Rano Wszystko Smakuje Lepiej: października 2017\nJuż mamy 30 października, a ja nie mam pojęcia gdzie zleciał mi ten cały miesiąc ;) Nie wiem jak Wy, ale ja gdy mam masę obowiązków, a dodatkowo pogoda nie dopisuje, to jakoś tak nie za bardzo przywiązuję się do tych mijających dni i dopiero pod koniec miesiąc zdaję sobie sprawę jak to zleciało i na czym :) W tym miesiącu królowała nauka i niestety moje przyjemności musiały odejść na bok. Przypałętała się też choroba, która zabrała mi znów ze szkolnego życia prawie dwa tygodnie :( Oby listopad zapowiadał się lepiej!\nCzas na ostatniego batonika z nowości od Legal Cakes!\nUwielbiam ciasteczka Oreo i wszystkie słodycze, które mają nazwę cookies&cream. Czekolady, batoniki, lody, kremy, desery, puddingi...wszystko o tym smaku to dla mnie czysty raj :) Wcześniej miałam już okazję próbować L'Oreo, ale była to wersja ciasteczka, którego recenzję znajdziecie tutaj :) A jak wypadnie jego batonikowy odpowiednik? Zapraszam do czytania :)\nWygląd i smak: Pierwsze co przyszło mi na myśl po dostaniu tego batonika to porównanie składu z jego ciastkowym bratem. Okazało się, że za wiele się one nie różnią, ba, są nawet identyczne, ale jednak miałam wrażenie, że czymś się różnią. Pierwsza wyraźna różnica pojawiła się w konsystencji obu słodkości. Wersja w batoniku byłą bardziej delikatna, bardziej kremowa i rozpływała się w ustach od momentu ugryzienia, natomiast z tego co pamiętam to ciasteczko L'Oreo było bardziej zbite i miało charakterystyczne grudki mąki migdałowej i białka.\nZapach moim zdaniem pozostał bez zmian, bo nadal boski i migdałowy z mlecznym akcentem. Kokosa też było wyraźnie czuć, ale jednak ten migdałek panował nad wszystkim moim zdaniem :) Wersja kakaowa pachniała podobnie do herbatników Oreo, a że ja je uwielbiam to jak najszybciej zabrałam się za test smaku :)\nSmak? Boski! A jakżeby inaczej ;) Bardzo wyraźnie mleczno-kokosowo-migdałowy i fajnie chrupiący od mączki migdałowej i wiórków kokosowych, które co jakiś czas się przewijały podczas jedzenia :) Nic nie było za słodkie, a całość była po prostu idealnie wyważona. Sam krem był obłędny, ale mam wrażenie, że chyba poprawili coś z ciastkiem, bo smakowało mi jeszcze bardziej niż kiedyś :D Bardzo udany produkt i moja ocena się nie zmienia! Dla mnie 10/10 - polecam :)\nEtykiety: Baton, Kakao, Kokos, Krem, Przepis, Recenzja, Słodkości, Wegetariańskie, Współpraca Legal Cakes, Zdrowe słodycze\nNo i mamy piąteczek! A jak piąteczek to i dzień bardziej na luzie i oczywiście z treningiem, a jak ;) Trzymajcie za mnie kciuki, bo dziś mam sprawdzian z matematyki, a ja i matematyka to raczej niezbyt przychylne sobie combo :)\nUwielbiam wegańskie batoniki na bazie daktyli, a tego oczywiście można szybko się dowiedzieć po przeszukaniu bloga :) Znajdziecie tu wiele recenzji produktów firm, które własnie zajmują się produkcją takich batoników :) Dziś na blogu mam dla Was recenzję aż czterech wariantów smakowych od FOOD BY ANN! Czy mnie oczarowały? Tego dowiecie się w recenzji :) Zapraszam do czytania!\nKAKAO&MALINA - Czas chyba na mojego faworyta, a w życiu bym tego nie powiedziała! Nie jestem fanką malin i nie muszę ich jakoś szczególnie magazynować na okres jesienno-zimowy kiedy ich nie ma ;) Tak samo mam z malinowymi słodyczami, dżemami czy jogurtami, a więc widać jaki ze mnie malinowy maniak :D Jednak tutaj...przepadłam.\nPo otwarciu zdziwił mnie sam kolorek, bo liczyłam na więcej drobinek malin, jednak batonik był wyraźnie kakaowy i z dużą ilością kawałków orzechów! Dla mnie kolejny plus. Zapach był równie obłędny, bo tak mocno kakaowy i słodziutki...ach, ślinotok mam na samą myśl o nim :) A smak? Pyszny! I bardzo, ale to bardzo wyraźnie kakaowy. Malin nie wyczułam jakoś szczególnie, ale gdzieś w tle ta kwaśna nutka była. Orzeszki świetnie chrupały i no ogólnie coś pysznego! Polecam :)\nMARCHEW&POMARAŃCZA - Nie lubię słodyczy z cytrusami, ale ta propozycja bardzo mnie zaciekawiła. Marchewka to warzywo, które zdecydowanie występuje u mnie baaaaardzo często, a moja skóra od nich jest wręcz pomarańczowa :D Teraz na jesienny okres dyni troszkę z nich zrezygnowałam, ale miłość nadal trwa, a więc i do tego batonika podchodziłam bardzo przychylnie.\nPo otwarciu zaciekawił mnie jego kolor i konsystencja. Batonik przypominał bardziej żelka niż batonika i w życiu bym nie powiedziała, że są w nim daktyle ;) Bałam się tego pomarańczowego dodatku, ale na szczęście nie było w nim skórki pomarańczowej, a sok pomarańczowy, a więc obawy mi szybko zniknęły :)\nBatonik smakował dobrze, był bardzo ciągnący się, ale chwilowo chrupiący, bo miał w sobie słonecznik łuskany i migdały. Ogólnie smaczny, niezbyt słodki, ale nie do końca idealny. Nie czułam jakoś szczególnie marchewki, a sok pomarańczowy zbyt mocno wszystko zdominował. Smaczny, ale najmniej mi smakował ze wszystkich.\nTRUSKAWKA&BURAK - Buraki to warzywa, których nie lubię i jedyną ich postacią, którą jestem w stanie zjeść to chipsy z buraków czy buraki suszone. Próbowałam się przekonać się wiele razy, ale za nic w świecie nie mogę. Muszę chyba znów spróbować, bo na diecie roślinnej buraki świetnie umacniają układ krwionośny i zapobiegają anemii! Super sprawa :) Tutaj mamy jego combo z truskawką, a ja truskawki lubię, a więc mimo tych buraczków chciałam batonika bardzo spróbować.\nPo otwarciu strasznie spodobał mi się kolor. By lekko malinowy, bardzo bogaty w orzeszki i pestki. Zapach był bardzo dżemowy i śmiało mogę powiedzieć, że jego aromat bardzo przypomina dżem truskawkowy! Zero buraka i sama słodycz :)\nSmak? Pyszny i zaskakujący! Sama nie wiedziałam czego się po nim spodziewać, ale śmiało mogę powiedzieć, że smaku buraka tutaj absolutnie nie ma :) Słodki, bardzo truskawkowy i godny polecenia.\nJABŁKO&CYNAMON - No i tutaj mamy coś, co nie mogło się nie udać :) To mój drugi faworyt, którego stawiam na równi z kakao&malina! Uwielbiam cynamon z jabłkiem (ale i nie tylko ;)), a więc wiedziałam, że ten batonik się u mnie sprawdzi w 100%. Skład tylko wywoływał u mnie ślinotok, bo nie ma tutaj nic czego bym nie lubiła.\nPo otwarciu batonika wiedziałam, że przepadnę. Kolor zdradzał tylko jedno - będzie dużo cynamonu! Normalnie było widać (co z resztą można zauważyć na zdjęciu) drobinki cynamonu, a dodatkowo suszone jabłuszka i kawałki orzeszków. Zapach powalał na kolana, bo cynamon z lekkim kwaskiem jabłek dawał tak po nosie, że mmm pycha! Smak? Obłędny i mega wciągający. Wyraźnie czułam tu cynamon i jabłko, ale to cynamon wiódł prym. Jest to batonik zdecydowanie dla osób, które kochają cynamon, bo jest tu go serio dużo ;) Pyszny i do niego wrócę na pewno!\nCena - 3,89 zł tutaj\nAle dostaniecie je też w sieci sklepów Żabka czy Piotr i Paweł\nEtykiety: Burak, Cynamon, Cytrusy, Daktyle, GlutenFree, Jabłko, Kakao, Maliny, Marchew, Pomarańcza, Przepis, Recenzja, Słodkości, Truskawki, Wegańskie, Wegetariańskie, Współpraca FOODS BY ANN, Zdrowe słodycze\nZdecydowanie nie należę do osób, które lubią chłodną temperaturę i zimową aurę ale zawsze interesowały mnie kraje północy. Szwecja, Islandia czy...Finlandia, z której to właśnie pochodzą produkty marki Nordic :) Podbiegunowe położenie Finlandii nie oznacza, że nic nie jest w stanie tu wyrosnąć. Wprost przeciwnie – szczególne właściwości owsa sprawiają, że wyjątkowo dobrze dojrzewa na siarczystym, zimowym mrozie, a całą energię do wzrostu czerpie z krótkiego, intensywnego lata! Z tego co wiem, to mimo tej długiej zimy i krótkiego lata, Finowie cieszą się niesamowitym zdrowiem i pozytywnym podejściem do życia! To własnie tam jest największy odsetek najszczęśliwszych ludzi na świecie :) Czysta woda, nieskazitelne powietrze i białe noce to wyjątkowe połączenie, które wpływa na niepowtarzalną jakość owsa Nordic. Zawdzięcza mu nie tylko złocisty kolor ziaren, ale też niezwykły orzechowy smak, który w moim przypadku jest niezwykle mile widziany, bo jestem orzechowym maniakiem :) Oczywiście to nie koniec pozytywnych wieści! Nordic prócz owsa ma też w swojej ofercie ciasteczka owsiane, które zawierają w sobie wyselekcjonowane i ekologiczne owoce cz inne dodatki takie jak cynamon, czekolada :) Dodatkowo dla osób, które nie zawsze mają czas przygotować owsiankę samodzielnie, Nordic przychodzi z pomocą i ratuje gotowcami, które są dostępne w wielu wariantach i każdy znajdzie coś dla siebie :) Ja osobiście już nie mogę doczekać się testów! Zobaczymy czy oczaruje mnie klimat Finlandii i ich słynnego owsa :)\nA czy Wy już próbowaliście produktów Nordic? A może jesteście przed testami? Dajcie znać w komentarzach! Widzimy się już niedługo na moich testach :)\nEtykiety: Ciasteczka, Owsianka, Przepis, Recenzja, Słodkości, Wegańskie, Wegetariańskie, Współpraca Nordic, Zdrowe słodycze\nCHIA CHICA szpinak+jabłko+kiwi i wiśnia+borówka lifeberry\nJestem, jestem! Wybaczcie mi ponowną nieobecność, ale niestety nie mam czasu i blog musi niestety poczekać. Wpadłam na pomysł, że będą się tu pojawiać posty co dwa dni, a nie codziennie jak było to kiedyś, bo niestety do doby nikt mi czasy nie dołoży i nie wyrobię się z innymi i niestety ważniejszymi rzeczami :) W szkole jakoś leci, jest ciężko i ciągle na nas cisną, ale nie poddaję się i lecę dalej! Jak to teraz mówią...byle do matury ;)\nDziś mam dla Was bardzo ciekawą rzecz, a mianowicie smoothie z dodatkiem nasionek chia. Nigdy wcześniej nie miałam okazji próbować takiego czegoś, a więc moja ekscytacja była ogromna! To kolejny produkt lifeberry, który pozytywnie mnie kusi, a więc jak najszybciej musiałam zabrać się za testy :) Jesteście ciekawi jak wypadły? Zapraszam ;)\nKIWI-SZPINAK-JABŁKO - Podchodziłam do tej buteleczki jak ''pies do jeża'', bo nie jestem osobą, która lubi szpinak, a wręcz mogę śmiało powiedzieć, że go NIE LUBIĘ i wszelkie słodycze czy dania z jego udziałem wypadają u mnie bardzo słabo. Jednak ten ciekawy akcent kiwi i jabłka mnie bardziej zaciekawił i chciałam tego smoothie ze względu na kiwi (które lubię, a jeść nie mogę) spróbować.\nPo otwarciu buteleczki i przelania zawartości do szklaneczki bardzo ucieszyłam się na ten piękny kolorek, który od razu skojarzył mi się z wiosenną, młoda trawą :) Dodatkowo świetnie wypadła też konsystencja, która była śmiesznie glutkowata, a drobinki chia dodawały uroku.\nZapach? Słodki, wyraźnie jabłkowy i na szczęście bez szpinakowego akcentu.W smaku również nie wyczułam zbyt mocno szpinaku, ale w tyle gdzieś posmak trawiasty (jak to w przypadku zielonego smoothie bywa) według mnie się pojawił. Smoothie próbował też mój tata, ale mu ten szpinak nie przeszkadzał. Chia śmiesznie strzelały pod zębami, a efekt glutka tak śmiesznie urozmaicał kosztowanie. Ogólnie smaczne, nawet bardzo, ale dla mnie zbyt bardzo jabłkowe, a za mało z kiwi :)\nWIŚNIA-BORÓWKA - Tego byłam jeszcze bardziej ciekawa, bo przetwory z wiśni i słodycze z ich dodatkiem to coś, co kocham, a dodatek borówek to jeszcze bardziej pozytywny aspekt! Dodatkowo ten piękny, malinowy kolorek, który tylko wywoływał ślinotok :) Dodatek chia nie zmienił się, a więc i glutkowata konsystencja pojawiła się i tutaj. Zapach tego smoothie był bardzo wyraźny, bo czułam i wiśnie i borówki. Ten kwaskowy dodatek wiśni to właśnie to, co kocham, a więc po przelaniu tego cuda do szklaneczki szybko się za niego zabrałam :) Smak okazał się pyszny i mega wciągający! Tak mi zasmakował, że tacie dałam tylko łyka :D Ten glutek tak mnie śmieszył, że ciągle miałam banana na twarzy przy konsumowaniu :) Ogólnie pyszne, bardzo aromatyczne i o dziwo mniej słodkie niż poprzednie :) Fanom wiśni będzie smakować!\nEtykiety: Borówki, Chia, GlutenFree, Jabłko, Kiwi, Recenzja, Słodkości, Smoothie, Sok, Szpinak, Wegańskie, Wegetariańskie, Wiśnie, Współpraca lifeberry, Zdrowe słodycze\nWtorek zapowiada się bardzo luźnie, a więc na pewno wpadnie trening i dam z siebie 100% :) Trzymajcie kciuki, bo przyda się bardzo na dzisiejszej próbnej maturze z biologii! Dziś niestety mój znienawidzony układ czyli układ krążenia :( Ale dam radę - trzymać kciuki!\nJuż wiele razy tutaj to pisałam, ale muszę się powtórzyć, że u mnie w domu dżemy to produkt, który zawsze znika w mgnieniu oka! Moja mama jest maniakiem tych słodkich past i jeden słoiczek starcza nam tylko na tydzień i to czasami niecały! Dżem bananowy to coś, co obie strasznie chciałyśmy spróbować, a więc taki słoiczek wylądował w naszym koszyku. Czy było warto? Zapraszam!\nWygląd i smak: Moja mama zakupiła ten dżem głównie ze względu na jego słoiczek. Stwierdziła, że wygląda tak jak przetwory z czasu PRL i jakoś wzięło ją na wspominanie :) Mnie ten słoiczek jakoś nie powalił, bo według mnie zrobiony jest dosyć nudno i nie rzuca się jakoś szczególnie w oczy, ale liczy się smak, a nie prezentacja! Obie strasznie chciałyśmy go spróbować, ale z drugiej strony miałyśmy pewne obawy, bo w składzie występuje jeszcze cukier, a banany są już słodkie same w sobie, a więc zapowiadało się bardzo słodko...i tak właśnie było.\nPierwsze co poczułyśmy po otwarciu słoiczka to ten charakterystyczny aromat deserków owocowych dla dzieci. Ja je lubię, ale mojej mamie to nie pasowało. Konsystencja przypominała zmiażdżone banany i w sumie wyglądało to w miarę smacznie.\nPo pierwszej łyżeczce wiedziałam, że to nie jest produkt dla mnie. Głownie co tutaj czułam to smak posłodzonego banana, a nie trudno się domyśleć jakie to musiało być słodkie i mulące. I mnie i mojej mamie on nie smakował, a więc musiałyśmy go wykorzystać do jakiegoś ciasta :P Niby był bardzo bananowy, ale bananowy w cukierkowy sposób - nie moja bajka.\nCena - 3.99 zł Netto\nEtykiety: Banany, Dżem, GlutenFree, Pasta, Recenzja, Słodkości, Wegańskie, Wegetariańskie, Zdrowe słodycze\nWitam! Pogoda jest przepiękna, a więc dziś muszę to jakoś z moją rodzinką wykorzystać :) Dziś się wybieramy do parku, muzeum i palmiarni w Łodzi, a więc będzie ciekawie. To będzie świetny sposób na odstresowanie się przed bardzo ciężkim tygodniem szkoły :)\nJest tu jakiś maniak herbatników? Bo ja się do nich zaliczam! Herbatniki to zdecydowanie mój smak dzieciństwa i do tej pory pamiętam jak się nimi zajadałam na potęgę :) Dodatkowo herbatniki to takie ciastka, które nigdy się nie znudzą, bo można je wykorzystać na wiele sposobów! Maczać w mleku, herbacie, kawie, przełożyć jakimś kremem, dodać do ciasta...tyle opcji :) Dzisiaj mam dla Was recenzję właśnie herbatników, ale nie byle jakich bo wegańskich i BIO, bo ich skład jest z ekologicznych składników! Kto jest ich ciekawy? Zapraszam do czytania :)\nWygląd i smak: Pudełeczko zdecydowanie z nastawieniem do dzieci, które właśnie często mają obsesję na punkcie tych uroczych ciasteczek :) Jest dosyć małe, ale wygodne i po otworzeniu, łatwo przechowywać nasze ciasteczka. Skład jest krótki, z ekologicznych składników i oczywiście wegański! I gdyby nie to, że przeczytałam skład, to w życiu bym nie wiedziała, że są one właśnie wegańskie.\nPo otworzeniu pierwsze co poczułam to wyraźnie maślany aromat. Nie wiem skąd mi się on tam wziął, ale przyrzekam, że właśnie ten wyjątkowy maślano-mleczy aromat wyczułam! Od razu po tym napłynęła mi ślinka, a więc jak najszybciej zabrałam się za test smaku. Herbatniki były dosyć twarde, ale ja zdecydowanie takie preferuję. Lubię jak jest się w co wgryźć i herbatniki bardzo głośno chrupią :D Nie dla mnie herbatnikowe cieniasy ;) Te były po prostu idealne! Smak? Obłędny, szybko rozpływający się w ustach i taki bardzo maślany...smakowały tak, jak te co jadłam za dzieciaka :) Pyszne i nie mam pojęcia jak oni to zrobili, że czuć tu właśnie ten maślankowy i jednocześnie maślany aromat. Idealne i na pewno do nich jeszcze wrócę! Polecam :)\nEtykiety: Ciasteczka, Cukier, Cukierki, Herbatnik, Recenzja, Słodkości, Wegańskie, Wegetariańskie, Zdrowe słodycze\nWitam, witam! Troszkę mnie tu nie było, ale wszystko się jakoś skumulowało i nie miałam czasu na bloga :( Starałam się tu zaglądać, ale niestety inne rzeczy spowodowały, że musiałam o nim na parę dni zapomnieć. Jednak już jestem i to nie z byle jakim przepisem! Dziś mam dla Was przepis, który nada się idealnie na jesienne śniadanie, ale i nie tylko, bo będzie też świetną opcją na romantyczny wieczór czy seans filmowy w weekend ze znajomymi :) Kto chętny? ;) W deserze oczywiście nie może zabraknąć śliwek! To ostatnio one królowały na moim stole i zajadałam się nimi na potęgę :) Nie wiem jak dla Was, ale dla mnie własnie śliwki, dynie i jabłka to kwintesencja kulinarnej jesieni i uwielbiam te składniki! Smażone śliwki to deser zdecydowanie do podawania na ciepło :) Komu zrobiłam smaka? Zapraszam :)\nSkładniki /2 spore porcje/:\n♥10 sztuk śliwek\n♥50 g kaszki manny\n♥1 garść posiekanych orzechów włoskich SKWORCU\n♥1 garść siemienia lnianego SKWORCU\n♥2 bardo duże łyżki oleju kokosowego\n♥5 łyżek cukru trzcinowego\n♥300 ml mleka sojowego (lub innego)\n1.Śliwki myjemy i pozbawiamy je pestek. Następnie kroimy na mniejsze kawałki.\n2.W garnuszku umieszczamy mleko sojowe i zagotowujemy. Gdy zacznie wrzeć wsypujemy kaszę mannę wraz z 2 łyżkami cukru i gotujemy aż kaszka będzie bardzo gęsta (jak budyń).\n3.W kolejnym garnuszku rozpuszczamy olej kokosowy. Następnie dodajemy do niego śliwki, 3 łyżki cukru, posiekane orzechy włoskie, siemię lniane, cynamon i smażymy do momentu aż nasze śliweczki zmiękną i stworzy się cukrowo-cynamonowy sosik.\n4. Do pucharków na samo dno wykładamy smażone śliwki z orzechami, a następnie na nie wykładamy naszą kaszkę mannę.\n5. Na koniec polewamy ulubionym syropem (u mnie jest to syrop daktylowy) i zajadamy na ciepło lub na zimno.\nEtykiety: Cukier, Cynamon, Orzechy, Przepis, Siemię Lniane, Słodkości, Syrop, Śliwki, Wegańskie, Wegetariańskie, Włoskie, Współpraca, Zdrowe słodycze\nBardzo lubię kokos, ale nigdy wcześniej nie miałam okazji próbować oleju czy pasty kokosowej. Mus kokosowy to coś pomiędzy tymi dwoma produktami, bo nie jest to do końca olej i nie jest też to w 100% pasta :) To mus z kokosa, który można wykorzystać do robienia deserów, polew czy też do jedzenia solo! Strasznie mnie zaciekawił i przez to wylądował jako pierwszy do testowania! Jak wypadł? Zapraszam do czytania!\nWygląd i smak: Słoiczek wykonany typowo w klasycznych klimatach, które mimo, że wykonane są w zupełnej prostocie i minimalizmie, to przyciągają uwagę na sklepowych półkach :) Bardzo podoba mi się sam słoiczek jak i jego grafika. Kontrast białego musu i czerni grafiki jest świetna!\nSzybko zabrałam się za otwarcie słoiczka, bo byłam ciekawa jak to w ogóle jeść i jak to będzie wyglądać. Okazało się, że mus kokosowy jest w konsystencji identyczny jak olej kokosowy, ale pachnie dużo lepiej, bardzo kokosem i jest jakby mniej rozdrobniony. Chwilami miałam wrażenie, że widzę tutaj jeszcze nie do końca zmielone wiórki kokosowe czy inne części ze środka kokosa. Zapach jak już mówiłam bardzo ładny, lekko mydlany i gdyby nie było napisane, że to produkt spożywczy, pewnie uznałabym to za balsam do ciała :D Smak? Mydlany, mdły i lekko kokosowy, ale to tylko solo! Po rozpuszczeniu i dodaniu do deseru/czekolady/kakao/ciasta jest świetne! I o tym niedługo, bo mam dla Was przepis :) Ogólnie bardzo ciekawy wynalazek, który pozwolił mi na masę kombinowania! A jakiego? O tym już niedługo :)\nOgólnie polecam, ale nie jest to coś w stylu kremu na kanapki, a więc lepiej się tym nie sugerować!\nCena - 19, 99 zł tutaj\nEtykiety: GlutenFree, Kokos, Krem, Mus, Pasta, Przepis, Recenzja, Wegańskie, Wegetariańskie, Współpraca FOODS BY ANN


Chustowanie - jak zacząć i dlaczego warto? - Prezentmarzeń Blog\n17 lutego 2017 22 czerwca 2017 Ania\nNoszenie noworodków i niemowląt w chuście cieszy się coraz większą popularnością. Nie bez powodu. Chustowanie niesie za sobą bowiem cały szereg korzyści, zarówno dla dziecka, jak i rodziców. Zobacz dlaczego warto nosić dziecko w chuście i jak rozpocząć swoją przygodę z chustowaniem.\nNoszenie dziecka w chuście to prawdziwe wybawienie dla współczesnych rodziców, którzy muszą pogodzić opiekę nad maluchem z obowiązkami domowymi, towarzyskimi i pracą zawodową. Chustonoszenie uwalnia ręce, dzięki czemu rodzic może sprzątać, gotować czy robić zakupy, cały czas zapewniając swojemu dziecku poczucie bliskości i bezpieczeństwa. Co więcej, dziecko noszone w chuście można zabrać ze sobą praktycznie wszędzie – w przeciwieństwie do wózka, w przypadku chusty nie ograniczają nas żadne bariery architektoniczne. Możliwość uczestniczenia dziecka w codziennych czynnościach rodziców dostarcza mu dodatkowych bodźców, które sprzyjają rozwojowi układu nerwowego. Dzięki nim dziecko lepiej się rozwija, jest bardziej otwarte i ciekawe świata, a w przyszłości łatwiej odnajduje się w nowych sytuacjach.\nChustowanie – jak zacząć?\nNajlepszym sposobem na rozpoczęcie przygody z noszeniem dziecka w chuście jest zapisanie się na kurs chustowania. Profesjonalny doradca chustonoszenia nie tylko podpowie jaką chustę wybrać i nauczy różnych metod wiązania, ale też odpowie na wszystkie nurtujące pytania. Zajęcia realizowane są indywidualnie, najczęściej w domu klienta, co zapewnia pełną wygodę i poczucie komfortu. Naukę można rozpocząć jeszcze przed pojawieniem się dziecka na świecie. Doradca zapewnia na czas zajęć wszystkie niezbędne materiały, takie jak chusty czy lalka treningowa.\nKurs chustowania to również doskonały pomysł na prezent, który ułatwi życie każdej świeżo upieczonej mamy.\nPrezenty na Dzień Dziecka - podaruj to, co najcenniejsze\nNiezapomniane przyjęcie urodzinowe dla dziecka\nJesteśmy w Toruniu!\nOne thought on “Chustowanie – jak zacząć i dlaczego warto?”\n14 maja 2019 o 08:44\nMy w prezencie na narodziny dziecka dostaliśmy właśnie chuste i chyba nie mogłam wyobrozić sobie lepszego prezentu dla świeżo upieczonej mamy i maluszka.


Sesja na dachu | Sesja na dachu – FOTOLED\n… podczas tańca …\nSesja na dachu\n© 2019 FOTOLED.\nNapędzany przez WordPress.\nTemat tej sesji bardzo miło mnie zaskoczył 🙂 dachy… kominy… krajobraz miejski… i oczywiście dużo ciepła, miłości, a to wszystko w Krakowie. Kiedy Patrycja była zajęta poszukiwaniem odpowiedniego dachu, natknęła się na pewne zdjęcia, które mi natychmiast przesłała na telefon.\nRazem z Patrycją i Patrykiem omówiliśmy szczegóły sesji: makijaż, to, co na siebie założą, by podkreślić klimat miejsca, a także nasze oczekiwania względem siebie.\nRobiąc podczas tej sesji zdjęcia chciałem przede wszystkim pokazać siebie a jednocześnie uchwycić relacje, jakie łączą parę. Było to dla mnie wyjątkowe doświadczenie. Nie tylko czułem fascynację z powodu zupełnie innego klimatu sesji, ale także dużą odpowiedzialność przed parą, która poświęciła około 3 miesięcy na odnalezienie dozorcy/opiekuna budynku, który umożliwiłby nam wejście na dach. Mając do dyspozycji około 40 minut udało nam się wspólnie stworzyć kadry z przecudowną atmosferą w tle. Zapraszam do prześledzenia tej galerii i życzę miłych wrażeń 🙂\nfotograf ślubny Kielce fotograf ślubny Końskie fotograf ślubny Kraków fotograf ślubny Warszawa fotografia ślubna Kielce fotografia ślubna Kraków Kraków dachy sesja narzeczeńska Kraków sesja narzeczeńska na dachu\nNatępny wpis →


Mieszkanie na sprzedaż - Sosnowiec - Zagórze - SHN-MS-60524 - 63.00m² - SILESIA HOUSE\n3 pokoje 5 piętro 63,00 m2 3 880,95 zł/m2\nwirtualna wizyta https://panoramy.galactica.pl/bck/27262\nMieszkanie usytuowane na 5 piętrze o powierzchni użytkowej 63m2.\npokoju z dużym balkonem,\npokoju dziennego otwartego na kuchnię\nRozkładowe, słoneczne mieszkanie, dwa niezależne pokoje, trzeci otwarty na kuchnię. Nowocześnie zaaranżowane, wewnętrzne drzwi nowe, podłogi glazura, panele, ściany malowane, dekoracyjny kamień. Drzwi zewnętrzne podwójne - antywłamaniowe.\nŁazienka z kabiną prysznicową, zabudową i nowoczesnymi kaflami.\nzabudowa kuchni ze sprzętem AGD, karnisze, oświetlenie sufitowe, kinkiety, w przedpokoju dwie zabudowane szafy, w sypialni szafa narożna.\nBlok po termomodernizacji. Wymienione piony.\n725zł z zaliczkami /3 osoby\nWszelkich informacji na temat oferty udziela: Agnieszka 600 069 136 Anna 696 003 136\nSymbol oferty SHN-MS-60524


Bokserki męskie z szeroką gumą FABIO 06/1-21/1 czarny - BodyCiao\n» Bokserki męskie z szeroką gumą FABIO 06/1-21/1 czarny\nKod produktu: 06/1-21/1\nMęskie bokserki - szorty z szeroką gumą w pasie marki Fabio model 06-1-21-01.\nBokserki męskie 06-1-1-01 wykończone są szeroką, delikatną gumą z nadrukowanym logo producenta Fabio. Fason bokserek jest z dłuższą nogawką.\nMateriał to bawełna z dodatkiem elastanu zwiększającego elastyczność i dopasowanie do ciała.\nBokserki z szeroką gumą w pasie i dłuższą nogawką marki Fabio model 06-1-21-106 w kolorze ciemno-niebieskim/


Klauzula informacyjna Image Power S.A. – ImagePower\nKlauzula informacyjna dla akcjonariuszy Image Power S.A. będących osobami fizycznymi oraz pełnomocników akcjonariuszy\nImage Power Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie, ul. Popularna 14/3, 02-473 Warszawa, www.imagepower.pl, (dalej: Image Power) informuje, że jest administratorem danych osobowych akcjonariuszy Image Power będących osobami fizycznymi oraz pełnomocników akcjonariuszy, będących osobami fizycznymi, którzy uprawnieni są do uczestnictwa w Walnym Zgromadzeniu, wykazali swój status akcjonariusza lub pełnomocników akcjonariuszy, którzy zażądali udostępnienia listy akcjonariuszy uprawnionych do uczestnictwa w Walnym Zgromadzeniu Image Power lub listy akcjonariuszy obecnych na Walnym Zgromadzeniu, złożyli wniosek o udostępnienie odpisów wniosków w sprawach objętych porządkiem obrad Walnego Zgromadzenia, złożyli żądanie zwołania Walnego Zgromadzenia, wniosek o umieszczenie spraw w porządku obrad zwołanego Walnego Zgromadzenia lub przedłożyli projekt uchwały Walnego Zgromadzenia (dalej: „Akcjonariusze”). Kontaktowy numer telefonu do Image Power: 507 342 705\nDo kontaktu mailowego z Image Power w sprawie danych osobowych służy następujący adres email: rodo@imagepower.pl .\nDane osobowe Akcjonariuszy są pozyskiwane z Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. z siedzibą w Warszawie, oraz są przesyłane przez Akcjonariuszy, pełnomocników i przedstawicieli w szczególności w związku z koniecznością wykazania statusu akcjonariusza, posiadania odpowiedniej liczby akcji, prawa głosu lub prawa reprezentowania Akcjonariusza.\nDane osobowe Akcjonariuszy przetwarzane są w celu przeprowadzenia Walnego Zgromadzenia Image Power, w tym w celu realizacji obowiązku udostępnienia Akcjonariuszom listy akcjonariuszy na ich żądanie.\nPodstawą prawną przetwarzania danych Akcjonariuszy w celu wskazanym powyżej jest:\na) wypełnienie obowiązków prawnych (art. 6 ust. 1 lit. c RODO), związanych z art. 407 par 1(1) kodeksu spółek handlowych, art. 70 pkt 2 ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (w zakresie listy akcjonariuszy),\nb) prowadzenia księgi akcyjnej Image Power S.A. – przez okres prowadzenia Księgi akcyjnej oraz po upływie jej zamknięcia w terminie określonym ustawowo (Art. 6 ust. 1 lit. c RODO – wykonanie obowiązku prawnego nałożonego przepisami prawa – ustawa Kodeks spółek handlowych);\nc) archiwizacji w zakresie niezbędnym dla wykonania obowiązków prawnych, w szczególności przepisów podatkowych, przepisów o rachunkowości, przepisów w sprawie klasyfikowania i kwalifikowania dokumentacji oraz przekazywania materiałów archiwalnych do archiwów państwowych – przez okres wynikający z tych przepisów (Art. 6 ust. 1 c) Rozporządzenia – wykonanie obowiązku nałożonego przepisami prawa);\nd) prawnie uzasadniony interes Image Power (art. 6 ust. 1 lit. f RODO) – w celu obsługi, dochodzenia i obrony w razie zaistnienia wzajemnych roszczeń.\nDane Akcjonariuszy mogą być ujawniane przez Image Power podmiotom z nim współpracującym, w szczególności podmiotom świadczącym usługi w zakresie realizacji obowiązków przeprowadzenia Walnego Zgromadzenia w tym usługi informatyczne, usługi prawne oraz akcjonariuszom, którzy złożą żądanie przeglądania listy akcjonariuszy, wydania odpisu takiej listy lub przesłania listy pocztą elektroniczną, a także w celu realizacji uprawnień wynikających z przepisów prawa podmiotom – domom maklerskim lub pośrednikom giełdowym (brokerom),\na także podmiotom, które współpracują z nami przy obsłudze spraw księgowych, podatkowych, informatycznych lub archiwizacyjnych.\nDane mogą być przekazywane innym podmiotom należącym do grupy kapitałowej PLW (PLAYWAY).\nDane Akcjonariuszy będą przechowywane przez okres konieczny dla wywiązania się z obowiązków prawnych spoczywających na Administratorze, a także na okres niezbędnych do ustalenia i obrony przed roszczeniami, w tym do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego, w którym uczestniczy Image Power w razie zaistnienia wzajemnych roszczeń.\nAkcjonariuszowi przysługują prawa związane z przetwarzaniem danych osobowych:\nc) prawo do usunięcia lub ograniczenia przetwarzania,\nd) prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,\nAkcjonariuszowi przysługuje prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego – Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w razie, gdy w jego ocenie przetwarzanie narusza jego prawa.\nDane osobowe Akcjonariuszy nie będą przetwarzane w sposób zautomatyzowany i nie będą poddawane profilowaniu.


Baza bibliograficzno-abstraktowa z zakresu chemii spożywczej. Zawiera abstrakty z pełną informacją bibliograficzną. Dotyczy wszystkich aspektów nauki o żywności, żywieniu, technologii produkcji, biotechnologii, toksykologii itd. Baza utworzona na podstawie ponad 1800 publikacji: czasopism, recenzji, norm, patentów, aktów prawnych, książek, prac naukowych, materiałów konferencyjnych. Zakres czasowy: 1969 - na bieżąco; aktualizowana co tydzień.


Spacerek Orłów - relacja ze spotkania Lechma Start Gniezno - ŻKS Ostrovia Ostów Wlkp. - Sport WP SportoweFakty\nSpacerek Orłów - relacja ze spotkania Lechma Start Gniezno - ŻKS Ostrovia Ostów Wlkp.\nLechma Start Gniezno udanie rozpoczął rundę rewanżową i pewnie pokonał na swoim torze ŻKS Ostrovię Ostrów. Derby Wielkopolski nie były wielkim widowiskiem, a dominacja gospodarzy nie podlegała wątpliwości ani przez chwilę.\nSzymon Kaczmarek 20 Maja 2012, 22:18\nTydzień temu w Ostrowie oba zespoły stworzyły świetne widowisko, trzymające w napięciu do ostatniej gonitwy. Kibice w Grodzie Lecha liczyli, że podobnie będzie i tym razem. Nadzieje te nie znalazły jednak odzwierciedlenia w rzeczywistości - gospodarze szybko wypracowali sobie bezpieczną przewagę. Na palcach jednej ręki można było policzyć "mijanki". W większości biegów kolejność ustalała się w pierwszym łuku, a twarda nawierzchnia gnieźnieńskiego owalu nie ułatwiała ewentualnych ataków.\nW składzie gości nie obyło się bez korekt. Awizowanego wcześniej Adriana Gomólskiego zastąpił Władimir Borodulin. Co ciekawe, trener Michał Widera poinformował "Adika" o tej zmianie, kiedy ten już znajdował się na stadionie wraz ze swoim sprzętem i teamem. - Teraz można powiedzieć, że szkoda, iż "Wowa" zastąpił akurat Adriana - przyznał po meczu Widera. Jako "gość" w barwach macierzystego zespołu wystąpił Łukasz Sówka, na co dzień broniący barw ekstraligowej PGE Marmy Rzeszów. - Kiedy będzie taka okazja, to zapewne będzie on nam pomagał - stwierdził opiekun ostrowian. Zdolny młodzieżowiec był jednym z jaśniejszych punktów zespołu. Dwukrotnie co prawda nie był w stanie nawet nawiązać walki z rywalami, jednak zapisał na swoim koncie tyle samo biegowych zwycięstw, odniesionych w dobrym stylu.\n- W końcu odnieśliśmy pewne zwycięstwo. To najważniejsze. Wciąż czeka nas jednak sporo pracy - powiedział Lech Kędziora. Szkoleniowiec gospodarzy mógł być zadowolony niemal ze wszystkich swoich zawodników. Poniżej oczekiwań wypadł jedynie Magnus Zetterstroem. Szwed "odpalił" w tylko jednym biegu, w pozostałych spisał się słabiej. Dorobkiem punktowym nie zaimponował również Wojciech Lisiecki, który stoczył jednak niezłe pojedynki z Sówką, Borodulinem i Peterem Karlssonem. - Jestem zadowolony, chociaż mogło być lepiej, w jednym z biegów nie chciałem pojechać nie fair z Sówką - mówił po zawodach Maciej Fajfer. Gnieźnianin w trzech startach wywalczył 7 punktów i udowodnił ostatecznie, że stać go na dobre występy.\nGoście "załapali oddech" dopiero w drugiej części zawodów, głównie za sprawą dobrej postawy Borodulina i Mariusza Staszewskiego. - Tor nie był zaskoczeniem, bo każdy z nas wiele razy tutaj jeździł. Nie wiem gdzie tkwiła przyczyna takiego stanu rzeczy - odpowiedział Polak zapytany o powody tak późnego spasowania się z torem. Wspomniani żużlowcy byli najjaśniejszymi punktami swojego zespołu. Szczególnie Rosjanin imponował wolą walki i jako jeden z nielicznych mijał rywali na trasie. Tak było chociażby w biegu szóstym, kiedy tuż przed metą "uporał się" z Lisieckim. Wśród gospodarzy takim zawodnikiem był Scott Nicholls. Brytyjczyk kolejny raz udowodnił, że nie uznaje straconych pozycji, jeżdżąc przy tym bardzo agresywnie i bezpardonowo. Klasą dla siebie tego dnia był Antonio Lindbaeck, pokazując, że drobne problemy z formą ma już za sobą. Adam Skórnicki z kolei "płatny" komplet punktów utracił tylko przez słabszy start w ostatnim biegu dnia.\nTrenera Ostrovi zawiodła trójka Ronnie Jamroży, Denis Gizatullin, Karlsson. Dwaj pierwsi nie pokonali żadnego rywala, a Szwed uczynił to jedynie dwa razy. Jamroży był w dodatku winowajcą groźnie wyglądającego upadku Bjarne Pedersena. - Nie będę oceniał zawodników indywidualnie. Na pewno będziemy musieli się wszyscy spotkać i porozmawiać - komentował Widera.\nLechma Start zdobył również punkt bonusowy za lepszy bilans w dwumeczu (w Ostrowie pokonali rywali w stosunku 46:44). "Orły" za dwa tygodnie udadzą się do Grudziądza. Pojedynek z tamtejszym GTŻ-em będzie mieć kluczowe znaczenie dla układu tabeli. Ostrowianie z kolei zmuszeni są szukać tak potrzebnych im punktów w kolejnych pojedynkach. - Nie poddajemy się. Jeszcze trochę meczów zostało i musimy walczyć - powiedział Staszewski.\nStart Gniezno 57:\nŻKS Ostrovia Ostrów Wlkp. 33:\nWygraj bilet na mecz Lechma Start Gniezno - ŻKS Ostrovia Ostrów\nOSTROW FAN 21-05 15:20 Zgłoś komentarz\nwidowisko kiepskie tzw. jazda gęsiego brakowało mijanek itp. w ostrowie pojechały obie drużyny lepij pokazali prawdziwy żużel\nHampelek 21-05 15:17 Zgłoś komentarz\nA Gnieznu życzę awansu do E-ligi\nkibic St 21-05 11:27 Zgłoś komentarz\nGrudziądz został brutalnie sprowadzony na ziemię, bo za bardzo bujali w obłokach SUPER\narekPL 21-05 10:40 Zgłoś komentarz\nJak młodzieżowcy pojechali przyzwoicie...to to głównie bohaterowie ostatnich spotkań .....dali .....plamę ! To jest sport nieprzewidywalny...... ale ,że Grudziądz dostanie takie baty\n(jeszcze większe od Ostrowa)to wcale się nie spodziewałem .... i na dodatek stracili bonusa !\nqlas94 21-05 10:31 Zgłoś komentarz\nGniezno,fajny macie transparent KM OSTRÓW ;-)\nToniczek85 21-05 10:11 Zgłoś komentarz\nBrawo Ostrów za walkę. Teraz pamiętajcie tylko - rozjeżdżacie GKM do 29 u siebie i walczycie o pierwszą czworkę! SKS&KMO!\npavlo 21-05 08:49 Zgłoś komentarz\nto teraz zaczną się płacze Gomólskiego? niech idzie na wypożyczenie szkoda żeby ławe grzał.pozdro dla kibiców Gniezna eliga wam się należy:)\nbauza 21-05 08:00 Zgłoś komentarz\nahhahah no prysznic napewno ale trener mowił ze i tak była lipa przed upadkami wiec i tak byscie raczej to przegrali ....(owszem szkoda tych upadkow ) tylko nie mow mi ze nie byłes zly smutny\npo takim LANIU\ngrudziądzanin z Londynu 21-05 02:30 Zgłoś komentarz\nNiema się czym podniecać dwómeczem z Ostrovią !\nkibic26 20-05 23:17 Zgłoś komentarz\nCiekawy mecz się zapowiada w Grudziądzu na torze i po za nim.......\nkibic St 20-05 23:02 Zgłoś komentarz\nOj GTŻ, ale baciory takiego lania to nikt się nie spodziewał, ale dobrze na gorące głowy waszych napinaczy!\nkibic26 20-05 22:56 Zgłoś komentarz\nSam sobie odpowiadasz na swoje pytanie jacy jesteście słabi również.\nkibic26 20-05 22:51 Zgłoś komentarz\nUmiejszasz Gkm-owi przyznając się jednocześnie do słabości Gniezna bo wy nie wygraliście\nOstrów Wielkopolski Stadion Startu Gniezno Gniezno Żużel Start Gniezno Polska 1. Liga Żużlowa ŻKS Ostrovia


Bronić, ale także żyć krzyżem | eKAI\nSiedlecka Bronić, ale także żyć krzyżem\nBronić, ale także żyć krzyżem\n05 września 2010 | 12:42 | eł/ms Ⓒ Ⓟ\nPotrafimy organizować się w obronie krzyża, ale uciekamy od krzyża w naszym życiu – powiedział bp Zbigniew Kiernikowski 4 września w Łosicach. W tamtejszej parafii św. Zygmunta biskup siedlecki zainaugurował misje ewangelizacyjne przed obchodami jubileuszu 500-lecia parafii i 200-lecia diecezji.\n– Podobnie jak głoszenie Ewangelii otwiera człowieka na działanie Boga i przez dalszą formację czyni go zdolnym do przyjęcia krzyża oraz życia w komunii, tak samo wspólnota wierzących, którzy uwierzyli Słowu i celebrują sakramenty, staje się łonem, na którym może rozwijać się wiara – mówił w katechezie kerygmatycznej bp Kiernikowski. – Praktyka pokazuje, że nasze parafie często nie kształtują postaw wypływających z Ewangelii. Mamy w kościołach wielu pobożnych ludzi, którzy nie myślą po chrześcijańsku; troszczą się, by zrealizować swoje życie według kategorii, jakie dominują w świecie. Na naszych oczach chrześcijaństwo jest wykorzystywane do różnego rodzaju działań politycznych i społecznych – mówił.\nW tym kontekście zauważył także, że „potrafimy organizować się w obronie krzyża, ale uciekamy od krzyża w naszym życiu”. Zdaniem bp. Kiernikowskiego samo udzielanie chrztu nie wystarczy, by ukształtować dojrzałych chrześcijan. – Potrzebne jest obwieszczanie Ewangelii, które rodzi wiarę. Potrzebne jest poczucie przynależności do konkretnej wspólnoty urzeczywistniającej tajemnicę Kościoła. W tym celu podejmujemy misje ewangelizacyjne w naszej diecezji – mówił biskup siedlecki.\nNa spotkaniu w Łosicach bp Kiernikowski przedstawił również pierwszych misjonarzy, którzy podjęli się trudu głoszenia Dobrej Nowiny w parafiach. Są nimi ks. Marek Paluszkiewicz, ks. Jacek Sereda, ks. Paweł Siedlanowski i ks. Tomasz Bieliński. Do tego zespołu stopniowo zostaną włączeni inni kapłani oraz osoby świeckie. Misje w Łosicach będą trwały cały rok.\n– Będziemy uczyć się mentalności opartej na Ewangelii, w jej świetle kształtować nasze relacje i żyć mocą chrztu. Nie chodzi nam o sam obrzęd chrztu, lecz o wprowadzenie w historię zbawienia, by tę historię przeżywać we własnym życiu – zapowiedział bp Kiernikowski. Kolejną parafią, w której odbędą się misje będą Szaniawy.\nDiecezja podlaska (obecnie siedlecka) została powołana do życia przez papieża Piusa VII bullą „Ex imposita Nobis” 30 czerwca 1818 r. Diecezja odegrała w historii Kościoła w Polsce znaczną rolę ze względu na problem\nunicki i fakt, że rząd carski traktował ją jako teren eksperymentów swej polityki wobec Kościoła w Królestwie Polskim. W 200-letniej historii wyróżnia się 3 okresy: od erygowania do kasaty przez rząd carski (1818-1867), diecezja podlaska pod rządami biskupów i administratorów lubelskich (1867-1918) oraz okres od wskrzeszenia w 1918 roku diecezji podlaskiej (obecnie diecezji siedleckiej).\nW 2008 roku rozpoczęły się dziesięcioletnie przygotowania do obchodów jubileuszu 200-lecia istnienia diecezji. W ramach tych przygotowań m.in. w poszczególnych parafiach diecezji odbędą Misje Ewangelizacyjne a w 2012 roku planowany jest II Synod diecezjalny.


Tajemnice dnia codziennego [21+] - lastinn\nTajemnice dnia codziennego [21+]\n« [Monastyr, 18+] Niech żyje bal | Świat Zjednoczonych Ras - Unitatis (18+) »\n21-09-2009, 18:42 #1\nLuskan. Duze miasto, duzo ludzi. Liczne karczmy i tawerny. Czegoz chciec wiecej od zycia? Auraya miala jednak kilka zyczen wiecej, wiec nie skakala z radosci pod granatowe niebo. Wlasciwie to nawet gdyby chciala to nie mogla. Byl wieczor. Przyjemny wiatr chlodzil jej rozgrzana skore gdy spacerowala uliczkami portowego miasta. Rozmyslala, co u niej nieodmiennie zwiastowalo okres melancholijny i niezawodnie poszukiwanie kolejnego kochanka. Amar byl przystojnym mezczyzna. Dobrze umiesnionym i rownie dobrze wyposazonym. Uwielbiala gladzic jego rozgrzana sloncem skore. Taak.. Byl przystojny i dawal jej chwile rozkoszy i zapomnienia. Jego jedynym problemem byl fakt, ze ciagle byl taki sam. Auraya kochala zmiany. Kochala podroze, odkrywanie nowych miejsc, nowych mozliwosci. Kochala tez spiewac i byc podziwiana. Kochala mezczyzn. Nieodmiennie reagowala zloscia na proby przypomnienia jej kim jest i gdzie jest jej miejsce. Byla elfka. Wielkie cos! Gdyby urodzila sie czlowiekiem nikt pewnie nawet by nie wspomnial ze powinna byc bardziej dystyngowana, chlodna, mniej lub bardziej arogancka. Klamstwo. Pewnie ktos by sie odwazyl, jednak na jej zachowanie patrzono by z wiekszym dystansem. Jednak nie byla czlowiekiem. Drobny szczegol o ktorym wiecznie ktos jej przypominal. Nieznosila tego. Oj, jak ona tego nieznosila. Nawet Amar nie mogl sie czasem powstrzymac od rzucenia jakiejs uwagi dotyczacej jej zachowania. Dlaczego nie moga poprostu sluchac, patrzec i delektowac sie jej sztuka? Dlaczego musza wszystko psuc podzialami rasowymi? Gdyby... Jednak ich tu nie bylo. Oni juz nie istnieli wiec sama musiala sobie z tym radzic. Byc silna. Dumna lub ulegla. Musiala zyc swoim zyciem zostawiajac przeszlosc wspomnieniom.\nDotarla wreszcie do przystani. Jak co dzien zatrzymala sie nieco na uboczu i oparla o sciane jakiegos budynku. Spogladala w nocne morze rozjasnione gdzieniegdzie przez lampy zaiweszone na statkach. Takie glebokie, mroczne. Zabralo ich. Zabralo jej zycie. Juz ledwie pamietala ich twarze. Tak wiele sie wydarzylo od tamtej feralnej nocy gdy ich statek rozbil sie na skalach. Tak wiele, a jednak pamietala dokladnie kazdy krzyk, kazda fale, kazdy lyk slonej wody. Nie mogla im pomoc. Nie mogla... Pojedyncza lza splynela po policzku pozostawiajac po sobie mokry slad. Ksiazyc wybral dla siebie akurat ten moment by wylonic sie zza chmur. Jego lagodne promienie musnely ow slad sprawiajac, ze zalsnil niczym sciezka upstrzona malenkimi diamecikami. Podniosla dlon i starla go. Nastepnie przesunela opuszkami palcow wzdluz szyji podazajac ku zaglebieniu piersi. Musnela medalion, ktory spoczywal bezpiecznie w ich objeciach. Jedyne co jej zostalo po rodzicach. Po braciach.. Kaldor. Celryn. Jej ukochani bracia. Od narodzin stanowili jednosc. Cos niespotykanego, cos niezwyklego. Przyszli na swiat w tym samym dniu. Ona jako ostatnia. Zawsze sie nia opiekowali, chronili, przymykali oczy na dzikie psikusy psotnej siostrzyczki. Dziwne, ale nie czula ich straty tak mocno jak rodzicow. Wciaz miala nadzieje, ze jednak, ze moze... Minelo jednak tyle czasu. Nie miala prawa miec nadziei. Oni odeszli, a ona zostala.. Sama.\nKtos nadchodzil. Uslyszala kroki na tyle wczesnie, ze zdazyla sie ukryc za beczka pelna czegos, o czym chyba nawet nie chciala wiedziec.\n- Mowilem ci, ze to ona.\n- Jestes pewny? Nie pomyliles jej z jakas dziwka?\n- Pewny. Zreszta, czym ona niby rozni sie od portowych panienek.\n- Zamknij sie. Ona ma klase...\n- Taaa... Z tego co wspominal Amar to nie tylko klase ma ta mala ale i.....\nOddalili sie na tyle, ze nie mogla ich juz slyszec. Byla zla. Wiec to tak, to dlatego ciagle ktos sie jej pchal do pokoju? Pieprzony Amar i to jego cudne cialo. Dlaczego? Przeciez ... Byl jednak mezczyzna, a oni wszyscy sa tacy sami. Na dodatek byl czlowiekiem. Mogla sobie zyc wsrod nich ile tylko chciala, ale pewne bylo, ze nigdy ich nie zrozumie. Jej wspomnienia znow na krotka chwile poplynely ku braciom. Tesknila za nimi. Teraz nawet bardziej niz przed chwila. Brakowalo jej ich spokoju, stanowczosci, rady. Brakowalo czulego uscisku i slow pociechy.\nZapytala lecz jak zwykle nie doczekala sie odpowiedzi. Morze milczalo, milczal wiatr. Ksiezyc po raz kolejny ukryl sie za swoimi chmurami. Ruszyla w droge powrotna zostawiajac za soba swiat przeszlosci. Kierowala sie do Pijanego Kapitana. Tawerny, w ktorej miala dzis wystapic. Idac starala sie oddalic od siebie wspomnienia i skupic na tym co ja czeka wsrod dymu z fajek, skukniec kufli i odglosow podpitych mrynarzy. Co dziwne uwielbiala wlasnie taki swiat. Nie chciala swpiewac dla sfer wyzszych. Nie miala zamiaru wystepowac na krolewskich dworach wsrod innych elfow czy tez wsrod ludzkich ksiazat. Nie, jej swiatem byly tawerny, przydrozne karczmy, zajazdy. Szarosc dnia codziennego. Jego tajemnice, smaki, pasje. Wszystko to znajdywala wlasnie tam gdzie zanikaly podzialy, a zycie toczylo sie wokol trunkow i bijatyk. Niezbyt to szlachetne miejsce dla elfki z rodu Andulvar, ale i ona nie nalezala do tych, ktorzy nazbyt cenia sobie szlachectwo.\nBylo tak jak sie spodziewala. Gdy wreszcie zeszla na dol tawerna tonela wsrod okrzykow podpitej gawiedzi. Byli wsrod nich zarowno prosci marynarze, jak i kapitanowie okretow. Byli zebracy i kilku bogaczy. Bylo dobro i bylo zlo. Tu nikt nie ocenial lub tez ocenial surowiej niz gdziekolwiek indziej. Tu byl swiat szarosci przeplatanej czerwienia krwi. Swiat polmroku, w ktorym wiele wolno, a za niewiele czeka kara. Jej swiat.\nPrzemknela pospiesznie na swoje miejsce przy kominku. Rzucila przelotne spojzenie na Amara siedzacego wraz z kumplami przy jednym ze stolikow. Poslal jej buziaka. Cham! Juz ona mu pokaze. Zaczerpnela tchu i zaczela spiewac.\nZ poczatku niewielu zauwazylo jej spiew. Jednak z kazdym kolejnym dzwiekiem wydobywajacym sie z jej ust, sala cichla. Oczy zebranych szukaly zrodla dzwieku, a gdy wreszcie na nie trafialy, pozostawaly. Tego wieczoru wlozyla na siebie przylegajaca do ciela suknie z niebieskiego jedwabiu. Uwielbiala ten material. Uczucie ktore towarzyszlylo kazdemu dotknieciu nagiego ciala przez tkanine sprawialo jej niewyobrazalna przyjemnosc. Uwielbiala sie w nim poruszac. Tanczac w rytm wlasnego spiewu krazyla wokol stolikow rozdajac hojnie migotliwe blaski dobywajace sie ze srebnej ozdoby jaka miala zalozona na kruczoczarne wlosy.\nMuzyka plynela, a ona wraz z nia. Nie widziala juz sali, nie widziala ludzi. Byla daleko.. Daleko stad wsrod lasow. Byla noc jak teraz, a ksiezyc swiecil czystym blaskiem. Byla na polanie, a wraz znia byl on. Dotykal delikatnie jej skory, calowal platki uszu. Czula pod opuszkami jego cialo mimo, ze nie widziala twarzy. On nigdy nie mial twarzy. Spiewala o nim, dla niego. Chciala go skusic, przywolac, ublagac by ukazal jej swa twarz. Chciala w nia spogladac gdy beda zlaczeni. Nigdy sie jej nie udawalo. Nigdy sie nie skusil. Dawal i odchodzil, a w niej pozostawala pustka.\nUmilkla czujac bol w sercu i duszy. Znow sie nie udalo, znow sie nie zdradzil. Szukala go. Wiedziala jak go szukac, ale nie mogla znalezc. Dlaczego sie przed nia chowal, dlaczego ja zwodzil. Byl jej przeznaczeniem.\n- Kochanie, jestes wspaniala. Czy to o mnie spiewalas?\nGlos Amara wyrwal ja z zamyslenia. Nie byla tym zadowolona i natychmiast dala mu to odczuc.\n- Nie.. Z toba chodze do loza. Spiewam dla innego. O innym.\nRzucila glosno, tak zeby wszyscy slyszeli. Rozlegly sie salwy smiechu, a ona z zadowolona mina obserwowala rumieniec wstydu wyplywajacy na przystojna twarz mezczyzny.\n- Zaplacisz mi za to...\nWysyczal chwytajac mocno jej ramie.\n- W lozu? Jestes pewien, ze dasz rade? Ostatnio...\nNie dokonczyla. Nie zdazyla.\nSłońce wschodziło. Powoli, lecz nieubłaganie. Widział, jak pierwsze promyki nowego dnia wpadają do pokoju przez jedyne w nim okno.\nLeżał w łóżku z rękami założonymi za głowę. Czuł ciepło bijące od ciała kobiety z którą spał tej nocy. Rękę położyła na jego piersi i śniła wtulona w niego. Musiała czuć się bezpiecznie.\nWidział oczami wyobraźni, jak setki a nawet tysiące ludzi niedługo się obudzą by zacząć kolejny dzień w portowym mieście Luskan.\nPieprzone życie, stwierdził w myślach Kaldor wzdychając ciężko. Spoglądał na okno. Na horyzoncie ukazywało się już powoli słońce, niosące nowy dzień.\nAle jemu tak dobrze się leżało. Nic nie robić. Niczym się nie przejmować. Jeszcze chwila, wołała pewna cząstka jego, jeszcze momencik… zaraz wstanę…\nJednak dzień wstawał nieubłaganie, trzeba było się podnieść z łóżka.\n…Nie, jeszcze nie… proszę…\nOtworzył szerzej oczy, przetarł twarz rękami. Tak, zdecydowanie trzeba było wstawać. Odgarnął pościel i usiadł na łóżku.\n- Mmm… ? – usłyszał niewyraźny mruk Artelii obok siebie. Zaspana kobieta ziewnęła niewinnie i przetarła oko. Następnie przeciągnęła się uwodzicielsko, niczym kot.\n- Wróć do łóżka. – powiedziała melodyjnym głosem. – Jest jeszcze ciemno…\n- Nie mogę… wiesz, że muszę pracować. – odpowiedział również ziewając.\nKobieta wydęła słodko wargi i zrobiła niewinną, błagalną minę. Gdyby Kaldor na nią patrzył w tamtym momencie, być może faktycznie by się położył z powrotem.\nJednak był do niej zwrócony plecami. Myślał o tym, co dzisiaj będzie robić... rabować… mordować… kraść…\nSpojrzał znów w okno. Przez chwilę nie widział miasta. Widział…\n… liście drzewa delikatnie kołyszące się na wietrze. Gęsta rosa kapała powoli spadając kropla po kropli na zielony, puszysty mech obrastający wystający korzeń drzewa. Ptaszek, malutki dzięcioł, usiadł na gałęzi zakłócając jej spokój. Zaczął śpiewać jedyną sobie znaną melodię rytmicznego stukania w korę drzewa. To było takie… cudowne.\nLecz było również tylko iluzją. Snem. Wspomnieniem. Które nigdy nie powróci.\nJedyną pamiątką po nim był pierścień z sygnetem. Kaldor miał kiedyś nadzieję, że znajdzie kiedyś innego elfa z tym sygnetem, oraz elfkę z naszyjnikiem dzierżącym ten sam znak.\nJednak nadzieja przeminęła dawno temu, kiedy trafił do tego miasta i nauczył się żyć wedle jego reguł. Zabij, lub zostań zabity. Bezlitośnie.\nKaldor wstał i zaczął się ubierać.\nJednak to była przeszłość, ranek.\nTeraz Kaldor stał w ciemnym zaułku zatłoczonej ulicy. Słuchał melodii dnia codziennego – zgiełków i hałasów ludzi przepychających się między sobą, targujących się bezustannie o lepszą cenę za towary.\nGłupcy. Żyli jak niewolnicy tego świata. Świata, którego prawa paradoksalnie sami ustanowili.\nDzień jak co dzień. Prosty cel, proste zadanie. Znaleźć cel, podążać za nim, obrabować go ze wszystkiego co miał przy sobie. Czyż może być coś prostszego i bardziej haniebnego dla szlachetnie urodzonego elfa?\nUpatrzył cel – nader elegancko wyglądający jegomość, który najwyraźniej nie lubił mieć pełnej sakiewki, mimo iż nosił ją u pasa wypchaną po brzegi. Jak można być aż takim kretynem?\nŚledził ofiarę wzrokiem przez kilka sekund, zdecydowany ruszyć za nią. Nie za szybko, żeby nie zaczął czegoś podejrzewać. Nie za późno, żeby nie stracić go z oczu. Poprawił kaptur na głowie, sprawdził sztylety u pasa i…\nWstrzymał oddech. Obok swojego celu zobaczył idącą z nim pod ramię Artelię! JEGO Artelię!\n- Dziwka - powiedział szybko pod nosem przeklinając przy okazji siarczyście. Uprana była w cudowną i drogą czerwoną suknię z różnymi ozdobami, które Kaldora w tej chwili bardzo mało obchodziły.\nChodziła z gracją, jak dama. Przy nim zawsze się zachowywała jak zwykła dziwka, jaką zresztą była.\nCałą koncentrację i przygotowanie szlag trafił. Elf stał zmrożony wpół kroku. Westchnął ciężko z frustracją.\nKobiety. Któż zrozumie kobiety? Jednego dnia mówi „kocham cię” i samą swoją obecnością sprawia, że wszystkie troski i zmartwienia odchodzą gdzieś. Zupełnie jakby mówiły „spoko, wrócimy później. Nie przeszkadzajcie sobie”.\nJednak następnego dnia potrafi wbić nóż w plecy. Niezwykle jadowity nóż, którego nie da się wyciągnąć, bo tkwi w miejscu, gdzie nie sięga ręka. I można tylko bezradnie przyglądać się, jak trucizna zaczyna krążyć w żyłach, zamieniając powoli człowieka w pustkę.\nZacisnął powieki nie chcąc dać uronić się łzom, które cisnęły się do oczu. Zdenerwowany na samego siebie odwrócił się w bok i wybrał pierwszą lepszą osobę na swoją następną ofiarę. I znów wstrzymał oddech.\nZobaczył dłoń. Na jej palcu zaś zobaczył sygnet.\n- Bracie… - powiedział słabo, czując jak najczystszy szok odbiera mu mowę. Tamten odwrócił się. Tak. To był Cerlyn. Jego bliźniaczy brat.\nKiedy pierwsza fala szoku minęła, wymienili mocne, braterskie uściski ręki. Mężczyznom nie wypada się przytulać. Niezależnie od okoliczności.\nTen chwyt – pewny i silny, był tym czego Kaldorowi brakowało prawdopodobnie najbardziej przez te wszystkie lata.\nJednak to była przeszłość, popołudnie.\nTeraz Kaldor siedział w zatłoczonym Pijanym Kapitanie, rozmawiając ze swoim bratem o tym co było, jest i będzie. Szczególnie o tym co było.\n- Po tej katastrofie – mówił, popijając lokalne szczochy sprzedawane w spelunie jako piwo. – znaczy po tej burzy na morzu… dryfowałem przez długi czas. Szczęśliwym trafem ze mną za burtę poleciało coś sporego, drzwi jakie czy co, na które mogłem się wdrapać i leżeć na tym. Dotarłem w końcu do lądu, niedaleko tego miejsca.\nMuzyka grała, kobiety śpiewały. Dobrze. Nie było ciszy w krótkiej przerwie kiedy mówił. Kiedy opowiadał komuś swoją historię. Ciszy by nie zniósł.\n- Byłem przerażony. Naprawdę i szczerze przerażony. Mały chłopak, który cudem przeżył sztorm na morzu sam na lądzie. Bez rodziny. Bez przyjaciół. Czy miałem inne wyjście, niż przyjść tutaj? Czy można mnie winić, że jestem… kim jestem? Tak, wychowała mnie ulica. I wierz mi bracie, że nie ma dnia w którym bym nie żałował, że nie utonąłem wtedy na morzu. Świat byłby beze mnie lepszy.\nZamilkł. Nie chciał więcej o tym mówić. Odnalazł swojego bliźniaczego brata Celryna. Tylko to się liczyło w tamtej chwili.\nI rozmawiali, o różnych sprawach. Jak to rodzina, której można zaufać. Jednak ich konwersacja trwała tylko chwilę… a może aż chwilę? Trudno mu było oszacować.\nBył elfem. Miał doskonały wzrok, który wyłapywał szczegóły. Zwłaszcza, jeśli były to szczegóły na które był wyczulony.\nNaszyjnik… na szyi kobiety, która właśnie skończyła śpiewać.\n- Chodź. – rzucił do swojego brata wstając momentalnie z krzesła.\nPrzedarł się przez tłum ludzi, krasnoludów, a nawet orków, mając swój cel na linii wzroku. Naszyjnik…\nWreszcie znalazł się przy kobiecie. Również była elfką. Ubraną w błękitną, jedwabną suknię przylegającą do ciała. I wyglądała jak… jak…\n- Auraya… - szepnął Kaldor do siebie. Dopiero wtedy dostrzegł mężczyznę, który ją trzyma za ramię. Zaś ona próbowała się szarpać. Powiedziała coś…\nUderzył ją. Oczy Kaldora momentalnie zapłonęły najczystszą wściekłością.\nMOJĄ SIOSTRĘ BĘDZIESZ BIŁ SKURWYSYNU?! NA MOICH KURWA OCZACH?!\nSzarpnął mężczyznę za ramię odwracając go ku sobie.\n- Ty. – powiedział. – Odpierdol się od mojej siostry.\nZaciśnięta pięść już leciała w kierunku twarzy człowieka. I trafiła – w prawy policzek. Kaldor poczuł aż ból na swojej ręce, lecz bardzo dobrze wiedział że to było nic w porównaniu z tym co odczuwał tamten. Być może już nawet zemdlał.\nMężczyzna poleciał jak długi na podłogę. Elf, wielce zadowolony ze swojego wyczynu, nie przewidział jednej zasadniczej rzeczy – że tamten miał kumpli.\nDowiedział się o tym dopiero chwilę później, kiedy czyjaś pięść wylądowała na jego brzuchu. Kaldor momentalnie zgiął się wpół i również upadł.\n24-09-2009, 19:16 #3\nStał nieruchomo, nie zważając na chłodny wiatr, szarpiący poły jego płaszcza i demolujący to, co niedawno było dość staranną fryzurą.\nWpatrywał się w fale, które w równych szeregach podążały ku lądowi, by wedrzeć się na brzeg... i wrócić do swego środowiska. Niestrudzone, niezmordowane, niezmienne...\nPowinien był nienawidzić morza.\nNie zapomniał ani jednego szczegółu z tamtego dnia.\nKrzyki przerażonych podróżnych. Łoskot fal, z całą mocą uderzających o trzeszczące burty. Łopot porwanych żagli. Potworny błysk i huk, gdy piorun trafił w maszt, rozłupując go na drzazgi.\nGdy otworzył oczy znajdował się w kołyszącej się łodzi.\nMała łupinka na bezkresnym oceanie.\nSztorm, który posłał na dno statek wraz z jego najbliższymi odszedł tak nagle, jak szybko się zjawił.\nKlątwa bogów... Czyż nie taki okrzyk wydał jeden z marynarzy, nim fala zmyła go za burtę?\nCóż było lepsze? Iść na dno z tymi, których się kochało, czy zostać przy życiu, by rozpaczać po tych, co odeszli?\nNajwyraźniej bogowie zdecydowali, że on ma pozostać wśród żywych.\nNie pochłonęły go błękitno-zielone odmęty.\nNie umarł z pragnienia.\nNie wpadł w ręce piratów czy handlarzy niewolników.\nSiedzący na ramieniu Celryna tressym zaćwierkał z niepokojem i potarł głową o jego policzek. Widać niezbyt mu odpowiadał nastrój, w jakim znalazł się elf.\nZwiązek między Calrynem a Tree, bo takie imię nosił skrzydlaty kot, był zdecydowanie nietypowy. Nie była to zwykła więź łącząca maga i jego chowańca. Prędzej można by powiedzieć o przyjaźni, która połączyła elfa i nadzwyczaj inteligentne zwierzątko.\nCelryn uspokajającym ruchem pogłaskał Tree.\n- Pamiętasz, jak się poznaliśmy? - spytał.\nRozbili obóz w Eveningstar.\nPrzy niewielkim ognisku rozpalonym na brzegu niewielkiego, bezimiennego (przynajmniej dla nich) potoku siedzieli w czwórkę. Wojowniczka, tropiciel, kapłanka i on. Ni to, ni owo, jak dogryzali mu czasami przyjaciele.\n- Ciiii... - szepnął w pewnej chwili Drew. - Spojrzyjcie ostrożnie w lewo...\nNa krawędzi światła i cienia lśniły bursztynowe oczy. Ich właściciel, ledwo widoczne w cieniu srebrno-szare "coś", wpatrywało się w nich bez mrugnięcia.\n- Ale macie szczęście - kontynuował (stale szeptem) tropiciel. - To tressym. Mało ich i trudno ich zobaczyć. Ja sam widzę tressyma dopiero drugi raz w życiu.\nTressym, nie przejmując się skupionymi na nim spojrzeniami, dostojnym krokiem zbliżył się do ognia.\nSpojrzał po kolei na każdego z siedzących, a potem bezceremonialnie wpakował się na kolana Celryna.\n- Niech mnie gobliny zjedzą - powiedział Drew. - Polubił cię...\nPo raz ostatni spojrzał na morze i odwrócił się.\nStaniem w miejscu i gapieniem się na fale nie rozwiąże się żadnych problemów. Ani swoich, ani cudzych.\n- Dobra, dobra - powiedział do tressyma. - Zmieńmy temat...\nRuszył powoli w stronę centrum Luscan.\nZa dwa dni czekał go wyjazd.\nJeśli zdecyduje się na propozycję lorda Freemantla. Tyle tylko, że nie bardzo widział, kogo wziąć do towarzystwa. Samotna wyprawa niezbyt mu odpowiedała.\nNie ze względu na stopień komplikacji zadania...\nWarto było mieć przy sobie kogoś, z kim od czasu do czasu można by zamienić parę słów.\nTree był dość inteligentny, ale - złośliwiec mały - nie chciał się nauczyć mówić.\nSzedł, niemial nieświadom kłębiących się wokół tłumów.\nGniewny syk siedzącego na jego ramieniu tressyma wyrwał go z rozmyślań.\nTree nastroszył sierść i wpatrywał się w elfa, który wbił w dłoń Celryna zaskoczony, pełen niedowierzania wzrok.\nCelryn potknął się z wrażenia.\nMimo upływu lat ten głos stale tkwił mu w pamięci.\n- Witaj, braciszku... - powiedział z udawanym spokojem.\n"Pijany Kapitan" w pełni zasługiwał na swoją nazwę.\nKapitanowie być może omijali tę norę z daleka, ale zabrane w środku towarzystwo robiło co mogło, by pierwsza część nazwy odpowiadała prawdzie.\nPiwo lało się beczkami, wino (jeśli ten sikacz można było tak nazwać) co chwila wędrowało z butelek do spragnionych gardeł, dla tych zaś, którzy preferowali mocniejsze trunki, serwowano napoje, które były w stanie wypalić dziurę w stole.\nKaldor opowiadał swą historię.\nI cóż miał mu powiedzieć? Że to przeszłość? Że teraz, gdy się spotkali, będzie inaczej? Że liczy się tylko to, że teraz są razem?\nOtworzył usta, ale nie zdążył wyrzec ani jednego słowa. Kaldor zerwał się z miejsca.\nZrobił parę kroków w ślad za nim i zatrzymał się.\nNie wierzył własnym oczom. I nie wierzył w zbiegi okoliczności.\nTo byłoby zbyt piękne, by mogło być prawdziwe...\nStał bez ruchu patrząc, jak Kaldor zwala z nóg damskiego boksera. A potem sam pada na podłogę, trafiony celnym ciosem.\nJego narwany braciszek musiał się jeszcze wiele nauczyć o różnych sposobach rozwiązywania konfliktów...\nWystarczył niedostrzegalny gest, by szykujący się do zadania kolejnego ciosu osiłek stracił nagle grunt pod nogami, które nagle powędrowały w różne strony świata.\nZwalił się z łomotem na podłogę, wprost pod nogi kolejnego zbira.\nW sekundę później lina podtrzymująca ciężki, ozdobny, nigdy nie używany świecznik pękła... Potężna drewniana konstrukcja runęła w dół, przygniatając kolejnych dwóch mężczyzn, chcących zaatakować Kaldora.\n- Ale walło... - wyszeptał stojący niedaleko Celryna pijaczek.\nTree zaświergotał z uznaniem.\n"Pijany Kapitan" został za ich plecami. Razem z całym bałaganem. I kilkoma osobami, które ciągle nie mogły dojść do siebie.\nCelryn popatrzył na Aurayę, ciągle oszołomioną po ciosie. Stojącą na nogach tylko dzięki temu, że Kaldor i Celryn podtrzymywali ją z obu stron.\n- No, siostrzyczko... Obudź się wreszcie! - powiedział.\n25-09-2009, 07:41 #4\nZaskoczyl ja. Gdyby nie to z cala pewnoscia.... Jednak ja zaskoczyl w efekcie czego miala teraz niezle halucynacje. Tylko od kiedy zwidy maja moc podtrzymywania na wpol zemdlonego ciala? Nie wiedziala, jednak oni nie mogli byc prawdziwi. Moze wciaz lezy na podlodze tawerny otoczona przez pijanych kompanow.. Jak mu bylo? Amar... Tak, przez pijanych kompanow Amara. Jezeli tak bylo, a byla o tym przekonana, to moze sie przynajmniej przez chwile nacieszyc bracmi-nie bracmi.\n- Celryn! Kaldor! Jakie z was przystojne zwidy.\nWykrzyknela rzucajac sie im na szyje i calujac goraco w usta.\n- Jak ja sie za wami stesknilam. Nie macie pojecia! Moze byscie tak czesciej wpadali? Co prawda nie mam zamiaru drugi raz oberwac w twarz od jakiegos przerosnietego impotenta to jednak.. Milo was widziec kochani...\nSzczebiotala wpatrujac sie z uwielbieniem to w jednego, to znow w drugiego z elfow. Tak. Dla takich halucynacji mozna bylo od czasu do czasu zarobic cios w zeby. Byle nie za czesto. Nagle zdala sobie sprawe z czegos na co wczesniej nie zwrocila uwagi.\nByla mokra! Natychmiast oderwala sie od Celryna, na ktorym uwiesila sie chwilke temu. Tak, bez dwoch zdan cala gore sukienki wlacznie z wlosami i twarza miala oblana...\nWspaniale! Jedwab i piwo. No to byla sobie suknia. Co za idiota wylewa piwo na tak drogi material?! Odpowiedz przyszla wraz z widokiem pustego kufla w dloni Kaldora. Natychmiast zapomniala o sukni, tawernie, Amarze i calym swiecie. Zwidy nie nosza ze soba kufli piwa i nie wylewaja jego zawartosci na nieprzytomne kobiety. Zwidy nie wytaszczaja zemdlonego ciala z tawerny. Watpliwym bylo rowniez by byla to halucynacja zbiorowa, a sadzac po rozezlonym mezczyznie, w ktorym rozpoznala syna wlasciciela "Kapitana", nie tylko ona zauwazyla pojawienie sie przystojnych elfow.\n- Wy naprawde tu jestescie...\nWyszeptala wciaz lekko niedowierzajac. Merik wlasnie odebral swoja wlasnosc rzucajac wrogie spojzenia na jej braciszka i nieco innego rodzaju spojzenie na mokry przod sukni Auraii.\n- Lepiej sie gdzies zaszyj razem ze swoimi chlopakami. Amar wstawal jak wychodzilem i raczej nie mial dobrego humoru. Po rzeczy mozesz wpasc pozniej.\nCo mowiaz rzucil ostatnie spojzenie na oblepione mokrym materialem piersi elfki po czym pospiesznie oddalil sie ze swym odzyskanym kuflem. Auraya jeszcze chwile spogladala za nim nie maja odwagi spojzec na braci. Myslala o czasach kiedy oboje chadzali w drogich strojach, jezdzili na wspanialych rumakach i otoczeni byli szacunkiem. Przypomniala sobie nauki matki o tym jak powinna zachowywac sie dama z wysokiego rodu. Co by powiedziala widzac ja teraz? Co mysla sobie Celryn i Kaldor widzac ja w takim stanie, w takiej sytlacji? Myslala, ze zgineli, ze zabralo ich morze. Czy to jednak ja tlumaczy ? Latwo jest zyc bez ograniczen gdy na swiecie nie ma sie nikogo, kto by cie rozpoznal i pamietal z czasow gdy ...\nOdwrocila sie tylem czujac jak lzy naplywaja jej do oczu. Odzyskala ich. odzyskala swoich ukochanych braci i nie mogla sie tym cieszyc. Nie bez wstydu. Wygladali tak ... Elfio. Ona zas... Spojzala w dol, na doskonale widoczne pod materialem piersi, na gleboki dekold. Ona zas wygladala niczym zwykla ulicznica. Co powiedza? Czy...\nOkrzyk Amara wybil ja z ponurych mysli. Cokolwiek sobie o niej pomysla musi ich stad zabrac zanim ten idiota ich znajdzie i wbije sobie do glowy jakies glupoty. Tylko gdzie? Jej pokoj znajdowal sie obecnie w "Kapitanie". Byla w miescie zbyt krotko by poszukac sobie czegos lepszego, a do mieszkania Amara ich przeciez nie zabierze...\n- Prosze powiedzcie, ze macie tu gdzies pokoj.\nWyszeptala blagalnie odwracajac sie twarza w ich strone.\n- I powiedzcie, ze naprawde tu jestescie, ze to nie halucynacje, ze...\nGlos sie jej zalamal i wybuchnela placzem.\n25-09-2009, 10:14 #5\nTakiego ognistego pocałunku i gorącego uścisku dawno nie otrzymał od nikogo.\nJeśli to miało odzwierciedlać radość ze spotkania, to było całkiem nieźle.\nAuraya ponownie rzuciła mu się w ramiona. Przygarnął ją, nie zważając na nadmiar piwa pokrywający znaczny kawałek siostry i z ochotą przenoszący się na jego ubranie.\nAlbo się wypierze, albo wyrzuci.\nDla takiego spotkania warto stracić majątek. Pieniądz - rzecz nabyta. W przeciwieństwie do siostry.\nNagle Auraya ze zduszonym okrzykiem wyrwała się z jego ramion i spojrzała na niego z niedowierzaniem.\n- Wy naprawdę tu jesteście...\nNim Celryn zdołał powiedzieć chociaż słowo zbliżył się do nich młodzian, którego Celryn widział wcześniej w "Pijanym Kapitanie".\nO ile na Aurayę spoglądał całkiem przychylnym wzrokiem, o tyle spojrzenie skierowane na Kaldora było zdecydowanie mniej przyjazne. Można by powiedzieć nawet, że dość wrogie. I nic dziwnego - gdyby każdy gość wychodząc z "Kapitana" zabierał sobie jakąś pamiątkę, to wkrótce goście tawerny musieliby pić z beczek. Chociaż pewnie niektórzy byliby tym faktem zachwyceni.\nMłodzian bezceremonialnie odebrał Kaldorowi kufel i oddalił się, obdarzywszy Aurayę pełnym zainteresowania i podziwu spojrzeniem. Oraz przyjacielskim ostrzeżeniem.\nNa twarzy dziewczyny... nie... dorosłej już kobiety... pojawiła się nagle cała gama przeróżnych uczuć, zmieniających się tak szybko, że trudno było się w nich do końca połapać.\nTree zaćwierkał z niepokojem, jakby i do nieco dotarły niektóre z myśli Aurayi.\n- Jesteśmy, siostrzyczko... - Celryn przygarnął do piersi Aurayę, nie zważając na to, że obficie płynące łzy jeszcze bardziej moczą mu przód koszuli. - Jesteśmy znowu razem i nie znikniemy z twojego życia.\nWyciągnął z kieszeni chusteczkę i pomógł Aurayi otrzeć łzy.\nGniewny głos wypowiadający imię Aurayi rozległ się w powietrzu.\n- Znikamy stąd - zaproponował Celryn, a Tree ćwierknął z aprobatą.\nCo prawda Celryn bez wahania i skrupułów rozprawiłby się z tamtym awanturnikiem i jego kompanami, bez względu na to, co powiedziałaby cała piątka Kapitanów, ale wolał zawsze załatwiać sprawy po cichu... Bez nadmiernego, niepotrzebnego nikomu rozgłosu i efektów specjalnych na ulicy.\nPodał Aurayi ramię i ruszył w stronę centrum.\n- Jestem tu przejazdem, ale mam pokój w "Siedmiu Żaglach" - powiedział.\nZimny podmuch wiatru przebiegł ulicą. Auraya zadrżała.\n- Osioł ze mnie... Zmarzniesz... - Celryn puścił ramię siostry i zaczął ściągać płaszcz, której to czynności towarzyszyło niezbyt zachwycone poćwierkiwanie tressyma. - Proszę, załóż to...\n- I jeszcze jedno... Na śmierć zapomniałem... To jest mój przyjaciel, Tree. Tree, przywitaj się z moją siostrą.\n- A teraz pytanie... Najpierw pokój i coś na rozgrzewkę przed kolacją, czy chcesz sobie sprawić coś do przebrania?\nAuraya przyjęła płaszcz i obdarzyła zwierzątko nieco niepewnym uśmiechem. Na ostatnie pytanie brata odpowiedziała cicho.\n- Może jednak to drugie.. Tylko... Ja... Wszystko co mam zostało w "Kapitanie" więc...\nPo czym spojrzała w oczy Celdryna z niemą prośbą, by sam się domyślił, o co jej chodzi.\nPrzed oczami Celryna pojawiła się nagle wystawa, którą mijał nie tak dawno temu.\nCmoknął Aurayę w policzek.\n- Nie przejmuj się. Widziałem niedaleko stąd pewną suknię. Jestem pewien, że tamten odcień ci się spodoba. Chodźcie - ruchem ręki ponaglił Kaldora, który zatrzymał się by sprawdzić, czy natręt z "Kapitana" czasem za nimi nie idzie.\n26-09-2009, 01:37 #6\nTo była piękna noc… gwiazdy świeciły jasno, księżyc był prawie w pełni, powietrze było niemal czyste i rześkie…\nJednak gdzieś w międzyczasie ta noc przybrała niezwykły obrót dla Kaldora, który właśnie wstawał z podłogi i walczył z protestami własnego żołądka przeciw biciu go pięściami.\nKiedy wreszcie wstał i mógł sobie obiecać w pewnym stopniu, że nie zwymiotuje… było już po wszystkim. I najwyraźniej ich trójka zbierała się do wyjścia.\nWciąż oszołomiony i upokorzony Kaldor skupił na chwilę wzrok na jedynej rzeczy w zasięgu ręki, która mogła mu pomóc. Kufel piwa, stojący sobie bezpańsko na jednym ze stolików. Jakże mógł się oprzeć?\nChwycił go i momentalnie zaczął pić. Ohydne szczyny wlewały się do jego gardła. To nic, tak miało być…\nNie zdążył jednak wypić kilku łyków, kiedy ktoś go pociągnął za ramię i sprawił, że cała zawartość kufla gdzieś poleciała.\nNo tak, jego braciszek. Musieli iść. Nim się obejrzał, już byli całą trójką poza karczmą – bracia troskliwie podtrzymywali Aurayę, która wciąż nie wyglądała za dobrze… zaś Kaldor zorientował się, że wciąż trzyma w dłoni pusty kufel piwa.\n- Celryn! Kaldor! Jakie z was przystojne zwidy. – usłyszał nader melodyjny głos siostry, za którym podążyły znienacka gorący pocałunek i rzucenie się na szyję.\nElf, mimo wszystkich lat praktyki w czujności i opanowaniu, poczuł się szczerze i mile zaskoczony. Właśnie dostał ostateczne potwierdzenie swojej tezy o odzyskanej rodzinie.\nChwilę później z karczmy wyszedł zdenerwowany syn właściciela. Patrząc to na niego, to na trzymany we własnej dłoni kufel, Kaldor zrozumiał o co chodziło i wyciągnął rękę by mu go oddać.\nMimo to naczynie zostało mu wyszarpane gestem pełnym złości.\n- Nie ma za co… - pomyślał, ruszając bezgłośnie wargami i odwrócił się z powrotem do swojego rodzeństwa mając nadzieję ustalić dalszy plan działania.\nOd tygodnia miał mieszkanie, całkiem przytulne – trzy pokoje i prywatna łaźnia było tym, do czego zabójca lubił wracać po ciężkim dniu. Miał nadzieję pomieszkać tam dłużej… miał nadzieję, że pewne osobistości w tym mieście dadzą mu wreszcie spokój. Jednak wiedział, że to tylko czcze marzenia.\nChociaż… jeszcze niedawno za takowe uważał cudowne odzyskanie rodziny. Elf uśmiechnął się na tę myśl. Cuda naprawdę się zdarzają… ciekawe czy mają jakieś limity?\n- Aurayo!! – męski krzyk wyrwał go z zamyślenia. Obejrzał się w tamtym kierunku. To był ten sam człowiek, któremu Kaldor dopiero co dał po mordzie.\nWestchnął ciężko. Patrząc się wciąż na pijanego, niedoszłego kochanka jego siostry, jednocześnie myślał nad pewnym planem i słuchał co mówi Cerlyn i Auraya.\nEfektem był wybuch płaczu jego siostry. Jego siostry. Jego biednej i bezbronnej siostrzyczki…\nDopiero co odzyskał rodzinę, a już myślał o tym, co by było gdyby znów ich stracił.\nNIE. NIE POZWOLĘ ŻEBY JAKIŚ SKURWYSYN DOPROWADZAŁ AURYAYĘ DO PŁACZU.\n- Chodźcie. – usłyszał nagle głos brata ponaglający go.\n- Ja… - odwrócił się, wyrwany z zamyślenia. Po chwili podszedł do nich i razem zaczęli iść.– „Siedem Żagli”, słyszałem. Muszę coś załatwić, bardzo pilnie. Spotkamy się tam niedługo.\nByło ciemno, a oni szli po tej stronie ulicy, gdzie widać było najmniej. Doskonale.\nW tamtej chwili Kaldor dał znak Cerlynowi, by szli dalej, zaś sam skręcił momentalnie w wąską, boczną uliczkę.\nBył w swoim żywiole. Założył kaptur swojego płaszcza i odwrócił się. Bardzo lubił tą część swojego ubrania, ponieważ zapłacił kiedyś podróżnemu magowi za umagicznienie jej.\nNie wiedział dokładnie jak to działało, ale wewnątrz kaptura była teraz ciemność. Najprawdziwszy, nieprzenikniony mrok który obejmował również twarz Kaldora, znanego lepiej w tych okolicach jako Cykada.\nWciąż go słyszał. Kretyn szedł wzdłuż ulicy i lamentował żeby Auraya do niego wróciła. Że się zmieni, że będzie lepszy, że…\nPrzestał. Został nagle zaskoczony przez mrok, który wciągnął go w wąską uliczkę i przycisnął do ściany przystawiając sztylet do gardła.\n- A…yyy! – wymamrotał coś niewyraźnie Amer. Kaldor znał go – wykonywał dla niego niedawno zlecenie, ale nie pamiętał jakie. – Ty… eee…\nCzłowiek był bardziej pijany niż elf na początku zakładał. To dobrze. Łatwiej pójdzie.\n- Cykada? Co ty... jak...– powiedział wreszcie człowiek chwiejąc się na nogach, mimo iż Kaldor przytrzymywał go i przytwierdzał do ściany. Aż zastanawiał się, jakim cudem jego ostrze jeszcze mu nie przecięło gardła.\nTeraz, kiedy Amer uświadomił sobie kim był elf, zaczął się bać. Zabójca widział to w jego oczach, w pocie który nagle wstąpił na jego czoło i w drgawkach całego ciała, jakby pijak właśnie dostał ataku padaczki.\nTak, był dobrym zabójcą. Najwyraźniej również znanym.\n- Gratuluję, poznałeś mnie. – odparł Kaldor lodowatym głosem. – Trzymaj się od dziewczyny z daleka. Jeśli zobaczę, lub dowiem się, że próbowałeś z nią czegoś, wyrwę ci jaja i wepchnę do gardła.\nAmer wytrzeszczył oczy i pokiwał paralitycznie głową na znak, że się zgadza.\n- Doskonale. – powiedział elf puszczając pijaka i odchodząc w głąb małej uliczki. Powoli.\nPowiedz to. Powiedz to…\n- Ona jest moja! SŁYSZYSZ?! – krzyknął Amer odzyskawszy nieco odwagi, kiedy tylko zabójca odszedł kawałek. – NIE UDA CI SIĘ JEJ OCHR…\nNie dokończył. Nie miał szans. Kaldor zbyt dobrze wymierzył rzut sztyletem w jego twarz. Upadł na plecy wskutek uderzenia. Elf podszedł i wyjął swoją broń, która była wbita tuż nad lewym okiem. Właściwie to nawet o nie zahaczała.\nZabójcy to jednak nie obchodziło – rosnąca kałuża krwi wokół Amera stwierdzała, że jest martwy. I nigdy już nie doprowadzi do płaczu jego siostry.\nWytarł sztylet, cały we krwi i czymś… lepkim o ubranie pijaka, po czym schował go za pas i wyszedł na główną ulicę. Tak po prostu.\nSkierował swe kroki ku „Siedmiu Żaglom” i zaczął się zastanawiać nad tym, co powiedziała Auraya. Halucynacje… żeby tylko oni… Cerlyn i Auraya nie okazali się jego zwidami… żeby byli w tym zajeździe…\n26-09-2009, 22:20 #7\nMiala ochote ponownie rzucic sie bratu na szyje. Celryn.. Troche sie zmienil odkad go ostatnio widziala. Czyzby nabral lekkosci obyczajow? Miala nadzieje ze tak. Miala nadzieje, ze propozycja kupienia ubrania nie wynikla z morlanego pragnienia by okryc doskonale widoczne piersi siostry, a naprawde tylko z tego zeby sie nie przeziebila. Zreszta... Czy to takie wazne z jakiego powodu zapraszal ja na zakupu? Zakupy to zakupy i musialaby nie byc kobieta zeby z miejsca go nie pokochac za sama wzmianke o nich. To, ze i tak go kochala dowodzilo jedynie tego, ze gdzies tam ukryte sa wieksze poklady milosci zarezerwowane dla tych nielicznych potrafiacych zrozumiec dusze damy. Szla wiec z rozpromienionym wzrokiem, otulona w ciepla peleryne Celryna i planowala. Kaldor gdzies znikl. Troche ja to zabolalo. Dopiero co sie spotkali, a on juz gdzies znika... Co bylo wazniejsze od niej? Co od Celryna? Czyzby nie cieszyl sie tak z ich spotkania? Na chwile jej usmiech ustapil miejsca smutkowi, ktory targal jej serce. Czy i on sie zmienil? Nie tak jak Celryn, ale w drugim kierunku? Przeciez mial na to czas... Jezeli trafil w odpowiednie towarzystwo to czy mialby szanse zachowac chociaz czesc ze swej radosnej natury? Miala nadzieje, ze tak. Miala nadzieje, ze to co musial tak pilnie zrobic nie wiazalo sie z czyms... zlym.\nTymczasem jednak dotarli przed sklep i na twarz Auraii powrocil wesoly usmiech. Na wystawie stala kukla odziana w sliczny ale troche nie pasujacy dla elfki stroj. Byl nieco zbyt.. wojowniczy. Ona potrzebowala delikatnych tkanin. W koncu zeby wsadzic sztylet miedzy zebra czyjes nie musiala nosic zbroi.\nGdy wchodzili cisze pomieszczenia rozdarl dzwiek dzwoneczke uwieszonego nad drzwiami. Natychmias z zaplecza wyskoczyla chuda staruszka o koscistych dloniach wygladajaca jakby cale zycie spedzila nad kolowrotkiem.\n- A witam, witam szanownych panstwa. Suknia dla pani? Tak, przecie widze. Stara Muraya swoje wie i wie co sie panience bedzie podobac. Oj wie, wie....\nGadala i galala dotykajac jednoczesnie dlonia sukni, tunik, rekawic, luznych materialow, spodni,... bielizny... Auraya czula, ze serce zaczyna jej drzec z oczekiwania i podniecenia. Rzucila krotkie spojrzenie na brata oczekujac jego pozwolenia, a gdy je wreszcie otrzymala w postaci kiwniecia glowa... Nic jej nie moglo powstrzymac. Dolaczyla do staruszki muskajac opuszkami kolejne z podsowanych jej materialow.\n- Tak, tak.. Stara Muraya wie co dla panienki dobre.. O ta.. Ta bedzie idealna... Do tego to.. i to... i koniecznie panienka musi miec to...\nPokazywala, odkladala na bok i juz ciagnela elfke do kolejnej lsniacej, matowej, wyszywanej lub marszczonej rzeczy.\nTrwalo to dlugo lecz wreszcie udalo sie im wybrac kompletny stroj, ktory zadowalal zarowno ja, jak i stara sklepikarke. Czas zatem byl wlasciwy by rzeczy te przymierzyc. Auraya pisnela z radosci biorac w dlon zwiewna bielizne i rzuciwszy bratu kolejne spojzenie z cyklu "kocham cie!!" zniknela za zaslona, ktora oddzielala male pomieszczenie garderobiane od reszty sklepu. Nie minelo duzo czasu gdy pojawila sie ponownie tym razem jednak zamiast niebieskiej sukni miala na sobie cos znacznie mniejszego. Bialy material lagodnie otulal jej piersi splywajac w dol fala i tylko delikatnie zaslaniajac druga czesc bielizny, ktora jedynie w niewielkim stopniu zakrywala lono.\nZapytala brata okrecajac sie wokolo.\n- Bez wątpienia nie jestem obiektywny - Celryn uśmiechnął się. - Wyglądasz rewelacyjnie.\nOdwzajemnila usmiech i poslala mu buziaka biorac jednoczesnie glowna czesc garderoby i ponownie znikajac. Wkladajac tunike uslyszala jak staruszka wspomina cos o swojej mlodosci i kochankach, ktorzy rowniez rozpieszczali ja drogimi strojami... Troche ciezko bylo uwierzyc, ze kobieta ta byla kiedys mloda. Natomiast sugestia dotyczaca stosunkow laczacych ja z Celrynem.. Omal nie parsknela smiechem. Po namysle doszla jednak do wniosku ze to troche niesprawiedliwe zostawiac go samego z nieco natretna starszuka. Pospiesznie zawiazala wiec biala szarfe wokol talli i nalozyla dlugie rekawice po czym szybkim ruchem odsunela zaslone w sama pore by powstrzymac kolejna wypowiedz staruszki.\n- Gotowa braciszku.\nRozlozyla rece na boki i przechylila lekko glowe spogladajac na Celryna z zadziorna mina.\n- Myslisz, ze sie bede podobac?\nOstatnio edytowane przez Midnight : 26-09-2009 o 22:26.\n27-09-2009, 18:30 #8\nBez wątpienia Auraya zmieniła się nieco od czasu, gdy widzieli się ostatnim razem. Wtedy, jeśli dobrze pamiętał, nie szalała tak za ciuszkami. Teraz stała się typową kobietą.\nZ uśmiechem obserwował, jak Auraya nurkuje w stosach odzieży.\nGdy pojawiła się przed nim przyodziana w białe jedwabie, które więcej odkrywały, niż przykrywały tylko się uśmiechnął.\n- Bez wątpienia nie jestem obiektywny - powiedział. - Wyglądasz rewelacyjnie.\nOczywiście zdawał sobie sprawę z tego, że w takim sklepie bez większego wysiłku można stracić fortunę, ale tym akurat zbytnio się nie przejmował.\nW końcu nie codziennie odzyskuje się utraconą siostrę, zaś w jego sakiewce nieprędko miało się ukazać dno.\nPoza tym... czyż nie po to istnieli bracia, by sprawiać przyjemność siostrze?\nAuraya znów wynurzyła się z otchłani sklepu, tym razem przyodziana w coś, w czym można było się pokazać nie tylko bratu.\nWidząc ten strój z aprobatą skinął głową.\n- Idealnie. Na ulicy zrobi się prawdziwe zbiegowisko.\nNie do końca był pewien, czy dokładnie o to chodziło Aurai, ale zdawał sobie sprawę z tego, że na ulicy mężczyźni będą się za nią oglądać.\n- Spraw sobie do tego parę dodatków, a potem rozejrzyj się za następną kreacją. Jeśli, rzecz jasna, chcesz.\n- Parę drobiazgów?... - Oczy Auraii zabłysły. - Skoro nalegasz...\nPrzez moment wrócił myślą do propozycji lorda Freemantla. Gdyby Auraya i Kaldor mieli ochotę na małą przejażdżkę, warto by pomyśleć o przyjęciu tej oferty. Mogliby bardziej zacieśnić więzy rodzinne, a poza tym... Freemantle był bardzo hojny i szczodrze opłacał wszystkie zlecenia. To wyglądało na łatwe i proste, mogliby sobie zatem zrobić coś w rodzaju wakacji.\nGdyby natomiast rodzeństwo było związane jakimiś kontraktami... Freemantle będzie musiał poszukać sobie kogoś innego. Nie po to się spotkali, by zaraz się rozstawać. Kto tego nie rozumiał, był głupcem.\nAle rozmowa na temat wyjazdu mogła poczekać, aż będą wszyscy razem.\nSkrzywił się odrobinkę.\nKaldor mógłby mieć tyle oleju w głowie, by nie zostawiać ich tuż po spotkaniu. Całkiem jakby były sprawy ważniejsze niż Auraya.\nRozsiadł się wygodnie w fotelu, który postawiono tu z pewnością dla takich, jak on. Cierpliwie czekał, zastanawiając się, czym tym razem zaskoczy go Auraya.\nTree, znudzony nieco oczekiwaniem, zszedł z ramienia Celryna i umościł się wygodnie na jego kolanach. Niezbyt zainteresowany strojami zdawał się drzemać.\n28-09-2009, 12:36 #9\nJeszcze pare drobiazgow. Dlaczego nie mogli sie wczesniej odnalezc? W poprzedniej miescinie byl taki sliczny i wspaniale wyposazony sklep... Jednak nie miala zamiaru tracic czasu na niepotrzebne rozmyslania o tym co bylo, a nie jest. Z nowa energia zabrala sie za wyszukiwanie co ciekawszych rzeczy. Znalazla wiec spodnie damskie z miekkiej skory. Znalazla czarna koszule haftowana zlotem. Znalazla pasujacy do niej gorset. Plaszcz tez znalazla calkiem ladny, obszyty futerkiem. Po namysle doszukala sie tez butow wysokich i eleganckiego pasa na miecz krotki, ktory to zostal wraz z reszta rzeczy w "Kapitanie". Juz miala zabrac sie za wyszukiwanie czegos na wieksze okazje niz podroz przez wertepy, gdy niespodziewanie doslyszala jak sprzedawczyni zaczyna rozwodzic sie o...\n- ... Auraya. Piekna dziewczyna z niej podobno. Glos ma anielski i cialo. Ponoc mezczyzni lgna do niej niczym pszczoly do miodu, a ona na kazdego laskawie spojzec gotowa byle sakiewke mial pelna i spodnie z przodu odpowiednio wypchane. Powiadaja ludzie, ze ostatnimi czasy Amara zlowila. Pewnie to i prawda bo ten ma sie czym pochwalic, a skoro ona w takowych sie lubuje to i dobrze im ze soba bedzie. Choc raczej nie dlugo bo ponoc strasznie z kwiatka na kwiatek skakac lubi ta bardka. Glos jednak ma anielski... Tak powiadaja...\nElfka spogladala przerazona to na brata to znow na sprzedawczynie. Chociaz na kobiete to bardziej ze zloscia niz przerazeniem. Ze tez nie mogla sobie wybrac innego obiektu do zwierzen tylko akurat Celryna. Niech ja pieklo pochlonie.\n- Juz skonczylam. Jeszcze tylko to i idziemy.\nRzucila gniewnym tonem przerywajac kobiecie zaczeta wlasnie opowiastke o tym co to niby w lozu owa bardka potrafi. Gdyby tylko mogla ucielaby Amarowi ten jego przydlugi i ruchliwy jezyczek. Nastepnie zas cos nieco nizej, co faktycznie do malenkich nie nalezalo.\nNie patrzac juz na brata, bawila sie szarfa czekajac na pakunki, a gdy te wcisniete zostaly w dlonie Celryna wybiegla ze sklepu jakby ja demony gonily. Bo i gonily, tyle ze sama je sobie na glowe sprowadzila. Szla szybko, przeklinajac z cicha. Przeklety babsztyl. Przeklety Amar. Przekleta jej glupota. Skad jednak miala wiedziec, ze tak sie to potoczy. Przeciez dla niej byli martwi. Nie istnial nikt kto moglby sie zainteresowac jej poczynaniami. Przed kim mialaby sie tlumaczyc. Kogo by to obchodzilo. Powrot braci okazal sie nagle dosc dla niej klopotliwym zdazeniem.\nNie patrzac gdzie idzie wpadla wreszcie na jakiegos rownie szybko idacego mezczyzne.\n- Patrz gdzie....\nWarknela, jednak zaraz sie opanowala widzac znajoma twarz drugiego z braci.\n28-09-2009, 16:41 #10\nWyliczanka właścicielki sklepu nie zrobiła na Celrynie zbyt wielkiego wrażenia.\nZ pewnością nie takie, jak spodziewała się tego Auraya, spoglądająca na niego wzrokiem pełnym przerażenia. Nawet gdyby miał jakiekolwiek wątpliwości, to mina siostry rozwiałaby je natychmiast.\nAuraya zdecydowanie niepotrzebnie się denerwowała.\nCelryn wolałby co prawda, by z tej wyliczanki zniknął kawałek o pękatym mieszku, ale reszta... On sam nie należał to takich, co żyli w wiecznym celibacie. Jedyna zasada jaką wyznawał - być wiernym aktualnej partnerce.\nAuraya była dorosła i sama kierowała swoim życiem. Dopóki wiedziała co robi... I dopóki nie ściągała na siebie kłopotów, nie miał zamiaru się wtrącać.\nA już z pewnością nie zamierzał prawić jej żadnych morałów.\nUśmiechnął się do Aurayi pokrzepiająco, ale ta, bawiąc się szarfą, nie zwróciła na to uwagi. Pozostawało poczekać, aż znajdą się sam na sam i rozwiać jej obawy.\nRola sędziego czy strażnika wcale mu nie odpowiadała. Potępiające mowy również nie leżały w jego planach.\nTree ćwierknął pocieszająco w stronę Aurayi, ale ta nie zwróciła na to uwagi. Wbiegła ze sklepu mrucząc coś pod nosem i pozostawiając Celryna samego ze stosem pakunków.\n- Może to odesłać panu do domu - zaproponowała Muraya.\n- Nie, dziękuję - Celryn pokręcił głową. - Zabiorę wszystko ze sobą. To żadna przyjemność kupić coś i nie móc się tym od razu nacieszyć.\nUiścił zapłatę, mniejszą nawet, niż się początkowo spodziewał i ubrał płaszcz. Lekko tylko pachnący piwem.\nTressym powędrował na ramię, a Celryn, obładowany pakuneczkami, wyszedł ze sklepu, żegnany ukłonami, podziękowaniami, wyrazami szacunku i zaproszeniami do ponownych odwiedzin.\nZamknął drzwi i rozejrzał się.\nAuraya, nie czekając na niego, ruszyła przed siebie, nie do końca w dobrym kierunku. "Siedem Żagli" leżało w drugą stronę...\nRuszył szybkim krokiem, by dogonić Aurayę i, co w zestawieniu z wyliczanką zabrzmiałoby jak ironia, zawrócić ze złej drogi.\nnie musiał nawet zbytnio się spieszyć. Auraya zatrzymała się gwałtownie, zderzywszy się z mężczyzną, który nagle znalazł się na jej drodze.\n- O, Kaldor... - powiedział Celryn z mieszanką zdziwienia i radości w głosie.. - Dobrze, że ją zatrzymałeś. Do "Żagli nie idzie się w tę stronę, Aurayo - dodał.\n- Choć, siostrzyczko - podał jej ramię.


Pogoda: Sobota z ogromnym kontrastem termicznym w Polsce. Na zachodzie było 16°C, na wschodzie raptem 2°C Fani Pogody\nPogoda: Sobota z ogromnym kontrastem termicznym w Polsce. Na zachodzie było 16°C, na wschodzie raptem 2°C\nArkadiusz Wójtowicz 16 lutego 2019 22:43\nPogoda w sobotę zaskoczyła w Polsce.\nJuż przed weekendem informowaliśmy, że sobota i niedziela nie wszędzie przyniesie iście wiosenną aurę. Tak też się stało. Nad przeważającym obszarem Polski panowała słoneczna aura. Niskie chmury Stratus i mgły zalegały przez cały dzień, zwłaszcza w województwie lubelskim oraz na wschodzie Mazowsza i na Podlasiu.\nNad ranem chmury niskie pod warstwą inwersyjną obejmowały spory obszar Polski wraz z zamgleniami i mgłami. Zdjęcie satelitarne z godziny 7:20 we wtorek czasu lokalnego.\nO godzinie 12:55 czasu lokalnego zachmurzenie i mgły występowały zwłaszcza na Mazowszu, województwie lubelskim i Podlasiu, skutecznie utrudniając nagrzewanie planetarnej warstwy granicznej\nO godzinie 15:35 czasu lokalnego mgły i niskie chmury Stratus ograniczały swój zasięg m.in do wschodniego Mazowsza, jak i też przeważającej części województwa lubelskiego i wschodniego Podlasia. Co ciekawe mieszkańcy południowej oraz południowo-wschodniej części Lubelszczyzny korzystali od drugiej części dnia z wiosennej aury.\nOgromna różnica temperatury nad Polską w sobotę. Najcieplej było na zachodzie, najchłodniej na wschodzie, gdzie zalegało zachmurzenie chmurami niskimi Stratus, jak i też mgły. Opracowanie grafiki J. Lewandowski, dane Monitor IMGW\nUwaga na mgłę lodową\nDodatkowo na wschodzie Polski mamy do czynienia z mgłą lodową. Na drogach i chodnikach może być obecnie ślisko. Stopniowo jednak widoczność zaczyna się poprawiać.\nDane ze stacji Lublin-Radawiec. Stopniowo widoczność zaczyna się poprawiać.\nRaportowane dane ze stacji lotniskowej IMGW w Lublinie wskazują na występowanie mgły lodowej.\nNa lubelskim lotnisku dalej słaba widzialność. Wieczorny rejs linii Wizz Air wykonywany na Airbusie A321 zdołał jednak wylądować. Ryanair natomiast odleciał do Modlina.\nTags: duży kontrast termiczny mgła podinwersyjne chmury pogoda stratus\n1 thought on “Pogoda: Sobota z ogromnym kontrastem termicznym w Polsce. Na zachodzie było 16°C, na wschodzie raptem 2°C”


Wedle deklaracji laborantów Głównego Urzędu Miar, ten przykurzony klocek, a właściwie walec będzie wykorzystywany jeszcze długo, mimo że 2019 rok zapowiada zupełnie nowe podejście do tego dość mało precyzyjnego wzorca. Zatem jak na wydawałoby się mało doskonały, jak i niewielki wzrostem wzorzec, trzyma się całkiem dzielnie… będąc wzorcem dla innych wzorców. Ciekaw jestem efektów tych zmian, cały 2018 roku ma być wśród metrologów rokiem redefinicji, jako symbolu zmiany. Od wielu lat trwają intensywne międzynarodowe prace nad zastąpieniem artefaktu, czymś bardziej precyzyjnym i jednocześnie łatwiejszym do odtworzenia - paryski walec to taki ostatni Mohikanin wśród dawnych, niemal metafizycznych wzorców jednostek miar… ostatni namacalny, zostanie zastąpiony przez znacznie dokładniejszą definicję stałej Plancka, która występuje we wzorze na energię... kwantu światła… Ostatni i jednocześnie najbardziej fundamentalny, który można dotknąć (przynajmniej w teorii, bo raczej nikt nas ot tak nie wpuści do sejfu) zostanie zastąpiony przez abstrakcyjną dla wielu z nas definicję, opartą o stałą fizyczną. Czy od 2019 roku da się w ogóle wytłumaczyć dziecku, ile waży kilogram? Pozytywne w tym wszystkim jest to, że przynajmniej nie będziemy zakładnikiem zimnego, pokrytego kurzem historii niedoskonałego wzorca. Zdeponowanego w ciemnym sejfie z Sevres pod Paryżem. To ostatni świadek i łącznik XIX i jednocześnie XXI wieku.


Obiekt Apartament Golden Pearl Pogorzelica usytuowany jest w miejscowości Pogorzelica. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Niechorze Beach – 1 km, Plaża w Pogorzelicy – 200 m.\nW naszej ofercie m.in.: zwierzęta domowe są akceptowane, pokoje dla niepalących, Po zakończeniu sprzątania pokoje są zabezpieczane do czasu przybycia gości, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, Pokoje są dezynfekowane między pobytami, Pościel, ręczniki itp. prane są zgodnie z wytycznymi władz lokalnych, Przedmioty używane przez wiele osób, np. wydrukowane karty menu, czasopisma, długopisy czy gazety zostały usunięte, Zasady dystansu społecznego są przestrzegane, bezpłatne WiFi, monitoring w pomieszczeniach ogólnodostępnych, WiFi, W miejscach zakwaterowania gości oraz ważnych częściach wspólnych znajdują się środki do dezynfekcji rąk, pokoje rodzinne, całkowity zakaz palenia, dostęp za pomocą kluczy, taras, odkryty basen, wędkowanie, Procedura sprawdzania stanu zdrowia gości, basen, Możliwe wystawienie faktury, kort tenisowy, plaża, parking na miejscu, prywatny parking, plac zabaw, piesze wycieczki, Bezdotykowe zameldowanie/wymeldowanie, Ekrany lub inne przegrody odgradzające personel od gości zainstalowano w odpowiednich miejscach, park wodny, Goście mają możliwość rezygnacji z usługi sprzątania ich zakwaterowania podczas pobytu, Usługa sprzątania obiektu wykonywana jest przez profesjonalną firmę sprzątającą, Używane są chemiczne środki czystości, które skutecznie zapobiegają rozprzestrzenianiu się koronawirusa, W miejscach wspólnego spożywania posiłków stoliki ustawiono w odległości pozwalającej na zachowanie dystansu społecznego, winda, monitoring wokół obiektu, plac zabaw dla dzieci, basen, parking, ogrzewanie, dostęp do Internetu, bezpłatny parking, Płatności bezgotówkowe są możliwe.\nPrzed przyjazdem należy dokonać przedpłaty przelewem. Personel obiektu przekaże Gościom szczegółowe informacje po dokonaniu rezerwacji. W obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Apartament Golden Pearl Pogorzelica o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. Depozyt na poczet zniszczeń w wysokości PLN 300 jest wymagany po przyjeździe. Będzie to płatność gotówkowa. Zapłacona kwota powinna zostać zwrócona przy wymeldowaniu. Całość depozytu zostanie zwrócona w gotówce po sprawdzeniu stanu obiektu. Zarządzany przez gospodarza prywatnego (osobę fizyczną)


Skup nieruchomości Dzierzgoń, skup nieruchomości za gotówkę - skup-nieruchomosci24.org\nSkup nieruchomości Dzierzgoń – pieniądze od ręki\nSkup nieruchomości Dzierzgoń to sposób na błyskawiczną sprzedaż Twojej nieruchomości. Szukanie klienta na własną rękę jest ciężkim zadaniem, a przede wszystkim wymagającym czasu. Zamieszczanie afiszów, odbieranie telefonów, wizyty nabywców – masz możliwość zaoszczędzić sobie takich niedogodności, jeżeli postawisz na ofertę skup nieruchomości Dzierzgoń. To my zaangażujemy się w sprzedanie mieszkania finalnemu nabywcy, odciążając Cię z problemów i oddając do rąk ustaloną sumę pieniędzy. Skup nieruchomości za gotówkę Dzierzgoń proponuje niezaniżoną wycenę domu. Zaakceptowanie kontrahenta i podpisanie aktu notarialnego kończy się ekspresowym przekazaniem ustalonej kwoty pieniędzy, które mogą posłużyć na dowolny cel.\nSkup mieszkań Dzierzgoń i skup domów Dzierzgoń – kim jesteśmy?\nNasza firma została utworzona kilkanaście lat temu. Początkowym miejscem, na którym odkupywaliśmy domy, była Warszawa. Zwiększająca się stabilność finansowa oraz wzrastający kapitał z czasem umożliwiły nam powiększenie działalności o nowe tereny. Inicjatywę współpracy zaadresowaliśmy do klientów z sąsiednich województw. Aktualnie realizujemy już skup nieruchomości w całej Polsce. Mamy możliwość przyjechać w dowolną część Polski, by obejrzeć nieruchomość i zaproponować kwotę skupu. Skup nieruchomości za gotówkę Dzierzgoń może pochwalić się pozytywną opinią niezliczonej liczby klientów, tak oferujących nieruchomości, jak i nabywających. Z przyjemnością nabędziemy też Twoją nieruchomość. Bez względu na to, czy pragniesz kupić nowe lokum, zdarzyła się okoliczność, w której bezzwłocznie potrzebujesz wsparcia finansowego, jesteś zobligowany spłacić pożyczkę czy zwyczajnie nie masz co zrobić z otrzymaną w spadku nieruchomością – skup mieszkań Dzierzgoń pomoże.\nSkup nieruchomości za gotówkę Dzierzgoń – jak to działa?\nSkup nieruchomości Dzierzgoń to wygodna sprzedaż nieruchomości rolnych, od której dzieli Państwa jedynie 5 etapów:\nInformacja – zadzwoń lub napisz, by przedstawić nam nieruchomość, którą chcesz sprzedać.\nOględziny – przyjedziemy na podaną lokalizację, aby zobaczyć stan sprzedawanej nieruchomości.\nPropozycja cenowa – zazwyczaj tego samego dnia zaproponujemy kwotę, za którą jesteśmy skorzy odkupić nieruchomość.\nAkt notarialny – jeśli wycena zetknie się z zaakceptowaniem kontrahenta, w umówionym czasie oraz we wskazanej przez właściciela siedzibie notarialnej będzie miało miejsce spotkanie, które będzie miało na celu zawarcie umowy.\nWypłata – od razu w biurze notarialnym nastąpi uiszczenie pieniędzy – w formie gotówki albo poprzez przelew.\nPrzekonaj się, że skup mieszkań za gotówkę Dzierzgoń to najlepsza sprzedaż każdej nieruchomości!\nPrzejęcie mieszkania poprzedzone jest wyceną domu. Aby było to możliwe, skup nieruchomości Dzierzgoń wykonuje wnikliwą ocenę stanu nieruchomości. Skierowywujemy uwagę na najdrobniejsze aspekty, które mają wpływ na wartość nieruchomości. W trakcie wizyty archiwizujemy stan nieruchomości przy pomocy aparatu fotograficznego a także przygotowywujemy dokument, w którym opisane zostają najistotniejsze pozytywy oraz minusy oglądniętej nieruchomości. W kolejnym etapie, nasza sekcja wyceniająca, na bazie zgromadzonych raportów, ustala kwotę nieruchomości. Sprzedawca nieruchomości ma przekazaną ofertę dotyczącą ceny skupu i jego akcept uzależnia to, czy sprzedaż dojdzie do skutku. Zaprezentowanie oferty może nastąpić w rozmowie telefonicznej, listem bądź w czasie umówionej wizyty.\nSkup nieruchomości za gotówkę Dzierzgoń dzieli się skup mieszkań za gotówkę Dzierzgoń, skup domów Dzierzgoń a także skup działek. Skupujemy jakiekolwiek nieruchomości. Bez znaczenia jest to, czy planujesz przekazać nam mieszkanie w zadbanym stanie, czy po powodzi bądź nadpaleniu – zaoferujemy wsparcie, bo prowadzimy także skup mieszkań z problemami Dzierzgoń. Nabędziemy też dom która wymaga remontu. Część z naszych kontrahentów to ludzie, którzy kupują nieruchomości z planem flippingu – wyremontowania nieruchomości samodzielnie a później sprzedania z profitem, dlatego bez problemu kupimy dom w każdym stanie.\nWyrażenie akceptacji wobec propozycji cenowej rozpoczyna następny etap procesu – dopełnienie formalności w biurze notarialnym. Termin spotkania planowany jest wspólnie z właścicielem oraz z notariuszem. Wskazanie notariusza leży w gestii kontrahenta – w żadnym przypadku żadnego nie określamy, chociaż jesteśmy w stanie jakiegoś zasugerować. Placówka notarialna może być położona blisko klienta – jako jednostka oferująca skup nieruchomości w całej Polsce nie stanowi dla nas problemu, aby przyjechać we wskazane miejsce, nawet jeżeli będzie ono bardzo oddalone, żeby zaoszczędzić właścicielowi straty czasu oraz przymusu poniesienia wydatków na paliwo a także innych niedogodności. Zwolnimy Cię także z konieczności dogadania terminu spotkania w biurze notarialnym i przybliżymy notariuszowi szczegóły sprawy, żeby do minimum ograniczyć Państwa wysiłki.\nPrzekazanie gotówki to wyczekiwany punkt w procesie współpracy. Przychodzi na niego czas, gdy obydwie strony zawrą akt notarialny, przygotowany przez notariusza. Skup nieruchomości za gotówkę Dzierzgoń zazwyczaj przekazuje opłatę w postaci gotówki, w momencie wizyty u notariusza. Otrzymanie pieniędzy od razu, na dodatek w obecności notariusza, to wyzbycie się ryzyka, że coś będzie nieuczciwe lub na należności będziemy musieli czekać bez końca. W przypadku, jeśli kontrahent preferowałby uiszczenie należności poprzez bankowość elektroniczną, należności uiszczane są na określony numer konta – tak samo podczas spotkania w kancelarii notarialnej. Należności najczęściej dochodzą na konto najdłużej do 24 godzin. Niezależnie, którą opcję otrzymania ustalonej kwoty wskaże sprzedający, dzięki skup mieszkań Dzierzgoń w trakcie niemalże kilku dni powiększy on budżet, co niełatwo byłoby zdobyć przy klasycznej sprzedaży mieszkania.\nCzynimy co w naszej mocy, by jak najmniejsza cześć wszelkich formalności, dotyczących umowy sprzedaży, pozostawała w Państwa gestii. Sporządzamy dokumenty oraz dbamy, aby akt notarialny pozbawiony był dwuznacznych sformułowań. Dzięki temu sprzedający zostaje zwolniony ze sporej części działań i zyskuje czas.