Nano Protector Tarrago -czyli słow kilka o nanoimpregnacie - Sztuka pielęgnacji i nie tylko ... - Forum o Butach\nImpregnat Nano Protector nie jest już na rynku nowością zapewne ..\nMając już kilkuletnie jednak doświadczenie z tą technologią impregnatów zostałem nijako wywołany do tablicy celem napisania słów kilku i próby oceny .\nKilka słów informacji niezbędnej jednak podam w tym miejscu bo sporo ich już udzielając ,to jednak wiem ,że są rozsiane i szczątkowe .\nCo wyróżnia nanoimpregnaty od dotychczas nam znanych fluorowęglowych (fluorocarbonowych ) ?\nGłownie skład chemiczny oraz wielkość cząsteczki odpowiedzialnej za powstanie efektu hydrofobowego (odporności na wodę) oraz by efekt lotosu dopełnić realnie, ma on cechę olejofobową (czyli odporności na olej) której to impregnaty fluorowęglowe są z natury pozbawione nieomal zupełnie .\nWielkość cząsteczki liczonej w nanometrach ma ogromne znaczenie - są to obecnie najmniejsze wartości ze znanych nam impregnatów i to powoduje cały szereg zalet pomijając nawet fakt z czego one są złożone ,bo mają najmniejszy wpływ na chronione materiały lub nie posiadają go wcale uwzględniając skład jak i wielkość .\nZwyczajnie grubość powłoki po polimeryzacji preparatu (czyli zaraz po wyschnięciu aplikacji) liczona w tej skali i nawet często powtarzana celem odnowy ,zupełnie niema znaczenia i wpływu na reakcje chemiczne - ba z tego co mi wiadomo po wymianie naszej korespondencji z Products Tarrago S.A. skład chemiczny finalny ogranicza się do dwóch atomów nie mających naprawdę wpływu na podłoża (wg mnie to polimer SiO2 ale tu firma sprytnie przemilcza - nie zaprzeczając i nie potwierdzając domniemań co wcale mnie nie dziwi ) ten sam skład chemiczny osiada ciągle na nas samych bo w końcu to jeden z podstawowych składników naszej planety.\nOczywiście znane są mi tez i inne z tej grupy preparaty ,ale jest jedno dość mocne ale ..\nOtóż producenci wykorzystując świetne właściwości takich polimerów dopuszczają się nagminnie rozrzedzania i tym samym znacząco skracając czas samej trwałości impregnatu. Z zapewnień Tarrago S.A. tu sobie na to nie pozwolono z powodu wiedzy tej samej - to spory dodatkowy plus.\nSkala porównawcza Nanoimpregnatu vs fluorocarbonowych.\nRóżnica jest na dzień dzisiejszy ogromna .\nFluorocarbony osiągają hydrofobowość na poziomie maksymalnym 5-6 w skali Boscha .\nNanoimpregnaty osiągają lekko 6-8 w tej samej skali .\nCzyli przy o wiele bezpieczniejszej (chemicznie dla nas ,materiałów i otoczenia) efekt jest o niebo lepszy od starszej technologii było nie było .\nFluorocarbony zatem osiągnęły już swój szczyt ,natomiast Nanoimpregnaty jeszcze nie powiedziały swojego ostatniego słowa - z mojej wiedzy i poszukiwań wiem ,że są mocno zaawansowane prace nad osiągnięciem 10pkt co daje obecnie przełożenie takie na praktykę wykorzystania iż spreparowane podłoże w tej technologii przy nawet sicie o oczkach ponad kilku milimetrów będzie zdolne osiągać taki efekt iż zrobiona łódź z takiego sita o pow 1m2 uniesie na wodzie ciężar bliski jednej tonie . To oczywiście obecnie traktować należy jako ciekawostkę ,ale określa nam perspektywy\nTrwałość powłoki Nanoimpregnatu vs fluorocarbonowych.\nO ile doświadczenia realne użytkowników wobec fluorocabonowych kończą się po 2- 3 miesiącach to Nanoimpregnaty w skutek polimweryzacji i sposobu przywierania do podłoża (wiązania występują na poziomie atomowym) wynosi dla Nanoimpregnatu minimum 4-6 miesięcy !\nTeoretycznie powinna być mniejsza dla Nanoimpregnatu ze względu na grubość (poniekąd jest tak w istocie) to jednak poziom hydrofobowy rekompensuje bardzo skutecznie te straty.\nZnaczenie aplikacji i wielkość zużycia preparatów Nanoimpregnatu vs fluorocarbonowych.\nO ile fluorocabonowe można nakładać w nieomal dowolnej grubości i niema to zupełnie znaczenia dla samej hydrofobowości to z Nanoimprenatami jest zupełnie inaczej...\nPrzesadzenie z aplikacją czyli jakby dołożenie drugiej warstwy powoduje częściowe odwrócenie reakcji tej polimeryzacji preparatu i przekładając to na praktykę powierzchnia taka w tych miejscach zaczyna się nagle brudzić - na pocieszenie powiem ,że jest to zjawisko chwilowe i po przywarciu tej warstwy dosłownie do brudu efekt zanika - pozostała powłoka nie traci zdolności hydrofobowych i olejofobowych ,czego nie da się powiedzieć o fluorocarbonowych powłokach które działają poniekąd inaczej .\nReasumując aplikację Nanoimpregnatów określoną ilością i taką samą fluorocarbonowych, jesteśmy w stanie teoretycznie pokryć kilkadziesiąt razy większą powierzchnię niż fluorocarbonowym ,to zaś przekłada się znacząco na ekonomię czyli opłacalność / cenę nanoimpregnatu vs fluorocarbonu !\nŻaden z tych impregnatów nie lubi stosowania na mokro - jeden spłynie z powierzchni (fluorocarbonowy).\nDrugi częściowo zostanie wchłonięty w głąb powierzchni co i tak jak w przypadku tego jest złem mniejszym oraz bez wpływu dla impregnowanego podłoża.\nOczywiście zaraz ozwą się głosy ,że istnieje taki który daje się kłaść na mokro - ale proszę sobie odpowiedzieć na pytanie czy bez wpływu na podłoże? Skoro muszą zawierać substancję taką jak aceton ,celem powierzchniowego odparowania wody celem przywarcia powłoki impregnującej ?\nWedług mnie ma spore znaczenie i jest to zwyczajnie kuglarską sztuczką narażającą nieświadomego użytkownika na zniszczenie materiału ! To jedno a drugie powłoki te i owszem mogą być podobnymi w składzie czyli krzemowymi ,to jednak będą silikonami trudnymi do usunięcia tym samym.\nSpora wydajność w stosunku do innych znanych nam impregnatów .\nWysoki współczynnik hydrofobowy jak i dodatkowo olejofobowy w stosunku do fluorocarbonowych.\nWydłużony czas trwałości samej powłoki hydrofobowej w stosunku do fluorocabonowuych impregnatów nawet o 1/3.\nLepszy stosunek opłacalności Nanoimpregnatu vs fuorocarbonowych w przypadku prawidłowej aplikacji .\nZdolność do samooczyszczania się powierzchni impregnowanej a tym samym mniejszej podatności na zabrudzenia - efekt lotosu.\nBrak ujemnych skutków dla zdrowia.\nAbsolutny brak nawet możliwości hamowania oddychalności tkanin typu TEX\nTrudność dokładnej aplikacji ,zgodnej ze wskazaniami tej technologii.\nSama cena - choć to może być mocno dyskusyjne jeśli weźmiemy pod uwagę nawet stricte teoretyczną możliwość obłożenia powierzchni .\nBrak możliwości położenia na mokro (doraźnie).\nSłabszy efekt polimeryzacji na tkaninach elastycznych - rekompensowany przez znacznie większy poziom hydrofobowy\nBadania zostały zlecone w Netherlands Organisation for Applied Scientific Research przy współpracy z IKW Industrieverband Körperpflege-und Waschmittel przez Tarrago Brands International.\nNanotechnologia to termin pochodzący od krótszej nazwy “NANOTECH” który określa naukę zajmującą się celową I ścisłą manipulacją z poszczególnymi atomami I molekułami. Nanotechnika jest używaniem struktury I wlaściwiosci nanocząsteczek o wielkości 1-1000 nm w przynajmniej jednym pomniejszeniu I obejmuje rozwój materiałów I urządzeń w tym rozmiarze.\nRoyal Society i Royal Academy of Engineering wyjaśnia co jest rozumiane przez terminologię :nanonauki i nanotechnologii.\nRożnicę miedzy nanonauką i nanotechniką:\nNANONAUKA zajmuje się badaniem właściwości nanocząsteczek i nanomaterialów ,zależnością tych właściwości od ich budowy (w szczególności od rozmiarów nanocząsteczek).\nNANOTECHNIKA zajmuje się zastosowaniem nanaomateriałów oraz technik służących do wytwarzania nanostruktur w praktyce.\nNanotechnologia jest bardzo różnorodna zaczynając od zakresu urządzeń fizyki konwencjonalnej po całkowicie nowe podejście oparte na fizyce molekularnej ,samodzielnego montażu, od rozwoju nowych materiałów o rozmiarach w skali NANO do zbadania czy jesteśmy w stanie bezpośrednio kontrolować kwestie skali atomowej.\nOdbyło się wiele debat i dyskusji na temat przyszłych skutków nanotechnologii. Nanotechnologia może być w stanie stworzyć wiele nowych materiałów i urządzeń z szerokim zakresem wykorzystania w naukach takich jak medycyna,elektronika,biomateriałów i produkcji energii.\nZ drugiej strony, nanotechnologii budzi wiele takich samych problemów i obaw jak w przypadku wprowadzania jakichkolwiek nowych technologii, łącznie z obawami o sprawy dotyczące toksyczności i wpływu na środowisko nanomateriałów i potencjalnych skutków dla globalnej gospodarki,jak również spekulacje na temat rożnych scenariuszy zagłady,\n2. Kluczowe punkty oparte na formule nanotechnologii\n2.1. EFFEKT LOTOSU (LOTUS)\nFormuła Tarrago NANO PROTECTOR SPRAY nie zawiera cząstek nano lub dowolnego rodzaju cząstek stałych materiału. Tarrago NANO PROTECTOR to perfluorowany polimer, który jest zbudowany ze szkieletu polimeru i perfluorowanych łańcuchami bocznymi, które są odpowiedzialne za pierwotne efekty, takie jak odporność na wodę, olej i glebę.\nFluoroplast jest "inteligentnym" polimerem, ponieważ łańcuchy boczne mogą zorientować się (polimer "krystalizuje się"). Ze względu na to ważne orientowanie się polimerów fluorowęglowych tworzą one niewidoczną błonkę ochronną na skórze lub włóknach podczas aplikacji.\nEnergia powierzchniowa na podłożu zmniejsza się w trakcie tego procesu. Tak więc woda, tłuszcz i zabrudzenia nie mogą zwilżyć powierzchnię i są odpychane. Efekt ten znany jest jako- efekt lotosu(Lotus efekt).\nPodaliśmy jako ważny argument charakterystyczny przykład efektu lotosa ,ponieważ dla nas bardzo ważne jest aby formula Tarrago NANO PROCETOR transmitowała silne działanie odstraszające wodę ,tłuszcz i zabrudzenia.\nOsiągamy strukturę powierzchni, jak z liścia lotosu lub te ze zorientowanych nanocząstek, ale także zmniejszania się energii powierzchniowej podłoża.\nNajbardziej znany przykład w odniesieniu do wody ,brudu oraz oleju jest pokazanie jak nieprzemakalnego? Jest efekt Lotosu. Liście pokryte cienką błoną wosku są ułożone w taki sposób na powierzchni liści lotosu, że woda i zabrudzenia nie zatrzymują się, tylko się odpychają .\nZe względu na to, iż tkaniny nie posiadają twardej powierzchni, skuteczność Nanotechnologii jest mniejsza niż w przypadku skór, ale użycie jest możliwe i dopuszczalne. Efekt na tekstyliach jest mniej trwały niż na twardych powierzchniach ze względu na większe naprężenia mechaniczne, niż w przypadku skór.\n2.2 PODEJSCIE DO BOTTOM-UP\nNowoczesna chemia syntetyczna osiągnęła punkt, w którym możliwe jest przygotowanie małych cząsteczek do prawie każdej struktury. Metody te są stosowane obecnie do produkcji szerokiej gamy przydatnych substancji chemicznych, takich jak farmaceutyki lub polimerów handlowych (Tarrago NANO PROTECTOR zawiera tego typu polimery).\nTe umiejętność rodzą pytanie o rozszerzeniu tego rodzaju kontroli na kolejnym większym poziomie szukając metod do zebrania tych pojedynczych cząsteczek do supramolekularnych zespołów cząsteczek ułożonych w dobrze zdefiniowany sposób.\nMetody te wykorzystują pojęcia molekularnej samodzielnej i / lub supramolekularnych chemii do automatycznie układających się samodzielnie w przydatną budowę poprzez wykorzystanie BOTTOM-UP\n2.3SRODOWISKO I ZDROWIE- TNO (Holenderska Organizacja od Stosowania Badań Naukowych)\n2.4Na podstawie naszej obecnej wiedzy, ostre testy wdychania preparatu - nowego lub ponownie sformułowanego sprayu - może być wykonane zgodnie z rozszerzonym OECD TG 403. W celu naśladowania najgorszego ukazania ekspozycji, TNO (Holenderska Organizacja od Stosowania Badan Naukowych) zadecydowała przy współpracy z IKW (Industrieverband Körperpflege-und Waschmittel) przeprowadzenie badania inhalacji z rozkładu wielkości cząstek preparatu od 0,7 do 1,5 mikronów MMAD zważywszy, że od 1 do 4 mikronów OECD z ostrymi wytycznymi dokumentu nr 39B na ostre testy toksyczności inhalacyjnej.\nWybór wielkości cząstek obsługiwany przez niektóre eksperymenty przeprowadzone przez TNO (w szczególności: "Toxicity z natrysku impregnacji jest silnie uzależniony od wielkości cząstek" C.\nW 2003 roku odbyła się prezentacja posterowa na 9. Międzynarodowe Sympozjum Wdychanie w Hannover.) Pokazano tam, że istnieje większy potencjał toksyczności dla niektórych sformułowań w tym zakresie wielkości cząstek. Dodatkowe funkcjonalne i morfologiczne parametry zostały wprowadzone także do monitorowania odwracalności efektów.\nWedług zaleceń Wytycznych Przemysłu na Aerozole wodoodporne, w celu zminimalizowania ryzyka wdychanie toksyczności u konsumentów\npolimer zawarty w preparacie z Tarrago NANO PROTECTOR SPRAY został\nzatwierdzony w TNO (Holanderskiej Organizacji od Stosowanych Badań Naukowych)- test na wdychanie toksyn sugerowany przez UE o wielkości cząstek =< 4 um.\nOd kiedy bezpieczeństwo konsumentów jest najważniejsze, zatwierdzanie takich produktów jest przedmiotem regulacji prawnych. Mimo to jednak przepisy nie zawsze można sprawdzić i zweryfikować wszystkie substancje .Często wątpliwe produkty mogą również pojawić się na rynku. W zasadzie wszystkie sprężonego gazu spraye muszą być klasyfikowane jako niebezpieczne dla naszego zdrowia. Klasyfikacja i zatwierdzanie były wymagane nawet przed powstaniem i wynalezieniem "nanosprays". Poważne wypadki wydarzyły się już stało w latach 70, 20 wieku ,przez użycie spraye do skóry czy spraju włókienniczego, tj poprzez zastosowanie substancji powierzchniowo czynne do skóry lub tkaniny.\nOpary(mgiełki)z tych produktów są łatwo wdychane przez konsumenta i osiedlają się w części tkanki płucnej i niekorzystnie wpływają na zdrowie. Odnosi się to również do aerozoli zawierających rzekome "nanocząstki", ponieważ spraye tego rodzaju zależą również od stosowania dodatków i rozpuszczalników. Dozowniki pod ciśnieniem są oznaczone jako "szkodliwe dla zdrowia" i powinny być stosowane na zewnątrz i zabezpieczone przed wiatrem..\nW Niemczech i na szczeblu europejskim i międzynarodowym nie istnieją żadne szczególne wymagania prawne dotyczące nanotechnologii. Chemikalia (w tym nanomateriałów) są przedmiotem prawodawstwa chemicznego, bezpieczeństwo i zdrowie pracowników w miejscu pracy są przedmiotem bezpieczeństwa i higieny. Od 1 lipca 2008 r. Europejskie prawodawstwo dotyczącego substancji chemicznych REACH dodatkowo zapewnia ramy dla oceny nanomateriałów. Czy istnieje potrzeba konkretnych dodatkowych działań poza tymi regulacjami jest to badane w projektach takich jak NanoCare. Wyniki NanoCare pomogą w określeniu przyszłych środków bezpieczeństwa nanomateriałów.\nProces odpadów zawsze był problem produkcji. Obecnie jest trochę inaczej jeśli wchodzą w grę nano odpady. Te odpady są trochę inne niż większość odpadów. Widoczne było w badaniach laboratoryjnych że nanomateriały mogą wejść w ludzkie ciało przez skore,inhalacje i spożycie.\nChociaż nie ma konkretnych przepisów i regulacji na nanomateriały ,istnieje wzrastający pogląd dotyczący tego przemysłu i w dziedzinie ochrony środowiska –jeśli chodzi o los i zachowanie się tych materiałów w środowisku.\nWielu producentów nanomateriałów stosuje się do regulacji wytycznych dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników oraz dla użytkowników końcowych.\nEPA ogłosiła ze nanocarbon jest nowym materiałem i jest uznany za bezpieczny. Nanocząsteczki wytworzone w powietrzu,wodzie czy skory ,maja zainteresowanie z każdej strony,jednak jest jeszcze dużo badań do wykonania. Kluczowym aspektem tutaj jest zapotrzebowanie na metody i techniki analityczne,które można oddzielić i identyfikować pośród naturalnych nanocząsteczek. Jako konsumenci powinniśmy zdawać sobie sprawę z zawartości nanocząsteczek w produktach które spożywamy,jednak nie ma jeszcze obecnie przepisów dotyczących etykietowania. Prawodawstwo realizowane w Europie wymaga od producentów kosmetyków ukazywanie wszelkich informacji o zawarciu nanocząsteczek w produktach. Jest to pierwszy Europejski przemysł który wymaga etykietowania tych informacji. Do tej pory żaden inny przemysł na całym świecie nie wymaga etykietowania.\nWODA,OLEJ I WINO -TEST METODY ODPORNOŚCI\nBadanie metody określenia odporności wody ze skory i tkanin wykończone produktem TARRAGO NANO PROTECTOR jest zgodne z testem AATCC22/EN24920/ISO 4920. Rezultat osiągną maksymalny rozwój\n- / ISO 5 -woda jest odpychana bez najmniejszego pozostawania wody na materiale. Innym ważnym testem jest metoda na określenie odporności oleju i wina- UNE EN ISO 14419:2010 .Wynik z różnych standardowych płynów, oleju z oliwek i wina uzyskał maksymalna odporność. Krople pod katem mniej więcej 45ºC podacz okolo 20 minut.\nProducenci TARRAGO S.A ,wytwarzają produkty oparte na nanotechnologii ze względu na niektóre podstawowe procesy przy użyciu materiałów pochodzących z nanoczasteczek.\nDzięki uzyskaniu “inteligentnego” polimeru,możemy osiągnąć strukturę powierzchni dzięki uzyskaniu przez "inteligentny" polimeru, możemy osiągnąć strukturę powierzchni,jak z kwiatu lotosu lub te z zorientowanych nanoczasteczek,ale i również ze zmniejszenia energii powierzchniowej podłoża.\nTak wiec tłuszcz i zabrudzenia nie mogą zwilżyć powierzchni i są odpychane.\nProducenci Tarrago SA troszczą się i myślą o swoich klientach dlatego tez w ich produktach nie ma nanoczasteczek które mogłyby zaszkodzić zdrowiu.\nDokument powstał 15/10/2010\nZa zgodą Products Tarrgago S.A. upubliczniony w dniu dzisiejszym.\nPrzypominam o całkowitym zakazie publikacji,kopiowania cytowania w celach komercyjnych ,całości lub fragmentów bez zgody wszystkich autorów (CC)\nMoją ciekawość wzbudza nowy produkt Tarrago o nazwie Oil Nano Protector i mam nadzieję ,że będzie mi dane opisanie go Wam miarodajnie już niebawem.\nKilka przykładów zastosowania TARRAGO Nano Protectora:\nW roli głównej wystąpił\nPrawie wszystko w temacie\nProszę pamiętać że absolutnym nonsensem w przypadku tego impregnatu jest "Ostre spryskiwanie" aż do nasiąknięcia materiału .\nOtóż te cząsteczki układają się idealnie gdy warstwa jest możliwie cienka i wtedy działa efekt lotosu.\nPrzy nadmiarze zachodzi odwrotny proces i w sumie on nie jest szkodliwy ( cząsteczki nie przywierają trwale do siebie i zostaną uwolnione ) ale w pierwszym etapie zdziwieni stwierdzimy że materiał potrafi się ubrudzić - ale i zaraz sam oczyścić\nNo to nie_problem - szacun kolego za włożony wysiłek w zrobieniu fotek\nJa w kwestii własnie tej nowości - Oil Nano Protector Tarrago - czy to lepsze niż Nano protector???\nSzczególnie do skór nubukowych i zamszowych?\nSzamcio 11 to pytanie wisi chyba tak samo na odorku co ?\nWiem,wiem nadal bez odzewu - ale trudno mi się ustosunkować do niego bo owego nano oleju nie dotarło mu się do mnie jeszcze .\nZatem trudno być obiektywnym w wydaniu opinii bez namacania\nPozostaje Ci tylko cierpliwie zatem czekać ,lub może ktoś się skusi i powie sam przede mną .\nPoczekam jeszcze - może ktos się wypowie\na jak nie - to trzeba będzie użyć tego sprawdzonego\nWszak - lepsze jest wrogiem dobrego\nAXE316, Nano Oil nie pojechało do Ciebie?\nMiało jechać Gapiostwo pewnie.\nTrochę dziś się poddałem chorobie i sporo na głowie do tego, ale jak tylko chwilę znajdę - jakieś amatorskie crashtesty wykonam\nAno chyba nie .\nDoszedł Tarrago olej ale nie nano - paka przepakowana i zapieczętowana - zatem na miejscu zweryfikuje to raz jeszcze .\nha to pewnie brak komunikacji w firmie\nFajne przykłady obrazujące zasadę działania i mnogość zastosowań nanotechnologii:\nA koledze dach przeciekał ...\nI już nie przecieka\nNano + dach Cabrio - komfortowo, sucho i przyjemnie\nSprawa banalnie prosta. Na oczyszczony dach Cabrio aplikujemy z odległości 30 cm Tarrago Nano Protector. Po wyschnięciu nakładamy kolejną warstwę. Zazwyczaj 2-3 równo zaaplikowane warstwy skutecznie chronią dach przed wilgocią - woda i brud nie wchłania się w strukturę materiału, lecz skrapla się i samoistnie spływa z powierzchni.\nTeraz proszę o meldunek dot. czasu trwałości powłoki.\nSpytamy właściciela jak furę odbierze za czas jakiś\nFajne przykłady NanoImpregnacji:\nNie wiem którym NanoImpregnatem pojechane, ale bardzo fajny przykład\nTen preparat powyżej to NeverWet. Wybaczcie za odkop i laickie pytanie, ale czy takim preparatem można spryskać telefon i zachowa swoją skuteczność?\nOpowiedz nam o tym trochę więcej\nJaki telefon i po co chcesz go uczynić wodoodpornym w ten sposób?\nTo był przykład. Ciekawi mnie czy taki impregnat działa w ten sam sposób co NeverWet:\nJeżeli chodzi o obuwie i materiały to tak. Na telefonach prób nie widziałem\nTrzeba, by było się pobawić\nObawiam się jednak, że jeżeli chodzi o telefony to powłoka nie będzie zbyt trwała\nZainwestowałbym prędzej w jakieś wodoodporne etui chyba\nDo kolekcji, warto i tu ten filmik umieścić\n+ Impregnacja papieru toaletowego\nWytrzymałem do Fanty w pierwszym filmie - pobiłem rekord ?\nTak, zazwyczaj odpadałeś przed popitką\nGo To Topic Listing Sztuka pielęgnacji i nie tylko ...


RadioTech.pl › Przetargi › Nowe radiotelefony SEPURA dla łódzkiej Policji\nśroda, 03, grudzień 2014 11:23\nGdańska firma SRS Polska, wyłączny dystrybutor marki SEPURA w Polsce, poinformowała o wygranym przetargu na dostawę radiotelefonów TETRA dla łódzkiej Policji. Przedmiotem zamówienia jest 71 kompletów przenośnych radiotelefonów STP9000 marki SEPURA.\nW ukompletowaniu radiotelefonu znajdą się: dwa akumulatory Li-ion, elastyczna antena na pasmo 380–400 MHz, klips do paska, futerał oraz zestaw podhełmowy. Dodatkowo SRS dostarczy ładowarki jedno- i sześciopozycyjne.\nModel STP9000 to flagowy radiotelefon brytyjskiego producenta TETRA. Klasa odporności IP67, ulepszony interfejs użytkownika, wbudowany tag RFID oraz superczuły odbiornik GPS to kluczowe cechy tego radiotelefonu. Nowa partia dołączy do wcześniej kupionych przez KWP Łódź radiotelefonów SEPURA. Wśród wymogów znalazła się pełna kompatybilność ze zmodernizowaną infrastrukturą TETRA eXTRAS.\nLotnisko w Łodzi wybrało ofertę na system TETRA


OLIWKA, wnuczka Grazynki ma dzisiaj urodzinki :)\nOLIWKA, wnuczka Grazynki ma dzisiaj urodzinki :) Lilia rozkwita a róża opada piękny tulipan listeczki składa. A ja Ci składam szczere życzenia życzę Ci szczęścia i powodzenia to co...\nOkularki dla wnuczka\nOkularki dla wnuczka Witam. Moj wnuczek Bartus od kilku miesiecy nosi okularki, ale tego nie lubi. Pomyslalam, zesby na swieta mu kupic jakies fajne okularki, ale tak nie bardzo wiem, jakie dzieci lubia. Tak zeby chcial w nich chodzic. Poradzcie mi prosze.,Okularki dla wnuczka najlepiej iść...


Jakub Wesołowski rozpieszcza żonę po urodzeniu dziecka, zdjęcia\nJakub Wesołowski rozpieszcza żonę po narodzinach córki! Zobaczcie, co jej podarował! ZDJĘCIA\nJakub Wesołowski rozpieszcza żonę\nJakub Wesołowski podarował żonie przepiękny, ogromny bukiet róż! Dziennikarka pochwaliła się prezentem od męża na swoim Instagramie. Państwo Wesołowscy niedawno zostali rodzicami swojego pierwszego dziecka. Na świat przyszła ich córeczka, której imię do tej pory pozostaje tajemnicą. Agnieszka i Jakub strzegą swojej prywatności. Aktor "Na Wspólnej" powiedział w "Dzień dobry TVN", że chcą przeżywać te piękne chwile jedynie w gronie najbliższych. Widać, że Jakub jest zachwycony rolą męża i ojca!\nZobacz też: Agnieszka Wesołowska wyprawiła baby shower! Było wystawnie... Kto przyszedł? Zobacz ZDJĘCIA z przyjęcia!\nZobaczcie bukiet róż, który podarował swojej żonie Agnieszce! W fotogalerii także migawka z pokoju dziecięcego córeczki Wesołowskich!\nPolecamy: Starsze dziecko zazdrosne o młodsze. Co robić, by starszak nie poczuł się odrzucony\nJakub Wesołowski podarował swojej żonie piękny bukiet róż! Taki mąż to skarb!\nA tak wygląda pokój córeczki państwa Wesołowskich.\nOd świeżo upieczonych rodziców bije szczęście! Gratulujemy!\nAgnieszka Wesołowska wyprawiła baby shower! Było wystawnie... Kto przyszedł? Zobacz ZDJĘCIA z przyjęcia!\nAgnieszka Wesołowska już niedługo urodzi. Żona Kuby Wesołowksiego spodziewa się dziecka, dlatego -odliczając czas do porodu - Agnieszka wyprawiła baby shower! Jak było? Wystawnie, bo wszystko odbyło się w hotelu męża - Brant. Wesołowska pochwaliła się zdjęciami ze swojego baby showera. Niestety, zabrakło przyjaciółki Agnieszki - Anny Lewandowskiej, ale inne koleżanki i bliskie jej osoby dopisały. Była między innymi projektantka Viola Piekut. Tort, przekąski... Wszystko było eleganckie i dopięte na ostatni guzik. Teraz zostanie Agnieszce i Kubie odliczać czas do pojawienia się synka lub córeczki na świecie. Ania Lewandowska powiedziała raz, że to będzie mała księżniczka, Olivier Janiak zdradził, że to będzie chłopak. A jak będzie to dowiemy się niebawem :). Zobacz także: Kuba Wesołowski z ciężarną żoną w restauracji! Zobacz, jaki Agnieszka ma już duży brzuszek ZDJĘCIA\nKuba Wesołowski pokazał buciki swojej córeczki za kilkaset złotych! Zobaczcie ZDJĘCIE\nJakub Wesołowski pochwalił się, jaki prezent dostała jego córka! Aktor został ojcem po raz pierwszy nieco ponad miesiąc temu. Razem z żoną Agnieszką zachowali jednak ten intymny moment wyłącznie dla siebie. Do tej pory nie zdradzili mediom nawet imienia swojej córeczki! Jednak Kuba Wesołowski właśnie uchylił rąbka tajemnicy odnośnie dziecka. Pokazał na swoim Instagramie buciki, które dziewczynka prawdopodobnie otrzymała w prezencie od jednego z jego przyjaciół. Zobacz też: Kuba Wesołowski pokazał, jak świętował narodziny córki! Zobaczcie WIDEO z imprezy! Córka Kuby Wesołowskiego będzie jednym z najbardziej stylowych dzieci w Polsce! Dziewczyna dopiero niedawno przyszła na świat, a już może poszczycić się hitowym modelem butów. To malutkie buciki Air Jordan w komplecie z czapeczką. To buty przeznaczone do gry w koszykówkę. Ich cena to ponad 650 zł! Nie od dziś wiadomo, że Kuba Wesołowski jest wielki amatorem sportu. Teraz możemy mieć pewność, że córka pójdzie w ślady ojca. ;) Polecamy: Jak dobrać buty ortopedyczne dla dziecka – czy na pewno są potrzebne? Oto buciki córki Jakuba Wesołowskiego! Są niesamowite! Aktor i jego żona Agnieszka zostali rodzicami po raz pierwszy na początku listopada 2016 roku.


Nie jest łatwo dawać rekolekcje kapłanom. Wszyscy jesteśmy trochę skomplikowani – powiedział papież na zakończenie rekolekcji wielkopostnych.\nKażde rekolekcje, a zwłaszcza te odprawiane w okresie Wielkiego Postu, mają na celu doprowadzenie do nawrócenia czy, mówiąc inaczej, reformy życia. Te dni wyjęte z „normalnego kalendarza” przeznaczone są na to, aby w ciszy i modlitwie „stanąć przed Bogiem”. Każdy, kto odprawiał, ale i dawał innym rekolekcje, wie, że na ich „sukces” wpływa wiele czynników, lecz bez wewnętrznej motywacji do zmiany nawet „złotousty” kaznodzieja nic nie wskóra – poza wywołaniem chwilowego entuzjazmu sobą. W słowach Franciszka dziękujących o. Brunonowi Secondinowi za tegoroczne rekolekcje dla papieża i pracowników Kurii Rzymskiej i nawiązujących do ich patrona – proroka Eliasza – pojawia się coś jeszcze. „Nie jest łatwo dawać rekolekcje kapłanom”, przyznał Franciszek, i w delikatny sposób przypomniał coś, o czym w kręgach duchownych mówi się w bardziej dosadny sposób i nie bez cienia ironii, że „łatwiej jest wyprostować świni ogon, niż nawrócić księdza”. Rekolekcje watykańskie pokazują jednak, że nie warto się poddawać i tracić zaufanie do Boga i ludzi, bo „cud” może się zdarzyć. ©℗


Dziedzictwo ognia. Szklany tron. Tom 3 - Sarah J. Maas - ebook - epub mobi Świat Ebooków\nprzełożył Marcin Mortka\nMap copyright © 2012 by Kelly de Groot\nCover illustration © Alex Taini\nCopyright for the Polish edition © by Grupa Wydawnicza Foksal MMXV\nCopyright © for the Polish translation by Marcin Mortka, Warszawa MMXV\nPo raz kolejny chciałam zadedykować powieść Susanie.\nDzięki Twej przyjaźni moje życie stało się lepsze, a książka zyskała prawdziwe serce.\nNa bogów, w tej żałosnej imitacji królestwa jest piekielnie gorąco!” – pomyślała Celaena Sardothien. A może tak jej się tylko wydawało, ponieważ od rana leżała na skraju dachu z terakoty, osłaniając oczy ramieniem i powoli prażąc się w słońcu niczym bochenki płaskiego chleba, które miejscowa biedota układała na parapetach, gdyż nikogo nie było stać na piec z cegły.\nChleb nazywał się teggya i dziewczyna miała go dosyć. Nienawidziła smaku tego chrupkiego, czosnkowego pieczywa, którego nie mógł usunąć z podniebienia nawet kubek wody. Marzyła, aby już nigdy w życiu nie musieć go jeść.\nZapewne czuła tak, ponieważ od chwili przybycia do Wendlyn dwa tygodnie temu na nic innego nie było jej stać. Zgodnie z rozkazem Jego Królewskiej Mości Władcy Całej Ziemi króla Adarlanu dotarła do stolicy królestwa, zwanej Varese, a gdy skończyły jej się pieniądze, musiała uciekać się do kradzieży chlebków teggya i wina z wozów kupieckich. Podjęła taką decyzję po tym, jak przyjrzała się ufortyfikowanemu zamczysku, znakomicie wyszkolonym strażnikom, kobaltowym proporcom powiewającym z dumą na suchym, gorącym wietrze i uznała, że nie zabije wyznaczonych jej osób.\nOd tej pory kradła teggya oraz… wino. Było to kwaśne czerwone wino pochodzące z winnic ciągnących się wzdłuż łagodnych, niewysokich wzgórz wyrastających wokół stolicy. Z początku nie mogła go przełknąć, ale obecnie bardzo jej smakowało. Tym bardziej że od dłuższego czasu i tak na niczym jej nie zależało.\nWyciągnęła rękę, szukając glinianego dzbana, który zabrała ze sobą na dach, ale jej dłoń natrafiła na pustkę. Zaklęła. Co się, u licha, stało z winem?\nŚwiat gwałtownie przechylił się i rozbłysnął tysiącem gwiazd, gdy przewróciła się na plecy. Wysoko nad nią krążyły ptaki, utrzymujące należyty dystans od jastrzębia, który od samego rana siedział na czubku pobliskiego komina, czekając na kolejną zdobycz. Poniżej ulice targowe tętniły życiem, oślepiały kolorami i ogłuszały wrzawą. Celaena widziała ryczące osły, kupców zachwalających towary, ubrania – zarówno zamorskie, jak i dobrze jej znane, wozy toczące się z turkotem po bruku. Ale gdzie był jej…\nO, tutaj. Dzban stał schowany za ciężką, czerwoną dachówką, tak by wino się nie zagrzało. Zabójczyni ustawiła go tam kilka godzin temu, gdy wspięła się na dach, aby przyjrzeć się murom zamkowym. Przynajmniej taki miała zamiar, nim uświadomiła sobie, że o wiele bardziej wolałaby zgubić się wśród cieni. Cieni, które zdążyły się już znacznie wydłużyć, od kiedy zostały wypalone przez bezlitosne słońce Wendlyn. Wszelkie ambitne zamiary szybko nikły w takiej temperaturze.\nCelaena spróbowała pociągnąć z dzbana, ale uświadomiła sobie, że był pusty. I całe szczęście, bo już kręciło jej się w głowie. Potrzebowała wody i więcej teggya. Przydałoby się też coś na obolałą, rozbitą wargę i otartą kość policzkową – pamiątkę po wizycie w jednej z miejskich tawern wczoraj w nocy.\nDziewczyna z jękiem przewróciła się na brzuch i przyjrzała ulicom, znajdującym się kilkanaście metrów pod nią. Wiedziała, że są patrolowane przez straż. Rozpoznawała już żołnierzy i była opatrzona z ich uzbrojeniem. Poznała rutynę straży oraz mechanizm otwierania trzech ogromnych bram prowadzących do zamku. Wyglądało na to, że ród Ashryverów podchodził do kwestii bezpieczeństwa bardzo, bardzo poważnie. Minęło już dziesięć dni od przybycia dziewczyny do Varese. Podróżowała w pośpiechu, choć nie miała ochoty zabijać wyznaczonych jej ofiar. Miasto było przeogromne, więc Celaena uznała, że tak pospieszna podróż to najlepszy sposób na uniknięcie spotkania z urzędnikami imigracyjnymi. Wolała wymknąć się im aniżeli zostać wcieloną do tutejszego przewspaniałego systemu pracy. Poza tym po długich tygodniach spędzonych na morzu, gdzie mogła jedynie leżeć na wąskiej koi bądź z niemalże religijnym zapałem ostrzyć broń, potrzebowała jakiegoś urozmaicenia.\n„Jesteś tchórzem. Tylko i wyłącznie tchórzem” – powiedziała do niej Nehemia.\nSłowa te rozbrzmiewały w każdym zgrzytnięciu osełki i wlokły się za nią przez wszystkie mile morskie. Tchórz, tchórz, tchórz. Celaena poprzysięgła, że wyzwoli Eyllwe. W chwilach rozpaczy, żalu oraz wściekłości, gdy odsunęła na bok rozmyślania na temat Chaola, Kluczy Wyrda i wszystkiego, co porzuciła i straciła, zdołała ułożyć plan działania. Był on nieprawdopodobny i wręcz szalony, ale miał na celu zwrócenie wolności zniewolonemu królestwu. Dziewczyna pragnęła odnaleźć i zniszczyć Klucze Wyrda, z których pomocy skorzystał król Adarlanu, budując swe przeklęte imperium. Była gotowa poświęcić własne życie, aby zrealizować ten cel. Ona jedna przeciwko królowi. Tak to powinno wyglądać. Nikt oprócz niej nie może znaleźć się w niebezpieczeństwie, nikt nie może ucierpieć oprócz niej samej. Tylko potwór mógł zniszczyć innego potwora.\nSkoro już znalazła się tutaj za sprawą Chaola, który chciał dla niej dobrze, ale popełnił błąd, przynajmniej mogła zdobyć odpowiedzi na nurtujące ją pytania. W całej Erilei żyła tylko jedna osoba tak stara jak Klucze Wyrda. Były one dziełem wojowniczej rasy demonów, która nadała tym trzem przedmiotom tak wielką moc, że ukrywano je od tysięcy lat i niemalże wymazano z ludzkiej pamięci. Osobą tą była królowa Maeve, władczyni istot Fae. Maeve wiedziała o wszystkim i nie było się czemu dziwić – stąpała po ziemi od zarania dziejów. Pierwszym elementem niemądrego, idiotycznego planu Celaeny było więc odnalezienie Maeve, zdobycie wiedzy o sposobach zniszczenia Kluczy Wyrda i powrót do Adarlanu.\nPrzynajmniej tyle mogła zrobić dla Nehemii i… i dla wielu innych ludzi. W niej samej ziała bowiem pustka. Pozostały jedynie popioły, czeluść i żelazna przysięga, wyryta w jej sercu, przysięga złożona przyjaciółce, która naprawdę dobrze ją znała.\nGdy statek wszedł do największego portu Wendlyn, zabójczyni z podziwem przyglądała się ostrożnym działaniom załogi. Marynarze zaczekali bowiem na bezksiężycową noc, a następnie zaprowadzili Celaenę i inne uchodźczynie z Adarlanu na galerę, która prześlizgnęła się przez tajemne wyrwy w rafie koralowej. Rafa stanowiła główny system zabezpieczeń przed inwazją legionów Adarlanu. Rozpracowanie go było jednym z celów misji Celaeny jako Królewskiej Obrończyni. Dziewczyna nie przestawała myśleć o tym, jak uchronić Chaola oraz rodzinę Nehemii przed śmiercią z ręki króla. Władca Adarlanu poprzysiągł bowiem, że uczyni to, jeśli zabójczyni nie zdobędzie tajnych planów obrony morskiej Wendlyn oraz nie zamorduje króla wraz z następcą tronu podczas dorocznego balu z okazji przesilenia letniego. Dziewczyna odepchnęła od siebie ponure myśli, gdy wraz z pozostałymi uciekinierkami dotarły na brzeg i zostały postawione przed obliczem władz portowych.\nWiele kobiet nosiło rany zarówno na ciele, jak i na duszy. Ich oczy nadal błyszczały koszmarami, które przypadły im w udziale w Adarlanie. Celaenie udało się zniknąć podczas zamieszania związanego ze schodzeniem na brzeg, ale mimo to przyczaiła się na dachu i odprowadziła wzrokiem uchodźczynie wchodzące do budynku, w którym spodziewały się otrzymać nowe domy oraz zatrudnienie. Zabójczyni wiedziała, że urzędnicy mogą je później zabrać w odludne miejsce i zrobić z nimi to, co im się żywnie podoba. Mogli je sprzedać lub w inny sposób skrzywdzić. Były tylko niechcianymi, pozbawionymi wszelkich praw uciekinierkami. Nie mogły się niczemu sprzeciwić.\nCelaeną nie kierowały tylko jej własne obsesje. Nehemia na pewno zostałaby do końca, aby się przekonać, że kobietom nic się nie stało. Zabójczyni wiedziała o tym i wyruszyła w drogę do stolicy dopiero wtedy, gdy nabrała takiej pewności.\nNie miała pojęcia, jak wprowadzić w życie pierwszy etap swojego planu, więc dla zabicia czasu postanowiła poszukać sposobu na wdarcie się do zamku. Dzięki temu może przestanie myśleć o Nehemii…\nNa razie szło jej nieźle. Ukrywając się w niewielkich lasach i stodołach, przemykała niczym cień przez wiejskie tereny.\nWendlyn. Kraj mitów i potworów, legend i ucieleśnionych koszmarów.\nPodczas wędrówki Celaena natrafiała na gorące, kamieniste pustynie oraz gęste lasy, które w miarę jak podnosił się teren, zieleniały coraz intensywniej. Wybrzeże oraz okolice głównego portu były suche, jakby promienie słońca wypaliły tam wszelką roślinność. Bardzo się różniły od wilgotnego, zamarzniętego zimą imperium, które pozostawiła za sobą. Wendlyn bez wątpienia był krainą obfitości oraz możliwości, w której ludzie nie zagarniali dla siebie wszystkiego, na co mieli ochotę, w której nie zamykano na noc drzwi, a nieznajomych na ulicy obdarzano uśmiechem. Celaena jednakże nie dbała o to, czy ktoś się do niej uśmiechał, czy też nie. Wraz z upływem czasu przestawało jej zależeć na czymkolwiek. Determinacja, wściekłość oraz inne uczucia, z którymi opuściła Adarlan, powoli gasły, pożerane przez drążącą ją pustkę.\nPo czterech dniach podróży zabójczyni ujrzała wreszcie ogromną stolicę wzniesioną u stóp wzgórz. Miała przed sobą Varese, miejsce narodzin jej matki, tętniące życiem serce królestwa. Varese było miastem czystszym od Rifthold, a klasa średnia była tu liczna i zamożna, ale nadal pozostawało taką samą stolicą jak inne, ze slumsami, ciemnymi zaułkami, dziwkami oraz hazardzistami. Odnalezienie przestępczego światka nie zabrało dziewczynie wiele czasu.\nNa ulicy poniżej trzech strażników zatrzymało się na pogawędkę. Celaena oparła podbródek na dłoniach. Podobnie jak inni strażnicy mężczyźni mieli na sobie lekkie zbroje i nosili sporo broni. Jeśli wierzyć plotkom, Wendlyńczycy byli szkoleni przez Fae, aby walczyć bez litości, szybko i podstępnie. Celaena nie chciała tego sprawdzać z wielu powodów. Miejscowi wydawali się o wiele czujniejsi niż typowi strażnicy z Rifthold, mimo że nie zauważyli czyhającej nad nimi zabójczyni, ale dziewczyna wiedziała, że na razie stanowi zagrożenie wyłącznie dla siebie. Nawet prażąc się na dachach kamienic i myjąc ukradkiem w którejś z licznych miejskich fontann, nadal czuła krew Archera Finna ściekającą na jej włosy i skórę. Pomimo nigdy niemilknącej wrzawy Varese nadal słyszała jęki Archera, którego zadźgała w tunelu pod zamkiem. Pomimo upału i wypijanego wina nadal widziała przerażenie na twarzy Chaola, gdy dowiedział się o jej powiązaniach z Fae oraz ogromnej, mrocznej mocy, która mogła ją zniszczyć. Często zastanawiała się, czy kapitan rozwiązał zagadkę, którą zadała mu w dokach Rifthold. A jeśli odkrył prawdę? Cóż, nie pozwalała sobie brnąć w tego typu rozważania. Nie był to odpowiedni moment na myślenie o Chaolu, prawdzie czy jakiejkolwiek innej kwestii, która rozrywała jej duszę na strzępy.\nDelikatnie dotknęła pękniętej wargi i skrzywiła się, spoglądając na strażników. Grymas ust sprawił, że zabolało ją jeszcze bardziej. Zasłużyła sobie na ten cios w bójce, którą sprowokowała zeszłej nocy. Przecież wbiła tamtemu facetowi jądra w żołądek. Nic dziwnego, że się wściekł, gdy wreszcie złapał oddech. Wściekł się? Mało powiedziane. Celaena odsunęła dłoń od ust i przez chwilę przyglądała się straży. Nie przyjmowali łapówek od kupców, nikogo nie straszyli grzywnami, nad nikim się nie znęcali jak ich koledzy z Rifthold. Każdy urzędnik czy żołnierz, którego tu widziała, wydawał się taki… dobry.\nRównie dobry jak Galan Ashryver, następca tronu Wendlyn.\nRozdrażniona Celaena pokazała język strażnikom, rynkowi, jastrzębiowi na pobliskim kominie, zamkowi i mieszkającemu w nim księciu. Żałowała, że tak szybko skończyło jej się wino.\nSposób na wkradnięcie się do zamku odkryła dziesięć dni temu. Trzy dni po przybyciu do Varese. Tydzień od owego okropnego dnia, kiedy to wszystkie jej plany legły w gruzach.\nOwionął ją ożywczy wiatr, niosący aromat przypraw znad straganów stojących wzdłuż sąsiedniej ulicy. Rozpoznała tymianek, gałkę muszkatołową i kminek. Wciągnęła powietrze głęboko w płuca, chcąc, by rozjaśniło jej w głowie. Z jednego z okolicznych górskich miast przypłynęło echo dzwonów, a gdzieś na placu grupa minstreli zaczęła grać wesołą melodię. Nehemii bardzo by się tu podobało.\nŚwiat niespodziewanie zadygotał i znikł w głębi, która wyrosła w sercu dziewczyny. Nehemia nigdy nie ujrzy Wendlyn. Nigdy nie usłyszy górskich dzwonów ani nie będzie spacerować po targu przypraw. Celaenie zrobiło się ciężko na sercu.\nWydawało jej się, że ułożyła świetny plan. Spędziła wiele czasu na rozgryzaniu fortyfikacji zamkowych i wymyślaniu sposobu na dotarcie do Maeve, od której miała wydobyć prawdę o Kluczach. Wszystko układało się idealnie aż do tego przeklętego przez bogów dnia, gdy uświadomiła sobie, że straż codziennie o drugiej po południu zostawia lukę w południowym odcinku systemu obronnego. Poznała wówczas system otwierania bram i wkrótce zakradła się na dach kamienicy jakiegoś arystokraty, aby obserwować wyjazd Galana Ashryvera. Zobaczyła jego oliwkową skórę i ciemne włosy, dostrzegła nawet turkusowe oczy, identyczne jak jej, przez co na ulicach nosiła kaptur, ale krew w żyłach zmroziły jej dopiero wiwaty ludzi. Witali jego, swego księcia. Adorowali go, uwielbiali jego śmiały uśmiech i lekką zbroję błyszczącą w niekończącym się słońcu. Krzyczeli z radością, gdy wyjeżdżał na czele oddziału na północne wybrzeże, by kontynuować łamanie blokady. Łamanie blokady… Książę – wyznaczony jej cel – łamał blokadę nałożoną przez Adarlan, a ludzie wysławiali go i uwielbiali!\nPrzeskakując z dachu na dach, śledziła następcę tronu i jego ludzi przejeżdżających przez ulice miasta. Wystarczyłaby jedna strzała posłana między te turkusowe oczy i nigdy by już nie wstał. Niemniej jednak wiwaty stawały się coraz głośniejsze, a ludzie rzucali kwiaty, promieniejąc dumą ze swego idealnego, wspaniałego księcia…\nCelaena dotarła do bram, w chwili gdy je otwierano, aby wypuścić oddział. Galan Ashryver wyjeżdżał, aby zdobywać chwałę i walczyć o dobro oraz wolność swego królestwa. Dziewczyna stała na dachu dopóty, dopóki następca tronu nie stał się jedynie plamką na horyzoncie. Potem weszła do najbliższej tawerny i wszczęła najkrwawszą bijatykę w swoim życiu. Znikła na sekundę przed pojawieniem się straży miejskiej. Chwilę później, wycierając nos w brudną od krwi koszulę i plując krwią na bruk, uznała, że nie ma zamiaru kiwnąć palcem w żadnej sprawie.\nJej plany były nic niewarte. Galan i Nehemia powiedliby świat ku wolności i wspólnie zwyciężyliby króla Adarlanu. Nehemia jednakże nie żyła, a złożona przez Celaenę przysięga, idiotyczna i żałosna, była warta tyle co błoto na ulicy. Sam Galan nie miał szans w starciu z Adarlanem, choć miał całą armadę na swe rozkazy. Skoro Nehemia nie była już w stanie powstrzymać króla, plan odnalezienia Maeve nie miał sensu.\nNa szczęście zabójczyni nie natknęła się jeszcze na żadną z istot Fae i nigdzie nie spostrzegła nawet pobłysku magii. Cieszyło ją to, gdyż robiła, co w jej mocy, aby tego uniknąć. Jeszcze przed ujrzeniem Galana trzymała się z dala od straganów, na których sprzedawano wszystko, od błyskotek po eliksiry, i rynków, na których występowali uliczni artyści i handlowali rzemieślnicy. Szybko dowiedziała się, w których tawernach spotykają się czarodzieje, i omijała je szerokim łukiem. Czyniła to dlatego, że czasami, gdy znalazła się w zasięgu czyjejś mocy, budziła się w niej mrowiąca, wijąca się istota.\nMinął tydzień od chwili, gdy porzuciła swój plan i przestało jej na czymkolwiek zależeć. Podejrzewała, że upłynie wiele czasu, nim uzna, że naprawdę ma dość smaku teggya, wszczynania bójek co wieczór i picia kwaśnego wina na dachach.\nMiała wyschnięte gardło, a w brzuchu jej burczało. Zsunęła się z dachu powoli i ostrożnie, bynajmniej nie ze względu na czujnych strażników, ale dlatego, że kręciło jej się w głowie. Czuła, że nieźle by się poobijała, gdyby próbowała zeskoczyć. Z niechęcią spojrzała na wąską bliznę na dłoni. Była to nędzna pamiątka żałosnej przysięgi, którą złożyła nad zamarzniętym grobem Nehemii jakiś miesiąc temu, a także pamiątka wszystkich innych rzeczy, które jej nie wyszły, i osób, które zawiodła. Wciąż miała pierścień z ametystem otrzymany od Chaola. Co noc grała o niego, traciła go i odzyskiwała przed wschodem słońca. Pomimo tego, co się wydarzyło, pomimo częściowego udziału kapitana w śmierci Nehemii, pomimo przerwania tego, co było między nimi, nie potrafiła pozbyć się pamiątki. Trzykrotnie przegrała pierścień w karty, ale odzyskiwała go za każdym razem, nie przebierając w środkach. Sztylet wbity między żebra zazwyczaj okazywał się o wiele bardziej przekonujący niż tysiące słów.\nJakimś cudem Celaenie udało się zleźć na ulicę, gdzie natychmiast oślepiły ją cienie. Oparła się o chłodny, kamienny mur i czekała, aż jej wzrok przyzwyczai się, a w głowie przestanie wirować. Ależ się stoczyła… Jak długo potrwa, zanim znajdzie się na samym dnie?\nNajpierw poczuła smród obcej kobiety, a dopiero potem zobaczyła jej wielkie, pożółkłe oczy i zeschnięte, rozchylone wargi.\n– Won, kocmołuchu! Nie chciałabym znaleźć się w twojej skórze, jak cię jeszcze raz dorwę przed moimi drzwiami!\nCelaena cofnęła się, mrugając oczami. Owe drzwi były zaledwie dziurą w ścianie, wypełnioną najrozmaitszymi odpadkami i workami z dobytkiem. Kobieta zaś okazała się zgarbioną staruszką z tłustymi włosami i zepsutymi zębami. Dziewczyna zamrugała i obraz stał się wyraźniejszy. Staruszka była rozjuszona, na wpół szalona i brudna. Zabójczyni uniosła dłonie i cofnęła się o kilka kroków.\nKobieta splunęła. Flegma wylądowała na bruku tuż obok zakurzonych butów dziewczyny. Celaena nie miała siły, aby wzbudzić w sobie obrzydzenie lub wściekłość. Odeszłaby bez słowa, gdyby nie to, co właśnie ujrzała.\nA patrzyła na swoje ubranie, brudne, poplamione i podarte. Cuchnęła straszliwie, a owa żyjąca na ulicy starucha właśnie uznała, że jest kimś takim jak ona sama, inną żebraczką walczącą o miejsce. Cóż. Czyż to nie wspaniałe? Chyba właśnie sięgnęła dna. Pewnie któregoś dnia będzie się z tego śmiać, o ile zdoła zapamiętać ten incydent. Zresztą nie mogła sobie przypomnieć, kiedy śmiała się po raz ostatni. Przynajmniej mogła teraz pocieszyć się tym, że gorzej już nie będzie.\nWtedy usłyszała jednak niski męski śmiech dobiegający z cieni za jej plecami.\nMężczyzna był Fae.\nPo dziesięciu latach egzekucji, spaleń i prześladowań Celaena patrzyła na mężczyznę Fae idącego w jej kierunku. Fae czystej krwi. Znalazł się tak blisko, że o ucieczce nie było mowy. Żebraczka i pozostali ludzie na ulicy zamilkli. Zapadła cisza tak głęboka, że słychać było dzwony bijące w odległych górach.\nNieznajomy był wysokim, barczystym, muskularnym mężczyną, który aż emanował energią. Zatrzymał się w strumieniu światła słonecznego. Jego srebrne włosy lśniły.\nLekko spiczaste uszy i nieco przedłużone kły wystarczyłyby, aby przerazić wszystkich w uliczce, łącznie ze skamlącą teraz szaloną żebraczką. Serce Celaeny zmroził jednak tatuaż ciągnący się wzdłuż lewej strony surowej, ogorzałej od słońca twarzy. Szereg znaków można by uznać za ornament, ale dziewczyna pamiętała język Fae na tyle, by wiedzieć, że to słowa zaczynające się na wysokości skroni, które spływały w dół po szczęce oraz szyi i nikły za połą jasnego kaftana. Zabójczyni miała przeczucie, że tatuaże ciągną się po całym ciele nieznajomego, a jego strój kryje wiele sztuk broni. Sięgając po sztylet schowany pod płaszczem, pomyślała, że Fae mógłby uchodzić za przystojnego, gdyby w jego zielonych oczach nie kryła się agresja.\nNazwanie go młodzieńcem byłoby błędem. Zlekceważenie go byłoby jeszcze większą pomyłką, nawet gdyby nie nosił miecza przytroczonego do pleców i paskudnie wyglądających noży przy pasie. Poruszał się ze śmiercionośną gracją i rozglądał się, jakby właśnie wkroczył na arenę.\nRękojeść sztyletu była ciepła. Celaena przybrała odpowiednią pozycję, z zaskoczeniem łapiąc się na tym, że odczuwa lęk. Dobrze przynajmniej, że strach obudził w niej zmysły, uśpione od trzech tygodni.\nWojownik Fae szedł powoli ulicą. Jego skórzane, sięgające kolan buty nie wydawały żadnych dźwięków. Ulicznicy i żebracy cofali się w cień, umykali ku zalanym słońcem ulicom lub chowali się gdzie popadnie. Robili wszystko, by zejść mu z drogi.\nCelaena od razu wiedziała, że przyszedł tu po nią. Wiedziała też, kto go przysłał.\nSięgnęła po Oko i z przerażeniem odkryła, że już go nie ma. Oddała amulet Chaolowi, gdyż był to jedyny sposób, w jaki mogła zapewnić mu ochronę. Pewnie go wyrzucił zaraz po tym, jak uzmysłowił sobie prawdę i mógł teraz bez wyrzutów sumienia ogłosić się jej wrogiem. A może powiedział o wszystkim Dorianowi.\nInstynkt podszeptywał Celaenie, by wskoczyła na dach po rynnie, ale przypomniała sobie o swoim porzuconym planie. Czyżby któryś z bogów zlitował się i rzucił jej kość na zachętę? Musiała się przecież spotkać z Maeve, a miała przed sobą jednego z elity jej wojowników. Nieznajomy był gotów do walki, ale emanująca z niego silna aura wskazywała, że nie jest z tego do końca zadowolony.\nNa uliczce panowała cisza jak na cmentarzu. Fae taksował ją wzrokiem. Jego nozdrza poruszały się delikatnie, jak gdyby… Jak gdyby próbował pochwycić jej zapach. Celaena przypomniała sobie ze złośliwą satysfakcją, że okropnie śmierdzi, ale po chwili doszła do wniosku, że obcemu nie zależało na zapachu jej ciała. Nie, on próbował odkryć jej właściwy zapach, wskazujący na jej ród i pochodzenie. Gdyby wypowiedział jej imię na głos przed tymi ludźmi… Cóż, Celaena nie miała wątpliwości, że Galan Ashryver pospiesznie powróciłby do domu i nakazałby strażom zachować szczególną ostrożność, a przecież nie o to jej chodziło. Tymczasem ów drań wyglądał na takiego, który chętnie by tak uczynił, choćby po to, by udowodnić, że to on panuje nad sytuacją. Dziewczyna skoncentrowała się więc, zebrała wszystkie siły i podeszła ostrożnie do niego, próbując sobie przypomnieć, jak zachowałaby się w tej sytuacji kilka miesięcy temu, zanim jej świat runął.\n– Miłe spotkanie, przyjacielu – prychnęła niczym kotka.\n– W istocie, miłe.\nNie zważała na szok na twarzach gapiów. Skupiła się tylko na ocenianiu możliwości przeciwnika. Trwał naprzeciwko niej nieruchomo, ze spokojem, który nosili w sobie wyłącznie nieśmiertelni. Celaena uspokoiła bicie serca i wyciszyła oddech. Wojownik zapewne słyszał jedno i drugie, a do tego umiał wyczuć wszystkie jej emocje. Nigdy w życiu nie zdołałaby go zmylić brawurą. Istotę, która chodziła po ziemi od wielu wieków, trudno było czymkolwiek zaskoczyć. O pokonaniu jej również nie miała co marzyć. Była Celaeną Sardothien, ale teraz miała naprzeciwko siebie doświadczonego wojownika Fae. Zatrzymała się więc w odległości dwóch metrów od niego. Na bogów, ależ był potężny!\n– Cóż za miła niespodzianka – powiedziała głośno, by wszyscy ją usłyszeli. Kiedy po raz ostatni mówiła cokolwiek z życzliwością? Ba, nie mogła sobie przypomnieć swego ostatniego pełnego zdania. – Sądziłam, że mamy się spotkać przy bramie miasta.\nNa szczęście nie ukłonił się jej. Jego surowa twarz nawet nie drgnęła. Niech sobie myśli, co chce. Była pewna, że jej wygląd całkiem go zaskoczył. Cóż, bez wątpienia wybuchł śmiechem, gdy żebraczka wzięła ją za jedną ze swoich.\n– Chodźmy – rzekł.\nJego niski głos, w którym zabrzmiała nuda, odbił się echem od kamiennych ścian. Fae odwrócił się i ruszył w stronę wyjścia z uliczki. Celaena gotowa była postawić wszystkie pieniądze, że skórzane karwasze na jego przedramionach skrywały ostrza. Szykowała jakąś złośliwą ripostę, choćby po to, by wyczuć jego nastrój, ale ludzie nadal przyglądali się zajściu, Fae zaś szedł przed siebie, nie spojrzawszy na nikogo. Nie miała pojęcia, czy zrobiła na nim wrażenie, czy może czuł do niej obrzydzenie.\nWyszła w ślad za wojownikiem na zalaną słońcem ulicę i razem ruszyli przez tłum. Mężczyzna ignorował ludzi, którzy przerywali pracę i tłoczyli się dookoła, by im się przyjrzeć. Nie oglądając się na towarzyszkę, podszedł do pary zwyczajnych koni uwiązanych przy korycie przy jednym z placów. Celaenie zawsze się wydawało, że Fae wybierali szlachetniejsze rumaki. Przypuszczalnie wojownik przybył tu na innym wierzchowcu, a na miejscu nabył pośledniejsze.\nWszyscy Fae dysponowali zwierzęcą formą. Dziewczyna akurat znajdowała się w swojej, gdyż dla Fae śmiertelny człowiek był zwierzęciem w tym samym stopniu co ptaki krążące im nad głowami. Ciekawe, w co on mógł się zmienić? Uznała, że pasuje do niego wilk. Kaftan Fae spływał bowiem niczym wilcza sierść, a jego kroki były niebywale ciche. A może górski kot? W jego ruchach kryła się przecież drapieżna gracja.\nFae wskoczył na większą z klaczy, pozostawiając jej srokate zwierzę, które wydawało się bardziej zainteresowane znalezieniem czegoś do jedzenia niż dłuższą wędrówką. Przynajmniej pasowali do siebie.\nDziewczyna nie oczekiwała żadnych wyjaśnień. Wsunęła swe zawiniątko do juków i obciągnęła rękawy, by zasłaniały wąskie blizny na nadgarstkach – pamiątki po ciężkich kajdanach i pobycie w kopalni soli. Jej przeszłość nie powinna nikogo interesować. Maeve również. Im mniej o niej wiedzieli, tym mniej faktów mogli użyć przeciwko niej.\n– Poznałam w życiu paru ponurych, pogrążonych w myślach wojowników, ale ty chyba przebijasz ich wszystkich.\nFae odwrócił się ku niej, a Celaena ciągnęła:\n– O, jesteś tu. Fajnie. Myślę, że wiesz, z kim masz do czynienia, a więc nie będę zawracać sobie głowy przedstawianiem się, ale zanim mnie wywieziesz bogowie wiedzą dokąd, chciałabym poznać twoje imię.\nWojownik zacisnął usta i rozejrzał się po placyku. Każdy z gapiących się na nich ludzi natychmiast znalazł sobie coś do pracy. Gdy tłum się rozproszył, powiedział:\n– Zauważyłaś już tyle, że bez trudu dojdziesz do tego, kim jestem.\nMówił wspólną mową z subtelnym akcentem. Gdyby Celaena była w lepszym nastroju, zapewne uznałaby, że jest miły dla ucha.\n– No dobra. Ale jak mam cię nazywać? – Dziewczyna złapała łęk siodła, ale nie wskoczyła na klacz.\nJego tatuaż zdawał się pochłaniać blask słońca. Był bardzo ciemny, jakby został przed chwilą wykonany.\n– A więc dobrze, Rowan…\nUps, nie spodobał mu się jej ton. Fae zmrużył lekko oczy, jakby ją ostrzegał, ale dziewczyna ciągnęła:\n– Czy wolno mi spytać, dokąd jedziemy?\nWciąż była pijana albo właśnie osiągnęła kolejny poziom apatii. Nikt przy zdrowych zmysłach nie zwracał się w ten sposób do Fae. Nic nie mogło jej jednak powstrzymać. Czuła, jakby bogowie, Wyrd albo nici przeznaczenia ze wszystkich sił usiłowali wepchnąć ją z powrotem na obraną przez nią wcześniej ścieżkę.\n– Zabieram cię tam, gdzie zostałaś wezwana.\nJeśli w istocie miała niebawem ujrzeć Maeve i zadać jej kilka pytań, nie przejmowała się tym, w jaki sposób dostanie się do Doranelle i w czyim towarzystwie.\n„Zrób to, co należy” – przykazała jej Elena.\nJak zwykle pominęła wszelkie szczegóły i nie powiedziała jej, co takiego właściwie należy zrobić po dotarciu do Wendlyn, ale podróż wydawała się ciekawszym obrotem wydarzeń od jedzenia czosnkowego chleba, picia kradzionego wina oraz uchodzenia za żebraczkę. Niewykluczone, że za trzy tygodnie wejdzie na statek i popłynie do Adarlanu z gotowym rozwiązaniem.\nTakie myśli powinny dodać jej energii, ale tak się nie stało. Celaena bez słowa dosiadła konia. Nie chciało jej się mówić. Wystarczyła chwila rozmowy, aby całkiem ją zniechęcić do kolejnych. Dobrze, że Rowan również nie miał ochoty się odzywać. Wyjechali z miasta żegnani przez machających do nich żołnierzy.\nPodczas jazdy wojownik nie pytał, dlaczego znalazła się w Wendlyn ani co robiła przez ostatnich dziesięć lat, odkąd świat trafił szlag. Jechał przed siebie z kapturem nasuniętym na srebrne włosy, lecz nadal na pierwszy rzut oka było widać, że nie jest człowiekiem. Był jednocześnie wcieleniem wojownika i prawa.\nJeśli w istocie był tak stary, jak sądziła, spodziewała się, że wiek jakoś odznaczy się na jego wyglądzie. Podświadomie oczekiwała, że usłyszy syk wypalającej się powoli energii nieśmiertelności. Mimo to wiedziała, iż zapewne mógłby ją zabić bez wahania i zająć się kolejnym zadaniem, wolny od wszelkich wyrzutów sumienia.\nNie poruszyło jej to tak bardzo, jak powinno.\nOd jakiegoś miesiąca Chaola prześladował ten sam sen. Pojawiał się co noc i nie znikał aż do przebudzenia. Archer Finn jęczał, gdy Celaena wbijała mu sztylet w serce. Dziewczyna obejmowała przystojnego kawalera do towarzystwa niczym kochanka, ale gdy spojrzała ponad jego ramieniem, jej oczy były martwe. Puste.\nPotem sen się zmieniał. Chaol, nie mogąc powiedzieć ani słowa ani poruszyć się, stał i patrzył, jak złocisto-brązowe włosy Archera ciemnieją, a wykrzywiona grymasem bólu twarz staje się obliczem Doriana.\nNastępca tronu drgnął i dziewczyna przytrzymała go mocniej, raz jeszcze obracając sztylet w ranie, a potem pozwoliła Dorianowi osunąć się na szare kamienie podziemnego korytarza. Krew zbierała się szybko, za szybko, lecz Chaol nadal nie mógł się poruszyć. Nie mógł podejść ani do przyjaciela, ani do kobiety, którą kochał.\nPojawiały się kolejne rany, płynęła krew, coraz więcej krwi. Znał te obrażenia. Nigdy nie widział ciała, ale czytał raporty i wiedział, co Celaena zrobiła z zabójcą o imieniu Grób. Wypatroszyła go w zemście za zabicie Nehemii.\nDziewczyna opuściła sztylet. Krople krwi ściekały do czerwonej kałuży wokół ciała Doriana, tworząc symetryczne kręgi. Odchyliła głowę, oddychając głęboko, wdychając zapach śmierci, wchłaniając ją w głąb swej duszy. Rozkoszowała się zemstą na wrogu, na swym prawdziwym wrogu, na Imperium Havilliardów.\nSen znowu się zmienił. Tym razem to Chaol leżał, a Celaena wiła się nad nim. Głowę miała odrzuconą do tyłu, a na zbryzganej krwią twarzy widniała ta sama ekstaza.\nWspomnienie snu umknęło, gdy Chaol zamrugał oczami i spojrzał na Doriana, który siedział obok niego przy ich starym stole w Wielkiej Sali Jadalnej. Czekał na jego odpowiedź. Westfall uśmiechnął się do niego przepraszająco, ale książę nie odpowiedział tym samym.\n– Myślałeś o niej? – spytał cicho.\nZapytany wziął do ust kęs potrawki z jagnięciny, ale nie czuł jej smaku. Dorian był zbyt spostrzegawczy, a Chaol nie miał ochoty na rozmowę o Celaenie ani z nim, ani z nikim innym. Prawda o niej mogłaby narazić nie tylko ją, ale również wielu innych ludzi na śmierć.\n– Myślałem o moim ojcu – skłamał. – Za kilka tygodni wraca do Anielle. Mam udać się z nim.\nByła to cena za wysłanie Celaeny do bezpiecznego Wendlyn. Ojciec zdecydował się poprzeć jego pomysł, jeśli Chaol pojedzie nad Srebrne Jezioro i powróci do godności dziedzica Anielle. Przyjął tę propozycję. Byłby zresztą gotów na każdą możliwą ofiarę, byleby tylko dziewczyna i jej tajemnice były bezpieczne, nawet teraz, gdy wiedział, kim, a raczej czym była naprawdę. Nawet po tym, jak powiedziała mu o królu oraz Kluczach Wyrda. Jeśli taką cenę miał zapłacić, godził się na to bez sprzeciwu.\nDorian zerknął w stronę największego stołu, za którym posilali się król oraz ojciec Chaola. Jako następca tronu powinien siedzieć wraz z nimi, ale wolał dołączyć do przyjaciela. Zrobił to po raz pierwszy od dawna – po raz pierwszy od trudnej, nerwowej rozmowy, która miała miejsce po podjęciu decyzji o wysłaniu Celaeny do Wendlyn. Książę zrozumiałby wszystko, gdyby poznał prawdę, ale nie mógł się dowiedzieć, kim i czym była zabójczyni oraz co naprawdę zamierzał król. Istniało zbyt wielkie ryzyko, a sekrety samego Doriana były już wystarczająco niebezpieczne.\n– Słyszałem o tym, że szykujesz się do wyjazdu – rzekł ostrożnie książę. – Nie wiedziałem jednak, że te plotki są prawdziwe.\nChaol pokiwał głową. Chciał coś powiedzieć przyjacielowi, ale nie miał pojęcia co.\nNigdy nie rozmawiali o zdarzeniach, które miały miejsce w tunelach owej pamiętnej nocy. Kapitan nie chciał rozmawiać o tym, że Dorian włada magią. Gdyby król postanowił go przesłuchać, miał nadzieję, że uda mu się jakoś wytrzymać tortury i nie zdradzić tajemnicy. Wiedział ponadto, że władca dysponuje o wiele mroczniejszymi metodami wydobywania informacji niż tortury. Nie pytał więc o nic i nie rzekł ani słowa. Dorian również milczał.\nWestfall spojrzał na księcia. W jego spojrzeniu nie było nic życzliwego, ale Dorian rzekł:\n– Ja robię, co mogę, Chaol. Próbuję.\nStosunki między nimi uległy ochłodzeniu przez to, że kapitan nie omówił z księciem pomysłu wyprawienia Celaeny z Adarlanu. Chaol wiedział, że nadużył zaufania Doriana. Był również świadom, że to dla niego powód do wstydu, choć o tym księciu również nie mógł powiedzieć.\n– Pomimo tego, co się wydarzyło, wierzę, że nie jesteśmy wrogami. – Dorian uśmiechnął się lekko.\n„Zawsze będziesz moim wrogiem!” – wywrzeszczała Celaena tej nocy, gdy zginęła Nehemia. W jej krzyku pobrzmiewało dziesięć lat tłumionej nienawiści. Przez dziesięć lat skrywała największy sekret ludzkości z takim przekonaniem, że stała się całkowicie inną osobą. Celaena była bowiem Aelin Ashryver Galathynius, prawowitą dziedziczką tronu Terrasenu. Z tego względu była jego śmiertelnym wrogiem. Z tego względu była również wrogiem Doriana. Chaol nadal nie wiedział, co z tą wiedzą począć i jakie to miało dla nich znaczenie. Wiedział tylko tyle, że przyszłość, którą sobie kiedyś wymarzył, legła w gruzach.\nWidział śmierć w oczach dziewczyny tej nocy w tunelu, widział towarzyszące jej gniew, wyczerpanie i smutek. Widział jej szaleństwo po śmierci Nehemii i wiedział, w jaki sposób zemściła się na Grobie. Ani przez moment nie wątpił, że Celaena kiedyś może ponownie stracić panowanie nad sobą.\nDostrzegał w niej migotliwą ciemność, bezdenne pęknięcie przecinające jej duszę. Śmierć Nehemii wstrząsnęła nią do głębi. Jego udział w śmierci księżniczki okazał się równie potężnym wstrząsem. Był tego świadom. Modlił się tylko, aby zdołała się jakoś pozbierać. Zrozpaczona, nieprzewidywalna zabójczyni to jedno, a zrozpaczona, nieprzewidywalna królowa to coś zupełnie innego.\n– Wyglądasz, jakbyś chciał zwymiotować. – Dorian wsparł ramiona o blat stołu. – Powiedz mi, co cię gnębi.\nChaol znów patrzył tępo przed siebie. Przez jedno uderzenie serca ciężar tych wszystkich przemyśleń dokuczał mu tak bardzo, że już otworzył usta, aby coś powiedzieć, ale niespodziewanie z korytarza dobiegł łoskot mieczy uderzających w salucie o tarcze. Do Wielkiej Sali Jadalnej wszedł Aedion Ashryver, owiany złą sławą generał wojsk północnych króla Adarlanu i kuzyn Aelin Galathynius.\nZapadła cisza, umilkli nawet król i baron Anielle. Zanim Aedion pokonał połowę drogi, Chaol wyrósł przy podwyższeniu zajmowanym przez władcę.\nBynajmniej nie chodziło o to, że młody generał stanowił zagrożenie. Większe niebezpieczeństwo kryło się w jego pozie. Kroczył z gracją, uśmiechał się do wszystkich, a jego złociste, sięgające ramion włosy mieniły się w blasku pochodni. Słowo „przystojny” nie oddawało w żaden sposób urody Aediona. Bardziej pasował przymiotnik: „przytłaczający”. Plotki nie kłamały – wysoki, muskularny generał w istocie okazał się takim wojownikiem, jakiego spodziewano się ujrzeć. Choć przywdział uroczysty strój podkreślający jego funkcję, Chaol od razu zauważył, że skóra jego lekkiej zbroi została dobrze wykonana i pięknie wykończona. Przez szeroką pierś przewiesił skórę białego wilka, a do pleców przytroczył okrągłą tarczę oraz wyglądający na starożytny miecz. Lecz jego twarz, jego oczy… Na bogów!\nKapitan położył dłoń na rękojeści miecza i narzucił swej twarzy całkowitą obojętność. Udawałby brak zainteresowania, nawet gdyby Wilk Północy rzucił się na niego, aby go zabić.\nAedion miał oczy Celaeny. Oczy Ashryverów. Oszałamiające, turkusowe oczy z plamkami złota w środku, równie jasnymi jak jej włosy. A same włosy? Nawet odcień się zgadzał. Gdyby Aedion nie miał dwudziestu czterech lat, a jego skóra nie pociemniała po latach walk w górach Terrasenu, mogliby wręcz uchodzić za bliźnięta! Dlaczego władca wiele lat temu postanowił zachować mężczyznę przy życiu? Dlaczego chciało mu się wyszkolić go na jednego z najlepszych generałów? Aedion był księciem z rodu Ashryverów, wychowanym na dworze Galathyniusów, a mimo to służył królowi.\nNie przestając się uśmiechać, podszedł teraz do stołu swojego władcy i złożył mu ukłon tak płytki, że Chaol nie mógł otrząsnąć się ze zdumienia.\n– Wasza Wysokość – oznajmił. Jego oczy lśniły oszałamiająco i kapitan rozejrzał się ukradkiem, aby sprawdzić, czy król bądź ktokolwiek inny dostrzega podobieństwo, które mogłoby skazać nie tylko samego Aediona, ale również Chaola, Doriana i wszystkich, na kim mu zależało. Dostrzegł jednakże tylko lekki, pełen satysfakcji uśmiech ojca.\n– Oczekiwałem cię tu jakiś miesiąc temu.\nAedion wzruszył ramionami.\n„Cóż za tupet” – pomyślał Chaol.\n– Proszę o wybaczenie. Jelenie Rogi zostały odcięte przez ostatnie zimowe burze. Wyjechaliśmy w pierwszej dogodnej chwili.\nWszyscy obecni wzruszyli ramionami. Temperament i bezczelność Aediona były wręcz legendarne, co między innymi zadecydowało o przydzieleniu mu placówki na dalekiej północy. Chaol zawsze uważał, że trzymanie go z daleka od Rifthold to mądry pomysł, tym bardziej że Aedion wydawał się dwulicowym draniem, a jego legion zwany Zgubą słynął z doświadczenia oraz brutalności. Po co król wezwał go do stolicy?\nWładca uniósł kielich i zakręcił winem.\n– Nie słyszałem, by twój legion dotarł do Rifthold.\n– Bo nie dotarł.\nChaol przygotował się w duchu na rozkaz stracenia Aediona, modląc się, aby to nie jemu przypadło to zadanie.\n– Kazałem ci przyprowadzić twoich żołnierzy, generale – zagrzmiał król.\n– A ja jak głupi myślałem, że stęskniliście się za mną, panie! – odparł mężczyzna. Władca warknął głucho, a wtedy Aedion dodał: – Będą tu za jakiś tydzień. Nie chciałem przegapić ani chwili zabawy. – Ponownie wzruszył szerokimi ramionami i rzucił: – Przynajmniej nie przyjechałem z pustymi rękami. – Strzelił palcami i pojawił się giermek niosący spore zawiniątko. – Dary z Północy, panie. Wyrazy uznania z ostatniego splądrowanego przez nas obozu rebeliantów. Spodobają ci się.\nKról przewrócił oczami i machnął ręką na giermka.\n– Zanieś je do moich komnat. Twe tak zwane dary, Aedionie, obrażają kulturalne towarzystwo.\nGenerał oraz kilka osób siedzących przy królewskim stole parsknęło cichym śmiechem. Cóż, dowódca Zguby bez wątpienia stąpał po cienkim lodzie. Przynajmniej Celaena miała na tyle zdrowego rozsądku, by nie odzywać się w obecności króla.\nZważywszy na trofea, które władca otrzymywał od dziewczyny, gdy pełniła funkcję Królewskiej Obrończyni, w zawiniątku z całą pewnością nie było złota czy diamentów. To, że Aedion miałby odrąbywać głowy i inne części ciała własnych rodaków, rodaków Celaeny, było nie do pomyślenia.\n– Zarządziłem na jutro spotkanie rady, generale. Chcę, abyś się tam pojawił – rzekł król.\n– Twoje życzenie jest dla mnie rozkazem, Wasza Wysokość. – Aedion położył sobie dłoń na piersi.\nChaol ze zgrozą zauważył, że na palcu generała połyskuje czarny pierścień, dokładnie taki sam, jaki nosił król, Perrington oraz pozostali ludzie pod kontrolą władcy. To by wyjaśniało, dlaczego król tolerował bezczelne zachowanie generała. W gruncie rzeczy wszystkie jego życzenia w istocie stawały się dla Aediona rozkazem.\nKról odprawił Chaola skinieniem. Kapitan ukłonił się, nie okazując żadnych emocji. Miał ogromną ochotę odejść jak najdalej od stołu i od władcy, człowieka, który dzierżył losy całego świata w swoich zakrwawionych rękach. Jak najdalej od ojca, który widział zbyt wiele. Jak najdalej od generała, który obchodził teraz salę, poklepywał mężczyzn po plecach i mrugał do kobiet.\nWrócił na swoje miejsce, opanowując wzburzenie i lęk. Usiadł obok Doriana i zauważył, że ten marszczy brwi.\n– Dary – prychnął. – Na bogów, on jest nie do zniesienia.\nChaol nie mógł się z tym nie zgodzić. Aedion nosił pierścień króla, ale bez wątpienia nadal miał własny rozum i poza polem bitwy okazywał to samo szaleństwo co na nim. Jego rozrywki były tak wyrafinowane, że Dorian w porównaniu z nim wychodził na ascetę. Chaol nigdy nie spędził z generałem wiele czasu i nie miał na to ochoty, ale książę znał go dobrze od wielu lat.\nPoznali się, gdy byli dziećmi, jeszcze w czasach pokoju, kiedy Dorian wraz z ojcem odwiedzali Terrasen. Młody książę poznał wówczas Aelin, czyli Celaenę. Dobrze, że nie było jej teraz na dworze, bynajmniej nie ze względu na pierścień, ale zbrodnie, które Aedion popełniał na własnych rodakach.\nGenerał opadł na ławkę obok nich, niczym drapieżnik oceniający zdobycz.\n– Podczas mojej ostatniej wizyty siedzieliście we dwóch na tych samych miejscach. Dobrze, że niektóre rzeczy się nie zmieniają – oznajmił.\nNa bogów, ta twarz! To było oblicze Celaeny, druga strona medalu. Ta sama arogancja, ten sam płonący gniew, ale w przeciwieństwie do dziewczyny, która skrzyła i mieniła się, Aedion zdawał się pulsować i tętnić. Co więcej, w jego twarzy kryło się coś o wiele paskudniejszego, o wiele bardziej gorzkiego.\nDorian znów oparł ramiona na stole i uśmiechnął się leniwie.\n– Cześć, Aedion.\nGenerał zignorował jego słowa i sięgnął po pieczone udo jagnięce. Jego czarny pierścień migotał.\n– Podoba mi się twoja nowa blizna, kapitanie. – Mężczyzna wskazał ruchem głowy cienką białą linię biegnącą wzdłuż policzka Chaola. Pozostawiła ją Celaena owej nocy, gdy zginęła Nehemia i dziewczyna zapragnęła go zabić. Była to pamiątka po tym, co utracił na zawsze. – Wygląda na to, że wreszcie zmężniałeś. No i dali ci nowy, fajny miecz, jak przystało na tak dużego chłopaka.\n– Cieszę się, że burze nie stępiły twego poczucia humoru – rzekł Dorian.\n– Całe tygodnie pod dachem, gdzie nie miałem nic do roboty poza ćwiczeniem i zaciąganiem kobiet do łóżka. Cud, że w ogóle chciało mi się opuścić góry.\n– Nie zdawałem sobie sprawy z tego, że w ogóle masz ochotę na coś, co nie służy twoim interesom.\n– A to ci czarujący duch Havilliardów – zaśmiał się Aedion i zaczął jeść.\nChaol zaczął się zastanawiać, czy istnieje jakiś powód, dla którego generał wciąż z nimi siedzi, poza tym, że uwielbiał się z nimi drażnić, gdy król nie patrzył. Niespodziewanie spostrzegł jednak, że Dorian przygląda się przybyszowi badawczo. Nie spoglądał jednakże na jego pancerz czy ramiona, ale na twarz i oczy.\n– Nie powinieneś być teraz na jakimś przyjęciu? – zwrócił się Chaol do Aediona. – Jestem zaskoczony tym, że marnujesz tu czas, podczas gdy w mieście czekają twoje ulubione rozrywki.\n– Czy w ten oto dworski sposób sugerujesz, abym cię zaprosił na moje jutrzejsze spotkanie z przyjaciółmi, kapitanie? Ciekawe. Zawsze dawałeś mi do zrozumienia, że moje towarzystwo jest poniżej twojej godności. – Aedion zwęził turkusowe oczy i uśmiechnął się przebiegle do Doriana. – Tobie jednakże bardzo podobało się na moim ostatnim przyjęciu. Rudowłose bliźniaczki, o ile dobrze pamiętam.\n– Nie chcę cię rozczarować, ale wzniosłem się ponad takie rozrywki – odparł książę.\nAedion powrócił do posiłku.\n– No to będzie więcej dla mnie.\nChaol zacisnął pięści pod stołem. Celaena nie była uosobieniem cnót, ale nigdy nie zabiła rodaka z Terrasenu. Ba, nie zgadzała się na to! Aedion zawsze był przeklętym łajdakiem, ale to, czego się dopuszczał… Czy on wiedział, co nosi na palcu? Czy zdawał sobie sprawę, że jego arogancja, pycha i bezczelność nic by nie znaczyły, gdyby król postanowił go do czegoś zmusić? Generał był niewolnikiem jego woli! Ostrzeganie Aediona nie miało jednak sensu. Gdyby się okazało, że mężczyzna jest w istocie wiernym poplecznikiem władcy, Chaol mógłby zostać stracony.\n– Co słychać w Terrasenie? – spytał Westfall, gdyż Dorian znów przyglądał się generałowi.\n– A dlaczego o to pytasz? Chcesz się upewnić, czy jesteśmy dobrze odżywieni po ciężkiej zimie, czy wielu ludzi zmarło z powodu chorób? – parsknął Aedion.\n– Sądziłem, że polowanie na buntowników to zawsze mnóstwo uciechy, jeśli ktoś ma do tego smykałkę. Mam nadzieję, że Jego Wysokość wezwał Zgubę na południe, by wreszcie dać im się wykazać w prawdziwej walce.\nAedion sięgnął po puchar z wodą. Chaol przyjrzał się wówczas rękojeści jego miecza. Matowy metal poznaczony był zadrapaniami, a jej zwieńczenie wykonano z gładkiego, spękanego rogu. Taki zwykły miecz dla jednego z najwybitniejszych wojowników Erilei?\n– To Miecz Orynthu – powiedział powoli generał. – Nagroda wręczona mi przez Jego Wysokość po mojej pierwszej zwycięskiej bitwie.\nWszyscy znali ten miecz. Był on dziedzictwem rodziny królewskiej Terrasenu, przekazywany kolejnym władcom krainy. Wedle prawa powinien należeć do Celaeny, gdyż stanowił własność jej ojca. To, że władał nim teraz Aedion i odbierał nim życie jej rodakom, było policzkiem dla niej i jej rodziny.\n– Nie wiedziałem, że obchodzą cię takie sentymentalne błahostki – rzekł Dorian.\n– Symbole kryją w sobie moc, książę. – Aedion przygwoździł go spojrzeniem. Było to spojrzenie Celaeny, nieubłagane, skrzące, wyzywające. – Byłbyś zdziwiony, jaką moc ma nadal na Północy. Przekonał wielu ludzi, by porzucili swe idiotyczne plany.\nByć może umiejętności Celaeny oraz jej spryt były typowe dla jej rodu, ale Aedion należał do Ashryverów. Nie był Galathyniusem, co oznaczało, że jego prababką była Mab, jedna z trzech Królowych Fae, niedawno mianowana boginią i czczona pod imieniem Deanny, Pani Łowów. Chaol przełknął ślinę. Zapadła cisza napięta niczym cięciwa.\n– Pokłóciliście się? – spytał Aedion, wgryzając się w mięso. – Niech no zgadnę. Pewnie o kobietę, co? Może o Królewską Obrończynię? Plotki głoszą, że to ciekawa osóbka. To dla niej wzniosłeś się ponad moje rozrywki, książątko? – Rozejrzał się. – Chyba chętnie bym ją poznał.\nChaol zwalczył pokusę pochwycenia za miecz.\nAedion obdarzył Doriana okrutnym uśmiechem.\n– Szkoda. Może i mnie przekonałaby, że pora się ustatkować.\n– Bacz na słowa! – warknął kapitan. Wyśmiałby go, ale nagle ogarnęła go przemożna ochota, aby złapać generała za gardło i zadusić go. Dorian bębnił palcami po blacie. – I okaż nieco szacunku! – dodał.\nAedion zachichotał i odgryzł ostatni kęs mięsa.\n– Jestem lojalnym sługą Waszej Wysokości i zawsze nim byłem – powiedział. Jego niebieskie oczy Ashryverów raz jeszcze omiotły Doriana. – Może więc kiedyś i ja stanę się twą dziwką?\n– Wątpię, byś dożył tych czasów – prychnął książę.\nAedion nadal jadł, ale Chaol wyczuwał, że bezlitosny generał jeszcze z nim nie skończył.\n– Plotki mówią, że niedawno zabito tu Matronę klanu wiedźm – rzucił od niechcenia. – Znikła, ale wygląda na to, że stoczyła najpierw zaciętą walkę. Pozostawiła niezłe pobojowisko.\n– A co ci do tego? – spytał ostro Dorian.\n– A to, że lubię wiedzieć, gdzie giną ludzie obdarzeni magią.\nPo plecach Chaola spłynął dreszcz. Nie wiedział wiele o wiedźmach. Celaena opowiedziała mu kilka historii i zawsze miał nadzieję, że są wyolbrzymione i przesadzone. Tymczasem w oczach Doriana zamigotał strach.\nChaol pochylił się ku gościowi.\nAedion znów go zignorował i mrugnął do księcia. Dorian rozchylił nozdrza, co było jedyną oznaką narastającej w nim wściekłości. Co więcej, powietrze wokół niego zmieniło konsystencję i stało się żywsze. Magia.\nChaol położył dłoń na ramieniu przyjaciela.\n– Chodź, spóźnimy się – skłamał. Musiał jakoś go stąd wydostać i rozładować napięcie, które narastało między dwoma mężczyznami. Ich kłótnia miałaby opłakane skutki. Książę na szczęście wykorzystał sytuację.\n– Miłego pobytu w stolicy, Aedionie – rzekł Chaol.\nDorian nie odezwał się ani słowem, a jego szafirowe oczy były lodowato zimne.\n– Jeśli masz ochotę wrócić na moment do dawnych czasów, książę, przyjęcie jest jutro w Rifthold. – Generał uśmiechnął się. Doskonale wiedział, którą strunę trącić, i nie dbał o to, że wywołuje zamęt i psuje atmosferę. To sprawiało, że był śmiertelnie niebezpiecznym przeciwnikiem, zwłaszcza dla Doriana i jego talentu magicznego. Chaol zmusił się, by pożegnać się z kilkoma podwładnymi, nim wyszedł z sali. Robił wszystko, aby wyglądać na człowieka beztroskiego i niedręczonego żadnymi zmartwieniami.\nOto do Ritfhold przybył Aedion Ashryver, cudem rozmijając się ze swą dawno zaginioną kuzynką. Co by zrobił, gdyby się dowiedział, że Aelin nadal żyje? Co by zrobił, gdyby wiedział, kim i czym się stała? Jak by zareagował na to, że poznała sekret królewskiej mocy? Stanąłby po jej stronie czy może próbowałby ją zniszczyć? Zważywszy na jego reputację oraz noszony przezeń pierścień… Nie, Chaol nie życzył sobie, aby dziewczyna w ogóle zbliżała się do generała. Nie chciał też, by ten kiedykolwiek wrócił do Terrasenu.\nZastanawiał się, ile krwi spłynie, gdy Celaena dowie się o poczynaniach kuzyna.\nChaol i Dorian szli w milczeniu do wieży księcia. Gdy skręcili w boczny korytarz i nabrali pewności, że nikt ich nie podsłuchuje, Dorian rzekł:\n– Nie musiałeś się wtrącać.\n– Aedion to świnia – warknął kapitan. Ich rozmowa mogła zakończyć się w tym momencie i nawet chciał, żeby tak było, mimo to dodał: – Bałem się, że wybuchniesz. Jak wtedy, w tunelach. – Wypuścił powietrze. – Panujesz nad sobą?\n– Czasami jest lepiej, czasami gorzej. Złość czy strach w istocie nie pomagają.\nWeszli w korytarz, który kończył się zwieńczonymi łukiem drewnianymi drzwiami. Chaol pochwycił przyjaciela za ramię.\n– Nie interesują mnie żadne szczegóły – szepnął, tak by nie usłyszeli ich strażnicy pilnujący wejścia do wieży – bo nie chcę, by moja wiedza została kiedyś wykorzystana przeciwko tobie. Wiesz, że popełniałem błędy, Dorianie. Wierz mi, wiem o tym. Zawsze jednak najważniejsze dla mnie było twoje bezpieczeństwo i dalej tak jest.\nKsiążę wpatrywał się w niego przez dłuższą chwilę, przechyliwszy nieco głowę. Chaol zapewne wyglądał równie kiepsko, jak się czuł, bo następne słowa Doriana były ciche, niemalże łagodne:\n– Dlaczego tak naprawdę wysłałeś ją do Wendlyn?\nSerce kapitana przeszył nagły, ostry ból. Pragnął powiedzieć księciu wszystko o Celaenie, marzył o tym, by znaleźć powiernika tajemnic, by było mu lżej na duszy, ale nie mógł.\n– Wysłałem ją, żeby zrobiła to, co należy – rzekł, po czym odwrócił się i odszedł. Dorian nie zawołał za nim.\nKorekta: Katarzyna Skwark, Anna Jagiełło\nIlustracja na okładce: © Alex Taini\nAdaptacja okładki i stron tytułowych: Krzysztof Rychter


Jennifer Lynn Barnes - Naznaczeni premiera książki, polska data wydania\nDataPremiery.pl » Książki » Dla młodzieży » Jennifer Lynn Barnes - Naznaczeni\nNie tylko fantastyką młodzież żyje - dlatego wydawnictwo Pascal w czerwcu wydaje pierwszy tom serii Naznaczeni. Naznaczeni to rozpoczęta w 2013 roku seria kryminałów dla młodzieży. Jak na razie liczy sobie cztery tomy i zbiera... [czytaj dalej]\nKiedy będzie debiutowała książka Naznaczeni?\nKsiążka zostanie wydana 15 czerwca 2016 (premiera w Polsce). Wyświetlaną datę można zmienić kliknąć w odpowiednią flagę. Domyślnie wyświetlany region może zostać zmieniony w ustawieniach konta.\nChcę zamówić książkę Naznaczeni. W którym sklepie jest dostępny do kupienia ten produkt?\nKsiążkę Naznaczeni można kupić tutaj. Z prawej strony znajduje się zakładka "Gdzie kupić?", w której wymienione są sklepy sprzedające ten produkt.\nGdzie mogę zobaczyć najnowsze informacje dotyczące książki Naznaczeni?\nPremiera książki Naznaczeni zdobyła u nas ocenę 5.0 na 5 możliwych na bazie 1 głosu naszego użytkownika. Ocena w serwisie to średnia ważona, gdzie waga głosu zależy głównie od stażu użytkownika. Użytkownicy mogą oceniać tytuły jeszcze przed pojawieniem się ich na rynku, wyrażając w ten sposób swoje oczekiwania. System umożliwia późniejszą modyfikację przyznanych głosów – w tym celu użytkownik powinien wybrać inną wartość w polu "Ocena".\nJennifer Lynn Barnes jest twórcą książki. Lista innych wydawnictw książkowych tego autora dostępna jest utaj.\nKiedy premiera Jennifer Lynn Barnes - Naznaczeni? Kiedy wychodzi Jennifer Lynn Barnes - Naznaczeni?\nData wydania książki zaplanowana została na 15.06.2016. Nowa książka Jennifer Lynn Barnes z 2016 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2016 roku.\nZobacz również: Kiedy premiera Anna Wiener - Dolina niesamowitości? | Kiedy wychodzi Infinite? | Kiedy premiera Guns Akimbo?\nData ostatniej aktualizacji: 2016-06-10 13:45:10\nNowa książka Jennifer Lynn Barnes - Naznaczeni data premiery


Bezpłatna kolonoskopia dla Mieszkańców Powiatu - Gmina Lelów\nStrona główna » Aktualności » Bezpłatna kolonoskopia dla Mieszkańców Powiatu\nPowiat Częstochowski wraz z Niepublicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej INTER–MED, już po raz trzeci przystąpił do realizacji „Programu profilaktycznego wczesnego wykrywania raka jelita grubego dla mieszkańców powiatu częstochowskiego na lata 2020-2021, kontynuacja w latach 2022–2025”, realizacja w 2022 r. Bezpłatnymi badaniami, finansowymi ze środków pochodzących z budżetu powiatu częstochowskiego, objętych zostanie w 2022 r. 300 osób zamieszkałych na terenie powiatu częstochowskiego.\ndata dodania: 2022-02-23 12:54:33\n78 / 1143\nWitaj, Aktualnie znajduję się w serwisie internetowym "lelow.pl", gdzie znalazłem interesujący artykuł, o którym chciałbym Cię poinformować. Artykuł ten dostępny jest pod adresem: http://www.lelow.pl/aktualnosci/1216 Serdecznie polecam.\nDawid Biderman Drochlin jorcajt Gródek Święto ciulimu zawiercie czulent diorama żydowska ziemia lelowska góry lgockie chasydzi Mełchow rzeka Białka parafia Św. Idziego Nakło katowice Turzyn Podlesie czestochowa


Pancerium - Czołg średni Turan I\nJesteś tutaj: Pancerium Węgry Czołgi Czołg średni Turan I\nCzołg średni Turan I\nNa początku 1940 r. węgierscy wojskowi zainteresowali się czeskim czołgiem T-21. Ten czołg był podobnie jak inny wojskowy sprzęt został zarekwirowany przez Niemców. Węgierscy specjaliści wybrali ten czołg jako bazę do rozwoju czołgu średniego. Stronę niemiecką czołg T-21 nie zainteresował więc przekazano go Węgrom. Latem 1940 r. rozpoczęto testy poligonowe T-21 na terenie Węgier. W trakcie tych testów T-21 przejechał 800 km bez większych problemów technicznych. Po udanych testach czołg otrzymał indeks 40M oraz nazwę Turan.\nW trakcie przygotowań do produkcji seryjnej, 40M został zmodyfikowany. Czołg wyposażono w nowy silnik i działo, pogrubiono opancerzenie, wymieniono optykę oraz radiostację. Te zmiany w konstrukcji czołgu przeprowadzono w firmie Manfred Weiss. Pierwsze zamówienie na 230 czołgów podpisano 19 września 1940 roku. Produkcje czołgów Turan rozłożono na kilka firm: Manfred Weiss – 70 czołgów, Magyar Vagon -70, MAVAG – 40 oraz Ganz – 50. Produkcja została przystopowana brakiem pełnej dokumentacji technicznej która została przekazana przez firmę Skoda dopiero w marcu 1941 roku. Pierwszy seryjny Turan został ukończony latem 1941 r. a na uzbrojenie nowe czołgi zaczęły wchodzić w maju 1942 roku.\nCzołg Turan I przód\nKonstrukcja czołgu 40M była składana głównie za pomocą nitów. Grubość płyt pancernych kadłuba wynosiła do 50 mm, wieży do 60 mm. Działo 40 mm 41M 40/51 zostało skonstruowane przez firmę MAVAG na bazie działa 37 mm 37M. W wieży zamontowano CKM 34/40AM w jarzmie kulowym. Drugi CKM był montowany w przedniej części kadłuba, oba CKMy zostały wyposażone w masywne kołnierze pancerne. Czołg był wyposażony w sześć wizjerów peryskopowych oraz celownik peryskopowy. Do łączności używano radiostacji R/5a zamontowanej obok strzelca CKMu w przedniej części kadłuba. Jednostką napędową był silnik benzynowy Manfred-Veiss-Z o mocy 265 km. Czołg o masie 18,5 tony rozwijał prędkość maksymalna do 47 km/h. Zapas paliwa wynosił 265 litrów, co umożliwiało zasięg operacyjny na 165 km. Zawieszenie było analogiczne z czeskim odpowiednikiem składało się z ośmiu małych kół nośnych parowanych w dwóch karetkach na bok maszyny. Amortyzacja odbywała się za pomocą pół eliptycznych resor.\nCzołg Turan I tył\nRównież opracowano wersji dowódczą Turan PK. W tym czołgu poza radiostacja R/5a była montowana dodatkowa radiostacja R/4T. Pod koniec 1943 r. czołgi Turan wchodziły w skład 2-giej dywizji w ilości 120 maszyn, 1-sza dywizja pancerna miała 61 czołgów Turan a 1-sza dywizja kawaleryjska 56 czołgów tego typu. Dwa Turany weszły w skład 1-szej kompanii dział samobieżnych a kolejne 3 czołgi były używane w ramach szkolenia załóg. Wyprodukowano 285 czołgów Turan I.\ndziało 40 mm 41M 40/51\nCKM 8 mm 34/40AM\nCzołg lekki Toldi I\nCzołg lekki Toldi II\nCzołg lekki Toldi IIA\nPrototyp 44M TAS


Oferta Disney+ Netflix HBO Max Amazon porównanie co wybrać\nZ danych Ampere Analysis wynika, że pod koniec 2021 r. Polsce było 6,015 mln subskrypcji serwisów streamingowych. Docierały one do 29 proc. populacji. Przeciętne gospodarstwo z takimi platformami płaciło za 1,5 usługi. Wartość rynku streamingowego w Polsce wyniosła 350 mln euro.\nTymczasem liczba platform VoD w naszym kraju rośnie, a użytkownik staje przed oczywistymi pytaniami: na który z tych serwisów postawić? Który będzie najbardziej odpowiedni pod względem zawartości, ceny, warunków korzystania i dostępności? To szczególnie ważne w czasach bardzo wysokiej inflacji, gdy sytuacja zmusza wielu z nas do wprowadzania oszczędności.\nTrudno sporządzić ranking odpowiadający na te pytania, bowiem za wyborem konkretnej platformy są zarówno argumenty za, jak i przeciw. Jednak w wyborze może pomóc zestawienie najważniejszych cech największych platform streamingowych obecnych na polskim rynku.\nPolska premiera serwisu Disney+ jest uważana za jedno najważniejszych wydarzeń 2022 r. w rodzimej branży VoD.\nNa początek w polskiej ofercie Disney+ pojawi się ponad 800 filmów i z górą 1000 seriali z biblioteki tytułów oraz 150 oryginalnych produkcji.\nSześć kluczowych marek pod którymi będzie oferowany kontent w serwisie to Disney, Pixar, Marvel, Star Wars, National Geographic i Star. Większość odcinków seriali pojawiać się będzie w cotygodniowych odstępach, w przypadku premier udostępniane będą dwa odcinki każdego nowego serialu, ale niektóre tytuły będą dodawane w całości jednego dnia. Disney+ niektóre sezony będzie rozdzielać na dwie części.\nOd 14 czerwca subskrybenci będą mieli dostęp do seriali ze świata "Gwiezdnych Wojen" takich jak „Księga Boby Fetta" czy obu sezonów „The Mandalorian". Ponadto, Disney+ będzie domem dla całej sagi Skywalkerów, ze wszystkimi dziewięcioma epizodami. Na fanów superbohaterów czekać będzie z kolei ponad 40 filmów Marvela, w tym „Shang-Chi i legenda dziesięciu pierścieni", „Eternals", „Avengers: Koniec gry" i „Kapitan Marvel" oraz ponad 60 seriali z tego uniwersum, w tym „Moon Knight", „Loki" i „WandaVision".\nDodatkowo, użytkownicy będą mogli spędzić czas przy ponad 300 tytułach ze studia Disneya i Pixara, w tym całej serii „Toy Story", filmach „Co w duszy gra" i „Luca", oraz „Cruelli”.\nCena, jak oglądać\nMiesięcznie użytkownicy zapłacą za dostęp do Disney+ 28,99 zł. Osoby, które zarejestrują się na stronie disneyplus.com do 13 czerwca, płacąc za roczną subskrypcję, poniosą koszt 229,90 zł odpowiadający ośmiu miesiącom, a nie dwunastu.\nSerwis będzie oferować wybrane treści w 4K. Na jednym koncie będzie można oglądać seriale i filmy na czterech urządzeniach jednocześnie i stworzyć siedem osobnych profili.\nZ Disney+ będzie można korzystać na telewizorach i przystawkach z systemem operacyjnym Android TV/Google TV, telewizorach Samsung (Tizen), LG (WebOS), Xiaomi, Panasonic, Hisense, na przystawkach Amazon Fire TV, Chromecast i Apple TV HD i Apple TV 4K. Nowy serwis będzie działał też z poziomu przeglądarki internetowej (Edge, Firefox, Chrome, Safari) komputera z systemami operacyjnymi ChromeOS, MacOS, Windows lub Linux. Z Disney+ kompatybilne będą konsole PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One, Xbox Series X oraz Xbox Series S, tablety Amazon Fire, telefony i tablety z systemem Android, iPhone'y oraz iPad'y. Aplikacja ma działać na urządzeniach z systemem iPadOS 12.0 lub nowszym oraz Androidem 5.0 lub nowszym.\nWedług obecnych informacji subskrypcję Disney+ będzie można wykupić, rzecz jasna, na stronie serwisu. Platformy będzie dostępna także w ofertach Polsat Box, Plusa, Netii i Polsat Box Go, w ramach promocji w wybranych abonamentach z Disney+ będzie można korzystać przez 12 miesięcy za darmo.\nPlatforma HBO Max wystartowała na polskim rynku na początku marca br., zastępując i uzupełniając poprzednią usługę o nazwie HBO GO. W rozmowach z Wirtualnemedia.pl prowadzonych przy okazji debiutu serwisu w Polsce eksperci przyznawali, że przy jakości oferowanych produkcji i konkurencyjnej cenie HBO Max ma szansę odegrać ważną rolę na naszym rynku VoD. W maju, czyli trzecim miesiącu po starcie HBO Max miał w Polsce 4,69 mln użytkowników.\nW bibliotece HBO Max przeznaczonej na polski rynek jest kilkaset filmów i seriali, zarówno pochodzących od partnerów zewnętrznych, jak i oryginalnych produkcji HBO, Warner Bros. czy DC. W katalogu znajdziemy takie tytuły, jak „Batman”, „Matrix Zmartwychwstania”, „Peacemaker”, „Miasto jest nasze”, „Czernobyl”, „Kompania Braci”, „Westworld” oraz kultową „Grę o Tron”. Według zapewnień HBO Max lista pozycji jest stale uzupełniania, zaś niektóre z nich staną się dostępne na platformie już 45 dni po premierze w kinie.\nDo końca marca br. w HBO Max trwała promocja, zgodnie z którą użytkownicy HBO GO mogli uzyskać miesięczną subskrypcję na poziomie 19,00 zł pod pewnymi warunkami. Obecnie regularna miesięczna cena wynosi 29,99 zł.\nWszystkie tytuły w katalogu serwisu są wyświetlane w jakości FullHD, a wybrane pozycje także w standardzie 4K. W ramach konta użytkownik HBO Max może oglądać treści na trzech urządzeniach jednocześnie, a także utworzyć cztery profile. Każdy z nich będzie posiadał osobną historię oglądania oraz indywidualny system rekomendacji.\nPlatforma HBO Max jest dostępna na telewizorach lub przystawkach z systemami operacyjnymi (Android TV, docelowo także Tizen i WebOS), konsolach do gier (PlayStation 4 i 5, Xbox One, Series X/S), z przeglądarki internetowej komputera (pod adresem hbomax.com) i na urządzeniach mobilnych (smartfony, tablety z systemem Android oraz iOS).\nSubskrypcję HBO Max, w ramach swoich usług oferują Canal+, Vectra, platforma Polsat Box i UPC oraz serwis Player. Ceny u każdego w wymienionych dostawców różnią się w zależności od pakietów oferowanych przez tych operatorów.\nOto pełna lista operatorów oferujących HBO Max, przekazana Wirtualnemedia.pl przez HBO:\nPolsat Box wcześniej Cyfrowy Polsat\nCzytaj także: Canal+ kręci trzeci sezon „Kruka”\nW porównaniu z konkurentami Netflix jest prawdziwym nestorem na polskim rynku VoD. Serwis pojawił się w Polsce na początku 2016 r., według badania Mediapanel w maju br. odwiedziło go 13,44 mln polskich internautów, z których każdy spędził na platformie średnio 5 godzin, 14 minut i 39 sekund.To czyni z Netfliksa zdecydowanego lidera streamingowego nad Wisłą\nNetflix zapewnia dostęp do szerokiej gamy produkcji filmowych, zarówno w formie filmów fabularnych, jak i seriali. W ciągu kilku lat na platformie pojawiło się wiele kultowych i popularnych pozycji, wśród nich „Stranger Things”, „Squid Game”, „Wiedźmin”, „Gambit królowej”, czy „The Crown”. W planach są kolejne produkcje, które mogą przyciągnąć widzów – „Wenesday”, „Sandman” oraz „1899”.\nJeśli chodzi o zewnętrzne produkcje, to niektóre z nich po pewnym czasie znikają z katalogu serwisu. Netflix tłumaczy to warunkami licencji na określone pozycje.\nObecnie Netflix oferuje w Polsce 3 rodzaje abonamentu różniące się ceną i możliwościami.\nPlan podstawowy kosztuje miesięcznie 29 zł i pozwala na oglądanie treści na jednym ekranie jednocześnie w jakości SD.\nPlan standard w cenie 43 zł na miesiąc z jakością obrazu Full HD i możliwością korzystania na dwóch urządzeniach jednocześnie.\nPlan premium w cenie 60 zł miesięcznie – jakość 4K oraz oglądanie filmów i seriali jednocześnie na czterech ekranach.\nNetflix przestrzega, że udostępnianie konta osobom spoza jednego gospodarstwa domowego jest zabronione regulaminem. Dla Netfliksa współdzielenie kont to coraz większy problem, dlatego serwis zapowiedział aktywną walkę z tym zjawiskiem.\nNetfliksa można oglądać w przeglądarce, za pomocą dedykowanej aplikacji mobilnej, a także na konsolach do gier oraz w wybranych modelach telewizorów Smart TV.\nAbonament Netfliksa można opłacać bezpośrednio w tym serwisie, a także za pośrednictwem partnerów zewnętrznych. Dostęp do takiej formy oferują m.in. operatorzy T-Mobile, Orange i Play, a także platforma Canal+. Możliwe jest także kupno kart podarunkowych w cenach 60 lub 120 zł.\nW Polsce dostępny jest także serwis Amazon Prime Video, choć cieszy się mniejszą popularnością, niż np. Netflix czy HBO Max.\nW bibliotece usługi Prime Video można znaleźć wiele interesujących treści. Wśród nich są zarówno filmowe, jak i dokumentalne pozycje, takie jak „Farma Clarksona”, „Niezwyciężony”, „The Boys”, czy „Dobry Omen”. Obecnie Amazon wiąże duże nadzieje z nowym serialem „Władca Pierścieni: Pierścienie Władzy”, który ma zadebiutować na platformie jesienią br.\nNowi użytkownicy Amazon Prime Video mogą skorzystać z 30-dniowego, darmowego okresu próbnego. Po nim miesięczna subskrypcja na platformie kosztuje 10,99 zł miesięcznie lub 49 zł przy opłacie całorocznej.\nWiększość treści w Prime Video jest wyświetlana w jakości 4K. Można je oglądać z poziomu przeglądarki internetowej, telewizorów Smart TV oraz konsoli do gier. Oferta Prime Video jest dostępna w Play, na tych samych warunkach co na Amazon.pl. Prime Video jest, obok Prime Gaming częścią programu Prime, który obejmuje również darmowe dostawy produktów z Amazon.pl, oznaczonych logo Prime, do domu, Paczkomatów lub punktów odbioru nawet następnego dnia, bez minimalnej wartości zamówienia.\nNależący do TVN Grupa Discovery serwis Player został uruchomiony w 2011 r., początkowo pod nazwą TVN Player. Platforma przez lata wykuwała sobie pozycję na polskim rynku VoD, dzisiaj cieszy się wśród widzów w naszym kraju powodzeniem. Według informacji uzyskanych przez Wirtualnemedia.pl w marcu br., Player ma ok. 1,5 mln subskrybentów.\nDzisiaj Player ma sporą bibliotekę treści, w jej skład oprócz filmów i seriali wchodzą także wybrane kanały telewizyjne (w tym płatny dodatkowo dostęp do Eurosportu).\nCiekawa jest oferta Playera oryginalnych produkcji TVN dotycząca przede wszystkim seriali. Na liście są takie pozycje, jak np. „Nieobecni”, „Kontrola”, „Skazana”, „Behawiorysta”, „Tajemnica zawodowa”, „Chyłka” czy „Szadź”.\nWśród kanałów telewizyjnych oferowanych w pakietach Playera można znaleźć m.in. kanały TVN, Discovery, Animal Planet, TLC, HGTV, czy Ale Kino.\nPlayera można oglądać za pośrednictwem przeglądarki internetowej, a także poprzez aplikację dostępną na smartfonach, tabletach, w telewizorach Smart TV, oraz konsolach do gier.\nZa dostęp do Playera można płacić w formie różnych pakietów. Najtańsza opcja związana z koniecznością oglądania reklam kosztuje miesięcznie 8 zł, za pakiet pozbawiony reklam subskrypcja wynosi 18 zł za 30 dni. Jest także pakiet Eurosport Extra Player z reklamami (15 zł miesięcznie) oraz Player bez reklam + kanały TV za 30 zł miesięcznie.\nPonadto można skorzystać z wielu innych specjalnych ofert, m.in. Player bez reklam + HBO (30 zł miesięcznie), czy Player bez reklam wraz z Canal+ i HBO ((60 zł miesięcznie). W ofercie Playera jest także katalog filmów na życzenie, które można wypożyczyć za kwoty od 10 do 18 zł.\nPolsat Box Go, Polsat Go\nWłasną propozycję dostępną w streamingu ma także telewizja Polsat. Jesienią ub.r. nadawca wprowadził do oferty platformę Polsat Go, ma także w swoim portfolio opcję Polsat Box Go.\nPolsat Box Go to usługa, która pozwala na swobodny dostęp do ponad 100 kanałów telewizyjnych, bogatej biblioteki filmów, a także seriali (w tym pozycji premium). Umożliwia także oglądanie transmisji i programów sportowych.\nZ kolei Polsat Go to platforma, na której można znaleźć przede wszystkim treści pochodzące od Polsatu. Korzystanie z tego serwisu wiąże się z koniecznością oglądania reklam.\nZarówno Polsat Box Go, jak i Polsat Box można oglądać w rozmaity sposób. Platformy są dostępne w przeglądarce internetowej, za pośrednictwem aplikacji na urządzenia mobilne z systemami Android i iOS, a także w telewizorach z rodziny Smart TV.\nPolsat Go jest platformą dostępną za darmo, jednak w trakcie oglądania treści pojawiają się bloki reklamowe, których nie da się pominąć.\nZ kolei Polsat Box Go oferuje płatne pakiety. Pakiet Polsat Go Box Premium za 30 zł miesięcznie zapewnia m.in. dostęp do stu kanałów TV, serialowych premier, filmowych nowości (także w 4K), oraz wybranych hitów filmowych. Jest także pakiet Polsat Box Go Sport, który w cenie 40 zł za 30 dni oferuje także dostęp do kanałów sportowych, m. in. Polsat Sport, Polsat Sport Premium, Eleven Sports, Canal+ Sport 3, czy Canal+ Sport 4.\nW Polsce od 2020 r. funkcjonuje także platforma VoD Canal+ online, prowadzona przez francuskiego nadawcę telewizyjnego Canal+.\nCzytaj także: Były szef Netfliksa: Walka ze współdzieleniem kont wymaga rozsądku\nCanal+ online zastąpił działającą wcześniej platformę nc+ Go, która wiązała się ze sporymi ograniczeniami dotyczącymi m.in. warunków i czasu korzystania z oferowanych treści. Od maja br. Canal+ online dołączył do serwisów streamingowych, które oferują treści w 4K. W tej jakości obrazu można oglądać dwa linearne kanały telewizyjne, a także wybrane filmy i seriale.\nPod względem struktury oferty Canal+ online nie odbiega w zasadniczy sposób od konkurentów. W bibliotece można znaleźć filmy kinowe, seriale, a także pozycje dokumentalne i treści przeznaczone dla dzieci.\nTak, jak w wypadku niektórych innych platform VoD dostępnych w Polsce, mocną stroną oferty Canal+ online są oryginalne produkcje Canal+. Wśród nich są takie pozycje, jak choćby „Klangor”, „Kruk”, „Belfer”, „Furioza”, „Nielegalni”, „Pokonani”, czy „Żmijowisko”.\nZ platformy Canal+ online można korzystać za pośrednictwem przeglądarki internetowej, aplikacji mobilnej na Androida i iOS, telewizorów Smart TV, czy też przystawki Chromecast.\nPodstawowy pakiet Canal+ kosztuje 45 zł miesięcznie (29 zł przez pierwsze 3 miesiące). Dostępne są jednak także dodatkowe opcje:\nPakiet Canal+ i Netflix – za 49 zł/mies. przez 3 miesiące, później 65 zł/mies.\nPakiet Canal+ i HBO – za 39 zł/mies. przez 3 miesiące, później 55 zł/mies.\nPakiet Canal+, Eleven Sports i Polsat Sport Premium – za 44 zł/mies. przez 3 miesiące, później 60 zł/mies.\nPakiet Canal+ i Fun&News – za 49 zł/mies. przez 3 miesiące, później 65 zł mies.\nPakiet Canal+, Netflix i HBO – za 59 zł/mies. przez 3 miesiące, później 75zł/mies.\nPakiet Canal+, Netflix, Eleven Sports i Polsat Sport Premium – za 64 zł/mies. przez 3 miesiące, 80 zł/mies.\nPakiet Canal+, Netflix i Fun&News – za 69 zł/mies. przez 3 miesiące, później 85zł/mies.\nPakiet Canal+, HBO, Eeleven Sports i Polsat Sport Premium – za 54 zł/mies. przez 3 miesiące, później 70 zł/mies.\nPakiet Canal+, HBO i Fun&News – za 59 zł/mies. przez 3 miesiące, później 75 zł/mies.\nPakiet Canal+, Eleven Sports, Polsat Sport Premium i Fun&News – za 64 zł/mies. przez 3 miesiące, później 80 zł/mies.\nPakiet Canal+, Netflix, HBO, Eeleven Sports i Polsat Sport Premium – za 74 zł/mies. przez 3 miesiące, później 90 zł/mies.\nPakiet Canal+, Netflix, HBO i Fun&News – za 79 zł/mies. przez 3 miesiące, później 95zł/mies.\nPakiet Canal+, Netflix, Eeleven Sports, Polsat Sport Premium i Fun&News – za 84 zł/mies. przez 3 miesiące, później 100 zł/mies.\nPakiet Canal+, HBO, Eleven Sports, Polsat Sport Premium i Fun&News – za 74 zł/mies. przez 3 miesiące, później 90 zł/mies.\nPakiet Canal+, Netflix, HBO, Eleven Sports, Polsat Sport Premium i Fun&News – za 94 zł/mies. przez 3 miesiące, później 110 zł/mies.\nRosyjskie kanały zniknęły z najpopularniejszego w Polsce satelity zobacz więcej\nDisney+ z lepszym startem od HBO Max. Prawie 2 mln widzów w pierwszym tygodniu TVP1 liderem wiosną w 4+, TVN - w 16-49, a Polsat - w 16-59. „Ciężko jest szukać zwycięzcy wśród przegranych” Agata Biały-Cholewińska prowadzącą „Wydarzenia” w Polsat News Itaka: klientom, którym anulowano przeloty proponujemy oferty alternatywne lub zwrot kosztów Rekompensaty za zmianę standardu telewizji? Wspólne stanowisko TVN, Polsatu, TV Puls i Kino Polska\nDołącz do dyskusji: Jak oglądać w Polsce gigantów VoD? Disney+, Netflix, HBO Max i Amazon\nW zestawieniu zabrakło AppleTV+, które coraz lepiej poczyna sobie na rynku (kupując usługę w ramach Apple One wraz z m.in. Apple Music cena jest dość atrakcyjna). I w przeciwieństwie do produkcji oryginalnych Netflixa (gdzie z jeden na dziesięć tytułów odnosi sukces), tutaj mamy prawie same strzały w dziesiątkę.\nOdpowiem na pytanie w tytule: normalnie, wystarczy kupić\nA co tam oglądać? Jeszcze większe bzdety, niż w linearnej TV. Ogłupiające i zabierające tylko czas. Wolę już czytać i pogłębiać wiedzę.