Osiem samorządów jako miejski obszar funkcjonalny - Chojnice24.pl\nTekst i fot. mz - 2013-02-01 15:56:51\nOsiem samorządów jako miejski obszar funkcjonalny\nArseniusz Finster poinformował o liście intencyjnym podpisanym przez 8 samorządów.\nList intencyjny w sprawie Chojnicko-Człuchowskiego Miejskiego Obszaru Funkcjonalnego został podpisany 25 stycznia przez miasto i gminę Chojnice oraz Człuchów, gminy: Brusy, Czersk, Konarzyny i przez powiat chojnicki.\n- Sytuacja z Człuchowem się rozwija – poinformował podczas dzisiejszej konferencji burmistrz Arseniusz Finster. To dopiero początek, bo pomysł większej współpracy Chojnic z sąsiadem, jako subregionu, kiełkuje, ale osiem samorządów już podpisało list intencyjny, którego preambuła brzmi: „Uwzględniając istniejące więzi społeczne, gospodarcze i przestrzenne, a także wspólną specyfikę środowiskowo-przyrodniczą na obszarze wymienionych we wstępie jednostek samorządowych, strony – sygnatariusze niniejszego listu podjęły negocjacje zmierzające do uzgodnienia, a następnie utworzenia i formalnego zatwierdzenia Chojnicko – Człuchowskiego Miejskiego Obszaru Funkcjonalnego”.\nTrzonem tegoż obszaru mają być właśnie Człuchów i Chojnice. - Jesteśmy samorządami niezależnymi, ale granice się zacierają – stwierdził burmistrz. Odpowiedź na pytanie - po co taki twór? - jest prosta. Jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniądze. - Jak wczytać się w politykę regionalną, to nie będzie pieniędzy unijnych na poszczególne gminy, na realizacje małych tematów. Będą pieniędze na duże projekty, w których są partnerzy i adresowane są do większej liczby mieszkańców, dlatego tutaj ładnie wpisują się Chojnice i Człuchów oraz pozostałe samorzady wokół nich – tłumaczył włodarz Chojnic. Kolejny argument jest taki, że w planach urzędu marszałkowskiego i Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, Chojnice są pokazane jako obszar funkcjonalny.\nJak wynika z listu, podstawowym celem jest złożenie wniosku w konkursie dotacji na działania wspierające jednostki samorządu w zakresie planowania miejskich obszarów funkcjonalnych. Konkurs został ogłoszony przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego. Jak poinformował Arseniusz Finster, zespół już pracował nad aplikacją po środki unijne na tworzenie strategii i dokumentów planistycznych, a dziś (1.02) musiał ją złożyć. - To jest dopiero inkubacja, to nie jest gotowy temat. My tutaj się będziemy mocno spierać i będziemy musieli włożyć dużo wysiłku, żeby ten obszar funkcjonalny powstał – stwierdził włodarz miasta Chojnice. Być może do porozumienia przystąpią kolejne samorządy.\nW konkursie do rozdysponowania jest 30 mln zł. Na razie tutejsze samorządy sięgną po środki na dokumentację, później na inwestycje. O jakich myślą, tego na razie burmistrz Chojnic nie chciał zdradzać. Projektowi przewodzić ma powiat chojnicki. Ludność w tym obszarze to przeszło 120 tysięcy.\nTagi: chojniceCzłuchówmiejski obszar funkcjonalnylist intencyjny\nW pierwszym koszyku\nZgrzyty w MOF-ie?\nPanie Finster ,\nnie chodzi o tworzenie nowych zwiazkow a o redukcje samorzadu ! w polsce podzial terytorialny jest nieefektywny, w chojnicach pit i cit z ktorego sie utrzymujecie jest pewnie kolo polowy miasta wojewodzkiego jak to moze starczyc na rzesze urzednikow?\nPana starania chociaz sluszne i tak nic nie zmienia, likwidacja oddzielnej gminy chojnice to tylko drobny kroczek na dlugiej drodze ...\nMoim skromnym zdaniem podzial terytorialny powinien konczyc sie na powiecie, ich jest 380 w kraju, mysle ze tylko na to stac polske ... miasta po 5000 mieszkancow to czysta fikcja\n03 Lutego 2013, godzina 18:23\nBiurokracja Chojnice a Człuchów - ktoś kto załatwiał sprawy urzędowe wie o co chodzi, nie ważne czy Urząd Miejski, Starostwo, Wydział Komunikacji, pewnie i Skarbówka - różnica porażająca. Wiedzą to np. Chojniczanie którzy budują się pod Chojnicami, ale na terenie gminy Człuchów, formalności i decyzje w trymiga! Nie wiem o co chodzi, może różnica mentalności, może organizacja, zawsze byłem za Chojnicami a tu takie rozczarowanie.\n03 Lutego 2013, godzina 17:09\n~Gdzie są unijne pieniądze\n- Jak wczytać się w politykę regionalną, to nie będzie pieniędzy unijnych na poszczególne gminy, na realizacje małych tematów. Będą pieniędze na duże projekty, w których są partnerzy i adresowane są do większej liczby mieszkańców,\nJest to nieprawda, pieniądze z UE sa własnie na male przedsięwzięcia., np: Program Rozwoju Obszarów Wiejskich, stąd niektóre dzielnice miast- Kraków zamieniają się na wsie, czy samorządy mieszkańców na sołectwa-Jarocin.\n03 Lutego 2013, godzina 15:03\nPomysl dobry popieram,sek w tym czy w rownym stopniu za nim bedzie obywatel ,samorzady to nie tylko wybrancy losu na okreslony czas jak za ta inicjatywa nie bedzie obywatel i jego portfel to predzej czy pozniej beda nici z projektu i z forsy z uni.Polaczenia autobusowe,kolejowe swiadcza przeciwko tej inicjatywie bo sa na niedostatecznym poziomie nie sa czeste i rozbiezne w czasie jak zatem mowic o funkcjonalnej gospodarce z tyloma samorzadami ktore nie maja dobrych polaczen miedzy soba ,czyli dzielnica od dzielnicy tak daleko ze dalej nie mozna\n02 Lutego 2013, godzina 12:10\n02 Lutego 2013, godzina 09:56\n01 Lutego 2013, godzina 21:58\nheheh wspólna ziemia... nie wątpię,ale raczej do momentu w którym z opozycją nie dorwiemy się do koryta. Potem będzie trzeba się przebranżowić na wspólna pustynia\n01 Lutego 2013, godzina 21:56\nJuż kilka lat temu była taka propozycja, ale wtedy burmistrz nie wykazał zainteresowania. Gdyby została zrealizowana, teraz byłoby jak znalazł.\n01 Lutego 2013, godzina 21:02\nIntencja to chwalebna i logiczna by współpracować z gminami i miastami z sąsiedztwa i by razem rozwiązywać problemy i zabiegać o środki finansowe. List intencyjny zawiera jakkolwiek zbyt mało konkretów poza informacją, że burmistrz Chojnic będzie występować w imieniu wszystkich ośmiu samorządów w konkursie o środki finansowe. W liście intencyjnym spodziewałem się zobaczyć wypunktowania kilku głównych strategicznych goli jakie łączą wszystkie osiem samorządów - a nie ma tam nic na ten temat. Pierwsza strona wylicza przywódców samorządów a ostatnia strona jest wykorzystana na odciśniecie pieczątek każdego z nich pomimo, że ich nazwiska i tytuły są wypunktowane z pierwszej stronie. Komunistyczny kult pieczątki i bumagi ma się dobrze w chojnickiej administracji. Jeżeli jakikolwiek plan zagospodarowania miejskiego obszaru funkcjonalnego istnieje do warto go przedstawić obywatelom Chojnic z prośbą o komentarze i konstruktywna krytykę. Strony elektronicznej witryny miast www.MiastoChojnice.pl byłoby doskonałym miejscem na prezentacje projektu i na obywatelska dyskusję i konstruktywne komentarze.\nWitryna miast i tak wymaga uaktywnienia i uaktualnienia, bo w aktualnej formie daje jedynie wgląd do historycznych dokumentów a także wylicza przyznane przez miast nagrody, tytuły i upamiętnienia lokalnego katolickiego kleru. Galerie ze zdjęciami lokalnych polityków z rożnych uroczystości mimo że piękne przedstawiają mała wartość informacyjną dla obywateli zainteresowanych działalnością administracji Chojnic. Czas najwyższy na uaktualnienie podstawowych informacji o działalności Chojnic - parę dni temu rada zatwierdziła budżet na 2013 a na witrynie miasta jest jedynie dostępny budżet z 2011 w skróconej formie. Zakładam, że burmistrz i administracji Chojnic nie ma nic do ukrycia i brak publikacji aktualnego budżetu 2013 do wglądu dla mieszkańców Chojnic jest jedynie przeoczeniem. Wartość informacyjna witryny miasta www.MiastoChojnice.pl w aktualnej formie jest niedostateczna!\n01 Lutego 2013, godzina 20:27\nCzłowieku weź się rozpędź i walnij głową baranka o ścianę, bo to już się robi nudne. Może wstrząs spowoduje, że wrócą ci resztki rozumku.\n01 Lutego 2013, godzina 19:25\nNo bo ci obywatele tylko przeszkadzają waadzy. Wejdź do urzędu i popatrz jak taki jeden z drugim zawraca głowę strudzonemu urzędnikowi. A przecież urzędnik myśli i działa tylko dla dobra społeczeństwa, nie może temu społeczeństwu dogodzić bo przyłazi taki i coś tam chce od urzędnika.\n01 Lutego 2013, godzina 19:21\nBurmistrz chce rozwoju i postępu, inwestycji i zacierania granic... ale bez udziału obywateli! Odradza polityczne zaangażowanie organizacjom pozarządowym. Apeluje o bierność na tym polu. Jak zatem ma nastąpić rozwój (także w sensie jakości życia, utożsamiania się z regionem, zaangażowania i partycypacji mieszkańców) skoro włodarz odradza obywatelom aktywność?! Czy mamy być płacącymi podatki, niemymi obserwatorami działań Arseniusza Nieomylnego?! Zgroza i Białoruś w białych rękawiczkach. Polecam obszerniejszą lekturę:\n01 Lutego 2013, godzina 18:08\nTo faktycznie PChS motywuje do działania. I chyba o to chodzi, prawda?\n01 Lutego 2013, godzina 17:59\nLudzie z Projekt Chojnicka Samorządność od dawna krytykowali, że w Radzie Strategi nie ma przedstawicieli ościennych gmin.\nOstatnie spotkanie, które zorganizowali miało dotyczyć omówienia planów strategicznych chojnickich samorządów. Z przyczyn obiektywnych włodarze nie wzięli w nim udziału...\nA tu proszę niespodzianka. Osiem samorządów jako miejski obszar funkcjonalny Podpisany list intencyjny... Pełna zgoda.\nBardzo ładnie. Jak widać opozycja (PChS) i jej krytyczne spojrzenie jednak motywuje do działania włodarzy. Nie tylko w tej sprawie.\n01 Lutego 2013, godzina 16:55


GRYZEK: Co kryje puszka Kornelii? - Rozmowa z Kornelią Romanowską.\nCo kryje puszka Kornelii? - Rozmowa z Kornelią Romanowską.\nMonika Olasek: Na Gryzipiórku piszesz o sobie „typowa ryba z wszystkimi wadami i zaletami” – co to znaczy? Jaka jest Kornelia Romanowska?\nKornelia Romanowska: Jestem dość skomplikowaną osobą. Mówi się, że ryby to artystyczne dusze, z wielkim potencjałem, bardzo delikatne i ulotne, bujające w obłokach, natomiast niesamowicie nieufne wobec otoczenia i szybko można je zranić. Cóż, co do nieufności to akurat u mnie się nie zgadza. Czasami jestem wręcz zbyt ufna i nie wychodzi mi to na dobre. W każdym razie jestem, jak to kobieta, pełna sprzeczności - romantyczna aż do bólu, codzienność mnie przytłacza, wolałabym cały czas żyć w świecie fantazji, jednak wiem, że to nierealne. Jak kocham, to całym sercem, jak nienawidzę - to tylko na chwilę. Staram się być dobrym człowiekiem i zazwyczaj mi to wychodzi. Kornelia Romanowska jest osobą o dużym serduchu i małych wymaganiach. Taka już jestem - dziwna, pokręcona wariatka.\nMO: Mówi się, że zodiakalne ryby są niezdecydowane - w końcu są dwie i każda patrzy w inną stronę. A jak to jest u Ciebie? Szybko się decydujesz czy długo wahasz i liczysz, że jakoś się samo wyklaruje?\nKornelia: Zazwyczaj podejmuję szybkie działania, nie myśląc o konsekwencjach. To złe, wiem, bo czasami powinnam zastanowić się nad tym, a dopiero później robić. Ale nic na to nie poradzę. Moja rybia natura daje mi odczuć, że chce dominować (śmiech).\nMO: Przygodę z pisaniem zaczęłaś 7 lat temu od publikacji wierszy na forach internetowych, teraz wyszła Twoja powieść, kilka opowiadań, do tego zajmujesz się grafiką. W której z tych form ekspresji artystycznej czujesz się najlepiej?\nKornelia: Trudno jest mi odpowiedzieć na to pytanie jednoznacznie. Każda z nich w jakiś sposób przekazuje cząstkę mnie. Pisanie i grafika diametralnie się od siebie różnią - w pisaniu chodzi o to, by w sposób możliwie jak najlepszy sprawić, by czytelnik ruszył wyobraźnią i przedstawił sobie słowa w wizualnej postaci. Grafika zaś już na wyobraźnię nie musi oddziaływać, bo ją widzimy - w niej chodzi bardziej o zmysł estetyczny, o to, by za pomocą dostępnych materiałów stworzyć coś kreatywnego, coś, co może zainteresować potencjalnego widza. Ale to, że się od siebie różnią, nie znaczy, że nie mają żadnych wspólnych cech. W wizualnej ekspresji ukazujemy uczucia, jest formą, która wpływa do naszej duszy przez oczy, chłoniemy ją, podziwiamy, zastanawiamy się, co autor miał na myśli. To samo tyczy się pisania. Poezja jest trudna. Jako krótka forma wyrazu nastręcza trochę przeciwności, ale to ją zaczęłam uprawiać na samym początku i jestem z nią związana do dzisiaj. Proza zaś jest długą wersją poezji - historią, którą opowiadamy za pomocą tysiąca, nie kilku słów. Każda z nich nosi w sobie cząstkę mnie - każda zaś w różnym wymiarze. Poza tym nie potrafię sama ocenić, która wychodzi mi lepiej. Jestem dumna z każdej - to odbiorcy mogą orzec, w czym bardziej się odnajdują.\nMO: Czyli można powiedzieć, że dopiero połączenie tych form, sprawia, że w pełni wyrażasz się artystycznie? Jedna forma to dla Ciebie zbyt mało, aby się spełni\nKornelia: Powiem tak: gdybym nie poznała smaku grafiki, nie tęskniłabym za nią. Gdybym nie poczuła świeżości poezji, nie musiałabym jej kosztować. Gdybym nie zaznała dreszczyku prozy, nie chciałabym jej znać. Każda z tych form, razem czy osobno, to ekspresja. W pełni usatysfakcjonowana jestem, gdy spełniam się w każdej z nich.\nMO: Ha, oto odpowiedź godna poetki. Widać, że ta poezja gdzieś w Tobie cały czas tkwi i nawet w „zwykłych” sytuacjach kształtuje Twój tok myślenia i formułowania wypowiedzi.\nKornelia: I właśnie nie wiem czy się z tego cieszyć, czy raczej martwić. Są sytuacje, kiedy powinnam być bardziej rozważna, a zazwyczaj zachowuję się wtedy jak głupia romantyczka, która chce wprowadzić w życie ulotne ideały. I wtedy szybko spadam na ziemię i rozbijam się o kamienie. Takich upadków zaliczyłam już trochę i za każdym razem postanawiam, że to po raz ostatni. Ale jak to zwykle bywa, na gadaniu się kończy.\nMO: I w sumie dobrze, bo gdyby wszyscy po upadku stwierdzali, że to już ostatni raz, nie byłoby na kogo liczyć. A każdy upadek wzmacnia i dodaje mądrości i siły. Co nas nie zabije, to nas wzmocni, prawda?\nKornelia: Prawda. Zgadzam się w stu procentach, choć czasami moglibyśmy się wznosić, zamiast upadać. Z pewnością bylibyśmy wtedy szczęśliwsi.\nMO: Studiujesz, piszesz, zajmujesz się grafiką, tworzysz bloga (http://autopsja-stron.blogspot.com/), współtworzysz Gryzipiórka. Masz czas zdrzemnąć się czasem?\nKornelia: Mam pod oczami wory wielkości Ameryki (śmiech). Ale tak serio, mój organizm przyzwyczaił się do małej ilości snu. Odżywam nocą. Nocą najlepiej mi się tworzy. Trudno jest pogodzić mój tryb życia i studia - często jest tak, że śpię po trzy, cztery godziny, ale jakoś mi to nie przeszkadza. Jestem typowym nocnym markiem. Ale fakt - mam trochę zajęć, czasami trudno jest mi je pogodzić, ale się staram. Studia na szczęście nie są bardzo obciążające, za to ostatnio dostaje trochę graficznych zleceń, więc nocami siedzę i tworzę. Poza tym sen jest dla słabeuszy (śmiech).\nMO: Studiujesz kulturoznawstwo. Skąd taki wybór kierunku?\nKornelia: Szczerze mówiąc to czysty przypadek. Chciałam dostać się na psychologię, ale była oblegana i mi się nie udało. Kołem ratunkowym stało się kulturoznawstwo. Nie żałuję.\nMO: Psychologia, kulturoznawstwo. Domyślam się więc, że w szkole wolałaś przedmioty humanistyczne od ścisłych. Poezja fizyki wabiła czy odpychała?\nKornelia: Wszystkie przedmioty ścisłe, prócz chemii, gdybym mogła, omijałabym szerokim łukiem. Jak to jednak w świecie bywa, nie miałam takiej możliwości. Na szczęścia fizyczna poezja szybko się skończyła, matematyka jest mi potrzebna jedynie przy obliczaniu funduszy, a chemii póki co nie używam.\nMO: Z Twojej strony autorskiej (www.romanowska.com.pl) uśmiecha się do mnie młoda, śliczna, miła dziewczyna. Poetka też zwykle kojarzy się czytelnikom z delikatną, łagodna kobietą, a tu proszę – Płynny metal i Epitafium na dwa słowa porażają po prostu, Garstka urwanych oddechów i pewne sceny w Puszce Pandory też „nie przystoją grzecznej dziewczynce”. Czy są dwie Kornelie?\nKornelia: Dwie? Żeby tylko! Jak to z każdą kobietą bywa, mam w sobie wiele wcieleń. Potrafię być delikatna, z pozoru grzeczna, ale zawsze gdzieś obok czai się ta druga strona, która chce powiedzieć nie! Zrobię po swojemu. Będę ostrzejsza. Raz jedna, raz druga dochodzi do głosu. Myślę, że to nic złego. Człowiek nigdy do końca nie jest biały, albo czarny. Każdy z nas w różnych sytuacjach nabiera różnych kolorów. Gdy jestem wściekła, to nie będę głaskać po główce, za to gdy jestem szczęśliwa, nie będę rzucać nożami. Nie zmienia to jednak faktu, że w tym uśmiechniętym ciele nadal znajduje się jedna i ta sama osoba. W opowiadaniach mogę się wyżyć. Mogę pokazać każdą stronę - tą dobrą, jasną i kolorową, oraz tą mroczniejszą. Poza tym - czy grzeczne dziewczynki nie lubią czasami zgrzeszyć? Owoc zakazany smakuje najlepiej!\nMO: A która Kornelia dominuje w życiu codziennym? Delikatna czy ta z pazurem?\nKornelia: Zazwyczaj ta delikatna. Mój chłopak cały czas mi powtarza, że powinnam być bardziej rozważna, nie robić wszystkiego bezinteresownie, bardziej dbać o siebie niż o innych, a ja zwyczajnie nie potrafię. Jakoś nie mogę sobie wyobrazić, że ktoś zwraca się do mnie o pomoc, a ja odprawiam go z kwitkiem. Pazur wychodzi zazwyczaj w sytuacjach, gdy już nie mam siły na polubowne rozwiązania. Gdy nie mam już innego wyjścia. Ale ten pazur szybko znika.\nMO: Twoje opowiadania poruszają trudne tematy – Natalia z domu dziecka (Gwiezdne życzenie) marzy o mamie i tacie, bohaterka Historii pewnego poczęcia marzy o dziecku, Płynny metal zahacza o temat śmierci bliskiej osoby. Puszka Pandory poniekąd mówi o rodzinie, śmierci bliskiej osoby, o przyjaźni. Skąd u tak młodej osoby tyle mądrości, bo jednak nie każdy potrafi o tych rzeczach pisać w tak naturalny sposób, wplatając poważne treści w opowiadania tak, że nie stają się przytłaczające.\nKornelia: Nie jestem alfą i omegą w kwestiach przez Ciebie wymienionych, ale co nie co w swoim krótkim życiu przeżyłam. Dla niektórych będzie to zwyczajne bleblanie o czymś, o czym nie mam pojęcia, ale prawda jest taka, że mam. 22 lata to młody wiek, może aż za bardzo, ale wiem coś o utracie ukochanej osoby, wiem coś o marzeniach i poszukiwaniu siebie. Wiem też, że tajemnice i przeszłość często stają na drodze. To, o czym piszę, może nie jest do końca realne, jednak ma podstawy. Mam bazę, pod którą podczepiam wątki zmyślone. Baza ta zbudowana jest z moich własnych przeżyć, ale też uczuć i rozterek najbliższych mi osób. Nie musiałam przeżyć pobytu w domu dziecka, by wiedzieć, że Natalia będzie marzyć o rodzicach. Nie musiałam też przeżyć śmierci bliskiej osoby, by wiedzieć, że cholernie boli. To są uczucia, których jesteśmy pewni. Wiemy, jak mogą wyglądać. Zależy tylko, jak bardzo je podkręcimy, do jakiego stopnia wzbogacimy, by nie utracić właśnie tej naturalności.\nMO: Twoje opowiadania znajdują się w trzech tematycznych antologiach: 31.10 czyli Halloween po polsku, O, choinka, czyli jak przetrwać święta i Słodko gorzko. Opowiadania pisałaś specjalnie do tych zbiorów, czy pomysły już wcześniej krążyły Ci po głowie, a teraz tylko idealnie się wpasowały?\nKornelia: Do 31.10 czyli Halloween po polsku i O, choinka, czyli jak przetrwać święta opowiadania były pisane na bieżąco. Sprawa ma się trochę inaczej przy antologii Słodko-gorzko. Jedno z opowiadań wygrzebałam z komputera, mówię o Garstce urywanych oddechów. Historia jednego poczęcia chodziła mi jakiś czas po głowie. Jak nabrała kształtu, okazało się, że wypadło to trochę inaczej niż myślałam, mam jednak nadzieję, że mimo tego czytelnik odnajdzie w niej coś dla siebie. Zauważam po sobie, że jak się do czegoś zabiorę, jak chcę wziąć w czymś udział, pisanie przychodzi mi łatwiej. To pewnie przez stres.\nMO: Adrenalina napędza Cię do działania?\nKornelia: Bardzo. Chyba najbardziej. Wtedy czuję przysłowiowy nóż na szyi i wiem, że muszę zacząć działać. Pod wpływem adrenaliny jestem w stanie zrobić wszystko (śmiech).\nMO: W Garstce urwanych oddechów bohaterowie posługują się na początku pseudonimami. Pochodzenie pseudonimu Lestat jest wyjaśnione, ale Celest? Mam dwa skojarzenia z tym imieniem. Przede wszystkim z filmem Moja macocha jest kosmitką (Celeste grana przez Kim Basignger), drugie z kucykami My little pony (księżniczka Celestia). A jak jest faktycznie?\nKornelia: A ja nie miałam żadnych skojarzeń, niestety. O ile Lestat jest celowo wymyślonym pseudonimem, o tyle Celest to zwyczajne imię, którego użyłam. Ale dopiero teraz, jak o tym wspomniałaś, skojarzyło mi się z tabletkami antykoncepcyjnymi. Wiem, dziwne (śmiech). Ale nie będę zmyślać, że miało to jakieś ukryte znaczenie. Pseudonimy wydały mi się bardzo neutralne, biorąc pod uwagę okoliczności, podczas których zostały wymyślone. Miały im zapewnić anonimowość, na tą określoną chwilę. Celest i Lestat. Mnie się podoba (śmiech).\nMO: Mnie też. Na dodatek tak ładnie te imiona się komponują: CeLESTat - przechodzą płynnie jedno w drugie. Dwa imiona w jedno, dwoje ludzi razem. Po prostu muszę Cię o to spytać. Czy Magda czekała na Janka? Jak potoczyły się ich dalsze losy? Czy było jakieś „oni”, czy tylko „ona” i „on”?\nKornelia: Ha, sama się nad tym zastanawiam! Szczerze powiedziawszy, nie myślałam o tym, jak mogłaby się potoczyć dalsza akcja. Otwarte zakończenie aż prosi się o jakąś kontynuacje i może kiedyś ją napiszę. Na dzień dzisiejszy mogę powiedzieć, że bardziej skłaniam się ku „im”. Jestem za tym, by było więcej szczęśliwych zakończeń. W życiu i tak zmagamy się ze zbyt dużą ilością rozczarowań i zawodów, by nie spróbować rozpromienić ich szczęściem. Magda i Janek też zasługują na dobre zakończenie, na to, by ich oddechy mogły spleść się w jedno. Magda długo czekała na spotkanie z Jankiem, Janek do pewnego momentu nie wiedział, co do niej czuje. Myślę, że ich zjednoczenie byłoby odpowiednim zakończeniem tej miłości i początkiem wspólnego życia. Janek nie jest księciem na białym koniu, Magda nie jest księżniczką, ale po co im to? Po co idealizm? Najważniejsze, że mieliby siebie. Oj, Moniko, przez ciebie mam teraz w głowie ich dalsze losy!\nMO: Nawet nie zamierzam udawać, że jest mi przykro z tego powodu. Naprawdę chętnie przeczytam kontynuację tego opowiadania. Książęta na białych koniach i księżniczki są raczej nudnawi. O wiele ciekawsi są ludzie z przeszłością. Co z kolei prowadzi nas prosto do Twojej debiutanckiej powieści. Puszka Pandory. Ona – gwiazda, on – jej ochroniarz. I morderca. A klucz do rozwiązania zagadki kryje przeszłość. Skąd taki pomysł?\nKornelia: Szczerze mówiąc, nie wiem. Po prostu. Kiedyś gdzieś coś zaiskrzyło, rozpromieniło się i wybuchło tak mocno, że nie mogłam tego zignorować. Niestety, nie było to spektakularne olśnienie, jakiego można by się spodziewać. Albo stety. Mam jeszcze czas na takie olbrzymie przejawy weny. Póki co zadowalam się tym, co moja główka kluje. A Puszka Pandory jako moje pierwsze dziecko już zawsze będzie zajmowała wysokie miejsce - wraz z tym pomysłem, który wziął się nie wiadomo skąd, nie wiadomo jak.\nMO: Czym dla Ciebie jest wena? Nagłym przebłyskiem geniuszu, po którym po prostu musisz usiąść i zacząć tworzyć, czy po prostu takim stanem podczas pracy, gdy nagle palce same zaczynają tańczyć po klawiaturze, a słowa same układają się w całość?\nKornelia: Wiesz, ze mną jest dziwnie. Bo mnie nachodzi nagła myśl i nie mogę się od niej opędzić, dopóki jej nie spiszę. Jak tego nie zrobię, ulatnia się i pojawia się nowa. Ale ile można? No ile? Dla mnie wena to stan ducha, stan, kiedy czujesz, że musisz się czymś podzielić. Wierci dziurę w brzuchu, sprawia, że nie możesz oddychać, nie możesz jeść, musisz robić to, co lubisz. Zresztą, każdy z nas powinien robić to, co kocha, nie to, co musi. Wena to przyjaciółka - zdradliwa czasami, ale zawsze wraca z uśmiechem :\nMO: Pochodzisz z Wolina. Ostatnio w wolińskiej bibliotece odbyło się spotkanie z Tobą, podczas którego czytałaś dzieciom wiersze. Łatwo Cię namówić do takich działań? Lubisz się udzielać?\nKornelia: Bardzo łatwo. Chętnie pomagam. Jak ktoś zwraca się do mnie z prośbą, nigdy nie jestem w stanie odmówić. Tutaj na dodatek chodziło o dzieciaki. Dla nich jestem w stanie zrobić bardzo wiele. Atmosfera była niesamowita, a dzieci słuchały jak zaklęte. Było to bardzo miłe i niezapomniane przeżycie. Mam nadzieję, że będę mogła uczestniczyć w takich inicjatywach częściej. Uważam, że to świetna sprawa. Zrobić coś bezinteresownie dla innych. Satysfakcja, jaka później następuje, jest bezcenna.\nMO: Repertuar wybrała biblioteka czy Ty? Jakie teksty były w programie?\nKornelia: Dostałam z biblioteki książki dla dzieci, z których mogłam sama wybierać wiersze. Było trochę Tuwima, trochę Brzechwy, dzieciaki niektóre wiersze znały na pamięć, więc ja czytałam, a one recytowały z pamięci.\nMO: A gdybyś miała sama wybrać, co poczytasz dzieciakom, co by to było? Ukochana lektura z dzieciństwa, czyli...?\nKornelia: Ania z Zielonego Wzgórza! Uwielbiałam jej przygody. Zresztą do dnia dzisiejszego lubię do niej wracać i często to robię, co by odświeżyć trochę swoją pamięć. Ale te dzieciaczki są jeszcze trochę za małe.\nMO: Wiem, że pracujesz nad dwoma nowymi projektami: Autopsja, czyli kryminał rozgrywający się w Szczecinie oraz romans paranormalny z akcją w USA. Który jest bliższy końca i kiedy możemy spodziewać się ich w księgarniach?\nKornelia: Tak daleko to ja w przyszłość nie wybiegam. Póki co chcę po prostu to napisać. A z weną, jak to z weną, bywa różnie. Obydwa projekty są dość rozwinięte, może w połowie jeszcze nie jestem, ale blisko, blisko. Najgorsze jest to, że w trakcie pisania zmienia mi się koncepcja i niektóre rzeczy muszę przemyśleć na nowo. Mam jednak nadzieję, że i Autopsja i Głosy w końcu skończę, a wtedy, jak się uda, wydam. Jednak nie chcę zapeszać. Bliższe sercu póki co są Głosy, to pewnie przez moje zainteresowania paranormalnością i coraz mocniej zastanawiam się czy nie zmienić miejsca akcji. Wiem, że USA wydaje się najodpowiedniejsze pod względem klimatycznym, jednak kto powiedział, że taki romans nie ma racji bytu w naszej rodzimej Polsce? Co do Autopsji tutaj chce postawić mocniej na kryminał - z dobrze wyważoną dawką romansu i obyczajówki. Ale jak to wyjdzie, kto wie (śmiech).\nMO: Biorąc pod uwagę liczbę zamków, w których straszy, i legend o duchach w Polsce nie widzę przeciwwskazań do przeniesienia akcji powieści paranormalnej na rodzime ziemie. Jakiś konkretny region masz już upatrzony, czy wszystko jest na razie dynamiczne?\nKornelia: Ha, tutaj jeszcze zbytnio nad tym nie rozmyślałam. To raczej faza planów, ale nie wątpię w to, że znajdę odpowiednie miejsce. Masz rację, w Polsce mamy wiele miejsc, które nasiąknięte są paranormalnymi znakami i któreś z nich na pewno przykuje moją uwagę (śmiech).\nMO: Na swojej stronie piszesz „Życie przeżywam po swojemu, ale za wiele o nim nie wiem, nie spotkaliśmy się jeszcze na dłuższej pogawędce.” Jak myślisz, o czym pogawędzisz z życiem za 10, 15 lat?\nKornelia: Hmmm... trudne. Nawet nie wiem, o czym porozmawiałabym z nim teraz. Nie mam pojęcia, gdzie będę za 10 czy 15 lat. Ale chciałabym się dowiedzieć czy będę szczęśliwa. Pewnie spytałabym o popełnione błędy i możliwość ich naprawy. Zapytałabym, czemu jest tak trudno, czemu cały czas dostajemy kłody pod nogi. Prawdopodobnie nie wiedziałabym, co powiedzieć. Jednak mogę sobie wyobrazić to, jak może wyglądać. Mały domek, ogrodzony, z biegającym psem. Weranda, na której dzień w dzień popijam kawę i mała biblioteczka z bujanym fotelem. Miłość mojego życia i dzieci. Banalnie. Ale czasami banalne marzenia są najlepsze. A życie mogłoby usiąść razem ze mną. Kto wie, może podzieliłoby się ze mną kilkoma mądrościami, może by przestrzegło, albo zwyczajnie patrzyło w dal, ciesząc się ciszą.\nMO: Domek, pies, rodzina, biblioteczka. Fantastyczna wizja. Życzę zatem, żeby udało się ją wcielić w życie. Bardzo Ci dziękuję za rozmowę.\nKornelia: Również dziękuję, było mi niezmiernie miło!\nKornelia Romanowska - niespokojny rocznik ’90. Studentka kulturoznawstwa, z zamiłowania zajmująca się grafiką. Typowa zodiakalna ryba, ze wszystkimi wadami i zaletami. Twierdzi, że w jej żyłach płynie rodowita, wolińska krew Słowian. W wolnym czasie lubi czytać i słuchać mocnych brzmień. Przygodę z pisaniem rozpoczęła siedem lat temu, publikując na forach internetowych wiersze. Należy do grupy poetyckiej Aurea Dicta. Laureatka kilku konkursów poetyckich, na swoim koncie ma wydane dwa tomiki, a w listopadzie tego roku ukazała się jej debiutancka książka „Puszka Pandory” . Miłośniczka zwierząt, zapalona fanka kawy z mlekiem, zakochana w życiu. Publikowała opowiadania w zbiorach "31.10. Halloween po polsku" oraz "O, choinka! Czyli jak przetrwać święta".


Helsińska Fundacja Praw Człowieka » Analizy dotyczące retencji danych: niekompletna odpowiedź ministra Cichockiego\nAnalizy dotyczące retencji danych: niekompletna odpowiedź ministra Cichockiego\nHelsińska Fundacja Praw Człowieka zwróciła się do ministra Jacka Cichockiego z wnioskiem o przedstawienie analiz dotyczących pozyskiwania danych telekomunikacyjnych. Minister Cichocki nie udzielił tych informacji, a jedynie przekazał informację dotyczącą zatrzymywania m.in. danych telekomunikacyjnych.\nPrzypomnijmy, 4 lipca br. minister Jacek Cichocki opublikował raport dotyczący retencji danych telekomunikacyjnych. Jednym z punktów raportu była propozycja wprowadzenia nowych regulacji ograniczających ingerencję organów państwa w prywatność obywateli.\nW raporcie postulowano również skrócenie okresu retencji danych do 1 roku, wprowadzenie instytucji pełnomocnika ds. ochrony danych telekomunikacyjnych oraz wprowadzenie obowiązku sprawozdawczego co do statystyk uzyskiwanych danych telekomunikacyjnych.\nJednak źródła na podstawie, których raport został opracowany, nie są publicznie dostępne. Stąd HFPC zwróciła się z wnioskiem o ich przekazanie.\n“Zamiast analiz, na które powołuje się minister Jacek Cichocki w swoim raporcie, przesłano nam informację dotyczącą retencji danych przygotowaną dla Komisji Europejskiej w marcu tego roku” – mówi Artur Pietryka koordynator programu Monitoring procesu legislacyjnego w obszarze wymiaru sprawiedliwości – “Rząd przedstawia zupełnie inne dokumenty, niż te o które wnioskujemy. W związku z tym pojawia się pytanie, o zakres oraz rzetelność tych analiz, na które powoływano się w raporcie”.


Uniwersalne kurtki wiosenne – W rytmie kubańskiej muzyki – Cubaklub.pl\nWiosna nie zawsze jest ciepła i słoneczna. Zdarza się, że jest wtedy dość chłodno i dodatkowo pada deszcz. Nie ma w tym nic dziwnego i jest to w zupełności naturalna sytuacja. Zamiast narzekać warto wyposażyć swoją szafę w adekwatne do pory roku okrycia wierzchnie, które możemy nabyć w wielu sklepach – również tych działających online. Warto mieć pod ręką kurtki ortalionowe.\nModele ortalionowych kurtek\nTak naprawdę dobierając kurtkę warto brać pod uwagę różne modele. Okazuje się, że lekkie kurtki ortalionowe damskie wiosenne są opcją spełniającą oczekiwania większości. Ortalionowy model z pewnością będzie chronił od deszczu, więc warto mieć go zawsze pod ręką, ponieważ nigdy nie wiemy, gdy pogoda stanie się kapryśna. Ortalionowe modele wcale nie muszą kosztować zbyt dużo. Możemy natknąć się na naprawdę ciekawe ceny wysokiej jakości kurtek, które będą nam w zupełności pasowały. Możemy udać się do sklepu stacjonarnego lub zakupu dokonać online. Sklepów, które są w stanie zaoferować nam wysokiej jakości kurtki jest znacznie więcej niż mogłoby nam się wydawać. Dlatego nie decydujmy się na pierwsze lepsze sklepy, ponieważ mogą nam nie zaoferować tego, co dla nas najważniejsze. Dobierając kurtki stawiajmy głównie na jakość. Taka wysokiej jakości kurtka posłuży nam przez długi okres, więc to oszczędność pieniędzy.\nDobierając kurtki wiosenne na pewno znajdziemy szereg ciekawych rozwiązań, po które chętnie sięgniemy. Ortalionowe modele są jednym z lepszych wyborów, ponieważ będą w stanie dać nam ciepło oraz ochronią przed ewentualnym deszczem. Wybierajmy tylko modele najwyższej jakości, które dostępne będą zarówno online, jak i stacjonarnie. Mimo wszystko większość osób woli jednak przymierzyć dany model, by mieć pewność, że będzie pasował.


Utworzony 07 Cze 2020 / Dział: Wellbeing w Pracy\nJak motywować i zwiększać zaangażowanie pracowników zdalnych? Jak zarządzać zespołem zdalnym?\nJak twierdzi CEO UPC Polska - Robert Redeleanu:\n“Zakładamy, że to, czego obecnie doświadczamy, w związku z gwałtownym przejściem do technologii cyfrowych i internetowych, jest nową normą i pozostanie z nami na długo”\nJak motywować pracowników zdalnych? Ocena pracy zdalnej\nOd początku 2020 roku znaczenie pracy zdalnej zauważalnie wzrosło. Część firm praktykowała to rozwiązanie wcześniej, lecz wiele z nich po raz pierwszy musiało przekonać się do tego trybu pracy. Jak im poszła ta zmiana?\nWedług danych BIG InfoMonitor aż 82% Polaków ocenia pracę zdalną pozytywnie. Wśród powodów takich opinii znajdują się najczęściej: \nbezpieczeństwo w związku z pandemią koronawirusa (73%), \nwięcej czasu dla rodziny (42%), \na także dłuższy sen, na który mogą sobie pozwolić pracownicy zdalni.\nPraca zdalna budzi emocje w większości pozytywne, ale zdarzają się też osoby, które narzekają, m. in. na: brak odpowiedniego sprzętu do pracy w domu, problemy z koncentracją i niższe pensje w takiej formie pracy. Mimo to pracowanie poza biurem staje się normą, na którą warto się przygotować, by wiedzieć, jak skorzystać na tej zmianie.\nPomimo że uważa się ją za benefit pracowniczy, praca zdalna przynosi korzyści całej organizacji.\nWedług Owl Labs State of Remote Work 2019, wielu zdalnych pracowników spędza przy pracy nawet ponad czterdzieści godzin tygodniowo, a to dlatego, że cieszą się tym, co robią. Pracownicy ci odczuwają też mniejszy stres w pracy i dłużej zostają w firmie.\nJak motywować zespół zdalny? Wyzwania związane z zarządzaniem zdalnymi pracownikami\nPrzechodząc na tryb zdalny, organizacja musi zmierzyć się z wyzwaniami pojawiającymi się po drodze. Problemem może być tu zarządzanie pracą i pracownikami, a także ich rekrutacja. Przejście na tryb pracy zdalnej to duże ryzyko, obejmujące przede wszystkim:\nbrak przygotowania kierownictwa do zarządzania zespołami pracującymi poza biurem\nbrak umiejętności pracy zdalnej wśród pracowników\nniewystarczające zaplecze technologiczne\nbrak zdolności do budowania relacji online oraz atmosfery zaufania w zespole.\nWedług raportu “State of Remote” z 2019 roku, stworzonego przez buffer.com, główne wyzwania związane z pracą zdalną to:\nWarto w tym miejscu zwrócić uwagę na trzy z wymienionych wyżej wyzwań i bardziej je omówić.\nJak motywować pracowników zdalnych? Wyzwania zarządzania zdalnym zespołem\nZarządzanie zespołem zdalnym: Samotność i izolacja\nJedno z trzech głównych wyzwań (19% wskazań). Pomimo że często nie bierze się go pod uwagę w planowaniu pracy zdalnej, codzienne odwiedziny biura zawsze wiążą się z przebywaniem z dużą liczbą osób. Regularne interakcje z ludźmi mają znaczenie dla zaangażowania pracowników. Długotrwała izolacja natomiast może prowadzić do niepokoju i depresji.\nMenedżer zespołu pracującego zdalnie powinien więc robić wszystko, by angażować swoich pracowników społecznie i zachęcać do interakcji z innymi członkami zespołu. Dodatkowo warto namawiać do wyjścia z domu i pracowania z kawiarni lub przestrzeni coworkingowej.\nMotywacja pracowników zdlanych: Problemy komunikacyjne\nNa problemy komunikacyjne wskazało aż 17% osób, jako na największe wyzwanie podczas pracy zdalnej. Komunikacja jest oczywistą trudnością przy zarządzaniu pracownikami zdalnymi, głównie przez brak wskazówek niewerbalnych, a więc niemożność odczytania intencji i emocji rozmówców.\nKomunikacja niewerbalna to aż 55% komunikatu, pozwala poznać zamiary rozmówcy i odróżnić je od tego, co słyszymy i widzimy. Dlatego tak ważne w porozumiewaniu się są telekonferencje i video rozmowy.\nMotytowanie pracowników zdalnych a poczucie bycia pominiętym\nPominięcie - podczas uroczystości firmowych, awansu i bieżących spraw organizacji - częściej odczuwają pracownicy zdalni niż stacjonarni. Pracując z dala od biura traci się wiele okazji do nawiązania kontaktu ze współpracownikami. Okazją mogą być zarówno krótkie rozmowy przy kawie, jak i wieczorne wypady z kolegami z biura. Często odczuwa się też, że kierownictwo nie zwraca uwagi na pracowników zdalnych w tym samym stopniu, jak na tych na miejscu.\nUwaga - te oraz inne wyzwania są mniej problematyczne, gdy to cały zespół jest rozproszony, ponieważ w takich sytuacjach wszyscy rozumieją problemy związane z pracą zdalną i łatwiej rozwijają dobre praktyki. Menedżerowie i kierownictwo podejmują wtedy kroki takie jak budowanie zaufania i tworzenie relacji ze zdalnymi pracownikami, poświęcając więcej czasu na poznanie ich i kontakty 1 na 1.\nPowyższe problemy to tylko niektóre z najczęstszych wyzwań związanych z pracą zdalną. Rozpoznanie ich, zrozumienie oraz praca nad nimi pomoże wzmocnić zaangażowanie i produktywność pracowników.\nJak motywować pracowników zdalnych? Przykłady\n„Traktuj swoich współpracowników jak interesujących znajomych, a możesz być zaskoczony ich motywacją, poświęceniem i zaangażowaniem”. - Camille Fournier, dyrektor ds. Technicznych w Rent the Runway.\nBędąc nawet dobrym menedżerem w biurze, gdy nagle trzeba było się odnaleźć w środowisku zdalnym, mogły pojawić się kłopoty z zarządzaniem pracą i ludźmi. Skorzystaj z poniższych wskazówek, żeby jak najlepiej zarządzać pracownikami zdalnymi, dbać o wellbeing i zaangażowanie pracowników.\n1. Jak motywować pracowników zdalnych? Znajdź czas na krótką rozmowę.\nPracując w zdalnym środowisku bardzo łatwo jest rozmawiać tylko o konkretach, rzeczach do zrobienia i szybko wracać do pracy. Nie jest to jednak sposób na tworzenie się więzi pomiędzy pracownikami. Poświęć czas na poznanie swojego rozmówcy, wspólny śmiech i rozładowanie napiętej atmosfery, a zobaczysz, o ile lepiej Wam się będzie pracowało.\nJako menedżer musisz budować relację z każdym członkiem zespołu. Więzi pomogą w rozwiązywaniu problemów, pojawi się zaufanie i możliwość zgłoszenia wątpliwości ze strony podwładnych, gdy decyzja, którą chcesz podjąć, może być błędna. Zapytaj się więc o ich hobby, miejsce pochodzenia, wartości. Zrozum lepiej motywację swoich pracowników i spraw, by bardziej lubili swoją pracę.\n2. Jak motywować zespół zdalny? Używaj wideo tak często, jak to tylko możliwe\nPonad połowa komunikacji międzyludzkiej jest niewerbalna. Dlatego nic dziwnego, że, pozostając tylko w kontakcie werbalnym, może dochodzić do nieporozumień. Niezbędna jest tu jakakolwiek wizualna wskazówka tego, co ktoś myśli.\nNiezależnie od tego, czy chcesz poznać reakcję współpracowników na zmianę planów, czy po prostu ocenić ich nastrój, wideo przekaże Ci dużo więcej informacji, niż tylko audio lub, tym bardziej, czat.\n„90 minut rozmowy może poprawić jakość pracy podwładnego na 2 tygodnie”. - Andy Grove, były dyrektor generalny i współzałożyciel firmy Intel.\n3. Motywowanie pracowników zdalnych: Wprowadź dłuższe spotkania 1 na 1\nPonieważ nie macie możliwości “wpadać” na siebie w biurze i na bieżąco rozmawiać o problemach, zrekompensuj to poświęceniem więcej czasu na rozmowy indywidualne z pracownikami zdalnymi. Najlepiej jeśli zapewnisz podwładnym jedną godzinę w tygodniu na rozmowy 1 na 1. Poproś o przygotowanie pytań i wątpliwości, które nurtują pracownika. Przygotujcie się, by czas ten spędzić produktywnie. Jeśli nie wiesz, jakie pytania zadać pracownikowi zdalnemu, oto kilka propozycji:\nPytania od menedżera dla pracownika zdalnego:\nJaka jest Twoja ulubiona część pracy zdalnej? (Zrozum motywacje pracownika).\nJaka jest Twoja codzienna rutyna w pracy?\nCzy czujesz się włączony w decyzje zespołu? Dlaczego tak/nie?\nJak sprawują się narzędzia/programy używane przez firmę w pracy zdalnej?\nZ którym ze współpracowników chciałbyś mieć więcej kontaktu? Jak sądzisz, jak wpłynęłoby to na pracę?\nOdwiedzasz biuro X razy w roku. Uważasz, że to za mało, za dużo, czy w sam raz?\nJak mógłbym lepiej wspierać personel zdalny?\nNatomiast jeśli praca zdalna jest wynikiem pandemii koronawirusa, kluczowe będą te pytania:\nJak zmieniła się Twoja poranna rutyna, odkąd nie musisz chodzić do biura?\nJak wygląda Twoje miejsce do pracy, czy możesz się odpowiednio skupić, by wykonywać swoje zadania w ciągu dnia? Czy potrzebujesz pomocy?\nCo planujesz zrobić, by pozostać w kontakcie z resztą zespołu i innymi współpracownikami?\n4. Jak motywować pracowników zdalnych? Nigdy nie odwołuj spotkań 1 na 1.\nJednym z najszybszych sposobów budowania niechęci wśród zespołu jest regularne odwoływanie spotkań 1 na 1. Pamiętaj, że zawsze jest o czym porozmawiać, nawet jeśli podwładni siedzą tuż obok Ciebie.\nZdalnym pracownikom brakuje informacji, najnowszych wiadomości z biura i krótkich ogłoszeń. Rozmowa jeden na jednego jest idealną okazją do nadrobienia tych zaległości i do porozmawiania o rzeczach, które gromadzą się przez cały tydzień.\nDlatego wybierz odpowiednią porę dla Ciebie i pracownika, zaplanuj spotkanie 1 na 1 i w żadnym wypadku go nie odwołuj!\n5. Jak motywować zespół zdalny? Użyj gifów i emotikonów, aby przekazać emocje.\nMając na uwadze jak duża część komunikacji jest niewerbalna, pomocne będzie używanie animacji i emotikonek, by wyrazić emocje. Jeśli ktoś wykonał dobrą robotę, znajdź odpowiedni GIF i dołącz go do pochwały w mailu. Ludzie o wiele lepiej reagują na tego typu wiadomości! ;)\n6. Zarządzanie zespołem zdalnym: Niedogodności związane z pracą w różnych strefach czasowych.\nPraca w zespole rozproszonym może wiązać się z pracą z ludźmi z różnych stref czasowych. To może sprawić, że planowanie spotkań stanie się prawdziwym wyzwaniem. Podczas gdy Twoi pracownicy z Polski chcieliby już kończyć pracę, inni mogą ją dopiero zaczynać. Wykazuj się solidarnością dla wszystkich członków zespołu i organizuj spotkania online zamiennie, dopasowane do osób z różnych stron świata.\n7. Jak motywować pracowinków zdalnych? Pamiętaj o ścieżkach kariery wszystkich pracowników.\n„Firmy mają zaplanowane role i ścieżki kariery dla swoich gwiazd. Jednak konieczne jest rozszerzenie tego spersonalizowanego podejścia na wszystkich pracowników”. - Raid Hoffman, współzałożyciel LinkedIn.\nNie zapominaj o pracownikach zdalnych. Oni też powinni mieć jasną ścieżkę kariery, możliwość awansu i realizowania się zawodowo. Razem omawiajcie cele i aspiracje, chwal ich postępy i przyglądaj się nim.\n8. Zarządzanie zespołem zdalnym: Zbuduj kulturę dodawania ludzi podczas połączeń.\nJeśli chcesz, by pracownik zdalny pomógł w projekcie, nie planuj go tylko z ludźmi z biura. Dołączaj wszystkich do rozmowy, dając innym przykład jako lider. Możecie spotkać się w sali konferencyjnej i wdzwonić na wideo rozmowę z pracownikami zdalnymi. Jest wiele narzędzi, które ułatwią Wam pracę.\n9. Jak motywować zespół zdalny? Wyślij gadżety pracownicze pracownikom zdalnym.\nNiekiedy długopisy, koszulki czy notesy z logiem firmy mogą być dla Ciebie oczywistą rzeczą, a nawet nieatrakcyjną dla innych. Nie zapominaj jednak, że pracownicy zdalni nie mają do nich dostępu. Te gadżety mogą wpłynąć na większe utożsamianie się z miejscem pracy i ekscytację wśród podwładnych. Wyślij im gadżety firmowe, niech czują, że firma pamięta także o pracownikach zdalnych.\n10. Motywowanie pracowników: Spotkajcie się przynajmniej raz w roku.\nNic nie zastąpi takich spotkań. Mogą pojawić się różne reakcje, spowodowane innymi wyobrażeniami każdej ze stron, oraz zabawne komentarze typu “wyglądasz inaczej niż na wideo”.\nPomimo kosztów organizacji, spotkania te to wiele benefitów. Wreszcie możecie poznać się bardziej, zaprzyjaźnić, porozmawiać na różne tematy. Takie wydarzenia wpływają znacząco na integrację w zespole i późniejszą pracę.\n11. Jak motywować pracowników zdalnych? Uczyń burzę mózgów i kreatywne myślenie zdalnymi.\nPrzenieś wszelkie rodzaje burzy mózgów na kanał online. Zdalni pracownicy są w wyraźnie mniej korzystnej sytuacji, jeśli chodzi o dzielenie się pomysłami i odrzucanie ich przez członków zespołu. Są jednak rzeczy, które możesz zrobić, aby to zmienić.\nSkorzystaj z narzędzi do przeprowadzania burzy mózgów online, jak na przykład Dokumenty Google. Niezależnie od tego, jaki program wybierzesz, jako kierownik powinieneś wykonać dodatkowy wysiłek, żeby poprawić jakość burzy mózgów. Inwestując swój czas poprawisz przepływ innowacyjnych pomysłów i idei.\n12. Jak motywować zespół zdalny? Zapewnij swoim pracownikom zdalnym energię do pracy.\nByć może w miejscu pracy wprowadziłeś już zdrowe przekąski, które dodają energii Twoim pracownikom. Warto nie rezygnować z tego obecnie, gdy wielu podwładnych pracuje zdalnie. Jako przyjemny upominek od firmy i podziękowanie za wartościową pracę, możesz wysłać swoim pracownikom boxy ze zdrowymi przekąskami.\nWpłyną one pozytywnie nie tylko na ich koncentrację i energię do pracy, ale też na ich morale i poczucie docenienia ze strony organizacji. Zdrowe przekąski nie kolidują z dietą i można je spersonalizować pod preferencje pracowników. Poświęć chwilę na wynagrodzenie zespołowi bycia w gotowości do zmian i odnalezienie się w trudnej sytuacji.\nZobacz nasze boxy ze zdrowymi przekąskami dla pracowników\n13. Zapewnij odpowiednią liczbę i różnorodność szkoleń pracownikom zdalnym.\nLudzie chcą się rozwijać i podnosić swoje kwalifikacje. Po przeanalizowaniu z nimi ścieżki kariery, możecie razem dopasować odpowiednie kursy, które wpłyną na szybszy rozwój pracownika.\nWedług raportu Mary Meeker Internet Trends, szkolenia i rozwój osobisty to najbardziej wartościowy benefit, jaki pracodawca może zapewnić Millenialsom. Dzięki regularnym kontaktom ze zdalnymi członkami zespołu, wspieraniu ich ścieżki kariery i zapewnieniu szkoleń, motywujesz ich do dalszej pracy i pozostania w firmie.\nPoza powyższymi wskazówkami, dobrym pomysłem na integrowanie i motywowanie pracowników zdalnych jest wspólne obchodzenie różnych świąt w roku. Z myślą o tym stworzyliśmy aż 12 infografik z okazjami do celebrowania w każdym miesiącu. Sprzyjają one budowaniu pozytywnego wizerunku pracodawcy i poczucia przynależności do zespołu.\nOto przykład świąt istotnych z punktu pracodawcy i pracowników w październiku:\nSprawdź więcej w naszym artykule: "Prezenty i upominki dla pracowników. Jak docenić i zintegrować pracowników"\nPrzeczytaj artykuł o okazjach do świętowania w firmie\nPraca zdalna to przyszłość, na którą musimy się przygotować. Błędne jest założenie, że zarządzanie pracownikami w biurze nie różni się od zarządzania pracą zdalną. Wdrożenie powyższych wskazówek to inwestycja w rozwój zespołu i umiejętności zarządzania menedżera. Im szybciej i lepiej zrozumiesz potrzeby pracowników zdalnych, tym lepszym menedżerem będziesz, bardziej przygotowanym na świat, w którym praca poza biurem jest normą.\n Badanie 4P dla Rejestru Dłużników BIG InfoMonitor\nWięcej w tej kategorii: « Paczki dla pracowników - Ciekawe benefity dla pracowników zdalnych\t9 Pomysłów na prezent dla pracownika i zdrowy Welcome Pack »


Hotel Esencia, Meksyk | In Style Travel\nMeksyk Hotel Esencia\nHotel Esencia to iście seraficzna posiadłość położona na najpiękniejszej plaży na Riwierze Majów. Jej wnętrza kryją wyjątkową historię, ponieważ pierwotnie pełniły rolę zacisza dla włoskiej księżniczki, która uwiedziona czarującym zakątkiem, poleciła wybudowanie tej majestatycznej kryjówki. Dziś rezydencja, wraz z zatopionymi w ogrodzie willami, pełni rolę ekskluzywnego hotelu, w którym spotyka się tradycja z przeszłości z kosmopolitycznym klimatem vintage. Dzięki swojemu doskonałemu usytuowaniu z dala od ogromnych kurortów i zgiełku wycieczek, hotel bezpośrednio prowadzący do plaży Xpu-Ha, pozwala swoim Gościom cieszyć się prawdziwą prywatnością i wyjątkową gościnnością. Niezwykły klimat pięknie urządzonych pokoi i apartamentów z tarasami (a czasem z małymi basenami), utrzymanych w jasnych barwach uzupełnia nasycony soczystą zielenią wspaniały ogród zaglądający w każde okno. Niesamowitą atmosferę pobytu kreuje wyborna set-lista na iPodach umieszczonych w każdym pokoju.\nDewizą hotelu jest wyrafinowanie i prostota, również w gastronomii. Mistrz kuchni czerpie natchnienie z eklektycznego regionu meksykańskiej kuchni regionalnej, a także z kuchni śródziemnomorskiej. Wszystkie produkty są pozyskiwane lokalnie od rolników i rzemieślników z Quintana Roo. Kreatywne menu oferuje świeże podejście do tradycji. Znajdująca się przy plaży restauracja Mistura oferuje wielokulturowe do-świadczenie kulinarne pod tradycyjnym sklepieniem "palapą". Najnowszy dodatek hotelu jest nadzorowany przez jednego z najbardziej ekscytujących i wpływowych szefów kuchni, Dimitrisa Katrivesisa, który prezen-tuje sprytne połączenie peruwiańskich i japońskich smaków oraz najlepszych składników meksykańskiej kuchni. The Pool Restaurant jest malowniczym miejscem na rozpoczęcie dnia z latynoskimi przysmakami, a Beach Bar na regenerację i orzeźwienie, dzięki bogatemu asortymentowi świeżych owoców, warzyw i wi-taminowych shot'ów.\nZdecydowanym atutem hotelu jest jego położenie - przy dziewiczej plaży i lagunie, która w tym miejscu prezentuje się wyjątkowo efektownie (przy odrobinie szczęścia można zobaczyć nawet 7 odcieni błękitu) oraz w dogodnej odległości od Tulum, gdzie można skorzystać z szerokiej oferty restauracji, barów i klubów. Na terenie kultowej posiadłości Goście mają do dyspozycji plażę, dwa duże baseny (jeden tylko dla osób dorosłych), salę fitness oraz SPA oferujące starożytne sposoby pielęgnowania ciała i odnowy duchowej. Terapeuci indywidualnie dobierają do potrzeb każdego Gościa stosowne zabiegi, stosując przy tym skarby zebrane z karaibskiego Edenu. Obsługa codziennie zaskakuje Gości świeżo parzoną kawą i przekąską na swojej werandzie. Dla osób aktywnych hotel może zapewnić atrakcje w pobliżu, m.in. kite-board i paddleboard, nurkowanie, snorkeling, rybołówstwo dalekomorskie, 27-dołkowe pole golfowe, jazda konna, a także wycieczki po ruinach miast Majów lub Parkach Krajobrazowych.\nJedno z kultowych miejsc - raj każdej królowej kochającej retro.\nHotel znajduje się na terenie prywatnej posiadłości o powierzchni 50 akrów na obrzeżach Tulum na półwyspie Jukatan. Do centrum artystycznego kurortu jest 30 min jazdy. Dojazd z międzynarodowego lotniska w Cancun zajmuje 50 min.


PZW Tarnów - Kleń\nKleń występuje w jeziorach, rzekach górskich, rzekach średnio nizinnych.\nKleń to jedna z najczęściej poławianych ryb w polskich wodach. Kleń ma ciało wydłużone i walcowate, lekko spłaszczone bocznie. Łuski są duże, z szarą lub czarną obwódką i tworzą na całym ciele wzór siatki. Ubarwienie grzbietu jest szarobrązowe z zielonym odcieniem, boki są jaśniejsze, często złote, a brzuch biały. Płetwy grzbietowa i ogonowa są szarozielone z odrobiną czerwieni, a płetwy odbytowa i brzuszne pomarańczowoczerwone.\nKleń żywi się bezkręgowcami, starsze odżywiają się głównie mniejszymi rybami i innymi drobnymi kręgowcami. Kleń lubi również owoce. Latem kleń nie potrafi się obejść bez pokarmu roślinnego, który stanowi aż połowę objętości jego naturalnego pożywienia. Szczególnie większe klenie wykazują upodobanie do roślin z liśćmi. Lwią część pokarmu zwierzęcego stanowią małe ryby, na które klenie najnormalniej w świecie polują. Kleń staje się rybą drapieżną szczególnie zimą.\nRozród klenie ryby stymuluje woda płynąca, więc nie opuszczają właściwego koryta rzeki, choć dobrego miejsca potrafią szukać długo i wytrwale. W dużych rzekach kleń wyszukuje przede wszystkim kamienisk na zerwanych główkach, śródnurtowych raf, czyli miejsc, gdzie po męczących czynnościach może się skryć w spokojnej wodzie – w cieniu za kamieniami,\nw głęboczce za ostrogą. Ciało samca pokrywa wówczas wysypka tarłowa. Narybek kleń wylęga się w ciągu 4 dni przy temperaturze około 15°C.\nDobowy limit połowu: 10 szt.* łącznie z jaziem


30% rabatu na abonament Orange - Operatorzy GSM - Forum MyApple.pl\n30% rabatu na abonament Orange\nRozpoczęty przez rafsta , 01 mar 2013 13:30\nNapisano 01 marca 2013 - 13:30\nObecnie dostępny na stronie Orange jest tylko iPhone5 64GB, a więc najdroższy model... jeżeli chcesz go dostać a za abonament 30% niższy to mam kod który nadaje 30 % rabatu na abonament przez 24 m-ce w taryfach: Smart Plan Multi i Smart Plan Halo, kontakt PW\nNapisano 03 marca 2013 - 20:48\nPozostały mi jeszcze kody rabat 200PLN na telefon,\nżeby nie powielać tematu zainteresowanych odsyłam tu:\nNapisano 17 czerwca 2013 - 12:40\nMam ponownie do rozdania parę kodów rabatowych -30% na abonament na 24 miesiące. Podbijać\nNapisano 17 czerwca 2013 - 16:56\nMam ponownie do rozdania parę kodów rabatowych -30% na abonament na 24 miesiące.\nNapisano 17 czerwca 2013 - 21:29\nJeśli jeszcze masz kody to z chęcią skorzystam z jednego\nNapisano 17 czerwca 2013 - 21:34\nJeśli zdążyłem to też poproszę o 1\nNapisano 18 czerwca 2013 - 10:26\nNapisano 23 czerwca 2013 - 12:10\nWitam posiadam ostatni kupon rabatujący abo w orange o 30% (przeniesienie numeru , przedłużenie umowy, nowa aktywacja ) Info na PW\nNapisano 25 czerwca 2013 - 16:18\nJeśli ktoś posiadałby jeszcze kupon jestem zainteresowany.\nNapisano 26 lipca 2013 - 12:39\ntylko dla użytkowników Facebooka\ncos takiego mi się wyświetliło na fejsie : 30% rabatu w Orange\ni wyskoczył mi taki o to kod rabatowy 6868158475650606 http://www.orange.pl...upon_promotions\nNiestety tylko dla nowych abonentów z nowym numerem lub na przedłużenie umowy.\nZa to z chęcią przygarnę jakiś rabat dla przenoszących numer w abo dla firm;]\nNapisano 26 lipca 2013 - 14:35\nSpokojnie na te kody możecie składać zamówienia na przeniesienie numeru, zamówienie da się złożyć, w orange jest taki bałagan że wcale się nie zdziwię jak to przejdzie weryfikację ręczną.\nNapisano 26 lipca 2013 - 15:19\nA na firmę też się da?\nNapisano 01 sierpnia 2013 - 15:33\nNapisano 15 sierpnia 2013 - 19:52\n9431067102966537 9403704519330501 9439716173841407 8865047552391466 9385024617791930 9425192088209435 5461150978291999 5442545352278096 5440490876783804 5437936438149947 5434057475838426 5432660022361958 5426941485009765 5420826887708369 5419451533927397 5413553169310032 5401463184703639 5400946899772775 5395238065260448 5386337940403164 Liczę że jak ja będę potrzebował to ktoś się podzieli\nNapisano 19 września 2013 - 12:32\nz chęcią skorzystam, chociaż ostatnio zaintrygowała mnie oferta nju mobile, ale ona niestety jest bez telefonu\nNapisano 20 września 2013 - 09:16\nTo dobierz w orange np. iPhone 4 8GB z takim abonamentem (cena) jak w nju mobile i sprawdź za ile orange chce ci go opchnąć Potem weź abonamnet nju mobile i porównaj co w nim masz z ww. abonamentem w orange Potem zobacz za ile na rynku kupisz iP 4 GB nówkę\nZobaczysz czy oferta orange w ogóle ma szansę być "atrakcyjna" :0\nNapisano 20 września 2013 - 09:30\nZ rabatem 30% oferta orange jest bardz konkurencyjna. Ja za abonament + ubezpieczenie place niecale 120zl. W tym mam 2,5gb transferu, nielimitowane minuty i smsy do wszystkich, pakiet tv, deezer (swoja droga, wazny do 31.12.2049r ) i za iphone5 16gb zaplacilem 579zl. Umowa na 24 miesiace. Znajedziesz cos bardziej konkurencyjnego?\nNapisano 20 września 2013 - 09:35\nPrepiad + telefon bez simlocka kupiony we własnym zakresie + 2 lata spokoju i wolności od kredytu u żabojadów.\nTakie reklamy są dozwolone na forum?\nNapisano 20 września 2013 - 09:41\nZnajdziesz oferte za 23zl majaca to wszystko co moja?\nJedyne co laczy mnie z orange to umowa na iphone, jest to dobra oferta wiec wydaje mi sie, ze trzeba informowac innych ludzi o niej. Pozatym jesli reklamowanie czegos dobrego jest niedozwolone na forum, to prosze o usuniecie operatora z moich postow.\nPoprzedzajac pytania, nie nie mam problemow z zasiegiem.\n*cena iphone (np w apple store), (zaokraglam bo nie wiem ile kosztuje dokladnie)\nNapisano 20 września 2013 - 09:55\n1. Weź abonament podobny do tego w nju mobile - załóżmy, że płacisz w nju na full czyli maks 57 zł (nielimitowane rozmowy do wszystkich, nielimitowane sms/mms-y do wszystkich, 1 GB, a potem tylko zwalnia) i teraz weż abonament za 59 zł w orange i zobacz co w nim masz....w porównaniu do nju NIC NIE MASZ\n2. Weź teraz zobacz, ile w abonamencie 59 zł w orange zapłacisz za np: iPhone 4 - ponad 1000 zł. Na rynku za nowego zapłacisz bez abonamentu TYLE SAMO !!!\nI co przemawia za nju? Pakiet minut i sms/mms bez ograniczeń - to jedno, umowa z możliwością zakończenia w dowolnym momencie bez konsekwencji - to dwa... Tu nie ma co się zastanawiać\nNapisano 20 września 2013 - 10:31\nDzieki za info! ...\nWracajac do tematu, odnosilem sie bardziej do postu "marylakedziezyk" ktora napisala, ze z checia skozysta z oferty z 30% rabatem, ale nie wyklucza innych mozliwosci, po czym kolega "koh" sugeruje kolezanke (slowami: Zobaczysz czy oferta orange w ogóle ma szansę być "atrakcyjna" :0), ze orange nie ma czego zaoferowac. Nie wiesz jaka kwote kolezanka chce przeznaczyc abonament, pp, telefon czy inne z tym zwiazane rzeczy. Masz racje jesli chodzi o abonamenty nizsze o ktorych mowisz, ja zasugerowalem dla wyzszych abonamentow, dla ktorych inna oferta (tak samo jak w przypadku dla nizszych nju) jest bezkonkurencyjna.\nWracajac do postu Rybaka-17 i jego opini ("+ 2 lata spokoju i wolności od kredytu u żabojadów.") rozmawiamy tu o 2 ofertach, orange i nju mobile), czy czasem nju mobile nie nalezy do orange? No wlasnie ...\nNapisano 20 września 2013 - 16:53\nTo prawda, Orange trochę zjada własny ogon. Odnoszę wrażenie, że na nju mobile orange chce przenieść klientów preferujących niższe abonamenty, zaś sobie zostawić klientów płacących 120-150 zł co miesiąc i tym dawać taniej telefony. Ciekaw jestem jak to się skończy.\nNapisano 11 października 2013 - 06:22\nprzcież podobnie ma na przykład T-Mobile jedna standardowa oferta i heya, dla mnie obie oferty są skierowane dla innego użytkownika, w przypadku nju mobile nastawienie jest na usługę bez sprzedawania telefonów\nNapisano 11 października 2013 - 07:32\n...w przypadku nju mobile nastawienie jest na usługę bez sprzedawania telefonów\nChyba jednak nie, większość reklam dotyczy abonamentu\nHeyah tak, target to no name karty z doładowaniem...ale nju nawet chyba nie ma takich kart na mieście, tylko wysyłkowo (przynajmniej tak było do niedawna), więc jasne że target abonamentowy.\nNapisano 11 października 2013 - 07:34\nA co to ma wspólnego? Oni owszem, proponują abonament, ale telefonów do niego nie ma. Taka oferta sim-only.


dodatki weselne, dźwigi, fotograf ślubny, fotografia, psycholog kraków, rolety, schody, spętanie miłosne, sterowniki plc, suchy lód\nNazywam się Malwina Rejdych i jestem fizjoterapeutą i rehabilitantem. Współpracuje z najróżniejszymi osobami, które chcą dojść do pełni sił. Zgłaszać się mogą do mnie osoby po operacjach, zabiegach. Pomagam też seniorom, którzy pragną nadal cieszyć się sprawnością ruchową. Poszczególne elementy terapii zawsze uzależniam od potrzeb moich pacjentów. Wszystko na bieżąco wyjaśniam swoim pacjentom, ażeby Ci byli świadomi tego, co jestem im w stanie zaoferować. Zaufajcie mi, a na pewno nie pożałujecie tego.\nPLAY przygotował dla własnych kontrahentów całkowicie nową usługę –xtranumer. Jest to rozwiązanie, które umożliwia przypisać numer telefonu do już obecnego, tym sposobem na wielu wortalach internetowych nie posiada konieczności podawania tego, którego pragniemy chronić. Numer...\nJeżeli poszukujecie serwisu, gdzie będziecie mogli wyszukać news headlines local, to pamiętajcie o naszej witrynie internetowej. Jesteśmy serwisem, który każdego dnia usiłuje znaleźć zdecydowanie najlepsze, najbardziej wartościowe informacje, dzięki którym będziecie na bieżąco ze...


Chcą pomóc sobie sami | Nowa Trybuna Opolska\nChcą pomóc sobie…\nChcą pomóc sobie sami\nLod 18 lutego 2002, 19:13\nOd piątku w naszym mieście funkcjonuje Centrum Pomocy Osobom Niepełnosprawnym.\nJego siedziba mieści się w klubie "Halina" przy ul. Wojciecha. Placówka ma przede wszystkim zintegrować ze sobą całe opolskie środowisko niepełnosprawnych. Szacuje się, że w stolicy województwa mieszka około 5 tysięcy takich osób, choć prawdopodobnie są to dane zaniżone. Duża część niepełnosprawnych zamyka się bowiem ze swoim kalectwem we własnych domach.\n- O tym jak wielka jest potrzeba otworzenia, takiego klubu, przekonaliśmy się jesienią ubiegłego roku podczas zorganizowanych w Opolu dni osób niepełnosprawnych - mówi Magdalena Kasprzyk, dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. - Wówczas okazało się, że niepełnosprawni bardzo potrzebują spotkań, i z innymi ludźmi. Wtedy też narodził się pomysł utworzenia centrum - dodaje.\nOpiekę nad działalnością centrum sprawować będzie Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie. Przeniesie on do klubu swój zespół ds. rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Pracownicy MOPR pomagać będą niepełnosprawnym w pokonywaniu wszelkich problemów życiowych, tak jak choćby, usuwaniu barier architektonicznych w ich mieszkaniach czy pośrednictwie w załatwianiu rehabilitacji.\nW Centrum powstanie też rada programowa, w skład której mają wchodzić przedstawiciele wszystkich organizacji skupiających osoby niepełnosprawne. - Chcielibyśmy, aby rada działała jak pewnego rodzaju lobby, które będzie oddziaływało na władze miejskie. Na razie o sprawach niepełnosprawnych decydują głównie osoby zdrowe, a to nie zawsze mogą być decyzje słuszne - dodaje dyrektor Kasprzyk.\nCentrum ma także spełniać funkcje edukacyjne. Niepełnosprawni będą tam organizować spotkania dotyczące nowych sposobów leczenia czy przepisów odnoszących się do całego środowiska. - Ma to także być miejsce, do którego każdy może przyjść, porozmawiać i napić się dobrej kawy - dodaje Magdalena Kasprzyk.\n- Tego rodzaju klubu od dawna w Opolu brakowało - mówi Czesław Smyk, sekretarz Wojewódzkiego Towarzystwa Walki z Kalectwem. - Osoby niepełnosprawne spotykały się do tej pory w niewielkich grupach, zwykle z ludźmi o tych samych schorzeniach. Nie było szerszej integracji wśród niepełnosprawnych. Wielu bardzo często nie wiedziało, gdzie szukać pomocy choćby w kwestiach prawnych. Dzięki centrum to się zmieni - zapewnia.\nUczestnicząca w piątkowym otwarciu wiceprezydent Halina Żyła zapowiedziała, że w centrum powstanie także baza obejmująca ewidencje wszystkich opolskich niepełnosprawnych. - Dzięki temu łatwiej nasi wolontariusze będą mogli dotrzeć do takich osób i określić rodzaj pomocy, której należy im udzielić - kończy dyrektor Kasprzyk.


Symbiolact B, proszek, 30 sasz. - Probiotyki - Przewód pokarmowy i trawienie - Bez recepty - Apteka internetowa MEDEST\nSymbiolact B, proszek, 30 sasz.\npharmaceris f, rzuć palenie, pharmaceris h, pharmaceris a, witaminy, resource, łupież, siwienie włosów, zestawy, drinki odżywcze, żywienie specjalistyczne, ochrona przed słońcem, fluidy intensywnie kryjące, makijaż, wypadanie włosów, driniki odżywcze, pharmaceris e\nOpis Symbiolact B, proszek, 30 sasz.\nUtrzymanie prawidłowej mikroflory przewodu pokarmowego.\nSymbioLact®B to dietetyczny środek spożywczy specjalnego przeznaczenia medycznego zawierający biotynę i szczep bakterii kwasu mlekowego(Bifidobacterium lactis) . Bakterie te należą do naturalnej flory jelitowej. Bakterie zawarte w SymbioLact®B poddano liofilizacji. Po połączeniu z wodą bakterie ją pobierają, co prowadzi do ich aktywacji i namnażania. Oprócz bakterii kwasu mlekowego SymbioLact®B zawiera biotynę (30 µg na torebkę). Biotyna to witamina rozpuszczalna w wodzie odgrywająca ważną rolę w metabolizmie komórek organizmu. Tkanki o wysokiej aktywności, takie jak błony śluzowe, do prawidłowego działania potrzebują biotyny. Błona śluzowa jelita stanowi największą z błon śluzowych organizmu i ulega całkowitej regeneracji w ciągu 2-3 dni. W celu trwałego utrzymania tej wydajności metabolicznej konieczne jest dostarczanie organizmowi wszelkich składników odżywczych. Większość biotyny przyjmowana jest z pożywieniem. Mniejsze ilości są produkowane przez florę jelitową, co przyczynia się do uzupełniania dziennych dawek biotyny przyjmowanych z pokarmem. Podwyższone zapotrzebowanie na biotynę może wystąpić zwłaszcza w przypadku przyjmowania różnych leków, takich jak np. antybiotyki.


Blog StorageIT - Rozwiązania pamięci masowej - Part 3\nSerwer Synology DS1520+ dostępny będzie w sprzedaży pod koniec sierpnia. Co zaoferuje nam nowy wytwór Synology? Co zmieniło się względem poprzednika? Na te pytania postaramy się odpowiedzieć w niniejszym artykule. DS1520+ to 5-kieszeniowy serwer NAS przeznaczony dla małych firm. Producent wyposażył go w cztery porty sieci LAN 1 GbE obsługujące sieciowe przełączanie awaryjnego i zapewniające […]


Czternasta emerytura już niedługo na kontach milionów Polaków\nCzternasta emerytura trafi do pierwszych seniorów już w tym tygodniu. Zgodnie z zapowiedzią ZUS aż 7,9 mln osób może spodziewać się otrzymania pełnej kwoty świadczenia. Zaś reszta z 9,1 mln emerytów i rencistów dostanie zmniejszone świadczenie. To wypłacane będzie przede wszystkim w ciągu najbliższego miesiąca. Wszystko zależy od kalendarza ich wypłat.\nPełna kwota czternastej emerytury jest równa miesięcznej emeryturze minimalnej i w tym roku wynosi 1022,88 zł brutto. Nie wszyscy otrzymają ją w takim samym wymiarze - ci, którzy przekroczyli próg, otrzymają według zasady "złotówka za złotówkę" pomniejszoną kwotę.\nCzternasta emerytura na kontach emerytów jeszcze w tym tygodniu\nZe względu na to, że 1 listopada jest świętem, część emerytów, którzy zazwyczaj otrzymują świadczenie 1 dnia miesiąca, otrzyma czternastą emeryturę jeszcze w tym tygodniu. Ci otrzymają wypłatę już 28 października.\nDodatkowe świadczenie będzie wypłacane wraz z normalną emeryturą w wyznaczone dni miesiąca, czyli 5, 6, 10, 15, 20 lub 25 listopada. Niech nie zdziwi więc dodatkowa suma przed świętami na koncie.\nCzternastki, w przeciwieństwie do trzynastek, nie przysługują wszystkim seniorom w pełnej kwocie. Warunkiem ich otrzymania jest wysokość emerytury - jeśli ta przekroczy 2900 zł brutto miesięcznie, wówczas w myśl zasady "złotówka za złotówkę" będzie pomniejszana o każdą kolejną złotówkę, aż nic z niej nie zostanie.\nBazowa wysokość czternastej emerytury wynosi 1250,88 zł brutto (1022,88 zł netto). Jest to suma emerytury minimalnej. Wszystko jednak wskazuje na to, że to ostatnia wypłata czternastej emerytury, gdyż w projekcie budżetu na 2022 rok nie zapisano świadczenia.\nCzternasta emerytura - nie potrzeba żadnego wniosku\nAby uzyskać czternastą emeryturę, nie jest potrzebny żaden wniosek. ZUS przyznaje ją "z urzędu". Każda osoba, której dochód mieści się w ramach świadczenia, otrzyma pieniądze.\nNa czternastą emeryturę polski rząd przeznaczył 10,6 mld zł. Ostatnie turbulencje finansowe rządu i narastająca inflacja raczej nie pozwolą na tak kosztowny wydatek w przyszłym roku.


Kościoły Domowe - NTRF - New Testament Reformation Fellowship\nKościoły Domowe Cz.\nDlaczego lepiej jest mieć kościół w domu, niż raczej w publicznym budynku?\nTo, gdzie się kościół spotyka jest ważne. Nie jest oczywiście tak ważne jak żywe kamienie, które są razem łączone w kościół, lecz nadal jest ważne. Jestem zadziwiony tym, jak często ludzie, którzy mają w wielu punktach podobne do nas zdanie, boczą się na nacisk jaki kładę na spotkania w domu. Dlaczego tak jest?\nJedną z przyczyn, jak sądzę, jest super-duchowość. ,,Niech zorganizowany kościół martwi się o budynki, mówią ci goście, lecz my będziemy troszczyć się o budowanie ciała Chrystusa, a to możemy robić wszędzie, w każdym budynku.” Brzmi to dobrze, lecz jest całkowicie nierealistyczne.\nArchitekci i konsultanci biznesowi dawno temu zdali sobie sprawę z tego, że budynki i ich wystrój będą wpływały na ludzkie nastroje i ich relacje. Można pomyśleć o przysłowiowym biurku bankiera i krzesełku klienta. Siadając na krześle, biurko masz na wysokości szyi i czujesz się mały i bardzo podrzędny wobec bankiera. Weźmy inny przykład. Przypuśćmy, że chciałbyś się spotkać w bliskiej i intymnej społeczności z twoimi braćmi i siostrami. Idziecie do budynku kościelnego, układacie krzesła w kółko. Nadal stajecie wobec otwartych przestrzeni, które dławią intymność i utrudniają słuchanie. Do tego jeszcze świecą nad głowami zimne fluorescencyjne światła, oraz całe dziesięciolecia nabytych zachowań, z którymi trzeba walczyć. Gdy jesteś w budynku, to zazwyczaj myślisz w sposób instytucjonalny i formalny.\nPozwólcie, że zacytuję krytyka, który wierzy w życie kościoła, lecz myśli, że budynek, w którym kościół się spotyka nie jest ważny:\n“Nie wierzę w to, że odpowiedzią jest odrzucenie “kościelnych budynków” na rzecz “pokojów gościnnych”. Spocone koszulki i dżinsy nie są bardziej sprzyjające skutecznemu byciu ze sobą i służbie, niż trój rzędowy garnitur i krawat. Wydaje mi się, że takie propozycje zwyczajnie zamieniają jedną emocjonalną przeszkodę na inną. Dowieść, że nie było “kościelnych budynków” przez pierwszych kilka dziesięcioleci istnienia kościoła nie dowodzi niczego. Nie było również samochodów, telefonów czy komputerów i drukowanej prasy… Czy powinniśmy postrzegać te osiągnięcia jako przeszkody na drodze do rozwoju kościoła? Czy też rzeczywisty problem leży faktycznie w sposobie w jaki używamy tych narzędzi? Jeśli czczony jest kościelny “budynek” bardziej od Tego w imieniu którego się gromadzimy, to coś z pewnością poszło źle. Jeśli zachodzi taki przypadek to sprzedanie budynku i gromadzenie się w gościnnym pokoju niewiele rozwiąże problem. To, czego potrzeba to zmiana serca i umysłu, a nie lokalizacji i otoczenia…Równie łatwo jest mnożyć i utrzymywać fałszywe nauczanie, partyjniactwo, bezzasadne rytuały i duszne tradycje w pokoju gościnnym, jak w kościelnym budynku. Można być również celowo ostentacyjnym w surowych dżinsach i zużytych Reebokach jak i w wyprasowanej marynarce i lakierkach.”\nPrzyjrzyjmy się zawartym powyżej propozycjom, jedna po drugiej. Po pierwsze: “nie wierzę w to, że odpowiedzią jest odrzucenie “kościelnych budynków” na rzecz “pokojów gościnnych”. Jest to półprawda i jak każda półprawda jest całkowicie błędna. Oczywiście, że zmiana budynku kościelnego na pokój gościnny nie jest całą odpowiedzią, niemniej jest jej częścią, a w rzeczywistości jest niezbędną częścią tej odpowiedzi (pomimo, że sama w sobie nie jest wystarczająca). Więcej na ten temat powiemy później.\nDrugą propozycją jest: “Spocone koszulki i dżinsy nie są bardziej sprzyjające skutecznemu byciu ze sobą i służbie, niż trój rzędowy garnitur i krawat”. W tym miejscu musicie mi wybaczyć. Aż do tej chwili byłem umiarkowany, ułożony i racjonalny, lecz nie mogę taki być dalej, gdy ktoś usiłuje bronić krawatów. Panowie i panie, jeśli chcecie zyskać odrobinę mądrości, która was ubłogosławi na resztę życia, posłuchajcie uważnie tej prawdy: krawaty są od diabła! (oczywiście, żartuję tutaj). Znam pewnego brata, który krawaty nazywa “duszącym duchem”; czasami wydaje mi się, że ma rację. Problem nie jest tylko w samej rzeczy, która jest tak skrajnie bezużyteczna, krawat w odniesieniu do życia kościoła stanowi raczej niezaprzeczalne zło. Jego celem jest dławienie intymności i budowanie formalizmu. Krawat jest wpisany w kodeks etyczny dla prawników; mają się oni “właściwie” ubierać, aby nie przynosić niesławy zawodowi. Czy widziałeś kiedykolwiek prawnika w pracy bez krawata. Jego celem jest budowanie wrażenia profesjonalizmu, chodzi o to, abyś myślał, że jest on kompetentny, inteligentny i ważny, nie jest zaś budowanie intymności z nim. Jak wielu ludzi znasz, którzy bronią krawatów w kościele, po czym idą do domu i dalej jakiś noszą? Nikt tak nie robi, a dlaczego? Ponieważ tam są ze swoją rodziną i nie chcą formalizmu w stosunkach rodzinnych. Dlaczego chrześcijanie muszą zachowywać się formalnie wobec braci i sióstr? Znam wiele kościołów, które zaczynały wspaniale, a później zaczęły się instytucjonalizować. Nieuniknione jest to, że w którymś punkcie tej drogi, liderzy usłyszą o tym, że mają nosić krawaty. To właśnie w takiej chwili możesz być pewny tego, że kościół jest martwy, podobnie jak wiesz, że pacjent umarł, gdy jego EKG nie pokazuje fal mózgowych.\nTrzeci punkt jest taki: “Dowieść, że nie było “kościelnych budynków”przez pierwszych kilka dziesięcioleci istnienia kościoła nie dowodzi niczego. Nie było również samochodów, telefonów czy komputerów i drukowanej prasy.” Oczywiście, dalej argumentuje się, że nie ma przecież nic złego w samochodach czy telefonach, są one moralnie obojętne i mogą być używane zarówno ku dobremu jak i ku złemu podobnie jak budynki kościelne. Ma to swoją powierzchowną wartość, lecz jest to złudne. Kościelny budynek często nie jest “moralnie neutralny”. Nie jest to wyłącznie zaawansowany fragment technologii, który może być używany ku dobru lub złu. Gdyby nie był ważny to dlaczego chrześcijanie topili by 180 miliardów dolarów budując je? Jeśli nie uważasz, że są ważne to idź poproś tradycyjnego pastora, aby sprzedał swój kościelny budynek i dał pieniądze w imieniu Jezusa biednym, a zobaczysz jaka będzie reakcja. Jak wiele ze wszystkich pieniądze, które chrześcijanie wiernie dają na tacę, jest przeznaczonych na ewangelię, dla potrzebujących, a jak wiele na parkingi, strzeliste wierze i dywany? Jak wiele podziałów w kościele wywołują dyskusje na temat koloru dywanów, rozmieszczenia mebli i innych doczesnych spraw? Każdy z czytających to zdaje sobie sprawę równie dobrze jak ja, że współczesne budynki kościelne nie są niczym więcej jak świętym sanktuarium, fałszywą podróbką świątyni, zamiast prawdziwej świątyni Boga, którym jest Ciało Chrystusa. Ludzie nie walczą o komputery, samochody, telefony czy drukowaną prasę, lecz walczą o kościelny budynek. Dlaczego? Ponieważ z łatwością może on stać się obiektem bałwochwalczej czci.\nCzwartym stwierdzeniem jest: “To, czego potrzeba to zmiana serca i umysłu, a nie lokalizacji i otoczenia”. Ten argument opiera się na fundamencie, który spoczywa na super-duchowości. Miałby on sens, gdyby ludzkie istoty były ulotnymi widmami, które przefruwają przez życie całkowicie nie ulegając wpływom swego brudnego otoczenia. Niestety, my, ludzie, w bardzo znacznym stopniu ulegamy wpływom naszego otoczenia. Sprowadźmy ten argument aż do logicznej skrajności. Przypuśćmy, że masz brata, który jest pozbawiony środków do życia, bezdomny i nieszczęśliwy. Czy powiedziałbyś mu: “Bracie, to czego ci potrzeba, to zmiana serca i umysłu, a nie zmiana miejsca pobytu i otoczenia”?\nNie da się oddzielić naszych postaw od wpływu środowiska, które nas kształtuje od bardzo młodego wieku. Jeśli więc dziecko chodzi do kościoła przez całe swoje życie do budynku kościelnego, to kończy później myśląc, że kościelne budynki zajmują świętą pozycję w Bożych oczach, jako właściwe miejsce spotkań. Mówienie, że powinniśmy sprawdzać nasze serca, zanim sprawdzimy nasze kościelne budynki, ignoruje wzajemny wpływ, jakie na siebie nawzajem mają.\nPiąty wywód tego krytyka jest taki: “Równie łatwo jest mnożyć i utrzymywać fałszywe nauczanie, partyjniactwo, bezzasadne rytuały i duszne tradycje w pokoju gościnnym, jak w “kościelnym budynku”. To nieprawda. O ile fałszywe nauczania, partyjniactwo, bezpodstawne rytuały itd., mogą z łatwością mnożyć się w domu, to nie jest prawdą, że mogą być z łatwością utrzymywane w pokoju gościnnym. Dlaczego? Ponieważ do tego, aby kościół był żywy, bez biurokracji, rytuałów i budynków, konieczny jest Chrystusa zamieszkujący w ludziach. W chwili, gdy życie Chrystusa zostaje zastąpione cielesnymi substytutami, kościół domowy umiera, ponieważ nie istnieje biurokracja, rytuał i budynek, które będą go utrwalać. W rzeczywistości będzie tak, że gdy tylko ludzka cielesność zacznie przechodzić do kościoła domowego, zacznie się nawoływanie jednej, lub trzech rzeczy: zaimportowania pastora, budynku i krawatów. Po co wołanie o budynki? Ponieważ ludzkie ciało kocha iluzję przedstawień (spektakli), piękno i zabezpieczenie i jeśli Jezus nie dostarcza tego, cieleśnie religijni ludzie będą instynktownie szukać budynku jako substytutu. Nie chodzi o to, aby oskarżać budynki o śmierć i cielesność, lecz aby zwrócić uwagę na to, że budynki są zewnętrznym znakiem śmierci i cielesności, które są w środku.\nPrzy okazji tematu kościelnych budynków, pomówmy chwilkę o umeblowaniu. Na przykład, wymusza ono taki układ, że możesz mieć społeczność z plecami twojego brata i głową siostry. Ławki nie promują intymności, a raczej zimny formalizm i kosztują niemałą fortunę. Pulpity (kazalnice) wzięły się od Marcina Lutra. Luter przejął kontrolą nad poprzednio formalnie katolickimi katedrami. Głosił w jednej z nich i potrzebował miejsca na odłożenie swoich notatek. Gdy spojrzał w górę, dostrzegł na filarze maleńką mównicę czy ambonę, na którą księża wspinali się, aby wygłosić cotygodniowe ogłoszenia. Luter pozbył się starego katolickiego ołtarza i zastąpił go protestancką kazalnicą, która jest używana do dziś, aby osoba stojąca za nią mogła czuć się wielka i ważna. Stworzona jest po to, aby budzić twój respekt, abyś był pokornym ławkowiczem, nie zadawał pytań i nie zasypiał. Sama jej obecność odstrasza dialog, komunikacje i dzielenie się. Starotestamentowy ołtarz jest miejscem, gdzie była zabijana ofiara. Był to cień ofiary Chrystusa w Nowym Testamencie, więc wydaje mi się, że jedynym “ołtarzem” w obecnym okresie dystrybucji łaski jest krzyż, na którym został zabity Jezus.\nNiemniej to nie powstrzymuje wielu różnych instytucjonalnych kościołów przed ustawianiem na przedzie małych wyściełanych ławeczek i czasami nazywać je “ołtarzami”. Nawet jeśli nazywają się one tylko “ławkami do modlitwy” (u nas: “klęczniki” – przyp.tłum.) czy coś podobnego, to nadal jest to wymuszanie idei, że tam na przodzie dzieje się coś szczególnego. Ołtarz jest jeszcze jedną częścią religijnego umeblowania, który wymusza chrześcijańską widownie, o której Watchman Nee powiedział, że jest “pasywna i martwa”.\nJak dotąd ta krytyka kościelnych budynków skupiła się na dwóch głównych punktach: ich nieprzyzwoitości i straszliwych kosztach, oraz częstym wykorzystaniem ich jako bałwochwalczych substytutów czci dla Chrystusa. Niemniej jest jeszcze kilka innych przyczyn, abyśmy unikali tego jak plagi. Jedną z nich jest to, że budynki kościelne ranią życie kościoła, ponieważ pozawalają na taki jego wzrost, który uniemożliwia na zawsze wszelką intymną społeczność. Jak często udało ci się słyszeć, jak chrześcijanie mówią: “To był taki wspaniały kościół w dawnych czasach, gdy był mały, ale teraz to nikt nikogo nie zna”. Domowy kościół nigdy nie rozrośnie się tak bardzo, ponieważ wszyscy nie zmieszczą się w gościnnym pokoju. (Co oznacza, przypadkowo, że wzrost kościołów domowych wymaga tego, aby się dzieliły i rozmnażały.)\nNastępną przyczyną jest to, że niektóre normatywne praktyki nowotestamentowe nie mogą być w takich, kościelnych, okolicznościach wykonane. Na przykład, cotygodniowy udział w Wieczerzy Pańskiej, przyjmowanie jej w postaci jednego chleba i jednego kielicha. Udział w Wieczerzy Pańskiej, czy współudział i dzielenie się z łatwością daje się uzyskać w warunkach domowych, a nie w wielkich instytucjonalnych kościołach. (zob. Wieczerza Pańska – Próba generalna przed weselną ucztą baranka)\nTrzecim powodem, aby nie posiadać specjalnych budynków, jest całkowity brak w Nowym Testamencie polecenia, aby takie budować. Jeśli jesteśmy posłuszni przykazaniom z Księgi Powtórzonego Prawa 12:32, to nie wolno nam dodawać niczego do Bożego Słowa. Logiczne jest przypuszczać, że gdyby Bóg chciał, abyśmy mieli budynki, to zaopatrzyłby nas w odpowiednie polecenie w Swoim Słowie. Rozważ to, że wszyscy pisarze ewangelii Nowego Testamentu i listów, poza Łukaszem, wcześniej brali udział w oddawaniu czci w Świątyni. Bardzo wielkie znaczenie ma to, że nikt z nich nigdy nie budował, ani nie polecał budować jakichkolwiek chrześcijańskich budynków. Dotyczy to również Pawła, Piotra i Jana. Nieobecność takich budynków w Nowym Testamencie jest co najmniej warta wspomnienia.\nOstatecznie, budynki uczynione ludzkimi rękoma, nigdy nie były Bożym sposobem na rozpowszechnianie Jego świadectwa! Bóg rozpowszechniał swoje świadectwo przez ciało, krew, kości wierzącego ciała Jezusa Chrystusa. Cała Księga Dziejów Apostolskich potwierdza tą doktrynalną prawdę. Jak bardzo musi to zasmucać serce Boga, gdy ogląda Swoje ciało w nieskutecznych, żydowskich metodach świadczenia: ograniczając: energię, służby i wizje Boga, do budynku. Bożym przykazaniem dla Kościoła jest iść do zgubionych, do ich środowiska, a nie zapraszać ich do gmachów! Musimy pozbyć się mentalności skupionych na sobie budynków i wyjść do prawdziwej służby.\n<font “=”” size=”6″ color=”#902D5E” style=”margin: 0px; padding: 0px;”>Kościoły Domowe Cz. <font “=”” color=”#902D5E” size=”5″ style=”margin: 0px; padding: 0px;”>2\nAutor: Beresford Job\nDlaczego tak upieramy się przy tym, że kościoły powinny spotykać się domach u ludzi? Czemu nie gdziekolwiek indziej? Wiele kościołów, które postępują według tego, za czym stoimy, spotyka się w kawiarenkach czy chrześcijańskich księgarniach, które mają jakieś rekreacyjne miejsca, całkiem podobne do warunków domowych; co w tym jest złego? No, przypuszczam, że w niektórych częściach świata, Eskimosi mogą spotykać się w igloo, czy Indianie w wigwamach. Jakie można mieć zastrzeżenia do spotykania się w czasie ładnej pogody (co robimy okazjonalnie tutaj w Anglii) w ogrodzie czy gdziekolwiek na świeżym powietrzu?\nNie mam żadnych zastrzeżeń co do powyższego, chciałbym tylko sprowadzić nas do istotnego punktu mówiącego, że sposób gromadzenia się kościoła w Nowym Testamencie był taki, że utrzymywał poszczególne kościoły w ilościowo małych grupach i dzięki temu były one doskonale dostosowane do wszystkich domowych warunków. Czego więcej kościół oparty na Biblii potrzebuje do swoich zgromadzeń, niż domów tych, którzy są jego częścią? Jeśli więc chodzi o biblijne zgromadzenia kościoła w rekreacyjnych pomieszczeniach chrześcijańskich księgarni i kafejek – czy jakichkolwiek publicznych budynkach – jest jeden poważny problem, który ewentualnie pojawi się , a którego niektórzy zdaje się w ogóle nie są świadomi.\nOczywiście, prawdą jest, że kościół może spotykać sie w publicznych budynkach i ciągle pozostawać wystarczająco mały ilościowo, aby funkcjonować zgodnie z tym, co naucza Pismo; jeśli takie budynki mogą zostać zorganizowane w taki sposób, aby można było się czuć “jak w domu” to tym lepiej. Zakładając, że znajduje się tam jakieś kuchenne wyposażenie to nie będzie nawet problemu ze wspólnym spożyciem uczty miłości. Lecz problem, z którym należy się spotkać jest taki: pierwsze pokolenie biblijnego kościoła może być w stanie zejść się razem i spotkać w taki sposób, lecz co się stanie, gdy kościół rozrośnie się i trzeba będzie uformować inna kościoły? (Zakładam, że bycie biblijnym oznacza, że taki wyimaginowany kościół rzeczywiście chce wzrastać w ilości, jak Pan umożliwia, a nie chce, aby przez całe życie trwać w tym samym składzie.) Czy widzisz już problem? Taki kościół nie może zwiększyć ilości wierzących (pomimo, że ten przyrost może być z łatwością osiągnięty przez sam fakt, że zbiera się w publicznym miejscu), ponieważ nie będzie już mógł dłużej funkcjonować w nowotestamentowy sposób i pojawia się konieczność powołania do życie nowego kościoła. I tutaj pojawia się pytanie: Gdzie ten kościół będzie się spotykać?\nOczywiście, może być ogromna obfitość chrześcijańskich kafejek czy księgarni z przyjemnymi pomieszczeniami rekreacyjnymi wokół, więc domyślam się, że nowy kościół może po prostu wynająć cos takiego; lecz nadal pozostaje ważne pytanie: dlaczego nie można po prostu spotkać się w domach innych? Chodzi mi o to: w czym problem, aby po prostu tak zrobić? Tak przede wszystkim, robił każdy kościół w Piśmie. (Za każdym razem, gdy podawana jest lokalizacja jakiegoś kościoła w Nowym Testamencie, zawsze i bez wyjątku, jest to czyjś dom.) Dlaczego wiec, mamy pragnąć czegoś innego?\nCzy jest możliwe, (choć nie na pewno), że stoi za tym poczucie, że otwarcie swoich domów dla siebie nawzajem jest nieco niewygodne? Zbyt blisko, aby czuć się komfortowo? Apostołowie Jezusa uczyli wierzących, aby otwierali swoje domy i prowadzili spotkania w swoich domach. Przede wszystkim, czy znają mnie tak, jak powinni, jeśli mój dom nie jest szeroko otwarty dla tych, z którymi się przyjaźnię? Czy ludzie mogą mnie dobrze poznać, dobrze i głęboko, jeśli nie widzą regularnie tego, jak żyję w domu z moją rodziną, i ja nie dzielę się tym z nimi? Czy mamy rzeczywiście wierzyć w to, że spotkania w domach były czysto przypadkowym aspektem tego planu dla życia kościoła, który znajdujemy w Pismie, czy też jest to równie ważne i znaczące, jak i inne aspekty, jak otwarte, nastawione na współuczestnictwo zgromadzenia, Wieczerza Pańska jako pełny posiłek oraz praktyczne biblijne przywództwo z konsensualnym zarządzaniem kościołem? Stawiam to przed wami, że ciężar dowodowy leży w znacznej części po stronie tych, którzy myślą, że to nie jest ważne!\nNiemniej, pozwólcie mi to powiedzieć, że tam, gdzie domy są rzeczywiście zbyt małe, aby pomieścić więcej niż trzy czy cztery osoby z zewnątrz (może Tokio?) to należy wszelkimi środkami zadbać o właściwe miejsce. Ironią jest to, że dokładnie w tym miejscu, w którym ta tendencja przeważa – Ameryce, domy są zdecydowanie dużych rozmiarów. (Duże, co najmniej biorąc pod uwagę nasze, angielskie standardy, gdzie w naszym kościele pakujemy się do siebie do domów nawet wtedy, gdy znaczy to, że w niektórych domach, włącznie z moim, w czasie spotkania nie możesz zobaczyć własnego dywanu.)\nJeśli więc jesteście biblijnym kościołem spotykającym się gdzieś w kawiarni, to w porządku; jest to z pewnością lepsze niż niebiblijny kościół, który spotyka się u kogoś w domu. Niemniej, biorąc pod uwagę ten prosty fakt, że powinniście wzrastać i dojść do rozmiarów przerastających możliwości danego pomieszczenia (Jak już na to wskazywałem, powinniście mieć takie pragnienie!) to jakże śmieszne będzie wyszukiwanie coraz to nowych chrześcijańskich kawiarni i wynajmować je zamiast po prostu umieścić kościelne zgromadzenia w domach tych, którzy są jego częścią. Jak śmieszne więc będzie skończyć w sytuacji, gdy zebrania nowego kościół będą odbywać się u kogoś w domu, podczas, gdy ten pierwszy będzie nadal gromadził się w kawiarni, księgarni, ratuszu miejskim, czy czymkolwiek innym.\nJakkolwiek by na to nie spojrzeć, wydaje się całkiem logiczne, aby po prostu robić wszystko tak samo jak robiły to kościoły Nowego Testamentu, pod kierownictwem apostołów. Kościół może spotykać się w publicznym miejscu i pozostawać biblijny w każdym innym aspekcie swego funkcjonowania, jednak nadal pozostaje to pytanie: skoro jest wszystko jedno, aby spotykać się w prywatnych domach i biorąc pod uwagę, że była to powszechna praktyka w kościele Nowego Testamentu jako pouczanym i kierowanym przez apostołów Jezusa, to dlaczego miałby kościół, biblijny pod każdym innym względem, pragnąć nie robić tego w taki sam sposób?\n<font “=”” size=”6″ color=”#902D5E” style=”margin: 0px; padding: 0px;”>Kościoły Domowe Cz. <font “=”” color=”#902D5E” size=”5″ style=”margin: 0px; padding: 0px;”>3\nJak nie zamęczyć gościnnej rodziny i ich domu? Niektórzy faktycznie posiadają dar gościnności i nic nie mają przeciwko przyjmowaniu kościoła co tydzień, lecz może to być poważnym obciążeniem. Może być problemem szczególnie tam, gdzie małżonkowie nie są ze sobą w zgodzie. Zazwyczaj ta niedopasowana strona (zwykle mąż) będzie przewrażliwiony na wszelkie niedogodności, które dobrze nastawiona strona (zwykle żona) znosi goszcząc u siebie kościół co tydzień. Rozwiązań jest wiele: członkowie kościoła mogą przyjść z pomocą przy sprzątaniu przed i po spotkaniu. Być może lepszym rozwiązaniem byłoby, aby miejsce spotkań zmieniało się co tydzień, aby wszyscy, którzy mogą ten ciężar unieść brali w tym udział. Dobrze jest również, gdy inni uczą się gościnności! Dalej, każdy dom powinien mieć swoje własne zasady, jak na przykład: prosimy zdjąć obuwie przed wejściem do domu; dzieci nie skaczą po meblach; nie jemy w gościnnym pokoju itd…\nCo zrobić jeśli domy są po prostu zbyt małe na przeprowadzenie spotkania? To jest rzeczywiście problem. Oczywiście, domy w Chinach też są małe, a jednak ludzie spotykają się tam jako kościół! Inną alternatywą jest dodać coś do domu, aby pokój na spotkania był większy, być może zburzenie jednej ściany lub przeniesienie się do garażu rozwiąże problem. Jeśli nic z tego nie jest w stanie pomóc to może być dobre wynajęcie jakiegoś pomieszczenia w klubie czy coś w tym rodzaju, ponieważ celem tego jest, aby nie umieszczać więcej osób w jednym miejscu, niż może pomieścić współczesne, dobre mieszkanie.\nJak uniknąć narzekania sąsiadów na stojące samochody?Zmieniajcie miejsce spotkań z tygodnia na tydzień, parkujcie tylko po jednej stronie ulicy, parkujcie w pobliżu sąsiedniej szkoły czy blisko sklepu itd. Pamiętajcie również, że chodzi o to, aby uruchomić nowy kościół natychmiast po tym, gdy w istniejącym robi się tłoczno. Nie powinno wtedy być tak wielu samochodów do zaparkowania!\nJakiego rodzaju zniszczenia mogą pojawić się w gościnnym domu? Rozlane napoje, jedzenie upuszczone na tapicerkę, ślady kredki świecowej na podłodze, stole, czy ubraniach, spodnie w błocie itd..W czasie jednego ze spotkań kościoła, nastoletnia dziewczyna wybiegła przez przeszklone, zamknięte, suwane drzwi. Bądźcie przygotowani mentalnie (i fizycznie) na różne wypadki.\nJak radzić sobie z sytuacją, gdy dzieci gości, czy nowych uczestników źle się zachowują? Standardy zachowania w jednych rodzinach drastycznie różnią się od innych. Może się zdarzyć, że przeżyjesz szok i zdumienie przyglądając się jak niektórzy rodzice zachowują się wobec destrukcyjnych zachowań swoich pociech. W takich przypadkach należy prosić ich spokojnie, grzecznie i bezpośrednio o to, aby kontrolowali swoje dzieci. Spodziewaj się również, że będą czuli się obrażeni, bez względu na to, jak delikatny będziesz wobec nich. Po prostu tak jest, na to możesz liczyć. (Dobrą pozycją ksiażkową, aby podarować takim właśnie rodzicom, jest Jak trenować dziecko? napisana przez Michael’a i Debi Pearl. Zamówić możesz w większości ksiegarni chrzescijanskich)\nSpotkania domowe nie są łatwiejsze do przeprowadzenia, ale są nowotestamentowe.


Jesteś tutaj: Start --> Testy --> Wzmacniacze --> Vincent SV-227\nVincent SV-227 to kolejna hybryda w tym teście, jednak pod względem wyposażenia i funkcjonalności jest przeciwieństwem recenzowanego po sąsiedzku wzmacniacza Rogue Audio Sphinx.\nPotężnym gabarytom towarzyszy zwykle równie obszerny dźwięk i jeśli komuś podoba się taki charakter, to nie ma podstaw do krytyki. Na pierwszy rzut oka SV-227 wpisuje się w tę tradycję, ale pod pewnymi względami otwiera nowy rozdział w dziejach niemieckiej marki.\nWykonany ze szczotkowanego aluminium front zdobi kilka pokręteł i przycisków, bez których założyciel Vincenta Uwe Bartel chyba nie wyobraża sobie życia. Poza zwyczajowym potencjometrem i wybierakiem źródeł mamy tu regulację wysokich i niskich tonów oraz loudness. Dla audiofilów przewidziano tryb „tone”, omijający powyższe atrakcje. Centralnie umieszczono włącznik zasilania. Nie przewidziano trybu czuwania.\nTył zasługuje na słowa uznania. Obok pięciu wejść liniowych znajdziemy tam gniazdo USB typu B, pozwalające podłączyć komputer lub laptop. Pod nimi ulokowano wyjście z przedwzmacniacza i pętli magnetofonowej, zaś centralny obszar zaanektowały cztery pary wyśmienitych zacisków głośnikowych. Wśród recenzowanych w tej grupie wzmacniaczy właśnie te w SV-227 prezentują najwyższy poziom.\nWnętrze podzielono na cztery ekranowane komory, w których zlokalizowano zasilacz, przedwzmacniacz oraz oddzielone od siebie końcówki mocy.\nWymiana chińskich triod na coś godniejszego powinna zająć najwyżej kwadrans.\nPodstawę zasilania tworzy potężny, ekranowany toroid, któremu w dużej mierze wzmacniacz zawdzięcza swą masę. Tuż obok umieszczono układ miękkiego startu. Pozostałe elementy zasilacza, w tym po dwa 10-tysięczniki Rubycona, przypisane każdemu kanałowi, rozmieszczono na płytkach z końcówkami mocy. Tuż za panelem przednim widać sekcje wejścia i przedwzmacniacza, oparte na trzech podwójnych triodach 12AX7 (ECC83), otoczonych kondensatorami Wimy. Wejścia są załączane przekaźnikami Takamisawy, a za regulację głośności odpowiada zmotoryzowany niebieski Alps. Nie znalazłem natomiast informacji na temat zamontowanego we wzmacniaczu przetwornika c/a. Milczy na jego temat producent; milczy Internet. Faktem jest jednak, że radził sobie z plikami 24/192.\nKońcówki mocy pracują w klasie AB. Zbudowano je z tranzystorów Toshiby. W każdym kanale pracują po dwie pary MOSFET-ów, przymocowanych do odlewanych radiatorów. Całość prezentuje się świetnie.\nKażda sekcja została zaekranowana, a otwory na kable dodatkowo wyłożono plastikowymi ochraniaczami zapobiegającymi uszkodzeniu.\nNa wstępie wspomniałem o nowym rozdziale w historii Vincenta, pisanym przez SV-227. Jego tytuł to „Brzmienie”. Owszem, spodziewałem się żywego i dynamicznego grania, ale pod względem jakości dźwięku SV-227 ma wiele cech topowego SV-800. Konstruktorom udało się połączyć najlepsze cechy brzmieniowe lamp i tranzystorów.\nCiężki, aluminiowy pilot obsłuży tylko wzmacniacz.\nVincent SV-227, jako jedyny w teście, umożliwia bezpośrednią współpracę z komputerem.\n0 #1 Tomasz Cieśla 2019-11-10 12:55\nJestem przed zakupem wzmacniacza .\nSłuchając właśnie tego Vincent SV227 zachwycil mnie.\nJest tylko jeden problem- brak wejścia na soobwofer.\nBo wejście pre-out chyba nie zastąpi w 100 % jakosci dzwiku w wejsciu dedytkowanym ?


Narodowe Czytanie 2020 – BIBLIOTEKA Szkoły Podstawowej nr 2 im. Jana Pawła II w Radzionkowie\nOpublikowany 7 września 2020 19 września 2021 przez Biblioteka\nW pierwszą sobotę września odbyło się Narodowe Czytanie – wielka akcja czytelnicza pod patronatem Pary Prezydenckiej, promująca klasykę literatury polskiej. W tym roku wspólną lekturą była Balladyna Juliusza Słowackiego – jeden z jego najbardziej znanych dramatów, w którym króluje (na wzór Szekspira), niespełniona miłość, zazdrość prowadząca do zbrodni, walka o władzę pociągająca za soba kolejne tragedie i wreszcie w finale zasłużona kara dla zbrodniarki.)\nTragiczną historię dwóch sióstr zgłębiali Polacy nie tylko w kraju, ale także za granicą.\nPara prezydencka zainaugurowała Narodowe Czytanie w Ogrodzie Saskim w Warszawie. Lektura wielkiego dzieła Słowackiego rozpoczęło się w samo południe.\nPoprzedni artykuł Poprzedni artykuł: Podsumowanie konkursów online\nNastępny artykuł Następny artykuł: Dzień Kropki z biblioteką\nMiejsce publikacji: Wydarzenia 2020/2021Tagi: Narodowe Czytanie