Stracił 200 tysięcy złotych. Jak oszuści wyłudzili od niego pieniądze?\nOpublikowano: piątek, 19/11/2021 - 15:15\nMundurowi otrzymali zgłoszenie o oszuście, który podając się za policjanta wyłudził od mieszkańca gminy Jasionówka 200 tysięcy złotych. Przestępca pod legendą zabezpieczenia oszczędności seniora przed kradzieżą nakłonił go do założenia konta i podania do niego danych. Mając te informacje oszust przelał na swoje konta 200 tysięcy złotych.\nDzisiaj do monieckich policjantów zadzwonił mieszkaniec gminy Jasionówka i poinformował ich, że został oszukany. Jak ustalili mundurowi, do 74-latka dwa dni wcześniej zadzwonił mężczyzna podający się za policjanta. W trakcie rozmowy mężczyzna opowiedział starszemu panu o policyjnym śledztwie wymierzonym w przestępców bankowych. Jego celem miała być ochrona oszczędności mieszkańca gminy Jasionówka przed kradzieżą. W trakcie dalszej rozmowy oszust nakłonił seniora do założenia konta internetowego i przelania tam swoich oszczędności. Następnego dnia 74-latek w banku wykonał jego polecenia i zaraz po tym przekazał przestępcy dane do swojego konta. Ten mając pełny dostęp do konta mężczyzny przelał z niego 200 tysięcy złotych. Kiedy nad ranem pokrzywdzony nabrał podejrzeń, że mógł mieć do czynienia z oszustami, o całej sytuacji powiadomił miejscowych policjantów.\n„Oszuści umiejętnie manipulują rozmową tak, by uzyskać jak najwięcej informacji. Taki fałszywy funkcjonariusz podaje często wymyślone nazwisko, a nawet numer odznaki. Sprawcy przekonują rozmówców, że ich pieniądze pomogą w schwytaniu przestępców. Mówią, że gotówka przechowywana na koncie nie jest bezpieczna, a oszust ma do nich łatwy dostęp. W takich sytuacjach przede wszystkim należy zachować ostrożność. Nie informujmy nikogo telefonicznie o ilości pieniędzy, które mamy w domu lub jakie przechowujemy na koncie. Nie wypłacajmy z banku wszystkich oszczędności” – czytamy na monki.policja.gov.pl.\nTags: policja,\tmoniecka policja


Tylko dzisiaj dla Ciebie 10% taniej! koniec promocji za: 13:53:13\nNr katalogowy: 7787\nRęcznie malowany obraz to unikatowa forma dekoracji ściennej, dostosowana do najbardziej wysublimowanych gustów naszych klientów. Połączenie precyzji wykonania, najwyższej jakości materiałów oraz doświadczenia malarzy sprawia, że próżno szukać drugiego takiego obrazu. Każde malowidło nabiera całkowicie unikalnego charakteru. Obraz malowany - Papuga tworzony jest na indywidualne zamówienie. Po jego złożeniu nasz malarz rozpoczyna tworzyć dzieło, które składamy w Państwa ręce. Jeśli szukają Państwo całkowicie wyjątkowej ozdoby, oferowany malowany ręcznie obraz idealnie dopełni aranżację zarówno mieszkania, jak i przestrzeni usługowej lub biurowej.\nObraz malowany - Papuga to prawdziwe dzieło sztuki\nObraz malowany - Papuga to piękna i w 100% unikatowa ozdoba biura oraz mieszkania


Jak poprawnie płacić podatki w świecie kryptowalut? – Aplikacja Cryptiony! - Kryptowaluty Wiadomości - DeFi WISE Token, HEX, AXN, BTC, ETH ...\nJak poprawnie płacić podatki w świecie kryptowalut? – Aplikacja Cryptiony!\n#Bitcoin #podatki #cryptiony\nZbliża się termin składania zeznać podatkowych w Polsce, a jednocześnie rozliczenia podatków od kryptowalut w Polsce. Wiele biur rachunkowych zwietrzyło już interes i bardzo często żądają kolosalnych pieniędzy za rozliczenie kryptowalutowego podatnika. Tutaj w pomocą przychodzi Cryptiony i ich aplikacja do rozliczeń.\nZaprosiłem na wywiad CEO projektu, Bartosza Milczarka, z którym porozmawiam o ich aplikacji, a także ich planach. Projekt zdobył statuetkę na konferencji Invest Cuffs!\nLink zniżkowy do apki (10% zniżki): https://cryptiony.com/?ref=mike\naplikacja do rozliczania podatków\nPoprzedni artykułElon Musk kupił akcje Twittera! Zaorski w Hejt Parku! Problemy Waves i USDN\nNastępny artykułBitcoin: Microstrategy kupiło za kolejne $200M, USDN spadł do $0.75, Indie i 50% krypto podatek?\nGrzegorz S 5 kwietnia, 2022\tAt\t12:39 PM\nDzięki wyczerpujący film 🤑💪💪💪\nRobert 5 kwietnia, 2022\tAt\t12:57 PM\nJaja sobie robicie? Do 10 transakcji fiat darmowo a potem 200 lub 600 zł ? Niektóre giełdy rozbijają jedną transakcję zakupową na kilkanaście pozycji i jeśli ktoś często kupuje/sprzedaje to kilkaset transakcji bardzo łatwo przekroczyć. Za 600zl to można już złożyć rozliczenie w biurze rachunkowym.\nmrowcze 5 kwietnia, 2022\tAt\t1:44 PM\nWyrażam czynny żal, że staram sam ochronić się od tych co najwięcej kradną…\nTeodor 5 kwietnia, 2022\tAt\t2:43 PM\nSzkoda, że nie ma integracji z Revolutem… jakby nie to, to prawdopodobnie bym się skusił, oby za rok już była. W tym niestety zostaje konkurencja.\nkrzy kamowiec 5 kwietnia, 2022\tAt\t3:11 PM\nA jak wyciągnąć historie transakcji z binance bo z tego co widzę tylko do pół roku wstecz się da, ta sama historia kucoina. Bo wpłaciłem na początku roku 2021 i mam wszystko w krypto, ale co będzie np. gdy będę chciał rozliczyć np za dwa lata i urząd się zgłosi a z kąd tyle pieniążków.


① Chata pod gruszą - Brzeziny Brzeziny (okolice Kalisza) - domek całoroczny, tanie noclegi w Brzezinach\nBrzeziny (okolice Kalisza)\nDrewniany, wolnostojący domek położony wśród pól i lasów oferuje niezwykły klimat wielkopolskiej wsi sprzed lat. Jest to miejsce nieskażone cywilizacją a leśne ścieżki i polne drogi zachęcają do obcowania z naturą.\nOkolica idealna dla miłośników jazdy konnej (szkółka jeździecka w odległości 3km, także możliwość wypożyczenia koni) lub wycieczek rowerowych. Domek w pełni wyposażony: TV, kominek, kuchnia, WC, łazienka, pralka automatyczna. 7 miejsc noclegowych. Na letnie wieczorne biesiady polecamy werandę i gril. Miłośnikom wycieczek po okolicy oferujemy możliwość wypożyczenia rowerów.\nObiekt "Chata pod gruszą" nie zamieścił szczegółowego cennika.\ndomki całoroczne w Brzezinach (1)


▷ Dobre słuchawki do słuchania muzyki klasycznej - jakie wybrać? OPINIE i ranking 2021 - RapStore.pl\nSłuchawki do słuchania muzyki klasycznej RANKING 2021\nZanim kupisz dobre słuchawki do słuchania muzyki klasycznej w 2021 warto sprawdzić parametry techniczne, opinie użytkowników oraz to, jak dane słuchawki do słuchania muzyki klasycznej wypadły w testach. Poniżej prezentowany ranking słuchawek do słuchania muzyki klasycznej 2021 prezentuje najlepsze i najchętniej polecane słuchawki do słuchania muzyki klasycznej, posiadające dobre opinie i te, które przeszły niejeden test bez zarzutu.\nW naszym rankingu słuchawek do słuchania muzyki klasycznej znajdziesz najlepsze modele wybrane przez naszych ekspertów. Jeżeli szukasz porady, jake słuchawki do słuchania muzyki klasycznej wybrać w 2021, sprawdź ranking. Sprawdziliśmy każde forum, porównaliśmy dziesiątki testów słuchawek do słuchania muzyki klasycznej i opinii. Zbadaliśmy temat, jakie słuchawki do słuchania muzyki klasycznej polecacie i stworzyliśmy nasz ranking TOP 10 najlepszych.\nSłuchawki do słuchania muzyki klasycznej a opinie użytkowników 2021\nNasi użytkownicy dodali swoje opinie o słuchawkach do słuchania muzyki klasycznej. Zobacz, jakie oceny i wyniki testu uzyskały każde ze słuchawek do słuchania muzyki klasycznej z naszego TOP 10. Sprawdź ranking słuchawek do słuchania muzyki klasycznej. w 2020 i 2021 roku.\nJakie słuchawki do słuchania muzyki klasycznej najlepsze w 2021?\nW naszym rankingu znajdziesz odpowiedź, jakie słuchawki do słuchania muzyki klasycznej są dobre, a które najlepsze. Dowiesz się także, które słuchawki do słuchania muzyki klasycznej polecają nasi eksperci i użytkownicy. Sprawdź ceny, opinie i testy.\nChcesz kupić słuchawki do słuchania muzyki klasycznej, ale nie wiesz jakie wybrać? Sprawdź najnowszy ranking słuchawek do słuchania muzyki klasycznej, zobacz polecane modele oraz opinie, recenzje i testy. Ponadto sprawdź, gdzie najtaniej kupić dany model.


Dokumentacja interfejsu API SQL Databricks — Azure Databricks - Databricks SQL | Microsoft Docs\nDokumentacja interfejsu API SQL Databricks\nInterfejs API REST usługi Databricks SQL obsługuje usługi do zarządzania zapytaniami i pulpitami nawigacyjnymi, historią zapytań SQL końcowych.\nTen artykuł zawiera omówienie sposobu korzystania z interfejsu API REST. Linki do dokumentacji poszczególnych interfejsów API znajdują się na końcu artykułu.\nAby uzyskać informacje na temat uwierzytelniania w interfejsie API REST przy użyciu osobistych tokenów dostępu, zobacz Authentication using Azure Databricks personal access tokens in Databricks SQL(Uwierzytelnianie przy użyciu osobistych tokenów dostępu w u usługi Databricks SQL).\nInformacje o uwierzytelnianiu w interfejsie API REST przy użyciu tokenów usługi Azure Active Directory można znaleźć w artykule Uwierzytelniania przy użyciu tokenów usługi Azure Active Directory. Aby zapoznać się z przykładami, zobacz artykuł Używanie tokenu dostępu usługi Azure AD dla użytkownika i Używanie tokenu dostępu usługi Azure AD dla jednostki usługi.\nInterfejs API REST usługi Databricks obsługuje maksymalnie 30 żądań/sekundę dla obszaru roboczego. Żądania, które przekraczają limit szybkości, otrzymają kod stanu odpowiedzi 429.\nPomocne może być przeanalizowanie części danych wyjściowych JSON. W takich przypadkach zalecamy użycie narzędzia jq. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Podręcznik dotyczący jq. Element jq można zainstalować w systemie MacOS za pomocą oprogramowania Homebrew, uruchamiając polecenie brew install jq.\nNiektóre pola (zawierające błędy i opisowe komunikaty przeznaczone do obsługi interfejsu użytkownika) są nieustrukturyzowane i nie należy zależeć od formatu tych pól w STRING programowych przepływach pracy.\nWywoływanie żądania GET przy użyciu ciągu zapytania\nWiększość wywołań interfejsu API wymaga określenia treści JSON, natomiast w przypadku wywołań można określić GET obiekt do pobrania. Aby na przykład uzyskać szczegółowe informacje dotyczące SQL końcowego, uruchom:\ncurl ... https://<databricks-instance>/api/2.0/sql/endpoints/<endpoint-id>\nUwierzytelnianie w interfejsach API SQL Databricks\nUwierzytelnianie przy Azure Databricks osobistych tokenów dostępu w u usługach Databricks SQL\nInterfejsy API SQL Databricks\nInterfejs API zapytań i pulpitów nawigacyjnych 2.0\nInterfejs API historii zapytań\nSQL API punktów końcowych


Nie rób tego w Niemczech. O nawykach społecznych i kulturowych, które Niemców irytują i których lepiej unikać | Polski Obserwator\nNie rób tego w Niemczech. O nawykach społecznych i kulturowych, które Niemców irytują i których lepiej unikać\nZasadniczo Niemcy są tolerancyjni wobec cudzoziemców, którzy nie znają ich obyczajów, jednak oczywiście każdy obcokrajowiec przyjeżdżający do Niemiec powinien starać się poznać niemiecką kulturę i okazywać szacunek niemieckim obyczajom.\nJeśli przyjeżdżasz turystycznie do Niemiec lub jeśli chcesz tu zamieszkać powinieneś wiedzieć, że istnieją znaki i zachowania, które mogą prowadzić do nieporozumień, toteż lepiej jest ich unikać ich unikać w obecności Niemców. Oto kilka przykładów tego, co Niemców szczególnie irytuje:\nAmerykański znak Okay (palec wskazujący i kciuk, złożone tak, że tworzą okrąg) jest dla Niemców gestem obscenicznym, więc najlepiej nigdy go nie pokazywać.\nWkładanie rąk do kieszeni podczas rozmowy uważane jest przez Niemców za wyjątkowe niegrzeczne zachowanie, dlatego lepiej pamiętać o kontrolowaniu tego odruchu.\nŻucie gumy w trakcie rozmowy również jest zachowaniem, które bulwersuje Niemców.\nKonieczność wyczyszczenia nosa w sytuacji, kiedy nie jesteśmy sami, zawsze jest kłopotliwą czynnością jednak w Niemczech nawet dyskretna próba wydmuchania nosa w chusteczkę jest nie do przyjęcia podczas spotkania, konferencji czy przyjęcia. Jeśli musisz wyczyścić sobie nos wyjdź z pokoju i zrób to w miejscu, gdzie nie ma nikogo.\nCzyszczenie paznokci w obecności innych uważane jest za nie do przyjęcia praktycznie na całym świecie. Niemcy nie są tu wyjątkiem, dlatego nigdy nie tego nie rób.\nOtwieranie okien: nawet jeśli jest ciepło, Niemcy boją się, że jakaś groźna choroba dostanie się do środka wraz z powietrzem. Nie dotykaj okien.\nKolory róż: kwiaty to wspaniały prezent w Niemczech. Czerwone to symbol miłości. Goździki, lilie i chryzantemy to kwiaty, zarezerwowane na pogrzeby. Nie wiesz jak kwiaty wybrać, aby nie popełnić gafy? Żółte róże będą bezpiecznym wyborem na wiele okazji.\nNie śpiesz się z podnoszeniem szklanki, kufla czy kieliszka. Choćbyś nie wiem jak był spragniony jako gość musisz zaczekać aż pierwszy napije się gospodarz.\nZnajomość i przestrzeganie tych prostych zasad jest oznaką szacunku i dobrego wychowania w Niemczech.\nNiemcy: Liczba zakażeń koronawirusem przekroczyła już 200 tys.


Bardzo szczupła Tori Spelling na placu zabaw z dziećmi FOTO - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Tori Spelling » Bardzo szczupła Tori Spelling na placu zabaw z dziećmi FOTO\nczytany: 35849 razy\ntori spelling odchudzanie\nSpala mnóstwo kalorii podczas opieki nad całą czwórką.\nJako mama czwórki dzieci Tori Spelling ma mnóstwo okazji, by spalić kalorie i zachować linię. Jest w ciągłym ruchu, nic dziwnego, że po urodzeniu najmłodszego potomka, Finna, błyskawicznie wróciła do formy.\nMamy tylko nadzieję, że w tej gonitwie Tori nie zapomni o sobie - kilka lat temu celebrytka wyglądała jak cień, pojawiły się nawet plotki o zaburzeniach odżywiania.\nSama Spelling tłumaczyła, że jest bardzo szczupła, ponieważ sporo choruje i jej organizm jest osłabiony.\nDziś wygląda bardzo ładnie, ale trudno sobie wyobrazić ubytek kolejnych kilogramów.\nczytano: 25211 razy\nZe szczęścia, euforii, strachu czy podniecenia? "Za każdym razem, gdy idę pod prysznic i widzę siebie nago płaczę, bo mój penis wygląda teraz na takiego małego..." *** Robert Kardashian jest w ciąży razem ze ... czytaj więcej


Twoja twarz jutro - Javier Marias - Książka | Gandalf.com.pl\nTwoja twarz jutro Gorączka i włócznia\nTwoja twarz jutro (miękka)\nTwoja twarz jutro, Gorączka i włócznia - opis produktu:\nHiszpan, który kiedyś był wykładowcą na Uniwersytecie w Oksfordzie , wraca po rozstaniu z żoną do Anglii. Tu zostaje współpracownikiem tajemniczej grupy o niesprecyzowanych zadaniach, której codzienna działalność polega na analizowaniu charakterów i osobowości konkretnych ludzi, by przewidzieć ich zachowania w przyszłości, czyli ich twarz jutro.\nJavier Marias sięga do najlepszych wzorców powieści szpiegowskiej i tka historię gęstą, skupiającą uwagę - lecz jej prawdziwą substancją są refleksje psychologiczne, filozoficzne, moralne oraz poszukiwanie odpowiedzi na pytanie postawione na samym początku: czym jest rzeczywistość?\nKsiążka Twoja twarz jutro Gorączka i włócznia, pochodzi z wydawnictwa Sonia Draga. Autorem książki jest Javier Marias. Należy do gatunków: sensacja, thriller, psychologiczny, szpiegowski. Książka Twoja twarz jutro liczy 442 stron. Jej wymiary to 140x205. Oprawa jest miękka.\nKategoria: sensacja, thriller, psychologiczny, szpiegowski\nJavier Marias - przeczytaj też\nTwoja twarz jutro Części 1-3\nTwoja twarz jutro, Gorączka i włócznia\n-23% Twoja twarz jutro książka


Anonse erotyczne : Rozrywka\nKażdy człowiek, choć raz w swoim ludzkim życiu poczuł się samotnie, czuł się nie wydedukowany oraz bezdomny. Napływ obowiązków i pęd życia powodują, że ludzie coraz to częściej zapominają o potrzebie posiadania bliskiej osoby. Niemniej jednak w życiu każdego człowieka, nadchodzi taki moment, gdy narasta pragnienie codziennego kontaktu z drugą figurą. Odczucie samotności powoduje, że ludzie poszukujący miłość i przyjaźni zamieszczają anonse towarzyskie – ogłoszenia erotyczne. Daje im to możliwość w miarę prędkiego poznania innowacyjnych osób, nawiązania innowacyjnych ciekawych kontaktów i zaspokojenia potrzeby bycia z drugą figurą. Anonse towarzyskie w własnej treści zawierają wiele informacji na temat tego jaka jest jednostka, które je zamieszcza oraz jakie są jej wymagania. W dzisiejszych czasach zawieranie innowacyjnych znajomości umożliwia nam powszechny dostęp do Internetu. Zamieszczane w sieci anonse towarzyskie doprowadziły do powstania internetowych biur małżeńskich, mających na celu łatwość w poznaniu się dwóch osób.


2015-11-07 | XX The Polish Pow(d)er Week in Hintertux\nNo i mamy okrągły jubileusz :) Już po raz dwudziesty (tak tak, już tak długo jesteśmy z Wami) organizujemy dla gości z Polski The Polish Pow(d)er Week in Hintertux. Tym samym zainaugurujemy polski sezon zimowy 2015/2016 w Dolinie Zillertal. W dniach 07.-14.11.2015 zapraszamy wszystkich miłośników sportów zimowych i dobrej zabawy na świetnie przygotowane stoki oraz całą masę wieczornych atrakcji!\nZapewnimy Wam program pełen wrażeń, zarówno na stokach, jak i poza nimi:\nognisko inauguracyjne - byśmy mogli się wszyscy zintegrować podczas wspólnej zabawy i pieczenia kiełbasek. Oprócz dobrych nastrojów i jedzenia nie zabraknie również gratisowych napitków!\nPolskie Centrum Testowe- punkt obowiązkowy dla osób ciekawych nowinek sprzętowych na sezon 2015/2016. Dołączyły do nas kolejne topowe brandy!\nDodatkowo będzie z nami obecna firma Mammut z plecakami lawinowymi :)\nskiguiding z wykwalifikowanymi instruktorami ze szkoły Mixtura° - coś dla chcących udoskonalić swoją technikę szusowania po stokach oraz poznać najciekawsze trasy na lodowcu Hintertux.\nnarciarsko-snowboardowe Zawody o Puchar Świstaka - miłośnicy rywalizacji będą mieli okazję sprawdzić swoje umiejętności oraz ducha walki :)\npolskie przedszkoleˡ - dla rodziców, którzy chcieliby poszusować na stokach czy wziąć udział w zawodach mając pewność, że ich dziecko zostało w tym czasie pod dobrą opieką\natrakcje muzyczne - specjalnie dla uczestników imprezy zagrają polscy wykonawcy: Piersi, Cała Góra Barwinków oraz Piotr Restecki. Nie zabraknie też muzyki puszczanej na stoku przez polskiego DJ-a.\nAż dwukrotnie dla naszych gości wystąpi i o dobre nastroje zadba znany satyryk Krzysztof Piasecki.\nˡ Podwoje przedszkola otwieramy, gdy zbierze się grupa 10 dzieci. Prosimy o rezerwację na 10 dni przed imprezą. Przedszkole dla dzieciaczków polega na bezpiecznej zabawie pod czujnym okiem opiekuna w ciepłym pomieszczeniu w budynku stacji Tuxer Fernerhaus. Przedszkole ma na celu umożliwienie rodzicom korzystania ze wszystkich zimowych atrakcji, nie zaś naukę jazdy na nartach dla dzieci.\nBEZPŁATNY Skitest 2015/2016\nBEZPŁATNY skiguiding u polskich instruktorów\nW dniach 07.11 - 14.11.2015 w godz. 9:00 -15:00 spotykamy się na lodowcu Hintertux przy stacji kolejek Tuxer Fernerhaus (2.660 m n.p.m.), gdzie znajdziecie nasze niebieskie namioty, a w nich: punkt informacyjny, stoisko testowe nart oraz nasze sympatyczne ekipy: Mixtury i oczywiście Team Zillertalinfo/Tyrolinfo.\nW czasie XX PPWH uczestnicy imprezy będą mogli BEZPŁATNIE testować sprzęt zimowy na sezon 2015/2016 następujących firm:\nNarty - Atomic, Blizzard, Dynastar, Elan, Head, K2, Majesty, Nobile, Rossignol i Salomon.\ngodz. 19:30 - ognisko inauguracyjne pod dolną stacją kolejek lodowca.Jak zwykle uraczymy Was polskimi kiełbaskami, morzem grzańca ;) oraz markowym polskim piwem.\nUWAGA: Dla uczestników imprezy wszystko gratis i bez limitów:)\ngodz. 21:00 Recital gitarowy w wykonaniu Piotra Resteckiego\ngodz. 22:30 Występ satyryka Krzysztofa Piaseckiego\nUWAGA: Dla uczestników imprezy wstęp jest bezpłatny, napoje we własnym zakresie :)\nUWAGA: Dla uczestników imprezy koncert jest bezpłatny, napoje we własnym zakresie\ngodz. 21:00 Warsztaty gitarowe poprowadzi Piotr Restecki\nUWAGA: Dla uczestników imprezy wstęp jest bezpłatny, napoje we własnym zakresie\ngodz. 21:30 Koncert zespołu Piersi\nW przerwie koncertu odbędzie się rozdanie nagród zwycięzcom Zawodów narciarsko-snowboardowych o Puchar Świstaka.\nUWAGA: Dla uczestników imprezy koncert jest bezpłatny, napoje we własnym zakresie.\ngodz. 22:00 Wieczór Go Go w lokalu Kleine Tenne


SMS do Mamy. | Mama 24/7\nPrzemyślenia i dygresje\nSMS do Mamy…\nprzez mama24na7 na 4 sierpnia 2017 w Przemyślenia i dygresje • 0 komentarzy\n… która zostanie nią po raz drugi.\nKiedy na świat przychodzi dziecko – rodzi się nie tylko nowy człowiek. Rodzą się nadzieje i plany, marzenia i nowe cele. Rodzi się Nasza Miłość do dziecka.\nDotąd nie znałyśmy Miłości w całej jej krasie. Dopiero teraz wiemy, widzimy i doświadczamy prawdziwego poświęcenia. Dlatego nasze pierwsze dziecko tak bardzo zapada nam w serce – to przecież Ono wydobyło z nas to, co najlepsze – oraz pokazało, co jest najsłabsze i nad czym należy pracować. Nasze pierwsze dziecko pozostawia w naszym sercu tak silne znamię, iż często nie wyobrażamy sobie pokochania kolejnej pociechy.\nDroga Mamo, nie bój się. Ja też się bałam, mimo iż moje drugie dzieciątko było w planach od zawsze. Całą ciążę towarzyszyło mi pytanie: czy będę w stanie pokochać to dziecko tak samo jak pierwsze – z którym łączy mnie tyle wzlotów, upadków, lekcji życia?\nOkazuje się, że Miłość dzielona pomnaża się w niewytłumaczalny sposób. Nagle jest jej tak dużo, że starcza dla dzieci starszych, młodszych, jest jej tak dużo, iż chciałoby się dać jej po trochu każdemu, nawet nieznajomemu.\nMatka to synonim Miłości. Jeśli Miłość zwątpi sama w siebie – nieważne jak byłaby dzielna, zorganizowana czy doświadczona. Będzie nauczycielką ale nie będzie pasją.\nDlatego nie bój się Mamo! Masz w sobie tyle Miłości i pasji, że wraz z narodzinami kolejnych dzieci będziesz się zakochiwać na nowo. Będziesz za każdym razem starą nową Mamą. Życie zasypie Cię niespodziankami. A Miłość nigdy się nie wyczerpie!\nDzień Mamy 24/7..?\nMiłość prosta jak budowa cepa!\nTrzy rzeczy, które kocham!\nTagi:drugie dziecko mama24na7 miłość do pierwszego sms\n← Tata Superbohater!\nCo obejrzeć z dzieckiem? Część I. →\nCopyright © 2018 Mama 24/7. Wszystkie prawa zastrzeżone. The Matheson Theme by bavotasan.com.


Agencja tłumaczeń Polyglot, polski tłumacz – tłumacz polsko czeski\nSzukają Państwo biura tłumaczeń dla tłumaczeń polski - czeski / polski - czeski?\nPolski - Czeski / Polski - Czeski\nPodstawowe wiadomości Język czeski jest używany przez ok. 10 mln Czechów i Morawian, zamieszkujących Republikę Czeską, gdzie jest językiem urzędowym oraz kilkaset tysięcy osób (niektóre żródła mówią nawet o dwóch milionach) w innych krajach (Słowacja, Austria, Niemcy, Polska, Ukraina, USA).\nWyróżnia się 3 główne zespoły jego dialektów: czeskie właściwe, hanackie i laskie.\nJęzyk ten na tyle podobny do języka polskiego, że Polacy mogą się w prostych sprawach porozumieć z Czechami bez większych trudności.\nNajstarsze zabytki języka czeskiego pochodzą z XII w. (kroniki Kosmasa). W XIII i XIV w. rozwija się religijne (hymn do św. Wacława jest starszy przynajmniej o 200 lat od polskiej Bogarodzicy) i świeckie piśmiennictwo w tym języku, wcześniej w użyciu był język staro-cerkiewno-słowiański, który był językiem piśmiennym państwa wielkomorawskiego. Od tego czasu następuje okres rozkwitu języka czeskiego, zwłaszcza dzięki działalności Jana Husa. W okresie od X do XVI w. język czeski wywarł znaczący wpływ na słownictwo i ortografię języka polskiego.\nzgłoskotwórcze r i l\nzachowanie rozróżnienia między dźwięcznym h a bezdźwięcznym ch.\nużycie alfabetu husyckiego (daszki zwane háčkami itd.)\npolskie g przechodzi w h: główny to hlavní\nPodstawy gramatyki języka czeskiego są podobne. Podobnie jak w języku polskim występuje siedem przypadków rzeczownika. Jednakże ten (nawet w liczbie mnogiej) zawsze pozostaje w swoim rodzaju (on, ona, ono => oni, ony, one). Znacznie trudniej sytuacja przedstawia się ze składnią (slovosled), która nosi w sobie głębokie znamiona niemczyzny.\nCzeskie słownictwo tylko na podstawowym poziomie jest podobne do polskiego. Należy jednak pamiętać, że niektóre wyrazy polskie mogą mieć dla Czechów znaczenie wulgarne (np.: polskie szukać oznacza w sposób bardzo wulgarny czynność spółkowania, albo też zupełnie inne (np. důvod to nie to dowód a powód). W niektórych przypadkach czeszczyzna może słusznie wydawać się podobna do staropolszczyzny i gwary śląskiej.\nPonadto w języku czeskim nie brakuje kalek językowych z języka niemieckiego, który kiedyś dominował na terenach dzisiejszej Republiki Czeskiej. Dominacja ta, a następnie oczyszczanie języka zastępowaniem obcych słów wyrazami pochodzenia słowiańskiego spowodowały, iż czeszczyzna jest znacznie łatwiej przetłumaczalna na język niemiecki (i odwrotnie) niż na polski.\npośrednictwo w przyjmowaniu wyrazów łacińskich (szczególnie terminologii chrześcijańskiej, ze względu na wpływ tej religii po przyjęciu chrztu w 966 roku przez Mieszka I)\nWpływ ten widoczny jest choćby w nazwach niektórych miejscowości na Śląsku w zaniku samogłosek nosowych, np. Prudnik (zamiast *Prądnik) i Głubczyce' (zamiast *Gląbczyce).\nFonetyczne wpływy czeskiego to także przekształcenia takie jak: wiesiele (staropolski) - wesele (polski), sierce - serce, obywaciel - obywatel.\nAby uzyskać tłumaczenie z jednego języka na inny, prosimy o kontakt z nami: angielski - czeski – francuski - czeski – flamandzki - czeski - grecki - czeski - holenderski - czeski - włoski - czeski - portugalski - czeski - hiszpański - czeski - słoweński - czeski - turecki - czeski - bułgarski - czeski - chorwacki - czeski - polski - czeski - rumuński - czeski - słowacki - czeski - serbski - czeski - czeski - czeski - węgierski - czeski - duński - czeski - estoński - czeski - fiński - czeski - islandzki - czeski – lotewski - czeski - litewski - czeski - norweski - czeski - szwedzki - czeski - ormiański - czeski - azerbejdżański - czeski - gruziński - czeski - mołdawski - czeski - ruski - czeski - ukraiński - czeski - białoruski - czeski – arabski - bengalski - czeski - chiński - czeski - hebrajski - czeski - japoński - czeski - mongolski - czeski - perski - czeski - wietnamski - czeski – kazachski – czeski – niemiecki


ZaZuZi - Tyłem do przodu\npowiększ czcionkę decrease font size increase font size\nW listopadzie 2016 roku ujrzał światło dzienne długo zapowiadany drugi album jarocińsko-ostrowskiej formacji ZA ZU ZI. Punktem wyjścia do tworzenia piosenek było szeroko pojęta muzyka spod znaku reggae, ale mocno zabarwiona innymi gatunkami. Mamy więc tutaj i trochę rocka, ska, psychodelii, ale też elementy disco czy rapu. Jako wyraźną inspirację muzycy wskazują Manu Chao, któremu zresztą też poświęcili jeden z utworów („Señor Esperanza”).\nAlbum powstał w należącym do zespołu Night Session Studio, a kształtu całości nadał Michał Dylikowski z kłobuckiego H.o.M. Studio. W jednym z utworów gościnnie zaśpiewała Martyna Baranowska z Chilli Crew i Soulja Hooligans, współpracująca również m.in. z Ga Ga / Zielone Żabki.\nGrupa Za Zu Zi powstała w maju 2001 roku w Jarocinie. To co prezentuje obecnie zespół można określić jako szeroko pojęte reggae z wyraźną domieszką bluesa, funky, psychodeli czy rockowej alternatywy. W ciągu 10 lat działalności Za Zu Zi zagrało grubo ponad 100 koncertów w kraju i za granicą.\nW 2011 roku zespół obchodził 10-lecie istnienia. Punktem kulminacyjnym był wielki koncert z udziałem m.in. Habakuk i King Lovera. Ten rok to także prace nad drugą długogrająca płytą, której zwiastunem jest wydany rok wcześniej maxi-singiel „Ocean”. W utworze tytułowym gościnnie zaśpiewała Renata Przemyk.\nW lutym 2017 roku piosenka Brakuje mi miłości dotarła do pierwszego miejsca listy Top Orbit.\nZa Zu Zi – jarocińsko-ostrowski zespół rockowy wydał nową płytę. Jego fani na krążek musieli czekać aż 13 lat. O tym, co znajduje się na CD nie mogliśmy więc nie porozmawiać z Tomaszem „Rass Tomi” Jankowskim – wokalistą i gitarzystą zespołu.\nSpotykamy się w Spichlerzu Polskiego Rocka, równo tydzień po premierowym koncercie Za Zu Zi. Jak wspominasz tamten występ?\nDawno nie graliśmy koncertu klubowego w Jarocinie. Od ostatniego minęły ponad dwa lata. Celowo nie pojawiamy się tu zbyt często, aby się po prostu ludziom nie znudzić. Tym bardziej, że na płycie znajdują się utwory, które w większości graliśmy już wcześniej na koncertach. Jarocin to miejsce szczególne – w końcu gramy u siebie – i zawsze jest dobrze, ale tak dobrego przyjęcia, muszę przyznać, nie spodziewaliśmy się. To miłe.\nOd otwarcia Spichlerza minęły ponad dwa lata, a Za Zu Zi wystąpiło tu po raz pierwszy. Trochę to dziwne…\nGdy otwarto muzeum, pojawiło się zaproszenie. Zaczęliśmy już wtedy nagrywać płytę, więc stwierdziliśmy, że poczekamy jeszcze chwilę i zagramy koncert, gdy krążek już będzie gotowy. Żeby był to koncert szczególny. Tym sposobem – i Spichlerz i my – musieliśmy poczekać dwa lata.\nPretekstem do naszego spotkania jest właśnie najnowsza płyta Za Zu Zi „Tyłem do przodu”. Da się?\nPewnie, że się da! A tak poważnie, to tytuł albumu jest nieco przewrotny. Za Zu Zi cały czas kojarzone jest jako kapela stricte reagge’owa. Jednak to, co obecnie prezentuje zespół, to już nie jest czyste reagge, w klasycznym jego rozumieniu. W naszych utworach słychać wpływy wielu stylistyk.\nWłaśnie podczas przygotowań do naszej rozmowy wyczułam, że w medialnych wypowiedziach bronisz się przed nazywaniem tego krążka płytą reagge…\nAbsolutnie nie wypieram się tej muzyki, bo wszyscy w zespole kochamy reagge. Ono cały czas jest podstawą, punktem wyjścia przy pisaniu nowych piosenek. Natomiast, już jakiś czas temu, zauważyliśmy, że kapele reagge – szczególnie to nowe – są do siebie bardzo podobne. Ja nie bardzo potrafię je rozróżnić. Wracając jednak do Za Zu Zi, ta zmiana stylistyki wyszła bardzo naturalnie. Poza reggae, każdy z nas inspiruje się też zupełnie czymś innym i to słuchać w tych piosenkach. Mimo wszystko są one oparte na reggae’owej pulsacji, a że reggae niejedno ma imię…\nJak byś więc określił to, co znajdziemy na płycie?\nPiosenki, które mam nadzieję przypadną do gustu fanom nie tylko reggae, ale też rocka czy innych gatunków. Przeczytałem niedawno recenzję naszego pierwszego singla („Brakuje mi miłości – przyp. red.) opisującą naszą muzykę, jako powrót do korzeni polskiego reggae, trochę takiego nieco punkowego, brudnego. I teraz tak sobie myślę, że faktycznie coś w tym musi być. Większość z nas wychowana jest na muzyce z jarocińskich festiwali. I to, wydaje mi się, słychać w naszych piosenkach. Patrząc zresztą na naszą publiczność, jest ona bardzo różnorodna. Zarówno stylistycznie, jak i wiekowo.\n„Tyłem do przodu” należy traktować jako drugi czy pierwszy krążek zespołu?\nOczywiście, że drugi. Pierwsza płyta – „Party” została wydana 13 lat temu i była bardzo reagge-owa…\nA wiesz dlaczego o to pytam?\nPowiedziałeś, gdzieś, że ta pierwsza wasza płyta została wydana na „nielegalu” (płyty, które nie zostały oficjalnie wydane, pozostające w „podziemiu”, tj. wykonawca nie czerpie z nich korzyści materialnych – przyp. red.)…\nFaktycznie wydaliśmy ją sami, a tak naprawdę przy pomocy Stowarzyszenia Jarocin XXI. To było tak, że kiedyś się trochę wkurzyłem, bo dotacje z miasta dostawały tylko zespoły ludowe lub chóry. Postanowiliśmy to zmienić i zapytaliśmy o możliwość dofinansowania przez miasto zespołu rockowego. A, że były to czasy, w których powstawały otwarte konkursy ofert, Stowarzyszenie Jarocin XXI pomogło nam zdobyć te fundusze. Wtedy o pisaniu wniosków nie mieliśmy zielonego pojęcia. „Party” jest więc pozycją numer jeden w naszej dyskografii – niezbyt bogatej, bo druga płyta wyszła po 13 latach. W międzyczasie wydaliśmy też EP-ke (mini-album – przyp. red.) „Ocean”. Miała ona być początkiem „Tyłem do przodu”, ale od jej premiery minęło już parę lat…\nIle więc czasu pracowaliście nad „Tyłem do przodu”?\nNad samą płytą dwa ostatnie lata, ale część utworów jest znacznie starsza. Po 10 urodzinach zespołu (2011 rok – przyp. red.) stwierdziliśmy, że trzeba się wziąć za krążek, ale zmienił się skład Za Zu Zi. Zaczęło się też wtedy zmieniać nasze podejście do tworzenia muzyki. Przestaliśmy zamykać się w typowo reagge’owym schemacie. Stwierdziliśmy, że nowopowstałe utwory są całkiem dobre, ale nie chcieliśmy robić płyty w tamtym czasie. Wydawało nam się, że będzie niespójna. Musiała chwilę odczekać. W tym czasie powstały kolejne kompozycje. W końcu usiedliśmy, zrobiliśmy tajne głosowanie i wybraliśmy 11 numerów. Ostatecznie na płycie znalazło się 10.\nKtóry się nie zmieścił?\nNie chcę na razie tego zdradzać, ponieważ prawdopodobnie będzie on firmował trzecią płytę.\nNo to uchyl chociaż rąbka tajemnicy – jak wygląda praca nad tekstem?\nRóżnie. Nie ma tak, że wcześniej sobie planuję, o czym chcę napisać tekst. To jest zawsze przypływ chwili. Czasem wpadnie mi do głowy fraza – 2-3 wersy. Zapisuję je i po jakimś czasie wracam do tego. Gdy coś mi się dalej podoba, rozwijam. Bywa też, że tekst powstaje w kilka minut. Czasami to tekst jest pierwszy, a innym razem muzyka…\nŁatwiej napisać muzykę do tekstu czy tekst do muzyki?\nJeżeli robimy utwór, na który pomysł przyniesie jeden z kolegów, najpierw jest muzyka, linia melodyczna. Później do tego piszę tekst. Natomiast, jeśli to ja przynoszę propozycję na piosenkę, zazwyczaj mam już jakiś fragment tekstu. W przypadku utworu „Uliczne tango” to muzyka była inspiracją. Pomysł na niego na próbę przyniósł Arek Leonhard – nasz saksofonista i klawiszowiec. Przyniósł motyw saksofonu i zapowiedział go słowami: „Mam pomysł na słodkie, bujające reagge”. Spodobał nam się. Zaczęliśmy szukać akordów. Wyszły pasujące do ska. Zaczęliśmy grać i podśpiewywać, ale skandowanie w zwrotkach okazało się nudne. W konsekwencji dalszych dyskusji wyszło nam z tego połączenie ska i tango.\nCzyli to prawda, że „każdy pomysł musi być zmielony przez młynek Za Zu Zi”…\nTo są słowa Macieja Maćkowskiego – naszego basisty. Wynika to z tego, że jeśli ktoś przynosi jakiś pomysł, to ma w głowie pewne wyobrażenie, jak ma brzmieć. Nigdy jednak nie wiemy, jaki będzie efekt finalny, który nierzadko różni się od pierwotnego założenia.\nNa płycie jest też utwór „Kapłan”. Dlaczego sięgnęliście akurat po twórczość Zbigniew Herberta?\nNaszym zespołem rządzi przypadek, ale są to miłe zbiegi okoliczności. 2008 rok został ogłoszony rokiem Zbigniewa Herberta. Odezwało się do nas Stowarzyszenie Jarocin XXI, które chciało zrealizować projekt o Zbigniewie Herbercie w różnych dziedzinach sztuki. Zaproponowało nam, żebyśmy napisali sześć piosenek w oparciu o jego wiersze. Zacząłem szukać i „Kapłan” był pierwszym tekstem, nad którym się zatrzymałem. Sięgnąłem po gitarę i w ciągu paru minut, powstał utwór. Później się okazało, że projekt upadł. Utwór został i na tyle nam się spodobał, że postanowiliśmy wrzucić go na płytę.\n„Brakuje mi miłości” od razu było singlowym utworem?\nTak. Nie zastawialiśmy się długo. Na „Tyłem do przodu” jest parę singlowych utworów, ale stwierdziliśmy, że pierwszym będzie właśnie „Brakuje mi miłości”.\nZdjęcia z kręcenia teledysku już ujrzały światło dzienne. Czy dobrze się domyślam, że teledysk będzie utrzymany w klimatach retro?\nNie do końca. Tam jest pewna historia. Nie chcę jej jednak zdradzać, aby nie psuć przyjemności z oglądania.\nA jak powstała okładka płyty, bo to też wydaje się ciekawa historia?\nHasłem przewodnim tej płyty jest przewrotność. Tak, jak wspomniałem wcześniej, nie gramy klasycznego reagge, więc stwierdziliśmy, że zrobimy też nie reagge-ową okładkę. Tak trochę na przekór. Okładkę zapadającą w pamięć, ale nie wulgarną. Piosenka „Tyłem do przodu”, z której krążek wziął swoją nazwę, jest o tym, żeby w życiu nie kierować się tylną częścią ciała. Dlatego też postanowiliśmy dać tyłek ma okładkę. Oczywiście przykryliśmy go. Dziewczyna, która trzyma tabliczkę, do końca nie wiedziała, o co ją poprosimy. Wiedziała tylko, że potrzebna jest kobieca ręka, a paznokcie mają być mocno czerwone. Koncepcję okładki poznała dopiero na sesji zdjęciowej, ale zareagowała bardzo pozytywnie. I jeszcze jedna ciekawostka – zazwyczaj na tylnej okładce pojawia się lista utworów, które można znaleźć na płycie. Chcieliśmy, aby przód i tył były całością, więc spis utworów umieściliśmy w środku. Motyw „policyjny” pojawił się w naszych głowach jako ostatni, a okazał się dopełnieniem całej koncepcji.\nGdy ktoś po przeczytaniu tego wywiadu sięgnie po płytę Za Zu Zi, od którego numeru powinien zacząć jej słuchać?\nUtwory układają się w historię?\nNie wiem czy w historię, ale na pewno ta kolejność nie jest dziełem przypadku. Zależało nam też na tym, aby słuchacz się nie nudził. Piosenki ułożone są klimatycznie ze względu na muzykę, bo ta płyta jest w ogóle bardzo różnorodna. „Tyłem do przodu” zaczyna się utworem, który najbardziej utrzymany jest w stylu „starego” Za Zu Zi („Ciągle pytam” – przyp. red.). Kończy się natomiast „bardzo nowym” Za-Zu-Zi („Epitafio para Marie J. (hiszpańskiej przemytniczce tytoniu)” – przyp. red.).\nŻeby usłyszeć więcej „nowego” Za Zu Zi będziemy musieli czekać kolejne 13 lat?\nChcielibyśmy, żeby trzecia płyta ukazała się w 2018 roku. Teraz jesteśmy już świadomi tego, co chcemy. Ja już pracuję w domu na nowymi piosenkami i jest tego całkiem sporo. Koledzy też pewnie mają jakieś swoje pomysły. Po nowym roku chcielibyśmy zamknąć się w sali prób i zacząć pracę nad nowymi utworami. Im jestem starszy, tym bardziej przykładam się do tekstów. Zwracam większą uwagę na to co i jak piszę. W Za Zu Zi zawsze było ważne, o czym są piosenki. A patrząc na dzisiejsze czasy tematów nie brakuje.\nRozmawiała NATALIA PLUTA\n1. Ciągle pytam\n2. Tyłem do przodu\n3. Brakuje mi miłości\n4. Uliczne tango\n7. Señor Esperanza\n9. W imię wiary\n10. Epitafio para Marie J. (hiszpańskiej przemytniczce tytoniu)\nWydawca: ZIMA, Universal Music Polska\nTomasz „Rass Tomi” Jankowski - śpiew, gitara\nKordian Czaczyk - gitara\nDawid Grzech - perkusja\nMaciej Maćkowski - bas\nArek Leonhard - saksofon, śpiew, instrumenty klawiszowe\nKrzysztof "Krzyżu" Krzyżanowski - śpiew, przeszkadzajki\nWięcej z tej kategorii: « Traffic Junky - Desert Carnivale\tCathleen - The Sun Dies in the East EP »\nPłyty polecane i promowane\nW formie płyty winylowej ukazał się czwarty album formacji Brda…\tRead More\nDollz - Sz...Sz...Sz\n24 marca 2017 roku ukazał się długo oczekiwany debiut zespołu…\tRead More\nDo Góry Nogami - Do Góry Nogami\nOlkuski zespół działa od zaledwie dwóch lat, ale jego członkowie…\tRead More\nBalonnowy - Balonnowy EP\nZespół Balonnowy został założony w listopadzie 2014 roku przez Jarosława…\tRead More\nPWS - Przed Wschodem Słońca EP\nPrzed Wschodem Słońca gra niezwykle ciekawe połączenie ska, punk i…\tRead More\nAKX - Legopunk\nAKX to wcielenie Konrada Aksinowicza, który dzieli swój czas między…\tRead More\nCathleen - The Sun Dies in the East EP\nZespół grający grunge/rock/alternatywę. Powstał w 2012 roku, od tego czasu…\tRead More\nW listopadzie 2016 roku ujrzał światło dzienne długo zapowiadany drugi…\tRead More\nTraffic Junky - Desert Carnivale\nTraffic Junky to niezwykłe połączenie klasyki rocka z nowocześnie brzmiącymi…\tRead More\nSayes - Marzyciel\nSayes powstał w 2009 roku z połączenia sił uczniów słynnej…\tRead More\nDoskonale znany jeleniogórskiej publiczności zespół Leniwiec wydał siódmy krążek. Premiera…\tRead More\nLivetsord - Myszorybo$winia\n"Cierpliwość to coć niezwykle istotnego. Połączona z dobrą energię i…\tRead More\nAVE to zespół scalający nietuzinkowych muzyków z doświadczeniem muzyczno-scenicznym. Założycielem…\tRead More\nThe Walkers - Roll Away\nZespół The Walkers powstał z inicjatywy gitarzysty Jana Barszczyńskiego i…\tRead More\nPivo - Mistrzowski plan\nPIVO to polski zespół rockowy, pochodzący z Głogowa, który po…\tRead More\nProjekt Elektryczny - Cyber generacja\nProjekt Elektryczny - najnowszy skład muzyczny dwóch warszawskich twórców.Marcin Kustra i…\tRead More\nLove De Vice - Pills\nUznany na scenie krajowego progresywnego rocka zespół Love De Vice…\tRead More\nThe Broken Bridges - The Broken Bridges EP\nZespół The Broken Bridges powstał na początku 2014 roku z…\tRead More\nCathleen - The Sun Dies in the East …\nProjekt Elektryczny - Cyber generac …\nThe Broken Bridges - The Broken Bri …\nBAO - Fajerwerki\nHoszpital - Horor\nLustro - Gloria Victis\nStarsabout - Halflights\nAmperA - 4 strony\nWysadzina - Zawahanie\nCuba de Zoo - Ciałokrztałt\nDead Snow Monster - Things\nGreat Line - Słowa\nDe Łindows - Awaria systemu\nMilczenie Owiec - Niepokoje\nOil Stains - Here Comes My Train\nBye Bye Butterfly - Do Come By\nKaseciarz - Gay Acid\nArtykuły Rolne - Artykuły Rolne …\nBezsensu - Wszystko i nie tylko wsz …\nThe Cookies - Push Rewind\nHanza - Bądź co bądź, pochopne …\nRycerzyki - Rycerzyki\nOxford Drama - In Awe\nNa Górze / Twardowski - Nie ma dw…\nBlack Perfume - #osiempięćzero\nDead Frank - Dead Frank\nOrganizm - Plaża Babel\nHoszpital - Weszoło\nŁagodna Pianka - Prawie science-fi …\nCochise - The Sun Also Rises For Un …\nBacteryazz - Za drzwiami\nDealer - Dealer\nAbsurd - Radiowe piosenki EP\nThe Friends - Rozkręć się mała\nThe Freuders - 7/7\nDice - Paradice\nKore - EvolvE\nPola Rise - The Power of Coincidenc …\nSteelFire - Rock N' Roll na wieki w …\nPlagiat199 - Terra\nRoots Rockets - Marsala 2.0.1.5.\nMotor In Corn - Przystanek Wieczno…\nArtykuły Rolne - Artykuły Rolne EP\nMel Tripson - VI YD EP\nWicked Side - Wicked Side\nLivetsord - Livetsord EP\nBuenos Agres - Tam gdzie nie ma ech …\n2 Tm 2,3 - Źródło\nSpoiwo - Salute Solitude\nStrach Uszu - Kuranty\nMałe Miasta - MM\nChiCha - one2trzyIV EP\nCzteropak - Do dna\nSpirit of 84 - Twoja klatka świadc …\nOczi Cziorne - Aoeiux\nPani Galewska & William Blake\nSpontane - Mojra\nPchełki - Pan Hopsiup\nWe Draw A. - Moments\nSpeculum - Brak CD\nLip 03, 2018 / Lista Przebojów Top Orbit\nCze 25, 2018 / Nowości muzyczne\nNowości Radia Orbit 25 czerwca\nCze 20, 2018 / Piękni i Młodzi\nCze 18, 2018 / Nowości muzyczne\nNowości Radia Orbit 18 czerwca\nCze 18, 2018 / Piękni i Młodzi\nGurr - Hot Summer\nCze 16, 2018 / Piękni i Młodzi\nRVG - Vincent Van Gogh\nMoses Sumney - Make Out In My Car\nCze 15, 2018 / Piękni i Młodzi\nLucy Rose - Intro (Chartreuse Remix)\nCze 14, 2018 / Piękni i Młodzi\nPhil Simmonds - Drive


Technic lan war-54g - Sieci komputerowe - oprogramowanie i sprzęt - Searchengines.pl\n→ Sieci komputerowe - oprogramowanie i sprzęt\nTechnic lan war-54g\nRozpoczęty przez dropek, 27 09 2008 19:59\nNapisano 27 09 2008 - 19:59\nWitam ostatnio zmieniłem dostawce internetu. Wraz z nim otrzymałem router firmy technic lan war-54g. Wszystko ładnie pięknie dopiero przyszły problemy gdy chciałem zagrac w jaka kolwiek gre multiplayer (WoW, Cod2) lub uzyc programu do komunikacje dzwiękowej (ventrillo, team speak. Odziwo skype dziala dobrze) Poszperałem na google i dowiedzialem sie ze mam porty zablokowane. A wiec w instrukcji czytam "connect to the router by typing http://192.168.1.1. A więc zadowolny chce sie polaczyc z routerem zeby tam odblokowac porty. Lipa Serwer 192.168.1.1 zbyt długo nie odpowiada. Poszperałem nadal i doszukałem sie takiego linka http://whatsmyip.org/ports/games/ a więc chcialem sprawdzic i oto wyniki:\n666 Timeout Doom\n2302 Timeout Halo\n3453 Timeout Myth\n3724 Timeout World of Warcraft\n4000 Timeout Diablo\n5154 Timeout BZFlag\n6112 Timeout Battle.net\n6113 Timeout Battle.net\n6114 Timeout Battle.net\n6115 Timeout Battle.net\n6116 Timeout Battle.net\n6117 Timeout Battle.net\n6118 Timeout Battle.net\n6119 Timeout Battle.net\n7777 Timeout Unreal Tournament\n10093 Timeout Football Manager 2005\n10094 Timeout Football Manager 2005\n12203 Timeout Medal Of Honor\n14567 Timeout Battlefield 1942\n26000 Timeout Quake\n27015 Timeout Half-life\n27910 Timeout Quake II\n28000 Timeout Tribes 2\n50000 Timeout Bolo\nJednym slowem wszystko po blokowane. Moj problem polega na tym ze nie moge sie połączyć z routerem. ipconfig/all i wyskakuje mi ip 192.168.0.1 ale to jest wBOK (wirtualne centrum obslugi klietna) zadne z passow (admin admin itp itd) niechce dzialać. Oczywicie moj ID i pin co dostałem wraz z umowa działa ale po co mi on jak on podaje tylko rachunki, nic potrzebnego.\nCzy ktoś wie jak sie połączyć z tym routerem? Używam windy XP home SP2. Z góry dziękuje.\nNapisano 28 09 2008 - 08:46\nZmień konfiguracje sieci w swoim systemie na 192.168.1.2 maska 255.255.255.0 i dopiero spróbuj się połączyc z routerem.\nNapisano 28 09 2008 - 10:47\nZmienione ip na 192.168.1.2 i maska na 255.255.255.0.\nPróba połączenia sie z routerem (192.168.1.1) nie udana\nNapisano 28 09 2008 - 15:19\nMożesz w ogóle zpingowac router tzn. czy odpowiada na ping 192.168.1.1 ? Oczywiście jestes podpięty bezpośrednio kablem z routerem na port 1 ( nie WAN ) ?\nOczywiscie jestes pewien, że twój ISP nie zablokował wejścia na router ?\nPo poszperniau po forach róznych piszą, że ten router to "wielka kupa" i też ludzie maja problem z wejściem przez www. Jeśli otrzymałeś go od swojego ISP to zgłaszaj do ISP problemy z zablokowanymi portami.\nJeśli jesteś za NAT-em ( a najprawdopodobnie jesteś ) to będziesz otrzymywał wyniki takie jak podałeś wyżej. Zadzwoń do swojego ISP i dowiedz się czy są blokowane dane porty gier na których ci zależy , a jeśli są to niech "odblokują"\nNapisano 28 09 2008 - 17:41\n1: nie mogę pingowac 192.168.1.1 : upłynął limit czasu żądania. Jestem podpięty pod LAN4 mam też WLAN ponieważ z routera idzie następny kabelek ktory prowadzi do anteny(kabelek owy wychodzi z wejscia od anteny i prowadzi do takiej "lepszej" antenki ktora zamontowana jest na dworze) Co do blokowania wejscia na router nie jestem pewien.\nEdytka: zgłosic sobie moge ale dopiero za tydzien ;> Administrator ma "urlop" i nie odbiera służbowego telefonu...\nEdytka2: to co wyżej\nPrzepraszam ze nie wysławiam jak prawdziwy informatyk ponieważ najzwyczajniej sie nie znam za dobrze ale moim zdaniem wytłumaczylem zrozumiale\nPozdrawiam i dziekuje za jakikolwiek odpis\nWróć do Sieci komputerowe - oprogramowanie i sprzęt


Sąd kasujący ustawy i dyktujący parlamentowi ich wykładnię – Stowarzyszenie Marksistów Polskich\nStrona Główna » Komentarze » Sąd kasujący ustawy i dyktujący parlamentowi ich wykładnię\n28 grudnia 2015 w Komentarze / Polemiki / Z Archiwum Jarosława Ładosza przez Piotr Strębski\nWszystkie parlamentarne siły polityczne naszego Sejmu unisono opowiadają się za nadaniem orzeczeniom Trybunału Konstytucyjnego ostatecznej mocy wiążącej, tzn. za pozbawieniem Sejmu przysługującego mu dotąd prawa odrzucenia kwalifikowaną większością werdyktów tego Trybunału. Wtórują im w dziesiątkach artykułów, w wywiadach, w ogłaszanych ekspertyzach dziennikarze w prasie codziennej i tygodnikach, uczeni prawnicy w specjalistycznych czasopismach. I wszyscy razem przy najrozmaitszych okazjach w „publicznym” radiu i telewizji. Od lewicy do prawicy, bez wyjątku.\nZ postulatem takiego rozszerzenia kompetencji Trybunału szedł do ostatnich wyborów parlamentarnych SLD, zamieszczając go w 12 punkcie swego programu i w programie legislacyjnym. Za tym postulatem wypowiedzieli 1 lipca 1994 roku się w debacie sejmowej o stanie prawa: W. Cimoszewicz, Z. Siemiątkowski, J. Jaskiernia (ten ostatni uznał go za istotny „dla budowy kapitalizmu”). Za tym samym agituje nieustannie w licznych wywiadach prasowych aktualny przewodniczący TK Zoll, dawny, z czasów PRL sędzia TK Działocha i prezydencki prawnik Falandysz. Za tym wypowiada się, jako za czymś niekwestionowalnym socjaldemokratyczne pismo „Trybuna” i hołubiąca pozaparlamentarną prawicę „Rzeczpospolita”.\nWszak co się odwlecze, to nie uciecze. Gwarancją tego jest włączenie zapisu o ostatecznym charakterze orzeczeń TK do wszystkich projektów konstytucji oficjalnie uznanych za podstawę pracy Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego i do projektu zgłoszonego przez „Solidarność”, który, po zebraniu wymaganej liczby podpisów, uzyskał tę rangę.\nArgument pierwszy – Możliwość uchylania przez Sejm werdyktów TK jest – zdaniem zwolenników nadania im mocy ostatecznej – naruszeniem demokratycznej zasady trójpodziału władzy państwowej.\nOdwoływalność orzeczeń TK przez Sejm stanowić ma, ich zdaniem, ewidentne naruszenie niezawisłości sądownictwa, jednego z naczelnych atrybutów trójpodziału. Dziennikarze, profesorowie prawa, politycy i politologowie notorycznie posługują się formułą: „Sejm nie może być sędzią we własnej sprawie”. Inny wariant tejże argumentacji: trzeba wykorzenić do końca antydemokratyczną, forsowaną i proklamowaną przez komunistów zasadę jedności władzy państwowej, której konsekwencją było przyznawanie parlamentowi rangi władzy najwyższej. W Małej Konstytucji zapis o takiej randze usunięto. Odwoływalność werdyktów TK przez Sejm ma być reliktem uznania Sejmu za władzę najwyższą, sankcjonować ingerencję parlamentu w orzeczenia sądów, zamach na ich niezawisłość, podporządkowywać sądy parlamentarnym rozstrzygnięciom sądowniczej materii.\nRestytucji niezawisłości TK i respektowania trójpodziału służyć mają także lansowane projekty zlikwidowania lub ograniczenia wyboru sędziów tego trybunału przez parlament oraz możliwości ich odwoływania przez parlament. Najłagodniejsze propozycje – to wydłużenie ich kadencji znacznie ponad czas kadencji jednego parlamentu. Dalej idą propozycje dożywotniego ich powoływania i nieodwoływalności przez Sejm, ustanowienie parytetu powoływania tych sędziów przez Sejm, Senat, Prezydenta i samorząd sędziowski czy na koniec – powoływania ich przez kooptację dokonywaną przez skład istniejący z grona sędziów o określonym stażu. To ostatnie bywa prezentowane jako realizacja ideału niezawisłości składu sędziowskiego od władzy ustawodawczej i wykonawczej.\nKanonem trójpodziału władzy państwowej jest przecież przyznanie parlamentowi i tylko parlamentowi mocy stanowienia prawa, rządowi – realizowania działań wykonawczych w ramach tego prawa, zaś sądom i tylko sądom – wymierzania sprawiedliwości. Każda z tych władz ma monopol w swojej dziedzinie. Treść prawa jest wolą ustawodawcy, tj. wolą parlamentu. Nadanie TK mocy nieodwoływalnego kwestionowania aktów prawnych przez parlament ustanowionych, orzekania o ostatecznie miarodajnej dla obywateli, dla władzy wykonawczej rządowej i samorządowej oraz dla całego sądownictwa wykładni tych aktów – to przyznanie mu mocy orzekania o woli parlamentu i kwestionowanie jego woli – nieodwołalnie dla parlamentu samego. To nadanie orzeczeniom TK mocy prawa! Jest to ograniczenie parlamentu w stanowieniu prawa, i to nie chwilowe, do „zastanowienia się”, do „opamiętania”, do refleksji i ewentualnego skorygowania prawa przez parlament; niebylejakie, lecz zwierzchnie w stosunku do parlamentu, bowiem ostateczne i nienaruszalne dla wszystkich władz państwowych.\nChwytliwe hasełko: „Sejm nie może być sędzią we własnej sprawie” jest w istocie zwykłą demagogią. W demokratycznym ustroju jedyną instytucją, która władna jest „sądzić” parlament, wymuszać korekty ustaw i wykładnię ustaw jest naród obywateli, a trybunałem w tej materii orzekającym – akt wyborów deputowanych parlamentu przez obywateli. Jeśli zaś „własna sprawa” Sejmu – ustawa podlegać ma jurysdykcji TK, to sam TK staje się „sędzią we własnej sprawie” i przewrotnie to sobie przyznaje. Posłużmy się pozytywnym przykładem. Nasz TK wydał orzeczenie, że jeśli Sejm w ciągu 6 miesięcy nie uchyli postanowienia TK, zakwestionowany przezeń akt prawny traci moc obowiązującą, orzeczenie TK nabiera mocy ustawy przez opublikowanie w Dzienniku Ustaw odpowiedniego komunikatu. To przepis potrzebny, uzupełniający lukę w obowiązującej ustawie o TK. Ustawa bowiem zobowiązuje Sejm do ustosunkowania się w ciągu 6 miesięcy do orzeczenia TK, ale nie zawiera przepisu, jakie skutki prawne pociąga niespełnienie tego zobowiązania. Jednakże to Sejm w drodze samokrytyki uzupełnić powinien ustawę o ten przepis. Nadanie mu mocy obowiązującej, mocy prawa przez Trybunał Konstytucyjny jest dokonane prawem kaduka.\nTrójpodział wymaga wręcz, by sędzią w kwestii stanowienia prawa, zarówno jego treści, jak i procedury stanowienia był, w toku kadencji, wyłącznie organ je stanowiący. Samokrytyka – to nie przeklęty wymysł komunizmu, to cenny instrument doskonalenia pracy wszelkich instytucji i jednostek. A wszelka samokrytyka stanowi suwerenne orzekanie w swej własnej sprawie. Parlamentowi nikt jej nie zabrania, a jej stosowanie jest wyrazem mądrości każdego parlamentu.\nW wielu konstytucjach niewątpliwie demokratycznych państw mamy zapisy, iż powszechnie obowiązująca wykładnia ustaw przysługuje wyłącznie władzy ustawodawczej (tak dosłownie w art.28 konstytucji Belgii, tak w art.18 konstytucji Finlandii, w art.art. 72. i 77. konstytucji Grecji). „Powszechnie obowiązująca”, bowiem sądom najwyższym konstytucje zlecają formułowanie wykładni, która obowiązuje jedynie sądy niższe w porządku orzekania, ale nie wiąże władzy wykonawczej i obywateli. Taki przepis traktowany jest jako rozwinięcie, uszczegółowienie jednej ze stron trójpodziału władzy.\nPowołajmy się na świadectwo profesora – konstytucjonalisty, który niegdyś dostrzegał, że nadawanie trybunałowi konstytucyjnemu ostatecznej decyzji w kwestii niekonstytucyjności aktów prawnych jest naruszeniem trójpodziału władz. Janina Zakrzewska tak komentowała przepisy konstytucji włoskiej o TK, które przyznają TK ostatnie, niepodważalne dla parlamentu słowo w kwestii konstytucyjności ustaw:\n„Ustawodawca nie zamieścił postanowień o Trybunale Konstytucyjnym w tytule poświęconym sądownictwu i fakt ten nie jest z pewnością przypadkowy. I jakkolwiek zdarzają się w literaturze poglądy, przyznające jeszcze Trybunałowi charakter władzy sądowej, to jednocześnie obwarowane są one zastrzeżeniami, że jest to władza sądowa sui generis, że jest to władza sądowa zbliżona do innych organów bądź że jest to nie tylko władza sądowa. … praktyka działania Trybunału … wykazała bowiem dość jasno polityczny charakter organu, mogącego przecież kontrolować akty prawne parlamentu. … Decydujący w ocenie instytucji Trybunału Konstytucyjnego wydaje się jednak fakt, że przepisy zarówno konstytucji, jak i później wydawanych ustaw (konstytucyjnych i zwykłych) stawiają Trybunał ponad parlamentem. Mówimy w tym miejscu jedynie o działalności Trybunału, wynikającej z kompetencji badania zgodności ustaw Republiki z konstytucją. Uprawnienia bowiem Trybunału Konstytucyjnego polegające na rozstrzyganiu konfliktów kompetencyjnych między państwem a regionami oraz między poszczególnymi regionami wydają się nam zupełnie zrozumiałe i usprawiedliwione, zważywszy szeroką autonomię, jaką konstytucja przyznaje regionom”.\nJeszcze mniej sensowne jest przeciwstawianie sobie trójpodziału władzy zasadzie jedności władzy państwowej, której wcieleniem ma być konstytucyjny zapis o zwierzchniej roli parlamentu, a konsekwencją pozbawianie orzeczeń TK ostatecznej mocy, dopuszczalność ich odrzucenia przez parlament. Traktowanie tej „zasady” jako złowieszczego wynalazku „komuchów” jest świadectwem ignorancji. Po pierwsze, trójpodział w żadnym razie nie implikuje rozpadu jedności władzy państwowej. Prawdą jest, że monarchia absolutna czy faszystowski autorytaryzm oznacza jedność władzy przy odrzuceniu jej trójpodziału. Lecz twierdzenie odwrotne nie jest prawdziwe, a idea trójpodziału i historyczne jego wcielenia bynajmniej nie wskazują na zamiar i konieczność rozbicia jedności władzy. Wręcz przeciwnie, trójpodział jest – co najmniej w intencji – umocnieniem jedności władzy przez upodmiotowienie obywateli i demokratyczne podporządkowanie wszystkich członów władzy jednej woli obywateli, narodu. Jest sposobem gwarantowania tego podporządkowania. Trójpodział władz to nie tylko rozdzielenie ich funkcji (kompetencji), lecz zarazem ustanowienie ich więzi, ich jedności: sądy niezawisłe w orzekaniu zawisłe są od parlamentu, bowiem orzekają na podstawie prawa przezeń stanowionego; rząd działa w ramach tegoż prawa, wykonuje jego dyspozycje, jest niezawisły w tym sensie, że parlament nie może sprawować jego funkcji, lecz zależy od parlamentu i od sądów, gdyż musi wykonywać ich orzeczenia pod groźbą odwołania przez parlament; parlament wreszcie jest suwerenny w stanowieniu prawa, lecz zależny w treści i skuteczności stanowionego prawa od sprawności rządów i sądów.\nNaczelne miejsce parlamentu w systemie demokratycznego trójpodziału władzy państwowej bynajmniej nie jest złowieszczym wynalazkiem komunistów (którzy, nawiasem mówiąc, w praktyce realnego socjalizmu łamali ten zapis notorycznie), lecz wynalazkiem demokratycznej tradycji konstytucyjnej od jej zarania, a w połączeniu z trójpodziałem od czasów nowożytnych. Do dziś sankcjonują je zapisy wielu, w tym najstarszych demokratycznych konstytucji. Np. w konstytucji Szwajcarii jest on przeprowadzony bardziej rygorystycznie niż w którejkolwiek konstytucji krajów realnego socjalizmu i, w przeciwieństwie do większości krajów realnego socjalizmu, faktycznie konsekwentnie realizowany. W krajach socjalistycznych miał on, poza krótkimi okresami rewolucyjnej euforii, charakter atrapy. Były sędzia realsocjalistycznego TK ogłasza w wywiadzie, w którym odważnie broni demokratycznych zasług i ducha prac tego Trybunału, chwaląc go m. in. za to, że łamał zasadę „jedności władzy, a więc kierowniczej roli partii”. Zadziwiająca amnezja! Przecież to „kierownicza rola partii” właśnie łamała ową jedność władzy prowadząc do pomniejszania suwerenności parlamentu, stawiania ponad nim rządu i dysponowania parlamentem za jego pośrednictwem.\nBeztroskie powoływanie się na zasadę trójpodziału władzy jako na argument za przyznaniem TK mocy orzekania ponad parlamentem o konstytucyjności ustaw i ich wykładni nie jest wynikiem braku logiki i ignorancji u prawników i publicystów (choć bywa, że i logika mocno szwankuje). U wykształconych prawników-konstytucjonalistów (abstrahując od tych, którzy instrumentalnie traktują własne teorie) to powoływanie się bywa wmontowane we względnie logiczną strukturę. Staje się to możliwe w wyniku, mniej lub bardziej świadomego, podstawiania w ich twórczości na miejsce locke’owskiego rozumienia trójpodziału władzy państwowej – amerykańskiej interpretacji tego trójpodziału jako „systemu hamulców i równowagi” między trzema władzami. Ta interpretacja przenika następnie do ogółu prawników, do dziennikarzy w postaciach niekiedy wręcz karykaturalnych. Jaskrawym tego przykładem jest wywiad w „Rzeczypospolitej” z profesorem Zollem, przewodniczącym TK. Dziennikarka stwierdza z głębokim przekonaniem: „zgodnie z konstytucyjnym trójpodziałem władzy sądownicza powinna być równoprawna z ustawodawczą i wykonawczą z samej definicji…”. To nonsens, takiej definicji nie znajdziecie nawet u amerykańskich konstytucjonalistów. To karykatura owej amerykańskiej interpretacji: „hamulce” zniknęły, „równowaga” przedzierzgnęła się w „równoprawność”! I oto Zoll aprobuje ten nonsens, wchodząc jej w słowo: „Ale tak nie jest” – żali się, zapowiadając walkę o tę równoprawność prowadzoną ramie w ramię z Pierwszym Prezesem Sądu Najwyższego profesorem Strzemboszem, któremu przypisuje podzielanie tej opinii. Obaj bowiem uważają, że władza sądownicza jest w ogóle zepchnięta na dalszy plan, krzywdzona przez pozostałe władze.\nTa płyciutka i prosta teoria pozwala Zollowi bez trudu wyjaśnić dziennikarce tajemnicę, czemu to, choć wszystkie partie parlamentarne i wszystkie wpływowe massmedia deklarują poparcie dla koncepcji „równoprawnego” z parlamentem TK, tj. orzekającego ostatecznie, wprowadzenie odpowiedniego zapisu do konstytucji odwleka się latami. Zoll twierdzi, że przyczyną tego jest wieczna natura władz ustawodawczej i wykonawczej, także tej postkomunistycznej, w których tkwi niechęć do pełnej niezależności władzy sądowniczej.\nPojawienie się w ostatnim stuleciu w wielu krajach – dawniej nieznanej instytucji trybunału konstytucyjnego nie jest oczywiście przypadkiem i jakimś złowieszczym wynalazkiem . Jest to w praworządnych społeczeństwach twór nowy o charakterze ponadustrojowym, zrodzony z praktycznych potrzeb współczesnej państwowości: rosnąca lawinowo ilość i złożoność regulacji prawnych wymaga powołania fachowych, profesjonalnych instytucji sprawujących kontrolę nad spójnością systemu prawa i wymuszających taką kontrolę na użytek ustawodawcy, kontrolę ex ante, bądź (i) ex post. Instytucji orzekającej fachowo także o prawomocności prawa lokalnego, stanowionego przez wspólnoty terytorialne, i zarządzeń władzy wykonawczej. Potrzeba takiej instytucji zrodziła się najwcześniej w państwach federacyjnych, w państwach o szerokiej autonomii władz regionalnych. Sprostanie tym potrzebom powierzane jest początkowo instytucjom już istniejącym (sądom najwyższym, trybunałom administracyjnym, połączonym ich kolegiom), a następnie instytucji odrębnej, wydzielonej, powoływanej przez parlamenty, przez prezydentów, o zbliżonym w różnych krajach zakresie kompetencji i o różnych nazwach. Generalne kwestionowanie potrzeby takiej instytucji jest bezpodstawne. Nie jest też prawdą, iżby „komuniści” byli jej notorycznymi wrogami. Nadanie kompetencji tego rodzaju Sądowi Najwyższemu przewidywała chociażby pierwsza konstytucja ZSRR z 1924 r. Traktowała ten sąd jako organ Prezydium Rady Najwyższej ZSRR.\nWszakże stosowanie do tych instytucji nazwy „Trybunał Konstytucyjny” zaciera to, że jej kompetencje są odmienne od przypisanych sądownictwu. Są to przecież instytucje sui generis, do sądów podobne tylko ze względu na profesjonalny skład i formy procedowania. Nie przypadkiem we współczesnych demokratycznych konstytucjach, które przewidują istnienie trybunału konstytucyjnego, przepisy o jego kompetencjach i składzie umieszczane są często poza rozdziałami o sądownictwie, w rozdziale wyodrębnionym całkowicie bądź traktującym takich o instytucjach kontroli działania władz, jak naczelne izby kontroli, rzecznicy praw obywatelskich itp. Wspominaliśmy już, że tak są ulokowane w konstytucji Włoch, powrócimy do tego szerzej później.\nWedle tej koncepcji parlament – każdy – uznany jest za niezbywalne uosobienie polityki i ideologii, TK natomiast za wyraziciela czystego prawa jako takiego, stojącego ponad polityką i ideologią. Aby mógł ujawnić tę swoją istotę musi być wyposażony w niezawisłą od parlamentu moc orzekania o konstytucyjności lub niekonstytucyjności ustaw czy ich poszczególnych zapisów, nieodwołalnego samodzielnego stanowienia wykładni spornych kwestii w ustawach zwykłych i w konstytucji, suwerennie, ponad polityką, która obciąża każdą parlamentarną opinię.\nRozmaite są warianty i stopień radykalności tej argumentacji. Od spokojnego przekonywania, że nadanie orzeczeniom TK ostatecznego charakteru gwarantuje nieodzowny dla powagi prawa profesjonalizm w konstrukcji i treści ustaw, zagrożony zawsze przez niefachowość parlamentarzystów (tak plus minus – poseł Jerzy Jaskiernia w klubowym wystąpieniu SLD w debacie o stanie prawa w Sejmie 1 lipca 1994 r.) do postulowania przez przewodniczącego Trybunału Konstytucyjnego, że jego trybunał „istnieje i czuwa, aby prawo w państwie tworzono według reguł wyrażonych w konstytucji, a parlament nie działał w sposób dowolny”, i jeszcze dalej – do opinii byłego ideologa socjalizmu, Mariusza Gulczyńskiego, który ogłasza teraz, iż pisanie konstytucji to zadanie nieuwikłanych w politykę prawników raczej niż polityków.\nPrasa donosi, że na XIX Zjeździe Zrzeszenia Prawników Polskich żalono się na złą jakość aktów prawnych powodowaną przez naciski w Sejmie i rządzie czynników politycznych, które traktują prawo instrumentalnie. Miano też postulować, by politykom dać tylko możliwość inicjatywy legislacyjnej, zaś opracowanie projektów aktów prawnych powierzyć wyłącznie kompetentnym prawnikom. W opinii prof. Działochy, sędziego TK w pierwszej kadencji, Trybunał uniknąć miał ideologizacji orzecznictwa, podważając przez to komunistyczny totalitaryzm. Zaś publicysta „Rzeczypospolitej” w kwestiach prawotwórstwa, niejaki Pilczyński, twierdzi, że po obaleniu komunizmu Trybunał pielęgnuje tę tradycję.\nTego rodzaju uporczywie powtarzane opinie i wyrażane apodyktycznie przekonania, iżby trybunały konstytucyjne stanowiły tamę przed instrumentalnym traktowaniem tworzenia prawa przez polityków i ideologów, stanowiły świątynię apolityczności i aideologiczności orzeczeń są całkowicie bezpodstawne przez swoją jaskrawą sprzeczność z praktyką wszystkich krajów świata i Polski – w całej historii i współcześnie. Zdumiewającym zjawiskiem socjologicznym jest to, że wielu ich propagatorów święcie wierzy w zasadność tych przekonań, jest „nieprzemakalna” na racjonalne argumenty i na fakty, które w skali masowej tę zasadność podważają.\nPolityczna i ideologiczna bezstronność orzeczeń sędziów w procesach karnych i cywilnych, w wyrokowaniu i uzasadnianiu postanowień dotyczących pospolitych przestępstw czy w postępowaniu i orzekaniu w sprawach cywilnych dotyczących spornych czy wręcz niespornych problemów majątkowych i rodzinnych szarych obywateli to rzecz w praktyce szeroko osiągalna, a idea tej bezstronności godna najwyższego szacunku. Jednakże czym sądy wyższej instancji, czy w niższych – sprawy nie tak pospolite, tym z taką bezstronnością gorzej. Czy, nawet na szczeblu sądów rejonowych panuje bezstronność sędziów w kwestiach reprywatyzacji? Czy nie są stronnicze politycznie i ideologicznie działania sądów w procesach dotyczących wielkich afer finansowych? Czy apolitycznie i aideologicznie działają sądy w sprawach generałów Płatka i Ciastonia? Czyż nie jest naiwnością mniemanie, iż taki proces i jego sędziowie mogą być apolityczni i aideologiczni? Posługujemy się przykładem, w którym sąd nie ugiął się pod prawicowymi naciskami politycznymi i prasowymi – uniewinnił oskarżonych. Ale 2 lata utrzymywał ich osadzenie w areszcie, choć dowodów winy nie znalazł. A w uzasadnieniu wyroku złamał zasadę domniemania niewinności, „tłumaczył” się ze swego wyroku, użalał, że nie znalazł dowodów, sugerował winę. Czy to nie ideologiczna i polityczna postawa!\nPostanowienia sądów najwyższej instancji są z reguły polityczne i ideologiczne w sposób wręcz jaskrawy, bowiem do sądów tych wpływają z reguły właśnie sprawy budzące spory o masowym charakterze w opinii publicznej, w orzecznictwie sądów niższych, dzielące wielkie grupy obywateli i wielkie grupy sędziów na szczeblu podstawowym. Zaś orzeczenia trybunałów konstytucyjnych są niemal z reguły i właśnie w najwyższym stopniu z całego sądownictwa polityczne i ideologiczne. Abstrakcyjnie rzecz biorąc, mogą być i bywają reakcyjne bądź postępowe, ale nigdy neutralne. Nie są tu rzadkością „salomonowe” wyroki, pozornie bezstronne, bo kompromisowe. Jednakże kompromis (zdrowy lub obrzydliwy, jaskrawo gwałcący logikę w sposób jawny dla każdego) też jest polityczny. Jest tak niezależnie od tego, czy orzeczenia płyną z najświętszych przekonań ich autorów, czy z najwyższego ich cynizmu. Neutralne i niepolityczne tematy nie trafiają w ogóle do takich trybunałów. Samo ich wniesienie do trybunału, sama decyzja o wzięciu ich na warsztat trybunału jest politycznym aktem, ingerencją w spór polityczny i ideologiczny toczony w opinii publicznej i w parlamencie.\nNasz TK wielekroć „rozstrzyga” w swych orzeczeniach, bądź powołuje się w ich uzasadnieniach na określoną interpretację sprawiedliwości generalnie, zasadę równości obywateli itp. zasady. Utrzymywać, że czyni to ponad ideologią i polityką, to ponury żart. Nie ma nieideologicznego, czysto prawniczego pojmowania sprawiedliwości czy równości. Podobnie – nie ma nieideologicznej i apolitycznej interpretacji niezawisłości sędziów. Nasz Trybunał Konstytucyjny orzekł o niekonstytucyjności ustawy, która wprowadzała „lustrację” sędziów przez ministra sprawiedliwości. Chwała mu za to. Lecz stał się stroną w sporze politycznym, który podzielił parlament i opinię publiczną. A proszę sięgnąć do tekstu uzasadnienia, którym orzeczenie opatrzył. To jeden z najbardziej stronniczych dokumentów ideologiczno-politycznych! W każdym akapicie! TK dokonuje w nim jednoznacznej oceny historii Polski XX wieku, potępia PRL sztampowo, ale nie neutralnie. Idealizuje wydobyte gdzieś z lamusa deklaracje – zamierzenia emigracyjnego rządu londyńskiego w kwestii ustroju sądownictwa itd. itp. Najwyraźniej orzeczenie jest nakierowane w treści na to, by sędziów TK osłonić przed podejrzeniami o to, że bronią tych sędziów, którzy ferowali wyroki na działaczy politycznej opozycji, „niepodległościowego” podziemia w Polsce Ludowej.\nTaki, eksponowanie polityczny i ideologiczny charakter trybunałów konstytucyjnych, czy innych trybunałów wyrokujących o konstytucyjności aktów prawnych i o powszechnie obowiązującej wykładni konstytucji, nie jest słabością Polski, jest czymś właściwym jaskrawo wszystkim tego typu trybunałom bez wyjątku. W USA Sąd Najwyższy wsławił się orzeczeniami o zgodności z konstytucją stanowych ustaw o segregacji rasowej, podejmując werdykt, iż taką jest segregacja w przedziałach kolejowych, bowiem Murzyni korzystają tam z praw „równych, ale oddzielnie”. Ten salomonowy werdykt przez kilka dziesięcioleci sankcjonował „przez analogię” segregację w szkolnictwie, w kościołach, w restauracja i parkach. Nigdy nie był odwołany, choć później SN podejmował orzeczenia wręcz przeciwne i traktujące segregację za gwałt na konstytucji. Tak czy siak uczestniczył w politycznym procesie epoki za każdym razem. TK w RFN usankcjonował w 1975 roku sławetny Berufsverbot, uznał za zgodne z konstytucją przepisy nie tylko w treści jawnie sankcjonujących dyskryminację obywateli w dostępie do szkolnictwa, administracji, wojska z powodów poglądów politycznych, ale na dodatek ustanowionych bez ustawy, na mocy decyzji premierów niemieckich landów w 1972 r. Tenże Trybunał dawał sławetne wykładnie układów normalizacyjnych i dotyczących uznania granic między RFN a ZSRR, Polską i NRD jawnie polityczne, jawnie przeczące ich literze. A ostatnio, w lipcu 1994 r., orzekł, że nie gwałci konstytucji RFN udział armii RFN w operacjach poza terenem państw NATO, znów gwałcąc wręcz elementarną logikę i traktując prawo w sposób jawnie instrumentalny. Wreszcie w Rosji: TK po długich przygotowaniach wydał „salomonowe” orzeczenie w sprawie KPZR. Uznał za legalne i konstytucyjne zakazanie po „puczu” sierpniowym 1991 r. działalności KPZR i wywłaszczenie jej majątku, za nielegalne – zakazanie działania podstawowych organizacji terenowych KPZR, i wreszcie oddalił wniosek Jelcyna o uznanie KPZR za organizację przestępczą. Makarow – adwokat-rzecznik Jelcyna na procesie określił werdykt jako polityczny kompromis. Moskiewska „Niezawisimaja Gazieta” nazwała „karkołomnym” werdykt TK o zgodności dekretów Jelcyna z konstytucją. Gorbaczow nazwał proces – polityczną imprezą, by uzasadnić odmowę stawienia się na rozprawę. Wszystkie te przykłady są jawnie politycznym działaniem takich trybunałów, działaniem będącym następnie trwałym elementem wprowadzonym do annałów politycznych wydarzeń danej epoki. Można je mnożyć w nieskończoność. A niechże ktoś spróbuje pokazać przykłady przeciwne!\nWyobrażenie, iżby prawo stało, czy mogło stać ponad polityką i ideologią, zaś strażnikami jego czystości są apolityczni prawnicy, którzy realizują zgodność prawa z czystymi jego zasadami, wyprowadzają je logicznie z tych zasad (których trzon nazywany dziś bywa zasadami konstytucjonalizmu) samo ma jaskrawo ideologiczny charakter, dawno rozeznany i zanalizowany pod nazwą „iluzji prawniczych”. Abstrakcyjnie rzecz biorąc działania podejmowane pod auspicjami tej ideologii mogą służyć i Diabłu i Panu Bogu. I faktycznie służyły i służą tam jako instrument walki przeciwko autorytaryzmowi, dyktaturom, o demokratyczne państwo prawa, ówdzie usprawiedliwianiu dyktatur, autorytaryzmu w imię Ducha Prawa skierowanego przeciwko ludowi, który jest dla prawa puer robustus sed malitiosus. Bywa i tak i owak, zależnie od konkretnych okoliczności historycznych i od osobowości prawników, posługujących się ich sztandarem. Wszakże w każdym wypadku pozostają ideologicznym złudzeniem, klasycznym typem „fałszywej świadomości”, szczególnie jaskrawym zwłaszcza w odniesieniu do konstytucji, które zawierają przecież zasady prawa właśnie. Jednocześnie prezentowane orzeczenia są zawsze aktem politycznym i ideologicznym ich twórców.\nJak powiedzieliśmy, złudzenia prawnicze służyć mogą pozytywnie jako broń w walce z łamaniem istniejącego prawa w politycznej praktyce rządów i partyj politycznych. Jednakże usprawiedliwianie nimi działań TK, jest najczęściej reakcyjne, bowiem chodzi tu nie o stosowanie prawa, lecz o tworzenie prawa. Zaś proces tworzenia prawa jest zawsze procesem politycznym, czego świadectwem – głosowania w parlamencie z reguły niejednogłośne, przyjmowanie ustaw dotyczących materii pozornie apolitycznych i aideologicznych przy sprzeciwach znaczącej opozycji. Zwłaszcza prawo konstytucyjne jest tworzone i stanowione wśród takich kontrowersji. W demokracji jednogłośność jest wyjątkiem, a kontrowersyjność – odbiciem społecznych sił ujawnianym w parlamentach wybranych w wolnych wyborach.\nPrawa, konstytucje są w demokracji tworem parlamentu, który wyraża w nich „wolę narodu wyborców”, ogółu obywateli (z całą złożonością struktury tej „woli”, z nadawaniem sankcji zmiennej przewadze określonych historycznie grup interesów i zależności między nimi, wyraża w swej treści kompromisy zmienne tych sił). Wykładni wymagają najczęściej, niemal wyłącznie, właśnie akty prawne najbardziej kontrowersyjne politycznie w danym historycznie momencie, właśnie budzące największe kontrowersje ideologiczne i podziały polityczne w narodzie. I wykładnia „najczystszych” prawników nie może stanąć ponad tymi podziałami, jest zawsze stroną w tych kontrowersjach, i to stroną raczej konserwatywną, bo kierującą się dogmatycznie zakrzepłymi już interpretacjami „ducha prawa”.\nTeza o prymacie prawa nad polityką i ideologią w połączeniu z akceptacją niewątpliwie prawdziwego twierdzenia, iż parlamenty są ciałami wyraźnie politycznymi i ideologicznymi prowadzi do absurdalnego ogłaszania demokratycznego parlamentu, jedynego twórcy prawa w demokracji, demiurga państwa prawa, za siłę prawu z natury wrogą, siłę, która szkodzi jego czystości. W ten sposób wyraża okrężną, pokrętną drogą ideę ograniczenia parlamentu w tworzeniu prawa, jako jedynego ustawodawcy i poddania go kontroli władczej nadzoru korporacji prawników. Kwestionuje arbitralnie zarazem polityczny i ideologiczny charakter tej korporacji, wbrew faktom historycznym. Korporacja taka jest bowiem sama polityczna, jest stroną w procesie politycznym, jest stroną z reguły niepokrywającą się z parlamentarną większością. W „gospodarce rynkowej” jest z reguły powiązana mocnymi nićmi (wręcz łańcuchami) z możnymi tej gospodarki, ze sferami biznesu.\nArgument trzeci – nadanie orzeczeniom Trybunału Konstytucyjnego ostatecznego charakteru ma być niezbędne dla dopasowania polskiego prawa konstytucyjnego do współczesnego europejskiego standardu prawa i demokracji. Polska prezentowana jest jako jedyne w Europie państwo, w którym orzeczenia te nie mają charakteru ostatecznego i wymagają zatwierdzenia przez Sejm. Odstaje tu jaskrawo od Europy i świata, nie spełnia wymogów i wzorów uznanych przez współczesną naukę konstytucjonalizmu.\nPomińmy to, iż jest to argument par excellence ideologiczny, a nie naukowy. Dokonajmy przeglądu, jak to jest „w Europie” faktycznie, a przekonamy się, że przesłanka tego argumentu jest fałszywa, że jest wprowadzaniem w błąd narodu, wyborców, posłów; fałszywie, oszukańczo przedstawia faktyczny stan rzeczy i ideologiczne życzenia prezentuje jako rzeczywistość. Przegląd nasz ograniczymy do „atlantydów”, do demokratycznych krajów „prawdziwie europejskich” (łącznie ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki Północnej), tj. wyłączymy kraje „postkomunistyczne”.\nSpecjalne trybunały konstytucyjne, których orzeczeniom konstytucyjnie przyznaje się expressis verbis ostateczną moc obowiązującą, mamy w czterech krajach: w RFN, we Włoszech, w Austrii i w Hiszpanii. W RFN art. 94 konstytucji stanowi, że ustawa o TK określa, w jakich przypadkach orzeczenia TK mają moc ustawy (a więc przesądza wprost o nadaniu TK funkcji ustawodawczych!). Sędziowie TK powoływani są na dwunastoletnią kadencję po połowie przez każdą z dwóch izb parlamentu – przez Reichstag w wyborach pośrednich przez wybranych z grona deputowanych elektorów, przez Bundestag w wyborach bezpośrednich, w obu wypadkach większością 2/3 głosów.\nWe Włoszech przepisy o TK nie są zawarte w rozdziale konstytucji o sądownictwie, lecz w rozdziale zatytułowanym „Gwarancje konstytucyjne”. Sędziowie powoływani są na dziewięcioletnią kadencję po pięciu przez prezydenta, parlament i wyższe sądownictwo.\nChyba nie przypadkiem wszystkie one są krajami „postfaszystowskimi, w których tradycje nowożytnej demokracji nie są głęboko zakorzenione i chlubne.\nKazus Portugalii dowodzi bezapelacyjnie, że sugestia, iżby Polska była jedynym krajem Europy, w którym orzeczenia TK mogą być „kasowane” przez parlament, jest fałszem.\nZ drugiej strony konstytucje co najmniej 6 krajów Europy (a więc jednej trzeciej, jeśli nie liczyć takich państewek jak Andorra, Monako, Lichtenstein, San Marino czy Watykan) i USA nie spełniają rzekomego „standardu europejskiego”, bowiem w ogóle nie przewidują istnienia TK. Mamy wśród nich wszystkie wzorcowe, tradycyjne, historycznie najstarsze demokracje. Jest to Wielka Brytania, USA, Francja, Szwajcaria, Belgia, Finlandia i Grecja.\nW Wielkiej Brytanii istnienie TK jest niemożliwe, bo to państwo, w którym nie ma wydzielonego prawa konstytucyjnego, wszystkie ustawy są ustawami zwykłymi. Nie ma też wyraźnego trójpodziału władz, zwłaszcza na szczeblu centralnym. Izbie Lordów przysługują pewne kompetencje analogiczne do sądu najwyższego w innych krajach oraz w zakresie oceniania ustaw podejmowanych przez Izbę Gmin. Lecz nie jest ona sądem. Lord kanclerz – jej przewodniczący, pełni funkcję podobną do przewodniczącego sądu najwyższego i tradycyjnie ma profesjonalne kwalifikacje prawnicze, lecz jest zarazem ministrem sprawiedliwości i – o zgrozo! – powoływany jest tradycyjnie z szeregu polityków partii rządzącej.\nW USA nie ma odrębnego TK, ale, powie ktoś, funkcję tę pełni przecież w sposób eksponowany Sąd Najwyższy. Formalnie konstytucja nie daje mu takich uprawnień w swych zapisach. Zarówno formalnie, jak i faktycznie Sąd Najwyższy nie kwestionuje praw przez Izbę Reprezentantów przyjętych, a więc nie orzeka ostatecznie o ich ważności, bo w ogóle o ich ważności nie orzeka. Konstytucja nadaje mu uprawnienia do ostatecznego rozstrzygania o zgodności ustaw stanowych z prawem federalnym, w tym z konstytucją. Lecz – powie ktoś – sąd ten wydał kilka tysięcy orzeczeń zaliczanych w amerykańskiej tradycji prawniczej do prawa konstytucyjnego. Tak, ale czyni to prawem kaduka. I ustrój USA poniekąd tolerowanie tego zwyczaju wymusza. Poprawki bowiem do konstytucji, aby były prawomocne, wymagają długotrwałej procedury ratyfikacji przez 2/3 stanów. Ponadto, również prawem kaduka, SN wydaje niektóre ustawy – kodeksy za nieformalnym przyzwoleniem, albo na zlecenie Izby Reprezentantów. Toteż niewątpliwie ten sąd przyswoił sobie pewne funkcje ustawodawcze. W USA tolerowana i aprobowana jest praktyka naruszania konstytucyjnej wyłączności Kongresu w stanowieniu prawa.\nWe Francji konstytucja nie zna trybunału konstytucyjnego, ale – powie ktoś – jest tam przecież instytucja, która, występując pod nazwą Rady Konstytucyjnej, stanowi Super TK. Ta Rada nadzoruje działalność ustawodawczą i regulaminy parlamentu. Jej werdykty są ostateczne i nieodwołalne. Nie jest jednak traktowana przez konstytucję jako władza sądownicza, lecz jako władza sui generis, i konstytucja nie wymaga, by składała się z prawników. Jej członkowie nie są nazywani sędziami. W jej skład wchodzi 9 członków (po trzech mianowanych przez prezydenta i każdego z przewodniczących izb parlamentu) oraz dożywotnio byli prezydenci Republiki. Konstytucja Francji nie honoruje trójpodziału władzy. Przewiduje wprawdzie, że ustawy uchwala parlament, ale wyłącznie tzw. ustawy organiczne, których zakres tematyczny jest wyszczególniony w konstytucji. Ponadto, jeśli ustawa organiczna jest przedłożeniem rządowym, to parlament przyjmuje ją bez głosowania. Odrzucić ją może tylko w całości przez uchwalenie wotum nieufności rządowi. Rada Konstytucyjna nie tylko ostatecznie może odrzucić ustawę parlamentarną, lecz także ostatecznie daje wykładnię, czy dany akt spełnia wymóg „organiczności”. Ostatecznie też orzeka o prawomocności regulaminów parlamentu. Czy to wzór demokratycznego państwa prawa i rekomendowany standard europejskiego konstytucjonalizmu?\nPodobnie – w konstytucji Finlandii. Sąd Najwyższy, Najwyższy Trybunał Administracyjny, bądź oba te sądy łącznie mają obowiązek na żądanie prezydenta lub Izby Przedstawicieli dostarczać opinię o projekcie ustawy oraz prawo zwracania się do prezydenta z wnioskami o modyfikację ustawy już funkcjonującej. Lecz te opinie nie są wiążące dla nikogo, dla parlamentu mają charakter pomocniczy. A niezależność owych sądów jest wręcz niesłychana: formują swój skład przez kooptację sędziów przez ich skład dotychczasowy!\nNa marginesie dodajmy, że – o zgrozo! – konstytucje Szwajcarii i Finlandii stanowią, iż władza zwierzchnia w tych państwach należy do Zgromadzenia Związkowego czy do narodu reprezentowanego przez parlament. A nasi ideologowie – konstytucjonaliści ogłosili, że to paskudna zasada jedności władzy państwowej proklamowanej przez totalitarny komunizm. W Szwajcarii zwłaszcza owa zasada zwierzchności parlamentu jest przeprowadzona w tekście całej konstytucji o wiele bardziej konsekwentnie niż w jakiejkolwiek konstytucji stworzonej przez „komuchów”.\nKonstytucje Włoch, Hiszpanii i Portugalii przepisy o trybunałach konstytucyjnych lokują poza rozdziałem o sądownictwie, co potwierdza cytowaną opinię Zakrzewskiej, że ich twórcy traktowali je jako instytucję sui generis, nie sądową czy nie w pełni sądową. Tę opinię najwyraźniej podzielają u nas prawnicy, którzy w złożonym przez „Solidarność” „obywatelskim” projekcie konstytucji RP umieścili artykuły o TK w rozdziale o instytucjach kontrolnych, razem z przepisami o Najwyższej Izbie Kontroli i o Rzeczniku Praw Obywatelskich.\nW sumie upowszechniana opinia, iż trybunału konstytucyjnego wyrokującego o treści ustaw ponad Sejmem wymaga standard europejski, jest ordynarnym kłamstwem. Chyba, że obowiązuje tu logika pana Pilczyńskiego, publicysty „Rzeczypospolitej”, który agituje za utrzymaniem w Polsce drugiej izby – Senatu w następujący sposób: „Obecnie w świecie parlamenty dwuizbowe istnieją w 50 krajach, w tym 15 europejskich. Można by więc powiedzieć, że dwuizbowość jest rozwiązaniem powszechnie stosowanym…”. Jak wiadomo, krajów na świecie jest blisko 200, a w Europie – 35. Skoro wśród 23 krajów Europy nie dotkniętych po II wojnie światowej rządami „komuchów” w czterech mamy trybunały konstytucyjne, których orzeczenia są ponad orzeczeniami parlamentu, to – wg logiki Pilczyńskiego, można by powiedzieć, że jest to rozwiązanie powszechnie stosowane! Powiedzieć można, czego dowodem jest pan Pilczyński. Lecz będzie to jaskrawo błędne rozumowanie, świadczące o kompletnym nierozumieniu sensu kategorii powszechności.\nInstytucja profesjonalnie analizująca rozwiązania ustawowe, ich kompletność, zwracająca uwagę na ich zgodność z konstytucją, na niebezpieczne luki w zapisach, wieloznaczności, jest potrzebna współcześnie dla racjonalnej pracy demokratycznego parlamentu – jako jego pomocnik i doradca, jako instytucja przezeń powołana dla samokontroli poziomu stanowionego prawa. Jednakże, aby spełniała maksymalnie skutecznie właśnie profesjonalną rolę, nie stawała się stroną w politycznych walkach o kształt prawa, o jego ideologiczne treści, aby cieszyła się autorytetem w parlamencie i w społeczeństwie, nie może orzekać ponad parlamentem, nie może być wyposażona w ustawodawcze kompetencje. Uwolnić się od uwikłania w politykę i ideologię nie może. To mityczny wymóg. Lecz od przewagi politykierstwa w orzeczeniach, od haniebnych, faryzeuszowskich, krzyczących, dla wszystkich widocznych podporządkowań logiki orzeczeń i ich uzasadnień, głoszonych obłudnie w imieniu czystego prawa może właśnie, gdy jest pomocnikiem Sejmu, a nie jego nadzorcą.\nO cóż więc chodzi? Chodzi o powołanie do życia instytucji będącej bezpiecznikiem dla przeprowadzania „reformy” ponad ewentualną wolą wyborców, ochroną sławetnej władzy „klasy średniej”, ochroną przed ewentualnym pojawieniem się w parlamencie większości, która „reformę” zastopuje lub będzie w stanie odwrócić jej kierunek. Chodzi o instytucję policji polityczno-prawnej stojącej na straży „budowy kapitalizmu”. Za budową takiej instytucji optują wszystkie aktualne „reformatorskie” siły parlamentarne – od ich lewicy do prawicy. Z budową kapitalizmu wiązał u nas w sejmowej debacie poparcie SLD dla TK wyrokującego ostatecznie poseł Jaskiernia. Mamy tu sytuację podobną do jednomyślności wszystkich partii parlamentarnych za szybkim wstąpieniem Polski do NATO. Przy obłudnej patriotycznej frazeologii, chodzi tu przecież o zabezpieczenie budowy kapitalizmu nie przed zewnętrznym zagrożeniem, lecz przed realną ewentualnością zagrożenia wewnętrznego.\nW RPA biała mniejszość „wynegocjowała” wprowadzenie Sądu Konstytucyjnego, który ograniczając demokrację w procesie znoszenie apartheidu i przyznania praw obywatelskich i ludzkich czarnej większości, chronić ma „zasady reformy”: zagwarantowanie własności i ekonomicznych praw białej mniejszości, zagwarantowanie jej partiom politycznym udziału we władzy politycznej. Sąd ten jest wyrazem kompromisu, pokojowego przeprowadzenia „reformy”. Sąd ten ma prawo ponad parlamentem, wybranym w wyborach powszechnych, w których 80% to czarni dotąd praw obywatelskich pozbawieni, kasować ustawy i rozporządzenia władzy czarnej większości, które czarna większość uchwaliłaby w parlamencie. Stanowi on osłonę na czas nieokreślony zawartego kompromisu. Kompromis – rzecz dobra, pożądana. Ale Sąd Konstytucyjny jest jawnie gwarantem ograniczeń demokracji wynegocjowanych w tym kompromisie, konserwacji i nietykalności określonego kręgu przywilejów białej mniejszości. W przypadku RPA sąd ten jest ustanawiany bez obłudnej ideologii, jawnie jako instrument politycznej osłony białej mniejszości i – aktualnie – jako pewien bezpiecznik przechodzenia „reformy” w pokoju i spokoju.\nIluzją jest jednak, że przetrwa on dziesięciolecia, jak złudzeniem „reformatorów” w PZPR było wynegocjowanie jako strażnika kompromisu w ich kontrakcie z „Solidarnością” instytucji władnego prezydenta.\nWładne, ponad parlamentem decydujące trybunały konstytucyjne w krajach „budowy kapitalizmu” znikną, gdy liczące się siły demokracji odnajdą drogę skutecznego okiełzania euforii tej budowy wbrew interesom narodów.\nŹródło pierwodruku: „Opinie krytyczne. Pismo lewicy”, nr 1 (9) z 1995 r.\n← Niewinne aniołki z SLD\nPartia komunistyczna a filozofia →


VICTORY OF LOVE - Róża to królowa kwiatów, intryguje wyglądem, zachwyca aksamitem płatków, wabi kuszącym i zmysłowym zapachem. Róża symbolizuje najczystszą miłość, piękno, kobiecość, namiętność i wierność. Płatki kwiatu róży otwierają się powoli, uwalniając magiczną różaną woń. Każda kobieta posiada różę w sercu, otwierając swe serce, wydziela silną energię miłości. Miłość wydobywa wewnętrzny blask i piękno, wypełnia serca i zmysły, pozwala rozkwitnąć jak najpiękniejszy kwiat.\nKupując teraz ten produkt otrzymasz 47 punktów lojalnościowych. Twój koszyk wyniesie 47 punktów Można je będzie zamienić na bon o wartości 23 zł.\nKod produktu ZMG03_21141_Z\nWaga ~ 1.65 g\nVICTORY OF LOVE - Róża...\nPIERŚCIONEK RÓŻA ...


Lubelskie: Zlecają następny remont torów, choć jednego nie skończyli - Dziennik Wschodni\n97 16 A A\nKolejarze rozbudują tory na stacji Terespol. Więcej pociągów towarowych na granicy 0 2\nJuż wiadomo kiedy ma być wznowiona przebudowa torów między Lublinem a Dęblinem 54 24\nPociągi wracają do Dęblina [zdjęcia] 32 2\nZlecenie opiewa na 80 mln zł. Za tę kwotę konsorcjum spółek Roverpol i Rover Alcisa ma zaprojektować i wykonać przebudowę linii od Lubartowa do Parczewa.\n– Pociągi pasażerskie przyspieszą na całym odcinku do 120 km/h – informuje Mirosław Siemieniec, rzecznik Polskich Linii Kolejowych. Wzrosnąć ma także przepustowość linii, dzięki czemu pociągi będą mogły kursować częściej.\nW planie są dwa nowe przystanki w Łaskach i Berejowie, zaś wiele istniejących peronów ma być odnowionych.\n– Projekt zakłada przebudowę stacji i przystanków: Parczew, Parczew Kolejowa, Gródek, Zabiele, Brzeźnica Bychawska, Tarło, Pałecznica, Ciecierzyn – wylicza rzecznik. – Pasażerowie zyskają nowe, lepiej oświetlone, wygodniejsze perony z dojściami uwzględniającymi dostęp dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się. Będą wiaty i czytelne oznakowanie.\nKolej zapewnia, że prace między Lubartowem a Parczewem rozpoczną się dopiero wtedy, gdy odcinek nie będzie już potrzebny dla utrzymania ruchu pociągów między Lublinem a Warszawą. Dzisiaj połączenia z Lublina do stolicy prowadzone są właśnie objazdem przez Lubartów i Parczew, bo podstawowa trasa przez Puławy i Dęblin jest rozgrzebana od wielu miesięcy.\nPolskie Linie kolejowe uspokajają, że nie dojdzie do sytuacji, że jednocześnie zamknięte będą obydwie trasy z Lublina do stolicy.\n– Prace torowe na odcinku Lubartów-Parczew rozpoczną się wówczas, gdy linia Lublin-Warszawa będzie przejezdna – twierdzi Siemieniec.\nPrzejezdność głównej linii ma być przywrócona jesienią tego roku, o ile kolej dotrzyma słowa i w marcu wpuści nowych wykonawców na porzucony przez włoską firmę Astaldi odcinek Lublin-Dęblin. Jakie są na to szanse? – Obecnie trwa procedura wyłaniania wykonawców – odpowiada rzecznik.\nZapowiedziana przebudowa odcinka między Lubartowem a Parczewem ma się zakończyć w roku 2021 i będzie ważna nie tylko dla ruchu pasażerskiego. Usprawnieniu przewozów towarowych służyć będzie m.in. wzmocnienie 9 mostów.\n– Będą dostosowane do większych obciążeń, co umożliwi przewóz cięższych ładunków – informuje kolej.\nPociągi towarowe będą mogły przyspieszyć do 80 km/h. Poprawione ma być także bezpieczeństwo na przejazdach.\nLubartów Parczew kolej pociągi tory PKP PLK\nGość / 31 stycznia 2019 o 09:28\nAle najpierw jest faza projektowania przez 8-10 miesięcy - więc nic nie odetną, a następnie jak już będzie częściowa przejezdność na odcinku Dęblin-Lublin to dopiero wchodzą z robotami - i tyle\nJózef / 31 stycznia 2019 o 11:46\nUwazam ten ocinek przez lubartow. Powinen byc z elektrfowany\nGość / 31 stycznia 2019 o 11:35\nPrzyśpieszanie do 120 km/h ma sens tylko na dłuższym dystansie. Z Lubartowa do Parczewa jest jakieś 30 km.\nKuminiorz spod Sandomierza / 31 stycznia 2019 o 10:51\nRemontują to dobrze, ale jednego nie rozumiem - z chwilą powrotu pociągów na "starą" trasę jakie to szybkie / 120 km/godz./ pociągi - oprócz ewentualnie towarowych będą pędziły przez Parczew ,Łuków i przede wszystkim dokąd?\nrobert / 31 stycznia 2019 o 10:01\ni co z tego a gdzie zapowiadana odbudowa drugiego toru i elektryfikacja linii,dlaczego pomiędzy Parczewem a Łukowem nie jest prowadzona żadna modernizacja i nie zatrzymują się pociągi pasażerski,tam mieszkają gorsi ludzie,jak długo jeszcze będzie trwała ta szopka,nie można było o tym pomyśleć kiedy linia nie była używana przez 12 lat?!!!!!!\nGość / 31 stycznia 2019 o 11:34\nkiedyś miasto Dęblin to kolejarze rowery.wojska to przecież Hanoi\nolol\t/ 31 stycznia 2019 o 10:49\ntylko czy "przejezdność" przez Dęblin oznacza, że pociągi spokojnie pojadą, czy będą "przejeżdżać" 20km/h?\nGość / 31 stycznia 2019 o 12:17\nJak słyszę nazwisko pana Volvo, to mi się nóż w kieszeni otwiera. Sprawdźcie dlaczego wyleciał z PKP PLK.\nnowak / 31 stycznia 2019 o 16:27\nGdyby nie błędy w zaplanowaniu i realizowaniu przetargu w latach 2014 - 2015 za czasów Żmijanów - z czasów PSL/PO - czyli "złodziejskiej zmiany" i niekompetencja Włochów z Astaldi to remont na odcinku Dęblin-Lublin byłby zaawansowany w 80%, na szczęście Budimex na odcinku Pilawa-Dęblin radzi sobie znacznie lepiej/ Najważniejsze że remontują tory, a nie jak poprzednicy.\nTuska wina / 4 lutego 2019 o 08:08\nMyślisz,że ktoś poza fanami pasków grozy wierzy w twoj polityczny propagandowy bełkot?\nolol\t/ 31 stycznia 2019 o 10:52\nkoleś, o tej porze roku to już powinno być skończone, a nie 80%. twoja teoria nie ma sensu\ntellchar\t/ 31 stycznia 2019 o 10:39\nNie kłam. Inwestycja była zaplanowana przez PO/PSL, ale to Muszyński z PiS wymyślił, żeby kontrakt podzielić na kilka mniejszych. I przez to kontrakt na Lublin-Dęblin wygrali Włosi. Gdyby nie ta decyzja, to cały kontrakt do Pilawy dostałby Budimex i nie byłoby problemu.\nNie kłam. Inwestycja była zaplanowana przez PO/PSL, ale to Muszyński z PiS wymyślił, żeby kontrakt podzielić na kilka mniejszych. I przez to kontrakt na Lublin-Dęblin wygrali Włosi. Gdyby nie ta decyzja, to cały kontrakt do Pilawy dostałby Budimex i nie byłoby problemu. rozwiń\nNosiciel wirusa HIV pogryzł policjanta i straszył, że umrze. Jest wyrok 12 2\n"Wziąść, doktur, dzień dzisiejszy", czyli najczęściej popełniane błędy językowe w internecie 10 1\n13:33 Do przedszkola na rowerze? Rodzice są chętni, ale trzeba im w tym pomóc 0 0\nLublin: Gęsto od śmieci na trawnikach. Czytelniczka: Dlaczego nikt tego nie sprząta? 103 36


Przebudzenie - Piotr Rozmus | Książka | Kryminał i sensacja | merlin.pl\nOd okrutnych i krwawych wydarzeń, które rozegrały się w Szczecinku, mijają trzy lata. Lokalna społeczność powoli o nich zapomina, a miasto znów zaczyna tętnić życiem. Turyści i mieszkańcy cieszą się upalnym latem, okupują miejscowe plaże, szaleją na nartach wodnych i korzystają z wszelkich atrakcji urokliwego Szczecinka. Nieopodal parku swoje podwoje otwiera olbrzymie wesołe miasteczko, a jedna z największych polskich telewizji zamierza nagrać wakacyjny program. Tymczasem para dzieciaków podczas przejażdżki rowerowej odkrywa zwłoki wędkarza. Nie ma najmniejszych wątpliwości, że mężczyzna został zamordowany i to w wyjątkowo brutalny sposób. Podczas eksploracji szczecineckich podziemi z okresu II wojny światowej jeden z konserwatorów zabytków wpada w szał i rzuca się na towarzyszącego mu kolegę. Dyrektor lunaparku zostaje zamordowany, a zrozpaczeni rodzice zgłaszają zaginięcie ośmioletniej dziewczynki… Mimo usilnych prób zachowania sprawy w tajemnicy informacja wycieka do prasy. W mieście znów zaczyna panować chaos. Nowo wybrany burmistrz wyraźnie nie radzi sobie z presją. Wraz z prokuratorem angażują w sprawę śledczego ze Szczecina, który ma pomóc lokalnej policji w ujęciu psychopatycznego mordercy. Prowadzący sprawę policjanci z każdym dniem utwierdzają się w przekonaniu, że koszmar zaczął się na nowo. Podejrzewają, że w Szczecinku pojawił się naśladowca bestii, która sparaliżowała miasto przed laty. Mieszkańcy mają inną teorię – uważają, że Szczecinek został nawiedziony\nPiotr Rozmus Więcej »