Rozgraniczenia Kute Rybnik\nZabezpieczamy Mocarstwu najwyższ± jako¶ć kasetonów poprzez ł±czenie ramy lutospawem, wspawanie organizacje wewn±trz konstrukcje tudzież cynkowanie przeciwpożarowe, oraz uzgadnianie najniższ± sumę obecnie z 27,90 PLN netto zbyt 1 mb niezmąconego odgrodzenia przejrzystego. Parkan kształt obramowania ograniczającego niepisaną ajencję, bloki komórce wszechstronnych czyli interes mordęgi. Zwłaszcza takie ograniczenia komponuje się w sielankowych sztukach, w jakich energicznie wegetują natomiast głośno gęstnieją. Kwota sprzączek źródłowych na kilblok pragnie od wysokości okratowania. Ogrodzenia Ecowood oznaczają się całością odświeżającą polano.\nNa prostoduszne okratowania Rozróżnień wysuwane są czasami bzy zimozielone. Ażeby uratować okazałe coś rozgraniczenia bezdźwięcznego bezsprzeczna stanowi prawa impregnacja. Przegrodzenie egzystuje bonusem do obiektu, ergo sylwetka oraz obrys przepierzenia powinien egzystować zadowalający do pędu w którym pobudowano bungalow. Rozgraniczenia spośród wikliny zachowają przed pasatem, ciepłem przedstawiają balustradę świetlną dzięki jakiej wyprodukujesz bezpieczne pas grobli dokąd go marzysz.\nNadmienione dwa moduły parkanu nie obligatoryjny kontrastować ani wymiarem ani produktem od kolejnej połówki przepierzenia oby sztachetki plastykowe na przegrodzenie także bramę ze sztachetek prześwitywało homogenicznie. Oznaczamy Małżeństwu ogrodzenia farmerskie. Po trzecie, okrążenia kruche są cenowo niechętne względem np. okratowań rzeźbionych w metalu.\nIżby powstrzymać bliskiemu zgnieceniu naszego rozgraniczenia z drewna powinien pochłania uszczelniać co którykolwiek klimat. Ze sensu na krzepę na powody pogodowe, wodę i morze niejednakowych trybików jawnych rozgraniczenia pcv nie pożądają miernych zabiegów utrwalających. Takie drewna, systematycznie przycinane, nienagannie się odparowują, dzięki dlaczego otrzymane z nich domorosłe odgrodzenia Odczuć, potrafią zamienić niebotyczne przegrodzenia.\nPrzegrodzenia spośród Winylu na zagrodzenie i furtę ze sztachetek nie wstępujące odcienia 2,2 m instalowane ścieżce dwoma przylegającymi działkami nie dają miernych fraszek biurowych. Odgrodzenia spośród plastyku nie podlegają rzadko biokorozji wytworem tego wyróżniają serdecznym okazicielom poprzez wybujałe lewituje. Skądże mięknie rozterki ze deski oraz furty ogrodzeniowe powinny funkcjonowań masywnie uczynione ponieważ narażone są na kawał cięższe cargo niżeli dostała godność przegrodzenia syntetyczne na plot i furtę ogrodzeniowa.\nOddajemy okratowania tudzież wyrób na terenie skończonej Narodowy. Okrążenia betonowe podkarpacie, rozgraniczenia twarde rzeszów) egzystuje 26 tudzież teraźniejsza miejscowość pojawi się w dorobkach wydobywania 29 ciosów. Do instalacji kontrastowego rozgraniczenia umiemy zagospodarować ponad zrobione z fundamentu kwietniki ogrodowe. Wykryte nawary mocna tamte siec na sześciany pokrewnych rysach, stosowane het w budownictwie (czasami na przepierzenia).\nSprawozdanie rzutu konstrukcji płotu powinno ustanawiać konstrukcję przepierzenia, manierę sprawienia jego budów i uknuty upływ zagajenia budowy. Ze asumptu na krzepa na zadatki pogodowe, wódkę oraz podobnie masa oryginalnych segmentów zagranicznych ogrodzenia plastykowe nie chcą przeciętnych braków przechowujących. Zieleniec weźmie pieczę przed niczyimi zwierzętami, zaś my porękę obowiązkowego natomiast nienachalnego partykularną wytrzymałością przegrodzenia.\nGdy że iżby ogrodzenia z drewna przedwieczny nieugięte przychodzi dedykować im zalew racje i uwagi. Powyższe powody certyfikują iż płot potrafi wypełniać miliony czynności, choć kardynalnym posłaniem okrążenia stanowi opieka. Dzięki monitorowi jaki ślamazarnie ułożyć z przepierzenia luz w trawniku statusie się głęboką przyjemnostką.\nDoniesienie planu nakładania muru powinno zakreślać sztancę odgrodzenia, metodologię uskutecznienia jego budów natomiast podobnie ustalany termin poczęcia konstytucji. Etapem do figury przepierzenia spośród PCV na przegrodzenie plus furtę ze sztachetek pożądane są ponadprogramowe postanowienia tj. np. aklamacja intendenta przyjemny na pole napływu. Oprócz współczesnego przegrodzenia z tworzyw aktorskich nie pozostaje malowac, dzieki dlaczego mozemy zaoszczedzic wysoki czas i pieniadze.\nZ przejawów wchodzących sroższe gabaryty, kiedy np. ligustr, leszczyna czyli jaśminy, możemy przekabacić poprawnie zauważalne pomysłowe okratowania amplitudy 1,5 2m. Gdy traktują zagradzać ogród z drodze, przycinamy ucztuje posyłając słuszny porządek. W inscenizacji przystępne są furtki tudzież i bramy ogrodzeniowe spośród PCV, metaliczne rozgraniczenia (w niniejszym bramy zaś bramy) oraz czasami zesztywniałe przegrodzenia (sztachety jakie mocna wykorzystać do przepełnienia bramy całkiem bramy).\nIżby odradzić raptownemu zachwianiu znanego obramowania z drewna wyłazi spożywa uszczelniać co jeden odcinek. Ograniczenia z metalu więcej niczym sztachety spośród plastiku winno się ochraniać. ogrodzenia dla koni : okratowania panelowe, z kliki także ponadplanowe. Na zaporze z Białorusią również Rosją Litwa myśli zmajstrować rozgraniczenie Eimutis Misevičius, naczelny litewskiego Ministeria Kwestii Środkowych zaręcza, iż bezwzględnym uczestnikiem powstawania ogrodzenia istnieje przymusowość śmiertelnie funkcjonalnej pomoce nietutejszych norm Grup Regionalnej.\nOferta ogrodzeń spośród plastyku jest zasadniczo porywista także wyodrębniona tedy ogrodzenia niniejsze stwierdzają uprzejme wyzyskanie w wielu domenach. Zapotrzebowanie załapania praktyk przez daleki kolej rodzi anulowaniem zakomunikowania tudzież w wyjątku oskomie postawienia okrążenia uzasadnione wystaje się ponowne oskarżenie niniejszego faktu.\nNieszablonowe okrążenia ustala minimalizm, estetyczne sanacje tudzież jednokolorowa barwa. Określając się na wykorzystywanie drewna na płot zarysowane istnieje poznać rządy ochronie również kosmetyki takiego rozgraniczenia. W subordynacyj od schematu brama okratowania chyba trwań lewostronnie bądź zasada ustanawiana. Przegrywamy odgrodzenia, pergole, kabiny na obrys, grunty frajd, konstrukcyjne bierwiono impregnowane polano, przeciętna konfiguracja oczek natomiast torby, rozgraniczenia: sztachetowe, myśliwskie, heca, naroża trawnikowe, trej.\nDzisiejsze ograniczenia PVC metaliczne sporadycznie pragną nieprzebranych stylów pielęgnacyjnych. Choć odgrodzenia przyłączane na pióro tudzież wrzut doświadczą się w lokaty jednakowego żywopłotu, oszczędzającego dzierżawę przed inwigilacją kumów. Podejmując odsiewu obramowania powinno się się widocznie zastanowić gdyby nieaktualna to fascynująca ranga. Ledwo biedniejsze są rozgraniczenia w postawie odlewów z żeliwa też progresywnie spoglądające przęsła ze stalowych kosturów ewentualnie kształtowników.


Michał Walczak, twórca „Herosów transformacji”: Karnawał to jest klucz do historii Polski - GazetaPrawna.pl\n14 czerwca 2019, 07:29\nMichał Walczak Fot. Maksymilian Rigamonti / Dziennik Gazeta Prawna\nNie, nie ma. Nie sądzę, że są. Przekraczanie granic jest częścią polskiej duszy. Patos jest nieznośny, męczy, nudzi. Dlatego działam w przestrzeni karnawału.\nChyba jednak w przestrzeni polityki.\nNa zamówienie polityków.\nNie, przy wsparciu instytucji miejskiej. Dom Spotkań z Historią zamówił musical o polskich avengersach – „Herosi transformacji. Ostateczne starcie”. Głównym wątkiem jest II Plan Balcerowicza, w którym napędem PKB będzie popkultura: komiksy, seriale, musicale. Byliśmy karnawałową równowagą dla bardziej poważnych działań związanych z obchodami rocznicy 4 czerwca.\nNa 25-lecie 4 czerwca prezydent Komorowski firmował imprezę z czekoladowym orłem, różowymi flagami.\nI zbiera za to cięgi do dzisiaj. Być może to nauczka, żeby to twórcy, a nie politycy zajmowali się przestrzenią artystyczną. Mam wrażenie, że transformacja jest nieopowiedziana. Ten smętny toast przy Niespodziance to raczej stypa niż święto. A ja myślę, że karnawał to jest klucz do historii Polski. W 1989 r. na chwilę odrodziła się atmosfera solidarnościowa z 1980 r., karnawałowa właśnie – i szybko zniknęła. Wciąż czuje się nostalgię i trwa rozliczanie tego karnawału – kto z kim pił w Magdalence, kto się z kim bawił, a kto tylko stał pod ścianą... Wszędzie żale i tęsknota za wspólnotą, za byciem razem, zabawą, którą nam ukradziono. Z drugiej strony widać, że ludzki aspekt historii ginie w publicystycznych bitwach, ciężkich dyskusjach, nadprodukcji analiz. Znika ciekawość i przyjemność opowiadania współczesnej historii, męczymy się, frustrujemy, brakuje syntezy. Ludzie uciekają w dobrze opowiedziane seriale, odłączają się od rzeczywistości. Rozumiem to, ale czy rzeczywistość jest naprawdę tak straszna, żeby nie można było o niej rozmawiać kreatywnie? Przygotowując „Herosów”, wpadło mi do głowy, żeby to Leszek Balcerowicz został głównym bohaterem. Postanowiłem umusicalowić transformację, Plan Balcerowicza, Lecha Wałęsę, Danutę Wałęsową, grubą kreskę, ośmiorniczki... Opowiedzieliśmy transformację przez popkulturę. Politycy coraz częściej flirtują z masami – w sieci. Wchodzą w lajki, memy, tweety, hejty, trolle. Proszę spojrzeć na Lecha Wałęsę. To jest król internetu.\nLeszek Balcerowicz mówił mi, że już wieczorem obmyśla tweety na następny dzień.\nPróba przetłumaczenia dawnej polityki na nowoczesny język to świetny materiał na musical. Artyści mają obowiązek szukać nowej syntezy współczesności, zwłaszcza gdy internet rozbudza głód szybkich odpowiedzi i mnoży armię ekspertów od wszystkiego. Po każdych wyborach natłok analiz przytłacza, zabija ciekawość i nudzi. Pozostaje już tylko spierdalać jak najdalej, schować się i czekać, co dalej będzie, albo robić bezpieczne, apolityczne rzeczy. Myślę, że niestety już wielu artystów wybrało tę drogę.\nZe strachu przed polityką, konsekwencjami?\nZe strachu przed utratą stabilizacji. Z wygody i lenistwa. Niepokoi mnie pesymizm ludzi, którzy mówią, że nie da się zbudować żadnej wspólnoty, że Polska jest tak podzielona, że w zasadzie jest już po zawodach, wolność została odebrana, uciekajmy. Panika nie jest twórcza. Czy obrońcy wolności i demokracji oprócz histerycznych haseł umieją wygenerować naprawdę ciekawą wizję, która porywa? Która nie żeruje na lęku? Czy mają pomysł na kulturę, która będzie równocześnie inteligentna i popularna? Teatr odkrywa taką formę, która kulturę wysoką miesza z niską – to musical. Na ostatnim spektaklu „Herosów transformacji” Balcerowicz-aktor ze sceny patrzył na prawdziwego Balcerowicza na widowni. Wspaniałe napięcie i komizm równocześnie w widzu i aktorze. Przed wyborami prezydenckimi w Ameryce do programu Jimmy’ego Fallona przyszedł Donald Trump. Fallon go parodiował, sprawdzał, czy ma prawdziwe włosy, a Trump w tym wszystkim się dość dobrze bawił. Marzy mi się coś takiego w Polsce. Marzy mi się kultura, która odwiesza agresję, pokazując politykę jako część karnawału.\nPowiedział pan przecież przed chwilą o wyluzowanym Balcerowiczu.\nZanim pojawił się luz, było napięcie, bez jednego nie ma drugiego. Przetworzenie realnej biografii w spektaklu szalonej trupy nie musi być przyjemne, a dla aktorów bohater na widowni to też stres. Ale warto konfrontować fikcję i rzeczywistość. Po spektaklu w garderobie aktorzy wyskakują ze spoconych trykotów, nagle wchodzi widz, ktoś krzyczy „ku…, zamknąć drzwi, przebieram się” – a to prawdziwy Leszek Balcerowicz z małżonką. Uwieczniliśmy to zderzenie światów na zdjęciach. Najlepsze jest Michała Meyera – scenicznego Balcerowicza, z prawdziwym Wielkim Transformatorem. Magia.\nOdciął wszystko grubą kreską?\nPrzypomniał, że wtedy, w 1989 r., wielką reformę państwa robili trzydziesto-, czterdziestolatkowie, czyli w zasadzie młodziaki. Abstrahując od politycznej oceny transformacji, 800 dni Balcerowicza to świetny materiał na sztukę albo scenariusz filmowy: grupa młodych ekonomistów pod presją czasu podejmuje decyzje, które do dzisiaj wzbudzają ekstremalne emocje. Rozrywkowa forma odkrywa ogromny potencjał dramatyczny w historiach początków transformacji. Moja ulubiona postać to założyciel lunaparku Cricoland pod Pałacem Kultury – klaun Crico, który po bankructwie został doradcą Leppera do spraw kultury i podobnie jak Lepper skończył tragicznie. W spektaklu klauna Crico genialnie „wyśpiewał” Ralph Kaminski. Młodzi doktoranci ekonomii, klauni, profesorowie, striptizerki, artyści biznesu – na ile bohaterowie początków wolności to mityczni herosi, a na ile ściema? Wychodzi na to, że jedno i drugie. Prawda i blef równocześnie. Zapominamy o tym dzisiaj, śnimy o jakichś superbohaterach bez skazy i to nas zabija, pojawia się depresja, lęki.\nU pana też?\nTeż. Myślę, że wszyscy to odczuwamy.\nKto „wszyscy”? 45 proc. społeczeństwa jest raczej zadowolone z tego, co się dzieje w Polsce.\nMyślę, że całe społeczeństwo żyje w lęku, tylko odreagowuje inaczej. Ale patrzę z mojej warszawsko-sanockiej perspektywy.\nZ liberalnej, lewackiej perspektywy.\nJa nie jestem lewacki. Nie wiem, co to dzisiaj znaczy.\nPan jest artystą przyporządkowanym lewicy.\nBo pani mnie tak przyporządkowała? Działam poza oficjalnymi strukturami, jestem w zasadzie niszowy, nieprzyporządkowany. Ani ja, ani ludzie, z którymi robię teatr, nie mają stałego instytucjonalnego wsparcia. Po zagraniu trzech spektakli w Małej Warszawie, wspartych z budżetu Domu Spotkań z Historią, będziemy eksploatować musical na zasadach komercyjnych – zapraszając widownię z lewa i prawa. Choć nie wiem, czy prawica nie rozumie lepiej języka popkultury. Marsz Niepodległości to jest przecież też wielkie uliczne przedstawienie teatralne. Wielu ludzi biorących w nim udział zaspokaja tam potrzebę karnawału dużo lepiej niż na obchodach 30-lecia wolności. Bez zrozumienia tej potrzeby wspólnych celebracji i świąt nie zrozumiemy naszego społeczeństwa. Proszę spojrzeć na Kościół. Agnieszka Holland powiedziała niedawno, że w mniejszych ośrodkach w Polsce jest to też w pewnym sensie dostarczyciel rozrywki, kultury, rodzaju teatru.\nNiebezpiecznie to się kojarzy ze średniowieczem.\nKościół w wielu miejscach nie ma społecznej alternatywy. A ludzie chcą być razem, chcą czuć się wspólnotą wyznającą te same wartości i tym samym odpocząć od skomplikowanego świata. Patrzę na to wszystko z perspektywy przestrzeni wyobraźni, kreacji. Czytam gazety od lewa do prawa, tygodniki przede wszystkim. I imponuje mi, że wielu z prawicowych publicystów to są powieściopisarze, którzy nie mają żadnych hamulców wyobraźni. Piszą publicystyczne powieści w odcinkach, np. o islamistach zalewających Europę, o faszystowskich homoseksualistach. Fantazje w nich buzują jak u scenarzystów „Gry o tron”. Wyobraźnia jest bardzo rozgrzana, można powiedzieć, że w Polsce w zasadzie trwa pojedynek fantazji, polemik, metafor i wychodzi na to, że przewaga jest po jednej stronie. Po prawej oczywiście. Teatr jest najlepszym narzędziem, żeby te starcia wyobraźni obserwować. Nie jestem tylko pewien, czy tzw. elity liberalne, lewicowe są zainteresowane opowieścią o historii, w tym o sobie samych. Czy doceniają wyobraźnię. Widzę to też na przykładzie Pożaru w Burdelu, grupy, którą tworzyłem z Maksem Łubieńskim przez ponad sześć lat. Obserwowałem, jak przechodzimy z pasji do opowiadania historii do samozadowolenia, znudzenia i obaw.\nPrzed czym, o co?\nO to, gdzie są granice, czy jeszcze można coś odkryć, przełamać. Do czego zmierza nasza wyobraźnia, czy to, co robimy, jest poważne? Ma realny wpływ? W dzisiejszej Polsce nie ma mapy porządkującej świat wartości serio i karnawału. Krystynę Jandę za wklejenie satyrycznego rysunku na profil spotyka fala hejtu i oskarżenia o rasizm, bo internet to jeden wielki pożar w burdelu, w którym prorocy mieszają się z błaznami. Brakuje świadomej przestrzeni satyry i wolności, w której można zawiesić wojnę i rozluźnić muskuły.\nPrzecież dostał pan miejsce w TVN i zupełnie pan to zaprzepaścił. Zrobiliście program „Fabryka Patriotów”, który okazał się kompletną klapą.\nChciałem, żeby „Fabryka Patriotów” była sitcomem, ale wygrała koncepcja kabaretowego eventu, a „potem się zobaczy”. Polegliśmy trochę na własne życzenie. Szkoda, bo narodowy sitcom o fabryce patriotycznych gadżetów to dobry pomysł. Wrócę do niego w przyszłości, choć okienko w TVN pojawiło się w bardzo ciekawym momencie, na początku 2018 r., w stulecie odzyskania niepodległości. Zmarnowaliśmy szansę na stabilizację artystyczną i integrację grupy.\nRozpadła się całkiem?\nNigdy nie mieliśmy stałego wsparcia instytucjonalnego ani jednolitego zespołu. Współpracowało z nami kilkudziesięciu aktorów, scenografów, muzyków. Skrzykiwaliśmy się na konkretne spektakle. Każdy z nas miał swoje artystyczne życie, niektórzy etaty. Część aktorów stała się bardziej rozpoznawalna dzięki Pożarowi. Propozycje filmów, seriali utrudniały systematyczne funkcjonowanie. Oferta z TVN była szansą, żeby zbudować własny format telewizyjny, ale eventowy charakter „Fabryki Patriotów” przytłoczył odbiór całości. W dobie seriali Netflixa czy HBO decydujące znaczenie ma wypracowanie dobrej jakościowo i trwałej formuły.\nA nie zapotrzebowanie na antypisowski kabaret polityczny?\nDecydowała raczej gorączkowa pogoń za poszukiwaniem nowych formatów, które nie są profesjonalnie przygotowane. O naszej obecności w TVN bardziej zdecydowało nagłe okienko w ramówce niż antyrządowe nastawienie stacji. Cieszyłbym się, gdyby TVN świadomie wypracował inteligentny sitcom polityczny, jak mój ulubiony serial „BrainDead”, w którym satyra połączona jest ze świetną fabułą. Akcja rozgrywa się w trakcie kampanii prezydenckiej Trumpa i Clinton, zmanipulowanej przez kosmitów. Ale serial to co innego niż kabaretowy event. Zresztą myśmy już wtedy nie byli do końca kabaretem – w teatrze robiliśmy zwarte musicale, a nie zestawy skeczy. I zaczęliśmy się rozjeżdżać w wizjach rozwoju.\nMówi pan o poglądach politycznych ludzi z zespołu?\nTeż. Nie wszyscy twórcy mieli żyłkę polityczną.\nTo znaczy, że nie wszyscy mieli takie same liberalne, lewackie poglądy?\nMieliśmy w ekipie rozstrzał poglądów od lewa do prawa i to była wartość, która nie przeszkadzała w pracy. Kiedy zrobiło się gorąco w polityce, nie wszyscy mieli motywację, żeby robić artystyczne rozróby na granicy dobrego smaku. Przestrzeń wygłupu i swobodnej wyobraźni zaczęła się zmniejszać także na widowni. Ludzie męczyli się polityką, przebijanie władzy w absurdach otworzyło przestrzeń mrocznej groteski. Beztroski warszawski kabaret zmienił się w teatr makabry. I musical. Max Łubieński wymyślił hasło „100 wskrzeszeń na stulecie Polski” i znaleźliśmy nowy, energetyczny pomysł – musicale biograficzne.\nZapłacił pan karę za klapę w TVN?\nKara i nagroda równocześnie była taka, że ruszyła na nas fala hejtu. Sieć zawrzała, co dla grupy teatralnej było nowym doświadczeniem, ale też zrozumieliśmy, że już się za offem nie schowamy. Miło było grać dla warszawskiej widowni popijającej winko, ale nastał czas na wejście na wyższy poziom i poszukanie ciekawej opowieści o całej Polsce. Czas na musical. Nie wszystkim to się spodobało, niektórzy cierpieli na rygor pracy przy „Bemie” w Teatrze Syrena, inni pogrążyli się w nostalgii za klubowymi czasami. W Pożarze w Burdelu wszystko było oparte na przyjaźniach, zaufaniu, niekoniecznie solidnych umowach i profesjonalizmie... Po sześciu latach działania brak instytucjonalizacji, nadmiar spontanu utrudnia funkcjonowanie i nagle się okazuje, że...\n…że jeden wychodzi z kasą.\nI kończy się ta utopia.\nMenedżer was okradł.\nNie poradził sobie z zarządzaniem.\nTak dyplomatycznie pan o tym mówi?\nMówię dyplomatycznie, bo bardzo sobie ufaliśmy i się przyjaźniliśmy. Wszystko opierało się na szczerości i zaufaniu. Zniknęły nie tylko pieniądze, ale też ufność w takie oddolne inicjatywy jak Pożar.\nGdzieś podobno jest. A my się odbudowujemy – w nowej, musicalowej i bardziej profesjonalnej strukturze. Gdy taka ekipa przyjaciół nagle traci stabilność, ludzie zostają na lodzie, bez pieniędzy, to jest naprawdę trudno. Większość obciążeń spadła na mnie i Maksa Łubieńskiego. Trzeba to było wziąć na klatę.\nI zapłacić długi?\nTak. Urealnić całe zarządzanie repertuarem, zlikwidować kluboteatr, który fajnie rozwijał się na Pradze, ustalić na nowo role i podział obowiązków. Bez wsparcia miasta, o którym sześć lat opowiadaliśmy, bez grantów, sponsorów i stałego miejsca było trudno, ale każda samodzielność wzmacnia. Przygoda z menedżerem i TVN-em stają się częścią historii Pożaru w Burdelu – opowieści o trupie artystów na wolnym rynku. To była, jest i będzie mocna historia, bo teatr oferuje unikalną dawkę euforii i frustracji, która jednak nie wszystkim odpowiada. Żałuję, że po napisaniu fantastycznego „Bema” Max Łubieński zrezygnował z teatru i pisze teraz książkę, a nie kolejny musical historyczny. Ale liczę na to, że w przyszłości mądrzy partnerzy pomogą w rozwoju dobrych idei nie tylko naszej grupie, ale i wielu zdolnym artystom błąkającym się między tradycją wspólnoty Jerzego Grotowskiego a komercją Michała Żebrowskiego. Bez dobrego zarządzania, struktury i strategii wszystkie pomysły są wystawione na ryzyko, że pożar w burdelu stanie się rzeczywistością. Jak w naszym przypadku. Ale wstajemy z kolan i działamy dalej.\nW Nowym Jorku kultura, musicale to wolny rynek.\nTam jest bardzo ciekawy system tworzenia musicali. Jest nie tylko Broadway, jest jeszcze off-Broadway i off-off-Broadway. Prototypy dużych spektakli są najpierw testowane w skromnych warunkach i jak się sprawdzą, trafiają do mainstreamu. Mnie się bardzo podoba kultura prototypów, doskonalenia, rozwijania. Jeśli się nie ulepsza pomysłów, tylko spala wszystko na bieżąco, to szybko pojawia się frustracja i można tylko sobie strzelić w łeb. I teraz nie mówię tylko o kulturze.\nTeż. Mity przepadają, dobre pomysły gdzieś giną. Kiedy tworzyliśmy z Maksem Łubieńskim Pożar w Burdelu, dbaliśmy o to, żeby się rozwijać. Przecież musical o Bemie, który stworzyliśmy z Teatrem Syrena i Teatrem Żeromskiego w Kielcach, zaczął się od jednej piosenki w starym programie Pożaru w Burdelu. Dzisiaj dostaje owacje na stojąco na każdym spektaklu. „Bem” to świetny przykład, jak uniwersalną opowieść o Polsce można połączyć z warszawskością. Warszawa potrzebuje oryginalnych musicali, bo jest areną rozmowy o Polsce. Będziemy szukać partnerów w ratuszu do rozmowy o nowoczesnym teatrze muzycznym.\nGdyby jesienią wygrał Patryk Jaki, to partnera by w ogóle nie było.\nWszystko to jest kwestia ludzi, bezpośrednich rozmów, a nie poglądów politycznych. Z drugiej strony z urzędnikami i politykami w ogóle trudno się rozmawia na temat kultury. Nie są zainteresowani innowacjami.\nPremier Gliński, minister kultury, rozumie, że poprzez filmy może opowiadać naszą historię, dlatego inwestuje w tę dziedzinę.\nMieliśmy obiecaną dotację z Instytutu Adama Mickiewicza na promocję musicalu o Bemie za granicą. Po premierze tę deklarację cofnięto, bo podobno nasz spektakl nie promował Polski tak, jak należy. Instytut wydał masę pieniędzy na amerykańskich twórców, którzy stworzyli ileś spektakli o Paderewskim. Czy w ramach polityki historycznej nie warto wesprzeć oryginalnych polskich musicali? To idea, która może zjednoczyć różne środowiska, pod warunkiem że naprawdę nam zależy na ciekawych historiach i dotarciu do młodych widzów. W finale tegorocznego Przeglądu Piosenki Aktorskiej w zasadzie wszyscy artyści śpiewali przejmujące, polityczne piosenki. Młodzi, doskonali warsztatowo aktorzy chcą zabrać głos, chcą opowiadać o tym, co ich otacza. I to jest na pewno lepsze niż siedzenie na Facebooku w swojej bańce, nakręcanie się wzajemne, kumulowanie emocji. Do „Herosów transformacji” zaangażowałem młodych, oryginalnych artystów śpiewających. W polskim teatrze muzycznym jest wielu wokalistów i wokalistek, którzy zabierają głos w dyskusji o współczesności, brakuje tylko syntezy, platformy, która połączyłaby to, co najciekawsze na rynku muzycznym i teatralnym.\nGdzie taka platforma miałaby być?\nW dawnej Fabryce Trzciny – obecnie Małej Warszawie na Pradze-Północ. I w telewizji na przykład.\nInternetowej i tradycyjnej. Potrzebna jest nowa synteza sztuk, przestrzeń, w której spotkaliby się Krystyna Janda, Pożar w Burdelu, Klub Komediowy i wszyscy, którzy ironicznie zajmują się analizowaniem rzeczywistości.\nKabaret na Koniec Świata robi swój program w telewizji publicznej.\n„La La Poland”. Bardzo profesjonalna, poprawna robota, nieprzekraczająca granic. Zakładałem Kabaret na Koniec Świata. Wymyśliłem jego nazwę. Oni nie wchodzą w politykę, zajmują się absurdami rzeczywistości, jednak bez politycznego kontekstu.\nInaczej. Może bezpieczniej. Ja jestem pod wrażeniem amerykańskiego komentowania rzeczywistości, dawania upustu także negatywnym emocjom. Polska potrzebuje takiego wentyla. Wszystkim opcjom przydałoby się spojrzeć na rzeczywistość z dystansu. Inteligentna popkultura może odbudować wspólnotę opowieści. Groteska i humor są potrzebne w świecie, w którym wszystko powoli staje się upiornie jednoznaczne. Musical może przynieść ulgę, pozwolić odreagować.\nKomu? W jaki procent społeczeństwa pan celuje?\nWbrew pozorom ludzi z takimi potrzebami jest bardzo dużo. Pokazuje to rosnąca popularność zachodnich seriali i nowych sposobów opowiadania. Gdybyśmy dzisiaj trafili do telewizji ze swoim spektaklem o transformacji, to może by się okazało, że ludzie z innych opcji też to rozumieją, też się śmieją. Na razie się okopaliśmy w bastionach. Spektaklowy Leszek Balcerowicz mówi, że chciałby połączyć Polskę agro z Polską metro. Znaleźć język dla rozmowy między nimi. Może gdyby naprawdę wcielić taki plan w życie, okazałoby się, że Polska nie jest tak podzielona, jak nam się wydaje, a my tu w tej Warszawie nie jesteśmy tak oderwani od rzeczywistości. Brakuje nam języka, bo Warszawa, bastion liberalizmu gospodarczego, nie stworzyła wizji kultury i nowoczesnej komunikacji. Czas na kreatywność, która sprawi, że powstanie coś, co dotrze do ludzi spoza naszej bańki. Bardzo chętnie skonfrontowałbym swój spektakl z widownią w małym mieście.\nW małych miastach też jest liberalna inteligencja.\nAle są też ludzie o konserwatywnych przekonaniach. Chciałbym mieć na widowni wszystkie opcje.\nW pana spektaklu postać Patryk z Pruchnika śpiewa disco polo.\nWłaściwie turbo folk. Andrzej Izdebski, jeden z kompozytorów „Herosów”, zadzwonił do mnie i mówi, że jest jeszcze coś gorszego niż disco polo. To turbo folk.\nPrzed chwilą pan mówił, że chce pan łączyć.\nŁączę. To jest czerpanie z ludycznej energii. Wychowałem się na Top One.\nTo jest naśmiewanie się.\nRafał Derkacz wcielił się w Patryka tak przekonująco, że w kolejnych spektaklach kupował widownię. Ludzie go nie tylko polubili, ale też zobaczyli problem. Chłopaka z małego miasteczka, który przyjeżdża do Warszawy, jest zagubiony i wszyscy go nagle osaczają, chcą przeciągnąć na swoją stronę. Przeczytałem niedawno o Beacie Szydło. Pamięta pani, jak liberalne media darły z niej łacha, że przegrała 27 do 1? Okazuje się, że jak teraz w czasie kampanii jeździła i spotykała się z ludźmi, to przyjmowali ją jak gwiazdę rocka. Owacje, gratulacje, również za to 27 do 1.\nTo właśnie świadczy o tym, że jest podział.\nŻe jest awers i rewers. Bańka mówi jedno, poza nią jest zupełnie odwrotnie. I to jest bardzo karnawałowa sytuacja. Trzeba ją połączyć jakimś paradoksem, jakoś zmiksować, bo inaczej wszyscy zwariujemy. Zwariujemy od tej schizofrenii. Muszę wierzyć, że ten język jest do znalezienia, bo pierwszy zwariuję.\nDisco polo to konserwatyzm?\nDisco polo jest chyba apolityczne, dlatego wszystkim opcjom przy nim nóżka chodzi. W ostatnim spektaklu Żelaznych Wagin pojawia się wątek Festiwalu Piosenki Reżimowej. Żelazne Waginy zmieniają nazwę na Landryny i zaczynają śpiewać w rytm disco polo. I wie pani, co się dzieje? Publiczność zostaje porwana. Jaką to ma moc! W disco jest i witalność, i punkowa energia. Trzeba się wyzwolić z elitarnego wstydu i brać to, bawić się tym. Mamy w sobie wszyscy cząstkę ludyczności, cząstkę disco polo. Dobra, niech polityka nas dzieli, ale może kultura nie musi być taka podzielona.\nJaja pan sobie ze mnie robi.\nMówię serio, trzeba miksować, zaburzać rejestry, wybijać z samozadowolenia każdą widownię, zaskakiwać. Muzyka najlepiej rozbraja napięcia i podziały, nie likwidując różnic. Chcę szukać ludyczności w elitach, a elitarności w ludzie.\nPrawie jak Wyspiański.\nJestem przekonany, że gdyby Wyspiański żył w naszych czasach, to robiłby musicale. Wiem, że Polska, Warszawa potrzebuje oryginalnych formatów, a nie tylko tych kopiowanych z Zachodu. Przy tym zamotaniu współczesnej historii, pytań o to, kim jesteśmy, czym jest Warszawa dla Polaków, czym prowincja dla Warszawy, czy jesteśmy konserwatywni czy liberalni, musical jest świetną formą do opowiadania o naszej paradoksalności.\nTylko o Warszawie?\nMyślę, że opowieść o Warszawie to jest też opowieść o historii Polski. Weźmy ten rok. Mamy 75. rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego, zróbmy musical o jedynym czarnoskórym powstańcu.\nNie dostaliśmy grantu. Do szuflady nie będę robił. Mamy 80. rocznicę wybuchu I wojny światowej, zróbmy musical o prezydencie Warszawy Stefanie Starzyńskim i początkach budowy metra w stolicy.\nZarys musicalu o Starzyńskim miał Max Łubieński. Starał się o miejskie stypendium literackie na rozwinięcie tego pomysłu. Nie dostał go. Albo te pomysły giną w biurokracji, albo władze Warszawy mają inną wizję kultury. Może minister Gliński by się zainteresował. A może wszystkie opcje pomogłyby nam stworzyć laboratorium nowych musicali. Pożar w Burdelu zjednoczyłby Polskę! Dzisiaj dominują ostre oceny transformacji, ale wiele szalonych pomysłów z lat 90. można rozwijać. W naszym ostatnim spektaklu występuje Michael Jackson. Przyjechał do Polski w latach 90. Miał budować na warszawskim Bemowie park rozrywki. To był przecież też element naszej transformacji.\nPark Rozrywki Narodowej.\nTak nazwałem to miejsce w sztuce.\nW spektaklu zestawia pan pedofila Jacksona z Małym Powstańcem.\nŚciślej – z Patrykiem z Pruchnika, który w Parku znalazł horror house z rekwizytami rekonstrukcyjnymi. Michael Jackson naprawdę wzruszał się historią Warszawy, oglądał na Zamku Królewskim film dokumentalny i płakał. Chciał zostać Polakiem. Polecam wspaniałe albumy o wizycie Michaela w Warszawie – nie było granicy między fantazją i rzeczywistością. Może do dzisiaj jej nie ma i to jest dziedzictwo transformacji, która nie chce się skończyć. Najntisy wciąż wiele o nas mówią, o nostalgii za nimi napisałem osobną sztukę „Powrót króla”, w której Michael Jackson odgrywa kluczową rolę. Premiera wkrótce we Wrocławskim Teatrze Współczesnym.\nSztuka z piosenkami. Musical to wymagająca forma, której polską odmianę trzeba wypracować. Siła piosenki jako medium opowiadania o historii i współczesności jest ogromna. Muzyka potrafi przenieść nas w sferę metafory, w której bolesne tematy łatwiej przepracować i uwolnić się od chaotycznej codzienności. W finale „Herosów transformacji” okazuje się, że Leszek Balcerowicz jest kosmitą, który wiele lat temu spadł na ziemię. Zapragnął poznać Polskę, gdy w kosmosie spotkał Mirosława Hermaszewskiego, który w pakiecie rozrywkowym na promie miał piosenki Maryli Rodowicz i Andrzeja Rosiewicza. O generale Hermaszewskim też bym chciał zrobić musical pt. „Polak w kosmosie”. Mamy o czym opowiadać i nie jesteśmy skazani na narracje polityków. Doceńmy kapitał własnej popkultury, to może wyjdziemy z frustracji.\npolityka muzyka Balcerowicz wywiad Rigamonti Walczak


„Daily Mirror” informuje, że Frank Lampard jest jednym z głównych kandydatów do zostania nowym trenerem Crystal Palace.\nPo odejściu Roy’a Hodgsona Crystal Palace pozostaje bez trenera. Władze klubu z Selhurst Park chcą sprowadzić szkoleniowca, który sprostałby oczekiwaniom. Jednym kandydatów na objęcie sterów zespołu “Orłów” ma być Frank Lampard.\nNazwisko angielskiego szkoleniowca zdecydowanie może robić wrażenie. Faktycznie Lampard jest jednym z faworytów do dostania tej posady, ale nie jest jedynym szkoleniowcem na liście zarządu. Widnieją na niej trenerzy tacy jak: Sean Dyche czy Steve Cooper. Problemem w tych dwóch przypadkach może być to, że są urzędującymi menedżerami i raczej nie szukają nowego miejsca pracy.\nPrzez pewien czas aktualny był temat zatrudnienia Nuno Espírito Santo, byłego trenera Wolverhampton Wanderers. Jednak Crystal Palace nie porozumiało się z Portugalczykiem w kwestii jego zarobków.\nTags: Chelsea, crystal palace, Frank Lampard\nPrevious Szwecja dowołała aż sześciu piłkarzy\nNext Mecze na żywo, Transmisje TV: Piątek 11 czerwca 2021


Stworzony z myślą o potrzebach skóry najmłodszych żel do mycia ciała doskonale sprawdzi się w codziennej pielęgnacji. Łagodnie oczyszcza, przeciwdziała powstawaniu podrażnień, nawilża i odżywia dbając o równowagę skóry i stymulując jej regenerację. Zawiera 99% składników pochodzenia naturalnego, testowany dermatologicznie, a jego jakość potwierdza certyfikat Ecocert Cosmos Natural. Produkt dla Wegan. Fitosterole pielęgnują, regenerują i działają stymulująco na skórę pobudzając wytwarzanie kolagenu. Olej sezamowy ma działanie nawilżające, przeciwbakteryjnie i regulacyjnie. Skutecznie oczyszcza skórę, działa przeciwstarzeniowo, detoksykująco i regulująco. Biosurfaktyna z rzepaku delikatnie oczyszcza, działa antyseptycznie, doskonale się pieni i nie powoduje podrażnień. Testowany dermatologicznie. Biodegradowalny. Produkt Wegański. Skład INCI: Aqua, Coco-Glucoside, Cocamidopropyl Betaine, Sodium Coco-Sulfate, Disodium Cocoyl Glutamate, Sodium Cocoyl Glutamate, Glycerin, Glyceryl Oleate, Sodium Chloride, Sodium Surfactine, Sesamum Indicum Seed Oil, Parfum, Citric Acid, Potassium Sorbate, Sodium Benzoate, Geraniol. Sposób użycia: Niewielką ilość żelu nanieść na wilgotną skórę dziecka, delikatnie masować następnie spłukać ciepłą wodą.\nSzampon dla dzieci od pierwszych dni do 3-go roku życia 250 ml pompka\nSzampon do włosów dla dzieci Fitosterol od organicznej marki OnlyBio. Od pierwszego dnia do trzeciego roku życia. 99% składników pochodzenia naturalnego! Wytwarzana przez mikroorganizmy biorafinowana surfaktyna z rzepaku skutecznie i delikatnie myje skórę i włosy. Wytwarza pianę i działa antyseptycznie. Fitosterole z oleju odżywiają i chronią włosy przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Łagodzą podrażnienia i pomagają zatrzymać wilgoć w skórze głowy.


Wysłany: 2016.04.30 14:10 Temat postu:\nWysłany: 2016.04.30 14:13 Temat postu:\nSkład mega eksperymentalny.. za to ławka mocna Będzie bardzo ciężko, przynajmniej wydaje się że tak powinno być.Ciekawe jak będzie się kleiła gra z przodu.\nWysłany: 2016.04.30 14:14 Temat postu:\nNo czytaj tylko to co chcesz\nWysłany: 2016.04.30 14:23 Temat postu:\nSzkoda że Zidane nie spróbował czegoś nowego np. z Jamesem wyżej, no ale trudno. Oby szczęście dzisiaj sprzyjało.\nWysłany: 2016.04.30 14:26 Temat postu:\nSkład całkiem całkiem. Wiadomo środa najważniejsza, ale trzeba zawalczyć jeszcze w lidze. Dziś Barcelona z Betisem, więc cień szansy pojawia się. Myśle, że dziś możemy być pozytywnie zaskoczeni ppostawą drużyny .\nWysłany: 2016.04.30 14:28 Temat postu:\nBardzo odważny i eksperymentalny skład. Mayoral? Widać, że Zidane ma jaja - chłopak jest niezły, ale dostał mecz z RSSS by udowodnić, że zasługuje na grę . A ogólnie skład całkiem silny, Vazquez z przodu i jedziemy.\nBardzo dobra decyzja z Mayoralem. Brawo ZZ. Niepotrzebny jest James, bo on jest wolny jak Murawski i Rasiak razem wzięci. Wolałbym Isco.\nWysłany: 2016.04.30 14:32 Temat postu:\nZidane zaskakuje składem w każdym spotkaniu.\nCieszy mocna ławka, bo może okazać się tutaj najważniejsza.\nOby skończyło się pomyślnie, bo czuję, że ta liga może jeszcze przynieść niejedną niespodziankę.\nWysłany: 2016.04.30 14:35 Temat postu:\nDziś Betis sprawi niespodziankę a my musimy wygrać z RSSS obowiązkowo. Mayoral z przodu to spore ryzyko, ale chyba wszystkie oczy będą na nim skupione. On i James mają sporo do udowodnienia.\nNo i ławka prezentuje się soczyście.\nWysłany: 2016.04.30 14:38 Temat postu:\nTak naprawdę wolę, by Modric grał od początku i potem zszedł ewentualnie przy dobrym wyniku jeśli ma odpocząć. Sądziłem, że Zizou zrobi ten sam manewr co przed tygodniem z Rayo, a tu zaskoczenie. Widział, że Kova zagrał fatalnie, a Modric po wejściu z ławki przeplatal dobre zagrania z bardzo słabymi i najprawdopodobniej wie, że Isco jest bezproduktywny, więc gra Modric. Super, bardzo mądry skład, wydaje mi się,że najlepszy możliwy. Może dlatego, że pokrywa się praktycznie z moimi przemyśleniami\nWysłany: 2016.04.30 14:40 Temat postu:\nFajny skład. Cieszy mnie, to że Jese wylądował na ławce a w jego miejsce pojawia się Borja. Fajnie że jest też Nacho, a nie ciągłe wałkowanie Marcelo, jemu też przyda się odpoczynek.\nWysłany: 2016.04.30 15:01 Temat postu:\nZamienil stryjk siekierke na kijek, rozumiem rotacje i fakt ze Borja to nominalny napastnik, ZZ daje tu 1 za 1 ale jak narazie ten chlopak nie prezentuje nawet poziomu Moraty. Obym sie mylil ale ja w nim nic nie widze.\nWysłany: 2016.04.30 15:03 Temat postu:\nDostał szansę, to teraz może albo ją wykorzystać i pokazać, że ma talent i umiejętności, albo zagra słabo i po prostu Zidane nie będzie na niego stawiał. Ja nie widzę nic dziwnego w daniu szansy jednemu z najlepszych zawodników młodego pokolenia w Realu. Niech pokaże co umie\nWysłany: 2016.04.30 15:14 Temat postu:\nKurwa, ostatnio każdy mecz Realu to leje ☔\nWysłany: 2016.04.30 15:34 Temat postu:\nGwiazdy, gwiazdeczki za pierdyliardy euro, a żaden nie potrafi dobrze dośrodkować. Bieda w tej ofensywie bez Ronaldo.


128618 • Strona 6074 z 9187 • 1 ... 6071, 6072, 6073, 6074, 6075, 6076, 6077 ... 9187\nprzez cyklopka 30 paź 2015, 13:18\nU nas w szkole decyzją rady pedagogicznej nie wolno promować dżender ani Halloween, więc raczej nie przyjdę do pracy przebrana za Króla Goblinów A z resztą i tak mam ospę.\nAle rozważ taką sytuację. Jak byłam mała, to zostawiałam list do św. Mikołaja na balkonie, skąd aniołki zabierały go do Nieba. I przyszła do szkoły jakaś baba i napisała na tablicy adres korespondencyjny do Finlandii mówiąc, że to jest prawdziwy adres do prawdziwego Mikołaja. Na co chłopcy się podjarali i pytają: "Prawdziwy? To tam można na serio pisać jakie się chce prezenty", na co babon się rozdarł: "Jak ty śmiesz Mikołaja prosić o prezenty!" Wróciłam do domu nie wiedząc o ch#! chodzi, a później już byłam za duża i zwyczajnie nie zdążyłam już kupić tej bajki o Rovaniemi. Tak że załapałam się jeszcze na Święta z aniołkami, diabełkami, gwiazdką betlejemską, bo elfy i renifery dopiero wtedy wchodziły do Polski.\nprzez platek rozy 30 paź 2015, 13:19\nkosmostrada, Zarabiste Ci to wyszlo piekne kolory i takie wysmakowane . Az sama zamarzylam zeby sobie take cos namalowac\nMnie tez ta promocja w rossku ucieszyla bo konczy mi sie tusz do rzes i liner .\nZaraz z domu wychodze i jade .\nJutro mam dentystke i pozniej pojade kupic dynie bo jestem zaproszona do sasiadow na mala posiadowke to pomyslalam ze upieklabym fit zdrowe korzenne dyniowe ciacha?\ncyklopka, te szpileczki z zalando cudne\nprzez Kalebx3 Gorliwy 30 paź 2015, 13:23\nPociąg do Omaha\nPrzez kilka tygodni, które nastąpiły po tym, jak wykryto u mnie depresję\npędziłem z jednego spotkania na drugie. Na koniec deszczowego popołudnia\nczekałem na swoją kolej w poczekalni na piętnastym piętrze. Stojąc przed\nwielkim przeszklonym oknem, spoglądałem w dół na maleńkie postaci\nludzi, którzy uwijali się niczym mrówki. Nie byłem już częścią ich świata.\nOni żyli, mieli ważne sprawy do załatwienia, plany na przyszłość. Moją\nprzyszłością była śmierć. Opuściłem mrowisko i ogarnął mnie strach.\nPrzypomniałem sobie wtedy wiersz, który zacytował psychiatra Scott Peck1\nPoeta opowiada o pociągu pędzącym z maksymalną prędkością po\nbezkresie Wielkich Równin. Zna ostateczny cel podróży stalowych\nwagonów - złomowisko - oraz przeznaczenie kobiet i mężczyzn, którzy\nsiedzą w przedziałach i śmieją się wesoło - proch. Pyta sąsiada, dokąd\nzmierza. Ten odpowiada: „Do Omaha" *.\nW końcu wszyscy zmierzamy do tego samego miejsca, nawet jeśli\nmrówki o tym nie wiedzą. Nie do Omaha, tylko do śmierci. Ostatni\nprzystanek będzie taki sam dla wszystkich. Jedyna różnica polegała na\ntym, że inni o tym nie rozmyślali, a ja owszem.\nŚmierć, podobnie jak narodziny, jest częścią życia. Mojego również.\nNie byłem żadnym wyjątkiem. Czemu więc się bałem? W ciągu miesięcy\ni lat, które potem przyszły, moi pacjenci nauczyli mnie, jak rozpoznawać\nstrach i brać się z nim za bary.\nDzięki ich doświadczeniom pojąłem, że lęk przed śmiercią nie jest\njednym strachem, lecz wieloma. A gdy przyjrzymy się każdemu po kolei,\nprzestają nas obezwładniać.\nprzez cyklopka 30 paź 2015, 13:24\nplatek rozy, widziałam taki przepis, ale chyba nie będę miała siły\nprzez mirunia 30 paź 2015, 13:28\nkosmostrada, Tak, to TY!!! Fajna kompozycja, nawet widzę fakturkę, szczególnie na bieli.\nCzy malowałaś na zadrukowanej kartce, czy tylko prześwituje podłożona? Bo ten druk daje fajne efekty.\nTeraz to już mam wyobrażenie o Twojej twórczości i szósteczka za zdolności i chęci do tworzenia! Maluj dalej i opraw dzieła w antyramy. One muszą znaleźć miejsce na ścianie.\nAcha, ale Ty mówiłaś o jakimś projekcie, a to tylko etap, więc nie "wtrancam" się w koncepcję. Moje uznanie!\nprzez cyklopka 30 paź 2015, 13:35\nkosmostrada, w ogóle nie zwróciłam uwagi na twoją pracę, bo myślałam, że to okładka jakiejś płyty\nprzez Aurora88 30 paź 2015, 14:21\ncyklopka, co Ty taka anty na te święta? Tak strasznie się przejmujesz...\nA u mnie tradycją właśnie było chodzenie na Halloween, jako dzieciaki kopiowaliśmy to, co widzieliśmy w bajkach, chodziliśmy po dzielni przebrani za potworki i normalnie legalnie ludzi prosiliśmy o cukierki. I śpiewaliśmy im straszne piosenki o trupach. Raz jeden pan się na nas wydarł, że wnosimy durne amerykańskie zwyczaje, ale wszyscy stwierdzili, że koleś jakiś palant i o co mu chodzi? Był fun, były cuksy i byli niesamowicie mili i weseli ludzie.\nWięc mnie bawi to oburzenie współczesnych. Nikt mnie nie zabierał na groby, nie miałam wielkanocnego króliczka z czekoladą, mikołaj nie odpowiadał na moje listy, miałam Halloween z dzieciakami z osiedla.\nA jako dorosła studentka miałam ze współlokatorką tradycję organizowania corocznej imprezy halloweenowej więc jako dorośli też dawaliśmy upust potrzebie bycia paskudnym potworem raz w roku\nkosmostrada, słabo widać Twoje dzieło ale strasznie mi się podoba :) Chciałabym coś takiego na ścianie, pasowałoby mi do mieszkania\nprzez cyklopka 30 paź 2015, 14:35\nAurora88 napisał(a): cyklopka, co Ty taka anty na te święta? Tak strasznie się przejmujesz...\nChcę zostać znaną blogerką, to ćwiczę się w opiniotwórstwie A nie przejmuję się, bo jestem na lekach.\nprzez kosmostrada 30 paź 2015, 14:40\nDziękuję Kochane, to takie łapiące za serce, że Wam się spodobało, bo przecie ja to robię dla swojej frajdy, a jak może się komuś to podobac to w ogóle ekstaza!!!\ncyklopka, To chyba komplement?\nplatek rozy, Maluj Słońce, maluj, bo to frajda okrutna, zwłaszcza w te bure dni pobawic się kolorami. Cieszę się, że wychodzisz na posiadówę. Trzymam kciuki za rozmowę!\nmirunia, Rozszyfrowałaś moje hasło... Nakleiłam wydrukowany plan metra w Paryżu. Długa historia skąd to przyszło.\nKoncepcja pokrótce jest taka, że to forma osobistego dziennika i takich kartek będzie sryliard. Trzeba też zrobic okładki, słowem jest czym się bawic . Polecam, techniki dowolne!\nA Ty stroik już zrobiłaś?\nKalebx3, To tak refleksyjnie z okazji Zaduszek?\nMusiałam na chwilkę wpaśc do biura, zajrzałam do lumpka i kupiłam sobie spódniczkę ( chyba z okazji tego dnia spódnicy, jak pisała Aurora ). Dobrej firmy i faktycznie super gatunkowo (wełna), w ukochanej szarości, przed kolanko, można na elegancko ją nosic, czy właśnie z odjazdowymi rajstopami i luźniejszymi górami. Dokładnie taka, jaką chciałam na tą porę roku. Ale się cieszę!\nprzez kosmostrada 30 paź 2015, 15:21\nAurora88, Dziękuję! No właśnie słabo widac, jeśli kiedyś będę chciała coś Wam jeszcze pokazac, to fota aparatem w odpowiednich warunkach oświetleniowych..\nPodoba mi się to , że jesteś uczciwa w swoim podejściu do tego święta. Tak powinno byc wg mnie - zgodnie z prawdą wewnętrzną. A nie latanie na groby, bo wypada raz do roku.\nJa akurat traktuję ten czas bardzo refleksyjnie, ale idę na grób tylko do mojej teściowej (najbliżej) i stawiam znicze za pozostałych nieobecnych w tym specjalnym miejscu na cmentarzu. Smuci mnie to, że jest ich coraz więcej i stoję tam co roku coraz dłużej, bo przecież każdemu chcę poświęcic chwilę.\nprzez Purpurowy 30 paź 2015, 15:50\nWielkimi krokami zbliża się kolejne sprzątanie pomnika, tym razem przed 11 listopada. I publicznie informuję, że jak znowu będzie taka sytuacja, że będę tam sam jak smętny fiut z wytrzeszczem, to:\nI to nie chodzi o to że mi się nie chce tam sprzątać, bo i tak nie mam nic innego do roboty, ale wkurza mnie że cała wiocha trąbiła że tam musi być posprzątane i jak padł pomysł żeby mieszkańcy w czynie społecznym sprzątali, to wszyscy się z wielką radością zgodzili. A jak przychodzi do sprzątania, to ja sam prawie zawsze jestem i nie ma chętnych do pomocy. Bo się /cenzura/ ponauczali że po co przychodzić, jak i tak łysy ciul w okularach przyjdzie i odwali za nich całą robotę. A jak wielkie sprzątanie lasu kilka lat temu było, co gmina kontener postawiła i cała okolica miała sprzątać, to tylko ja z bratem w gumofilcach z workami w łapie biegaliśmy.\nOstatnio edytowano 30 paź 2015, 15:52 przez Purpurowy, łącznie edytowano 1 raz\nprzez mirunia 30 paź 2015, 15:51\nkosmostrada, to Ci powiem Kosmo, że koncepcja dzieła jest pomysłowa... taka tylko Twoja.\nA rozszyfrowałam, bo łapałam trochę j. francuski od mojej Mamy, która uczyła się w szkole.\nZrobiłam stroik, skończyłam przed chwilą i siadłam odpocząć, bo pleców nie czuję. Trochę gimnastyki było, a jeszcze posprzątałam ten bałagan w kuchni po robocie.\nJa na cmentarz do grobu Rodziców chodzę/jeżdżę dość często, nie tylko we Wszystkich Świętych. Są to zawsze refleksyjne chwile... które pomagają mi przetrwać gorsze dni. Wracam silniejsza.\nplatek rozy, ciekawa jestem Twojej dzisiejszej wizyty u p.K., mam nadzieję, że wrócisz zadowolona... trzymam kciuki.\nprzez cyklopka 30 paź 2015, 16:01\nkosmostrada napisał(a): cyklopka, To chyba komplement?\nkosmostrada napisał(a): Podoba mi się to , że jesteś uczciwa w swoim podejściu do tego święta. Tak powinno byc wg mnie - zgodnie z prawdą wewnętrzną. A nie latanie na groby, bo wypada raz do roku.\nJa właśnie szukam w różnych świętach takich prawd, że z jednej strony dokopać się do prawd chrześcijańskich a nawet przedchrześcijańskich (symbolika pór roku, cyklu życia), a z drugiej strony robić to na co mam ochotę.\nNatomiast są różne okazje, przy których jest presja robienia czegoś "fajnego", a ja tego w ogóle nie czuję.\nJak mnie się zapytały co robię w andrzejki, to ja CZO\nAlbo w sylwestra. W sylwestra mam dyżur* na świetlicy\nJuż widziałam reklamę, żryj Activię, bo sylwester idzie, a nie można być grubem w sylwestra\nA biedni amerykańscy studenci płaczą, że nie stać ich na nowe kostiumy na Halloween co roku, a trzeba iść na miasto/kampus się nap!&^dolić...\nPokazałam mamie buty z obcasem w paski i nie ułatwia mi wyboru.\n*<Ćwiczy intensywne łopotanie rzęsami> "Wpadnij, maleńki, z szampanem, zamkniemy razem szkołę, if you know what I mean"\nprzez acherontia-styx 30 paź 2015, 16:13\ncyklopka, ja bym brała te czarno beżowe co pokazywałaś (chyba drugi link)\nUżytkownicy przeglądający ten dział: *Monika*, Majestic-12 [Bot] i 13 gości


Podróże Psychedeliczne – Enteogeny Roślinne: Portale Świadomości\n12 stycznia 2016 12 stycznia 2016 iamgrisza\nTechniką, która teraz wzbudza najsilniejszą fascynację w trakcie mojego rozwoju jest kontakt z aktywnymi substancjami psychedelicznymi. Zauważam, że to właśnie dzięki niej najszybciej rozwijam te aspekty mojego istnienia, które sprawiają mi radość. Nie umniejszam zupełnie innym technikom, gdyż zdaję sobie sprawę, że każdy z nas przyciąga do swojego doświadczenia takie środki i instrumenty, które najlepiej się sprawdzą w jego gałęzi zainteresowań w danym momencie. Widzę natomiast, że w moim przypadku praca ze Świętymi Roślinami jest w tej chwili niezwykle potężnym i niesamowicie precyzyjnym narzędziem wglądowym, który w połączeniu z tradycyjnie rozumianym rozwojem duchowym przynosi mi wspaniałe rezultaty i ogromne korzyści w życiu codziennym. W moim przypadku, doświadczenia z takimi substancjami jak Ayahuasca, Grzyby Psylocybinowe, Amanita Muscaria, Changa, Marijuana, okazują się teraz bezkonkurencyjnie najkorzystniejszą, najprostszą i najprzyjemniejszą z dróg poszerzania swojej świadomości.\nMoja Podróż w Nieznane jest dwutorowym szlakiem. Jeden z nich prowadzi przez fizyczne okoliczności i obiekty, doznania pięciu zmysłów, logiczne myślenie i silne zakotwiczenie w realiach linearnego czasu oraz podzielnej przestrzeni. Drugi tor prowadzi przez niefizyczne realia, o których pisać językiem symboli jest niczym kolorowanie tęczy niezastruganą, czarną kredką. Przestrzenie, w których się obracam pod wpływem tych substancji urzekają swym pięknem i dostojnością, mają niezwykle subtelny charakter. Potrafią szokować swym bogactwem, umiejętnościami wyrafinowanej, telepatycznej komunikacji z wędrowcami odwiedzającymi ich realia. Odwiedzając te rejony mojej świadomości, która jest zdolna udźwignąć majestat i dobro pochodzące z tych obszarów, oddaję się bezwarunkowo swoim uczuciom i intuicji. Często uczucia są jedynym poziomem-mostem, który łączy mnie z fizycznym światem, gdyż tracę całkowicie poczucie ciała oraz przestrzeni, w której moje ciało się znajduje. Odkrywając kolejne miejsca Nieznanego, staję się świadomy nowych sposobów tworzenia relacji ze swoim środowiskiem. Chłonę kolejne strumienie informacji o strukturze tego wszechświata i jego relacji z innymi. Niektóre z wizji, przedstawianych mi w formie kompozycji, geometrii i prostych symboli wydają się w swej podstawie wybitną formą inteligencji, która pragnie mnie uczyć i leczyć. Zdaję sobie sprawę, że podróże psychodeliczne, jak każda wyprawa na nowy teren wymaga skupienia i koncentracji w celu oswojenia się z nieznanym środowiskiem. Ciągle uczę się czytać nowe sensy niefizycznych energii i obserwować świeże, nieznane mi rzeczywistości, które wyłaniają się przede mną równo z rosnącym podekscytowaniem, umiejętnością ich zaakceptowania i tym samym moją gotowością na przyjęcie ich do mojej świadomości.\nSubstancje psychedeliczne otwierają mnie również na totalnie nową jakość terapii, której się poddaję w trakcie każdej Ceremonii. Ukazują mi bowiem źródło bólu, czy też udręki, która powoduje u mnie niechciane uczucia i późniejsze doświadczenia, dzięki czemu sam jestem w stanie transformować je w energie sprzyjające mojemu rozwojowi. Co jest dla mnie bardzo istotne – ukazują mój potencjał do samouzdrawiania i samoregeneracji. (!) Pobudzają do prawidłowego działania te narządy, układy i sploty energetyczne w moim ogranizmie które są odpowiedzialne za profilaktykę przeciw chorobową polegającą na uważnej obserwacji niekorzystnych zachowań w obrębie swojej świadomości oraz zapobieganie przyszłym chorobom i wszelkim natrętom kurczowym nie angażując się w powtarzanie tych zachowań. Innymi słowy, w trakcie tych procesów jestem świadkiem lokalizowania przyczyny moich chorób, lęków, zmartwień, traum oraz jest mi przedstawiana metoda poradzenia sobie z nimi, która najczęściej polega na równoważeniu chaotycznych, rozbieżnych energii lub wygaszaniu tych wibracji, które nie rezonują z moją korzenną częstotliwością. Często całkowicie wystarczającym okazuje się wysyłanie szczerych intencji pełnego otwarcia i naturalnej ochoty na pełne zdrowie i witalność, uczciwa akceptacja najkorzystniejszego dla mnie przepływu oferowanej energii, oraz bezkresne zaufanie własnej intuicji w trakcie całego procesu i poddanie się mu.\nDzięki zauważeniu i stawieniu czoła przyczynom moich udręk i stresów, jestem w stanie się ich łatwo pozbyć, oraz, co ważniejsze, już nigdy do nich nie wracać. Jedną z najbardziej cennych dla mnie mądrości, jaką oferują te rośliny to przede wszystkim rozbudzanie mojej uważności na te aspekty mojego życia, które powodują u mnie niechciane relacje ze swoim środowiskiem, rozbudzanie odporności na pasożytnicze zachowania i ukierunkowanie w stronę symbiotycznych relacji, którym dużo łatwiej mi się poddać. W trakcie Ceremonii ze Świętymi Roślinami nie przychodzę więc do lekarza, któremu powierzam swój los, a uczę się jak być lekarzem dla samego siebie. To kompletnie rewolucyjny sposób patrzenia na medycynę. Dzięki niemu możemy odwrócić do góry nogami nasz pomysł na kontynuowanie udręki zależności od przemysłu farmaceutycznego, która to zwyczajnie przestaje być dłużej potrzebna.\nWażnym wspomnienia jest również, że w trakcie tych podróży bardzo pokrzepiającym i uspokajającym odnajduję towarzystwo przewodnika duchowego, dzięki czemu płynność (momentami bardzo burzliwej i niezrozumiałej) podróży jest delikatniejsza i spokojniejsza. W trakcie moich eksperymentalnych podróży pełnych nowych, nieznanych dotąd odczuć i doznań, w momentach zaniepokojenia, braku stabilności bądź strachu, prosty, czuły gest ręką Szamana, dobra intencja lub bardzo dobrze wyczuwalny spokojny oddech mojego opiekuna ma czasem kolosalne znaczenie dla mojej dalszej eksploracji i szybszego odnalezienia się w tych subtelnych, zmiennych realiach. Warto zapewnić sobie więc odpowiednią przestrzeń oraz towarzyszy podróży, ukierunkowanych energetycznie na podobne cele, mających podobne, oczyszczająco-transformujące aspiracje oraz chęci wzajemnej pomocy i wsparcia.\nDziennik z Podróży – Zdrowe Światło W Ciemności\nPodczas ceremonii pierwszej nocy przeżyłem ciężkie chwile, które uczyły mnie pokory, bezgranicznego zaufania do komunikatów wysyłanych przez serce. Obserwowałem proces puszczenia się dwoma rękami naraz i swobodny opad w dół. Gdybym powiedział, że to była moja decyzja, mógłbym przesadzić, gdyż znacznie więcej było w tym obserwacji i pozwolenia niż kontrolowanych ruchów zarówno myślami, jak i ciałem. Poświęciłem siebie, żeby otrzymać jeszcze więcej tego, kim jestem. Otrzymałem potężną dawkę zrozumienia, akceptacji i pomocy ze strony opiekunów, jak i całej grupy, którego nie da się zmierzyć albo wpisać w jakąś skalę. Czułem swoją rzeczywistość i wszystkie istoty w niej na piękne, niepoznane dotąd sposoby. Za tę możliwość mam ochotę dziękować każdej z osobna i zapraszać je do kolejnych, wspólnych magicznych spotkań.\nW trakcie psychodelicznej podróży zauważyłem, że codziennie oglądam naturalny proces zmian, którego kontrolowanie coraz częściej przestaje być potrzebne. Dostrzegłem, że najłatwiej jest odpuścić wszelkim staraniom, pozwalając żeby energie przelewające się przez moje ciało mogły pracować zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Zamierzam pielęgnować w sobie to uczucie lekkości, łatwości, oddania. Pragnę rozbudzać swoją fascynację dla wyższej, opiekuńczej inteligencji, pozwalając jej coraz częściej gościć w moim sercu. Chcę być receptorem jej przekazów ufając jej dobrym intencjom. Jestem niezwykle wdzięczny medycynie za ten piękny spektakl oczyszczenia, za taniec i za łzy. Doświadczenie pierwszej nocy przypomniało mi, że są rejony mojego istnienia, w którym wszelkie normy, tendencje, uwarunkowania są jedynie wyborem, który mogę zdecydować się doświadczać, ale wcale nie muszę. Mogę pozostać nietknięty i świadomość tego stanu jest bardzo uspokajająca.\nDrugiej nocy oglądałem światło ogrzewające kojąco komnaty mojej klatki piersiowej od wewnątrz, oglądałem delikatne, zdrowe światło w ciemności i dostrajałem się do jego uśmierzającej wibracji. Widziałem złociste, jasne struktury geometryczne budujące tkanki mojego ciała oraz tęcze, które zapraszały mnie abym podążał za nimi w górę. Czułem oddychającą, pokrzepiającą przestrzeń, niemal pustą od środka a jednocześnie niezwykle barwną, majestatyczną, bezpieczną i niezwykle zróżnicowaną. Wizje te zahamowały wytworzone przeze mnie wcześniej potrzeby, do których niepotrzebnie się przywiązałem i złagodziły niezgodne z moją prawdziwą naturą ambicje względem przyszłości i tego, jakim się chcę w niej widzieć. Mam w sobie pierwiastki lidera, przewodnika, tego który zostawia pierwsze ślady na ziemi. Nie jestem jednak typem kapitana drużyny futbolowej ani rycerzem gładzącym smoki gołymi rękami. Najczęściej jestem wrażliwym stworzeniem, któremu w zupełności wystarczy ciepły, czuły dotyk, łagodny wzrok albo zwyczajna, cicha obecność. Tym właśnie chcę się teraz dzielić i tego chcę doświadczać.\nNiezwykle fascynującym zjawiskiem odnajduję wprowadzanie do swojego organizmu bardzo niewielkich dawek substancji roślinnego, naturalnego pochodzenia, dzięki którym jestem w stanie przenosić swoją percepcję w inne rzeczywistości i być świadomym znacznie szerszego zakresu własnej istoty. W tym kontekście, substancje psychodeliczne pochodzenia roślinnego, lub ta całkowicie naturalnie wytwarzana przez nasz organizm – związek DMT (dimetylotryptamina) – w trakcie swojego działania przybierają formę portalu, dzięki któremu skupienie mojej uwagi może wędrować nieznanymi dotąd kanałami i poszerzać się wielokrotnie. Jako, że wszystkie te procesy, wizje, stany bycia zachodzą w obrębie mojej Świadomości, substancje te wskazują na umiejętność tejże Świadomości do generowania tych doświadczeń samoistnie. Przypominają o możliwości tworzenia takich perspektyw bez konieczności wykorzystania jakichkolwiek zewnętrznych środków. To bardzo ważne rozpoznanie w moim rozumieniu tego zagadnienia, ponieważ utwierdza mnie w przekonaniu, że Święte Rośliny są przewodnikami, które jedynie przypominają o moich ukrytych możliwościach, o których zapomniałem, lub które do tej pory były bagatelizowane i nie traktowane z odpowiednim szacunkiem. Rośliny przypominają mi o moim stałym połączeniu ze swoim Energetycznym Źródłem, o możliwościach produkowania w swoim organizmie związków, które są odpowiedzialne za doświadczenia tego typu. Mówią mi również sporo o energii kreatywności, samospełnienia oraz energii Bezwarunkowej Miłości, jak o tych fundamentalnych komponentach, które przybliżają mnie do bardziej ekspansywnych, inteligentnych i zrównoważonych warstw mojej Świadomości. W tym kontekście, rośliny-nauczyciele przedstawiają moje korzenne energie (energię realizacji swoich marzeń i energię podążania ścieżką swojego Serca) jako spoiwa z moją Wyższą Jaźnią (szerszą, poza cielesną perspektywą widzenia). Podczas podróży psychodelicznych moja perspektywa widzenia pęcznieje jak balon, a zrozumienie struktury naszego planu rzeczywistości staje się znacznie łatwiej przyswajalne i zrozumiałe. W trakcie najintensywniejszych doświadczeń z tymi substancjami doznaję uczucia podobnego wynurzeniu się z bezkresnych głębin i zaczerpywania powietrza do płuc po raz pierwszy od wielu, wielu lat. Inne bywają bardzo oczyszczającymi zabiegami, z których czerpię wiele nauki i konstruktywnych spostrzeżeń na temat biologicznej budowy swojego ziemskiego wehikułu. Jeszcze inne pozwalają mi nurzać się w uczuciach, o dostępie do których nigdy wcześniej nie śniłem.\nKiedy moje ciało fizyczne jest czyste i zdrowe, zasilane nieprzetworzonym, organicznym jedzeniem, a energie niefizyczne mogą swobodnie przepływać przez otwarte kanały, odsłaniane są przede mną wielowymiarowe rzeczywistości, w których takie ciała mają prawo funkcjonować. Odwiedzam wtedy miejsca, w których istoty o podobnych, wysokich częstotliwościach zechciały celebrować swoje istnienie i wymieniać się energiami ze sobą. Spotkań tych nie można porównać do czegokolwiek, bo każde z nich jest całkowicie różne od poprzedniego. Jestem w trakcie nauki świadomego poruszania się po realiach tych przestrzeni oraz nauki komunikacji opartej na nieskrępowanej pracy wyobraźni i dostrajania się do częstotliwości Istoty, z którą dzielę doświadczenie. Moje doznania z najbardziej eksperymentalnych wypraw można by porównać do nauki chodzenia przez półtoraroczne dziecko, lub dostrajania swoich oczu do zakresu widzialnego światła przez noworodka w nowym świecie, które to światło z każdymi kolejnymi odwiedzinami jest coraz bardziej wyraźne, foremne i znajome. Po powrocie do świadomości ciała, pamiętam o tych elementach doświadczenia Nieznanego, które uznaję za najbardziej przydatne w fizycznym planie rzeczywistości, a tym samym warte dalszej eksploracji i wprowadzania w moje codzienne doświadczenia. Świeże wspomnienia z doświadczeń psychodelicznych przybierają wtedy formę nowych inspiracji, pomysłów bądź bodźców do działania, które chętnie zapisuję w pamięci i realizuję w formię projektów wszelkiej maści w życiu codziennym. Odrodzenia w fizycznej, gęstej i znacznie wolniejszej rzeczywistości dają możliwość wcielania swoich odkryć w fizyczne struktury i dokładną obserwację ich rozwoju.\nSubstancje te mogą być niezwykle precyzyjnym i twórczym narzędziem (któremu jeśli zaufać) dającym wiele samouświadomienia i wzmacniających energii. Warto pamiętać, że w trakcie kontaktu z tymi substancjami, ostatecznie mierzymy się z samym sobą i nigdy nie otrzymamy więcej, niż jesteśmy w stanie sobie sami podarować. Jeśli intencje naszego osobistego rozwoju są w zgodzie z naturalnymi prawami tego wszechświata, wtedy otrzymamy odpowiednie wglądy i informacje przydatne w zgłębianiu naszych odkrywczych pasji. Jeśli natomiast w naszym systemie wierzeń ciągle znajdują się jakieś ograniczające nas koncepcje lub ideologie powiązane ze strachem czy stresem, przejawy które konotujemy w negatywny sposób, wtedy pierwszorzędnie Duch Rośliny skupi się na wyeliminowaniu ich i wypłukaniu ciała mentalnego z tej niepożądanej burzy myślowej i wszystkich czynników, które mogłyby nam przeszkadzać w rozpędzaniu się w preferowanym kierunku. Z mojego dotychczasowego doświadczenia wynika, że każdy otrzymuje to, co jest mu najbardziej potrzebne w celu rozwijania swojego motywu przewodniego dla tego fizycznego życia, oraz wszystkich aspektów przybliżających go do interesujących go zagadnień, doświadczeń, ekspresji.\nBardzo istotnym elementem kontaktu ze Świętymi Roślinami jest integracja nauk zaczerpniętych w trakcie podróży w moim życiu codziennym. Moim priorytetem bowiem jest wcielanie wszelkich korzystnych idei, uczuć, spostrzeżeń w polu swoich fizycznych doświadczeń i obserwowanie ich rozwoju w miarę upływu czasu. Dzięki temu jestem świadkiem rozciągania swojej psychedelicznej podróży na wszystkie realia, w których odnajduję jej wartości korzystnymi. Pozwalam jej rozlać się na moje codzienne doświadczenia, dzięki czemu zauważam również coraz więcej punktów wspólnych obydwu światów, dostrzegam ich nierozłączność, podobne cele i trzonowe sensy. Chcąc utrzymać wysoki poziom swojej wewnętrznej wibracji a jednocześnie być coraz bardziej niezależnym od rośliny, wprowadzanie odważnych zmian proponowanych przez nie i życie według tych zasad z dnia na dzień, odnajduję niezbędnymi do utrwalania tego połączenia, stałego oswajania się z nim i czerpania stale rosnących korzyści. Wykorzystuję więc w pełni to, co roślina ma mi do zaoferowania na etapie, w którym tego potrzebuję.\nNa zdjęciach światy Cameron’a Gray\nOpublikowany w Wszystkie WpisyTagged ayahuasca, cameron, dmt, enteogeny, gray, grisza, na tropie zdumienia, podróż, portal, psychodeliki, psylosybina, rozwój osobisty, samoświadomość, świadomość\nŚliska Polska Jesień


Zmiany dotyczące kwoty wolnej od podatku są dobre. Ale realnie ludzie niewiele je odczują - plus.nto.pl\nNajpierw ze strony Prawa i Sprawiedliwości padały deklaracje podniesienia kwoty wolnej od podatku. Potem się z tego wycofano. Teraz wicepremier Morawiecki zapowiada, że zostanie ona podniesiona do 6,6 tysiąca złotych dla osób najmniej zarabiających. Ale jednocześnie najlepiej zarabiający stracą na tym rozwiązaniu, bo w ogóle nie będą korzystać z kwoty wolnej. To dobre rozwiązanie?\nMożna powiedzieć, że podnosząc kwotę wolną od podatku i przy okazji zwiększając progresywność naszego systemu podatkowego wicepremier Morawiecki chce się wypełnić wyrok Trybunału Konstytucyjnego. W efekcie mniej zarabiający dostawaliby nieco więcej, a więcej zarabiający nieco mniej. Według mnie ten pomysł nie jest zły, aczkolwiek to jest taka proteza. Bo jak rozumiem gruntowna reforma podatkowa czeka nas w 2018 roku.\nKrytycy mówią, że rząd się zachowuje jak Janosik, zabiera bogatszym, żeby trochę dać tym biedniejszym. I że trzeba było po prostu podnieść kwotę, a nie kombinować?\nMoim zdaniem nic zarzucić temu pomysłowi nie można, poza tym, że te zmiany w portfelach poszczególnych ludzi będą niewielkie. Wzrost kwoty wolnej z nieco ponad 3 tysięcy złotych na 6600 zł oznacza, że w portfelu człowieka który będzie korzystał w tej maksymalne wolnej kwoty przybędzie w miesiącu 52,5 złotego netto. To nie są duże pieniądze, chociaż ludzie mało zarabiający uznają, że warto mieć i to. Z kolei ci, którzy będą mieli zerową kwotę wolną od podatku z dochodem powyżej 127 tysięcy złotych rocznie stracą na tym rozwiązaniu 46 złotych miesięcznie. Czyli żadna wielka krzywda im się nie stanie\nWzrost kwoty wolnej z nieco ponad 3 tysięcy złotych na 6600 zł oznacza, że w portfelu człowieka który będzie korzystał w tej maksymalne wolnej kwoty przybędzie w miesiącu 52,5 złotego netto. To nie są duże pieniądze\nNajwiększa reforma podatkowa od ponad 20 lat ma mieć miejsce właśnie w 2018 roku. Mówi się o wprowadzeniu tak zwanego jednolitego podatku. Ma złączyć w jedną daninę wszystkie obecne podatki nakładane na pracę, czyli składki na ZUS i NFZ oraz PIT. Pomysł jest taki, że skoro i tak płacimy prawie 40 procent od każdej zarobionej złotówki, to niech to przynajmniej będzie jeden przelew i jasne zasady obliczania jego kwoty. To dobry pomysł?\nPamiętajmy, że pani premier ciągle mówi, że nie wie czy w ogóle będzie ta reforma. Do końca roku mamy się dowiedzieć. Gdyby ten podatek jednak został wprowadzony, to najważniejsza w nim byłaby większa progresywność podatkowa. Czyli procentowo ludzie mniej zarabiający będą płacili mniej, niż ludzie więcej zarabiający. A to uważam za słuszne.\nWielu polityków PiS mówi, że w kwestii podatkowej jednym z najważniejszych zadań będzie uszczelnienie systemu. Są szacunki, że tzw. luka VAT to nawet 50 mld złotych. To są pieniądze do odzyskania przez państwo?\nTa luka nie jest tak duża. PiS może odzyskać maksymalnie kilkanaście miliardów.


Informacje dla podróżujących z ETI | ✈ Podróże w dobrej cenie, last minute & all inclusive w Egipcie / ETI-podroze.pl\nO nas ETI-Partnerzy Sieć sprzedaży Informacje o podróży Kontakt info@eti-podroze.pl +48 (22) 419 97 00 0 Twoja lista życzeń Zobacz historię\nObywatele Rzeczpospolitej Polskiej muszą posiadać paszport ważny 6 miesięcy od daty powrotu. Paszport z aktualnym zdjęciem wymagany jest również od dzieci. Osoby podróżujące do Egiptu objęte są obowiązkiem wizowym. Obywatele RP, podróżujący w celach turystycznych i planujący pobyt w Egipcie nie dłuższy niż 30 dni, po wypełnieniu aplikacji i uiszczeniu opłaty wizowej otrzymują wizę na lotnisku (on arrival). Opłata za wizę na dzień 05.11.2019 wynosi 25 USD lub 28 USD z opłatą serwisową, jeżeli korzystamy z pośrednictwa lokalnego agenta, unikając w ten sposób oczekiwania w kolejce (fast track service). Turyści przylatujący do Sharm El Sheikh otrzymują na lotnisku bezpłatną wizę z adnotacją „Sinai Only”, która upoważnia do przebywania w strefie turystycznej na półwyspie Synaj przez okres do 14 dni. W przypadku korzystania z wycieczek fakultatywnych do miejsc położonych poza obszarem półwyspu Synaj (np. do Kairu, Luksoru ) należy wykupić wizę turystyczną.\nOsoby planujące pobyt w Egipcie dłuższy niż 30 dni muszą wystąpić o wizę do służb konsularnych Arabskiej Republiki Egiptu przed wylotem.\nObywatele innych krajów niż Rzeczpospolita Polska powinni w odpowiednim czasie przed rozpoczęciem podroży sprawdzić obowiązujące ich warunki wjazdowe do Egiptu. W tym celu zalecamy kontakt we własnym zakresie z właściwymi służbami dyplomatycznymi, konsulatem lub ambasadą Egiptu. ETI nie ponosi odpowiedzialności w przypadku zaniedbań ze strony podróżującego w zakresie obowiązków wizowych i paszportowych.\nRodzic, którego dziecko podróżuje bez niego, może być zobowiązany do napisania oświadczenia, potwierdzonego przez notariusza – najlepiej w języku kraju, do którego dziecko się wybiera. W niektórych państwach jest to uważane za dobrą praktykę, w niektórych to wymóg. Prosimy o zapoznanie się i zastosowanie do wymogów związanych z podróżowaniem dzieci do Egiptu bez opieki jednego lub obojga rodziców. Te zasady dotyczą też opiekunów prawnych.\nAmbasada RP w Kairze, Egipt, Kair, 5 Aziz Osman, Zamalek, tel. +202 27367456, 27359583, 27355416\nIstnieje możliwość uzyskania wizy drogą elektroniczną. Wizę turystyczną można uzyskać po adresem: https://visa2egypt.gov.eg/eVisa. Ze względu na długość procesu oraz związane z nim formalności, zalecamy, by wniosek wysłać nie później niż tydzień przed wylotem. Po sprawdzeniu wszystkich danych osobowych i zaksięgowaniu opłaty za wizę wysyłany jest link z udzieloną wizą, którą należy wydrukować i zachować do kontroli celnej i paszportowej na lotnisku oraz podczas całego pobytu w Egipcie.\nEET lub UTC+02:00. Całe terytorium Egiptu należy do tej samej strefy czasowej. Nie ma zmiany czasu w Egipcie.\n1 funt egipski (EGP) = 100 piastrów. Istnieje możliwość wymiany waluty w większych bankach oraz w hotelach. Płatność kartami kredytowymi jest akceptowana zarówno w hotelach, jak i w większych restauracjach. W strefach turystycznych oraz w większych miejscowościach dostępne są bankomaty. Należy mieć na uwadze fakt, że podczas wypłaty z bankomatów lub wymiany walut mogą zostać naliczone dodatkowe opłaty.\nOPIEKA REZYDENTA ETI\nNaszym gościom zapewniamy opiekę polskojęzycznego rezydenta. Istnieje też możliwość komunikowania się z naszymi przedstawicielami w języku angielskim i niemieckim. Nasz rezydent oczekuje już na lotnisku, kierując podróżnych do autobusu na transfer do zarezerwowanego hotelu. Na spotkaniu w hotelu, najpóźniej następnego dnia po przylocie, rezydent przekazuje wszelkie istotne informacje oraz prezentuje ofertę wycieczek fakultatywnych. W przypadku wylotów z lotnisk niemieckich gwarantujemy wyłącznie opiekę rezydentów niemiecko- i anglojęzycznych.\nInformacji dotyczących wycieczek fakultatywnych udziela nasz rezydent lub wyznaczony przedstawiciel ETI, który także dokonuje ich rezerwacji. Zgodnie z obowiązującymi w Egipcie regulacjami prawnymi wycieczki oraz rejsy po Nilu mogą być organizowane wyłącznie przez uprawnione do tego agencje turystyczne, posiadające certyfikaty i licencje organizatora turystyki. Korzystanie z ofert nielicencjonowanych firm turystycznych naraża podróżnego na związane z tym ryzyko, wyłącza też odpowiedzialność organizatora w efekcie korzystania z usług osób trzecich niezwiązanych z realizacją imprezy turystycznej. Jedyną agencją turystyczną w Egipcie autoryzowaną przez ETI jest Cairo Express Travel (CET).\nW Egipcie obowiązuje zakaz fotografowania i filmowania obiektów militarnych, mostów, portów lotniczych oraz niektórych muzeów. W przypadku chęci sfotografowania lokalnych mieszkańców należy najpierw zapytać,90 czy nie mają nic przeciwko temu. Fotografowanie i filmowanie niektórych zabytków jest całkowicie zabronione. Może się to wiązać z koniecznością pozostawienia tymczasowo aparatów i kamer przed wejściem do obiektu. Zakazem objęte jest fotografowania i filmowanie z użyciem dronów, których wwożenie na terytoriom Egiptu bez stosownego pozwolenia jest zabronione.\nOWADY I DEZYNSEKCJA\nPowszechne jest występowanie komarów i muszek, których ugryzienia powodują reakcje alergiczne, swędzenie i zaczerwienienia. Ich obecność nasila się w godzinach wieczornych. W celu wyeliminowania tych uciążliwości hotele przeprowadzają okresowe dezynsekcje, stosowane są wówczas środki chemiczne, których zapach może być drażniący.\nEgipt jest krajem muzułmańskim, w którym przywiązuje się dużą wagę do tradycji i zasad religijnych. Podczas zwiedzania świątyń, muzeów i miejsc kultu wymagane jest odpowiednie zachowanie. Wskazane jest dostosowanie stroju (spodnie i spódnice). Zbyt swobodny strój kobiety może powodować niepożądane reakcje. Zalecamy wygodne obuwie, dostosowane do warunków panujących na trasie zwiedzania. Podczas nabożeństw kościoły i meczety można zwiedzać jedynie z zewnątrz. Publiczne okazywanie uczuć uchodzi w Egipcie za nieprzyzwoite.\nMuzułmański miesiąc postu. Jest świętem ruchomym, którego daty wyznacza przyjęty w religii muzułmańskiej kalendarz księżycowy. W 2020 roku to okres od 23.04 do 23.05. W tym czasie dobrze jest wykazywać większą wyrozumiałość w stosunku do obchodzącej ramadan obsługi hotelu i nieafiszowanie się ze spożywaniem posiłków i napojów w miejscach publicznych.\nZDROWIE I SZCZEPIENIA OCHRONNE\nW Egipcie nie występują zagrożenia sanitarne i nie ma obowiązku szczepień ochronnych. W przypadku wątpliwości dotyczących zagrożeń epidemiologicznych zalecamy sprawdzenie informacji na stronie internetowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych (www.gov.pl) oraz Głównego Inspektoratu Sanitarnego (www.gos.gov.pl). Przebywającym w Egipcie zalecane jest przestrzeganie podwyższonych zasad higieny: częste mycie rąk, picie wody butelkowanej, dokładne mycie warzyw i owoców. Służba zdrowia jest na dobrym poziomie i jest ogólnodostępna. W strefach turystycznych oraz w większych hotelach do dyspozycji turystów są lekarze dyżurni, z którymi można skonsultować się w razie potrzeby. W pobliżu stref turystycznych znajdują się również apteki, prowadzone przez wykwalifikowanych farmaceutów. W cenie imprezy turystycznej zawarte jest podstawowe ubezpieczenie turystyczne. Mimo to zalecamy poszerzenie ubezpieczenia o dodatkowe warianty i jego zakres.\nMinisterstwo Zdrowia Egiptu podjęło specjalne kroki zapobiegawcze w związku z ryzykiem koronawirusa. Osoby przylatujące do Egiptu oprócz tak jak dotychczas karty wstępu, zobowiązane są wypełnić dodatkowo kartę zdrowia. W karcie zawarte są pytania o takie symptomy jak podwyższona temperatura, kaszel, bóle głowy, gardła, osłabienie. Po opuszczeniu samolotu, każdy pasażer ma badaną temperaturę. Pomiar robiony jest termometrem na podczerwień przez pracownika delegowanego z Ministerstwa Zdrowia. Dodatkowe procedury dotyczące higieny wprowadzone zostały również w hotelach. Jednym z nowym zachowań, ściśle przestrzeganym przez kierownictwo hoteli, jest unikanie podawania ręki podczas powitanie lub na pożegnanie\nKategorie hoteli i statków turystycznych, podane na stronie internetowej i w katalogach ETI, odpowiadają oficjalnej kategoryzacji lokalnej. Hotele są regularnie sprawdzane i poddawane ocenie przez oficjalne organy kontrolne.\nInformacje odnośnie do opłat roamingowych oraz zasięgów sieci dostępne są u operatorów sieci.\nW krajach takich jak Egipt zalecane jest spożywanie potraw poddawanych obróbce cieplnej (gotowanych i smażonych). Woda ogólnodostępna nie spełnia wymagań jakościowych, dlatego stosowana jest tylko do mycia. W restauracjach hotelowych wymagany jest strój formalny (długie spodnie, spódnice/sukienki). Importowane napoje alkoholowe są w Egipcie drogie i z reguły dodatkowo płatne ( poza all inclusive). Ogólnodostępne w hotelach są wyłącznie tzw. alkohole lokalne.\nW strefach turystycznych komunikacja publiczna jest dobrze rozwinięta. W miastach kursują taksówki i minibusy oferujące przejazdy w przystępnych cenach. ETI współpracuje wyłącznie z profesjonalnymi firmami transportowymi, dysponującymi nowoczesną flotą autokarów, w których ściśle przestrzegane są zasady dotyczące odpoczynku kierowców oraz bezpiecznej jazdy zgodnej z przepisami ruchu drogowego.\nZe względu na dość niski poziom zarobków w Egipcie napiwki odgrywają dla miejscowego personelu bardzo ważną rolę. Z reguły należy przeznaczyć na ten cel ok. 5-10% kwoty rachunku. Niepozostawienie napiwku uznawane jest powszechnie za niegrzeczność. Podczas rejsów po Nilu zwyczajowo zbierany jest napiwek dla całej załogi statku, również niemającej bezpośredniego kontaktu z podróżnymi. Podobna zasada dotyczy też kierowców autobusów podczas wycieczek fakultatywnych.\nZarówno na statkach, jak i w hotelach napięcie elektryczne wynosi 110/220 V, europejskie wtyczki (płaska) są wystarczające. Może dochodzić do czasowych przerw w dostawie wody i prądu. Należy mieć na uwadze, że jakość usług, punktualność oraz ogólny standard hoteli nieco odbiegają od przyjętych standardów europejskich. Tereny zielone wokół hoteli podlewane są nieuzdatnioną wodą, co czasami może powodować nieprzyjemny zapach. Strefy turystyczne w Egipcie rozrastają się w dużym tempie, powstają nowe hotele i resorty, może to mieć wpływ na dostępność infrastruktury miejskiej i sąsiadującej z budową infrastruktury hotelowej. Powyższe wskazówki mają charakter informacyjny i w każdej chwili mogą ulec zmianie. Dlatego nie stanowią podstaw do jakichkolwiek roszczeń czy reklamacji.


Małgorzata Wassermann: Z ABW wpłynęły kolejne akta\n05 listopada 2018 19:51\nTrudno jest mi odpowiedzieć na to pytanie, czy to jest koniec materiałów, które daje ABW - powiedziała Wassermann (fot. Sejm/twitter)\nSzefowa komisji śledczej ds. Amber Gold Małgorzata Wassermann poinformowała po przesłuchaniu byłego premiera Donalda Tuska, że z ABW wpłynęły kolejne akta i trudno jej teraz powiedzieć, czy Tusk będzie ponownie przesłuchiwany przez komisję.\nWassermann pytana, czy komisji wystarczy jedno przesłuchanie Tuska poinformowała, że "dzisiaj wpłynęły do komisji śledczej kolejna akta z Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego". - Trudno jest mi odpowiedzieć na to pytanie, czy to jest koniec materiałów, które daje ABW - dodała.\nPytana, czy będą przesłuchiwani jeszcze inni świadkowie, odpowiedziała że nie. - Świadków mamy przesłuchanych wszystkich - wyjaśniła.\nNa pytanie kiedy może być gotowy raport komisji śledczej powiedziała: - Trudno jest mi na to pytanie odpowiedzieć. Nie ukrywam, że jestem po dość długim maratonie, więc na to pytanie dziś nie odpowiem.\nMałgorzata Wassermann Donald Tusk ABW Amber Gold\nPolitycy PiS na czele rankingu zaufania do polityków


Anidrżej z Parczewa - Andrzej Wylotek - ZADRUGA.PL\nChciałbym gorąco powitać pana Andrzeja Wylotka, koordynatora Narodowego Zespołu Koncepcyjno-Studyjnego, wydawcę pisma „Żywioł”.\nPanie Andrzeju jak doszło do powstania pisma?\nChcąc określić genezę „Żywiołu" muszę cofnąć się do 27 kwietnia 1989 r., kiedy to rozpoczęła działalność narodowo-niepodległościowa partia – Polski Front Narodowy. W pierwszym oświadczeniu Rady Naczelnej PFN wyraźnie obraliśmy azymut poczynań politycznych: „obowiązek wobec Ojczyzny zobowiązuje nas do wiernego stawania w szeregu obrońców polskiego interesu narodowego”.\nCzy oznacza to, iż jako pierwsi w Polsce użyliście nazwy: Polski Front Narodowy?\nTak, byliśmy prekursorami. Później, nie konsultując się z nami, a może nawet z niewiedzy, kilka środowisk przejęło nazwę, z jakimi efektami to już inna historia... Szkoda, gdyż było to dobre miano, obdarzone głębokim sensem, nadal aktualnym.\nCo różniło PFN od innych formacji ówczesnej sceny politycznej?\nPrzytoczę kilka wątków z deklaracji politycznej PFN, gdyż – jak sądzę – oddają one najlepiej nasze nastawienie do rzeczywistości.\n„PFN krzewi miłość do każdej piędzi ziemi ojczystej uznając jednocześnie za jej jedynego właściciela naród polski.”\n„PFN uczyni wszystko by państwo polskie było państwem narodu polskiego w dosłownym znaczeniu – polskim z ducha, obyczajów, tradycji i kultury.”\n„PFN daje pierwszeństwo rozwojowi sztuki, kultury i oświaty czerpiącemu treści z bogatej polskiej spuścizny dziejowej.”\n„PFN dąży do zacieśnienia więzów z narodowo-niepodległościowymi ruchami społeczno-politycznymi krajów słowiańskich, w tym z Serbami Łużyckimi, widząc w nich podwalinę ładu pokojowego w Europie.”\nBardzo mocno akcentowaliście patriotyzm i słowiańskość. W jaki sposób docieraliście do społeczeństwa?\nPrzede wszystkim za pośrednictwem publicystyki. Organem prasowym PFN był biuletyn „Świadomość”, zaś jego motto brzmiało: „Polakiem jest ten, kto w żyłach toczy polską krew, kto zdolny jest przelać ją ochoczo w obronie swej Ojczyzny. Polakiem jest ten, kto ze wszech miar posiadanymi umiejętnościami przyczynia się do wskrzeszenia potężnej, niepodległej, demokratycznej Rzeczypospolitej Polskiej.” Proszę nie zapominać, że był to dopiero kwiecień 1989. Wybory, w których komuniści ponieśli klęskę odbyły się w czerwcu 1989. W sumie do jesieni 1990 ukazało się 6 numerów „Świadomości". Artykuły na jej łamach podkreślały, że jest to zaledwie początek zmagań o prawdziwie polską Polskę. Na dzień dzisiejszy ta diagnoza nadal nas obowiązuje. Batalia o Polskę naszych ideałów jest ciągle przed nami.\nJaką funkcję pełnił Pan w PFN?\nByłem oficjalnym przedstawicielem Rady Naczelnej PFN i redaktorem naczelnym „Świadomości” – pod pseudonimem „Rafał Krzeński”.\nCzy w „Świadomości" pojawiały się treści, które są obecnie zamieszczane w „Żywiole”?\nW „Świadomości" przywiązywaliśmy dużą wagę do ukazywania poglądów zbieżnych z naszymi. Już w drugim numerze ukazał się „Rapsod Sierpniowy 1980” pióra Mariana Konarskiego „Marzyna z Krzeszowic” – ostatniego szczepowego Szczepu Rogate Serce. W numerach czwartym i piątym drukowaliśmy „Osobowość narodu w sztuce i kulturze” też autorstwa „Marzyna”. Przy okazji nadmienię, iż symbol graficzny Polskiego Frontu Narodowego – orzeł w koronie wzlatujący z gałązką drzewa dębowego w szponach – również specjalnie dla nas narysował „Marzyn”. W szóstym numerze zamieściliśmy rysunki Stanisława Szukalskiego „Stacha z Warty” – założyciela i ideologa Szczepu Rogate Serce.\nCo się stało z Polskim Frontem Narodowym?\nNastąpiła reorganizacja w wyniku której część osób utworzyła w lutym 1991 Narodowy Zespół Koncepcyjno-Studyjny, którego organem do dnia dzisiejszego jest „Żywioł”. Powodowała nami chęć ukazania trwałości słowiańskiej myśli panteistycznej za pośrednictwem przywołania na światło dzienne opracowań przeszłości i teraźniejszości by na ich podwalinach móc budować ideologię przyszłości: cywilizację słowiańską – trzecią drogę rozwoju. Wkraczaliśmy na zupełnie jałowy grunt publicystyczny, przecieraliśmy szlak dla podobnych inicjatyw, które ostatnimi laty powstają jak grzyby po deszczu. To bardzo cieszy i dobrze rokuje na najbliższe lata.\nProszę wyjaśnić czytelnikom, dlaczego na stronach tytułowych „Żywiołów" obok daty, która liczy się od narodzin „magika” z Azji Mniejszej, widnieje także inna. Numer Pierwszy to rok 3491...\nW hipotetycznym okresie około roku 1500 p.n.e. Słowianie opuścili wspólnotę bałtosłowiańską, dlatego przyjęliśmy ten przełomowy moment za rok zerowy dziejów Słowiańszczyzny. Według tej datacji judeochrześcijański rok 2000 będzie słowiańskim rokiem 3500. Jakże milej dla naszego ducha ma się 3500 niż 2000! Nieprawdaż? W ten dobitny sposób chcemy podkreślić, że nie zeszliśmy z drzew, gdy do Europy – za pomocą spływających krwią mieczy – weszły miazmaty, rozkładowe treści obcej i wrogiej cywilizacji znad Morza Martwego.\nTo już dziesięć numerów pisma i osiem lat jego istnienia – powód do dumy. Jakie będą jego dalsze losy i zakres tematyczny?\nNaszym pragnieniem jest – w odpowiednim, sprzyjającym czasie – powołanie do życia ogólnodostępnego pisma prezentującego najnowsze ujęcie polskiej koncepcji rozwoju państwa oraz wypracowanie wspólnej platformy porozumienia świata słowiańskiego oraz narodów indoeuropejskich.\nPierwsze pana spotkanie z myślą Jana Stachniuka...\nTuż po stanie wojennym wręcz rozczytywałem się w kompletnym zbiorze „Zadrug", „Dziejach bez dziejów”, „Człowieczeństwie i kulturze”. Miało to miejsce w środowisku określającym się jako narodowe, lecz z żalem muszę stwierdzić, że byłem odosobniony w swym zapale. Prace Jana Stachniuka są ciągle świetnym zaczynem myślenia i działania w oparciu o misję cywilizacyjną. Oczywiście niektóre elementy zweryfikował czas – mam tu na myśli gospodarkę kolektywistyczną. Natomiast wnioski historiozoficzne są trafne, pobudzają do myślenia.\nAntoni Wacyk, obok Stachniuka, jedna z ważniejszych postaci ruchu neopogańskiego. Kilka słów o nim.\nCzytałem napisaną przez A. Wacyka „Kulturę bezdziejów" wydaną w Szkocji w roku 1945. Dla mnie ta praca była ciekawa acz wtórna, wzorowana na „Dziejach bez dziejów” – być może taki był zamysł autora. O ile Stachniuk był myślicielem wielowymiarowym o tyle A. Wacyk skupił się – w swoich opracowaniach z lat ostatnich – prawie wyłącznie na ocenie roli kościoła katolickiego, co tchnie monotonią i brakiem ujęcia perspektywicznego. A szkoda! Ponieważ Wacyk obrał lekceważący stosunek do „Żywiołów”, czego dał dobitny wyraz w liście do mnie w roku 1991, trudno jest mi zrozumieć jego nieintegrującą środowisko postawę. Zabiegać o przychylność osób, które nie widzą takiej potrzeby jest zwykłą stratą czasu. Ze swej strony życzę Wacykowi wszelkiej pomyślności.\nW dniu 31 grudnia 1997 roku została rozwiązana Unia Społeczno-Narodowa. Dlaczego?\nZarząd krajowy USN postanowił o rozwiązaniu partii, gdyż uzurpatorskie poczynania Antoniego Feldona – antagonizujące środowisko oraz przynoszące złą opinię o USN i uwiąd formacji – stały się niemożliwe do akceptacji w ramach demokratycznych statutowych struktur USN. Zachowanie i poglądy Feldona nosiły znamiona braku instynktu politycznego. Z tychże powodów dalsza działalność USN byłaby wyłącznie fikcją organizacyjną i prawną.\nW roku 1929 z inicjatywy Stanisława Szukalskiego powstał Szczep Rogate Serce. Była to ważna chwila w dorobku naszej kultury narodowej. Proszę opowiedzieć o swoich odczuciach związanych z pracami szczepowych artystów.\nW pracach Szczepu Rogate Serce tkwi słowiańska dusza, metafizyczna energia, która dawała jej twórcom możność wniknięcia w archetypowe subtelności wnętrza osoby podziwiającej tę swoistą twórczość. Są to przeżycia uszlachetniające osobowość.\nW lipcu 1987 roku w warszawskiej „Zachęcie" miała miejsce wystawa Franciszka Frączka „Słońcesława z Żołyni” członka Szczepu Rogate Serce.\nPodczas otwarcia tej wystawy panowała prawdziwie słowiańska atmosfera. Był wielki kołacz świąteczny, był miód pitny a przede wszystkim wspaniały pogodny Franciszek Frączek – nasz „Słońcesław z Żołyni” w białej długiej sukmanie z wyszytym na niej na lewej piersi znakiem Szczepu Rogate Serce i przywołaniem szczepowym: „Miłować, walczyć”. Było to w dwa miesiące po śmierci „Stacha z Warty”. Jakże musiał cieszyć się wówczas duch Szukalskiego wędrujący między wzgórzem Rano Raraku, gdzie rozsypano jego prochy na Wyspie Wielkanocnej, a gmachem „Zachęty”, w której na całego rej wodził „Słońcesław”!\nJednym z celów Stanisława Szukalskiego było zlikwidowanie Akademii Sztuk Pięknych, tego „wylęgacza miernot i rzeźni twórczości polskiej”. Na jej miejsce chciano powołać „Twórcownię”, na czele której miał stanąć jeden pedagog – właśnie Szukalski. Co Pan o tym myśli?\nRzeczywiście, Szukalski miał koncepcję założenia „Twórcowni" jako kuźni samorodnych talentów, które pod jego bacznym okiem dochodziłyby do genialności. Miała to być alternatywa dla sztuki abstrakcyjnej – jak „Stach” mawiał – „francuskiego chowu”, miało to być pielęgnowanie słowiańskiej odrębności. W Polsce - jeśli dobrze umiejscawiam – „Twórcownia” miała działać w uroczym zamku w Pieskowej Skale. Po wyjeździe do USA Szukalski planował zorganizować „Twórcownie” dla Amerykanów w Santa Barbara na ziemi kalifornijskiej. Niestety, oba przedsięwzięcia pozostały jedynie w sferze zamysłów.\nW Bonn w roku 1982 ukazała się praca Stanisława Potrzebowskiego „Zadruga – eine volkische Bewegung in Polen”. Proszę o kilka słów o tej pracy.\nGdy dotarła do Polski okazała się wielką rewelacją. Był to punkt zwrotny wobec kilkudziesięcioletniego milczenia na temat Stachniuka. Jak obiecywał autor niebawem ukaże się w języku polskim rozszerzona wersja tej pracy. Bardzo jestem jej ciekaw.\nLata 90-te okazały się bardzo owocne dla myśli neopogańskiej w Polsce. Powstało wydawnictwo „Toporzeł”, pojawiło się kilka ciekawych pism: „Żywioł”, „Trygław”, „Odmrocze”, czy „Lechia-Stragona”, osobowość prawną uzyskało Zrzeszenie Rodzimej Wiary. Jak Pańskim zdaniem potoczą się losy naszej myśli w nowym dziesięcioleciu?\nWszystko wskazuje na pojawienie się bardziej złożonych, stabilnych struktur, tak w dziedzinie organizacji jak i głębi intelektualnej. Efektem powinno być zaistnienie elity doskonale przygotowanej pod względem merytorycznym do brania czynnego udziału w życiu społeczno-gospodarczo-politycznym Polski.\nW ostatnich latach myśli Nietzschego przeżywają swój renesans. Co Pan o tym myśli?\nPomimo negatywnego zaszufladkowania dzieła Nietzschego wyszły obronną ręką zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. Obserwuje się duże zainteresowanie tym myślicielem wśród ludzi natury aktywistycznej. Nietzsche gromiąc chrześcijański kult słabości przywrócił człowiekowi moc tworzenia. Nietzscheański nadczłowiek to ideał twórczej inteligencji, ideał indywidualnej osobowości. Hitlerowcy wypaczyli myśl filozofa zaprzęgając ich fałszywe interpretacje do swej totalitarnej machiny śmierci. Na szczęście mordercy z hord Hitlera są już historią. Na szczęście wnioski Nietzschego mogą służyć do budowania twórczej, pokojowej humanistycznej wizji przyszłości.\nKtórych filozofów poleciłby Pan szczególnie?\nZe starożytnych oczywiście Platona. Z bliższych nam czasowo: G. Bruno i B. Spinozę. Uważam, że fenomenem jest B. Trentowski, autor „Bożycy” i „Chowanny” i jego gorąco polecam.\nZapału intelektualnego, cierpliwości, wytrwałości i pogody ducha.\nWywiad w imieniu redakcji pisma "LECHIA STRAGONA" przeprowadził: Lupus Wszesławiewicz


Zbadali kanapkę z tuńczykiem w fast foodzie. Zgadnijcie, czego w …\nCKM » Lifestyle » Zbadali kanapkę z tuńczykiem w fast foodzie. Zgadnijcie, czego w niej nie ma\nZbadali kanapkę z tuńczykiem w fast foodzie. Zgadnijcie, czego w niej nie ma\nfast food | kanapka z tuńczykiem | tuńczyk problem | subway\nZapewne pamiętacie aferę w Stanach Zjednoczonych, kiedy to McDonald wygrał sprawę sądową z człowiekiem, który oskarżył ich o zadławienie się ością z kanapki. Przedstawiciele restauracji udowodnili, że w kanapce z rybą nie ma ryby. W jednym z amerykańskich fast foodów przebadano kanapkę z 'tuńczykiem'. W rzeczywistości ciężko go tam znaleźć.\nWielu amerykanów uwielbia kanapki z tuńczykiem pochodzące z sieci Subway. Jedną z nich postanowiono sprawdzić laboratoryjnie. Zbadano farsz, którego wystarczyłoby na przygotowanie dwóch dużych kanapek.\nSprawdź także: Ludzkie nuggetsy – mięso z własnego policzka\nBadania wykazały, że w kanapce z tuńczykiem nie udało się dostrzec DNA zwierzęcia. Być może spowodowane to jest faktem, że produkt jest na tyle przetworzony, że nie da się dokonać identyfikacji. Może też być tak, że pojawia się tam kilka gatunków ryb, ale nie ma w nich tuńczyka.\nTo nie koniec problemów amerykańskiej sieci Subway. Właśnie toczy się proces, ponieważ oskarżono fast food o sprzedawanie zbyt małych kanapek. Sieć chwali się "bułką długości jednej stopy", co wynosi dokładnie 12 cali. W rzeczywistości wszystkie mają od 11 do 11,5 cala.\nSubway uważa jednak zarzuty odnośnie kanapek z tuńczykiem za zupełnie bezpodstawne. W 2021 r. Dział marketingu prowadził kampanię promującą "100 proc. Prawdziwego, dzikiego tuńczyka w posiłkach". Wynik z laboratorium znacznie różni się jednak od ich zapewnień, stąd najprawdopodobniej pojawią się kolejne badania, tym razem na zlecenie Subwaya.\n- Nie sądzę, żeby sieć gastronomiczna celowo źle opisywała produkt. Kupują puszkę tuńczyka z napisem "tuńczyk". Jeśli jest tu jakieś oszustwo, to zdarzyło się w zakładzie przetwórstwa – powiedział na łamach "The Guardian" Dave Rudie, prezes firmy połowowej Catalina Offshore Products.\nTo tylko utwierdzi wielu w przekonaniu, że nie ma niczego lepszego (szczególnie w tym okresie), niż grill z kumplami i pyszny browar. Tam nie ma miejsca na jakiekolwiek kontrowersje, nawet gdyby wpadły osoby, które chciałyby przebadać jedzenie laboratoryjnie.\nDodał(a): Konrad Klimkiewicz Środa 23.06.2021


8,5% stawka podatkowa dla przychodów z najmu kilku nieruchomości - Bieluk i Partnerzy\n8,5% stawka podatkowa dla przychodów z najmu kilku nieruchomości\nNaczelny Sądu Administracyjny wydał korzystny wyrok dotyczący stawki podatkowej dla przychodów z najmu kilku nieruchomości. Orzekł, że najem nieruchomości niestanowiący podstawowego źródła utrzymania podatnika, lokującego w nich wolne środki, uprawnia do zastosowania 8,5% stawki w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.\nStroną w sprawie, której dotyczyło rozstrzygnięcie, był właściciel kilku wynajmowanych nieruchomości. Przychody z tego tytułu rozliczał na zasadach ogólnych, traktując je jako osiągane poza działalnością gospodarczą.\nZ uwagi na wątpliwości w zakresie zastosowania właściwej stawki podatkowej, wynajmujący złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Stanął na stanowisku, że okoliczności najmu uprawniają go do opodatkowania przychodów z tego tytułu 8,5% stawką w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Podatnik wyjaśnił, że nie zarejestrował działalności, a nieruchomości nie są związane z żadną inną działalnością gospodarczą. Wskazał również, że najem nieruchomości nie jest jego podstawową aktywnością zawodową. Był bowiem zatrudniony na pełnym etacie jako pracownik kadry kierowniczej.\nStanowisko podatnika zostało uznane za nieprawidłowe. W interpretacji podkreślono, że najem polegający na wykonywaniu powtarzalnych, zorganizowanych czynności podejmowanych w celach zarobkowych, spełnia przesłanki prowadzenia działalności gospodarczej.\nDo argumentacji skarżącego nie przychylił się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który oddalił skargę. Mimo tego przyznał, że niektóre argumenty podatnika należy uznać za trafne.\nDopiero Naczelny Sąd Administracyjny w pełni zgodził się ze stanowiskiem skarżącego. Uchylił zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą interpretację indywidualną. NSA orzekł, że wartość przychodów osiąganych przez podatnika nie jest kryterium różnicującym najem w ramach działalności gospodarczej i poza nią. Podatnik pracujący na etacie, którego podstawowym źródłem dochodu nie jest najem, lokujący swoje oszczędności w nieruchomości, ma prawo do skorzystania z 8,5 % stawki ryczałtu od przychodów z najmu.\nArtykuł na podstawie wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2020 r., sygn. II FSK 960/18 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2017 r., sygn. III SA/Wa 3023/16.