Dzieło Biblijne - Lectio divina XIV niedziela zwykła "C" (4.07.2010)\nLectio divina XIV niedziela zwykła "C" (4.07.2010)\nRadość Królestwa Bożego\n(Łk 9, 1-12.17-20)\nW świecie, który szukanie szczęścia i radości życia sprowadził do nieustannego wzrostu konsumpcji wszelkiego rodzaju dóbr materialnych i przeróżnych „dóbr rozrywkowych”, niezmiernie ważną winna być dla nas Ewangelia, która ukazuje wielką radość uczniów, płynącą z faktu głoszenia Dobrej Nowiny bez żadnych zabezpieczeń materialnych czy emocjonalnych.Jest to radość, która rodzi się wbrew temu, co głosi świat, ale jest oczywistym owocem pójścia za Jezusem.\nJednym z końcowych wydarzeń działalności Jezusa w Galilei jest rozesłanie dwunastu Apostołów z misją głoszenia Królestwa Bożego i uzdrawiania (por. 9,1). Następna sekcja Łukaszowego dzieła określana mianem „Podróży do Jerozolim”, pośród scen otwierających ma podobne wydarzenie, rozesłanie 72 uczniów z identyczną misją (por. 10,9). Jednak tym, co w już na pierwszy rzut oka odróżnia misję 72 uczniów od misji Dwunastu jest dar pokoju, który uczniowie mają roznieść po całym świecie. Łukasz ukazuje w ten sposób stopniowe „dojrzewanie” do działalności misyjnej tych, którzy zostali wybrani i rozesłani. Misja 72 jest typową misją zwiastunów, którzy nie przychodzą we własnym imieniu, ale mają anonsować nadejście kogoś naprawdę ważnego. Dlatego ich pierwszym słowem ma być „pokój” (por. 10,5; 1 Sm 16,4).\nOkres „Podróży do Jerozolimy” rozpoczyna się sceną odrzucenia Jezusa przez Samarytan (por. 9,51-56) i trzema dialogami Jezusa z Jego potencjalnymi naśladowcami (por. 9,57-62). Te dwa ważne obrazy wprowadzają nas w rozważaną perykopę, w której znajdziemy praktyczne rozwinięcie obydwu przedstawionych przez Łukasza tematów. Kontekst następujący odczytywanej ewangelii to radość Jezusa z objawienia, którego dostąpili Jego uczniowie (por. 10,21n), błogosławieństwo uczniów, którzy w czasie ewangelizacji widzieli dzieła Boga oraz pytanie o fundament Prawa wraz z przypowieścią o miłosiernym Samarytaninie i wizyta w domu Marty i Marii. Warte podkreślenia jest to, że tę części swej Ewangelii (9,51-10,42) Łukasz rozpoczyna opisem odrzucenia Jezusa przez Samarytan, a kończy gościną w domu dwóch sióstr, wskazując, że cała działalność misjonarska i wszystkie akty miłości bliźniego, gościnności, etc., muszą być oparte na pokornym słuchaniu Słowa.\nTroska o przymnożenie żniwiarzy\nBezbronność (Bóg jedyną obroną)\nCzyny i słowa misjonarzy, których przyjęto\ni. Niesienie pokoju\nii. Zaufanie gościnności\niii. Uzdrawianie chorych\niv. Ogłaszanie Królestwa\nCzyny i słowa misjonarzy, których odrzucono\ni. Znak bezinteresowności i oddzielenia\nii. Głoszenie bliskości Królestwa\nLamentacja nad miastami (fragment pominięty w Lekcjonarzu, ww. 13-16)\nPorównanie z miastami pogańskimi\nOdrzucenie posłańców odrzuceniem Jezusa\nRadość uczniów z otrzymanej władzy\nPrawdziwy powód radość\nWiersze 1-10 są w dużym stopniu paralelne z opisem misji Dwunastu (9,1-6), co wyraźnie wskazuje, że przedstawione opisy ewangelizacji nie są wydarzeniami jednostkowymi, ale stanowią model tego typu działalności.\nw. 1 Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał.\nŁukasz pisząc o „innych” podkreśla, że nie jest to grono Dwunastu, którzy już wcześniej zostali rozesłani na głoszenie Ewangelii (por. 9,1-6). Ale misja głoszenia Dobrej Nowiny nie ogranicza się do elitarnego grona najbliższych współtowarzyszy Jezusa. Ona jest przeznaczona dla wszystkich powołanych. Jest w niej nawiązanie do daru udzielonego siedemdziesięciu starszym Izraela w czasie wędrówki na pustyni (por. Lb 11,16). Ta misja manifestuje początek Nowego Izraela, Kościoła, który wypełnia pragnienie Mojżesza: „Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha!” (Lb 11,29). Celem misji jest przygotowanie na osobiste spotkanie z Jezusem. Liczba 72 odpowiada liczbie narodów świata według spisu z Księgi Rodzaju (10,2-31, LXX), a więc reprezentuje cały świat. Rozsyłanie po dwóch znajduje swoje uzasadnienie z jednej strony w praktycznych racjach wzajemnego wsparcia i pomocy, z drugiej strony jest świadectwem miłości Boga i bliźniego (por. 1J 4,20), a uczniowie stają się w ten sposób wiarygodni jako świadkowie (por. Pwt 17,6; 19,15; Mt 18,16).\nw. 2 Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo.\nPrace żniwiarskie winny być rozpoczęte i zakończone w ściśle określonym czasie. Aby to było możliwe potrzeba zgromadzenia odpowiedniej ilości najemników, którzy je wykonają. Ci, którzy zostali zatrudnienie przy żniwach nie mogą zazdrośnie strzec swej pracy, ale ich pragnieniem winno być zaangażowanie jak największej liczby pracowników. Wtedy wszyscy mają szansę na zapłatę, na bycie zapisanym w niebie (por. w. 20). Nie zazdrosna nadzieja na nagrodę (por. Mt 20,10-15) winna kierować robotnikami na Pańskim Żniwie, ale miłość, która troszczy się o innych (por. 1Kor 13,4n).\nw. 3 Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki.\nŁukasz dosłownie pisze „jak jagnięta (gr. aren) w środek wilków” podkreślając w ten sposób ludzką słabość uczniów oraz ich niewinność w konfrontacji ze światem. Grecki rzeczownik „aren” występuje jeden raz w NT natomiast w LXX wiele razy jest użyty dla określenia zwierząt składanych na ofiarę (por. Kpł 3,7; 1Sm 7,9). Jagnię pomiędzy wilkami nie ma szans na przeżycie (por. Syr 13,17), ale uczniowie Jezusa, pomimo podobnych relacji pomiędzy nimi, a światem mogą taką misję podjąć, ponieważ ona nie opiera się na prawach natury, gdzie wilk zjada owcę (por. J 10,12) , ale na mocy Boga, która przewyższa to, co naturalne (por. 21,15; 1Kor 1,25). Tam gdzie brakuje żywej obecności Boga zaczynają zwyciężać wilki (por. Dz 20,29). Natomiast ewangelizacja uobecnia czasy Mesjańskie. Tam gdzie jest głoszona Dobra Nowina o Jezusie, gdzie jest obwieszczane Jego nadejście, tam też realizuje się obietnica Królestwa Mesjańskiego, prawdziwego Bożego Pokoju (por. Iz 11,6; 65,25).\nw. 4 Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie!\nZabezpieczeniem na czas podróży mogą być zabrane pieniądze (trzos) lub zapasy (torba). Sandały zapewniają minimum ochrony i komfortu pieszemu, a pozdrowienia służą nawiązaniu ciepłych, emocjonalnych relacji z otaczającymi ludźmi. Ale uczniowie Jezusa w czasie wyprawy misyjnej muszą się wyrzec tych trzech „środków”. Widzimy tu wyraźne odbicie perykopy o „trzech naśladowcach Jezusa” (por. 9,57-62). Przywołana perykopa nie jest opisem powołania trzech konkretny uczniów Jezusa, ale jest wzorem każdego powołania. Szukanie wygodnego życia w oparciu o pieniądze i uczucia, nie może być udziałem uczniów Jezusa. Tylko ten, kto akceptuje, że „Syn człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł oprzeć” (9,58), zostawia „umarłym grzebanie ich umarłych” (9,60) i nie ogląda się wstecz (por. 9,62) może wyruszyć z misją głoszenia Ewangelii bez torby, trzosu, sandałów i pozdrowień w drodze. Więcej na ten temat w Lectio z minionej niedzieli (XIII ndz. zw., C). Brak pozdrowień w drodze to także znak pośpiechu w misji prorockiej (por. 2Krl 4,9).\nw. 5-6 Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was.\nTylko ci uczniowie, którzy wyzuli się wszelkich „ludzkich” środków i motywacji, są w stanie nieść pokój, który jest dziełem samego Boga (por. Flp 4,7). Nie do uczniów należy rozstrzygnięcie, kto jest godzien daru pokoju, a kto nie. Oni mają nieść pokój wszystkim, a to czy ten pokój stanie się udziałem innych, zależy od dyspozycji słuchających, a nie od oceny uczniów. Człowiek godny pokoju (dosłownie: syn pokoju) to ten, który w misjonarzach rozpozna swoich braci i przyjmie ich orędzie, które napełni go pokojem (por. Ef 6,15).\nw. 7 W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu.\nMisjonarz nie może się domagać szczególnego przyjęcia, angażowania nadzwyczajnych środków. Echem tego zdania jest nauka Pawła o spożywaniu pokarmów (por. 1Kor 10,24-33). Zasada „nie przechodzenia z domu do domu” ma strzec przed szukaniem dla siebie większej wygody, lepszego przyjęcia, a więc natychmiastowej, ludzkiej gratyfikacji za podjęcie trudu głoszenia Dobrej Nowiny. Dzieje Apostolskie dają przykłady, że przyjęcie Dobrej Nowiny rodzi wdzięczność wobec ewangelizatorów przejawianą w gościnności (por. Dz 16,15.34). Ta praktyka stała się regułą życia apostolskiego, czego wyraz znajdujemy u Pawła (por. 1 Kor 9,1-14; Ga 6,6; Flp 4,17n; 1Tm 5,17n), chociaż sam Apostoł Narodów wyrzekał się nawet takich słusznych przywilejów.\nw. 8-9 Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże.\nRegułę o jedzeniu i piciu Paweł wyjaśnia następująco: „Jeżeli zaprosi was ktoś z niewierzących, a wy zgodzicie się przyjść, jedzcie wszystko, co wam podadzą, nie pytając o nic - dla spokoju sumienia.” (1Kor 10,27) Uzdrowienia chorych i ogłaszanie bliskości Królestwa Bożego są „darami” misjonarzy dla tych, którzy ich goszczą. Jest to ta sama misja, którą otrzymało grono Dwunastu (por. 9,2).\nw. 10-11 Lecz jeśli do jakiego miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże.\nUczniowie Jezusa muszą liczyć się z odrzuceniem ich nauczania. Paweł używał gestu strząśnięcia prochu w stosunku do żydów, którzy przeciwstawiali się jego nauczaniu (por. Dz 13,51; 18,6). Gest wskazuje na czystość intencji misjonarzy, którzy nie przyszli szukać żadnego zysku dla siebie i nauczają bez oczekiwań na zapłatę. Istotą bowiem Dobrej Nowiny jest to, że przynosi zbawienie za darmo (por. Rz 3,24; 2Kor 11,7). Jest też nawiązaniem do gestu żydów powracających do Ziemi Świętej, którzy strząsali pył z ziemi pogańskiej, aby go nie wnieść do ojczyzny, by wyzbyć się wszystkiego, co nieczyste. Odrzucenie Dobrej Nowiny nie może rodzić w Apostołach potępienia dla tych, którzy to czynią (por. 9,54), ale winno rodzić trwałe pragnienie głoszenia bliskości Królestwa.\nw. 12 Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu.\nOdwołanie się do przykładu Sodomy, która była szczególnym przykładem nieprawości i grzechów, których Bóg nie mógł tolerować i musiał ją zniszczyć (por. Rdz 18,16-19,29), jest porażająca. To nie grzechy sodomitów są najpoważniejszym przestępstwem w oczach Boga, ale odrzucenie Dobrej Nowiny przyniesionej przez Apostołów staje się największą perwersją ludzkości.\nw. 17 Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają».\nW słowach i czynach uczniów objawia się moc samego Jezusa. To On jest tym, który pokonał moc złych duchów i panuje nad nimi. (por. 4,41; 11,20; etc.). Uczniowie ukazują radość żniwiarzy, którzy zebrali plon (por. Iz 9,2). Jest to pierwszy owoc ewangelizacji. Ci, którzy głosili nadejście Zbawiciela, są pełni radości. Dobra Nowina najpierw zbawia tych, którzy ją głoszą.\nw. 18-19 Wtedy rzekł do nich: «Widziałem szatana, spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi.\nObecność Królestwa Bożego rozpoczyna się z chwilą głoszenia Ewangelii. I pomimo tego, że ostateczne zwycięstwo nad diabłem dokona się na końcu czasów (por. 1Kor 15,24-27; Ap 12,9n), wierzący smakują Królestwa Bożego i jego owoców już teraz. Moc, którą otrzymali uczniowie od Jezusa, jest znakiem czasów Mesjańskich (por. Iz 11,8) i przynależy prorokom zarówno Starego jak i Nowego Testamentu (por. Ez 2,6; Mk 16,18; Dz 28,5). Węże i skorpiony są synonimem zła, demona, który niszczy ludzkość. Z chwilą ogłaszania Dobrej Nowiny demon jest zrzucany z miejsca, które zajął. Ten, kto odrzuca Ewangelię, chce zając miejsce Boga, ale ostateczne zwycięstwo należy do Królestwa Bożego (por. 10,15).\nw. 20 Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».\nZakończenie Kazania na Górze (por. Mt 7,22n) jednoznacznie przekonuje, że „prorokowanie i czynienie egzorcyzmów” nie czyni człowieka uczniem Jezusa, ale pełnienie woli „ojca, który jest w Niebie” (por. Mt 7,21). Rozważana perykopa podkreśla, że aby „być zapisanym w niebie” konieczne jest odpowiedzenie na powołanie Jezusa i głoszenie Ewangelii zgodnie z Jego wymaganiami. Właśnie to doświadczenie czyni człowieka członkiem Królestwa Bożego. Zapisanie imion w niebie jest synonimem „księgi życia” (por. Flp 4,3; Ap 13,8; 20,12.15; 21,27), udziału w zbawieniu.\nMisja siedemdziesięciu dwóch uczniów rozesłanych by nieść pokój, uzdrawiać i ogłaszać bliskość Królestwa Bożego jest zapowiedzią posłania, które definitywnie dokona się po zmartwychwstania Jezusa: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!” (Mk 16,15). W pierwszym rozdziale Dziejów Apostolskich Łukasz uszczegóławia tę misję słowami\nZbawiciela: „gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi” (Dz 1,8).\nWarto przyjrzeć się temu, co zagraża ewangelizatorom, którzy są posłani „jak jagnięta w środek wilków”. Pod obrazem wilków w Biblii kryją się: władcy dopuszczający się nieprawości, pełni chciwości, bezczeszczący Boże prawa oraz prorocy ukrywający ich winy, głosząc zwodnicze słowa (Ez 22,24-28, So 3,3); stróże Izraela (prorocy i kapłani), którzy szukają swego zysku i przyjemności doczesnych (Iz 56,10); fałszywi prorocy, których działalność nie przynosi dobrych owoców (Mt 7,15-18); ludzie (zarówno z zewnątrz jak i spośród samych chrześcijan) głoszący przewrotne nauki, aby pozyskać sobie uczniów (Dz 20,29n) oraz po prostu wielu spośród tych, którym uczniowie będą głosić Dobrą Nowinę (Mt 10,16n). Trzeba podkreślić szczególną rolę przywódców religijnych ludu, do których należało rozpoznanie Mesjasza i wskazanie go ludowi (por. J 5,37-40). Nie czyniąc tego sami włączyli się w grono wilków. Działalność wilków pochodzi wprost od diabła, bowiem porywanie i rozpraszanie jest jego typowym zachowaniem (Mt 13,19; 1P 5,8, por. J 8,44). Krótkie rozważanie na temat wilków jest to o tyle istotne, że pomimo ich obecności uczniowie Jezusa byli w stanie wypełnić powierzoną im misję i powrócili pełni radości. Dziś także uczniowie Jezusa są posłani „jak jagnięta w środek wilków”. I biada tym uczniom, którzy chcieliby tę misję pełnić uzbrojeni w inne środki niż dar pokoju, moc uzdrawiania chorych i prawdę o bliskości Królestwa Bożego.\nNajważniejsza mowa katechetyczna Jezusa to Kazanie na Górze. Ten, kto głosi Ewangelię musi najpierw być osobiście świadkiem tego Słowa: „Nie martwcie się o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie? Przypatrzcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one? Kto z was przy całej swej trosce może choćby jedną chwilę dołożyć do wieku swego życia? A o odzienie czemu się zbytnio troszczycie? Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną: nie pracują ani przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich. Jeśli więc ziele na polu, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie tym bardziej was, małej wiary? Nie martwcie się więc i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane.” (Mt 6,25-33) Aby to Słowo realizować, Jezus posyła każdego ze swoich uczniów „w ubóstwie ludzkich środków”, aby jawną się stała Boża obecność. A wtedy\nniezależnie od ilości tych, którzy przyjmą misjonarzy lub tych, którzy ich odrzucą, pierwszym i niezastąpionym owocem misji jest radość tych, którzy żyli w czasie misji opierając się jedynie na mocy Słowa Bożego. Ta radość staje się także natychmiast narzędziem głoszenia Dobrej Nowiny.\nEwangelizacja z dobrze zorganizowanym zapleczem, pełnym zapasów, z zabezpieczeniem wygodnego życia i opierająca się na relacjach emocjonalnych, nie jest dziełem według woli Jezusa. Dlatego powołanie ewangelizatorów musi uwzględnić przejście przez „potrójne sito” gdzie każdy, kto czuje się powołany i chce być uczniem Jezusa, powinien zamierzyć się z prawdą o sobie w relacji do pieniędzy, umiłowania wygodnego, spokojnego życia i swojej afektywności – relacji do swoich bliskich i relacji, jakie nawiązuje z innymi. Oczekiwanie wygody lub wynagrodzenie w działalności apostolskiej natychmiast pozbawia koniecznej wolności w głoszeniu Słowa. A jeśli szukamy akceptacji swojej rodziny czy swoich bliskich przy podejmowanych dziełach, w sposób podobny, niedojrzały, będziemy nawiązywać relacja z tymi, do których zostaliśmy posłani. Misjonarz, który nie został uzdrowiony, na przykład z nadopiekuńczej miłości swojej matki lub nadmiernego autorytaryzmu swego ojca, będzie budował tak samo niedojrzałe relacje emocjonalne z tymi, do których jest posłany. W tym świetle bardzo interesująco przedstawia się przypowieść o minach (por. Łk 19,11-27, u Mateusza jest to przypowieść o talentach, 25,14-30), gdzie bardzo mocno podkreślony jest aspekt pracy nie dla siebie samego, ale dla właściciela pieniędzy. Brzmi to dobitnie zwłaszcza w dialogu z ostatnim ze sług: „Następny przyszedł i rzekł: "Panie, tu jest twoja mina, którą trzymałem zawiniętą w chustce. Lękałem się bowiem ciebie, bo jesteś człowiekiem surowym: chcesz brać, czegoś nie położył, i żąć, czegoś nie posiał". Odpowiedział mu: "Według słów twoich sądzę cię, zły sługo! Wiedziałeś, że jestem człowiekiem surowym: chcę brać, gdzie nie położyłem, i żąć, gdziem nie posiał. Czemu więc nie dałeś moich pieniędzy do banku? A ja po powrocie byłbym je z zyskiem odebrał". (Łk 19,20-23). Tylko ten niesie pokój i przybliża Królestwo Boże, kto nie szuka własnych korzyści i jest wolny od lęku, który paraliżuje w wypełnianiu powierzonej misji.\nMyślę, że każdy z nas zna słowa tego śpiewu. Może niejedna osoba przeżywała chwile wzruszenia śpiewając je w czasie rekolekcji czy Mszy prymicyjnej. Spróbujmy się nimi pomodlić:\n1. Posyłam was na pracę bez nagrody,\nPosyłam was przydawać do mych trzód.\n2. Posyłam was opatrzyć ciężkie rany,\n3. Posyłam was na krańce tego świata,\nGdzie w samotności serce nieraz łka,\nOpuścić każę ojca, matkę, brata,\nPosyłam was na drogi Mojej szlak.\n4. Posyłam was do serc z zawiści twardych,\nGdzie trzeba serc gorących i ofiarnych,\nI spróbujmy sobie odpowiedzieć, czy rzeczywiście akceptujemy taką misję, kiedy ona dotyka nas samych lub kogoś z naszych bliskich? Kogoś spośród rodzeństwa, dzieci, przyjaciół, znajomych? Czy aby przypadkiem wtedy nie stajemy się „głosem rozsądku”, który zaczyna ostrzegać, zatrzymywać lub użalać się nad innymi lub sobą samym. Uczniowie powrócili z radością ze swojej misji. Dziś także Bóg obiecuje radość tym, którzy zaufają jego Słowu i zechcą głosić Dobrą Nowinę według Jego woli.\nCzy naprawdę chcę głosić Królestwo Boże?Jakich środków używam w moim apostolacie?\nCo wnoszę do domów innych ludzi, czyli co faktycznie głoszę?\nCzy rzeczywiście po moim wyjściu zastaje tam pokój?\nBóg chce udzielić mi radości. Aby po nią sięgnąć potrzebne jest zaufanie Słowu i ruszenie w misję. Jeśli powołanie do głoszenia traktuję na serio to i pytania o moją misję muszą być bardzo konkretne: Gdzie? Kiedy? Z kim? Do kogo?\nOpracował: ks. Maciej Warowny Tulon, Francja.


SKM dojedzie do Ożarowa Mazowieckiego. Z Rembertowa przez Wolę - Zachodnie Mazowsze\nZa kilka lat pociągami Szybkiej Kolei Miejskiej będzie można dojechać z Rembertowa do Ożarowa Mazowieckiego. Na razie przewoźnik uruchomił nowa bazę techniczno-postojową w Warszawie.\nFot. skmwarszawa.pl. W 2021 roku mają zostać uruchomione nowe połączenia SKM do Piaseczna, a w 2025 – do Ożarowa Mazowieckiego.\nSKM, czyli Szybka Kolej Miejska to środek transportu cieszący się w naszym regionie ogromną popularnością. Pasażerowie chwalą sobie możliwość dotarcia w stosunkowo krótkim czasie do Warszawy np. z Pruszkowa czy Piastowa. Jest to dobra alternatywa dla zatłoczonych pociągów WKD lub KM i zakorkowanych dróg. Taką możliwość chcieliby mieć również mieszkańcy Ożarowa Mazowieckiego. Przedłużenie linii SKM wydaje się być tym bardziej ważne, że do tej podwarszawskiej gminy sprowadza się coraz więcej mieszkańców, a wielu z nich woli korzystać z transportu kolejowego niż dojeżdżać np. do pracy do Warszawy autem po zakorkowanych drogach.\nRozmowy na temat przedłużenia linii SKM trwają od kilku dobrych lat. Jednak – póki co – z tych działań niewiele z nich wynikało. Tymczasem, jak informuje „Gazeta Stołeczna”, SKM ogłosiła plany uruchomienia kolejnych linii. W 2021 roku ma zostać przedłużona linia S9 z Legionowa i Wieliszewa, wtedy pociągi zaczną dojeżdżać do Piaseczna. Natomiast do Ożarowa Mazowieckiego SKM najprawdopodobniej zacznie kursować w 2025 roku. Pociągi będą jeździć linią obwodową przez Dworzec Gdański do Rembertowa. – Po drodze zatrzymają się m.in. na nowych przystankach w rejonie centrów handlowych Fort Wola i Wola Park, a także przy Stalowej na Pradze – czytamy na portalu gazeta.pl. Zanim to się stanie, trzeba będzie przebudować tory w rejonie stacji Ożarów Mazowiecki i Warszawa-Gołąbki.\nUruchomienie nowych połączeń będzie możliwe m.in. dzięki dostawie nowego taboru dla SKM. 15 pociągów zostanie wyposażonych w pięć, a sześć składów – w cztery wagony. Tabor będzie dostarczany w latach 2018-22.\nNa razie Szybka Kolej Miejska zakończyła modernizację bazy techniczno-postojowej na Szczęśliwicach. Wykonawca – Trakcja PRKiL S.A w systemie „Projektuj i Buduj” poprawił warunki prowadzenia usług związanych z utrzymaniem taboru SKM. Koszt wykonanych robót wyniósł niecałe 45 tys. zł netto. Prace trwały ponad dwa lata. W ramach inwestycji m. in. wyremontowano 6,5 km torów, wymieniono i wyremontowano 17 rozjazdów, wbudowano ponad 8 tys. sztuk podkładów kolejowych i zutylizowano około 10 tys. ton starego tłucznia, otoczaków i ziemi.\nNajważniejszym elementem prac był remont 400-metrowej hali przeglądowo-naprawczej; w 60 procentach zmodernizowanej, a pozostałej części – wyremontowanej. Ponadto wybudowano myjnię pociągów SKM (wyposażoną w zamknięty system obiegu wody, w której można myć pociągi przy temperaturze dochodzącej do minus 25 stopni Celsjusza), a także budynek socjalno-biurowy, tym samym poprawiając warunki pracy pracowników SKM.\nbaza techniczno-postojowa • infrastruktura • komunikacja • Ożarów MAzowiecki • Rembertów • remont • SKM • Szczęśliwice • Szybka Kolej Miejska • transport • Warszawa • wola\nJeden komentarz do “SKM dojedzie do Ożarowa Mazowieckiego. Z Rembertowa przez Wolę”\nMieszkanka 3 kwietnia 2017 z 08:07\nA to nie lepiej już by było podciągnąć SKM do Płochocina, który znajduje się z II strefie ? i jest miejsce na bocznicę kolejową.


Płace w Polskim Ładzie 2022\nNetto: 141,43 zł\nDostępność - do 24 godzin\nJeśli chcesz szybko poznać mechanizmy naliczania wynagrodzeń dla pracowników i zleceniobiorców zrewolucjonizowane Polskim Ładem obowiązujące od 1 stycznia 2022 r. oraz rozporządzeniem Ministra Finansów z 7 stycznia 2022 r. ta książka jest właśnie dla Ciebie!\n„Płace w Polskim Ładzie” kompleksowo przedstawiają tajniki naliczania pensji w skondensowanej formule z uwzględnieniem zmian wprowadzonych przez Polski Ład oraz rozporządzenie Ministra Finansów z 7 stycznia 2022 r. Przedstawiają nowe zasady naliczania od brutto do netto, w tym dla pracownika i zleceniobiorcy. Osobne rozdziały szczegółowo prezentują zagadnienia podatkowe i ubezpieczeniowe dla pracowników i osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych: zlecenia i o dzieło.\n„Płace w Polskim Ładzie” zawierają:\nprzedstawienie zmian wprowadzonych Polskim Ładem, a także innymi nowelizacjami, które weszły w życie od 1 stycznia 2022 r. i zrewolucjonizowały zasady obliczania wynagrodzeń dla pracowników i osób zatrudnionych na podstawie umów zlecenia i umów o dzieło,\nszczegółowe omówienie zasad naliczania wynagrodzenia członkom zarządów i członkom rad nadzorczych,\nomówienie podstaw prawnych i mechanizmów naliczania wynagrodzeń wraz z uwzględnieniem zmian wprowadzonych przez Polski Ład,\ntabele i schematy, które w jasny i przystępny sposób ukazują i systematyzują prezentowane zagadnienia,\npytania i odpowiedzi uwzględniające najnowsze orzecznictwo oraz pisma urzędowe,\npodsumowanie najważniejszych zagadnień pod koniec każdego rozdziału.\nKsiążka przeznaczona jest zarówno dla osób rozpoczynających pracę w działach płacowych, audytorów, jak i osób, które same nie naliczają pensji, ale chcą poznać zasady naliczania listy płac, będą bowiem kontrolować naliczanie pensji przez firmy zewnętrzne. Książka może też służyć usystematyzowaniu lub powtórzeniu wiedzy po kilkuletniej przerwie lub być przygotowaniem do kursu zaawansowanego z zakresu płac.\nW książce często występuje ramka „Co się zmieniło od 1 stycznia 2022 r.”. Autorka w ten sposób sygnalizuje, że dane zagadnienie zostało zmienione przez przepisy, które weszły w życie od 1 stycznia 2022 r.\nW książce również występuje ramka „Warto przeczytać”. Autorka w ten sposób sygnalizuje, że dane pismo, wyrok, stanowisko urzędowe, poradnik, objaśnienia czy też interpretacja, jest, dla osoby zainteresowanej danym zagadnieniem, niezwykle cennym źródłem wiedzy. Często nie jest to pismo cytowane w całości, jednak ramka ma na celu zachęcić czytelnika, zainteresowanego danym zagadnieniem, do samodzielnego zapoznania się z całością przywołanego pisma.\nWsparciem dla praktyków i sprawdzeniem wiedzy zawartej w książce jest pozycja: „Płace od A do Z – ćwiczenia”. Pozycja ta umożliwia, po przeczytaniu tego podręcznika, sprawdzenie i utrwalenie materiału przedstawionego w publikacji poprzez rozwiązywanie zadań. W książce znajduje się kilkaset zadań z zakresu naliczania wynagrodzeń wraz z rozwiązaniami.\nWszystkie dane i wskaźniki oraz stan prawny są aktualne na dzień 15 stycznia 2022 r.\nRegulaminPolityka prywatnościKontaktSposoby płatnościCzas i koszt doręczenia\nZaloguj się Zarejestruj się Nie pamiętam hasła\n© PPK 2017\nJesteśmy na Płatności obsługuje Bezpieczne szyfrowane połączenie


Umywalka nablatowa Belinda Sash Rea , model REA-U9252 | TaniaLazienka.com\n» Umywalka nablatowa Belinda Sash Rea\nUmywalka nablatowa Belinda Sash Rea\nKod produktu: REA-U9252\nUmywalka nablatowa Belinda Sash Rea to produkt, który w doskonały sposób wypełni Państwa przestrzeń łazienkową zachowując nienaganny wygląd i estetykę wnętrza. Umywalka jest przystosowana do montażu na blacie bądź szafce. Została wykonana z wysokogatunkowej ceramiki sanitarnej. Dzięki specjalnej fazie produkcji jest trwała i łatwa w utrzymaniu czystości.\nKolor umywalki: czarny/biały/wzór


Rzemieślnicze, naturalne, czy z automatu? Polacy lubią sięgać po nowe smaki lodów | Niezależna\nRzemieślnicze, naturalne, czy z automatu? Polacy…\nROZRYWKA / WIADOMOŚĆ / 23.09.2020, godz. 08:16\nRzemieślnicze, naturalne, czy z automatu? Polacy lubią sięgać po nowe smaki lodów\nzdjęcie ilustracyjne, / pixabay.com/StockSnap\nPolacy jedzą średnio 5 kg lodów rocznie, przy czym najchętniej wybieramy lody tradycyjne.\n– To są polskie lody, które pojawiły się na naszym rynku w latach 70., z dużą ilością owoców, bez sztucznych dodatków. Na drugim miejscu są lody z automatu, tak zwane świderki oraz lody włoskie, które są kremiste jak bita śmietana\n– mówi agencji Newseria Biznes Radosław Charubin, właściciel marek Lody Bonano, U Lodziarzy i Multi Ice.\nDzisiaj królują tradycyjne, naturalne lody. Nie oznacza to jednak, że lodziarnie oferujące inne ich rodzaje znikają z rynku.\n– Często podróżując po Polsce, obserwuję, że w miasteczkach z liczbą mieszkańców rzędu 10 tys. w samym centrum działa nawet siedem albo osiem lodziarni. I wszystkim dobrze się powodzi. Może to wynikać z tego, że ludzie kupują lody głównie w takich miejscach i lubią mieć duży wybór, ponieważ często jest tak, że każdy członek rodziny lubi inne lody – mówi właściciel lodowych marek. – Rynek rozwija się cały czas i chociaż wydaje się, że jest już nasycony, to co roku przybywa nowych punktów.\nLodziarnię najlepiej otworzyć na początku roku. Taka decyzja pozwala działać w sezonie, który trwa do września, na pełnych obrotach.\nW tym roku ze względu na pandemię koronawirusa sezon dla lodziarni rozpoczął się z pewnym opóźnieniem, ale nie muszą spisywać go na straty, ponieważ warunki pogodowe oraz fakt, że znacznie więcej Polaków niż zwykle zostało na wakacje w kraju, ożywiły sprzedaż. Co ciekawe, w czasie izolacji Polacy też chętnie sięgali po lodowy deser. Tym bardziej że pojawiły się one w ofercie dostaw e-commerce.\nJak wskazuje właściciel lodowych marek, Polacy najchętniej wybierają tradycyjne smaki. Z ubiegłorocznego badania Kantar przeprowadzonego na zlecenie Lotte Wedel wynika, że ulubione lody Polaków to wanilia i śmietanka (48 proc.) oraz czekolada (44 proc.).\n– Dużą popularnością cieszy się też truskawka. W ostatnim czasie dobrze sprzedaje się też słony karmel. Jest również popyt na takie smaki jak czekolada z chili – mówi Radosław Charubin. – W wymyślaniu nowych ogranicza nas tylko wyobraźnia. Przykładowo w naszej sieci U Lodziarzy klienci chętnie kupują lody pomarańczowo-musztardowe.


Strona główna›Intel ma pomysł jak załatać większość luk w procesorach. Jeden uniwersalny patch\nOd czasu ujawnienia ataków bocznokanałowych, takich jak Spectre i Meltdown, przemysł półprzewodników, a zwłaszcza Intel, nieustannie zmaga się z problemami bezpieczeństwa, jakie stwarza ta klasa ataków. Do tej pory mówiono jednak wyłącznie o zapobieganiu poszczególnym zagrożeniom, a nie zabezpieczeniu kanału bocznego jako całości. Badacze z grupy Intel STORM (Strategic Offensive Research and Mitigation) chcą to zmienić.\nZaproponowali zabezpieczenie, które w teorii wyklucza wszystkie bocznokanałowe podatności bazujące na pamięci podręcznej, a więc Spectre, Meltdown, L1TF (Foreshadow) i SSB. Pozostaje problem luk wykorzystujących próbkowanie bufora, takich jak RIDL, ale to wciąż znacząca poprawa na tle rozgardiaszu, który widzimy obecnie.\nSpecjaliści proponują nowy rodzaj pamięci, zwany pamięcią chronioną SAPM. Chodzi o to, aby wrażliwe dane przetwarzane były wyłącznie w sposób szeregowy, a nie spekulatywny i poza kolejnością. Technicznie rzecz biorąc, pamięć SAPM ma być wydzielonym fragmentem pamięci RAM, tworzonym w locie przez instrukcję procesora. Układ stworzy tam odrębny bufor i do momentu wycofania instrukcji nie zastosuje żadnego przewidywania.\nIntel zauważa, że w przypadku zastosowania metody SAPM spadek wydajności byłby mniejszy niż dotychczas. CPU wykrywający dostęp ukierunkowany na chroniony region pamięci natychmiast opróżniłby swój potok, ponownie pobierał tylko instrukcje związane z dostępem do SAPM, a następnie postępował szeregowo. Zalety tej metody są dwie. Wyciek wykonywania spekulatywnego z wrażliwego obszaru pamięci nie może się zdarzyć, a koszt w formie utraty wydajności ponoszą tylko operacje faktycznie zagrożone atakiem.\nDla statystycznego użytkownika to świetna wiadomość. Trzeba pamiętać, że w związku z bocznokanałowymi atakami zapanowała swoista paranoja. Specjaliści straszą i wymyślają kolejne zabezpieczenia. Tymczasem nie udokumentowano choćby jednego przypadku wykradzenia konkretnych danych w ten sposób. Dostęp do wzorców cache'u to jedno, drugie zaś – użyteczność wyciągniętych danych. Im mniej inwazyjne zabezpieczenie, tym lepiej.


Cellulit nie jest chorobą z medycznego punktu widzenia, jednak jego obecność może w znacznym stopniu zmniejszać atrakcyjność i estetykę poszczególnych części naszego ciała. Cellulit jest stanem fizjologicznym tkanki podskórnej występującym przeważnie u kobiet. Nasila się i uwidacznia zwykle wraz z wiekiem, kiedy to ubywa włókien kolagenowych, a skóra straci swoją jędrność i sprężystość. Mimo, że cellulit uważany jest za przypadłość głównie kobiet po 35 roku życia, to co raz częściejjego występowanie można zauważyć również u 20-latek, osób wysportowanych i szczupłych.\nWyniki najnowszych badań wskazują jednoznacznie, że zwiększone występowanie cellulitu u kobiet jest wynikiem swoistego ułożenia włókien tkanki łącznej - tkanka ta jest znacznie luźniejsza u kobiet, niż u mężczyzn. Dodatkowo wiadomo, że powstawanie cellulitu jest niezależne od powszechnie wymienianych dotychczas czynników: zaburzeniami w mikrokrążeniu, odkładaniem się wolnych rodników i toksyczności niektórych pochodnych przyjmowanych wraz z pokarmem.


GOODIN Czółenka na szpilce Genoveffa - odcienie szarości i srebra - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Czółenka › Czółenka na szpilce Genoveffa - odcienie szarości i srebra\nGOODIN Czółenka na szpilce Genoveffa - odcienie szarości i srebra\nProponowane Czółenka na szpilce Genoveffa - odcienie szarości i srebra były tanio do kupienia w www.merg.pl. GOODIN tworząc czółenka damskie, zwraca uwagę nie tylko na dużą wygodę noszenia, ale także dopasowanie styl obuwia i trendów w dzisiejszym świecie modnego obuwia. Czółenka na szpilce Genoveffa - odcienie szarości i srebra na pewno.. więcej »\nProponowane Czółenka na szpilce Genoveffa - odcienie szarości i srebra były tanio do kupienia w www.merg.pl. GOODIN tworząc czółenka damskie, zwraca uwagę nie tylko na dużą wygodę noszenia, ale także dopasowanie styl obuwia i trendów w dzisiejszym świecie modnego obuwia. Czółenka na szpilce Genoveffa - odcienie szarości i srebra na pewno spełniają obie te cechy, dlatego stanowią wybór wielu kobiet które szukają wymarzonych czółenek dla siebie. Frapujący, kobiecy design sprawia, że obuwie to przykuwa uwagę na dłużej.\nCzółenka na szpilce Genoveffa - odcienie szarości i srebra. Rozmiary Dł. wkładki 35 22,5 cm 36 23 cm 37 24 cm 38 24,5 cm 39 25 cm 40 26 cm 41 26,5 cm *niniejsza tabela przedstawia przybliżone wartości .\nCzółenka na szpilce Genoveffa - odcienie szarości i srebra nie wypełniają Twoich wymagań w pełni? Zobacz inne obuwie marki GOODIN i zobacz jak mnóstwo genialnych propozycji posiadają w swojej ofercie. Bez dwóch zdań poniżej znajdziesz czółenka damskie które spełnią Twoje wymagania. Zachęcamy do regularnego odwiedzania naszej strony, do której każdego dnia dokładane są nowe czółenka damskie.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Czółenka na szpilce Genoveffa - odcienie szarości i srebra


Administrator, Autor w serwisie Leszno112\n[VIDEO]Nielegalne zgromadzenie na terenie Głogowa! Sześć osób zatrzymanych!\n12 kwietnia 2021 19 kwietnia 2021 Administrator\tCovid, Głogłow, nielegalne zgromadzenie, protest\nNa terenie Głogowa odbyło się nielegalne zgromadzenie, podczas którego jego uczestnicy ignorowali obowiązujące w całym kraju obostrzenia sanitarne związane z\nGmina Wijewo Policja Wydarzenia\nPolicja zatrzymała prawdopodobnych złodziei bankomatów z Wijewa!\n12 kwietnia 2021 19 kwietnia 2021 Administrator\tareszt, Bankomat, Kwp poznań, Wysadzony bankomat, zatrzymanie, Złodzieje\nPolicjanci z Komendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu, przy wsparciu jednostek kontrterrorystycznych z Poznania, Gorzowa, Wrocławia i Szczecina, wkroczyli w czwartek\n10 osób zmarło! 11 kwietnia 2021 – Korona raport\n11 kwietnia 2021 19 kwietnia 2021 Administrator\tCovid, COVID-19, covid19, korona raport, ministerstwo zdrowia, raport covidowy, raport dobowy\nMamy 21 703 nowe i potwierdzone przypadki zakażenia #koronawirus z województw: śląskiego (3496), mazowieckiego (3144), wielkopolskiego (2567), małopolskiego (1870), dolnośląskiego\n10 kwietnia 2021 19 kwietnia 2021 Administrator\tkorona raport, Koronawirus, Leszno, ministerstwo zdrowia, raport covidowy, raport dobowy\nMamy 24 856 nowych i potwierdzonych przypadków zakażenia #koronawirus z województw: śląskiego (3686), mazowieckiego (3235), wielkopolskiego (2530), dolnośląskiego (2459), małopolskiego\n5 kwietnia 2021 – Korona raport\n5 kwietnia 2021 7 kwietnia 2021 Administrator\tCorona, Covid, COVID-19, covid19, korona raport, ministerstwo zdrowia, raport covidowy, raport dobowy\nMamy 9 902 nowych i potwierdzonych przypadków zakażenia #koronawirus z województw: śląskiego (1734), wielkopolskiego (1255), dolnośląskiego (986), małopolskiego (922), mazowieckiego\n2 kwietnia 2021 – Korona raport\n2 kwietnia 2021 2 kwietnia 2021 Administrator\tCovid, covid19, Koronawirus, ministerstwo zdrowia\nMamy 30 546 nowych i potwierdzonych przypadków zakażenia #koronawirus z województw: śląskiego (4713), mazowieckiego (4464), wielkopolskiego (3414), dolnośląskiego (3074), małopolskiego


Holenderska policja chce walczyć z dronami za pomocą… orłów.\nHome » News » Holenderska policja chce walczyć z dronami za pomocą… orłów.\n1 lutego 2016 Mikołaj Łodo 0 News,\nPróbowano już łapać drony za pomocą innych dronów wyposażonych w siatki, jednak taki sposób radzenia sobie z latającym intruzem, jest czasochłonny i wymaga uwagi operatora. A co jeśli ktoś lub coś by za nas złapało drona? Na przykład: orzeł.\nTo nie żart, bynajmniej – holenderska policja ćwiczy orły do łapania dronów i trzeba przyznać, że to niezmiernie skuteczna metoda. Ptaki trenowane są w celu przechwytywania latających urządzeń i sprowadzanie ich na ziemię.\nI tu, okazuje się, skuteczność jest niesamowita – orzeł z łatwością jest w stanie pochwycić lecącego drona DJI Phantom i sprowadzić go do parteru. Kto mógłby się spodziewać (oprócz holenderskiej policji, oczywiście), że orły okażą się tak skuteczną metodą walki z dronami? Nie wypada się śmiać, bo pomysł jest zaskakująco skuteczny, jednak należy też wziąć pod uwagę, że każdy orzeł musi zostać wytrenowany osobno i od tej pory, w holenderskiej policji mogą być potrzebni profesjonalni trenerzy oraz (paradoksalnie) sokolnicy.\nW związku z dużą ilością naruszeń przepisów przez drony, służby porządkowe na całym świecie szukają sposobów radzenia sobie z nimi. Ale jakie przestępstwo może popełnić dron, zapytacie. Otóż za pomocą małych, latających zwiadowców ludzie robią na porządku dziennym takie rzeczy jak: podglądanie, przemyt czy nawet (w przypadku artystów obdarzonych nieziemską wyobraźnią) tagują mury, dzięki dronom wyposażonym w puszki z farbą.\nTrudno w to uwierzyć, ale wygląda na to, że powszechny dostęp do dronów okazał się prawdziwą rewolucją, za którą nadąża na razie tylko chińska (przypominam, siatki) i holenderska policja. Wypadałoby zapytać, jak będzie wyglądać tradycyjna polska metoda na złapanie drona, bo już niebawem możemy się spodziewać, że i na naszym niebie zagoszczą (w większej ilości) latający intruzi.\nPrevious: Spojrzenie w przyszłość – Odyseja Kosmiczna 2001\nNext: JBL Triathlon Sieraków


Czerwone Naleśniki Ze Szpinakiem - Smaker\nPrzepisy na temat: czerwone naleśniki ze szpinakiem\nZapiekane ślimaczki ze śliwką i szpinakiem Składniki dla 4 osób: Ciasto: 2 szklanki mleka szklanka mąki pszennej 2 jajka olej sól Farsz: 12 plastrów boczku 15 dag tartego parmezanu(...) sól pieprz 1. Składniki na ciasto zmiksuj. Na małej patelni usmaż naleśniki. W rondelku rozgrzej olej, dodaj szpinak, ząbek czosnku, sól, pieprz i starty parmezan. Na naleśnikach układaj śliwkę...\nTen obiadek bynajmniej nie jest fit... naleśniki ze szpinakiem. Mój szpinak musi być zawsze odpowiednio doprawiony i duszony na maśle, do tego trochę śmietany, sera feta i sera pleśniowego, więc fit nie jest. Ciasto do naleśników też z dodatkiem mleka i masła... więc sami widzicie, ale najważniejsze... naleśniki są przepyszne!\n...nadzienie: Marchewki umyć, obrać i zetrzeć na grubej tarce. Ogórka umyć i również zetrzeć. Zmieszać z twarożkiem i Cr`eme fraîche, doprawić solą i pieprzem. Nadzienie nałożyć na naleśniki, zrolować. Naleśniki przekrawać i zawijać w serwetki. Z czerwonej papryki wycinać języczki. Aby zrobić oczy krokodylków: gotowanej marchewki formować kulki, na każdą kulkę nałożyć kroplę majonezu. Czas...\nArtykuły na temat: czerwone naleśniki ze szpinakiem\n.... Roladki ze szpinakiem Składniki na 10 porcji: 3 szklanki mąki, po1 szklance mleka i wody gazowanej, 2 jajka, 10 plastrów szynki, 2 paczki mrożonego szpinaku, 1 papryczka chili, 2 ząbki czosnku(...), wystudzić. Naleśniki zwijać z szynką i farszem szpinakowym. Przekroić na mniejsze kawałki. Podawać z sosem pomidorowym, przygotowanym z przecieru, uduszonego z solą, pieprzem, roztartym ząbkiem...\nkruche ciasto z mięsem mielonym\nciasteczka gwiazdki na święta\nkiełbasa ze sloika\ntort orzechy siekane


Lewica „zwalnia” syna Andżeliki Możdżanowskiej z PiS. 25-latek pracuje w dwóch spółkach skarbu państwa / Polityka i politycy Kalisza i regionu / Aktualności / Fakty Kaliskie\nLewica „zwalnia” Kewina Klotzka – syna Andżeliki Możdżanowskiej, pochodzącej z Kępna europosłanki Prawa i Sprawiedliwości. Zwalnia oczywiście teoretycznie w ramach akcji wyszukiwania na listach płac w spółkach skarbu państwa krewnych polityków partii rządzącej. Syn deputowanej z Wielkopolski zatrudniony jest w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego oraz w PGNiG.\nWcześniej na stworzonej przez PSL liście nepotyzmu znalazł się Adam Rogacki, były poseł PiS z Kalisza. Syn Andżeliki Możdżanowskiej to kolejna osoba, która otrzymała symboliczne zwolnienie od posłów Lewicy, którzy tropią krewnych polityków PiS zatrudnianych na państwowych posadach.\nPochodzący z Kępna 25-latek może pochwalić się stanowiskami w dwóch takich instytucjach. Jest członkiem rady nadzorczej Instytutu Wzornictwa Przemysłowego oraz specjalistą do spraw strategii w PGNiG.\nDwudziestoparoletni chłopak, syn europosłanki Andżeliki Możdżanowskiej odpowiada za strategię w jednej z kluczowych polskich spółek energetycznych Czy na pewno uważamy, że w tej kluczowej kwestii, w kluczowym dla polskiej energetyki czasie za strategię w polskim gazownictwie ma odpowiadać Kewin Klotzek, syn Andżeliki Możdżanowskiej? Mamy poważne wątpliwości – mówił w czasie konferencji w Sejmie Maciej Konieczny, poseł Lewicy. – Nie chcemy, by za kluczowe dla polskiego państwa zadania odpowiadały osoby przypadkowe, niekompetentne- tylko dlatego, że są rodziną polityków Prawa i Sprawiedliwości.\nRazem z synem pochodzącej z Kępna, a obecnie pracującej w Brukseli polityk symboliczne wypowiedzenia otrzymali Marcin Szczudło – mąż posłanki Aleksandry Szczudło zatrudniony jako wiceprezes PGNiG Obrót Detaliczny, oraz Marcin Emilewicz, mąż Jadwigi Emilewicz, który pracuje w PKN Orlen.\nAkcja Lewicy, polegająca na wskazywania osób spokrewnionych z politykami PiS zatrudnionymi w spółkach skarbu państwa, to reakcja partii na deklarację walki z nepotyzmem w partii rządzącej, którą zapowiedział Jarosław Kaczyński, bo wraz z tym hasłem podkreślano, że w wyjątkowych sytuacjach osoby z rodzin działaczy będą mogły być zatrudniane. Na razie lista tych, którzy pójdą „w odstawkę” liczy 13 osób – przygotowało ją Ministerstwo Aktywów Państwowych.\nWiemy już teraz, że ta lista to zwykła zasłona dymna. Prezes Jarosław Kaczyński postanowił najprawdopodobniej poświęcić te 13 osób, by uchronić setki innych – dodała posłanka Katarzyna Kotula.\nLewica podkreśla, że w ostatnich latach oszałamiających karier żon, mężów, dzieci czy rodziców polityków PiS jest wiele. Powstał nawet specjalny adres e-mail, gdzie wszystkie takie przypadki można zgłaszać: mapanepotyzmupis@klub-lewica.org.pl\nPodobną akcję rozpoczęło Polskie Stronnictwo Ludowe, które opublikowało listę ponad 300 osób, które według Ludowców zatrudnione zostały tylko dlatego, że mają związki z PiS. W tym gronie znalazł się Adam Rogacki, były wieloletni poseł tej partii z Kalisza, który obecnie jest członkiem zarządu do spraw korporacyjnych w ORLEN Paliwa.\nAW, zdjęcia archiwum, screen Lewica z wideo: natemat.pl


Gdynia świętowała rocznicę nadania praw miejskich – Pulsarowy.pl\nGdynia świętowała rocznicę nadania praw miejskich\nNa zdjęciu: Wyróżnieni medalami im. Eugeniusza Kwiatkowskiego, w środku od lewej: Janusz Kaszyński, Beata Podlasek, Janusz Janowski Fot. Jerzy Uklejewski\n94. rocznicę nadania praw miejskich Gdyni uroczyście świętowało całe miasto i jego mieszkańcy. Z kaszubskiej wioski rybackiej powstało „miasto z morza i marzeń”. Mieszkańcy, a jest ich ponad 246 tysięcy, są dumni ze swego miasta! Seniorzy spotkali się na okolicznościowej imprezie w Gdyni Arena. Uczniowie gdyńskich szkół nie zapomnieli o urodzinach swego miasta. Przygotowali z tej okazji wiele atrakcji; były m.in. wystawy tematyczne, quiz, występy artystyczne. W placówkach kulturalno-oświatowych odbyły się okolicznościowe imprezy. Punktem kulminacyjnych gdyńskich obchodów była uroczysta Sesja Rady Miasta Gdyni.\nBlisko 2 tysiące gdynian-seniorów spotkało się w Gdyni Arena by uroczyście świętować urodziny swego miasta.\nMożna było kupić archiwalne jak i najnowszy numer „Rocznika Gdyńskiego”. Fot. Jerzy Uklejewski\n– Niech radość i uśmiech towarzyszy nam w ciągu najbliższych dni. Niech duma z tego, że jesteśmy gdynianami nigdy nas nie opuszcza – tymi słowami prezydent Gdyni, Wojciech Szczurek powitał wspólnie z przewodniczącą Rady Miasta Joanną Zielińską zebranych mieszkańców w gdyńskiej hali sportowej.\n– 10 lutego to święto, które cieszy wszystkich gdynian. Stąd spotkanie w Gdynia Arenie, które stało się już tradycją. Zapraszamy tutaj was, by wspólnie i radośnie świętować, by cieszyć się z tego, że żyjemy w tak pięknym i niezwykłym mieście, by te chwile spędzone razem były budowaniem ducha patriotyzmu i wspólnoty, którą na co dzień tworzymy – mówił Wojciech Szczurek.\nNa mieszkańców czekały specjalnie przygotowane stoiska, od porad specjalistów i wizażystek po kawiarnię i fotografa, który umożliwiał zrobienie pamiątkowego zdjęcia z gdyńskim motywem w tle. Można było zbadać swój refleks, koordynację wzrokowo-ruchową w ramach projektu „bezpieczny senior na drodze”.\nKto chciał mógł zbadać swój refleks w ramach projektu „bezpieczny senior na drodze”. Fot. Jerzy Uklejewski\nNie brakowało osób, które skorzystały z porady trychologa, dietetyka, fizjoterapeuty, z badań poziomu cukru, ciśnienia. Osoby posiadające zaproszenie mogły wziąć udział w losowaniu nagród rzeczowych – tutaj nie było przegranych, każdy wygrywał.\nA kto posiadał zaproszenie mógł wziąć udział w losowaniu nagród rzeczowych – tutaj nie było przegranych, każdy wygrywał. Fot. Jerzy Uklejewski\nAtrakcją tego spotkania był koncert męskiej grupy wokalnej, zespołu VOX znanego z takich przebojów jak „Bananowy song”, „Szczęśliwej drogi już czas”, „A ty kochaj mnie”\nJedną z atrakcji w Gdynia Arena był koncert zespołu Vox Fot. Jerzy Uklejewski\n10 lutego, w dniu nadania praw miejskich, odbyła się część oficjalna obchodów 94. urodzin Gdyni, w której udział wzięli m.in. przedstawiciele samorządu, Marynarki Wojennej oraz mieszkańców. Złożono symboliczne wiązanki kwiatów pod Pomnikiem Polski Morskiej przy skwerze Kościuszki.\n– Jak co roku spotykamy się 10 lutego, przy pomniku Polski Morskiej, aby wspominać ważne wydarzenia dla historii naszego miasta. To szczególna data dla mieszkańców. Gdynia ze spokojnej wioski letniskowej zmieniała się w wieś, w której pojawił się duży port. W końcu 94 lata temu Rada Ministrów RP nadała wsi Gdynia prawa miejskie. Aby mogło to nastąpić, tereny te musiały wrócić do odrodzonej Polski – powiedziała Joanna Zielińska, przewodnicząca Rady Miasta Gdyni.\nTego samego dnia, wieczorem w Teatrze Miejskim im. W. Gombrowicza odbyła się uroczysta sesja Rady Miasta Gdyni, podczas której zostały wręczone medale im. Eugeniusza Kwiatkowskiego za wybitne zasługi dla Gdyni oraz nagrody „Czas Gdyni” za najlepszą gdyńską inwestycję roku 2019.\nUroczystą Sesję otworzyła i gości przywitała Joanna Zielińska, przewodnicząca Rady Miasta Gdyni. Fot. Jerzy Uklejewski\nZebranych przywitała Joanna Zielińska, przewodnicząca Rady Miasta Gdyni, a o sukcesach miasta i planach na przyszłość mówił Wojciech Szczurek, prezydent Gdyni. Wśród gości obecnych na Sesji dostrzegliśmy m.in. Małgorzatę Kidawą-Błońską, wicemarszałek Sejmu.\nNa uroczystą Sesję przybyła m.in. Małgorzata Kidawa-Błońska, wicemarszałek Sejmu. Fot. Jerzy Uklejewski\nMiłym akcentem Sesji było wręczenie wyróżnień nadawanych przez gdyńskich radnych. W tym roku medale im. Eugeniusza Kwiatkowskiego – wyraz szczególnego wyróżnienia i uznania za wybitne zasługi dla rozwoju miasta oraz rozsławianie Gdyni w kraju i na świecie – odebrały trzy osoby; Beata Podlasek, Janusz Janowski i Janusz Kaszyński.\nPodczas Sesji okolicznościowe przemówienie wygłosił Wojciech Szczurek, prezydent Gdyni. Fot. Jerzy Uklejewski\n– To osoby cieszące się wielkim szacunkiem i uznaniem w życiu naszego miasta. To cisi bohaterowie, chcemy ich pokazywać i prezentować ich postawy, także z nadzieją, że dobry przykład może wpływać na innych – podkreślił prezydent Wojciech Szczurek.\nBeata Podlasek z wykształcenia jest pedagogiem. Jej działania społeczne zaczęły się od prowadzenia Rodzinnego Domu Dziecka. Dzisiaj ma pięć córek w tym dwie z niepełnosprawnością. Od początku swojej drogi, jako mama Rodzinnego Domu Dziecka, działa na rzecz promocji tej formy macierzyństwa. W 2017 roku otrzymała nagrodę „Bursztynowe Serce na Dłoni” przyznawaną przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej za tworzenie prawdziwego domu dla dzieci, w tym w szczególności za otwartość na adopcję dzieci z niepełnosprawnością. W ubiegłym roku założyła „Pomorską Fundację na rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej ANIA”.\nJanusz Janowski to pomysłodawca Ogólnopolskich Spotkań Podróżników, Żeglarzy i Alpinistów oraz nagród „Kolosy”, a także ich dyrektor, od początku, aż do dzisiaj odpowiedzialny za program oraz strategię rozwoju. Organizator kilkudziesięciu imprez podróżniczych. W latach 1993-2000 wspólnie z żoną Anną, redagował i wydawał magazyn turystyczno-kulturalny „Wędrowiec”.\nJanusz Kaszyński jest założycielem i prezesem firmy KLIMAWENT będącej spółką akcyjną i zakładem pracy chronionej, jest liderem w branży filtrowentylacji na rynku polskim. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych firma rozpoczęła eksport produktów na rynki europejskie, amerykańskie i Bliskiego Wschodu. Wszystkie rozwiązania są dziełem autorskim zespołu konstruktorów firmy. Produkcja odbywa się we własnym zakładzie.\nSesję zakończył koncert zespołu Zagan Acoustic, z gościnnym udziałem Agi Breznak.\n13.02.2020 23:49 Jerzy Uklejewski\tOpublikowany w Aktualności, Biznes, Historia, Kultura, Młodzież, Nauka, Zdrowie\tPermalink\n← Konflikt w gdańskiej AWFiS. Znaleziono segregator z opisem strategii działania przeciwników władz uczelni. W czwartek, 13 lutego 2020 roku, dokumenty te przedstawił prof. Paweł Cięszczyk – rektor elekt Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku.\nRegionalna płaca minimalna zostanie wprowadzona w Polsce? Propozycję taką przedstawiono w Gdańsku, podczas spotkania z Rzecznikiem Małych i Średnich Przedsiębiorców, przy udziale Pracodawców Pomorza i Departamentu Rozwoju Gospodarczego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego →


niewidzialna kobieta... i życie: lutego 2015\nOstatnio przekonałam się o swojej intuicji a może nawet jestem jasno(prze)widząca?\nZachęcałam niedawno do takich spodenek do kolan - no i proszę ! Prosto z pokazu Phillipa Lima.\nOczywiście zamieniłabym buty na pełne , dodałabym sweterek z długim rękawem oraz kolorowe np.czarno -białe zakolanówki. Sorry ,ale my mamy taki klimat,że to konieczność.\nMoże się skuszę na takie spodnie do kolan np. jedwabne,albo ze skóry ,do tego skórzany żakiet w stylu gwiezdnych wojen (mam!) masywne czółenka (np.mokasyny) oraz mój tegoroczny hit na wiosnę - zakolanówki, jak męskie ciepłe skarpety, bo mają kapitalne wzory.\nNadal jestem przekonana ,że idealnym żakietem na wczesną wiosnę jest kardigan ,a to dlatego ,że może ochronić przed nagłym oziębieniem w słoneczny dzień a w momencie zbytniego ocieplenia można go zawiązać w pasie lub narzucić lekko na plecy.\nW nadchodzącym sezonie wiosennym moja komoda wzbogaci się o kilka par kolorowych , długich , wzorzystych skarpet.\nWreszcie udało mi się sfotografować "cyfrowo" ( o, matko-instrukcja zawiera 132 strony !) kilka kraciastych elementów garderoby.\nUwaga : podobno krata sama, ze swej kraciastej natury, pogrubia. Zdjęcia też dodają objętości.\nZima zrobiła swoje , nie ma co szukać wymówek .\nPocieszeniem jest fakt ,że temperatura rośnie a apetyt na konkrety przechodzi.\nKoszula biała w czarną kratkę (C&A)\nKoszula czarna w białą kratkę (C&A)\nEwentualnie mogę ocieplić "bomberkę" szalem w pepitę ( trochę zabawny efekt ).\nKurtka i spodnie korespondują ze sobą za pomocą dużej ilości zamków błyskawicznych.\nAparat fotograficzny FUJIFILM jest mi coraz bliższy. Znacznie lepiej wychodzą zdjęcia we wnętrzu z użyciem lampy błyskowej i dyfuzora.\nNiedawno wpadło mi o oko zdjęcie stylizacji całej w kratę. Płaszcz ,spodnie,szal.\nWszystko w czarną kratę na białym tle ,przyznam że ten obrusowy print jest całkiem oryginalny.\nZrobiłam taki mały collage i przyznam, że mi się podoba taka agresywna postać kraciastego wzoru.\nWydaje mi się ,że w wersji sportowo-spacerowej spodnie w biało-czarną kratę w połączeniu ze swetrem i szalem też będą dobrze wyglądały. Przystosowałam więc próbnie białe spodnie (na zdjęciu) do kraciastego wzoru i wyszło nieźle.\nOsobiście posiadam spodnie w kratę lecz w negatywie do prezentowanych powyżej .\nBiała , dyskretna kratka na czarnym tle jest dla mnie bardziej odpowiednia.\nOstatnio nabyłam dwie koszule (tym razem damskie) w kratę , wersja pozytyw i negatyw.\nTeraz będę pracować konceptualnie nad zastosowaniem obu koszul i spodni - razem czy osobno ? Oto jest pytanie.\nStylowy, angielski cardigan to bardzo przydatny typ swetra bez kołnierza a zarazem żakietu czy płaszcza z wełny. Kardigan występuje w wersji UNISEX.\nNazwa swetra pochodzi od angielskiego generała Jamesa Thomasa Brudenella -hrabiego Cardigan, nie wiem czy wymyślił taki sweter czy też był jego namiętnym użytkownikiem.\nKardiganów mamy w sklepach dostatek,możemy wybrać z pewnością ten jedyny ,choć wiem z doswiadczenia ,że na jednym się nie skończy.\nKardigan zmienia swą podstawową formę wzbogacany o różne piękne detale ,paski, zamki błyskawiczne ,kaptury.\nNigdy nie wiem ,gdzie się znajdują skazy w papierze do akwareli więc,proszę, nie zwracajcie uwagi na te denerwujące detale.\nJa,założyłam dziś kardigan w klasyczny ,norweski wzór. Ponieważ posiada on wiele ozdobnych ściegów w różnych odcieniach czekolady ,dołączyłam elementy w kolorach od kakao ,przez mleczną z orzechami do gorzkiej ,którą uwielbiam.\nNa sweter ( CLOCKHOUSE) narzuciłam kaszmirową ruanę (DEBENHAMS).\nZamszowe botki na grubym koturnie ze "słoniny" (JENNY FAIRY) są bardzo wygodne i ciepłe .\nps. Mam na sobie brązy - jestem przekonana, że nie jest to kolor biedoty i skąpiradeł ;) (jak twierdzą niektórzy).\nNa szczęście swetry są teraz bardzo modne ,a w ogóle -są konieczne do przetrwania tej pory roku .W zasadzie to zima ,ale jak się zastanowić, to nie do końca. Temperatura zmienna i niestała.Opady różne. Tylko sweter nas zabezpieczy przed niespodziankami klimatu.\nSweter ma to do siebie że może występować w wielu rolach, nie tylko w roli "żółwiej szyi".\nNa zdjęciu powyżej sweter który można by pomylić z kożuszkiem , mógłby zdobyć miejsce w mojej szafie.\nJeszcze jedna wersja swetrwej ,bardzo oryginalnej kurteczki.\nTutaj coś dla mnie -inspiracja do zrobienia nowego dużego swetra z kilku małych..\nGenialny pomysł - szalik ,który może być swetrem ,na niezbyt zimne wiosenne dni.\nMała inspiracja na wykorzystanie swetrów -a wiosna już za rogiem ....\nSpódnice są w tak zwanej niebezpiecznej długości - ale obejrzałam dzisiaj kilka w MOHITO i doszłam do wniosku, że nie taki diabeł straszny. Te spódnice są nawet na halkach (jak w 60tych latach) -ach, wspomnień czar !. Oczywiście ,dla nas powinny być raczej skrojone z brytów i przylegające na biodrach.Zresztą o wszystkim decyduje rozmiar i sylwetka.\nA zatem -próbujmy ,może będzie pięknie ?\nBardzo lubię trencz. To rodzaj płaszcza na wszystkie okazje i okoliczności.\nDamskie trencze zwykle są beżowe lub kremowe,dość zachowawcze w formie , obowiązkowo z paskiem, karczkiem i pagonami.\nOd paru lat modne są kolorowe trencze ,właściwie są to wariacje na temat trencza.\nJa mam słabość do męskich trenczy ,nieco "twardszych" w kroju . Zwykle uszyte są z trochę sztywniejszych tkanin.\nNajlepiej noszącym trencz mężczyzną był oczywiście H.Bogart ( na zdjęciu powyżej).\nMam trencz - męski, w kolorze butelkowej zieleni. Brakuje mi tylko kapelusza, papierosa i trzech drinków.\nWprawdzie nie mam akcesoriów Bogarta ale nadrabiam braki okularami.\nOto kozy w górach Kaszmiru. Piękne .\nTo niezwykłe kozy, a właściwie kozice kaszmirskie. Idą, skacząc po górach (jak w tytule powieści J.Andrzejewskiego).\nKozica kaszmirska, oprócz tego, że jest bardzo zwinna jest również właścicielką przepięknego poszycia czyli sierści , a dokładnie, mam na myśli wełnę , którą się z tej sierści wyczesuje. Ewentualnie można ją zbierać z krzewów na których, wędrując, pozostawia swoją wełnę.\nWełna pozyskiwana z kóz kaszmirskich w tak pracochłonny sposób jest niezwykle lekka , jak puch.\nKażdy włos jest leciutki,delikatny i śliski, posiada sporo lanoliny. Takie cechy powodują że wełna kaszmirowa jest idealna dla alergików. Po prostu jest "odpychająca" dla kurzu, roztoczy, bakterii oraz pajęczaków.\nCiekawostka : jeśli jesteś uczulona na sierść psa lub kota - noś kaszmir.\nW poprzednim okresie historycznym naszej ojczyzny zwanej wówczas PRL-em mieliśmy dość ścisłe kontakty importowo-eksportowe z Mongolią . Tam także hodowano kozy kaszmirskie.\nKupiłam wówczas piękną kaszmirową spódnicę w kolorze cynamonowym ,oczywiście, dzięki importowi z Mongolii.\nTkanina kaszmirowa jest miękka , delikatna ,lekka i wytrzymała. Tę spódnicę nosiłam przez wiele sezonów jesienno-zimowych.\nMuszę napomknąć ,że "kaszmir" jest synonimem luksusu - nie tylko ze względu na cenę.\nWykwintne stroje z przędzy i tkaniny z kaszmirskich kóz nosili cesarze i możni dawnej Azji, ale także władcy europejscy.\nByło ich stać.\nLuksusowy strój dziewczyny z Ladakhu, zimnej pustyni w północnoindyjskim stanie Jamnu i w KASZMIRZE. Zapewne, oprócz futerka ten strój posiada również elementy wykonane z przędzy kaszmirowej.\nOstatnimi czasy zapragnęłam nieco luksusu .\nNatknęłam się w internecie na stronę dystrybutora kaszmirowej odzieży ; swetrów ,sukienek ,szali, kardiganów itp. damskich i męskich .\nTrochę poczytałam i okazało się, wspomniana firma jest na polskim rynku od marca 2014 roku i jest prawdopodobnie posiadaczką największej oferty produktów w Europie.\nWszystkie artykuły z oferty są produkowane w Nepalu poza kilkoma (z tzw. oferty podstawowej),które powstają w Chinach.\nW produkcji używa się przędzy kaszmirowej najwyższej jakości.\nZainteresowała mnie sytuacja pracowników producenta ,tyle się słyszy o podejrzanych aspektach zatrudnienia w Azji. Zapytałam firmę o detale tej sprawy i otrzymałam drogą mail'ową dokument FAIR TRADE. To było naprawdę satysfakcjonujące.\nZamówiłam w firmie sweter w ciekawym kolorze "paper white".\nSweter ma ciekawy krój z podwójnym rękawem i szerokim wycięciem pod szyją. Będzie pasował do wielu stylizacji, eleganckich i sportowych.\nOdrobina elegancji z perłowym akcentem i przepięknym światłem tuż przed zmierzchem ....\nZDJĘCIA: PIC TREE STUDIO ,Paulina Teter\nA tutaj trochę spacerowo : śliczny, kaszmirowy sweter (bardzo ciepły !) ,kurtka "bomber" i wełniany szal w kratę.\nTen sweter z kaszmiru i jedwabiu z firmy MAHOGANY to teraz mój "number one".\nRozmiary swetrów od XS do XXXL. Do wyboru 45 kolorów. Produkty dostarczane są w ciągu 2 -4 dni roboczych.\nIlość warstw przędzy wynosi od 2ch do 12tu - im więcej warstw, tym sweter jest cieplejszy ale także nieprawdopodobnie delikatny w dotyku.\nW wypadku reklamacji można zamienić produkt na inny lub odzyskać pieniądze.\nJeśli zajrzycie na stronę podaną w linku zobaczycie wiele pięknych produktów ,chociażby legendarne szale z przędzy pashmina , tak cieniutkie, że można je przeciągnąć przez obrączkę.\nps. W 2015 roku powstanie nowa kolekcja produktów z wełny yaka,alpaki i wielbłąda.


Malawi - PrzezŚwiat.pl\nMalawi: informacje, artykuły, porady, mapa.\nWizy wjazdowe do Republiki Malawi wydawane są w placówkach dyplomatycznych/konsularnych Republiki Malawi i jedynie na przejśiu granicznycm w Międzynarodowym Porcie Lotniczym Kamuzu w stolicy kraju Lilongwe. Wizy pobytowe i tranzytowe obywatele polscy mogą uzyskać w placówkach dyplomatycznych i konsularnych Malawi za granicą oraz w granicznych punktach kontroli (potrzebne jest kolorowe zdjęcie paszportowe). Koszt wizy tranzytowej wynosi 50 USD, jednokrotnej wjazdowej – 70 USD, wielokrotnej – 110 USD. Paszport musi być ważny dłużej niż wiza. Należy okazać bilet na dalszą podróż lub powrót oraz kwotę wystarczającą na pokrycie kosztów pobytu (minimalna kwota na dzień pobytu nie jest określona). Pobyt można przedłużyć w Centralnym Urzędzie Imigracyjnym w Lilongwe lub Blantyre. Uzyskanie zezwolenia na pobyt stały jest bardzo trudne.\nPrzy wjeździe z krajów, w których zdarzają się przypadki żółtej febry lub w których jest ona endemiczna, obowiązkowe jest szczepienie przeciw tej chorobie. Zagrożenie malarią występuje na całym obszarze kraju w ciągu całego roku; rekomendowany jest lek profilaktyczny mefloquine. Odnotowuje się bardzo wysoką zachorowalność na AIDS. Występuje realne zagrożenie bilharcjozą (uwaga: do początku lat 90. jezioro Malawi było jedynym zbiornikiem słodkowodnym w Afryce, w którego obrębie nie notowano występowania bilharcjozy – do tej pory ta nieaktualna już informacja powtarzana jest przez część przewodników turystycznych). Opiekę medyczną o standardzie europejskim można uzyskać w dwóch głównych miastach: Lilongwe i Blantyre. W poważniejszych przypadkach konieczne jest przewiezienie chorego do Zimbabwe lub RPA.\nPodróżując samochodem, należy obowiązkowo wykupić na granicy zezwolenie czasowe, tzw. temporary permit, które uprawnia do posługiwania się krajowym prawem jazdy i zastępuje OC. Opłata wynosi ok. 100 USD. Obowiązuje ruch lewostronny.\n•\tWymiana w bankach i kantorach dokonywana jest bez ograniczeń w obie strony.\n•\tWiększość urzędów i sklepów czynna jest w godzinach 8.00–16.00 (oprócz sobót). Sieć sklepów jest słabo rozwinięta. Ceny produktów zbliżone są do cen europejskich. W niektórych rejonach występują trudności z nabyciem niektórych towarów.\n•\tW Malawi jest niewiele hoteli o standardzie międzynarodowym. Cena doby hotelowej wynosi 170–190 USD.


Tag: emilia-kopiec - Nasz Wodzisław - portal informacyjny, wiadomości z Wodzisławia Śląskiego i powiatu wodzisławskiego\nKultura i Edukacja » 17 grudnia 2016, godz. 11:16 » UM Wodzisław » komentarzy:\nChór Miejski w finale międzynarodowego festiwalu\nWodzisław Śląski: To kolejna dobra wiadomość w tym miesiącu, jeżeli chodzi o kulturę w Wodzisławiu Śląskim. Młodzieżowy Chór Miejski Canticum Novum zakwalifikował się do etapu finałowego Międzynarodowego Festiwalu Kolęd i Pastorałek w Będzinie. Więcej »\nAktualności » 28 września 2016, godz. 09:18 » DM » komentarzy:\nOgnisko Pracy Pozaszkolnej w Wodzisławiu Śląskim z nową dyrektor. Placówkę czekają zmiany\nOgnisko Pracy Pozaszkolnej w Wodzisławiu Śląskim od 1 września ma nową dyrektor. Emilia Kopiec (na zdj.), która do tej pory była Dyrygentem Miejskiego Chóru Młodzieżowego Canticum Novum zapowiada wiele zmian w funkcjonowaniu placówki.\nrodzinny park rozrywki straż miejska MOK Radlin koncert Pszów region Starostwo Powiatowe dzieci akcja warsztaty wypadek biblioteka remont UG Mszana radlin zatrzymanie droga KPP bieg połomia wakacje Rydułtowy zabawa weekend policja wystawa WCK mecz Wodzisław Polska Godów Wodzisław Śląski spotkanie Gorzyce nawigator KPP Wodzisław projekt turniej ekologia zmiany zawody Powiat Wodzisławski sport straż powiat Mszana edukacja ZUS konkurs pomoc


Zakończenie naboru wniosków w ramach konkursu Nr RPLB.02.01.01-IZ.00-08-K02/16 - Wiadomości - RPO WL 2014-2020\nw dniu 30 grudnia 2016 r. zakończył się nabór wniosków w ramach konkursu Nr RPLB.02.01.01-IZ.00-08-K02/16 – Osi Priorytetowej 2 Rozwój Cyfrowy, Działania 2.1 Rozwój społeczeństwa informacyjnego, Poddziałania 2.1.1 Rozwój społeczeństwa informacyjnego - projekty realizowane poza formułą ZIT.\nWartość środków Regionalnego Programu Operacyjnego – Lubuskie 2020 przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach konkursu dla Poddziałania 2.1.1 Rozwój społeczeństwa informacyjnego - projekty realizowane poza formułą ZIT wynosi 75 776 000,00 PLN (w tym na procedurę odwoławczą przewidziano 10% alokacji konkursu, co stanowi 7 577 600,00 PLN).\nW odpowiedzi na ogłoszony w dniu 7 października 2016 r. konkurs (nabór wniosków rozpoczął się w dniu 7 listopada 2016 r.) wpłynęło - w wersji elektronicznej i papierowej - 6 wniosków o dofinansowanie. Wartość wnioskowanego dofinansowania wynosi ogółem 96 724 393,04 PLN, natomiast całkowita wartość projektów wynosi 119 475 442,35 PLN.\nOgłoszenie o konkursie Nr RPLB.02.01.01-IZ.00-08-K02/16 w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego – Lubuskie 2020 Osi Priorytetowej 2 ROZWÓJ CYFROWY dla Działania 2.1 Rozwój społeczeństwa informacyjnego dla Poddziałania 2.1.1 Rozwój społeczeństwa informacyjnego - projekty realizowane poza formułą ZIT


Kuchnia u Krysi : Magdalenki\nMagdalenki, to małe francuskie ciasteczka, które wypieka się w foremkach z wgłębieniami w kształcie muszelek. Nazwa tych ciasteczek pochodzi prawdopodobnie od Medeleine Paulmier XIX- wiecznej mistrzyni cukiernictwa.\nPrzepis na te smaczne ciasteczka jest bardzo prosty, więc zachęcam Was do upieczenia ich.\n(wychodzi 24 szt.)\n2 łyżeczki masła do wysmarowania foremek\nlub 60 g posiekanej, stopionej czekolady\nW rondelku stopiłam masło i podgrzewałam do momentu, kiedy zaczęło lekko brązowieć. Odstawiłam do wystudzenia.\nMąkę przesiałam do miseczki razem z proszkiem do pieczenia i solą. Dodałam orzechy.\nW misce miksera zmiksowałam jajka z żółtkami i kiedy podwoiły swoją objętość stopniowo dodawałam cukier. Miksowałam do czasu aż masa stała się gęsta. Wówczas dodałam wanilię i nie przerywając miksowania pomału dosypywałam mąkę.\nKiedy składniki się już dobrze połączyły, jedną łyżkę dodałam do roztopionego masła. Po wymieszaniu z masłem przelałam do pozostałej masy. Ponownie zamieszałam i wstawiłam na 20 minut do lodówki.\nPiekarnik nagrzałam do 175°C.\nForemki do magdalenek należy wysmarować masłem (ja użyłam silikonowych foremek, więc nie natłuszczałam ich).\nCiasto po wyjęciu z lodówki wykładałam łyżką do foremek po brzegi i wstawiłam do piekarnika na 14-16 minut do momentu kiedy ciasteczka nabrały złocistego koloru a po naciśnięciu były sprężyste.\nPo wyjęciu z piekarnika ostudziłam, oprószyłam cukrem pudrem...\n... część z nich zanurzałam w roztopionej czekoladzie. Odłożyłam do wyschnięcia czekolady a następnie układałam na talerzyku.\nMyślę, że nie muszę Was specjalnie namawiać do upieczenia „magdalenek”. Warto je upiec i zjeść, najlepiej jeszcze tego samego dnia, kiedy są takie świeżutkie i pachną wanilią. Życzę SMACZNEGO! Krys\nAutor: Krystyna Boner o 06:42\nIwona Z 9 stycznia 2014 07:30\nKupiłam kiedyś foremki do magdalenek, bo chciałam upiec te ciasteczka. Dzięki za przepis. Dzisiaj zabiorę się za pieczenie\nIlona Nowa 9 stycznia 2014 08:13\nSpróbowałam kiedyś takich magadalenek i tak mi zasmakowały, że upiekłam je foremkach na babeczki. Wizualnie nie to samo, ale jakie pyszne ciasteczka.\nDzikowiec 9 stycznia 2014 12:45\nSzkoda, że nie mam foremek! Wyglądają wspaniale. Pozdrawiam\nIvka 9 stycznia 2014 13:06\nForemek brak,, a szkoda, chętnie bym takie ciasta upiekła :)\nBeata Kuśmirek 9 stycznia 2014 13:09\nMiałam ostatnio kupić takie foremki, ale zrezygnowałam, a teraz żałuję. Ciasteczka tak wspaniale się prezentują, że teraz już muszę kupić foremki !!! Pyszności :)\nladylaura 9 stycznia 2014 15:22\nUrocze maleństwa ,pozdrawiam.\nKam cia 9 stycznia 2014 15:43\nKrysiu zazdroszczę foremki, poluję na nią, od niedawna. Od kiedy kupiłam ksiażkę z francuskimi przepisami :)... Mniam.... nie mogę się doczekać kiedy zrobię :)\nDolci 9 stycznia 2014 16:29\nJadłam "kupne, gotowe" Magdalenki i bardzo mi smakowały ale myślę, że takie domowe są pyszniejsze :)\ndomowacukierniaewy.blox.pl 9 stycznia 2014 17:22\nRenata Walczak 9 stycznia 2014 17:45\nKrysiu kiedyś na prawdę się wproszę na kawkę i ciasteczko!! magdalenki są pyszne a domowe nie maja sobie równych:)\nKarmel 9 stycznia 2014 19:16\ni jak tu się powstrzymać przed zjedzeniem takich pyszności ;) super wyszły!\nAnonimowy 10 stycznia 2014 11:12\nDołożę swoje "trzy grosze" bo te magdalenki na to zasługują. Są wystawowe, pięknie je Pani upiekła i pięknie nam podała. Tym razem obejdę się smakiem, bo nie posiadamy takich profesjonalnych foremek. A w sklepie magdalenek kupować nie będę. Jaśko\nKlara 10 stycznia 2014 11:57\nNajchętniej poczęstowałabym się jedną magdalenką. A może nawet dwiema. Pozdrawiam:)\nAgnieszka Muszynska 10 stycznia 2014 12:37\nWyglądają baaaardzo smakowicie:) Muszę wypróbować przepis\nmargaretka 10 stycznia 2014 20:11\nPiekłam te magdalenki wczoraj .Kupiłam foremki i produkty.Ciasteczka wyszły znakomicie !!!\n.Dziękuję za pyszny przepis:) Na pewno będzie do powtórzenia. Serdecznie pozdrawiam :))\nBarbarossa 11 stycznia 2014 11:09\nKrysiu, błagam nie kuś tymi pysznościami. Po świetach czuję 3 kilo za dużo... Pozdrowionka.\nAZgotuj! 12 stycznia 2014 14:19\noj tak, tak one są przepyszne:)\nJoanna Hołoś 13 stycznia 2014 14:25\nte z cukrem pudrem :) aż mi zapachniało ciastem i kawką, cudownie ci wyszły te muszelki Krysiu!!!\nugotujmyto.pl 15 stycznia 2014 22:13\nJakie cudne! Jak ja teraz żałuję, że nie mam jeszcze takich foremek...


Jakub Balcerski 03.06.2020 16:59\nPiątego września polscy szermierze cieszyli się w wiosce olimpijskiej w Monachium zdobytymi dwoma złotymi medalami. Pozwolili sobie na butelkę szampana na balkonie. - Korek strzelił, a po chwili ulicą przejeżdżały wozy policyjne. Nie wiedzieliśmy, że naprzeciwko rozpoczął się atak terrorystyczny - mówi Sport.pl członek złotej drużyny, Marek Dąbrowski. W wyniku zamachu zmarło sześciu Izraelczyków. Jeden z nich urodził się w Polsce.\narchiwum prywatne Lecha Koziejowskiego\n”Poranek, jak każdy inny w Monachium. Mieście, w którym tradycja i nowoczesność żyją w symbiozie. Tego lata odbędą się tu igrzyska olimpijskie. Dla wielu turystów Monachium to niemiecki raj. Jesteśmy pewni, że zgodzisz się z nami i Ty!” - tak brzmiał jeden ze spotów promujących według wielu najbardziej upolitycznione igrzyska w historii. Miały być pocztówką z nowych, oczyszczonych po wojennych szkodach i winach Niemiec. Zorganizowano je, żeby świat zapomniał o 1936 roku i Berlinie. Propagandowej fieście, która stała się symbolem kultu III Rzeszy i swoistym wstępem do wydarzeń z czasów II wojny światowej. Ale już fakt, że rozgrywano je na byłym lotnisku wojskowym Oberwiesenfeld, na którym Adolf Hitler w 1938 roku zawarł układ monachijski z premierem Wielkiej Brytanii Nevillem Chamberlainem, dyktatorem Włoch Benito Mussolinim i premierem Francji Edouardem Daladierem, stawiał je w niezbyt pozytywnym świetle.\nFaworyta Hitlera zamiast afrykańskich reprezentacji\nWładze PRL długo zastanawiały się, czy puścić 288 polskich sportowców do Monachium w 1972 roku. Z jednej strony widziały ogromny potencjał sportowy, z drugiej doskonale rozumiały okoliczności polityczne. Ostatecznie do zgody przekonało je zdanie ZSRR. ”Państwo radzieckie zawsze popiera siły społeczne i ruchy, których działalność przyczynia się do umocnienia wzajemnego zrozumienia i pokoju między narodami. Tej szlachetnej idei powinny także służyć igrzyska olimpijskie” - mówił cytowany w książce ”20 olimpiad ery nowożytnej” Grzegorza Młodzikowskiego z 1973 roku premier, Aleksiej Kosygin. I tak ciężarowiec Waldemar Baszanowski wyprowadził polską reprezentację na stadion olimpijski podczas ceremonii otwarcia.\nW ciągu trwającego prawie półtorej godziny przemarszu zawodników po raz pierwszy na letnich igrzyskach pojawiły się osobne reprezentacje NRD i RFN. Zabrakło natomiast przedstawicieli RPA i Rodezji (obecnie to część Zimbabwe - przyp.red.), których organizatorzy wykluczyli z igrzysk ze względu na stosowaną w ich państwach ”politykę dyskryminacji i rasizmu”. Walkę o ich udział w imprezie przegrał patron igrzysk Avery Brundage. Na trybunach usiadła za to autorka propagandowego filmu o igrzyskach w Berlinie, Leni Riefenstahl. Młodzikowski nazywa ją ”faworytą Hitlera” Była gościem honorowym ceremonii, siedząc niedaleko sekretarza generalnego ONZ, Kurta Waldheima i załogi misji Apollo 11.\nRadość i pierścień spokoju, a wojny i polityczne interesy\nPowtarzano słowa o ”radosnym i spokojnym święcie sportu”, chociaż godzinę po inauguracji imprezy w samym centrum Monachium odbyła się demonstracja przeciwko amerykańskim nalotom na Wietnam. Nikt nie wspominał też o wojnie domowej w Irlandii Północnej czy konflikcie w Indochinach. A już na pewno nie prezydent RFN, Gustaw Heinemann, który kazał w wiosce olimpijskiej wybudować 500-metrową przestrzeń zwaną ”pierścieniem pokoju”. Miał symbolicznie strzec olimpijczyków.\nPolityk odnosił się do tradycji starożytnych igrzysk, tłumacząc, że te monachijskie także powinny przerywać działania wojenne. Jednocześnie płacił ponad 150 milionów marek, żeby wydarzenie ubezpieczało blisko 22 tysiące żołnierzy. Oficerowie policji spotykali się z przedstawicielami najgroźniejszych i najbardziej radykalnych organizacji, grożąc im wydaleniem z kraju w przypadku jakichkolwiek prowokacji. Organizatorzy nie przyznali też ani jednej akredytacji Radiu Wolna Europa. W mowach Heinemann musiał unikać łączenia igrzysk z politycznymi interesami RFN.\nDo Monachium z myślą o medalu\nPolakom to wydarzenie kojarzy się głównie z jednym z największych sukcesów piłkarzy - złotym medalu po wygranym finale z Węgrami. A to była jedna z pięciu najlepszych edycji igrzysk w historii startów polskich sportowców. Zdobyli wówczas 21 medali. Zawarło się wśród nich jeszcze sześć złotych historii, a niektóre z nich zupełnie zapomniane. Do Monachium przyjechało wówczas dwudziestu polskich szermierzy i szermierek. Floreciści przystępowali do rywalizacji jako wicemistrzowie świata sprzed roku z Wiednia. Walczyli tam takim samym składem, w jakim startowali w Bawarii. Witold Woyda, jadąc tu, miał już dwa olimpijskie drużynowe medale sprzed dwóch i czterech lat - brązowy z Meksyku i srebrny z Tokio. Marek Dąbrowski był indywidualnym wicemistrzem świata sprzed roku, a Jerzy Kaczmarek, Lech Koziejowski i Arkadiusz Godel mistrzami świata juniorów odpowiednio z 1968, 1969 i 1972 roku. - Mieliśmy bardzo silny skład, myśleliśmy o medalu - przyznaje w rozmowie ze Sport.pl Koziejowski. I zaraz dodaje, że każdy miał świadomość tego, jak trudne będzie to zadanie.\nPierwszą szansą medalową była rywalizacja indywidualna. W niej wzięli udział Koziejowski, Woyda i Dąbrowski. Pierwsze dwie rundy przeszli wszyscy, łącznie przegrywając tylko pięć na trzydzieści walk. Najwcześniej odpadł Koziejowski, który po znakomitym ćwierćfinale, w którym okazał się najlepszy w swojej grupie B i wygrał aż cztery pojedynki, zupełnie nie mógł się odnaleźć. W półfinale zwyciężył tylko raz i był najgorszym zawodnikiem tej fazy. - Może gdyby ćwierćfinał i półfinał rozgrywano tego samego dnia, byłoby lepiej. Zgubiłem formę i straciłem swoją szansę - wskazuje nam po latach.\nDąbrowski uratował sukces Woydy\nNiewiele brakowało, a los Koziejowskiego podzieliłby Woyda. - W finale igrzysk znalazł się trochę dzięki mnie - mówi Marek Dąbrowski. - W fazie ćwierćfinału Francuz Daniel Revenu miał ostatnią swoją walkę z którymś z Kubańczyków. Gdyby ją przegrał, ja bym odpadł. On z nim po bardzo trudnej walce wygrał i wszedł do półfinału. W tej części turnieju był on, ja, Witold Woyda i trzech innych zawodników. Pierwszą walkę przegrałem z Woydą 4:5, po czym następne wygrywałem, a on przegrywał wszystkie. Potem walczyłem z Revenu. Byłem mu coś winny za poprzednią rundę, a nie zależało mi na tej walce, bo już znalazłem się w finale. Ale gdybym przegrał, wszedłby Revenu i odpadł Woyda. Cały czas miałem świadomość, że Witek jest moim kolegą, ale też ewentualnym rywalem w walce o medal. Teoretycznie wolałem Revenu, z którym zawsze wygrywałem. Francuz prowadził 4:2. Miałem nad sobą ogromny znak zapytania, a w głowie wciąż słowa: ”Jak to potraktować?”. Zrobiło się 4:3, a potem 4:4. I wygrałem. Dzięki temu Witek znalazł się w finale, a Revenu, który pomógł mi w ćwierćfinale, odpadł. Przeze mnie, mimo że nie musiałem go pokonać - wskazuje.\nW finale historia potoczyła się tak, że pierwszą walkę Polacy stoczyli przeciwko sobie. - Przegrałem z nim 0:5. Nie wygrałem potem ani jednej walki, wszystko ze mnie wyparowało - zdradza Dąbrowski. A co z Woydą? - Pofrunął po złoto. W fazie finałowej dostał siedem trafień, naprawdę mało jak na pięć walk - wskazuje. Najwięcej zadał mu ich Jeno Kamuti z Węgier, który ostatecznie przegrał 3:5 i musiał się zadowolić srebrem. - Woyda wygrał dzięki niespożytym siłom, sprawności fizycznej i żywotności. Był wspaniały - oceniał cytowany w publikacji podsumowującej wydawnictwa Sport i Turystyka najlepszy florecista w historii szermierki, Francuz Christian d’Oriola. - Procentowała u niego zwłaszcza szybkość, refleks i te nogi. Wydaje się, że przeciwnika trafia się floretem, czyli ręką. Ale u Woydy to nogi były czymś więcej. Skrót, wydłużenie, przemieszczanie się - cała filozofia szermierki - opisuje Dąbrowski. Woyda już trzy dni później miał się stać pierwszym w historii Polakiem, który zdobędzie dwa złote medale na jednych igrzyskach.\nNogi z galarety i Ciszewski wbiegający na planszę\nRywalizację w drużynie floreciści rozpoczęli 1 września. W wiosce odbyły się uroczystości upamiętniające wybuch II wojny światowej, a Polacy rozpoczynali walkę o medal. W grupie pokonali Włochów i przegrali z RFN. Potem wygrali z Japonią w ćwierćfinale i w kolejnej fazie mieli się spotkać z Węgrami. - To był bardzo zacięty pojedynek. Był tam Jan Ciszewski, który komentował szermierkę dla telewizji. Tak się denerwował, że podczas mojej walki w pewnym momencie podbiegł do planszy i biegał za mną na jej skraju. Krzyczał tak głośno, że to mogło aż przeszkadzać w walce. Tylko raz dopuścili go tak blisko, to było niespotykane - opowiada nam Marek Dąbrowski. - Trzeba było go trzymać, żeby nie wskoczył na planszę. Do tej pory wydawał się spokojny, ale nasze walki wyzwoliły w nim szalone emocje - dodaje Koziejowski. Polacy wygrali 8:7 i awansowali do finału.\nO złoto polskim florecistom przyszło walczyć z ZSRR. Wszystko wcale nie zaczęło się najlepiej. - Weszliśmy na podwyższoną planszę, pojawiła się presja. We trójkę z Kaczmarskim i Dąbrowskim byliśmy nieopierzeni w rywalizacji na igrzyskach i trzy pierwsze walki przegraliśmy. Ja z najsłabszym zawodnikiem z Rosjan, wygrałem później z trzema lepszymi. Ale wtedy miałem nogi z galarety - wspomina Koziejowski. W dalszej drodze po złoto pomógł Woyda. - Gdy Witek wygrał pierwszą walkę, odblokowaliśmy się wszyscy. Uwolniły się nasze prawdziwe umiejętności. Trener Zbigniew Skrudlik był bardziej zdenerwowany niż Woyda. To się wyczuwa w zespole. Jego opanowanie pomogło nam osiągnąć ten sukces, pokonać Rosjan 9:5. Wygrałem najwięcej w naszym zespole - 16 walk, więc mówiłem innym z uśmiechem, że trochę im to pociągnąłem. Bo Woyda wygrał ich 10, ale przecież to było wspólne złoto - mówi.\nTriumf florecistów sprzed 48 lat to do dziś ostatni złoty medal polskiej szermierki na igrzyskach olimpijskich. Polacy zdecydowali się na świętowanie dopiero po zakończeniu wszystkich zawodów w szermierce podczas całej imprezy. Ochrona i policja nie sprawdzały, kto wchodzi do wioski, więc chcieli to zrobić przy jak największym gronie znajomych. - Było z nami wielu Polaków, bo gościliśmy u siebie czasem kibiców, ale częściej zawodników niższego szczebla, którzy przyjechali do Monachium śledzić zawody. Nocowaliśmy ich, oni chodzili sobie swobodnie po wiosce. Nikt ich nie kontrolował. Autobusy, którymi odjeżdżali, stawały w podziemiach, każdy wsiadał i do nas wjeżdżał. Oni mieli tylko stracha, jak się przemieścić w stronę Monachium. Często wracali z wioski z nami i unikali kontroli - opisuje Koziejowski.\nMarek Dąbrowski wskazuje, że spotykali się nie tylko we własnym gronie. - Nie było tak, że szermierze chodzili razem, piłkarze razem, nie grupowaliśmy się tylko dyscyplinami. Tam był taki kogiel-mogiel. Często przebywałem z Włodzimierzem Lubańskim, bo on też pochodzi z Gliwic, mieliśmy wspólne tematy i chodziliśmy w parę miejsc - zaznacza. Wieczór czwartego września przerodził się w późne nocne godziny rozmów i wspólnej radości. - Otwieraliśmy szampana na balkonie. Było gorąco, więc wyszliśmy, świętując zwycięstwo i strzelił korek. Nagle podjechały samochody policyjne - opisuje Dąbrowski. - Początkowo skojarzyliśmy to sobie z naszą butelką. Okazało się, że to interwencja na atak terrorystyczny na Izraelczyków, którzy mieszkali odizolowani naprzeciwko nas. O wszystkim dowiedzieliśmy się dopiero następnego dnia. Świętowaliśmy nieświadomie.\n”Łączyła się euforia i poczucie zamazywania rzeczywistości”\nDla Polaków to był szok. - Później wszystkie działania obserwowaliśmy z tego samego balkonu. To trwało parę dni, więc trudno było niczego nie zauważyć. Większość akcji odbywała się w środku, ale widzieliśmy, jak przyjeżdżały kolejne samochody. Baliśmy się, że te igrzyska zostaną przerwane - ciągnie Dąbrowski. - To było zaskoczenie dla wszystkich. Policji, sportowców, zwykłych ludzi i organizatorów, którzy zastanawiali się, czy przerwać igrzyska. Przecież to mógł być tylko jeden z planowanych ataków. Nikt nie miał pojęcia, wszystko się zatrzymało. Dla nas łączyła się euforia i poczucie zamazywania rzeczywistości. Byliśmy tam jeszcze trzy dni przed wylotem do Polski, ale wyrzuciłem je z pamięci. Nie pamiętam nawet, co robiliśmy.\nCzwartego września izraelscy sportowcy korzystali z podobnych praw, co Polacy, tylko poza wioską. Spotkali się ze znajomym aktorem Szemu’elem Rodenskim, oglądając przedstawienie ”Skrzypek na dachu”. Później wrócili do wioski, większość z nich poszła spać. O 4:30 rano do budynku, w którym przebywali, dzięki skradzionym kluczom, wkroczyli uzbrojeni terroryści organizacji ”Czarny Wrzesień”. Tam zabili dwie osoby, a kolejnych dziewięć uwięzili jako zakładników. Od razu zażądali uwolnienia 236 Palestyńczyków z izraelskich więzień. Rząd Izraela nie chciał negocjować ani wysyłać do Monachium swoich wojsk. Policja proponowała dowolną kwotę pieniędzy za uwolnienie zakładników. Nie skorzystali.\nPierwsza próba odbicia Izraelczyków piątego września, której próbowała dokonać policja, zakończyła się porażką. O 18:00 pod budynek podeszła grupa 38 policjantów, ale zamachowcy po wykryciu jej planów zagrozili, że jeśli uderzą, uśmiercą kolejnych dwóch sportowców. Prowadzone negocjacje przyniosły skutek kilkadziesiąt minut później - terroryści zgodnie z przekazaną im propozycją, zdecydowali się przenieść zakładników do Kairu w Egipcie. Cała akcja była szansą dla policji na zabicie terrorystów i uwolnienie Izraelczyków. Plan zakładał próbę takich działań już podczas transportu całej grupy podziemnym garażem do helikopterów, którymi przedostaną się na lotnisko Fuerstenfeldbruck. Te trzeba było jednak przesunąć dopiero do chwili, gdy wszyscy znajdą się na jego płycie.\nTam czekał już Boeing 727 z szesnastoma żołnierzami przebranymi za jego załogę. To oni mieli odbić przetrzymywanych, ale tuż przed akcją wycofali się z samolotu w przekonaniu, że ten plan ich zdradzi. Terroryści przed wpuszczeniem do środka Boeinga zakładników poszli go sprawdzić i zastali maszynę pustą. Domyślili się, że to pułapka i zaczęli biec z powrotem do helikopterów. Otworzono do nich ogień, a oni zlecili zabicie przetrzymywanych. W akcji zginęło łącznie piętnaście osób - wszystkich dziewięciu Izraelczyków, pięciu członków ”Czarnego Września” i jeden policjant w wieży kontrolnej lotniska. Być może akcja przebiegłaby korzystnie, gdyby nie fakt, że Niemcy nie zabezpieczyli się dobrze na wypadek niepowodzenia ich planu. Wsparcie utknęło na zakorkowanych drogach w kierunku lotniska.\n”Zrobił się horror”\nW trakcie trwania akcji w wiosce niewielu sportowców zdawało sobie w pełni sprawę z tego, co się dzieje. Później zostali o wszystkim poinformowani, ale możliwe, że większość z nich nawet nie podejrzewała, że obok nich wydarzyła się tragedia. - Pamiętam, że rano wyszedłem jak co dzień z bloku, w którym mieszkaliśmy i idąc do autobusu, zobaczyłem opancerzone wozy. Pomyślałem, że to coś dziwnego, ale nie wiedziałem, o co chodzi. Dopiero, jak później zobaczyliśmy, że z pięciu bram, którymi wchodziliśmy do wioski, cztery zostały zamknięte i wchodzi się przez jedną, pilnowaną przez wojsko, to po wiosce się rozeszło, że dzieje się w niej coś, co jest zaprzeczeniem idei igrzysk - tłumaczył w rozmowie z Łukaszem Jachimiakiem ówczesny zawodnik kadry siatkarzy, Ryszard Bosek. - Zrobił się horror. Zostaliśmy na igrzyskach, ale byliśmy wystraszeni, poza wioskę olimpijską praktycznie już się nie wychodziło, tylko na swoje starty.\nWśród członków MKOl-u trwały dyskusje o przerwaniu igrzysk i początkowo taką decyzję preferowano. Po kolejnych naradach organizatorzy stwierdzili, że lepiej je kontynuować. Dlaczego? - Podkreślali, że nie damy się terrorystom i igrzyska będą kontynuowane. Sportowcy w większości się temu podporządkowali i igrzyska trwały - mówił Bosek. Wszystkich zebrano podczas wielkiego wiecu na stadionie olimpijskim. Najpierw odbyły się tam uroczystości żałobne, a później ogłoszono decyzję. Później ku pamięci ofiar na ceremonii zamknięcia musiała wystarczyć już tylko minuta ciszy, w końcu zwyciężył sport. W Monachium życie straciło jedenastu izraelskich sportowców - Mosze Weinberg, Josef Romano, Ze’ew Friedman, Dawid Berger, Eli’ezer Halfin, Josef Gutfreund, Kehat Szorr, Mark Slawin, Andre Spitzer, Amicur Szapira i Ja’kow Springer. Ten ostatni urodził się i wychował w Polsce.\nPolska ofiara zamachu\nSpringer pochodzi z Kalisza. Tam od lat 20. wychowywał się ze swoją rodziną aż do czasu II wojny światowej. Nie jest do końca jasne, co stało się z nim w momencie wkroczenia niemieckich wojsk do Polski. Giulio Meotti w książce ”A New Shoah. The Untold Story of Israel's Victims Of Terrorism" twierdzi, że miał walczyć w powstaniu w getcie warszawskim. Inna wersja jego historii w ”One Day In September" Simona Reeve'a wskazuje, że wyjechał do Rosji. Samotnie, w wieku zaledwie osiemnastu lat. Springerowi, tak czy inaczej, udało się przeżyć holokaust, ale jako jedynemu z polskiej części jego rodziny. Jego bliscy zostali przewiezieni do łódzkiego getta i zamordowani przez Niemców.\nSpringer w Warszawie pojawił się na pewno w 1951 roku. Podjął studia sportowe, a na swoje dyscypliny wybrał podnoszenie ciężarów i zapasy. Na uczelni był jedynym Żydem. Ożenił się i miał dwójkę dzieci. Sześć lat później podjął decyzję o powrocie do Izraela ze względu na antysemityzm, jakiego doświadczyła jego rodzina podczas codziennego życia w Polsce. Startował w zawodach i szkolił młodzież w Jaffie oraz Bat Yam. Później rozwijała się jego kariera jako sędziego. W tej roli jeździł na zawody do innych krajów, był m.in. na igrzyskach olimpijskich w Meksyku. Cztery lata później miał się długo zastanawiać nad wyjazdem do Monachium. Pamiętał, jakie piekło jego rodzinie wyrządzili Niemcy i nie mógł im tego wybaczyć. Jechał tam coś sobie i im udowodnić. Czwartego września mógł być w hotelu poza olimpijską wioską, ale wybrał towarzystwo przyjaciół z izraelskiej kadry. To kosztowało go życie.\nSzóstego września o trzeciej nad ranem jego żona, Rosa Springer usłyszała, że jej mąż nie przeżył próby odbicia przetrzymywanych. Plotka sprzed paru godzin mówiła o opanowanej sytuacji. Rodzina czekała na informacje z szampanem w dłoniach, ale Rosa kazała go otworzyć, dopiero gdy usłyszy Ja'kowa. Ale on już nigdy się nie odezwał. Kilka dni wcześniej przesłał jej pocztówkę. Napisał, kiedy dokładnie wróci do Izraela.\nW kolejnych latach próbowano dojść do tego, kto jest winny tak słabemu zabezpieczeniu wydarzeń z września 1972 roku. Wśród policjantów, władz i organizatorów nie wskazano nikogo, kto miał ponieść odpowiedzialność, choć same raporty dotyczące ochrony igrzysk wskazywały na wiele braków, utrudniających działanie służb. Wiele lat polowano też na pozostałych członków organizacji ”Czarny Wrzesień". W październiku 1972 roku trzech z tych, którzy przeżyli akcję na lotnisku, oddano Palestyńczykom ze względu na porwanie samolotu pasażerskiego lecącego z Bejrutu do Ankary. Takie było żądanie terrorystów. Planowano zamachy choćby na współodpowiedzialnego za organizację masakry w Monachium Abu Daouda. Jeden z nich, jak opisywał Newsweek, przeprowadzono w warszawskim hotelu Victoria, ale nie był on udany. W 1996 roku dostał zgodę na pobyt w Izraelu i przekonywał, że Palestyńczycy zapłacili cenę za szkody wyrządzone w Monachium. Ale Daoud nigdy nie żałował swoich czynów, a w wywiadzie dla ”Der Spiegel" z 2006 roku wskazał, że ”wszyscy mogą tylko pomarzyć, żeby za to przeprosił". Zmarł w 2010 roku w Damaszku, chorował na niewydolność nerek.\nZamach w Monachium na zawsze zmienił oblicze igrzysk. Był pierwszym takim wydarzeniem w historii. Nikt nie znał jeszcze dobrze pojęcia terroryzmu, a teraz przekonano się o nim podczas najważniejszej sportowej na świecie. To właśnie przez tę historię sportowcy mieszkają w odizolowanych od dziennikarzy, kibiców czy nawet działaczy częściach wioski olimpijskiej. Dostęp do niej jest utrudniony, a zawodnicy zdecydowanie rzadziej ją opuszczają. W Monachium tak nie było. Ochrona nie miała broni, a przejść przez jedną z czterech jej bram nie było trudno. Swoboda w wiosce była częścią rozluźnionej atmosfery wokół budowania spokojnego i radosnego nastroju igrzysk. A to wszystko pomimo ostrzeżeń. Pół roku wcześniej policyjny psycholog Georg Sieber opublikował swoją listę 26 najgorszych scenariuszy wydarzeń podczas imprezy. 21. na liście był zamach arabskich terrorystów na izraelskich sportowców. Raport uznano za absurdalny.


Oficer - Statuetka chiński żołnierz Xian terakoty wersja luksus\n> Xian Warriors>Oficer - chiński żołnierz statuetka Xian terakoty\nStatuetka Wojownika Xian terakota sprzedawana w luksusowym pudełku.\nReprodukcja terakotowa posągu wojownika armii cesarza Qin Shi Huang z Xian.\nWysokość: 50 cm - Szerokość: 13 cm - Głębokość: 11 cm\nTa statuetka jest sprzedawana w luksusowym pudełku, pudełko pokryte jest chińską tkaniną z regionu Xian, jej wnętrze jest wykonane z satynowej tkaniny.\nTa wierna reprodukcja jest wykonana przez lokalnych rzemieślników, którzy utrwalają tradycję, ręcznie, zgodnie z rodowymi metodami terakoty regionu Xian. Ślady zużycia zostały celowo zgłoszone do starożytnego aspektu archeologicznego.\nThis review has been posted for Oficer - chiński żołnierz statuetka Xian terakoty


Styl życia | Dieta od Kuchni\nDietoterapiaPorady DietetykaStyl życia\nPOTRAWY W 5-10 MINUT\nprzez Edyta 13 marca 2021\nCzy pójście na łatwiznę w kuchni to grzech? Absolutnie nie!\nMoim zdaniem lepiej mieć sposób na awaryjne działanie w momencie, gdy mamy ograniczenia czasowe niż zjeść coś niezdrowego.\nPo raz kolejny własne doświadczenie podsunęły mi pomysł. Ostatnie tygodnie były dość intensywne zawodowo – domykałam wszystkie sprawy przed prawie rocznym urlopem macierzyńskim.\nNie miałam zbyt wiele czasu na gotowanie, posiłki przygotowywałam w ekspresowym tempie. Przychodzi mi to z dużą łatwością, ponieważ od lat moje półki kuchenne i zamrażalnik są zaopatrzone w dobre produkty. A to właśnie one są podstawą zbilansowanych posiłków.\nW e-booku zebrałam moje ulubione najszybsze przepisy. Ich przygotowanie zajmuje 5-10 minut.\nJest to 5 dniowy jadłospis podzielony na 4 dania: śniadania, II śniadania, obiady i kolacje. Produkty są łatwo dostępne (większość zakupiłam w Lidlu i warzywniaku).\nDla ułatwienia do każdej potrawy są 2 zdjęcia – jedno z głównymi produktami, drugie z gotową propozycją podania.\nPonadto zawarłam listę zakupów podzieloną na produkty do zamrażarki z dobrym składem oraz warzywa i owoce.\nE-book będzie odpowiedni dla osób:\n· z zaburzoną gospodarką cukrowo-insulinową (hipoglikemia, insulinooporność, cukrzyca) – śniadania są białkowo-tłuszczowe, II śniadania i obiady – mieszane, kolacje – węglowodanowe;\n· z zaburzeniami hormonalnymi (Hashimoto, nadczynność, niedoczynność tarczycy, zaburzenia miesiączkowania, płodności) – potrawy nie zawierają glutenu, nabiału i cukru\n· zaburzeniami jelitowymi\n· z obniżoną odpornością – produkty są bogate w antyoksydanty o działaniu przeciwzapalnym\nPotrzebujesz szybkich przepisów?\nTutaj masz Ich 20 🥰\n13 marca 2021 0 komentarz\nprzez Edyta 30 września 2019\nW tym roku miałam długi i wyjątkowy odpoczynek 🤗\nOgromnie się cieszę, że mogłam sobie na niego pozwolić, ponieważ ilość pracy przez ostatnie miesiące była piorunująca.\nByliśmy w Toskanii, zakochałam się w tamtejszej kulturze, stylu bycia i wszechobecnej serdeczności. Zwiedzaliśmy piękne, małe miejscowości. Magia – w niektórych czas się zatrzymał.\nWspomnienia niezapomniane i już planujemy powrót w najbliższe wakacje.\nPrzy okazji chciałam poruszyć ważny temat – JEDZENIE NA WAKACJACH.\nOd kilku lat jem dość specyficznie (rezygnuję z kilku grup produktów), ale nie wyobrażam sobie nie spróbować tamtejszych specjałów.\nJadłam wszystko – pizzę, makarony, lody (maja najpyszniejsze), sery, piłam wino.\nCzy robiłam to z wyrzutami sumienia? Kompletnie NIE!\nMarzyłam o tym wyjeździe od lat i rozsmakowywałam się w lokalnym jedzeniu, odhaczając kolejne potrawy, które chciałam spróbować.\nNie oznacza to, że wpadłam w totalną skrajność:\n– piłam wodę – ok. 3l dziennie\n– bardzo dużo spacerowaliśmy – codziennie robiliśmy od 10 do 25km\n– nie podjadałam między posiłkami\n– jadłam do syta 3 – 4 razy dziennie\n– zaczynałam dzień od obfitego śniadania\n– wysypiałam się\n– totalnie wyluzowałam głowę\nCo prawda ciało trochę protestowało – lekko napuchłam i zatrzymała mi się woda, ale po powrocie do Polski, wszystko wraca do normy.\nŻadna skrajność nie jest dobra. Wakacje są od tego, aby odpocząć, nie muszą oznaczać totalnego folgowania przez cały czas.\nNa sylwetkę i zdrowie pracujemy 365 dni w roku a nie przez te kilka dni urlopu. Inne jedzenie niż zazwyczaj nie spowoduje, że dotychczasowa praca pójdzie na marne.\nKluczem do sukcesu jest równowaga i świadome wybory.\nJak było na Twoich wakacjach – odpuszczasz totalnie?\nprzez Edyta 24 czerwca 2019\nCo oznacza być zdrowym? Czy jest to stan „wolny od chorób”, dobre samopoczucie, świetna sylwetka? Czy może duża ilość energii lub mieszczenie się w normach laboratoryjnych?\n[O normach pisałam już kiedyś TUTAJ]\nZdrowie to coś więcej niż brak choroby, to niezwykle dynamiczny związek pomiędzy naszym ciałem, umysłem a otaczających światem.\nHOMEOSTAZA – czyli wewnętrzna równowaga organizmu w zmiennych warunkach zewnętrznych. To proces biologicznej samoregulacji umożlwiający funkcjonowanie w granicach norm niezależnie od tego co robimy, co jemy i co dzieje się w naszym otoczeniu.\nUtrzymanie homeostazy związane jest ze stałą kontrolą podstawowych parametrów zdrowotny np. jeżeli narażamy się na zimno metabolizm przyspiesza – co powoduje produkcję ciepła. Podobny mechanizm zachodzi gdy ktoś lub coś nas przestraszy – rozszerzają się źrenice żeby lepiej walczyć lub uciekać. Organizm reaguje na czynnik zewnętrzny. Jest to wielka siła napędowa, która sprawia że wszystko w naszym ciele działa w równowadze z otoczeniem. Jesteśmy zdrowi wtedy kiedy, nasze środowisko wewnętrzne pozostaje w harmonii ze światem zewnętrznym. W momencie, kiedy równowaga zostaje zachwiana zaczynamy chorować. W dzisiejszych czasach jest nagminne. Jeśli choroba jest poważna, najprawdopodobniej nasze ciało sygnalizowało już o tym od dłuższego czasu, a my często to bagatelizujemy.\nPrzyczyniają się do tego silne zmiany środowiskowe, zanieczyszczanie, nadmierny stres, nieprawidłowa dieta, nadmiar lub brak aktywności fizycznej, rozwój technologii. I to o czym niewiele się mówi czyli zaburzony rytm dobowy i brak kontaktu z naturą. Z jednej strony organizm robi co może aby utrzymać równowagę, z drugiej zaś zmiany są tak silne, że ciało nie jest w stanie się do tego zaadaptować i zaczyna się psuć. Każdy nawet najlepiej działające mechanizm ma swoje granice wytrzymałości i jeżeli przez lata zmuszony jest do czegoś, do czego nie został stworzony – szwankuje. Efektem czego jest plaga chorób o podłożu autoimmunologicznym – choroby tarczycy, Hashimoto, insulinooporność, nowotwory, depresja wiele, wiele innych.\nMOŻESZ NA TO ZARADZIĆ!\nzamiast spędzać kolejną godzinę przed telewizorem, telefonem to idź na spacer!!! (Czy wiesz że wg badań przeciętny Polak poza pracą spędza od 2 – 5 godzin przy urządzeniach emitujących światło niebieskie!!! Nic dziwnego że nie ma później czasu na kontakt z naturą czy przygotowanie posiłku)\nregularnie się ruszaj!!! Nie muszą być to od razu kilkugodzinne treningi – zacznij od 15 minut\nnie przejadaj się i staraj jeść sezonowo (o tej porze roku to nie problem)\nwyklucz przetworzone produkty (nikt nie został stworzony do spożywania takiej ilości chemicznych dodatków, cukru)\nwysypiaj się!!! (To temat rzeka z pewnością poruszę go w przyszłości). Coraz więcej badań potwierdza ogromne znaczenie ilości i jakości snu. (CIEKAWOSTKA – osoby śpiące poniżej 6 godzin narażone są na otyłość)\nMałe kroki, a mogą zdziałać tak wiele!!!!\n24 czerwca 2019 0 komentarz\nDLACZEGO WYMAGAM BADAŃ OD PACJENTÓW?\nprzez Edyta 3 lipca 2018\nCzy badania w gabinecie dietetyka to konieczność?\n“ZAAKCEPTUJ SWOJE PIĘKNO”\nprzez Edyta 2 lipca 2018\nWczoraj maiłam okazję wziąć udział w X Forum Kobiet Aktywnych.\n2 lipca 2018 0 komentarz