Wilkowicz: Trzeba prezesa od turystyki - GazetaPrawna.pl\nWilkowicz: Trzeba prezesa od turystyki\n20 sierpnia 2013, 08:40\nTurystyka będzie ważna już nie tylko przez dwa miesiące w roku. Przez cały rok będzie równie istotna, jak banki czy firmy ubezpieczeniowe. Skąd to wiadomo? Z rządowego projektu ustawy, na mocy którego powstanie nowy fundusz gwarancyjny – odpowiednik Bankowego Funduszu Gwarancyjnego i Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego. Analogia zapożyczona jest od samych projektodawców, którzy licząc koszty funkcjonowania TFG, porównują je właśnie z działaniem BFG i UFG (oraz duńskiego Podróżnego Funduszu Gwarancyjnego).\nGdyby chodziło tylko o stworzenie funduszu, z którego można by opłacić powroty do kraju pechowców, którzy wykupili wycieczki w bankrutujących firmach, albo pokryć dodatkowe roszczenia klientów takich firm, na które nie wystarczyłoby pieniędzy ze zwykłego ubezpieczenia, nie byłoby problemu. Ale włodarze naszej turystyki, jak należy się domyślać z urzędnikami Ministerstwa Sportu na czele, mają szerszą perspektywę. Chcą, żeby fundusz miał dużo większe uprawnienia: aby zajmował się nie tylko dalekimi wyjazdami z kraju, ale też turystami, którzy zechcą odwiedzić nas, czy też żeby zbierał i analizował informacje o krajowym rynku turystycznym.\nJest więc oczywiste, że trzeba stworzyć zupełnie nowy podmiot, który zatrudni kilkadziesiąt osób, wynajmie siedzibę, kupi do niej komputery i osprzęt analityczny i zabierze się do pracy. Pracą kierować będzie oczywiście prezes nadzorowany przez trzech członków rady nadzorczej (wszyscy będą mianowani przez ministra sportu i turystyki, ale – niespodzianka – tylko jeden będzie reprezentantem ministerstwa). Potrzeba pieniędzy? Niech się państwo nie martwią, przecież to fundusz, z pieniędzmi nie będzie problemu. I będzie oszczędnie – tylko jedna piąta wpłacanych przez was obowiązkowo składek pójdzie na obsługę funduszu. Miejsca pracy są, stanowiska są i wszystko to bez potrzeby angażowania budżetu. Zmyślne?\nreklamacje turystyka TDNDGP ZYCIE GOSPODARCZE KRAJ


Zupa mleczna z dynią i wskazówki jak mrozić dynię\t- rondelek.pl\nZupa mleczna z dynią i wskazówki jak mrozić dynię\nJednym z jaśniejszych aspektów jesieni (nawet jeśli jest ona deszczowa i ponura) jest dla mnie dynia. Z dzieciństwa pamiętam zupy mleczne z jej dodatkiem, a także pikantne kostki (mistrzowska dynia w occie z przyprawami mojej mamy i babci) podjadane do wędlin i pasztetu przy okazji świąt. Od kiedy sama gotuję, z dyni przygotowuję najczęściej zupy. Zwykle wytrawne, z dodatkiem innych warzyw, ale i mleczne. Poniżej przepis na mleczny dyniowy krem z makaronem krajanka, a także wskazówki jak zamrozić dynię, by móc cieszyć się nią nie tylko na jesieni i zimą, ale i podczas cieplejszych pór roku.\nZupa mleczna z dynią i makaronem\nJeśli lubicie mleczne zupy, spróbujcie tej. Robię ją w dwóch wersjach – z dynią startą na tarce i drugą, z dynią najpierw startą (taka szybciej się ugotuje, ale można też użyć takiej pokrojonej w kostkę lub w większym kawałku), a później zmiksowaną. Dzięki temu zabiegowi powstaje coś w rodzaju mlecznej zupy krem. Jeśli macie dzieci, polecam wypróbować tę drugą opcję – zupa nabiera konsystencji kaszki i na pewno niejeden maluch skusi się na jej spróbowanie. W poniższym przepisie nie podaję proporcji, bo często gotuję „na oko” i tak było też w przypadku tej zupy. Jeśli zależy Wam na obliczeniu konkretnej liczby porcji, przyjmijcie, że na jedną osobę należy odmierzyć ok. 2 garści startej dyni, a na litr zupy ok. 3/4 szklanki makaronu. Tak naprawdę jednak wszystko zależy od gustu – możecie dać więcej dyni niż mleka albo odwrotnie, zrobić zupę bardziej lub mniej gęstą, dodać mniej lub więcej makaronu itd.\n– dynia obrana ze skóry i starta na tarce o dużych oczkach\n– mleko 1,5-2%\n– makaron – np. gruba krajanka albo orzo (makaron w kształcie ziarenek ryżu)\nStartą dynię przekładamy do garnka, zalewamy niewielką ilością wody (tak aby ledwo przykryła dynię) i gotujemy do miękkości przez ok. 10-15 minut. Jeśli decydujemy się na wersję ze zmiksowaną dynią, to rozdrabniamy ją blenderem, jeśli nie, pomijamy tę czynność. Następnie dolewamy mleko, doprowadzamy do wrzenia, doprawiamy zupę cukrem i szczyptą soli. Na koniec dodajemy makaron i gotujemy go według czasu wskazanego na opakowaniu (grubą krajankę gotowałam 4-5 minut). Lekko studzimy i podajemy.\nDynię zamrozić można na surowo, a także po uprzednim jej upieczeniu czy podgotowaniu. Wszystko zależy przede wszystkim od tego, do czego planuje się jej użyć. Do zup krem najlepiej sprawdzą się surowe kostki dyni, które można po rozmrożeniu upiec lub ugotować, w zależności od przepisu. Jeśli lubicie dynię startą na warzywnej tarce jako dodatek do mlecznych zup, proponuję zamrozić ją na surowo w takiej właśnie postaci, bo zetrzeć rozmrożoną dynię na tarce będzie praktycznie niemożliwe – jest ona zbyt miękka. Jeśli dysponujemy większą ilością czasu, możemy przygotować dyniowy mus – ugotować dynię w niewielkiej ilości wody, zmiksować blenderem i po wystudzeniu przełożyć do pudełek lub woreczków i zamrozić. Taki mus można wykorzystać i do zup mlecznych, i do warzywnych.\nDla dzieci, Przechowywanie i mrożenie, Śniadania, Wegetariańskie, Wszystkie przepisy, Zupy\nKomentarz od: EVE\nData: 17/11/2010, 11:42\nlubię takie zupy kremy 🙂\na jesienią taka z dodatkiem dyni jest obowiązkowa!\nKomentarz od: polifoniczna\nData: 18/11/2010, 17:07\nzupa z dyni należy do moich ulubionych:) w dzieciństwie jej nie znosiłam. zawsze grymasiłam, gdy babcia przygotowała mi ją na obiad.\nKomentarz od: zauberi\nData: 20/11/2010, 23:34\nwłaśnie się zastanawiałam jak mrozić dynię i czy nie trzeba jej blanszować, dziękuję za wskazówki\nKomentarz od: Marzena\nData: 04/11/2011, 20:33\nDo zupy dyniowej na mleku dodaję odrobinę olejku migdałowego oraz słodzę cukrem wanilinowym – polecam. Smacznego


Aplikacja Microsoft Teams zawiera dodatek programu Outlook, który umożliwia tworzenie nowych spotkań zespołowych bezpośrednio z programu Outlook. Umożliwia również użytkownikom wyświetlanie, akceptowanie lub dołączanie do spotkań w dowolnej aplikacji.\nUwaga: Obecnie możesz planować spotkania aplikacji Teams w programie Outlook, ale nie możesz wybrać kanału, w którym mają się znajdować.\nAby zaplanować spotkanie, Otwórz program Outlook i Przełącz się do widoku kalendarza. Kliknij pozycję nowe spotkanie zespołów w górnej części widoku.\nDodaj osoby z listy kontaktów do pola do — możesz nawet zaprosić całe grupy kontaktów (dawniej nazywane listami dystrybucyjnymi). Dodaj temat spotkania, lokalizację, godzinę rozpoczęcia i godzinę zakończenia. Następnie kliknij przycisk Wyślij.\nMożesz również zaprosić osoby spoza organizacji z programu Outlook. Pamiętaj, aby dodać je jako Gości przed rozpoczęciem spotkania lub dołączyć do nich anonimowo.\nW programie Outlook naciśnij ikonę kalendarza w prawym dolnym rogu aplikacji, a następnie naciśnij pozycję .\nPrzewiń w dół do obszaru spotkania zespołów i włącz przełącznik przełączania.\nWypełnij informacje o spotkaniu, a następnie naciśnij znacznik wyboru w prawej części aplikacji.


Klub piłkarski Górnik Wałbrzych » Podsumowanie rozgrywek młodzieżowych w sezonie 2015/2016\nPodsumowanie rozgrywek młodzieżowych w sezonie 2015/2016\nAkademia Górnika, Górnik Wałbrzych, Junior Młodszy, Junior Starszy, Młodzik, Trampkarz\tJuniorzy Starsi pod wodzą trenera Piotra Przerywacza zajęli II miejsce w Lidze Dolnośląskiej. Przez większość sezonu byli liderem, za co należą się gratulacje. Wygrali 22 spotkania, 3 zremisowali i tylko 5 razy zostali pokonani. Wysokie miejsce w tabeli, tuż za Miedzią Legnica, zawdzięczają przede wszystkim małej ilości straconych goli. Należy również podkreślić, iż trener Przerywacz nie zawsze mógł skorzystać ze wszystkich zawodników. Część z wyróżniających się juniorów grała w III lidze i miała spory wkład w awans seniorów do baraży. Nie mniej jednak zawodnikom oraz trenerowi gratulujemy wysokiego miejsca w tabeli.\nKadra w sezonie 2015/2016: Alan Mordasiewicz, Damian Bogacz, Denis Dec, Michał Tytman, Damian Migalski, Hubert Grędziński, Piot Rojek, Gracjan Błaszczyk, Olivier Długołęcki, Dominik Woźniak, Filip Brzeziński, Kamil Młodziński, Mateusz Łobodziński, Marcel Otok, Mateusz Sobiesierski, Michał Literski, Radosław Brzeziński, Szymon Ręczkowski, Tomasz Kmieć, Piotr Świech.\nJuniorzy Młodsi trenera Jacka Fojny niestety nie spełnili wiązanych z nimi oczekiwań. Mimo wyjątkowo ambitnej walki do końca sezonu spadli z Ligi Dolnośląskiej. Stało się to bardzo pechowo, bo dopiero w ostatniej kolejce, gdzie zremisowali tracąc bramkę w ostatniej minucie meczu. W nadchodzącym sezonie Juniorzy Młodsi będą walczyć o awans w lidze okręgowej. Poziom ambicji zawodników oraz trenera Fojny pozwala optymistycznie patrzeć w przyszłość.\nKadra w sezonie 2015/2016: Bartłomiej Ziobro, Alan Sowik, Dawid Kokoszka, Krzysztof Bednarz, Paweł Krawczyk, Piotr Sudor, Wojciech Frączek, Damian Miś, Kacper Wiśniewski, Miłosz Rodziewicz, Patryk Ciepielewski, Piotr Krawczyk, Piotr Sowa, Marcin Malczewski, Enoch Szymocha, Mateusz Biskup, Adrian Przybysz, Sebastian Skrzypiec, Dawid Wodnicki, Damian Kozak, Michał Zaremba, Bartosz Orszulak.\nTrampkarze w rundzie jesiennej spadli z Ligi Dolnośląskiej. Trener Marcin Folc postawił sobie przed wiosną ambitny cel: powrót na najwyższy szczebel rozgrywek. Ten cel został zrealizowany. Trampkarze wygrali Ligę Okręgową i po pół roku wracają do Ligi Dolnośląskiej. Serdecznie gratulujemy! Najlepszym strzelcem zespołu został Adam Niedźwiedzki z piętnastoma trafieniami. Po raz kolejny kluczem do sukcesu okazała się być szczelna obrona, która nie pozwoliła na zbyt wiele przeciwnikom.\nDruga drużyna trampkarzy zajęła wysokie czwarte miejsce w Lidze Terenowej. Niestety nie jest ono premiowane awansem, lecz biorąc pod uwagę dorobek bramkowy(największa ilość zdobytych goli spośród wszystkich ekip) można założyć, że awans w przyszłym sezonie jest właściwie obowiązkiem zawodników.\nKadra w sezonie 2015/2016: Bartłomiej Trzop, Karol Grzondziel, Jakub Piątek, Michał Krynicki, Kacper Dumicz, Adam Niedźwiedzki, Patryk Bińkowski, Mateusz Pistrakiewicz, Michał Nowaczyk, Dominik Igałowicz, Oskar Przepiórzyński, Szymon Zakamarek, Kacper Wojakiewicz, Bartosz Okupny, Antoni Załoziński, Jakub Piechaczek, Piotr Chałupka, Michał Jaworski, Pascal Maj, Michał Pazik, Bartek Rzeszót, Bartłomiej Siwiński, Filip Krupa.\nMłodzicy trenera Mirosława Otoka to świetlana przyszłość drużyn młodzieżowych Górnika Wałbrzych. Udowodnili to podczas rozgrywek ligowych w tym sezonie. Zajęli trzeci stopień podium Ligi Okręgowej ustępując Górnikowi Nowe Miasto oraz Polonii Stali Świdnica. Nie było by w tym nic nadzwyczajnego gdyby nie to, że zespół trenera Otoka w dużej części składa się z młodszych zawodników od tych występujących w Lidze. Przyszłość i pasmo sukcesów stoi przed nimi otworem. Dzięki pracy trenera i zaangażowaniu rodziców ta drużyna ma szanse osiągać wysokie rezultaty swojej pracy. Oby tak dalej!\nKadra w sezonie 2015/2016: Kamil Świętanowski, Jakub Nowacki, Fabian Mojsa, Martin Rewers, Marcel Rewers, Bartosz Ankiel, Jakub Andrzejak, Szymon Weirauch, Wiktor Bożek, Konrad Korba, Piotr Kowalski, Sebastian Domek, Mikołaj Sawicki, Oktawian Karkowski, Tomasz Wiliński, Daniel Pawlak, Mateusz Szewczyk, Miłosz Wiliński, Jakub Pelesz, Oliwier Nikiel, Sebastian Twardowski, Dominik Janik.\nOrlicy to kolejny młody zespół, w którym pokładane są duże nadzieje. Przed sezonem nic nie wskazywało na tak dobre wyniki podopiecznych trenera Jacka Fojny. Po raz kolejny okazało się, że ciężka praca pozwoliła osiągnąć fantastyczne rezultaty. Wysokie miejsca w turniejach okręgowych, czwarte miejsce w swojej Lidze, a na koniec sezonu wygrana w silnie obsadzonym turnieju o puchar OZPN Wałbrzych. Dziękujemy za zaangażowanie rodzicom! Gratulujemy sporego postępu zawodnikom, a trenerowi życzymy wytrwałości w pracy, bez niego postęp byłby niemożliwy.\nKadra w sezonie 2015/2016: Jarzyński Mateusz, Wiliński Tomasz, Domek Sebastian, Rewers Martin, Janik Dominik,Wiliński Miłosz, Chmiel Eryk, Mróz Alan, Rogaczewski Fabian, Rajca Paweł, Kamiński Szymon, Dubel Jakub, Mateusz Podgórski, Brajan Szewczak.\nNa koniec kilka słów o Akademii Piłkarskiej Górnika Wałbrzych. Jej pierwszy rok funkcjonowania był bardzo udany. Mnóstwo dzieci, kapitalna zabawa pod okiem trenerów: Marcina Morawskiego, Adriana Mrowca, Dominika Radziemskiego, Mateusza Sobiesierskiego oraz Jana Rytki. Super atmosfera sprzyjająca rozwojowi nie tylko piłkarskiemu, ale także fizycznemu i psychofizycznemu. Dwie grupy – młodsza U6 i starsza U8. W każdej około 25 adeptów piłki nożnej, w tym spora grupa dziewczynek, co jest nowością w naszym klubie. Ogrom pracy już za trenerami, ale jeszcze więcej przed nimi. Trzymajcie kciuki!\nI jeszcze mała porcja zdjęć z zakończenia sezonu! Dziękujemy Panu Jurkowi za fachową obsługę Udostępnij wpis:\n45. urodziny Roberta Bubnowicza\tCzterech zawodników odchodzi z Górnika.\tNajnowsze wpisy\tGórnik na zero z tyłu


≡ 7 przydatnych wskazówek na randki dla dwudziestoletnich facetów ➤ Brain Berries\nRandki w wieku 20 lat mogą sprawiać trudności. Wiele osób może nawet nie podejrzewać, że jest to trudne dla mężczyzn, ale zdecydowanie tak jest. Uczenie się, jak być dorosłym i uczenie się, kim jesteś jako dorosły – wszystko to, gdy próbujesz znaleźć miłość, nie jest łatwym zadaniem. Związki są jednym z najtrudniejszych aspektów życia, a wymyślenie, jak sprawić, aby związek dobrze się układał, gdy jeszcze się dorasta, to jedna z rzeczy, które wielu facetów uważa za niezwykle trudne.\nJednak jest kilka sposobów, aby nieco ułatwić narastające trudności związane z randką we wczesnej dorosłości. Te hacki randkowe mogą pomóc ci uniknąć niektórych pułapek, w które wpadają faceci po dwudziestce. Czy jesteś gotowy na randki przeżyte mądrzej, a nie ciężej?\nBycie dwudziestolatkiem polega na rozwiązywaniu różnych problemów. W przeszłości jako społeczeństwo kładliśmy nacisk na małżeństwo i założenie firmy do ukończenia 25 roku życia. Ale ta koncepcja zanika na rzecz posiadania przede wszystkim bardziej wszechstronnej osobowości i rozwoju osobistego oraz zawodowego. Możesz nie znaleźć swojej bratniej duszy w wieku 20 lat i to jest w porządku. Nie spiesz się i ciesz się poznawaniem siebie i tego, kim jesteś w kontekście randek.\nŻaden związek nie będzie idealny. A jeśli skupisz sę na tym, żeby szukać ideału, za każdym razem będziesz rozczarowany. Relacje są niedoskonałe, ponieważ ludzie są niedoskonali. Daj sobie miejsce na błędy, kłótnie, niezręczne milczenie i całą piękną dziwność w związku.\nTutaj w grę wchodzi tw ój charakter. Niezważanie na potrzeby i uczucia innych nie jest czymś właściwym. Bądź szczery i otwarty w kwestii tego, czego chcesz od związku z drugą osobą. Bez względu na to, czy szukasz czegoś zwyczajnego czy poważnego, bądź uczciwy na początku. Dzięki temu oboje nie będziecie marnować czasu i zminimalizujecie emocjonalne skutki uboczne i rozczarowania.\nZbyt wiele razy zostało wzmocnione kulturowo, że mężczyźni nie powinni okazywać emocji ani wyrażać tego, jak się czują. Ta koncepcja toksycznej męskości nie wyświadcza nikomu żadnej przysługi, zwłaszcza tobie. Wyrażanie tego, jak się czujesz, daje twojej partnerce szansę na poznanie prawdziwego ciebie, pokazanie się przed tobą z lepszej strony i lepsze spełnianie twoich potrzeb i pragnień – które są tak samo ważne jak potrzeby i pragnienia drugiego.\nAby odpowiednio wyrazić siebie, najpierw musisz być w zgodzie z tym, co czujesz. W przeszłości społeczeństwo nie zachęcało mężczyzn do bycia w zgodzie ze sobą i tym, jak emocjonalnie przeżywa on wchodzenie w relacje. Podczas trwania związku poświęć czas, aby usiąść sam ze sobą i zastanowić się, co jest dla ciebie dobre, a co nie.\nOddychaj, zanim zareagujesz\nTak często w ferworze walki mówimy rzeczy, których nie mamy na myśli. Wielką praktyczną zasadą radzenia sobie z nieporozumieniami jest odpoczynek przed reakcją na to, co powiedział lub zrobił twój partner. Daj mu kilka minut, a nawet godzin, aby opadły emocje, a następnie dopiero zareaguj. Twoje uczucia lub myśli na ten temat prawdopodobnie będą mniej intensywne, a twoja reakcja będzie to odzwierciedlać bardziej wymownie.\nPrzede wszystkim bądź miłą osobą bez względu na wzloty i upadki w związku. Łatwo jest być miłym, gdy wszystko jest w porządku, ale ćwicz bycie życzliwym w swoich interakcjach, gdy droga jest wyboista i nie czujesz w danej chwili motyli w brzuchu. To wzmocni prawdziwe zaufanie i przyjaźń między tobą a partnerką, a to jest naprawdę najlepszy fundament wszelkiego rodzaju relacji.


LosyZiemi.pl - NASA chce przyspieszyć pierwszy lot załogowy statku Orion\nJesteś tutaj : LosyZiemi.pl » Ciekawostki, Świat i Wszechświat » NASA chce przyspieszyć pierwszy lot załogowy statku Orion\nNASA chce przyspieszyć pierwszy lot załogowy statku Orion\nsobota, 25.02.2017 17:21 wibi. Kategorie: Ciekawostki, Świat i Wszechświat\nAgencja kosmiczna NASA ogłosiła w piątek, że bada możliwość przyspieszenia pierwszego lotu załogowego nowego statku Orion. Jest on przeznaczony do dalekich misji.\nPierwszy lot Oriona wokół Księżyca EM-1(Exploration Mission-1), według obecnego planu jeszcze bezzałogowy, planowany jest na rok 2018. Dopiero drugi lot EM-2, przewidywany na rok 2021, ma być misją załogową.\nJednak administrator NASA Robert Lightfoot polecił zbadać, czy nie dałoby się wysłać astronautów w kosmos już podczas pierwszej misji.\nBill Gerstenmeier, który kieruje w NASA misjami załogowymi, oświadczył, że wynik tych badań powinien być znany za kilka tygodni. Dodał, że „priorytetem będzie zapewnienie bezpieczeństwa załogi i skuteczności działania”.\n« Wiltshire, UK – Kilka tysięcy krzaków marihuany za ponad milion funtów w podziemnym schronie atomowym\nUSA – Pierwszy raz od 11 lat wodę zaczął odprowadzać awaryjny przelew na jeziorze Berryessa »


Rukola jednoroczna ERUCA SATIVA bomba witaminowa WegAna\n» Rukola jednoroczna ERUCA SATIVA bomba witaminowa WegAna\nKod produktu: WARUKOLA\nOPAKOWANIE – 0,5 G\nRUKOLA to warzywo liściaste o właściwościach leczniczych, charakteryzujące się lekko pikantnym orzechowym smakiem i aromatem. Jest bogatym źródłem witamin A, B, C oraz K, a także żelaza, cynku, potasu i wapnia. Świeże liście rucoli mogą być pysznym dodatkiem do sałatek, kanapek oraz mięs i twarogów.\nForma: Roślina tworzą rozety zbudowane z wzniesionych, długich liści.\nUlistnienie: Liście zielone, wąskie, lekko powycinane, osadzone na długich ogonkach, o lekko pikantnym orzechowym smaku.\nTermin siewu i zbioru: Nasiona wysiewamy na głębokości 1-2 cm w terminie od kwietnia do września. Rośliny są gotowe do zbioru w maju-październiku.\nWarunki uprawy: Rukola wymaga gleby żyznej, przepuszczalnej i umiarkowanie wilgotnej. W uprawie rukoli bardzo ważne jest systematyczne nawadnianie, ponieważ nadmierne jej przesuszenie powoduje gorzknienie liści.\nJest mało towarzyska, dlatego warto uprawiać ją na oddzielnej grządce.\nRozstawa: 5– 10 cm\nMrozoodporność: rośliny wytrzymują spadki temperatury do -4°C\nSAME Rukola cechuje się wysokimi wartościami dietetycznymi i smakowymi, jak również zawiera wiele witamin z grupy B, błonnik oraz witaminę C. Jej liście należy zbierać przed kwitnieniem, dzięki temu zachowują pełnie smaku i aromatu. Polecana jest do spożycia w stanie świeżym jako dodatek do sałatek, kanapek, past i twarogów. Karotenoidy zawarte w liściach ułatwiają trawienie, dlatego też polecana jest jako dodatek do dań mięsnych.


"Star Wars: Przewodnik po galaktyce" w kioskach\n2016-01-28 08:14:54 Adakus hitsalonik.pl\nDla początkujących fanów, złaknionych wiedzy na temat sagi "Gwiezdnych Wojen", wydawca Edipresse rozpoczął wydawanie serii przewodników po filmowym uniwersum. Pierwszy numer można już zakupić w salonikach prasowych i kioskach w promocyjnej cenie 3,99 zł, a następne będą już kosztować 7,99 zł. Cała seria ma liczyć 25 tomów, dodatkowo w poszczególnych numerach znajdziemy plakat powiązany z jednym z siedmiu epizodów. Poniżej opis cyklu i informacje na temat warunków prenumeraty i gratyfikacji w razie jej wykupienia.\nPoznaj świat Gwiezdnych Wojen z nową kolekcją "Star Wars. Przewodnik po galaktyce". W każdym tomie znajdziesz naklejki oraz kreatywne zadania dla całej rodziny z rebusami, zagadkami i labiryntami. Oprócz tego poznasz historie, fakty i ciekawostki o swoich ulubionych bohaterach, kultowych pojazdach i najsłynniejszych planetach ze świata Star Wars.\nW wybranych tomach znajdziesz plakaty z wszystkich siedmiu filmów z cyklu "Gwiezdne Wojny".\nZ tomem pierwszym plakat z bohaterami z filmu Przebudzenie mocy.\nW prenumeracie korzystasz z wyjątkowych przywilejów:\n*Gwarancja zakupów wszystkich tomów\n*Dostawa prosto do Twojego domu\n*Gwarancja stałej ceny - tylko 5,99 zł za jeden tom!\n*Nie płacisz za przesyłkę\n*Dla tych, którzy zamówią prenumeratę – PREZENT – książka Fabryka Droidów\nZainteresowanych wykupieniem prenumeraty, odsyłam po więcej informacji na stronę hitsalonik.pl.\n2016-01-26 20:25:20 Kasis przepastny internet\nDziś, na dobry początek, tatuaże wykonane przez polskiego tatuażystę Kamila Czapigę. Warto zajrzeć na stronę artysty, gdzie można obejrzeć jego pozostałe prace wykonane w bardzo charakterystyczny sposób.\nPozostałe prezentowane dziś tatuaże zdominował BB-8 (w różnych, czasami dziwnych odsłonach). Jak widać zdobył on wielu fanów i jego popularność rośnie od premiery "Przebudzenia mocy" (pierwsze tatuaże ozdobił nim film trafił na ekrany).\nBaza Starkiller w Abu-Dhabi\n2016-01-22 15:05:51 Hego Damask\nAby uhonorować "Przebudzenie Mocy" oraz nakręcenie na obrzeżach miasta scen z planety Jakku, w stolicy Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Abu-Dhabi, przekształcono jedną z części najsłynniejszego budynku, Aldar HQ, mającego 100 m wysokości, na znaną z filmu Bazę Starkiller. Dokonano tego przez zaklejenie jednej części specjalną konstrukcją. Przy produkcji pomagała firma twofour54. Poniższy filmik przedstawia proces projektowania oraz widok gotowego "Starkillera".\nMagazyn "Star Wars Rebelianci" #9\n2016-01-19 15:45:34 ShaakTi1138 Kiosk\nW kioskach w całej Polsce powinien być już dostępny dziewiąty numer magazynu "Star Wars: Rebelianci" i zarazem pierwszy w 2016 roku.\nStar Wars Rebelianci 1/2016\nW komiksie z tego numeru będzie trochę polityki, bo dowiemy się jak wygląda konflikt Imperium z pierwszymi zalążkami rebelii oczami pewnej senator. Dowiemy się więcej o szturmowcach i karabinie bo należącym di Zeba, a do tego rozwiążemy łamigłówki i rebusy. W tym numerze mamy dwa prezenty - miotacz kul i paczkę kart Topps: Force Attax. Cena to jak standardowe 9,99 zł, a objętość wynosi 32 strony.\nKolejny numer za dwa miesiące, czyli 18 marca. I ponownie dostaniemy wraz z nim dwa prezenty-niespodzianki.\nOkiem sceptyka #3\n2016-01-15 00:30:12 Lord Bart Moja osobista recenzja\nWitajcie moi kochani Bastionowicze! Tak, nadszedł ten czas, że w końcu i ja postanowiłem skrobnąć dwa-trzy zdania recenzji na temat Epizodu VII. Powiem szczerze, że robię to raczej niechętnie. Znaczy na początku, przed seansem, a nawet chwilę po - byłem do tego nastawiony pozytywnie. A potem im dalej w Endor, tym mniej Ewoków. Zresztą przeczytacie sami.\nJako że jesteśmy jeszcze we wstępie to chciałbym z tego miejsca wspomnieć o polskiej kinowej dystrybucji TFA (i nie mam na myśli żenującej ??wpadki?? z byłym legendarnym redaktorem naczelnym "Nowej Fantastyki"). Otóż stało się to co wg mnie powinno być normą nie tylko przy projekcjach filmów hmm efektownych, ale jak najczęściej przy wszystkich gatunkach. O ile to oczywiście możliwe i sensowne. Mówię w tym momencie o formacie obrazu i dźwięku.\nSiódmy Epizod mogłem sobie obejrzeć aż na cztery różne sposoby: klasycznie i w 3D oraz z napisami lub z dubbingiem. Nawet jeśli dubbing 3D wyświetlany był raz dziennie (mówię na przykładzie mojej ulubionej warszawskiej Kinoteki) to i tak był. W przyzwoitej godzinie i każdy mógł się na niego wybrać. Chciałbym żeby bogactwo wyboru było normą. Znaczy się w tym miejscu szczerze dziękuję polskiemu oddziałowi Disneya, czy komu tam moja wdzięczność się należy.\nA teraz zapraszam do przeczytania mojej recenzji. Osobistej i dość bolesnej, bo naprawdę było mi przykro pisać większość poniższych słów, ale inaczej się nie dało. Nie mogę zakrzywiać rzeczywistości dla... wirtualnego poklasku? Oportunizmu? Konformizmu? Nigdy taki nie byłem i TFA nie jest powodem by teraz nastąpiła jakaś zmiana.\nSo what I told you was true, from a certain point of view.\nLuke, you're going to find that many of the truths we cling to depend greatly on our own point of view.\n― The spirit of Obi-Wan Kenobi and Luke Skywalker, on Dagobah, Episode VI Return of the Jedi\nRecenzja The Force Awakens (względnie A New Hope 1.5/2.0)\nFilm widziałem w kinie raz (klasycznie + napisy) i starczy. Dla pokolenia tl;dr przygotowałem tutaj mały skrót, łącznie z oceną. Ale obrazków nie ma.\nDla całej reszty: tekst wypadałoby zacząć od przypomnienia tego co pisałem głównie przy teaserach i trailerach, bo spokojnie obywałem się i unikałem wszelkich newsów, newsików, spoilerów i temu podobnych. Również po premierze nie czytałem niczego, żadnych pytań, żadnych odpowiedzi, nie było żadnego zaglądania do wookieepedii czy w końcu nawet przeglądania bastionowych dwóch działów, w których opisujecie różne teorie i szukacie rozwiązań.\nPo dwóch teaserach miałem raczej wyrobione zdanie, gdzieś tak na 70-75%. Czułem, że „nowe” Gwiezdne Wojny nie będą tym co znam, tylko właśnie… nowością, ale nie w takim sensie, że to kolejna część, ale że JJ Abrams koniecznie będzie chciał ulepszyć to co dobre. Bo dostał szansę, bo może. Niby postara się zachować klimat, ale jednak namiesza i niekoniecznie pozytywnie.\nPo trailerze… czułem się rozczarowany, że jednak jakaś Moc nie zadziałała i nie naładowała mnie, chociaż odrobinę, na czas premiery. Nie wierząc w nowy zaciąg aktorski, trzymałem się nadziei iż dziadkowie nestorzy SW dadzą popalić. Że chociaż na ich udziale będzie się można oprzeć.\nDo kina poszedłem jednak z otwartym umysłem, chociaż mam tak w życiu, że złe rzeczy zawsze podświadomie wyczuwam i wiele z nich się dzieje. Bo nie ma możliwości przeciwstawienia się im.\nShedao Shai napisał na Forum, że\nWiększość z nas oceniła ten film jeszcze przed jego zobaczeniem, potem tylko poszliśmy potwierdzić swoje oceny i wynaleźć jakieś argumenty dla swoich teorii.\nPewnie jest w tym wiele prawdy, ale zaskoczę wielu – ja się w to nie wpisałem. Mój totalny brak oczekiwań był właśnie najlepszą metodą na roztrząsanie wszystkiego, co prowadziło do jednoznacznie negatywnych opinii. Przestałem się przejmować poziom aktorstwa, poziomem nawiązań, klimatem, nawet roztrząsaniem tego czy robota Disneya naprawdę podpada pod franczyzę.\nPoszedłem na Gwiezdne Wojny tak jak chodzę na 99% innych filmów. Nie wiem kto poza Quentinem Tarantino (i SW właśnie) wywołuje u mnie jeszcze nadzieję na orgię zmysłów w kinie. Ale orgię sztuki, nie popcornowej rozrywki.\nTak właśnie widzę popcorniarzy ogarniętych szałem 3D itp.\nTo bardzo ważne – dla mnie kino jest sztuką, X najpiękniejszą z Muz. Nie czas i miejsce by się tu o tym rozpisywać nie mniej nawet TFA jest tego częścią.\nNo i poszedłbym prawie idealnie gdyby nie mały obrazek, który wpadł mi w oko. Tak naprawdę jest to powtórzony chwyt, ponieważ przypominam sobie podobne skreślenia przy duecie 'Pocahontas'-'Avatar'. Naprawdę, oczyściłem umysł niczym Neo z 'Matrixa' (chociaż to nie jest najlepszy przykład, patrząc po jego efektach :P), bo jeśli ktoś myślał (a zdaje mi się, że wielu), że życzę temu filmowi wszystkiego najgorszego i chcę by był kaszaną – to żal słów. Nawet najprostszych, najbardziej wulgarnych.\nAle patrząc na niego… czułem, że przegrywam. Naprawdę nie chciałem wierzyć, że można zrobić coś takiego, bo mój brak oczekiwań wyłączył również spory żal za skasowanym Expanded Universe. I to już nie tym, który kolidowałby z Epizodami VII-IX, ale właśnie historiami przed EI. Revan, Bane, wiecie o co chodzi.\nCzymś „takim” miałby być zwykły plagiat? Serio? Nawet Abramsa o to nie podejrzewałem, a przecież pomagali mu Lawrence Kasdan (TESB Indy Jones czy dobre westerny) i Michael Arndt ('Toy Story 3', tak część trzecia, obejrzyjcie koniecznie). Wiedziałem, że JJ odwali jakiś numer przy miksowaniu klasyki ze swoją „klasyczną nowością”, ale coś takiego?\nOto co dostałem.\nDodam jeszcze, że ową kartkę ze skreśleniami wydrukowałem sobie i zabrałem do kina. Na wszelki wypadek. Co jakiś czas podświetlałem ją komórką i… no nie wierzyłem w to co widzę. To był, TO JEST PLAGIAT. Epizod VII, nowa część nowej heh dajmy na to tylko trylogii – NIE JEST NOWA. Może to remake? Ta sama historia, tylko trochę inaczej, w trochę innych scenach? No, kurde, nie!\nOczywiście, plagiat można zdefiniować na różnych poziomach głębokości, trochę jak moje nazywanie SW-Disneya franczyzą od Lucasa. Czy Abrams miałby się wybronić plagiatem niezamierzonym, jeśli rzeczywiście uznamy, że coś takiego istnieje? Podobno sam to gdzieś przyznał, ale to akurat nie ma wpływu na tą recenzję, bo pojawiło się już po tym jak spisałem większość tekstu. Zresztą to nie ma żadnego znaczenia, po prawdzie „zabawna” kartka ze skreśleniami nie jest doskonała, ale w całokształcie filmu ilość scen oryginalnych do… „powtórzonych” tak czy inaczej dramatycznie mała.\nJuż sam początek, słynny opening crawl, każe się zastanowić „czy ja już przypadkiem gdzieś tego nie widziałem”? Minęło 30 lat od wydarzeń w ROTJ (chociaż w filmie czas ten nigdzie nie pada?), wydarzeń zdawałoby się pozytywnych – zginęło dwóch „czarnoksiężników”, władających tajemniczymi mocami, ich militarna siła może opiera się jeszcze na kilku flotach, ale II Gwiazda Śmierci również nie istnieje. Galaktyczne Imperium może zatem swobodnie przekształcić się, czy raczej (stosując polską miarę) odrodzić w wolną i demokratyczną Republikę.\nA i owszem – jakaś Republika istnieje. Nawet później dowiemy się, że przez moment ma jakąś własną armię. Ale tą armią nie jest Resistance (będę korzystał z nazwy oryginalnej), który heh jest i na jego czele stoi Leia Organa. Pominę już, że nie Solo czy Organa-Solo, ale… widzicie to? Organizacja o nazwie partyzanckiej, heh ponownie, rebelianckiej – zdaje się być następstwem Rebelii/Sojuszu dla Przywrócenia Republiki. Lekko tego nie ogarniam, ale z kim walczą? Z niedobitkami tych flot imperialnych? Nie, z niejakim First Order (dalej FO), który nie chce przywrócić poprzedniego stanu rzeczy, ale… poluje na Luke’a Skywalkera.\nNaprawdę? Po 30 latach, TRZYDZIESTU, nie roku, dwóch czy pięciu – naprawdę nic lepszego i ciekawszego Galaktyka nie może wymyślić? Teoretycznie Georg Hegel powiedział kiedyś historia uczy, że ludzkość niczego się z niej nie nauczyła. OK, była wojna dwóch frakcji, jest wojna dwóch frakcji (+ jedno „oporowe” coś dodatkowo + tak naprawdę nie wiadomo jak wygląda układ polityczny). A co ten Skywalker? Ano stał się on teraz, niczym Leia i jej plany w ANH, lekarstwem na chorobę, odnajdą go a on save people and restore freedom to the galaxy…\nTo wszystko sieje zamęt już w napisach początkowych, a to przecież tylko pięć zdań. W tym jedno takie raczej nowe – na poszukiwanie klucza do sekretu pobytu Luke’a zostaje wysłany most daring pilot. Nie Bothanin? Pewnie skoro zginęło ich aż tylu, a źli trzymają się nieźle (i jak się okaże znowu mają mega-galaktycznego niszczyciela wszystkiego), to odmówili dalszej współpracy. Też bym odmówił, ile można? Gorzej, że pilot X-winga pachnie mi brzydko spin-offem, chociaż może niewłaściwie kojarzę to z Rogue Squadron. Czas pokaże, nie mniej nadal jest to dziwne. Chociaż może nie, zwykły agent nie taszczyłby ze sobą droida i nie „zgubiłby” go, a pilotowi zawsze można wcisnąć astromecha.\nI tak właśnie dalej toczy się fabuła, nieliczne nowe rzeczy może wywoływałyby jakąś radość gdyby nie znudzenie tym, że „kurde, ale ja już to widziałem”. Chociaż u mnie to była duża frustracja, nie – duży szok, który potem zmieszał się ze zniechęceniem. Nie mogłem (nadal trochę nie mogę) uwierzyć, że to się dzieje. A tak było, kolejne minuty ulatywały, przez ekran przewijały się kolejne sceny, a ja jak głupi czekałem kiedy w końcu to przerwą.\nAle „dali radę” do końca. Ważnego droida na pustyni znalazła pozostawiona kiedyś mistrzyni techniki i pilotażu, która uciekła z nim przed pogonią. Spotkała legendę, która została po trochu jej mentorem, mieli parę przygód, ale szczęśliwie dotarli do Resistance’u, skąd znowu wyruszyli stawić czoło FO i ich super-uber broni, która już nie niszczyła planet. Teraz kasowała całe układy. Ale i tak plan jej zniszczenia ułożono w ok. 15 sekund.\nEkipa oczywiście wbiła się tam bez problemów, a główna bohaterka, dorzucając do techniczno-lotniczych skilli, odkryła u siebie Moc i zaczęła, chyba przez jakąś pamięć moco-genetyczną, naśladować Obi-Wana na Gwieździe z ANH. Potem mentor ginie i powinniśmy z „niecierpliwością” oczekiwać co dalej, gdyby nie drobna zmiana – dorzucono finałowy pojedynek na miecze świetle. Który też niczego nie rozwiązał, ale akcja była. Wtórna.\nI po to skasowano EU? Po to mamiono „starych” fanów klasycznym trio L(uke)L(eia)H(an), by w ogóle nic ciekawego nie pokazali (poza Hanem, ale to nadal 2:1)? Cokolwiek jest dobrego w tym filmie, nie liczy się. Nie ma dla mnie znaczenia.\nObrzydliwy, zmutowany plagiat przekreśla nie tylko te 130 minut, ale kładzie się smutnym, nagrobkowym cieniem na całą resztę. Nie tylko na Epizody, ale nawet na spin-offy, o których jeszcze trochę myślałem, że scenariusz o Solo czy Bobie F. może mnie zagrzać. Co z tego jeśli te będą naprawdę oryginalne, z drobnymi tylko, smakowitymi nawiązaniami?\nNowy dom buduje się na solidnych fundamentach. Home Chewiego i Hana taki był i Falcon dalej daje czadu. Ale nie o jeden statek tu chodzi i nie o jeden mega-duet. Nie mam bladego pojęcia dlaczego oni tak to zrobili. Bo mogli? Mogli wszystko, tak. Plagiat też. Ale to była jedna z zyliona opcji. Czemu wybrali właśnie ją? Nie wiem, wiem za to że coś się skończyło. Tak jak 'Matrix' wytrzymał tylko pierwszą część, a dwie następne utopiły genialny pomysł w tandecie CGI i przeroście treści na wizją, tak Gwiezdne Wojny na zawsze pozostaną już historią Dartha Vadera. Tą klasyczną i tą nową, z Jar Jarem, cienkim aktorstwem i co kto tam chce od siebie.\nJak zwał tak zwał – teraz to już tylko franczyza. Coś z Mocą, mieczami świetlnymi, blasterami i pewnie kolejną super-bronią. Magia się skończyła. I jest mi naprawdę smutno. Aż sam jestem zaskoczony, że nie ciskam jakiś wulgaryzmów na Abramsa, a tym bardziej na jego kolegów. Jest mi tak smutno, że… kurcze, nie spodziewałem się, że GW tak mnie mogą przejąć.\nTeraz pora po nazwiskach trochę :P Tu też znajdzie się parę elementów wtórnych, ale będą i pozytywy.\nFinn – czy John Boyega dał radę? Trochę myślę, że tak, ale tylko wtedy gdy dano mu na to szansę. Jednak przez większość jego bytności na ekranie mam wrażenie, że pierwszy teaser, który tak pobudził humorystyczno-„rasistowską” stronę zainteresowanej ludzkości – nie był przypadkowy. To wyskoczenie spod ekranu, z KFC w domyśle, to tak naprawdę większość jego roli. Tego typu grepsów i przepraszam, że to napiszę, grania wioskowego głupka. W tym przypadku nigga-czernucha, wklejcie tu sobie cały stereotyp.\nNo bo jak widzę ten dialog\nWhy? Why are you helping me?\nto jeszcze nie cisnę facepalma, ale jak sobie tak radośnie gaworzą w TIE zapominając w ogóle o goniących i pociskach to naprawdę Dude, Where's My Car?. Ok ok, tam byli biali, ale tu na jedno wychodzi. Potem komedia przy wodopoju, w momentach wymiany ognia, jak ciągnie go ten stworek (akurat jego jednego nie zjadł) czy innych, a jak już mu wcisnęli lightsaber… masakra.\nProblem w tym, że z założenia to naprawdę powinna być fajna postać. Z tego co zrozumiałem nowi szturmowcy nie zgłaszają się już do akademii tylko są porywani i poddawani praniu mózgu. Coś tak ktoś wspomina o programie klonowania nowym i jak dla mnie to może by była lepsza opcja. Może nie tańsza, ale pewnie skuteczniejsza.\nFinn nie wiem kim jest, nie ma nawet imienia, nie zna go, ale jednak indoktrynacja nie zadziałała. Czuje się źle jako „bałwanek”, nie chce mordować, ucieka i pewnie chciałby żeby ktoś pomógł mu oderwać się od tej złej przeszłości. Dlatego w filmie są momenty i nawet całkiem nieźle zagrane, w których coś takiego widać. Znaczy się założenie. Bo całokształt wyszedł jak wyszedł. Niestety, więcej głupiego murzyna niż bezimiennego uciekiniera, z nieznaną przeszłością i niepewną przyszłością.\nRey – tu specjalnie dla jej wielbicieli powiem, iż przez moment wydawało mi się, że może być „fajna” w tym znaczeniu o jakie chodzi niektórym. Cielesne i tak dalej :P Ale w całokształcie wypada jednak… płasko, do niewolnicy Leii lata świetlne.\nNatomiast reszta, niestety, wypada tutaj najgorzej, przez pryzmat plagiatu oczywiście. To, że po dwóch razach zmieniono w końcu płeć wieśniaka z zadupia Galaktyki, to nic szczególnego. Super zdolności techniczne, pilotaż bez wcześniejszych prób, aż w końcu ukryte pokłady Mocy owocujące nie tylko rozłożeniem (może nie w pełni, ale jednak z doświadczeniem) na łopatki „złego Jedi”, ale zabawą słabym umysłem – amerykańskie od zera do bohatera w kapitalnym stylu. Takiego nie zaliczyli w debiutach ani Luke (marne wstrzelenie torpedy do wąskiej dziurki), ani Anakin (wygrany wyścig i skasowanie statku-bazy, zakładam że pomogły mu w tym te gigantyczne ilości midichlorianów, ale jednak wszystko w wygodnym fotelu).\nDaisy Ridley utrzymała przez cały film jednakowy poziom aktorski, nie mniej niczym mnie nie porwała. Nie było źle, nie było dramatów, ale też nie było się nad czym zachwycać. Chciałbym jednak wrócić do dwóch wątków. Pierwszym z nich znowu będzie plagiatowanie, tym razem oberwało się i TESB. Chodzi mi o wizje po dotknięciu miecza Skywalkera. Naprawdę trzeba to było tak łopatologicznie wsadzić, zwłaszcza że w żadnej z poprzednich scen nie widać by Rey była Force-sensitive?\nA to to jeszcze mało. Bardziej intryguje mnie w jaki sposób Kylo Ren uwolnił jej potencjał? Bo mam wrażenie, że to stało się za jego sprawą, tego „Force Minda”. Tylko uwolnienie, nawet kogoś super, chyba nie powinno skutkować tym co nam pokazano? Mind trick, ot tak? Profesjonalna walka na miecze świetlne (bo ja nadal obstaję przy klasyce, że używać w ten sposób saberów mogą tylko wyszkoleni Force-userzy)? Herosi tego typu mogą być fajni. Jak są fajni, jak świeży i przede wszystkim jak jest to w jakiś sposób naturalne. Tutaj nie udało się tego zrobić.\nKylo Ren – trzeci z nowej trójcy, dla zrównoważenia LLH. Tak to sobie ułożyłem. I tak jak go pierwszy raz zobaczyłem tak już to zostało ze mną i nie uległo zmianie w trakcie trwania, ani po filmie – czy jest ktoś, w pełni zdrowy na umyśle, ze zdrowym wzrokiem i znajomością SW, kto może „uczciwie” powiedzieć, że w tej masce KR nie przypomina Vadera, tylko Revana? Zarżniętą tą epicką postać tylko po to by jakiś koleś nosił się identycznie? Bo rozumiem, że rzęzić zza osłon miał ala dziadek… Apparatus :P\nA jak już jesteśmy przy częściach ubioru to nie byłbym sobą gdybym nie wrócił do tematu cross-sabera. Cały film wypatrywałem motywów dla których to „coś” wygląda jak wygląda. Oczywiście KR posługuje się nim cudownie (do finału oczywiście :P), ale… po kiego powstała taka wizualna głupota? Bo większość „złych” (specjalnie nie piszę Sithów, bo tu też nic o nich nie wiadomo) miała w filmach jakieś bajery? Pisałem już o tym, Dooku, Maul, Grev z czterema różnymi, to i tu trzeba było wcisnąć? Ale po co? Czemu to miało służyć? Siłowaniu się? Fakt, Kylo przez moment „nadpala” Finna, ale to był niewytrenowany głupek. I tyle?\nNatomiast aktorsko… tego się nie da faktycznie zmienić, ale jako Ren pierwszy raz ściągnął maskę to naprawdę zobaczyłem twarz mojego redakcyjnego kolegi, Freeda. Oczywiście jego młodszą i słodszą wersję :P\nPoważnie to ta postać, tak zakładam, miała być kimś tragicznym rozdartym między przeszłością swoich rodziców, swojego wuja, teraźniejszością i może obsesją dziadka? Fajny miks, tylko znowu scenarzystom nie wyszedł. „Komiczna” tortura ala pogadaj z moją ręką\nTak, tak to właśnie widzę.\nto jedna sprawa, ale gadanie właśnie do maski Vadera? Da fak?\nAdamowi Driverowi nie dane więc było popisać się, jedyna scena z Hanem wyszła znośnie, ale tylko znośnie. Czyli trzeba się cieszyć, że nie zepsuł.\nPoe Dameron – czy ja wiem? Trochę się nalatał, trochę pogadał, zostawił droida i chyba tym najbardziej zapisał się w filmie. Na dobrą sprawę, gdyby X-wingi nie stanowiły jakiejś tam ważnej części SW – można by go spokojnie pominąć. O grze Oscara Isaaca nie powiem nic, bo nie było czego zauważyć.\nHan Solo – uratował chociaż drobiny honoru i godności tego filmu. Jego duet z Chewiem… naprawdę jeśli miało mi zabić serce mocniej (poza początkiem, ta magia działa i na mnie) to właśnie wtedy, we are home i ich wzajemna chemia. Naprawdę ta para jest jedną z najgenialniejszych w historii kina, nawet jeśli Wookiee nie mówi zrozumiale :P i nie odgrywa tak istotnej roli, będąc raczej oddanym pomocnikiem.\nKażdy ich wzajemny gest, każdy greps, każdy żart są super, zrobiono to w niewymuszony sposób i przede wszystkim nie zepsuto!\nOh really? You're cold?\nWhat we do with her?\nIs there a garbage chute? Trash compactor?\nCzy jak się tłumaczy dwóm gangom (chociaż to było plagiatowane na Jabbę z ANH), cały Solo. Zagada, strzeli pierwszy i zacznie uciekać. Szkoda, że już wolniej, czasu nie oszukasz. Ale nadal Harrison Ford to klasa, Han Solo to on, a on to Han Solo. Po prostu jak zrobią taki spin-off, to już nie będzie nawet franczyza, to będzie marnotrawstwo taśmy.\nFord daje również popis (solowy ;P) w momentach hmm dramatycznych tj. podczas spotkania z Leią i z Kylo. O ile dobrze to ogarnąłem to… para doczekała się potomka, ale że tak powiem – nie ze sformalizowanego związku. Nie byłoby to niczym dziwnym, w amerykańskich filmach „miłość” bardzo często idzie z dynamiczną i sensacyjną przygodą. Niby potem widzimy parę i zachodzące słońce, ale nie wiemy już co się stanie następnego ranka. Albo następnego za 3 lata. A tu mam 30. Trzydzieści… jak Disney zagospodaruje to wstecz, boję się bać. I tak jak patrzę na ich relację, na to że nawet przytulenie wyglądało jakoś dziwnie – jest mi smutno, biorąc pod uwagę jaką parą byli w EU.\nA Kylo? Gdzieś tam w głowie kołacze mi się, że Ford chciał zagrać Solo jeszcze raz i uśmiercić go. Akurat on ma do tego prawo. Jak wyszło? Pamiętam, że za Chewbaccą płakałem. Pierwszy „wielki” SW, któremu pozwolono umrzeć, ale jak to zrobiono. Tak, że wpieniony położyłem lagę na całą Nową Erę Jedi. Tutaj jest to dobre, nie epickie czy wspaniałe, ale dobre. Smutne, bardzo smutne, chociaż jak się człowiek tak zastanowi nad jego spadającym ciałem… w SW nie ma rzeczy niemożliwych. Zmarli tymczasowo, dopóki marketing ich nie przywróci. If you know what I mean ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nLeia Organa – jedno wielkie masakrystyczne nieszczęście tego filmu. Już nie mówię o fabule i o tym, że nawet słówkiem nie zająknięto się o jej Mocy. Ale jej wygląd… ok, to nie powinno być źródłem sporu czy przytyków. Każdy wygląda jak wygląda, ja też nie jestem ani Bradem, ani Andżeliną. Wiem, że Hollywood jest bezlitosne dla aktorek, nigdy nie zapomnę rozwścieczonej i rozżalonej Meryl Streep, która po 40-tce dostała trzy propozycje zagrania czarownic.\nAle jest taki moment, w którym… życie (bądź nadmiar chirurgii plastycznej) odbiera kobiecie możliwość przekazania jakiejkolwiek ekspresji na ekranie. I to właśnie stało się z Carrie Fisher. Może gdzieś pod warstwą grubej tapety, całkowicie zabijającej mimikę, pod warstwami zmian jakie przyniosły ze sobą dragi i wóda jest nadal TA piękna dziewczyna, żywioł z Epizodów IV-VI.\nTaką będę Cię pamiętał.\nNawet przyjmując te 30 lat, macierzyństwo i może coś Han jej przyprawił zmarszczek i kilogramów (czy tylko ja odniosłem wrażenie, że wyglądała grubo?) – efekt jest straszliwie powalający.\nŹle się z tym czułem, źle się z tym czuję nadal i gdzieś uleciała jakaś mała radość i nadzieja z trójcy LLH. A jeśli tak, to pora przejść do kogoś kto chyba tylko przypadkiem zagościł w tym filmie.\nLuke Skywalker – 70 sekund. Tyle dokładnie trwa jedyna scena z jego udziałem. Jego samego byłoby mniej, gdybym wyciął ujęcia z Rey. I nie mówi ani słowa. Ani jednego. Ja pierniczę, co się stało? Coś się zgubiło po drodze? To jest jakaś mega-głębsza koncepcja, która zostanie w pełni odkryta po 10 kolejnych filmach? Równie dobrze mogli gdzieś pokazać plakat most wanted od FO z jego twarzą i to by było równoznaczne. C-3PO, ze swoim wciśniętymi na siłę grepsami i cudownie zmartwychwstały R2 dają w tym filmie więcej niż… Luke. Kurde, Luke Skywalker.\nW tym momencie przypomniała mi się scena z Teatru TV, z 'Księżyca i magnolii' Rona Hutchinsona, kiedy to Ben Hecht słyszy ostatnie zdanie z książki 'Przeminęło z wiatrem'. To już piąta doba, kiedy tkwi zamknięty na klucz w gabinecie Davida O. Selznicka i rzeźbi maszynopis scenariusza przyszłego mega-hitu wszechczasów (z uwzględnieniem inflacji). I kiedy jest już u progu wytrzymałości fizycznej i psychicznej, kiedy (nie znając książki) chce uderzyć w finał, słyszy że jutro znów będzie nowy dzień. Wpada w szał, bo pięć dni i nocy czekał żeby dowiedzieć się ja to się skończy. I dostał takie coś.\nU mnie szału nie było, bo do kina poszedłem w środku dnia, najedzony, wyspany. Prawdopodobnie Luke wystąpi w kolejnych Epizodach, może nawet powie słowo. To z pewnością nie jest jego finał. Ale po tych wszystkich oczekiwaniach, zapowiedziach, promocji filmu trójką LLH – dostałem 70 sekund? Siedemdziesiąt sekund? Niemowy?\nBB-8 – They see me rollin' They hatin’\nTak prawda (i tu się przyznaję bez bicia), że BB był dla mnie pewnym synonimem połączonych sił Disneya i Abramsa. Teoretycznie The Rolling Stone(s), w praktyce raczej fantastic-sam-plastic. Ale zmieniło się to po seansie, chociaż nie jestem zadowolony ze sposobu, w jaki to się stało. Zostałem bowiem wzięty pod włos, na litość, na tą moją małą uczuciową część serduszka, która czasem zdaje się brać górę.\nBB-8 to pierwszy droid, który w filmach SW z… mechanicznego dodatku stał się pełnowymiarowym bohaterem. Już widzę wzburzenie fanów duetu C-3 i R2, ale wstrzymajcie rumaki. Złota sztaba, poza momentem królowania Ewokom, był tylko zawalidrogą. Tak prawda. R2 zaś… ćwierkał i świerkał, ale w sytuacjach ostatecznych to on ratował wszystkich. I to chyba przez sześć Epizodów. Nie był jednak na pierwszym planie.\nBB jest. Albo przynajmniej takie odniosłem wrażenie. Co prawda mam przeczucie, że został wrzucony do filmu specjalnie dla dzieciaków i ogólnego słodzenia (wychodzi mu to cudownie), ale i tak jest autorem najlepszego chyba slapsticku w całej historii kinowej SW\nPo tym czymś miałem tylko dwie opcje do wyboru: walnąć facepalma i wyjść z kina albo… polubić go. No i zdecydowałem się na drugą. Bo przypomina mi trochę kogoś innego, kogoś kto zawsze wyciśnie ze mnie łezkę. WALL•E’ego.\nI za to ich nie lubię. Że mnie tak złapali.\nGenerał Hux – jego potyczki z Kylo byłyby nawet urocze, gdyby nie wtórne. Tak, mówię o relacji Tarkin-Vader, raczej łatwo się tego domyślić w tym scenariuszu. Wystąpił jednak w jednej z ciekawszych (i nielicznie oryginalnych) scen filmu tj. przemówieniu do wojska przed oddaniem „słonecznej” salwy. Skojarzyłem to wyłącznie z wąsikiem pewnego niedoszłego austriackiego malarza, zwłaszcza jak szturmowcy mu hajlnęli, znaczy zamówili deskę piw.\nAle poza tym – zupełnie nic ciekawego, kolejny militarysta, sztampowo zakochany w przewadze technologicznej i rozwalaniu wszystkiego co da się rozwalić.\nKapitan Phasma – jak tak sobie paradowała w zwiastunach i na ekranie w tej srebrnej blink-blink zbroi to pomyślałem, że to może być ukłon w stronę tych fanów, których jarał zawsze inny pancerz. Tak, chodzi o Bobkę. Zatrudniono też do tej roli Gwendoline Christie, więc pomyślałem że może coś ciekawego jej zaoferują. Owszem – finał w zgniatarce. Pytaniem pozostaje czy ją włączyli czy miała automatyczny program. No i czy zabrali Phasmie komunikator (kiedyś szturmowcy, a już na pewno oficerowie mieli kontakt z bazą) wcześniej i… z perspektywy tej publicystyki – czy była tam jakaś dianoga ;)\nGłos głosem, ale jakikolwiek potencjał tej postaci został totalnie zmarnowany. Poza tym Gwen raczej nie będzie mogła łatwo przekonać swoich dzieci, że grał w SW :P\nSnoke – był ktoś taki. Powiem szczerze, że ledwo go zarejestrowałem, mimo iż gadał z dużego hologramu. Kto to, po co i dlaczego – nie wiem. Ale ta postać idealnie pokazuje jakim „fachowcem” jest Abrams. Wprowadzić kogoś tajemniczego, złowrogiego, kogoś kto ujawni się dużo później, ale zrobić to umiejętnie i swobodnie – to klasa. Klasa, której JarJarowi brakuje i to widać po tej postaci. A jak czytam teorie, że to może mistyczny Plagueis… litości.\nMaz Kanata – każda opowieść musi mieć swoją karczmę kantynę, w której roi się od przeróżnych archetypów, łącznie z kimś ważnym, kto da nam głównego questa. Oczywiście do czasu jak dziesiąta woda po imperialnym kisielu nie przyleci i nie rozpirzy wszystkiego.\nPatrząc na Maz miałem podskórne przeczucie, że widzę któregoś z podracerowiczów z EI. Ale to może przez te binokle. W teorii chyba ciekawa postać, Force-sensitive jak mi się wydaje, ale sprowadzona do hmm pośredniczki w przekazaniu miecza Skywalkerów. Trochę szkoda, zwłaszcza że nie zobaczyłem jej z Chewiem :P\nLor San Tekka – swego czasu w drugim Oku postawiłem taką tezę, że pałeczkę jakości aktorskiej, podbijającej standardowy poziom sci-fi, przejmie po śp. Sir Guinnessie i Sir Lee trio LLH. Bo nie ma w obsadzie nikogo godniejszego. W komentarzach jednak Long zasugerował mi, że zapomniałem o Maksie von Sydowie. Właśnie nie zapomniałem, celowo go pominąłem, bo nie słyszałem żeby miał odgrywać w TFA znaczącą rolę.\nI trafiłem. Lor San Tekka to postać… właściwie mogę o niej powiedzieć jeszcze mniej niż o Snoke’u. Pojawił się na ekranie, z krwi i kości, wielki aktor. I tyle. Dziękuję Abramsowi za to. Mógł dać kolejny plakat, jak z Lukiem.\nC3-PO & R2-D2 – wrzuceni do tego filmu na siłę. C3 musi poględzić, bo jest też Lei, więc jakoś tak w pakiecie, rozumiem że czerwona wstawka to pozdro dla kumatych. Ja widać nie należę do klubu, więc… R2 natomiast heh jest jak R2, tak jak pisałem wyżej – gdy istoty cielesne nie dają rady, on robi beep boop i po problemie.\nNie chce mi się już wnikać czy po rozładowaniu takiego astromecha można go oddać tylko na złom, czy ładowanie zajmuje wieki, czy nie można go uruchomić zdalnie, bez jego „woli” itd. Po prostu to przebudzenie w idealnym momencie – jest jedną z najsłabszych rzeczy w tym smutnym filmie.\nPodsumowując: nowe trio nie sprostało staremu i to nawet takiemu, które widzimy w filmie. „Zmęczona życiem” Leia i „niemy” Luke, będący tylko pyłkiem nowej kurtce genialnego Hana, są razem lepsi od mistrzyni wszystkiego znikąd, głupiego szturmowca i metroseksualnego złego płaczka. Dlaczego? Bo są żywymi Legendami, mającymi za sobą wspaniałą historię, popartą dobrym aktorstwem. Rey, Finn i Kylo nie mieli z nimi szans. Na starcie, dlatego że spieprzył ich ktoś już w scenariuszu.\nFilm kradną Han z Chewiem. Za nimi, muszę to przyznać, BB-8. Potem jest przepaść i dopiero możemy ustawiać RFK w kolejności jak kto chce.\n„Źli” w TFA? Generał-psychopata raczej, niedoszkolony gimnazjalista, który chce zyskać na „prestiżu DarkSajda” dysząc przez maskę, srebrna szturmowczyni (odmieniłem to dla feministek języka polskiego :*) kończąca przygodę w odpadach, a nad nimi wszystkimi hologram… kogoś. Nie powiem, że to Power Rangers, ale jakoś ciarki mnie nie przechodziły.\nTu będzie krótko, bo i nie ma się nad czym rozwodzić. W całym filmie słychać klasyczne, legendarne motywy SW, które KIEDYŚ wyszły spod ręki Johna Williamsa. Natomiast jeśli kto liczył, że pojawi się tu coś na miarę hmm przykładowo „Duel of the Fates” – gratuluję. Ja chciałem tylko by „zwykłego” Williamsa nie ruszali. I to się stało. Natomiast nowości, coś co by można zagwizdać po wyjściu z kina – zero.\nJa wiem, że wyszedł soundtrack, nawet przeglądałem track listę. Patrzyłem po tytułach, kojarzyłem sceny. Nic nie słyszałem, nic nie pamiętałem.\nKtórą chciałem umieścić, a nie było miejsca i okazji wcześniej.\nŻeby nie besztać Abramsa bez końca – muszę mu przyznać, że z roboty technicznej (wraz z Danielem Mindelem) wywiązał się bardzo dobrze. TFA co prawda nie wnosi nic nowego do gatunku sci-fi, zarówno pod względem fabularnym, jak i zdjęciowo-komputerowym, ale przede wszystkim nie wali po oczach efektami i CGI.\nJedyne dwie „popisówki”, które bym wytknął to moment ucieczki TIE z hangaru (swoją drogą ciekawe, że blastery nie robią mu krzywdy, a X-winga skasowali) i finałową walkę, w tej części jak już ziemia się rozstępuje. Miałem takie nieprzyjemne uczucie, że oglądam jakiś kolejny gwałt Jacksona na Śródziemiu.\nReszta zdjęć jest bardzo ładna, umiejętnie operowano przedstawianiem dużych i małych obiektów. Zaś najlepszą częścią akcji filmu są pojedynki statków. Wszystkie sceny w Falconem – wiadomo, że cudowne. Ale również X-wingi dały radę, chociaż nie wiem czy dobrze dobrano ich ilość w finałowym ataku.\nPojedynek finałowy, chociaż miał genialną otoczkę (trochę przypominała mi walkę Czarnej Mamby z O'ren Ishii)\nFinał Kill Billa vol.1\nzostał jednak zepsuty nie tylko kolejnym bezsensownym łamaniem zasady, że lightsaberem to niewytrenowani mogą co najwyżej oświetlić sobie ciemne pomieszczenie, ale choreografią. Ja wiem, że wielu osobom nie podobało się odejście od czystej szermierki ze ST na rzecz akrobatycznych wygibasów z NT. Dla mnie i to i to ma sens, jeśli jest zrobione z umiarem. W TFA dostałem jednak… coś pośrodku, ale jednak najbardziej zbliżone do okładania się cepami. Ale może teraz ma to tak wyglądać.\nZresztą jeśli przy saberowaniu jesteśmy to Finn dostał szansę podwójną. Nie wiem jak wy, ale ja za pierwszym razem parsknąłem śmiechem widząc tego szturmowca z jakąś pałą energetyczną. A jednak nasz czarnuszek stanął dzielnie do pojedynku, zebrał oklep, ale oczywiście to nie był jeszcze jego czas na zgon.\nNie rozumiem tego. Zasad, że nie „Mocny” potnie się mieczem świetlnym nie jest wzięta z kosmosu. Ostrze lightsabera nie ma masy. Nic nie waży, mówiąc prosto. Wielu z was ma własne rękojeści, zrobione samodzielnie lub kupione. Czasami doczepiacie do nich jakieś kijki czy co innego, żeby się ponaparzać czy zrobić fan film. Ale to jest błąd.\nPrawdziwego miecza świetlnego praktycznie nie można sobie skutecznie wyobrazić. Bardziej bowiem pasuje tutaj zwykła latarka. On jest rękojeścią, a strumień światła… no właśnie, jest ostrzem. Nie czujecie żadnego oporu machając latarką. I z saberami też tak jest, do momentu zetknięcia się z jakąś powierzchnią, innym ostrzem czy blasterową smugą.\nNormalny człowiek nie czuje więc tego „ciężaru”, nie mówiąc już że nie może się tutaj uderzyć przypadkowo płazem ostrza i nic się nie stanie. Stąd do skutecznej walki potrzebny jest ten szósty zmysł – Moc.\nJednak w zupełnie dla mnie niezrozumiały sposób, w wielu miejscach chce się forsować ideę, że każdy może się posługiwać lightsaberem, ale żeby to jeszcze tyle. Ja wiem, broń fajna, jedna z najbardziej klimatycznych w świecie sci-fi/fantasy. Ale patrząc po przykładzie Rey – totalnie nieobeznana ze sztuką osoba pokonuje kogoś kto (teoretycznie) uczył się tego, czuje ten flow i tak dalej.\nŻeby było tego mało, Abrams nie trzyma się kolejnego faktu, chyba jeszcze bardziej bezspornego, że blasterowe rany (podobnie jak te od miecza) nie krwawią. Następuje natychmiastowa kauteryzacja i jedynie wnętrze ciała jest przepalone.\nStąd skrzywienie na mojej twarzy widząc innego szturmowca rozmazującego krew na hełmie Finna, czy Kylo, który uderza się po ranie i krwawi. Swoją drogą są to klimatyczne momenty (chociaż Renowi nie pomogło to wyzwolić Rage’u), ale dlaczego łamią zasady świata?\nZresztą takich zaskoczeń jest więcej, te które chcę teraz wymienić obracają się w ramach plagiatu. Nie wiedziałem np. że X-wingi mają działko pokładowe do rozwalania piechoty. Sokół miał i kasował szturmowców na Tatooine czy Hoth.\nHologram Snoke’a można zrozumieć przez dzielącą ich odległość, ale dlaczego przypomina to Imperatora i Vadera?\nTen drugi gang co nachodzi Solo, mówią trochę jak Rodianie, ale nimi nie są. Jeśli już tak zrzynaliśmy to trzeba było wstawić paru zielonych ryjków, a tak ci Azjaci to słabo trochę wyglądali.\nAż w końcu dochodzimy do mojego ulubieńca, czyli mega-działa. Chociaż tak naprawdę to jest podobno eee nie wiem jak to dobrze opisać – konstrukcja składająca się z bazy na… ruchomej planecie? Że Starkiller to pominę, bo wyjątkowo źle mi się kojarzy, ale… prawdziwa ruchoma planeta? Czy ktoś tam w ekipie chociaż przez moment ogarniał zasady fizyki czy astronomii? Chociaż na poziomie podstawowym?\nJa w ogóle przez moment to myślałem, że ten super-strzał to oddawany jest po naładowaniu się z energii z gorącego jądra tej planety. Ale okazało się, że to coś… wygasza słońca z układów, które je mają. Nie wiem jak jest w USA, ale jeszcze pamiętam z normalnej lekcji fizyki, że brak słonecznego promieniowania ma najczęściej wpływ na wszystkie planety tego układu. Prościej – oznacza to, że wystrzał (który w ogóle jest komiczny pod względem prędkości przemierzania Galaktyki) nie tylko rozwala ileś tam planet jednego systemu, ale też powoduje po czasie negatywny wpływ na planety bez wyssanego słońca. To jest mniej więcej tak jakbyśmy wysyłali głowicę atomową z naszego silosu na wrogie miasto, tam następowałby wybuch, ale po jakimś tam czasie nasza wyrzutnia też by wybuchała albo promieniowała, albo cokolwiek innego.\nA nawet jak to wszystko olejemy to plagiatując hehehe nieświadomie zahaczyliśmy o\nPogromcę Słońc. Legendarnego.\nOd strony minusów jeszcze interesuje mnie Han Solo. Nie nie, on i jego wątek są świetni, nie mniej nie rozumiem dwóch rzeczy: pierwszej, dość prostej chyba – po kiego grzyba Solo zabierał kuszę Chewiemu? Pomijając już, że to sprzęt Wookieech i trzeba siły do jej obsługi, po latach blaster mu się znudził i spodobała broń kumpla?\nDruga to skradziony wielokrotnie Falcon. Serio? Wydawało mi się, że największą tego typu głupotą było ukradzenie Dooku jego miecza świetlnego przez kowakiańskiego małpo-jaszczura w TCW. Ale można to przebić, jak widać. Czy dostaniemy kiedyś sensowną odpowiedź? Może kiedy zostaną zapisywane, zarysowywane i kręcone te lata trzydzieste wstecz?\nTo już chyba tyle, skoki nadświetlne pominę minutą ciszy, zresztą skrobnąłem już o tym. Pora przejść do podsumowania.\n+ Han Solo & Chewie\n+ ograniczone szaleństwo CGI i ładne zdjęcia\n+ BB-8 niech będzie\n– PLAGIAT fabuły Epizodu IV: Nowej Nadziei (i tu mógłbym poprzestać, bo i tak reszta nie ma przy tym znaczenia, ale)\n– plagiat mniejszych scen, szczegółów, smaczków - zupełnie niezrozumienie czym jest nawiązanie czy puszczenie oka do fanów, a czym łopatologiczne kopiowanie\n– brak nowych dźwięków Williamsa\n– nowa trójca bohaterów (Rey, Finn, Kylo) rozpisana fatalnie, bez żadnej głębi i subtelności\n– dwoje ze starej trójcy (Luke, Leia) praktycznie zmasakrowani w stosunku do oczekiwań i dokonań z EIV-VI\n– zmarnowanie potencjału większości postaci drugoplanowych\n– brak przejrzystego nakreślenia linii polityczno-historycznej\n– łamanie zasad obowiązujących w uniwersum dla własnego widzimisie\n– super-broń, która jest totalnym wybrykiem techniki i chociaż w minimalnym stopniu nie trzyma elementów realizmu w tym uniwersum\nTak to niestety wygląda. JJ Abrams i Disney zaserwowali mi próbę grania na sentymencie do Starej Trylogii, a co jeszcze smutniejsze - przyłożył do tego rękę Lawrence Kasdan.\nSkasowano EU żeby zrobić sobie czyste pole do napisania nieskrępowanej niczym historii, w której miano połączyć stare z nowym. Miano to zrobić dobrze. Bo every generation has a story. I to jest ta opowieść? Na czas lajków i instagramów?\nCzy naprawdę musiano wymazać, bądź ukraść niektóre nuty Beatlesom czy The Rolling Stones, żeby tworzył dzisiaj Justin Bieber czy Lady Gaga?\nNaprawdę, ale to naprawdę, nie dało się stworzyć oryginalnego scenariusza, ze złymi i dobrymi, ale może już bez super-broni, może z głębszą polityczną intrygą? W końcu obecna "generacja" kocha House of Cards czy Grę o Tron?\nDziś, po czymś takim, nie jestem wstanie powiedzieć kto bardziej zarżnął klasykę – Lucas ze Spielbergiem gwałcący Indiego Jonesa, Peter Jackson z Hobbitem, czy właśnie Jar Jar Abrams wykańczający poprzez ANH2.0 Starą Trylogię.\nKtoś zaraz powie, że przecież nadal mogę oglądać te filmy i - nie wiem - udawać, że EVII nie powstał. Ale naprawdę? Zakrzywiać rzeczywistość, że czego nie ma chociaż jest? Niektórzy z was robią tak z EU i obecnym kanonem. Jasne, ale ten "dozwolony użytek własny" nie zmieni faktów, z którymi już zawsze i coraz częściej będziemy się stykali.\nDla mnie są to ostatnie Gwiezdne Wojny w kinie. Kolejne coś z Epizodem w nazwie (jeśli ostatecznie tego nie zniosą) obejrzę jak będzie w dobrym formacie .avi albo w telewizji. Spin-offy, które mogłyby być niezłymi filmami, również przestają mnie interesować, bo mam 99% pewność że będą identycznie słabe.\nJedyną nadzieją jaka mi pozostaje to wiara w normalny serial, dramę dobrej jakości jakich wiele. Może być nawet animowana, ale taka na jaką SW zasługuje, chociażby przeciwwagą do tragicznych treści, które obecnie zdominowały to uniwersum.\nJest to nadzieja nikła, ale jest. Są jeszcze gry video, tu siłą rozpędu musi powstać coś ciekawego, ale gry to namiastka.\nPrzyjmując kryteria, którymi kieruję się przy ocenianiu innych filmów na Bastionie, wystawiam\nThe Force Awakens 2/5 jako zwykły widz.\nTak jak planowałem pójść do kina, o czym pisałem na poczatku. Film bowiem ten nie wnosi nic ciekawego do gatunku sci-fi i ratuje go tylko jedna postać.\nNatomiast jako fan Star Wars, czuję się oszukany i... wkurzony tym, że poświęcając EU i godząc się na to, dostałem kradziony badziew, który jeszcze niesmacznie zahacza o coś do czego w ogóle nie ma prawa. I nie mówię tu o autorskich przywilejach.\nTFA nie wystarcza odbicie się od ST jak od trampoliny, to raczej jakaś forma choroby nowotworowej, która bardzo skutecznie (patrząc po wynikach) pasożytuje na pięknej przeszłości.\nW takim wypadku ocena może być tylko jedna\nThe Force Awakens 1/5 jako fan\nNa samym już końcu końców przepraszam jeśli pomyliłem imiona, zdarzenia, coś przeoczyłem, przekręciłem. Mogło się tak zdarzyć, bo… chociaż dołożyłem wszelkiej możliwej staranności pisząc ten tekst, to nie powstał on z przyjemności. Nie przywiązałem się do żadnego z nowych bohaterów, do żadnego z nowych miejsc, do żadnej nowej części historii. Może dlatego, że było ich tak mało? Stąd mógł się wkraść brak uwagi, za co jeszcze raz serdecznie przepraszam.\nPS1. Takie są fakty o tym filmie (doprecyzujmy - mówię o scenariuszu). I teraz one się mogą komuś podobać, a komuś nie. Każdy ma do tego prawo, ale to co się dzieje na ekranie – jest jednoznaczne.\nNormalnie tego nie robię, ale teraz wyjątkowo powiem, że rozczarowały mnie recenzje moich kolegów z Redakcji. Spodziewałem się po nich i wiem, że ich na to stać, że nie przełkną tego tak gładko. A jednak, zawsze można się zdziwić.\nPS2. Przy okazji polecam przeczytać świeżą rozmowę redaktorów Esensji na temat TFA.\nAutorem przemyśleń i treści zawartych w tekście jest Lord Bart. Bastion Polskich Fanów Star Wars nie ponosi żadnych konsekwencji ani odpowiedzialności w związku z publikacją. Tekst nie miał na celu obrazić niczyich uczuć, ani też stanowić jakiegoś "formalniejszego" oskarżenia kogokolwiek. Wszystkie grafiki nie są moją własnością i zostały wykorzystane jedynie w celu zobrazowania moich niecnych i pokrętnych myśli ;)\nOficjalne podsumowanie 2015\n2016-01-13 07:26:00 Lord Sidious oficjalna\nOficjalna podsumowała rok 2015. Oto najważniejsze według nich wydarzenia ubiegłego roku.\n„Rebelianci” na Star Wars Celebration\nCzemu akurat „Rebelianci” na tym wspaniałym konwencie z niezapomnianymi panelami o „Rogue One” czy „Przebudzeniu Mocy”? Cóż o „Rebeliantach” i sezonie drugim było tam dużo więcej, a dodatkowo zadebiutował zwiastun drugiej serii i, co ważniejsze, odbyła się uroczysta premiera pierwszego odcinka. Z wszystkim co najistotniejsze, czyli czerwonym dywanem. Zaś relację z Celebration przeczytacie tutaj.\nKoncert „Star Wars” przy okazji SDCC\nNietypowe rozszerzenie panelu o „Przebudzeniu Mocy” na San Diego Comic Con. Skończyło się koncertem na otwartym powietrzu. Grano oczywiście muzykę Johna Williamsa z „Gwiezdnych Wojen”. Fani zaś zrobili klimat.\nAplikacja Star Wars\nWszystkie ważne newsy w jednym miejscu, w komórce (albo smartfonie). Wszystko dzięki oficjalnej aplikacji #StarWarsApp.\nStar Wars Land, Season of the Force w Parkach Disneya\nTo już potwierdzone. Na D23 Expo 2015 Bob Iger poinformował, że będzie specjalny park tematyczny Disneya. Powstanie w Anaheim i w Orlando. Będą miały po 14 akrów, więcej niż inne. Dodatkowo w parkach Disneya rozpoczęto „Season of the Force”, czyli dodatkowe atrakcje powiązane też z rozszerzeniem Star Tours o „Przebudzenie Mocy”. Więcej o nowym Star Wars Land przeczytacie tutaj.\nSzczegóły o spin-offach\nOficjalnie zaprezentowano „Rogue One: A Star Wars Story”. Film Garetha Edwardsa opowie o zdobyciu planów Gwiazdy Śmierci. Pierwsze szczegóły podano na Celebration, kolejne na D-23. Dodatkowo zdradzono, że kolejny samodzielny film opowie historię Hana Solo napisaną przez Lawrence’a Kasdana i jego syna – Jona, a wyreżyserowaną przez Christophera Millera i Phila Lorda.\nMarvel zaczyna nową linię Star Wars\nZamknęliśmy krąg. Marvel ponownie rozpoczyna komiksowe „Gwiezdne Wojny”. Od stycznia 2015 cały czas można śledzić kolejne serie, koncentrujące się na najbardziej znanych bohaterach sagi.\nStar Wars wraca na konsole\nGry gwiezndo-wojenne to całkiem pokaźna historia. W tamtym roku pojawiły się dwa ważne tytuły na konsolach następnej generacji. Są to Disney Infinity 3.0 i Star Wars Battlefront. W dodatku po premierze filmu pojawiły się rozszerzenia obu tych gier przenoszące nas w świat „Przebudzenia Mocy”.\nNo i oczywiście najważniejsze wydarzenie roku to premiera „Przebudzenia Mocy” J.J. Abramsa. To otwarcie nowej ery „Gwiezdnych Wojen”. Poznajemy nowe postaci, wracają także znane, ale przede wszystkim rozpoczyna się nowa przygoda.\nWarto jeszcze wspomnieć, że Darth Vader w końcu wygrał „This is Madness”.\n"Gwiezdne Wojny" wg PiS\n2016-01-07 23:02:00 Rusis\nKilka dni temu na kanale youtube iTVP opublikowany został najnowszy skecz z "Latającego Klubu 2", czyli programu rozrywkowego emitowanego na antenie TVP2. Program od lat prowadzony jest przez Roberta Górskiego i Marcina Wójcika, a na jego zakończenie odgrywany jest skecz nawiązujący do polityki. Tym razem wymieszano politykę z "Gwiezdnymi Wojnami". Zachęcamy do zobaczenia jak to połączenie wyszło.\nMagazyn LEGO Star Wars 1/2016\n2016-01-02 21:02:30 ogór Egmont Polska\nDo sprzedaży trafił już szósty, a pierwszy w tym roku, numer Magazynu LEGO Star Wars w cenie 9,90 zł, do którego został dołączony mini zestaw LEGO, czyli śmigacz znany z Hoth. Na 36 stronach pisma znajdziemy m.in.:\nKolejny numer trafi do sprzedaży już 29 stycznia a dodatkiem będzie "kultowy" Sokół Millennium.


OZZL: Skracanie kolejek do leczenia zaćmy to tylko gra rządzących - Puls Medycyny - pulsmedycyny.pl\nopublikowano: 24-07-2019, 14:42\nZnikną limity w finansowaniu tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego i zabiegach usuwania zaćmy - poinformował minister zdrowia Łukasz Szumowski w marcu tego roku. Po kilku miesiącach lokalne oddziały Narodowego Funduszu Zdrowia upubliczniają dane, które pokazują jak wpłynęło to na czas oczekiwania na zabieg – według przekazanych przez NFZ informacji w wielu przypadkach kolejki znacząco się skróciły. W Łódzkiem na usunięcie zaćmy czeka obecnie 27 tys. pacjentów, zaś w stosunku do roku ubiegłego kolejka ta skróciła się o 18 tys. osób. Co miesiąc przeprowadzanych jest ok. 2 tys. zabiegów; liczba nowych pacjentów zgłaszających się ze skierowaniami na leczenie zaćmy to 1,4 tys. - podał łódzki oddział Narodowego Funduszu Zdrowia.\nWedług OZZL podkreślanie przez Ministerstwo Zdrowia sukcesu bezlimitowego leczenia zaćmy jest działaniem czysto wizerunkowym, którego jedynym celem jest ukrycie pogłębiającego się kryzysu w służbie zdrowia.\n„Likwidacja kolejek była możliwa dzięki działaniom rządu, który zdecydował aby na tę właśnie procedurę przeznaczyć więcej niż zwykle środków i znieść (na stałe czy czasowo - tego nie wiemy) jej administracyjne limitowanie. Codzienne informowanie o tych działaniach ma – jak się można domyśleć – przekonać wszystkich, że ochrona zdrowia jest rzeczywiście priorytetem rządu” – wskazuje Krzysztof Bukiel.\nW opinii OZZL zniesienie limitów na zabieg usunięcia zaćmy może być czasowym eksperymentem i wykalkulowanym politycznym działaniem. Podobnie Związek ocenia zainicjowaną przez Ministerstwo Zdrowia ogólnonarodową debatę „Wspólnie dla Zdrowia”.\nDokument końcowy debaty „Wspólnie dla Zdrowia” rozczarowuje. Nie wskazuje jak zbudować efektywny, a przy tym samoregulujący się system, nie pokazuje zasad, na jakich powinien być on oparty, ale – w zamian za to - formułuje określone zalecenia wobec NFZ i władz publicznych, które oznaczają de facto „ręczne sterowanie” (…) całym systemem publicznej ochrony zdrowia – ocenia Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy.\nWskazania i standardy / OZZL: Skracanie kolejek do leczenia zaćmy to tylko gra rządzących


Pascha Jezusa – 2023 – szkoła DABAR\nCałe wydarzenie Jezusa, a zatem Jego wcielenie, publiczną działalność, mękę, śmierć i zmartwychwstanie, a także posłanie Ducha Świętego Kościół od początku widział przez pryzmat żydowskiego święta Paschy. Święto to nawiązywało do wyjścia Izraelitów z Egiptu. Ewangelista Łukasz zauważa, że „wyjście” (gr. ἔξοδος) Jezusa ma się „dopełnić” (gr. πληρόω) w Jerozolimie poprzez mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa, a także posłanie Ducha (Łk 9,31). Paweł nazywa Jezusa „naszą Paschą” (1 Kor 5,7), identyfikując Go z barankiem paschalnym. Pascha Jezusa wyzwala nas od grzechu, ratuje od śmierci wiecznej oraz obdarowuje cudownym darem bycia dzieckiem samego Boga. Pascha Jezusa staje się naszą Paschą.\nCelem kursu „Pascha Jezusa” jest modlitewna i medytacyjna lektura tekstów dotyczących kluczowego etapu Jezusowej Paschy, a mianowicie Jego męki, śmierci, zmartwychwstania oraz zesłania Ducha Świętego, w miejscach w których opisywane wydarzenia się rozgrywały. W celu uczynienia tej lektury bardziej owocną, będzie ona powiązana z nakreśleniem szerokiego tła archeologicznego, geograficznego, historycznego i kulturowego rzymskiej prowincji Palestyny w czasach Jezusa.\nWędrówkę śladami Paschy Jezusa rozpoczniemy od trzech zapowiedzi męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa. Będą one wyjaśniane i medytowane w miejscach w których zapowiedzi te zostały wygłoszone. Pokonamy zatem drogę Jezusa od Cezarei Filipowej, przez Górę Przemienienia, Jerycho i Pustynię Judzką, aż do Jerozolimy. Spróbujemy przejść pieszo trzy krótkie fragmenty tej drogi: (1) W Cezarei Filipowej planujemy przemarsz doliną potoku Hermon, jednego z trzech głównych źródeł tworzących rzekę Jordan. (2) Wspominając drugą zapowiedź wygłoszoną w okolicach Góry Przemienienia, zamierzamy wejść szlakiem na szczyt Góry Tabor. (3) Ostatnią zapowiedź, wypowiedzianą w okolicach Jerycha, będziemy medytować wędrując pustynnym wadi pomiędzy Jerychem a Jerozolimą. Naszą bazą noclegową w Galilei będzie Nazaret, miejsce gdzie nastąpiło wcielenie, początek Paschy Jezusa.\nSześć dni spędzimy w Jerozolimie i jej okolicach zatrzymując się nad ostatnim tygodniem ziemskiej działalności Jezusa. Naszą wędrówkę rozpoczniemy od miejsca namaszczenia Jezusa, domu Jego przyjaciół w Betanii. Udamy się następnie do wioski Betfage na wschodnim zboczu Góry Oliwnej, gdzie Jezus rozpoczyna swój triumfalny wjazd do Jerozolimy. Kolejne etapy naszej wędrówki będą odpowiadać wszystkim następnym wydarzeniom mającym miejsce w czasie ostatniego ziemskiego pobytu Jezusa w Jerozolimie, a zatem od nauczania w świątyni po Ostatnią Wieczerzę, pojmanie, proces przed Sanhedrynem, proces przed Piłatem oraz ukrzyżowanie. Punktem kulminacyjnym naszej wędrówki po kartach czterech Ewangelii kanonicznych oraz miejscach związanych z Paschą Jezusa będzie medytacja w Bazylice Bożego Grobu nad wydarzeniem zmartwychwstania oraz w Wieczerniku na Górze Syjon nad zesłaniem Ducha Świętego. Spróbujemy także przejść pieszo fragment drogi z Jerozolimy do Emaus, szlak na którym Zmartwychwstały towarzyszył dwóm swoim uczniom uciekającym ze Świętego Miasta (Łk 24). Z Jerozolimy udamy się ponownie nad Jezioro Galilejskie, by tam czytać i wyjaśniać ewangeliczne opisy galilejskich chrystofanii (J 21) i wniebowstąpienia (Mt 28).\nPrzewodnikami po lekturze tekstów ewangelicznych będzie s. Judyta Pudełko, ks. Tomasz Bąk, ks. Adam Kubiś oraz ks. Wojciech Węgrzyniak. Za stronę archeologiczną, historyczną i topograficzną odpowiedzialny będzie ks. Krzysztof Napora.\nKurs trwa 12 dni. Pierwsze dwa dni naszego programu spędzimy w Galilei. Przez pozostałe dni miejscem naszego zakwaterowania będzie Nowy Dom Polski w Jerozolimie.\nUczestnikami kursu mogą być osoby zarówno duchowne, jak i świeckie, które mają już za sobą pierwszy kontakt z Ziemią Świętą, chociażby w postaci jednej pielgrzymki. Kurs adresowany jest w pierwszym rzędzie do prezbiterów diecezjalnych i zakonnych, jako odpowiedzialnych za głoszenie Słowa Bożego, osób odpowiedzialnych za formację biblijną i duchową, świeckich liderów i animatorów wspólnot.\nOrganizatorami kursu „Pascha Jezusa” Szkoły DABAR są\nSiostry Elżbietanki z Nowego Domu Polskiego (https://elzbietankijerozolima.com/nowy_dom_polski.html)


[Recenzja] V Canto – Cianuro |\nV Canto to luksusowa marka perfum, która powstała w 2015 roku we Włoszech. Projekt należy do słynnej rodziny Terenzi, która odpowiada za powstanie również bardzo znanej marki Tiziana Terenzi. Klasa i elegancja oraz najwyższej jakości składniki pozwoliły obydwu markom uplasować się na wysokiej pozycji w świecie luksusowych perfum.\nCianuro to niesamowicie tropikalny i soczysty zapach. W skład tej kompozycji wchodzą takie nuty jak: lilia wodna, marakuja, papaja, mango, ananas i drzewo kaszmirowe. Kompozycję otwierają soczyste i słodkie nuty owoców. Ociekająca sokiem papaja i mango w połączeniu z lilią wodną tworzą kobiecy, świeży i intrygujący zapach. Całość jest otulona drzewem kaszmirowym, który nadaje gładkości i przytulności, lekko ujarzmiając tak charakterystyczne owocowe nuty.\nW kolejnym etapie projekcji zapachu dostajemy zastrzyk w postaci słodkiego ananasa, róży, konwalii oraz paczuli. Robi się on nieco spokojniejszy, choć nadal kusi swoją słodyczą. Uwielbiam ten moment, w którym pojawia się mech i skóra. Zapach gwałtownie zmienia swoje oblicze i staje się bliskoskórny, rozgrzewający i drzewny.\nParametry zapachu są na bardzo wysokim poziomie. Kompozycja utrzymuje się na ciele do 13 godzin, a jej projekcja jest silna i intrygująca. Cianuro pokochają fani tropikalnych i trwałych perfum oraz koneserzy najlepszej jakości składników.\nAksamitne flakony to znak rozpoznawczy marki oraz ikona w świecie luksusowych zapachów. Flakon jest pokryty miękkim, turkusowym aksamitnym materiałem. Całość spoczywa w eleganckim, również aksamitnym pudełku z krwistoczerwonym satynowym wnętrzem. Na poznanie marki V Canto osobiście, zapraszam Was do odwiedzin perfumerii Mon Credo, bądź zakupów w butiku online.\n10 września 2020[Recenzja] Faviol Seferi – Insomnia\n10 września 2020[Recenzja] Roos & Roos – Smoke and Mirrors\n10 września 2020[Recenzja] Parle Moi de Parfum – Papyrus Oud / 71\n10 września 2020[Recenzja] Sarah Baker ”Jungle Jezebel” i ”Charade”\n10 września 2020[Recenzja] Orens Parfums


Podsumowanie roku 2016 i nowe nadzieje – MISERICORS – Codzienna aplikacja Miłosierdzia\n1,4 miliona odwiedzających str..\n"Rodzina Rodzinie" - pomagamy ..\nOjciec Święty dał nam niejako takie szkło powiększające przez Rok Miłosierdzia , byśmy dostrzegli siebie samych w relacji do Pana Boga i bliźnich. Bo miłosierdzie jest istotą Boga. Bóg jest miłością miłosierną. Trzeba nam też mieć tę ludzką wrażliwość, by iść ku Bogu bez lęku, tak jak Bóg wychodzi do człowieka\n– mówi bp Jan Piotrowski, ordynariusz kielecki. Nawiązuje też do Światowych Dni Młodzieży, które odbyły się w 2016 roku w Polsce.\nBiskup mówi też, na czym polega fenomen św. Brata Alberta, który jest patronem roku 2017.\n“Potrzeba naszej wrażliwości, żeby odkryć te przestrzenie ludzkiej nędzy, nie tylko materialnej, ale tej duchowej, która wkrada się w życie naszej społeczności, w życie wielu osób, czasem bardzo nam bliskich.”\n2016, bp Jan Piotrowski, Brat Albert, diecezja kielecka, jaki był rok 2016?, podsumowanie roku, podsumowanie roku 2016, Rok Miłosierdzia, wideo


Czerwiec, 2013 | .\nOpublikowano 22 czerwca 2013 Autor: Marcin Mastalerek\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: Plaforma Obywatelska Tusk ukrainizacja\t| Napisz odpowiedź\nKażdy, kto atakuje fakt, że prezes Jarosław Kaczyński ma ochronę, moralnie staje po tej samej stronie co Ryszard Cyba\nOpublikowano 18 czerwca 2013 Autor: Marcin Mastalerek\nPlatforma Obywatelska chcąc przykryć kompromitację z wydawaniem pieniędzy na cygra, wina, klub nocny, boisko dla premiera, jak pijany płotu uczepiła się sprawy ochrony Jarosława Kaczyńskiego.\nWarto przypomnieć politykom PO, że ponad dwa lata temu doszło do morderstwa politycznego. Ryszard Cyba, były członek Platformy Obywatelskiej zastrzelił Marka Rosiaka, pracownika łódzkiego biura PiS, oraz ciężko ranił drugiego pracownika Pawła Kowalskiego. Do zabójstwa Marka Rosiaka doszło we wtorek, 19 października 2010 roku.\nWarto tę datę zestawić z tym, co z mównicy sejmowej powiedział ówczesny minister spraw wewnętrznych i administracji Jerzy Miller, relacjonując rozmowę policjantów z Ryszardem Cybą, mordercą Marka Rosiaka.\nW tej rozmowie stwierdził, iż w jedną z poprzednich sobót wybrał się do Warszawy. (…) Następnego dnia udał się w rejon Pałacu Prezydenckiego w Warszawie, gdzie, jak określił, strzałem z pistoletu Walter miał zamiar pozbawić życia innego polityka. Do zamachu nie doszło, jego zdaniem, z uwagi na silną ochronę tej osoby. Według niego nie mógł podejść do wybranego polityka na odległość pewnego strzału. I wtedy, tak przynajmniej wynika z tej rozmowy, postanowił, że swój pierwotny plan dotyczący pozbawienia życia czołowego polskiego polityka musi zmienić i dokonać zabójstwa innych osób związanych z życiem publicznym.\nPewne jest, że jedna z poprzednich sobót, to 9 października, a następnego dnia, kiedy Cyba udał się pod pałac prezydencki, aby strzałem z pistoletu Walter pozbawić życia innego polityka, to niedziela 10 października. Jak co miesiąc w tym dniu Prezes PiS Jarosław Kaczyński, dwukrotnie: rano i wieczorem, składał kwiaty pod pałacem prezydenckim, a wieczorem miał także przemówienie.\nJak przyznawał Cyba, co wiemy z cytowanej powyżej relacji ministra Millera:\nDo zamachu nie doszło, jego zdaniem, z uwagi na silną ochronę tej osoby. Według niego nie mógł podejść do wybranego polityka na odległość pewnego strzału.\nSam Cyba nie ukrywał, że jego celem był Jarosław Kaczyński.\n„Chciałem zabić Kaczyńskiego, tylko za małą broń miałem. Jestem przeciwko PiS-owi i chciałem go zamordować” – krzyczał Cyba tuż po morderstwie Marka Rosiaka do zatrzymujących go strażników miejskich i policjantów.\nNie wiemy ilu Cybów, było lub jest jeszcze w Platformie? Oto, między innymi, dlatego Jarosław Kaczyński musi mieć ochronę.\nKażdy, kto atakuje fakt, że prezes Jarosław Kaczyński ma ochronę, moralnie staje po tej samej stronie co Ryszard Cyba.\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: morderstwo ochrona Ryszard Cyba\t| Napisz odpowiedź\n10 lat telewizji Trwam. 10 lat w służbie prawdzie, Kościołowi i Ojczyźnie. Nie oddamy wam Telewizji Trwam!\nOpublikowano 12 czerwca 2013 Autor: Marcin Mastalerek\n12 czerwca 2003 roku Telewizja Trwam rozpoczęła regularne nadawanie programu.\nTo już 10 lat służby prawdzie, Kościołowi i Ojczyźnie. Telewizja Trwam przez wiele lat przełamywała monopol mainstreamowych mediów. Dzięki konsekwentnej i odważnej postawie zyskała rzesze wiernych widzów. To przywiązanie do Tv Trwam widać doskonale od wielu miesięcy. Miliony widzów nie ustępuje w walce o miejsce na cyfrowym multipleksie dla Tv Trwam.\nZa mówienie i pokazywanie prawdy Telewizja Trwam od lat spotyka się z agresją ze strony rządzącego Polską obozu Platformy Obywatelskiej. W tym obozie jest także obecny prezydent Bronisław Komorowski. Najzacieklej z Tv Trwam walczą panowie: Jan Dworak i Krzysztof Luft, ludzie prezydenta Komorowskiego w Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji. Stają już na rzęsach, aby nie dopuścić Telewizji Trwam do nadawania na multipleksie cyfrowym. Nadająca dekadę stacja, z odpowiednim zapleczem technicznym i dziennikarskim nie może otrzymać koncesji. W tym samym czasie miejsce na multipleksie cyfrowym otrzymują firmy „krzak” bez żadnego doświadczenia i przygotowania.\nLudzie prezydenta Komorowskiego w KRRiT są ślepi i głusi na wielotysięczne manifestacje, które w obronie Tv Trwam, miały miejsce w ponad 100 miastach w kraju i zagranicą. Lekceważą głosy 2,5 miliona Polaków, którzy podpisali się w obronie TV Trwam. Ignorują stanowisko Konferencji Episkopatu Polski. Działania KRRiT nie mają nic wspólnego z regułami obowiązującymi w rozwiniętych demokracjach. Bez pluralizmu w mediach nie ma demokracji, co najwyżej może być demokracja w stylu putinowskim.\nTelewizji Trwam życzę kolejnych jubileuszy, trwania w służbie prawdzie, Kościołowi i Ojczyźnie oraz miejsca na multipleksie, które TV Trwam i milionom polskich katolików się należy. Ludziom prezydenta Komorowskiego w Krajowej Radzie po raz kolejny mówimy: nie oddamy wam Telewizji Trwam!\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: Bronisław Komorowski Jan Dworak Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji KRRiT Krzysztof Luft Telewizja Trwam\t| Napisz odpowiedź\nDonald Tusk broniąc minister Muchę, jak raportu Anodiny, broni siebie. Dla obrony skompromitowanej minister zakwestionował konstytucyjną zasadę legalizmu\nOpublikowano 6 czerwca 2013 Autor: Marcin Mastalerek\nDonald Tusk w wywiadzie dla „Sygnałów dnia” Polskiego Radia stanął mocno w obronie skompromitowanej minister sportu Joanny Muchy. Widocznie dla premiera Tuska wyrzucenie w błoto 6 milionów złotych publicznych pieniędzy jest drobiazgiem. Donald Tusk stwierdził, że decyzje minister Muchy bronią się, choć może jej działania nie były zgodne „od strony czysto formalnych zapisów”. To charakterystyczne dla Donalda Tuska lekceważenie prawa.\nTo argumentacja bardzo niebezpieczna dla prawidłowego, zgodnego z prawem, funkcjonowania władz każdego szczebla. To zakwestionowanie fundamentalnej zasady legalizmu, zapisanej w Konstytucji RP: Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. To wprowadzanie wschodnich wzorców, że władzę prawo nie obowiązuje. W taki sposób rządzący politycy i urzędnicy z ich nadania będą tłumaczyć nieudolne, niegospodarne i bezprawne działania i decyzje. To jest dla nich sygnał, że skoro minister Mucha nie musiała przejmować się prawem, to i oni nie muszą. Sygnał, który popłynął z ust samego premiera.\nPremier Tusk broniąc minister Muchę, jak raportu Anodiny, broni siebie. Powołując ministrów stwierdził, że jest to jego autorski rząd, a ministrowie są zderzakami, i zostaną wymienieni jeśli sobie nie poradzą. Premier zapewne nie pamięta już swoich słów z listopada 2011 roku, więc warto mu przypomnieć co wtedy mówił.\n„Idą trudne czasy, więc jest to rząd zderzaków; nikt nie przyszedł tu z definicji na cztery lata, jeśli nie da rady, szybciej pożegna się ze stanowiskiem”\n„Każdy, który decyduje się na służbę państwową na stanowisku ministra, musi zdawać sobie sprawę, że jest to praca, w której trzeba koncentrować się na konkretnych sprawach, konkretnym dziele”. „Jeśli ktoś tę pracę wykona albo ktoś nie będzie dawał rady, niewykluczone, że jeszcze w tej kadencji będziemy szukali nowych energii i nowych ludzi.”\nTrudno odgadnąć kryteria Donalda Tuska decydujące o dymisjonowaniu ministrów. Jeśli wyrzucenie w błoto 6 milionów złotych publicznych pieniędzy nie jest powodem do dymisji, to co nim jest? Ile milionów, a może miliardów publicznych pieniędzy musi zmarnotrawić minister tego rządu, żeby Donald Tusk uznał, że jest to powód do dymisji?\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: Donald Tusk dymisja G milionów Joanna Mucha minister sportu premier\t| Napisz odpowiedź\nZłapany na kłamstwie Bronisław Komorowski w swoim stylu mówi: ho, ho, ho, oj, tam, oj tam, nie pamiętam dokładnie\nOpublikowano 5 czerwca 2013 Autor: Marcin Mastalerek\nGłosował czy nie głosował. A może on głosował tylko żona nie głosowała. Każde z małżonków to inaczej pamięta. Chyba jednak nie głosowali, tak przynajmniej twierdzi żona, a mężowi wydaje się, że ona ma chyba rację. A tak w ogóle to było tyle lat temu, że pamięć zawodzi i trudno, żeby dzisiaj Bronisław Komorowski pamiętał co robił 4 czerwca 1989 roku. Wszak nie można pamiętać dokładnie każdego dnia życia. W końcu jednak przyznaje, że nie głosował, czego żałuje. Tak można w skrócie opisać opowieści Bronisława Komorowskiego, czy głosował 4 czerwca 1989 roku.\nW wywiadzie dla Gazety Wyborczej Bronisław Komorowski powiedział, że wraz z żoną głosował 4 czerwca 1989 roku, choć jak przyznał był przeciwnikiem „okrągłego stołu”.\nWczoraj przypomniałem Bronisławowi Komorowskiemu jego słowa, oraz jego małżonki sprzed kilku lat. Państwo Komorowscy w dwóch wywiadach przyznali się, że nie brali udziału w głosowaniu 4 czerwca. Złapałem prezydenta Komorowskiego na kłamstwie.\nJak na to zareagował Bronisław Komorowski. W swoim stylu. Zamiast przyznać się do kłamstwa i przeprosić za nie, zasłaniał się niepamięcią. Choć w wywiadzie dla Gazety Wyborczej nie miał żadnych wątpliwości. Powiedział, że głosował 4 czerwca 1989 roku.\nZłapany na kłamstwie Bronisław Komorowski w swoim stylu mówi: ho, ho, ho, oj, tam, oj tam, nie pamiętam dokładnie, ale dzisiaj jest fajnie, jest ptak z czekolady, są różowe baloniki, bawmy się.\nJeśli to tak wielki dzień, tak wielkie święto, to czy Bronisław Komorowski może nie pamiętać rzeczy fundamentalnie związanej z tą datą? Aż trudno uwierzyć, że Bronisław Komorowski nie pamięta jednej prostej rzeczy, czy 4 czerwca pofatygował się do urny wyborczej. Potwierdza tym, że było to dla niego wydarzenie bez większego znaczenia, skoro nawet nie pamięta czy głosował. Tym można zrozumieć jego dzisiejsze zachowanie. Jak typowy neofita, musi być najgorliwszy w głoszeniu świętości 4 czerwca 1989 roku.\nZ jednej strony ta cała nachalna propagandowa akcja związana z promowaniem rocznicy wyborów 4 czerwca 1989 roku. Te wielkie słowa o „Święcie Wolności”, o wspólnym zwycięstwie, o wielkim sukcesie. Apel w Gazecie Wyborczej o świętowanie tej rocznicy, udział w koncertach, eventach. A z drugiej strony takie kłamstwo prezydenta Komorowskiego.\nBronisław Komorowski przypomina takiego „wujka Bronka”, który w święto rodzinne, przy domowym obiedzie, opowiada licznie zgromadzonym uczestnikom jak to bohatersko bronił Westerplatte. Pochwałom dla własnych osiągnięć nie ma końca. Licznie zebrane u stóp wujka dzieci są zachwycone opowieścią. Nagle ktoś z domowników przytomnie zauważył, że wujkowi Bronkowi musiało się coś pomylić, bo 1 września 1939 roku, jeszcze go na świecie nie było. Przecież urodził się po wojnie, w 1952 roku.\nWujek Bronek nic sobie z tego nie robi. Głaszcze się po wąsie i nie tracąc rezonu przekonuje, że Westerplatte może nie bronił, ale na jednym z polowań ubił wielkiego niedźwiedzia, co wymagało większej odwagi niż obrona Westerplatte. Ho, ho, ho, widzicie jak wielkiej rzeczy dokonał wasz wujek Bronek.\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: 4 czerwca 1989 Bronisław Komorowski prezydent\t| Napisz odpowiedź\nCzerwcowe kłamstwo Bronisława Komorowskiego\nOpublikowano 4 czerwca 2013 Autor: Marcin Mastalerek\nBronisław Komorowski przyznaje, że w 1989 roku nie był entuzjastą „okrągłego stołu”, ale z czasem zmienił zdanie. I to diametralnie. Dzisiaj prezydent Komorowski lansuje rocznicę wyborów 4 czerwca 1989 roku, jako Święto Wolności. Choć trudno za takie święto uznać wybory, które nie były w pełni demokratyczne. Ta celebracja wyborów z 1989 roku ma także przykryć inny 4 czerwca. Ten z 1992 roku, kiedy antylustracyjna koalicja strachu obaliła rząd premiera Jana Olszewskiego.\nDla lansowania Święta Wolności prezydent Komorowski nie cofnął się nawet przed publicznym kłamstwem. To już nie jest nawet gafa, z jakich znany jest prezydent Komorowski, to po prostu kłamstwo. W wywiadzie dla sobotnio-niedzielnego wydania Gazety Wyborczej (1-2 czerwca 2013 r.) pytany czy głosował 4 czerwca odpowiedział:\nGłosowaliśmy z żoną, ale po wielkich rozterkach i bez wiary. Z drugiej strony trudno było wówczas nie brać udziału w przedsięwzięciu, które dawało choć ułamek szansy.\nAle wystarczy troszkę poszperać w internecie, żeby przekonać się, że prezydent Komorowski kłamie. Co ciekawe, jego kłamstwo można udowodnić na podstawie wypowiedzi Anny Komorowskiej, małżonki prezydenta, oraz na podstawie jego własnej wypowiedzi.\nKłamstwo Bronisława Komorowskiego wychodzi na jaw w wywiadzie, jaki Anna Komorowska udzieliła dwutygodnikowi Viva (wywiad, który przeprowadziła red. Monika Olejnik ukazał się w czerwcu 2010 r.).\nA czy pamięta Pani, że mąż był przeciwnikiem Okrągłego Stołu?\nAnna Komorowska: Dlatego, że 20 lat temu człowiek był 20 lat młodszy i wydaje się, że mniej mądry. Żałuję, że nie poszłam na pierwsze wolne wybory i nie uczestniczyłam w tym święcie. A nie poszłam dlatego, że nie zgadzałam się na kompromis „Solidarności” z komunistyczną władzą. Myślałam wtedy: Albo wszystko, albo nic. (…)\nCzemu Bronisław Komorowski kłamie w sprawie udziału w czerwcowych wyborach żony, skoro ona sama publicznie przyznała, że je zbojkotowała?\nTakże sam Bronisław Komorowski mówił kilka lat temu o swoim bojkocie wyborów 4 czerwca.\nNa znak protestu przeciwko kompromisowi z komunistami z pominięciem środowisk niepodległościowych nie uczestniczyłem w wyborach 4 czerwca 1989 roku. Dzisiaj się tego wstydzę jako przejawu zacietrzewienia. Ale tak było, byłem radykałem nie akceptującym ewolucyjnej drogi przemiany Polski. (Prawą stroną. Życie, polityka, anegdota. s.76. Z Bronisławem Komorowskim rozmawiała Maria Wągrowska. Oficyna Wydawnicza Rytm. Warszawa 2005)\nZ powyższych wypowiedzi prezydenta i jego małżonki jasno wynika, że nie wzięli udziału w wyborach 4 czerwca 1989 roku. Kłamstwo prezydenta Komorowskiego w tej sprawie jest oczywiste.\nW zamierzchłej przeszłości w Zawiązku Sowieckim przeciwnicy Stalina znikali nie tylko fizycznie. Oni znikali także ze wspólnych zdjęć, jak to miało miejsce w przypadku byłego szefa NKWD Nikołaja Jeżowa.\nBronisław Komorowski może skorzystać z tych wzorców. Ale zamiast wycinania kogoś ze zdjęć, ludzie Bronisława Komorowskiego powinni go doklejać. Dla uwiarygodnienia jego słów o udziale w wyborach, powinni spreparować zdjęcia jak Bronisław Komorowski z małżonką wrzucają kartki wyborcze do urny 4 czerwca 1989 roku. Taka operacja dla przyjaciół prezydenta Komorowskiego z dawnych Wojskowych Służb Informacyjnych to zapewne łatwizna.\nBronisław Komorowski przyznaję, że żałuje, że był przeciwnikiem „okrągłego stołu”, czy będzie żałował kłamstwa o udziale w wyborach 4 czerwca? Może ktoś z dziennikarzy będzie miał odwagę spytać?\nCzy na fałszowaniu historii opierać się będzie polityka Bronisława Komorowskiego? Czy kłamstwo czerwcowe będzie fundamentem jego prezydentury?\n4 czerwca , w dniu pana urodzin, życzę panu, żeby pan więcej nie kłamał.


C395 listwa sufitowa ORAC DECOR - listwy dekoracyjne Orac\n152,85 zł 142,15 zł za szt. (brutto)\nListwa sufitowa Orac Decor C395 to klasyczny design, który nada każdemu wnętrzu charakteru. Dzięki jej właściwemu zastosowaniu można uzyskać efekt optycznego powiększenia lub pomniejszenia pomieszczenia. Ponadto ozdobna listwa Orac Decor C395 zamaskuje znajdujące się na styku ściany oraz sufitu nieestetyczne mankamenty jak pęknięcia, czy ubytki.\nListwa sufitowa Orac Decor C395\nListwa sufitowa Orac Decor C395 to produkt uniwersalny, który wyśmienicie dopełni każde wnętrze, niezależnie od klimatu czy stylu, w którym jest wykonane. Listwa Orac Decor C395 przepięknie dekoruje ściany, ukrywając elementy, które zakłócają estetykę pomieszczenia i wydłuży optycznie wnętrze, sprawiając, że ściana, subtelnie i powoli, przejdzie w sufit. Listwa sufitowa C395 doskonale maskuje nierówności, pęknięcia czy końcówki tapet, które szpecą pomieszczenie.\nDostępna w naszej ofercie listwa sufitowa Orac Decor C395 jest delikatnym i wyszukanym elementem sztukaterii, który idealnie podkreśli każdą stylizację pomieszczenia, odświeżając je, a także nadając mu niepowtarzalnego charakteru.\nOrac Decor C395\nListwa sufitowa Orac Decor C395 stworzona jest z najwyższej jakości tworzywa z dbałością o najmniejsze detale. Za sprawą zastosowanej technologii oraz materiałów listwa sufitowa jest odporna na czynniki zewnętrze, szybko się nie psuje oraz świetnie wygląda przez cały czas!\nListwa sufitowa stworzona jest z wysokiej jakości materiałów przy zachowaniu najwyższej precyzji szczegółów. Perfekcyjność w każdym calu sprawia, że listwa Orac Decor C395 fantastycznie prezentuje się na styku ścian i sufitu, pełniąc funkcje zarówno funkcjonalnie, wizualne, jak i jakościowe.\nDzięki zastosowanym technologiom oraz odpowiedniemu zabezpieczeniu powłoką listwa jest odporna na wilgoć, co pozwala na jej montaż w takich pomieszczeniach jak kuchnia, czy łazienka. Można ją systematycznie czyścić, przez co nie musimy się martwić, że poszarzeje lub pożółknie. Oprócz zabezpieczenia od wilgoci listwa sufitowa Orac Decor C395 jest również odporna na uszkodzenia mechaniczne, co podnosi jej funkcjonalność i trwałość.\nJednym z wielu atutów, które zasługują na wyróżnienie, bez wątpienia jest ten, który czyni listwę Orac Decor C395 możliwie jak najbardziej uniwersalnym i oryginalnym elementem dekoracyjnym.\nOzdobna listwa sufitowa Orac Decor C395 pomimo swojego solidnego wykonania, które jest odporne na czynniki zewnętrze, pozostaje lekka i giętka, a przede wszystkim łatwa w montażu. Dzięki wadze listwy, bez problemu zamontujesz ją samemu, bez pomocy ekipy remontowej. Co więcej, dzięki mocnym klejom Orac Decor FDP500 i Orac Decor FX200 do łączeń w szybki i prosty sposób trwale przymocujesz listwę na styku ściany i sufitu.\nNie wahaj się i skontaktuj się z nami, a my pomożemy Ci w wyborze odpowiedniej listwy sufitowej, w tym listwy Orac Decor C395 i każdego innego artykułu na naszej stronie. Nasze doświadczenie ze sztukaterią zaowocowało ogromną wiedzą, na temat wykończenia wnętrz, montażu i wyboru produktu. Nasi pracownicy z chęcią pomogą rozwiać wszelkie przypuszczenia i znaleźć odpowiedzi na nurtujące dylematy, przez które nie możecie do końca udekorować wymarzonego wnętrza! Chętnie udzielimy porady dotyczących produktu, jego specyfikacji, montażu, jak i zakupu odpowiedniego kleju montażowego.\n23,30 zł 21,67 zł za szt. brutto\nListwa sufitowa Orac Decor CX151 nada aranżacji wyrafinowanego i stylowego...\n264,38 zł 245,87 zł za szt. brutto


Owoce + warzywa = włókna roślinne cz. II\n« Jedz mniej tłusto, ale smacznie\nHormony a seks – dalszy opis »\nWłókna roślinne regulują metabolizm i procesy trawienia, stabilizują poziom cukru we krwi, wpływają na przyswajalność substancji odżywczych z diety. Dieta bogatoresztkowa wyraźnie chroni przed uchyłkowatością jelita i zapaleniem odbytnicy – stanami, w których proces zapalny toczy się w obrębie przewodu pokarmowego. Dieta taka wyraźnie zmniejsza też częstość występowania żylaków odbytu, które miedzy innymi mogą być spowodowane tym, że stolec, jeśli jest oddawany z dużym wysiłkiem, wywiera zbyt silny nacisk na ściany odbytnicy, a to ma często miejsce u ludzi odżywiających się dietą ubogoresztkową.\nProszę nie przechodzić na dietę bogatoresztkową w sposób nagły. Należy zwiększać spożycie włókien roślinnych stopniowo. Konieczne przy tym jest wypijanie znacznych ilości płynów, bowiem włókna roślinne wchłaniają wodę. Jedz pieczywo i inne produkty zbożowe z pełnego przemiału ziarna. Nawet gdy pieczywo nosi nazwę sugerującą, iż jest zdrowe, a wypieczone jest z „białej mąki”, już nie ma włókien roślinnych, zostały one usunięte w procesie oczyszczania mąki. Czytaj etykiety na gotowych produktach spożywczych, powinieneś tam znaleźć informację, jaka jest całkowita zawartość włókien roślinnych.