Doda już po badaniach. Znamy ich wyniki! - NewsBook\nStrona główna Dzieje się! Doda już po badaniach. Znamy ich wyniki!\nDoda już po badaniach. Znamy ich wyniki!\nDoda niedawno poinformowała swoich fanów, że od pewnego czasu boryka się z poważnymi problemami zdrowotnymi. Z początku wszystkim wydawało się, że objawy, o których wspomina piosenkarka są związane ze sprawami laryngologicznymi. Gwiazda polskiej muzyki popularnej mówiła, że bardzo często miewa bóle głowy i specyficzne piski. Informując o tym zaapelowała do swoich fanów, aby dbali o dokonywanie profilaktycznych badań. Sama Doda udała się ze swoim problemem do lekarza, który wydał w jej sprawia werdykt. Co dokładnie jest ze zdrowiem Doroty Rabczewskiej?\nDoda niedawno informowała fanów, że boryka się z poważnymi problemami zdrowotnymi. Wstępnie wyglądało na to, że problem piosenkarki może rozwiązać jedynie laryngolog. Dorota skarżyła się na bardzo silny ból oraz piski w głowie. Nie ukrywała przed fani faktu, że nie może sobie od dawna z tym problemem poradzić. Niedawno udała się na kompleksowe badania do laryngologa. Z wyników badań okazało się jednak, że problem nie tkwi w sprawach laryngologicznych. Co w takiej sytuacji dolega Dodzie?\n„I znów to samo. Doszedł szum jak z muszli przy uchu. Trzecia doba wariacji…” – pisała przed nowym rokiem Doda w mediach społecznościowych. Następnie skierowała do fanów kolejny wpis:\n„Jutro mam również kolejne badania słuchu i ucha wewnętrznego. Najważniejsze jest to, żeby zadziałać w ciągu 24 godzin, gdyby to była głuchota. Dostałam lek sterydowy. Nie bagatelizujcie takich rzeczy, od razu idźcie do lekarza” – zaapelowała do swoich fanów Doda.\nDoda przed dwoma dniami poinformowała fanów, że badania u laryngologa nic nie przyniosły. Pod kątem laryngologicznym piosenkarka jest zdrowa. Mimo wszystko piski i bóle wciąż ją dręczą. Fani nie kryją niepokoju z powodu problemów ze zdrowiem Doroty. Jedna z fanek wyraziła chęć pomocy, którą wyraźnie była zainteresowana Doda.\n– Słuchałam głośno muzyki przez słuchawki i to samo zaczęło się dziać. Szumy,piski i dziwne kręcenie. Lekarz przepłukał mi jakimś specyfikiem uszy i dostałam cudotwórcze krople, po jakimś czasie ustało. Myślę,że hałas na scenie swoje zrobił i uszy się zbuntowały. WATA Z KROPLAMI W USZY I MOŻE PRZEJDZIE 😉 – napisała jedna z fanek Dody.\n– przypomnij sobie te krople i napisz 💪 – odpowiedziała wyraźnie zainteresowana Doda.


Elektronarzędzia do warsztatu - Strona 3 - Narzędzia - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nNapisany 02 lipiec 2008 - 19:13\nElektronarzędzia do warsztatu wg mnie to tylko DWT, tanie a bardzo mocne i wytrzymałe. ja kupiłem na targu wiertarkę wytrzymała z 5 lat a teraz zużyły sie tryb i ślimak napędzający, wtedy też kupiłem szlifierkę kątową 230mm i zupełnie nic z nią się nie stało a pracowała w metalu, betonie itp polecam, teraz tej marki już na targu nie dostaniecie a jak szukałem w sklepach lub allegro to cena jest ze 3 razy wyższa niż ja płaciłem wtedy bosch itp to cena z 5 razy tyle, a w firmie budowlanej w której pracowałem te sprzęty sie sypały makita i einhell też padały jedynie dewalt się trzymał ale też drogi jest\nElektronarzędzia do warsztatu Dzisiaj, 23:28\nNapisany 20 lipiec 2008 - 10:29\nElektronarzędzia do warsztatu Ja mam wiertarkę marki Celma jest polska produkcja mam ją już kilka lat i bez zarzutów już sporo pracowała z 2 wymieniono w niej szczotki i jest ok, mamy też młot do kucia Celma, poprostu młot nie do zajeżdżenia nie jedna ścianę już przekuł, duża kątówka 230 to też Celma obecnie padły w niej szczotki ale to nic trudnego, Celma cały czas produkuje urządzenia i nie ma kłopotów z częściami, małego kątówkę mamy firmy Power Plus jakaś nowa firma ale jak na razie sprawuje się dobrze, mamy ją już z rok większość pracy to cięcie glazury i terakoty przez ojca ja jakąś robotę robi a tak to służy też do szlifowania powierzchni po spawaniu czy przecinaniu jakiś cienkich metali\nNapisany 20 lipiec 2008 - 12:48\nJakiej firmy elektronarzędzia (m.in. wiertarka, szlifierka, itp.) są najwytrzymalsze? Mam na myśli urządzenia z linii profesjonalnej, gdzie cena ma drugorzędne znaczenie. Myślę, że na tym forum są osoby co dzień pracujące tego typu urządzeniami więc liczę na ich opinie.\nja bardzo sobie chwale elektronarzedzia marki HILTI kilka mam u siebie i praca jest szybka i wygodna, a co do szlifierek kątowych to mam stara szlifierkę BUŁGAR ciężka jest bo ma metalowa obudowę ale nie do zajechania juz z 20 lat u mnie chodzi i nie ma z nia problemów\nNapisany 22 lipiec 2008 - 10:59\nElektronarzędzia do warsztatu Ja polecam elektronarzędzia firmy BOSCH które oferują dobra jakość przy rozsądnej cenie, uwaga na podróbki które są nadal spotykane na giełdach samochodowych i targowiskach szczególnie niebieskie serie są masowo podrabiane, kupi ktoś taką podróbkę za cenę oryginału i później twierdzi, że się zawiódł na tej marce.\nNapisany 25 październik 2008 - 12:17\nElektronarzędzia do warsztatu U nas sa maszyny z BOSCHA (szlifierka kontowa, wyrzynarka, wiertarka) ze SKILA wiertarka, z CELMY wiertarka, poza tym jeszcze szlifierka doza, 2 wiertarko-mloty na SDS+ i wyrzynarka takie bez firmowe. Do swojego użytku to takie maszyny będą ale do remontu czy prac budowlanych to nawet HILTI zajedziesz. do stolarki super sprzet ma firma DE-WALT albo FESTOOL .\nNapisany 29 grudzień 2008 - 00:09\nElektronarzędzia do warsztatu nowa fińska marka IKH na rynku polskim\npolecam profesjonalne narzedzia za dobra cene\nNapisany 20 luty 2009 - 21:42\nElektronarzędzia do warsztatu Ja polecić mogę z czystym sumieniem sprzęt polskiej produkcji a mianowicie marki CELMA. Moich dwóch wujków już kilka lat posiada szlifierki tej marki i mówią że sprzęt nie do zajeżdżenia. Również jak kupiłem szlifierkę tej marki 180mm. Przez mój warsztat przewinęły sie takie marki jak PERLES i EINHEL. Perlesa mam wiertarkę i niech ją szlak trafi był w niej wymieniony już wirnik dwa razy szczotki rozsypał sie udar i uchwyt też jest do wymiany ogólnie szajs. Z einhela miałem myjkę w trakcie pierwszego mycia pociekła pompa i zabrali ją do serwisu do niemiec i narazie czekam bo gość nie jeździ teraz po towar do niemiec. Ogólnie teraz będę kupował sprzęt tylko z celmy. Lepiej dać polakom zarobić. Moim zdaniem o swoje trzeba dbać bo nikt nam o to nie zadba.\nNapisany 25 luty 2009 - 20:40\nElektronarzędzia do warsztatu http://www.allegro.p...50nm_1050w.html a co powiecie o tym warto w to inwestować? ma ktoś podobny tej mocy ?\nNapisany 25 luty 2009 - 22:13\nElektronarzędzia do warsztatu Za załączonych rozmiarów nasadek wnioskuję, że cudów nie będzie.\nNapisany 25 luty 2009 - 23:12\nElektronarzędzia do warsztatu Mam klucz o takich samych parametrach, makity - kosztował 10 razy tyle co ten z linka.\nNapisany 25 luty 2009 - 23:23\nElektronarzędzia do warsztatu No ale chociaż dobrze spełnia swą role? idą wszystkie śruby do odkręcania ? a co do makity to jednak cena nie jest niska, z tymi tańszymi elektronarzędziami jest tak jak sie trafi zazwyczaj bo wiertarki itp tez różnie chodzą , czasem te tańsze pochodzą dłużej jak te droższe. Bo znowu ładować 1200 zł bez mała na taki klucz to też nie mało, żebym miał warsztat to bym sie nie zastanawiał ale jakby miała ta podróbka chodzić to po co przepłacać. Ryzyk fizyk.\nNapisany 27 marzec 2009 - 21:13\nElektronarzędzia do warsztatu witam ja posiadam szlifierkę kontową firmy einhell global (niby profesional) 950 wat 125mm, kupiona była specjalnie go się szykowała duża robota. Pierwsza wysiadła po pół godzinie pracy wada wirnika spalił się, druga chodziła o dziwo długo nie pamiętam dokładnie coś około 2 miesięcy intensywnego użytkowania w końcu wysiadła przekładnia, trzecia chodzi do dziś czyli już ponad rok ale czuje że jeszcze ze dwa dni i przestanie również przekładnia już się zacina czasem, tą ostatnią na pewno ponad 100 tarcz 125x1 było zużytych. Szlifierki były wymienione na nowe w ciągu 14 dni roboczych muszę powiedzieć że einhell to najlepszy chińczyk z jakim miałem do czynienia\nNapisany 28 marzec 2009 - 15:47\nElektronarzędzia do warsztatu Ja posiadam Szlifierkę BOSHA niebieskiego od niedawna,już kilka lat mam wiertarkę Celma i to jest idealny sprzęt czego on już nie wiercił wywiercił tysiące dziur w twardej stali gdy robiłem płot jak ją kupowałem pomyślałem sobie że będzie dobrze jak wytrzyma i wytrzymała i działa do dziś rok temu kupiłem w supermarkecie wiertarkę za 40zł ,na drugi dzień się spaliła.\nNapisany 31 marzec 2009 - 09:04\nElektronarzędzia do warsztatu Co do wszelakich producentow to naprawde warto sie zainteresowac:\nDo lzejszych prac Celma jak znalazl.\nAle nie oszukujmy sie! Zadne narzedzie nie wytrzyma dlugo , gdy jest przesilone.\nNapisany 31 marzec 2009 - 12:44\nElektronarzędzia do warsztatu DeWalt- producent narzedzi do remontow i stolarki\nFesstool- producent narzedzi do stolarki (minus to drogie ceny tych maszyn)\nMakita, Hitachi, Bosch,-producent narzedzi do remontow lepszej jakosci\nSkil, B&D -producent narzedzi do remontow jako takiej jakosci.\n(31.03 godz14.05) czy Ja napisalam kolor BOSCHA??? Czy niebieski czy zielony nie rownaja sie MAKICIE, ale ten niby niebieski Bosch jest tylko dobrej jakosci (ale to NIBY)\nNapisany 31 marzec 2009 - 12:53\nElektronarzędzia do warsztatu Banan troszkę to pokręciłaś bo niebieski bosch jakościowo jest jak makita a zielony bosch to to samo co skil.\nNapisany 31 marzec 2009 - 13:56\nElektronarzędzia do warsztatu skil to troche podchodzi pod całkowicie majsterkowe elektronarzędzia. makita może sie równać z boschem to troche tak jak fendt i JD.\nNapisany 31 marzec 2009 - 14:04\nElektronarzędzia do warsztatu Mi to powiedział gościu który sprzedaje elektronarzędzia a firma skil jest własnością boscha i gość powiedział że to jest to samo co zielony bosch\nNapisany 03 maj 2009 - 09:11\nElektronarzędzia do warsztatu jak wiertarki to tylko lepszych firm .ja mam bosch niebieski . ale jeśli chodzi o kątówki to nie opłaca się aż za mocno inwestować .Mam 2 kątówki DWT .(125 i 230) to są nie do zajechania sprzęty jeśli chodzi o roboty gospodarskie ,no bo może gdybym dzien w dzień robił bramy to może i by było różnie chociaż wątpie bo kątówki tej firmy są naprawde dobrze wykonane jak na ich cene .\nLokalizacja:Śląsk niedalego Mikołowa\nNapisany 05 czerwiec 2009 - 13:32\nElektronarzędzia do warsztatu Według mnie dobra firma bosch professional(niebieski). Kupiłem wiertarkę z einhell i sie zepsuła w 1 miesiąc nie intensywnej pracy może miałem pecha i trafiłem na jakąś nie udaną, każdy może mieć pecha i kupi jakąś nie udany sztukę z każdej firmy.


Przenoszenie firmy za granicę - Biznes forum - Portal biznesowy Platforma dla firm\nPrzenoszenie firmy za granicę\nrozpoczęty 2 lata temu przez Platforma-dla-firm\n2016-02-05 21:12\t56%\nCzy tego typu transfery warto waszym zdaniem przeprowadzać? Na co uważać. Jakie są realne zyski. Zapraszam do dyskusji.\nOceń wątek: 105\t83\n2016-02-08 18:09\t53%\nGdzieś czytałem, że nowa drużyna zabiera się za tych, którzy nie płacą w kraju podatków. Moim zdaniem nie warto kombinować jeśli nie ma się np. znajomego prawnika.\nOceń post: 84 75\n2016-02-08 18:13\t54%\nJa jestem tego zdania, że nie warto. Można zlecić tego typu transfer wyspecjalizowanej firmie ale bez znajomości prawa danego kraju można narobić sobie kłopotów i pozorne oszczędności zamienią się w gigantyczne długi.\nOceń post: 90 78\n2016-02-08 18:50\t51%\nTutaj wypowiedzieć musiałaby się jakaś wiarygodna firma. Ryzyko wydaje się być duże.\nOceń post: 86 81\n2016-02-23 19:05\t57%\nOstatnio gdzieś czytałam, że firmy z zagranicy działające w PL też nie unikną podatków. Ale dokładnie nie czytałam. Od jakiegoś czasu mówią, ze przenoszenie firmy za granicę nie ułatwi sprawy z podatkami.\nOceń post: 94 72\nodpowiedziano 8 miesięcy temu przez wolnes231\n2017-11-28 18:43\t40%\nNa pewno warto poczytać o takiej możliwości. Można zaoszczedzić wiele pieniędzy. Pozdrawiam\nOceń post: 17 26


Serie A: Niezwykłe deja vu Interu Mediolan, sensacyjna porażka SSC Napoli - Sport WP SportoweFakty\nInter Mediolan drugi rok z rzędu pokonał w meczu na San Siro US Sassuolo aż 7:0. Nieoczekiwanie z Chievo Werona przegrali piłkarze SSC Napoli, a po zwycięstwo nie udało się sięgnąć Fiorentinie.\nKonrad Kostorz 14 Września 2014, 17:00\n22 września 2013 roku Inter Mediolan pokonał US Sassuolo aż 7:0, a historia powtórzyła się niecały rok później. Ekipa Waltera Mazzarriego znów rozniosła w pył niżej notowanego rywala z tą różnicą, że tym razem w roli egzekutorów wystąpili Mauro Icardi oraz Pablo Osvaldo. Drugi z napastników poza dwoma golami dwukrotnie asystował.\nSensacyjne rozstrzygnięcie na Stadio San Paolo! SSC Napoli przegrało z Chievo Werona, a Gonzalo Higuain w 27. minucie zmarnował rzut karny. Podopieczni Rafaela Beniteza dominowali i stwarzali wiele sytuacji, ale na listę strzelców wpisał się tylko Maxi Lopez, który po przerwie zaskoczył Rafaela Cabrala. Później Higuain, Marek Hamsik oraz Duvan Zapata dwoili się i troili, ale Chievo utrzymało korzystny wynik.\nPodobnie jak Napoli ACF Fiorentina zdominowała rywala, ale również nie znalazła drogi do bramki. Na linii cudów dokonywał Mattia Perin i dzięki temu kończąca pojedynek w osłabieniu Genoa CFC wywiozła "oczko" ze Stadio Artemio Franchi.\nKłopotów z odniesieniem zwycięstwa nie miało za to Lazio Rzym. Zespół Stefano Pioliego wygrał 3:0, w czym największa zasługa Antonio Candrevy - autora gola i asysty. Warto odnotować, że tylko w roli rezerwowego wystąpił Miroslav Klose, ale zdążył asystować przy trafieniu Stefano Mauriego.\nDrugą serię gier włoskiej ekstraklasy zakończy zaplanowany na niedzielny wieczór mecz AC Milan z FC Parmą, w którym w Serie A zadebiutuje Fernando Torres.\nCagliari Calcio - Atalanta Bergamo 1:2 (0:1)\n0:1 - Estigarribia 4'\n0:2 - Boakye 67'\n1:2 - Cossu (k.) 85'\nCzerwona kartka: Roncaglia /72' za drugą żółtą/ (Genoa CFC).\nInter Mediolan - US Sassuolo 7:0 (4:0)\n1:0 - Icardi 3'\n2:0 - Kovacić 21'\n3:0 - Icardi 30'\n4:0 - Osvaldo 43'\n5:0 - Icardi 53'\n6:0 - Osvaldo 72'\n7:0 - Guarin 74'\nCzerwona kartka: Berardi /60'/ (US Sassuolo).\nLazio Rzym - AC Cesena 3:0 (1:0)\n1:0 - Candreva 19'\n2:0 - Parolo 56'\n3:0 - Mauri 90'\nSSC Napoli - Chievo Werona 0:1 (0:0)\n0:1 - Lopez 49'\nForza Milan 14-09 17:16 Zgłoś komentarz\nraczej Torres zacznie na ławce.........\nNeapol SSC Napoli Piłka w Europie Mediolan Włochy Inter Mediolan Piłka nożna we Włoszech Piłka nożna Serie A Werona Chievo Werona Rzym Lazio Rzym Cesena AC Cesena Sassuolo US Sassuolo Genua Genoa CFC Cagliari Cagliari Calcio Bergamo Atalanta Bergamo Florencja ACF Fiorentina


MŁAWSKIE REGIONALIA\nJanusz Dębski urodził się 1962r. w Mławie, żonaty, ojciec dwóch synów, wykształcenie średnie techniczne. Wśród mławskich twórców zajmuje szczególne miejsce. Potrafi przełożyć swoje przemyślenia i stosunek do otaczającego nas świata przyrody i historii na uniwersalny język fotografii, który jest z łatwością odczytywany. Podejmuje różnorodne działania społeczne na rzecz lokalnego środowiska. Wrażliwy na piękno, które nas otacza, stara się je pokazywać innym. Tworzy fotograficzne wystawy dokumentalne i przyrodnicze, które już dziś stanowią wartościowe zbiory z regionalizmu. Od 1998 r. opracował ponad 70 tematycznych wystaw prezentując ponad trzy tysiące zdjęć. Jego prace były pokazywane oprócz Mławy w całej Polsce, w dużych i małych miastach, miejscowościach i wsiach – w różnych miejscach: galeriach, muzeach, kościołach, domach kultury, szkołach itp. Sam debiutował opowiadaniami w książce pt. „Okno na świat”. Oprócz wystaw jego zdjęcia można zobaczyć w albumach, folderach, przewodnikach, kalendarzach, pocztówkach itd. Każdemu otwarciu towarzyszyły, zaproszone przez autora, mławskie (i nie tylko) zespoły muzyczno-wokalne, taneczne, grupy dramatyczne i poeci, a także pokazy mody. Jest twórcą i opiekunem artystycznym Galerii „13” w Mławie, która wyszukuje i promuje początkujących fotografików, malarzy, rzeźbiarzy, poetów itp. W ciągu 18 lat istnienia galerii odbyło się ponad 150 wystaw czasowych. Wieloletni członek i prezes Związku Twórców Ziemi Zawkrzeńskiej oraz innych organizacji m.in. członek zarządu Towarzystwa Miłośników Ziemi Mławskiej oraz Stowarzyszenia Pontyfikatu Jana Pawła II i współzałożyciel Działdowskiej Kuźni Słowa, a także założyciel Stowarzyszenia Autorów Polskich oddział w Mławie. Twórca i opiekun Mławskiego Klubu Fotograficznego i członek Ciechanowskiego Klubu Fotograficznego. Współpracuje z wieloma instytucjami kulturalnymi, lokalną prasą oraz radiami działającymi w Mławie i na Mazowszu. Organizator życia kulturalnego na terenie północnego Mazowsza m.in. „Nocy poetów”, „Miss Mławy” i plenerów fotograficzno-malarskich. Autor wielu artykułów i prac o tematyce regionalnej ukazujących dorobek historyczny tych ziem. Dużo swoich zdjęć regionalnych przekazał szkołom i różnym instytucjom kulturalnym oraz założył kilka galerii w szkołach w Mławie i powiecie. Od 45 lat uprawia tenis ziemny, wielokrotny mistrz Mławy w tej dyscyplinie. Od wielu lat trenuje dzieci i młodzież na przyszłych tenisistów. 25 lat temu założył przy TKKF w Mławie klub rowerowy i wytyczył ścieżki historyczne na terenie pow. mławskiego. Wygłasza odczyty historyczne. Oprowadza dzieci, młodzież i dorosłych po ziemi mławskiej ukazując walory historyczno-przyrodnicze tych okolic. Kolekcjoner, a przede wszystkim filatelista. Jego zbiory były pokazywane w Mławie oraz Kielcach, Pile i Drozdowie koło Łomży. Zbieracz książek o tematyce regionalnej. Kilkukrotnie nominowany do tytułu „Mławianin roku”. W 2018r. z rąk burmistrza Mławy Sławomira Kowalewskiego otrzymał medal „Zasłużony dla miasta Mława”.


Odziedziczyłeś spadek? Oszacuj jego wartość - Porady i wskazówki biznesowe - logobuilders.net\nGdy oglądamy zagraniczne filmy, nieraz spotyka się w nich, że protagonista został dziedzicem dużej fortuny, zapisanej przez dalekiego krewnego. Lecz czasami nawet w Polsce zdarzają się takie wydarzenia i to w naszym bliskim otoczeniu.\nJeśli tobie przytrafiła się taka przygoda, powinieneś jak najprędzej usystematyzować sprawy finansowe z nią związane.\nW tym celu potrzebny może się okazać rzeczoznawca majątkowy wrocław, jak to spore miasto, może zaproponować wielu specjalistów tego rodzaju. Taka persona w fachowy sposób określi, jakiej wartości są ruchomości oraz nieruchomości, które otrzymaliśmy teraz.\nPoszukujesz może kolejnych pomysłów związanych z poruszanym w tym wpisie zagadnieniem? Jest na to świetna rada: kliknij tu i przeczytaj więcej w tej treści (http://www.blyss.pl/wsparcie)!\nJest to szalenie ważne, nie tylko dla nas, ale także dla fiskusa. Bowiem od każdego spadku jesteśmy zobowiązani zapłacić podatek. Jeżeli tego nie zrobimy, albo uiszczona przez nas kwota będzie zaniżona, możemy być ukarani sporą grzywną.\nRównie interesujący tekst odnajdziesz pod tym odnośnikiem – zobaczysz, że jest niezwykle wciągający, więc zobacz go.\nSpecjalista ten będzie potrafił wycenić wartość zarówno odziedziczonego domu, jak i zabytkowych mebli w nim się znajdujących a przede wszystkim jak wycenić maszyny jak wycenić maszyny.\nJeśli potrzebny jbędzie ci rzeczoznawca majątkowy Wrocław jest właściwym miastem na poszukiwanie fachowcy tego typu. Na początku warto zapytać wśród znajomych, może czerpali w przeszłości z uzdolnień kogoś tego typu? Jeśli nie, nic straconego, sieć web przyjdzie ci z odsieczą. Wpisując do wyszukiwarki właściwą frazę, otrzymamy szereg wyników jej odpowiadających. Obecnie w sieci znacznie częściej ogłaszają się wszelcy rzeczoznawcy. Warto przejrzeć ich stronę, w poszukiwaniu opinii poprzednich klientów. Na ich mocy będziemy w stanie wybrać kogoś kompetentnego.\nZgon w najbliższej rodzinie to niezwykle niemiła sytuacja.\nJednak spadek o sporej wartości na pewno nas ukoi. Jeśli jesteśmy osoba obdarowaną, spada na nas obowiązek pokrycia podatku od spadku. W określeniu jego sumy pomoże nam zawodowy rzeczoznawca majątkowy.\nTagged with: czassiecizysk |


Wersja z 11:46, 16 sie 2013 (edytuj)\n(→Moja opinia: nowa sekcja)\nWersja z 12:37, 16 sie 2013 (edytuj) (anuluj)\n(→LoLo! Nonsa, to strona która jest lepsza od Gógol!: nowa sekcja)\nNonsensopedia jest dobrą, lecz nie najlepszą encyklopedią. Jest w niej zbyt wiele humoru. Nigdy nie dorówna Wikipedii, gdzie wszystko jest na serio.\n== LoLo! Nonsa, to strona która jest lepsza od Gógol! ==\nChciałbym jak najmocniej pozdrowić '''Administrację''',że starają się oto, aby Ta strona nie była tak po!@#$%^&*na, jak inne tego typu strony...A! I podziękowania dla tych, którzy napocili się, żeby napisać tak za*&%$$te artykuły :)\nAle jak już mówiłem, pozdro :D\nWersja z 12:37, 16 sie 2013\nW tytule wpisz swój nick, w treści opinię o serwisie (obiektywną, admini nie lubią lizusów), a na końcu podpisz się w formie czterech tyld.\n10 Moja opinia\n11 LoLo! Nonsa, to strona która jest lepsza od Gógol!\nChciałbym jak najmocniej pozdrowić Administrację,że starają się oto, aby Ta strona nie była tak po!@#$%^&*na, jak inne tego typu strony...A! I podziękowania dla tych, którzy napocili się, żeby napisać tak za*&%$$te artykuły :) Ale jak już mówiłem, pozdro :D


Kardynał przygotowuje się do odprawienia Mszy Pontyfikalnej. Książę Kościoła, który jest następcą apostołów, modli się odziany w długą purpurową kapę, zanim przyodzieje leżące na ołtarzu szaty liturgiczne. Książęcy herb kardynała widnieje na tkaninie wiszącej po lewej stronie. Na ołtarzu palą się już świece. Duchowieństwo gromadzi się wokół rozmodlonego kardynała. Wszyscy są skupieni, w ciszy czekają na ostatnie wskazówki ceremoniarza, który jeszcze uważnie przegląda mszał. Splendor ceremonii krok za krokiem będzie wzrastać w majestatycznym i spokojnym tempie.\nMożemy sobie wyobrazić, że jest to przygotowanie do uroczystej Mszy Bożonarodzeniowej. W wypełnionej po brzegi katedrze harmonijne dźwięki organów za chwilę ogarną gotyckie sklepienia. Chór zaintonuje słowa kolędy Bóg się rodzi, wzbudzając w duszach wiernych uczucia czułości, niewinności i szczerej radości. Czy tej atmosferze mogłaby sprzyjać gitara?\nPo prawej stronie w czerwonej sutannie i białej komży stoi mały ministrant. W ręku trzyma trybularz i łódkę. Wydobywający się z trybularza dym symbolizuje wznoszącą się do nieba ufną modlitwę. Za chwilę ten chłopiec będzie mógł służyć do Mszy Świętej odprawianej przez samego kardynała. Jego dziecięce oczy już utkwione są w osobie księcia Kościoła. Jakże dobroczynny wpływ wywiera na niego ta sakralna atmosfera. Może nawet nie zdaje sobie sprawy, jak jego dusza jest potężnie pociągana ku nadprzyrodzoności. Ten młodzieniec w przyszłości być może sięgnie nawet po poważne traktaty doktryny katolickiej, które będą potrzebne dla jego właściwej formacji. Ale to co najmocniej odciśnie znamię na tej duszy, to właśnie taka atmosfera, w której człowiek nawet nieświadomie może doświadczyć prawdziwości Świętego Kościoła Katolickiego.\nOprac. LP i SS\nArtykuł z PzM 25 listopad, grudzień 2005 2005 >\nNIEWINNOŚĆ - mało podziwiana i rzadziej praktykowana\nPotop, Arka Nogo i wirus...


Problem długości rozwiązany – ale znacznym kosztem... - blog kierdel\nHalleyowi nie udało się opracować teorii ruchów Księżyca. Zmarł w 1742 roku, a jego następcą na stanowisku Astronoma Królewskiego został James Bradley (1693-1762). Uczony ten już wcześniej wyrobił sobie wielkie nazwisko odkrywając aberrację światła gwiazd i dostarczając w ten sposób pierwszego bezpośredniego dowodu na ruch obiegowy Ziemi wokół Słońca. (Aberracja polega na pozornych zmianach położenia gwiazd na sferze niebieskiej. Ich przyczyną są skończona prędkość światła i ruch obserwatora względem gwiazd. Ponieważ Ziemia krąży wokół Słońca, kierunek ruchu ulega ciągłym zmianom i pozycje gwiazd na niebie oscylują w rocznym cyklu. Właśnie te oscylacje odkrył i poprawnie zinterpretował Bradley.) Bradley kontynuował pracę Flamsteeda i Halleya nad metodą odległości księżycowych (którą opisałem w jednej z poprzednich notek), wierząc że pozwoli ona znaleźć praktyczny sposób wyznaczania długości geograficznej.\nJames Bradley (portret autorstwa Thomasa Hudsona; wiki, public domain)\nAnglia nie była jedynym krajem, w którym badano ruchy naszego naturalnego satelity. W Niemczech działał kartograf i astronom Tobias Mayer (1723-1762). Miał on ciężkie dzieciństwo (przez wiele lat mieszkał w sierocińcu) i matematyki musiał nauczyć się sam. Mimo to już w wieku 18 lat publikował prace z geometrii. Znalazł zatrudnienie w prywatnej firmie kartograficznej, ale jego pasją były obserwacje Księżyca. Stworzył najlepszą w owym czasie mapę Srebrnego Globu i zebrał ogromną ilość danych o jego ruchach.\nTobias Mayer (wiki; public domain)\nW 1748 roku francuska Królewska Akademia Nauk ogłosiła konkurs na pracę, która miała przedstawić poprawną teorię ruchów Księżyca. Do konkursu zgłosił się między innymi genialny szwajcarski matematyk Leonhard Euler (1707-1783). Jego pierwsza próba zakończyła się niepowodzeniem – Eulerowi wydawało się wręcz, że ruchów ziemskiego satelity nie da się wytłumaczyć za pomocą newtonowskiej grawitacji! Do podobnych wniosków doszli też konkurenci Eulera. Widać z tego, jak trudne było zagadnienie trzech ciał dla XVIII-wiecznych uczonych... Na szczęście kolejna próba była udana i Euler stworzył zgrabną teorię ruchów Księżyca.\nEuler prowadził korespondencję z Mayerem, który w międzyczasie został profesorem Uniwersytetu w Getyndze. Mayer połączył równania Eulera ze swoimi obserwacjami i stworzył tabele przewidywanych położeń Księżyca. Dość długo wahał się, czy przesłać je Radzie Długości Geograficznej, gdyż nie był pewien, czy Anglicy zechcą przyznać nagrodę cudzoziemcowi; w końcu jednak uczynił to w 1756 roku.\nMniej więcej ćwierć wieku wcześniej dwóch Anglików (John Hadley mieszkający w Anglii i Thomas Godfrey z Filadelfii) niezależnie od siebie wynalazło przyrząd, który bardzo ułatwia obserwacje astronomiczne na morzu. Był to prekursor dzisiejszego sekstantu. Dzięki sprytnej kombinacji kątomierza, lunetki, lusterek i filtrów umożliwiał on jednoczesne obserwacje dwóch obiektów na niebie i dokładny pomiar kąta, o który były od siebie oddalone. A zatem dysponowano już wszystkimi trzema składnikami potrzebnymi do stosowania metody odległości księżycowych: katalogami Flamsteeda i Halleya z precyzyjnymi pozycjami gwiazd, tabelami przewidywanych pozycji Księżyca na niebie oraz instrumentem do pomiaru kątów między Księżycem a gwiazdami. Aby sprawdzić, czy metoda działa, trzeba było już tylko przeprowadzić testy praktyczne.\nPrzełom lat 50. i 60. XVIII wieku to bardzo niespokojne czasy. Trwała krwawa wojna siedmioletnia, a działania militarne odbywały się także na morzu, co stwarzało spore zagrożenie dla śmiałków decydujących się na dalekie wyprawy oceaniczne. (Swoją drogą, jak dobrze wiemy z historii, na świecie co i rusz wybuchał jakiś konflikt. Zawsze podziwiałem dawnych uczonych, którzy mimo niebezpieczeństw związanych z wojnami kontynuowali w ich trakcie swoje badania.) Z tego powodu początkowe testy prowadzono tylko w Anglii i na niezbyt odległych wodach. Astronom Królewski pozostawał w Greenwich i tam porównywał prawdziwe pozycje Księżyca z przesłanymi przez Mayera tabelami, natomiast na morzu zadania tego podjął się doświadczony kapitan Royal Navy, John Campbell (1720-1790), który później został członkiem Royal Society, admirałem i gubernatorem Nowej Fundlandii. Campbell dowodził 64-działowym okrętem liniowym HMS Essex, biorącym udział w blokadzie Brestu, a w nocy mierzył pozycje Księżyca. W 1760 roku Bradley w liście do Admiralicji podsumował dotychczasowe wyniki stwierdzając, że różnica między przewidzianą a zmierzoną pozycją Srebrnego Globu nigdy nie przekraczała półtorej minuty kątowej, w związku z czym metoda odległości księżycowych powinna pozwalać na wyznaczenie długości geograficznej z dokładnością do pół stopnia, a na ogół znacznie lepszą.


Łowcy wraków i piraci | Przegląd\nAutor: Jan Piaseczny\t| Listopad 18, 2007\nDo kogo należą skarby zatopione na dnie mórz?\nNa dnie mórz i oceanów spoczywa jakieś 3 tys. wraków pełnych złota, srebra czy też kosztownych dzieł sztuki. Przez wieki te podwodne skarby były poza zasięgiem poszukiwaczy.\nObecnie jednak nowoczesna technika pozwala wytropić szczątki okrętów i podnieść szlachetne kruszce z dna.\nFirmy zajmujące się wydobywaniem podmorskich skarbów dysponują nowoczesnymi statkami, wyposażonymi w systemy nawigacji satelitarnej, sonary i systemy komputerowe o wartości wielu milionów dolarów. Penetrowaniem dna zajmują się zdalnie sterowane, bezzałogowe batyskafy z potężnymi reflektorami, kamerami oraz automatycznymi ramionami do podnoszenia przedmiotów z dna. Inwestorzy chętnie finansują takie przedsiębiorstwa, licząc na fantastyczne zyski. Można bowiem spodziewać się wiadomości o odkryciach kolejnych wraków z ładunkiem szlachetnych kruszców. Ale nieuchronne stają się także spory dotyczące fundamentalnej kwestii – do kogo należy bezcenny ładunek. Prawo morskie nie jest jednoznaczne. W 2001 r. UNESCO przyjęło wprawdzie Konwencję o Ochronie Podwodnego Dziedzictwa Kulturowego, ale podpisało ją tylko 16 państw i konwencja, która uniemożliwiłaby rabunkową eksploatację wszystkich wraków, nie weszła w życie. Podpisów pod dokumentem UNESCO nie złożyli przedstawiciele Wielkiej Brytanii i USA. Amerykanie nieufnie podchodzą do wszelkich prawnych prób ograniczenia swojej swobody działania, Brytyjczycy zaś twierdzą, że ochroną można objąć najwyżej najcenniejsze wraki. Takie stanowisko obu morskich mocarstw “prywatni” łowcy wraków uznali za zielone światło.\nKonflikty stały się nieuniknione. Obecnie toczy się ostry spór między rządem hiszpańskim a amerykańską firmą\nmającą siedzibę w Tampa na Florydzie. Jak pisaliśmy w “Przeglądzie”, w maju tego roku szefowie Odyssey, John Morris i Greg Stemm, poinformowali, że ekspedycja firmy odnalazła na Atlantyku na zachód od Gibraltaru “wrak z czasów kolonialnych”, z którego wydobyto 500 tys. srebrnych i setki złotych monet o masie ok. 17 ton. Wartość tego ładunku oceniono wstępnie na pół miliarda dolarów. Sensacyjną wiadomość podano dopiero wtedy, kiedy skarby były już bezpieczne w siedzibie Odyssey na Florydzie. Członkowie wyprawy potajemnie przewieźli zdobycz do brytyjskiego Gibraltaru, umieścili monety w plastikowych pojemnikach i wyczarterowanym samolotem wyekspediowali do USA. Szefowie Odyssey nadali swej operacji kryptonim “Black Swan”, nie podali jednak prawdziwej nazwy wraku ani jego dokładnego położenia. Zapewnili tylko, że skarb został wydobyty na wodach międzynarodowych, a więc wszystko odbyło się zgodnie z tradycyjnym prawem “kto znajdzie porzucone mienie, ten jest właścicielem”.\nPrasa brytyjska przypuszczała, że srebrny łup pochodzi ze szczątków 700-tonowego okrętu\nktóry w kwietniu 1641 r. wyszedł z Kadyksu z ładunkiem srebrnych monet przeznaczonych na opłacenie 30-tysięcznej armii hiszpańskiej, stacjonującej we Flandrii. Na burzliwym morzu zaczął jednak przeciekać i poszedł na dno wraz z 18 członkami załogi w pobliżu Kornwalii. Brytyjski parlament przerwał obrady na wieść o katastrofie. Od tej pory “Merchant Royal” nazywany jest morskim El Dorado.\nAle dokumenty eksportowe, które musiała wypełnić firma Odyssey, świadczą, że srebrny wrak odnaleziony został 320 km na zachód od Gibraltaru. Nie może to więc być “Merchant Royal”. Prawdopodobnie rację mają eksperci w Madrycie, którzy twierdzą, że Amerykanie ograbili szczątki hiszpańskiej fregaty “Nuestra Seńora de las Mercedes”, uzbrojonej w 36 dział. W 1804 r. ten okręt żeglował z Montevideo do Kadyksu, mając w ładowniach milion srebrnych dolarów. “Seńora” przed docelowym portem wpadła jednak na brytyjskie okręty polujące na transporty srebra z hiszpańskich kolonii. Anglia pilnie potrzebowała wtedy środków na morderczą wojnę z napoleońską Francją.\nMimo przewagi przeciwnika kapitan fregaty nie chciał się poddać, więc zagrzmiały działa. Walka była zacięta, ale krótka. Jak podaje naoczny świadek, porażona burtową salwą “Seńora” eksplodowała i “pękła jak jajo”. Hiszpanie uważają, że mimo upływu ponad 200 lat ładunek srebra wciąż należy do nich. Urzędnicy w Madrycie rozsierdzili się więc nie na żarty – oto Amerykanie podstępnie zabrali srebro będące własnością Korony. “To zwykła grabież”, oburzała się wicepremier Maria Teresa Fernandez de la Vega. Minister kultury Cesar Antonio Molina określił poszukiwaczy skarbów jako współczesnych piratów i ostrzegł: “Przeciw piratom zawsze używano floty wojennej, prawa oraz państwa prawa”. Molina zapowiedział zdecydowane działania: “Nikt nie może przyjść i plądrować naszego dziedzictwa. Będziemy ich ścigać i oskarżać wszystko jedno gdzie”. I rzeczywiście rząd hiszpański złożył przeciwko Odyssey pozew w federalnym sądzie w Tampa na Florydzie, domagając się zwrotu skarbu. Nie wiadomo, jaki zapadnie wyrok. W przeszłości amerykańskie sądy kilka razy podejmowały decyzję “znalazca jest właścicielem”, ale w 2000 r. sąd apelacyjny w stanie Wirginia odebrał prawa do dwóch zatopionych hiszpańskich fregat amerykańskim odkrywcom i przywrócił je Hiszpanii. W każdym razie dopóki trwa spór prawny, Odyssey nie może zamienić srebra na gotówkę. Ale na wieść o sensacyjnym odkryciu kurs akcji firmy wzrósł trzykrotnie. Szefowie przedsiębiorstwa natychmiast sprzedali znaczną część swoich akcji. Sceptycy twierdzą, że informacje o wartości wydobytego skarbu są znacznie przesadzone. Być może Odyssey świadomie puściła w obieg elektryzujące wieści, aby podwyższyć kurs akcji i przyciągnąć inwestorów.\nNa razie jednak o nowych zyskach mowy być nie może, aczkolwiek w szczątkach tajemniczego okrętu zostało podobno jeszcze kilkanaście ton srebrnych monet.\nHiszpanie bowiem nie żartują. Sędzia w Madrycie wydał nakaz przeszukania jednostek Odyssey, które znalazły schronienie w brytyjskim Gibraltarze. Kiedy w lipcu mały statek “Odyssey Alert” spróbował wyjść z Gibraltaru, został zatrzymany przez jednostki hiszpańskiej Guardia Civil i musiał zawinąć do hiszpańskiego portu w Algeciras. Został tam gruntownie przeszukany, załoga skarżyła się później, że hiszpańscy urzędnicy, pragnący za wszelką cenę poznać lokalizację wraku, uszkodzili cenny sprzęt elektroniczny.\n16 października doszło do kolejnego spięcia. Z Gibraltaru wyszedł flagowy statek amerykańskiej firmy, 77-metrowy “Odyssey Explorer”. Zablokowała mu drogę hiszpańska korweta. Nastąpiło to na akwenie, który Gibraltar uważa za swoje wody terytorialne, aczkolwiek Hiszpania tego nie uznaje. Kapitan “Explorera”, Sterling Vorus, ustąpił dopiero po czterech godzinach, jak podkreślił, “pod groźbą użycia śmiertelnej siły” i skierował swój statek do Algeciras. W porcie dziesiątki hiszpańskich funkcjonariuszy spenetrowały statek, konfiskując wszystko, co mogłoby zawierać informacje na temat położenia wraku, nawet twarde dyski z komputerów należących do dziennikarzy znajdujących się na pokładzie. Ale załoga statku przewidziała taką możliwość. Komputery pokładowe z kluczowymi danymi “Explorer” zostawił w Gibraltarze.\nMimo to dyrektorzy Odyssey nie mają powodów do radości. Bez współdziałania Madrytu nie mają szans na wznowienie poszukiwań i mogą też utracić największą potencjalną zdobycz – złoty wrak okrętu liniowego “Sussex”.\nTen wspaniały żaglowiec,\nukończony w 1693 r., uzbrojony był w 80 dział. Po katastrofie krytykowano konstruktorów, którzy rozmieścili tak potężną artylerię tylko na dwóch pokładach, przez co statek stał się niestabilny. W grudniu 1693 r. “Sussex”, flagowy okręt admirała Francisa Wheelera, wyszedł z Portsmouth wraz z armadą 48 jednostek wojennych i 166 kupieckich. Konwój wiózł złoto i srebro dla Wiktora Amadeusza II, księcia Sabaudii. W zamian za gigantyczną subwencję włoski władca miał przyłączyć się do koalicji państw prowadzących wojnę z Francją Ludwika XIV. 27 lutego 1694 r. w angielskie okręty uderzyła potężna nawałnica. Trzeciego dnia nad ranem “Sussex” poszedł na dno jak kamień. Z 500-osobowej załogi ocalało tylko dwóch ludzi. Zwłoki admirała Wheelera, ubrane tylko w nocną koszulę, fale wyrzuciły na wschodnim wybrzeżu Gibraltaru. Wraz z okrętem zatonęło ok. 10 ton złotych monet. Ich obecna wartość może przekroczyć 4 mld dol. “Sussex” uważany jest za najbogatszy wrak w dziejach. Poszukiwacze z firmy Odyssey są pewni, że odnaleźli szczątki okrętu spoczywające na głębokości tysiąca metrów. W 2002 r. Odyssey zawarła układ z rządem brytyjskim, do którego wciąż należy bajeczny ładunek. Umowa przewiduje, że firma dostanie 80% wydobytego skarbu o wartości do 45 mln dol., 50% łupu o wartości od 45 do 500 mln dol. oraz 40% skarbu powyżej tej kwoty, a reszta przypadnie Koronie brytyjskiej. Odyssey chciała już zacząć eksplorację wraku, kiedy sprzeciw wyraziły władze hiszpańskiej Andaluzji. Ostatecznie Hiszpanie wyrazili zgodę na operację, pod warunkiem że wezmą w niej udział dwaj archeolodzy wyznaczeni przez Madryt. Ale władze hiszpańskie nie kwapią się z wysłaniem naukowców. Bez kompromisu w sprawie srebra z projektu “Black Swan” dyrektorzy Odyssey nie mogą nawet marzyć o złocie z “Susseksa”.\nNajbogatszym do tej pory wrakiem był hiszpański galeon “Nuestra Seńora de Atocha”, który w 1622 r. żeglował z Hawany z ładunkiem złota, srebra, biżuterii i szmaragdów, lecz poszedł na dno w sztormie koło wysp Florida Keys. W 1985 r. szczątki okrętu odnalazł amerykański łowca przygód Mel Fisher i wydobył na powierzchnię hiszpańskie dublony, których wartość została oszacowana na 400 mln dol. Władze Stanów Zjednoczonych wystąpiły z roszczeniami do skarbu, ale po ośmiu latach Sąd Najwyższy USA przyznał łup odkrywcy.


Wrzesień 2017 – Life Final Edited\nPosted on 27 września 2017 by I.Ka.\nPosted on 20 września 2017 by I.Ka.\nPosted on 13 września 2017 by I.Ka.\nZmiany nie przychodzą łatwo. Ponoć odpowiada za to nasz mózg, który nowe sytuacje interpretuje jako potencjalne zagrożenie – zgodnie z zasadą „lepsze zło znane niż nieznane”. Nawet jeśli nowy plan ruszy z kopyta, prędzej czy później wytracamy tempo i energię, przychodzi zniechęcenie, a my wracamy do starych przyzwyczajeń. Czemu tak się dzieje? Tłumaczy to emocjonalny cykl zmiany.


ᐉ Biały montaż Hajnówka - cena, opinie - OTOmistrz\nBiały montaż w Hajnówce\nDobrze zainstalowane wanny, sedesy, brodziki lub armatura kończąca instalacje ciepłej i zimnej wody to gwarancja dobrego stanu sanitarno-higienicznego, przytulności i komfortu przestrzeni życiowej. Tylko wykwalifikowani specjaliści mogą zrealizować wysokiej jakości biały montaż w Hajnówce, a tego typu usługi zachęcamy zamówić w firmie OTOmistrz.\nFunkcjonowanie gniazdek, włączników i lampek w łazience lub kabinie prysznicowej musi być bezpieczne. Obecnie produkuje się szeroką gamę wodoodpornych akcesoriów elektrycznych i automatyki, które nie stwarzają żadnego zagrożenia porażeniem prądem elektrycznym dla ludzi. Wymagają jednak właściwego zainstalowania. Właśnie takie usługi białego montażu elektrycznego w dobrej cenie oferuje nasza firma w Hajnówce. Szczególną uwagę poświęcamy jakości instalowanych urządzeń, kontrolując takie ich cechy, jak:\nMontaż wodoszczelnych akcesoriów elektrycznych i automatyki wymaga nie tylko specjalnych narzędzi, ale przede wszystkim wiedzy i doświadczenia. To wszystko posiadają nasi specjaliści w Hajnówce. Skontaktuj się z nami, chętnie wykonamy dla Ciebie potrzebne usługi w zakresie białego montażu elektrycznego.\nDecyzja o samodzielnym montażu baterii umywalkowej bez odpowiedniego doświadczenia może skończyć się szeregiem problemów (na przykład uszkodzeniem otaczającego sprzętu AGD, zalaniem sąsiedniego mieszkania itp.). Nasi specjaliści w Hajnówce kompetentnie przeprowadzą instalację baterii natryskowej, gwarantując niezawodne funkcjonowanie systemu.\nCennik montażu kabiny prysznicowej w Hajnówce od naszej firmy mile Cię zaskoczy! Na polskim rynku dostępne są dwa rodzaje kabin prysznicowych:\nMontaż umywalki w Hajnówce to dziś pożądana usługa i trudno ją sobie wyobrazić bez pomocy specjalisty. Ten proces obejmuje następujące główne etapy:\nNasi specjaliści w Hajnówce doskonale znają cechy montażu muszli klozetowych oraz mają duże doświadczenie w tym sektorze usług. W krótkim czasie wykonają wysokiej jakości biały montaż.\nDlaczego wybrać nas dla białego montażu w Hajnówce?\nSukces naszej firmy polega przede wszystkim na tym, że współpraca z OTOmistrz w Hajnówce jest naprawdę komfortowa. Możemy rozwiązać dowolne zadanie w zakresie białego montażu, opierając się na wieloletnim doświadczeniu naszych fachowców, którym można powierzyć przeprowadzenie zróżnicowanych prac:\nOpinie o usługę białego montażu w Hajnówce\nSerdecznie dziękujemy za zainstalowanie toalety wiszącej. Naprawdę chcieliśmy zainstalować taki sedes od długiego czasu, ale baliśmy się, czy ściana wytrzyma. Wreszcie decyzja została podjęta, a do montażu zaprosiliśmy fachowca z firmy OTOmistrz w Hajnówce. Pracownik wykonał wszystko zgodnie z obietnicą menedżerów, terminowo, profesjonalnie. Instalacja jest bezpiecznie zamocowana. Łazienka stała się bardziej swobodna. Ślicznie dziękuję!\nKupiłem nową umywalkę. Wziąłem wolne w pracy. Bardzo się martwiłem, żeby hydraulik przybył na czas. Rzeczywiście, przybył na wyznaczony czas bez spóźnienia. Fajnie, że firma jest zorientowana na klienta. Jestem zadowolony zarówno z montażu umywalki w Hajnówce, jak i ceny. Dziękuję! Oczywiście polecam tę firmę.\nPrysznic przeciekał od dawna, więc w końcu postanowiłem o wymianie. Usługa białego montażu w Hajnówce wydała mi się dobrą opcją, więc zwróciłem się do tej firmy. Cała praca zajęła około pół dnia, a efekt jest świetny. Jeśli zatem poszukujecie tanich i wysokiej jakości usług białego montażu, warto skorzystać z usług tej firmy!\nJak świadczymy usługę białego montażu w Hajnówce?\nPrzystępna cena białego montażu w Hajnówce;\nNajczęściej zadawane pytania o usługę białego montażu w Hajnówce\nCoraz więcej naszych klientów w Hajnówce preferuje tak zwane WC podwieszane przy wyborze toalety. Głównymi powodami są ku temu następujące cechy tego typu konstrukcji:\n⭐ Czy można samodzielnie zamontować kabinę prysznicową w Hajnówce?\nJeśli posiadasz niezbędne doświadczenie i narzędzia — jak najbardziej. Kabiny dostarczane są ze szczegółowymi intruzjami ich montażu, a to znacznie ułatwia sprawę. Jednocześnie należy pamiętać, że niepoprawne podłączenie kabiny prysznicowej może spowodować potrzebę jej ponownej instalacji lub remontu. Dodatkowo będą potrzebne usługi specjalisty, który sprawdzi bezpieczeństwo i poprawność montażu. Zatem, jeśli chcesz zaoszczędzić środki, warto zamówić usługę białego montażu w OTOmistrz w Hajnówce.


Home » Aktualności » Jasełka\nDnia 19 grudnia 2014 r. przedstawiane były w naszej szkole „Jasełka” dla uczniów całej szkoły na dwóch apelach.\nW tym roku w magiczny nastrój Świąt Bożego Narodzenia wprowadzili nas uczniowie z klasy IIb, którzy pracowali pod kierunkiem pani Doroty Bastek i pani Wioletty Ostrowskiej-Krupy.\nDzieci pięknie recytowały, śpiewały kolędy i pastorałki oraz grały na instrumentach. Nastrojowy program „Jasełek” zachwycił publiczność, były gorące brawa, wspólne śpiewanie kolęd, a nawet bisy. Wzruszające scenki przypomniały nam o tym, co najważniejsze w czasie Świąt, oraz skłoniły do zadumy i refleksji.\nUczniów klasy IIb wspierali starsi koledzy: Jagoda Pliszka z klasy Va ( grą na flecie), Jakub Wywigacz z klasy VIa (nagłośnieniem) i Aleksandra Dziełak z klasy Va. Niezapomniany nastrój zawdzięczamy również panu Januszowie Piersie, który zadbał o oświetlenie sceny.\nAutor: mgr Dorota Bastek


Grand Prix Gdyni – Nie dzięki ! | Robert biega\n12 lutego 2016 rparuszewski\nNiestety z roku na rok organizatorzy nie nauczyli się niczego, najpierw kompromitacja z rozdawaniem medali każdemu przez co na kilkuset ostatnich zawodników po prostu ich zabrakło. Gdy w zeszłorocznym Biegu Niepodległości na termometrze widniało 13 stopni celsjusza organizatorzy nie pomyśleli, że biegaczom może być troszkę ciepło, że warto dać im po prostu wody, nic z tego wody w ogóle nie było. Pakiety startowe, bosze ludzie czym jest pakiet? Według wikipedii Pakietem jest zbiór …. no właśnie w Gdyni pakietem jest zbiór ulotek w tym czip i numer startowy ale jako, że bez czipa i numeru startowego nie możemy pobiec więc pakietem są ulotki, czyli pakietu nie ma. A jakimiś atrakcyjnymi pakietami chwalą się na swojej stronie :\nLiczba osób zapisanych na bieg spadła o blisko tysiąc, na co GOSiR zapewne będzie miał wymówkę, że pogoda, że termin (świeta? sobota pracująca?armagedon? gradobicie?) Trasa zaczyna być nudna, nie jest w niej zmieniane nic, medale są najgorsze od trzech lat – Medal na Bieg Niepodległosci? W Polsce takie były : ZOBACZ a w Gdyni medal na Bieg Niepodległości wyglądał tak ZOBACZ\nW Gdyni nie ma opcji przepisania pakietu, zachorowałeś, coś ci wypadło? Sorry jesteś w plecy 30zł – dlatego w Gdyni najczęściej 10-15% liczby zapisanych nie bierze w ogóle udziału, gdyż nie ma opcji przepisywania pakietu. Nie bo nie. Od chyba roku z GP Gdyni jest wielki bank PKO i to nie moje zdanie ale wielu osób od których słyszałem, nie zmieniło się kompletnie NIC ! Wszedł główny sponsor, w nazwę biegu również wszedł więc mamy PKO GRAND PRIX GDYNI a tymczasem dalej w „pakietach” czytaj „kopertach” mamy kilka ulotek, czip, nr.startowy i ew.wodę na mecie. Aha przepraszam nagrody może się zmieniły dla czołówki, tych którzy te biegi wygrywają, ale ponoć biega się dla frajdy a nie dla medalu.\nI nie ma tu znaczenia, że jest to częśc układanki po prostu nie wszyscy mają czas i okazję pobiec w całej edycji GP i taki medal lepiej schować głęboko do szafy niż pokazać jak w Gdyni świętuje się biegowo Niepodległość. Osoby odpowiedzialne za biegi w Gdyni w ogóle nie słuchają krytyki, próśb. W innych miastach potrafią dać kilka projektów medali do głosowania, tutaj nikt nikogo nie pyta bo przecież urzędnik najlepiej wie co się będzie podobało a co ma się podobać i tyle nie ważne, że płacisz by pobiec , masz medal jaki my zrobimy, na mecie dostaniesz butelkę wody (nie zawsze) i idz do domu nie zawracaj- acha numer możesz startowy wziąć do domu ale czipa oddaj. Niestety albo nikt z organizatorów nie wychylił nosa poza miasto by zobaczyć jak wygląda organizacja strefy start-meta (bieg zabezpieczony jest dobrze) albo uważają, że robią wszystko dobrze i nie potrzebują żadnych uwag. Dobrze, że przynajmniej jest na każdym biegu osoba Pana Romana Toboły dzięki czemu jako spiker potrafi tak mówić o bieganiu, że kibice chętnie czekają na swoich zawodników i słuchają ciekawostek tego doświadczonego spikera i niegdyś biegacza (np.Maraton 2:53).\nNa krytykę o medale Gdyńskie Centrum Sportu odpowiada, że medale Gdyńskiego Grand Prix cieszą się od lat popularnością … No właśnie , dokładnie jak piszą od lat -a konkretnie z edycji 2014 Model układanka Daru Pomorze wygrała w plebiscycie Maratonów Polskich\nKolejne już nie tak ciekawe 2015 rok to 19 miejsce na 25 na Maratonach Polskich\nA żeby było jeszcze więcej liczb (ja wypisuję jedynie fakty) bo zaraz mnie GOSiR poskarży o pisanie nieprawdy , ZŁOTE BIEGI w biegu na 10km Gdynia zajęła 44 miejsce na 53, w biegach masowych 1000+ uczestników 44 miejsce na 57 czy wreszcie w województwie pomorskim Gdynia zajmuje czołowe miejsce ósme na 16 sklasyfikowanych. I jest to spadek o ponad 10 w porównaniu z rokiem 2014!\nAle pamiętajcie gdyńskie biegi to najlepsza impreza w Polsce. Na koniec tortu wisienka czyli co robi GOSiR gdy ktoś wyrazi swoje zdanie krytykując działania? na serwisie społecznościowym (nikogo ani z nazwiska, ani jako działalność nie obrażając!) Po prostu blokują tę osobę bo przecież tak najwygodniej, taka mała komuna. Jedno pewne, marketingowo – propagandowo przebijają wyborczą, tvn czy nawet chyba PiSowską Gazetę Polską.\nJa dziękuję nie biegnę, odpocznę przygotowuje się do Cracovia Maraton więc nie potrzebne mi szarpanie się w miejskiej dyszce. Moim zamiarem nie jest oczernianie wszystkiego co robi GOSiR a jedynie racjonalne i prawdziwe opisanie jak podchodzą do biegania w Gdyni. Na to co jedynie stać GOSiR to napisanie „nie zgadzamy się z tak surową oceną przez pana” tylko to potrafią. Poza tragicznymi pakietami startowymi jak i podejściem do zawodnika/biegacza są i pozytywny biegania w Gdyni. Szczerze trzeba to napisać, start i meta chyba najlepiej umiejscowiona w Polsce, no może poza Rynkiem w Krakowie czy na półmaratonie Malta w Poznaniu. Pomysłowość układanek do pewnego momentu rzeczywiście była genialna … do pewnego momentu. W Gdyni nie liczą się z tym, że nie we wszystkich 4 ktoś może pobiec. Trasa jak wcześniej pisałem nudna poza przebiegnięciem się Świętojańską która z roku na rok coraz bardziej zapełniona jest kibicami, czy startem i metą nudna aczkolwiek zabezpieczona wzorowo. Niestety i w tym roku na Biegu Urodzinowym 2016 organizator nie planuje wody !!! Więc nie bądźcie zdziwieni na mecie. Dziś odebrałem pakiet, yyy znaczy kopertę z numerem i ulotkami, pokazałem kilku znajomym i zapytali no fajne numery macie w Gdyni, ładne … a pokaż co macie w pakiecie startowym? 😀 noooo w sumie nie wiedziałem co powiedzieć bo to są te atrakcyjne pakiety którymi GOSiR się chwali. Na szczęście tylko odebrałem go i mam chętną osobę której go oddam, nie ja jedyny zresztą jak zauważyłem w internecie pojawia się coraz więcej osób „chcących oddać pakiet”.\nJak Juwenalis (Decimus Iunius Iuvenalis, Juwenalis z Akwinum (60–127), rzymski poeta satyryczny.) kiedyś krzyknął panem et circenses „Chleba i igrzysk”.\nNa Bieg Europejski zapraszam do Gniezna a na Niepodległości do Poznania\n21 maja pobiegnij w DARMOWYM biegu Kwidzyński Bieg Papiernika i przekonaj się jak może wyglądać organizacja biegu na 10km (koniecznie weź dzieci ze sobą, tam bedą miały co robić)\n7 uwag do wpisu “Grand Prix Gdyni – Nie dzięki !”\nTak Ci zalezy na sto trzydziestej z kolei koszulce technicznej i 243 medalu, który i tak zniknie w szufladzie? Czy nie chodzi o bieganie? Biegasz dla pakietu startowego? Kolejna maruda…\n12 lutego 2016 o 17:01\nchcę miec piękną pamiątkę, jak za darmo to mogę po osiedlu pobiegać, koszulek Gdynia nie daje\n12 lutego 2016 o 18:24\nA jednak biegniesz (jesteś na liście startowej). Zjedz snickersa.\n12 lutego 2016 o 17:59\nA jednak nie biegnę, zapisany byłem miesiąc przed, pakiet odsprzedałem 😀\n12 lutego 2016 o 18:21\nA ja biegnę. pisze:\nNie biegniesz? Spoko.\nAle po co tak wrzucać pod każdym kolejnym postem na stronie biegu autoreklamę bloga?\n13 lutego 2016 o 08:10\nA pani Katarzyna zadowolona z biegu? 🙂\n14 lutego 2016 o 11:43\nPani Katarzyna została w domu\n14 lutego 2016 o 11:46


■■ Polsat, telewizja służb specjalnych |\nPosted in ■ historia, ■ odkłamujemy HISTORIĘ by Maciejewski Kazimierz on 15 czerwca 2016\nPierwszą firmę z udziałem kapitału zagranicznego Zygmunt Solorz założył w 1991 roku.\nAgencja ds. Inwestycji Zagranicznych wydała Solorzowi zezwolenie na utworzenie spółki z o.o. Solarz z siedzibą we Wrocławiu.\nW dokumentach AlZ w związku z Solarem pojawia się nazwisko Jerzego Maślankiewicza, dyrektora Biura Analiz i Wniosków Inwestycyjnych Agencji ds. Inwestycji Zagranicznych.\nSzkolony przez KGB i działający pod przykryciem funkcjonariusz Służby Bezpieczeństwa Jerzy Maślankiewicz w 1990 roku w stopniu majora pracował w Departamencie II MSW gdzie był zastępcą naczelnika i jednocześnie dyrektorem w AIZ.\nJednym z najważniejszych ludzi w biznesie Zygmunta Solorza był Piotr Nurowski, w latach 1981-1984 I sekretarz ambasady PRL w Moskwie, od samego początku związany z Polsatem. Nurowski jako szef Polskiego Komitetu Olimpijskiego był członkiem oficjalnej delegacji udającej się 10 kwietnia 2010 roku do Katynia i zginął w katastrofie pod Smoleńskiem.\nW słynnej rozmowie Adama Michnika z Lwem Rywinem z 22 lipca 2005 roku ten drugi mówi: Solorz jest człowiekiem, który rozpierdala każdy interes. Polsat po prostu był trafiony. Nurowski załatwiał te sprawy politycznie i organizacyjnie.\nNa zadane przez Michnika pytanie: „Kto mu poradził [tj. Solorzowi – aut,], żeby wziął się za telewizję, przecież to jest człowiek w ogóle z innej łapanki”\nNurowski. Nurowski to wtedy przez Majkowskiego i poprzez te, twierdzi, że to on załatwiał wszystko. I był układ taki z Universalem, nie wiem, czy siedzi, czy nie siedzi, pierwsze pieniądze stamtąd dostał. Jak on się nazywał […] Przywieczerski.\nW Raporcie z weryfikacji WSI Nurowski figuruje jako tajny współpracownik wywiadu wojskowego PRL o pseudonimie „Tur”.\nW Raporcie zamieszczono informację, że wiedza na temat „Tura” pochodzi z jego teczki personalnej. Wynika z niej, że Piotr Jan Nurowski został zwerbowany do współpracy z wywiadem wojsko wym PRL w 1985 roku, realizując m.in. zadania dla Agentural- nego Wywiadu Strategicznego (Oddział „Y”).\nOddział „Y” pierwotnie miał zajmować się werbowaniem i przerzutem nielegałów, ale już w 1985 roku zmieniono jego zadania, skoro od listopada tego roku na osobnym koncie Oddziału zaczęto gromadzić wpływy pozabudżetowe, wyni kające z jego działalności operacyjnej.\nW jednej z notatek czytamy, że „Gen. Malejczyk poprosił współ pracownika o zdjęcie z anteny kontrowersyjnego programu o tzw. fali w wojsku. «Tur» obiecał to uczynić”. Oficerowie W SI liczyli m.in. na to, że Nurowski pomoże im w nawiązaniu współpracy z właścicielem Polsatu Zygmuntem Solorzem.\nNie były to rachuby bezpodstawne, skoro już w roku 1991 Nurowski został dyrektorem biura handlowego spółki Solorza Solpoł. Firma ta wcześniej dostała pożyczkę z Funduszu Obsługi Zadłużenia Zagranicznego.\nWarunkiem technicznym nadawania satelitarnego przez Polsat był dostęp do tzw. transpondera, czyli przekaźnika satelitarnego. W roku 1992, celem nawiązania kontaktu z konsorcjum Eutelsat, „Nurowski zwrócił się o pomoc do swojego francuskiego przyjaciela Zygmunta Olawińskiego.\nBył to człowiek z wyjątkowo barwną przeszłością. Polak z pochodzenia, urodzony we Francji, w czasie wojny służył w armii polskiej w Anglii. Potem pracował w przemyśle, będąc równocześnie oficerem służb specjalnych”.\nW latach 1984-1986 Nurowski pracował w Departamencie Azji, Afryki i Australii w MSZ. Z tego powodu został skierowany do Maroka na stanowisko radcy w tamtejszej ambasadzie PRL (1986 -1990). I właśnie w Rabacie miał poznać Olawińskiego.\nSolorz i córka Olawińskiego założyli spółkę Polbred, która wykupiła prawa do transpondera.\nPolsat pierwszy program pokazał w niedzielę 5 grudnia 1992 roku. Transponder był wynajęty od początku miesiąca, jednak nie udało się przygotować do emisji żadnego programu.\nPostanowiono więc, że przez pierwsze cztery dni pokazywana będzie tylko zielona plansza z napisem, że na tym kanale rozpocznie wkrótce nadawać polska telewizja satelitarna.\nAby plansza nie była zupełnie «niema», w tle miała rozbrzmiewać muzyka Chopina w wykonaniu Janusza Olejniczaka. […] 1 grudnia Piotr Nurowski pojechał z drogocenna kasetą do ośrodka nadawczego holenderskiej stacji NOB w miasteczku Hilversum. […]\nW studiu nadawczym zebrało się kilkanaście osób, które chciały obejrzeć start nowej telewizji. Nurowski był w tym gronie jedynym Polakiem. Wyjął ze swojej teczki kasetę z planszą i muzyką Chopina, po czym włożył ją do magnetowidu.\nDokładnie o godz. 16:29:59 nacisnął zielony guzik z napisem «Play». Polsat zaczął nadawać.\nEdward Mikołajczyk w przeszłości był prezenterem w kierowanym przez Mariusza Waltera „Studio 2 ” i pisywał do pisma młodzieżowego „Walka Młodych”, które wówczas podlegało Nurowskiemu jako kierownikowi Wydziału Propagandy i Prasy Zarządu Głównego Związku Młodzieży Socjalistycznej. Później Mikołajczyk pracowałw ambasadzie PRL w Jugosławii.\nW 2007 roku Raport z weryfikacji WSI umieszcza Mikołajczyka w Aneksie pt.: „Zidentyfikowane osoby współpracujące niejawnie z żołnierzami WSI w zakresie działań wykraczających poza sprawy obronności państwa i bezpieczeństwa Sił Zbrojnych RP”.\nCo do legalności nadawania w Polsce Polsatu zdania w tym czasie były podzielone: jedni uważali, że jest to czyste piractwo, jak w przypadku wszystkich innych stacji telewizyjnych nadających przy pomocy satelity z zagranicy, inni wyznawali zasadę – „co nie jest zabronione, jest dozwolone”.\nSprawa była tym bardziej skomplikowana, że dopiero 29 grudnia 1992 roku uchwalono ustawę o radiofonii i telewizji, która weszła w życie 3 stycznia 1993 roku.\nW pierwszym okresie nadawcą telewizji Polsat była spółka Vireco powołana przez grupę biznesmenów, wśród których był Zbigniew Niemczycki – według znajdujących się w IPN dokumentów zarejestrowany od 1972 roku przez Służbę Bezpieczeństwa jako TW „Jarex”.\nZdjęto go z ewidencji kontrwywiadu w październiku 1982 roku. Akta sprawy przekazano do Wydziału II Departamentu I MSW. Wydział II wywiadu cywilnego zajmował się działaniami wywiadowczymi przeciwko USA, dokąd Niemczycki wraz żoną Kata rzyną wyjechali. Powrócili do Polski w latach 80.\nNiemczyckiego pozyskano w 1972 roku na zasadzie dobrowol ności „do zagadnienia dziennikarze i studenci do sprawy” o krypto nimie „Mendoza”. Materiały przesłano do Departamentu I MSW w październiku 1982 roku. W 1989 roku pojawia się informacja, że Niemczycki zarejestrowany jest przez wywiad MSW.\nZ karty z 1990 roku wynika, że tym razem jako rozpracowanie operacyjne o kryptonimie „Jarex”. Akta sprawy zostały zniszczone.\nW imieniu AIZ sprawą Vireco zajmował się podobnie jak w przy padku Solaru – Jerzy Maślankiewicz.\nJest to o tyle cie kawe, że 23 listopada 1990 roku Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrz nych w Radomiu przesłał do tamtejszego Urzędu Miasta paszport kon sularny na nazwisko Zygmunt Solorz wydany przez misję wojskową w Berlinie. „[…]\nW/w powrócił ze stałego pobytu i uzyskał zgodę na osiedlenie się w Radomiu […]” – czytamy w dokumencie, który aktu alnie znajduje się w zasobach Instytutu Pamięci Narodowej.\n1 września 1993 roku spółka Vireco przekształciła się w PAI-Film i pod tą nazwą funkcjonowała do momentu likwidacji, co nastąpiło w grudniu 2000 roku.\nPolsat jako odrębna spółka została zarejestrowana w marcu 1993 roku. Jej udziałowcami, oprócz Solorza, zostali Andrzej Rusko i Józef Birka. Kiedy 2 marca 1993 roku na posiedzeniu KRRiT Bole sław Sulik i Andrzej Zarębski zapytali Solorza „czy w PTS Polsat są pracownicy związani ze służbami bezpieczeństwa, wywiadu czy kontrwywiadu”, usłyszeli w odpowiedzi „nazwiska p. Rusko, p. Birki, p. Nurowskiego, p. Majkowskiego”.\nSolorz stwierdził, że pracuje z nimi od dłuższego czasu, są jego najbliższymi współpracownikami, trudno natomiast powiedzieć – odnosząc się do tego pytania – o wszystkich pracownikach POLSAT-u.\nW firmach Zygmunta Solorza zatrudnienie znaleźli ludzie związani z komunistycznym systemem, m.in. były PRL-owski dyplomata, absolwent Akademii Dyplomatycznej w Moskwie Andrzej Majkowski. W 1968 roku „zasłynął” on z antysemickich wystąpień, później został zarejestrowany jako kontakt operacyjny SB, co sam potwier dził w złożonym oświadczeniu lustracyjnym .\nO Jerzym Ćwieku zrobiło się głośno w latach 90., w związku z jego udziałem w aferze alkoholowej – jednej z pierwszych afer w Polsce po 1989 roku. Dotyczyła ona działalności byłych ministrów rządu Mieczysława F. Rakowskiego oraz pracowników GUC, związanej z nieprawidłowościami przy imporcie napojów alkoholo wych.\nAferą zajął się Trybunał Stanu, który 18 czerwca 1997 roku skazał Dominika Jastrzębskiego, b. ministra współpracy gospodar czej z zagranicą, oraz Jerzego Ćwieka, prezesa GUC, na kary pozba wienia biernych praw wyborczych oraz zakaz piastowania funkcji publicznych przez pięć lat.\nPoszedłem najpierw do ówczesnego ministra spraw wewnętrznych Andrzeja Milczanowskiego, który skierował mnie do szefa Urzędu Ochrony Państwa Koniecznego. Przedstawiłem wniosek o sprawdze nie kandydatów i byłem przekonany, że otrzymam pełną informację wspomina Markiewicz.\nOgólną, przez nikogo nie podpisaną notatkę przyniósł mi ówcze sny szef kontrwywiadu Konstanty Miodowicz. Później okazało się, że inną notatkę na ten sam temat dostał premier Waldemar Pawlak a jeszcze inną prezydent Lech Wałęsa wspomina Markiewicz.\nPremier Pawlak pokazał mi notatkę sporządzoną przez UOP i oniemiałem – była ona kompletnie inna od tej, którą dostałem wspomina Marek Markiewicz.\nJeszcze przed przyznaniem koncesji przeszłością właściciela Polsatu, czyli Zygmuntem Solorzem, zainteresowali się dziennikarze „Rzeczpospolitej” i „Życia Warszawy”, które wówczas należało do Nicoli Grauso – włoskiego przedsiębiorcy Wystąpił on o koncesję dla stacji Polonia 1 , której był właścicielem.\nGrauso był jednym z faworytów – tajemnicą poliszynela były jego świetne kontakty z Lechem Wałęsą i Mieczysławem Wachowskim, o czym świadczyła m.in. obecność Wałęsy na antenie pirackiej Polonii 1 , której udzielał wywiadów.\nJeszcze dwa lata temu prasa pisała o nim «nikomu nieznany biznesmen z Wrocławia», myląc na dodatek jego nazwisko. Na arenie prasowej pojawił się dość nagle, ale wejście to było znaczące.\nZygmunt Solorz kupił wówczas 51 procent udziałów w dzienniku «Kurier Polski», związanym ze Stronnictwem Demokratycznym. Dziś przygoda z mediami sięga starań o koncesję na ogólnopolską telewizję prywatną i według wszelkich prognoz oraz rozmaitych wypowiedzi Pol Sat Zygmunta Solorza jest, jeżeli nie faworytem, to przynajmniej jednym z czterech asów.\nW sposobu, w jaki doszedł do swego majątku oraz sposobu, w jaki prowadzi interesy w kraju i za granicą. Właściciel PolSatu używał co najmniej czterech nazwisk i co najmniej kilku dowodów tożsamości.\nZanim uzyskał koncesję telewizyjną był zamieszany w sprawy sądowe związane z przemytem papierosów i alkoholu oraz ze spekulacyj nymi transakcjami rublowymi.\nKorzystał z pożyczki udzielonej mu przez FOZZ, a częstą praktyką było operowanie gotówką pochodzącą z walizki. W dokumentach sądu wrocławskiego występował jako obywatel niemiecki. Równie często, jak nazwiska, zmieniał adresy i miejsca zamieszkania.\nNiektóre z adresów, jak stwierdziliśmy, były fikcyjne. Był aresztowany przez policję niemiecką i karany przez tam tejszy sąd. Drugie z jego nazwisk (Piotr Podgórski) figurowało na liście osób poszukiwanych listem gończym przez policję austriacką. […].\nMój jedyny kontakt z FOZZ polegał na uzyskaniu jednej krótkoterminowej pożyczki z moim zabezpieczeniem, oferowanej na warunkach rynkowych, którą w terminie spłaciłem. Zygmunt Solorz-Zak.\nWarto jednak zwrócić uwagę na fakt, że latem 1994 roku 20 proc. udziałów w Polsacie miał Universal, którego prezesem był Dariusz Przywieczerski, były aparatczyk Komitetu Centralnego PZPR i od roku 1987 tajny współpracownik Departamentu II MSW o ps. „Grabiński”, jeden z głównych „bohaterów” Funduszu, ska zany w procesie FOZZ.\nDyrektorem generalnym Polsatu został zaś znany z „afery karabinowej” Jerzy Napiórkowski, który w czasie działania Funduszu Obsługi Zadłużenia Zagranicznego był wiceministrem finansów.\nSprawa koncesji dla Polsatu\nnieoczekiwanie wróciła w lipcu 2008 roku za sprawą ujawnionych przez „Dziennik” zeznań Krzysz tofa Baszniaka, wiceministra pracy w rządzie Waldemara Pawlaka (26 października 1993-1 marca 1995).\n[…] Wachowski wzywał na dywanik Koniecznego, wówczas szefa UOP-u, kazał sobie dostarczać materiały z rozpracować Solorza i Nurowskiego. Wachowski leżał pijany w wannie, a Konieczny stał nad nim i czytał. […]\nWachowski wymuszał na Iwanickim, żeby zamknął Solorza i Nurowskiego. Solorz i Nurowski ukrywali się w hotelu «Perła» w Oleśnicy – można przeczytać w zeznaniach Basz- niaka, który w rozmowie z «Dziennikiem» przyznaje, że to przyjaciel Wachowskiego i Solorza, radomski poseł Porozumienia Centrum Tadeusz Kowalczyk, pomógł załatwić koncesję dla Polsatu.\n[…] Dnia 5 sierpnia (1994 r.) nieoczekiwanie NSA (Naczelny Sąd Administracyjny) na niejawnym posiedzeniu wstrzymał wykonanie koncesji przyznanej Polsatowi. Ponieważ decyzja była precedensowa, nie wiedziano, co ona w praktyce oznacza. W najbardziej skrajnym wariancie można było rozumieć jako wstrzymanie nada wania naziemnego programu, co mogło być śmiertelnym ciosem dla tej stacji.\nMogło to jednak zaowocować wnioskiem o odszkodowa nie ze strony Skarbu Państwa z tytułu poniesionych już przez Polsat kosztów Krajowa Rada orzekła więc, że stacja może nadal nada wać, wszelako do chwili rozstrzygnięcia sprawy nie otrzyma nowych częstotliwości oraz nie może uruchomić nowych nadajników […]\nZamrożenie koncesji dla Polsatu było sygnałem, że może być ona cofnięta. […].\nNiespodziewanie dla graczy medialnego rynku ówczesny minister sprawiedliwości w rządzie PSL-SLD Włodzimierz Cimoszewicz podjął decyzję o wyłączeniu wszystkich nielegalnych nadawców.\nByła to decyzja bez precedensu – w ciągu jednego dnia zapanowała cisza w eterze zajmowanym przez nielegalnych nadawców – widzowie mogli tylko oglądać te stacje, które miały koncesje – wspomina Marek Markiewicz.\n[…] Do wtorku Ministerstwo Łączności zawiadomi Ministerstwo Sprawiedliwości o wszystkich stacjach telewizyjnych nadających na częstotliwościach należących do MON i na częstotliwościach nie objętych ofertą Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Wiadomo, że na tej liście znajdzie się 12 stacji lokalnych sieci Polonia 1 należącej do sardyńskiego biznesmena Nicoli Grauso oraz warszawska stacja Jacka Żelezika Top Canal.\nBędzie to wystarczająca podstawa do tego, by prokuratura rozpoczęła ściganie pirackich stacji. […] Naczelna Prokuratura Wojskowa – ustalono na wczorajszej naradzie – ma zbadać, jak to się stało, że przez dwa lata Polonia 1 działała w eterze m.in. na czterech częstotliwościach będących w dyspozycji wojska i czy władze wojskowe zrobiły wszystko, aby temu zapobiec.\nUczestnicy narady wezwali przedstawicieli państwa, aby nie występowali więcej przed kamerami pirackich stacji. Jak wiadomo, niedawno w sieci Grauso wystąpili m.in. prezydent Lech Wałęsa i prezes Trybunału Konstytu cyjnego Andrzej Zoll […] – pisała 20 sierpnia „Gazeta Stołeczna”, warszawski dodatek do „Gazety Wyborczej”.\nKilka dni po wyłączeniu z eteru Polonii 1 w mediach ukazał się list pracowników 12 stacji telewizyjnych nadających w sieci Polonia 1 należącej do Nicoli Grauso. List otwarty podpisany przez Komitet Koordynacyjny Pracowników Polonii 1 był skierowany do władz państwa, by : jak najszybciej i z korzyścią dla wszystkich zainteresowanych stron rozwiązać konflikt.\nObecnie dowiadujemy się, że Rada, by móc rozpatrzyć ponownie podanie stacji Polonii 1 o koncesje, wymaga, by nasze telewizje wyłączyły swe nadajniki. Gdyby do tego doszło, stanowiłoby to poważną krzywdę dla naszych telewidzów, klientów reklamowych, a przede wszystkim dla nas i dla naszych rodzin, ponieważ podobna decyzja oznaczałaby utratę miejsc pracy.\nList był też odpowiedzią na skierowanie do warszawskiej prokuratury zawiadomienia o popełnionym przestępstwie przez wła ścicieli Polonii 1 oraz telewizji Top Canal, które nadawały bez kon cesji.\nKrajowa Rada Radiofonii i Telewizji nie przyznała koncesji Polonii 1, ponieważ – zdaniem Rady – zbyt dużo udziałów należało do sardyńskiego biznesmena. Gdy Grauso przekonał się, że nie ma szans na koncesję i na dodatek ma przeciw sobie prokuraturę i służby specjalne, sprzedał najpierw Polonię 1 a później „Życie Warszawy” likwidując tym samym wszystkie swoje interesy w Polsce.\n6 września 1994 roku Polonia 1 trafiła do Polskiej Korporacji Handlowej. Na jej czele stanął biznesmen Rudolf Skowroński, którego nazwisko figuruje w archiwum wywiadu PRL.\nW. w. [Rudolf Skowroński – aut.] został przejęty na kontakt z Dep. III MSW. Zrealizował w trakcie współpracy z nami zadania wywiadow cze w kraju i za granicą. Od roku jest nim utrzymywany kontakt tylko sporadyczny ze względu na utratę możliwości wywiadowczych, przy czym nie przewiduje się ew. wznowienia sprawy – napisał 11 stycznia 1990 roku por.\nPiotr Filanowski, inspektor Wydziału XI Dep. I MSW w postanowieniu o zniszczeniu akt sprawy czynnej o kryptonimie „Setti”.\nNiemal pewne jest, że Polska Korporacja Handlowa została założona z myślą o uzyskaniu koncesji telewizyjnej. Według dokumentów PKH powstała 25 kwietnia 1994 roku, a więc już po przyznaniu koncesji Polsatowi 1 marca i przed decyzją NSA o jej zamrożeniu z 5 sierpnia.\nZałożyciele PKH, zdając sobie sprawę z siły kontrakcji Wałęsy, który oskarżył Solorza o tworzenie zagrożenia dla bezpie czeństwa państwa, liczyli na odebranie koncesji i wejście na miejsce Polsatu. Okres szczytowych działań PKH przypadł między 5 sierpnia a 21 września. Przejęcie Polonii 1 przez PKH 6 września świadczy.\n0 tym, że właściciele Korporacji mieli pewność, iż NSA odbierze koncesję Polsatowi. Poparcie dla PKH miało zapewnić zwiększenie kapitału w sierpniu i wydanie 300 akcji serii B, które objęło 300 przedsta wicieli świata telewizji i polityki.\nPrezesem PKH został Rudolf Skowroński. W Radzie Nadzorczej zasiadła m.in. Bożena Marta Stanescu z Financial Management Tech nology (FMT) – firmy związanej z FOZZ i Grzegorzem Zemkiem („Dik”37). Udziały w FMT mieli: żona Grzegorza Zemka Kamila Dorota Zemek (20 udziałów), córka Zemków Izabela (10 udziałów) 1Bożena Stanescu (10 udziałów). Grzegorz Zemek był wówczas sze fem Rady Nadzorczej FMT.\nCo ciekawe, kiedy NSA „zamroził” koncesję dla Polsatu (co odczytywano jako szansę na koncesję dla Polonii 1), z PKFI wycofali się przedstawiciele FMT.\nNiewykluczone, że ludzie związani z FOZZ chcieli usunąć się w cień – gdyby doszło do postępowania koncesyjnego dla Polonii 1, jej związki z FOZZ byłyby zabójcze, jednak faktycznie poprzez inne firmy Rudolfa Skowrońskiego wojskowa bezpieka miała ogromne wpływy na PKH.\nCo ciekawe, Grzegorz Zemek podczas swojego procesu w 2005 roku powiedział wprost:\nFOZZ powstał między innymi po to, abym mógł kontynuować zadania zlecone mi przez wojskowe służby specjalne.\nBardzo ciekawie wyglądała również lista posiadaczy akcji A Polskiej Korporacji Handlowej. Znaleźli się na niej m.in. Mieczysław F. Rakowski, Romuald Szeremietiew, Leonard Praśniewski, January Gościmski, Lech Jaworowicz, Tadeusz Jastrzębski, Zbigniew Grycan, Adam Kozłowski, Holding Wars, Izba Kupców i Przemysłowców, Jerzy Krogulec, Grażyna Wencel, Beata Tyszkiewicz, Kazimierz Morawski, Marek Mikuśkiewicz, Elżbieta Wiśniewska, Anna Woźniak-Starak i Piotr Bachurski, obecnie wydawca „Gazety Warszawskiej”.\nPo upadku PRL Gościmski znalazł się w gronie najbogatszych Polaków’ jako współwłaściciel Legie Ltd., kompanii importowej towarów luksusowych. We władzach PKH znalazł się także jego pasierb Aleksander Pociej, adwokat, senator VIII kadencji, którym został startując z list Platformy Obywatelskiej.\nW radzie nadzorczej PKH, obok Aleksandra Pocieja, zasiadał ówczesny polityk Unii Wolności Jacek Merkel, późniejszy współzałożyciel Platformy Obywatelskiej, a także członek rady nadzorczej spółki ochroniarskiej kpt. Jerzego Koniecznego Konsalnet. Z dokumentów IPN wynika, że Aleksander Makowski, naczelnik Wydziału XI komunistycz nego wywiadu, rozpracowywał Biuro Koordynacyjne „Solidarności” za Granicą w Brukseli, z którym w latach 80. współpracował Merkel.\nW latach 90. Merkel zasiadał w radzie nadzorczej Universalu – w czasie kampanii wyborczej 1993 roku firma „Dukat” należąca do prezesa Universalu przekazała pieniądze na kampanię Kongresu Libe ralno-Demokratycznego (we władzach którego zasiadał Jacek Mer kel) oraz Unii Demokratycznej.\nCztery lata później, w 1997 roku, dziennik „Zycie” ujawnił, że partnerem biznesowym Universalu był radziecki szpieg z paszportem Belize – Siergiej Gawriłow (według „Życia” jego spółka Wnieszmaszexport zajmowała się handlem bronią), wydalony z Polski jako persona non grata – jego nazwisko pojawiło się w związku z zagrożeniem prowokacją ze strony rosyjskich służb specjalnych.\nW zarządzie PKH zasiadał partner biznesowy Merkla, Gawriłowa i Przywieczersldego – Leonard Praśniewski, założyciel banku Leonard (zmienił on później nazwę na Bank Powierniczo-Gwarancyjny).\nKolejna osoba zasiadająca we władzach PKH a figurująca w archiwach IPN to Zbigniew Grycan, właściciel „Zielonej Budki” – według dokumentów IPN w latach 1977-1988 zarejestrowany przez kontrwywiad jako TW „Zbyszek”.\nMiał on wówczas pomagać w rozpracowaniu pracowników ambasady Wielkiej Brytanii, którym wynajmował swój segment. Z dokumentów zachowanych w IPN wynika, że bezpieka dobrze oceniała współpracę. Gry can wyrejestrowany został dopiero, gdy ambasada zrezygnowała z wynajmu segmentu.\nKazimierz Morawski, bliski wspólnik biznesowy Rudolfa Skowrońskiego, został w roku 1968 – dzięki związaniu się z grupą mocza- rowską – sekretarzem generalnym Chrześcijańskiego Stowarzysze nia Społecznego, czyli grupy katolików rządowych.\nNa spotkaniach z członkami ChSS w 1968 roku Morawski tłumaczył, że syjoniści „chcieli koniecznie doprowadzić do rozruchów w Polsce” i w tym celu „napuścili niepoczytalną grupę młodzieży”. W 1974 roku Moraw ski został prezesem ChSS.\nW 2006 roku decyzją prof. Janusza Kurtyki, ówczesnego prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, zostały „otwarte” archiwa bezpieki wojskowej i cywilnej. Badacze (w tym także dziennikarze) mogli zapo znać się z teczkami funkcjonariuszy służb specjalnych PRL, a także osób zarejestrowanych w ich kartotekach. Wśród nich był Zygmunt Solorz – według dokumentów zachowanych w IPN zarejestrowany jako tajny współpracownik o pseudonimie „Zeg”.\n“Deklaracja współpracy z SB Zygmunta Solorza (IPN BU 00221/6). „Ja, Zygmunt Solorz (Krok), zobowiązuję się zachować w tajemnicy fakt współpracy z oficerami SB. Zobowiązuję się wykonywać ustalone ze mną polecenia. Informacje będę podpisywać Zegarek.”\nSłużby zainteresowały się Zygmuntem Solorzem wiosną 1983 roku, kiedy ten przyjechał do Polski po uzyskaniu paszportu konsularnego wystawionego przez konsulat PRL w Wiedniu na jego rodowe nazwisko Krok (nazwisko Solorz przyjął po małżeństwie z Iloną Solorz).\nByła to jego pierwsza wizyta w Polsce po blisko sześciu latach nieobecności.\nWykorzystano fakt, że młody biznesmen pojawił się w Biurze Paszportowym – porucznik Eugeniusz Gurba z Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Radomiu, funkcjonariusz Inspektoratu I Wojewódz kiego Urzędu Spraw Wewnętrznych, czyli wywiadu, przeprowadził z nim kilka rozmów sondażowych.\nSłużba Bezpieczeństwa stwierdziła, że Solorz ma duże możliwości wywiadowcze. Funkcjonariusze wywiadu PRL uznali, iż Solorz pomoże im rozpracować pracowników polskiej sekcji Radia Wolna Europa, korzystających z usług firmy Zygmunta Solorza – Solorz Export-Import, oraz będzie informował na temat dzia łalności Polskiej Misji Katolickiej w Monachium i Bawarskiego Komitetu „Solidarności.\nNa początku br. z innych jednostek krajowych nadeszły informacje o zainteresowaniu osobą «Zega» ze strony policji RFN i Berlina Zachodniego. Ujawniony też został fakt posługiwania się przez źró dło sfałszowanym prawem jazdy na terenie RFN. O wyjaśnienie tej sprawy zwracał się do polskich władz administracyjnych Wydział Prawno-Administracyjny Ambasady RFN w Warszawie.\nPodane powyżej fakty jak również posługiwanie się przez źródło trzema nazwiskami stanowią zagrożenie dla dekonspiracji jego współpracy z naszą Służbą. Wobec powyższego postanowiono zakończyć współ pracę ze źródłem kryp. «Zeg» i sprawę przekazać do archiwum Depar tamentu I MSW – napisał por. Andrzej Przedpełski, inspektor Wydziału XI Depar tamentu I MSW50. Tę decyzję zaakceptował jego przełożony wspo mniany wcześniej płk Aleksander Makowski.\nPrzeszłość Solorza była znana funkcjonariuszom Urzędu Ochrony Państwa w czasie, gdy Polsat zaczął się ubiegać o koncesję telewizyjną. W grudniu 1993 roku szefem UOP został Gromosław Czempiński, wieloletni funkcjonariusz wywiadu PRL. Jego koledzy z komunistycznej bezpieki stanowili trzon służb III RP.\nFlenryk Bosak, do którego w latach 80. trafiały raporty ze sprawy „Zega”, był na początku lat 90. prominentnym działaczem SLD, mającym doskonałe kontakty z kolegami, którzy zostali funkcjonariuszami „nowych” służb.\nDziś nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, dlaczego zawartość teczki Zygmunta Solorza nie została opisana w notatkach do szefa Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.\nWiele poszlak wskazuje na to, że doszło do rozgrywki pomiędzy częścią tajnych współpracow ników a ich oficerami prowadzącymi z Zarządu II Sztabu Generalnego oraz Wojskowej Służby Wewnętrznej (większość z nich trafiła po 22 lipca 1991 roku do Wojskowych Służb Informacyjnych, które powstały w wyniku reorganizacji wojskowych służb specjalnych – Zarządu II Sztabu Generalnego oraz Wojskowej Służby Wewnętrznej).\nCi, którzy chcieli mieć realne wpływy, „postawili” na Polsat, blokując jednocześnie Innym dostęp do koncesji i naziemnej telewizji, czego klasycznym przykładem jest PKH, gdzie Grzegorz Zemek nie mial żadnych szans w rozgrywce z Dariuszem Przywieczerskim, którego Universal był udziałowcem Polsatu, czy też z Piotrem Nurowskim, który – jak już wspominaliśmy – figuruje w Raporcie z weryfikacji WSI jako tajny współpracownik wywiadu wojskowego PRL o pseudonimie „Tur”.\nTa nazwa funkcjonowała w mediach od 1997 roku. Od początku działalności na rynku mediów Zygmunt Solorz starał się przekonywać opinię publiczną, że Polsat jest apolityczny.\nW jego otoczeniu już wtedy można było znaleźć z jednej strony wysoko postawionych ludzi dawnego aparatu komunistycznego, np. Piotra Nurowskiego, z drugiej zaś działacza Porozumienia Centrum Tadeusza Kowalczyka czy Ryszarda Czarneckiego, lidera ZChN.\nPo nie przychylnych ocenach, jakie Polsatowi wystawili biskupi, Ryszard Czarnecki zrezygnował z kierowania redakcją katolicką, która wkrótce zakończyła swój żywot.\nPierwszym dyrektorem stacji został Wiesław Walendziak, który angażował do pracy w Polsacie osoby ze środowi ska kojarzonego z konserwatywno-liberalną prawicą, m.in. Jarosława Sellina. Kiedy jednak Polsat dostał koncesję, jego szefowie okazywali względy raczej rządzącej wtedy koalicji SLD-PSL.\nSygnały o tym, że Solorz stawia zdecydowanie także na polityków AWS, pojawiły się wczesną wiosną 1997 roku. W marcu działacz AWS Andrzej Anusz występujący, jak to określił Marian Krzaklewski, jako «polityk dzia łający na własną rękę», obwieścił, że jeden z polskich biznesmenów gotów jest kupić Stocznię Gdańską. Informacje te potwierdził członek Koła Nowa Polska, Tadeusz Kowalczyk.\nTen poseł z „partii Solorza” należał do najbardziej kontrower syjnych polityków polskiego parlamentu. Deklarujący prawicowe przekonania Kowalczyk zakładał Porozumienie Centrum w dawnym województwie radomskim – z listy POC pełni! funkcję posła I kaden cji. W trakcie kadencji opuścił PC, a w 1993 roku uzyskał mandat poselski na Sejm II kadencji z ramienia Bezpartyjnego Bloku Wspie rania Reform.\nPo rozpadzie BBWR współtworzył Partię Republikanie. Później należał do Nowej Polski i Federacyjnego Klubu Parlamentarnego na rzecz AWS. 9 lipca 1997 roku około godz. 14.00 w Pachnowoli na trasie Radom-Puławy prowadząc lancię thema zderzył się czo łowo z lancią coupe, którą prowadził Mariusz S. W wypadku została ciężko ranna żona Tadeusza Kowalczyka Alicja.\nPo wypadku okazało się, że samochód, którym jechało małżeństwo Kowalczyków, należał do Polsatu, gdzie pracowała żona posła. O nieumyślne spowodowanie śmiertelnego wypadku został oskarżony Mariusz S.\nZ Zygmuntem Solorzem już na początku lat 90. związał się Krzysztof Turkowski – opozycjonista, współpracownik KOR, SKS we Wrocławiu i NOWej, w sierpniu 1980 roku współorganizator straj ków we Wrocławiu, wiceprzewodniczący Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność” Dolny Śląsk, a następnie rzecznik Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność” Dolny Śląsk, delegat na I zjazd „Solidarności” w Gdańsku w 1981 roku.\n[…] Tuż po wyborach [1997 roku – aut.] pojawiły się prasowe spekula cje o wsparciu, jakiego udzielać miał Solorz lub związane z nim firmy poszczególnym parlamentarzystom. […] W Sejmie karierę robiły określenia «lista Solorza» czy «Polska Zjednoczona Partia Solorza».\nJako politycy związani z Solorzem wymieniani byli przede wszyst kim posłowie AWS ze stowarzyszenia Nowa Polska założonego przez Andrzeja Anusza: Piotr Wójcik, Joanna Fabisiak, Tomasz Wełnicki. […] Za człowieka blisko związanego z Solorzem uważany jest Marek Markiewicz. Rychło pojawił się na antenie Polsatu, gdzie przez ponad półtora roku prowadził program «Sztuka informacji».\nSolorz spotyka się z najbardziej prominentnymi postaciami polskiej sceny politycznej.\nCzęsto ma to miejsce na oficjalnych imprezach, gdzie obecność szefa największej prywatnej telewizji łatwo zrozu mieć. Zaliczyć można do nich ostatnią rocznicę Polsatu, na której obecni byli liczni przedstawiciele rządu z premierem Jerzym Buzkiem, czy odbywającą się cztery lata wcześniej z obecnością ówcze snego ministra sprawiedliwości Włodzimierza Cimoszewicza, który bal zapamiętał zapewne na długo, bo skradziono mu w czasie imprezy służbowego mercedesa. Solorz spotyka się jednak z politykami rów nież na prywatnych imprezach.\nW lutym 2001 roku szefem Agencji Informacyjnej Polsat został Dariusz Szymczycha, były członek PZPR, rzecznik sztabu wyborczego Aleksandra Kwaśniewskiego podczas wyborów prezydenckich w 2000 roku.\nSzymczycha z Polsatu odszedł wprost do polityki – w 2002 roku został sekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta RP. W należących do Solorza firmach zatrudnienie znalazł także Krzysz tof Bondaryk, który w 1999 roku odszedł z hukiem ze stanowiska wiceministra spraw wewnętrznych i administracji.\nWedług nieoficjalnych informacji przyczyną dymisji było tworzenie Krajowego Cen trum Informacji Kryminalnej, w którym miano gromadzić informacje z archiwów peerelowskiej milicji, mogące kompromitować polityków.\nPo odejściu z MSWiA pomocną dłoń Bondarykowi podał Zygmunt Solorz, zatrudniając go m.in. w telefonii komórkowej Era. W związku z jego pracą wybuchła afera, która zaowocowała prokuratorskim śledztwem.\nPodczas konfrontacji w prokuraturze z Nają utrzymywał jednak, że informacjami niejawnymi zaczął się interesować dopiero po otrzymaniu poświad czenia bezpieczeństwa.\nWedług Nai, Bondaryk wypytywał go, czym interesowały się służby specjalne, a szczególnie, czy były zaintere sowane osobą właściciela Polsatu Zygmunta Solorza. W tej sprawie Bondaryk zeznawał w towarzystwie adwokata. Zasłaniał się brakiem pamięci. «Nie pamiętam, żebym pytał p. Naja o kierunki zaintere sowań uprawnionych organów ścigania wynikających z nadsyłanych przez nie zapytań. Nie pamiętam, żebym pytał go również o to, czy ktoś, i do jakich spraw, interesuje się osobą p. Zygmunta Solorza, właściciela Polsatu – czytamy w protokole zeznań.\n«Nikogo nie prosiłem, by sprawdził, czy ktoś zbiera na mnie mate riały. Ja nie mam nic do ukrycia. Nie interesują mnie sprawy związane z polityką» – zeznał Solorz. […] Krzysztof Bondaryk przejął władzę w ABW wkrótce po wygranych przez Platformę wyborach jesienią 2007 roku.\nPoczątkowo był jedynie pełniącym obowiązki szefa. For malnie jako nowy szef Agencji rozpoczął urzędowanie 16 stycznia 2008 roku. Dwa tygodnie później prokuratura umorzyła śledztwo w sprawie wycieku z Ery «wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego.\nWiele faktów związanych z funkcjonowaniem Polsatu wyszło na jaw podczas afery Rywina, która zaczęła się od korupcyjnej propozycji, jaką w lipcu 2002 roku złożył kierownictwu spółki Agora (wydawcy „Gazety Wyborczej”) znany producent filmowy Lew Rywin – według dokumentów IPN w łatach 1982-1986 zarejestrowany przez Depar tament II MSW jako tajny współpracownik o pseudonimie „Eden”63.\nJego zadaniem było wówczas m.in. donoszenie na pracowników amerykańskich stacji telewizyjnych, którzy relacjonowali wizytę papieża w Polsce.\nPropozycja padła w kontekście projektu nowej ustawy o radiofonii i telewizji opracowywanej przez rząd Millera, a ściślej zawartego w nim przepisu antykoncentracyjnego, zabraniającego firmie posia dającej ogólnopolski dziennik posiadania stacji telewizyjnej.\nW praktyce ten ogólny przepis dotyczył głównie «Agory», która nie ukry wała, że jest zainteresowana kupnem udziałów w telewizji «Polsat a jej przedstawiciele wiosną 2002 r. prowadzili w kręgach rządowych aktywny lobbing na rzecz nadania ustawie pożądanego przez nich kształtu.\nTymczasem Rywin, najpierw w rozmowie z prezes «Agory”» Wandą Rapaczyńską, a następnie podczas spotkania z Adamem Michnikiem 22 lipca, sformułował propozycję nadania ustawie takiego kształtu, który pozwoliłby «Agorze» na kupno «Polsatu».\nW zamian, wystę pując w imieniu anonimowej, ale mającej wedle niego poparcie pre miera «grupy trzymającej władzę», domagał się 17,5 min dolarów dla swoich mocodawców, dla siebie stanowiska prezesa «Polsatu», a dla Leszka Millera życzliwości ze strony «Gazety Wyborczej».\nKolejnym wstrząsem, który osłabił Polsat, było ogłoszenie Raportu z weryfikacji WSI oraz informacje dotyczące znajdujących się w IPN dokumentów na temat Zygmunta Solorza. Te wstrząsy mocno nadwyrężyły wizerunek Polsatu, ale nadal jest on jednym z głównych graczy na multipleksowym polskim rynku telewizyjnym.\nLiga Świata • archiwaipn.hvs.pl\nMożliwość komentowania ■■ Polsat, telewizja służb specjalnych została wyłączona\n« ■■ Żądali chleba – komuniści kazali strzelać\n■■ Amnesty International atakuje rząd PiS »


Polskie jedzenie, kultura,rozrywka- za czym najbardziej tesknicie? - strona 4 - Luźne rozmowy - Forum USA.INFO.PL\nPolskie jedzenie, kultura,rozrywka- za czym najbardziej tesknicie?\nPrzez jodi, 13 Listopad na Luźne rozmowy\n13 hours ago, agatenka said:\nbez przesady z tym chlebem Whole foods, Panera bread czy nawet zwykły Giant maja dosc dobre wypieki. Zresztą w PL juz tak kolorowo nie jest i niestety coraz ciężej jest dostać dobre produkty. Teraz wszystko na ilość a nie na jakoś jak nawet kilka lat temu.\nAgatenko- chyba bliskosc piekarni obok rodzinnego domu rozpiescila moje zmysly;-) Nadal pieka tam wysmienity chleb! Byc moze to juz nieliczny wyjatek...\n13 hours ago, katlia said:\nJa tesknie za polskimi wypiekami... uwazam ze ciastka w Polsce sa przewaznie znakomite (lepsze niz te francuzkie,) ciasta, torty, paczki wszystkie sa bardzo dobre.\nAle najbardziej to tesknie za zupami w Polsce. Ogorkowa, naprzyklad: przeciez to ambrozja I to zupy domowej roboty, nie zadne jakies dziwne wymyslone w restauracjach, ale dobry rosol, dobra pomidorowa, zurek, barszcz, grochowke... serio, tego mi brakuje i nigdzie nie znajduje takich dobrych zup jak w Polsce.\nJa bym dodala dodala tylko zupe szczawiowa - moja ulubiona! Czy w USA rosnie szczaw?\n42 minuty temu, jodi napisał:\nTo jest Ameryka, tu jest wszystko?\nNapisano 14 Listopad (edytowane)\n9 minutes ago, andyopole said:\nTylko trzeba wiedziec gdzie szukac. Np. Owoce kopru wloskiego do kiszenia ogorkow, w TX byly do kupienia w kwiaciarni\nEdytowane 14 Listopad przez Xarthisius\n8 minut temu, Xarthisius napisał:\nOwoce kopru wloskiego do kiszenia ogorkow, w TX byly do kupienia w kwiaciarni\n1 godzinę temu, jodi napisał:\nTak -- nazywa sie sorrel, i mozna kupic ale w raczej bardziej wyspecjalizowanych sklepach.\n20 minut temu, andyopole napisał:\nTo prawda, u mnie w okolicy swego czasu można nawet było kupić korzeń pietruszki. Potem zniknął, teraz jest tylko pasternak, choć ja uważam że w smaku są podobne i można jedno drugim zastąpić. Bez problemu można też u mnie kupić korzeń selera, korzeń chrzanu, buraki, a wiosną nawet botwina się trafia! Parę lat temu narzekałam że nie idzie kupić młodej kapustki. Teraz już można, naturalnie w sezonie, bo większość tych ewenementów jest lokalna. Takie np. węgierki też kupiłam i przerrobiłam na powidła, chyba sie już na forum chwaliłam Mamy tu w Oak Park farmer's market, przez całe lato zajadałam się surową kalarepką, a mój mąż nawet "wynalazł" parę przepisów na wykorzystanie kalarepy w kuchni.\nMoja mama po raz pierwszy spędzi z nami Boże Narodzenie. Ja od lat Wigilii nie obchodzę, ale tym razem zrobię wyjątek. Leniwa jestem więc nie chce mi się kupować całej ryby na galaretę, skrobać, patroszyć itd., ale w moim WH już się dowiedziałam że mogę kupić gotowe filety a osobno cały worek głów i ości. Karpia nie ma, ale to i dobrze, bo ja karpia nie lubię. Teraz zachodzę w głowę z jakiej ryby galaretę zrobić.\nOboje z mężem jesteśmy niewierzący, ja z rodziny ateistów, mój mąz z ortodoksyjnej żydowskiej rodziny. Tym niemniej u mnie w rodzinnym domu zawsze się Boże Narodzenie obchodziło, bo sporo ładnych tradycji i większość rodziny i znajomych ma wolne w tym czasie więc można się zebrać i imprezować zajadając się potrawami których z reguły nie jada się kiedy indziej. Z kolei mój mąż ceni sobie tradycje Hanukkah i w związku z tym nasz dom w tym okresie to niezły misz-masz kulturowy zarówno pod względem wizualnym jak i jadalnym Mąż po raz pierwszy miał choinkę w domu gdy zamieszkalismy razem i b. sie u to spodobało, zwłaszcza że pod nią są prezenty. Ale menora też musi być! Polubił też Christmas dinner, choć nalega że muszą być latkes (placki ziemniaczane) i brisket (mostek). Ja z kolei piekę polski sernik i robię perogi z kapustą i grzybami, choc w tym roku mam ochotę na zupę grzybową z łazankami.\n52 minuty temu, Xarthisius napisał:\nKoper wloski nie nadaje sie do kiszenia ogorkow.\n2 minuty temu, Jackie napisał:\nU mnie korzenia pietruszki w handlu nie ma, jest tylko nac. Przywiozlem sobie teraz z Polski nasionka i bede mial swoja. Seler owszem jest, i korzen i nac ale to nie to samo. Rowniez pasternak, ktorego u mnie nie brakuje tylko wygladem przypomina pietruszke, smakiem bardziej zblizony jest do marchewki, zreszta liscie maja niemal identyczne. Botwina, kapusta mloda, stara, ogorki na kiszenie, kalarepe mamy w ciaglej sprzedazy, no moze poza ogorkami, takie tylko w sezonie. Zawdzieczamy to pewnie licznej diasporze meksykanskiej, niemieckiej i "ruskiej".\n5 minutes ago, andyopole said:\nSacrílego! Moze mi jeszcze powiesz ze nie daje sie korzenia chrzanu i lisci debu?!\n6 minut temu, Xarthisius napisał:\nKoper wloski ma posmak anyzu, to nijak nie pasuje do kiszonych ogorkow. Ale ... de gustibus non discutantum...\n(lisci debu? nie dodaje)\n2 minutes ago, andyopole said:\nLiscie debu? Ciekawe! Musze sprobowac, tym bardziej ze debow mam pod dostatkiem ;-)\n1 minute ago, andyopole said:\nDziwne, pies gryzl moje gusta i rodzinny przepis, ale nawet na polce w sklepie, ogorki kiszone Krakusa czy innej firmy zawsze sa z koprem...\n16 minut temu, Xarthisius napisał:\nMoja babcia dwała chrzan i koper, liści dębu nie, bo nie lubiliśmy, ale wiem że niektórzy lubią.\nOczywiscie ze z koprem, ale nie wloskim. Urwij sobie kiedys w sklepie kawalek badylka i sprobuj.\n15 godzin temu, agatenka napisał:\nA tu... wylądowałam na wygwizdowie. Sąsiad z tyłu ma konie, kilka domów w prawo jest krowia farma, a czasami śmierdzi tak że nie da się oddychać. Na okoliczne rozwalające się mobile i syf nie mogę patrzeć. Poza tym nie ma absolutnie żadnej rozrywki poza 20 letnim kinem ( w którym nic nie słychać) i outletami.\nO przepraszam - w lato jest plaża z zielonym i zimnym oceanem oraz z obskurnym boardwalkiem śmierdzącym octem i olejem ze starych frytek...\nAhhhh chyba dzisiaj mam zły dzień ;-/\nAgatka, dodaj, ze na tej farmie mozna kupic najlepsze lody w okolicy! Poza tym, to chyba macie jeszcze nowa kregielnie, ktora z tego co pamietam jest okropnie droga Chyba trzeba skoczyc do Seacrets na jakas imprezke na poprawe humoru.\nA jeszcze chcialam dodac, ze mi bardzo brakuje polskiej ilosci urlopow i L4.\n3 minuty temu, Jackie napisał:\nJedna z moich bylych dodawala liscie... winogron.\nTylko bys sie wylegiwala....\n4 minutes ago, andyopole said:\nA! To moze moje braki z botaniki wychodza. Od poczatku chodzilo mi o koper "taki do ogorkow", moze zylem w blednym przekonaniu ze to wloski.\nJa mam w kuchni dwie lewe ręce - ale od czasu do czasu piekę ten chleb. Nie ma nic prostszego a smakuje znakomicie.\nHm, chyba się skuszę i też upiekę