TVN i cała reszta nic nie rozumie - Portal kontrowersje.net\nStrona główna Polityka TVN i cała reszta nic nie rozumie\nTVN i cała reszta nic nie rozumie\nOdkąd uchodzę za oszołoma pochłoniętego spiskami, wyjaśniam inteligentnym i rzucam formalnie w stronę przeciwną prostą uwagę – spisek nie działa w hurcie. Nikt nie wysyła instrukcji do tysięcy, setek tysięcy i milionów, nowe rozdanie zawsze zaczyna się w wąskim gronie kilku bossów, a reszta po prostu wie co ma robić. Ojcowie chrześnic w rodzimej Sycylii i później w Nowym Yorku musieli wydawać specjalne komunikaty co i jak ma funkcjonować? Nic podobnego, każdy w dzielnicy wiedział kto rządzi i czego oczekuje, jeśli oczekiwania się zmieniały wszyscy we wsi NY wiedzieli o tym godzinę po decyzji bossów. Podobnie, jeśli nie identycznie działa RPIII i dlatego obecny stan rzeczy, który jednych napawa optymizmem, innych ścina lękiem, jeszcze nie jest decyzją rodziny, tylko ciągle trwa strzelanie przez szyby Fordów. TVN i cała reszta najzwyczajniej w świecie nie wie, co się dzieje i pogubiona w domysłach wypuszcza próbne balony. To nieprawda, że ulubiona stacja Tuska zaczęła grillować PO, już taki stan raz przeżyliśmy i podniecenie skończyło się smutnym lądowaniem. TVN pyta co się dzieje? TVN nie „jedzie” po Tusku, ale sprawdza czy Tusk jeszcze może? TVN wcieliło się w postać Paprykarza i oczekuje ściągi: „Jak żyć?”. Różnica między Paprykarzem i TVN jest taka, że TVN rzuca pytanie w eter, nie do Tuska, który na nic nie jest w stanie odpowiedzieć.\nNie ma jeszcze żadnego spisku i w tym dramacie zasadził się cały chaos. Dookoła symptomów tyle, że i głupi, nie wyłączając TVN, doskonale rozumie schyłek epoki. Kwestią najbliższego czasu pozostaje widok dupy PO, który przypomni „jesień średniowiecza”, ale… co dalej, jak żyć? Dzielnica w popłochu, jeszcze parę miesięcy temu każdy wiedział kto i za co pobiera „działkę”, z niedzieli na podziałek tak się popieprzyło, że nie wiadomo czy ty strzelasz, czy do ciebie strzelają – wszystko gubi się w jednym wielkim huku. Z Donalda TVN nic nie wyciągnie, gdyby mnie TVN słuchał, dawno by wiedział, że Donald jest skończony, oczywiście w tej misji. Los Millera wyznacza kierunek, a powtarzalność symptomów jest tak uderzająca, że wyklucza odmienny finał. Problemy na dole: Rybnik, Elbląg, list otwarty radnej PO do Tuska. Problemy na górze: Gowin, Schetyna, Mucha, Nowak i tak dalej. Problemy z koalicjantem i problemy koalicjanta, walka z PSL połączona z walką w PSL. Na to nakładają się: zegarki, Madonna, kilkanaście postępowań w UE, Smoleńsk tłucze nieludzko, a gdyby było mało kryzys, którego niewinny początek już robi spustoszenie, dobije całość. TVN beznadziejnie adresuje swoje lęki, jak mawiał klasyk trenerski: „Panie prezesie, kurwa, tu nie co trenować, tu trzeba dzwonić”. I nie ma racji klasyk, w tym konkretnym, beznadziejnym przypadku, chociaż głośno uzasadnienia nie wyrażę – jestem przesądny.\nTelefony nie pomogą, ponieważ to są metody analogowe. Rodzinę gdańską załatwiła cyfryzacja, jakkolwiek paradoksalnie to brzmi. Trzeba umieć odczytać „diagnozę społeczną”, trzeba mieć „słuch społeczny”. Gdzie ucha nie przyłożyć tam siara – PO siara. Bywało, że w Polsce wygrywało się wybory mniej niż 4 milionami głosów. PO ostatnie potyczki wygrała wynikiem 5 629 773, drugie PiS miało 4 295 016 głosów i takie cuda odbyły się przy niebotycznej frekwencji 48%. Prostym rachunkiem i ze sporym zapasem wystarczy odjąć i dodać, aby zobaczyć wynik miażdżący. Nikt, nawet najbardziej napojony nadzieją nie powie mi, że 5 629 773 jest do powtórzenia z zajechanym na śmierć „projektem”. Tylko z powodu nowoczesności w postaci Internetu spokojnie można odjąć 1,6 miliona i zostanie 4, co oznacza przegraną. A gdzie zysk PiS, liczony co najmniej na 600 tysięcy? Gdzie frekwencja? Gdzie kolejne listy z regionów, z klubu, gdzie zegarki, gdzie Mucha, gdzie „zarazki partnerskie”? Gdzie Tuskobus? TVN-ie ty nie pytaj Tuska, ty pytaj kto po nim i bój się odpowiedzi. Tusk niczego nie weźmie na garb, równie dobrze można oczekiwać od Grzegorza Rasiaka walki o tytuł króla strzelców LM. Koniec jest końcem, co będzie dalej pokaże rodzina, ale… no właśnie, nie będę zapeszał. I tylko (nie) żal tych, co się załapali na ostatni gwizdek, ci wszyscy nowi ministrowie, nowe, bufory, firmy wygrywające przetargi, nowi eksperci. Oni zapłacą cenę makabryczną – wszystko.\nPoprzedni artykuł3 szkoły, 4 instruktorów, 300 h lotu przez 10 lat, czyli „Ich Troje w jednej motorynce”\nNastępny artykuł30 milionów i 300 tysięcy, czyli towarzycho w akcji


6,6 (688 ocen\ti\t151 opinii) Zobacz oceny\nOczko | 2016-02-09\n"Moja najlepsza przyjaciółka to ja, tylko w lepszym wydaniu".\nNiektórzy postrzegają przyjaźń jako dobro najwyższe, najcenniejsze, niemające sobie równych i górujące nawet nad miłością. Dla nich liczy się tylko przyjaźń, wszystko pozostałe wydaje się być przyziemne i pozbawione większej wartości. Do tej grupy należą Anouchka, Julia, Raphaelle i Colombe - cztery nastolatki, przyjaciółki na dobre i na złe.\nRazem mogą przenosić góry i rozwiązywać największe problemy świata. Ale w pojedynkę... Cóż, każda z osobna boryka się z różnymi kompleksami, brakiem pewności siebie, niedostatkiem zrozumienia ze strony bliskich. Stara się za wszelką cenę ukryć swoje niedoskonałości, bo zwyczajnie się ich wstydzi. Nawet przed przyjaciółkami, przed którymi rzekomo nie powinno się mieć sekretów. Pomimo tak głośno ogłaszanej i przypieczętowanej przyjaźni, są same ze swoimi problemami i wadami, które być może są dla nas błahe i śmieszne... Ale czy mamy prawo je za to krytykować?\nSzesnaście lat to wiek bardzo emocjonalny i zarazem bardzo zgubny. To czas, w którym ostrożnie się puka do świata dorosłych, delikatnie go podgląda, zarazem nie będąc pewnym, czy chcemy przekroczyć jego próg. Właśnie na takim etapie są Anouchka, Julia, Raphaelle i Colombe - jeszcze nastolatki, które próbują patrzeć na świat i podejmować decyzje jak dorośli. Ale czy aby nie za szybko porzucają swoją "dawną wersję"? Na rzecz tej dojrzalszej, bardziej kobiecej?\nEric - Emmanuel Schmitt snuje prostą historię czterech przyjaciółek, zaglądając bez skrepowania do ich pamiętników, bo tylko tam dziewczęta silą się na szczerość. Ich piękna na pozór przyjaźń na kartkach pamiętnika ulatnia się z każdym kolejnym wpisem, podszytym zazdrością i knowaniem przeciwko innym.\nIch przyjaźń chwieje się coraz bardziej, gdy wkracza miłość i zazdrość. Ani się nie obejrzą, jak z przyjaciółek zostaną rywalkami a w pamiętniku ujrzymy te oto słowa: Przyjaźń jest farsą, a miłość trucizną.\nNa dodatek żadna z nich nie ma wokół siebie żadnego wzorca prawdziwej i trwałej miłości - wszyscy wokół, którzy deklarowali sobie dozgonne uczucie, w przedziwny sposób się rozstają...\nMężczyzna, który odchodzi, odnajduje wszelkie zalety u kobiety, która go skłoniła do ucieczki, podczas gdy kobieta, która nie godzi się na separację, wyjaśnia całemu światu, że żyła z potworem.\nW książce co parę chwil napotykamy na wartościowe zdania, których nikt nie oczekuje w pamiętniku nastolatki. Zmuszają nas do zadumy nie tylko nad istotą przyjaźni i miłości, ale i tym, co nas jeszcze czeka w życiu. Nie lekceważmy ich tylko dlatego, że pochodzą od młodych osób...\n(...) Powody, żeby umrzeć, są równie tajemnicze jak te, by żyć, niejasne, rzadko formułowane, ukryte w najgłębszych zakamarkach ciała lub w otchłani świadomości. Nasze oczy nie docierają do tych pokładów, nie widzą korzeni ani soków, które utrzymują drzewo w pozycji pionowej, dostrzegają jedynie to, co na powierzchni, pień i gałęzie (...).\nA na koniec - małe spostrzeżenie natury lingwistyczno - graficznej. Skoro mowa o przyjaźni, to dlaczego tytuł bezpośrednio nawiązuje do zazdrości? A już tym bardziej pozostaje tajemniczy oryginalny tytuł Le poison d`amour... I dlaczego tylko dwie, spośród czterech przyjaciółek zasłużyły na okładkę?


Hokej.Net - Nad morzem horror z happy endem\nMecz rozpoczyna się przy rozbudzonych apetytach zarówno kibiców, jak i zawodników Stoczniowca, którzy we wtorek pozbawili fotela lidera JKH GKS Jastrzębie. Jednak w pierwszych chwilach gra nie układa się po myśli gospodarzy. Dopiero w 10 minucie brzdęk słupka obitego gumą po strzale Maciejewskiego obwieszcza pierwszą poważną sytuację bramkową Stoczniowca. Po tym sygnale uaktywnia się Josef Vitek, który efektownymi akcjami próbuje otworzyć wynik spotkania. Aby go powstrzymać goście uciekają się do fauli, dając szansę gospodarzom na wykorzystanie liczebnej przewagi. Jednak Stoczniowcy nie potrafią złapać właściwego rytmu gry.\nW Unii gra zbyt wielu doświadczonych zawodników, którzy nie pozwalają sobie na błędy i nie dają łatwo narzucić stylu gry - powiedział po meczu trener Stoczniowca, Andrzej Słowakiewicz. Nasi zawodnicy zbyt nonszalancko podeszli do tego spotkania, licząc, że skoro tak wysoko pokonali Jastrzębie - to z drużyną z końca tabeli poradzą sobie z łatwością. Niestety - taka postawa wpłynęła na obraz pierwszej tercji. Wreszcie w ostatnich minutach tercji Vitek wpycha gumę do oświęcimskiej bramki - jednak tym razem to on fauluje bramkarza gości, Szydłowskiego, i sędzia nie uznaje bramki.\nDruga tercja wreszcie przynosi bramkę dla Stoczniowca. Już 54 sekundy po jej rozpoczęciu Bartłomiej Wróbel otwiera wynik, gdy guma przeciska się między parkanami Szydłowskiego. Parę minut później Skutchan marnuje wybitną okazję do podwyższenia wyniku, machając kijem nad krążkiem przed pustą bramką. W odpowiedzi koncertowo kiksują goście - Bucek i Adamus nie trafiają do pustej bramki, a Stachura nie wykorzystuje sytuacji sam na sam z Solińskim.\nMecz nareszcie nabiera tempa, rekompensując kibicom mało emocjonującą pierwszą tercję. Przypieczętowaniem dobrej gry są zdobyte w ciągu 20 sekund dwie bramki dla Stoczniowca. Najpierw z 4 metra Furo nie daje szans Szydłowskiemu - a tuż po wznowieniu Marek Wróbel wykorzystuje błąd oświęcimskiego bramkarza i w pełnym pędzie strzela w okienko tuż zza niebieskiej.\nTa sytuacja wyraźnie rozjusza trenera Unii, który błyskawicznie bierze czas, po którym w bramce gości pojawia się Stańczyk. Goście rzucają się do odrabiania strat, i na minutę przed końcem drugiej tercji krążek ląduje w bramce gospodarzy. Jednak w bramce razem z gumą ląduje również bramkarz gospodarzy i napastnik gości - i - aby ustalić kolejność zdarzeń - sędzia udaje się na analizę zapisu wideo. Po krótkiej chwili wraca na taflę rozkładając ręce - na swoją pierwszą bramkę w tym meczu Unici muszą jeszcze zaczekać.\nTrzecią tercję obie drużyny rozpoczynają w bojowych nastrojach, a na tafli w Gdańsku kibice oglądają niezłe widowisko. Szybka gra wreszcie przynosi bramkę gościom, a na listę strzelców wpisuje się Bucek. Unici ambitnie walczą na lodzie, jednak nie ustrzegają się fauli. Po jednym z nich - gdy na ławce kar siedzi Gallo - strzałem w długi róg swoją drugą bramkę w meczu zdobywa Marek Wróbel. Goście odpowiadają błyskawicznie - po strzale Tabacka Soliński odbija krążek, który spada wprost na kij Wojtarowicza. Ten dopełnia formalności wbijając gumę w pusty narożnik bramki.\nGospodarze starają się szybko powiększyć przewagę - ale to goście zdobywają kolejną bramkę. Bucek wyprowadza kontrę, przed bramką zagrywa idealnie na kij najeżdżającego na wolny słupek Badzo, który wpycha gumę do pustego narożnika bramki. Gdy do końca meczu zostają 2 minuty z oświęcimskiej bramki zjeżdża Stańczyk - ale w Stoczniowcu na lodzie są w tym momencie dwaj profesorowie hokeja. Roman Skutchan przejmuje krążek, zagrywa do Josefa Vitka, który zwodem mija obrońcę i strzela do pustej bramki. Na trybunach słychać westchnienie ulgi - ale gdy pół minuty później Cinalski strzałem rozpaczy zdobywa czwartą bramkę dla Unii - ponownie robi się nerwowo na lodzie. Unici nie mają niczego do stracenia - więc ponownie zdejmują bramkarza - i ponownie zostają skarceni. Tym razem kontrę Stoczniowca wyprowadza Strużyk, a Marek Wróbel efektowną "kaczką" posyła krążek do bramki gości, przypieczętowując tym samym swojego hat-tricka.\nUnici niemalże dogonili wynik, a po strzeleniu kontaktowej bramki na 4-3 chwycili wiatr w żagle i losy spotkania w każdej chili mogły się jeszcze odwrócić. Jednak gdańszczanie do końca zachowali zimną krew i w sytuacjach, w których goście pozostawiali pustą bramkę - powiększali prowadzenie.Na początku dostosowaliśmy się do stylu gry przeciwnika - dlatego w pierwszej tercji nie graliśmy swojego hokeja - powiedział po spotkaniu Marek Wróbel. W przerwie się otrząsnęliśmy - i wynik 3-0 był tego najlepszym dowodem. W trzeciej tercji do naszej gry wkradło się dużo nerwowości, robiliśmy głupie błędy - i stąd ta nerwówka w końcówce spotkania.\nEnerga Stoczniowiec Gdańsk - Aksam Unia Oświęcim 6-4 (0-0, 3-0, 3-4)\n1-0 B. Wróbel (M.Wróbel) 20.57\n2-0 M. Furo (W.Jankowski, D. Maj) 38.16\n3-0 M. Wróbel (B. Wróbel, P. Benasiewicz) 38.35\n3-1 M. Bucek (M. Badzo, W. Stachura) 45.40\n4-1 M. Wróbel (W.Jankowski, B. Wróbel) 51.37 (5 na 4)\n4-2 W. Wojtarowicz (P. Tabacek) 52.37\n4-3 M. Badzo (M. Bucek) 56.27\n5-3 J. Vitek (R. Skutchan) 58.47\n5-4 P. Cinalski 59.26\n6-4 M. Wróbel (M. Strużyk) 59.45\njuhas (2009-10-02 22:23:01)\nluca (2009-10-02 22:40:31)\nJezu słodki. Cinalski strzelił gola !\nStrzał rozpaczy okazał się strzałem życia :) chyba coś koło spojenia wpadło.\nod słupka nawet, Solo do ostatniej chwili chyba nie widział tego krążka\njmk81 (2009-10-02 22:45:38)\nStocznia prowadziła 3:0, potem 4:1 i w głupi sposób doprowadziła do mega nerwowej końcówki. Ale słowa uznania dla Unii, bo mimo niedostatków sportowych pokazała zaangażowanie i ambicję, no i w sumie niezły otwarty hokej.\nkiloos (2009-10-03 08:08:15)\nNo cóż kolejna przegrana...\npiotrreal (2009-10-03 09:41:23)\nNie można wygrać meczu jeśli traci się 2 bramki w odstępie 20 sekund!Gol Cinalskiego...to niewątpliwie wydarzenie tego meczu...szkoda że już mamy praktycznie tylko teoretyczne szanse na mocniejszą grupe.\noswiecim (2009-10-03 10:05:38)\nByło troche prawei "pełna" trybuna B, a na a też dość ludzi wydaje mis ie że najwięcej w tym sezonie.\nTHE END (2009-10-03 12:21:23)\nto spierdal.......... następny co naoglądał się hokeja za południową granicą i się mądrzy pozdrawiam prawdziwych kibiców hokeja w polsce\nTHE END (2009-10-03 12:53:33)\nPrawdziwi kibice Hokeja w Polsce to byli do roku 1989!Potem to tylko pacholki SOLIDAR.....SPRZEDALI POLSKI HOKEJ ZA JABOLA!!!!!\nja niestety na hokej chodzę od 1992 wcześniej wiek na to nie pozwalał byłem zbyt młody w jednym się z tobą zgadzam że większość pseudo trenerów młodzieży to są zawodnicy którzy pokończyli kariery wcześniej dlatego że byli dramatycznie słabi i się nie łapali do składu i jak oni teraz mogą nauczyć czegoś dobrego hokej w Polsce jest taki jak pieniądze w nim\nTHE END (2009-10-03 13:38:52)\nKolego Pieniadze to zawodnicy maja za dobre do swoich umiejetnosci Bo zarabiaja od 4000 zl do 25000 zl co miesiac!!!Wiec to jest zenada co prezetuja swoja postawa w tej lidze PLH!!\nTy na prawdę jesteś upośledzony,jak mnie się coś nie podoba to tego nie oglądam a tym bardziej nie zniechęcam innych bo od tego poziom się nie podniesie!!!\nTHE END (2009-10-03 13:41:04)\nNie na darmo podziekowali w DANI JEDNEMU Z NICH I SZYBCIUTKO WRUCIL DO PLH BO NIKT NA SWIECIE ZA TAKIE UMIEJETNOSCI NIE ZAPLACI TAKICH PIENIEDZY PSEUDO HOKEISCIE.\nPitkanen (2009-10-03 19:27:40)\nNie chodziło mi że zawodnicy zarabiają za mało chociaż piłkarze zarabiają o wiele lepiej a grają jak grają co widać w konfrontacji w europie tylko o to że kluby są biedne i nie ma pieniędzy na kontraktowanie bardzo dobrych zawodników z zagranicy bo od kogoś muczą się uczyć brakuje i tu przede wszystkim na szkoleni młodzieży!!! nie ma kasy nie ma dobrych trenerów tu dam przykład pan Sidorenko jeszcze długo taki fachowiec nie będzie pracował w Polsce jeżeli nie będzie pieniędzy na dobrych trenerów szkolenie młodzieży i na dobrych cudzoziemców to masz rację za parę lat polski hokej sięgnie dna o ile to już się nie stało mimo to ja dalej będę chodził na mecze bo najgorsze co może się stać to to że nie będą mieli dla kogo grać pozdrawiwm


Otwarta strefa dzienna - Najlepsze Domy\nAranżacja otwartej strefy dziennej\nPołączenie salonu z kuchnią i jadalnią może przynieść wiele korzyści. Pozbycie się ścianek działowych to szansa na większą przestrzeń i swobodę jej aranżacji. Poza tym połączenie strefy dziennej i jadalnej umożliwia domownikom wzajemny kontakt, a także codzienny wspólny relaks przed telewizorem czy kominkiem i podczas...\nOtwarta przestrzeń dzienna w dzisiejszych czasach staje się normą. Nawet w niewielkich mieszkaniach łączy się salon z kuchnią, a nierzadko i z przedpokojem, tak żeby w miejscu kilku małych pomieszczeń powstało jedno duże wnętrze. To dobre rozwiązanie, które sprzyja życiu rodzinnemu i towarzyskiemu. Pamiętajmy jednak, że musi...


Worek jutowy, naturalny materiał, kolor Lodowy W:100 x S:60 cm, fi ok. 38 cm - 28435 - Batao\nPromocjaParasol Doppler Basic EasyII okrągły 240cm fiolet139,00 zł179,00 złParasol Doppler Basic EasyII okrągły 240cm fiolet\nNr produktu: 421549-845Dostępność: NiedostępnyNiedostępny\nNr produktu: 27156Dostępność: OSTATNIA SZTUKAOSTATNIA SZTUKA\nWorek jutowy, naturalny materiał, kolor Lodowy W:100 x S:60 cm, fi ok. 38 cm ››\nWorek jutowy, naturalny materiał, kolor Lodowy W:100 x S:60 cm, fi ok. 38 cm\nNr produktu: 28435\nTradycyjna osłona na zimę, kolor lodowy - błękitny, ochrona roślin na zimę, naturalny materiał do naciągnięcia na korony róż, roślin w donicach i na młode drzewa.\nWyłącznie przepuszczający powietrze, naturalny materiał.\nOsłona koron obejmująca: worek ze 100% juty, trwały materiał o grubości 230 g/m kw., całkowicie biodegradowalny.\nWorek jutowy, materiał naturalny, W:110 x S:100 cm, fi ok. 62 cm19,90 zł\nTkanina z włókniny, beżowa, 34 g/m kw., 150 x 500cm22,50 zł\nZapraszamy do dodania opinii o Worek jutowy, naturalny materiał, kolor Lodowy W:100 x S:60 cm, fi ok. 38 cm


Gazetka szkolna - Matura- jak zdać??? - Sciaga.pl\nGazetka szkolna - Matura- jak zdać???\nMATURA- jak zdać?\nPodstawą nauki jest dobra organizacja czasu pracy. Nie zostawiajmy wszystkiego na ostatnią chwilę. Miesiąc to wbrew pozorom długi okres czasu, o ile potrafimy go efektywnie wykorzystać. Nie należy więc wpadać w panikę, tylko uświadomić sobie, jak ważny wpływ będą miały wyniki tego egzaminu na nasze dalsze życie i wziąć się do roboty. A oto kilka wskazówek, które miejmy nadzieję pomogą wam w tym:\n1. Nie warto uczyć się przez pierwsze 40 min po przebudzeniu, gdyż mózg nie jest nastawiony na zapamiętywanie lecz wręcz przeciwnie.\n2. Nie zarywaj dni i nocy- może to uspokaja Twoje sumienie, ale mózg „męczy się” i coraz wolniej przyswaja wiadomości.\n3. Nie pij dużych ilości kawy, napoi energetyzujących i innych dopalaczy, gdyż one tylko pozornie pobudzają Twoją koncentrację.\n4. Przed nauką, która wymaga dużego wysiłku dla mózgu, zrób mu małą rozgrzewkę, np. rozwiązując proste łamigłówki.\n5. Większą partię materiału podziel na mniejsze części.\n6. Ostatnie 3 dni zostaw na powtórki najważniejszych rzeczy.\n7. Zdefiniuj czy jesteś wzrokowcem, słuchowcem czy kinestetykiem i dobierz odpowiednią dla Ciebie metodę nauki. Jedni układają wierszyki czy rymowanki, inni zapamiętują liczby jako zwierzęta, np. „8” to bałwanek, a „2” to łabędź.\n8. Co za dużo to nie zdrowo- rób sobie przerwy lub zajmij się na jakiś czas inną rzeczą, posłuchaj ulubionej muzyki.\n9. Opanowany materiał powtórz pokrótce przed snem.\n10. Grunt to motywacja. Dla każdego może być ona inna- „chce być lepsza od Kasi i Tomka”, „chce dostać się na dobre studia”, „chcę, żeby rodzice byli ze mnie dumni”.\n11. Poproś kogoś z rodziny lub znajomych by przepytał Cie z materiału. Nie obawiaj się także prosić o pomoc i zadawać pytania. Nauczyciele też z chęcią wytłumaczą Ci co nieco na dodatkowych godzinach.\n12. Dzień przed maturą zrelaksuj się, udaj się na wycieczkę rowerową, do kosmetyczki, na zakupy… Rób to, co sprawia Ci największą przyjemność.\n13. Myśl pozytywnie- 30% to nie tak dużo, na pewno damy rade! ;)\n82% Gazetka przygotowana na lekcję\n81% Gazetka o sporcie\n88% Christopher Paolini „Eragon” - recenzjo-zapowiedź do; np. Gazetki szkolnej.\n85% Listy do redakcji, gazetki szkolnej.\n85% List na temat łamania praw dziecka do gazetki szkolnej\n82% Jak wyobrażasz sobie świat i ludzkość w dalekiej przyszłości?\nzdać zdawać/zdać sobie z czegoś sprawę zdać egzamin oblać egzamin celujący\nMam do Was drodzy czytelnicy ogromną prośbę.Chciałabym żebyście pomogli,


gliwice.gosc.pl → Wiadomości z diecezji gliwickiej → Szkoła katolicka i klasztor oblatów w Lublińcu potrzebują pomocy\nPożar budynku klasztornego, w którym znajduje się szkoła. zrzutka.pl\nPożar wybuchł 24 września wcześnie rano. Nikt nie ucierpiał, ale straty materialne są ogromne.\nZespół Szkół im. św. Edyty Stein KSW ogłosił zrzutkę, z którą powiązana jest licytacja na rzecz odbudowy.\n„Dziękujemy za wszelkie metody wsparcia uczniów i pracowników szkoły. Uprzejmie prosimy o wsparcie przez oficjalny kanał podany niżej. Inne zbiórki nie były przez nas autoryzowane i mogą być w skrajnych przypadkach nawet próbą oszustwa” – napisano na stronie zrzutki.\n"Ludzie bardzo się zmobilizowali i okazują nam wsparcie w tym najtrudniejszym momencie w historii szkoły. Zebrane pieniądze przeznaczymy na jej uruchomienie" – zapowiedziała Joanna Kierach, pełniąca obowiązki dyrektora placówki.\ndodane 26.09.2020 19:36\n1 Spotkajmy się! W piątek rusza prefestiwal w pierwszych parafiach\n2 Zabrze. Będą nowe mieszkania. Powstaną przy ul. Żeromskiego\n5 Pielęgniarki z oddziału covidowego: Najbardziej boli nas hejt\n6 Co w numerze? #19\n7 NINIWA Team ogłosił zmianę planów\n8 Śląskie. Intensywne opady deszczu. Pogotowie przeciwpowodziowe w powiatach raciborskim i wodzisławskim\n9 Region. Czarna seria wypadków motocyklowych\n10 Śląskie. Pora na noc muzeów. Co przygotowały muzea w Bytomiu, Chorzowie, Tychach i Gliwicach?\n11 Z buta i na rowerze\n12 Z pokolenia na pokolenie\n13 Trwał na kolanach\n14 Wąska droga między skrajnościami\n15 Przeznaczeni do służby


Kilka wartościowych wskazówek, które pomogą Ci w zapobieganiu poważnym wypadkom | Holowanie24 BLOG\nStatystyki wskazują, że wypadki powodują zwykle osoby młode. Głównym powodem jest lekkomyślność, brak szacunku do reguł i przepisów drogowych. Niewątpliwie, niektóre wypadki są nieuniknione, lecz są też i takie, których można uniknąć jeżeli tylko prowadzący zachowa odpowiednią atencję. Dosadną rzeczą jest, by każdy adresujący był osobą odpowiedzialną.\nMiej otwarte oczy na to co dzieje się na drodze. Pamiętaj, ze w trakcie jazdy kompletna Twoja uwaga powinna być zwrócona na poradzenie. Z łatwością jest się rozproszyć tym co dzieje się w samochodzie, lecz kierowca winien być odpowiedzialny względem zadania prowadzenia pojazdu. Auta nie są miejscem dla czynności wielozadaniowych, z tego powodu należy powstrzymać się od czynienia innych rzeczy.\nUnikaj dyskusji poprzez telefon w aucie. Jest to jeden z najczęstszych błędów popełnianych w czasie jazdy. Używać telefonów z funkcją głośnomówiącą, a najlepszą rzeczą jaką można zrobić to wyłączenie komórki.\nNie zmieniaj muzyki nazbyt często. Choć to nie wskazane, aby w aucie słuchać muzyki w trakcie jazdy to nikt do tego się nie stosuje. Jeżeli już korzystasz z radia, nie zajmuj się nim nadmiernie często. Przyrządź listę ulubionych utworów, nagraj ją na płytę i trzymaj na boku do powszedniego użytku.\nPrzenigdy nie pij alkoholu w aucie. W ten sposób dochodzi do wielu wypadków. Nie tylko niesie to za sobą dużo niebezpieczeństw, ale można też stracić prawo jazdy. Jeżeli naprawdę musisz pić skorzystać z transportu publicznego.\nBierz pod uwagę ograniczenie szybkości. Wszyscy wiemy, że samochód podróżujący z duża prędkością intensyfikuje ryzyko wypadków, z tego powodu należy zawsze przestrzegać ograniczeń prędkości.\nArtykuł powstał dzięki holowanie Świerklaniec\nTags: Laweta samochodowa, Samochód zastępczy


Wspieranie rodziny i dziecka w środowisku lokalnym. Kontynuacja debaty o systemie pomocy społecznej i pieczy zastępczej\nczerwiec 15 11:00\nMiejskie Centrum Kultury im. Henryka Bisty w Rudzie Śląskiej, ul. Niedurnego 69\nSystem pomocy społecznej, piecza zastępcza, model asystentury w pracy socjalnej\nInstytut Spraw Publicznych objął patronatem merytorycznym konferencję "Wspieranie rodziny i dziecka w środowisku lokalnym. Kontynuacja debaty o systemie pomocy społecznej i pieczy zastępczej" organizowaną przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Rudzie Śląskiej.\nInstytut Spraw Publicznych od momentu wdrożenia reformy lokalnego systemu wsparcia dziecka i rodziny w Polsce monitoruje jej efekty. W ramach naszych prac zrealizowaliśmy cztery projekty badacze dotyczące tej problematyki i zainicjowaliśmy cykl debat przedstawicieli różnych środowisk zawodowych, realizujących zadania pomocy dziecku i rodzinie. Również teraz, kiedy coraz pewniejsze wydaje się przyjęcie ustawy o wpieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, ISP wraz z gronem ekspertów i praktyków chce zainicjować dyskusje nad planowanymi rozwiązaniami.\nWraz z przyjęciem wspomnianej ustawy zmieni się zakres obowiązków pracowników socjalnych zatrudnionych w OPS i PCPR, pojawi się też w gminach nowy przedstawiciel służby społecznych – asystent rodzin; ulegną zatem zmianie granice systemu wsparcia wyznaczone obecnością reprezentantów służb pomocowych, zmieni się jego treść a może i zestaw wartości, uzasadniających interwencję w prywatną sferę rodzin. Co zyskamy, czego się obawiamy? Jakie tego mogą być konsekwencje?\nSerdecznie zapraszamu do udziału! W sprawach organizacyjnych proszę kontaktować się z MOPS w Rudzie Śląskiej pod adresem dmk@mops.rsl.pl\n11.00 – 11.15 Grażyna Dziedzic – Prezydent Urzedu Miasta Ruda Śląska\nDr Mariola Racław (Instytut Spraw Publicznych / Instytut Stosowanych Nauk Społecznych UW)\nDr Dobroniega Trawkowska (Instytut Spraw Publicznych / Uniwersytet Śląski)\nSesja 1 – W poszukiwaniu modeli lokalnego wsparcia rodziny i dziecka\n11.15 - 11.30 dr Marek Rymsza (Instytut Spraw Publicznych / Instytut Stosowanych Nauk Społecznych UW) Pracownicy socjalni wobec zman w systemie opieki nad dzieckiem i rodziną: w poszukiwaniu tożsamości zawodowej\n11.30 - 11.45 dr Mariola Racław (ISP / ISNS UW) W trosce o dziecko i rodzinę: administrować, kontrolować, wspierać? Pomoc społeczna w obliczu zamian\n11.45 - 12.00 dr Dobroniega Trawkowska (Instytut Spraw Publicznych / Uniwersytet Śląski) Asystentura a problemy integracji lokalnego systemu wsparcia dziecka i rodziny\ndr Izabela Krasiejko (Akademia i. Jana Długosza w Częstochowie)\nRozwój asystentury w modelu PSR w Polsce i na Śląsku\nSesja 2 – Praktycy wobec zmian systemu wspierania rodziny i dziecka w środowisku lokalnym\n12.45-13.15 Przedstawiciel MOPR Bytom Przedstawiciel instytucji pomocowej z Rybnika Ustawa o wsparciu rodziny i pieczy zastępczej „w działaniu”: przewidywania i opinie praktyków\n13.15-13.45 Przedstawiciel MOPS Ruda Śląska\nPrzedstawiciel MOPS Katowice\nPrzedstawiciel MOPS Częstochowa Funkcjonowanie asystentury na Górnym Śląsku – dobre praktyki\n14.45-15.00 dr Mariola Racław, dr Dobroniega Trawkowska


Bardzo szybka rekrutacja na grafika! v2 - Grafik [ON] - Kuleczky.pl - Sieć serwerów gier multiplayer !\nBardzo szybka rekrutacja na grafika! v2\nPrzez moose`, 5 Kwiecień w Grafik [ON]\nHejka, w związku z tym, że mamy deficyt grafików i obecni nie są chętni do robienia zleceń, postanowiłam zrobić znów szybką rekrutację.\nZakładam nowy temat, by wszystko było przejrzyste. W tej rekrutacji, każdy ma duże szanse. Zapraszam\nNA ZACHĘTĘ, VIP NA OKRES MIESIĄCA, DLA NAJAKTYWNIEJSZEGO GRAFIKA (wybieranego co miesiąc),\nORAZ VIP NA WYBRANYM SERWERZE NA OKRES TYGODNIA.\nOraz głosowanie na najlepszą prace miesiąca, do wygrania VIP na forum na 2 tygodnie.\nProgram jakiego używasz:\nMinimum 3 prace:\n- Staż na forum nie ma znaczenia, w tym czasie, w którym z nami jesteś, liczy się tylko duża aktywność\n- Wykonywanie zleceń dla użytkowników i administracji, wystarczy zrobić 2 zlecenia na tydzień\n- Ilość postów i posiadanie warnów, nie mają znaczenia\n- Liczy się zaangażowanie i chęć współpracy\n- Wiek umówmy się, że tak 14 minimum, ale w razie czego przymknie się oko\n- Umiejętność wykonywania estetycznych i "przyjemnych dla oka" prac.\n(Jeśli jesteś z nami krótko, to nie przejmuj się, damy Ci szansę się wykazać na okresie próbnym)\nPrzyjmę nawet 3 osoby, jeśli będzie więcej chętnych, rozważymy i taką opcję! Do dzieła.\nJestem krótko ale cóż, spróbuję : p\nWiek: 26 wiosen\nProgram jakiego używasz: 3D Logo, Przytnij zdjęcie czy jakoś tak , Szkic i Text Effecr Pro-Name Art (Aplikacje tylko na telefon.)\nEdytowane 6 Kwiecień przez PyskatyGosć.\n5 godzin temu, PyskatyGosć. napisał:\nTrochę się zawiodłam. Wybacz ale prace robione na telefonie, nigdy nie będą miały w 100% dobrej jakości. Te mają fatalną. Popróbuj z programem jakimś na kompie. To jeszcze nie Twój czas. Poćwicz trochę i złóż podanie za jakiś czas. Na razie odrzucam.\nProgram jakiego używasz: Ps\nNapisano sobota o 10:35\n18 godzin temu, Splaтт napisał:\nPopraw trochę różnorodność napisów, przede wszystkim i równiejsze rozmiary, żeby było estetycznie. Pobaw się teksturami, żeby było na nich coś więcej niż napis. Z powodu bardzo małego zainteresowania tematem i działem grafiki, przyjmę Cię na okres próbny 2 tygodnie. Przez ten czas mam nadzieję, że Twoje prace będą coraz lepsze. Zachęcam do wykonania obecnych zleceń.\nP.S. Rektutacja nadal otwarta


Archiwa: biwak - EJ to my!\nmałżeństwojestfajne dzieci wakacje małżeństwo ojcostwo msza bliskość radość namiot ślub muzyka życie święta wielki post film śpiew Basia śpiewanie papież aborcja franciszek kino dziecko czas liturgia narzeczeństwo urlop kościół miłość grzech tata et-et wielkanoc jan paweł ii modlitwa kalendarz polska chrześcijaństwo rodzina książki adwent biwak chrystus ciąża chrzest\nTrochę przeszarżowaliśmy w tym roku. Chyba nie zauważyliśmy, że od poprzedniej większej objazdówki (Węgry ‘2016) Jadzia znalazła się już po tej stronie brzucha… czyli nie mieliśmy już przy sobie półtoraroczniaka, którego można było zawinąć w chustę i robić swoje –…\nZanim zdam relację z dalszej części naszego węgierskiego urlopu – garść praktycznych informacji. Takie skondensowane praktyczne porady nt. pobytu na Węgrzech znajdziecie w każdym przewodniku i na wielu stronach internetowych. Pokrótce wypiszę tylko to, co istotne okazało się dla nas,…\nWęgry jako kierunek naszych tegorocznych wakacji zostały wybrane częściowo spontanicznie, częściowo świadomie. W końcu Lengyel, magyar – két jó barát (Polak, Węgier – dwa bratanki), nasza historia niemal od początku była okraszona przyjaźnią, pogoda tam jest dobra, kraj piękny, jedzenie pikantne, torty…\nPod namiot, czyli o tym jak spędzić wakacje biwakowo i nie zwariować\nWielu osobom wydaje się, że wyjazd pod namiot to takie bieda-wakacje. Niewygodnie, niehigienicznie, męczą się i dręczą. A z małym dzieckiem i w ciąży, to już w ogóle szaleństwo i nieodpowiedzialność. Pozostali mówią tylko: Wow, ale świetny pomysł! Dziś kilka…


Żyrandol prowansalski metalowy szary duży Dekoracje Domu - sklep Internetowy - Vintage Home\n» Żyrandol prowansalski metalowy szary duży\nKod produktu: 40538Z\nŻyrandol prowansalski metalowy szary duży.\nEfektowny i gustowny abażur idealny do wnętrz stylowych, prowansalskich jak również francuskich. Wykonany w całości z rzeźbionego metalu oraz szkła. Żyrandol wykonany z wysokogatunkowego materiału z holenderskiej renomowanej marki. Idealny do salonu jak również sypialni czy przedpokoju, będzie dobrym rozwiązaniem na doświetlenie ogrodu zimowego , tarasu jak również wiaty przed lub za domem. Żyrandol w kolorze szarym z miejscem na żarówki pod szklanym kloszem.\nSpecyfikacja żyrandola prowansalskiego metalowego szarego dużego:\nWymiary: średnica 32 x 132 / 4 x E14 / Max 25 W\nŻyrandol prowansalski metalowy naturalny. Efektowny żyrandol wykonany z dbałością o każdy detal z holenderskiej renomowanej marki. Żyrandol wykonany z tłoczonego , rzeźbionego metalu w kolorze naturalnym-kremowym. Lampa pokryta szklanymi szybkami w środku miejsce na żarówki. Idealna do salonu , sypialni jak również sprawdzi się na tarasie czy pod wiatą garażową. Idealna do wnętrza jak również na zewnątrz.


Sugester - Baza Wiedzy - Kategorie w projektach\nKategorie w projektach\nLiczba odwiedzin posta: 764\nW Sugesterze masz możliwość nadawania kategorii poszczególnym projektom. Kategorie są w pełni definiowalne na poziomie administratora. Dzięki kategoriom użytkownik może bardziej szczegółowo filtrować projekty.\njak dodać kategorię do projektu\njak wyszukiwać projekt po kategorii\njak wykorzystać kategorie w timeline projektów\nDodawanie kategorii dla projektu\nAby dodać kategorię do projektu, wejdź w Ustawienia > Ustawienia konta > Kategorie i w oknie Kategorie CRM kliknij +Dodaj kategorię:\nUWAGA! Kategorie są wspólne dla klientów i projektów\nPo zdefiniowaniu kategorii projektów, możesz je dodawać do każdego projektu. W tym celu wejdź w Projekt>Edycja>Więcej opcji i w polu Kategoria wybierz z listy kategorię, którą chcesz nadać projektowi.\nWystarczy, że w wyszukiwarce po prawej stronie na liście projektów wybierzesz kategorię, z której projekty chcesz zobaczyć. Gotowe!\nWykorzystywanie kategorii projektów w Timelinie projektów\nKategorie projektów wiążą się ściśle z funkcją Timeline projektów. Jeśli używasz Timelinu projektów do rezerwacji pokoi/sal, a oprócz tego prowadzisz inne projekty, niezwiązane z bookowaniem, zajrzyj koniecznie do artykułu Timeline projektów.


ZNAMY LAUREATÓW BOŻONARODZENIOWEJ KARTKI\nczwartek, 21 grudnia 2017 14:08\nBlisko pięćdziesiąt kartek bożonarodzeniowych wpłynęło na konkurs zorganizowany przez Miejską Bibliotekę Publiczną.\nW tym roku odbył się kolejny już konkurs „Kartka Bożonarodzeniowa naszych marzeń”, który cyklicznie organizowany jest przez Miejską Bibliotekę Publiczną.\nTechnika dowolna a wyobraźnia nieograniczona. Zakończył się cykliczny konkurs przeznaczony dla uczniów szkół podstawowych „Kartka Bożonarodzeniowa naszych marzeń”, który organizowany jest przez Miejską Bibliotekę Publiczną w Pionkach.\nZe Świętami Bożego Narodzenia związanych jest wiele tradycji. Bez wątpienia jedną z nich jest wysyłanie kartek świątecznych. Kartka świąteczna może mieć różne formy. Niestety dzisiaj, wiele osób przesyła życzenia za pomocą telefonu lub komputera.\nNa szczęście, aby tradycja była ciągle żywa i nie rozpłynęła się w wirtualnym świecie Miejska Biblioteka Publiczna w Pionkach organizuje konkurs plastyczny, który wpisuje się w wielowiekową tradycję bożonarodzeniowych kartek świątecznych.\nW tym roku na konkurs „Kartka Bożonarodzeniowa naszych marzeń” wpłynęło blisko pięćdziesiąt prac. Każda wyjątkowa, każda inna wykonana indywidualnie przez autorów. Jury, aby wybrać te najlepsze debatowało kilka godzin.\nI tak pierwszą nagrodę otrzymała Emma Strykowska PSP nr 2 Pionki, drugą Szymon Marczak PSP w Suskowoli a trzecią Nikodem Maciąg PSP nr 5 Pionki. Jury przyznało również wyróżnienia. Trafiły one do: Jan Jasek PSP w Jaroszkach, Kacper Sałek PSP nr 5 Pionki, Magdalena Warchoł PSP nr 2 Pionki.\nNiezwykle fantazyjne kartki, które wpłynęły na konkurs można oglądać na specjalnej wystawie w Filii Miejskiej Biblioteki Publiczne przy ulicy Leśnej. Wszystkim uczestnikom konkursu serdecznie dziękujemy i już dziś zapraszamy na kolejną edycję.


Wyssać cały smak ze wspomnienia (Kino wykolejone. Rozmowy z Guyem Maddinem) - Splot\nStrona główna » Artykuły » Książka » Wyssać cały smak ze wspomnienia (Kino wykolejone. Rozmowy z Guyem Maddinem)\nKanadyjskie kino awangardowe w dużej mierze pozostaje zupełnie nieznane dla szerokiego odbiorcy. Jednak wywiad z konsekwentnym twórcą melodramatu eksperymentalnego został poprzedzony bardzo ciekawym wstępem wprowadzająco – analitycznym, który zarysowuje ramy twórczości reżysera, umieszczając jego filmy i inspiracje na konkretnych obszarach historii kina powszechnego. Szerokie pole nawiązań przybliża widzom konteksty awangardowe i ułatwia ich kojarzenie z różnymi aspektami znanej kultury filmowej. Zresztą sama za siebie mówi też niezwykle trafna metafora, znaleziona w prologu Kuby Mikurdy Nawiedzone kino: „Jeśli pomyśleć kino jako pociąg, który w 1895 roku rusza ze stacji w La Ciotat – czyli ciąg wagonów, następujących po sobie estetyk, konwencji, technik – to Maddin, wracając do 1929 roku, raz po raz wykoleja ów skład, wydobywając później z miejsca katastrofy to jeden, to drugi element.”\nW chronologiczną opowieść o kolejno powstających filmach wplatane są bowiem dyskusje o rosyjskich produkcjach z początku XX wieku czy różnych adaptacjach surrealizmu na grunt współczesnej kinematografii. Guy Maddin opowiada o pracy na planie i spontanicznym chwytaniu ujęć, odkrywaniu niespodziewanych pejzaży i detali. Niezwykle interesującym aspektem rozmowy na pewno wyda się także znajdujące się niemal na przeciwległym biegunie spotkanie z klasycznym włoskim neorealizmem i Isabellą Rosselini, która będzie stanowiła jeden z punktów, wokół których toczący się dialog będzie zataczał wciąż nowe kręgi.\nGuy Maddin jest bowiem przy tym fenomenalnym przykładem twórcy obrazów filmowych, które mogą być oceniane według kryteriów nowofalowej politique des auteurs – wciąż zdaje się robić jeden film. Wraca do motywów, które sam mitologizował.\nW tym kontekście sytuuje się również wywiad, przeprowadzony z reżyserem w lutym 2009 roku. Skoro on sam nie potrafi uciec od powtórzeń, rozmowa o jego twórczości analogicznie wciąż toczy się wokół wybranych motywów – kluczy do jego dzieł, wspomnień, postrzegania przestrzeni. Bynajmniej nie jest to zarzut. Podobnie bowiem jak Maddin odkrywa wciąż nowe sposoby rozumienia własnego świata w swoich filmach, tak i Kuba Mikurda oraz Michał Oleszczyk szukają wciąż nowych tłumaczeń jego opowieści. Maddin bowiem wciąż tasuje karty, więc przy każdym rozdaniu gra będzie wyglądała zupełnie inaczej niż poprzednio. Rezygnuje też ze standardowych zasad, w zamian proponując własne. Warto przy tym zwrócić uwagę na przytoczoną przez niego reinterpretację filmowego melodramatu i wydobycie spod przykurzonego schematu zaskakującego sposobu rozumienia klasycznego gatunku: „Wielu ludzi błędnie definiuje melodramat jako gatunek, który prezentuje życie wyolbrzymione, tymczasem prawda jest inna: życie w melodramacie nie jest wyolbrzymione, ale obnażone” – powtarza reżyser.\nZresztą Maddin przyznaje się do odrzucania techniki i wszystkiego, czego został nauczony. Chce przywrócić dziecięcą naiwność spojrzenia, umiejętność dostrzegania w rzeczywistości obrazów znalezionych. To swoisty rodzaj etnografii ocalającej Flaherty’ego, tyle że skierowany do własnego wnętrza, doświadczenia i pamięci. Niezwykle interesujące dla polskiego czytelnika będzie na pewno wydobywanie z filmów kanadyjskiego reżysera nawiązań do twórczości Brunona Schulza, który wybrzmiewa jako jedna z jego głównych inspiracji. Zbliża tym samym Maddina do miejsca zajmowanego od lat przez Braci Quay. Z drugiej strony zaś fascynacja dźwiękiem i oniryczną poetyką łączy jego twórczość z Davidem Lynchem. W spojrzeniu redaktorów Guy Maddin stoi więc między wybitnymi, uznanymi na świecie twórcami, z całym zasobem własnych wspomnień, jeśli nie pokazanych w obrazie to opowiedzianych słowami i skróconych w erudycyjnych streszczeniach poszczególnych rozdziałów, jak w piątym: „w którym Guy Maddin opowiada o filmie, którego nie ma, o współpracy z Leni Riefenstahl, do której nie doszło, i o realizacji remake’u filmu Abla Gance’a, którego nigdy wcześniej nie oglądał.”\nWiele miejsca i refleksji poświęcone zostaje ulubionym filmom reżysera, cenionym twórcom i literackim inspiracjom. Wystarczy otworzyć książkę w kilku przypadkowych miejscach, by w oczy rzuciły się takie nazwiska jak Douglas Sirk, Erich von Stroheim i Lloyd Bacon, doświadczenie obcowania z malarstwem Gustave’a Moreau czy powieścią Tomasza Manna Wygnaniec lub fascynacje literaturą Hermana Mellvile’a i Kazuo Ishiguro. W tym aspekcie warto zauważyć, że rozmowa poprowadzona przez autorów wywiadu doskonale wpisuje się w założenie Linii Wizualnej, redagowanej przez Ewę Małgorzatę Tatar i Kubę Mikurdę, gdzie główną tendencją są współczesne badania i interpretacje kultury wizualnej, które „wyłamują się z podziału dyscyplin, specjalności i kompetencji, swobodnie przecinając i przekształcając pola tradycyjnie pojętych antropologii, estetyki, filmoznawstwa, historii sztuki (…)”.\nTrzy intermedia przerywające maddinowskie opowieści o trudach kolejnych produkcji, wprowadzają dodatkowo uniwersalne, krytyczne rozmowy na temat historii kina, pożądania na ekranie i w życiu, technicznych aspektów rozwoju kinematografii czy stosowania dźwięku w filmie. Jakkolwiek wyda się to dziwne, opowieści reżysera czyta się więc dobrze, nawet jeśli nie widziało się wszystkich filmów, o których snuje wspomnienia. Bez wątpienia warto jednak tradycyjnie zacząć książkę od rozdziału wstępnego: „w którym kanadyjski reżyser Guy Maddin spotyka dwóch przybyszów z Polski, wymienia z nimi kilka luźnych uwag, zrównuje kamerę z odkurzaczem, ubolewa nad niedoborem miłośniczek własnej twórczości i przygotowuje się na nawałnicę pytań zamieszczoną w rozdziałach kolejnych.”\nKuba Mikurda, Michał Oleszczyk\nLinia wizualna, tom 4\nprojekt okładki i loga serii: Wojtek Doroszuk\nredaktorzy serii: Ewa Małgorzata Tatar i Kuba Mikurda\nredaktor tomu: Kuba Mikurda\nopracowanie redakcyjne, adiustacja, skład i łamanie: Marcin Hernas\nkorekta: Kinga Surówka, Monika Ples\nISBN 978-83-61407-33- I\nKorporacja Ha!art, Kraków-Warszawa 2009\nAgnieszka Maciejewska Pół Ariadne auf Naxos Wszystko co kocham Swietłana Aleksijewicz Francis Ford Coppola Silvio Berlusconi Wolność Abaddon – Anioł Zagłady Jestem komunistyczną babą! którzy nienawidzą kobiet Niedobre dziecię Sucker Punch Mieczysław Porębski Welcome to Nowhere African Psycho premiera Król Wilków Katarzyna Hołda Off Festival


Czym jest ekosystem? | Ekosystem\nCzytając publikacje poświęcone ochronie środowiska lub słuchając informacji dotyczących katastrof naturalnych często spotykamy się z pojęciem „ekosystemu”, najczęściej w kontekście zachwiania jego równowagi.\nCzym jednak jest ów ekosystem? Najogólniej rzecz ujmując, jest to zbiór wszystkich organizmów żywych występujących na konkretnym obszarze. Powiązania między zwierzętami, roślinami i nieożywionymi częściami środowiska (woda, skały, powietrze), są tak silne, że jakiekolwiek zaburzenia ilościowe lub jakościowe wśród jednego elementu ekosystemu mogą mieć ogromny wpływ na pozostałe.\nPonieważ wszystkie organizmy są ważne, jednakową ochronę należy roztaczać zarówno nad insektami jak i drapieżnikami. Choć dla niektórych może wydawać się kuriozalne dbanie o przetrwanie niewielkich żuków lub rybek, faktem jest, że mogą one pełnić bardzo ważną funkcję dla utrzymania prawidłowej równowagi w konkretnym ekosystemie, przykładowo poprzez spulchnianie ziemi lub szybkie rozkładanie szczątków.\nBardzo ważne jest również dbanie o czystość wody. Jej zatrucie jest bowiem odpowiedzialne za wyginięcie w danym zbiorniku wodnym wielu organizmów oraz za konieczność zmiany miejsc żerowania zwierząt do tej pory pojących się przy teraz zatrutym jeziorze czy rzece. Nie zapominajmy, że człowiek również jest częścią ekosystemu i nasze przetrwanie może zależeć od tego, czy nie zatrujemy naszego środowiska.\nDrukarnia Booklet https://booklet.pl/ naklejki i etykiety samoprzylepne www.ipa3.org\nPosted On : 27 marca 2013\nPrevious post: Harmonijny świat przyrody\nNext post: Rozwój miast a ochrona środowiska


Jenny Saville, „Reverse”, 2002-2003, oil paint on canvas, 2134 x 2438 mm, © Jenny Saville, courtesy of the artist and Gagosian, materiały prasowe Tate Britain\nLucian Freud, „David and Eli”, 2003-2004, oil on canvas, 1626 x 1740 mm (private collection), , materiały prasowe Tate Britain\nKeith Sonnier, „Dis-Play II”, 1970, installation view at galerie Mitterrand, Paris, 2010, © Artists Rights Society (ARS), New York. Courtesy of the Artist and galerie Mitterrand, Paris\nChoć spotkanie z kolektywem Gyne Punk w GM Arsenał w Poznaniu odbywało się w ramach rzekomo bezkompromisowych „Warsztatów z rewolucji”, to jednak organizatorzy – być może jednak przestraszeni ewentualnymi skutkami swojej wywrotowości – zdecydowanie sprzeciwili się nazywaniu tego wydarzenia „warsztatami z aborcji”. Dyrekcja Arsenału wysłała do redaktora naczelnego Radia Poznań przedprocesowe pismo, w którym zażądała sprostowania podawanych przez dziennikarzy informacji, jakoby w Galerii miało miejsce wydarzenie, podczas którego instruowano, w jaki sposób dokonać aborcji w warunkach domowych. Ale czy określenie „warsztaty z aborcji” jest rzeczywiście nadużyciem?\nMnożąc przez „X”\nRetrospektywa Sargenta w Art Institute w Chicago\nPodczas retrospektywnej wystawy Johna Singera Sargenta, trwającej aktualnie w Art Institute w Chicago (otwarcie kolejnej, w sztokholmskim Nationalmuseum, zaplanowane jest na październik), można podziwiać cały kunszt jego twórczości. Choć Sargent zaliczany jest zazwyczaj w poczet tzw. amerykańskich impresjonistów, w rzeczywistości reprezentuje raczej niezwykle eklektyczny kierunek, zarówno pod względem pochodzenia, jak i stylistyki. Urodzony we Włoszech, większość swego życia spędził we Francji lub w Anglii, kombinując w swych dziełach wzorce akademickie, realistyczne i impresjonistyczne właśnie. Mimo że znany jest przede wszystkim z zachwycających, reprezentacyjnych portretów przedstawicieli europejskich i amerykańskich wyższych sfer (takich jak chociażby „Portret Eny i Betty, córek Pani i Pana Asher Wertheimer” z 1901 roku, pochodzący ze stałej kolekcji Tate Britain), w jego œuvre odnaleźć możemy także obrazy zdecydowanie subtelniejsze, o bardziej prywatnym charakterze. O jednym z nich chciałabym tu wspomnieć niejako w kontraście do „Madame X”. Na płótnie pt. „Carnation, Lily, Lily, Rose” (1885-1886) Sargent ukazał bawiące się w ogrodzie dzieci. Pomimo konserwatywnego tematu, obraz ten jawi się jako zupełnie wyjątkowy.\nJohn Singer Sargent, „Carnation, Lily, Lily, Rose”, 1885, oil on canvas, Tate Britain, fot. materiały prasowe Art Institute Chicago\nPonad 1200 eksponatów ze zbiorów własnych Muzeum Sztuki Stosowanej MAK w Wiedniuoraz kolekcji prywatnych i międzynarodowych zasobów muzealnych z Czech, Anglii i Polski pozwala prześledzić na wystawie „300 lat wiedeńskiej manufaktury porcelany” fascynującą historię rozwoju drugiej wśród najstarszych manufaktur europejskich, założonej w 1718 roku dzięki przywilejowi cesarskiemu, nadanemu na 25 lat dworskiemu agentowi wojennemu Claudiusowi Innocentiusowi Du Paquier. Manufaktura wiedeńska – „córka porcelany miśnieńskiej spłodzona w zakazanej miłości” – powstała dzięki przekupieniu i zwerbowaniu pracowników saksońskiej manufaktury. Od chwili odkrycia tajemnicy jej produkcji przez Johanna Friedricha Böttgera porcelana, dotąd artykuł luksusowy sprowadzany z Chin i Japonii, stała się ulubionym materiałem wykorzystywanym w kulturze stołu arystokracji i panujących domów. Utrzymywana w tajemnicy receptura wytwarzania porcelany miśnieńskiej została wykradziona i umożliwiła założenie wiedeńskiej manufaktury jako konkurenta Miśni.\nCovered Dish in the Form of a Turtle, Vienna, ca. 1730, execution: Manufactory of Claudius Innocentius Du Paquier, © Joe Coscia JR / MAK, materiały prasowe Muzeum Sztuki Stosowanej MAK, Wiedeń\nRekomendacje – Krzysztof Nowicki\nNowicki szukając inspiracji, odwiedza muzea, gdzie godzinami studiuje płótna renesansowych i barokowych mistrzów, kiedy indziej ogląda obrazy w Internecie. Właściwie każda z prac artysty powstała z inspiracji konkretnym obiektem znanym z historii sztuki. Obrazy Nowickiego niejednokrotnie korespondują ze sobą, wywodzą się jeden z drugiego. Zdarza się, że już podczas malowania kompozycji artysta czuje, że chciałby zrobić pewne rzeczy inaczej, pragnie wprowadzić modyfikacje, przetestować inne rozwiązania. Wtedy powstaje drugi obraz – nawiązujący do pierwszego lub będący jego zaprzeczeniem, negatywem. Jedynym stałym elementem procesu twórczego artysty jest etap tworzenia szkicu. Artysta przygotowuje kolaże cyfrowe – na ekranie komputera modyfikuje dzieło z przeszłości, wypłukuje kolory, odcina fragmenty, zmienia rozdzielczość, wyostrza lub rozmywa kontury, wprowadza piksele, wyrysowuje linie perspektywy, pokrywa przedstawienie chmurą punktów. Strategię tę podjął już w cyklu dyplomowym „Geometryczne refiguracje” z lat 2010-2013. Natrafił przypadkowo w sieci na pochodzące z XV wieku rysunkowe studium kielicha lub wazy autorstwa Paolo Ucella, które do złudzenia przypominało mu współczesne siatki obiektów 3D, wyrysowane w programach graficznych do projektowania. Zaczął przyglądać się z bliska dawnym obrazom, wyznaczał linie ich kompozycji, a następnie przenosił je na płótno. W tej adoracji geometrii dostrzegamy dalekie zarysy pierwowzorów z przeszłości. Artysta odziera renesansowe i barokowe dzieła z całej ich magii. Nie odnajdziemy w nich słodyczy Rafaela, koloru Tycjana, miękkości ciał Rubensa czy dramatycznego światłocienia Caravaggia. Zamiast tego, Nowicki prezentuje widzowi zimne szkielety linii kompozycyjnych, na których dłonie wielkich mistrzów budowały zachwycające nas do dziś efekty i iluzjonistyczne sztuczki.\nKrzysztof Nowicki, „Portret młodzieńca”, 2018, olej na płótnie, 130 x 90 cm, dzięki uprzejmości artysty\nKto zarabia na sztuce\nArt banking i Abbey House\nPrzeciętny odbiorca, który szuka informacji na temat art bankingu na przykład w internecie, trafia przeważnie na mniej lub bardziej jawne treści reklamowe. Są to zazwyczaj artykuły sponsorowane, prezentujące część oferty banków. Te nadużycia obecne w narracji o art bankingu mogą być dla wielu pułapką. W takich tekstach przywołuje się zazwyczaj dane sprzed kryzysu ekonomicznego z przełomu 2008 i 2009 roku. Często jako regułę podaje się, że dzieła sztuki nawet w czasach dekoniunktury zarabiają dla swego inwestora. Co więcej, w tekstach o inwestowaniu przy pomocy bankowców, charakterystyczne są wzmianki o wysokich wynikach i rekordach aukcyjnych. Problem w tym, że rozwój segmentu aukcyjnego i jego efekty w postaci rekordów cenowych nie są w żaden sposób bezpośrednio powiązane z rozwojem art bankingu. Bezzasadne jest porównywanie cen najdroższych dzieł z perspektywami inwestowania w sztukę. Same wyniki aukcyjne nie muszą bowiem oznaczać, że ich sprawcą jest inwestor wspierany przez bank – może to być przecież niezależny kolekcjoner czy instytucja. Jedynym uzasadnieniem dla obecności takich uwag może być chęć wytworzenia wrażenia, że rynek sztuki to swoiste eldorado, coraz bardziej zasobne i bezpieczne. Dalej, regularnie przywołuje się najgłośniejsze nazwiska artystów, znów raczej tylko po to, by odbiorca czuł, że ma do czynienia z artystyczną „pierwszą ligą”. Tymczasem inwestowanie w sztukę przy pomocy banku nie musi w praktyce oznaczać sięgania po najdroższych artystów.\nPoznańska awangarda – August Zamoyski\nJeden z najwybitniejszych polskich rzeźbiarzy XX wieku pozostawił po sobie stosunkowo niewielki jak na długie życie, jakim dane mu było się cieszyć, dorobek. Katalog jego spuścizny, wydany w początkach lat 90. XX wieku, opracowany przez Zofię Kossakowską-Szanajcę, obejmuje 224 pozycje. Są to nie tylko rzeźby – te zachowane, jak i zaginione, znane jedynie z przekazów źródłowych lub też z fotografii – ale także szkicowniki i opublikowane rysunki artysty, jak choćby akwarela zreprodukowana na okładce pierwszego numeru „Zdroju” (t. III, z. 1: kwiecień 1918), towarzyszącego pierwszej wystawie poznańskiego Buntu, z którym zetknął się Zamoyski w początkach swojej twórczości. Polecony przez Przybyszewskiego, na przełomie 1917 i 1918 roku nawiązał listowny kontakt z Jerzym Hulewiczem, czego wynikiem stał się udział rzeźbiarza w poznańskiej ekspozycji ekspresjonistów. Był to jednocześnie jego debiut – do tego czasu nie prezentował szerszej publiczności swoich dzieł. Debiut znaczący, bowiem przede wszystkim to jego prace, dzisiaj zaginione, dwie rzeźby drewniane: „Zdrój” i „Sansara” oraz akwarela i akwaforta, stały się bezpośrednią przyczyną skandalu towarzyszącego wystawie. Zamoyski był w tym czasie postacią kontrowersyjną także ze względu na swoje wybory osobiste, co nie mniej niż „nieobyczajne” dzieła mogło wywoływać opór w konserwatywnym środowisku poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, gospodarza planowanej prezentacji.\nWiele osób pewnie już słabo przypomina sobie te czasy w Polsce, kiedy ludzie przyparci koniecznością lub chęcią podróżowania, masowo wychodzili na pobocza dróg łapać tzw. okazje. Okazję stanowili wówczas ci jeszcze dość nieliczni, dysponujący jakimkolwiek pojazdem oraz ci jeszcze bardziej nieliczni, dysponujący pojazdem własnym. Celowo piszę dysponujący pojazdem, a nie samochodem, bo mówimy o czasach, kiedy autostopowicz – w akcie prawdziwej desperacji – gotowy był korzystać dosłownie z każdej formy komunikacji kołowej. A zdarzało się, że przyszło mu korzystać z furmanki, ciągnika rolniczego, a nawet z beczki asenizacyjnej. Innymi słowy: ktoś, kto musiał, a nie miał ochoty podróżować w żenujących warunkach komunikacji publicznej, z całym spokojem znosił żenadę podróży komunikacją alternatywną. Wtedy przynajmniej miał błogie poczucie wolności wyboru.\nZrazu wydawało się więc, że około połowy lat 70. nastąpił w tym względzie wyraźny POSTĘP. W Polsce pojawił się maluch, czyli małolitrażowy samochód osobowy, z którym to faktem nie tylko autostopowicze związali spore nadzieje na niezależne podróżowanie. Wprawdzie te nadzieje – jak pokazały kolejne długie lata – nie do końca były płonne, ale też niemal od razu wylazł związany z tym POSTĘPEM PODSTĘP.\n„Między muzeum a prezbiterium”\n„Między muzeum a prezbiterium” to publikacja będąca jednocześnie zapisem arcyciekawej rozmowy, świadectwem autorskich interpretacji dzieł sztuki zgromadzonych w Muzeum Archidiecezjalnym w Poznaniu, jak i minialbumem poznańskich wnętrz sakralnych. Rozmowa malarza Piotra Drozdowicza z ks. prof. Marianem Lewandowskim – konserwatorem zabytków, najpierw kustoszem Muzeum Archidiecezjalnego w Poznaniu, a później (do 2012 roku) jego dyrektorem, członkiem Komisji Episkopatu Polski ds. Sztuki Sakralnej, została podzielona na trzy części. Pierwsza z nich skoncentrowana jest wokół barwnej i trudnej historii Muzeum. Nie brak w niej opowieści o ważnych darczyńcach, których darowizny okazały się kluczowe dla stworzenia wyjątkowej kolekcji. I tak mowa tu m.in. o profesorze historii sztuki Eugeniuszu Iwanoyce, rodzinie Szułdrzyńskich, Helenie i Wiesławie Cichowiczównach. Druga część rozmowy dotyczy działalności członków kościelnej komisji artystycznej, do której należy ks. Lewandowski. Rozmówca przybliża w niej, w jaki sposób powstawały po Soborze Watykańskim II prace artystyczne o charakterze kultowym i – przede wszystkim – jak dzieła sakralne zostały zaadaptowane do nowych wymogów liturgii. Tematyka trzeciej części rozmowy zogniskowana jest wokół zagadnienia współczesnej sztuki sakralnej, jej roli oraz przyszłej kondycji.\n„Między muzeum a prezbiterium. Z księdzem Marianem Lewandowskim rozmawia Piotr Drozdowicz”, Wydawnictwo Świętego Wojciecha, Poznań 2017, ss. 176


Grójec w 1867 r. (z "Tygodnika Ilustrowanego")\nPrzedstawiając historię Grójca nie sposób jest uniknąć dziejów grójeckiego chrześcijaństwa (Kościoła). Obydwie te warstwy – historia miasta i religia wzajemnie na siebie nachodzą, a momentami wręcz się przenikają. Wynika to nie tylko z wydarzeń czysto historycznych, ale przede wszystkim ze źródeł, jakie posiadamy w materii przeszłości „ziemi grójeckiej”. Źródła te są bardzo głęboko zakorzenione w kościele katolickim, bo to właśnie, dzięki kronikom oraz archiwom parafialnym współczesnym nam historykom udaje się odtworzyć dzieje Grójca, które postaram się przedstawić w jak największym zarysie. W tekście tym będę się koncentrował wyłącznie na samym Grójcu, gdyż przeszłość pobliskich miasteczek oraz wsi mogłaby stać się tematem dla nie jednej pracy magisterskiej czy nawet doktoranckiej.\nOd prehistorii po średniowiecze\n„Ziemia grójecka” kryje w sobie skarby, z których tylko skromną część odkryli archeologowie. Szczególnie znany jest tzw. skarb z Ginetówki: bransolety, nagolenniki, zausznice (itd.) – wykonane z brązu, a pochodzące z lat 500-4000 p.n.e. Ale już co najmniej od przełomu II i I tysiąclecia p.n.e. zamieszkująca tu ludność utrzymywała żywe kontakty gospodarcze z Pomorzem, obszarami południowej Polski. Świadczy o tym skarb znaleziony w Krobowie (naramienniki, bransolety, czekan). Z epoki Cesarstwa Rzymskiego pochodzą monety wydobyte w samym Grójcu.\nOkolice Grójca i Warki należały we wczesnym średniowieczu do najgęściej zaludnionych na południowym Mazowszu. Grójec stanowił ważny ośrodek władzy państwowej i kościelnej. Pozostałością z tych czasów jest grodzisko w kształcie elipsy (o wymiarach 47 na 54 m), na którym obecnie stoi zabytkowy kościół; w tym miejscu znajdowała się m.in. siedziba kasztelana – urzędnika sprawującego władzę sądowniczą nad powierzonym mu obszarem (np. sąd targowy).\nKościół w Grójcu (XIX wiek)\nSilne oparcie znalazło tutaj chrześcijaństwo. Na XI w. można datować pierwszy kościół grodowy. Niestety, brak źródeł pisanych i gruntowniejszych wykopalisk archeologicznych utrudnia dokładne odtworzenie początków chrześcijaństwa i Kościoła w Grójcu. Zagadką pozostaje, dlaczego nasza część Mazowsza znalazła się w składzie diecezji poznańskiej. Z dokumentu biskupa poznańskiego, z r. 1406, wynika, że w Grójcu „od niepamiętnych czasów” istniała siedziba archidiakonatu mazowieckiego, z kolegiatą posiadającą trzy prebendy (uposażenie duchownych): prepozyturę (probostwo kościoła) i dwa kanonikaty. Wiadomo, że w r. 1241 – 1242 jej proboszczem był Przedpełk (zwany też Fulco). Pod rokiem 1249 występują w źródłach dwaj kanonicy grójeccy – Baldwin i Racław. Ten ostatni towarzyszył księciu mazowieckiemu Siemowitowi I (gościł on w Grójcu w drugi dzień po świętach Bożego Narodzenia 1257 r.) w podróży do Białotarska i dalej na Kujawy. Nie jest wykluczone, że tytuł kolegiaty, przeniesionej stąd do Czerskam był taki sam, jak kościoła parafialnego, do rangi którego przyszło Grójcowi zejść. Przemawiałaby za tym historia kultu św. Mikołaja Biskupa z Miry w Azji Mniejszej, którego relikwie przewieziono w XI w. do Bari, a następnie wprowadzono jego święto (6 grudnia). Wezwanie kościoła grójeckiego to lokalny ślad wzrostu kultu danego świętego w skali powszechnej (taki sam tytuł ma np. fara w Warce).\nCzasy Janusza Starszego\nBardziej szczegółowe informacje przynosi wiek XIV, kiedy to Księstwem Mazowieckim rządzi Janusz Starszy (ur. 1340). Władał on ziemiami: warszawską, czerską, liwską, nurską, łomżyńską, ciechanowską, różańską, zakroczymską i wyszogrodzką. Tytułował się księciem warszawskim, czerskim i ruskim.\nNadrzędnym celem jego polityki było zabezpieczenie państwa (w tym czasie Księstwo Mazowieckie stanowiło lenno Korony) przed ekspansją Zakonu Krzyżackiego. Wspierał, więc dyplomatycznie i orężnie Władysława Jagiełłę, a nawet wziął czynny udział w wojnie z Zakonem (1409-1411). Ta mądra polityka sprzyjała rozwojowi wewnętrznemu księstwa.\nTo właśnie w czasach Janusza Starszego pojawiają się pierwsze obszerniejsze informacje na temat osady Grodziec. Gdyż książę był nie tylko prawodawcą, ale również sędzią. Na rokach wielkich w Czersku rozstrzygał ostatecznie sprawy, które nie znajdowały epilogu na rokach małych odprawianych w Warce, i właśnie w Grójcu.\nW Grójcu posiedzenia sądowe – z udziałem sędziego, podsędka, a później także pisarza ziemskiego – urządzano pod gołym niebem (przy dobrej pogodzie), lub też w domach mieszczan. Do naszych czasów przetrwało (w różnej formie) niewiele (zapisywanych najczęściej po łacinie) dotyczących tych wydarzeń-notek. Z całą pewnością A. Lange & Sohne Replica Watches grójeckie roki ściągnęły rzesze interesantów 8 marca, 5 kwietnia, 18 października – 1407 r., 12 lipca – 1408 r., 9 kwietnia – 1409 r. i 21 stycznia – 1410 r.\nJanusz Starszy nadając ośrodkom gospodarczym liczne przywileje, przyłożył się do wykreowania sieci miast na Mazowszu, a tym samym ożywienia handlu i rzemiosła. Jemu swe wyniesienie do tytułu miasta (łac. oppidum, civitas) zawdzięcza nasz Grodziec nad Molnicą. Nazwa miejscowości brzmi w źródłach: Groze 1234, Grodech 1241, Grodecz 1408, Grodzycz 1577, Grodecya 1647, a znaczy tyle, co zamek, Rolex Replica Watches gród, miasteczko. Lokacja wsi na prawie niemieckim miała miejsce w XIII lub XIV w. Natomiast zastanawiające jest, zważywszy na tradycje (gród, kasztelania, kolegiata), że stosunkowo późno, bo dopiero w 1419 r. przypadły Grójcowi uprawnienia miejskie.\nGrójczanie dostali prawo sądzenia, wyrokowania i karania (według prawa chełmińskiego) w sprawach dużych i małych typu morderstwo, kradzież, podpalenie, cudzołóstwo, przemoc oraz fałszowanie monety, wagi i miary. Mogli odtąd pobierać wpływy z wagi, postrzygalni sukna i łaźni (oczywiście książę zarezerwował dla siebie i rodziny kąpiel w jednym dniu tygodnia) oraz swobodnie (bez ceł) handlować na terenie Księstwa Mazowieckiego. Ówczesny dokument lokacyjny został spisany w Czersku ręką ks. Pawła, kustosza warszawskiego. Jako świadkowie na dokumencie wymienieni są: Sławiec z Boglewic – kasztelan czerski, Piotr Pilik ze Skuł – wojewoda mazowiecki, Mikołaj Giemza – podkomorzy czerski, Mikołaj Gnat z Lipia – sędzia i Wigand z Ostrołęki – chorąży. Wśród tych postaci, z najbliższego otoczenia księcia, znajdujemy więc ziomków spod Grójca.\nTak więc zmarłemu w roku 1429 Januszowi Starszemu grójczanie zawdzięczają miejskość, ale także na jego przykładzie mogą uczyć się gospodarności, przemyślności, kompromisów i uporu w stanowieniu swojej lokalnej ojczyzny.\nSzczególniejsze znaczenie miały przywileje takie, jak np. dochody z postrzygalni sukna, łaźni, wagi itp., bowiem posłużyły one za podstawę życia i rozwoju miasta. Wagi, które znajdowały się na ratuszu oraz postrzygalnie sukna, w których dzielono postawy sukna, miały dla miasta wielkie znaczenie nie tylko dlatego, że były poważnym źródłem dochodu, ale również władze miejskie miały nadzór, by kupno i sprzedaż odbywały się bez oszustw. Ulgą była również swoboda przewożenia po ziemi mazowieckiej wszelkich towarów bez cła.\nOd rozkwitu po upadek\nStałych dochodów w postaci podatków miasto nie miało. Dochód dla miast przedstawiły najczęściej majątki miejskie, jak np. wioski czy grunta nadane miastu jak to miało miejsce za Bolesława IV, następcy Janusza, księcia mazowieckiego, który w 1447 r. nadał miastu łąkę, zwaną Błonie, położoną za ogrodem książęcym. Natomiast największym prawem dla miast był przywilej odbywania w nich jarmarków i targów. Po wcieleniu Mazowsza do Korony (1526) Zygmunt I oraz Zygmunt August potwierdzają dawne przywileje i obdarzają Grójec przywilejami na targi i jarmarki, pobieranie mostowego z trzech mostów wystawionych przez mieszczan na rzece Molnicy, która była wówczas rzeką dużą i spławną. Po dziś widnieją pale w wodzie, jako pozostałość mostów późniejszych. Również opłata brukowego, pobieranie kar na korzyść budowli ratusza i skład kamieni młyńskich, wchodziły do przywilejów nadanych miastu. Poza tym kramy, jatki, budy dla rzemieślników, oddawane w dzierżawę, dawały miastu poważne dochody. Nie ulega wątpliwości, i trunki dawały znaczne dochody miastu, bo przecież piwa grójeckie na równi z wareckimi cieszyły się rozgłosem, a szczególniej były lubiane w Warszawie (!).\nGłówną część mieszkańców Grójca, jak i innych miast, stanowią rzemieślnicy. Oni stanowią warstwę przemysłową, bo fabryki pojawią się znacznie później. Oni zaspokajają potrzebny miejscowej ludności. Z czasem rzemiosła stają się tak silne, że wytwory ich wywożono do krajów sąsiednich, jak np. z Grójca struny muzyczne. (Historyk, T. Święcicki: „mieszkańcy tutej niegdyś kręceniem stron bawili się i te w najodleglejsze kraje rozwozili”). Rzemieślnicy jednego zawodu czują się jakby jednym ciałem, stąd też powstają cechy albo bractwa. Członkowie cechu stawali pod broń w razie niebezpieczeństwa, brali udział w gaszeniu pożarów, występowali w czasie uroczystości kościelnych itp.\nCechy były niejako podporą całego stanu miejskiego, więc też pomyślnie się rozwijały, szczególnie w wiekach XV i XVI. W tym czasie w Grójec przechodził ogólnie pozytywny rozwój: wzniesiono okazały ratusz, brukowano ulice, rozwijał się przemysł, ześrodkowali się rzemieślnicy, a dzięki swobodom Grójec stał się miastem ludnym, zamożnym i obszernym, czego dowodem są znajdowane na okolicznych polach odkrywane bruki, świadczące jak daleko przedtem miasto się rozciągało. Jako własność panujących książąt mazowieckich, a później monarchów polskich, było przez nich zamieszkane; jest wzmianka w przywileju Bolesława o ogrodzie książęcym, tudzież niektóre przywileje królowej Bony z Grójca datowane.\nW 1564 roku Grójec liczy 210 domów, oprócz 35 pustych placów różnych rzemieślników: kuśnierzy, krawców, szewców, piekarzy, mieczników itp.\nW epoce Jagiellonów miasta, pobudowane na gruncie królewskim miały zarządcę swego w osobie starosty grodowego. Starostwa zatwierdzał urzędy miejskie, które przedstawiano mu zaraz po wyborze, starosta był również wyższą instancją sądową. Oprócz starosty grodowego, był również starosta niegrodowy, tj. dzierżawce dóbr królewskich. Ponieważ czynsz był bardzo niski, przeto starostwo było w rękach króla środkiem wynagradzania ludzi dobrze zasłużonych. Grójec miał starostę grodowego i starostę niegrodowego „pana na starostwie”.\nZ rozwojem sąsiedniej Warszawy, zamienionej na stolicę, gdzie po wojnie szwedzkiej skoncentrowała się ludność, przemysł i handel, Grójec tracił na znaczeniu, jak zresztą i wiele innych miast mazowieckich, a najbliższy przykład to sąsiedni Goszczyn.\nOd tej chwili Grójec chyli się ku upadkowi. Wojny szwedzkie za Jana Kazimierza niszczą miasto, a pożar strawił starożytny wspaniały ratusz, postrzygalnię sukna, i wiele zabudowań mieszczańskich. Grójec doszedł do kompletnej ruiny, tak iż w całym mieście pozostało zaledwie 16 domów.\nDwa pierwsze rozdziały zostały opracowane na podstawie książki autorstwa regionalisty Remigiusza Matyjasa, pt. „Z DZIEJÓW GRÓJECCZYZNY”.\nRozdział trzeci oparty jest o broszurę napisaną przez Wacława Skarbimira Laskowskiego w 500-letnią rocznicę wyniesienia Grójca do godności miasta (wydania drugie).\nNajważniejsze wydarzenia z historii Grójca:\nPierwsze ślady osadnictwa w VII w. p.n.e.\nGród kasztelański w XI-XII wieku. Następnie przeniesiony około 1250 do Czerska\n1124-1250 Grójec był siedzibą archidiakonatu diecezji poznańskiej, przeniesionego następnie do Czerska\nPrawa miejskie od 1419 r. Przyznane przez księcia mazowieckiego Janusza I Starego\nStatut miasta powiatowego od 1526 r do zaborów. Grójec wchodził w skład Księstwa Mazowieckiego\nZniszczenia podczas potopu szwedzkiego 1656 r.\nWalki z wojskami rosyjskimi w 1863 r.\nW latach 1940-1942 w Grójcu istniało getto żydowskie oucherblag.com Yoox.com discount codes


Nieruchomości Costa del Sol Hiszpania Andaluzja dlaczego?\nDLACZEGO WYBRAĆ COSTA DEL SOL NA ZAKUP NIERUCHOMOŚCI W HISZPANII\nJuż samo słowo lub fraza kluczowa, jak mawiają niektórzy, powinna Ci dać wiele do myślenia – Costa del Sol czyli Wybrzeże Słońca w Hiszpanii. Słońce, golf … sangria …. również, ale przede wszystkim wspaniały “lifestyle” jakie możecie mieć po zakupie nieruchomości na Costa del Sol i przeprowadzce tutaj.\nWłaśnie w tej południowej części Hiszpanii koncentruje się życie obcokrajowców w Hiszpanii. Poza tym Andaluzja w której granicach leży wybrzeże Costa del Sol, jest największym Comunidad Autonomo. Nigdzie indziej w Hiszpanii nie znajdziecie tylu obcokrajowców posiadających swoje drugie domy wakacyjne w Hiszpanii, niż na Costa del Sol.\nNie na Costa Blanca, nie na Costa Brava, nie na Majorce, nie na Teneryfie lub Gran Canaria, a właśnie tutaj na Costa del Sol w Andaluzji mieszka najwięcej obcokrajowców. Czytaj: “osób posiadających nieruchomości w Hiszpanii”. Costa del Sol to także najbardziej rozwinięty rynek nieruchomości w Hiszpanii. Najbardziej dojrzały i najstarszy w Hiszpanii.\nOczywiście nie licząc Madrytu, Barcelony czy miast północnej Hiszpanii, jak San Sebastian czy Bilbao.\nNAJWIĘKSZY RYNEK NIERUCHOMOŚCI Z WSZYSTKICH “COSTAS”\nRynek nieruchomości Costa del Sol jest o wiele większy, dynamiczniejszy i niestety droższy, niż Costa Blanca czy Costa de Azahar. Po prostu to jest region dla bardziej zamożnych, choć i Costa del Sol posiada tańsze lokalizacje na zakup nieruchomości w Hiszpanii.\nCoś za coś. Jeżeli chcecie kupić nieruchomość na Costa del Sol, trzeba przygotować się na większą inwestycję finansową.\nTrzeba przeznaczyć większy budżet na zakup wymarzonego domu w słońcu Hiszpanii. Lub zaciągnąć kredyt hipoteczny w Hiszpanii przy naszej pomocy.\nAndaluzja posiada także inne “costas” a wśród nich: Costa de la Luz w okolicach Kadyksu, Costa Almeria w okolicy miasta Almeria, oraz Costa Tropical w okolicy miasta Nerja. Nie tylko wybrzeże Morza Śródziemnego interesuje osoby szukające inwestycji w Hiszpanii w nieruchomości.\nTakże coraz więcej osób jest zainteresowanych zakupem nieruchomości w “głębokiej” Andaluzji, gdzie nie dociera turystyka i turyści. A życie toczy się jak dziesiątki lat temu. Jeżeli interesują Cię nieruchomości typu wiejskie domy w Hiszpanii w Andaluzji lub hiszpańskie “fincas” lub “cortijos”. Czyli gospodarstwa wiejskie czy winnice lub plantacje uprawy owoców cytrusowych w Hiszpanii. Napisz do naszego biura nieruchomości. Znajdziemy taką ofertę dla Ciebie w Andaluzji.\nCoraz więcej klientów z Polski dochodzi do wniosku, że nie zawsze lokalizacje nadmorskie i domy przy morzu lub nieruchomości przy plaży to oferta dla mnie. Szczególnie jeżeli poszukujesz lokum na emeryturę w Hiszpanii. Na zamieszkanie tutaj na stałe i masz dość zimnych krajów w Europie Zachodniej lub mieszkania w Polsce. Mamy ofertę dla Ciebie, pokażemy Ci jak osiedlić się na Costa del Sol w Hiszpanii. Jak rozpocząć nowe życie w hiszpańskiej Andaluzji.\nCO COSTA DEL SOL MA NAJLEPSZEGO\nDlaczego wybrać Costa del Sol na zakup nieruchomości w Hiszpanii? Dlaczego Andaluzja jest najlepsza na zakup nieruchomości w Hiszpanii kontynentalnej?\nPrzede wszystkim doskonały klimat przez cały rok. Wysokie temperatury, niska wilgotność powietrza, wysokiej jakości styl życia, wspaniała kuchnia. Zdrowy tryb życia i doskonała infrastruktura.\nTo odpowiedź dla naszych klientów, którzy czasami biorą pod uwagę inne kraje do inwestycji w nieruchomości za granicą. Jak np. zakup nieruchomości w Tajlandii, nieruchomości na Kostaryce, czy zakup domu na Dominikanie.\nAlbo inwestują w zakup nieruchomości w Bułgarii, w Egipcie lub kupują nieruchomości na Cyprze.\nWarto pamiętać że Hiszpania jest “blisko”, leży w granicach Unii Europejskiej, jest bezpieczna, jest doskonale skomunikowana. W końcu jest bogata!\nTak, to zamożny kraj w Europie, z której by strony nie patrzeć. I naszej Polsce jeszcze sporo brakuje aby osiągnąć standardy hiszpańskie. Choć pod kilkoma względami Polska przewyższa Hiszpanię. Ale także istnieje sporo podobieństw pomiędzy Polską a Hiszpanią. Pomiędzy Polakami a Hiszpanami. My się świetnie dogadujemy! Si senor!\nCosta del Sol posiada wspaniałe, piaszczyste plaże. Dziesiątki kilometrów świetnych plaż, zadbanych, bezpiecznych strzeżonych i takich dzikich plaż również. Naturyści też znajdą raj w Hiszpanii. Na Costa del Sol jest kilka świetnych plaż dla naturystów na których opalać się można przez cały rok. Pod warunkiem że pogoda dopisuje w miesiącach zimowych.\nZobacz najlepsze plaże Costa del Sol w Andaluzji.\nCosta del Sol to także wspaniałe miasta. Nowoczesne i jednocześnie historyczne. Wystarczy odwiedzić Marbella i okolice. Stare miasto w Marbella jest przepiękne z wąskimi uliczkami i placami wybrukowanymi drobnymi kamyczkami. A wystarczy przejść kilkaset metrów w kierunku centrum club promenady nadmorskiej i doświadczymy nowoczesnego miasta – tętniącego życiem przez okrągły rok.\nAmatorzy i miłośnicy aktywnego stylu życia i sportu na Costa del Sol również znajdą wspaniałe warunki do uprawiania sportu. Jazda na rowerze – wspaniałe trasy rowerowe są w całej Andaluzji. Sporo cyklistów z Polski przyjeżdża do Hiszpanii na rower.\nNowoczesne siłownie z międzynarodowymi instruktorami, żeglarstwo, sporty ekstremalne, chodzenie po górach w końcu wspinaczka . To wszystko znajdziesz na Costa del Sol. Jest to wszystko w zasięgu ręki, jeżeli zdecydujesz się na zamieszkanie w Hiszpanii i przeprowadzkę do Andaluzji.\nŁATWE POŁĄCZENIA Z EUROPY I POLSKI DO MALAGI\nMalaga to brama wjazdowa na Costa del Sol. Lotnisko w Malaga obsługuje już miliony pasażerów w ciągu raku. Są tanie loty z Polski do Malagi już z wielu miast z Polski. Wrocław, Katowice, Kraków, Warszawa, Poznań i Gdańsk.\nNie wspominając o lotach z innych krajów Europy do Malagi. Szczególnie dużo połączeń lotniczych jest z Wielkiej Brytanii, Irlandii i Niemiec do Malagi. Nie ma problemu ze znalezieniem taniego biletu lotniczego do Malagi o każdej porze roku. To zaledwie 3h lotu z Polski.\nTeraz z lotniska w Maladze dojedziesz błyskawicznie pociągiem do Torremolinos, do Benalmadena czy Fuengirola. w 10 do 30 minut jesteś na miejscu. Również autobus komunikacji miejskiej dojeżdża do wszystkich miejscowości na Costa del Sol.\nNie wspominając o świetnych hiszpańskich autostradach i sieciach dróg w Andaluzji i na Costa del Sol. Z lotniska w Maladze łatwo jest dojechać do każdej wioski i małego miasteczka na Costa del Sol.\nNa lotnisku w Maladze łatwo jest też wypożyczyć samochód i być niezależnym od komunikacji miejskiej.\nW tej chwili kursuje super szybki pociąg z Malagi do Sewilli, czas przejazdu to zaledwie 2h. A także jest połączenie kolejowe z Malagi do Madrytu – 2h podróży pociągiem! Przecież to genialne.\nWYBÓR NIERUCHOMOŚCI NA COSTA DEL SOL\nAndaluzja i Costa del Sol – bo tutaj koncentruje się tutejszy rynek nieruchomości – oferuje ogromną różnorodność ofert nieruchomości do kupienia. Jaki preferujesz styl życia? Lubisz mieszkać cicho i spokojnie? Jak na wsi?\nPrzejdź do oferty nieruchomości Costa del Sol\nCzy lubisz mieszkać w mieście pełnym ludzi, z ogromną ilością sklepów, restauracji, knajp i barów. Preferujesz miejski czy wiejski styl życia? A może chcesz zamieszkać w apartamencie z panoramicznym widokiem na Morze Śródziemne? I wieczory spędzać z lampką wina, a może z książką w rekach i marzyć …?\nA może willa z basenem i widokiem na La Concha Cię zainteresuje?\nA może golf jest Twoją pasją i wolisz zamieszkać w willi z widokiem na pole golfowe i wsłuchiwać się w odgłos T-shotów w oddali? I obserwować początkujących golfistów wymachujących niezdarnie kijem? A może wolisz góry i górskie pejzaże i lubisz jeździć na górskim rowerze? A może jesteś pasjonatem żeglarstwa albo sternikiem i chcesz zacumować swoją jednostkę pływającą w porcie na Costa del Sol i zamieszkać parę metrów od swojej krypy? W apartamencie przy porcie w Hiszpanii?\nNa Costa del Sol są oferty nieruchomości dla każdego. Polskie biuro nieruchomości Home Marbella ma oferty sprzedaży dla Ciebie. Wystarczy że nawiążesz kontakt z naszym biurem nieruchomości. Przygotujemy dla Ciebie oferty, znajdziemy coś idealnego. Czy to do zamieszkania na stałe w Hiszpanii, czy też jako inwestycję. Korzystną inwestycje i lokatę gotówki za granicą, która ma generować pasywny przychód z nieruchomości w Hiszpanii i zarabiać na wynajmie. Czy to na wynajmie wakacyjnym w Hiszpanii, czy to na wynajmie długoterminowym.\nZobacz ile można zarobić na wynajmie nieruchomości w Hiszpanii.\nZDROWY KLIMAT NA COSTA DEL SOL\nW zgodzie ze swą nazwą Costa del Sol ma średnie roczne temperatury w lecie oscylujące w okolicach 30 stopni Celsjusza. Dla niektórych kupujących w Hiszpanii, to jest wystarczający powód aby kupić nieruchomość na Costa del Sol. Poniżej znajduje się tabela pokazująca średnie roczne temperatury na Costa del Sol przez ostatnie 30 lat.\nAle czy wiecie że oprócz słońca w Andaluzji, znajdziecie tu także śnieg? Mróz i niskie temperatury na Costa del Sol to niezwykła rzadkość, ale wystarczą niecałe dwie godziny drogi samochodem do Granady i wyżej do Sierra Nevada. A można wybrać się na narty w Hiszpanii. Sierra Nevada to znany ośrodek narciarski w Hiszpanii. To zaledwie 1,5h jazdy samochodem z Malagi. Więc jeżeli wszystko inteligentnie zaplanujecie, tego samego dnia możecie być na plaży i na stoku narciarskim!\nW międzyczasie należy przekąsić tapas w jednej z typowych tapas barów w Maladze czy innym mieście na Costa del Sol.\nZobacz rekomendowane przeze mnie restauracje w Marbella na Costa del Sol.\nOPIEKA ZDROWOTNA I SZKOLNICTWO NA COSTA DEL SOL\nMiasta wybrzeża Costa del Sol: Benalmadena, Torremolinos, Marbella i Malaga posiadają doskonałe szpitale. Jedne z najlepszych w kraju. Najlepszym szpitalem w regionie jest Szpital Costa del Sol w Marbella.\nBłyskawiczne można znaleźć lekarza w danej specjalizacji mówiącego po angielsku. To na wypadek gdy nie władasz językiem hiszpańskim.\nSą też polscy lekarze pracujący w tych szpitalach. Jeżeli masz szczęście może trafisz na polskiego lekarza w hiszpańskim szpitalu. Choć jak wiemy, lepiej unikać szpitali jak ognia – na całym świecie. Ale ważne jest, że mamy świadomość że doskonała hiszpańska służba zdrowia jest na wyciągnięcie ręki.\nWasze dzieci można zapisać do międzynarodowych szkół w Andaluzji, których jest kilkanaście, rozsianych po całym wybrzeżu Costa del Sol w Hiszpanii. Są szkoły angielskie, niemieckie i międzynarodowe o różnych specjalizacjach i profilach nauczania. To też ważny powód dla którego ludzie kupują nieruchomości na Costa del Sol.\nKLASYCZNE MIASTA ANDALUZJI\nMalaga została mianowana miastem przyszłości. Niedawno otworzono “Muelle Uno” z mnóstwem restauracji, barów, knajpek i sklepów w nadmorskiej części miasta. Warto wybrać się do “Centre Pompidou” – niedawno odrestaurowanego. Nie wspominając o klasycznej wycieczce po Maladze z Muzeum Picassa, zamkiem, katedrą w Maladze i restauracji “El Pimpi” w Maladze.\nZobacz co zwiedzić w Maladze na jednodniowej wycieczce z Costa del Sol.\n2h jazdy samochodem doprowadzą Cię do wspaniałych klasycznych miast Andaluzji: Grenada, Sewilla i Cordoba. Każdemu z nich należy poświęcić parę dobrych dni na solidne zwiedzanie.\nNie zapominajmy o zabytkowej Rondzie – kolebki corridy, lub o majestatycznym Kadyksie.\nW końcu skusi Was Portugalia i pobliskie wybrzeże Algarve. A do Lizbony dojedzie się w zaledwie 6h samochodem, bez przekraczania limitów prędkości na autostradach.\nA na końcu wycieczka do Maroko. Z portu w Algeciras codziennie kursuje prom do Tangeru i do Ceuty – hiszpańskiej enklawy w Afryce.\nOczywiście zostaje angielski Gibraltar, gdzie z pewnością pojedziecie po trochę tańsze papierosy i perfumy.\nAUTENTYCZNA KULTURA ANDALUZJI\nKolejnym ważnym powodem dlaczego warto kupić nieruchomość na Costa del Sol jest wspaniała i autentyczna kultura Andaluzji.\nNiepowtarzalna i tak przemawiająca do naszego serca. Lokalni mieszkańcy kultywują, szanują i podtrzymują lokalne tradycje. W tym sławne hiszpańskie fiesty i festiwale. Jak np. Wielkanoc w Maladze i w każdym mieście na Costa del Sol.\nW każdym miasteczku tutaj zobaczysz pochody i procesje w Semana Santa. A każda fiesta czy to lokalna czy państwowa – doświadczysz pozamykanych sklepów i instytucji państwowych, jak urzędy czy banki. Trzeba poczekać jak miną święta.\nTakie fiesty jak Virgen de la Carmen, San Juan – tego po prostu trzeba doświadczyć w Hiszpanii.\nNie tylko plaże Costa del Sol są piękne. Trzeba pojechać parę kilometrów w głąb Andaluzji, aby zobaczyć jak piękny to region Hiszpanii. Koniecznie trzeba odwiedzić Sierra de Mijas i samo miasteczko Mijas z osiołkami dla turystów i ze sławną grotą.\nTakże Sierra de las Nieves – warto zaplanować sobie weekendowy treking w górach. Trzeba odwiedzić jezioro El Chorro w pobliżu Benahavis. A w Cieśninie Gibraltarskiej pojawiają się delfiny i wieloryby.\nWybrzeże Costa del Sol znane jest także pod nazwą Costa del Golf – nie przypadkowo. To największa koncentracja pól golfowych w Europie. I szczególnie w miesiącach zimowych – latem jest za ciepło – zobaczycie tutaj golfistów z całej Europy i czasami świata. Profesjonalistów i amatorów.\nPole golfowe Valderama koło Sotogrande znane jest chyba wszystkim miłośnikom golfa, a graczom golfa przede wszystkim.\nCosta del Sol w sumie ma 50 pól golfowych do zaoferowania amatorem tego – już nie elitarnego – sportu.\nZobacz moje top 5 pól golfowych Costa del Sol w Hiszpanii.\nNie tylko golf, bo na Costa del Sol można pływać kajakiem, jeździć konno, można wypożyczyć rower, można chodzić po górach całymi dniami. Można uprawiać kite surfing w Tarifie, można spróbować paraglidingu na plaży w Torremolinos.\nJednym słowem cieszyć się każdym dniem z życia jakie nam pozostało …. na maksimum ….\nWYBIERZ COSTA DEL SOL\nTo naprawdę jeszcze nie wszystko co Costa del Sol i Andaluzja ma do zaoferowania osobom które planują zakup nieruchomości na Costa del Sol. Artykuł byłby o wiele dłuższy. Ważne jest abyście przyjechali na miejsce i zdecydowali się na Costa del Sol. To naprawdę jedna z najlepszych lokalizacji na inwestycje w nieruchomości nie tylko w Hiszpanii, ale w całej Europie z pewnością. A może i na świecie. W końcu jesteśmy w Hiszpanii …\nA teraz kiedy jesteś już gotów na zakup nieruchomości na Costa del Sol, czas na przeglądanie aktualnych ofert nieruchomości z Costa del Sol.\nMówi Wam to Home Marbella – Wasz guru od luksusowych nieruchomości w Hiszpanii.


Lorin - Strój kąpielowy czarny | ANSWEAR.com\nWybierz rozmiar 36 - ostatnia sztuka! 38 40 - Powiadom o dostępności 42 - ostatnia sztuka!\nJednoczęściowy strój kąpielowy z kolekcji Lorin. Model wykonany z gładkiego materiału.\n- Zapięcie na haftki.\n- Zapięcie na szyi.\n15 % Elastan, 85 % Poliamid,\nID produktu: 4911-BID18L\nKod producenta: L4111\nstroje kąpielowe jednoczęściowe, kostiumy kąpielowe, czarne stroje kąpielowe, strój na basen, kostium kąpielowy, na ramiączkach\nSeafolly - Strój kąpielowy Quilted Malliot\nSeafolly - Strój kąpielowy Active Long Fit Maillot\nTally Weijl - Strój kąpielowy\nCardio Bunny - Strój kąpielowy\nSeafolly - Biustonosz kąpielowy Bandeau\nUndiz - Strój kąpielowy\nReebok - Strój kąpielowy


Czarna Oliwka - Hiszpanski Omlet Tortilla\nTekst i foto Tomasz Finn 12-08-2003\n- 3 surowe umyte ziemniaki,\n- 1 male opakowanie Chorizo (hiszpanska kielbacha),\n- 3 jajka,,\nTak, wiec na glebokiej blasze do pieczenia ulozyc na przemian warstwami pokrojone w plastry ziemniaki i cebule ples pokrojona kielbase (mozna równiez uzyc cienka polska kielbase z posypaniem ostrej papryki miedzy warstwami, nie zapomnij kazdej warstwy polac olejem wluz do piekarnika 180`C na okolo 40 min az ziemniaki i cebula rozmiekna troszeczke. Teraz zalej calosc rozbitymi jajkami, dodaj sol i pieprz i pod grill az jajka sie upjeka (nie spal - musza byc koloru jasno zlotego), ostroznie przerzuć nz druga strone i zrób to samo. Serwuj z bagietka salatko pomidorami jesli lubisz pycha. Smacznego!\nZgłoś 07.09.2003 Agniulka\nBierzesz drugą patelnię, przykrywasz nią i przewracasz.\nWersję z piekarnikiem też pierwsze słyszę\nno i co sie czeoiacie,pomysl z pirkarnikiem jest bardzo dobry mozna przygotowac wieksza ilosc\nZgłoś 12.09.2004 grooha\nJuż lecę do sklepu po hiszpańska kiełbasę!!!!Napewno znajde w każdym sklepie!!!Na bank...\nZgłoś 09.11.2004 aga\nhiszpanska kielbasa o ktorej mowa w przepisie jest np. w auchanie. wiec nie powinno byc trudno z jej kupieniem:)\nDo tortilla de patata nie jest potrzebne choroiso, wystarczą ziemniaki,cebula i jajka. Wersja z piekarnikiem jest mi znan, robi sie tak w restauracjach, gdy nie ma czasu na "pieprzenie"... Pokaż więcej\nDo tortilla de patata nie jest potrzebne choroiso, wystarczą ziemniaki,cebula i jajka. Wersja z piekarnikiem jest mi znan, robi sie tak w restauracjach, gdy nie ma czasu na "pieprzenie" się z przewracaniem,tym bardziej że tortilla winna być gruba, a grubszą tortille trudniej przewrócić. Ważne jest żeby wkładać do piekarnika patelnie bez rączki,albo taką która nie ma rączki plastikowej, bo się rostopi.\nZgłoś 01.02.2005 elova\nPrzepis interesujący, przez dodanie chorizo. Ale z tym przewracaniem tortilli na drugąstrone, nie ma problemów, jesli patelnie przykryje sie duza przykrywka lub duzym talerzem (zaroodpornym-najl... Pokaż więcej\nPrzepis interesujący, przez dodanie chorizo. Ale z tym przewracaniem tortilli na drugąstrone, nie ma problemów, jesli patelnie przykryje sie duza przykrywka lub duzym talerzem (zaroodpornym-najlepiej) i poprostu zsunie sie z talerza tortille na patelnie stroną do smazenia. Pozdrowinka, smacznego.\nZgłoś 02.02.2005 karola\njadlam tortille w roznych zakatkach Hiszpanii, nikt nie dodawal kielbasy:(\nA podstawa tego dania jest to, ze to wlasnie podsmazone ziemniaki wrzucamy do roztrzepanych jaj, jak to sie zetnie, dopiero wlewamy na patelnie, tak to wyglada prawidlowo.\nZgłoś 03.02.2005 niebieska\nZgłoś 04.02.2005 BENI\nmasz racje karola. ziemniaki do jajek wtedy lekko się zetnie a potem na patelnie. jak już wyżej pisałem teraz można, jak ktoś chce i mu się spieszy, dla przyśpieszenia całej procedury włożyć do ... Pokaż więcej\nmasz racje karola. ziemniaki do jajek wtedy lekko się zetnie a potem na patelnie. jak już wyżej pisałem teraz można, jak ktoś chce i mu się spieszy, dla przyśpieszenia całej procedury włożyć do piekarnika aby tortilla się szybciej scieła. To sztuczka stosowana w wiekszości restaracji, nie dotyczy to tylko tortilli, tak tez robi się z włoską frittatą\nPozdrawiam cię Karolo.\nZgłoś 03.03.2005 Patri\npo 1:jesli ktos chce robic w piekarniku nie ma problemu po 2:dodanie chorizo takze nie stanowi problemu ogolnie wersji tortilli jest cale mnostwo przy czym faktem jest ze ta zwana "espa&... Pokaż więcej\npo 1:jesli ktos chce robic w piekarniku nie ma problemu po 2:dodanie chorizo takze nie stanowi problemu ogolnie wersji tortilli jest cale mnostwo przy czym faktem jest ze ta zwana "española"jest tylko z ziemniakami i cebula(i nie kazdy cebule dodaje...choc osobiscie tak wole),jezeli chcecie zrobic tortille szybko imniej tlusto polecam uzyc wczesniej upieczonych w folii ziemniakow-pokroic wymieszac z podsmazona cebulka pieprzem sola i rozmaconymi jajkami w misce.Oczywiscie to tylko sugerencje...ja jednak najbardziej lubie tortille ze szpinakiem...by moze zdobede sie kiedys na odwage by ja zamiescic pozdrawiam!\nZgłoś 10.05.2005 ana\njesli macie problem z przekladaniem tortilli kupcie patelnie dwustronna:) w hiszpani w kazdym bazarku a u nas w wiekszych sklepach!!!\nZgłoś 07.09.2005 Martana\nA ja dodalam dobrej jakosci salami, bo akurat bylo "na skladzie" i wyszlo poprostu smaczne. To jest prosta i kaloryczna potrawa, dobra dla ludzi aktywnych. Jestem aktywna, moj facet te... Pokaż więcej\nA ja dodalam dobrej jakosci salami, bo akurat bylo "na skladzie" i wyszlo poprostu smaczne. To jest prosta i kaloryczna potrawa, dobra dla ludzi aktywnych. Jestem aktywna, moj facet tez, wiec nie tyjemy od tego a brzuszki mamy zawsze pelne i zadowolone.\nZgłoś 04.10.2005 Marek\nWlasnie zjadlem, wyszlo naprwde super, uzylem zwyklej kielbasy, ktora pokroilem w plasterki posypalem slodka papryka i skropilem oliwa, taka lekka marynata:)\nZgłoś 06.10.2005 darek\nCHORIZO ! "Martana" ma rację bo chorizo to typowe hiszpańskie salami wytwarzane z chudego mięsa wieprzowego oraz ze słoniny, pikantne i czerwonego koloru ze względu na dodatek czerwone... Pokaż więcej\nCHORIZO ! "Martana" ma rację bo chorizo to typowe hiszpańskie salami wytwarzane z chudego mięsa wieprzowego oraz ze słoniny, pikantne i czerwonego koloru ze względu na dodatek czerwonej mielonej papryki (pimentón). Za; "Co i jak jeść w Hiszpanii" Ana Vazquez ,wyd. Langenscheidt\nZgłoś 19.05.2006 sylwia\nhmm do tej tortilli nie potrzebna jest 2 patelnia wystarczy zwykly talerz, nie musi byc z kiełbasą wystarcza odpowiednie proporcje tyle samo ziemniakow co jaj. A tak swoja droga do niej mozna uż... Pokaż więcej\nhmm do tej tortilli nie potrzebna jest 2 patelnia wystarczy zwykly talerz, nie musi byc z kiełbasą wystarcza odpowiednie proporcje tyle samo ziemniakow co jaj. A tak swoja droga do niej mozna używac roznych składnikow np papryke czy cukinie według uznania.Zycze smacznego