NBA: Mistrzowie pokazali... mistrzostwo. Niewiarygodna pogoń Raptors - Polsat Sport\nNBA: Mistrzowie pokazali... mistrzostwo. Niewiarygodna pogoń Raptors\n23.12.2019, 11:35 Koszykówka\nNiesamowity przebieg miało spotkanie ligi NBA w Toronto. Broniący tytułu koszykarze Raptors pokazali serce mistrzów. W trzeciej kwarcie przegrywali z Dallas Mavericks różnicą 30 punktów, odrobili jednak tę potężną stratę i zwyciężyli 110:107. Czwartą kwartę wygrali 47:21. To największa w historii różnica punktowa, jaką udało się zniwelować zespołowi Raptors. Poprzednia wynosiła 27 pkt.\nW zespole z Kanady nie mogli wystąpić kontuzjowani zawodnicy pierwszej piątki: Kameruńczyk Pascal Siakam (pachwina), Hiszpan Marc Gasol (przywodziciel) i Norman Powell (ramię), ale godnie zastąpili ich koledzy. Rozgrywający Kyle Lowry zdobył 32 punkty (20 w czwartej kwarcie), miał osiem zbiórek i 10 asyst. Wspierali go rezerwowi Chris Boucher - 21 pkt i siedem zbiórek oraz Rondae Hollis-Jefferson - 18 pkt i dziewięć zbiórek.\nW drużynie gości, wciąż występujących bez kontuzjowanego Słoweńca Luki Doncica, Jalen Brunson uzyskał 21 punktów, a łotewski środkowy Kristaps Porzingis 19 punktów i 12 zbiórek.\nEkipa z Toronto przedłużyła serię zwycięstw do pięciu i z bilansem 21-8 dołączyła do Miami Heat na trzecim miejscu Konferencji Wschodniej.\n- Historycznie zawsze byliśmy zespołem, który walczy. Nigdy nie opuszczamy flagi. Ten pomysł nawet nie przychodzi mi do głowy - owiedział trener mistrzów Nick Nurse. Jego vis-a-vis na ławce gości Rick Carlisle skomentował: - Całą odpowiedzialność biorę na siebie.\nW niedzielę przegrały oba zespoły z Los Angeles. Lakers u siebie z Denver Nuggets 104:128, a Clippers na wyjeździe z Oklahoma City Thunder 112:118. Z kolei koszykarze Milwaukee Bucks odnieśli 27. zwycięstwo w sezonie, wygrywając z Indiana Pacers 117:89.\nZaliczane do faworytów drużyny z "Miasta Aniołów" zmierzą się w Boże Narodzenie w Staples Center w bezpośrednim pojedynku, mającym być sportową atrakcją świąteczną. W niedzielę nie pokazały jednak walorów, z jakich są znane.\nLakers po raz pierwszy w sezonie zagrali bez narzekającego na kontuzję żeber LeBrona Jamesa. Największy gwiazdor zespołu w cywilnym ubraniu siedział na ławce, a prowadzący w Konferencji Zachodniej "Jeziorowcy" (bilans 24 zwycięstw - 6 porażek) nie nawiązali walki z wiceliderem Denver Nuggets (20-8), który wygrał szósty mecz z rzędu, co jest obecnie najdłuższą taką serią w lidze.\nNajwięcej punktów dla zwycięzców zdobyli Paul Millsap - 21 i Gary Harris - 19, serbski środkowy Nikola Jokic dodał 18 pkt i sześć zbiórek, a Will Barton popisał się tzw. double-double - 14 pkt i 13 zbiórek. Siłą gości byli też gracze z ławki, którzy zdobyli w sumie 50 pkt.\n- Ostatnia seria zwycięstw na własnym parkiecie dała nam wiarę, że możemy wygrywać także na wyjeździe. Mamy w zespole wiele broni - powiedział po spotkaniu Millsap.\nLiderem Lakers był skrzydłowy Anthony Davis, który zakończył mecz z dorobkiem 32 pkt, 11 zbiórek i czterech bloków. W trzeciej kwarcie doznał kontuzji kolana, ale na tyle niegroźnej, że w ostatniej odsłonie grał jeszcze siedem i pół minuty.\nKyle Kuzma, który wrócił do gry po pięciu meczach przerwy z powodu skręcenia kostki, wchodząc z ławki uzyskał 16 pkt. Tylko ci dwaj koszykarze mieli dwucyfrową zdobycz w ataku w zespole Lakers, który przegrał trzecie spotkanie z rzędu.\nClippers, zajmujący na Zachodzie czwarte miejsce (22-10), też grali w Oklahoma City bez swojego gwiazdora - Kawhi Leonarda, leczącego uraz lewego kolana. Bohaterem spotkania w Chesapeake Energy Arena, które obejrzał komplet 18 203 widzów, był Shai Gilgeous-Alexander. Zdobył 32 punkty i wyrównał rekord kariery ustanowiony w... poprzednim spotkaniu. Rzucający obrońca był częścią lipcowej wymiany, dzięki której do Clippers trafił Paul George. Sześciokrotny uczestnik Meczu Gwiazd został w nowych barwach ciepło przywitany przez publiczność - zdobył 18 pkt.\nNiemiecki rozgrywający Thunder Dennis Schroder 14 z 28 punktów zdobył w ostatnich 3.36 min czwartej kwarty, wydatnie pomagając zespołowi wyjść na prowadzenie i zwyciężyć. Nowozelandzki środkowy Steven Adams miał 20 pkt i rekordowe w sezonie 17 zbiórek. Zespół z Oklahomy wygrał czwarty mecz z rzędu, co pozwoliło mu pierwszy raz w sezonie uzyskać dodatni wskaźnik zwycięstw względem porażek (15-14).\nObok George'a czołowymi strzelcami gości byli Lou Williams - 22 i Montrezl Harrell - 18.\nMilwaukee Bucks wygrywając 27. spotkanie, poprawili klubowy rekord, jeśli chodzi o bilans na początku sezonu i przy ledwie czterech porażkach umocnili się na prowadzeniu w całej lidze.\nGrek Giannis Antetokounmpo był bliski uzyskania trzeciego tzw. triple-double w rozgrywkach. Zdobył dla zwycięzców 18 pkt, miał 19 zbiórek i dziewięć asyst. Wspierali go Wesley Matthews - 19 oraz George Hill i Brook Lopez - po 17.\nLiderami Pacers, dla których porażka oznaczała przerwaną serię pięciu zwycięstw, byli Litwin Domantas Sabonis - 19 pkt i 18 zbiórek oraz Doug McDermott - 15 pkt.\nW piątym niedzielnym meczu wiceliderzy Konferencji Wschodniej Boston Celtics (20-7) pokonali u siebie Charlotte Hornets 119:93.\nDALLAS MAVERICKSDENVER NUGGETSINDIANA PACERSKOSZYKÓWKALOS ANGELES CLIPPERSLOS ANGELES LAKERSMILWAUKEE BUCKSNBAOKLAHOMA CITY THUNDERTORONTO RAPTORS\nCzytaj więcej: Koszykówka 3x3: Akcja reprezentanta Polski wyróżniona przez FIBA


sprzęt medyczny | elfal.com.pl\nZasłuyżone rtęciowe termometry, jakie były nam najbardziej atrakcyjne i jeszcze do niedawna powszechnie stosowane, dziś zostają wyparte przez rozmaite konstrukcje elektroniczne. Dzięki nim wolno szybko zyskać dość dokładny wynik temperatury, a robienie pomiaru samego w sobie jest zdecydowanie prostsze. O ile dla starszych osób ma to nieco mniejszą rolę, lecz także nie jest obojętne o tyle w przypadku małych pacjentów rodzaj termometru ma znaczenie dużo większe. W przypadku maluchów niełatwo jest zrobić pomiar, ponieważ najmłodsi bez względu na wiek są niespokojne kręcą się, zaś prośby o zostanie w spokoju raczej mijają się z sensem Na tę sytuację świetną alternatywą sprawdzającą się przyrządy elektroniczne. Dotykowe, jak także bezdotykowe.\nNie trzeba przez wiele minut przyciskać szklanej, małej aparatury przy sobie, bez jakiegokolwiek ruchu, aby otrzymać dobry wynik. Oferowane dziś termometry pozwolą otrzymać wynik wręcz błyskawicznie. W zależności od nabytego typu termometru, parametry będą bardziej albo mniej precyzyjne, stąd przy wyborze należy kierować się nie tylko ceną. Inny typ sprawdzi się u osób starszych, jakie są w stu procentach zdrowe, jak również u tych, jacy ze względu na różnorodne schorzenia mogą mieć kłopot z utrzymaniem wybranego produktu, we pożądanym miejscu. Jeszcze inny gatunek produktu najlepszy będzie dla najmłodszych. Oferta dziś jest jednak na tyle duża, iż każdy ma możliwość znaleźć termometr jaki spełni jego wymagania. Zarówno pod względem stawki, jak także precyzji działania. Zaletą nowych termometrów jest zarówno ich prostota, pod względem możliwości otrzymania pomiaru, ale także ekologiczność. Brak substancji niebezpiecznych dla naszego zdrowia, z którymi do chwili obecnej mieliśmy kontakt, jak w przykładzie termometrów rtęciowych. Nie przypominając o konstrukcji szklanej obudowy, która szybko mogła zostać uszkodzona. Dziś w szklanych termometrach wykorzystuje się środki całkowicie bezpieczne, przede wszystkim alkohol. Badanie temperatury w klasyczny sposób jest zatem realne w dalszym ciągu, jednakże nie niesie ze sobą takiego ryzyka, z jakim do tej godziny mieliśmy do czynienia. Zarówno elektroniczne dotykowe, jak także bezdotykowe termometry są dość precyzyjne względem otrzymywanych wyników, ale myśl należy skupić także na fakt, iż różnice będą nieco odmienne, w zależności od punktu, do którego pozostanie przyłożony lub również, w którym zostanie umiejscowiony dany termometr. Najpopularniejszymi miejscami gdzie przymiesczamy termometr jest czoło, ucho, odbyt lub miejsce pod pachą.\nPosted in elfal Sprzęt medyczny and tagged aparat tlenowy, inhalator, sprzęt medyczny on Lipiec 4, 2017 by autor.\nW chwili kiedy wychodzimy od lekarza i odbieramy receptę, zazwyczaj swoje pierwsze kroki kierujemy do najbliższej apteki. Dlatego, że tam można kupić lekarstwa pod dosłownie każdą postacią, od proszków, przez syropy aż po maści czy kremy. Jednakże niektóre artykuły lecznicze są w aptekach niedostępne i żeby je kupić, należy odwiedzić specjalistyczny sklep medyczny, gdzie towar jest albo sprzedawany od ręki albo dopiero tworzony na zamówienie.\nZ reguły ma to miejsce jeżeli chodzi o sprzęty, jakie muszą być przystosowane do danego klienta – okulary, gorsety ortopedyczne czy artykuły rehabilitacyjne. Na ogół standardowe rozmiary nie pasują i należy je stworzyć na konkretne zlecenie klienta. Z reguły ma to miejsce w wypadku dzieci, które wciąż rosną i którym sprzęt medyczny kupuje się nawet kilka razy w ciągu roku. Naturalnie wybierając sklep ortopedyczny większa część z nas kieruje się zazwyczaj jego lokalizacją, rzadziej zwracając uwagę na fakt, czy współpracuje on z NFZ-etem ewentualnie czy umożliwia otrzymanie jakiejkolwiek refundacji. Czasami taki sklep jest rekomendowany bezpośrednio przez samego lekarza. Nabywając jakieś specjalistyczne artykuły lecznicze i medyczne należałoby się jednak kierować kilkoma innymi czynnikami. Współpraca z NFZ, ewentualność otrzymania rabatów, konkurencyjne ceny, okres gwarancji na zakupiony produkt to ogromnie ważne czynniki. Prócz tego należałoby również zwrócić uwagę na producentów poszczególnych sprzętów – kupujmy te marki, jakie szczycą sporą renomą i które gwarantują wysoką jakość towaru.\nKupowanie tanich, nierzadko chińskich imitacji może się bowiem skończyć tragicznie – nasilić naszą wadę ewentualnie spowodować powstanie kolejnej. W przypadku produktów o charakterze leczniczym korzystniej jest dopłacić nawet większe kwoty, jednak nabyć sprzęt profesjonalny, odporny i sprawdzony.\nW każdym większym mieście na terenie naszego kraju jest często kilka czy też kilkanaście sklepów medycznych. Na terenie Gdańska jednym ze sklepów o sprawdzonej renomie jest sklep medyczny Gdańsk Belamed. Jeśli poszukujemy sklepu medycznego na terenie Gdańska, polecamy zapoznać się z ofertą tegoż sklepu lub poradzić się fachowej obsługi.\nPosted in elfal Sprzęt medyczny and tagged rehabilitacja, sprzęt medyczny, temblaki, wózki, zdrowie on Luty 17, 2014 by autor.\nRoleta Kraków\t Pozycjonowanie Kraków\t Marketing, reklama\t Fotowoltaika Inowrocław\t Lokalizacja wycieków wody\t Jak założyć sklep internetowy\t Lustra drogowe sklep\t Wymiana oleju w automatycznej skrzyni biegów Warszawa\t Awaryjne otwieranie samochodów Kołobrzeg\t Wega informacje\t Sala na wesele Warszawa\t Firma dobrenaturalne\t Http://rosagolf.pl/\t Pogotowie wodno-kanalizacyjne wrocław\t Tłumacz węgierski Kraków


Złamane - Katarzyna Lisowska - eBook - Księgarnia Internetowa PWN\nLisowska nie uznaje kryzysu po czasie zagłady w literaturze. Uznaje, że to kreacja. Ludzie kochali, żyli, rozwijali się, pisali wiersze o miłości, niezależnie od każdej zagłady. Po dni zawsze jest noc, po nocy dzień. Pisarka wprowadza nurt dramatu jednej sceny, odsłony złożoności człowieka. Poza tym komponuje oniryki. Wchodzi w fazę twórczości eksperymentalnej.\nPo odzyskaniu niepodległości w 1918 roku Polska cierpiała na gigantyczny głód mieszkaniowy. Problem ten przez całe dwudziestolecie próbowali rozwiązać różnego rodzaju zapaleńcy, społecznicy, ludzie z misją. Bezskutecznie. W 1989 ro...\nRobert Ziółkowski w swojej najnowszej książce ukazuje kolejny fragment męskiego świata. W „Łowcach głów” i „Wściekłym psie” były to dylematy, jakie przed facetem stawia praca w policyjnej spec jednostce , w „...


Kolejne nagrody specjalne przyznane – Satyrykon 2022 | Satyrykon\nKolejne nagrody specjalne przyznane – Satyrykon 2022\nNagrody specjalne są co roku przyznawane po jury konkursu Satyrykon. Spośród prac, które uzyskały nominację do nagrody, swoje specjalne wyróżnienia przyznają kolejno: Fundacja SATYRYKON (o tej nagrodzie już ostatnio pisaliśmy), Prezydent Miasta Legnicy, dyrektor Legnickiego Centrum Kultury oraz dyrektor Muzeum Karykatury w Warszawie.\nPrezydent Miasta Legnicy – Tadeusz Krzakowski – w tym roku wyróżnił pracę kubańskiego artysty Aristidesa Estebana Hernadez Guerrero, znanego bardziej pod pseudonimem ARES. Jego praca bardzo mocno nawiązuje do obecnej sytuacji – wojny dezinformacyjnej i cyfrowej, której teraz szczególnie doświadczamy.\nARES (Kuba), bez tytułu\nZ kolei na dyrektora Legnickiego Centrum Kultury spadła niełatwa decyzja – choć tylko pozornie. Jak czytamy w regulaminie – dyrektor swoją nagrodę specjalną przyznaje dla najlepszej fotografii. Jednak wśród 188 prac, które jury zakwalifikowało do wystawy pokonkursowej….nie wybrano w tym roku żadnej fotografii. Z tego powodu Grzegorz Szczepaniak postanowił wyróżnić rzeźbę Norberta Sarneckiego, zatytułowaną „Porwanie Europy”:\n- Praca Norberta Sarneckiego od razu rzuciła mi się w oczy. Znakomicie zaprojektowana i wykonana, zabawna a przy tym skłaniająca do refleksji. Ma więc wszystko, co sobie w Satyrykonie cenimy. Cały czas ocierała się o nagrodę, na którą w pełni zasługuje. Cieszę się, że jest to nagroda dyrektora LCK - tak uzasadnia swój wybór Grzegorz Szczepaniak.\nNorbert Sarnecki (Polska), „Porwanie Europy”\nOstatnią – co nie znaczy, że mniej ważną! – nagrodę specjalną przyznał dyrektor Muzeum Karykatury w Warszawie. Trafiła ona do Joanny Gębal za pracę zatytułowaną „Lekcja”.\nJoanna Gębal zajmuje się ilustracją oraz grafiką użytkową, obecnie mieszka i pracuje w Warszawie.Ukończyła wydział grafiki na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Ilustruje do magazynów, książek, animacji, projektuje wzory na tkaniny, opakowania produktów oraz identyfikacje wizualne.\nNagroda Dyrektora Muzeum Karykatury to już wieloletnia tradycja ale w tym roku po raz pierwszy przyznał ją pan Paweł Płoski, który stanowisko dyrektora objął od stycznia.\nJoanna Gębal (Polska), „Lekcja”\n← Dziennikarze wybrali już po raz 30.! Deklaracja dostępności →


Skwer Marii i Lecha Kaczyńskich nielegalny? Staromiejscy radni złożyli skargę do sądu\nDodano środa, 20.10.2021 r., godz. 07.30\nChodzi o nazwę skweru zlokalizowanego na Wzgórzu Świętego Wojciecha, tuż przy pomniku bohaterskiej Armii Poznań.\n1 czerwca miejscy radni poparli pomysł nazwania skweru w pobliżu pomnika Armii Poznań imieniem Marii i Lecha Kaczyńskich. Przeciwko było siedmiu radnych Koalicji Obywatelskiej. Wcześniej pomysł poparł m.in. Jacek Jaśkowiak wskazując, że żyjemy w wolnym mieście Poznaniu.\nStaromiejscy radni właśnie złożyli w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym skargę na uchwałę Rady Miasta Poznania w tej sprawie. Jak wskazują radni osiedlowi w swoim działaniu nie kierują się względami politycznymi a wątpliwościami formalnymi i proceduralnymi, tłumacząc, że ich zdaniem Rada Miasta działała w tej kwestii "w niespotykanie szybkim tempie i z pominięciem zwyczajowych zasad procedowania".\nZe Statutu Miasta Poznania i statutów poznańskich rad osiedli wynika, że wniosek o nadanie nazwy skweru powinien uwzględniać opinię odpowiedniej rady osiedla. Tymczasem głos lokalnej społeczności został w przypadku skweru Kaczyńskich pominięty i Radzie Osiedla Stare Miasto nie dano możliwości na wypowiedzenie się, wobec czego wniosek o nadanie nazwy nie spełniał warunków proceduralnych - informuje Tomasz Dworek, wiceprzewodniczący Rady Osiedla Stare Miasto.\nZarząd Osiedla wystosował pismo do prezydenta Jaśkowiaka zadając kilka istotnych pytań dotyczących spójności nazewnictwa, ekspresowej procedury poza dotychczasową praktyką czy terminów odpowiedzi na pisma. Na wątpliwości staromiejskich radnych prezydent Jaśkowiak nie odpowiedział, przesłał za to pismo z Geopozu, z którego wynika, że dla prawidłowego procesu legislacji nazewnictwa przed głosowaniem w Radzie Miasta konieczne było pozyskanie opinii - uchwały Rady Osiedla Stare Miasto. Tego istotnego elementu zabrakło - dodaje.\nRadni podkreślają, że w przypadku skweru Kaczyńskich urzędnicy prezydenta Jaśkowiaka wymagali od radnych podjęcia uchwały w terminie 14 dni i dodają, że głos lokalnej społeczności został pominięty, a tym samym wniosek o nadanie nazwy nie spełniał statutowych warunków formalnych.\nSzanując władze Miasta Poznania, mieszkańcy również oczekują od władz szacunku wobec mieszkańców i lokalnych społeczności - informuje Tomasz Dworek.\nRada Osiedla Stare Miasto liczy na refleksję Rady Miasta Poznania, a przede wszystkim tych radnych, którzy popierali procedurę naruszającą demokratyczne zasady i szacunek wobec mieszkańców. Społeczność staromiejska Poznania, reprezentowana przez radnych Osiedla Stare Miasto, liczy zatem na stwierdzenie przez Sąd nieważności uchwały Rady Miasta Poznania, podjętej z naruszeniem zasad obowiązujących i stosowanych w Mieście Poznaniu - kończy.\nśroda, 20.10.2021 r., godz. 07.47\nTyle co były prezydent Gdańska z Tarnowem Podgórnym\nśroda, 20.10.2021 r., godz. 07.44\nnaród kłócą, a przy jednym stole chleją. za nasze.\nśroda, 20.10.2021 r., godz. 08.24\nSikanie w bramach na Starym Mieście im nie przeszkadza od lat. Jest to piękny przykład, co to za ludzie, ci radni. Do dziś mam obraz autokaru z Japończykam ... więcej >> i, który zatrzymał się w okolicy Kramarskiej, wysiedli turyści, a w zasranej i zasikanej bramie sikali kolejni menele. Ale dziś już autokary z Japończykami nie podjeżdżają, o co postarali się pośrednio właśnie radni. Zasikane i zasrane centrum widać to nie problem. Lepszy własny menel, niż turyści z pieniędzmi. Masakra.\nśroda, 20.10.2021 r., godz. 07.37\nTeraz ta sprawa będzie wałkowana na okrągło, jakby istotniejszych problemów nie było. Znowu dojdzie do ostrej dyskusji i rozdźwięków, zamiast scalania ... więcej >> lokalnej społeczności.\nśroda, 20.10.2021 r., godz. 07.33\nśroda, 20.10.2021 r., godz. 07.35\nA co Ci Państwo mieli wspólnego z Miastem Poznań?


Tintilo – czyli jak dzieci tworzą musicale! – rozmowa z Martą Rytter – instruktorką teatru Tintilo – Qlturka.pl Dziecko i kultura\nOglądałam 3 spektakle z repertuaru Tintilo i za każdym razem byłam pełna podziwu! Dla pracy, jaka została włożona w przygotowanie, dopracowanie szczegółów… i co tu dużo mówić – pełna podziwu dla profesjonalizmu pokazywanego na scenie przez zespół, który – wbrew pozorom! – składa się przecież z amatorów.\nAle Tintilo zdecydowanie nie jest zwykłym kółkiem teatralnym, a kto chciałby się o tym przekonać i wejść w świat, który proponują – niech zarezerwuje jak najszybciej bilety na najbliższy spektakl!\nZapraszam do przeczytania rozmowy z Martą Rytter – instruktorką teatru Tintilo, a zarazem odtwórczynią wielu głównych ról w spektaklach przygotowanych przez ten niezwykły zespół.\nMonika Zarzycka: Opowiedz nam o nazwie teatru – czuję, że coś się za nią kryje.\nMarta Rytter: Nazwa Tintilo wywodzi się z języka Esperanto, oznacza tyle, co „brzęczydło”, dzwonek, dzwoneczek – różnie się to określa. A dlaczego język esperanto? Na początku Tintilo gromadziło dzieci różnych narodowości. Był taki pomysł, żeby wprowadzić dla nich język uniwersalny, którym mogłyby się porozumiewać… i miał być to właśnie język Esperanto.\nMZ: Jak rozpoczęła się Twoja przygoda z Tintilo, jak się potoczyła, że dziś rozmawiam z Tobą jako instruktorem tego teatru?\nMR: Moja historia z Tintilo zaczęła się ponad 11 lat temu. Najpierw, w trzeciej lub czwartej klasie szkoły podstawowej, jeździłam z klasą na spektakle tego Teatru. Kiedy później, będąc w piątej klasie, zagrałam Kopciuszka w szkolnym przedstawieniu, moja polonistka zaproponowała mi, żebym wybrała się na casting do Tintilo – bo być może coś z tego dobrego dla mnie wyniknie. Wiedziała, że śpiewałam już wcześniej… i ja faktycznie poszłam na casting i dostałam się – najpierw do grupy początkującej. Później awansowałam i z czasem, jako jednej z bardziej doświadczonych osób, została powierzona mi rola instruktora. Moje doświadczenie jest większe niż dzieci, które dopiero do nas przychodzą, one mają po 6 lat, dlatego mimo że nie jestem wykształcona w tym kierunku, to moje doświadczenie uprawnia do tego, by prowadzić zajęcia. Zajmuję się grupą początkującą, prowadzę warsztaty wokalno-teatralne. Pierwszą swoją grupę miałam 3 lata temu, a obecną prowadzę już cały rok szkolny.\nMZ: Powiesz coś więcej o początkach teatru? Temat Esperanto bardzo mnie zaciekawił!\nMR: Pani Teresa Kurpias-Grabowska, założycielka teatru, zaobserwowała, że na Mokotowie, w okolicy dzisiejszego Centrum Kultury Łowicka, jest dużo ambasad, a dyplomaci, którzy przyjeżdżają tu na placówki ze swoimi dziećmi, nie zawsze mają co z nimi zrobić… Postanowiła założyć międzynarodowy teatr musicalowy, w którym dzieci różnych narodowości znalazłyby swoje miejsce. Dzieci 5-6-letnie, a czasem nawet młodsze. Później teatr zaczął się rozszerzać, ponieważ trudno było utrzymać stały zespół… Dyplomaci raz są w Warszawie, potem wyjeżdżają gdzie indziej, a dzieci razem z nimi, więc pani Teresa postanowiła, że rozszerzy działalność dla wszystkich dzieci, które będą chciały się w to zaangażować. Jak już mówiłam, na początku, żeby ułatwić im porozumiewanie się, były prowadzone regularne zajęcia z języka Esperanto. Jednak rodzice zasugerowali, że tak naprawdę językiem międzynarodowym staje się angielski i przez pewien czas dzieci uczyły się właśnie angielskiego. Z czasem zespół tracił ten charakter międzynarodowy i zostały już tylko zajęcia taneczno-teatralno-wokalne. Chciałam dodać jeszcze jedną rzecz – głównym celem tej grupy – wtedy jeszcze międzynarodowej – było to, żeby ułatwić dzieciom wejście w środowisko polskie. Dlatego w zespole były też oczywiście dzieci z Polski, nie tylko z zagranicy. Taka była geneza Tintilo, a w tym roku obchodzimy już 25-lecie!\nMZ: Wróćmy w takim razie do zespołu takiego, jakim jest obecnie. We wstępie do wywiadu napisałam, że jestem pod wrażeniem waszego profesjonalizmu. Czy uważasz, że to jeszcze teatr amatorski, czy już profesjonalny?\nMR: Powiedziałabym, że jest półprofesjonalny. Pisząc pracę magisterską, znalazłam ciekawe opracowanie różnic między teatrem amatorskim a profesjonalnym. Tym, co potwierdza, że Tintilo to teatr amatorski, jest fakt, że występują głównie amatorzy – osoby bez wykształcenia zawodowego – aktorskiego, tanecznego, wokalnego. Dzieci i młodzież, dla których jest to po prostu pasja. Co prawda od jakiegoś czasu zapraszamy aktorów profesjonalnych, zawodowych, ale oni nadal nie stanowią większości, występują gościnnie.\nCo jest profesjonalne – na pewno to, że występujemy w prawdziwym teatrze, z widownią na ponad 300 miejsc. Całe zaplecze, wszyscy, którzy obsługują nasze spektakle, to też są osoby zajmujące się tym na co dzień. Tak więc zaplecze mamy profesjonalne.\nWarto zwrócić też uwagę na widownię – to nie są nasze rodziny, przyjaciele, jak to jest na ogół na amatorskich przedstawieniach. Przyjeżdżają do nas klasy z różnych szkół, także z całej Polski, kupują bilety…\nPoziom? Myślę, że jest też półprofesjonalny. Nasi instruktorzy to w większości zawodowcy, choć dla niektórych, np. dla mnie – to jest bardziej zamiłowanie niż mój zawód. Zależy pod jakim kątem patrzeć, ale myślę, że jesteśmy teatrem półprofesjonalnym, w jakiś sposób wyjątkowym.\nMZ: No właśnie, co was wyróżnia?\nMR: Inne zespoły, np. Autorska Szkoła Musicalowa Pawłowskiego związana z teatrem ROMA czy Studio Artystyczne „Metro” przy Studio Buffo – to również są szkoły musicalowe dla dzieci i młodzieży, tam jednak oni po prostu się uczą. Owszem, bazują na materiale z profesjonalnych spektakli tych teatrów. Natomiast pokazy mają raz – dwa razy do roku. A my? Mamy regularne spektakle w repertuarze Teatru Rampa. To jest coś, co nas na pewno wyróżnia, ponieważ z tego, co wiem, to nie ma drugiego takiego zespołu. To, że przygotowujemy nasze przedstawienia „od zera” i stale pokazujemy je przed publicznością – to jest coś szczególnego.\nMZ: Skoro mówimy o spektaklach – jak wygląda proces powstawania nowego przedstawienia? Ile czasu trzeba na to poświęcić i jak łączycie tę pracę z regularnymi zajęciami warsztatowymi waszej szkoły musicalowej?\nMR: Nasza reżyser, pani Teresa Kurpias-Grabowska, tworzy cały scenariusz, teksty piosenek i reżyseruje spektakle. Ona na początku ma jakiś pomysł… Zaczyna pisać i kiedy już scenariusz powstanie – jest oficjalnie czytany zespołowi. W tym czasie nasza pani scenograf i pani kostiumolog tworzą swoją wizję spektaklu. Wracając do nas – pojawiają się wstępne propozycje ról. Potem czyta się scenariusz z tymi osobami, którym zostały zaproponowane konkretne role i następuje weryfikacja; sprawdzamy, czy dana osoba będzie odpowiednia do tej roli, czy może jednak do innej… I nareszcie zaczyna się praca.\nCzytamy poszczególne sceny i bardzo szybko przechodzimy do tego, by nie tylko siedzieć i czytać, ale żeby już ustawiać się, pracować nad całością spektaklu. I to się wszystko dzieje równolegle. „Szyją się” kostiumy, są przymiarki, komponowana jest muzyka, uczymy się piosenek… Przygotowanie spektaklu to dla nas około 2 miesięcy intensywnej pracy, ale pierwsze działania zaczynają się nawet pół roku wcześniej.\nPróby do spektakli wykraczają poza stały grafik zajęć. Poniedziałek, środa, piątek – wtedy są zajęcia grup zaawansowanych, a kiedy zaczynają się intensywne próby, wtedy spotykamy się w dodatkowe dni, mamy przedłużone zajęcia, w grę wchodzą też weekendy.\nMZ: Wasze spektakle można oglądać w Teatrze Rampa na warszawskim Targówku. Jak wygląda ta współpraca?\nMR: W praktyce wygląda to tak, że już od 15 lat po prostu wynajmujemy tam scenę. Chociaż, jak mówię, od 15 lat jesteśmy na stałe w repertuarze, jesteśmy traktowani wciąż jako zespół gościnny, ponieważ nie jesteśmy tam zatrudnieni. Współpracujemy ściśle z teatrem, ale jako zespół zewnętrzny.\nMamy przydzielone dni, kiedy możemy zagrać – gramy średnio dwa dni w miesiącu po 2 spektakle dziennie.\nA co z próbami scenicznymi? Zazwyczaj ćwiczymy w szkole przy ulicy Elektoralnej, tam odbywają się też wszystkie zajęcia regularne. W teatrze bezpośrednio przed premierą mamy przydzielone kilka dni, kiedy możemy przenieść spektakl na scenę. Jeśli na przykład mamy zagrać we wtorek i środę, to zazwyczaj w poniedziałek wieczorem mamy próbę sceniczną, żeby „przejść” wszystko też z obsługą techniczną, „ograć” cały spektakl.\nMZ: Czego dzieci i młodzież mogą się nauczyć w Tintilo poza umiejętnościami warsztatowymi? Czy uważasz, że jest coś jeszcze, co członkowie zespołu zyskują?\nMR: Tak, tak myślę. Przede wszystkim – z moich badań, które przeprowadziłam do pracy licencjackiej wynika, że dla większości osób teatr Tintilo i ludzie, którzy tam są – stają się rodziną, najlepszymi przyjaciółmi, drugim domem… Faktem jest, że tworzy się atmosfera wspólnoty. Co jest wyjątkowe – bywałam w innych zespołach i ci, którzy są u nas teraz też pracowali w innych zespołach – a mimo to decydujemy się, żeby być tutaj, w Tintilo.\nByć może czasami w innych zespołach same zajęcia warsztatowe są lepszej jakości – bo na tym się skupia ich działalność… My tworzymy spektakle i często robimy coś pod spektakle i na tym może tracą warsztatowe zajęcia? Ale jednak większość ludzi chce tu zostać ze względu na atmosferę – każdy czuje, że ma tu swoje miejsce, ze względu na te przyjaźnie… Co ważne – nie ma jakiejś chorej rywalizacji. Na przykład dziewczynka, która gra główną rolę w spektaklu „Księżniczka Sara”, sama poprosiła o dublerkę, bo powiedziała, że nie jest w stanie tyle zagrać. I sama pytała „Ciociu (tak dzieci mówią do pani reżyser), to może jutro by zagrała Wiktoria, no bo ona miała mniej spektakli…”. Albo jak ta druga dziewczynka – dublerka przyuczała się do roli, to ta z pierwszej obsady specjalnie przyjechała na spektakl i chodziła z nią za kulisami, żeby jej wszystko pokazać – sama z własnej woli. Jest też coś takiego, że osoby, które grają tę samą rolę – zazwyczaj bardzo się przez ten czas pracy ze sobą wiążą, ja też mam takie doświadczenie. To bardzo ciekawe.\nMZ: Wasi najmłodsi aktorzy mają 8 lat, zdarza się, że nawet mniej. Jak dzieci radzą sobie z tremą?\nMR: Różnie. Najmłodsze dzieci, ponieważ jeszcze nie mają pełnej świadomości, co się dzieje, że występują, że tak naprawdę trzymają cały spektakl – traktują to może bardziej jako zabawę. Chociaż nawet takie małe dzieci odczuwają bardzo dużą tremę przy pierwszym wyjściu na scenę. Ostatnio miałam taką sytuację, że dziewczynka bardzo, bardzo płakała, mówiła, że nie chce, że się boi! Mówię do niej: „Słuchaj, może jednak spróbujesz?”. Odpowiedziała: „No dobrze, może jednak spróbuję”. Ta sytuacja miała miejsce, kiedy skończył się pierwszy spektakl tego dnia, w którym grała pierwsza obsada, a w drugim to ona miała pierwszy raz w życiu zagrać! I kiedy kończył się ten pierwszy spektakl – zdała sobie sprawę, że za chwilę wyjdzie na scenę i bardzo to przeżyła… Ale to, co jest wyjątkowe, to właśnie fakt, że młodsze dzieci mogą zawsze liczyć na wsparcie starszych, bardziej doświadczonych osób w zespole. Przyjść, przytulić się, wypłakać – dlatego myślę, że dobrze sobie radzimy.\nMZ: Jak można do was dołączyć?\nMR: Zazwyczaj jest tak, że po spektaklach wychodzą dwie osoby, dziękują za przybycie i ogłaszają casting. Nabór do zespołu odbywa się średnio raz na dwa – trzy miesiące, kilka razy w roku szkolnym. Po castingu można dostać się od razu do grupy zaawansowanej, jeśli ma się jakieś doświadczenie, albo do grupy początkującej i przez jakiś czas przygotowywać się, by przejść dalej, dołączyć do zespołu, do spektakli. Przesłuchania najczęściej przeznaczone są dla dzieci i młodzieży w wieku od 8 do 15 lat. Ale tak naprawdę osoby dorosłe, które chcą z nami współpracować, też mogą spróbować. W zasadzie moim zdaniem każdy może do nas przyjść, ale osoby starsze zdecydowanie z doświadczeniem.\nMZ: Dla kogo przygotowujecie spektakle?\nMR: Dla dzieci i młodzieży. Bardzo często przygotowujemy spektakle na podstawie lektur szkolnych lub znanych powieści dla dzieci i młodzieży. Spektakle są też grane w godzinach szkolnych – 9:30 i 12:30, więc przyjeżdżają do nas dzieci w trakcie lekcji.\nNasze przedstawienia zawsze mają taki charakter moralizatorski, to na pewno… Zawsze na końcu jest jakiś morał, dobro zawsze zwycięża. W każdym jest ta walka dobra ze złem, taka klasyczna, bardzo bajkowa. Postacie są jasno zarysowane jako dobre lub złe, ale też nie zawsze – to zależy od spektaklu – w zależności od tego, czy jest przygotowany dla starszych czy dla młodszych.\nMZ: Co macie teraz w repertuarze?\nMR: Aktualnie gramy spektakl „Księżniczka Sara”. Co roku w okresie bożonarodzeniowym gramy spektakl na podstawie „Opowieści wigilijnej”. Gramy też „Zaczarowanych” – ale to „Księżniczka Sara” jest teraz głównie na afiszu, bo to nasz najnowszy spektakl.\nMZ: Czy odkrywacie talenty? Masz takie poczucie?\nMR: Patrząc w sposób bardzo indywidualny, jednostkowy – w każdym udało się coś odkryć. Naprawdę, jak patrzę na dzieci, to niesamowite rzeczy dzieją się z nimi. Ale jeśli chodzi o talenty – ludzi, którzy jakoś się wybili w świecie artystycznym, a byli w Tintilo – to mogę wymienić kilka nazwisk: Patrycja Kazadi, Jakub Tolak, Olga Kalicka, Wojtek Rotowski, Bartosz Obuchowicz i jeszcze kilka osób, oni nawet są wymienieni na naszej stronie internetowej.\nMZ: Marta, na zakończenie chcę jeszcze spytać – co takiego jest w Tintilo, że jesteś tu już 11 lat?\nMR: Tak, to już 11 lat i nie zapowiada się, żeby zbliżał się koniec. Może idę bardziej w stronę instruktorską, ale też nadal biorę udział w spektaklach… Przyczyniają się do tego ludzie i atmosfera, choć oczywiście również możliwość występowania na scenie! Ale powiedzmy sobie szczerze – o tę możliwość mogłabym postarać się i w innych miejscach, a jednak tego nie próbuję. Działalności w Tintilo nie traktuję jako swojego zawodu, to moja pasja. No i robię to z ludźmi, których uwielbiam, dla których to też jest ogromna radość, taki dziecięcy zapał…\nBardzo często aktorzy profesjonalni, którzy do nas przychodzą, mówią, że odzyskali u nas coś, co kiedyś spowodowało, że zdecydowali się na ten zawód. Czyli właśnie miłość i pasję, pokonujące rutynę i podejście „znowu gramy…”. U nas naprawdę jest podejście „ale super, gramy!” to też powoduje, że jestem tu już tyle czasu. Ludzie, atmosfera i spektakle.\nMam nadzieję, że po przeczytaniu tego wywiadu nie potrzebują państwo dalszej zachęty, żeby odwiedzić Tintilo!\nAktualny repertuar oraz informacje o rezerwacji biletów dostępne na stronie internetowej teatru: http://tintilo.com/na-afiszu.html\nPrevious PostW jakim języku porozumiewają się Brave Kids? – rozmowa z Awake Projects\nNastępny wpis18 milionów uchodźców – rozmowa z Ewą Piotrowską


Domek na plaży Mabil - Airbnb\nDomek na plaży Mabil\nCały obiekt – dom (gospodarzem jest Joan)\nRozkoszuj się piękną wioską Elizabeth Beach z wieloma miejscami na spacery po jeziorze i klubie rekreacyjnym Pacific Palms.Usiądź tam i podziwiaj nasze piękne zachody słońca.Kajak lub ryba na jeziorze i na plażach. Kilka minut jazdy od Blueys Beach. Wolę tylko małe psy niż dom. Nie ma ogrodzeń... Przepraszamy, ale NIE mam dostępnych prześcieradeł ani ręczników. wszystkie inne dostępne\nmały domek wakacyjny zbudowany przez rodziców, zanim okolica stała się bardzo popularna. Na piętrze są 2 sypialnie.Łazienka.Kuchnia/jadalnia. Schody zewnętrzne na zewnątrz z grillem. Druga lodówka. Suszarka.Netflix TV i mała 3 sypialnia z prysznicem/toaletą z telewizorem.\nOkolica jest przepiękna...pagórkowata i cicha cul de Sac. łatwy dostęp do Pacific Palms Recreational Club, gdzie można podziwiać niesamowite zachody słońca, centrum społeczności, korty tenisowe i targi\nPrzez powietrze b and b\nNumer polisy: PID-STRA-7854\nSprawdź inne miejsca w Elizabeth Beach i okolicach


Zarówno świat widzialny jak i niewidzialny jest bardzo bogaty i różnorodny. Stworzony został przez Boga. Ludzie o czystym sercu widzą piękno świata, ale i dostrzegają sercem bogactwo świata duchowego. Kościół wzywa nas dzisiaj do oddania czci Archaniołom, których imiona znamy z Pisma Świętego, ale jednocześnie uwrażliwia nas, abyśmy wierzyli, wzywali i przyjmowali aniołów jako swoich przyjaciół w drodze ku Bogu.\nDobrze, że wzywamy coraz częściej i z przekonaniem św. Michała Archanioła jako obrońcę przed złymi duchami, czyli aniołami upadłymi. Cała moc św. Michała, którą góruje nad demonami, jest z tego, że działa mocą Bożą, a nie tak jak złe duchy mocą własnej inteligencji, używanej według swego upodobania, przeciw Bogu, ludziom i stworzeniu: Zwycięża św. Michał, bo kto może być wyżej niż sam Bóg? Razem z archaniołem Michałem chrońmy się chętnie w mocy Boga jak w bezpiecznym mieszkaniu.\nChoroby są konsekwencją naszej grzeszności. Potrzebujemy lekarzy, potrzeba modlitwy za lekarzy jak również dobrych lekarstw. Czy nie za rzadko wzywamy św. Rafała, który w Piśmie św. ukazuje się jako archanioł niosący lekarstwo od Boga? Ostatecznie to Bóg jest Lekarzem, który daje nam zbawienie, czyli zupełną wolność od grzechu, chorób i śmierci.\nMamy stać się posłańcami Dobrej Nowiny o bogatym w miłosierdzie Bogu i niewyobrażalnym bogactwie świata Bożego. Ile delikatności nam w tym potrzeba? Jakiego języka używać? Jak się przy tym zachowywać. Św. Gabriel jest pierwszym kaznodzieją w Nowym Testamencie. On przychodzi do Maryi, zwiastuje Emmanuela i owocem tego kazania jest decyzja Maryi, poczęcie i w konsekwencji narodziny na świecie Jezusa Chrystusa.\nJezus i Maryja są otoczeni aniołami. Dobre duchy zstępują, służą i zanoszą do Boga to, co najpiękniejsze i to, co najtrudniejsze. Jezus zapewnia Natanaela, że będzie widział i niebo otwarte i aniołów już tutaj, w tym życiu. Stało się tak, ponieważ Jezus jest jak drabina ze snu Jakuba (Rdz 28,16), która łączy niebo z ziemią. Tam, gdzie Jezus, Maryja i chrześcijanin, niebo jest otwarte, Jezus jest Domem – schronieniem, Bramą – przejściem bezpiecznym do obfitszego, lepszego zdrowszego życia, pozostaje z nami jak Syn Człowieczy do ogłoszenia światu i możemy to czynić skutecznie, prosząc również o anielską wrażliwość, cierpliwość i skuteczność.


Zaręczyny na wieży Eiffla - Jennie Lucas - ebook - Legimi online\nByło szare deszczowe popołudnie. Emma Hayes jadąca piętrowym autobusem przez centrum Londynu położyła dłoń na lekko zaokrąglonym brzuchu.\nOd dziesięciu tygodni starała się odsuwać od siebie tę nadzieję. Nawet dziś rano udała się do lekarza pełna wątpliwości i niepokoju, ale doktor wskazał na ekran USG i powiedział:\n– Widzi pani to bicie maleńkiego serca?\n– Naprawdę jestem w ciąży? – upewniła się. – I z dzieckiem wszystko w porządku?\n– Oczywiście – potwierdził z szerokim uśmiechem. – Rzekłbym, że to wręcz podręcznikowa ciąża. Może pani już spokojnie powiadomić męża.\n„Męża”, pomyślała teraz z goryczą, odchylając się na oparcie fotela autobusu. Jakże by chciała, żeby ktoś taki czekał na nią w jej małym domku i ucałował ją z radości na wieść o dziecku. Ale wbrew temu, co powiedziała lekarzowi, nie miała męża.\nTylko pracodawcę. Mężczyznę, który przed niemal trzema miesiącami przespał się z nią raz w szaloną, namiętną noc. Potem o zimnym świcie obudziła się sama w jego wielkim łóżku – tym, które słała mu przez minionych siedem lat i prasowała pościel.\nWyjrzała przez okno na mijany Royal Albert Hall przy Kensington Road i otarła łzy. Nie powinna płakać. Właściwie czuła się szczęśliwa. Tyle czasu sądziła, że nigdy nie zajdzie w ciążę. To istny cud.\nCesare Falconeri nigdy nie będzie prawdziwym ojcem dla dziecka. Ten seksowny włoski miliarder i playboy ma w życiu tylko dwie pasje: rozwijanie hotelowego imperium i uwodzenie pięknych kobiet. Z tego drugiego uczynił rodzaj sportu, tak jak inni mężczyźni uprawiają futbol czy golf.\nDzięki męskiemu urokowi podbijał serca supermodelek i młodych spadkobierczyń fortun, a potem beztrosko je porzucał. Emma dobrze o tym wiedziała, gdyż jako jego gospodyni wręczała im rano prezenty po przygodach na jedną noc. Zazwyczaj były to róże i kupowane hurtowo zegarki Cartiera.\nEmma od siedmiu lat – odkąd zaczęła pracować jako pokojówka w nowojorskim hotelu Cesarego – była beznadziejnie zakochana w tym mężczyźnie i starannie to przed nim kryła.\n„Panno Hayes, prawie nic o tobie nie wiem – mawiał z uśmiechem. – Jestem ci wdzięczny za to, że nigdy nie zanudzasz mnie opowieściami o swoim prywatnym życiu”.\nTrzy miesiące temu wróciła z pogrzebu macochy w Teksasie. Cesare zastał ją zapłakaną w kuchni. Przyglądał jej się przez chwilę, a potem ją objął.\nByć może zamierzał ją tylko pocieszyć. Ale ostatecznie tamtej nocy skończyli w łóżku i odebrał jej dziewictwo, które wbrew wszelkiej nadziei zachowywała tylko dla niego. Sprawił, że jej szary, pusty świat eksplodował feerią barw.\nA dziś, w ten deszczowy listopadowy dzień, wydarzył się nowy cud, równie szokujący i nieoczekiwany. Okazało się, że Emma nosi jego dziecko.\nGdyby tylko mogła uwierzyć, że ten playboy potrafi się zmienić i pokochać ją tak, jak ona kocha jego.\nCesare i miłość? – zreflektowała się gorzko. To śmieszne. Nie umiał wytrwać przy żadnej z przelotnych kochanek nawet do śniadania, a co dopiero mówić o założeniu rodziny!\nA jednak odkąd obudziła się sama w łóżku w tamten chłodny poranek i zorientowała się, że Cesare wyjechał, utrzymywała nienaganny porządek w jego rezydencji w Kensington, mając wciąż nadzieję, że on się tam zjawi. Od jego sekretarki dowiedziała się, że przed dwoma dniami wrócił do Londynu. Jednak zamiast przyjechać do domu, zatrzymał się w apartamencie swojego hotelu Falconeri przy Trafalgar Square.\nEmma zrozumiała, że chce jej tym samym powiedzieć, że ona nie znaczy dla niego ani trochę więcej niż potok modelek i gwiazdek filmowych przepływający nieustannie przez jego łóżko.\nAle istniała jedna zasadnicza różnica. Żadnej z tych kochanek nie zrobił dziecka. Idąc do łóżka z Emmą, inaczej niż zwykle, nie zabezpieczył się. Uwierzył, kiedy zapewniła go tamtej nocy, że nie może zajść w ciążę.\nZacisnęła dłonie na poręczach fotela autobusu. Kiedy Cesare dowie się o dziecku, niewątpliwie uzna, że celowo skłamała, by go usidlić.\nZnienawidzi mnie, pomyślała.\nWięc mu nie mów, podszepnął jej tchórzliwy głos w głowie. Przyjmij tę posadę w Paryżu. On nie musi o niczym wiedzieć.\nAle przecież nie uda jej się utrzymać w sekrecie ciąży.\nWysiadła z autobusu przy imponującym hotelu Falconeri i osłaniając głowę torebką przed ulewnym deszczem, wbiegła do holu. Przywitała ochroniarza i wjechała windą na dziewiąte piętro. Drżąc ze zdenerwowania, przeszła korytarzem do apartamentu Cesarego. Nie zajmował całego piętra. Mieszkali tu także goście, których stać było na płacenie tysięcy funtów za dobę. Niepewnie zapukała do drzwi. Otworzyły się gwałtownie. Podniosła wzrok.\n– Cesare… – zaczęła.\nAle nie ujrzała szefa, tylko piękną młodą kobietę w skąpej bieliźnie. Serce przeszył jej lodowaty sztych, gdy rozpoznała Olgę Łukin, sławną modelkę, z którą Cesare spotykał się w ubiegłym roku.\n– O co chodzi? – rzuciła Olga znudzonym tonem.\n– Czy zastałam pana Falconeriego? – wyjąkała Emma.\n– Jego… gospodynią.\nKobieta wyraźnie się odprężyła.\n– Bierze prysznic. Coś mu przekazać? Nie ma sensu, żebyś czekała. Zaraz wychodzimy. – Blondynka z leniwym uśmiechem spojrzała w głąb apartamentu na łóżko ze skotłowaną pościelą i dodała scenicznym szeptem: – Po jeszcze jednym numerku.\nEmma poczuła się nagle przy tej oszałamiającej piękności kompletnym zerem. Była niska, pulchna, nijaka i niezbyt ładna, a jej długie czarne włosy, gdy nie upinała ich w kok, wyglądały, jakby od lat nie widziały fryzjerki. Zaczerwieniła się z upokorzenia. Jak mogła choć przez chwilę się łudzić, że Cesare ją poślubi? Tamtej nocy przespał się z nią niewątpliwie wyłącznie z litości.\nPotrząsnęła głową, powstrzymując łzy.\n– Nie, nie mam dla niego żadnej wiadomości.\n– A więc żegnam – rzuciła opryskliwie modelka i zaczęła zamykać drzwi, lecz w tym momencie z łazienki wyłonił się Cesare.\nEmmie zamarło serce. Widziała go po raz pierwszy od tamtej nocy. Miał na sobie tylko ręcznik owinięty wokół bioder. Przystanął i spiorunował wzrokiem Olgę.\n– Co ty tu robisz? – rzucił gniewnie. Potem spostrzegł Emmę i drgnął. – Witam, panno Hayes – powiedział.\nPanno Hayes? Przecież już od pięciu lat zwracał się do niej po imieniu!\nPo tak długim czasie ukrywania swego uczucia w Emmie coś pękło. Spojrzała na niego, na Olgę i zmiętą pościel.\n– Czy chcesz mi w ten sposób pokazać moje miejsce w szyku? – spytała gorzko. – Co się z tobą stało, Cesare?\nZrozpaczona odwróciła się i pobiegła korytarzem.\n– Panno Hayes! – zawołał za nią, a potem: – Emmo!\nNie zatrzymała się. Chciała jak najszybciej wpaść do windy, gdzie będzie mogła wybuchnąć płaczem.\nA potem natychmiast wyjedzie do Paryża. Zapomni na zawsze o Cesarem. I o głupich marzeniach o ojcu jej dziecka, przytulnym domu i szczęśliwej rodzinie. O mężczyźnie, który odwzajemniłby jej miłość.\nZ furią otarła łzy. Dlaczego musiała zajść w ciążę akurat z Cesarem Falconerim? Dlaczego nie była ostrożniejsza?\nUsłyszała za plecami jego szorstkie przekleństwo i tupot bosych stóp. Zanim dotarła do windy, dogonił ją, chwycił za ramię i odwrócił do siebie.\n– Spaliśmy ze sobą, nie pamiętasz? – rzuciła, usiłując mu się wyrwać.\nPuścił ją, zaskoczony jej ostrym tonem.\n– To nie wyjaśnia twojego zachowania.\n– Wybacz, że przeszkodziłam ci w miłosnej schadzce!\n– To wcale nie… Nie mam pojęcia, co Olga robi w moim mieszkaniu. Widocznie jakoś zdobyła klucz i weszła, kiedy brałem prysznic. Zerwałem z nią przed kilkoma miesiącami.\n– W to akurat mogę uwierzyć – wydusiła Emma przez łzy. – Porzucasz każdą kobietę, gdy już się z nią prześpisz.\n– Czy kiedykolwiek obiecałem ci coś więcej? – spytał szorstko.\nCesare zawsze był brutalnie szczery. Żadnego zaangażowania, żadnych obietnic na przyszłość.\nA jednak niemal każda jego zdobycz łudziła się, że w jej przypadku będzie inaczej, że jest dla niego kimś wyjątkowym. Dopóki po upojnej nocy nie budziła się rano sama łóżku, a potem Emma przynosiła jej śniadanie i pożegnalny prezent od Cesarego.\n– Przyszłam, żeby… o czymś ci powiedzieć.\n– Domyślam się, że zamierzasz wyznać mi miłość. Nie rób tego. Nigdy nie okazywałaś mi uczuć i sądziłem, że trzyma cię przy mnie tylko praca.\nEmma niemal wybuchnęła mu w twarz histerycznym śmiechem. Och, gdyby wiedział, że przez wszystkie te lata zapracowywała się wyłącznie z miłości do niego. Myślała o nim tuż po przebudzeniu i kiedy późno w nocy znużona padała na łóżko. Liczyły się dla niej tylko jego potrzeby i oczekiwania.\n– To była jasna sytuacja – mówił dalej. – Dlatego tak dobrze się nam układało. Lubiłem cię i szanowałem. Myślałem o nas jako o dobrych przyjaciołach.\nPrzyjaciołach. Emma mimo woli zerknęła na jego muskularną, opaloną na brąz klatkę piersiową. Przełknęła nerwowo. Trudno byłoby jakiejkolwiek kobiecie oprzeć się męskiemu urokowi Cesarego.\n– A teraz zamierzasz to zniszczyć – powiedział z wyrzutem. – Zjawiłaś się tutaj, by mi oznajmić, że nie potrafisz zapomnieć naszej nocy. Chociaż oboje przyrzekliśmy, że ona niczego między nami nie zmieni, chcesz mi wyznać, że rozpaczliwie mnie kochasz. – Zmarszczył brwi. – Uważałem cię za wyjątkową, ale, jak widać, nie różnisz się od innych kobiet.\nTe okrutne słowa zdruzgotały Emmę tak, że przez moment nie mogła odetchnąć. Zmusiła się, by spojrzeć mu w oczy.\n– Byłabym głupia, gdybym cię pokochała – rzekła cicho. – Zbyt dobrze cię znam. Ty nigdy nikogo nie obdarzysz uczuciem.\n– A więc nie kochasz mnie? – spytał z nadzieją. Jego spojrzenie złagodniało. – Nie chcę cię stracić. Jesteś niezastąpiona. Tylko ty potrafisz utrzymać w moim domu nienaganny porządek. Potrzebuję cię.\nTo jeszcze głębiej ją zraniło. Zależy mu na niej jedynie jako na gospodyni.\nKiedy przed trzema miesiącami wziął ją w ramiona i całował namiętnie, cały jej świat na zawsze się odmienił. Ale stosunek Cesarego do niej najwyraźniej pozostał taki sam. Ten mężczyzna nadal oczekiwał tylko tego, żeby była jego sprawną służącą.\nOwszem, tamtej nocy przyrzekła mu, że nic między nimi się nie zmieni. Ale nie mogła dotrzymać tej obietnicy teraz, kiedy zaszła w ciążę. Po tylu latach milczenia nie potrafiła dłużej tłumić swoich uczuć. Wezbrały w niej żal, cierpienie i coś jeszcze.\n– To dlatego uciekłeś ode mnie przed trzema miesiącami? – rzekła. – Bałeś się, że rozpaczliwie się w tobie zakocham?\n– Wcale nie uciekłem – zaprzeczył z irytacją.\n– Obudziłam się sama – przypomniała mu niewzruszenie. – Pożałowałeś, że się ze mną przespałeś.\n– Nigdy by do tego nie doszło, gdybym wiedział, że jesteś dziewicą. Ale nie ma powodu, żeby jedna lekkomyślna noc zniszczyła nasz ustalony od dawna układ. Jesteś najlepszą gospodynią, jaką kiedykolwiek miałem, i chcę, aby tak pozostało. Zapomnijmy o tamtym incydencie. On nie miał znaczenia. Ty byłaś smutna, a ja próbowałem cię pocieszyć. To wszystko.\nTa kropla przepełniła czarę goryczy.\n– Rozumiem – rzuciła Emma. – Więc mam wrócić do prasowania twoich koszul i sprzątania domu. A ilekroć przypomnę sobie, że odebrałeś mi dziewictwo, powinnam być wdzięczna uprzejmemu pracodawcy, który pocieszył mnie w potrzebie. Cóż za poświęcenie z twojej strony!\nCesare spojrzał na nią, zarówno zły, jak i zszokowany.\n– Nigdy dotąd nie mówiłaś tak do mnie. Co w ciebie wstąpiło?\nTwoje dziecko! – chciała odpowiedzieć. Ogarnął ją gniew.\n– Na litość boską, czy uważasz, że ja w ogóle nie mam uczuć?\nZacisnął pięści i odetchnął głęboko.\n– Owszem, taką miałem nadzieję.\nSerce Emmy ścisnął bolesny skurcz.\n– Cóż, przykro mi, ale nie jestem robotem, chociaż to dla ciebie niedogodne – odparła, hamując łzy. – Gdybyś mnie tylko wysłuchał…\n– Dla mnie nic między nami się nie zmieniło, rozumiesz?\nA jednak się zmieniło, tylko jeszcze o tym nie wiesz, pomyślała. Nie chciała oznajmić mu o ciąży na hotelowym korytarzu. Zwilżyła językiem wargi.\n– Możemy porozmawiać gdzieś na osobności?\n– Dlaczego? Zamierzasz wyznać mi dozgonną miłość? – spytał szyderczo. – Zapewnić, że właśnie ty na nowo obudzisz we mnie uczucie? Opowiedzieć o swoim marzeniu, że ci się oświadczę i staniemy na ślubnym kobiercu? Do licha, powinnaś znać mnie na tyle, by wiedzieć, że nigdy się nie zmienię, ani dla ciebie, ani dla żadnej innej. Udało ci się jedynie zniszczyć naszą przyjaźń. Nie wiem nawet, jak zdołamy utrzymać relację zawodową…\n– Sądzisz, że po tym, co się stało, będę w ogóle chciała pozostać twoją gospodynią?\n– Czyli nie zamierzasz dotrzymać przyrzeczenia? – spytał z wyrzutem.\nWzdrygnęła się na myśl, jak by zareagował, gdyby się dowiedział, że nieświadomie złamała także o wiele ważniejsze zapewnienie: że nie może zajść w ciążę.\nAle jak ma mu o tym powiedzieć? Jak może oznajmić tę wspaniałą nowinę o dziecku na korytarzu hotelu, gdy Cesare mierzy ją pogardliwym wzrokiem? Gdyby tylko mogli wrócić do jego mieszkania. Ale nie – tam czeka ta wyzywająca blondynka w negliżu!\nEmma pojęła nagle z przeraźliwą jasnością, że w życiu Cesarego nie ma miejsca na dziecko. Ani na nią – z wyjątkiem szorowania jego podłóg i prasowania koszul.\n– Jeżeli nie możemy powrócić do dawnego układu… – zaczął z poirytowaną miną.\n– To co wtedy? – przerwała mu. – Grozisz mi, że mnie zwolnisz?\nSpojrzała w przystojną, arogancką twarz tego mężczyzny, którego od tak dawna darzyła miłością, i ogarnęła ją wściekłość na własną naiwność i głupotę. Jak mogła go kochać i łudzić się, że zdoła zmienić jego naturę playboya?\n– A gdybym zaoferował ci podwojenie wynagrodzenia? – zapytał.\n– Chcesz mi zapłacić za tamtą noc?\n– Nie – odparł zimno. – Za to, żebyś o niej zapomniała.\nW oczach Emmy zakręciły się palące łzy. Oczywiście, on proponuje jej pieniądze. Dzięki nim zawsze osiąga to, czego chce.\nW milczeniu przecząco potrząsnęła głową.\n– To jak mamy rozwiązać tę sytuację? – wykrzyknął. – Czego ode mnie oczekujesz?\nZ sercem pełnym żalu podniosła na niego wzrok. Czego oczekuje? Tego, że pokocha ją i ich dziecko.\n– Więcej, niż jesteś w stanie mi dać – szepnęła.\nWiedział, że ona nie mówi o pieniądzach. Zrobił krok ku niej.\n– Zapomnij o tym – rzekła i cofnęła się. Drżała na całym ciele. Obawiała się, że zaraz wybuchnie płaczem. Opanowała się jednak. Musi być silna, dla dziecka. – Mam już dość bycia twoją niewolnicą – oświadczyła i nie czekając na odpowiedź, pobiegła do windy.\nW drzwiach odwróciła się i spojrzała na tego mężczyznę, którego kocha od siedmiu lat i którego dziecko nosi, chociaż on o tym nie wie.\nSzedł ku niej korytarzem swojego hotelu wartego miliard dolarów.\n– Wracaj – warknął. Oczy błysnęły mu gniewnie. – Jeszcze nie skończyłem z tobą rozmawiać.\nEmma poczuła nagle, że ta scena jest niemal zabawna – w tragiczny, rozdzierający serce sposób.\n– To ja próbowałam z tobą porozmawiać, ale mi nie pozwoliłeś. Byłeś taki przerażony, że wypowiem owe dwa słowa – roześmiała się gorzko. – Więc zamiast tego usłyszysz jedno. Odchodzę.\nI rozdzieliły ich zamykające się drzwi windy.\nTytuł oryginału: The Consequences of That Night


NIE MARNUJMY SZANS, SZANUJMY TRADYCJE I HISTORIĘ - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nNIE MARNUJMY SZANS, SZANUJMY TRADYCJE I HISTORIĘ\nPlac Ziemowita. Budynek gotycki.\nOd kilku miesięcy Czytelnicy „Głosu Nowogrodzkiego” (wcześniej „Gazety Nowogrodzkiej”) mają możliwość zapoznania się z publikacjami z różnych dziedzin naszego życia. To efekt społecznej pracy grupy ludzi, którzy w sposób, uważam profesjonalny, piszą o naszej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. W swojej społecznej pracy występujemy w imieniu mieszkańców, którzy kontaktują się z nami, prosząc często o pomoc. W ich imieniu apelowaliśmy do władz gminy o opamiętanie się i nie likwidowanie jedynej w gminie apteki. Właśnie mija pierwsza rocznica, od kiedy mieszkańcy Nowogrodu i okolicznych miejscowości muszą szukać pomocy farmaceutycznej poza Nowogrodem. Nie pomogły apele mieszkańców, Radnej Powiatowej i nasze członków TPZŁ. Burmistrz zrobił to co sobie zaplanował, ponieważ według niego lepszy pożytek jest z lokalizacji w tym miejscu sklepu z alkoholem. Poza tym może to jedyny sklep z alkoholem w Nowogrodzie. Zadziwiające jest również to, że likwidacja apteki odbyła się przy aprobacie prawie wszystkich radnych. Kto i jaki urok na Was rzucił , „że macie w nosie” podstawowe potrzeby tych co Was wybrali? Nie macie własnego zdania Państwo Radni, ponieważ nie zrobiliście nic żeby powstrzymać burmistrza przed podejmowaniem szkodliwych dla miasta decyzji, nie zajęliście żadnego stanowiska w tej i wielu innych sprawach. W przypadku apteki zwyciężył interes burmistrza i prezesa GS , którzy wymyślili sobie, że przeniosą urząd do pustostanów przy ul. Rynek, które burmistrz w „Panoramie Nowogrodzkiej” nazywa „Centrum” a obecną siedzibę urzędu „peryferiami”. Piszę z pełną odpowiedzialnością o pomyśle tych Panów, ponieważ do dnia dzisiejszego, mimo wielu rozmów z mieszkańcami, nie znaleźliśmy wnioskodawcy, który zgłosił pomysł ponownego przeniesienia siedziby urzędu. Być może zrozumiałbym takie zapędy, gdyby urząd nie miał siedziby, a gmina miała nadwyżkę środków finansowych w budżecie, której nie ma na co wydać. Kilka lat temu po spotkaniach komisji rady i przedstawicieli SKR , Rada Gminy podjęła decyzję o przeznaczeniu środków finansowych na remont budynku administracyjnego SKR i adaptację na siedzibę Urzędu Miejskiego. Te środki finansowe wydano, wykonano remont, który umożliwił organizację siedziby urzędu i KZB wraz z całym zapleczem garażowym. Wystarczyło miejsca dla urzędników, jest sala narad, sala ślubów a nawet wygospodarowano pomieszczenie pod potrzeby Nadleśnictwa Łomża. Drodzy czytelnicy! Stare przysłowie mówi „Nieszczęścia chodzą parami”. Tylko dlaczego te słowa mają dotyczyć mieszkańców naszej gminy? Za jednym zamachem zlikwidowano aptekę i wciągnięto gminę w niepotrzebne wydatki na zakup i remont budynku od GS, pod nową siedzibę urzędu. W czyim interesie? W tym momencie przypominam sobie moją rozmowę z przed 3 lat z prezesem „GS” Zbigniewem Lendo , który żalił się, że GS próbował sprzedać ten obiekt ale nikt nie chciał go kupić nawet za 100 tys. złotych. Okazuje się, że ten budynek jest jak wino, im starszy tym lepszy. Nikt nie chce zapłacić 100 tys. ale gmina płaci za niego ponad 200 tys. złotych. Nie wspomnę o środkach finansowych, które należy przeznaczyć na remont. Zapewne dzieje się to w dobrze pojętym interesie mieszkańców. Czy na pewno? Wasi Wyborcy czekają na remonty i budowy dróg, chodników, wodociągów, kanalizacji. Nie dziwię się, że burmistrz gdzie może „na lewo i prawo” opowiada, że nic nie może zrobić bo nie ma pieniędzy, (budżet jest skromny dlatego też trzeba szukać ich gdzie indziej). Nigdy ich nie będzie na niezbędne inwestycje, jeśli będą wydawane na wizje i cele, które nie mają akceptacji społecznej. Najgorsze jest to, że to nie pierwszy przypadek marnotrawstwa „publicznego grosza”. Wcześniej przecież „przepadły” duże pieniądze z programu SAPARD, o czym pisałem w poprzednim numerze. Od dłuższego czasu piszę, podpowiadam i zachęcam władze gminy, aby wykorzystały szansę, jaką otrzymały wszystkie gminy w Polsce, związaną z naszym wejściem do Unii Europejskiej. Właśnie z racji naszego członkostwa w Unii, my też mamy niepowtarzalną szansę uzyskania dużej pomocy finansowej( w poprzednich latach takich możliwości nie było). Piszemy o programach, które w dużym stopniu wspomogłyby rozwój gospodarczy naszej gminy. Jest to chwila, którą można wykorzystać lub bezpowrotnie stracić. Już trzeci rok burmistrz ze swoim „zapleczem” nie robi w tym kierunku nic . Nasze podpowiedzi trafiają w próżnię. Jeżeli pracownicy urzędu nie potrafią wypełnić wniosku, to może trzeba przeznaczyć jakieś fundusze i w słusznej sprawie zlecić komuś to zadanie, bo czas ucieka. Zajmijcie się chociaż przez chwilę sprawami gminy i jej mieszkańców, a nie własnymi. To nie nowa siedziba gminy jest główną potrzebą mieszkańców. W „Głosie Nowogrodzkim” apelowaliśmy aby nie zmieniać siedziby urzędu. Jednak Burmistrz w wywiadzie dla „Panoramy Nowogrodzkiej”, nie bacząc na głosy mieszkańców, potwierdza wydawanie pieniędzy na „ nowy ratusz”. Zapewne nie ma siły, która powstrzymałaby władze gminy od wydawania pieniędzy na nową siedzibę urzędu. Apelujemy więc do Pana Burmistrza i Rady Miejskiej, abyście przynajmniej zaniechali używania w stosunku do tego budynku słowa „RATUSZ”. Prosimy o to ze względu na historię naszego miasta. Niech Pan jej nie wypacza. Niech ten budynek nazywa się jak chce, ale nie „RATUSZ”. Mieszkańcy Nowogrodu doskonale wiedzą gdzie przed wiekami było centrum tego miasta, gdzie stał ratusz, zamek, czy też kościół Św. Barbary. To ciężko doświadczone przez wojny, pożary miasto zasłużyło na normalną historię, normalne czasy, normalne budowle i normalne ich nazewnictwo. Niech więc ten obiekt lepiej nazywa się tak jak mówią na niego mieszkańcy: „po GEESIE”. Młodszych mieszkańców miasta, którzy może nie interesowali się dotychczas historią Nowogrodu informuję, że Nowogród to jedno z najstarszych miast wschodniej części Mazowsza. To miasto Ziemowita i innych książąt mazowieckich, wcielone w 1546 r. do Korony, dzieliło swój ciężki los z resztą kraju. Nie ominęły Nowogrodu powstania, najazd Szwedów i wojny światowe. Wielokrotnie niszczone, zawsze odbudowywało się. Prowadzone w latach 60-tych w Nowogrodzie wykopaliska archeologiczne, pod kierownictwem naczelnika ds. archeologicznych Ministerstwa Kultury i Sztuki mgr. inż. Arch. Tadeusza Żurawskiego, pozwoliły rozwikłać szereg niejasnych przekazów historycznych odnoszących się do ziemi łomżyńskiej i Nowogrodu. Pan Żurawski pisał: „z oględzin powierzchniowych wydaje się, że wszelkie obiekty godne zainteresowania grupują się na Placu Ziemowita i kilkunastu sąsiednich parcelach budowlanych (…) teren Placu Ziemowita przechodził tutaj największy rozkwit w ciągu całego XIV wieku. W tym właśnie czasie Nowogród był stolicą ziemi łomżyńskiej, a na placu stał zamek kasztelański”. W 1962 r. podczas prac wykopaliskowych, odkryto fragmenty budynku gotyckiego, którym Tadeusz Żurawski pisze: „Od strony północnej koło tego budynku stwierdzono już wcześniej gotycką posadzkę ceglaną, najstarszą z zachowanych w Polsce. Budynek jest założony na kwadracie o zewnętrznych wymiarach blisko 12 x 12 m (…). Budynek gotycki – jak wskazuje na to jego położenie, przylegający doń od północy ceglany bruk i wreszcie szereg zabytków, pełnił zapewne funkcję ratusza…”. Część tych pięknych kart naszej historii możecie Drodzy Czytelnicy znaleźć w każdym numerze „Głosu Nowogrodzkiego”. Bardzo zachęcam, szczególnie młodzież, do czytania tych informacji zawartych w tytule: „ Z historii Nowogrodu” autorstwa Pani Urszuli Kuczyńskiej. Polecam również tę lekturę włodarzom miasta, którzy z takim zapałem rozpoczęli remont budynku biurowego odkupionego od „GS”. Znajomość historii, naszej przeszłości daje siłę i mądrość w budowaniu przyszłości. Pisał o tym przed laty Adam Chętnik: „…przyszłość lepszą budować, a z przeszłości brać siły…”. Uszanujmy to.\ncz, 24 marca 2005 18:24


Witek o Polskim Ładzie: chcemy, żeby Polacy żyli tak, jak Europejczycy na Zachodzie (aktualizacja) - społeczeństwo\nWitek o Polskim Ładzie: chcemy, żeby Polacy żyli tak, jak Europejczycy na Zachodzie (aktualizacja)\nDodano: 19-06-2021 12:52\nChcemy, aby Polska się rozwijała, aby Polacy żyli tak, jak żyją Europejczycy na Zachodzie - mówiła w sobotę na Lubelszczyźnie marszałek Sejmu Elżbieta Witek, przedstawiając założenia programu Polski Ład. Zapowiedziała, że prace w Sejmie nad ustawami Polskiego Ładu rozpoczną się już na najbliższym posiedzeniu izby.\n"Czas nie stoi w miejscu, musimy iść do przodu" - mówiła Witek w sobotę w Tomaszowie Lubelskim odnosząc się do programu Polski Ład.\n"Przygotowaliśmy projekt skierowany właściwie do wszystkich - Polski Ład" - wskazała Witek. Dodała, że chodzi o to, aby po roku zastoju związanego z pandemią iść do przodu. "Chcemy, aby Polska się rozwijała, żeby Polacy żyli tak, jak żyją Europejczycy na zachodzie Europy" - podkreśliła. Przypomniała, że w czasie pandemii ruszyły "programy pomocowe ze strony rządu, nie tylko dla przedsiębiorców". "Żaden z programów społecznych nie został zatrzymany, wstrzymany ani zlikwidowany" - zaznaczyła.\n"Wszystkie programy, które mamy do tej pory są podtrzymywane. Proponujemy kolejne" - podkreśliła marszałek Sejmu, odnosząc się do Polskiego Ładu. Dodała, że zmiany dotyczą m.in. sfery podatkowej: podniesienia kwoty wolnej od podatku, podniesienia drugiego progu podatkowego 32-proc. do 120 tys. zł. "Z tego skorzysta 18 mln Polaków" - stwierdziła.\nWitek zwróciła uwagę, że Polski Ład będzie realizowany m.in. ze środków budżetu państwa i pieniędzy unijnych. "Rodzina jako centrum naszych działań, ale wokół mnóstwo programów, które mają przyspieszyć rozwój Polski, wprowadzić nas ponownie na ścieżkę szybkiego rozwoju, na której byliśmy jeszcze w 2019 r." - wskazała Witek.\nMarszałek Sejmu podkreśliła, że Polski Ład to program długofalowy, a w pierwszej kolejności będą następowały zmiany w systemie podatkowym, aby ulżyć osobom o najniższych dochodach. "Nie wszystko można zrobić od razu, ale chcemy przede wszystkim unormalnić system podatkowy, on także dotyczy polskich rodzin. Do tej pory w Polsce mieliśmy taki system, że ci najbogatsi praktycznie nie odczuwali ciężarów podatkowych, największe ciężary odczuwali ci, którzy zarabiali najmniej, a także emeryci" - powiedziała Witek.\nZapowiedziała, że prace w Sejmie nad ustawami Polskiego Ładu rozpoczną się już na najbliższym posiedzeniu. "Mam zapowiedź ze strony pana premiera, że już na następnym posiedzeniu Sejmu, na najbliższym, wpłynie jedna z ustaw z pakietu Polskiego Ładu a potem będą wpływały kolejne. To jest bardzo ważne, bo te ustawy podatkowe chcielibyśmy przeprocedować jeszcze przed wakacjami, tak, żeby to było możliwe do wdrożenia w życie od 1 stycznia 2022 r." - powiedziała marszałek Sejmu.\n"Bierzemy się do pracy, w tej chwili w rządzie powstają ustawy, duży pakiet tych ustaw i one będą sukcesywnie spływać do parlamentu, a ja na pewno nie będę ich opóźniać, wręcz odwrotnie - jak będzie taka potrzeba, to będę organizować albo dodatkowe dni, albo dodatkowe posiedzenia Sejmu" - zapowiedziała Witek.\nDo artykułu: Witek o Polskim Ładzie: chcemy, żeby Polacy żyli tak, jak Europejczycy na Zachodzie (aktualizacja)


Zaczyna brakowaæ pielêgniarek - Elbl±g\nZaczyna brakowaæ pielêgniarek\nW Elbl±gu odby³ siê w sobotê zjazd pielêgniarek i po³o¿nych (fot. SM)\nZ danych Okrêgowej Izby Pielêgniarek i Po³o¿nych wynika, ¿e Elbl±gu na 1000 mieszkañców przypada statystycznie 8,93 pielêgniarek. Jest to wska¼nik wy¿szy ni¿ ¶rednia w kraju. Najgorsza sytuacja jest w powiecie elbl±skim, gdzie analogiczny wska¼nik wynosi… 1,68 i jest najni¿szy w województwie warmiñsko-mazurskim. Na braki kadrowe zwracaj± uwagê krajowi konsultaci ds. pielêgniarstwa.\n- Sytuacja w Elbl±gu nie jest jeszcze dramatyczna. Ale du¿a liczba pielêgniarek osi±gnê³a ju¿ wiek emerytalny. A nie ma ich kim zast±piæ – mówi Halina Nowik, przewodniczaca elbl±skiej Izby Pielegniarek i Po³o¿nych. - Studentki pielêgniarstwa po zakoñczeniu studiów nie chc± pracowaæ w zawodzie. Wol± podj±æ pracê w zawodach oko³omedycznych lub wyemigrowaæ z kraju.\nW sobotê pielêgniarki i po³o¿ne z ca³ego okrêgu elbl±skiego spotka³y siê na swoim zje¼dzie, by rozmawiaæ o najwa¿niejszych sprawach dotycz±cych ich zawodu. A przysz³o¶æ nie wygl±da ró¿owo. W ubieg³ym roku tylko 32 procent absolwentów pielêgniarstwa w Polsce zwróci³ siê do izb pielêgniarskich o stwierdzenie prawa wykonywania zawodu. Przyczyna jest bardzo prosta – pieni±dze. Pielêgniarkom proponuje siê wynagrodzenie w okolicach pensji minimalnej. Dla porównania minimalne wynagrodzenie pielêgniarki w Anglii wynosi ponad 21 tys. funtów. Wzrasta te¿ liczba umów cywilnoprawnych. - Pielêgniarka na tzw. „kontrakcie” pracuje 240 -300 godzin w miesi±cu – zdradza Halina Nowik.\nW PUP w Elbl±gu nie jest zarejestrowana jako bezrobotna ¿adna pielêgniarka, która ma uprawnienia do podjêcia pracy. W¶ród tej grupy zawodowej bezrobocie praktycznie nie wystêpuje. Ka¿da z pañ, która posiada kwalifikacje i uprawnienia, niemal natychmiast znajduje pracê. Równie¿ elbl±scy ratownicy medyczni przekwalifikowuj± siê na pielêgniarza. Swoistym testem, który wyka¿e, czy w Elbl±gu brakuje pielêgniarek, bêdzie otwarcie nowego oddzia³u w Szpitalu Miejskim, w którym trzeba bêdzie zatrudniæ nowy zespó³ pielêgniarski. Prawdopodobnie bêdzie to kilkana¶cie osób.\nOd 2012r. do elbl±skiej Izby Pielêgniarek i Po³o¿nych zg³osi³o siê 15 absolwentek pielêgniarstwa z ró¿nych uczelni w Polsce.\n- Mamy nadziejê, ¿e w tym roku zg³osz± siê do nas absolwentki studiów na Elbl±skiej Uczelni Humanistyczno-Ekonomicznej - mówi Halina Nowik.\nLiczba pielêgniarek spada, brakuje m³odych pracowników. System jest podtrzymywany przez pielegniarki, które przekroczy³y wiek emerytalny. Ale Okrêgowa Izba Pielegniarek i Po³o¿nych boi siê katastrofy, która mo¿e nast±piæ w ci±gu kilku lat, gdy starsze sta¿em pracownice odejd± z zawodu. Najliczniejsz± grup± wiekow± w¶ród pielêgniarek s± panie w wieku 45-55 lat.\nZ danych Okrêgowej Izby Pielêgniarek i Po³o¿nych wynika, ¿e Elbl±gu na 1000 mieszkañców przypada statystycznie 8,93 pielêgniarek. Jest to wska¼nik wy¿szy ni¿ ¶rednia w kraju. Najgorsza sytuacja jest w powiecie elbl±skim, gdzie analogiczny wska¼nik wynosi… 1,68 i jest najni¿szy w województwie warmiñsko-mazurskim. Podobna sytuacja dotyczy po³o¿nych.\n- Je¿eli nie damy nowo zatrudnionym pielêgniarkom godnych warunków pracy, ¿eby one czu³y siê docenione, to nie bêdzie u nas komu pracowaæ – Halina Nowik przedstawia do¶æ pesymistyczna wizjê przysz³o¶ci.\nPielêgniarki narzekaj± na zarobki, z³± organizacjê pracy, wyd³u¿enie czasu pracy, brak wsparcia finansowego w podnoszeniu swoich kwalifikacji.\n- Jednym ze sposobów na zwiêkszenie pensji pielêgniarek jest centralna regulacja zarobków tej grupy – powiedzia³a nam obecna na zje¼dzie pos³anka El¿bieta Gelert. Taki pomys³ pojawi³ siê na spotkaniu dyrektorów szpitali i przedstawicieli pielêgniarek z województwa warmiñsko -mazurskiego.\n- Chcemy rozmawiaæ o warunkach pracy i p³acy, ale je¿eli nic z tych rozmów nie wyniknie, to jeste¶my przygortowane do podjêcia kroków bardziej drastycznych - dodaje Halina Nowik.\nSpokojnie !!! Zgoda budujê !! Zgadzajcie siê nawet na 3 z³ na godzinê za pracê :)\nStrach pomy¶leæ o pielêgniarkach wykszta³conych w EUHE, ja po tej "szkó³ce" bym nie przyjê³a.\nW³a¶nie, spokojnie. .bidulki, te pielêgniarki. Na ca³e szczê¶cie maj± "pod rêk±" pomoce pielêgniarskie, które zrobi± za nie ca³± czarn± robotê ( czyt. brudn±), ¿eby siê zbytnio nie przemêczy³y. .A jakie wtedy czuj± siê wa¿ne. .³ohoho. .\nBum szaka laka bum szaka laka\npojêcia nie macie to siê nie wypowiadaæ, praca pielêgniarki np na oddziale wewnêtrznym to harówa, to nie jest ³atwy kawa³ek chleba. Szacun.\nKiedy¶ by³y licea pielêgniarskie, piêcioletnie. M³ode dziewczyny by³y bardzo dobrze wykszta³cone i przygotowane do pracy pielêgniarskiej, to ministerstwo o¶wiaty polikwidowa³o szko³y (¿eby ich nie utrzymywaæ) i wymy¶li³o studia pielêgniarskie - có¿ ka¿dy po studiach, równie¿ pielêgniarka oczekuje wy¿szych pensji, lepszych warunków pracy-jest to praca bardzo wcale nie³atwa, odpowiedzialna i niewdziêczna\nwyjechaly do Niemiec opiekowac sie starszymi ludzmi, u nas mialy za wysokie zarobki i nie ogarnialy co z robic z pieniedzmi\na mnie to denerwuje ¿e pielegniarka na oddziale, w poradni ma tyle papierkow do opisywania ze moglaby ja nieraz zastapiæ asystentka biurowa. Wtedy nie ma czasu na swoj± docelow± pracê.\nPani Nowik a mo¿e dla porównania przedstawiæ ile wynosu pensja pielêgniarki na Bia³orusi, albo w Chinach?\nNaprawdê w urzêdzie pracy nie ma ani jednej pielêgniarki,która jest zarejestrowana,ma uprawnienia i od razu mo¿e podj±æ pracê? S± tylko nie podejm± pracy za najni¿sz± krajow±\nJestem pielêgniark± z uprawnieniami, 3 lata temu odnowi³am prawo wykonywania zawodu i obecnie mieszkam w okolicach Elbl±ga. Z chêci± podjê³abym pracê w swoim wyuczonym zawodzie, który przecie¿ tak bardzo lubiê. Jednak obawiam siê zarobków. Pracowa³am pó³tora roku w I³awie na bloku operacyjnym, praca rewelacyjna.....zarobki fatalne ????.\nnie ma etatow nie ma pielegniarek. .. .. proste


Obliczenie zeznania podatkowego rocznego – Sporządzanie druku PIT 36\nPrzekaż swój 1% na Fundacja Specjał\nMiej wpływ na to kto dostanie 1 procent od podatku, to z reguły są małe kwoty, jednak kiedy jest od wielu osób wówczas często przyczynia się do umożliwienia realizacji zadań doniosłych dla wielu osób. Przystępując do rocznych rozliczeń indywidualnego podatku dochodowego każdy płatnik podatku ma sposobność nieść wsparcie osobom w potrzebie, a znakomity program PIT Format 2020 umożliwi przekazać Twój 1%. Program PIT 2019 Format to nie wyłącznie szybkie i pewne sporządzenie rocznych deklaracji podatkowych pit za rok 2019 i rozliczanie z Urzędem Skarbowym, to również możliwość wsparcia dla konkretnej Organizacji Pożytku Publicznego na ich dobroczynną działalność. Byłoby wskazane nie zapominać o tym, iż jeden procent naszego podatku, które oddajesz na rzecz Organizacji Pożytku Publicznego, to dla niej znaczne wsparcie.\nWyliczenia PIT 2K 2020, obliczanie druku PIT DS. Wyliczenia zeznania rocznego PIT 36, pobierz bezpłatny program do rozliczenia pit-ów, składanie zeznania rocznego PIT 36L. Rozlicz zeznania podatkowe roczne PIT 39, rozliczenie roczne deklaracji PIT 36S 2020. Rozliczenia formularza PIT B 2019, rozliczenia PIT 36S 2020. Rozliczenia roczne - załącznik PIT ZG 2019, rozliczenia roczne deklaracji PIT ZG. Rozliczenia roczne druku PIT D, rozliczanie zeznań podatkowych PIT 37 2019.


Wiadomości Zagłębia - Potrzebna uchwała antysmogowa. Kto będzie ponosił jej koszty?\nWczoraj w sosnowieckim Parku Naukowo-Technologicznym odbyła się konferencja poświęcona zagadnieniom niskiej emisji i smogu w Zagłębiu Dąbrowskim. Konferencję pod nazwą „Zagłębiowski Okrągły Stół dla Czystego Powietrza” zorganizował Sosnowiecki Alarm Smogowy - społeczna inicjatywa na rzecz czystego powietrza w Zagłębiu Dąbrowskim.\nSpotkanie zgromadziło naukowców, pracowników instytutów badawczych, ekspertów, samorządowców, posłów i radnych z regionu, działaczy organizacji pozarządowych i mieszkańców regionu zainteresowanych problemem. Dyskutowano o przyczynach znacznych zanieczyszczeń powietrza w sezonie grzewczym, programach poprawy stanu powietrza oraz o problemach z jakimi spotykają się głównie władze samorządowe w walce z niską emisją w ich gminach.\nLilia Kubicka z Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska przypomniała, że zgodnie z prowadzonymi pomiarami zanieczyszczeń powietrza w województwie śląskim przekroczone znacznie poziomy stężeń zanieczyszczeń występują na wszystkich stanowiskach pomiarowych rakotwórczego benzo(a)pirenu. Liczba dni z przekroczeniami stężeń dobowych szkodliwego pyłu zawieszonego jest wyższa niż dopuszczalna na wszystkich badanych stanowiskach, z wyłączeniem dwóch: Złoty Potok – gmina Janów (Jura Krakowsko-Częstochowska) oraz Ustroń (teren uzdrowiska). Podkreśliła, że główną przyczyną zanieczyszczeń powietrza w regionie jest niska emisja – czyli emisja z palenisk domowych na paliwa stałe: węgiel i drewno. Odpowiada za ponad 55 proc. pyłów zawieszonych w powietrzu, które wdychamy.\nSzczególne zainteresowanie uczestników konferencji skupiło się na wystąpieniu przedstawicielki Urzędu Marszałkowskiego, Blanki Romanowskiej, przedstawiającej stan przygotowań do prowadzenia uchwały antysmogowej dla całego obszaru województwa śląskiego. Blanka Romanowska przedstawiła wyniki wstępnych konsultacji z gminami, dotyczące ich oczekiwań co do zakresu ograniczeń, jakie by wprowadzić miał projektowana uchwała. Zapowiedziała też mające się odbyć już wkrótce szerokie konsultacje z władzami gmin, ekspertami i organizacjami pozarządowymi, takimi jak lokalne alarmy smogowe.\n– Żeby pozbyć się w Polsce smogu, musimy wprowadzić regulacje. Jest to bowiem podstawa walki o czyste powietrze. Potrzebne są normy jakości na paliwa spalane w kotłach i normy techniczne na kotły na węgiel i na drewno sprzedawane do polskich domów. Tych regulacji brakuje i bez nich nie poradzimy sobie z problemem niskiej emisji, czyli głównym źródłem zanieczyszczenia powietrza w Polsce – mówił w swym wystąpienia Andrzej Guła z Polskiego Alarmu Smogowego.\nDziałacze Polskiego Alarmu Smogowego podkreślali, że absolutnie nie oczekują konieczności wprowadzenia całkowitego zakazu spalania węgla w województwie śląskim, sugerują natomiast aby uchwała została wprowadzona od razu dla całego województwa określając minimalne wymagania. Poszczególne gminy mogłyby wnioskować o zaostrzenie wymagań zapisanych w uchwale, np. do centrów miast. Od 2022 roku do eksploatacji dopuszczone byłyby jedynie kotły z automatycznym załadunkiem, bez technicznej możliwości instalacji rusztu awaryjnego, posiadające emisyjność na poziomie odpowiadającym kotłom klasy 5 wg normy PN 303:5-2012, a od roku 2018 obowiązywał by zakaz montażu kotłów innych niż niskoemisyjne.\n– Jakość powietrza w Zagłębiu Dąbrowskim jest bardzo, ale to bardzo daleka od ideału. Potrzebujemy kija, czyli uchwały antysmogowej dla regionu, oraz bardziej zdecydowanych interwencji straży miejskich kontrolujących, czy w domowych paleniskach nie są spalane odpady. Potrzebujemy też marchewki, czyli programów dopłat do wymiany palenisk na ekologiczne. Niestety, docierają do nas zatrważające sygnały, że nowe władze Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska zamierzają zlikwidować program Kawka (dopłaty do wymiany palenisk) oraz wstrzymać uruchomienie programu Ryś (termomodernizacja domów jednorodzinnych). Bez tych programów samorządy nie udźwigną programów walki ze smogiem i dalej mieszkańcy Zagłębia Dąbrowskiego będą się nim dusić\nw miesiącach zimowego sezonu grzewczego – argumentował Rafał Psik z Sosnowieckiego Alarmu Smogowego.\n– Nasza inicjatywa społeczna rozszerza działalność na pozostałe miasta Zagłębia Dąbrowskiego, stąd też tę konferencję poświęciliśmy stanowi powietrza i działaniom dla całego regionu. Prowadzimy obecnie badania stanu powietrza pyłomierzem w Czeladzi, Będzinie i na terenach rekreacyjnych Pogorii III. Dziś zaprezentowaliśmy logo naszej inicjatywy i teraz posługiwać się będziemy nazwą Zagłębiowski Alarm Smogowy – zapowiedział Rafał Psik.\nOrganizatorzy mają zamiar cykliczne organizować spotkania poświęcone walce z niską emisją, druga konferencja „Zagłębiowski Okrągły Stół dla Czystego Powietrza” odbędzie się w marcu 2017 roku w Dąbrowie Górniczej.


Zawsze wierni Polsce – 115 lat ruchu ludowego – Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego\nStrona główna / Wydawnictwa MHPRL / Historia / Zawsze wierni Polsce – 115 lat ruchu ludowego\nNie możesz dodać "Księga poległych i pomordowanych żołnierzy Batalionów Chłopskich 1940-1945" do koszyka, ponieważ produktu nie ma w magazynie.\nilość Zawsze wierni Polsce - 115 lat ruchu ludowego\nSKU: 201 Kategorie: Historia, Polityka, Wydawnictwa MHPRL\nLublin – Warszawa 2011, s. 244.\nKsiążka wydana wspólnie przez: Zarząd główny Ludowego Towarzystwa Naukowo-Kulturalnego; Oddział LTN-K w Lublinie oraz Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w Warszawie.\nZawsze wierni Polsce – jest publikacją materiałów z konferencji naukowej zorganizowanej przez Oddział Ludowego Towarzystwa Naukowo – Kulturalnego w Lublinie w 115-lecie powstania politycznego ruchu chłopskiego w Polsce. W dwunastu referatach zwrócono szczególną uwagę na wkład ziemi lubelskiej w działalność społeczną i polityczną ruchu ludowego. Biografie Stefana Korbońskiego, Leopolda Skulskiego i Małgorzaty Szpringerowej znakomicie uzupełniają całość dzieła. Publikacja wpisuje się w obchody tej doniosłej rocznicy.\nJ. Jachymek – Ludowcy w polskim życiu politycznym\nM. Wichmanowski – Działalność i myśl polityczna PSL „Piast”\nE. Batorska – Ludowcy w układzie sił politycznych powiatu zamojskiego w latach 1918-1930\nE. Kirwiel – Układ sił politycznych na Kresach Północno-Wschodnich II RP w świetle wyników wyborów parlamentarnych w 1922 r.\nR. Dąbrowski – Z dziejów konspiracji ludowej w powiecie krasnostawskim w latach 1939-1944\nJ. Romanek – Działania wobec ludowców w woj. lubelskim w latach 1944-1956 w świetle materiałów WUBP w Lublinie\nA. Mieczkowski – IV Wojewódzki Zjazd ZSL w Lublinie 10-11 listopada 1956 r.\nJ. Szamik – PSL 1990-2010\nM. Kuranc-Szymczak – Myśl polityczna A. Bienia. Wolności, prawa człowieka i obowiązki\nE. Podgajna – Stefan Korboński (1901-1989). Polityk ruchu ludowego\nŁ. Kot – Działalność L. Skulskiego w PSL”Piast” (1923-1928)\nA. Borzęcki – Małgorzata Szpringerowa – posłanka i działaczka ruchu ludowego\nStreszczenie w języku ang.


Rak przełyku, Łódź - ZnanyLekarz.pl\nRak przełyku specjaliści w Łodzi\nOnkolog Chirurg Diagnostyk Transplantolog Specjalista medycyny estetycznej\n„Profesjonalne podejście do pacjenta. Bardzo zaangażowany i kompetentny . Spokojnie i cierpliwie rozmawia z pacjentem…. Lekarz godny zaufania i polecenia.” Więcej\n„Pani Doktor została mi polecona .Jestem bardzo zadowolony z zaangażowania, wysłuchania i pomocy jaką oferuje. Cieszę… się ,że mogłem być na tej konsultacji bo dzięki temu coraz mniej jest obaw a więcej radości z zabiegu. Jestem pewny ,ze więcej jest takich osób jak ja młodych, które szukają innego leczenia. Polecam” Więcej\nprof. nadzw. dr hab. n. med. Piotr Hogendorf\n„Trafiłam do Pana Profesora z przełykiem Barretta, przepukliną rozworu przełykowego. Jako jedyny ze specjalistów, z k…tórymi miałam do czynienia w ciągu 10 lat mojej choroby skutecznie mnie wyleczył i skierował na zabieg, zamiast wręczać recepty na inhibitory, jak to robili inni. Na wizycie został mi przedstawiony przebieg zabiegu, zostałam poinformowana również o tym jak zmieni się moje żyje po operacji (konieczność zmiany diety, rezygnacji z poszczególnych produktów) i ewentualnym pojawieniu się pooperacyjnych chwilowych dysfunkcji. Bardzo miło wspominam każde spotkanie z Panem Profesorem, który prócz ogromnej wiedzy ma także wielkie serce i umiejętność utrzymywania pozytywnych relacji ze swoimi pacjentami. Byłam operowana w październiku 2020, a badanie wykonane w tym tygodniu potwierdziło mój powrót do zdrowia (brak zapaleń). Jestem ogromnie wdzięczna za Pana pomoc, szybką reakcję i przywrócenie możliwości spania "na płasko"! :) Nareszcie kwas nie wypala mi wnętrzności, a ja mogę cieszyć się pełnią życia. :) Nie mogłam trafić na lepszego specjalistę. Dziękuję!” Więcej\n„Bardzo pozytywne wrażenie, duża wiedza i otwartość w stosunku do pacjenta, lekarz , który rozmawia z pacjentem i wy…jaśnia wszelkie wątpliwości polecam” Więcej\n„Pan Doktor bardzo profesjonalnie wytłumaczył przebieg ewentualnej operacji wycięcia guza z płuc, na którą się szykuj…ę. Wyjaśnił mi wszystkie możliwe komplikacje pooperacyjne, gdyby takie zaistniały, a mam nadzieję, że nie. Lekarz miły, sympatyczny, słuchał z uwagą i ze zrozumieniem wszystko tłumaczył. Polecam!” Więcej\n„Wspaniały pan doktor ciepły bardzo dokładnie wszystko wyjaśni serdecznie polecam w razie potrzeby zawsze służy pomoc…ą” Więcej\nObywatelska 63, Łódź • Mapa\nTuszyńska 130 bl. 501B, • Mapa\n„Nazwisko idealnie opisuje Pana doktora. Spokojnie bez pośpiechu prowadzi wywiad z pacjentem, rozważa wszystkie możli…we sposoby działania, zleca dodatkowe badania których inni lekarze nie chcieli wykonać mimo, iż powinni. Znalazł zupełnie nowe ognisko nowotworowe we wczesnym stadium ( tylko i wyłącznie dzięki swojej dociekliwości). W sposób bardzo rzeczowy wyjaśnia i odpowiada na pytania. Polecam Pana doktora serdecznie, oby jak najwięcej lekarzy z takim podejściem do pacjenta, zwłaszcza w onkologi, gdzie jeden wynik może zwalić człowiekowi świat na głowę i załamać. Pozdrawiam” Więcej\nBrzeziny rak przełyku


Opinia Alaantkowe BLW | Doidy Cup\nALAANTKOWE BLW & Doidy®\nGdy poprosiliśmy Anię i Joasię o podzielenie się swoimi doświadczeniami z kubeczkiem Doidy®, AlaAntkoweBLW dzieci miały w zakresie korzystania z kubeczka sporo doświadczenia. Kubeczek gościł na stoliczku Ali i Antka od dłuższego czasu – w porze śniadaniowej, obiadowej, podwieczorkowej i kolacyjnej – co przy okazji publikowania pysznych przepisów, czasem pojawiało się w materiale zdjęciowym na łamach serwisu.\nJak Mamy-Ekspertki oceniają z perspektywy czasu codzienną współpracę z kubeczkiem Doidy®? O tym poniżej…\nBardzo często dostajemy od Was wiadomości, w których pytacie o to „jak nauczyć dziecko samodzielnego picia?” lub „w czym podać dziecku zupę?”. Właśnie dlatego powstał ten wpis, by ułatwić Wam i dzieciakom ”przygodę” z piciem innym niż z piersi czy butelki. Ala i Antek mają już ponad 1,5 roku, potrafią pić z każdego rodzaju kubka, zwykłej szklanki czy bidonu, jednak zanim do tego doszło, minęły tygodnie prób, rozlewania, sprawdzania grawitacji… Nauka nie byłaby prosta, gdyby nie genialny, pochylony kubeczek tzw. Doidy® Cup. Od niego wszystko się zaczęło…\nJej Alicja od samego początku rozszerzania diety (zaraz po skończeniu 6 miesięcy) rozpoczęła pierwsze próby korzystania z kubeczka. Początkowo Ala w ogóle nie była zainteresowana piciem. Miało to związek z tym, że tak małe dzieci, 6-8 miesięczne zanim nauczą się świadomie pić, muszą pojąć trudny mechanizm jedzenia – trafiania do buzi, gryzienia, żucia i połykania. Z czasem, gdy zaczną faktycznie jeść, a nie tylko bawić się jedzeniem, coraz więcej trafia do małego brzuszka, a co za tym idzie – dziecko odczuwa pragnienie i samo domaga się picia.\nPoczątkowo Asia nalewała bardzo małe ilości wody i trzymałam kubek razem z nią. Z czasem pozwalała jej na samodzielne próby picia, które początkowo kończyły się szybkim przechyleniem i oblaniem bluzeczki :) Jednak Ala bardzo szybko, zaledwie w przeciągu kilku dni, nauczyła się, jak prawidłowo podnosić kubeczek Doidy® i powoli go przechylać. Dużym ułatwieniem było to, że kubek jest bardzo lekki, a „uszka” kubka są idealnie dopasowane do małych rączek. Dzięki innowacyjnemu wyprofilowaniu kubka, dziecko widzi też jego zawartość i nie musi odchylać głowy pijąc, co zapobiega również krztuszeniu się.\nNiestety opcja z filiżanką nie należała do najwygodniejszych i najbezpieczniejszych, Ania zakupiła więc Doidy® Cup. To był strzał w dziesiątkę, Antek już po kilku samodzielnych próbach, prawidłowo chwycił kubeczek i trafił wodą celnie do buzi. Według Ani, najlepszy w kubeczku jest jego kształt, patent ze ściętym brzegiem kubka znacznie ułatwia dziecku przechylenie go i Antoś nie uderzał nigdy brzegiem o czoło, jak to miało miejsce z filiżanką. I tak pokochał picie z kubka przede wszystkim koktajli, wody, a z czasem herbaty (którą zaczęłyśmy podawać naszym dzieciom po ukończeniu roku).\nDoidy® Cup rewelacyjnie sprawdził się także, gdy nasze rodziny jadły zupę. 8-miesięczne bobasy nie bardzo potrafiły machać łyżkami w zupie pomidorowej, dlatego wywar zawsze nalewałyśmy do kubka, a warzywa w całości układałyśmy dzieciom na tacę..\nJakie są największe zalety Doidy® Cup według nas?\npojemność (ok. 200 ml) – dziecko widzi, ile płynu znajduje się w kubeczku i nie musi odchylać głowy do tyłu, gdy pije\n– gdy dopajanie (np. mlekiem czy wodą) jest niemowlę, które nie je jeszcze stałych produktów – maluch wykorzystuje podczas picia z kubeczka te same mięśnie twarzy i języka, co podczas picia z piersi. Pojenie z kubeczka Doidy® przyda się, gdy nie chcemy wprowadzać butelki, lub gdy dziecko odmawia picia z niej.\ngdy dziecko jest chore, gorączkuje, leży w szpitalu – wówczas nie musi siadać, może pić z kubeczka półleżąc.\nReasumując Doidy® Cup, to idealny kubeczek do Waszej przygody z BLW!\nNASZE PORADY JAK ZACZĄĆ KORZYSTAC Z Doidy® Cup?


Grzejnik dekoracyjny pionowy 1600x640 grafit vertical 2 - id: gv21600x640 - Radval\n» vertical 2\n» grzejnik dekoracyjny pionowy 1600x640 grafit vertical 2\ngrzejnik dekoracyjny pionowy 1600x640 grafit vertical 2\nwybierz zaslianie dolne zasilanie dolne 50mm\nKod produktu: GV21600X640\nGrzejnik pionowy w kolorze grafit strukturalny (2 styczeń) z zasilaniem dolnym bocznym lub dolnym 50mm.\nKolor - grafit str. (2 styczeń)\nWymiary grzejnika - 1600x640mm\nRozstaw podłączenia - 640mm\nRozmiar kolektorów pionowych - 50x15mm\nRozmiar kolektorów poziomych - 40x30mm\nGrubość ścianki kolektorów pionowych - 1,5mm\nGrubość ścianki kolektorów poziomych - 2,0mm\nMoc - 1100W\nKolor grafit strukturalny\nzestaw zawÓr termostatyczny lux grafit struktura p\nzestaw zawÓr termostatyczny lux grafit struktura l\nzestaw zawÓr grzejnikowy termostatyczny master osiowy prawy grafit str.\nzestaw zawÓr grzejnikowy termostatyczny grafit struktura\nzestaw zawÓr grzejnikowy termostatyczny grafit str\nzestaw zawÓr grzejnikowy swing grafit strukturalny\nzestaw zawÓr grzejnikowy osiowy grafit struktura\nzawÓr zestaw twins typu duo plex grafit str. prawy\nzestaw twins grafit str. lewy all in one\nzestaw twins chrom prawy all in one\nzestaw twins chrom lewy all in one\nzestaw twins biaŁy prawy all in one\nzestaw twins biaŁy lewy all in one\nzestaw twins biaŁy mat prawy all in one\nzestaw twins czarny mat prawy all in one\nzestaw twins czarny mat lewy all in one


Konkurs "Pokaż, jak być Super Mamą! " w Konkursy zakończone\nKonkurs "Pokaż, jak być Super Mamą! "\nOpublikowano: 10.07.2012 10:28\nOrganizatorem konkursu jest serwis szukamysupermamy.pl.\nJak zostać Super Mamą? Wystarczy, że zarejestrujesz się na stronie Mleczny Start. Wypełnij krok po kroku formularz konkursowy. Podziel się z innymi Twoją receptą na bycie Super Mamą. Wybierz najlepiej pasujący Tobie temat: zabawy z dziećmi, rozwój talentów lub zaangażowanie w życie szkoły. Opisz go i dołącz zdjęcie ze swoją pociechą. Twoja historia zostanie poddana ocenie internautów. Będziesz mogła ją promować wśród znajomych, na portalach społecznościowych, komunikatorach czy forach dyskusyjnych.\nZ każdego województwa zostanie wybrana do półfinału jedna Super Mama.\n16 Półfinalistek, wybranych w Etapie I Konkursu, otrzymuje:\nnagrodę rzeczową o wartości 370 zł w postaci karty upominkowej do sieci sklepów Empik, zestaw 30 kaszek Mleczny Start oraz 30 Zbożowych Kanapek Mleczny Start oraz książkę Jespera Juula "Uśmiechnij się siadamy do stołu" i dodatkową nagrodę pieniężną o wartości 11,11% nagrody rzeczowej. Nagroda pieniężna pobierana jest bezpośrednio przez Organizatora, jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych celem odprowadzenia należnego od nagród 10% zryczałtowanego podatku dochodowego.\nPublikację wizerunku 16 Półfinalistek Etapu I na łamach magazynu Pani Domu (numery 16, 17, 18, 19).\nLaureatka II Etapu Konkursu otrzymuje:\nnagrodę rzeczową o wartości 8100 zł w postaci vouchera turystycznego na rodzinny wypoczynek w hotelu Czarny Potok (Zakopane, ul. Tetmajera 20 34-500 Zakopane), zestaw 30 kaszek Mleczny Start oraz 30 Zbożowych Kanapek Mleczny Start i dodatkową nagrodę pieniężną o wartości 11,11% wartości nagrody rzeczowej. Nagroda pieniężna pobierana jest bezpośrednio przez Organizatora, jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych celem odprowadzenia należnego od nagród 10% zryczałtowanego podatku dochodowego.\nPublikację wywiadu z Laureatką w magazynie Pani Domu (numer 22) a także udział w sesji zdjęciowej na okładkę numeru 22 Pani Domu.\nPublikację relacji z rodzinnego wypoczynku Laureatki w ramach wykorzystania Nagrody Głównej w numerze marcowym Pani Domu w 2013 r. .\nDwie Finalistki Konkursu, które zakwalifikowały się do oceny Jury w II etapie Konkursu, lecz nie otrzymały Nagrody Głównej, otrzymają od Organizatora Nagrody Dodatkowe:\nnagrodę rzeczową o wartości 540 złotych w postaci robota kuchennego, zestaw 30 kaszek Mleczny Start oraz 30 Zbożowych Kanapek Mleczny Start i dodatkową nagrodę pieniężną o wartości 11,11% wartości nagrody rzeczowej. Nagroda pieniężna pobierana jest bezpośrednio przez Organizatora, jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, celem zapłaty należnego od nagród 10% zryczałtowanego podatku dochodowego.\nInternauci głosujący za pośrednictwem Strony Internetowej Konkursu biorą udział w Konkursie dla Internautów. Pierwsze 3 osoby, które w dniu ogłoszenia Konkursu prześlą prawidłową odpowiedź na pytanie konkursowe znajdujące się w zakładce Zagłosuj na Super Mamę! na adres e-mail: supermama@gardenofwords.pl zostaną nagrodzone nagrodą rzeczową: 3 Zbożowe Kanapki Mleczny Start, 3 kaszki Mleczny Start, książka Jespera Juula "Uśmiechnij się siadamy do stołu" o wartości 35 zł i dodatkową nagrodę pieniężną o wartości 11,11% wartości nagrody rzeczowej. Nagroda pieniężna pobierana jest bezpośrednio przez Organizatora, jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, celem zapłaty należnego od nagród 10% zryczałtowanego podatku dochodowego.


Wrzesień 2018 – Dom Pomocy Społecznej "CHEMIK"\nDom Pomocy Społecznej "CHEMIK" > CO U NAS SŁYCHAĆ > 2018 > Wrzesień\nWarszawska Olimpiada Sportowa Seniorów dobiegła końca. Nasi sportowcy wzięli udział w Gali wręczenia Dyplomów. Gratulacje przyjęli z rąk Dyrektora Domu. Spotkanie przebiegło w miłej atmosferze, przy kawie, ciastku i muzyce, oraz wspomnieniach z Olimpiady.\nWe wrześniu odbyła się Warszawska Olimpiada Sportowa Seniorów organizowana na stadionie Polonii. Seniorzy z całej Warszawy mogli uczestniczyć w kilkunastu konkurencjach sportowych. Mieszkańcy DPS Chemik wystartowali w biegu na 60m., strzelaniu z łuku i w pchnięciu kulą. Emocje były ogromne,…\nJuż tradycją w naszym Domu stało się żegnanie lata na kolejny rok… Tym razem uroczyste „Pożegnanie Lata” odbyło się 19 września 2018r. Impreza ta obywała się w ramach Dnia Otwartego w DPS „Chemik”. Na prośbę Mieszkańców naszej placówki i…\nXVI Rodzinny Piknik Integracyjny w Parku Szczęśliwickim\n16 września, w niedzielę, odbył się XVI Rodzinny Piknik Integracyjny Szczęśliwice 2018. Pogoda dopisała, więc w alejkach parku można było zobaczyć warsztaty perkusyjne, pokaz aikido, pospacerować ścieżką sensoryczną, zobaczyć zabytkowe auta, czy też skonsultować swój stan zdrowia w punkcie badań…\n11 września 2018r. wspólnie z Mieszkańcami z DPS „Kombatant” wybraliśmy się na wycieczkę do Kampinosu. Pogoda nam dopisała, więc w ramach spaceru mogliśmy pójść na cmentarz poległych w latach 1939 – 1945 Żołnierzy Armii „Poznań” i „Pomorze”, gdzie złożyliśmy…


Regały w domowym archiwum | Regały Magazynowe Regały w domowym archiwum – Regały Magazynowe\nPełna oferta Ragałów Magazynowych\nGdzie stosować regały\nRegały w magazynach\nRegały w mieszkaniu\nRegały w domowym archiwum\nJak wiadomo w większości domów wymagane jest miejsce, w którym można przechować wszelkiego rodzaju rzeczy – od używanych na co dzień sprzętów, przez starą dokumentację, aż po pamiątki z dzieciństwa. To wszystko najlepiej składować w przeznaczonym na ten cel pomieszczeniu, w które wkomponujemy regały półkowe do magazynowania tych rzeczy.\nCzęsto zadajemy sobie pytanie: Jak najlepiej dobrać regały magazynowe?\nDo przechowywania rzeczy w domowym archiwum wystarczą proste regały montowane w systemie wciskanym o nośności półki nie większej niż 200 kilogramów.\nMusimy wziąć pod uwagę wysokość pomieszczenia. Warto zostawić pomiędzy najwyżej umieszczoną półką, a sufitem minimum 40 centymetrów, aby móc umieścić tam średniej wielkości pudełko.\nRegał musimy dopasować do długości ściany – przy ścianie o długości 3 metrów musimy dobrać optymalną szerokość regałów czyli jeden regał o szerokości 180cm, a drugi 120cm. Dzięki takiej operacji będziemy mogli połączyć je ze sobą oraz zapełnimy całą ścianę.\nOstatnią rzeczą, na jaką musimy obliczyć i wybrać to głębokość regału. Najczęściej spotykaną głębokością jest wymiar 45 centymetrów i według mnie jest on optymalny do magazynowania większości przetrzymywanych w domu pudełek, opakowań. Oczywiście, zdarzają się również płytsze regały – 30cm, ale te polecam tylko w przypadku braku możliwości wstawienia głębszego regału.\nNa koniec pozostaje tylko państwu dylemat – który dystrybutor regałów magazynowych posiada najlepszą ofertę? Ja mogę z pewnością zaproponować www.regaly.magazynowe.com.pl\n© 2017 Regały Magazynowe — Stworzone przez WordPress Szablon ThemeIsle


Kara umowna pozwala uzyskać szybkie odszkodowanie - Prosta strona podatków\nprzedsiębiorca kara strata kontrahent umowa kontrakt\nDobrze skonstruowana umowa z kontrahentem zabezpiecza przedsiębiorcę w razie ewentualnych problemów z jej wykonaniem, minimalizując ryzyko zastojów firmy czy braku płynności finansowej. Duże przedsiębiorstwa zazwyczaj nie pozwalają sobie na niedociągnięcia w umowach, które mogłyby narazić firmę na jakiekolwiek straty, przygotowując kontrakty przy pomocy prawnika.\nProwadzący biznesy w dużo mniejszej skali, głównie ze względów finansowych, korzystają z pomocy prawnej dużo rzadziej – z badania Tax Care wynika, że tylko 28% małych przedsiębiorców decyduje się na taką pomoc. Jednocześnie ponad połowa badanych firm zadeklarowała, że chciałaby mieć regularny dostęp do prawnika, a aż 80% ankietowanych byłoby zainteresowanych profesjonalnym wsparciem właśnie w opiniowaniu umów i kontraktów handlowych.\n– Zaletą kary umownej, w przeciwieństwie do odszkodowania ogólnego, jest łatwość zastosowania takiej kary – wyjaśnia Kinga Kiniorska, radca prawny z firmy Koksztys Kancelaria Prawa Gospodarczego. – Przedsiębiorca nie musi wykazywać powstałej szkody, co jest czasem utrudnione lub wręcz niemożliwe. Dzięki zastosowaniu kary umownej nie ma konieczności toczenia sporu o wysokość i zapłatę odszkodowania. Jedyną przesłanką do obciążenia karą umowną są zapisy w umowie, dzięki czemu przedsiębiorca w prosty sposób może wywierać wpływ na dłużnika, aby wykonał swoje zobowiązania w sposób należyty i w terminie.\n– Nie ma jasno określonych stawek kary umownej. Jej wysokość jest w zasadzie dowolna, ale nie może prowadzić do nieuzasadnionego wzbogacenia – zwraca uwagę Kinga Kiniorska. – Zastrzeżona w umowie wysokość kary umownej powinna być adekwatna do wysokości doznanej szkody i nie powinna przewyższać wielkości świadczenia, którego wykonanie ma zabezpieczać.\n2. dostarczenie towaru z wadami podlegającymi reklamacji - 10% wartości zareklamowanej partii towaru."\nPodsumowując, w oznaczaniu kary umownej, warto zawrzeć zdanie, że "Jeżeli otrzymane kary umowne nie pokryją faktycznie poniesionych szkód stronom przysługuje prawo dochodzenia odszkodowania na zasadach ogólnych.\n– Gdy wierzyciel poniesie szkodę przewyższającą wartość kary umownej, nie będzie mógł dochodzić w tym zakresie odszkodowania przewyższającego karę umowną, chyba że strony w umowie postanowiły inaczej – podkreśla Kinga Kiniorska. – Dlatego w umowach należy zawsze stosować taki zapis.\nPełna opinia prawna firmy Koksztys Kancelaria Prawa Gospodarczego w zakresie kar umownych:\nKinga Kiniorska, radca prawny


WARD vs DIRRELL - PIERWSZE STARCIE PROMOTORÓW\nIch walka z pewnością nie odbędzie się wcześniej, niż pod koniec 2010 roku, ale do pierwszego starcia promotorów doszło już wczoraj. Mowa oczywiście o dwóch amerykańskich medalistach olimpijskich z Aten - Andre Dirrellu (18-1, 13 KO) i Andre Wardzie (21-0, 13 KO), którzy skrzyżują rękawice w trzeciej rundzie fazy grupowej turnieju Super Six.\nWpierw jednak, 19 czerwca na Oracle Arena w Oakland (Kalifornia), Ward zmierzy się z Allanem Greenem (29-1, 20 KO) w pierwszej obronie pasa WBA w limicie do 168 funtów.\nWe wtorkowym spotkaniu uczestniczyli włodarze telewizji Showtime oraz wszyscy promotorzy Super Six - Dan Goossen, Gary Shaw, Lou DiBella, Mick Hennessy, Kalle Sauerland i Chris Meyer. Shaw i Goossen nie zdołali dojść do porozumienia w sprawie miejsca organizacji pojedynku swoich podopiecznych. Każdy z nich chce, by walka odbyła się na terenie jego zawodnika - w przypadku Warda byłoby to Oakland, dla Dirrella - Detroit w stanie Michigan, gdzie w ubiegłą sobotę dał lekcję boksu Arthurowi Abrahamowi (31-1, 25 KO).\nShaw nie przyjmuje propozycji Goossena, bo za niesprawiedliwy uważa układ, w którym Ward wszystkie trzy walki fazy grupowej toczy przed własną publicznością, podczas gdy każdy inny uczestnik turnieju musi przynajmniej raz udać się na terytorium przeciwnika.\n- On chce, by walka odbyła się w Oakland, ja zaproponowałem Michigan - powiedział Shaw. - Potem chciał, żeby zadecydował o tym rzut monetą. Jasno wyraziłem się, że do tego nie dojdzie i że powinien zacząć myśleć o Madison Square Garden. Na Oakland się nie zgodzę.


Może mi ktoś wyjaśnić jako laikowi pewną dziurę logiczną w którą wpadłem czytając forum?\n1. Badanie zawartości CO2 uwięzionego w pęcherzykach w lodowcach sugeruje, że przed epoką przemysłową była mniej więcej stała zawartość tego gazu w okresie o ile pamiętam ostatnich około 400 tyś lat.\n2. Według prognoz IPCC dalsze topnienie lodowców w tym lądolodów na Arktyce spowoduje potężne uwolnienie tych dużych zawartości CO2 do atmosfery co spowoduje około dwukrotny wzrost tego gazu w atmosferze - jak żyć?\n3. Około 11,5 tysiąca lat temu znacznie większy lodowiec cofnął się na północ mniej więcej do obecnej postaci czego badania lodowców jak widzę nie odnotowały.\n4. Po epoce lodowcowej mieliśmy znaczny wzrost temperatur - było cieplej niż obecnie.\n5. Lodowce w Arktyce w tym na Grenlandii to się topią to znów ekspandują. Jaki ma wpływ topnienie lodowców na badania zawartości CO2 w strukturach które z racji temperatury kiedyś tam się stopiły.\n6. Jeszcze ciekawiej jest na Antarktydzie gdzie praktycznie od dawien dawna nie ma przyrostu masy lądolodu (w praktyce brak opadów) za to mamy topnienie od spodu - na jakiej podstawie można więc badać zawartość CO2 na tej podstawie.\nWnioski logiczne laika:\n1. Albo topnienie lodowców uwalnia duże ilości CO2 na co wskazują zwolennicy GO ale w badaniach lodowców jakoś im to się nie składa - czyli badania zawartości CO2 na podstawie próbek z lodowców są że tak to ujmę delikatnie "obarczone wielkim błędem", albo topnienie lodowców nie emituje CO2 a więc nie wzmacnia efektu cieplarnianego a jedynie o kilka centymetrów może podnieść poziom wszechoceanu a badania zwolenników GO są poprawne.\n2. Badania CO2 w atmosferze albo są obarczone błędem bo przy topnieniu lodowców a więc przy wyższej zawartości CO2 to co ma się stopić się stopi - z reguły gdzieś przemieści (spłynie) lub co gorsza wpadnie do oceanu lub wyparuje albo jak na Antarktydzie w praktyce nie zostanie odnotowane - więc na jakiej podstawie te badania mogą być miarodajne.\nNa koniec pozwolę sobie na troszkę filozofii.\nGeneralnie mamy obecnie do czynienia z GO. Kwestią dyskusyjną jest skala i czas trwania. O tym można podyskutować.\nMożna dyskutować na poziomie naukowym , politycznym , społecznym czy filozoficznym.\nNa poziomie naukowym niestety nie ma dyskusji ponieważ wszyscy krytycy nawet ci umiarkowani są deprecjonowani - tak to się odbywa.\nJeżeli nie ma dyskusji na poziomie akademickim a środki płyną tylko na badania nad nie tyle GO tylko walką z GO to jasne jest że mamy nierównowagę która brak dyskusji powoduje.\nWięc na poziomie naukowym sobie nie podyskutujemy.\nTo może na poziomie politycznym? Wolę o tak ważnej sprawie jak klimat na takim poziomie nie dyskutować ponieważ to się tyczy całego globu a na poziomie politycznym jednak każdy będzie chciał coś więcej ugrać dla siebie.\nTo może poziom społeczny. Tu prym wiodą zieloni i inne środowiska zwolenników walki z GO orz większość mediów i celebrytów siejąc panikę na świecie więc też trudno się przebić ze zdaniem odrębnym - to też odpada.\nPozostaje poziom filozoficzny. I tu powiem swoje trzy grosze.\n1. Mamy do czynienia z GO które jak historia ziemi pokazała nie jest aż tak straszne aby panikować.\n2. Wzrost CO2 jest faktem - człowiek po prostu odzyskuje dla obiegu naturalnego pokłady węgla które kiedyś z tego obiegu zostały wypchnięte, a więc na gruncie filozoficznym to nie jest jakieś sztuczne pompowanie CO2 do atmosfery. W karbonie też było bujne życie na ziemi.\n3. Zagrożony jest natomiast styl życia krajów rozwiniętych ze strefy umiarkowanej z półkuli północnej.\n4. Coś jest kosztem czegoś , wzrost temperatury to wzrost parowania , kiedyś na Saharze było zielono ale było cieplej niż obecnie, a więc główne koszty walki z GO muszą na siebie wziąć kraje najbiedniejsze by zrobić dobrze krajom rozwiniętym i utrzymaniu ich stylu życia , a w Afryce niech dalej ludzie z powodu susz i głodu przymierają - przecież to tylko Afryka - o innych biednych regionach całej półkuli południowej nie wspomnę.\nTen post był edytowany przez Bolbochan: 19/01/2020, 9:51