Na scenę jak na szafot | Przegląd\nAutor: Ewa Gil-Kołakowska\t| Czerwiec 13, 2004\nZrezygnowałem z gry w sitcomach, bo generalnie nie lubię się wygłupiać\nMarian Opania – aktor filmowy, teatralny i estradowy\n– Czy lubi pan jubileusze?\n– Nie, nie lubię! Nie lubię ani jubileuszy, ani zdjęć, ani wywiadów…\n– Taka deklaracja to zaprzeczenie nowoczesnego wizerunku medialnego artysty.\n– Niektórzy nowocześni i bardzo medialni znawcy twierdzą nawet, że teatr to przeżytek, ale ja jestem wierny swojemu doświadczeniu i dobrej na ogół intuicji artystycznej. I wiem, że teatr nigdy się nie skończy. Prędzej film dostosuje się do nowych form komunikacji interaktywnej, prędzej telewizja zejdzie na jakąś nieprzewidywalną, w moim przeczuciu, złą drogę. To, co już teraz jest proponowane, to już nie jest mój świat. Te “Big Brothery”, “Agenty”, “Idole”, “Bary”… To nie jest sztuka. Reality show ma niby być obserwowaniem rzeczywistości, a jest epatowaniem widza marketingowo i socjotechnicznie wykreowanymi schematami konformistycznych zachowań wątpliwych moralnie pseudobohaterów. Natomiast teatr się nie przeżyje, bo to jest rozmowa człowieka z człowiekiem.\n– I dla tej rozmowy jest pan tak długo wierny teatrowi?\n– W teatrze czuje się oddech widowni. I każde wyjście na scenę jest rodzajem szlachetnej szermierki, między aktorem a tą niewiadomą masą, która siedzi po drugiej stronie rampy, którą trzeba przekonać różnymi sposobami, żeby zechciała ze mną gadać.\n– Debiutował pan u Wajdy jeszcze jako student szkoły teatralnej w “Miłości dwudziestolatków”. Potem były filmy Konwickiego, Kutza, a w 1970 r. “Palec Boży”, tytuł dla każdego artysty symboliczny. Kiedy po raz pierwszy odczuł pan to tajemnicze dotknięcie czy wskazanie?\n– Nie przeczę, był to jeden z moich przełomowych filmów. Niektórzy nawet twierdzili, że scenariusz jest oparty na moim życiorysie, co było nieprawdą, bo mnie początkowo szło jak po różach, w odróżnieniu od bohatera, którego uparcie nie chciano przyjąć do szkół teatralnych. Kiedy poczułem to dotknięcie? Sądzę, że w bardzo wczesnym dzieciństwie. Szczególnie zaważyła tu pewna audycja radiowa, w której Gustaw Holoubek opowiadał starożydowską legendę o Rabim i Golemie. Robił to w tak wstrząsający sposób, że nie mogłem się oderwać od głośnika. Wiedziałem, że muszę pójść i spróbować mówić tak samo jak on. Jako bardzo młody człowiek pracowałem w szkolnych, amatorskich teatrzykach, brałem udział w konkursach recytatorskich, odnosiłem spore sukcesy lokalne. W konsekwencji, mając lat 17, po ukończeniu Liceum im. Księcia Adama Czartoryskiego w Puławach, złożyłem papiery do szkoły teatralnej i na fizykę jądrową. Niestety. Już za pierwszym podejściem dostałem się do szkoły teatralnej i dlatego Polska nie ma swojej bomby atomowej!\n– Humanistyka i przedmioty ścisłe? To rzadka konstelacja.\n– Moi nauczyciele boleli, że “idę w komedianty”, zamiast wybrać jakiś godziwy zawód. Byłem dosyć zdolnym chłopczyną, choć nieco leniwym. Ale dobrze uważałem na lekcjach. I jakby to powiedzieć, miałem sukcesy zarówno z przedmiotów humanistycznych, jak i ścisłych.\n– Przeprowadzał pan doświadczenia?\n– Parę razy. Coś tam chciałem podpalić. A potem to już były tylko doświadczenia na sobie, bo to jest istota mojego zawodu.\n– Do czego służą takie doświadczenia?\n– Do czego? Paru mądrzejszych ode mnie ludzi już na ten temat mówiło, a ja im uwierzyłem. I wierzę, że sztuka jest tym, co pozwoli uratować naszą cywilizację w przyszłości, kiedy nie będą już ważne jakieś nowinki techniczne w rodzaju koła, maszyny parowej czy bomby jądrowej, tylko prawdziwa duchowość człowieka. Dziś teatr być może nie oddziałuje na ludzi tak mocno jak w czasach wielkich Greków, ale wciąż ma sens. Nie jestem jednym z tych, którzy twierdzą, że aktorstwo to posłannictwo lub apostolstwo. Aktorstwo bywa sztuką, ale zawsze powinno być rzemiosłem artystycznym. Problemem jest tylko poziom wykonania. Jeśli zaniżamy poziom, jeśli za mało będziemy wymagać od siebie, a jeszcze mniej od pojedynczego widza, to prędzej czy później zaczniemy schlebiać jego dość niskim – bo masowym! – gustom.\n– Dziś nawet teatr częściej sięga po komercyjną farsę niż po klasykę czy ambitne debiuty dramaturgiczne.\n– Nie idzie o to, by grać wyłącznie Szekspira i Sofoklesa. Rzecz w tym, by i widza, i siebie traktować poważnie. Nauczyła mnie tego moja droga teatralna i wspaniali ludzie, z którymi pracowałem. Zaraz po szkole teatralnej dyrektor Kaliszewski przyjął mnie do Teatru Klasycznego w Warszawie. Byłem wierny tej scenie przez 13 lat, aż do czasów Józefa Szajny, który stworzył Teatr Studio. Przez ładnych parę lat terminowałem u niego i bardzo mile wspominam tę współpracę, aczkolwiek jego teatr plastyczny był zupełnie różny od tego, czego dotknąłem przedtem i potem. Od 1977 r. przez dwa lata współpracowałem z Dudkiem Dziewońskim w Kwadracie, a potem z Olgą Lipińską w Komedii. I wreszcie dyrektor Warmiński zaproponował mi angaż w Ateneum, na tej scenie, o której przez całe życie marzyłem. To jest nieduży teatr z przemiennością repertuarową, zarówno grający klasykę, teksty współczesne, często sięgający po rzeczy muzyczne. Jestem ze starej szkoły. I tym wyraźniej widzę problemy współczesnego teatru. Komercjalizacja kultury spowodowana jest, z jednej strony, mizerią finansową i poszukiwaniem pieniędzy nieomal za wszelką cenę, a z drugiej – straszliwym wręcz obniżaniem poziomu przez telewizje komercyjne.\n– Czyżby stawał pan po stronie telewizji publicznej? Dawno nie było takiego głosu.\n– Jestem za silną telewizją publiczną, bo tylko w niej jeszcze ostały się godziwe tematy, godziwe programy, oprócz podkasanej muzy – powiedziałbym – gdyby nie fakt, że nie licząc podkasania (a jeszcze częściej obnażenia) z muzami nie ma to absolutnie nic wspólnego. I w żadnej innej telewizji, a jeżdżę po całym świecie, nie zetknąłem się z tyloma ambitnymi programami jak w Telewizji Polskiej. Oczywiście, sytuacja nie jest idealna i zawsze chciałoby się więcej i lepiej, ale i tak nasza telewizja publiczna na tle innych świeci bardzo dobrym przykładem. Natomiast na temat telewizji komercyjnych trudno mi się spokojnie wypowiadać. Może w przyszłości się poprawią – powinny to wyegzekwować odpowiednie przepisy prawa – to, co na razie proponują, to mnie nie interesuje. Ale przeraża!\n– A propos telewizji. Rola w telewizyjnym serialu “Na dobre i na złe” przyniosła panu kolejną falę masowej popularności.\n– Wielokrotnie dostawałem propozycje grania w tzw. sitcomach. I po głębokim zastanowieniu rezygnowałem z nich, bo generalnie nie lubię się wygłupiać. Tak, aktor często się wygłupia, stroi miny, wykonuje absurdalne gesty. Może komuś to się podoba, mnie się nie podoba. Natomiast kiedy dostałem propozycję udziału w “Na dobre i na złe”, przeczytałem kilka odcinków scenariusza – zobaczyłem, kto reżyseruje, kto będzie w tym grał – i jako stary fachowiec wiedziałem, że to nie może być niedobre. Pomyślałem, że zaproponowana konwencja artystycznie zbliża się do najlepszych polskich seriali sprzed lat. I tak zostałem prof. Zybertem. Ale szufladek już się nie boję. To bardziej niebezpieczne dla młodych aktorów.\n– To znaczy, że ludzie jeszcze nie chcą się u pana leczyć?\n– Chcą! Jak najbardziej – chcą! Ale na szczęście chcą także przychodzić na spektakle i moje recitale. Wtedy mam szansę powiedzieć im coś więcej niż z ekranu telewizora. I w ten sposób mogę wykorzystać pewien handicap, jaki daje popularność serialowa.\n– Zajmuje się pan z zamiłowania malarstwem i rzeźbą Czy to ucieczka przed ulotnością teatru?\n– Każdy z nas ma potrzebę zostawienia po sobie trwałego śladu. Nikt na ogół nie wie, kto to był David Garrick – słynny szekspirowski aktor. Kto to była Eleonora Duse? Ja znam swoje “ja” i dość siebie lubię. Mam już swoje miejsce na scenie i mogę szukać czasu na jakieś dodatkowe przyjemności. Próbuję trochę strugać w drewnie, coś wyrzeźbić, a nieraz nieudolnie napisać parę słów rymowanych czy nierymowanych. Zwykle do szuflady. Uważam, że czasem dobrze zrobione krzesło znaczy więcej niż nieźle zagrana rola. Krzesło zostanie na lata.\n– Takie role jak postać redaktora Winkiela w “Człowieku z żelaza” czy kreacja w telewizyjnym spektaklu “Moskwa-Pietuszki” Jerofiejewa, także zostają na zawsze. Współczesna technika ocala kreacje aktorskie dla kolejnych pokoleń.\n– Tylko do pewnego stopnia. To i tak bardzo dużo, ale wiele ról przepada…\n– Piękno teatru kryje się także w tym, że każde wyjście na scenę jest niepowtarzalne.\n– Jest niepowtarzalne, to prawda, ale jest też dla mnie bolesnym doznaniem. Jeśli aktorstwo traktuje się z powagą i zaangażowaniem, a ja tak właśnie staram się czynić, to z każdym dniem teatralnej praktyki rośnie we mnie poczucie wielkiej odpowiedzialności za każdą rolę, za każde słowo. Ten zawód niesie ze sobą tyle upadków, tyle załamań, potwornych stresów, paraliżujących trem, że czasem człowiek idzie na scenę jak na szafot.\n– Ale czasem na scenie spełniają się marzenia i sny.\n– Czasami. Ale wiem, że zamiast głupio marzyć, warto bardzo intensywnie pracować.\nMarian Opania – aktor filmowy, teatralny i estradowy, absolwent warszawskiej PWST im. Aleksandra Zelwerowicza. Kreacje w spektaklach dramatycznych, telewizyjnych i muzycznych. Laureat m.in. Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego i nagrody na Festiwalu Polskiej Twórczości Telewizyjnej. Współpracował z Kazimierzem Kutzem, Andrzejem Wajdą, Krzysztofem Kieślowskim, Tadeuszem Konwickim, Wojciechem Marczewskim, Januszem Zaorskim i Sylwestrem Chęcińskim. Wybitne role w filmach: “Palec Boży” (1972), “Człowiek z żelaza” (1981), “Matka królów” (1982), “Kronika wypadków miłosnych” (1985), “Maskarada” (1986), “Bohater roku” (1986), “Piłkarski poker” (1988), “Dekalog VIII” (1988), “Rozmowy kontrolowane” (1991), “Weiser” (2000), “Chopin – Pragnienie miłości” (2000) i “Czarna plaża” (2001), a także w serialach telewizyjnych m.in. “Czterej pancerni i pies”, “Ekstradycja”, “Na dobre i na złe”.


MF analizuje kryterium przychodów w tzw. estońskim CIT | Obserwator Finansowy: ekonomia, debata, Polska, świat\nMF analizuje kryterium przychodów w tzw. estońskim CIT\nResort finansów analizuje kryterium przychodów w tzw. estońskim CIT, nie wyklucza zmian – napisał resort w odniesieniu do uwag zgłoszonych do projektu ustawy.\n„Analiza zeznań podatkowych za 2018 r. wskazuje, że poniżej progu 50 milionów złotych znajduje się aż 97,96 proc. wszystkich podatników CIT. Uwaga będzie jednakże przedmiotem pogłębionej analizy w Ministerstwie Finansów. Nie wyklucza się zmian legislacyjnych w tym zakresie” – napisano.


e-fizjoterapia.net - galeria - obraz E-F#WN-3866-PIC-231\nLekarze, stowarzyszenia ubezpieczycieli i urzędnicy państwowi ds. Zdrowia i ubezpieczeń mogą odegrać kluczową rolę w zapewnieniu, że plany zdrowotne i ubezpieczyciele są świadomi tych wytycznych i postępują zgodnie z nimi. Jeśli wszyscy ubezpieczyciele zapewniają takie ubezpieczenie, wszyscy skorzystają, gdy ludzie rzuci palenie, nawet jeśli ci ludzie przestawią ubezpieczycieli. ACA zawie...\nW przypadkach niedowładu oraz porażenia wypieracza mierne wypełnienie pęcherza moczem wywołuje także odruchowy skurcz zwieracza. Gdy w miarę rozszerzania się pęcherza powstanie uczucie parcia na mocz, chory może opróżnić pęcherz tylko przy pomocy znacznego napierania tłoczni brzusznej: mocz odchodzi częściowo cienkim strumieniem, znaczna jednak jego ilość pozostaje w pęcherzu, jak o tym ...\nWyniki 1,75 lub wyższe są zgodne z klinicznie istotną depresją lub lękiem oraz z PTSD, odpowiednio. W obu panelach P <0,001 dla porównań we wszystkich trzech punktach czasowych. Zarówno grupa wsparcia indywidualnego, jak i terapia miały znaczną poprawę podczas leczenia, z efektami utrzymywanymi przez 6 miesięcy (Figura 2). W przypadku objawów PTSD (HTQ) oraz objawów depresji i lęku (HSCL-25...\nW grupie przyjmującej RSV zaobserwowaliśmy 32 hospitalizacje u 27 dzieci (12,6%) w porównaniu z 52 hospitalizacjami u 47 dzieci (21,9%) w grupie placebo (p = 0,04). Powody hospitalizacji w grupie prewencyjnej RSV: zakażenie RSV (u 2 pacjentów), inne choroby dróg oddechowych (w 6), zapalenie żołądka i jelit (w 6), operacja (w 6), brak rozwoju (w 6) i inne przyczyny (w 6). Powody hospitalizacji w gr...


Akcesoria dla psa Archives - Strona 2 z 2 - Prawidłowe wychowywanie psa i kota\nAkcesoria dla psa (Page 2)\nW: 20 września 2018\nW: Akcesoria dla psa\nBabeszjoza u pieska – symptomy i dodatkowo przyczyny dolegliwości, w jaki sposób leczyć? Babeszjoza stanowi nierzadko występującą u psiaków dolegliwością odkleszczową. Skoro więc zdarza nam się kierować naszego psa na spacer do parku bądź lasu, powinniśmy rozumieć w jaki sposób zdiagnozować jej przejawy. Wcześnie zdiagnozowana babeszjoza jest rzeczywista do szczegółowegoCzytaj więcej ->\nLegowiska dla szczeniaka – czym różnią się konkretne typy\nLegowisko dla psa – rodzaje Legowisko dla psiaka staje się obowiązkowym punktem każdej psiej wyprawki. Umożliwia ono odczucie bezpieczeństwa i także wspomaga gdy twój pies używa jako legowisko meble (sofy, fotele bądź wyro) po prostu je niszczy. Ponadto wybrane spośród nich mogą stanowić estetyczny dodatek do swego życia tworząc zCzytaj więcej ->\nProblemy w wyborze akcesoriów dla psa\nW: 22 czerwca 2018\nKażdy współwłaściciel psa domowego rozumie, że pieski wymagają różnych, dodatkowych rzeczy, by mogły normalnie egzystować w ludzkim domu. To różnorodne podstawowe produkty, ale i pewne dodatkowe akcesoria, stanowiące cenną pomoc. Najwięcej ludzi kupuje do domu czworonogi oraz koty. Te pierwsze nazywane są najwspanialszymi przyjaciółmi człowieka, dlatego też warto zadbać oCzytaj więcej ->


Kaiser - classic forma do pieczenia serce wymiary: 25 x 26 x 7cm - morizon SHOPPING\nmarka Kilner została założona w 1842 r. Poprzez Johna Kilnera w Dewsbury w Anglii – gdzie powstała pierwsza fabryka. To tam początkowo wytwarzane były szklane słoiki i butelki i powstał kultowy słoik Kilner®.\nOd tej pory asortyment zwiększany jest każdego roku, a firma cieszy się niesamowitą popularnością o czym świadczą zdobywane przez nią nagrody m.in. W Londynie, Filadelfii, Sydney czy Paryżu, a ukoronowaniem jest otrzymana w 2015 r.\nprestiżowa Icon Award. Atrybuty: - pojemnik produkowany ze szkła borokrzemowego, - znakomity do sałatek i lunchu, ich przechowywania, przenoszenia w bezpieczny sposób i podgrzewania w piekarniku lub mikrofali, - wyekwipowany w uszczelnienie klipsowe gwarantujące szczelność pojemnika, - możliwość stokowania pojemników, - pojemniczek z logo firmy, - pasuje do mycia w zmywarce, - nie należy wlewać wrzątku.\nrozmiary: 0,75x17x15cm objętość: 0,6 l Materiał: szkło borokrzemowy Kolor: klarowny, bordowy Współpracujemy z oficjalnym dystrybutorem marki Kilner w Polsce. Nabywając w naszym sklepie mają Państwo gwarancje zakupu oryginalnego artykułu.\nDziękujemy za zaufanie. Nie musisz się jeszcze martwić dostawą. Dbamy o bezpieczne zapakowanie towaru. Jeżeli masz jeszcze jakieś pytania - napisz lub zadzwoń! tel. 660 56 57 58 e-mail: bok@kuchniapremium.pl\nForemka do ciastek koń stający dęba marki Birkmann od 13,35 zł


Zestaw upominkowy: słodycze, herbata i notes - Uczniowskie Serca - ePrezenty.pl\nZestaw upominkowy: słodycze, herbata i notes - Uczniowskie Serca\nZestaw upominkowy: słodycze, herbata...\nZestaw upominkowy Uczniowskie Serca na prezent dla nauczyciela\nJeśli szukasz wyjątkowego prezentu na podziękowania dla nauczyciela, to mamy dla ciebie doskonałą propozycję. Świetny zestaw prezentowy: słodycze, herbata i notes - Uczniowskie Serca to znakomicie dobrany zestaw wyselekcjonowanych produktów, które choć na chwilę sprawią, że dla obdarowanego nauczyciela świat będzie się jawił wyłącznie w różowych barwach. Twoja dedykacja, pełna słów szczerej wdzięczności doda mu sił na następne lata pedagogicznych zmagań. Idealny pomysł na oryginalny prezent dla nauczyciela.\nPrezent dla wychowawcy klasy Słodkie upominki dla niej z dedykacją Herbaty na prezent Czekolada personalizowana Prezent na zakończenie roku szkolnego\nZestaw upominkowy: słodycze, herbata i notes - Uczniowskie Serca 99.90 zł\nPrezent na urodziny dla ChłopakaPrezent na 70 urodzinyPrezent na 50 UrodzinyPrezent na urodziny dla ChłopakaPrezent na urodziny dla ChłopakaPrezent na 80 UrodzinyPrezenty na ślubPrezent na rocznicę ślubuPrezenty na urodziny


Audi czeka do czerwca\nczw, 3 maja 2018 godz. 10:54:55 skomentuj wyścigi\nMistrz DTM, René Rast zabawiał wczoraj węgierskich kibiców podczas Nagy Futam - ulicznych pokazów w Budapeszcie. Jutro na Hockenheimringu ruszają treningi przed pierwszą rundą Deutsche Tourenwagen Masters.\nMercedes wycofuje się z serii po sezonie. Audi dało szefowi DTM, Gerhardowi Bergerowi czas do połowy czerwca, żeby znaleźć trzeciego producenta na 2019. Berger rozmawiał z Hyundaiem, Kią i Volvo, ale jak na razie bez powodzenia.\nNajnowszy pomysł Austriaka dotyczy wystawiania Mercedesów przez prywatne teamy. Producent nie widzi problemu w przekazaniu C63 DTM, obecnie obsługiwanych przez HWA. Wymiany wymagałyby jedynie jednostki napędowe. Od przyszłego roku wolnossące silniki V8 zastąpią czterocylindrowe turbo.\n- Z pewnością można to zrobić pod względem inżynierii i obsługi - powiedział szef zespołu Mercedesa w DTM, Ulrich Fritz. - Rywalizacja prywatnego teamu z fabrycznymi zespołami nie miałaby jednak sensu. Nie sądzę, żeby tego rodzaju projekt mógł być poważny i efektywny, bazując na prywatnym finansowaniu.\nTrudno będzie namówić na taki pomysł HWA. Szef firmy, Hans Werner Aufrecht do końca 2016 roku kierował ITR (Internationale Tourenwagen Rennen) - spółką z Wiesbaden, która w 2003 przejęła od Dekry markę DTM. Nowym kierownikiem ITR został Gerhard Berger i była to jedna z przyczyn wycofania się Mercedesa.\nJak na razie Aufrecht nie wykazuje dużego zainteresowania okazaniem pomocy swojemu następcy. Bardziej zanosi się na to, że HWA rozpocznie w 2020 własną serię wyścigów samochodów turystycznych, kooperując z FIA. Samochody TCR przez dwa lata będą jeździć w World Touring Car Cup. Potem powinien wejść w życie nowy regulamin techniczny.\nDTM z dwiema markami może dalej funkcjonować, ale wówczas Audi i BMW musiałyby wystawić więcej samochodów. W przypadku Audi będzie to trudne ze względów budżetowych. Po dieselgate w Grupie VW obowiązują duże oszczędności, również w motorsporcie.


Francja: Organizacja charytatywna okłamywała wolontariuszy - RMF24.pl\nFrancja: Organizacja charytatywna okłamywała wolontariuszy\nSobota, 3 listopada 2007 (12:35)\nSzef francuskiej organizacji humanitarnej Arka Zoe oszukiwał swoich wolontariuszy. Zapewniał ich, że chodzi o niesienie pomocy lekarskiej rannym sierotom z Darfuru, które znajdują się w obozach uchodźców w Czadzie. Natomiast nie poinformował ich, że dzieci mają być nielegalnie przetransportowane do Francji.\nCo więcej przekonywał, że akcję wspierają francuskie władze, a jej głównym patronem jest ówczesna żona prezydenta Sarkozy'ego- Cecilia.\nWszystkie zapewnienia okazały się nieprawdą. Aresztowani w Czadzie członkowie organizacji zostali przewiezieni do stolicy tego kraju, gdzie będą sądzeni za próbę uprowadzenia ponad setki dzieci. Grozi im nawet do 20 lat więzienia i przymusowych robót.\nJak informuje nasz paryski korespondent Marek Gładysz już kilkanaście francuskich rodzin, które zapłaciły za możliwość adopcji sierot z Darfuru złożyło sądowe skargi przeciwko nieuczciwej organizacji.\nNewsFrancja: Zapłacili, ale nie dostali „sieroty z Darfuru”\nNewsFrancja: Organizacja charytatywna handlowała afrykańskimi dziećmi\nLubiak i Borko przed Rajdem Świdnickim\nPiosenka z prawdziwego zdarzenia w RMF Classic: Majka Jeżowska i "Tęsknoty grążel"


Sensacja w Złotym Stoku! • ŚWIDNICKI PORTAL HISTORYCZNY\nZłoty Stok żyje odkryciem, którego przypadkowo dokonano podczas robót ziemnych, towarzyszących remontowi poewangelickiego kościoła.\nPrzypomnijmy, że jest to już kolejne odkrycie przy tej świątyni. W lipcu br. odsłonięto tu fragmenty muru wykonanego z kamienia łamanego, nielicowanego, spojonego zaprawą koloru „starej bieli” zawierającą drobny żwir. Na pozostałości murów natrafiono zarówno pod północną i południową ścianą nawy kościoła, gdzie pełniły funkcję ław fundamentowych.\nPiotr Romanowski przy odnalezionym epitafium\nWe wschodniej części kościoła, bezpośrednio pod ścianami fundamentów prezbiterium, odsłonięto fragmenty dawniejszej zabudowy, najprawdopodobniej apsydy połowy XIII wieku (czytaj tutaj: Odkrycie w Złotym Stoku).\nJeżeli w Złotym Stoku dzieje się coś związanego z historią, na pewno spotkamy tam Elżbietę Szumską – właścicielką dawnej Kopalni Złota w Złotym Stoku\nTym razem, podczas prac ziemnych Piotr Romanowski – autor książek i kierownik Muzeum Górnictwa i Historii Złotego Stoku przy Kopalnia Złota w Złotym Stoku zauważył wystający spod warstw ziemi niewielki narożnik jakiejś płyty z piaskowca. – Zadzwoniliśmy natychmiast do Piotra Stojanowicza, który kieruje badaniami archeologicznymi przy dawnym kościele ewangelickim z pytaniem, czy mamy usunąć warstwy ziemi i spróbować odsłonić płytę – opowiada Elżbieta Szumska, właścicielka dawnej kopalni złota w Złotym Stoku i wielka pasjonatka historii. – Po uzyskaniu akceptacji zaczęliśmy usuwać warstwy ziemi i po krótkim czasie ukazał się nam wspaniały widok. Mieliśmy przed sobą zachowane w doskonałym stanie epitafium z początku XVII wieku!\nZ częściowo odczytanego napisy na epitafium udało się zidentyfikować imię osoby, której było poświęcone. Była nią Pani Martha, zmarła 3 kwietnia. Kim była owa dama? Szybka kwerenda w źródłach przyniosła odpowiedź. Odnalezione epitafium poświęcone było Marcie von Sonn, żonie mincerza księstwa ziębicko-oleśnickiego ze Złotego Stoku – Balthasara Basiliusa von Sonn, zmarłej 3 kwietnia 1608 r. Epitafium liczy więc sobie 412 lat! Zmarła w chwili śmierci liczyła zaledwie 21 lat.\nNa płycie z piaskowca widoczne są cztery herby rodowe, informacja o zmarłej oraz dwa cytaty z Pisma Świętego. Płyta znajdowała się zaledwie 60 cm pod powierzchnią ziemi.\n– Jestem szczęśliwa z powodu tego odkrycia i mam nadzieję, że odnalezione epitafium zostanie wyeksponowane – po dokonaniu niezbędnych prac konserwatorskich – tu w Złotym Stoku, w miejscu znalezienia i że nie zostanie stąd zabrane. Wielkie gratulacje należą się Piotrowi Romanowskiemu. To juz trzecie jego wielkie archeologiczne odkrycie na terenie miasta. Znalazł już kamień stęporowy, który można zobaczyć na Średniowiecznej Osadzie Górniczej – Park Techniki oraz pradawne miejsce do wytopu rudy, w którym deskę wydatowano na 700 lat – można ją zobaczyć w naszym Muzeum. Jest jeszcze czwarte odkrycie, ale ogłoszone będzie dopiero za jakiś czas – zapewnia tajemniczo Elżbieta Szumska.\nEpitafium Marthy von Sonn odnalezione w Złotym Stoku pochodzi z 1603 r.!\nŚwiętej Małgorzaty 1-2: Quisisana (cz. II)\nŚw. Małgorzaty 1-2: Quisisana (cz. I)


„Dobry, staranny w oględzinach lekarz. Badania przeprowadza od razu na miejscu, podaje też niezbędne natychmiastowe środki zaradcze jeśli są konieczne. ” …więcej\nUl. 28 Czerwca 1956 R. 149A/w4, Poznań Mapa\n„Pani doktor jest bardzo miłą, sympatyczną i cierpliwą osobą, odpowiada na pytania i wszystko szczegółowo tłumaczy. Jestem bardzo zadowolona z wizyty. Zdecydowanie polecam!” …więcej\n„Lekarz z sercem, pełen zrozumienia dla obaw pacjenta. Rzeczowy i bardzo kompetentny. Potrafi słuchać i odpowiada na wszystkie pytania. Będę zawsze polecać. ” …więcej\nJeleniogórska 7a /U10 GABINETY KAMIENNOGÓRSKA, Poznań Mapa\n„Korzystam z usług Pani Korneli od wielu lat i zawsze miła i profesjonalna obsługa. Polecam z całego serca”\n„Polecam bardzo. Wspaniały człowiek i lekarz.Chciałabym aby każdy lekarz miał takie podejście do pacjenta jak dr Mardas. Pełen profesjonalizm.” …więcej\n„Lekarz godny zaufania, serdeczny i zaangażowany, wizyta odbyła się bez presji czasu, USG zostało wykonane bardzo dokładnie. ” …więcej\n„Wizyta przebiegła w miłej atmosferze, wszystko jasno wytłumaczone przez Panią Doktor. Jestem bardzo zadowolona , na pewno wrócę na kolejną wizytę. ” …więcej\n„Bardzo profesjonalne podejście. Pani wszystko dokładnie tłumaczy. Stresowałam się przed wizytą, ale niepotrzebnie. Polecam!” …więcej\n„Polecam bardzo, w końcu trafiłam na lekarza który naprawdę mi pomógł. Zaangażowanie i komfort wizyty na 5!”\nul. Heweliusza 3C; Poznań, Poznań Mapa\n„Pan doktor jest bardzo profesjonalny i sympatyczny. Potrzebowałam wizyty na szybko i zdecydowanie się nie zawiodłam. ” …więcej\n„Wizyty przebiegają zawsze w bardzo miłej atmosferze. Pan doktor chętnie odpowiada na wszystkie pytania. Bardzo profesjonalne podejście do pacjentek. ” …więcej\n„Bardzo przyjemna atmosfera, skrupulatność badania, delikatność i konkretne decyzje diagnostyczne. Polecam w 100%.” …więcej\n„Serdecznie polecam Panią doktor - jest zaangażowana w rozmowę z pacjentką i potrafi odpowiednio doradzić. Badanie przebiegło wzorowo z zachowaniem najwyższych standardów higieny.” …więcej\n„Pierwszy raz na wizycie. Jestem zadowolona, a i Pan dr bardzo sympatyczny. Obsługa bardzo miła przed wejściem do gabinetu. Dziękuję ” …więcej\nMirosławiecka 35, Poznań Mapa\n„Co prawda jestem w trakcie leczenia(niepłodność)ale jest to najlepszy lekarz jakiego spotkałam przez całe życie. Lekarz naprawdę z powołania a nie nastawiony tylko na pieniądze. Przeszłam wielu lekarzy z Wągrowca i Poznania ale nie mają startu z doktorem Rajewskim. Doktor odpowiada na wszystkie pytania, nie mydli oczu, jest szczery, ale jest to lekarz i człowiek z wielką klasą.Szczerze polecam mimo że przyjmuje prywatnie ale na takiego lekarza warto postawić... Polecam!” …więcej\nKamiennogórska 10, Poznań Mapa


“Kudłata nauka” Matina Durraniego i Liz Kalaugher [fragmenty] – Crazy Nauka\nAndrzej Pająk 04/10/2017 NaturaPolecamy\nPrezentujemy fragment fascynującej książki napisanej przez Matina Durraniego i Liz Kalaugher. Kudłata nauka nas zachwyciła już samym wstępem i trzymała tak aż do końca. Dużo humoru, ale przede wszystkim mnóstwo wiedzy. Dowiedzie się, co Newton ma wspólnego z komarem w czasie deszczu, w jaki sposób japońska pszczoła zabija wroga ciepłem, albo dlaczego węże udają wężyce, a ssaki sikają 21 sekund. A może ciekawi was po co reniferom światło ultrafioletowe przy poszukiwaniu jedzenia? Mnóstwo zwierzęcych sztuczek wykorzystujących naukę.\nWięcej nic już nie napiszemy, żeby nie psuć wam zabawy. Zapraszamy do konkursu na Facebooku i do lektury wybranych dla Was przez wydawnictwo Znak fragmentów.\nCzy ziemia drży?\nJest lipiec 2013 roku, znajdujemy się w Parku Narodowym Etosza w Namibii. To pora sucha i wokół licznych wodopojów, rozsianych w tym rejonie sawanny, roi się od zwierząt. Niemniej jedno słoniątko z gatunku słonia afrykańskiego (Loxodonta africana) czuje się wyraźnie bardziej osamotnione, niż miałoby na to ochotę. Niedawno dwa młode słonie zaatakowały jego grupę rodzinną i przestraszony malec w panice stracił kontakt ze swoim stadem. Teraz krąży tam i z powrotem w pyle pustyni, wypatrując matki. Nagle zastyga, po czym unosi najpierw przednią, a potem tylną nogę wysoko w powietrze.\nTo smutna scena, jednak malec nie był całkiem osamotniony. Jego poczynania obserwowała Caitlin O’Connell z Uniwersytetu Stanforda w USA, która większość życia poświęciła badaniu słoni. Tego dnia po raz pierwszy widziała, jak małe słoniątko, naśladując dorosłych, robi to, co robią słonie, kiedy są w kłopocie. Dorosłe słonie przenoszą ciężar ciała na trzy nogi, unosząc jedną stopę tuż nad ziemią, w bardziej powściągliwej wersji gestu malca wymachującego nogami. Niektóre filmy nakręcone przez Caitlin O’Connell sprawiają wrażenie komediowych popisów – dorosłe słonie zachowują się, jak gdyby zastygały podczas tańca, z jedną nogą elegancko uniesioną do góry, jakby pozując do zdjęcia. Ale to nie jest zabawa. Słonie unoszą nogę do góry, żeby zdobyć więcej informacji na temat otoczenia. Jeśli wyczuwają niebezpieczeństwo, stado skupia się razem, chroniąc młode zgromadzone w środku i osłonięte przez masywne ciała dorosłych osobników, które stoją z uniesionymi głowami i szeroko rozstawionymi uszami. Dorosły samiec słonia afrykańskiego waży do 6000 kg, dwa razy więcej niż samica, i może mieć w kłębie cztery metry wysokości, będąc największym zwierzęciem, jakie żyje na lądzie.\nSłoniątko, które zgubiło swoje stado, niestety nie mogło liczyć na taką ochronę. Do jego dalszych losów wrócimy później. Ale dlaczego malec unosił jedną nogę, kiedy poczuł się porzucony? I co to ma wspólnego z fizyką fal dźwiękowych?\nCaitlin O’Connell zainteresowała się subtelnymi sposobami porozumiewania się zwierząt, gdy jako studentka, na początku lat dziewięćdziesiątych badała zachowania owadów. Swoją fascynację przeniosła z owadów na słonie, gdy po przyjeździe do Afryki zaczęła pracować jako wolontariuszka w parkach narodowych i zdobyła trzyletni grant z międzynarodowych funduszy, jakie rząd Namibii otrzymał na badania nad zachowaniami słoni. Okazało się nawet, że na jej korzyść przemawiała wiedza, jaką zdobyła na temat owadów. „Spodobało im się, że mam doświadczenie w zakresie ochrony przyrody i zwalczania szkodników” – wspomina badaczka. Jej zwierzchnicy mieli nadzieję, że przyczyni się ona do złagodzenia problemów miejscowych rolników ze słoniami. „Z mojej strony to była oczywista decyzja – mówi Caitlin O’Connell o swoim postanowieniu, żeby się zaangażować w ten projekt. – Słonie po prostu wpadły mi w ramiona”. W 1992 roku badaczka wyruszyła w busz wyposażona w dobrej jakości magnetofon, mikrofon i kamerę wideo. Od tego czasu jest zakochana w słoniach.\nTelegraf w buszu\nSłonie robią mnóstwo hałasu: trąbią, ryczą, wyją i pomrukują. Niektóre składowe ich nawoływań są bardzo niskie, o częstotliwości około 20 Hz, a tym samym lokują się w zakresie infradźwięków niesłyszalnych dla naszego ucha. Poza tym słonie są głośne, ale możemy jedynie określić liczbowo siłę ich głosu w decybelach, jeśli porównamy uzyskane pomiary wydawanych przez nie dźwięków z innymi dźwiękami. Decybel (dB) – nazwany na cześć szkockiego wynalazcy telefonu Alexandra Grahama Bella (1847–1922) – to skomplikowana jednostka. Jest miarą średniego ciśnienia fali dźwiękowej w stosunku do ciśnienia, jakie przyjmujemy za punkt odniesienia; zwykle to 20 mikropaskali – najcichszy dźwięk, jaki może usłyszeć ludzkie ucho, z grubsza odpowiednik bzyczenia komara lecącego w odległości 3 metrów. Aby ocenić głośność jakiegoś dźwięku, dzielimy jego przeciętne ciśnienie przez 20 mikropaskali, wyciągamy dziesiętny logarytm z odpowiedzi i mnożymy przez 20. Otrzymana jednostka to decybel dB SPL (od sound pressure level, poziom ciśnienia akustycznego). Tak jak powiedzieliśmy, to skomplikowane. Wróćmy więc do słoni.\nIch nawoływania mają około 120 dB, czyli trochę mniej niż 130 dB siły krzyku niektórych nietoperzy, ale mniej więcej tyle samo co ryk, jaki wydaje stojący metr od nas kibic piłkarski dmący w wuwuzelę. Trąbienie słoni rozchodzi się w powietrzu, dzięki czemu mogą je słyszeć inne słonie swoimi wielkimi uszami à la Dumbo. Jeśli ryk słonia obejmuje niższe częstotliwości (około 20 Hz), ten dźwięk przenika też przez ziemię. Przypuszczalnie nie wynika to ze szczególnej strategii słoni; ich ryk jest tak głośny, że po prostu jego energia musi znaleźć jakieś ujście. Podobnie jak saharyjska żmija rogata słoń wyczuwa sejsmiczne komponenty fali dźwiękowej, choć nie jesteśmy całkiem pewni, w jaki sposób to robi. Ta sama umiejętność cechuje także niektóre gady, owady i niewielkie ssaki, takie jak ślepiec (Spalax), piaskogrzeb przylądkowy, inaczej kretoszczur (Georychus capensis), czy szczuroskoczek (Dipodomys). Żyjąca na północy mirunga północna (Mirounga angustrirostris), czyli słoń morski, to jedyny inny duży ssak, o którym wiemy, że potrafi wyczuwać fale sejsmiczne. Samiec mirungi – zwykle trzy razy cięższy niż samica – uderza z wielką siłą swoim ciałem o ziemię, wysyłając sejsmiczne komunikaty mówiące: Patrz, jaki jestem ogromny, lepiej ze mną nie zadzieraj, aby w ten sposób zniechęcić inne samce do wdzierania się na swoje terytorium.\nCaitlin O’Connell sądzi, że dorosłe słonie zbijają się w stadko, kiedy wyczuwają sejsmiczną część alarmu wysyłanego przez jakiegoś oddalonego od nich słonia, który zauważył jakieś zagrożenie, na przykład polującego lwa. Przypuszczalnie słoń nadający komunikat jest znany członkom grupy; w badaniach Caitlin O’Connell słonie reagowały silniej na dźwięki emitowane przez zwierzęta, z którymi miały kontakt wcześniej. Fale sejsmiczne pomagają także słoniom w śledzeniu ruchów innych słoni, a nawet informują je o nastroju zbliżającej się grupy, w zależności od tego, czy jej członkowie idą czy biegną. Poza tym, ze względu na swój specyficzny krok, „podpis stopy”, który różni je od innych zwierząt, słonie wiedzą, czy w pobliżu przechodzi antylopa. Być może potrafią nawet wyczuwać nadciągające trzęsienie ziemi – więcej na ten temat dowiemy się później.\nJak one to robią? Badacze nie są całkiem pewni. Słoń afrykański z pewnością wyczuwa sejsmiczne fale dźwiękowe za pośrednictwem poduszek gęstego tłuszczu, jakie ma w stopach. Poza tym zapewne wychwytuje wibracje albo uszami albo receptorami ciśnienia. Możliwe nawet, że stosuje obie techniki – specjaliści wciąż nie wydali ostatecznego werdyktu w tej sprawie. Jeśli słoń wykorzystuje uszy do wyłapywania fal sejsmicznych za pomocą słuchu kostnego, mogłoby to wyjaśnić, dlaczego zastyga pochylony do przodu i przenosi ciężar ciała na przednie stopy, mocno przyciskając je do ziemi. W takiej postawie jego nogi znajdują się bezpośrednio pod głową i przekazują sejsmiczne wibracje ze stóp, przez kości nóg, do uszu, gdzie wprawiają w drżenie kostki ucha środkowego – młoteczek, kowadełko i strzemiączko.\nDruga – a może dodatkowa – metoda, pomagająca słoniom w odbieraniu fal sejsmicznych, wiedzie przez znajdujące się z przodu i z tyłu jego stóp receptory, które wychwytują niewielkie zmiany ciśnienia i wysyłają sygnały nerwowe do mózgu. Wykorzystanie przez słonia tych receptorów – noszących nazwę ciałka Vatera-Paciniego (inaczej ciałka blaszkowatego) na cześć włoskiego anatoma Filippa Paciniego (1812–1883), który odkrył, że znajdują się w ludzkiej skórze – może wyjaśnić, dlaczego „nasłuchuje” sygnałów sejsmicznych pochylony do przodu, na palcach, albo kołysze się do tyłu, aby stanąć na piętach. „Zawsze tak robią, zanim pojawi się inna grupa rodzinna słoni, czy nawet jakiś pojazd” – wyjaśnia Caitlin O’Connell. Niewykluczone, że słonie wyczuwają drżenie ziemi także czubkiem trąby, gdzie również znajdują się ciałka Vatera-Paciniego.\nUżycie każdej z tych metod wykrywania drgań – za pomocą uszu albo ciałek blaszkowatych – wyjaśnia, dlaczego słonie pochylają się do przodu. Ale dlaczego odrywają nogę od ziemi? Wydaje się, że to dziwne posuniecie w przypadku słonia „nasłuchującego”, czy nie grozi mu jakieś niebezpieczeństwo. Jeśli odbierasz fale sejsmiczne stopami, z pewnością ma sens postawienie wszystkich czterech mocno na ziemi? Jednak według Caitlin O’Connell uniesienie jednej stopy powoduje, że ciężar ciała słonia rozkłada się na pozostałe, nacisk na nie jest większy i lepiej wychwytują one drżenie ziemi. W dodatku, używając trzech nóg zamiast czterech, słoń może łatwiej zorientować się, skąd dochodzi dźwięk, a to dzięki zastosowaniu triangulacji – innej metody, do której wrócimy później.\nSłonie wykorzystują komunikację sejsmiczną, „ponieważ mają taką możliwość”, jak mówi Caitlin O’Connell. „Sygnał biegnie w ziemi, jest dostępny i potrafią go wykryć”. Transmisja sejsmiczna jest niezwykle użyteczna, gdy jest wietrznie albo gdy zwierzęta znajdują się w lesie, w obu przypadkach bowiem dźwięki rozchodzące się w powietrzu mogą ulec gwałtownemu zakłóceniu. Ale jest jeszcze jeden powód wyjaśniający, dlaczego fale sejsmiczne są takie użyteczne.\nJak wspominaliśmy przy okazji pawi i nietoperzy, dźwięki rozchodzące się powietrzu rozprzestrzeniają się w trzech wymiarach i tracą mniej więcej około 6 dB z każdym podwojeniem się odległości od źródła. Dla odmiany dźwięk rozchodzący się w ziemi rozprzestrzenia się głównie jako fala Rayleigha, która rozchodzi się bardziej powierzchniowo (w dwu wymiarach) i słabnie zaledwie o 3 dB z każdym podwojeniem się odległości od źródła. Innymi słowy, dźwięk podróżujący w ziemi, zanim całkowicie osłabnie, dociera dalej, niż wtedy gdy w rozchodzi się w powietrzu. Fale sejsmiczne dają zatem słoniom ważne informacje na temat wydarzeń zachodzących w większej odległości, informacje, które mogłyby do nich nie dotrzeć, gdyby ograniczały się do odbierania jedynie dźwięków rozchodzących się w powietrzu.\nPodobnie jak saharyjska żmija rogata, która także wyczuwa fale sejsmiczne, słoń musi jednak przede wszystkim wiedzieć, skąd dobiega odebrany sygnał. I właśnie w tym punkcie daje o sobie znać przewaga, jaką daje możliwość skorzystania z obu metod. Albowiem to, że dźwięk rozchodzący się w ziemi dociera dalej niż w powietrzu, nie oznacza, że rozchodzi się szybciej. Jego prędkość zależy od miejscowych warunków. W Parku Narodowym Etosza, gdzie gleby są głównie piaszczyste, ślimaczy się w tempie 240 m/s, czyli mniej więcej jedną trzecią wolnej niż w powietrzu, gdzie biegnie z prędkością 343 m/s (dokładna wartość zależy od temperatury i wilgotności powietrza). A zatem dźwięk wychodzący z tego samego źródła dociera do słonia w dwu różnych momentach, w zależności od drogi, jaką zmierza – najpierw sygnał wędrujący drogą prawdziwie królewską (przez powietrze), nieco później bardziej wyboistą (w ziemi). I dokładnie tak samo jak upływ czasu między pojawieniem się błyskawicy na niebie a odgłosem gromu mówi nam, jak daleko znajduje się burza, czasowy dystans między dźwiękami odbieranymi z powietrza a sygnałami docierającymi z ziemi pozwala słoniowi zorientować się, jaką odległość pokonał dźwięk.\nPo za tym słonie potrafią jeszcze dokładniej zorientować się, skąd dobiega dźwięk, za pomocą triangulacji. Żeglarze posługiwali się tą geometryczną sztuczką przez stulecia, aby oszacować odległość, jaka dzieli ich od innych statków, gór albo brzegu, ale niewykluczone, że słonie wpadły na to pierwsze. Ponieważ uszy słonia oraz źródło dźwięku stanowią trzy punkty bardzo długiego, wąskiego trójkąta, aby ocenić skąd dochodzi dźwięk, zwierzę musi jedynie wyczuć dokładny kąt, pod jakim fale dźwiękowe docierają do każdego z jego uszu przez powietrze. Znając dwa kąty i rozstaw swoich uszu (około pół metra), słoń może ocenić, z jakiego kierunku i z jakiej odległości dotarł do niego dany sygnał. Ale i w tym przypadku fale sejsmiczne mogą okazać się bardziej użyteczne niż dźwięki rozchodzące się w powietrzu. Ponieważ tylne i przednie nogi słonia dzieli około 2,5 metra – a więc odległość pięć razy większa niż rozstaw jego uszu – umiejętność wykrywania dźwięku stopami wyposaża zwierzę w bardziej precyzyjne narzędzie triangulacyjne do oceny położenia jego źródła.\nDźwięk rozchodzący się pod ziemią daje jeszcze jedną korzyść. Ponieważ nogi słonia są szeroko rozstawione, fala sejsmiczna najprawdopodobniej dociera do jego prawej przedniej stopy w innej fazie, niż trafia do lewej. Faza mówi nam o tym, w jakim miejscu swojego cyklu wysokiego i niskiego ciśnienia znajduje się fala dźwiękowa. Jeśli fale docierające do obu nóg nie są w tej samej fazie, jedna stopa poczuje niskie ciśnienie, podczas gdy druga poczuje wysokie. Różnica w fazie jest niewielka, ale słoń ma większą szansę ją wykryć w przypadku fal sejsmicznych niż fal rozchodzących się w powietrzu, które docierają do jego uszu. Fala dźwiękowa o częstotliwości 20 Hz, podróżująca w Parku Narodowym Etosza w powietrzu z prędkością 340 m/s, ma długość 17 metrów (prędkość równa się częstotliwość razy długość fali), ale w ziemi, gdzie dźwięk rozchodzi się wolniej, długość fali wynosi zaledwie 12 metrów. Fale, które ze względu na mniejszą długość mają za sobą więcej cyklów, będą w sposób bardziej uchwytny niezsynchronizowane, co pomaga słoniowi zlokalizować ich źródło. W dodatku, jeśli słoń wykorzystuje stopy, ma do dyspozycji do czerech receptorów, a nawet pięć, jeśli doliczyć trąbę, a nie jedynie dwa. Modyfikując nieco sławne zdanie z Folwarku zwierzęcego Orwella, można by powiedzieć: „Cztery nogi dobrze, dwoje uszu źle”.\nChociaż potencjalnie te zdolności słoni do lokalizowania źródła dźwięków mogłyby pomóc w sprowadzeniu zagubionego słoniątka (które zauważyła Caitlin O’Connell) na łono rodzinnego stada, jednak tak się nie stało. Niemniej wszystko skończyło się dobrze. Słonie to zwierzęta społeczne, więc inna grupa starszych, nie spokrewnionych z nim samców zaczekała w pobliżu, dopóki malec nie wydał głośnego ryku. Wtedy wróciła jego rodzina, przypuszczalnie wychwytując jego wołanie dobiegające w powietrzu.\nSłyszy się czasem, że dzięki umiejętności wykrywania fal sejsmicznych słonie potrafią wcześnie wyczuwać nadchodzące trzęsienie ziemi. Jednak dowody zgromadzone przy okazji straszliwego trzęsienia ziemi i tsunami na Ocenie Indyjskim z 2004 roku nie są jednoznaczne. Krąży wiele opowieści o słoniach azjatyckich, które przed uderzeniem tsunami zmierzały w stronę wyżej położonych terenów i ratowały w ten sposób życie turystów, niosąc ich na swoim grzbiecie. Niemniej, jak opowiada Caitlin O’Connell, jedyne naukowe dowody, jakimi dysponujemy, dotyczą grupy słoni na Sri Lance, które przypadkiem były wyposażone w obroże nadające sygnał satelitarny. Ale te zwierzęta nie zareagowały. „Niektóre anegdoty pasują do tego, czego moglibyśmy się spodziewać” – mówi, mając na myśli opowieści o słoniach, które zareagowały na ruchy ziemi jakąś godzinę przed uderzeniem zabójczej fali. Badaczka jest przekonana, że przypuszczalnie szelf kontynentalny w oceanie zatrzymał wibracje trzęsienia ziemi i dlatego nie dotarły one do grupy na Sri Lance. „Anegdoty mają wielką moc, jeśli można oprzeć na nich dane statystyczne” – dodaje Caitlin O’Connell.\nUmiejętność słoni używania fal sejsmicznych do komunikowania się działa tak skutecznie, że wykorzystujemy je do odnajdowania zbłąkanych osobników i bezpiecznego sprowadzania ich do rezerwatów. Samce słonia potrafią zawędrować bardzo daleko w poszukiwaniu samicy gotowej do rozrodu. To sytuacja, w której czas naprawdę się liczy, ponieważ u samicy słoni jajeczka są dojrzałe do zapłodnienia jedynie przez cztery do pięciu dni i to zaledwie co cztery do sześciu lat. A zatem samce w swoich wędrówkach wyprawiają się daleko od bezpiecznych terenów parków narodowych, narażając się na niebezpieczne spotkania z ludźmi zamieszkującymi sąsiednie tereny. Strażnicy parków zwykle zaganiają zagubione słonie za pomocą helikopterów albo strzałów z broni palnej oddawanych w powietrze. Jednak równie skuteczną metodą zwabiania słoniowych romeów z powrotem w bezpieczne rejony okazuje się nadawanie zagubionym samcom głośnych sygnałów z nagranych wcześniej nawoływań samic gotowych do kopulacji – te dźwięki zawierają komponentę zarówno fal rozchodzących się w powietrzu, jak i sejsmicznych. „Im szybciej się je zawróci, tym lepiej” mówi Caitlin O’Connell. Na filmach zamieszczonych na internetowej stronie badaczki, Utopia Scientific, można zauważyć pewne podobieństwo odtwarzanych w przyspieszonym tempie gestów słonia przysłuchującego się głosowi samicy i filmowego chodu Charliego Chaplina wyposażonego w laseczkę i za duże buty.\nPiękno pomysłu, żeby wykorzystać także sejsmiczne składniki nawoływań samic oprócz fal rozchodzących się w powietrzu, polega na tym, że w ten sposób można zwabić samce z większej odległości – nawet kilku kilometrów, a nie zaledwie pięciuset metrów, jak to się dzieje w przypadku nagrań słyszalnych dla ludzkiego ucha. Jeśli strażnicy stopniowo przesuwają źródło dźwięku z powrotem w stronę parku narodowego, zachowując odpowiednią odległość od słonia, mogą sprowadzić samca na miejsce bez narażania się na niebezpieczeństwo. W dodatku, wykrywając fale sejsmiczne powstające podczas marszu tych zwierząt, pracownicy parków zajmujący się ochroną przyrody mogą policzyć słonie albo zlokalizować kłusowników.\nCzłowiek także potrafi wyczuwać wibracje rozchodzące się w ziemi, choć nie tak dobrze, aby móc chwytać słonie bez pomocy urządzeń. Wydaje się na przykład, że rdzeni Amerykanie potrafili lokalizować duże stada bizonów dzięki receptorom znajdującym się w swoich nagich stopach; natomiast rdzenni mieszkańcy Australii posługują się instrumentem didgeridoo, który emituje część dźwięków, wprawiając ziemię w wibracje – koniec tego instrumentu dotyka podłoża. Niektórzy ludzie cierpiący na kłopoty ze słuchem używają części mózgu, która normalnie przetwarza sygnały pochodzące z uszu – kory słuchowej – do analizowania wibracji. Kiedy Caitlin O’Connell nie prowadzi badań w Afryce, zajmuje się wykorzystaniem tych zdolności w pracach nad zbudowaniem urządzeń „wibracyjno-dotykowych”, które przekazywałyby użyteczne dźwięki, takie jak odgłos dzwonka do drzwi albo telefonu, za pośrednictwem wibracji odbieranych przez skórę dłoni. „Staramy się opracować język przypominający Braille’a” – mówi Caitlin O’Connell. Dzięki takiemu urządzeniu będzie także można jej zdaniem ćwiczyć korę słuchową osób mających kłopoty z implantami ślimaka (wszczepami, które zastępują komórki rzęsate ślimaka). W przypadku ludzi nie cierpiących na upośledzenie słuchu, wibracje nie odgrywają dziś takiej roli. „W naszych czasach możemy odbierać wibracje, ale nie zwracamy na nie uwagi – mówi Caitlin O’Connell. –Do rozmów długodystansowych mamy telefony komórkowe”.\nCaitlin O’Connell przeszła długą drogę od badań nad owadami, przez badania słoni, po prace nad urządzeniami wspomagającymi ludzki słuch. Badaczka nadal uważa swoje spotkanie ze słoniami za magiczne doświadczenie. „Jadę w odległe miejsca, niedostępne dla większości ludzi, widzę osobniki, które znam, obserwuję, jak się porozumiewają, i uczę się każdego dnia czegoś nowego – opowiada. – Czuję się wyróżniona tym, że mam wgląd w życie społeczności słoni. Człowiek musiałby spędzić z nimi setki lat, żeby zgłębić ich sekrety”.\n© Matin Durrani and Liz Kalaugher, 2016 together with the following acknowledgment: ‘This translation of Furry Logic [First published 2017] is published by Społeczny Instytut Wydawniczy Znak by arrangement with Bloomsbury Publishing Plc and Macadamia Literary Agency, Warsaw.\n1,8 miliona zasięgu w social media, czyli co słychać…


ROBOTY I MY CZYLI OSWAJANIE MASZYN | III Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Tarnowie\nHome Aktualności ROBOTY I MY CZYLI OSWAJANIE MASZYN\nROBOTY I MY CZYLI OSWAJANIE MASZYN\nRoboty humanoidalne, roboty do teleobecności, roboty do siania i sadzenia roślin, Umbrella Dron- prototyp parasola na dronie… Wszechobecność robotów w naszym życiu już stałą się faktem.\nO robotyce u progu trzeciej dekady 21 w. i jej zastosowania w życiu codziennym, przemyśle i rolnictwie oraz w wojskowości przeczytacie w czerwcowym numerze czasopisma Młody Technik, dostępnym w bibliotece szkolnej.\nW numerze również raport nt. teleskopów, radioteleskopów i detektorów fal grawitacyjnych czyli o naszym kosmicznym wzroku, słuchu i dotyku.\nW dziale „Wybieramy kierunek studiów” przeczytacie czy warto studiować matematykę. Pasjonaci motoryzacji znajdą historyczny przegląd najpiękniejszych samochodów świata a dla fotografów jak co miesiąc kreatywne fotografowanie.\nZapraszamy, bo ciekawi świata są zawsze młodzi 🙂


Zarządzenie nr 150/2020 w sprawie powołania Komisji Konkursowej do oceny ofert złożonych w konkursie ofert nr 4/2020 – Gmina Nowe\nw sprawie: powołania składu Komisji Konkursowej do oceny ofert złożonych w konkursie ofert nr 4/2020 na wykonywanie zadań publicznych związanych z realizacją zadań gminy w zakresie pomocy społecznej w 2020 roku.\nDziałając na podstawie art. 31 i 33 ust.3 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019r. poz. 506 t.j. z póź. zm.), art.15 ust. 2a,2b, 2d, i 2da ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i wolontariacie ( Dz. U. z 2019 r. poz. 688 t.j. z późn. zm.) oraz uchwały nr XIV/89 /19 Rady Miejskiej w Nowem z dnia 27 listopada 2019 roku w sprawie: uchwalenia na 2020 rok Programu współpracy Gminy Nowe z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust.3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie zarządzam, co następuje:\n1. Powołuję Komisję Konkursową do oceny ofert złożonych w konkursie ofert nr 4/2020 na wykonywanie zadań publicznych związanych z realizacją zadań gminy w zakresie pomocy społecznej w 2020 roku złożonych przez organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust.3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie w następującym składzie:\n2. Komisja działa zgodnie z wytycznymi zawartymi w rozdziale XIII Programu współpracy gminy Nowe z organizacjami pozarządowymi na rok 2020 uchwalonym uchwałą nr XIV/89/19 Rady Miejskiej w Nowem z dnia 27 listopada 2019 roku oraz regulaminem otwartego konkursu ofert nr 4/2020.\nGradexy.com Promo CustomPapers Discount Code 2022 MyExcellentWriter.com coupon code How do i spend my leisure time essay Top 10 Discount Coupons Raees StateofWriting.com discount code Popular Services


Euro 2016 - Andrzej Dawidziuk: Nie ma żadnych powodów do niedosytu - Sport WP SportoweFakty\nEuro 2016 - Andrzej Dawidziuk: Nie ma żadnych powodów do niedosytu\nNiedosyt po meczu z Niemcami? Nie dla Andrzeja Dawidziuka. Były trener bramkarzy reprezentacji Polski uważa, że nasi kadrowicze osiągnęli w czwartek dokładnie to, co chcieli.\nSzymon Mierzyński 17 Czerwca 2016, 00:03\nPAP/EPA / EPA/GEORGI LICOVSKI\n- Nie graliśmy na 0:0, ale każdy podświadomie czuł, że taki wynik będzie dla nas korzystny i pozwoli spokojnie kontynuować udział w turnieju. Dlatego uważam, że nie mamy czego żałować, zresztą obserwując sytuację na boisku, dokładnie było widać, że nasz zespół przede wszystkim nie chce stracić gola, a dopiero w następnej kolejności myśli o strzelaniu. Gdybyśmy potrzebowali kompletu punktów, to myślę, że gra wyglądałaby inaczej - powiedział WP SportoweFakty Andrzej Dawidziuk.\nByły trener bramkarzy reprezentacji Polski uważa, że o takim, a nie innym nastawieniu podopiecznych Adama Nawałki świadczy praca, jaką wykonywał Robert Lewandowski. - Wiele razy odbierał piłkę w środku pola, a momentami pomagał nawet obrońcom w okolicach pola karnego. To tylko potwierdza, jak bardzo Polakom zależało, by nie dać się pokonać.\nTwitter po meczu Niemcy - Polska: Wybitny występ Michała Pazdana, Biało-Czerwonych pochwalił nawet Russell Crowe!\nFaktem jest jednak, że najbardziej klarowne sytuacje do otwarcia wyniku mieli Biało-Czerwoni, a konkretnie Arkadiusz Milik. - Jeśli chodzi o pierwszą okazję, to sądzę, że duży wpływ na pudło Arka miało zachowanie Jerome'a Boatenga. Nie chcę usprawiedliwiać naszego napastnika, ale moment, w którym on mógł uderzyć piłkę był bardzo krótki. Poza tym zapewne spodziewał się, że niemiecki obrońca ją sięgnie, miał też ograniczone pole widzenia. Co do drugiej szansy, to na tym właśnie polega piękno futbolu, że czasem zdobywa się gola, gdy jest to niezwykle trudne, a czasem piłka nie wpadła do siatki w pozornie najprostszych sytuacjach - dodał Dawidziuk.\nW czwartek mającego problemy zdrowotne Wojciecha Szczęsnego bardzo udanie zastąpił Łukasz Fabiański, który bronił bez zarzutu. - Łukasz potwierdził, że osiągnął najwyższy możliwy poziom. Fabiański mógł być nieco sfrustrowany, bo przed turniejem stał się numerem dwa. W takiej sytuacji łatwo popaść w marazm i stracić koncentrację. On jednak pokazał, że jest profesjonalistą i w tym konkretnym meczu wypadł lepiej niż Manuel Neuer. Czy zachowa miejsce w składzie? Bardzo trudno odpowiedzieć na to pytanie. Łukasz obronił swoją pozycję, ale już wcześniej Adam Nawałka postawił na Wojciecha Szczęsnego, więc jeśli ten będzie zdrowy, to niewykluczone, że wróci między słupki - zakończył.\nKtóry z bramkarzy powinien zagrać w meczu z Ukrainą?\nDariusz Tuzimek: Wrócił Sousa. Pogromca Andory oglądał męki Legii [OPINIA]\nPiłka nożna w Niemczech Piłka w Europie Niemcy Reprezentacja Niemiec Polska Euro 2016 Piłka nożna Reprezentacja Polski Łukasz Fabiański Wojciech Szczęsny Andrzej Dawidziuk Robert Lewandowski Arkadiusz Milik


Numer telefonu 222289670. Sprawdź kto dzwonił!\n222 28 96 70\nNumer telefonu 222289670 - przydatne informacje\nDzwoniąc pod numer 222289670 najprawdopodobniej nie poniesiesz żadnych ukrytych kosztów, tylko opłatę wg cennika Twojego operatora.\nKomentarze do numeru telefonu 222289670\ndodany: 2014-03-11 15:44:37 przez "Gonzo"\n22 to kierunkowy Warszawy, numer należy do VIA SMS\nNumer telefonu 222289670 skomentowano 1 raz.\nNikt Ci jeszcze nie pomógł? Nie udało się dowiedzieć do kogo należy numer telefonu 222289670? Spróbuj wrócić później. Codziennie odwiedzają nas tysiące osób, może jutro ktoś odpowie.\n0048 222289670 - dodaj nowy komentarz\nWiesz lub domyślasz się kto dzwonił i do kogo należy szukany przez Ciebie numer telefonu 222289670? Przyłącz się do zwalczania spamu telefonicznego i rozpoznawania nadawców niechcianych połączeń i wiadomości tekstowych (sms).\nDodaj komentarz do nr tel. 222289670 i pomóż innym użytkownikom!\n222289670 numer telefonu szukano w sumię 5 razy.\nOstatni raz szukano go dnia 2014-06-10 o godzinie 12:06:45 czasu polskiego.\nOstatnio komentowane numery telefonu podobne do 222289670\nNa górze strony znajduje się nawigacja wstecz ("breadcrumb"), która pozwola dotrzeć do obecnie oglądanego numeru telefonu 222289670. Po drodze można zobaczyć najciekawsze komentarze do podobnych numerów telefonicznych (często należą do tej samej firmy lub organizacji).


Autor Philippe Morando - Książki | Sferaduszy.pl\nKarma i reinkarnacja - Philippe Morando Pasjonująca, przystępna dla wszystkich książka, opracowana w żywy i przyjemny w czytaniu sposób, w formie pytań – odpowiedzi. Prawidłowa znajomość mechanizmu karmicznego i procesu reinkarnacji pozwoli ci lepiej zrozumieć zdarzenia twojego życia oraz ich pozorną absurdalność. Dzięki spójnej wizji wszystkich aspektów tego mechanizmu będziesz w stanie zbudować swoje życie na nowych podstawach i odnaleźć drogę wewnętrznego rozwoju, radości, dobrobytu oraz powodzenia. Od ignorancji do wiedzy Dlaczego człowiek myli się co do rzeczywistej przyczyny zjawisk, które obserwuje dookoła siebie? Zdarzenia, których rzeczywistej przyczyny, rzeczywistego mechanizmu człowiek nie potrafi wyjaśnić, uważane są przez niego jako „skutek przypadku" albo też jako decyzja Boga. W gruncie rzeczy przypadek oraz wola boska są jedynie błędnym usprawiedliwianiem się, pretekstem. Niedostateczny rozwój człowieka, jego brak mądrości powoduje, że wierzy on w to, iż tylko przypadek albo Bóg są czynnikami odpowiedzialnymi za zdarzenia, których nie rozumie. Przypisując przypadkowi lub Bogu przyczynę zachodzących zdarzeń, człowiek udaremnia sobie zbliżenie się do wyższej prawdy oraz powstrzymuje wszelkie poszukiwania fundamentalnej wiedzy. Według siebie wie on wszystko, nie potrzebuje nikogo, żeby się czegokolwiek uczyć: jest jedynym, który ma rację! Takie zachowanie, takie zaślepienie jest następstwem jego pychy oraz próżności. Wyobraża on sobie, że posiada całkowitą wiedzę i uważa się za uosobienie Boga. Takie wrażenie, takie złudzenie w postrzeganiu świata jest bezpośrednio związane z egoizmem, ze skrajnym indywidualizmem.\nPhilippe Morando urodził się w 1948 roku. Jest osobą medialną, uzdrowicielem, który poświęca swoje życie dla polepszenia bytu ludzi. Przekazuje on nam swoje duże doświadczenie w dziedzinie nauk duchowych. Jest autorem kilku bestsellerów, z których szczególnie znany ""Twoje sekretne moce i panowanie nad przeznaczeniem"" przeobraził życie tysięcy osób. Naukowe wykształcenie pozwoliło mu na nabycie bardzo cennych cech przejrzystości oraz precyzji, które charakteryzują jego książki.


W najbliższą sobotę, 9 kwietnia, jak w każdą drugą sobotę miesiąca, na rybnickim deptaku odbędzie się Jarmark Staroci i Rękodzieła.\nChcesz się pozbyć nagromadzonych przez lata niepotrzebnych rzeczy, zabawek dla dzieci, jesteś kolekcjonerem, miłośnikiem starych przedmiotów, książek, tworzysz rękodzieło - to impreza dla Ciebie!\nW Rybniku tradycyjnie już, w każdą drugą sobotę miesiąca, na rybnickim Deptaku (ciąg ulic Jana III Sobieskiego i Powstańców Śląskich) odbywa się Jarmark Staroci i Rękodzieła.\nZapraszamy wszystkich miłośników staroci, kolekcjonerów, wystawców, wielbicieli antyków, artystów, wytwórców rękodzieła, sprzedawców książek, a także wszystkie osoby, które chcą sprzedać lub wymienić używane rzeczy. W Jarmarku mogą brać udział zarówno podmioty prawne - firmy, jaki i osoby fizyczne - prywatne. Jest to doskonała okazja do rozstania się z niepotrzebnymi już rzeczami, na pozbycie się starych książek, używanych zabawek, odzieży, której już nie nosimy, ale też okazja do zaprezentowania wszystkiego tego co sami potrafimy stworzyć.


Półbuty i botki Colette en terrasse #7 Made by SARENZA czarny oryginalne - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Półbuty › Półbuty i botki Colette en terrasse #7 Made by SARENZA czarny oryginalne\nPółbuty i botki Colette en terrasse #7 Made by SARENZA czarny oryginalne\nPrezentowane Półbuty i botki Colette en terrasse #7 Made by SARENZA czarny oryginalne były tanio do kupienia w www.sarenza.pl. półbuty damskie mogą pełnić rolę butów codziennego użytku w garderobie kobiecej. Warto wspomnieć, że marka Made by SARENZA jest doceniana przez panie z całego świata. A teraz chodzi o genialnie zaprojektowane.. więcej »\nPrezentowane Półbuty i botki Colette en terrasse #7 Made by SARENZA czarny oryginalne były tanio do kupienia w www.sarenza.pl. półbuty damskie mogą pełnić rolę butów codziennego użytku w garderobie kobiecej. Warto wspomnieć, że marka Made by SARENZA jest doceniana przez panie z całego świata. A teraz chodzi o genialnie zaprojektowane Półbuty i botki Colette en terrasse #7 Made by SARENZA czarny oryginalne, które perfekcyjnie dopasowują się do kształtu kobiecej stopy. Zobacz dokładną specyfikację obuwia i przekonaj się dlaczego są tak popularne.\nPółbuty i botki Colette en terrasse #7 Made by SARENZA czarny oryginalne. Made by SARENZA Colette en terrasse #7 Półbuty i botki Damskie Czarne.\nJeżeli pragniesz rzucić okiem na więcej podobnych modeli to w naszym portalu Twoim oczom ukażą się półbuty damskie firmy Made by SARENZA. Nakłaniamy do korzystania z rozbudowanego systemu wyszukiwania, który pozwoli na szczegółowe określenie takich wartości jak cena, kolor czy numer butów.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Półbuty i botki Colette en terrasse #7 Made by SARENZA czarny oryginalne


Właściwości lecznicze basenu Basen solankowy w kompleksie basenowym Doris Spa to jedna z atrakcji posiadające unikalne właściwości lecznicze. Nasz basen solankowy wypełniony jest słoną wodą morską pochodzącą z nad Morza Martwego. Zasolenie w basenie wynosi 1.2%, dzięki czemu kąpiel w nim, jest efektywnym zabiegiem kosmetycznym na ciało oraz jednym z rodzajów rehabilitacji przeprowadzanych w Doris Spa. Jakie zalety ma kąpiel solankowa? Kąpiel solankowa, podobnie jak kąpiel w morskiej wodzie, koi skórę, odmładza ją i regeneruje. Wpływa korzystnie na wszelkie schorzenia skórne i jest doskonałym zabiegiem kosmetycznym na ciało. Lekarze zalecają tę formę hydroterapii przy schorzeniach skórnych i problemach dermatologicznych. Ponadto, basen solankowy jest efektywnym sposobem na odchudzanie i redukcję tkanki tłuszczowej. Ćwiczenia w wodzie mogą również skutecznie pomóc w zrzuceniu zbędnych kilogramów. Woda w basenie solankowym jest znakomicie tolerowana i absorbowana przez skórę. Zwiera różnorodne minerały, które pozwalają skórze się odnowić i odbudować uszkodzone struktury. Kąpiel w solance działa pozytywnie na poprawę krążenia, oczyszcza skórę, likwiduje obrzęki i redukuje cellulit. Kąpiel solankowa podnosi także odporność na infekcje, łagodzi bóle reumatyczne i mięśniowe oraz nerwobóle. Również basen solankowy i hydroterapia w nim przeprowadzana może być świetnym sposobem na usunięcie zmęczenia po intensywnym wysiłku fizycznym oraz w celu zrelaksowania się i odprężenia. Basen solankowy łagodzi też napięcia psychiczne. Dodatkowe informacje na temat kąpieli solankowym w naszym basenie:


Tezy ontologii trynitarnej | POLSKA\nJesteś w: Home > Publikacje > Tezy ontologii trynitarnej\nKlaus Hemmerle (1929-1994), profesor teologii fundamentalnej w Bonn i Bochum (1969-1973), nastepca B.Welte na katedrze filozofii religii chrzescijańskiej we Fryburgu, od 1975 r. aż do śmierci bp. diecezji Akwizgran (Aachen – Niemcy). Jego twórczość obejmuje ponad 1000 pozycji, wśród których Tezom ontologii trynitarnej należy przyznać szczególne miejsce.\nMyśl teologiczna i filozoficzna Hemmerlego łączy w sobie wszystkie cechy osobowości, o której z podziwem wypowiadało się wielu znających go osobiście: głębię duchową człowieka zanurzonego w Bogu, zdolnośc do uchwycenia całości i jedności obecnych we fragmentach, umiejętność niesłychanej syntezy, nowość języka wyrażającego odwieczną tajemnicę Boga i człowieka, wrażliwość na adresata. Uzdolniony muzycznie, malarsko i poetycko Hemmerle potrafi w mistrzowski sposób jednym pociągnięciem pióra „namalować” to, co w historii myśli obejmuje obszar wielu wieków, a przy tym wśród tak wielu różnych glosów odkryć harmonię, która pozwala im współgrać i je łączy. Umie też pochylić się nad najbardziej szczegółowymi zagadnieniami. Wszystko to sprawia, że jego dzieła, nawet te najmniejsze, „w swej formie maja coś z genialności” (K.Lehmann).


Data zakończenia 2008-11-16\nDla wszystkich, którzy pragną poczuć niepowtarzalny klimat kina niemego. Film Ryszarda Ordyńskiego "Mogiła nieznanego\nżołnierza" to historia dzielnego wojaka, który dostaje się do rosyjskiej niewoli. Projekcję opatrzy muzyką na żywo orkiestra pod batutą Rafała Rozmusa.\nŻona kapitana Łazowskiego i ich córka Nelly, żegnają się przed jego odjazdem na front. Podczas bitwy kapitan dostaje się do niewoli. Do rodziny dociera wiadomość, że z jego pułku nikt nie ocalał. Nelly jednak nie wierzy w śmierć ojca i oczekuje jego powrotu. Tymczasem domniemaną wdową interesuje się nauczyciel jej córki. Romans matki skłania dziewczynę do samobójczych myśli, gdyż nie może znieść sprzeniewirzenia się pamięci o ojcu. Kapitan faktycznie uniknął śmierci i został zatrudniony w rosyjskiej fabryce amunicji. Ucieczkę z niewoli ułatwia mu zakochana w nim wiejska dziewczyna Ksenia. Następnie trafia na Krym, gdzie dostaje się pod opiekę księżnej Turchanowej. Nic nie jest jednak w stanie zagłuszyć jego tęsknoty za ojczyzną i najbliższymi...\nreż. Ryszard Ordyński, scen. Seweryn Romin, Ryszard Ordyński, zdj. Antoni Wawrzyniak, Polska 1927\nAkademickie Centrum Kultury "Chatka Żaka", Rafał Rozmus, Ryszard Stanisław Ordyński (1878–1953)


WYPRZEDAŻ - Odkryj nature\nMusująca kula do kąpieli SWEET ORANGE.\nKula Algi Morskie\nMusująca kula do kąpieli ALGI MORSKIE. Kule do kąpieli wykonywane są...\nECO RECEPTURA Olej Citrus Melon Mint 200 ml\nAromatyczny olej do masażu z witaminą E o zapachu soczystych owoców...\nECO RECEPTURA Olej Citrus Verbena 200 ml\nAromatyczny olej do masażu z witaminą E o zapachu kwiatów werbeny z nutą...\nECO RECEPTURA Olej Colonial Olibanum 200 ml\nAromatyczny olej do masażu z witaminą E o zapachu inspirowanym Afryką....\nECO RECEPTURA Olej Geranium 200 ml\nAromatyczny olej do masażu z witaminą E o zapachu kwiatów geranium....\nECO PUDER B306 z olejami do stóp Oils Of Life 300g\nNawilżający, zmiękczający puder do kąpieli stóp z zawartością soli...\nECO BOTANICA Citrus Verbena Żel pod prysznic 250\nOrzeźwiający żel do kąpieli i pod prysznic zawierający łagodne...\nPEELING SOLNY BLACK CURRANT HS 250ML\nPeeling na bazie soli z kolekcji HOME...\nŻel do kąpieli RASPBERRY (malina) z kolekcji DARY NATURYO aksamitnej konsystencji żel zawierający składniki aktywne: silnie nawilżającą glicerynę roślinną, witaminę E i B5, wyciąg z malin który dzięki zawartości witaminy C działa odświeżająco i chroni przed wolnymi rodnikami. Dzięki niemu skóra odzyskuje blask, staje się gładka i promienna.\nKAWIOR CHOCOLATE&ORANGE BV 250ML\nKawior Chocolate & Orange Ma doskonałe działanie nawilżające ponieważ zawiera on bogactwo minerałów, które zostały zamknięte w małych kuleczkach. W skład kawioru wchodzi jeden z lepszych składników nawilżających w kosmetyce, jakim jest mocznik (urea), czyli naturalny czynnik nawilżający skórę. Dzięki niemu skóra staje się gładka, miękka przez co...\nBALSAM DO CIAŁA COLONIAL BV 250ML\nBALSAM DO CIAŁA COLONIAL z kolekcji bon Voyage - Delikatny balsam do twarzy i ciała o słodko-drzewnej nucie kolonialnej z dodatkiem naturalnych ekstraktów z roślin i ziół, które mają właściwości silnie nawilżające oraz kojące z dodatkiem witaminy E. Doskonały do pielęgnacji twarzy po goleniu oraz całego ciała. 250 ml\n36,00 zł\t42,00 zł\nODŻYWKA DO WŁOSÓW NA GORĄCO JOJOBA 237ML\nODŻYWKA DO WŁOSÓW NA GORĄCO JOJOBA - Gorąca odżywka do włosów o szybkim działaniu, zawiera wyciąg z nasion krzewu jojoby. Odżywia i nawilża suche włosy oraz skórę głowy. Po chwili włosy stają się pełne blasku. Przywraca włosom elastyczność przy stosowaniu na gorąco dzięki zawartości składników odżywczych takich jak pantenol. Chroni włosy przed łamliwością...\nŚWIECA DUŻA SEASON OF PEACE\nŚWIECA SEASON OF PEACE DUŻY SŁOIK Aromatyczna świeca zapachowa, z zimowej serii, w szkle o zapachu bergamotki, mięty pieprzowej, patchouli oraz drzewka cedrowego. Wykonana z najwyższej jakości składników i olejków eterycznych o długotrwałym intensywnym aromacie.\nMORSKA SÓL DO KĄPIELI MANGO&MARACUJA 250ML\nSól atlantycka do kąpieli Mango & Maracuja - ma działanie detoksykujące, oczyszczające oraz idealnie złuszcza wierzchnią warstwę naskórka. Skóra staje się wzbogacona o mikro i makroelementy. Zapobiega utracie wody. Polecana przy zabiegach odchudzających ponieważ działa przyspieszająco na metabolizm i pobudza krążenie krwi.\nPeeling na bazie soli z kolekcji HOME SPA z Morza Martwego Black Currant z warstwą oleju - skutecznie rozjaśnia i oczyszcza skórę, pobudzając jej mikro krążenie przeciwdziała cellulitowi, wygładza i ujędrnia usuwając martwy naskórek. Ma działanie nawilżające, ułatwia wchłanianie się substancji odżywczych.\nPEELING SOLNY SPA&WELLNES HS 250ML\nPeeling na bazie soli z kolekcji HOME SPA z Morza Martwego Spa & Wellness z warstwą oleju - skutecznie rozjaśnia i oczyszcza skórę, pobudzając jej mikro krążenie przeciwdziała cellulitowi, wygładza i ujędrnia usuwając martwy naskórek. Ma działanie nawilżające, ułatwia wchłanianie się substancji odżywczych. Przyjemny i orzeźwiający zapach bryzy...\n% GR.Świeca duża GINGER SPICE COOKIE\nŚwieca duża kultowej firmy Yankee Candle o zapachu GINGER SPICE COOKIE.


Tkanina lniana świąteczne pierniczki na bieli - House of Cotton\nStrona główna / Len Premium / Tkanina lniana świąteczne pierniczki na bieli\nTkanina lniana świąteczne pierniczki na bieli\nElegancka, stylowa i przewiewna tkanina lniana 100%. Zamów wzór w powiększeniu lub pomniejszeniu tutaj, a jeśli chcesz zmienić kolory, to skorzystaj z tego produktu.\nilość Tkanina lniana świąteczne pierniczki na bieli\nSKU: 117591013300 Kategorie: Len Premium, Len premium na Boże Narodzenie, Len premium Wzory Sezonowe Tagi: Boże Narodzenie, Choinki, Ciastka, Domki, Dzwonki, Gwiazdki, Kolekcja Winter Wonderland, Pierniczki, Serca, Śnieżynki\nUroczy i apetyczny wzór świąteczny. Przedstawia lukrowane ciasteczka w kształcie domków, serduszek, choinek, gwiazdek, dzwonków i lizaków. Tło białe jak śnieg. Zobacz inne wzory świąteczne i zimowe z Kolekcji Winter Wonderland.\nTen wzór otrzymasz wydrukowany jest na tkaninie lnianej 100%, miłej w dotyku i przewiewnej. Tkanina posiada typowy lniany splot: luźno tkany, z nitkami nieregularnej grubości. Tkanina jest dość miękka, ale nabiera jeszcze dużo więcej miękkości po kilku praniach. Len jest szczególnie polecany do szycia sukienek i spódnic, spodni i letnich szortów, a także koszul. Len jest też idealny do szycia pościeli. Jest to tkanina w 100% naturalna, z włókien lnu i dlatego jest polecana dla dzieci i niemowląt: nie uczula, nie powoduje podrażnień, nie jest podatny na bakterie i grzyby – jest hipoalergiczny i antyseptyczny. Tkanina lniana jest idealna nie tylko na lato, bo jest przewiewna i pochłania wilgoć, ale także zimą – z powodu higroskopijności utrzymuje wilgoć z dala od ciała.\nok. 150 cm len\nok. 245 g/m2 len\nKolekcja Winter Wonderland\nNapisz pierwszą opinię o „Tkanina lniana świąteczne pierniczki na bieli” Anuluj pisanie odpowiedzi\nBawełna premium różowe geometryczne serca\nBawełna premium czerwone geometryczne serca\nDzianina bawełniana czarne geometryczne serca\nDzianina dresowa drapana czerwone geometryczne serca


Kamera Asza, Obwód czelabiński, Rosja - Widok na miasto - SpotCameras\nKamera Asza, Obwód czelabiński, Rosja - Widok na miasto\nCzas 2021-10-23 07:23:19 (YEKT)\nKoordynaty 54°59'28.2'' N / 57°16'42.0'' E\nUfa - Rosja\nMiass - kamery drogowe - Rosja\nMagnitogorsk - Zbiór kamer - Rosja\nCzelabińsk - Zbiór kamer - Rosja\nAznakajewo - Rosja\nAsza − miasto w Rosji w obwodzie czelabińskim, stolica administracyjna rejonu aszyńskiego. Położone jest w pobliżu Czelabińska i znajduje się w nim stacja Kolei Transsyberyjskiej.\nSposób aby nakierować optymalnie jak również szybko kamerę ze sceną online\nAby wypracować pełnowartościowej ostrości ogląd z kamery w ujęciu online, trzeba zadbać o parę istotnych kwestii.\nPo pierwsze: kamera powinna rejestrować wideo z wysoką rozdzielczością, na rejestratorze musi być ustawiony odpowiedni kontrast, zbliżenie oraz inne atrybuty.\nMikołaj (2017-12-31 21:08:13) X\nKamerki na 6tkę, a widok fantastyczny – jak zawsze! Dzięki temu portalowi mogę powracać do rodzinnej miejscowości nie wychodząc z domu i obserwować, jak bardzo się rozwija. Bardzo lubię tu zaglądać, bo jakość kamery jest doskonała, a dodatkowo można dowiedzieć się co nieco o rejonie i przeczytać wskazówki dotyczące podróżowania. Jestem na tej stronie niemal codziennie.


Numer 2/2014 | Świat Motocykli\nRedakcja Świat Motocykli 16 stycznia 2014\nNowy numer Świata Motocykli już w kioskach! Rozpoczynamy Plebiscyt Motocykl Roku 2014.\nDo rozpoczęcia sezonu jeszcze kawał czasu. Niby wszystko w uśpieniu, a w naszym magazynie aż kipi od testów maszyn. Redaktorzy nie próżnowali.\nU nas chwilowo nie ma nawet co marzyć o jeździe motocyklem, więc rozjechali się po świecie, tropiąc nowości. Plony tych poszukiwań macie okazję prześledzić. Kawasaki Z1000 i Vespa Primavera to całkowicie świeży towar, który dopiero trafi na rynki. Z kolei Honda F6B i BMW R 1200GS z częściowym chłodzeniem cieczą od bardzo niedawna znajdują się w ofercie. Zanim więc zabierzecie się do jazd testowych, zachęcam do zapoznania się z nimi w teorii.\nPo raz kolejny startuje nasz plebiscyt „Motocykl roku”. Tradycyjnie to Wasze głosy zadecydują o przyznaniu tytułów. Wprowadzamy też pewne zmiany, które wyjdą plebiscytowi na dobre. Od tego roku to również Wy uczestniczyć będziecie w wyborze zwycięskiego hasła reklamowego, którego autor dostanie od nas nagrodę główną – motocykl Yamaha MT-07! To oczywiście nie koniec nagród. Bardzo proszę o dokładne zaznajomienie się z regulaminem konkursu, bo jest o co walczyć.\nDoszliśmy też do wniosku, że w prezentacji turystycznych tras weekendowych nie można ograniczać się tylko do Polski. Przecież bez problemu w wolne dni można zahaczyć o Czechy, Słowację czy Niemcy. Bez wiz, paszportów i zbędnych ceregieli. Więc dlaczego nie skorzystać z okazji? Już zaczynajcie planować trasy, bo ani się obejrzymy, a zapuka do nas wiosna!\nPremiera BMW R 1200GS\nPremiera Honda GoldWing F6B\nPremiera Kawasaki Z1000\nTurystyczny wypad do Czech\nPoprzedni wpisTen mały motocykl zawróci wam w głowach\nNastępny wpisDakar 2014 | Szybki Przygoński, awans Małysza\nPaździernikowy numer „Świata Motocykli” czeka na Ciebie w najlepszych punktach sprzedaży!


Praca Opiekun Pacjenta - oferty pracy Gdańsk - Affidea Polska\nPraca › Oferty pracy Gdańsk › Opiekun Pacjenta\nwygasło z dniem 2019-12-18\nTa propozycja była złożona przez Affidea Polska\nJeżeli poszukujesz pracy na stanowisku Opiekun Pacjenta, zajrzyj tutaj: Praca Opiekun Pacjenta\nPracownik Produkcyjny - Operator Automatów Prętowych\nJakie wynagrodzenia w branży leasingowej?\nUbiegły rok był bardzo udany dla polskiej branży leasingowej, a dobra kondycja sektora przełożyła się na aktywność firm na rynku pracy. Pracodawcy, także w tym roku zapowiadają dalszy wzrost zatrudnienia, a kluczowymi kompetencjami ...\nAnalityk biznesowy - zarobki w Warszawie w 2018 roku\nMediana wynagrodzeń analityków biznesowych w Warszawie w 2018 roku wyniosła 8 000 PLN. 25% analityków zarabia powyżej 11 000 PLN, a 25% poniżej 6 300 PLN. Dla porównaniu, mediana ogólnopolska dla tego stanowiska wyniosła 7 200 PLN.\nUrlop wychowawczy a przedszkole. Czy to się wyklucza?\nCzy przebywając na urlopie wychowawczym można wysłać dziecko do przedszkola, nie ryzykując przy tym konieczności natychmiastowego powrotu do pracy? To pytanie zadaje sobie wielu rodziców. I nie ma w tym nic zaskakującego, skoro urlop ...


Betis Finanse – Kredyty / Chwilówki / Agencja opłat\nBrak czasu na formalności kredytowe? Chwilówki w Betis Finanse to decyzja nawet w 5min.\nPełna oferta kredytowa, współpracujemy z 17 największymi bankami\nKredyty w Betis Finanse\nWystarczy wyciąg z konta z ostatnich 6 miesięcy!\nNajlepsza forma finansowania samochodu, maszyn, nieruchomości – nie tylko dla firm! Więcej\nsed do eiusmod tempor incididuntlabore dolore magna aliqua. Ut enim minim veniam, nostrud exercitation. Więcej\nDlaczego Betis Finanse?\nSkuteczne wnioski kredytowe.\nKażdy z nas pewnie spotkał się z odmową na udzielenie kredytu ze względu na źle wypełniony wniosek. W Betis Finasne kładziemy szczególny nacisk na prawidłowo wypełnione wnioski – dzięki czemu oszczędzisz czas i nerwy.\nOferta największych banków w jednym miejscu.\nU nas nie stracisz czasu na negocjowanie ofert, wyłowimy dla Ciebie najkorzystniejszą ofertę. Porównamy oferty 17 banków i dobierzemy najatrakcyjniejsze oprocentowanie specjalnie dla Ciebie.\nIdealne rozwiązanie gdy brakuje nam czasu na bankowe weryfikacje i przetwarzanie wniosków kredytowych. Szybkie decyzje, dogodne terminy spłat. Możliwość przedłużenia czasu spłaty.\nPłać rachunki gotówką lub kartą, rób przelewy, wypłacaj pieniądze! Wszystko w jedyn miejscu.\nKompleksowa obsługa klientów biznesowych, pomoc w wyborze rodzaju finansowania.\nKredyty, Leasing i wiele więcej.\n” Miałem kłopoty finansowe, banki nie były zainteresowane pomocą… W Betis wziąłem pożyczkę gotówkową w 15 minut. Polecam.’\nPlacówka na najwyższym poziomie!\n” Miałam problem z otrzymaniem kredytu na banku. W Betis załatwiłam tą sprawę w 2 dni z lepszym oprocentowaniem. Gorąco polecam. “\nJak płacić rachunki to tylko u Betis\n” Szybko, tanio i uczciwie. Spokojnie można zapłacić kartą i jeszcze wypłacić pieniądze. Zdecydowanie moja ulubiona placówka finansowa. “\nPost Byadmin 6 sierpnia 2017\nRealizacja płatności na krajowe konta bankowe wystawców masowych – energia, gaz, telefon, internet, telewizja, czynsz, w tym także ZUS, US, KRUS itp. Więcej\nChwilówka, znana również jako pożyczka krótkoterminowa, jest to rodzaj szybkiej pożyczki gotówkowej, której przyznaniu towarzyszą minimalne formalności. Więcej\nFirmy pośrednictwa finansowego działające we współpracy z placówkami bankowymi, są instytucjami zaufania publicznego. Tym co Nas wyróżnia jest przede wszystkim odpowiedzialna sprzedaż produktów finansowych i rzetelne pośrednictwo. Więcej\nNotatka na marginesie\tOferta\nLeasing to wygodna forma finansowania polegająca na odpłatnemu użytkowaniu wszelkiego rodzaju przedmiotów na określony w umowie leasingowej czas. Po zakończeniu umowy, korzystający może wykupić przedmiot na własność Więcej\nTel. 501 194 840\nTel. 602 874 805\nTel. 22 727 55 94\nspecjalista ds. szybkich pożyczek


Trzcińsko-Zdrój nasza mała ojczyzna - Muzeum regionalne\nUtworzenie Muzeum Regionalnego w budynku po młynie wodnym na ulicy Cmentarnej to jedno z priorytetowych celów Stowarzyszenia Przyjaciół Ziemi Trzcińskiej. Pomysł na jego powstanie pojawił się już w 1999 roku i do dziś dnia jest jedną z najciekawszy propozycji ożywienia naszego miasteczka.\nSiedziba muzeum regionalnego znajdować się będzie w budynku starego młyna przy ulicy Cmentarnej (działka nr 163/2, obręb nr1) w Trzcińsku-Zdroju.\nMłyn ten, jako wodny, wzniesiono nad rzeką Rurzycą prawdopodobnie w 1621 roku na ruinach jego poprzednika. Tak, więc ta XVII wieczna budowla jest sama w sobie zabytkiem i powinna być zaadaptowana na muzeum regionalne.\nBudynek po byłym młynie ma bardzo dobrą lokalizację, stoi nie daleko centrum kultury i parku nad jeziorem, przy drodze prowadzącej na cmentarz komunalny i do hali widowiskowo sportowej, ta lokalizacja zachęcałaby przyszłych odwiedzających muzeum (mieszkańców miasta, turystów, przypadkowych gości) do okazyjnego wstąpienia i zwiedzenia poszczególnych ekspozycji i wystaw.\nTak kiedyś wyglądał budynek byłego młyna\nPo przeciwnej stronie budynku tuż za drogą znajduje się plac przylegający do rzeki Rurzycy, który niegdyś służył, jako miejsce postoju chłopskich furmanek, które przywoziły zboże do młyna. Plac ten chcemy wykorzystać na stałe wystawy plenerowe, np. wystawione zostaną maszyny rolnicze, które są już spotykane coraz rzadziej, a poprzez pokazanie ich zwiedzającym będą wzbudzać zachwyt i podziw dla ciężkiej pracy rolniczej. Jedną z ciekawostek, które kryje ten budynek jest przepływająca przez jego wnętrze rzeczka, której koryto jest obecnie zabite deskami, ale po przeszkleniu jej szkłem lub podobnym materiałem będzie sprawiać niesamowite wrażenie.\nMłyn posiada również niewielkie podwórze, na którym stoją nieduże zabudowania. Chcemy je zaadaptować na starą kuźnię, w której można by pokazywać dawną sztukę kowalstwa. Wnętrze jej wyposażone będzie w narzędzia, którymi posługiwali się ówcześni kowale. W tym miejscu goście i odwiedzający muzeum mieli by możliwość wykonać samodzielnie pod okiem instruktora kowalstwa drobne wyroby pamiątkowe. Wytworzone własnym wkładem i siłą, będą nabierały „w oku turysty” cennego znaczenia.\nBudynek dawnego młyna posiada parter, piętro i strych (poddasze). W pomieszczeniach tych chcemy utworzyć ekspozycje ściśle związane z dziejami naszego miasta i regionu.\nPoszczególne wystawy moglibyśmy podzielić na trzy epoki:\nPierwsza - czasy Słowian, którzy żyli na tych terenach i założyli osadę, która z czasem przekształciła się w nasze miasto.\nEkspozycja przedstawiałaby ówczesne przedmioty, którymi posługiwali się pierwsi mieszkańcy tych ziem. Cześć oryginalnych eksponatów będzie pochodzić z innych zaprzyjaźnionych muzeów jako depozyt. Przypomnijmy iż dyrektor Muzeum w Myśliborzu Ryszard Jobke, obiecał nam pomoc przy budowie poszczególnych ekspozyji poszczególnych ekspozycjach i wyposażeniu je w eksponaty. Zadaniem Stowarzyszenia Przyjaciół Ziemi Trzcińskiej będzie natomiast wykonanie map lokacji osad i grodów, zrekonstruowanie szat, narządzi i broni ówczesnych plemion Słowiańskich.\nDruga epoka: przedstawiałaby napływ na te ziemie ludności niemieckiej. Ekspozycja ukazywałaby życie mieszkańców od zasiedlenia tych terenów aż do wysiedlenia po zakończeniu II wojny światowej. Obejrzeć na niej można by było przedmioty, jakich używano w gospodarstwach domowych, niezbędne do codziennej egzystencji. Do tego celu wykorzystamy zachowane oryginalne rzeczy, jakie pozostały po byłych niemieckich mieszkańcach miasta.\nTrzecia odsłona opowiadałaby o przybyciu na te ziemie polskich osadników wojskowych i repatryjantów ze wschodu. Wyeksponować można ich rzeczy przywiezione z dawnych ziem polskich, opisane wspomnienia, zachowane dokumenty i zdjęcia. Przedstawić ich życie w PRLu z zachowanymi przedmiotami po minionej epoce.\nWszystkie opisy ekspozycji muzealnych zostaną przygotowane w językach: polskim, angielskim i niemieckim. Chcielibyśmy także prezentować materiały multimedialne w postaci archiwalnych filmów dokumentalnych, pokazów slajdów itp., w których posiadaniu jesteśmy.\nPowyższe założenia przedstawiono obecnej władzy, (2007) która wstępnie jest zainteresowana utworzeniem muzeum regionalnego w „starym młynie” i zleciła wykonanie projektu remontu budynku z uzyskaniem wszelkich pozwoleń.\nProjekt wykonała i opracowała firma budowlana - usługi i produkcja budownictwa „Stefpol”- ze Szczecina.\nRemont młyna może zostać przeprowadzony przez Centrum Kształcenia i Wychowania OHP – Trzcińska-Zdrój, pod okiem konserwatora zabytków. Przez co można wyremontować budynek w ramach praktyk nauki zawodu. Zmniejszy to koszty remontu młyna.\nPowstanie muzeum regionalnego to szansa dla miasta na jego większą promocję, a dla jego mieszkańców na wzbudzenie zainteresowania ciekawostkami historycznymi z przeszłości.\nChcielibyśmy, aby muzeum regionalne oprócz swojej „pierwotnej” działalności spełniało także inne bardzo ważne funkcje:\n- było miejscem spotkań i siedzibą dla wszystkich organizacji pozarządowych działających w naszym mieście: np. Stowarzyszenie „Twinning” i innych,\n- miejscem edukacji uczniów miejscowych szkół, które mogłyby przychodzić na wyjątkowe lekcje historii,\n- Gminnym Centrum Informacji Turystycznej,\n- miejscem spotkań z naszymi niemieckimi i holenderskimi przyjaciółmi odwiedzającymi Trzcińsko.\n- miejscem konferencji , spotkań , odczytów itp.\nW związku z tym, iż od jakiegoś czasu zbieramy stare dokumenty, fotografie i przedmioty codziennego użytku, które mogą nam posłużyć na przyszłe ekspozycje apelujemy do mieszkańców naszej gminy, aby przynosili do nas wszelkie eksponaty, które związane są z miastem, życiem i codzienną praca w nim. Bardzo często się okazuję, że na naszych strychach znajdujemy bardzo ciekawe przedmioty gospodarstwa domowego, które służyły nam dziesiątki lat temu. Dziś te przedmioty mają wartość historyczną i edukacyjną, dlatego nie wyrzucajmy ich, lecz przekażmy je któremuś z członków stowarzyszenia na poczet przyszłego muzeum.\nPoniżej przedstawiamy kilka zdjęć jak kiedyś wyglądał ten budynek.\nFOTO NR 1 FOTO NR 2 FOTO NR 3 FOTO NR 4\n„Trzciński młyn zyskuje nowe oblicze” – rozmowa z Grzegorzem Zwolińskim członkiem Stowarzyszenia Przyjaciół Ziemi Trzcińskiej, pomysłodawcą utworzenia izby pamięci i miłośnikiem historii naszej gminy.\nGdyby nie twój pomysł o utworzeniu muzeum w budynku po starym młynie, za kilka lat w tym miejscu mielibyśmy wolny plac między budynkami, takich niezabudowanych placów po rozebranych budynkach w miasteczku mamy wiele: To prawda wszystko w tym kierunku zmierzało, budynek po młynie z roku na rok niszczał i stawał się kolejną nieużytkową ruderą. Aby wyjaśnić jak doszło do uratowania budowli musimy się cofnąć pamięcią do roku 1998. Inspiracją do utworzenia w miasteczku małego muzeum, były zgromadzone przeze mnie zabytkowe przedmioty odnalezione na terenie miasta. Wśród wielu z nich najcenniejszym z nich był wiatrowskaz z wyrytą datą roku 1798, który pochodził z iglicy wieży trzcińskiego kościoła i został zdemontowany podczas remontu szczytu w 1967 roku, po czym ślad po nim zaginął. Chorągiewkę wiatrową (wiatrowskaz) odnaleziono w roku 1998 na terenie plebani podczas prac porządkowych. Proboszcz tutejszej parafii ksiądz Mieczysław Żołędziejewski znając moje zainteresowania historią miasta przekazał mi ją z przesłaniem, że kiedyś replika tej chorągiewki ponownie ozdobi iglicę wieży. Chętnie przyjąłem zabytkowy przedmiot i złożyłem go w domowym depozycie. Wówczas to powstał pomysł utworzenia na terenie miasta małego muzeum, bądź izby pamięci, w którym można by było eksponować pamiątki minionych czasów, był to rok 1999.\nCzy od razu wskazałeś lokalizację muzeum w budynku po młynie, a może były inne pomysły?\nMyślałem o różnych lokalizacjach, pierwszą z nich była brama Myśliborska, lecz dostęp do jej pomieszczeń jest bardzo utrudniony. Druga brama, Chojeńska, nadawałaby się do tego celu najlepiej, wejście do jej wnętrza prowadzi kamienną klatką schodową wprost z chodnika, lecz na jej kondygnacjach znajdują się czynne urządzenia elektro-energetyczne. Ostatnim z rozważanych obiektów był kościół parafialny i jego pomieszczenia wieżowe, do których prowadziło niezależne wejście poprzez poszczególne kondygnacje, wprost na taras widokowy wieży. Nieżyjący już proboszcz ksiądz Bolesław Dąbrowski ciepło wyraził się o pomyśle, lecz w planach nadrzędnych władz kościelnych było w przyszłości zamontowanie na wieży nadajników telefonii komórkowej, co też się stało.W roku 2001 ponownie wróciłem do tematu utworzenia muzeum. Podczas rozmowy z tutejszą nauczycielką szkoły podstawowej Heleną Śliwińską zastanawialiśmy się gdzie jeszcze można znaleźć w mieście odpowiednie lokum. Nagle moja rozmówczyni oznajmiła: „…a w starym młynie nad rzeczką, przecież od pewnego czasu stoi pusty…”. Byłem przekonany, że w młynie dalej funkcjonuje skup surowców wtórnych należący do tutejszej Gminnej Spółdzielni. To był strzał w „dziesiątkę”, budynek usytuowany niedaleko centrum kultury i tuż za obrębem murów miejskich, pod budynkiem przepływa rzeka Rurzyca, która niegdyś napędzała koło młyńskie. Rzeczywiście budynek był pusty, ponieważ urządzenia młyna zostały wyprzedane a skup zlikwidowano. Niezwłocznie udałem się do domu kultury w Trzcińsku-Zdroju, aby skonsultować wspólnie z władzami klubu utworzenie izby pamięci i przystąpić do działania. Pomysł spodobał się działaczom i wyrazili chęć współpracy. Dyrektor klubu Dariusz Panek obiecał, że nazajutrz umówi nas na spotkanie z prezesem G.S. Stanisławem Małysą. Udaliśmy się, na umówioną rozmowę i przedstawiliśmy prezesowi swoje argumenty. Prezes z przychylnością przyjął naszą propozycje i zgodził się abyśmy zwiedzili budynek młyna. Po zwiedzeniu poszczególnych pomieszczeń budynku stwierdziliśmy, że miejsce to jest jedynym w miasteczku, w którym można by było utworzyć muzeum. Prezes GS i dyrektor TCK obiecali pomoc i zaangażowanie. Od tej pory często kontaktowałem się telefonicznie z TCK i urzędem miasta, lecz wiadomości były lakoniczne. Zaczął się nowy rok 2002 a pomyślnych wieści o zaadaptowaniu budynku młyna nie było. Prawdopodobnie pan prezes GS targował się z władzami miasta o odpłatne przekazaniem młyna, który kiedyś miasto oddało im w użytkowanie. Cóż pozostało uporczywie dopytywać się i czekać na rozwój wydarzeń. Trudno jest z odległości 70-ciu kilometrów cokolwiek wnieść do sprawy. Otóż na ciągłe moje monitowanie o zainteresowanie się budynkiem młyna, na lustrację obiektu udał się ówczesny zastępca burmistrza. Zastępca stwierdził, że obiekt wymaga remontu kapitalnego, a to ponosi za sobą ogromne koszty; i na tym się skończyło. Wiosną 2001 roku razem z Tadeuszem Kołudzkim zaproponowaliśmy utworzenie w mieście Towarzystwa Przyjaciół Trzcińska. Indywidualnie nic nie można zdziałać, ale jako organizacja możemy coś załatwić. Dołączyli do nas radny rady miejskiej Marcin Czesyk i pedagog szkolny Jarosław Płotkowski, Antoni Śliwiński – radny. Wspierają nas także byli i obecni mieszkańcy Trzcińska :min. Piotr Szukalski i inni. Po 2006 r. w ratuszu sprawa remontu młyna nabrała nowego biegu. Złożono wniosek o dofinansowanie remontu budynku a nawet zlecono opracowanie projektu. Ciągłe monity i naciski ze strony stowarzyszenia dawały pozytywne rezultaty. Pan burmistrz Zbigniew Kitlas dał zielone światło swoim urzędnikom w temacie „odbudowy starego młyna” wraz z adaptacją jego wnętrz do celów wystawienniczych i dydaktycznych. Całe przedsięwzięcie podciągnięto pod wspólny transgraniczny polsko-niemiecki projekt z wykorzystaniem potencjałów epoki lodowcowej dla geoturystyki, która miałaby zaistnieć w geoparku pod nazwą "Kraina Polodowcowa nad Odrą". Plan obejmuje zorganizowanie wystawy w budynku młyna, budowę alei spacerowej wokół obronnych murów i rekonstrukcję baszty w Trzcińsku-Zdroju, a po niemieckiej stronie remont spichlerza w Stolzenhagen, w którym powstaje hala wystawowa. Projekt ten, dzięki któremu w październiku 2011 roku rozpoczęto kapitalny remont budynku młyna zawdzięczamy także zastępcy burmistrza, panu Józefowi Szottowi, który dzięki swojemu zaangażowaniu doprowadził do realizacji przedsięwzięcia.\nI co dalej po zakończeniu remontu i oddaniu budynku do użytku?\nNajważniejsze, że uratowano przed samo zniszczeniem budynek starego młyna, co dalej? Zapewne władze miasta zgodnie z zapowiedzianymi planami wykorzystają cześć pomieszczeń na izbę pamięci, w której przedstawią obraz przeszłości miasta wykorzystując zabytkowe rekwizyty przechowywane do tej pory pośród mieszkańców miasteczka. Myślę, że poczesne miejsce pomiędzy tymi eksponatami znajdzie stara wiatrowa chorągiewka, która od roku 1798 wieńczyła iglicę wieży kościoła. Znajda tam się także nasze lokalne eksponaty, które tworzyć będą wystawy tematyczne.\nTo nie pierwszy obiekt, który z Twojej inicjatywy został uratowany. Warto przypomnieć czytelnikom, że jesteś również pomysłodawcą i inicjatorem remontu i odbudowy szczytu baszty „Prochowej” przy ulicy Alei Wolności, który zrealizowano w roku 2008.\nNo tak wyszło, ale bez zaangażowania wielu ludzi, których zainteresowałem tragicznym stanem baszty Prochowej a w szczególności jej szczytu, to nic by z tej sprawy nie wynikło. Ogromną pomoc przyniosła tu spontaniczność i zaangażowanie miłośników naszego miasteczka. Należeli do nich: Marcin Czesyk, który wówczas był radnym miejskim i pilotował gro spraw dotyczących podjęcia remontu, Roman Rusiecki, który wykonał bezpłatnie projekt odbudowy szczytu baszty, ludzie z Ochotniczej Straży Pożarnej z Trzcińska-Zdroju, którzy oczyścili szczyt z porostów i pomogli w opomiarowaniu budowli, przedstawiciele władz miasta, burmistrz Zbigniew Kitlas oraz przewodniczący rady miejskiej Anatol Śliwiński, którzy podjęli decyzje o dofinansowaniu remontu z kasy miejskiej, dołożył się również Zachodniopomorski Konserwator Zabytków w Szczecinie.


Piątki bez niego.\nTeż praca konkursowa. A właściwie to opowiadanie zostało okrojone przez moją polonistkę. Tak na prawdę jest dwa a może i nieco więcej razy dłuższe i z tą resztą nabiera mniej pospolity wymiar. ;) No cóż, w każdym razie zapraszam do czytania,a raczej zasmęcania.\n- Tak bardzo cię potrzebuję!- Wykrzyknęła rozpaczliwie, nie wiedząc, co innego mogłaby zrobić.\nJej podświadomość dawała jej pierwsze sygnały, że wszystko, co teraz robi jest bez sensu. Że on już podjął decyzję, której nie da się zmienić załosnym krzykiem. Nie chciała jednak dopuścić do siebie strasznej prawdy. Po raz pierwszy w życiu nie chciała wierzyć. Była zdesperowana i przerażona.. Tak bardzo pragnęła go zatrzymać.\n- Proszę.. błagam..- Załkała..- Zostań!\n- Nie chcę, nie kocham cię.- Odrzekł spokojnym, ale zdecydowanym tonem.\nNawet gdyby szeptał, niestety wszystko by usłyszała. Jego ostatnie słowa przebiły jej serce niczym sztylet, niczym nieznający litości kolec. Zaczęła spazmatycznie łapać krople deszczu zziębniętymi wargami. Światło latarni zamigotało tak, jakby chciało zgasnąć, a on ruszył przed siebie szybkim krokiem. Wydawało jej się, że każde zetknięcie jego stopy z brukiem było uderzeniem dzwonu.\nStała tam, na środku jezdni, prawie niczego nie widząc przez łzy uparcie wylewające się na jej blade policzki. Każdy centymetr oddalający ją od ukochanego bolał, kaleczył jej serce. Zdała sobie sprawę, że już nigdy go nie poskłada. Nie mogła zrobić niczego, by zatrzymać odchodzącego chłopaka. Nie mogła się nawet ruszyć, bo stopy odmówiły jej posłuszeństwa. W końcu jednak ruszyła w pogoń.\n- Proszę.. proszę, poczekaj! Nie zostawiaj mnie! Kocham cię, słyszysz?!\nPośliznęła się i upadła prosto w kałużę, rozszlochując się jeszcze bardziej. Pozostało jej już tylko przyglądanie się, jak mężczyzna jej życia znika z niego, nie mając się pojawić nigdy więcej.\n- Tak bardzo cię potrzebuję..- Szepnęła bezsensownie po raz kolejny.\nTo było jej ostatnie wspomnienie przed tym, jak oślepiło ją ostre światło reflektorów i przed tym, gdy usłyszała ostry odgłos hamowania.\nOkaleczył ją. To jego wina, to on tam wtedy był..\nSłyszała miliony tego typu głosów. A więc oni wiedzieli. Oni wszyscy wiedzieli. Chociaż może to były głosy tylko w jej głowie?\nNie wiedziała gdzie jest, co się jej stało i skąd się wziął ten potworny ból w lewej łydce. Wiedziała tylko, że już nigdy nie będzie tak samo.\nOtworzyła oczy. Przez chwilę widziała wszystko jakby przez mgłę, ale potem dostrzegła biel szpitalnego wnętrza.\n- Zabierzcie mnie stąd!!- Krzyknęła na całe gardło.\nNienawidziła szpitali. Ostatni raz leżała w nim po złamaniu kilku żeber. Różnica polegała na tym, że On wtedy przy niej był. Że trzymał ją za rękę i obiecywał, że wszystko będzie dobrze. Na to wspomnienie wylała pierwsze łzy po przebudzeniu.\n- Będziesz kuleć.. do końca życia. Bardzo mi przykro.\nNie potrafiła wydobyć z siebie ani słowa. Nagle cały dotychczasowy świat rozpadł się na kawałeczki, zwalił jej na głowę.\n- Leżałaś nieprzytomna przez dwa dni.\nPo chwili poczuła uścisk czyjejś dłoni i usłyszała oddalające się kroki.\n- Dasz radę, kochanie.\nSzkoda, że głos nie brzmiał zbyt pewnie. Szkoda, że to był głos mamy. I że On nie zjawił się w szpitalu. Ani w ogóle.\nPiątek. Wskazówka ściennego zegara przesunęła się na dziewiątkę. 21:00. Odruchowo narzuciła kurtkę na ramiona i pokuśtykała do hallu, będąc w dziwnym transie. W ciemnościach oparła się o ścianę i namacała wisiorek w kształcie serca, prezent, który dostała od Niego rok temu. Dokładnie za dwie minuty w kieszeni miał zawibrować telefon, a za pięć On miał już stać przed jej drzwiami. Jak zawsze wstrzymała oddech. Teraz słyszała tylko wydobywające się z radia babci dźwięki, które rozpoczynały wieczorną audycję samotnych serc. Popłynęła melancholijna melodia Katie Meluy, która wywołała ukłucie w sercu dziewczyny. Czas płynął i płynął, wtapiając się w kolejne utwory, jej nierównomierny oddech i matowy głos spikera.\nNa pewno znajdziecie swoją drugą połówkę. Wcześniej, czy później w waszym sercu zagości prawdziwa i niezwyciężona miłość. A teraz piosenka dla tych, którzy ją stracili. Trzymamy za was kciuki.\nGdyby parę miesięcy wcześniej ktoś powiedziałby jej, że dedykacja utworu, który właśnie się zaczynal będzie w pełni pasowac do jej sytuacji, wyśmiałaby mu się w twarz. Jednak stojąc tam, z wielkim bólem zdała sobie sprawę z tego, że na prawdę została sama. Że już nigdy nie utonie w jego ramionach. Tamtego wieczoru wylała wiele łez. To był pierwszy piątek bez niego.\n"To był pierwszy piątek bez niego.\nTeraz minął już rok, rana w moim sercu daje o sobie znać tylko czasami. I chcę na nowo pokochać życie.\nDziewczyna włożyła pamiętnik z powrotem do szuflady i westchnęła. Rok. Tyle czasu. A ona dalej kochała Olafa i była pewna, że nigdy nie przestanie. Jednocześnie wiedziała, że nic jej nie da wzdychanie do przeszłości. Postanowiła być silna. Pierwszy raz napełniała ją taka wola walki. Przy Olafie zawsze była niezdarą dającą się prowadzić i pozwalającą sobą kierować w trudnych momentach. Z resztą od kiedy pamiętała, inni myśleli za nią. Teraz zapragnęła wszystko zmienić.\nRozejrzała się wokół siebie. Ściany dalej były kremowe, nad łóżkiem wciąż wisiało ich wspólne zdjęcie, w rogu nadal tkwiła stara szafa.\nPora na zmiany. Definitywnie- pomyślała.\nTydzień później pokój wypełniała świeża czerwień ścian, nad łóżkiem nie było ani jednego zdjęcia z Olafem, szafa została wymieniona. Alicja pierwszy raz od dłuższego czasu czuła się szczęśliwa. Z powodu tak błahej rzeczy. Po raz pierwszy od roku otworzyła szeroko okno i włączyła ulubioną płytę, podkręcając głośność. I śpiewała. Śpiewała na całe gardło, smakując szczęścia, które było bliżej, niż myślała.\nGoodheart. 5/03/2009 17:43:12 [Powrót] Komentuj\nofkors, że coś całkiem przyjemnego. Ale krótkie - bardzo krótkie. Nie bardzo podobało mi się zaczynanie zdania od "że", ale uznajmy, że tak miało być xD\nCoś mi się widzi, że imię Olaf bardzo lubisz, hehehe. bardzo miło... pozdro!\nNibyja 5/03/2009 18:07:10\nadqw208.neoplus.adsl.tpnet.pl | brak www IP: 79.185.156.208