Andrew Bovell ‹Cyniczna chęć uczynienia świata bezpieczniejszym› – Esensja\n‹Bardzo poszukiwany człowiek›\nTytuł Bardzo poszukiwany człowiek\nTytuł oryginalny A Most Wanted Man\nData premiery 8 sierpnia 2014\nScenariusz Andrew Bovell\nObsada Rachel McAdams, Robin Wright, Philip Seymour Hoffman, Willem Dafoe, Daniel Brühl, Martin Wuttke, Nina Hoss, Grigorij Dobrygin\nMuzyka Herbert Grönemeyer\nMichał Hernes: W pańskim dramacie, zatytułowanym „When the Rain Stops Falling”, z nieba nagle spada ryba. Bohater tej historii, stykając się z tak zaskakującym i absurdalnym wydarzeniem, dochodzi do wniosku, że być może teraz łatwiej będzie mu zrozumieć swoją przeszłość.\nAndrew Bovell: Jej zrozumienie jest niemożliwe, analogicznie jak nie można zrozumieć, dlaczego ryba nagle spadła z nieba. Być może odnajdziesz wyjaśnienie, ale pod warunkiem, że zagłębisz się w jego poszukiwania.\nAustralia skrywa w sobie wiele tajemnic i ran z przeszłości.\nŻeby zrozumieć, kim jesteśmy, musimy zrozumieć, kim byli nasi przodkowie. W Australii przez wiele lat dyskomfort sprawiało nam patrzenie wstecz, w minione, pełne przemocy, lata. Chodzi przykładowo o przejmowanie cudzej ziemi. Australia jest bardzo bogatym krajem, ale wiąże się to z niechlubnymi kartami historii. Wstydziliśmy się tego. Z biegiem lat staliśmy się bardziej wyrafinowanym społeczeństwem, gotowym na zmierzenie się z demonami z naszej przeszłości i by wyciągnąć z nich cenną lekcję.\nNie zmienia to faktu, że konfliktów nie brakuje także we współczesnych nam czasach. Wielkim problemem jest australijska nietolerancja względem muzułmańskich obywateli. Nie witamy ich ciepło i nie opiekujemy się nimi najlepiej, jak powinniśmy. Dodatkowo jestem bardzo zaniepokojony aktualnymi wydarzeniami na irackiej ziemi. Niepokoi mnie, że Australia wspiera Amerykanów i przyłączyła się do międzynarodowych nalotów na Irak. Niepokoi mnie eskalacja tego konfliktu i to, że akty humanitarne zamieniają się w militarne. Nie popieram wojny.\nPolacy są z kolei zaniepokojeni sytuacją na Ukrainie i polityką prowadzoną przez Rosję.\nMówiąc szczerze, mało orientuję się w szczegółach, w historii i kulturze tych krajów. Putin wygląda na kogoś, kto sprawia wiele problemów, a przynajmniej taką narrację przedstawiają nam zachodnie media.\nW „When the Rain Stops Falling” opisał pan przyszłość, żeby tak naprawdę mówić o przeszłości.\nZależało nam, żeby, umieszczając akcję dramatu w przyszłości, opowiedzieć o decyzjach, które podejmujemy współcześnie, bo odbiją się na przyszłych pokoleniach. Dotyczy to przede wszystkim zmian klimatu. Jeśli nie przygotujemy się do rozwiązania przyszłych problemów, pozostawimy je naszym potomkom. Mam dzieci i moim obowiązkiem jest spróbować coś z tym zrobić.\nObawia się pan, że w przyszłości ziszczą się najbardziej przerażające scenariusze?\nWierzę w zdolność istot ludzkich do stawienia czoła tym problemom i znalezienia właściwego rozwiązania. Najbardziej martwię się o środowisko, choć nie jest tak, że dzień w dzień rozmyślam nad tym, że czeka nas marna przyszłość. Wierzę, że będzie inaczej.\nWe wskazówkach dotyczących tego, jak się powinno pisać, zaapelował pan, żeby być odważnym, eksperymentować i próbować zmienić świat. Naprawdę wierzy pan, że jest to możliwe?\nTym przemówieniem chciałem zainspirować moich kolegów do politycznego myślenia, do tego, by pamiętali, że wszystko, co robimy i piszemy zostawia za sobą polityczny kontekst. Odnoszę wrażenie, że dramaturdzy, bardziej niż zwykli artyści, są kronikarzami naszych czasów. Kiedy więc się je odzwierciedla, należy kłaść nacisk na polityczną świadomość pisanych przez nas dramatów.\nHarold Pinter zauważył, że prawda w dramacie, a także w publicznym i politycznym dyskursie, to dwie osobne sprawy.\nWydaje mi się, że chodziło mu o to, że w swoich dramatach nie musimy być polemiczni, dydaktyczni i oczywiści, jeżeli chodzi o nasze przekonania. Musisz pozwolić widowni zagłębić się w daną historię, by każdy z widzów znalazł w niej jakieś znaczenie. Jeżeli zaś chodzi o polityczną debatę, Pinter przekonywał, że w publicznych przemówieniach musimy być bardzo przezroczyści i energiczni. W pełni się z nim zgadzam. To zagrożenie dla dramaturgów, gdy są zbyt oczywiste politycznie.\nArthur Miller powiedział, że nie potrafi sobie wyobrazić teatru godnego współczesnych mu czasów, który nie stawiałby sobie za zadanie zmienienia świata.\nNie sądzę, żeby teatr był w stanie zmienić świat. Być może myślałem tak, kiedy byłem młodym pisarzem. Jesteśmy tylko gawędziarzami. Możemy jedynie opowiadać historie, które racjonalizują świat. Uważam, że zmianami można złożyć hołd procesowi zrozumienia. Nie wierzę już jednak w rewolucyjną moc teatru. Przynajmniej nie w Australii i w Ameryce.\nSugeruje pan, że przeszłości teatr ją miał?\nArthur Miller tworzył niezwykłe dzieła. Nie wiem, czy zmieniły Amerykę, ale dramat „Polowanie na czarownice” nadał nazwę politycznym prześladowaniom, które miały wówczas miejsce. Miller z wielkim współczuciem pisał o wielkich ideach. Choć nie sądzę, by teatr sam z siebie kiedykolwiek coś zmienił, to jednocześnie uważam, że wciąż musimy opowiadać historie.\nPodobne aspiracje miały zapewne „Anioły w Ameryce” Tony’ego Kushnera.\nTo przepiękny dramat, ale jest raczej kroniką czasów. W epoce AIDS bardzo trudno było mówić na ten temat, jednak Kushner odważył się to zrobić.\nPan zaś napisał scenariusz niezrealizowanego filmu na podstawie „Widoku z mostu” Arthura Millera.\nZainteresowało mnie życie ludzi pracujących w dokach. To przede wszystkim historia o imigrantach w Ameryce; o włoskiej społeczności na Brooklynie i o tym, że pomagają nowym nielegalnym przybyszom. Podobne wydarzenia mają miejsce teraz. Jest takie wspaniałe greckie słowo – filoksenia, jak witasz obcych? Jego przeciwieństwem jest ksenofobia, lęk przed obcymi. Tymczasem „Widok z mostu” to bardzo mroczna opowieść o klasie pracującej. Zainteresował mnie też wątek małżeństwa Eddie’go. Relacje między bohaterami i ich rodzinami wpisywały się w ducha tamtych czasów.\nWażny jest dla pana także Harold Pinter.\nW pisaniu był wspaniałym technikiem, tworzył cudowne dialogi. Wiele nauczyłem się od niego o podtekstach i kunszcie dramatopisarstwa; o tym, jak wywołać napięcie. Był kolejnym przykładem bardzo politycznego pisarza.\nSkąd wzięła się u pana potrzeba pisania dramatów?\nDo teatru poszedłem po raz pierwszy, gdy miałem dwadzieścia lat. Teatr wydawał mi się bardzo żywy i ważny. Zacząłem czytać mnóstwo dramatów, a rok później dostałem się do szkoły dramatu i napisałem swój pierwszy tekst dramaturgiczny. Jak widać, teatr odkryłem dość późno. To wydarzenie pokryło się z okresem w moim życiu, kiedy zacząłem sobie zadawać wielkie i poważne pytania. Mniej interesowało mnie kino. Teatr był wówczas bardziej dostępny. Mogłeś napisać dramat i wystawić go wspólnie ze znajomymi. Nie potrzebowałeś zbyt wielu pieniędzy i zbyt wiele czasu.\nJaki był pierwszy obejrzany przez pana spektakl teatralny?\n„Polowanie na czarownice”. Takie dramaty wciąż są potrzebne. W latach dziewięćdziesiątych udowodniły to „Anioły w Ameryce”. Wciąż czekamy na dramat, który uchwyci sedno naszych czasów. Magia wielkich sztuk polega na tym, że są ponadczasowe i uniwersalne. Uważam, że wciąż jest zapotrzebowanie na wielkie i istotne sztuki teatralne. Tak samo jak zresztą na wszystkie inne.\nCo zainteresowało pana w książce „Bardzo poszukiwany człowiek”, na podstawie której napisał pan scenariusz filmu Antona Corbijna?\nTo złożona i bardzo prawdziwa odpowiedź na psychozę, która ma miejsce po jedenastym września. Ucieszyło mnie, że będziemy mieli okazję zrealizować ten film z europejską wrażliwością, a nie po amerykańsku. Odczuwałem współczucie względem postaci Issy Karpowa z Czeczenii. Odnoszę wrażenie, że po jedenastym września utraciliśmy zdolność do rozpoznawania niewinności. Jesteśmy zbyt podejrzliwi. Staliśmy się twardzi jak kamienie. Pomyślałem sobie, że ta historia świetnie się w to wpisuje. W filmie skoncentrowaliśmy się na postaci Bachmanna, podczas gdy głównym bohaterem książki jest prawdopodobnie bankier, Tommy Brue. Kiedy napisałem scenariusz, więcej miejsca zajmowały w nim relacje między adwokatem, Annabele a Issą Karpowem. Ostatecznie film zdominował Philip Seymour Hoffman. W trakcie montażu historia zaczęła się coraz bardziej koncentrować na jego postaci. Wprowadzając wątek miłosny, starałem się ocieplić tę opowieść. Ciepło Annabele miało stanowić przeciwwagę dla pełnego zimna Bachmanna.\nWierzy pan w wypowiadane przez niego słowa o pragnieniu uczynienia świata bezpieczniejszym?\nWydaje mi się, że był trochę cyniczny, kiedy mówił, że jest to jego motywacją.\nPrzejdźmy więc do meandrów uczuć. Pochylił się pan nad nimi w dramacie „After Dinner”.\nMałżeństwo to umowa między kobietą a mężczyzną, w której ważną rolę odgrywają emocje, jakimi się kierują. Te historie biorą się z moich obserwacji. Interesuję mnie małżeństwo- negocjacje między mężczyzną a kobietą; to, jak się w sobie zakochują i odkochują. Skupiłem się na tym w scenariuszu filmu „Lantana”, powstałym na podstawie mojego dramatu „Językami mówić będą”. „After Dinner” jest z kolei przepełnione czarnym humorem.\n„Scenes from Separation” napisał pan wspólnie z pisarką.\nTo dramat o separacji, o której opowiedziałem z punktu widzenia męża, a Hannie Rayson- z perspektywy żony. Czytelnik otrzymał więc dwa bardzo różne spojrzenia na tematykę płci.\nCzemu pan nie przyjął punktu widzenia kobiety, a Rayson- mężczyzny?\nRozważaliśmy to, ale pracowaliśmy nad tym tekstem dawno temu i nie potrafię sobie przypomnieć, dlaczego podjęliśmy taką, a nie inną decyzję. Obydwoje bardzo chcieliśmy przemówić, posiłkując się własnymi przeżyciami i subiektywnymi spojrzeniami na nasze płci.\nW filmie „Lantana”, do którego napisał pan scenariusz na podstawie swojego dramatu, widać inspiracje filmami Roberta Altmana.\nObejrzałem „Nashville” i odleciałem. To ogromna historia o wielu ludziach, tymczasem filmy przeważnie koncentrują się na jednej postaci i jednej historii. Nigdy mnie to nie satysfakcjonowało. Podziwiałem natomiast, jak Altman radzi sobie z wielowątkowymi opowieściami. Podoba mi się struktura i rola przypadku w filmach takich jak „Na skróty”. Faktycznie inspirowałem się tym przy tworzeniu „Lantany”, ale teraz zajmuję się pisaniem zupełnie innych historii.\nW pierwowzorze tego filmu, dramacie „Językami będą mówić”, który przeniósł na deski teatru między innymi Krzysztof Warlikowski i Agnieszka Olsten, czwórka aktorów gra dziewięć postaci.\nTo była decyzja o charakterze ekonomicznym. Znacznie trudniej jest zatrudnić dziewięciu aktorów. Pomyślałem więc sobie, że skoro mogę zatrudnić tylko czworo z nich, chcę zobaczyć ich transformacje i odgrywanie różnych ról.\nMało tego, uważa pan, że tylko na scenie mogą się ze sobą spotkać przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.\nW „When the Rain Stops Falling” elementy narracyjne z przeszłości, teraźniejszości i przyszłości pojawiają się na scenie w tym samym czasie. Pokazuje to, jak przeszłość koegzystuje z teraźniejszością. Ma to miejsce w sposób, jaki jest niemożliwy do osiągnięcia w filmach. Właśnie na tym polega wyjątkowość teatru.\nAndrew Bovell: australijski dramaturg i scenarzysta, autor scenariuszy do „Bardzo poszukiwanego człowieka” Antona Corbijna, „Roztańczonego buntownika” Baza Luhrmanna i „Lantany”. Ten ostatni film, z Geoffreyem Rushem w roli głównej, powstał na podstawie dramatu „Speaking in Tongues” Bovella, który na polski przetłumaczył Jacek Poniedziałek jako „Językami mówić będą”. Jedną z jego scenicznych wersji wyreżyserował Krzysztof Warlikowski, inną- jako „Nie do pary” - wystawiła we wrocławskim Teatrze Współczesnym Agnieszka Olsten.\n„The Cartoonists: Foot Soldiers of Democracy” to dokument poświęcony dwunastce rysowników zajmujących się satyrą polityczną. Na pomysł nakręcenia filmu wpadł znany francuski reżyser Radu Mihăileanu, autor nieźle przyjętego „Koncertu” i publikujący w „Le Monde” Jean Plantureux, znany jako Plantu. Wraz ze Stephanie Valloatto, która ostatecznie zasiadła w krześle reżysera, wspólnie zjeździli pół świata, by opowiedzieć o tym, jak sytuacja polityczna i społeczna wpływa na rysunki satyryczne i jaką (...)\nKulka w serce


Pigułka na wszystko - Scyntygrafia kości, tarczycy, medycyna nuklearna Kraków\nHome » Zdrowie » Pigułka na wszystko\nW aptekach półki uginają się od lekarstw, możemy tam znaleźć wszystko od tabletek na zwiększenie odporności po wspomagające rzucenie nałogu. Kiedy nas coś boli nie wahamy się zbyt długo i sięgamy po lekarstwo. Brak umiaru w przyjmowaniu chemicznych specyfików prowadzi do uzależnienia. Niektóre lekarstwa nie powinny być ze sobą łączone, ponieważ jak wykryto mogą nastąpić niepożądane reakcje organizmu, lecz czytanie ulotek to nie jest nasza mocna strona.\nZazwyczaj przyjmujemy dawkę zaleconą przez lekarza, który jednak może nie być poinformowany o niektórych naszych dolegliwościach czy też wszystkich przyjmowanych lekach. Lekarstwa są po to, aby je stosować, lecz róbmy to z rozsądkiem, ponieważ organizm także uodparnia się na ich właściwości i często zażywany lek może nie być już tak skuteczny i zaczniemy sięgać po coraz to mocniejsze specyfiki. Lekarz czy też farmaceuta powinien nam odpowiednio doradzić w kwestii wybory odpowiedniego lekarstwa dostosowanego do naszych dolegliwości i przyjmowanych leków.


Dobry rok Grupy Mediatel - TELEPOLIS.PL\nWiadomości Dobry rok Grupy Mediatel\nDobry rok Grupy Mediatel\nLuiN 29 Kwietnia 2009 23:01\nMediatel, operator telekomunikacyjny notowany na GPW, odnotował w 2008 roku rekordowe wyniki. Wzrost przychodów przekroczył 200%. Spółka liczy na umocnienie obecnej pozycji i dalszy, zrównoważony wzrost przychodów.\nPorównując wyniki do roku 2007 spółka uzyskała ponad 230 % dynamikę wzrostu przychodów z poziomu 53 mln zł w roku 2007 do ponad 176 mln zł w roku ubiegłym. EBITDA wzrosła z -4,7 mln zł do ponad 17,6 mln zł, a zysk netto z -4,6 mln zł do ponad 8,6 mln zł. Kapitalizacja spółki wzrosła z 34 mln zł na początku 2008 roku do przeszło 100 mln zł na koniec roku.\nSpółka zakłada, iż w 2009 roku osiągnie wyniki na poziomie 195 mln zł sprzedaży i 22,5 mln zł zysku na poziomie EBITDA.\nMediatel Group oferuje kompleksowe, zintegrowane usługi telekomunikacyjne kierowane w zadedykowany sposób do poszczególnych grup docelowych. Pod marką Mediatel World oferowane są telekomunikacyjne usługi hurtowe dla krajowych i międzynarodowych operatorów telekomunikacyjnych. Pod Marką Mediatel 4B oferowane są usługi telekomunikacyjne dla klientów biznesowych. Marki Telepin i Telepin Mobi dedykowane są niszom etnicznym jako tania alternatywa połączeń międzynarodowych.


Sprzedam mieszkanie: Sopot, 110 m2, 950000 PLN, 5 pokoi - Archiwum Domiporta.pl\n950 000 PLN 8 676 zł/m2\nOKOLICA: Doskonała lokalizacja jest atutem tej nieruchomości. W okolicy domy jednorodzinne i zabudowa wielorodzinna. Cicha i spokojna ulica jednokierunkowa, a jednocześnie wszystkie niezbędne punkty usługowo-handlowe w zasięgu krótkiego spaceru: apteki, poczta, punkty gastronomiczne, kościół, przychodnia, jak również Lidl – 650 m, czy Biedronka – 450 m. Do terenów rekreacyjnych Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego – 300 m, do Aquaparku – 1000 m, a sopocka plaża w zakresie spaceru – 1500 m. Ponadto miejsce jest znakomicie skomunikowane z całym Trójmiastem – SKM 500 m, przystanek autobusowy – 50 m. Sopocką Aleją Niepodległości dostaniem się do Gdańska, Gdyni lub poprzez Sopocką do Obwodnicy Trójmiasta. BUDYNEK: mieszkanie wydzielone jako odrębna i niezależna część domu jednorodzinnego, oddane do użytkowania w 1994 r. Do budowy użyto cegły dziurawki i pustaków ceramicznych, a na dachu ułożono papę i blachodachówkę; okna plastikowe. Posesja, na której znajduje się nieruchomość, jest ogrodzona, a otaczający dom ogród (do wspólnego korzystania) ładnie zagospodarowany i utrzymany w bardzo dobrej kondycji. Udział właściciela lokalu w prawie własności działki (1027 m2) wynosi 24/100. Na terenie posesji jest możliwość parkowania samochodów, jak również wzdłuż ulicy są ogólnodostępne miejsca postojowe. DOSKONAŁE NA INWESTYCJĘ I DO ZAMIESZKANIA mieszkanie stanowiące 1/3 domu o powierzchni użytkowej 109,50 m2 składa się z następujących pomieszczeń: Parter - przedsionek / wiatrołap o powierzchni 7,80 m² (jest możliwość wyłączenia niezależnego WC) I Piętro o powierzchni 48,30 m² - kuchnia - 9,80 m² - pokój - 35 m² z balkonem - komunikacja II Piętro o powierzchni 53,40 m² - dwa pokoje (9,60 + 8,50 m²) - łazienka (15 m²) - garderoba (1,40 m²) - dodatkowo pokój na antresoli (14,40 m²) - komunikacja Ponadto na strychu - pokój o powierzchni podłogi: 21 m² - nie wliczony do powierzchni mieszkania. Standard wykończenia: okna PCV (większość wymienione po 2010 r.), piec gazowy z zasobnikiem (2012 r.), woda miejska - niezależne liczniki. Opłaty: - gaz w lecie około 200 zł/m-c, zimą 800 zł/m-c - woda wg zużycia - energia - wywóz śmieci - podatek od nieruchomości Mieszkanie bardzo czyste, zadbane, gotowe do wprowadzenia. Jest możliwość kupienia i połączenia mieszkania z częścią domu / mieszkaniem o łącznej powierzchni z piwnicą i garażem 202,47 m2. Termin wydania: do uzgodnienia. ZAPRASZAM NA PREZENTACJĘ! Właściciel oferty: Anna Terech Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB


Idiota kupuje bułki w sklepie - wiocha.pl absurd 1613283\nIdiota kupuje bułki w sklepie\nTacy ludzie powinni dostawać bana na zakupy w sklepach samoobsługowych.\nk00z 20-02-25, 01:40 Zgłoś\nDodano: 2020-02-25, 01:40:24 przez: k00z\nJeśli nie umyje rąk to wszystko co weźmie do ręki bedzie mu śmierdziało gównem.\nTo nie była ta bułka\nU nas wszystkiego babcie tak robią. Zanim kupią jedną bułkę to wszystkie muszą obmacać tak jakby była jakaś różnica pomiędzy nimi.\nTępota umysłowa aż po oczach bije blaskiem z tego ryja, ani chybi wyborca dobrej zmiany.\nTępota też, ale dużą role tu odgrywa wychowanie przez rodziców...\nOdrzucił inną, niż potem wżął...\nAleż dramat he za dzieciaka brało się gryzą były od kumpla w szkole i nikt nie płakał debilizm dzisiejszy\ni patrz co z ciebie wyrosło\nCHODOR- no jasne,po co ta spina. Za dzieciaka też mazało się patykiem w gownie i potem tym kijkiem goniło się kumpli, który nie był wystarczająco szybki w biegach lub się zagapił to miał pysk umazany a reszta stała i kładli się ze śmiechu na ziemi.Wpadaj do mnie na podwórko jak chcesz,ja gonie a ty uciekasz,będzię fajnie,kumple znów się ucieszą.\nrichardo12345 Dobrze zjeb...ne miałeś dzieciństwo. Ja różne rzeczy robiłem za gówniarza ale nigdy mi nie wpadło do głowy żeby kumplowi z podwórka wsadzać kij ujeb....ny gównem do buzi.


Actualités – Association Polonaise de Genève\nMamy szczegolna przyjemnosci potwierdzic i zaprosic 11.06.2017 (NIEDZIELA) o godz.18.00 na spotkanie z red. Wojciechem Sumlińskim, z zawodu dziennikarzem śledczym, z wyksztalcenia psychologiem.\nWojciech Sumliński (ur. 15 kwietnia 1969 w Warszawie), z pochodzenia – Warszawiak z Zoliborza, z wyboru – Podlasiak, Bialczanin.\nJest autorem wielu reportaży śledczych w TVP. Zajmował się m.in. działalnością komunistycznej bezpieki oraz Wojskowych Służb Informacyjnych. Pracował w „Życiu”, „Gazecie Polskiej”, ”Życiu Warszawy” i „Wprost”. W roku 2006 byl nominowany do nagrody „Press” w kategorii dziennikarstwa śledczego, za materiał opublikowany w tygodniku “Wprost” (wraz z Przemysławem Wojciechowskim), o powiązaniach polityków, służb specjalnych i przestępczości zorganizowanej.\n13 maja 2008r. do mieszkania W.Sumlińskiego pod zarzutem ujawnienia Aneksu do Raportu Komisji Weryfikacyjnej WSI spółce Agora, (wydawcy “Gazety Wyborczej”), weszli funkcjonariusze ABW. Zarzut ten wkrótce został wycofany i zastąpiony innym.\nTrzy miesiące wcześniej prokuratura postawiła mu zarzuty związane z oferowaniem oficerowi WSI pozytywnej weryfikacji za pieniądze, jednak Sąd I instancji nie zgodził się na aresztowanie dziennikarza. Prokuratorzy, którzy zapoczątkowali sprawę, zostali od niej odsunięci wyrokiem Sądu z 10 marca 2010 r. w zwiazku z postępowaniem niezgodnym z wymogami prawa, a następnie pozbawieni immunitetów prokuratorskich.\nWojciech Sumlinski jest autorem wielu książek m.in. “Kto naprawdę go zabił?” (2005), “Teresa, Trawa, Robot. Największa operacja komunistycznych służb specjalnych” (2009), “Z mocy bezprawia” (2011), “ Z mocy nadziei” (2014), “Lobotomia 3.0” (2014), “Niebezpieczne związki Bronisława Komorowskiego” (2015), “Czego nie powie Masa o polskiej mafii” (2015), “Pogorzelisko” (2016), “Oficer” (2016) a ostatnio “Niebezpieczne związki Andrzeja Leppera” (2016). (za Wikipedia).\nZapraszamy do Maison de Quartier Plainpalais, Rue de la Tour 1. Wstęp wolny. Będzie możliwość kupienia książek naszego Gościa. Dobrowolna zbiórka do koszyczka.\nPo prelekcji zapraszamy na lampkę wina. Życzymy udanego spotkania! Zarząd SPG\nUprzejmie zachecamy do wplaty skladki czlonkowskiej SPG na 2017r. Ponizej podajemy stawki i numer konta pocztowego SPG:\nosoby indywidualne 50chf;\nemeryci, AVS, studenci 30chf;\nrodziny 80 chf;\noraz firmy 100chf .\nAPG: Case postale 1126, CH-1211 Geneve 1


To, jak wygląda nasz makijaż oczu, w dużej mierze zależy od pędzli, których używamy w celu jego wyczarowania. Niestety, nie każda z nas wie, do czego służą poszczególne akcesoria. Przedstawiamy pędzle do makijażu oczu wraz z krótkim opisem ich zastosowania.\nMały, płaski pędzelek syntetyczny\nTo idealne akcesorium do nałożenia i równomiernego rozprowadzenia bazy pod cienie na powiece ruchomej. Niestety, wiele z nas rezygnuje z tego pędzelka, bo przecież primer można zaaplikować palcem. Owszem, jest to możliwe, ale wówczas resztki kosmetyku pozostaną pod naszymi paznokciami, a to nie jest ani estetyczne, ani higieniczne. Za mały, płaski pędzelek syntetyczny nie warto przepłacać, możesz kupić nawet taki za 5 zł.\nWiększy, płaski pędzelek\nSłuży do nakładania cienia bazowego na całą powierzchnię powieki ruchomej. To must have, nie możesz z niego zrezygnować, kompletując swoją kosmetyczkę. Aplikacja cienia bazowego nie musi być precyzyjna, dlatego większy pędzelek znacznie ułatwi nam pracę,.\nPuchaty pędzelek do rozcierania\nDobry pędzelek do rozcierania jest wykonany z elastycznego włosia, które ugina się pod wpływem nacisku i pracuje nawet przy delikatnych ruchach. Najlepsze do rozcierania są puchate pędzle, które są lekko rozcapierzone. To właśnie one przy niedoświadczonej ręce pozwalają uzyskać najładniejszą chmurkę koloru.\nMalutki pędzelek kuleczkowy\nTo pędzel potrzebny nam do nałożenia rozświetlającego cienia w wewnętrznym kąciku oka oraz do aplikacji cieni wzdłuż dolnej linii rzęs. Malutki pędzelek kuleczkowy jest bardzo precyzyjny, dlatego warto mieć go w swojej kosmetyczce. Wbrew pozorom nie jest specjalnie drogi.\nTAGI: makijaż oczu pędzle do blendowania pędzle do makijażu pędzle do makijażu oczu pędzle do oczu pędzle do rozcierania\n« Obalamy mity modowe\nJaką bluzkę założyć pod żakiet? Zasady doboru kolorów i materiałów »


Powództwa konkurencyjne - omówienie - Notatek.pl\nPOZASĄDOWA OCHRONA ROSZCZEŃ PRYWATNYCH\nPOMOC WŁASNA - realizowana była siłami zainteresowanej jednostki lub grupy społecznej. Miała 2 postacie:\na)) Pomoc własna o charakterze zaczepnym (ofensywna) - zmierza do zmiany istniejącego stanu rzeczy, tzw. samopomoc. Była legalna do czasu Digestów w których stwierdzono: ochrona prawa należy do władzy, a nie poszczególnych osób, bo prez prywatne działanie powstaje tylko „okazja do większego zamieszania”\nb)) Pomoc własna o charakterze obronnym (defensywna) - przejawem jej była tzw. obrona konieczna; wolno ją stosować dla ochrony a nie dla zemsty. Siła, której można ją przeciwstawić musi być poważna, bezpośrednia i bezprawna.\nPOLUBOWNE ROZWIĄZYWANIE SPORÓW - nieformalne porozumienie (kompromis) rozstrzygane przez osobę arbitra. Kompromis umożliwiał szybkie i łagodne rozwiązanie sporu ludziom dobrej woli. POWÓDZTWA KONKURUJĄCE: gdy zainteresowani stawali wobec nadmiaru możliwych powództw\n--- Eliminacja powództw konkurujących - jeżeli przedmiot sporu był identyczny a cel powództw konkurujących jednakowy to dopuszczalna była jedna actio z wyłączeniem dalszych.\n--- Kumulacja powództw konkurencyjnych - przy różnorodnych powództwach i przy jednakowych o charakterze karnym zasadą była kumulacja. Chodziło o wzmożona represję przeciw bezprawiom.\n----APUD IUDICEM ----Postępowanie przed sędzią musiało zakończyć się z upływem pewnego okresu od momentu zawiązania sporu. Zadaniem sędziego było ustalenie stanu faktycznego na podstawie dostarczonych przez strony dowodów i wydanie na jej podstawie wyroku stosownie do treści formułki. Do sędziego należała decyzja, na którą ze stron nałożyć onus probandi. Najbardziej popularnym dowodem byli świadkowie. Dowodem był także biegły a nawet dokument. Wyrok był prawomocny od chwili ogłoszenia.\nGRANICE WŁADZY SĘDZIEGO:\n--- upoważnienie w condemnatio - zamykało się na alternatywie zasądzenia lub uwolnienia powoda; przy powództwach o przedmiocie nie określonym z góry oszacowanie należności należało do sędziego, ale pretor ograniczał jego swobodę przez zakreślenie górnej granicy.\n--- iudica stricti iuris - w powództwach ścisłego prawa sędzia mógł tylko zasądzić pozwanego w całości albo uwolnić go w całości choćby nie było to zgodne z wymogami słuszności czy z jego własnym przekonaniem\n--- pluris pettitio - w przypadku „nadmiernego żądania” (re - co do rzeczy; tempore - czasu; causa - przyczyny prawa; loco - miejsca) sędzia nie mógł zredukować po prostu żądań powoda, ale musiał uwolnić pozwanego i to ze skutkiem definitywnym.\n--- iudica bonae fidei - w powództwach opartych na „dobrej wierze” sędzia mógł albo uwolnić pozwanego, albo zasądzić go na to „cokolwiek będzie się należało na podstawie dobrej wiary” wg uczciwości. Sędzia mógł przyjmować że zaistniał podstęp.\n… o wprowadzeniu wierzyciela w posiadanie majątku dłużnika (MISSIO IN BONA). Towarzyszyło jej publiczne ogłoszenie egzekucji. Miała ona charakter uniwersalny gdyż miała doprowadzić do równomiernego zaspokojenia wszystkich wierzycieli. Żeby dłużnik zapłacił dług pozostawiono mu ściśle wyznaczony czas po którym na dłużnika spadała infamia, tzn stawał się bankrutem. Następowała sprzedaż całego majątku dłużnika…\nPojęcie i rodzaje powództw - wykład


Przepisy na naturalne kosmetyki do makijażu - Wizaz.pl\nPrzepisy na naturalne kosmetyki do makijażu\n2010-03-05, 13:39 #1\nChciałabym założyć zbiór wszystkich przepisów na kosmetyki DO MAKIJAŻU\nDzielmy się przepisami!\nOszczędniej, nieraz bezpieczniej ( szczególnie dla mnie, alergiczki i strasznego wrażliwca )\nSzukałam w wyszukiwarce i owszem, jest kilka podobnych postów, ale porozrzucanych, brak jednego zbiorowego\n1.Antybakteryjny ( idealny dla osób z trądzikiem)\nMieszamy w stosunku 1:1.\nMieszamy w stosunku 1:1 lub 1:2.\n3. Do twarzy i ciała\n50 g glinki kalinowej\n6 kropli olejku mandarynkowego i lawendowego\nWymieszaj. Najlepiej, by stał ok. 2 dni, zanim będzie używany.\nNależy roztopić wosk pszczeli, zdjąć z ognia i dodać olejki. Następnie dodać odrobinę soku z buraków dla uzyskania pożądanego koloru. Błyszczyk do ust przechowywać w słoiku. Można dodać kilka kropel ulubionego olejku eterycznego (np. pomarańczowego) dla uzyskania pięknego zapachu. Warto przełożyć część błyszczyka do mniejszego słoiczka (np. po innym błyszczyku). Kosmetyk dzięki zawartości wosku pszczelego ma działanie pielęgnacyjne.\n*1/4 filiżanki oleju roślinnego lub oliwy z oliwek\n*7 g wosku pszczelego drobno posiekanego lub startego (sklep ze zdr. żywnością)\n*4-5kropli aromatycznego olejku (zapach zależy od twojej fantazji, ale niemoże być to olejek zapachowy do świec - musi nadawać się do jedzenia!)\n*1/8 łyżeczki do herbaty gliceryny (niekoniecznie)\nkawałek pomadki do ust (żeby zabarwić błyszczyk na ładny kolor)\n*drobno sproszkowany błyszczyk spożywczy (jeśli chcesz uzyskać "błyszczący" efekt)\nJeśli chcesz uzyskać miękki błyszczyk lub twardszy balsam zanurz łyżeczkę w masie i włóż do zamrażalnika na minutkę.Następnie sprawdź konsystencję schłodzonej "bazy". Jeśli jest za twarda, dodaj trochę oleju i gotuj ponownie. Jeśli za miękki dodaj malutki kawałeczek wosku i gotuj.\n(uważaj,masa jest gorąca!) potrzebujesz rzecz jasna pojemniczków. Najlepsze będą takie małe po pudrowych pastylkach. Wlewasz "masę" w pudełeczko,ale nie po same brzegi. Tyle masy wystarczy na ok. 6 pojemniczków.\nZastygnięcie mieszaniny trwa ok. 30 minut. Nie dotykaj jej w tym czasie, pozwól, by błyszczyk wyglądał "profesjonalnie" czyli był gładki.\nBłyszczyk spożywczy nie jest konieczny\nBuraki czerwone w proszku\nPomadka jest prosta do przyrządzenia. Wystarczy połączyć 1 łyżeczkę gliceryny z 1 łyżeczką proszku z buraków. Wymieszać tak, by powstała jednolita masa. Następnie dodać 1/2 łyżeczki witaminy E (np. wycisniętej z kapsułek) lub oliwy z oliwek. Szminka może być aplikowana za pomocą palca lub pędzelka. Przechowywać w małych szklanych lub plastikowych pojemnikach w lodówce.\nDzielcie się innymi przepisami Z internetu, z książek, od babć- wszystkie mile widziane!\n2010-03-05, 14:03 #2\nDot.: Przepisy na naturalne kosmetyki do makijażu\nciekawa jestem jak na żywo wygląda błyszczyk z buraków. Ja znam przepis w którym barwnikiem ma być sok żurawinowy. Ciekawe czym uzyskać bardziej naturalny kolorek\n2010-03-05, 14:07 #3\nDaj ten przepis Ja zrobiła sobie z tym z buraków i naprawdę wyszedł fajnie ładny kolor, delikatnie różowy.Ale malutko dałam tych buraków, więc może dlatego\n2010-03-05, 14:21 #4\nw moich zbiorach nie mogę znaleźć ale to jest ten wklejony na forum menopauza.pl; pamiętam to "10 żurawin"\nOwoce umyć i rozgnieść widelcem na miazgę w miseczce. Wymieszać z miodem i olejkiem migdałowym i podgrzewać, aż do zagotowania, przez dwie minuty w kuchence mikrofalowej. Wyjąć naczynie z kuchenki i odstawić na kilka minut, następnie przecedzić mieszaninę przez gęste sito, by usunąć pozostałości owoców. Ponownie zamieszać i pozostawić do ostygnięcia. Zimną mieszaninę przełożyć łyżeczką do czystego pojemniczka i używać do ust, rozprowadzając niewielką ilość błyszczyku na powierzchni warg.\nJak takie pudry prezentują się na twarzy?\n2010-03-06, 15:52 #6\nciekawa jestem tych pudrów.\n2010-03-06, 16:51 #7\nJa zrobiłam tylko jeden z tych pudrów, ale będę próbować wszystkie\nZrobiłam ten pierwszy, bo mam lekki trądzik. trzeba go nakładać w małych ilościach ( a więc plus: jest wydajny ). Cera wygląda naprawdę fajnie, naturalnie ( kupne pudry czasem robią z nas laleczkę). Cera nie jest idealnie matowa, ale też się nie świeci- tak w sam raz Cynamonu dałam sporo, więc fajnie puder pachnie.\nPodobno taki puder może wysuszać ( przez cynamon), ale nie zauważyłam czegoś takiego na sobie\nPodobno też fajna jest sama maka ziemniaczana.\nTaki puder można dawać na krem bez problemu, na korektor też. Jeśli chodzi o fluidy- daję ich cienką warstwę, wiec nie ma probmeu, ale czytałam, że z grubszą warstwa czasem nie wygląda to fajnie.\nEdytowane przez Filizanka_Cappucino\nCzas edycji: 2010-03-06 o 16:58\n2010-03-06, 16:56 #8\no kurczę. na moje oko o wiele za dużo tego cynamonu, będzie uczulało, wypalało naczynka, wysuszało. kilka szczypt cynamonu wystarczy! do tego można dołożyć pyłku kwiatowego/propolisu, żeby kolorek złapało.\nWyślij prywatną wiadomość do kadabra\nZnajdź więcej postów kadabra\n2010-03-06, 17:00 #9\nMmm, Kadabra, fajny pomysł z propolisem!\nMoże faktycznie za dużo cynamonu ładuję ( to moje proporcje)...Hmm...\nW następnym moim pudrze będzie mniej cynamonu\n2010-03-06, 17:02 #10\nw aptece można dostać puder propolisowy, ale jest on na talku. wszak używałam przez dłuuugo i nie zapychał, nawet pomagał na niedoskonałości\n2010-03-06, 19:40 #11\nJeszcze znalazłam to ( nie do końca odkrywcze i własnej roboty, ale jednak )\nMieszamy fluid ze śmietaną lub jogurtem.\nOtrzymany podkład jest lżejszy i zdrowszy dla cery, lepiej się rozprowadza.\nKulki brązujące lub resztka sklepowego pudru lub jasnego cienia do powiek.\nPuder, kulki lub cienie kruszymy i dodajemy do skrobi.\nSkrobia ma działanie antybakteryjne, przeciwzapalne. Pomaga leczyć różnego rodzaju wysypki. Wygładza cerę, ale też lekko wysusza.\n2010-03-07, 19:25 #12\nO ciekawe czy ten fluid by byl dobry Bo mysle ze ten moj mnie zapycha a konczy kuracje tradzikowa i nie chce zeby mnie znowu zapchalo...co myslicie?\n2010-03-07, 19:39 #13\n2010-03-11, 18:15 #14\nooo super watek, a znacie puder firmy http://himalayaherbals.pl/sklep/skle...&itemID=157804\nskład ma bardzo fajny //talku chyba nie ma... ale głowy nie daje//\nmozna by uzywac go jako utrwalacza na makijaz?\nCzas edycji: 2010-03-11 o 18:23


DACHY Z POLIESTRU - Budowa, projektowanie i remont domu, zak�adanie ogrod�w - �adnyDom.pl\ndachy z poliestru\nAby m�c zamieszka� pod dachem stromym, trzeba ociepli� jego po�acie - najlepiej takim materia�em, kt�ry nie tylko ochroni przed nadmiern� utrat� ciep�a, ale te� b�dzie niepalny i d�wi�koch�onny, a tak�e trwale oraz szczelnie wype�ni przestrze�. Dobrze te�, �eby by� �atwy i szybki w monta�u oraz odpowiednio lekki. czytaj dalej\nprzyjemnie rozpraszaj�cy �wiat�o. Rozwi�zanie to rekomendowane jest do dach�w o nachyleniu 15-60 stopni. Tunel �wiat�ono�ny mo�e by� wykonany z dw�ch materia��w - elastycznej harmonijki z metalizowanego poliestru lub czterech sztywnych element�w sk�adanych ze sob�, wykonanych z tworzywa sztucznego pokrytego\n; najcz�ciej jest to Pural, Pural mat, Poliester, pow�oki poliuretanowe lub PVF2 (PVDF) oraz Purex. Ka�da z nich nadaje blachodach�wce estetyczny wygl�d i chroni j� przed korozj�.Grubo�� pow�oki podawana jest w m (mikronach); dla najcz�ciej stosowanych pow�ok organicznych wynosi ona od 25 do 50 m. Grubo�� i\n). Ci�ar: oko�o 4,3-5,1 kg/m2. Wyko�czenie: matowe lub b�yszcz�ce barwne pow�oki z tworzyw sztucznych, chroni�ce pokrycie przed szkodliwym dzia�aniem czynnik�w zewn�trznych, np.: poliester standard (gwarancja 5-10 lat), najmniej odporna na p�owienie i uszkodzenia, ale dost�pna w najwi�kszej liczbie\nMembrana dachowa - w�a�ciwo�ci , dlatego nie poleca si� ich na dachy! Jednowarstwowe produkty rekomendowane s� wy��cznie jako wiatroizolacja �cian zewn�trznych dom�w; dwuwarstwowe - z w��kniny i umieszczonego od g�ry filmu funkcyjnego; nie jest on os�oni�ty kolejn� warstw�, co nara�a go na uszkodzenia mechaniczne i przez promieniowanie\nPoliester standard - najpopularniejsza pow�oka; najmniej odporna na p�owienie oraz uszkodzenia, ale tania i dost�pna w najwi�kszej liczbie kolor�w. Gwarancja: 5-10 lat. Poliester mat - pow�oka prawie bez po�ysku, lekko chropowata, dzi�ki czemu przypomina dach�wk�. Gwarancja: 5-10 lat\n, pomieszcze� rekreacyjnych czy us�ugowych. Warto doda�, �e rolety, szczeg�lnie te o najwi�kszym stopniu zaciemnienia charakteryzuj� si� du�� izolacyjno�ci�. S� wykonane z tr�jwarstwowej tkaniny, kt�r� tworz� od �rodka pomieszczenia poliester, a od strony zewn�trznej pow�oka aluminiowa odbijaj�ca ciep�o\np�dach, jak glicynia czy milin, najpro�ciej prowadzi� po grubej, 1-2-centymetrowej chropowatej linie z poliestru. Materia� ten jest wytrzyma�y, nie rozci�ga si� i nie parcieje. Lin� kotwiczymy do wkopanego kamienia lub pala, a drugi jej koniec przywi�zujemy do balustrady. Je�li jest d�uga, to co 2,5-3 m\nje z czystej miedzi albo z miedzi powleczonej cynkiem lub akrylem. Dost�pne tylko w naturalnym kolorze miedzi (z czasem mied�, utleniaj�c si� i pokrywaj�c patyn�, zmienia kolor na zielonkawy). S� efektowne i bardzo trwa�e, ale drogie. Uwaga! Rynien z miedzi nie mo�na montowa� na dachach krytych\nlub wykonane z innych materia��w ni� blacha ocynkowana, warto poszuka� przyczyny ich z�ego dzia�ania i zale�nie od niej oczy�ci�, skorygowa� po�o�enie oraz spadki rynien, usun�� ewentualne miejscowe uszkodzenia lub wymieni� uszkodzone elementy. Spos�b na sople Niekt�re kszta�ty dach�w i spos�b ich\npoliczyli�my ca�kowit� powierzchni� ka�dego z dach�w. Okaza�o si�, �e jest r�na - zale�nie od wielko�ci rzutu kondygnacji, kszta�tu dachu i skomplikowania jego po�aci. Ca�kowita powierzchnia dachu to pierwsza rzecz, kt�ra przes�dza o kosztach, a jak wida� nie zawsze zale�y od wielko�ci domu. Decyduje\nwilgoci z gruntu. Uk�ada si� j� na wyr�wnanej �cianie fundamentowej. Izolacja z papy. Wykonuje si� j� z dw�ch warstw papy podk�adowej sklejonych lepikiem. Aby by�a trwa�a i skuteczna, dobrze jest przestrzega� ni�ej om�wionych zasad: - u�ywa� wy��cznie papy na osnowie z w��kna szklanego lub poliestru


TORUS Wybrzeże Gdańsk » Zarząd klubu Torus Wybrzeże Gdańsk informuje o tymczasowym odwołaniu wszelkich treningów oraz sparingów\nJeden z juniorów, który kilka dni temu trenował z naszą drużyną, miał styczność z osobą przebywającą obecnie na kwarantannie ze względu na kontakt z zakażonym koronawirusem. W związku z powyższą sytuacją, decyzją zarządu, drużyna Torus Wybrzeża Gdańsk została bezzwłocznie poddana samoizolacji.\nDecyzja została podjęta również ze względu na zwiększoną liczbę zachorowań wśród społeczności. Zarząd kieruje się troską o zdrowie zawodników i chęcią zniwelowania ryzyka zarażeniem w drodze na sparingi i podczas przymusowych przerw obiadowych, noclegów i kontaktów z pozostałymi drużynami.\n– Sytuacja jest ciężka, ale budujący jest fakt z odpowiedzialności zawodników. Junior, który kilka dni temu trenował z naszymi zawodnikami, zachował się wzorowo i poinformował nas o zagrożeniu, dzięki temu mogliśmy wdrożyć swoje procedury i zabezpieczyć zawodników. Junior od kilku dni nie trenuje już z nami i został też odizolowany od drużyny. Dodatkowo podjęliśmy decyzję o samoizolacji zawodników i monitoring ich zdrowia. Jeżeli nie będzie przeciwwskazań wrócą do treningów – powiedział Damian Wleklak, menedżer zespołu.\nPozostali zawodnicy czują się dobrze, a ich stan zdrowia nie wskazuje żadnych objawów.


Tegorocznym Gościem Honorowym Warszawskich Targów Książki jest Rumunia. Dlatego podczas czterech dni wystawowych nie zabraknie wydarzeń związanych z tym krajem. Rumunia to jednak nie tylko wspaniali autorzy i arcyciekawe książki. Na terenie Stadionu Narodowego zainteresowane osoby będą mogły też obejrzeć trzy wystawy poświęcone komiksowi rumuńskiemu, Transylwanii i ilustracji do książek dla dzieci.\nMini-antologię komiksu rumuńskiego znaleźć można przy samym wejściu na teren targów. Pokazano w niej różnorodne prace młodych artystów: Gabriela-Virgila Rusu, Marii Surducan, illeany Surducan, Anny Julii Benczedi, Adriana Barbu oraz Xenii Pamfil. Ich prace dotyczą różnorodnych tematów od historii Rumunii, przez baśniową wyobraźnię dzieci i codzienność mieszkańców tego państwa. Każdy fan sztuki komiksowej znajdzie tu coś dla siebie. Na terenie stadionu rozdawana jest też broszura zawierająca dodatkowe plansze komiksowe wymienionych autorów.\nW sektorze D/3 ustawiono za to wystawę „Podążaj za kotem” stworzoną z inicjatywy Klubu Ilustratorów Rumuńskich i prezentującą różnorodne grafiki z książek dla dzieci. Literatura dla najmłodszych czytelników coraz bardziej korzysta na współpracy z ilustratorami i to widać również na Warszawskich Targach Książki. (tg)


U Lili: kwietnia 2013\n- Chodzę do pracy na piechotę - powiedziała moja koleżanka. A gdy wyraziłam swoje poparcie i podziw, powiedziała:\n- To z lenistwa.\nTak, też wytrzeszczyłam oczy. Okazuje się, że żeby zdążyć na 8 rano musiałaby wstać na autobus, który jest 7.10. I jeszcze do niego dojść. Następnym, 7.40 to by się spóźniła. A autobus jedzie wielką pętlą. Tymczasem wychodząc o 7.30 zdąży spokojnym spacerkiem. A jak to dobrze dla zdrowia.\nI takie to lenistwo. Daj Boże takich leni.\nZdjęć nie będzie, bo odmrażam sobie tyłek na rubieży, i zasięg tu odmawia współpracy z obrazkami. A ślady bobrów mam obfotografowane.\nAutor: Liliana Trzpil o 22:54 1 komentarz:\nPołudnik dał mi termin. Będzie drugi i ostatni mój pokaz slajdów z wyprawy. Tym razem pokażę Nową Zelandię.\nPosty z okresu gdy tam byłam znajdziecie w prawym górnym rogu, w etykietkach jako Nowa Zelandia.\nAutor: Liliana Trzpil o 16:17 3 komentarze:\nKilka zdjęć, zgadnijcie skąd? Glony przypominają trochę kolorem zdjęcia z gorących źródeł Nowej Zelandii, ale to nie tam. Gdzie to i co to? Ładne, nie?\nAutor: Liliana Trzpil o 21:25 4 komentarze:\nŻaba niebieska to samiec żaby moczarowej. Są intensywnie błękitne w okresie godowym, który, jak jest normalna wiosna, przypada na początku kwietnia. Żaby ze zdjęć pochodzą z zeszłego roku, z jeziorka koło Falenicy pod Warszawą (jeśli obecnie Falenica już zalicza się do Warszawy, to mieszkańców przepraszam)\nKumkanie jest prześmieszne, bo przypomina cichutkie bulgotanie. W błękitny kolor robi wrażenie. Teraz, w tym tygodniu, powinien być dobry czas na obserwację. Zachęcam do spacerów.\nAutor: Liliana Trzpil o 16:31 1 komentarz:\nEtykiety: żaby niebieskie\nZaległe śliczności z Wielkanocy (rodzina czytuje bloga, a miała być niespodzianka, więc wrzucam z opóźnieniem)\nŚWIŃSKI TORT, moje dzieło.\nTak wyglądał na stole\nŚwinki robi się z lukru plastycznego, ten był na bazie pianek, a masę robi się najlepiej kakaową, żeby była jak błotko, a tutaj była kawowa, bo jedna osoba nie może kakao. Ciasto dowolne, byle polewa albo masa była na wierzchu - tu był tradycyjny tort z Kuchni polskiej, z biszkoptu i kremów na bazie masła. Druga masa, oprócz kawowej była... różana. Wykorzystałam płatki róży pomarszczonej, które zawekowałam w syropie z cukru. Kolor był różowy, ale taki zblednięty, jak owoce wekowane, nie tak intensywny jak tort co zrobiłam z masą ze świeżych płatków. Dlatego nie fotografuję przekroju, bo taki kolor uzyskacie z każdego czerwonego owocu. Ze świeżych to robi wrażenie. Tu wrażenie robił aromat, który był niezmieniony - intensywnie różany, niemal perfumowany. Płotek z zewnątrz - teoretycznie miała być balia, ale to chyba sałob widać - robi się z wafelków, lub czekolady w beleczkach - czasem czekolady mają taki kształt.\nA mojej rodzinie tak się spodobało ze świnkami, że po pewnym czasie, jak państwo powiedzieli przy stole, to tort przeszedł na wyższą fazę rozwoju. Wystarczyło ich zostawić z tortem na 3 godzinki.\nAutor: Liliana Trzpil o 16:14 1 komentarz:\nOstatnio moje kocię wznowiło spacery po klatce schodowej. Wolno mu. Pozwalamy wychodzić, w zasadzie przybiega na wołania, a gwarantowanie przybiega, jak ktoś zaszura windą.\nNo i wyszła mała skucha.\nKotencja poszedł w dół. Też mu wolno. Uczyłam jak rozpoznawać drzwi? Uczyłam. Pokazywałam, że są piętra? Pokazywałam. Nosiłam kota na rękach i "ćwierkałam" na widok własnych drzwi? "Ćwierkałam". Potem puszczałam kota, a on bezbłędnie leciał do domu jak mu się spacer znudził, albo ktoś go przestraszył, i trafiał prosto do własnych drzwi. I co? I na nic cała nauka. Wiosna przyszła, kotu odbiło.\nWypuściłam kota, a za jakiś czas wołam, bo coś długo nie wraca - i słyszę miau. Wołam "chodź kotku" (on rozumie słowo "chodź", mówię poważnie). Na to słyszę: miauuuu, miauuuu, miauuuu. Coś niedobrze. Informacyjnie to byłoby samo miau, i to raz. Zakładam buty, żeby wyjść na klatkę, ale gadam przez drzwi do kota. A kot płacze. Schodzę niżej i co widzę? Kotencja drapie w drzwi sąsiadów pięto niżej. Jak w czeskim filmie...\nCo więcej.- jak mnie zobaczył, to zaczął drapać szybciej. I tego to już nie rozumiem. Chyba mu się kompletnie pomyliło i chciał, żebyśmy razem weszli do domu?\nTo jednak tylko zwierzak, nawet jeśli generalnie egzemplarz wyjątkowo kumaty.\nWzięłam na ręce, uspokoiłam, zaniosłam do domu. Ale miał głupią minę. Widać było, że mu głupio było.\nNa zdjęciu - rozdokazywany. Czarny potwór zza kanapy. To właśnie te strachy dziecięce, co się chowają kątach.\nAutor: Liliana Trzpil o 13:34 6 komentarzy:\nFragment książki Lou Marinoff "W poszukiwaniu szczęścia":\nDoug był gospodarzem programu radiowego typu talk-show, nadawanego w bardzo wczesnych godzinach rannych. Uwielbiał swoje zajęcie, odpowiadała mu także specyfika pracy na nocnej zmianie. Mniej szczęścia miał w innej ważnej dziedzinie życia: tęsknił za prawdziwym związkiem miłosnym. Godziny w jakich pracował, utrudniały mu spotkania z ludźmi, niełatwe było zwłaszcza umawianie się na randki. Nawet w pracy niewiele miał kontaktu z ludźmi (abstrahując już od niezliczonych problemów, jakie niesie ze sobą "biurowy" romans), ponieważ w godzinach, kiedy prowadził audycję, w rozgłośni przebywał jedynie dyżurny personel. Kiedy zaś Doug kończył pracę i gotów był nieco się odprężyć, reszta świata jadła właśnie śniadanie i zabierała się do swoich zajęć.\nJak na ironię, co noc nawiązywał kontakt z całą rzeszą ludzi: swoją radiową publicznością. Miał wiernych słuchaczy i zawsze urywały się telefony. Docierał poprzez radio do milionów ludzi, którzy czuli, że go znają - dzięki temu, że był obecny w ich domach i samochodach. Ale on sam czuł się tak, jakby nie znał nikogo.\nDoug jest przykładem alienującej siły technologii (...)\nI teraz już wiecie dlaczego potrzebne mi są komentarze.\nNawet krótkie i lapidarne, jak "przeczytałam".\nBo ja tego nie wiem. Do niego przynajmniej dzwonili...\nMoim dotychczasowym komentatorom w tym miejscu za ich komentarze bardzo dziękuję. To jest ważne. Inaczej stoję jak na ciemnym wzgórzu w świetle reflektorów i wołam w pustkę, nawet jeśli mówię o rzeczach ważnych. Odpowie ktoś? Echoooo!\nAutor: Liliana Trzpil o 11:58 3 komentarze:\nByłam w radio.\nJa się bawiłam całkiem dobrze, prowadzący też, a znajomi słuchacze pogratulowali - mam nadzieję, że też się Wam spodoba. Link do audycji w radio TUTAJ, na stronie czwartego programu Polskiego Radia :-))).\nA w Południku na pokazie slajdów tym razem dobrze się bawiłam i słuchacze też. Śmialiśmy się w środku, a na koniec dostałam brawa. Głośne i treściwe. Po cichu Wam powiem, że bardzo dopieściłam pokaz, dołożyłam oprócz zwykłych zdjęć jeszcze mapki przelotów i podróży, wykresik z kosztorysem, przykładowe ceny jedzenia. Chyba się pokuszę o napisanie jak tanio podróżować po Australii. W końcu trochę o tym wiem. Całkiem sporo. Przeliczyłam ile wydawałam dziennie na noclegi, jedzenie i przeloty - i zdecydowanie mam kwalifikacje do doradzania. Zwłaszcza, że to nie jest kraj, gdzie można przeżyć za dolara, tam po prostu jest drogo. Tam 40 dolarów dziennie to bardzo tanio i można za to kupić jedynie nocleg na zbiorówce i jedzenie w bardzo podstawowej, taniej wersji. Tam jest drogo, po prostu tak jest. I to jest sztuka, żeby się zorientować i zmieścić w planie. Zwłaszcza, że tam się nie jedzie na tydzień. Nie da się nie jeść trzy miesiące, albo trzy miesiące spać na ławce w parku. A poza tym - czy po to jedziesz w ciepły kraj żeby omijać mango, cukrowe banany, czy marakuję?!\nAutor: Liliana Trzpil o 23:01 1 komentarz:\nBędę na żywo w audycji o Australii w czwartym programie Polskiego Radia (92 MHz dla Warszawy).\nOd 15 do 15.30. Jutro, 4 kwietnia 2013. W sumie mówienia około 10 minut. Mam nadzieję, że wszyscy będziemy się dobrze bawili.\nZa parę godzin mam pokaz w Południku "Australia da się lubić"\nA za tydzień pokaz slajdów w Maluchu (Akademicki Klub Turystyczny Maluch, na Politechnice Warszawskiej), ale jeszcze nie mam dokładnego terminu. Podam, jak będzie.\nAutor: Liliana Trzpil o 17:26 Brak komentarzy:


Buty piłkarskie Nike Mercurial Superfly 7 Academy MDS IC JUNIOR BQ5529 401 - Sklep piłkarski NO10.pl\nKod towaru: B11840-JR\n160,00 PLN 160.00 In stock Cena brutto\nROZMIAR BUTÓW Tabela rozmiarów 32 37,5 38\nPodczas zaciętych rozgrywek i treningów na hali sprawdzą się doskonale półamatorskie buty piłkarskie Nike dla dzieci. Połączenie granatowego koloru z wyraźnymi detalami i tłoczonym logo tworzy subtelny projekt. Nowoczesne wzornictwo spójne dla całej kolekcji Mercurial Dream Speed, podkreśla dynamiczną sylwetkę butów i oddaje ich wyjątkowo sportowy charakter. Halówki dziecięce Nike posiadają cholewkę wykonaną z miękkiego materiału syntetycznego uzupełnionego o teksturowaną powłokę, dlatego kontrola nad każdym zagraniem będzie bardziej precyzyjna. Wydłużona konstrukcja z kołnierzem Dynamic Fit stabilizuje kostkę i minimalizuje ryzyko wystąpienia urazów. Natomiast w rejonie pięty umieszczono perforowaną podszewkę, która zapobiega przesuwaniu się buta. Dobrą przyczepność do podłoża gwarantuje zaprojektowana w oparciu o analizę ruchu gracza techniczna podeszwa zewnętrzna wykonana z niebrudzącej gumy. Ważnym elementem jest piankowa amortyzacja utrzymująca komfort długich treningów. Niech dynamiczna gra Twojego dziecka sprawia mu wiele radości, a Ty bądź dumny ze skutecznych akcji i mistrzowskich bramek. W halówkach dziecięcych Nike Twoje dziecko wzbudzi podziw wśród widowni, tak jak robią to profesjonalni zawodnicy - Cristiano Ronaldo, Kylian Mbappe, którzy są zaufali linii Nike Mercurial.\nKod EAN 193151809841\nSymbol BQ5529 401


Trychologia to bardzo trudna dziedzina dermatologii polegająca na diagnozowaniu i leczeniu chorób włosów. Lekarz tricholog, trycholog, to dermatolog, który specjalizuje się w badaniu i terapii wypadających włosów, czyli łysienia.\nW klinikach zajmujących się kompleksowym leczeniem chorób włosów rozróżnia się:\ntrychologa medycznego – lekarza dermatologa zajmującego się diagnozą i leczeniem wypadających włosów\ntrychologa kosmetologa - osoba otrzymująca po 2 dniowym szkoleniu dla kosmetyczek, chemików, biologów i innych zawodów dyplom analityka i diagnosty z dziedziny trychologii.\nPamiętajmy, że nieprawidłowo postawiona diagnoza chorób włosów i skóry głowy przez osoby niewykwalifikowane może doprowadzić do opóźnionego leczenia łysienia oraz do narażenia pacjenta na kupowanie drogich odżywek i szamponów dostępnych w niektórych gabinetach trychologicznych.\nOpieka nad pacjentem z wypadającymi włosami jest kompleksowa. Obejmuje ona konsultacje lekarza dermatologa, ginekologa, endokrynologa, internisty, pediatry, reumatologa, histopatologa, dietetyka i psychologa. Pielęgnacja kosmetyczek i fryzjerów jest również potrzebna. Jeśli opieka wielospecjalistyczna przynosi efekty jest to ogromną korzyścią dla pacjenta.\nBadanie trychologiczne w prywatnych gabinetach polega na przeprowadzeniu wywiadu lekarskiego. Lekarz poświęca pacjentowi odpowiednią ilość czasu, zwykle około 30 minut. Badanie włosów, skóry głowy, mieszków włosowych polega na oglądaniu, zwykle za pomocą dermatoskopu (trichoskopu, videodermatoskopu lub specjalnej kamery). Badanie to pozwala na analizę skóry głowy, cebulek włosów oraz łodygi włosa w powiększeniu 10-20-70 krotnym.\nWcześniejsze badanie polegały na wyrywaniu około 100 włosów i badaniu ich pod mikroskopem. Obecnie jednak trychoskopia jest badaniem nieinwazyjnym i w większości przypadków pomaga w stawianiu diagnozy. Na podstawie wyników badań: włosów, skóry głowy, badań laboratoryjnych krwi, lekarz podejmuje odpowiednie leczenie.\ndiagnostykę i leczenie farmakologiczne chorób wywołujących łysienie,\npłyny i żele do wcierania na skórę głowy przepisywane na receptę,\nmezoterapię igłową za pomocą osocza bogatopłytkowego oraz witamin i peptydów,\nostatni etap leczenia to chirurgiczny przeszczep włosów.\nNasi lekarze: dr Danuta Dąbrowska, dr Katarzyna Przekazińska-Boager, dr Alicja Rustowska, dr Urszula Brzezicka - Ciach, stale podnoszą swoje kompetencje zawodowe. W grudniu 2015 ukończyli kurs na poziomie zaawansowanym, na temat:\nTrichoskopia - choroby włosów\nNazwa Trychologia - „trichology” pochodzi od greckiego słowa „trikhos”, co oznacza włos. Ta dziedzina medycyny powstała około 1860 roku w Londynie, kiedy to profesor Wheeler zapoczątkował badania nad wypadaniem włosów i sposobami zahamowania tego procesu. W 1902 roku powstało Kolegium badań nad chorobami włosa, dało ono początek Instytutowi trychologii (Institute of Trichologists). Kolejna klinika powstaje w 1928 roku w Londynie (The Scalp and Hair hospital), kieruje nią Francis Law.\nod lewej: Dr D. Dąbrowska, dr K. Przekazińska-Boeger


Jest nazywana matką polskiego Youtube. Na vlogerach zarobiła miliony, dziś idzie po kasę z Instagrama | INNPoland.pl\nJest nazywana matką polskiego Youtube. Na vlogerach zarobiła miliony, dziś idzie po kasę z Instagrama •\nJest nazywana matką polskiego Youtube. Na vlogerach zarobiła miliony, dziś idzie po kasę z Instagrama\nBarbara Sołtysińska, twórczyni indaHash\t•\tfot. Maciej Stanik\nBarbara Sołtysińska to jedna z najbardziej wpływowych postaci polskiego internetu. 30-letnia Polka zdążyła już stworzyć platformę LifeTube, która łączy popularnych youtuberów z markami, chcącymi się za ich pomocą reklamować. Teraz z sukcesem rozwija swój kolejny projekt – indaHash – który powiela koncepcję poprzednika, ale w odniesieniu do Instagrama.\nMówisz, że masz naturę hazardzistki, a w swój najnowszy biznes zainwestowałaś wszystkie oszczędności. Jak się czujesz po pierwszym rozdaniu?\nPo pierwszym rozdaniu czuję się zdecydowanie bardzo dobrze, biorąc pod uwagę rozwój indaHash. Cały biznes to swego rodzaju hazard, ale uważam, że jeżeli w coś się wierzy, to warto w to zainwestować. Ludzie często mają inny stosunek do rzeczy, które kupują za pieniądze innych, i inny, kiedy robią to za swoje. Uważam, że jeśli można, nawet częściowo, zainwestować w swój własny biznes, to warto to zrobić, ale wiadomo, że nie każdy ma taką możliwość.\nChodzi o poziom satysfakcji?\nI szacunku do wykonywanej pracy. Jeżeli wcześniej decydujesz się na pewne wyrzeczenia i obniżenie swojego poziomu życia, żeby zaoszczędzić i zdobyć środki na rozkręcenie własnego biznesu, to satysfakcja jest zdecydowanie wyższa, gdy się udaje.\nTa zewnętrzna motywacja była tak niezbędna? Po sukcesie LifeTube z pewnością znalazło się kilku chętnych inwestorów.\nNa początkowym etapie biznesu kluczowe jest 100 proc. skupienie na budowaniu wartości, a nie zarządzaniu oczekiwaniami i emocjami inwestorów. Zdecydowałam się na taki ruch, bo gdy zaczynaliśmy nie widziałam w inwestorach, z którymi się spotkałam, dobrych partnerów. Może po prostu nie miałam szczęścia. Do momentu, w którym porozumieliśmy się z Trigon (który jest notabene świetnym partnerem), miałam poczucie że inwestorzy nie rozumieją tego biznesu i bardziej mi będą przeszkadzać niż pomagać.\nTrzeba to było tłumaczyć?\nŚwiadomość, na czym polega istota tego biznesu, jest powszechna wśród marketingowców, ale nie zawsze spotykała się z rozumieniem w branży finansowej. Czasami miałam wrażenie, że jeśli chodzi o poziom zrozumienia tematu, jesteśmy na innych planetach. Nie jesteśmy modelem SaaS-owym opartym o abonament, a często słyszeliśmy pytania na zasadzie: „jeżeli wydamy tyle i tyle na promocję, to ile dokładnie będziemy mieli klientów?”. Widząc taki sposób myślenia, niedostosowany do naszego modelu biznesowego, odpuściłam. Są dwie waluty – czas i pieniądze. Zdecydowałam, że w tym wypadku cenniejsze było to pierwsze.\nA marki. Z nimi również trzeba rozmawiać i przekonywać?\nNa początku tak – ale to normalny proces wprowadzania nowego produktu na rynek, a co za tym idzie pewnej „ewangelizacji”. Dzisiaj są inne wyzwania, to już nie kwestia tego czy wypróbują narzędzie, tylko na jaką skalę. Marki przestają patrzeć tylko na zasięgi, zwracają również uwagę na zaangażowanie i dopasowanie jakościowe. Dlatego wprowadziliśmy niedawno dodatkowe opcje targetowania demograficznego oraz archetypów, żeby lepiej dopasować twórców jakościowo.\nPatrząc z boku cała idea wydaje się bardzo prosta. Młody człowiek wrzuca zdjęcia albo filmy na Instagram, Facebook lub Snapchat. Ot, cała filozofia – każdy tak może.\nI tak i nie. Dostęp do dobrego aparatu to koszt 100 zł miesięcznie w abonamencie – na taki sprzęt stać wiele osób. Za to trzeba mieć coś do przekazania, charyzmę i odpowiednie wyczucie.\n"Cały biznes to swego rodzaju hazard, ale uważam, że jeżeli w coś się wierzy, to warto w to zainwestować"•fot. Maciej Stanik\nCzy na pewno każdy? Może pionierskie czasy już się skończyły i na uwagę internautów mogą liczyć już tylko grube ryby? Część twórców, jak Krzysztof Gonciarz czy Abstrahuje, ma już ogromne zasięgi. Poszczególne odcinki idą w setki tysięcy wyświetleń, a ilość czasu widzów jest przecież ograniczona.\nJeśli spojrzymy na to, ile przeciętnie poświęcamy na konsumpcję treści, to okaże się, że nawet parę godzin dziennie. Coraz więcej osób zaczyna śledzić nie tylko dużych twórców, ale też małych i średnich, którzy się specjalizują i wypełniają konkretne nisze, bardzo atrakcyjne dla marek. To proces podobny do tego, który zaszedł w tradycyjnych mediach\nTrochę prościej powinno być na Instagramie. Na indaHash do rejestracji wystarczy nam 700 obserwujących. Jeżeli ktoś jest leniwy, mógłby to pewnie załatwić za pomocą botów.\nTo nie takie proste, mamy jakościowe kryteria akceptacji oraz algorytmy, które codziennie sprawdzają jakość kont. Liczba obserwujących to dopiero początek, trzeba mieć również większy od średniej poziom zaangażowania. Żeby to określić, patrzymy na zasięg, ilość lajków i komentarzy. Przykładowo jeżeli ktoś dokupuje lajki, to widać że zaangażowanie nie jest proporcjonalne do wielkości zasięgu. Nasza technologia weryfikuje czy konto nie ma dokupionych like’ów czy followersów. Tego typu automatycznych analiz są setki plus jest duży dział moderatorów weryfikujących konta również ręcznie.\nA po spełnieniu tych warunków robimy zdjęcia i żyjemy jak królowie?\nSamo zdjęcie lub film to nie wszystko. Znam wiele przykładów osób, które zajmowały się zawodowo fotografią, próbują w to wejść i zupełnie im nie idzie. Potrzebne jest jeszcze wyczucie internetu i swojej publiczności. Trzeba mieć pasję, polot i przede wszystkim umieć to pokazać.\nTe wyczucie odbiorcy wystarczy żeby żyć tylko z robienia zdjęć?\nTak, ale to nie jest naszą intencją. Chcemy przede wszystkim umożliwić komunikację między marką a influencerem, tak by ten drugi miał możliwość dodatkowego zarabiania na swoich pasjach. Zainteresowana osoba pobiera aplikację i decyduje, czy chce zrobić kampanię. A te są rożnie targetowane. Około 80 proc. kampanii kierowanych jest na profile mniejszych, ale bardziej ukierunkowanych autorów.\nW jednym ze swoich vlogów Krzysztof Gonciarz opowiadał, że platformy łączące influencerów z markami, nie są dla tych pierwszych specjalnie opłacalne. Dużym graczom mogą co najwyżej zautomatyzować sprzedaż, małym kompletnie nie pomogą.\nWszystko zależy od celu. Są tacy influencerzy, którzy w ogóle nie współpracują z markami. Zrobiliśmy raport wg. którego 70 proc. twórców robi kampanie dla marek, które lubi. Część z nich deklaruje, że może robić to nawet za darmo. Nam chodzi o to, by każdy miał możliwość nawiązania takiego kontaktu, niezależnie od tego czy jest mały, duży czy średni.\nCzołowi influencerzy, jak wspomniany Gonciarz, stają się dzisiaj bardziej rozchwytywani przez firmy niż tradycyjni celebryci, którzy spoglądają na nas z billboardów?\nTo ciężkie do określenia. Influencer komunikuje się z widzami przede wszystkim poprzez własne kanały, celebryta robi to przede wszystkim za pośrednictwem tradycyjnych mediów (chociaż często też może mieć własne kanały). Klient decydując się na współpracę z infleuncerem decyduje się na konkretne treści, które ten przygotowuje. W przypadku celebrytów kupujemy potencjał medialny i patrzymy, na ile się zwraca. Dzisiaj jednak coraz częściej celebryci stają się digital influencerami. I na odwrót.\nTen potencjał medialny młodych jednak dzisiaj nie przekonuje. Trafia do nich za to fakt, że dzięki własnym kanałom twórcy budują również z odbiorcami specyficzną więź, której panom z reklam brakuje.\nTo fakt, firmy korzystają z usług influencerów w dużej mierze ze względu na ich wiarygodność.\n...która może być teraz zagrożona. Instagram forsuje właśnie nową politykę w ramach, której zdjęcia sponsorowane powinny być wyraźnie oznaczone. Dzisiaj zdaniem amerykańskiej Federalnej Komisji Handlu, wiele osób ogląda je nie wiedząc, że osoba, która pokazuje na zdjęciach kremy, odżywki itd. bierze za to pieniądze.\nDlatego rekomendujemy klientom wykorzystywanie hasztagu „ad”.\nI to odbiorcom wystarczy?\nW przypadku większość kampanii tak.\nDrugi problem może tkwić w natłoku reklam. Za chwilę może się okazać, że na bardziej rozchwytywanych kanałach reklama pogania reklamę. To nie podkopie zaufania?\nNasycenie, które mogłoby podkopać wiarygodność jest niesamowicie trudne jeśli nie niemożliwe – twórca musiałby robić nową kampanię codziennie. Tymczasem od momentu założenia platformy zrealizowaliśmy około 1000 kampanii angażujących dziesiątki tysięcy influencerów. 80 proc. z tych kampanii skierowanych jest do małych i średnich twórców, a tych na platformie mamy ponad 270 000 tys.\nCzyli taki problem w ogóle nie istnieje?\nMoże dotyczyć twórców, który robią stanowczo za dużo współprac i robią je nieumiejętnie.\n"Mam od roku, ale nawet nie wiem, jak go włączyć, by pokazywał stacje telewizyjne. Służy mi tylko do oglądania Netflix’a i YouTube"•fot. Maciej Stanik\nTak naprawdę po każdej publikacji twórca dostaje zawsze feedback od widzów, więc wie również o tym, co sądzą o współpracy jego widzowie.\nNie chce straszyć, ale często spotykam się z komentarzami, że ten cały biznes to jednak wielka bańka. Pęknie jak dot-comy w 2001 roku.\nKompletnie się z tym nie zgadzam. O bańce mówi się wtedy, gdy wycena zostaje wywindowana w oparciu o fałszywe przesłanki. Byłaby wtedy gdyby ludzi słuchali dużo radia, czytali książki, oglądali TV, a wszyscy wmawialiby nam, że w tym czasie oglądają Youtube’a, siedzą na facebooku i na Instagramie. Tymczasem jesteśmy w trakcie gigantycznej zmiany sposobu konsumowania treści. Ludzie porzucają media tradycyjne, funkcję tych ostatnich przejmują ludzie, którzy dzielą się informacjami w internecie. Za tym trendem podążają reklamodawcy.\nA jak to wygląda od strony indaHash?\nBardzo dynamicznie rozwijamy się w Stanach Zjednoczonych, w tym tygodniu otwieramy biuro w Johannesburgu, a potem w Singapurze. Moim zdaniem jesteśmy na początku pewnego procesu, a patrzę na to z perspektywy nie tylko polskiej. Dla nas to dopiero początek.\nCzyli głosy o dotcomach pochodzą od ludzi, którzy nie zaadoptowali się jeszcze do nowej rzeczywistości?\nTo, że jakiegoś świata nie rozumiemy, nie oznacza, że nie funkcjonuje. Nie zaklinajmy rzeczywistości. Wystarczy spojrzeć na statystyki konsumowania treści oraz gigantycznego przejścia z offline w online i wszystko jest jasne. Każdy ma oczywiście prawo, by działać na swoich zasadach – wystarczy spojrzeć na mormonów, których społeczność funkcjonuje w oparciu o zupełnie inne wartości. To kwestia naszych wyborów.\nTobie jak się domyślam do mormonki daleko?\nKonsumuje media jak wszyscy – siedzę na Instagramie, oglądając Insta Stories, scrolluje Facebooka, siedzę na Twitterze. Co tam robię? Śledzę konkretnych ludzi i czytam treści, które produkują. Zajmuje mi to zdecydowanie ponad godzinę dziennie.\nA telewizor wyrzuciłaś?\nMam od roku, ale nawet nie wiem, jak go włączyć, by pokazywał stacje telewizyjne. Służy mi tylko do oglądania Netflix’a i YouTube.\nMedia społecznościowe pochłaniasz więc masowo, w oparciu o nie stworzyłaś dwie duże firmy. Nie korciło cię żeby, jak twój współpracownik Radek Kotarski, stanąć pod drugiej stronie?\nMoim celem nigdy nie było zostanie twórcą, chciałam budować biznes i wspierać twórców. W LifeTube za moich czasów było ich ok. 200 kanałów. W indaHash aktualnie 270,000. Dla mnie to większa satysfakcja niż tworzenie kontentu.\nZnany polski portal handluje skanami dowodów osobistych. "Mekka...\nACTA 2: Parlament Europejski uratował internet. Przynajmniej na...\nIle miejsca zajmuje współczesny internet? Te dane mogą...


Urząd szuka dyrektorów. Po cichu? | LLE24.pl\nZespół Obsługi Szkół i Przedszkoli w Łęcznej (jednostka pomocnicza urzędu miejskiego) ogłosił konkurs na dyrektorów dwóch placówek w Łęcznej. Informacji o tym fakcie, nie znajdziecie jednak na głównej stronie ratusza. Ogłoszenie znajduje się jedynie na stronie http://www.zosip.leczna.pl oraz w BIPie tej jednostki. Widocznie będzie lepiej, jeśli o naborze dowiedzą się jedynie właściwe osoby 😉\n[Link do ogłoszenia]\nPoszukiwani są dyrektorzy Gimnazjum Nr 1 w Łęcznej, ul. Piłsudskiego 12 oraz Przedszkola Publicznego Nr 3 w Łęcznej zlokalizowanego przy ul. Br. Wójcickich 29. Wymagania znajdziecie w pliku, który możecie pobrać powyżej.\nZgodnie z informacjami ze strony ZOSIP, aplikacje można składać do 15 maja (w piśmie burmistrza jest natomiast data 16 maja). Komisja konkursowa zbierze się w dniu 25 maja. Powodzenia!\nArtykuł w kategorii Region Tagi: Dyrektor, Konkurs, Łęczna, Szkoła\n« [Wybory] Jak głosowali Łęcznianie?\nŁęczyńscy urzędnicy na dorobku – czyli umowy-zlecenia ratusza za 2014 rok [Dokument] »\n3 komentarze do artykułu "Urząd szuka dyrektorów. Po cichu?"\nNo i po sprawie… UM poprawił się i zarządził 15 maja. Do odczytania w BIP-ie\n12 maja 2015 o 14:27\nFaktycznie, trzeba się trochę wysilić, żeby dotrzeć do informacji o konkursach na stanowiska dyrektorów. Skandalem jest natomiast dezinformacja w sprawie ostatecznego terminu składania wniosków (15 lub 16 maja). Trafiając na BIP, jako na stronę UM, gdzie o konkursie można się dowiedzieć z urzędowego dokumentu podpisanego przez Wielkiego Koniuszego, należałoby przyjąć termin późniejszy za właściwy. Ale przecież UM w sobotę nie pracuje, chyba że specjalnie otworzą podwoje dla kandydatów i nie ma sprawy. W każdym razie, jeśli chodzi o 15 maja, jako właściwy, to wydaje mi się, że jest podstawa do odwołania i podważenia wyników konkursu. Cała sprawa pokazuje, jakie niechlujstwo panuje w UM. Wystarczy popatrzeć na sposób wykonania skanów zarządzenia burmistrza i ich zamieszczenia na stronie BIP-u. W treści są także błędy literowe.\n12 maja 2015 o 10:00\nWygrają osoby zajmujące dotychczas to stanowisko. To przecież oczywiste. Ku chwale wąsatego układu.


Motion Capture – co powinieneś wiedzieć o systemach MoCap? - PCC Polska\nOpublikowane: 13 Maj / 2019 Kategoria: Pomoc techniczna - grafika 3D i wizualizacje, Tagi: MoCap, motion capture\nMotion Capture (w skr. MoCap) to technologia, która umożliwia przechwycenie ruchów aktorów i przeniesienie ich do przestrzeni 3D. Co warto o niej wiedzieć?\nCzym tak naprawdę jest Motion Capture?\nWiększości osób, gdy słyszą o systemach MoCap przychodzi na myśl scena z Gollumem z Władcy Pierścieni, gdzie Andy Serkis swoją mimiką twarzy potrafił wspaniale odegrać uczucia, które „kołotały się” w głowie Naszego Sméagol’a. Wyobraźmy sobie samą pracę animatorów przy kreowaniu tej mimiki bez użycia systemów przechwytujących ruch. Oczywiście sam system zmienił się z biegiem czasu i o ile przy produkcji Władcy Pierścieni system MoCap nie był jeszcze tak zaawansowany technologicznie, to już przy odsłonie Hobbita, Andy miał już system ukierunkowany pod przechwytywanie mimiki twarzy.\nMoCap we „Władcy Pierścieni – Dwie Wieże”\nMoCap w „Hobbit – Pustkowie Smauga”\nSystemy MoCap służą do przechwytywania ruchu aktorów, po to, żeby móc stworzyć animację opartą na modelu w 3D. Przechwycone dane nie są już gotową animacją, ale za to bardzo mocno usprawnia pracę dla animatora, przy tworzeniu płynnej, realistycznej animacji. Większość ruchu jest już zaimportowana do programu, pozostaje tylko poprawić dynamikę i płynność ruchu.\nMożna śmiało stwierdzić, że pierwszą osobą, która stworzyła zalążek współczesnych systemów MoCap był Eadweard Muybridge. Wg. Legendy, prezes linii kolejowych, dla której pracować miał Eadweard, założył się ze swoim kolegą o to, czy galopujący koń odrywa od ziemi wszystkie cztery kopyta. Zlecenie, które dostał Eadweard przyczyniło się także do stworzenia później przez niego tzw. Zoopraksiskopu – pierwowzoru kintematografu, który działał na zasadzie lampy rzutującej serię obrazów na szklany dysk. Gdy dysk szybko się obracał, postać na ekranie zaczynała się poruszać.\nAnimacja z Zoopraksiskopu\nWracając do Eadwearda i jego systemu. Nasz bohater poustawiał wzdłuż toru aparaty fotograficzne, które miały za zadanie rejestrować każdą fazę ruchu konia. W poprzek toru rozciągnięte były nici, które w momencie zetknięcia uruchamiały spusty migawki kolejnych aparatów. Największym problemem był długi czas naświetlania. Ale i z tym bohater poradził sobie, pracując nad ulepszeniem chemikaliów, a za torem ustawił odbijającą światło białą ścianę, dodatkowo obsypując podłoże wapnem. A było to w roku 1877 roku!\nW międzyczasie technologia rozwijała się i było sporo wynalazców, którzy także swoimi badaniami i wynalazkami dołożyli cegiełkę przy powstaniu systemów MoCap, warto pamiętać o takich osobach jak chociażby Etienne-Jules Marey – wynalazca fotorewolweru, wykorzystywanego przy chronotografii, Maxie Fleischer – polsko-amerykańskim wizjonerze animacji, który stworzył Rotoskop – wykorzystywany przy animacji filmów animowanych, czy chociaż o Nikolaiu Bernstein, który uczył się zasad działania naszych stawów oraz poruszania się przy użyciu mięśni, by lepiej zrozumieć jak to działa i jak przełożyć to na motorykę ruchu. Ale teraz przechodzimy do głównej postaci – Robert Abel.\nRobert razem ze swoją animacją „Brilliance” wykorzystał technologię rentgenu do przeniesienia danych do cyfrowego świata. Słynny „Sexy robot” pojawił się w reklamie podczas Superbowl w 1985 roku, a był to już mały kamyczek, który rozpoczął olbrzymią lawinę rozwoju tej technologii, co mogliśmy zobaczyć już chociażby w ponadczasowej „Pamięci Absolutnej” z 1990 roku.\nCzym się różnią systemy Motion Capture?\nSystemy MoCap możemy podzielić na kilka rodzajów. Mamy do czynienia z elektromechanicznymi, optycznymi z markerami lub światłami LED, inercyjnymi oraz optycznymi na podstawie obrazu z kamery. Najpopularniejszym systemem jest oczywiście MoCap optyczny z markerami. Tutaj są 2 szkoły. Albo markery emitują światło i kamery zbierają dane, albo odwrotnie – kamera emituje światło podczerwone i rejestrują je w momencie odbicia od markera.\nMoCap w wiedźminie:\nTego typu MoCap-y stosowane są w większości studiów zajmujących się animacją, ale wymagają także przestrzeni na zbudowanie sceny, rozstawienia kamer i przygotowania jej pod nasze potrzeby. Mają one dużo zalet jeżeli chodzi o „margines błędu” przy pomiarach, ponieważ są bardzo dokładne. Dodatkowo pozwalają Nam często osiągać klatkarz animacji podchodzący prawie pod 5000 fps!\nSztandarowym produktem, który wykorzystywał tego typu studio MoCap jest Avatar. Cameron zlecił budowę olbrzymiego systemu wg. własnej koncepcji, wykorzystując kamery 3D do nakładania obrazu wirtualnego na rzeczywisty – w czasie rzeczywistym, pozwalając na podgląd finalnego obrazu już na planie filmowym i możliwości poprawiania scen. Nie bez powodu przy Avatarze pracowało ok. 1000 osób, a koszt samego filmu wynosił ok. 300 mln $!\nSystemy elektromechaniczne składają się ze szkieletów nakładanych na aktora, które są piekielnie dokładne, jednak ze względu na ich budowę – ograniczają ruch aktora. Przy produkcji w branży rozrywkowej tego typu system niespecjalnie się sprawdza, ponieważ odbiorca oczekuję efektownych animacji. Na ich plus można na pewno dodać, że są one tanie w kosztach.\nKolejnym systemem jest Motion Capture inercjalny. Różni się tym, że nie potrzebujemy żadnych kamer oraz markerów. W zamian mamy sensory na najważniejszych punktach, które nagrywają zmiany w ruchu i przesyłają dane bezpośrednio do programów. Jest to duża zaleta, ponieważ wtedy możemy wykorzystywać cały ruch z animacji w pomieszczeniach w określonej odległości od odbiornika. Czyli możemy nagrać ruch osoby poruszającej się po danej lokacji, co jest pomocne przykładowo przy wykorzystywaniu obiektów takich jak drabina, schody czy większe elementy, które uniemożliwiałyby zastosowania ich w systemach optycznych. Nie wspominając nawet o możliwościach nagrań w terenie, gdzie między innymi zastosowano takie systemy przy produkcjach takich jak Czarna Pantera czy Avengers Infinity War.\nHardware jest, a co z softwarem do MoCapów?\nOczywiście potrzebne są programy, które przetworzą wszystkie te dane i pozwolą je edytować. Najpopularniejszym softem do tego jest Autodeskowy Motion Builder oraz Maya. Te programy pozwalają nam na stworzenie animacji na światowym poziomie, a wielkie firmy zajmujące się tworzeniem jej w branży mediowej – współpracują już na rynku od wielu lat!\nJeżeli chcesz dowiedzieć się więcej na temat systemów MoCap lub oprogramowania do animacji – skontaktuj się z jednym z naszych ekspertów w tej dziedzinie!


Anna Mucha chce być jak Kim Kardashian! Pozuje TOPLESS na rajskiej wyspie | Kozaczek\nAnna Mucha chce być jak Kim Kardashian! Pozuje TOPLESS na rajskiej wyspie\nAktorka ma dość.\n/ 29.10.2020 /\nAnna Mucha w dość nieoczywistych okolicznościach dorobiła się statusu seksbomby, z którego chętnie korzysta. Aktorka wsparła Strajk Kobiet, na którym pojawiła się, poruszając się o kuli. Teraz jednak uznała, że należy jej się chwila wytchnienia od bieżących problemów.\nAnna Mucha postawiła na jesienną metamorfozę. Aktorka ma BLOND włosy\nW związku z tym, że obecnie podróże nie są możliwe z uwagi na szalejącą na całym świecie pandemię SARS-CoV-2, gwiazda postanowiła udać się na wycieczkę do krainy wspomnień i pochwaliła się archiwalnym zdjęciem.\nPost udostępniony przez Anna Mucha (@taannamucha) Paź 29, 2020 o 2:42 PDT\nOkazuje się, że nawet na wyimaginowanych wakacjach, Anna Mucha nie traci swoich gwiazdorskich ambicji. Gwiazda do zdjęć Kim Kardashian, która spędzała swoje 40. urodziny na jednej z karaibskich wysp, co dość skrupulatnie zrelacjonowała na Instagramie. Anna Mucha nie tylko oznaczyła Kim Kardashian, ale też napisała, że chętnie wybrałaby się na wakacje razem z celebrytką.\nAnna Mucha wróciła do pracy i bała się, że nie WEJDZIE w kostium. Trochę przybrała na wadze\nKim! Take Me With U – zaapelowała Anna Mucha.\nWe wpisie aktorka wyjaśniła, że jest już zmęczona protestami i potrzebuje chwili wytchnienia.\nSorry Siostry! wiem, ze są sprawy ważniejsze, ale jestem już tak potwornie zmęczona tymi emocjami, tą walką, naszą codziennością… tak potwornie zmęczona i stęskniona „normalności”, że aż się ucieszyłam ze Kim zabrała swoich przyjaciół na wyspę i świętowała urodziny – napisała aktorka.\nCałość opatrzyła półnagim zdjęciem. Anna Mucha pozuje na nim bez stanika, chcąc uniknąć zbanowania na Instagramie, biust zakryła białym paskiem.\nAnna Mucha miała WYPADEK na planie filmowym! „Gdyby kózka nie skakała”\nDostrzegacie podobieństwo z Kim Kardashian?\nAnna Mucha w sukience w kwiaty fot. Krzysztof Kuczyk / Forum\nAnna Mucha cieszy się z bukietu, fot. Niemiec/AKPA\nKim Kardashian pręży się na plaży, fot. Instagram @kimkrardashian


Homebox Ambient R120, 120x90x180cm - LedGrowShop\nHome / Kategorie / Namioty uprawowe (GROWBOXY) / Homebox Ambient R120, 120x90x180cm\n€219,38 –20 %\n€219,38 –20 % €175,50 €145,04 bez VAT\nOd hodowców hobbystów opracowanych przez Homebox Ambient R120. Namiot w nowym jasnym kolorze i wymiarach 120x90x180 cm. Konstrukcja metalowa, podłoga nieprzepuszczalna.\nKod : 2086\nJasny namiot do uprawy z większą skrzynką domową Ambient R120 jest tradycyjnie wykonany z solidnej metalowej konstrukcji, solidnych plastikowych połączeń i trwałych, odpornych na światło zamków. Specjalnie opracowana folia refleksyjna PAR +, dzięki swoim unikalnym cechom, odbija więcej energii świetlnej, jednocześnie redukując odbicie ciepła. Wyższy współczynnik odbicia światła wspomaga wzrost roślin i zwiększa plony.\nKolejną pozytywną cechą jest zdejmowana i wodoodporna podłoga, dwustronny dostęp, moskitiera lub solidna płócienna obudowa zewnętrzna, która idealnie leży na konstrukcji. Optymalna wymiana powietrza w obszarze uprawy zapewnia 8 otworów wentylacyjnych o różnych średnicach. Kurki i naciągi o średnicy 100mm (prawy, lewy i tylny), o średnicy 160mm (jeden prawy i dwa lewe), 200mm (górny). A pozostałe dwa (lewy i prawy) o średnicy 200 mm.\nDuży Homebox Ambient R120 jest przeznaczony do uprawy wszystkich roślin w świetle o dużej mocy. Całkowicie zamknięty, światłoszczelny. Idealna powierzchnia do uprawy 1,08 m2. Nośność 75 kg, wymiary 120x90x180 cm, łatwa kompozycja. Wszystkie produkty Homebox są prozdrowotne i gwarantują udaną i bezpieczną uprawę roślin.


30 stycznia 2020 – Taveo\nJakikolwiek gitarzysta poza gitarą musi się zaopatrzyć w należyte dodatki gitarowe. Co zaliczamy do takich dodatków? Chociażby pokrowiec na gitarę. Jest on konieczny dla gitary, bowiem to naturalnie dzięki niemu gitara […]\nMarka Cup&You przygotowała w ofercie pyszne oraz aromatyczne herbaty, które możesz podarować bliskiej osobie na wyjątkową okazję. Herbaty jako podarunek są znacznie częściej wręczane. Ten znany napój jest podstawą dnia u […]\nPropozycja chwilówek dostępnych w Internecie\nPropozycja szybkich pożyczek udostępnionych internetowo jest wyjątkowo korzystna dla wielu osób, które szukają jak najszybszego zastrzyku pieniędzy i nie mogą sobie pozwalać na przedłużające się formalności w banku. I to dokładnie […]