oczekiwać po porządnym filmie akcji, dużo (nawet bardzo dużo) krwi, szalone pościgi stylowymi samochodami i odpowiednia ilość nagich piersi. Film też jest bardzo stylowy, Refn miesza kicz (czcionka w czołówce) i wyrafinowanie. Znakomita jest tu też electro-popowa muzyka.\nDrive to jest dziwnym przypadkiem kina akcji, w którym akcja nie jest na pierwszym planie. Bardziej chodzi tu o nieśpiesznie rozkoszowanie się kadrami, to trochę jak pokaz slajdów. Bo fabuła rozwija się tutaj powoli, a tempo większości scen nie jest zbyt szybkie.\nFilm Refna to niestety tylko filmowa konfekcja. Piękna i wysmakowana, ale nie kryje się za nią nic więcej.\nMartyna Carlli 13 lutego 2018 21:41\nOglądałam ten film dosyć dawno, ale wspominam nawet dobrze. Ale faktycznie akcja toczy się powoli\nPs. Bardzo fajny blog, będę tutaj zaglądać :)


Rury bez szwu, kształtowniki i stal nierdzewna - social dialogue\nJesteśmy przedsiębiorstwem posiadającym wieloletnie doświadczenie w dystrybucji wyrobów hutniczych pochodzących z najlepszych zakładów przemysłowych na całym świecie. Oferujemy rury ze stali nierdzewnej i kwasoodpornej, które znajdują zastosowanie w instalacjach przemysłu spożywczego, a także rury bez szwu, stal walcowaną na zimno i inne wyroby hutnicze. Realizujemy kompleksowe dostawy metalu na potrzeby instalacji rurociągowych, a także dla przedsiębiorstw budowlanych czy warsztatów ślusarskich. Oferowane przez nas rury bez szwu charakteryzują się najwyższą wytrzymałością mechaniczną oraz odpornością na wysokie ciśnienie, zmiany temperatury i inne czynniki fizykochemiczne. Dostarczane przez nas elementy armatury przemysłowej wykorzystywane są w instalacjach grzewczych czy wodnokanalizacyjnych. ponadto oferujemy wyroby specjalistyczne do rurociągów przemysłu chemicznego, farmaceutycznego czy spożywczego. Posiadamy własny zakład przetwórczy, w którym wykonujemy wycinanie i wypalanie z blach oraz dostosowywanie produktów do potrzeb klienta.