Zniknał mi krsor RATUNKU - Komputer - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nGość: zwykły lajkonik IP: *.internetdsl.tpnet.pl 22.09.05, 14:46\nRaczej się gdzieś ukrył bo jak ruszam myszką i jak przez przypadek trafię na\nprzycisk który zmieni kolor, albo na jakis link to widze że jest, a tak to\nkursora nie widzę, na pomoc co mam zrobic żeby go znowu widzieć, czy to jakis\nwirus czy jakas sztuczka mi niechcący wyszła ??? Pomożecie ??\nGość: Ziutka Re: Zniknał mi krsor RATUNKU IP: *.bpoint.pl / 217.11.141.* 22.09.05, 15:12\njak masz myszke radiowa to wymien sobie baterie:)\nGość: zwykły lajkonik Re: Zniknał mi krsor RATUNKU IP: *.internetdsl.tpnet.pl 22.09.05, 15:31\nTo jest myszka od komputera a nie od radia\nGość: Ziuta Re: Zniknał mi krsor RATUNKU IP: *.bpoint.pl / 217.11.141.* 22.09.05, 15:35\nRadiowa czyli bezprzewodowa. Jezeli taka masz to baterie moze sie tobie\nwyczerpaly i wypadalo by je wymienic. A jak masz zwykla myszke to przeskanuj\nsobie kompa programem antyvir i spyreware. Jezeli nie pomoze sprobuj podlaczyc\namon-ra Re: Zniknał mi krsor RATUNKU 22.09.05, 15:43\nA co wyświetlanie graficznego kursora ma wspólnego z bateriami w myszce?\nDo autora wątku: jeżeli masz Windows XP lub 2003, naciśnij kombinację klawiszy WinKey + R, w okienku wpisz:\nJeżeli dysponujesz innym systemem, spróbuj jakoś dostać się do panelu kontrolnego myszy, stosując skróty klawiaturowe i używając przycisków Tab, spacja, Enter itp. (Panel Sterowania otworzysz poleceniem control).\nGość: Ziuta Re: Zniknał mi krsor RATUNKU IP: *.bpoint.pl / 217.11.141.* 22.09.05, 15:46\n>A co wyświetlanie graficznego kursora ma wspólnego z bateriami w myszce?\nto ze jak baterie sa na wyczerpaniu to myszka szaleje po calym ekranie albo\nprzestaje sie ja widziec momentami\namon-ra Re: Zniknał mi krsor RATUNKU 22.09.05, 16:14\nW tym wypadku jednak myszka nie "szaleje po ekranie", ponieważ autor wątku w pierwszym poście jasno zaznaczył, że operowanie myszą przynosi efekt np. w postaci podświetlania się przycisków i linków - czyli kursor (jaki by nie był) porusza się w sposób całkowicie skoordynowany, a nie jest jedynie widoczny.\nGość: pospolity lajkonik Re: Zniknał mi krsor RATUNKU IP: *.internetdsl.tpnet.pl 22.09.05, 16:00\nBARDZo dziekuję za radę, ale jaki skrót ? WinKey - co ot za klawisz ?\nprzepraszam ale ja może i nie zna sie na komputerach jak Wy ale ... ratunku :((\nMam jakąś przedwojenna klawiaturę ??? hmmm\namon-ra Re: Zniknał mi krsor RATUNKU 22.09.05, 16:10\nWinKey to klawisz z logo Windows, położony zazwyczaj po lewej i prawej stronie przycisku spacji, oddzielony od niego klawiszem Alt. W normalnych warunkach służy do otwierania Menu Start, jest również wykorzystywany jako podstawa budowania skrótów klawiaturowych (np. WinKey + E = Eksplorator).\nGość: zwykły lajkonik Re: Zniknał mi krsor RATUNKU IP: *.internetdsl.tpnet.pl 23.09.05, 07:36\nradość moja była przedwczesna, kursor znika.\nwirus jakis czy co ?\namon-ra Re: Zniknał mi krsor RATUNKU 23.09.05, 07:47\nA po wpisaniu komendy, którą podałem, czy w okienku widoczny był standardowy zestaw kursorów? Spróbuj raz jeszcze wybraż odpowiedni schemat, ewentualnie zmienić na inny.\nGość: lajkonik Re: Zniknał mi krsor RATUNKU IP: *.internetdsl.tpnet.pl 23.09.05, 07:53\nTak był zestaw kursorów, wybrałem standadowy, wybrałem ten pierwszy, wieczorem\npokombinuje bo to komp domowy a teraz w pracy jestem.\nGość: zwykly lajkonik Re: Zniknał mi krsor RATUNKU IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 22.09.05, 17:49\nDZIEKI zadzialalo :)\nGość: lajkonik Alt + L IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 22.09.05, 17:51\nA znasz patent żeby powstala polska litera w kombinacji klawiszy Alt+l ?\nwszystkie polski znaki dzialaja tylko nie ten :(( ja widać\namon-ra Re: Alt + L 22.09.05, 18:30\nZerknij tutaj, podpunkt 1. (Brak małego ł).\nGość: zwykły lajkonik Re: Zniknał mi krsor RATUNKU IP: *.internetdsl.tpnet.pl 22.09.05, 16:01\nna kabelku jezd\nZaginiony polecony priorytet\noddam psa bernardyna


Katarzyna Clio-Gucewicz ebooki, książki i audiobooki | woblink.com\nAutor Katarzyna Clio-Gucewicz\nKatarzyna Clio-Gucewicz ×\nDwunastoletni Date Masamune jest godnym następcą swojego ojca, daimyō Yonezawy. Ród Tamura postanawia sprzymierzyć się z Date, oddając mu za żonę córkę władcy Miharu. Kim jednak jest księżniczka Yoshihime i dlaczego jej rodzina nie chce nawet pokazać jej wysłannikom z Yonezawy? Komu nie w smak jest przymierze obu rodów? Okazuje się, że droga do sojuszu Date i Tamurów jest bardziej skomplikowana, niż by się mogło wydawać, a trzęsienie ziemi, która zaskakuje wysłanników w...\nDrżenia lata. Tom 3\nKontynuacja "Księżycowych blizn". Dziewięcioletni Date Masamune zdążył już poznać mroczne strony bycia dziedzicem daimyō, a jego kalectwo sprawia, że odsuwają się od niego najbliższe osoby... W młodym chłopcu zaczynają rodzić się talenty i ambicje, które w przyszłości doprowadzą go do pozycji jednego z czołowych dowódców okresu jednoczenia Japonii (1568-1603). Tymczasem jednak wygląda na to, że w jego najbliższym otoczeniu kryje się zdrajca, a porwanie chłopca to tylko ...\nCienie północy. Tom 2\nDate Masamune był jednym z najbardziej charyzmatycznych dowódców okresu jednoczenia Japonii (1568–1603)… … ale w roku 1571 ma pięć lat i jest całkiem zwyczajnym chłopcem – jeśli nie liczyć faktu, że jest synem daimyō w prowincji Mutsu. Tymczasem nad jego głową powoli gromadzą się czarne chmury, tym bardziej, że w kraju, od lat pogrążonym w wojnie, rozpoczął się proces ustalania nowego układu sił, wyłaniania zwycięzców i przegranych, a na dodatek w okolicy wybucha zaraza...\nKsiężycowe blizny. Tom 1


Praca dla malarza w Krakowie\nCzłowiek, który zajmuje się wykonywaniem prac malarskich wewnątrz i na zewnątrz różnego rodzaju budynków to malarz budowlany. Malarz taki swoją pracę wykonywać może w budynkach i pomieszczeniach zarówno mieszkalnych, jak i biurowych, usługowych, magazynowych czy fabrycznych. Malowanie dotyczyć zaś może nie tylko ścian, sufitów i elewacji, ale też stolarki i ślusarki budowlanej, pokryć dachowych, konstrukcji i elementów drewnianych i metalowych, a nawet napisów i elementów ozdobnych. Do zadań malarza należy też przygotowanie powierzchni do malowania oraz przygotowanie farb i gruntów.\nWykonanie prac malarskich często konieczne jest też przy produkcji stolarki i konstrukcji budowlanych czy na przykład metalowych okuć i innych detali ślusarskich, dlatego też i w takich zakładach produkcyjnych zatrudnienie znajdą malarze.\nZakres obowiązków malarza budowlanego\nMalarz budowlany zajmuje się przede wszystkim malowaniem ścian, sufitów i elewacji oraz stolarki budowlanej i innych elementów konstrukcji drewnianych i stalowych, metalowych, a także pokryć dachowych czy na przykład rur i rynien. Wykonuje też wszelkie roboty pomocnicze towarzyszące malowaniu tych powierzchni, takie jak ich oczyszczenie i przygotowanie czy gruntowanie. Dobry malarz powinien też być w stanie wykonać napis, wzór, litery i różnorakie desenie, dekoracje i obramowania. Niekiedy malarze zajmują się też odbiorem budowlanych robót malarskich i oceną jakości tychże prac.\nWymogi do wykonywania zawodu malarza budowlanego\nDobrze, żeby malarz budowlany ukończył przynajmniej zasadniczą szkołę zawodową. Jednym z takich kierunków kształcenia zawodowego jest kierunek "Technolog robót wykończeniowych". Program nauczania tego zawodu zawiera w sobie elementy charakterystyczne dla fachu malarza budowlanego czy malarza-tapeciarza. Możliwe również jest, aby zdobyć zawód malarza budowlanego poprzez praktyczne przyuczenie w miejscu pracy.\nCo ważne, malarz budowlany powinien mieć dobry wzrok i być wolny od problemów związanych z rozróżnianiem barw. Ponadto, kluczowa jest tu sprawność i zdolności manualne, oraz koordynacja wzrokowo-ruchowa. Ze względu na częstą pracę na drabinach wykluczone są zaburzenia równowagi i błędnika czy lęk wysokości. Przyda się też spostrzegawczość, dokładność i zmysł estetyczny.\nIle zarabia malarz budowlany?\nMalarze budowlani w Polsce rzadko mogą liczyć na wysokie zarobki. Zwykle ich wynagrodzenie mieści się w przedziale od 1,7 do 3 tysięcy złotych. Dlatego wielu z nich decyduje się na wyjazd za granicę, gdzie zarobić mogą kilkakrotnie więcej, nawet do 3 tysięcy euro.


5 May 2012, 11:04\nCYTAT(sionia @ 22 Apr 2012, 15:03 )\nZ jakiej mąki była porażka a z jakiej sukces?\nDobrze wyszła mi z biedronkowej Mąki Babuni, natomiast nie pamiętam z jakiej robiłam tę wcześniejszą, która sie nie udała.\nDołączył: 12-April 09\nUżytkownik nr: 15.211\nZ rozmrożonego ciasta też wychodzi bardzo dobra pizza. Miałam wrażenie, że musiałam mniej podsypywać mąki i łatwiej się wałkowało. Zazwyczaj irytuje mnie to jak wałkuję, wałkuję, a ciasto mi się znowu ściąga, a z rozmrożonym nie miałam tego problemu, szło mi błyskawicznie\n14 Jun 2012, 11:06\nWszystkie pizze wyglądają rewelacyjnie !!!\nJa zrobiłam ostatnio (po raz pierwszy ) i wyszła pyszna tylko trochę spód przypaliłam ...Dzisiaj albo jutro powtórka\n23 Aug 2012, 13:57\nMusze to napisac, to najlepsze ciasto jakie do tej pory robilam re we la cja, pizza wyszła wspaniala, wszystkie inne jakie do tej pory jadlam chowaja sie.\n23 Aug 2012, 15:08\n16 Oct 2012, 13:48\nZrobiłam znowu- rewelacja!\n100_3903.JPG ( 159.51K ) Suma pobrań: 6\n3 Nov 2012, 01:46\n[attachment=78213:pizza3.jpg]Zawsze myślałam, że pizza bezmięsna jest taka nijaka,\ni po raz kolejny przekonałam się, że to nieprawda, miałam mało składników, a wyszła tak soczysta, pachnąca, że mmmniaaamć\nMiałam kilka plastrów sera, smętne dwa pomidorki, oliwki i usmażyłam cebulkę\n5 Nov 2012, 11:41\nPiękne zdjęcia, Kasha\n5 Nov 2012, 13:31\nale super te Wasz zdjęcia. Ja też lubię pizzę na cienkim cieście, niby znalazłąm już "mój" przepis, ale ten też z chęcią wypróbuję.\n5 Nov 2012, 14:26\nKasha, w pierwszej chwili myślałam, że zrobiłaś pizzę z ziarnami kawy\n5 Nov 2012, 17:54\nDołączył: 24-May 12\nUżytkownik nr: 38.307\nOooo mniami! :O\nChyba z pół roku nie jadłam pizzy.\nA ta wygląda tak kusząco, że naszła mnie ochota\n6 Nov 2012, 00:53\nCYTAT(yrsa @ 5 Nov 2012, 14:26 )\nFajnie chrupiąca by pewnie była, a może to dobry pomysł\n21 Nov 2012, 11:14\nWczoraj mnie naszła nagła i nieprzeparta chęć na pizzę, więc to ciasto ukręciłam. Połowę ciasta od razu po wyrobieniu włożyłam do lodówki, dzisiaj wykorzystam.\n7 Jan 2015, 12:26\nWyciągam, bo będę dzisiaj piekła\nCzy ktoś mógłby mi doradzić w kwestii mozarelli? Obojętnie jaką mozarellę kupię (oryginalną włoską czy polski "odpowiednik") podczas pieczenia wydziela ona bardzo dużo płynu. Do tego stopnia, że czasem przed podaniem lekko go zbieram z powierzchni pizzy ręcznikiem papierowy. Co robię nie tak? Ser staram się dokładnie odsączać, ok 1 h przed położeniem na pizzy wykładam go na sitko, a problem pozostaje. Bardzo proszę o poradę.\n7 Jan 2015, 14:31\nJuż kiedyś pisałam o mozzarelli, to zacytuję samą siebie:\n7 Jan 2015, 16:01\nCYTAT(Izolda @ 7 Jan 2015, 14:31 )\nBardzo serdecznie dziękuję! Spróbuję Twojego sposobu.\n9 Nov 2016, 19:32\nZrobiłam z czosnkiem i serem.\n6 Sep 2017, 13:16\nMąż sobie zażyczył pizzy, a i wypróbować nowy piekarnik z opcją pieczenia pizzy chcieliśmy, i padło na to ciasto. Wyszła pyszna, bardzo puszysta pizza, bo dałam całe ciasto na jeden placek i raczej to bułeczka jest, ale ciasto fajnie plastyczne, nic się nie kleiło.\nWyrabiałam w maszynie, dałam suche drożdże i olej do środka zamiast na wierzch przy odstawianiu, ale na pewno do powtórzenia, tylko podzielę ciasto na dwie części.\n24 Oct 2017, 19:47\nDzisiaj piekłam, ciasto rewelacjne do obróbki i w smaku, nie wałkowałam, rozciągałam bezpośrednio na blaszce wyłożonej papierem (nic się nie kleiło), marghe .\n16 Nov 2017, 21:00\nDzisiaj była powtórka, dla mnie to najlepsze ciasto, nic nie wałkowałam - od razu na blaszę o rozciągałam, marghe raz jeszcze za przepis\nWersja Lo-Fi Datenschutzerklärung | Impressum | Aktualny czas: 6th July 2020 - 04:17


March 17 2016 - May 14 2021\nCześć wszystkim! Chciałbym zaznaczyć, że post będzie obszerny na dany temat, lecz będzie zarazem cenną życiową lekcją, którą warto przeczytać. Zacznijmy od początku... Pierwsza moja styczność z serwerami Max-play zaczęła się w 2019r. Kiedy to jako osoba, która chciała pograć z kolegami na serwerze i dobrze się bawić została tutaj na dłużej, ponieważ atmosfera była inna niżeli na serwerach konkurencyjnych sieci. Postanowiłem pewnego razu (27 grudnia 2019r.) założyć tutaj konto, co szybko okazało się być dobrym pomysłem. Podanie na admina zostało rozpatrzone pozytywnie, dzięki @FarQ !\nWielkanoc 2021! W tym roku najlepsze wielkanocne prezenty są na MAX-PLAY Graj na serwerach Max-Play, zbieraj pisanki i wygraj USP NEO-NOIR MW o wartości 150zł! Miejsce 2gie: M4A4 Buzz Kill FT Miejsce 3cie: ST AK-47 Uncharted MW Znajomy królik wielkanocny wpadł w szał krwi i od jutra, pisanki zaczną czasami wypadać z fragów na serwerach Max-Play. Króliczek mówi, że najwięcej umieścił ich na na serwerze 4FUN i tam będą dropiły najczęściej! Co więcej, by nie\n@121313131312312maciek daj sobie spokój, bo jak teraz cię zbanuję to za miesiąc przyjdziesz pisać odwołanie.\n[Odwolanie][DD2/Mirage] Kardinale Wojtyla\nOglądałem twoją grę razem z ZeVciem i nie była do końca czysta. Jeżeli tak bardzo chcesz możemy sprawdzić demka jak tylko będą dostępne.\nMoże "skarga" nie odnośnie serwera na którym spędzam najwiecej czasu jak i tez jestem adminem, ale po pierwsze co do gracza na spinbocie od tego jest kanał na discordzie, który został stworzony specjalnie dla takich przypadków, wystarczy ze podasz nick gracza i steamID i jakis admin nada bana. Po drugie nie dość, że zarząd organizuje event, w którym możesz wygrać za nic nie robienie 200 zł to jeszcze masz do tego problem?? Skoro tak bardzo chcesz wygrac jakis sprzet komputerowy to mozesz wypłacić sobie te 200 zł ktore za tego skina dostaniesz po tym jak go sprzedasz przeciez sa takie strony, t\nDostałeś bana, za chwilę na serwer wbijają multikonta wyzywające admina, który cię zbanował, a po wycięciu ich IP nagle ty też nie możesz wejść na serwer? 🤔 Nawiasem, ciekawe czemu tu na forum śmigasz z mobilnego 🙂 Ban przedyskutowany z @Adisz, obaj doszliśmy do wniosku że nie wierzymy w cuda. Odrzucam.\nSytuacji nie pamiętam, zobaczę demko i wszystko rozpiszę. Ban raczej słuszny i następnym razem więcej kultury kiedy piszesz odwołanie :V.\nRekrutacja na arene\nIż gdyż ponieważ ujawszy poprzednie zdarzenia jestem na NIE\nDrugie podejscie - odwolanie i skarga - surf combat - szczupaczyna\nNie cwaniakuj. Zamykam, każde kolejne będzie traktowane jako spam.\nHejka Znajomy chłopak rozważny (czat okey/ słownictwo okey) Jestem na TAK\nDzień dobry, tutaj są informacje: https://spis.gov.pl/ Da się zrobić elektronicznie, wystarczy się przygotować. Da się zrobić telefonicznie. Wesprzyjcie bliskich, pomóżcie im, nawet jeśli Wasza gmina chce zrobić to fizycznie, zastanówcie się, czy warto się narażać. Pamiętajcie o starszych lub mniej technicznych członkach rodziny, nie dopuście, by wykluczenie cyfrowe naraziło ich na zarażenie. Bądźcie silni, bądźcie zdrowi, bądźcie bezpieczni.\nAdmini na FFA\nJest to temat na który długo zwracam uwagę, ale w końcu nadszedł dzień kiedy coś z tym zrobię tak więc przejdźmy do rzeczy. Rozchodzi się o adminów z FFA, którzy są nie aktywni/ mają bardzo małą aktywność na serwerze/forum. @BellaCiao ostatni raz na forum był aktywny 22 czerwca 2020 roku, banów od kiedy dostał admina dał jak dobrze widziałem 14, jest to co najmniej śmieszna liczba jak na rok bycia owym adminem. @TakToJaMatReMa wiem, że jego konto zostało skradzione i gra na innym, jednak też bardzo rzadko widuję go na serwerze w porównaniu z innymi adminami. W ostatnim czasie było wiele zgłosz\nTemat z @BellaCiao jest zamknięty bo damy gracz pomimo pisania do niego, nie odpisywal, więc wrócę do domu będzie degred. A z @TakToJaMatReMa to napisał że z różnych powodów nie miał czasu, ale dam ostatnia szanse mu i w kwietniu ma poprawić godziny. Nie zamykam może ktoś coś ciekawego dopowie.\nDodanie kilku opcji do serwera\nDuża część serwera chciała żeby dodac Naklejki. Dodatkowo też chcieli żeby powróciły 1v1 na koniec rundy tak jak było czyli 1v1 no scope, 1v1 na noże. i tak ode mnie żeby dodać darmowe graffiti dla każdego albo tylko dla vipów, bo wiem że już było kiedyś coś takiego i chętnie bym to zobaczył z powrotem ;D\nOdwołanie od bana na FFA dubybleedem ♥\nPrzyklepane przy współpracy z @FarQ i @HarexD, przepraszam graczy FFA za pomyłkę.\nodwolanie dd2/mirage burno v2\nRozpisuję same fragi i ew. jakieś dziwne sytuacje, bo szkoda mi życia. Po movemencie, crosshair placemencie etc. widać że OP nie jest silverem tylko że już gra trochę w te karabiny, mimo konta non-prime. Mirage od momentu kiedy wszedł: Od 84500 do 87000 OP robi 4 kille, żadnego headshotem, 2 z AWP. Normalne flicki, żadnych locków. 88000-88600 peek mida z AWP, pierwszy frag normalny, potem missed shot, 3ci strzał ładny flick - oglądany na 1/4 był bez locka - następnie OP dostaje klapsa od enemy awp. Triggera ani aimbota nie widzę. 95000 dziwna akcja, mało naturalny ru\nAdmin o nicku pika\nNapisano 9 Września 2018 Nazwa tematu: [Skarga][Nazwa serwera] Nick Wzór skargi: 1. Twój nick: 2. Twój Steam ID: 3. Nick osoby, która złamała regulamin: 4. Steam ID osoby, która złamała regulamin: 5. Data zdarzenia: 6. Powód skargi: 7. Dowody:\nOdpowiadając na wniosek, zawierający odwołanie od kary nadanej w dniu 01 marca 2021 r., dla użytkownika posiadającego konto Steam Nr: STEAM_1:0:550800443, w wymiarze ograniczenia dostępu do usług serwerów sieci Max-Play.pl na okres 30 dni, tj. do dnia 31 marca 2021 r. oraz ograniczeń w komunikacji na serwerach ww. sieci na okres 90 dni, tj. do dnia 30 maja 2021 r., przedstawiam poniższe wyjaśnienia. Siec serwerów Max-Play.pl w skład której wchodzi forum internetowe oraz serwer discord (dalej: sieć), posiada sformułowane zasady pod postacią regulaminów dla każdej z usług. W zależności od spec\nDemko sprawdziłem i otwierałaś tabelę całą gierkę. Oprócz wh widoczny był też aimbot. Ban nadany w 100% słusznie.\nSesje dobre, czat lekko do poprawy, przyjemnie sie z toba gra na serwerze. Jak dla mnie TAK. @Anulkaaa\nPowrót opcji kupna VIPa poprzez SMS\nCześć! Udało się przywrócić kupno VIPa za pomocą SMS! Zakupu możecie dokonać na stronie naszego sklepu oraz standardowo w grze. Płatności przelewem zostaną przywrócone wkrótce. UWAGA! Zmieniły się kody SMS oraz numer do wysyłki SMSA, bądź uważny!\nRobisz problemy na 1 serwerze to licz się z tym, że zostaniesz zablokowany na całej sieci, po co nam użytkownicy, którzy mogą to wykorzystywać i na jednym serwerze tworzyć burdy, a na drugim być wielbieni. Musisz ponieść odpowiedzialność za swoje czyny. Druga sprawa to ten awatar, który jest dosyć sporym problemem poprawności politycznej, ale to ostrzeżenie forumowe wystarczy. Po kilku zdaniach które @KoBi wkleił ja bym tego perma podtrzymał, bo nie jesteś pokojowym graczem, który by mógł coś wnieść w naszą społeczność, a kolejną jednostką organizującą bunty i sprzeciw w stronę administracji.\na ty kim jestes zeby decydowac za nas?? /close\ncheater Drygul <3\nHej to tylko ja. Zapraszam starych i nowych graczy na AWP. Bo nie ma z kim pograć. Roześle różnym osobom , żeby wbijali bo pustka straszna. :3 Jak macie czas i nie jesteście leniwi rozsyłacie ludziom żeby wbijali na Serwer Only AWP. PSS 😄\nGracz ogolnie spoko,ale ze wzgledu na powod utraty administratora jestem NEUTRAL\n[Odwołanie] [DD2/MIR] Kiusafaa\nHmm.. Byłeś adminem, tak? Genialna znajomość zasad! Gratulacje! Drobna podpowiedź: jaka jest ścieżka rozpatrywania kar nadanych przez poszczególne rangi? A teraz serio: odrzucone. --- Z up. CEO, Aneril.\n[Skarga] [DD2/MIR] na administratora\n1. Twój nick: ❤Kiusafaa❤ 2. Twój Steam ID: STEAM_0:1:484778176 3. Nick osoby, która złamała regulamin: GanśiGame 4. Steam ID osoby, która złamała regulamin: STEAM_0:0:206092204 5. Data zdarzenia: chociazby 06-11-20, okolo godziny 18:00 lecz caly czas cos robi.... 6. Powód skargi: Kikowanie mnie z powodu ''ze cie nie lubie'', brak znania komend administracyjnych + wgl brak jakiejkolwiek reakcji admina na serwerze (nie banuje,nie mutuje,nie gaguje, nie kikuje, oraz nie upomina graczy jak lamia regulamin, oraz nie obserwuje graczy ktorzy sa podejrzani o cheaty), chwalenie sie na serwer\n1. Twój nick oraz SteamID: 2. Link do Twojego profilu HLstatsX: 3. Twój wiek: 4. "Dlaczego ty?": 5. Czy posiadasz mikrofon i czy z niego korzystasz: 6. W jakich godzinach najczęściej grasz: 7. Jakie masz doświadczenie w administracji serwerem, czy znasz podstawowe komendy SM: 8. Czy należysz do grupy steam Max-Play i czy połączyłeś swoje konto na forum z kontem Steam? (Obowiązkowe): 9. Czy zapoznałeś się z regulaminem forum i serwera, na który składasz podanie?: Podanie zostanie rozpatrzone w ciągu 72 godzin od jego złożenia.\n4/5 Podejrzanie melodyjne jak na "Twoją" muzykę xD\nOdwolanie od bana na FFa\n@Lord Yabol @JScsgo również obejrzałem demko, nie widac aby uzywane były jakiekolwiek wspomagacze\nFaktycznie są Muzyke polecam brać od "nocopyrightsounds" (wpisz na yt na pewno wyskoczy) wybór jest ogromny, odnośnie muzyki w tle z własnego doświadczenia wiem, że muzyka chillowa (nawet i sam rytm) bardzo dobrze działa. Widzę progres względem wcześniejszych produkcji, oby tak dalej\nskarga na tomka\nIP wszystkich multików wskazuje też na Kraków. Po analizie okoliczności i rozmowie z opiekunem uważam bana za nadanego prawidłowo. Odrzucone, zamykam.\nWitam to tak dobrze że nauczyłeś się komend ale za młody jesteś Ja jestem na NIE @MrVegetaMr @ParUfa @Viperr @Esco @kukfitta @Blankadre @chadorske sądzicie?\n2 osoby miały zgłoszone nieobecności, ale @xNevox i @Dat Boi!!!! moglibyście się wypowiedzieć tbh. OP przez cały czerwiec przegrał wszystkiego jakieś 8h, a w lipcu ma jak dotąd tylko 2 connecty. Udało mu się jednak sporo powyzywać. Wrócimy do tematu jeśli poprawisz aktywność i przestaniesz obrażać innych graczy. Na chwilę obecną odrzucone. Zamykam.


filtry oleju, Filtron, ALFA ROMEO - Motochemia\nNa tej podstronie znajdziesz listę modeli ALFA ROMEO dla których mamy dedykowane filtry oleju Filtron.\nfiltry oleju Filtron wg modelu ALFA ROMEO:\nDlaczego warto wybrać filtry oleju Filtron do ALFA ROMEO?\nRegularnie należy wymieniać filtry oleju w każdym samochodzie. Na szczególną uwagę zasługują filtry oleju Filtron, które można zastosować do każdego modelu ALFA ROMEO, ponieważ to produkt najwyższej klasy. Jeżeli posiadasz ALFA ROMEO 145 lub ALFA ROMEO RZ lub ALFA ROMEO GIULIETTA to na pewno znajdziesz tutaj odpowiednie filtry oleju produkowane przez Filtron do Twojego auta. W sklepie Motochemia, kupisz wyłącznie oryginalne filtry oleju Filtron do każdego modelu ALFA ROMEO. Aktualnie w bazie mamy 23 produktów które pasują do marki ALFA ROMEO. Jeśli chwilowo nie mamy ich - zadzwoń do nas (512 802 277) i zapytaj o dostępność.\nPrzykładowe filtry oleju Filtron do ALFA ROMEO


Monnarita powstała z zamiłowania do podróży i odkrywania naturalnych i ręcznie wytwarzanych produktów. Z miłości do Bali i stylu boho. I rattanu. Bo rattanowe meble są unikalne i niejednolite - nie ma drugiego takiego samego mebla. Są perfekcyjnie nieperfekcyjne. Do tego inne ekologiczne materiały, jak trawa morska, drewno, bawełna czy kokos i mamy przepis na niepowtarzalny klimat eco & boho. Co ważne w kontekście mebli „zewnętrznych”, rattan jest bardzo wytrzymały i nie wymaga specjalnych czynności pielęgnacyjnych. Meble rattanowe cechuje wyjątkowa odporność na uszkodzenia mechaniczne, temperaturę czy wilgoć. Jednak trzeba pamiętać, że rattan to produkt naturalny, dlatego wykonanych z niego mebli nie należy zostawiać na deszczu i w niskiej temperaturze, by zabierały nas na egzotyczne „wycieczki” dłużej niż przez jeden sezon.\nLeżak rattanowy Monnarita Tegal - wykonany przez indonezyjskich rzemieślników z naturalnego koniakowego rattanu. To idealny wybór dla miłośników wystroju w stylu boho lub beach house. Doskonale sprawdzi się jako część aranżacji tarasu, patio czy altany i pozwoli, bez wychodzenia z domu, poczuć się jak nad hotelowym basenem czy w spa. Jego ergonomiczny i designerski kształt sprawia, że leżak nie tylko gwarantuje maksimum wygody i komfortu, ale i stanowi użytkowy obiekt dekoracyjny. Postawiony obok wazon z wysokimi trawami bądź monsterą w donicy dodadzą jeszcze więcej tropikalnego uroku.\nStół Monnarita Alia - w odcieniu miodowego brązu, to przykład perfekcyjnego połączenia tradycji z nowoczesnością. Klasyczny podłużny kształt i ręczne wykonanie w 100% z naturalnego rattanu wysokiej jakości sprawiają, że spodoba się tym, którzy w aranżacji wnętrz stawiają na naturalne materiały i proste formy. Jednocześnie, stanowiące blat przecinające się abstrakcyjnie trójkąty, nadają stolikowi odrobinę ekstrawagancji. Ale spokojnie - drinki z palemką będą stały na nim stabilnie!\nFotel Monnarita Monna Kwiat - przede wszystkim zachwyca kunsztownie wyplecionym siedziskiem, który na myśl przywodzi tropikalny kwiat. Mimo iż wygląda na lekki, wręcz eteryczny, jest bardzo stabilny i można się w nim wygodnie rozsiąść. To idealna propozycja na aranżację balkonu, tarasu czy patio w stylu boho z lekką nutką jungle.\nFotel wiszący Monnarita Kai - jest po prostu niesamowity! Pierwsze, co przyciąga wzrok to jego forma. Wygląda niczym tajemniczy pierścień, przenoszący w czasie i przestrzeni. Jest oryginalny i efektowny, a dzięki solidnemu splotowi zapewni wysoki poziom bezpieczeństwa i komfortu. Warto go podwiesić na tarasie czy balkonie, by siedząc w nim (lub leżąc, bo to też możliwe) patrzeć w niebo, słuchać śpiewu ptaków i poczuć się choć przez chwilę jak na wymarzonych wakacjach. Fotel ma miodowy kolor i jest oczywiście ręcznie wykonany ze 100% naturalnego rattanu przez indonezyjskich rzemieślników.\nKosz Monnarita Azure - dostępny w trzech wielkościach do wyboru, to dowód na to, że nietuzinkowe i oryginalne dodatki mogą całkowicie odmienić aranżację. Sprawią, że pomieszczenie nabierze klimatu rodem z Bali. Kosze są trwałe i lekkie, wykonane w 100% z naturalnego rattanu i pomieszczą wszystko, co chcemy schować, a jednocześnie mieć pod ręką – ręczniki, koce, dziecięce zabawki. Sposób na ład i porządek jeszcze nigdy nie był taki prosty i designerski.\nLampa Monnarita Rollo - plecione rattanowe lampy to doskonały pomysł, jeśli chcemy wybranej przestrzeni nadać trochę magii. Lekki, szeroko pleciony wzór w modelu Monnarita Rollo idealnie przepuszcza światło, rozpraszając je i tworząc estetyczne, niesamowicie wyglądające cienie. Lampa świetnie sprawdzi się jako źródło nastrojowego światła na patio czy tarasie. Ręczne wykonanie sprawia, że każda lampa jest unikalna, dzięki czemu nigdzie na świecie nie ma drugiej identycznej.\nŚwieca kokosowa Monnarita Koa - nic tak nie oddziałuje na zmysły, jak zapach. To on, lepiej niż najlepsze zdjęcia, przywołuje wspomnienia, przypomina o miłych chwilach, relaksuje. A świeca Monnarita Koa to kwintesencja wakacji! Kokosowy wosk, kokosowa miska, kokosowy zapach – wystarczy ją odpalić, by bez wychodzenia z domu poczuć się jak na tropikalnej plaży. Świece Monnarita Koa są wykonane w 100% z orzechów kokosowych pochodzących z recyklingu z grubym bawełnianym knotem, który zapewnia trwalsze spalanie. Uwaga: aby usunąć resztki wosku z miski, należy najpierw zmiękczyć wosk wlewając do miski wrzącą wodę, odczekać 10 minut, wylać wodę, a następnie ostrożnie zeskrobać wosk. W ten sposób uzyskamy kokosową miskę wielokrotnego użytku.\nLeżak Monnarita Tegal - 2190 zł\nFotel Monnarita Henry - 1470 zł\nFotel Monnarita Henry podwójny - 2390 zł\nFotel Monnarita Monna Kwiat - 1190 zł\nKosz Monnarita Azure - od 189 zł\nLampa Monnarita Rollo - od 390 zł


Ebook Polowanie na Wilka, Katarzyna ŻwirełłoVera Eikon - Virtualo.pl\nOszczędzasz 10,90 zł (36%)\nZanim został ikoną wydziału narkotykowego elitarnej jednostki policyjnej, był zwyczajnym chłopakiem z blokowiska, którego nieustannie trzymały się kłopoty. Należał do tych, których życie nie rozpieszcza, przez co rzeźbi charaktery niekonwencjonalne i nieugięte. Jego ojciec – Andrzej Berg – Czech, który zakochał się w Polce (jednak nie wystarczająco mocno, by zrezygnować dla niej ze swojej drugiej miłości – alkoholu), zmarł, gdy chłopak miał zaledwie piętnaście lat. Marskość wątroby. Pozostawił rodzinę z mieszanymi uczuciami żalu oraz ulgi.\nStarszy z dwóch synów – Alan, o którym jest ta opowieść – tylko w pewnym sensie odczuwał brak ojca. Ten za życia, kiedy już bywał w domu, przysparzał najbliższym przede wszystkim cierpienia. Po śmierci Andrzeja na chłopaka spadły dodatkowe obowiązki i zaczął oswajać się z terminami „dojrzałość” oraz „odpowiedzialność”. Czuł się zobligowany do wykonywania wielu zadań i pewnie dlatego wyróżniały go rozsądek oraz przezorność, często obce nastolatkom rozpoczynającym naukę na wyższej uczelni.\nAlan studiował resocjalizację, lecz przychodziło mu to z trudem. Nie dlatego, że był głupi albo że nie lubił tego kierunku, wręcz przeciwnie – miał dobre oceny i w przyszłości chciał pomagać ludziom. Po prostu jego sytuacja rodzinna nie sprzyjała nauce.\nPorządek i spokój, jakich Bergowie doświadczyli po śmierci Andrzeja, nie trwały zbyt długo. Joanna została samotną matką dwóch prawie dorosłych synów. Pracowała jako pielęgniarka w państwowym szpitalu. Nieobecności koleżanek z powodu choroby postrzegała jak szczęśliwy traf dla siebie. Zastępowała je z radością, choć nieraz zdarzało się jej przypłacać harówkę wycieńczeniem trudnym do ukrycia. Alan to dostrzegał. Próbował wspierać matkę finansowo, malując domy, wyprowadzając psy czy pracując na zmywaku w barze mlecznym. Wszystko to robił weekendami lub po wykładach, jednak sytuacja uległa zmianie zaledwie kilka lat po śmierci Andrzeja.\nDrugi z braci, szesnastoletni Maksym, nieumyślnie idąc śladami ojca, został nałogowcem. Matka nie miała pojęcia, skąd ani dlaczego zaczął brać narkotyki. Podejrzewała, że skłonność do używek odziedziczył po Andrzeju, choć spodziewałaby się, że przeżyte doświadczenia raczej uświadomiłyby Maksowi możliwe konsekwencje podobnego postępowania. Niestety. Po raz kolejny w swoim życiu Joanna Berg była zmuszona oglądać nieuchronny proces autodestrukcji ukochanej osoby. Co gorsza – nie wiedziała, jak synowi pomóc, bo w tamtych czasach, przynajmniej w Polsce, narkomania nie była powszechnym problemem. Dopiero wtedy, w 1994 roku, zaczęto oszacowywać skalę narkomanii w kraju. Zatroskany o zdrowie i życie brata Alan zasięgnął porady u jednego z wykładowców, który wyznając zasadę, że akademik musi uczyć się przez całe życie, był nieco rozeznany w temacie rozpoznawania narkomanii oraz przeciwdziałania jej. Polecił chłopakowi przytrzymać brata przez kilka dni pod kluczem. „Musisz odciąć go od źródła. Uniemożliwić dostęp do narkotyków!” – powiedział. Tak też Alan zrobił, serwując całej rodzinie istny szeol. Maksym wył wniebogłosy, jakby rozrywano go na kawałki. Błagał, żeby go wypuścili, błagał o dawkę. Joanna Berg zatykała sobie uszy palcami. Pragnęła trwać przy cierpiącym dziecku, a jednocześnie uciec jak najdalej, bo jego udręka stawała się jej własną. Słuchanie agonii własnego dziecka sprawiało, że czuła w sercu fizyczny ból. Po kilku godzinach wrzasków sama zaczęła prosić Alana, żeby wypuścił brata. Ten odmówił, nie chcąc, by dotychczasowy wysiłek poszedł na marne. Przetrwali ten trudny okres i Maksym już od kilku tygodni był czysty. Mógł teraz swobodnie poruszać się po pokojach, kiedy jednak mama szła do pracy, a brat na uczelnię, zamykano go w mieszkaniu na klucz.\nNadszedł pewien październikowy, deszczowy dzień, który wiele zmienił w życiu Alana. Dzień przynoszący misję, zmuszający, by nastolatek został mężczyzną.\nZazwyczaj starał się przychodzić z uczelni prosto do domu, najkrótszą możliwą drogą. Odmawiał sobie integracji z rówieśnikami i wszelkich dodatkowych wykładów, które nie były obowiązkowe. Tamtego dnia osiemnastolatek wracał do praskiego mieszkania nieco później niż zwykle; po drodze wstąpił na chwilę do sklepu, by kupić kilka podstawowych produktów i warzyw na zupę. Mama zasługiwała chociaż na ciepły posiłek po pracy.\nDrzwi kamienicy, w której mieszkał, otworzyły się raptownie, pchnięte przez mieszkającego po sąsiedzku komendanta policji.\n– Dzień dobry, panie komisarzu… – przywitał go chłopak, lecz komisarz był zbyt pijany, żeby odpowiedzieć. Wychodził do roboty w pełnym umundurowaniu. Przyjrzał się Alanowi od stóp po czubek głowy, jakby starając się przypomnieć sobie, skąd zna tego niewysokiego młodzieńca o łagodnym spojrzeniu. W końcu skinął głową na powitanie i w milczeniu, zataczając się z lekka, ruszył przed siebie. Chłopak odprowadził go wzrokiem pełnym rozczarowania – nie miał dla niego zbyt wiele współczucia, widząc w nim upadek i słabość własnego ojca.\nCała klatka schodowa śmierdziała teraz przetrawionym alkoholem, więc na jego twarzy wystąpił mimowolny grymas obrzydzenia. Wszedł na pierwsze piętro i gdy mijał drzwi innego sąsiada, ten wychodził właśnie na spacer ze swoim masywnym, skocznym psem. Zwierzę zaszczekało tak głośno, że chłopakowi zadzwoniło w uszach. Właściciel mocno przyciągnął psa do siebie, uniemożliwiając mu atak. Alan odskoczył na barierkę schodów i z naciskiem w głosie zasugerował:\n– Może w końcu kupi mu pan kaganiec…\n– To jest owczarek niemiecki. Czysta krew! Jemu kaganiec założyć, to jakby ptaszka do klatki wsadzić!\n– Kiedyś ten ptaszek odgryzie komuś nogę.\n– Ee! Jakby chciał krzywdę zrobić, to od razu do szyi by poszedł.\nAlan uśmiechnął się nieznacznie. Raczej po to, żeby zamaskować strach i zawstydzenie swoją odruchową reakcją. Odczekał, aż sąsiad się oddalił, po czym ruszył na górę. Z mieszkania na trzecim piętrze znów dochodziły krzyki i trzaski. Kolejna awantura… Gdy zbliżał się do najwyższego w budynku czwartego piętra, na którym mieszkał, wyciągnął klucze z kieszeni przetartych na kolanach dżinsów. Zwolnił żwawy krok, dostrzegając kogoś przed drzwiami mieszkania. Z początku zauważył jedynie buty wyłaniające się nieśmiało zza balustrady. Wchodząc na piętro, widział już całą postać. Rozpoznał ją doskonale. Był to jego rówieśnik, Rodion Vlacić – chłopak z sąsiedztwa, który wraz z matką przyjechał do Polski w 1988 roku. Zdaje się, że w poszukiwaniu lepszego życia.\nNie był zwyczajnym nastolatkiem. Szczególnie w oczach Maksyma – jawił mu się jako swoisty autorytet. Nieco starszy, mądrzejszy, zabawny, wyjątkowy, bo przybywający z innego świata. Alan z kolei dostrzegał w nim niebywałą charyzmę. Niepokoiło go, że ma duży wpływ na brata, był nawet o to zazdrosny. Wściekał się, bo widział, że Rodion wykorzystuje naiwnego szesnastolatka, i był przekonany, choć nie miał dowodów, że to właśnie on dostarczał bratu narkotyki.\n– Rodia? – zapytał, nie ukrywając zdziwienia w głosie. – Czego chcesz?\nChłopak uśmiechnął się lekko. Jego kruczoczarne włosy połyskiwały od żelu, a oczy skrzyły się przenikliwie i złowieszczo. Spojrzenie, które teraz rzucił, nieco pyszne i aroganckie, często wprawiało ludzi w poczucie dyskomfortu, powodowało wycofanie i niemoc. Dla Alana było wyzywające. Nie znosił go. Nie potrafił strawić.\nRodion zrobił krok ku niemu i przywitał się\n– Serwus… – powiedział swobodnie, ze swoim lekko wschodnim akcentem. – Chciałem zobaczyć, jak się miewa mój przyjaciel, ale nawet mnie nie wpuścił. Zamknęliście go czy co? No nic, to może wpadnę innym razem… – Wyminął Alana i chowając ręce do kieszeni, ruszył ku schodom wolnym krokiem.\nChłopak momentalnie włożył klucz do zamka. Wszedł do środka i dostrzegłszy brata w przedpokoju, poczuł ulgę. Posłał mu pełne pretensji spojrzenie.\n– No co? – zapytał Maksym.\nAlan milczał. Spotkanie z Rodionem przywołało wspomnienie ostatnich miesięcy, tych wszystkich łez i strachu. Brat dostrzegł w nim ten moment zawieszenia. Chcąc rozładować atmosferę, rzucił bezmyślnie: „Chciał się tylko przywitać…”, lecz to zadziałało wręcz odwrotnie. Naiwny głupek! – pomyślał o swoim bracie Alan. Zdjął plecak, odłożył go na podłogę i oparłszy się ręką o ścianę, wziął głęboki oddech. Po czym ruszył za Rodionem.\n– Alan, nie! – krzyknął za nim brat, ale ten był już na korytarzu. Szybko przeskakiwał po kilka stopni, aż w końcu dogonił znajomego na pierwszym piętrze.\n– Rodia! Na słówko…\n– Tak. Nie chcę, żebyś tu więcej przychodził. Trzymaj się z daleka od Maksa!\n– On sam nie może decydować za siebie?\n– Nie. Jest młody i głupi. Nie masz pojęcia, przez co ostatnio przeszliśmy!\n– Mogę się jedynie domyślać. Ja go nie chcę skrzywdzić, Alan. Do niczego go nie zmuszam, nie okłamuję, nie wykorzystuję. Przyjaźnimy się.\n– I co? To nie ty przynosiłeś mu ten syf?\n– Tak jak powiedziałem, nic na siłę. – Odwrócił się, lecz Alan złapał go za kurtkę i mocno docisnął do ściany, mówiąc:\n– Przysięgam, że jeśli jeszcze raz cię tu zobaczę, to zatłukę!\n– Nie masz innych argumentów oprócz siłowych? – wydukał Rodia, bezskutecznie próbując uwolnić się z uścisku. Chłopak puścił go, po czym, grożąc palcem, powtórzył:\n– Ostrzegam cię! Trzymaj się z daleka…\n– Jak chcesz… Chociaż czuję, że jeszcze się zobaczymy. – To powiedziawszy, zszedł na parter.\nAlan wrócił do mieszkania i już od progu zawołał brata. Nim również zamierzał potrząsnąć, żeby wybić mu z tej naiwnej głowy wszelkie głupie pomysły. Maks nie odpowiadał. W łazience paliło się światło, więc chłopak stanął pod drzwiami i zapukał.\n– Maksym, jesteś tam? Wyłaź, musimy pogadać. Maks? – Odpowiadała mu cisza. Złapał za klamkę, ale było zamknięte od środka. – Wiesz, że nie wolno ci się zamykać! Otwieraj! – Zaczął wołać coraz głośniej i walić pięścią w skrzydło. – Kurwa, otwieraj, bo drzwi wypierdolę!\nCofnął się o dwa kroki i uderzył barkiem z rozpędu. Ponowił atak i drzwi ustąpiły. Maks leżał na podłodze nieprzytomny. Jego głowa opierała się o ścianę wanny, a ręce spoczywały bezwładnie po obu stronach ciała. Był blady jak trup. Z lewego ramienia zwisał opleciony wokół bicepsa pasek od spodni. Obok leżała opróżniona strzykawka.\n– Chryste! Coś ty zrobił?! – zawołał Alan, podbiegając do brata. Przez głowę przebiegało mu milion myśli. Jakim cudem? Skąd wziął odpał? Rodia, ty bydlaku! Pod drzwiami! Musiał mu to przecisnąć pod drzwiami! Poklepał Maksa po twarzy, próbując go ocucić. Złapał za nadgarstek w poszukiwaniu pulsu. Serce stanęło mu z przerażenia. Rzucił się biegiem do przedpokoju, w którym stał telefon. Poślizgnął się przy tym na łazienkowych kafelkach. Wykręcił numer pogotowia.\n– Mój brat wziął narkotyki. Jest nieprzytomny. Nie oddycha. Nie czuję pulsu... – Podał dyżurnemu adres, próbując mówić wyraźnie, lecz panika ściskała mu gardło. Siedzący po drugiej stronie słuchawki mężczyzna zapewnił, że karetka zaraz przyjedzie, i zapytał, czy Alan wie, jak przeprowadzić resuscytację. Wiedział. Rozłączył się i pędem wrócił do łazienki. Położył brata równo na podłodze, odchylił mu głowę do tyłu i zaczął uciskać klatkę piersiową. Trzydzieści uciśnięć i dwa wdechy. Trzydzieści uciśnięć i dwa wdechy.\n– Dalej Maks! Walcz... – Z czasem zaczęło do niego docierać, że to już koniec, i w oczach stanęły mu łzy. Odpychał od siebie tę fatalną myśl i dalej, uparcie ratował Maksa, aż eter wypełniły dźwięki syren. Zmordowany odsunął dłonie od torsu brata. Nachylił się nad nim i tuląc czule jego głowę, płakał, aż zabrakło mu łez.Mario\nCiemność wylała się z zakamarków, bram i kamienic, spowijając całe miasto. W tej jego części jak co noc tętniło życie. Małe kebaby, chińskie na wynos i monopolowy otwarty całą dobę, rozświetlały nieco ulicę, odwalając robotę nieobecnego tego dnia księżyca. Niebieski neon z napisem „Panama” pomrugiwał nieznacznie, zachęcając nabuzowanych już przechodniów do wejścia. Poza zasięgiem ich wzroku, w bramie skrywającej tyły klubu, zaparkował bordowy golf. Kierowca wyjął z bagażnika plastikowe pudło wypełnione jakimiś rzeczami i z nieskrywanym niezadowoleniem przywitał się z barczystym mężczyzną stojącym przy tylnych drzwiach lokalu.\n— Czekają na ciebie w stołowym — burknął ochroniarz. Przybysz wszedł do środka i podążył zwinnym krokiem do celu. Znał już dobrze te pokoje i korytarze. Bywał tu nieraz, jednak nigdy nie miał okazji zwyczajnie się zabawić. Przyjeżdżał, by wykonać najbrudniejszą robotę.\nPokój stołowy był „stołowym” jedynie z nazwy. Ochrzczono go tak tylko ze względu na duży, umieszczony w rogu stół, przy którym rzadko kto jadał. Zazwyczaj służył hazardowym rozgrywkom w kameralnym gronie lub jako krótki przystanek pod przewożone z miejsca na miejsce narkotyki. Pośrodku przestrzennego pomieszczenia stało dwóch mężczyzn — Kafel i Pała. Pierwszy drapał się po kilkudniowym zaroście. Drugi, łysy jak kolano, trzymając ręce w kieszeniach, pochylał się nad czarnym kocem skrywającym ludzkie zwłoki.\n— I po chuj mu to było? — zapytał Pała z czymś na kształt współczucia w zachrypniętym głosie.\n— Pewnie myślał, że to nie wyjdzie — odparł Kafel obojętnie.\n— Przed Wilkiem wszystko wyjdzie.\nDrzwi otworzyły się i do środka wszedł niski mężczyzna trzymający plastikowe pudło.\n— Co tym razem? — zapytał, odstawił naręcze i podszedł do dwóch.\n— Sie masz, Mario! Szef wkurwił się na Matygę — wyjaśnił Kafel, a po chwili dodał: — Wkurwem ostatecznym.\n— Za co? Buchnął kasę czy gadał z psami?\n— Wyruchał jego dupę — dodał Pała.\n— Niefortunnie… A z nią co? Też do kasacji?\n— E tam. Dla dup zawsze jest wyrozumiały. Banicja do Ruslandii zamiast audiencji u świętego Piotra.\nMario wcisnął na dłonie przymałe lateksowe rękawiczki, wyjął z pudła połacie czarnej plastikowej folii i rozłożył je na ziemi. Jednym pewnym ruchem uniósł z ciała koc i wpakował go do torby na śmieci, również wydobytej z pudła. Spojrzał na nagie, pokryte krwią zwłoki Matygi. Obejrzał go pobieżnie, oceniając stan ciała i przyczynę zgonu.\n— Szef mu obciął. Chyba leży w śmieciach w łazience.\n— To, kurwa, przynieście te śmieci. Wiecie, że muszę mieć wszystko razem. Później pójdziecie do pierdla za kutasa i będzie, że to moja wina.\nKafel wyszedł do łazienki. Wszystkim udzielała się nerwowa atmosfera. Sprzątnie po egzekucji w wykonaniu szefa było ostatnim, na co mieli ochotę w sobotni wieczór.\n— Na żywca go ciął? — zapytał Mario fachowym tonem. Patrzył na zwłoki jak na pospolity kawałek mięsa, bez specjalnego obrzydzenia, a już na pewno bez cienia empatii.\n— Niby na żywca, ale Matyga był tak naćpany, że nie skumał, co się dzieje, aż było po wszystkim — wyjaśnił Pała, starając się nie patrzeć na ciało. Robiło mu się niedobrze.\n— Jak już zaczął go ćwiartować, to mógł dokończyć. Miałbym mniej roboty.\nNa dźwięk tych słów Pale zebrało się na wymioty. Powstrzymał się, oddychając głęboko.\n— Żartowałem, kurwa — wyjaśnił Mario i uśmiechnął się po raz pierwszy tej nocy. — Nie jestem rzeźnikiem, bardziej grabarzem…\n— Trochę będziesz tam miał sprzątania — wydukał Kafel, wracając z niewielkim koszem na śmieci w dłoni.\n— Jak zawsze. I po chuj cały kosz mi niesiesz? — zapytał Mario, po czym wydobył z kosza członek Matygi. Rzucił go na środek rozłożonej folii, a całą zawartość kosza przesypał do torby z zakrwawionym kocem.\n— Dobra, weźcie mi go chociaż przenieście na folię, a ja się zajmę łazienką — zarządził. Pała i Kafel z wahaniem podeszli do ciała. Byli twardzielami, ale obcowanie z obnażoną śmiercią zmiękczało ich hardość. — W rękawiczkach, kurwa, i w ochraniaczach! — warknął Mario, wskazując plastikowe pudło. Sam wyjął z niego biały kombinezon ochronny, który włożył sprawnie niczym strażak, wielką torbę na śmieci, szmaty oraz trzylitrową butlę krochmalu i ruszył do łazienki. Godzinę później robota była skończona. Na kafelkach nie pozostała ani kropla krwi. Ciało, w całości, zostało szczelnie owinięte folią i obwiązane taśmą. Pała i Kafel zanieśli je do bordowego golfa. Mario umył dokładnie dłonie. Nie mógł doczekać się porządnego prysznica. Wiedział, że na to będzie musiał jeszcze nieco poczekać. Tymczasem czuł, że zasłużył chociaż na szluga. Włożył sobie jednego do ust, a kolejnym poczęstował ochroniarza przy tylnych drzwiach.\n— Ciężka noc — ocenił ochroniarz, zaciągając się. Mario kiwnął głową na przechadzających się ulicą imprezowiczów.\n— A ci nawet nie zdają sobie sprawy…\n— To zaraz może się zmienić. Wilk mówi, że niedługo będzie o nas głośno.\n— Wątpię. Temu biznesowi rozgłos nie służy. Może oznaczać jego koniec… Proca depcze nam po piętach. Wilk się boi, i tyle! Jak będzie ostrożny i przytrzyma głowę nisko, wszystko zostanie przynajmniej tak, jak jest.\n— Jebany Proca.\n— Nie spinaj się tak. Każdy ma swoje zadania. Zobacz — ty tylko pilnujesz drzwi, bo jesteś wielki jak słoń, ja tylko sprzątam, bo jestem dokładny i w dupie miałem edukację, a Proca, zwyczajnie, zamyka takich jak my, bo jest upartym skurwysynem.Ewa Berg\nSłońce nieśmiało wyglądało znad horyzontu. Gdyby wybudzone właśnie ze snu ptaki umiały się zachwycać nad otaczającym je światem, z pewnością zapatrzyłyby się z zadumą na dostojne niebo, jakby smagnięte przez malarza czerwoną farbą. Tymczasem, zwyczajnie po swojemu, skakały z gałęzi na gałąź, podśpiewując poranne psalmy. Lekkie, nieco wilgotne powietrze wiło się między liśćmi, pozostawiając na nich kropliste pocałunki. Gdzieś w okolicy pieczono chleb i w powietrzu roznosił się przyjemny zapach, a w niejednym domu wstawaniu towarzyszył aromat pierwszej kawy. Doświadczając poranka jak ten, spodziewałbyś się miłego, spokojnego dnia. Lecz to nie wszystko, co wydarzyło się zaraz po wschodzie słońca. W powietrzu rozległ się dziwny odgłos. Jakby wybuch, ale nie do końca. Ziemia bowiem pozostała niewzruszona. Potem nastąpił drugi dźwięk i zaraz trzeci. Strzały. Stary Edmund Kaczmarek, mimo że był na emeryturze, miał w zwyczaju wstawać bardzo wcześnie. Odstawił swój kubek czarnej „przedłużonej” kawy. Okolica, w której mieszkał, należała do bardzo spokojnych, więc nie miał powodu, żeby się bać czy wahać. Zaciekawiony, śmiało wyjrzał przez okno.\nBiałe bmw 5 ruszyło z piskiem opon. Chmura dymu poleciała spod kół. Tak rozpoczął się spokojny do tej pory poranek mieszkańców przy ulicy Dębowej. Dla oficera policji, Alana Berga, poranek ten rozpoczął się już o trzeciej w nocy i wcale nie był spokojny. Berg wybiegł z na pozór opuszczonej rudery, chowając do kabury pistolet, w którym pozostało jeszcze piętnaście naboi. Złapał się za prawe ramię, purpurowe od krwi. Wskoczył do swojego czarnego taurusa, z hukiem zatrzasnął drzwi i ruszył za bmw. Był już tak blisko złapania przestępcy! Wiedział, że nie odpuści. Nie tym razem! Złapie go. Musi, za wszelką cenę.\n— Berg, co się dzieje?! Zgłoś się! Wysłaliśmy już oddział na Grochowską! — odezwał się męski głos z policyjnego radia.\n— Niech się spinają! Podejrzany jedzie w kierunku A2 białą beemką, Wanda Ania 2484 Sławek. Jestem tuż za nim. — Ramię paliło go żywym ogniem. Syknął z bólu przy zmienianiu biegu.\n— Berg, co się dzieje? Dostałeś?\n— Tak. Nic poważnego.\n— Nie zgub go! Chłopaki już jadą. Zablokują drogę. Złapiemy go jeszcze przed autostradą.\nByła siódma. Ruch na drogach zaczynał się zagęszczać. Po chwili Berg musiał jechać slalomem. Omijał wozy osobowe, autobusy, trąbił na przechodzących przez ulicę pieszych. Serce waliło mu jak oszalałe, ale umysł pozostawał jasny. Jadący przed nim samochód chyba furiat prowadził — desperacko wjeżdżał pod prąd, przecinał chodnik i trawniki. Policjant wiedział, że jeśli wjadą na autostradę, ten pościg może trwać godzinami i zakończyć się wypadkiem albo ucieczką podejrzanego. Utrzymywał niezmienną odległość. Ostry skręt w prawo. Komisarz zaciągnął ręczny i taurus podryfował po asfalcie. Rozpęd. Niebezpieczny skręt w lewo. Troje pieszych ledwo uniknęło zderzenia z rozpędzoną beemką. Skrzyżowanie. Podejrzany przemknął w ostatniej sekundzie pomarańczowego światła. Czerwone. Samochody wjechały na środek z obu stron. Rozległ się hałas klaksonów, kiedy Berg przejechał między nimi i z sercem na ramieniu dodał gazu. Bmw było wciąż w zasięgu wzroku. Ostro skręciło w prawo. Jednokierunkowa. Pod prąd. Jechali bokiem drogi. Prawe koła na ulicy. Lewe na chodniku. Piesi rzucili się na ściany budynków, szukając bezpiecznej przestrzeni. Z naprzeciwka nadjeżdżała ciężarówka. Jej kierowca uderzył w klakson, gdy tylko zauważył zbliżający się ku niemu pościg. Droga była zbyt wąska. Bmw odbiło w pierwszą w lewo. Tuż przed ciężarówką. Taurus był zmuszony zjechać całkiem na chodnik i bokiem zaczepił o ścianę budynku. Posypały się iskry. Zatrzymał się gwałtownie, minąwszy zjazd. Przełożył dźwignię na wsteczny i wycofał. Dociskając pedał gazu do oporu, skręcił w lewo. Spod kół poszedł dym.\nAutostrada była tuż przed nimi, a droga pozostawała czysta. Policjant rozglądał się nerwowo za wsparciem. Gdzie ta blokada? Radiowozy dopiero nadjeżdżały z podporządkowanej. Spóźnili się, a on minął znak rozpoczynający autostradę.\n— Berg! Chłopaki już tam są! — odezwało się radio.\n— Za późno! Jesteśmy na autostradzie.\n— Złapię skurwysyna.\n— Nie, wiemy, dokąd jedzie. Zablokujemy autostradę przed Mińskiem. Właśnie do nich dzwonimy.\n— Nie będę ryzykował! Do tego czasu albo zjedzie przed miastem, albo kogoś zabije.\n— Berg, odmawiam! Nie zatrzymuj go! To rozkaz!\nKomisarz wyłączył radio. Na autostradzie wypatrywał znikomego ruchu. Droga była prosta. Samochody rozkładały się po pasach regularnie i rzadko. Bmw wyprzedzało wszystkich. Taurus nie ustępował mu tempa. Licznik dobił do stu osiemdziesięciu. Wielki znak zapowiedział zbliżający się pierwszy zjazd z autostrady. Pozostały do niego dwa kilometry. Kilometr. Beemka zaczęła zmieniać pasy. Zjechała na prawy. Policjant nie mógł dłużej czekać. Musiał go zatrzymać teraz. Docisnął gaz, zbliżył się do uciekiniera i wyrównał tempo jazdy. Udo lewej nogi docisnął do kierownicy, by utrzymać ją w stabilnej pozycji. Wyjął pistolet z kabury, wystawił pistolet przez okno i zaczął strzelać w koła beemki. Raz, drugi, trzeci. Po czwartym strzale rozległ się nagły huk i pisk opon. Beemkę zarzuciło. Uderzyła w barierkę, obróciła się i przekoziołkowała po asfalcie. Ruch za nimi ustał gwałtownie. Zatrzymał się również Berg. Wysiadł i podbiegł do wraku z pistoletem wycelowanym w kierowcę. Ten był nieprzytomny. Policjant schował broń i wyciągnął uciekiniera z wnętrza samochodu. Próbując ignorować ból ramienia, przeciągnął go za własny samochód. Włączył ponownie radio:\n— Tu Proca. Melduję, że zatrzymałem padalca.\nPół minuty później autostradę wypełniły radiowozy i karetki. Komisarz, jakby niechętnie, przekazał zatrzymanego w ręce kolegów i ratowników. Zawsze prześladowała go myśl, że tylko on może dopilnować najważniejszych spraw, a powierzenie ich komuś innemu z pewnością zakończy się klęską wymiaru sprawiedliwości. Jednak w tym wypadku sam został ranny, więc, chcąc nie chcąc, musiał podzielić się obowiązkami, a samemu oddać się pod opiekę lekarzy. Nienawidził tych sytuacji, kiedy go badano, pytano, jak się czuje, czy boli. Czuł się zawstydzony, że zabiera lekarzom czas, i niekompetentny, bo sam marnował swój.\nGodzinę po wypadku do Centralnego Szpitala Klinicznego przy Wołoskiej wszedł inspektor wydziału narkotykowego, Filip Tyszka. Nawet nie podejmując z nim rozmowy, z samej postawy i miny oficera można było poznać, że jest zdenerwowany. To, że czasami tolerował niesubordynację podwładnego, wcale nie oznacza, że się do niej przyzwyczaił.\n— Berg! Gdzie on jest?! — krzyczał, zmierzając do wskazanej przez pielęgniarkę sali szpitalnej. — Czyś ty, kurwa, oszalał, człowieku?!\nKomisarz milczał, patrząc na Tyszkę łagodnym wzrokiem. Pielęgniarka sprawdzająca opatrunek zostawiła ich samych, co ranny przyjął z ulgą. Wolał, by na niego krzyczano, niż użalano się nad jego ranami.\n— Dziesięć uszkodzonych samochodów, dwa całkiem skasowane, narażone bezpieczeństwo publiczne i postrzelony policjant! — krzyczał Tyszka, wskazując ręką na Berga.\n— Jacyś ranni cywile?\n— Jeszcze dycha.\n— Miałeś rację, rudera była nimi wypchana.\n— Nie ma za co, inspektorze… — zakończył rozmowę Berg. Tyszka otworzył usta w celu wypowiedzenia kolejnego zarzutu, kiedy do sali weszła szczupła brunetka. Jej oczy płonęły z przerażenia.\n— Alan! — Przytuliła mocno rannego.\n— Nic mi nie jest, kochanie — zapewnił z uśmiechem. Złapała w dłonie jego twarz i spojrzała mu prosto w oczy, po czym odwróciła się gwałtownie do inspektora.\n— Obiecałeś, że będziesz go trzymał z dala od kłopotów!\n— Próbowałem, Ewa! Wiesz, jaki on jest! Zawsze na przekór! — bronił się Tyszka. Alan patrzył na nich pytająco.\n— Co to znaczy, że „obiecałeś trzymać z dala od kłopotów”?\n— Zostawię was samych — odpowiedział wymijająco inspektor i wyszedł, zamykając za sobą drzwi. Wiedział, że żona komisarza również nie będzie szczędziła mężowi zarzutów, ale może zrobi to znacznie dobitniej niż sam przełożony. Usiadła na łóżku obok Alana.\nPatrzył na nią badawczo. Znał dobrze to jej spojrzenie i gesty. Przekroczył pewną granicę i ona czuje się teraz fatalnie, ma mu do powiedzenia wiele niewygodnych rzeczy. Wszystkie będą szczere i istotne. Lepiej, żeby słuchał uważnie i wziął sobie głęboko do serca wszystko, co usłyszy. Podobne rozmowy miewali nieczęsto, ale zawsze były na tyle intensywne (nie w tonie, lecz w temacie, bo nie mieli w zwyczaju na siebie wrzeszczeć), żeby zrozumiał ich ważność.\n— Ile już jesteśmy małżeństwem? — zapytała.\n— Czternaście lat — odparł po chwili namysłu.\n— Od czternastu lat codziennie żyję w strachu, czy wrócisz do domu…\n— Ewo, proszę…\n— Daj mi skończyć. Jesteś zdeterminowany, uparty jak osioł, a praca jest twoją pasją, wiedziałam to od początku. I wiedziałam, na co się piszę, kiedy za ciebie wyszłam. Nie pamiętam, ile już razy byłam w tym szpitalu, Alan… Ale kocham cię i dlatego jestem z tobą przez tyle lat. Mimo tego strachu… Ale to musi się zmienić.\nPatrzył na żonę uważnie. Z jednej strony rozumiał jej obawy, z drugiej zastanawiał się, dlaczego ta rozmowa nieco różni się od poprzednich. Ewa spojrzała na niego z lekkim uśmiechem i powiedziała:\n— Będziemy mieli dziecko.\nPoczuł, jakby postrzelono go ponownie — tym razem w głowę. Jego serce zalała fala gorąca. Fala szczęścia i ekscytacji. Tak długo na to czekał! A jednak… Będzie ojcem. To dzieje się naprawdę. Teraz! Czy da radę? Jak to będzie? Wiele się zmieni… A może nie zmieni się nic. Mimo wszystko wciąż pozostaną Ewą i Alanem. Czy w ogóle dobrze ją zrozumiał? Czy to się dzieje naprawdę?\n— Mówisz, że…\n— Jestem w ciąży — powiedziała, a on wziął głęboki oddech, uśmiechnął się szeroko i przytulił ją mocno. — Cieszysz się?\n— Przecież wiesz, że tak! Myślałem, że nie chcesz. Że nigdy…\n— Alan, kocham cię. Wiesz, że to była dla mnie trudna decyzja. Przez twoją pracę. Dziecko nie może żyć w takiej niepewności jak ja… Teraz, kiedy jest już w drodze, musisz mi przysiąc, musisz NAM przysiąc, że będziesz na siebie uważał. Koniec z akcjami na własną rękę, wypadkami samochodowymi i szaleńczym bohaterstwem. Masz ludzi od takich akcji!\n— Przysięgam. Tobie i temu maleństwu. Przysięgam — powtarzał, trzymając dłoń na jej brzuchu.\n— Pan płacze, komisarzu?\n— Bardzo cię kocham!\nSerce łomotało Ewie w piersi. Dla Alana historia ojcostwa zaczęła się przed chwilą. Ona z kolei nosiła w sobie ów sekret od dwóch tygodni. Zaczęło się tak, jak zazwyczaj to się zaczyna; od dziwnego samopoczucia i spóźnionego okresu. Kupiła test ciążowy. Ekspedientka patrzyła na nią, jak na każdego innego klienta, lecz Ewa poczuła się naga, winna i oceniana. Niemal każdy przechodzień rzucał jej jakby w twarz oskarżenie: jakie to nierozsądne zachowanie, co ty sobie myślałaś? W waszym życiu nie ma miejsca na dziecko! Ale przecież Ewa jest już dojrzałą kobietą. Jeśli nie zostanie matką teraz, to kiedy? Jeśli nie z Alanem, to z kim? Są małżeństwem, mają pieniądze, dom, kochają się i szanują, to najwyższa pora na dziecko.\nGdy zobaczyła na teście mały, zmieniający życie plus, od razu chciała powiedzieć o tym mężowi. Chciała lub raczej wiedziała, że powinna. Ale kiedy wracał z pracy, wydawał się jej wykończony. Później był zestresowany, później mówili o czymś ważnym, później nie miał czasu, później ona go nie miała… I tak to trwało aż do teraz. Liczyła, że podzielenie się nowiną przyniesie jej ulgę. Czuła jednak jeszcze większy stres. Będą mieli dziecko. Nie ma już odwrotu.\nKomisarz pogładził żonę po gładkich brązowych włosach. Poczucie wielkiej radości wymieszało się nagle z konsternacją. Chciał dla swojej rodziny jak najlepiej. Pragnął dla niej spokoju, radości i bezpieczeństwa. Zatrzymanie Kozaka zwiastowało, że zbliżał się czas, w którym wszystko to trudno będzie zachować. Czołowy magazynier gangu Wilka za kratkami mógł być kluczowym elementem dochodzenia i zakończyć je sukcesem, albo okazać się kijem wsadzonym w mrowisko. A raczej w gniazdo os, które w poczuciu zagrożenia przystąpią do ataku.insp. Filip Tyszka\nLato osiągnęło szczyt. Upał lał się z błękitnego nieba. Budynki i asfalt wydawały się parować. Duże miasto to najgorsze miejsce na ziemi podczas takiej pogody. Kurz i spaliny kłębiły się w powietrzu. Przy ulicy Puławskiej, przed budynkiem CBŚP, w którym mieścił się Wydział do Zwalczania Zorganizowanej Przestępczości Narkotykowej, dozorca przechadzał się ze szlauchem w dłoni i polewał chodnik wodą. Tuż przed wejściem zaparkował świeżo wyklepany, z nową przednią szybą, czarny ford taurus. Jedynie oko fachowca zauważyłoby, że to roczne auto dość niedawno przeszło naprawę i odmalowanie całego lewego boku. Berg wysiadł z samochodu. Gdy jego wzrok spoczął na fasadzie wydziału, uśmiechnął się mimowolnie. Praca była dla niego uzależnieniem. Trzy tygodnie przymusowego detoksu ciągnęły się niemiłosiernie. Teraz dopiero poczuł, że wrócił do zdrowia. Jego twarz owiała przyjemna letnia bryza, unosząca się z mokrego chodnika.\n— Dzień dobry, panie komisarzu! — przywitał go dozorca.\n— Dzień dobry, panie Władku.\n— Jak dobrze widzieć, że jest pan cały i zdrowy! Bez pana inspektor Tyszka oszalałby chyba z tymi waszymi chłopakami.\n— Dobrze jest wrócić.\n— Jest pan chyba jedynym moim znajomym, który z chęcią wraca do pracy. Całe szczęście, że robi pan w takim zawodzie.\n— No… Proszę sobie wyobrazić, co by było, gdybym z taką chęcią przychodził do pracy w skarbówce! — zażartował, zbliżając się do drzwi. Dozorca zaśmiał się szczerze i machnął w powietrzu rękami, zachęcając komisarza do wejścia.\nBudynek wypełniony był tłumem zabieganych ludzi. Policjanci, śledczy, podejrzani, świadkowie… Wszystkich łączyło jedno — narkotyki. Jedni chcieli je sprzedać, inni brać, jeszcze inni oczyścić z nich ulice. Wszyscy znali podstawową prawdę — to biznes żerujący na ludzkiej słabości. Berg ominął windę i schodami wszedł na drugie piętro. Tam zaczęły się uśmiechy, gratulacje oraz tu i ówdzie spojrzenia zawiści. Otoczony zewsząd kolegami i koleżankami, odpowiadał jednym bądź dwoma słowami na padające zewsząd pytania.\n— Dlaczego pojechałeś tam sam?\n— Nie było czasu.\n— Jak to się stało, że cię postrzelił?\n— Zaskoczył mnie.\n— Skąd wiedziałeś o tej lokalizacji?\n— Czy nadal będziesz zajmował się tą sprawą?\n— Berg! — usłyszał swoje nazwisko za plecami. Inspektor Filip Tyszka nadszedł w samą porę. Wybawił go spod ostrzału nachalnych pytań, toteż Alan przywitał go z uśmiechem.\n— Miło widzieć cię z powrotem.\nUdali się do gabinetu inspektora. Tyszka usiadł za biurkiem, a Berg oparł się o blat.\nPo wielu wspólnych sprawach, przeprowadzonych akcjach, sukcesach i porażkach, rozprawach sądowych, wyjazdach integracyjnych, prywatnych spotkaniach, licznych radościach, wyżaleniach i zalanych robakach, czuli się swobodnie w swoim towarzystwie. Oprócz relacji służbowych łączyła ich przyjaźń wzniesiona na ogromnym zaufaniu. Wszystko, przez co razem przeszli, doprowadziło do tego, że Berg uważał go za przewrażliwionego ojca, któremu winien jest szacunek i zrozumienie. Tyszka z kolei traktował komisarza jak niesfornego syna, odradzał więc szaleństwa, pozostawiając mu jednak swobodę w dokonywaniu wyborów. Z dumą przyjmował jego sukcesy i często przymykał oko na wybryki.\nBerg wodził wzrokiem po aktach rozłożonych przed inspektorem. Wziął do ręki jedne z nich, opatrzone tytułem: „Skonfiskowane narkotyki. Raport 2015”.\n— Co u was? Jak się czuje Ewa?\n— Świetnie. Dwa dni temu byliśmy na pierwszym USG. Maleństwo rośnie… To było dziwne doświadczenie zobaczyć go… albo ją w ten sposób. Po raz pierwszy.\n— Kiedy Ula była w ciąży, nie mieliśmy jeszcze USG…\nŻona inspektora, Urszula, zmarła przy porodzie, zimą 1974 roku. Pozostawiła męża z pięknym, zdrowym synem — Mateuszem. Cała rodzina Tyszki, zarówno z jego, jak i z Uli strony, zaangażowała się w pomoc przy opiece i wychowaniu najmłodszego członka familii, za co inspektor będzie im wdzięczny do końca życia. Mateusz, choć wzrastał otoczony miłością, tylko na pozór wyrósł na człowieka sukcesu. Trzymał fason, w przeciwieństwie do ojca nie za ciężko pracował za duże pieniądze, bywał na publicznych przyjęciach, pojawiał się na bankietach charytatywnych… Jednak jego życie prywatne pozostawiało wiele do życzenia. Z tego, co wiedział Berg, Mateusz ciągle był kawalerem mającym wiele „przyjaciółek”. Kiedyś była w jego życiu „ta jedyna”, którą ojciec zaczynał już traktować jak córkę. Kiedy jednak syn, z niewyjaśnionych bliżej powodów, zdecydował się zakończyć ten obiecujący związek, relacje ojca z synem uległy oziębieniu, a kontakt osłabł.\nBerg poznał Mateusza kilka lat temu, kiedy ten był jeszcze w związku z potencjalną panią Tyszką. Nie dogadywali się jednak za dobrze i choć obaj starali się znaleźć jakiś wspólny mianownik, to okazało się, że łączy ich jedynie osoba inspektora.\nTwarz Filipa zasępiła się, gdy wspomniał o zmarłej żonie. Berg zauważył to i przeniósł środek ciężkości rozmowy z umarłych na żyjących.\n— Co słychać u Mateusza?\n— Nic nowego. Ciągle marnuje energię na puste relacje z dużo młodszymi od siebie kobietami.\nBerg, usłyszawszy uszczypliwą odpowiedź, pożałował postawionego pytania. Teraz to Tyszka poczuł się niezręcznie i również zmienił temat.\n— Musicie być szczęśliwi.\n— O, tak! Wiesz, że długo na to czekałem — przyznał komisarz, kartkując wyjętą wcześniej teczkę. — Tyle towaru zgarnęliśmy… Ile jeszcze tego gówna krąży po mieście…? — Inspektor pokiwał głową, po czym wyraz na jego twarzy zmienił się na bardziej surowy.\n— Popraw mnie, jeśli się mylę, ale dostałeś cztery tygodnie urlopu…\n— Tak. Cztery.\n— To co tu robisz po trzech? — Berg odłożył teczkę i sięgnął po następną. „Kartoteka pracowników wydziału narkotykowego”. Tyszka szybko położył dłoń na pliku i oznajmił:\n— To nie jest do twojego wglądu.\n— A co? Planujesz zwolnienia? — Komisarz uśmiechnął się ironicznie i w końcu wyjaśnił: — Tak tylko wpadłem. Chcę wiedzieć, czy sprawa posuwa się naprzód. Kozak się wylizał?\n— Kozak nazywa się Bartosz Krzysztofiak. Nieźle poturbowałeś go przez ten wypadek, ale wylizał się. Wczoraj przewieźliśmy go do więzienia. Pilnował składu, tyle wiemy. Nie chciał współpracować. Na pewno musimy powtórzyć przesłuchanie… — Tyszka zrobił pauzę i spojrzał na policjantów pracujących za szybami biura. — Ale ty wiesz już to wszystko. Przecież byłeś w kontakcie z chłopakami… Co tu robisz, Alan?\n— Słyszałem, że gang spodziewa się dużej dostawy, i myślę, że Kozak wie kiedy i gdzie.\n— Skąd…? — zapytał Tyszka. Berg tylko uniósł brwi. — Chyba nie chcę wiedzieć.\n— To zaufany kontakt. Jeśli mówi, że szykuje się dostawa, to ja mu wierzę. Filip, ta sprawa ciągnie się od roku. Zaczyna mnie to męczyć. Muszę doprowadzić ją do końca. Towar trzeba zgarnąć, zanim trafi na ulicę, a moment przerzutu będzie okazją do rozbicia gangu i zgarnięcia Wilka. Tym bardziej jeśli mam rację i on jest tym, kim myślę, że jest…\n— Kiedy ma być ta dostawa?\n— Początek sierpnia. Czekam jeszcze na szczegóły czasu i miejsca.\n— Czyli mamy jakiś tydzień…\n— Dlatego muszę wrócić już teraz.\nInspektor zamyślił się chwilę, po czym zapytał:\n— Czy Ewa wie, że przyszedłeś z tym do mnie?\n— Filip, jestem dorosłym, samodzielnym mężczyzną! Oczywiście, że wie…\n— Dobra. Zaczniesz w poniedziałek.\n— W piątek…? — Tyszka westchnął bezradnie. — Zgoda. Jak chcesz.\nKomisarz przytaknął i ruszył do wyjścia. Gdy otworzył drzwi, wpadł na młodego mężczyznę, który właśnie zamierzał zapukać do biura inspektora. Był wyższy od Berga niemalże o głowę. Nie robiło to jednak z niego olbrzyma, bo Proca miał metr siedemdziesiąt siedem wzrostu. Nieznajomy nosił bejsbolówkę i lekką, przewiewną koszulę. Pewnie się poruszał i mówił, co zauważył komisarz, gdy nigdy dotąd nie widziany przez niego człowiek przeprosił za zderzenie i od progu entuzjastycznie przywitał Tyszkę. Ten zaprosił go do środka i poprosił o zamknięcie drzwi.\nBerg zbliżał się właśnie do schodów, kiedy obok niego otworzyła się winda, która przywiozła na drugie piętro podkomisarza Karola Niemczyka.\n— Alan, ty kurewski szczęściarzu! — przywitał go radośnie Niemczyk.\n— Dobrze cię widzieć! Jak się czujesz?\n— Jak nowo narodzony.\n— Mogłeś poczekać na nas chociaż pięć minut. Byliśmy z chłopakami w drodze.\n— Jakbym na was poczekał, mielibyśmy towar, ale nie Kozaka.\n— Słyszałem, że zająłeś się „Szakalem” podczas mojego urlopu. Dzięki.\n„Szakal” był grupą operacyjną prowadzoną przez komisarza Berga. W jej skład wchodziło trzech funkcjonariuszy: spec od technologii (Mazur), mistrz obserwacji i improwizacji (Impuls) oraz Chaber — „ekspert od ludzi” (jak go określał komisarz). Wszyscy trzej byli w stu procentach wobec niego lojalni i zawsze wykazywali pełne zaangażowanie w prowadzone śledztwa. Mimo to komisarz trzymał ich na dystans, nie dzielił z nimi pokoju, bardzo rzadko rozmawiał o prywatnych sprawach, nie wychodził z nimi na piwo i nie podłapywał żarcików. Nie zawsze tak to wyglądało. Kiedy zawiązał „Szakala”, wydawał się najlepszym liderem na świecie — pracowitym i wyluzowanym, empatycznym i dowcipnym zarazem. Wszystko zmieniło się rok temu, gdy na horyzoncie pojawiła się nowa sprawa gangu na Mokotowie, której komisarz poświęcił całą uwagę i która kosztowała go wiele nerwów. Aspiranci nie wiedzieli, dlaczego była dla niego tak wyjątkowa, dlaczego podchodził do niej z większą drażliwością niż do poprzednich. Wiedzieli jednak, że lepiej teraz schodzić mu z drogi i grzecznie wykonywać polecenia.\nPodkomisarz Niemczyk uśmiechnął się, zapewniając, że współpraca z „Szakalem” była dla niego przyjemnością, po czym dodał:\n— Niestety, nie posunęliśmy nic do przodu. W sumie tylko przewiozłem towar do składu, zabezpieczyłem norę i odwaliłem za ciebie tony papierkowej roboty. Pestka. Kiedyś mi się odwdzięczysz.\n— Wracasz do roboty?\n— No, to powodzenia. Dobrze znowu cię mieć na miejscu.\n— Jeszcze raz dzięki. Do zobaczenia!\nKomisarz wracał do domu podniesiony na duchu. Ostatnie trzy tygodnie spędził z dala od pracy. „Z dala” w fizycznym sensie. Ewa wiedziała, że kilka razy dziennie dzwonił do kolegów z wydziału z pytaniami typu: „Co nowego?”. Nie potrafił się oderwać, co dosyć ją martwiło. Widziała jednak, że kiedy rozmawiają o dziecku, rozjaśniają mu się oczy. Pomagał jej w codziennych obowiązkach, trochę gotował, nawet raz zrobił pranie (raz, bo wydało mu się dziwnie podejrzane, że włożył do pralki rozmaite kolory, a wszystko, co z niej potem wyciągnął, było w jednakowym odcieniu zieleni). Wyglądał nawet na zainteresowanego wyborem koloru farby do pokoju dziecka, kiedy żona oderwała go od lektury _Lobotomii 3.0_. Zasugerował miodowy, bo pił akurat miętę z odrobiną miodu. Zdarzało się, niestety, że mimo szczerych chęci Alan nie był w stanie wyręczyć żony we wszystkich trudnych zajęciach. Zauważył, że Ewa przymierza się do zawieszenia w holu reprodukcji obrazu Klimta, która już od pół roku stała na podłodze, nieporadnie oparta o ścianę. Zaproponował więc, że to on zajmie się wierceniem dziury na uchwyt. Wyjął ze schowka pod schodami wiertarkę i przystąpił do pracy. Gdy nacisk na ścianę i wibracje wiertarki przypomniały mu o postrzelonym ramieniu, Ewa musiała wywiercić dziurę sama, a zawstydzony porażką Alan zawiesił tylko obraz.\nJego zaangażowanie uspokajało Ewę. Dlatego, kiedy oznajmił, że myśli o nieco szybszym powrocie do pracy — nie protestowała. Wszedł do domu uśmiechnięty od ucha do ucha.\n— Widzę, że Filip się zgodził — powiedziała, przytulając męża na przywitanie.\n— Tak, ale nie dlatego się uśmiecham. Mam dla ciebie prezent. — Zza pleców wyciągnął mały pakunek owinięty w papier prezentowy. Ewa chwyciła paczuszkę i rozpakowała ją. Z pudełka wyjęła parę kolorowych, haftowanych, niemowlęcych bucików.\n— Są piękne! Ale czy to nie za wcześnie? — zapytała.\n— Co ty mówisz?! Przecież musimy się szykować na tego gościa. Nie ma na co czekać. On na pewno nie będzie czekał, aż będziemy gotowi.\n— On? Skąd wiesz, że to „on”? — Berg bez słowa uśmiechnął się i przytulił żonę.\nWieczór spędzili w salonie. Zapalili lampy i świece, tworząc odprężającą, wyciszoną atmosferę. Ewa czuła się bezpieczna i szczęśliwa, gdy tak opierała się o ramię męża. Oboje czytali książki. Od kiedy zaszła w ciążę, jej umysł wydawał się całkiem pochłonięty myślami o dziecku. Ulubione dotąd pozycje historyczne i socjologiczne kurzyły się teraz na półce, zastąpione literaturą poświęconą ciąży i rozwojowi dziecka. Zauważyła, że im więcej czytała na te tematy, tym więcej miała pytań i niełatwych do rozwiania wątpliwości. Jeden fizjoterapeuta polecał to, inny tamto… Podobne nierozstrzygnięte kwestie pozostawiali dietetycy, psycholodzy i pediatrzy. Zaczynała się zastanawiać, czy w kwestii opieki nad dzieckiem istnieje jakaś jedna niepodważalna prawda. Nagle przerwała lekturę.\n— Piszą, że dziecko może się urodzić z nadmiernym owłosieniem. Nawet ramion i uszu.\n— Dziewczynki też?\n— Jesteś pewien, że chcesz jutro wrócić do pracy? Moglibyśmy zacząć urządzać pokój dla dziecka…\n— Kochanie…Wiesz, dlaczego wracam wcześniej, mówiłem ci.\n— Wiem. Ale czasami mam wrażenie, że walczysz z wiatrakami… Nie zmienisz świata.\n— Być może. Ale każdy przechwycony towar, każdy przymknięty diler to cegiełka, którą od siebie dokładam, żeby ten świat był chociaż trochę bezpieczniejszy. Czuję to szczególnie mocno teraz, kiedy mamy zostać rodzicami… Zrobię wszystko, co w mojej mocy, żebyśmy nie musieli się codziennie martwić, czy pod szkołą naszego dziecka kręcą się narkomani i dilerzy… Rozumiesz?\n— Tak, ale pamiętaj też, że dziecko potrzebuje ojca. Obecnego ojca.\n— I będzie go miało. Wiem, jak to jest nie mieć ojca, na którym można polegać. Wiesz, jak u mnie było… Kiedy mój ojciec pił, był nie do zniesienia… A pił prawie ciągle. Wiem, jakiego ojca wtedy potrzebowałem, i właśnie taki zamierzam być.\nWtuliła się w niego mocniej. Czuła, że może upłynąć trochę czasu, zanim ponownie, w spokoju i odprężeniu, spędzą podobny wieczór. Kilka minut później zasnęła w objęciach męża.Z więzienia ucieka seryjny morderca - Wilk. Zamierza rozliczyć się z komisarzem Bergiem i swoimi wrogami. W tym samym czasie do Warszawy powraca szef najpotężniejszej grupy przestępczej w kraju, który również ma Berga na celowniku. Sytuacja przestaje być oczywista, kiedy Wilk porywa syna niebezpiecznego bossa. Rozpoczyna się potrójne emocjonujące polowanie, w którym przestaje być jasne, kto jest drapieżnikiem, a kto potencjalną ofiarą. Osaczony ze wszystkich stron komisarz musi zawrzeć rozejm ze swoim śmiertelnym wrogiem. Zostaje wciągnięty w batalię, której wyniku nikt nie jest w stanie przewidzieć.2021 Wydawnictwo DREAMS


RwA: Żyły mają wszyscy. Wybór leków, które znieczulają bardzo na żylaki. Poznaj sprawdzone ćwiczenia na brzuch, dzięki którym wyrzeźbisz mięśnie, pozbędziesz się boczków, a jednocześnie wysmuklisz uda. Pani Haniu/ ja jedna tak się do Pani zwracam/ zbieram siły. Sprawdź co zrobić, aby poprawić krążenie krwi w organizmie - rękach, nogach, dłoniach czy stopach.\nPreparatów z kwasem salicylowym nie powinny stosować osoby chore na cukrzycę, o czym nie zawsze informują farmaceuci w aptece. Jest to dla mnie cenny leczniczo surowiec. Poza tym podobnie jak w przypadku glistnika, preparatów z kwasami nie powinno się stosować do leczenia zmian na twarzy, w okolicach oczu, na błony śluzowe, a także na podrażnioną skórę. W Sposoby na żylaki. Żylaki w młodym wieku mogą pojawić się na klatce piersiowej, w miejscach intymnych, w okolicach odbytu ( bolesne hemoroidy), na rękach i ramionach.\nMay 08, · Jestem pod wielkim wrażeniem Pańskiej pracy! Jak usunąć plamę z jagód? Parafina - chociaż jej lecznicze właściwości znane są od wieków, a świat wciąż prze do przodu i odkrywa nowe cudowne specyfiki, nic nie zapowiada, że trafi do lamusa. Jak szybko pozbyć się opryszczki? Dlatego jeśli występują oznaki, takie jak obrzęk, obrzęk żył, gorączka, uczucie ciężkości w dłoniach, należy postawić diagnozę.\nWażne jest również to, iż krem Variforte rozwiązuje subiektywne objawy, takie jak uczucie mrowienia, zimna w nogach i rękach, zmęczenia i ciężkości. Korzystny efekt pojawia się zaskakująco szybko. U kobiet palących, po 35. Następnie zawiń wszystko w bandaż i odejdź do rana. Żylaki Na Nogach W Jak radzicie sobie z już nie moge zniesc juz tych objawow które mam min. Również popękane naczynka krwionośne na twarzy to mini- żylaki i znak, że z układem krążenia dzieje się coś niedobrego. Płaski brzuch to marzenie wielu osób. Niemniej jednak w pierwszej kolejności warto wykonać badanie USG doppler żył kończyn górnych, by ocenić wydolność krążenia. Potwierdzam to i polecam wszystkim VARIVE! Za dwa tygodnie mam wyznaczony termin porodu, mimo skrupulatnej pielęgnacji rozstępy na brzuchu pojawiły się w połowie 8 miesiąca ciąży ( powiem szczerze, że myślałam już, że ten problem mnie nie dotyczy) i jestem zdecydowana na oddanie się w Pańskie ręce za 2- 3 miesiące. Roku życia - czasem winowajcą bywa nieodpowiednia pigułka antykoncepcyjna ( więcej na ten temat: Antykoncepcja dobrana do potrzeb ). Pomyśl o nich, gdy chcesz nawilżyć, wygładzić, odmłodzić i zregenerować swoją skórę. Żylaki na rękach, jak pozbyć się bólu: Kompres z zielonych pomidorów. Please try again later.\nWyglądem przypominają nieco bardziej rozległe pieprzyki, a ich powierzchnia jest płaska. Jak zapobiegać żylakom? Wypróbuj sposoby i sprawdzone środki na to, aby krążenie krwi przebiegało sprawniej. Które SKUTECZNIE pomogą mi wyszczuplic łydki, najlepiej w jak najszybszym czasie o ile to. Detoks wątroby jest jednak konieczny, aby pozbyć się tłuszczaków. Co prawda domowe sposoby na żylaki ograniczają się jedynie do przeciwdziałania doraźnego, potrafią być w tym jednak bardzo skuteczne.\nŻylaki to częsta choroba w żylaki warg Swędzenie w na żylaki są spuchnięte; lekarstwem ludowej. Turn naszych naczyniowych lekarzy w Chicago dla wszystkich Twoich potrzeb żyły proponujemy pajączki i żylaki leczenie jak skleroterapia, które jest zdolne of. To nie do uwierzenia, ze to moje. 35 minut lub 20 minut ( masaż dedykowany konkretnym partiom ciała), dlatego skontaktuj się. Okazuje się, że kwestia żylaków wcale nie jest tak jednoznaczna i prosta. Pomijając fakt, że w wielu przypadkach żylaki są zwyczajnie uwarunkowane genetycznie, w większości przypadków jednak wszystko jest w naszych rękach. W stolcu mogą pojawić się yyy.\nBy ulżyć żyłom, nie tylko tym w kończynach, trzeba rzucić palenie, pozbyć się nadmiaru kilogramów, porozmawiać z lekarzem o optymalnej antykoncepcji ( np. Jak szybko schudnąć z brzucha, oto 8 produktów. Żylaki w rękach jak pozbyć. Swędzenie na calym lekarstwem ludowej gwiazd. W żadnym przypadku nie zaleca się rozpoczynania leczenia środkami ludowymi takimi plamami, ponieważ próbując pozbyć się śledztwa, można rozpocząć przyczynę – chorobę podstawową.\nSprawdź, jak się przed nimi. Jak walczyć z żylakami? Gałczyńskiego 5) możesz szybko i wygodnie skorzystać z zaawansowanej terapii antycellulitowej, a kolejne wizyty w Instytucie NEWLOOK' s nie będą problemem. Jak pozbyć się swędzenia po ukąszeniu komara? W skład innej żylaki odbytu Najlepszym lekarstwem jest odpowiednia.\nNajczęściej jednak dotyczy osób starszych, pracujących na stojąco oraz kobiet w ciąży. Jest to bardzo poważna choroba, której objawy nie są wyraźne z początkowych etapów. Dowiedz się, dlaczego główny powód pomoże tylko w kompleksowej ankiecie.\nPozostały mi praktycznie na całym przebiegu usuniętego żylaka brązowe przebarwienia, które są znacznie szersze niż usunięty żylak, w niektórych miejscach mają szerokość nawet 3, 5 cm. ( powstałe w poszerzonych splotach żylnych skrzepliny, mogą ulec oderwaniu, przemieszczeniu się z prądem krwi do płuc, serca, powodując pogorszenie funkcji tych narządów). Jak pozbyć się przebarwień po zabiegu usunięcia żylaków? Żylaki w młodym wieku – jak sobie z nimi radzić?\nDec 04, · Witam. Bardzo zatęskniłam za tamtą dziewczyną, zdałam sobie nagle sprawę, że się pogubiłam Pani Haniu, ale pamiętam, że nic nie dzieje się przypadkiem tylko po coś. Z : babskiej ciekawości: poszukałam swoje wpisy z roku! Pacjenci twierdzą, że znika ból, zmęczenie w nogach i rękach, zmniejszają się obrzęki. Wbrew pozorom jest wiele metod na wyleczenie tej dolegliwości. Już teraz jestem po 3 miesięcznej kuracji i śmiało mogę pokazać się w spódniczce. Aby pozbyć się ryzyka pojawienia się żylaków, należy przede wszystkim dokonać natychmiastowej zmiany w stylu życia. Żylaki to problem, z którym zmaga się wielu z nas. Jak usunąć plamę ze szminki; Praktyczna porada dla golących się; Jak usunąć plamę z żywicy? Kleszcze atakują też w miastach.\nAby to zrobić, trzeba wyciąć jednego pomidora z małymi płatkami i równomiernie umieścić na dotkniętej chorobie żyle. Jest on w stanie usunąć objawy lokalnego procesu zapalnego, zmniejszyć obrzęk i ból. W przypadku opryszczki ważne jest szybkie działanie. Dzięki unikalnemu składowi krem anty- żylakowy VARIVE działa skutecznie i bezpiecznie. Remi Bloston to nowość na europejskim rynku, jednakże wiele wskazuje, że może stać się najlepiej sprzedającym się preparatem na drożność żył i cyrkulację krwi tego roku! W końcu wiele osób słyszało o możliwości interwencji chirurgicznej i jest pewne, że nie ma innych sposobów leczenia i nie może być.\nNiewydolność żylną w obrębie kończyny górnej, dlatego nie jest zalecany. Tak naprawdę wyróżnić można wiele różnych zjawisk, przez które sińce na nogach pojawiają się bez żadnego uderzenia – takowymi mogą być zarówno choroby hematologiczne, jak i niedobory witamin czy wysiłek fizyczny. Jak leczyć żylaki w domu: styl życia i dietę. Siniaki na nogach – skąd się biorą? Żylaki w rękach jak pozbyć.\nJeśli nie chcemy dopuścić do pojawienia się szpecących zmian, najlepiej jest zacząć działać już w chwili, gdy pojawi się pierwsze swędzenie i pieczenie. Ja też mam krostki na rękach nad łokciem z boku od zewnętrznej strony. Varive to pierwsza maść, która ma realne działanie na moje żylaki. Kolejne spełnione marzenia!\nZakrzepowe zapalenie żył powierzchownych to zapalenie żył umiejscowionych nad powięzią, tuż pod skórą. Siniaki na nogach pojawiać się mogą w związku z jakimś urazem, ale nie tylko. Bardzo skuteczny krem pozwalający pozbyć się żylaków nawet w 3 tygodnie.\nWidoczne żyły na rękach, bolące żyły, zespół żyły głównej dolnej, jak wzmocnić żyły, wolne żyły, żyły na stopach, płat żyły nieparzystej, żyły głębokie, żyły na nogach, pękające żyły, żylaki kończyn dolnych, laserowe usuwanie żylaków, operacja żylaków, żylaki na nogach, żylaki w ciąży, żylaki nóg. Dzięki wygodnej lokalizacji naszego salonu ( Nowy Świat, ul. ), wrażliwość skóry, zaburzenia hormonalne i krążeniowe, schorzenia przewodu pokarmowego oraz nadciśnienie tętnicze.\nOd prawidłowo zabarwionej skóry odróżnia je jedynie kolor. Można go używać w domu, najlepiej codziennie, delikatnie wmasowując w dotknięte chorobą miejsca. For żylaki nie są skuteczne, ponieważ w leczeniu objawów a nie w swoim artykule odniósł się do nowego kremu, aby zapobiec żylaki veins. Co stosować na żylaki nóg, Domowe sposoby na bolące żylaki, Widoczna żyła na stopie, Usuwanie żylaków poznań opinie Tabletki na żylaki nóg Przyczyna powstawania żylaków odbytu Usuwanie żylaków w szczecinie Leczenie żylaków metodą svs opinie Usuwanie żylaków białystok forum Lekarz od żył białystok Laserowe leczenie pajączków na nogach Cena laserowego usuwania. Wszyscy cierpiący na żylaki są zainteresowani skutecznymi technikami, jak pozbyć się bólu z żylaków kończyn dolnych?\nJak usunąć plamę z coca coli? Jak pozbyć się tego problemu? Jak usunąć naklejkę?\nPonieważ nie ma produktów, które pomogłyby odchudzić tylko nogi. Biegani, przysiady, nożyce, chodzenie po schodach, rowerek. Jak uratować przesoloną zupę? Nie sadze to raczej chodzi o zaburzenie procesow trawiennych w zoladku, gdyz w zoladku, zeby sie trawilo musi byc odczyn mega kwasny, a woda utleniona pewnie robi go zasadowy i wtedy by Ci sie nic nie trawilo tylko gnilo w przewodzie pokarmowym i bylby problem, dlatego tylko o doustne z polknieciem chodzi kiedy dociera do zoladka, by nie jesc od razu, ani w trakcie ani po, zeby sie spokojnie. Mam same dobre doświadczenia z zastosowaniem żywokostu.\nPl znajdziecie najlepsze darmowe porady z wielu różnych dziedzin: internet, hobby, motoryzacja, miłość, biznes, dziecko, elektronika, komputery. Żywność EKO w jak największej przewadze surowa powinna stanowić jak największy procent wszystkich produktów, które zjadasz. Żylaki na nogach jak się pozbyć Women z umiarkowaną ból w dole pleców może nosić ten pas wyżej nad ich dolnej części pleców znajdziesz ten produkt użyteczny jeśli znajdziesz ulgę umieszczając rękę między nogi i to są żylaki, które występują w sromu area. OPIS SEZONU JESIEŃ : Krew, pot, łzy oraz. Żyły powierzchowne w odróżnieniu od żył głębokich widoczne są pod skórą w postaci niebieskawo prześwitujących linii zarówno na rękach, jak i na nogach. Możesz się ich pozbyć!\nZamykanie żył na rękach to nie jest tylko zabieg estetyczny, ale ingerencja w stan zdrowia, może spowodować m. Na nogach mam po goleniu syfki, albo jak jesli chcesz pozbyć sie się z Polityką. Cera naczynkowa, to problem, który nęka wiele kobiet, zarówno tych nastoletnich, jak i dojrzałych. Pierwsze efekty zobaczyłam już po miesiącu stosowania - żylaki zaczęły się robić mniejsze, a komfort stawał się coraz większy. Wielu pacjentów cierpiących na tę patologię, nawet nie myśli o tym, jak się jej pozbyć, a co najważniejsze, jak leczyć żylaki w domu. Sanatoria, gabinety kosmetyczne i nowoczesne, wyrafinowane ośrodki SPA, oferują zabiegi z parafiną.\nMięśni w pośladku. Jak masz żyły, to znaczy że jesteś silny, przykładowo zobaczcie bicepsy Dominatora * ] Nie ma się czego bać, jest to naturalna reakcja organizmu na wzmożony wysiłek lub ciepło ( siedzę w domu przy grzejniku - całe ręce mam żylaste, a jak wyjdę do pokoju gdzie chłodniej to zanikają), bo pracuję w firmie budowlanej, a teraz jest zimno na dworze, to jak robimy to często mam. Od dłuższego już czasu zastosowuję w rodzinie przeważnie maści i mazidła z zastosow. Witam, około 8 tygodni temu miałam przeprowadzony zabieg miniflebektomii. Nie należy ich bagatelizować.\nJak działa krem VARIVE? This feature is not available right now. Mówią też, że istnieje nieprawidłowy metabolizm lub brak witamin. Krem na żylaki i hemoroidy.\nSą one jednak wybierane w zależności od stadium rozwoju, lokalizacji i innych cech żylaków. Film z przeznaczeniem dla " sierotek" jak ja, które się ciągle o coś obijają oraz dla tych osób, które chcą zakryć jakieś niedoskonałości na ciele na specjalną okazję. Jak usunąć gumę do. O tym, czym są żylaki i jak można się z nich wyleczyć, bo jest to możliwe, rozmawiamy ze specjalistą w tej dziedzinie, flebologiem, doktorem Piotrem Brukaszem właścicielem kliniki Institute for Vein Health w Palos Hills. Skóra z rozszerzonymi naczynkami włosowatymi, tzw. W związku z tym skrzepy krwi nie pozwalają na normalny przepływ przez tętnice. Opinie specjalistów: Nigdy nie przestaję podkreślać znaczenie stosowania kremów przeciw żylakowych w ogólnym kompleksowym leczeniu tej choroby! Przyczynami tej przypadłości są predyspozycje genetyczne ( najczęściej, bo aż w 80 proc. Jak przedłużyć żywotność kwiatów w wazonie?\nŻylaków nie znajdziemy jedynie na nogach – pojawiają się również w miejsach intymnych, na klatce piersiowej, w odbycie, na rękach i ramionach. Nie podam adresu tej pani, bo. Już po raz trzeci, widzowie będą mieli szansę odkryć „ Sekrety lekarzy" i przyjrzeć się pracy wybitnych specjalistów, którzy nie zawahają się wyciągnąć pomocnej dłoni, aby odmienić życie dotkniętych przez los pacjentów. Żylaki sprzyjają powstawaniu powikłań, które mogą wpływać na pogorszeniu stanu zdrowia, a w szczególnej sytuacji mogą doprowadzić do zgonu!\nZastosowuję ją jako podłoże maściowe. Jestem w tej dobrej sytuacji, że w moim regionie starsza pani z górą od 40 lat samodzielnie wykonuje taką maść. Wcale jednak nie musisz ograniczać się do snucia wizji – wystarczy, że zaczniesz ćwiczyć. Plamy wątrobowe mogą pojawić się w dowolnym miejscu na ciele, jednak najczęściej możesz zaobserwować je na twarzy, rękach lub zewnętrznej stronie dłoni. Endermologia obejmuje zazwyczaj kilka lub kilkanaście zabiegów trwających ok. Nie tylko szpecą nogi, ale również bolą, mogą pękać i krwawić.\nWiele osób twierdzi, że stosowanie takiego kompresu może na dobre pozbyć się. Taka dieta może sprawić, że Twój organizm zacznie się gwałtownie oczyszczać.\nJoga z żylaków i obrzęków nóg\nAntybiotyki żylaki miednicy\nChirurgiczne leczenie żylaków okresie pooperacyjnym\nCzy możliwe jest aby podnosić ciężary z żylakami


Koszt systemu – www.spalarnia.org | Niezależne Media Podlasia\nKoszt systemu – www.spalarnia.org\nWysłany przez Admin | mar 6, 2013 | Wiadomości z regionu | 0 |\nPreludium mamy już za sobą. Spółka Lech określiła koszt systemu gospodarki odpadami w zakresie obciążającym mieszkańców na 57 mln zł rocznie. Co prawda część projektu została przesunięta na następny rok, dzięki czemu w bieżącym roku obciążenie wyniesie 49 mln (w odniesieniu do całego roku), ale wystarczy zerknąć do WPF żeby zorientować się, że koszt beztrosko zatwierdzonej przez urzędników z rady miasta pożyczki zaciągniętej ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej do wysokości 310 mln zł wyniesie 439.8 mln zł i ma być ona spłacana od roku 2014 (w kolejnych latach odpowiednio: 6.1 mln, 9.7 mln, 25.8 mln, 25.3 mln, itd.). Zatem minimalne obciążenia mieszkańców wyniosą w kolejnych latach 63.1, 66.7, 82.8 … mln zł.\nMy ze swojej strony podtrzymujemy koszt systemu określony w naszym wpisie sprzed dwóch lat. Nasze oszacowanie powstało w czasach, kiedy nie była jeszcze rozstrzygnięta kwestia VAT, mogą wystąpić również pewne korekty związane z zakresem projektu, jednak nie sądzimy, żeby błąd oszacowania był większy niż kilkanaście procent. Prezydent Białegostoku zapewnia co prawda, że koszt systemu może zostać obniżony, ale – niestety – należy wątpić w szczerość jego intencji. Spółka Czyścioch przedstawiła propozycję obniżenia o 30% kosztów najdroższej pozycji w kalkulacji (jest nią koszt zagospodarowania odpadów), dzięki czemu ogólne obciążenie mieszkańców mogłoby ulec zmniejszeniu o 12 mln zł bez żadnych specjalnych zabiegów ze strony miasta, ale Czyścioch nie został nawet dopuszczony do głosu. Jest tajemnicą poliszynela, że jeden z najnowocześniejszych w Polsce i Europie zakładów zagospodarowania odpadów funkcjonuje od lata ubiegłego roku będąc w stanie samodzielnie zagospodarować wszystkie odpady z aglomeracji, ale wydaje się, że prezydent Białegostoku nawet nie dopuszcza myśli o obniżaniu kosztów w jedyny realny sposób: poprzez konkurencję. Zamiast tego słyszymy, że powstanie tani system oparty o spalarnię nie wiadomo czego i nie będzie on generował zysków. Tylko po co komu zyski, skoro nie ma żadnych ograniczeń w kosztach?\nSkutek jest taki, że na forach pojawiają się dramatyczne wpisy:\n„Pewnie mój post zostanie usunięty, ale i tak napiszę. Napiszę, co myślę. Jestem niepełnosprawna i nie stać jest mnie na to życie. Wszystko drożeje. Zaciskałam pasa, ale już dalej nie mam jak zaciskać. Nie palę, niegdzie nie wychodzę, nie przyjmuję gości, nie mam telewizora i telefonu (tzn. telefon mam, ale mogę tylko odbierać połączenia), nie chodzę do solarium, poza zwykłym kremem nie stosuję kosmetyków, nie chodzę do fryzjera (proszę znajomych o skrócenie włosów). Swoje dochody wydaję na czynsz i inne opłaty, skromne jedzenie, skromne środki czystości, leki, wizyty u lekarzy i szkła kontaktowe (w okularach prawie nic nie widzę). Nie wiem z czego zrezygnować, nie wiem skąd wziąć pieniądze na śmieci, których nawet nie produkuję wiele, bo i za co. Myślę, że dla takich osób powinna być dozwolona eutanazja. Jeśli mnie nie stać na życie, to chociaż żeby mogłam bezboleśnie umrzeć. Mam mieszkanie, gdyż kiedyś byłam zdrowsza i miałam męża. To on przepisał mi swoją połowę mieszkania. Dziś jestem sama. Dziś jestem chora. Dziś nie stać mnie na życie. Przepraszam, za to, że swoimi smutkami Was obciążam. Mam jednak w sobie tyle bólu, tylko smutku i tyle cierpienia. Nie umiem sobie z tym poradzić.”\n„Nie stać mnie na prawników i nie wierzę, że wygram. Przez 6 lat chodziłam od lekarza do lekarza. Cierpiałam ogromne bóle. Jeden znany lekarz, szef prywatnej kliniki w Białymstoku powiedział, że jestem nadwrażliwa na ból. To był grudzień 2005 roku. W maju 2006 roku udało się wyrwać z gardła skierowanie na badanie diagnostyczne (laparoskopię). Okazało się, że stan jest tak zaawansowany, że już nieoperacyjny. Żyję, ale mam ogromne ograniczenia. Zarabiam ile dam rady, ale nie jest w stanie pracować na cały etat, więc wynagrodzenie ledwo starcza na przeżycie. Myślę, że takich osób jest wiele. Myślę, że dziś nie tylko ja płaczę.\nJeszcze raz przepraszam za to, co piszę. Nigdy przed nikim nie otworzyłam się. Mało kto zna moją sytuację, ale dziś coś pękło.\nMartwi mnie to, że nie ma sposobu żeby zaoszczędzić na śmieciach. Prądu mogę mnie używać i zapłacę mniej, wody zużyje mniej i zapłacę mniej. A za śmieci muszę płacić, choćby ich w ogóle nie produkowałam.\nMyślę, że ta podwyżka nie tylko bardzo dotknie osoby niepełnosprawne, ale tez wiele innych osób. Ktoś, aby wygospodarować na opłatę za śmieci nie kupi jakiegoś leku, ktoś inny pośle do szkoły dziecko bez śniadania. Truskolaski pociesza, że on tez będzie płacił. Przy takich zarobkach, to i 10000 zł można zapłacić i zostanie się więcej niż wiele rodzin może pomarzyć.\nPanie Truskolaski, ja też kiedyś byłam zdrowa. Zdowie nikomu nie jest dane raz na zawsze.”\nPoprzedniWyborcza manipuluje w artykule podając tylko jedną, niższą wartość opłat przyjętych przez radnych PO.\nNastępnyNAPRAWMY WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI\nKontakt - 84 131 views\nLista tajnych współpracowników SB pracujących na stanowiskach publicznych - 77 373 views\nAgenci SB - 45 380 views


SKARB MIKOŁAJKA – premierowe seanse z konkursami 5-6 lutego : Legionowo Helios : Sieć kin Helios\nMikołajek to kilkuletni chłopczyk który mieszka we Francji. Wraz ze swoimi przyjaciółmi bardzo lubi psocić, a ich zabawne przygody od wielu już lat uwielbiają całe pokolenia dzieci i dorosłych.\nSerdecznie zapraszamy do Kina Helios w Legionowie. Moc atrakcji czeka na małych i dużych!\nW dniach 5-6 lutego zawitają do nas:\nFotobudka Let’s Play dostępna dla wszystkich! (tylko w dniu 05.02 w godz. 11:30-12:30)\nWspaniała Maskotka oraz niespodzianki przygotowane przez Salę Zabaw Piccolo! (w godz. 10:00-12:30)\nAnimator Cezary Sowa będzie tworzyć cuda z balonów! (w godz. 10:00-12:30)\nA Firma Słodki Świat zadba o łakocie dla waszych pociech!\nNa małych kinomanów przed seansem czekać będą quizy i zagadki do rozwiązania, które zaczną się o godz. 12:30, a nagrodami w konkursach będą wspaniałe upominki, a w tym książki o przygodach Mikołajka od wydawnictwa Znak!\nNa seanse „Skarb Mikołajka” obowiązuje cennik repertuarowy kina familijnego.\nRegulamin Akcji "Skarb Mikołajka" format PDF, rozmiar pliku 0.14MB


Piast Gliwice wstrzymuje sprzedaż biletów na Wisłę Kraków. Powodem koronawirus\nStrona główna/ Silesia Informacje/ Region/Piast Gliwice wstrzymuje sprzedaż biletów na Wisłę Kraków. Powodem koronawirus\nMożna powiedzieć – zaczyna się. Jeszcze dobrze nie ruszyła – już wstrzymana. Sprzedaż biletów na mecz piłkarskiego Mistrza Polski, Piasta Gliwice z Wisłą Kraków została zawieszona. Powodem – koronawirus!\nTOP 5 Silesia Flesz: Tajemnicze przedmioty i martwe zwierzęta w kanalizacji? To nie żarty!\nPiast Gliwice wygrał dwa ostatnie mecze, w tym wyjazdowy z Legią Warszawa i wskoczył na pozycję wicelidera tabeli. Nic więc dziwnego, że apetyty kibiców rosną. Tyle tylko, że mogą oni obejść się smakiem w kwestii dopingu Niebiesko – Czerwonych na żywo przy Okrzei 20. Bo klub wstrzymał sprzedaż biletów na najbliższy mecz „u siebie” – z Wisłą Kraków. Klub bowiem nie ma pewności, czy w najbliższą sobotę uda się przeprowadzić imprezę masową, jaką jest mecz – z udziałem publiczności. Piast wstrzymuje więc sprzedaż biletów i wydaje oświadczenie:\nInformujemy, że sprzedaż biletów na sobotni mecz 27. kolejki PKO Ekstraklasy pomiędzy Piastem Gliwice a Wisłą Kraków została wstrzymana. Sprzedaż zawieszono do czasu wyjaśnienia przez klub, czy w sobotę będzie możliwe przeprowadzenie imprezy masowej na stadionie w Gliwicach z udziałem widowni.\nZe względu na epidemię koronawirusa Główny Inspektor Sanitarny zarekomendował odwołanie wszystkich imprez masowych powyżej 1000 osób w pomieszczaniach zamkniętych. Możliwe jest podjęcie przez odpowiednie władze administracji rządowej oraz Ekstraklasy SA kolejnych decyzji związanych z wydarzeniami z udziałem publiczności. Obecnie trwają też ustalenia, czy najbliższe mecze Ekstraklasy powinny odbywać się z udziałem widzów.\nRozmowy podyktowane są troską o zdrowie uczestników imprezy masowej. O decyzjach w sprawie organizacji meczu Piast – Wisła i sprzedaży biletów na to spotkanie będziemy informować na bieżąco.\nNiewykluczone, że już wkrótce na podobne posunięcie zdecydują się inne kluby. Tym bardziej, że organizacja meczów przy udziale kibiców stoi pod bardzo dużym znakiem zapytania.\nGłówny Inspektor Sanitarny zamieścił na stronie gis.gov.pl informację w sprawie imprez masowych oraz apel w związku z występowaniem koronawirusa w Polsce w związku z sytuacją występowania koronawirusa w Polsce o przestrzeganie zaleceń Państwowej Inspekcji Sanitarnej i stosowania się do wytycznych służb sanitarnych w zakresie kwarantanny i zasad higieny.\nźródło: GKS Piast Gliwice/MZ\nKoronawirus na Śląsku: Już 5 osób zarażonych, kontrole na granicach [RAPORT KORONAWIRUS 9.03.2020]\nKatowice: Kultowy warzywniak na Dąbrówce zostanie odbudowany po pożarze? Ruszyła zbiórka! [WIDEO]\nbilety] Gliwice, mecz Piast Gliwice sprzedaż sprzedaż biletów Wisła Kraków wstrzymana


Komórkomania [Michał Massa Massior] | Lounge Magazyn\nBez kategorii 26 kwietnia 2016 16 marca 2017\nMichał Massa Mąsior : Fotograf mody i reklamy, blogger. Technikę szlifował w Getty Images i International Center of Photography w Nowym Jorku. Na co dzień pracuje w Krakowie. Specjalizuje się w nietypowych portretach i koncepcyjnych sesjach. Im większe wyzwanie, tym lepiej. Górski szczyt, wnętrze szafy czy miejskie studio to równie dobre plany zdjęciowe – liczy się pomysł i jakość wykonania. Jego styl to charakterystycznie doświetlone zdjęcia, nasycone i pełne kolory, dbałość o detal oraz wyrazista dynamika obrazu.\nCały świat ogarnęła mania gadżetów. Koncerny elektroniczne codziennie wprowadzają na rynek nowości. Jedne utrzymują się na rynku dłużej, inne swój żywot kończą na pierwszej serii technologicznej. Ponad 10 lat temu trafiły do konsumentów telefony komórkowe wyposażone w urządzenie rejestrujące obraz. Początkowo trudno było rozpoznać postaci na wykonywanych przez nie zdjęciach. Pomysł na wepchnięcie aparatu do komórki wydawał się wówczas absurdalny. Jak to wygląda dzisiaj?\nRynek sprzętu fotograficznego zmienia się tak szybko, że chcąc nadążyć za trendami i nowościami, trzeba mieć dość gruby portfel. Portale poświęcone fotografii co kilka dni trąbią o nowościach i jeśli raz się temu poddasz, możesz wpaść w spiralę zadłużenia. Ceny dedykowane są bardziej obywatelom zamożniejszych krajów, ale gadżety przyciągają i nas, którzy nie chcemy być gorsi. Kilka lat temu produktem pierwszej potrzeby na równi z płaskim telewizorem stały się lustrzanki cyfrowe, masowo sprzedawane przez hipermarkety w korzystnych cenowo zestawach. Kursy fotograficzne w związku z tym pękały w szwach. Każdy chciał robić zdjęcia jak z National Geographic, nie każdy jednak wiedział, że samo posiadanie aparatu fotograficznego opisywanego w folderze reklamowym jako najlepszy na świecie nie wystarczy, by poziomem zdjęć dorównać mistrzom. Kurs dla początkujących wyjaśniał podstawy i jedynie wprowadzał do wielkiego i różnorodnego świata fotografii.\nInstagram – szybkie efekty\nNiszę zauważyli producenci telefonów komórkowych, a także projektanci aplikacji na smartfony, które za sprawą sukcesu iPhone’a coraz mocniej zdobywały rynki. Instagram połączył gotowe rozwiązania filtrów i ustawień zdjęć przypominających fotografię instant z możliwością natychmiastowego chwalenia się efektami. Moda na zdjęcia a’la Polaroid dość szybko przestała być wiodącą, ale smartfon pozostał głównym narzędziem fotograficznym większości amatorów.\nTo zaczyna być truizm – najlepszy aparat to taki, który masz pod ręką. Mało kto rusza się z domu bez telefonu, są nawet tacy, którzy wchodzą z nim do toalety. W ciągu ostatnich 3 lat nastąpił tak duży postęp technologiczny w aparatach smartfonowych, że powoli bezsensownym staje się kupowanie podstawowego sprzętu komapaktowego. Typowe „głupie jasie” przeważają nad telefonami wielkością matrycy i jakością optyki. Ale i do telefonu można dokupić komplet dodatkowych, nakładanych obiektywów. Producenci statywów fotograficznych i wszelkich innych akcesoriów także proponują rozwiązania dedykowane smartfonom. Aplikacje obsługujące kamerę w telefonie wiedzą, że nie każdy użytkownik przeczytał elementarz fotografii i bardzo fachowo nadrabiają jego braki w warsztacie. Jeśli jednak wiedza użytkownika wybiega ponad absolutne minimum, można przebierać w różnych, znacznie bardziej zaawansowanych programach ściąganych w kilkadziesiąt sekund z e-sklepu.\nSmartfony biorą rynek\nTrend ten jest całkowicie zrozumiały. Sam często korzystam z mojego iPhone’a, służy mi za notatnik obrazów. Czasem jednak jest jedynym narzędziem fotograficznym, które mam ze sobą i szczerze mówiąc nie narzekam korzystając z niego. Propagator fotografii kolorowej Joel Sternfeld opublikował w 2010 roku album pt. „iDubai”, w którym zawarł szereg zdjęć wykonanych iPhone’em. To dowodzi, że najwięksi sięgają po narzędzia amatorskie. Coraz częściej zdarzają się też publikacje zdjęć wykonywanych telefonem.\nNasuwa się pytanie, czy aby smartfony są przyszłością rynku fotograficznego?\nMyślę, że w dzisiejszych czasach trudno jest prognozowa. Nawet najwięksi specjaliści i analitycy się mylą. Wydaje się jednak, że smartfony przejęły rolę popularnych niegdyś polaroidów, powiększając rolę fotografii w życiu społecznym. Jednak pewnie kiedyś staną się bezużyteczne, podobnie jak radio tranzystorowe czy walkman. Artyści będą sięgać do aparatów komórkowych albo z lenistwa, albo dla zrealizowania konkretnego pomysłu. Pewnie przyjdzie też taki czas, gdy będą używane jako sprzęt czy też metoda “retro”.\nDisiejszy smartfon to centrum dowodzenia. Z jednej strony jesteśmy cały czas online, co nie każdemu się podoba. Z drugiej mamy w kieszeni urządzenie, które pozwoli zachować ulotne chwile na zawsze albo przynajmniej na dłużej.\nOszczędniejsze silniki, samochody hybrydowe i elektryczne oraz napęd wodorowy to zaledwie margines wszelkich starań największych...\nAnna Starmach: Barwy kuchni [wywiad]\nZ wizytą w przyszłości…kina\nPrevious articleGorąca 5 – zestawienie najlepszych kolekcji polskich projektantów\nNext articleSUV-ik w dieslu, czyli samochód zamożnego Polaka