1 9 s i e r p n i a 1 9 7 6\nWstęp | Jacht i jego załoga | Założenia i przebieg rejsu | Kotwiczenie u połnocnych wybrzeży Wyspy Niedźwiedziej | Okolicznosci i skutki wypadku | Akcja ratownicza | Ocena przyczyn wypadku | Sentencja orzeczenia z dnia 25.10.1976 r. | Zalecenia Izby Morskiej w Gdyni | Komentarz do orzeczenia\nPierwsza awaria dotyczyła niewielkiego jachtu o długości 8,2 m, szerokości 2,28 m i 30 m2 powierzchni żagli, noszącego nazwę "West". Wydarzyła się ona w dniach 27/28 września 1973 r. w Zatoce Dubaka położonej u północnego brzegu jugosłowiańskiej wyspy Vir na Morzu Adriatyckim.\nDruga pociągnęła za sobą wyrzucenie na przybrzeżne skały w dniu 19.08.1976 r. u wybrzeży Wyspy Niedźwiedziej jachtu "Otago".\nZasadnicze przyczyny obydwóch awarii były do siebie podobne. Zarówno w przypadku s/y "West", jak i s/y "Otago" stojące na kotwicy jachty w wyniku niekorzystnej zmiany kierunku wiatru utraciły w pewnym momencie osłonę od strony lądu oraz zostały zdryfowane na przybrzeżne mielizny i skały. Drewniany kadłub jachtu "West" uległ całkowitemu rozbiciu, analogicznie jak w dniu 15.10.1976 r. jacht "Centaur" zniesiony przez prąd i fale na gwiazdobloki falochronu osłaniającego wejście do portu we Władysławowie.\nStalowa konstrukcja oceanicznego s/y "Otago" wytrzymała leżenie burtą na przybrzeżnych skałach Wyspy Niedźwiedziej. Poszycie jachtu uległo jednak tak znacznym uszkodzeniom, że nie udało się uratować jednostki, która zatonęła w krótkim czasie po ściągnięciu ze skał.\nTak odległe w czasie i przestrzeni awarie dwóch różnych jachtów morskich charakteryzujące się podobnymi okolicznościami, skutkami i przyczynami uzmysławiają zakres niebezpieczeństw łączących się z postojem na nie osłoniętych, otwartych kotwicowiskach, jak również pozwalają na konkretnych przykładach przeanalizować całą rozległą problematykę łączącą się z wyborem miejsca i sposobu ustawienia jachtu oraz z zakresem obowiązków kapitana i załogi jednostki w czasie postoju na kotwicy.\nPrzytoczone względy wydają się w pełni uzasadniać celowość szczegółowego omówienia, jeśli nie obydwóch powyższych wypadków. to przynajmniej z braku miejsca i czasu jednego z nich, a mianowicie awarii jachtu "Otago".\nJacht "Otago" został wybudowany w 1959 r. Był to stalowy kecz bermudzki o długości całkowitej 18 m, zanurzeniu 2,53 m, pojemności brutto 18,62 tony oraz powierzchni pomiarowej 144 m2 żagli. Jacht posiadał silnik pomocniczy Volvo-Penta MD-19 o mocy 50 KM, radiostację typu Marconi-Falcon II oraz radionamiernik. Jednostkę wyposażono w kotwice główną patentową o wadze 45 kg, zamocowaną w kluzie dziobowej, połączoną z łańcuchem kotwicznym o długości 115 m i średnicy 13 mm oraz patentową kotwicę zapasową o wadze również 45 kg, zamocowaną na pokładzie wraz z włókienną liną kotwicznąo długości 115 m i przekroju 25 mm. W sezonie nawigacyjnym 1976 jacht posiadał kartę bezpieczeństwa wystawioną przez Urząd Marski w Gdyni, upoważniającą do żeglugi wielkiej bez ograniczeń. Przez cały czas eksploatacji s/y "Otago" armatorem jednostki był Yacht Klub Stoczni Gdańskiej im. Lenina w Gdańsku.\nKapitanem s/y "Otago" w ostatnim rejsie tego jachtu został inżynier nawigator, absolwent Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni z 1975 r., posiadający patent j.kpt.ż.w. uzyskamy również w 1975 r. Kapitan przepływał na jachtach żaglowych ogółem około 26 000 Mm, z czego około 20 000 Mm na stanowisku kapitana w żegludze pełnomorskiej. Poza kapitanem w skład załogi jachtu wchodziło osiem osób. Jedna legitymowała się patentem j.kpt.ż.b., trzy posiadały stopnie jachtowego sternika morskiego, natomiast pozostałe cztery osoby miały patenty sterników jachtowych. Załogę podzielono na cztery wachty. Należy podkreślić, że IV oficerem zastał sternik jachtowy, który uzyskał patent w dniu 4.01.1973 r. W świetle obowiązujących przepisów zarówno kapitan, jak i członkowie załogi posiadali kwalifikacje po prowadzenia s/y "Otago" oraz brania udziału w rejsie tej jednostki w rejonie żeglugi wielkiej.\nZałożenia i przebieg rejsu\nOstatni rejs s/y "Otago" miał charakter wyczynowy, był przewidziany na czas od pierwszych dni lipca do końca września 1976 r., zakładał wejście jachtu do Archangielska i Murmańska oraz odwiedzenie, względnie opłynięcie archipelagu Spitsbergen.\nDnia 10.07.1976 r. jacht opuścił Gdynię udając się bezpośrednio do Archangielska, gdzie zawinął po trzech tygodniach żeglugi. Po bardzo krótkim postoju liczącym zaledwie jedną dobę, już dnia 1.08.1976 r. jacht wyszedł z portu kierując się do Murmańska, z zamiarem dokonania w Murmańsku reperacji uszkodzonego starteru silnika. W czasie postoju w Murmańsku załoga s/y "Otago" wspólnie z marynarzami z radzieckich statków bezskutecznie usiłowała usunąć awarię rozruchu silnika. W dniu 10.08.1976 r. jacht wyszedł z Murmańska udając się w kierunku Wyspy Niedźwiedziej.\nNa rozprawie przed Izbą Morską w Gdyni kapitan "Otago" wyjaśnił, że był mu znany fakt, iż "załoga stacji meteorologicznej - położonej na Wyspie Niedźwiedziej - posiada łodzie robocze wyposażane w silniki 'Volvo-Penta' podobne da silnika napędowego jachtu". W dniu 15.08.1976 jacht dotarł do wyspy i zakotwiczył w zatoczce Tunheim położonej u jej północno-wschodnich wybrzeży. Część załogi w ilości pięciu osób zeszła na ląd i udała się do stacji meteorologicznej usytuowanej przy północnym wybrzeżu Wyspy Niedźwiedziej. Po zawiadomieniu Norwegów o przybyciu jachtu i lego kłopotach z silnikiem, jednostkę odwiedził radiooficer stacji oraz poinformował, że - "istnieje możliwość dostarczenia części zamiennych do silnika i ewentualnej jego naprawy, o ile to nie będzie przekraczało możliwości inżyniera, który zajmuje się urządzeniami technicznymi stacji". Ponadto radiooficer wyjaśnił, że prognoza przewiduje korzystny wiatr z kierunku SW oraz że w związku z tym "Otago" może przejść i rzucić kotwicę u północnych wybrzeży wyspy, w bezpośrednim rejonie położenia stacji.\nKotwiczenie u połnocnych wybrzeży Wyspy Niedźwiedziej\nW dniu 16.08.1976 r. jacht rzucił kotwicę w Zatoczce Herwigshamn, położonej w Północnej części Wyspy Niedźwiedziej, ograniczanej przylądkami od wschodu Kap Pasadowsky, a od zachodu Gravodde. Kotwicowisko jachtu było oddalane o około 360 m od najdalej wysuniętego na pólnoc punktu Przylądka Gravodde i znajdowało się od niego w namiarze 113° oraz leżało w odległości ok. 80 m w kierunku 285° od wystającej nad powierzchnię wody skały, oznaczonej na dokładnym angielskim plamie zatoczki znajdującym się na pokładzie s/y "Otago".\nJacht zakotwiczył ma głębokości 8 m, wypuszczając 25 m łańcucha kotwicznego, przy korzystnym wietrze SW o sile 5-6° B wiejącym od strony lądu. Warto dodać, że od najbliższego brzegu na północno-wschodniej części przylądka Gravodde do miejsca kotwiczenia było około 150 m. Pozycję kotwiczenia s/y "Otago" Izba Morska ustaliła na podstawie gruntownej analizy zebranego materiału dowodowego, bowiem pozycja wpisana do dziennika jachtowego od dnia 16.08. godz. 1650 do dnia 17.08.1976 godz. 0400 była "oczywiście nieprawidłowa", ponieważ znajdowała się na lądzie w odległości 2,5 Mm od Zatoczki Herwigshamn.\nJednocześnie Izba Morska ustaliła, "że ze względu na wejście w głąb zatoki, między skały położone po obu stronach miejsca kotwiczenia w bliskiej odległości od zakotwiczonego jachtu odejście z kotwicy bez ryzyka dla jachtu nie posiadającego sprawnego silnika, było możliwe wyłącznie przy wiatrach z kierunków południowych".\nPo ustawieniu jachtu ma kotwicy, kapitan wraz z dwoma członkami załogi, o godz. 1700 udał się na ląd, celem uzyskania aktualnej prognozy pogody, zorganizowania naprawy silnika oraz zorientowania się w sytuacji lodowej u wybrzeży Spitsbergen.\nPrzed opuszczeniem "Otago" kapitan przekazał jednostkę I oficerowi oraz ustalił, że sygnałem wzywania kapitana na pokład będą białe rakiety, a w sytuacji szczególnej rakiety czerwone. Jednocześnie kapitan polecił IV oficerowi, który objął wachtę po kotwiczeniu, aby okresowo sprawdzał pozycję jachtu na kotwicy oraz sondował głębokość.\nPo przypłynięciu bączkiem ma wyspę, kapitan wraz z dwoma członkami załogi udali się do położonych w odległości 300 m od brzegu zabudowań stacji oraz ustalili, że norweski mechanik dopiero w dniu następnym będzie mógł udać się ma jacht, celem dokonania oględzin uszkodzonego rozruchu silnika. Po wykąpaniu się w pomieszczeniach stacji, kapitan wraz z pozostałymi żeglarzami zwiedzili znajdujące się na wyspie małe muzeum.\nW czasie kolejnych wacht IV, I i II oficera kotwica trzymała prawidłowo, jacht nie zmieniał pozycji oraz nie uległ zmianie kierunek wiatru. Dopiero między godz. 2000 a 0000 w okresie wachty I oficera pokazała się martwa fala. O godz. 0400 dnia 17.08. II oficer przekazał wachtę IV oficerowi. W tym czasie zarówno siła i kierunek wiatru, jak i położenie jednostki pozostawało bez zmian. Na pokładzie "Otago" nadal nie było kapitana oraz dwóch członków załogi, którzy od godz. 1700 dnia poprzedniego przebywali ma wyspie.\nOkoło ,godz. 0413 IV oficer zauważył, że zmienił się kierunek: wiatru z SW na W. Spowodowało to łukowanie jednostki oraz dragowanie kotwicy. O swoich spostrzeżeniach oficer wachtowy niezwłocznie powiadomił I oficera. W tym czasie jacht zmienił swoje położenie i ustawił się rufą do skał. Wówczas zbudzono pozostałą załogę oraz wystrzelono dwie białe i trzy czerwone rakiety.\nNa polecenie I oficera rozpoczęto wybierać kotwice, postawiono bezan i fok oraz wyniesiono fok "lewo ma wiatr". W szereg miesięcy później Izba Morska ustaliła, że - "w czasie wykonywania tych czynności o godz. 0426 jacht oparł się najpierw rufą, a następnie prawą burtą o skały". W zaistniałej sytuacji I oficer polecił załodze zrzucić żagle oraz założyć kamizelki ratunkowe.\nTymczasem na wyspie po godnie 0400 pracownik stacji poinformował kapitana jachtu o zmianie kierunku wiatru. Na prośbę kapitana został on przewieziony przez Norwegów w pobliże jachtu łodzią motorową "Biornoya-1". W momencie przypłynięcia łodzi s/y "Otago" leżał oparty na skałach prawą burtą. Z motorówki podano na jacht hol i przystąpiono do ściągnięcia jednostki na głęboką wodę. Wielokrotne próby ściągnięcia jachtu ze skał nie dały pozytywnych rezultatów. Ze względu na wysoką falę grożącą zalaniem łodzi i jej zepchnięciem na skały, motorówka zmuszona była rzucić hol i odstąpić od dalszego kontynuowania akcji ratowniczej. Z dalszych ustaleń lzby Morskiej wynika, że wówczas jacht obrócił się dziobem w kierunku lądu, przewrócił na lewą "burtę, a fala przybojowa rzucała go na skały".\nPierwszą poważną próbę ściągnięcia jachtu ze skał podjął o godz. 0440 stojący w pobliżu na kotwicy statek wielorybniczy "Skagenes". Nie dała ona pozytywnych rezultatów ze względu na pęknięcie holu. W owym czasie warunki panujące w zatoczce uległy zdecydowanemu pogorszeniu. Wzrosła fala oraz zwiększyła się siła wiatru. Było to powodem, że o godz. 0800 statek "Skagenes" zrezygnował z dalszych prób ściągnięcia jachtu i wraz z paroma innymi jednostkami wielorybniczymi stojącymi na kotwicy u wejścia da zatoczki odpłynął na zawietrzną stronę Wyspy Niedźwiedziej. Załoga opasała wówczas kadłub jachtu łańcuchem i między godz. 0830 a 0900 dnia 17.08.1976 zeszła na ląd po linie podanej z wyspy zabierając ze sobą dokumenty s/y "Otago.\nO godz. 1710 nawiązano łączność radiową że znajdującym się w pobliżu radzieckim,trawlerem rybackim, który na prośbę załogi postanowił udzielić "Otago" pomocy i podszedł w pobliże jachtu. Była wtedy fala i wiatr 6-7° B. Statek stanął w dryfie w odległości około 2 kbl od "Otago" i opuścił szalupę z cieką liną, za pomocą której załoga jachtu miała wciągnąć hol. Silny wiatr i wysoka fala utrudniały podanie liny ma jacht. Po trzech godzinach wysiłków załogi szalupy, fala zalała jej silnik. Statek podciągnął wówczas szalupę do swojej burty i zaniechał dalszej akcji.\nW dniu 18.08.1976 nawiązano łączność radiową z ORP "Kopernik", który wyjaśnił, że może przybyć na pomoc między 21 a 23.08.1976. Tego samego dnia o godz. 1030 stwierdzono przecieki w kadłubie jachtu. Powyższy fakt był powodem przeniesienia na wyspę sprzętu i wyposażenia s/y "Otago". W dniu 21.08.76 stanął na kotwicy u północnych wybrzeży wyspy ORP "Kopernik". Kapitan jachtu przez radiotelefon wyjaśnił dowódcy okrętu, że "Otago" - "posiada wgniecenia na oble poszycia lewej burty ciągnące się na długości pomiędzy obu masztami. Przypuszczalnie ma krawędziach tych wgnieceń są pęknięcia blach poszycia. Poziom wody w jachcie zmienia się w zakresie 3-4 cm. Z okrętu wydano na motorówkę stacji 30 dętek samochodowych w celu wypełnienia kadłuba jachtu dla zapewnienia jego pływalności oraz wydelegowano trzech oficerów na ląd, aby na miejscu zapoznali się ze stanem jednostki i możliwościami jej ściągnięcia ze skał.\nPodobne stanowisko po konsultacji z ORP "Kopernik" zajęli trzej kapitanowie znajdujących się w pobliżu polskich trawlerów-przetwórni, z którymi nawiązano łączność drogą radiową z Wyspy Niedźwiedziej.\nW dniu ??.08.1976 zdemontowano z s/y "Otago" część wyposażenia, które wraz z osprzętem oraz całą załogą jachtu zabrał do kraju ORP "Kopernik". Na Wyspie Niedźwiedziej pozostał jedynie Kapitan celem nadzorowania leżącej na skałach jednostki oraz załatwienia formalności związanych z oczekiwanym przybyciem statku ratowniczego.\nDnia 29.08.1976 r. kapitan jachtu podpisał umowę ratowniczą, wg. zasad "no cure no pay" upoważniającą norweski statek ratowniczy "Salvator" do podjęcia kolejnej próby ściągnięcia ze skał jachtu s/y "Otago".\nAczkolwiek kapitan jachtu, zgodnie z sugestią dowódcy ORP "Kopernik" proponował ratownikom zabezpieczenie pływalności kadłuba przez wypełnienie jego wnętrza styropianem oraz wyłożenie drewnem drogi ciągnięcia jachtu po płycie skalnej, to jednak Norwegowie nie zastosowali się do tych propozycji i niezwłocznie przystąpili do ściągania s/y "Otago" na głęboką wodę.\nO godz. 1643 dnia 29.08.1976 jacht został ściągnięty ze skał.\nZe względu na silny prąd pływowy, tego dnia statek przerwał dalszą akcję ratowniczą oznaczył pławami miejsce położenia jachtu oraz stanął ma kotwicy. Dnia ??.08.1976 jacht "Otago" został przeholowany po dnie około 1,4 Mm w kierunku Nordkapp, a następnie ze statku ratowniczego zszedł do wody nurek celem ustalenia uszkodzeń kadłuba.\nOględziny wykazały, że - "cała lawa burta jachtu od dziobu, aż po koło sterowe była wgnieciona. Na wysokości masztu głównego z lewej burty około 1 m poniżej pokładu było rozerwanie poszycia długości 1 m i szerokości 3 cm. Na wysokości zejściówki z lewej burty znajdowały się otwór długości 40 i szerokość i 3-4 cm oraz liczne drobne otwory".\nRozmiary stwierdzonych uszkodzeń kadłuba spowodowały, że kapitan statku "Salwator" uznał dalszą akcję ratowniczą za nieopłacalną i odstąpił od jej kontynuowania. Wrak jednostki został przez norweskich ratowników odholowany po dnie i pozostawiony u północnych wybrzeży Wyspy Niedźwiedziej na pozycji 74° 39,48N oraz 18° 59,05E. Jest to miejsce, w którym wrak jachtu "Otago" znajduje się do chwili obecnej.\nOcena przyczyn wypadku\nIzba Morska przeprowadziła dokładną analizę sytuacji meteorologicznej panującej w rejonie Wyspy Niedźwiedziej w dniu 16 oraz 19.08.1976 r. Podstawę analizy stanowiła zarówno sytuacja baryczna, jak i prognozy pogody z dnia 16.08. nadawane przez Bjornoya-Radio (z godz. 1405 oraz godz. ????), Quickborn-Radio (w godz. 0905) oraz Tromso-Radio (z godz. 1115 oraz godz. 2315), które zgodnie zapowiadały i ostrzegały (Tromso) o zmianie kierunku wiatru z SW na W, a nawet na NW w nocy z dnia 16 na 17 sierpnia 1976 r. Zbliżająca się zmiana spowodowana przemieszczaniem się frontu chłodnego była sygnalizowana również spadkiem ciśnienia, wzrostem siły wiatru oraz pojawieniem się martwej fali w godzinach wieczornych dnia 16.08.1976 r. Na pokładzie s/y "Otago" nie odebrano ani jednej z omówionych prognoz pogody oraz nie wyciągnięto wniosków z zaobserwowanych zjawisk hydrometeorologicznych. Izba Morska uznała, że gdyby kapitan jachtu przebywając wiele godzin na wyspie w pomieszczeniach stacji zapoznał się z wieczorną prognozą, względnie z ogólną sytuacją baryczną wynikającą ze znajdujących się na miejscu map synoptycznych, to wówczas, dowiedziałby się o przewidywanej zmianie kierunku wiatru i odpowiednio wcześnie mógłby podjąć właściwe działanie zmierzające do zabezpieczenia jednostki.\nZdaniem Izby Morskiej, podstawowy błąd popełniony przy kotwiczeniu s/y "Otago" polegał na nie zastosowaniu się do wskazań locji, wejścia za daleko w głąb zatoczki, kotwiczenia zbyt blisko przybrzeżnych skał oraz na za małej głębokości. Locja zaleca mianowicie kotwiczenie na co najmniej 11 m; jacht natomiast rzucił kotwicę na głębokości 8 m. Zalecane w locji głębokości kotwiczenia znajdują się w zasadzie poza linią łączącą przylądki zamykające zatokę Herwigshamn. Gdyby jacht kotwiczył zgodnie z zaleceniami locji, podobnie jak to uczyniły jednostki wielorybnicze, to w razie zmiany kierunku wiatru na zachodni s/y "Otago" miałby wystarczająco dużo miejsca na przeprowadzenie skutecznego manewru odejścia pod żaglami, bez obawy zdryfowania na przybrzeżne skały. Ponadto Izba wskazała, że jacht stanął na kotwicy Danforta o wadze 45 kg na głębokości 8 m przy wietrze o sile 5° B to na wodach otwartej zatoki wypuszczenie 25 m łańcucha było długością zbyt małą. Długość łańcucha powinna w szczególności zostać wydatnie zwiększona po wystąpieniu martwej fali. W konkluzji tej części uzasadnienia orzeczenia Izba stwierdziła, że w praktyce długość wypuszczonego łańcucha okazała się niewystarzająca dla zamortyzowania naprężeń przenoszonych na kotwice przez panad 30 tonowy jacht, co w konsekwencji - "przyczyniło się do odgięcia łapy kotwicy, wyrwania jej z dna i pełzania".\nZgodnie z treścią art: 79 § 1 k.m., kapitanowi nie wolno opuszczać statku, który znajduje się na morzu lub któremu zagraża, jakiekolwiek niebezpieczeństwo, chyba że wymaga tego bezwzględna konieczność. Izba uznała, że w sytuacji jachtu "Otago" nie zachodziła bezwzględna konieczność przemawiająca za osobistym udaniem się nad ląd kapitana jednostki. W uzasadnieniu orzeczenia podkreślono, że - "skoro kapitan jachtu zdecydował się jednak zejść na ląd, to powinien możliwie jak najszybciej załatwić sprawy remontu silnika oraz zapoznać się z sytuacją baryczną i aktualną prognozą pogody i niezwłocznie wrócić na jacht".\nSentencja orzeczenia z dnia 25.10.1976 r.\nOmówione dotychczas ustalenia uzasadniały wydanie przez Izbę Morską w Gdyni orzeczenia z dnia 25.10.1976 r., w którego sentencji orzeczono między innymi co następuje:\n1. Przyczyną wyrzucenia na przybrzeżne skały w dniu 17.08.1976 r. s/y "Otago" zakotwiczonego w zatoce Herwigshamn, na północnym wybrzeżu Wyspy Niedźwiedziej była zmiana kierunku silnego wiatru (6° B) z SW na W, a następnie na WNW oraz działanie fali, co w konsekwencji doprowadziło do wyrwania kotwicy z dna, jej pełzania oraz dryfowania jachtu w kierunku lądu.\n2.Wypadek zawinił kapitan s/y "Otago" przez zakotwiczenie jachtu wbrew zasadom dobrej praktyki żeglarskiej oraz wbrew zaleceniom locji, w miejscu niebezpiecznym, w głębi otwartej zatoki między skałami, na niedostatecznie rozpoznanym akwenie i przy użyciu zbyt słabego łańcucha kotwicznego.\n3.Kapitan s/y "Otago" nie dochował staranności sumiennego kapitana statku oraz naruszył obowiązujący kapitana zakaz opuszczania jednostki znajdującej się na morzu lub której zagraża niebezpieczeństwo, przez to, że po zakotwiczeniu jachtu udał się na ląd, a w szczególności przez to, że przebywał tam bez istotnej potrzeby do czasu wypadku, tj. przez okres jedenastu godzin i nie zainteresował się w tym czasie aktualną sytuacją meteorologiczną mimo że na lądzie znajdował się na terenie stacji meteorologicznej.\n4.Pozbawia się kapitana s/y "Otago" prawa wykonywania funkcji kapitana statku na statkach sportowych w żegludze morskiej przez okres trzech lat.\n5.Postępowanie IV oficera pełniącego wachtę w czasie wypadku oraz I oficera zastępującego nieobecnego kapitana, jak również postępowanie kapitana i załogi jachtu "Otago" po wypadku nie nasuwa zastrzeżeń.\n6.Próby ściągnięcia s/y "Otago" ze skał podjęte w dniu 16.08.1976 przez łódź motorową "Bjornoya-1" oraz przez szalupę z trawlera rybackiego bandery radzieckiej, które zakończyły się niepowodzeniem, nie nasuwają zastrzeżeń.\n7.Próba ściągnięcia jachtu ze skał przeprowadzona w dniu 29.08.1976 przez statek ratowniczy "Salvator" bandery norweskiej, zakończona zatonięciem s/y "Otago" w Zatoce Herwigshamn nie powiodła się wobec znacznych uszkodzeń kadłuba jednostki a nie zabezpieczenia jego pływalności przez załogę statku ratowniczego.\nZalecenia Izby Morskiej w Gdyni\nW części dotyczącej zaleceń uzasadnienie orzeczenia przytacza 26 szczegółowo wyliczonych wypadków jachtów żaglowych, które na przestrzeni ostatnich szesnastu lat zastały rozpoznane lub są w trakcie rozpoznawania przez Izbę Morską w Gdyni.\nDysponując tak obszernym materiałem porównawczym oraz powołując się na to, że przytoczone wypadki pochłonęły 32 ofiary śmiertelne, w większości ludzi bardzo młodych, Izba Morska doszła do wniosku, że niebezpieczeństwa zagrażające w jachtingu morskim są nieporównywalne z niebezpieczeństwami związanymi z uprawianymi w Polsce innymi dyscyplinami sportu.\nMając ma uwadze istnienie tego rodzaju sytuacji, w celu zapobieżenia podobnym wypadkom w przyszłości, Izba Morska zaleciła Polskiemu Związkowi Żeglarskiemu:\n2) Dokonywanie okresowych analiz stanu bezpieczeństwa żeglugi morskich statków sportowych i omawianie wyników, tych analiz z zarządami okręgów żeglarskich i klubów.\nOmówione orzeczenie z dnia 26.10.1976 r. Izby Morskiej w Gdyni uprawomocniło się w całości w związku z nie wniesieniem przez żadnego z zainteresowanych w sprawie jachtu "Otago" odwołania do Odwoławczej Izby Morskiej.\nKomentarz do orzeczenia\nSzczególny charakter sprawy s/y "Otago" oraz znaczenie, jakie z punktu widzenia szkolenia żeglarskiego mają obszerne wywody zawarte w orzeczeniu Izby Morskiej uzasadniają poświęcenie tej problematyce kilku uwag natury dodatkowej:\n1. Jest rzeczą niewątpliwą, że wody Wyspy Niedźwiedziej są szczególnie niebezpiecznym i trudnym rejonem dla uprawiania żeglugi przez małe statki oraz, że i tak wysoka skala trudności wzrasta dodatkowo w przypadku, gdy jednostka dysponuje wyłącznie napędem żaglowym. Dzieje się tak dlatego, że obszar wokół Wyspy Niedźwiedziej znajduje się pod wpływem silnego oddziaływania prądów morskich o odmiennej temperaturze wody. W rejonie wyspy spotyka się mianowicie podążający na północ ciepły Prąd Zachodnio-szpicbergeński, z płynącym w kierunku południowo-zachodnim i rozgałęziającym się na dwa nurty zimnym arktycznym prądem Morza Barentsa zwanym Prądem Wyspy Niedźwiedziej. Ten szczególny układ prądów morskich powoduje wzajemne przenikanie się wód o różnej temperaturze, zasoleniu i ciężarze oraz przemieszczanie odmiennych mas powietrza. W konsekwencji Wyspa Niedźwiedzia jest miejscem obfitującym w częste, długotrwałe mgły oraz silne, szkwaliste wiatry. Najbardziej mglistym okresem jest krótkie arktyczne lato.\nW lipcu przy średniej temperaturze 4° C mgła występuje na wyspie przeciętnie przez 17 dni, a zdarza się, że nawet dłużej. Ponadto Wyspa Niedźwiedzia znajduje się, na trasie niżów przemieszczających się z rejonu Islandii na Morze Barentsa. Cechą charakterystyczną układu wiatrów tego rejonu jest zmienność, polegająca na stosunkowo częstej i szybkiej zmianie siły i kierunku wiatru. Rocznie notuje się na wyspie około 43 pełnych dni z wiatrem o sile solidnego sztormu. Dla pełnego obrazu należy dodać, że u skalistych wybrzeży Wyspy Niedźwiedziej występują stosunkowo silne prądy pływowe. W licznych niewielkich zatoczkach utworzonych przez wychodzące w morze cyple skalne, wywołują one potężne wiry wodne oraz powodują silne wzburzenie morza. Jeśli do tego dodać, że wyspa nie tylko, że nie posiada portu lub przystani, ale również nie ma ona jednego bezpiecznego, osłoniętego od wiatru kotwicowiska, to stanie się rzeczą zrozumiałą, że każde bezpośrednie podejście do Wyspy Niedżwiedziej, a zwłaszcza postój u jej wybrzeży i to bez względu na rodzaj posiadanej prognozy meteorologicznej, wymaga zachowania, maksymalnej ostrożności oraz staranności w doborze miejsca postoju. Natomiast kotwiczenie u wybrzeźy Wyspy Niedźwiedziej stwarza konieczność utrzymania na pokładzie stałej gotowości do niezwłocznego rwania kotwicy i odejścia w morze w razie niekorzystnej zmiany kierunku wiatru.\n2. Izba Morska przypisała szczególną wagę do nie uzyskania przez kapitana jachtu aktualnej prognozy pogody. Orzeczenie w sprawie s/y "Otago" ma w tym względzie charakter precedensowy i może być przez izby morskie powoływane w innych sprawach żeglarskich. W tomie nr 50-51 pod pozycją 18 Biuletynu "Orzecznictwo Izb Morskich" wydawanym przez Odwoławczą Izbę Marską w Gdyni znalazlo się omówienie orzeczenia wydanego w sprawie s/y "Otago" zawierające wyodrębnienie jego tez o charakterze ogólnym. Teza dotycząca omawianego zagadnienia zostala oznaczana numerem dwa i ma treść następującą: "Do podstawowych obowiązków kapitana jachtu należy działanie, mające na celu zorientowanie się w aktualnej i przewidywanej sytuacji meteorologicznej. Zaniedbanie tego obowiązku świadczy o braku kwalifikacji do pełnienia funkcji kapitana statku".\nJak z powyższego wynika, jest ona bardzo daleko idąca. Orzeczenie ustala, że kapitan jachtu ma obowiązek stałego działania zmierzającego do rozeznania w aktualnej i przewidywanej sytuacji meteorologicznej. Obowiązek tego rodzaju wchodzi v zakres podstawowych obowiązków kierownika jednostki a wszelkie jego zaniedbania świadczą o braku kwalifikacji do pełnienia funkcji kapitana statku. Teza nie precyzuje ma czym ma polegać działanie kapitana zmierzające do zorientowania się w sytuacji meteorologicznej. Stanowisko takie należy uznać za w pełni trafne, bowiem nie można w sposób teoretyczny przesądzać charakteru i kierunków działania kapitana. Wydaje się, że jest ono uzależnione ad konkretnych okoliczności, w jakich przebiega rejs. W przypadku s/y "Otago" zaniedbanie polegało m.in. na tym, że znajdując się przez szereg godzin na terenie stacji kapitan nie zapoznał się ani z sytuacją baryczną, ani z wieczorną prognozą oraz, że na jachcie nie odbierano prognoz meteorologicznych. Dotychczasowe rozważania można zreasumować w ten sposób, że kapitan ma obowiązek stałego odbierania i analizowania prognoz meteorologicznych względnie podejmowania wszędzie tam gdzie jest to możliwe, takiego działania, aby prognozy i dane o sytuacji barycznej uzyskiwać, albo uaktualniać.\n3. Nie wymagają komentarza wywody Izby Marskiej dotyczące okoliczności kotwiczenia s/y "Otago", a w szczególności stwierdzenie, że zakotwiczenie w miejscu i w sposób uniemożliwiający podjęcia skutecznej akcji w przypadku zmiany warunków meteorologicznych stanowi zagrożenie bezpieczeństwa żeglugi oraz w rażący sposób narusza podstawowe zasady dobrej praktyki morskiej. Skoro powyższa problematyka była przedmiotem rozważań Izby, to maże warto przypomnieć, że już w wydanej w 1932 r. książce: "Manewrowanie jachtem żaglowym" T. Kuczyński pisał: "Stojąc na jednej kotwicy, musimy uważać, żeby w promieniu naszego łańcucha kotwicznego nie było żadnej przeszkody (mielizny, innego statku itp.). Inaczej w razie zmiany kierunku wiatru, możemy o nią zawadzić łańcuchem" (Główna Księgarnia Wojskowa, Warszawa 1932 r., str. 166).\nPo pierwsze w zakresie oceny postępowania kapitana jachtu, który przy braku bezwzględnej konieczności (przesłanka z art.79 § 1 k.m.) na jedenaście godzin opuścił jednostkę, mimo że znajdowała się ona w stanie potencjalnego zagrożenia. Izba uznała tego rodzaju postępowanie kapitana jachtu "Otago", za - "rażący brak poczucia odpowiedzialności".\n5. Aczkolwiek, nie było przedmiotem rozważań Izby Morskiej oraz nie pozostaje w związku przyczynowym z wypadkiem s/y "Otago", to jednak warto podkreślić, że powierzenie sternikowi jachtowemu funkcji oficera wachtowego w żegludze wielkiej było sprzeczne z obowiązującymi ówcześnie, przepisami zarządzenia przewodniczącego GKKFiT z dnia 25.08.1969 w sprawie sportowych stopni żeglarskich i motorowodnych (M.P. nr 42 poz. 338 i z 1974 r. nr 31 poz. 189). Praktyka zastosowana w ostatnim rejsie jachtu "Otago" musi budzić tym większe wątpliwości że w skład załogi wchodzili j. kpt.ż.b. i 3 sterników morskich jak również, że nie było konieczności, ani obowiązku dzielenia załogi na cztery wachty.\n6. Od daty omawianego orzeczenia lzby Morskiej w Gdyni minęło ok. 6 lat. Byłoby zatem rzeczą interesującą odpowiedzieć na pytanie czy i ewentualnie w jaki sposób zalecenia Izby zostały w praktyce zrealizowane. Autor niniejszych uwag nie dysponuje odpowiednim materiałem ani nie ma tytułu do prezentowania tego rodzaju analizy. Mimo to jednak, obiektywnie można stwierdzić, że od paru lat są organizowane przez PZŻ narady w sprawie bezpieczeństwa żeglugi w żeglarstwie morskim na których między innymi omawia się wybrane orzeczenia Izb Morskich dotyczące awarii żeglarskich.\nNależy postulować kontynuowanie powołanej praktyki z warunkami należytego merytorycznego opracowania tematyki poszczególnych narad oraz właściwego ich organizowania. Należy równi dodać, że w nowym regulaminie stopni żeglarskich wprowadzonymi w życie przepisami zarządzenia przewodniczącego GKKFiS z dnia 8.0l.1981 r. (M.P. nr. 1 poz. 7) zostały w sposób wyraźny zwiększone wymagania w zakresie praktyki morskiej stanowiące podstawę do dopuszczenia do egzaminów na wszystkie trzy morskie stopnie żeglarskie. Wydaje się sprawą niewątpliwą, że na powołaną zmianę przepisów regulaminu istotny wpływ miało orzecznictwo izb morskich.\nJeśli natomiast chodzi o stałe wykorzystywanie w celach szkoleniowych doświadczeń płynących z wypadków morskich w żeglarstwie, to robi wrażenie, że w tej dziedzinie jest jeszcze wiele do zrobienia oraz że brak w tym zakresie odpowiednio przemyślanego i konsekwentnie realizowanego systemu.\nBiblioteka COŻ PZŻ im. A. Benesza Trzebież


TOP5 plaż na Korfu - które najbardziej polecamy? - Wyspa Korfu\nJeśli chodzi o Korfu, świetne plaże można znaleźć na całej niemal wyspie. Coś dla siebie znajdą tu zarówno ci, którym nie przeszkadzają tłumy turystów, jak i osoby najchętniej wybierające bardziej ustronne i zaciszne miejsca do wypoczynku. Poznaj najpiękniejsze plaże na Korfu!\nJeśli ktoś zapytałby nas jaka jest najpiękniejsza plaża na Korfu, mielibyśmy spore trudności z wybraniem tylko jednego miejsca. W czołówce z pewnością jednak zalazłaby się piaszczysta plaża Porto Timoni, do której dotarliśmy schodząc z klifu. Po drodze mieliśmy więc okazję podziwiać piękne widoki z góry, a z pewnością jest to miejsce niezwykle malownicze. Plaża składa się z dwóch zatok, do których można też dotrzeć od strony morza dopływając do nich łódką. Jest to piękne miejsce do odpoczynku oraz do nurkowania z maską, a krystalicznie czysta woda sprawia, że kąpieli wręcz nie można się oprzeć.\nWięcej informacji tutaj: Porto Timoni.\nNiewielka miejscowość położona w północno-zachodniej części wyspy z jedną z najpiękniejszych plaż. Piaszczyste dno z łagodnym spadkiem sprawia, że miejsce to chętnie wybierane jest przez rodziny z dziećmi. Czysta woda, cisza i spokój przyciągają turystów stroniących od hałaśliwych kurortów. Na plaży można wynająć leżak i parasol lub odpoczywać leżąc na piasku. Dla miłośników aktywnego wypoczynku przygotowano liczne atrakcje, a w tym sporty wodne. Polecamy spacer na klif, skąd można podziwiać zachody słońca i samą plażę z góry.\nWięcej informacji tutaj: Agios Georgios.\nPlaża Logas znajduje się na zachodnim wybrzeżu u stóp wysokiego klifu. Inna jej nazwa to Sunset Beach, którą zawdzięcza swojemu usytuowaniu – przed południem cała plaża jest zacieniona, dlatego najlepiej wybrać się na nią w drugiej połowie dnia. Na tę piaszczystą plażę prowadzą schodki, a by dostać się na jej główną część trzeba przejść przez sięgającą kolan wodę. Wcześniej jednak polecamy udać się na przeszklony taras widokowy – silne emocje gwarantowane. Na Logas warto zostać do wieczora i podziwiać zachód słońca. To z pewnością jedno z najbardziej romantycznych miejsc na wyspie.\nWięcej informacji tutaj: Plaża Logas.\nNajlepsze plaże na Korfu niekoniecznie muszą być piaszczyste. Bataria to jedyna kamienista plaża w zestawieniu, a jedną z jej największych zalet jest niewątpliwie błękitna woda, która zachęca do kąpieli. Oczywiście można wypożyczyć tu leżaki i parasole, dlatego kamieniste podłoże nie stanowiło dla nas najmniejszego problemu. Podczas odpoczynku na plaży Bataria można podziwiać malownicze widoki, a w tym również wybrzeże Albanii. Zdecydowanie polecamy to miejsce!\nWięcej informacji tutaj: Bataria.\nWymieniając najpiękniejsze plaże na Korfu nie możemy pominąć zatoki Paleokastritsa. Znajdują się tu piaszczyste plaże z przepięknymi widokami na skaliste klify. Czysty piasek i lazurowe może zachęcają do wypoczynku, można też skusić się na wycieczkę łódką do błękitnych grot. Zatoka Paleokastritsa to jedno z najchętniej odwiedzanych na Korfu miejsc, dlatego zwiedzając okolicę warto znaleźć czas na plażowanie. Polecamy też nurkowanie z maską – czysta woda zapewnia doskonałą widoczność!\nWięcej informacji i dużo zdjęć plaż Korfu tutaj: Paleokastritsa.


DZIENNIK ORNITOLOGA | Dariusz Tomasz Lebioda | Strona 2.\n2022/01/21 @ 11:01\t(Dzieje, Literatura, Miejsca)\nEdwin Long – Stracone zachody miłosne, 1885\nZakończyłem odnawiającą lekturę Faraona Bolesława Prusa, tym razem szybką i niezwykle efektywną poznawczo. Wcześniej próbowałem przeczytać tę słynną powieść w młodości, ale moja rozwichrzona natura nie pozwoliła mi przebrnąć przez ponad sześćset stron drobnego druku. Teraz wyposażony w odpowiednią wiedzę historycznoliteracką i teoretycznoliteracką, ciekawie pochłaniałem kolejne księgi i rozdziały. Przedsięwzięcie naszego pozytywisty było ogromne, tym bardziej, że nigdy nie był w Egipcie, korzystał tylko z opracowań i rycin, a u końca dziewiętnastego wieku (1895) fotografia nie była jeszcze tak rozpowszechniona jak dzisiaj. Pisarz postanowił stworzyć na papierze postać literackiego faraona z dwudziestej dynastii, któremu nadał imię Ramzes XIII, a do tego nakreślić panoramę krainy nad Nilem sprzed około trzech tysięcy lat. Uczynił to głównie za sprawą niezwykle rozbudowanych dialogów, zaniedbując nieco partie opisowe. Jak każda wielka powieść, dzieło to ma swoje plusy i minusy, wielu miłośników i zaprzysięgłych wrogów. Z perspektywy wiedzy egiptologicznej trzeciego dziesięciolecia dwudziestego pierwszego wieku, możemy wskazać liczne błędy Prusa, które w literaturoznawstwie zwykło się nazywać „niekonsekwencjami autorskimi”. Także przeniesienie postaci Herhora z czasów Ramzesa XI i uczynienie go na końcu powieści faraonem uznać należy za zabieg wątpliwy. Warto jednak rozgraniczać to, co było kreacją pisarską od wiedzy naukowej, tak jak w przypadku skrajnego antagonizmu pomiędzy kapłanami i faraonem. Wątpliwy dzisiaj wydaje się też pomysł stworzenia fikcyjnego labiryntu i status społeczny chłopów, ukazywanych jak murzyńscy niewolnicy w Ameryce. W opisywanych czasach nie było w Egipcie machin oblężniczych i miotających, amfiteatrów i budowli teatralnych, nie znano spowiedzi, nie wygłaszano kazań, a ksenofobia w stosunku do Żydów i Fenicjan była znacznie mniejsza. Nie znajdziemy tam też konwalii, figowców indyjskich, drzewek pomarańczowych, róż, kur domowych, a polowano głównie z psami, nie z panterami, a konie wykorzystywano raczej do rydwanów i nie jeżdżono na nich wierzchem. Jest już spora literatura przedmiotu, analizująca niekonsekwencje Prusa, ale przecież ważniejsza jest tutaj jego siła wyobraźniowa i umiejętność stworzenia w powieści świata z zamierzchłych czasów. Ta rekonstrukcja jest prawdopodobna i na poziomie tzw. zwykłego czytelnika może być fascynująca, dająca wyobrażenie o Egipcie w konkretnej przestrzeni czasowej. To zapewne spowodowało, że powieścią zainteresował się Jerzy Kawalerowicz i stworzył dzieło filmowe, wielokrotnie nagradzane i chwalone przez znanych reżyserów (Martin Scorsese). Podczas mojej nowej lektury najwartościowsze były właśnie owe elementy imaginacyjne i techniki narracyjne, zastosowane przez pisarza. Także postać Ramzesa XIII jest prawdopodobna, żywa, znacznie lepiej nakreślona niż kostyczny ojciec i główny antagonista Herhor. W dziele tym brakuje rozbudowanych wątków miłosnych i sensacyjnych, choćby takich jak w powieści Miki Waltariego o trepanatorze królewskim pt. Egipcjanin Sinuhe i książce Karla Brucknera Złoty faraon. Jako wielbiciel ptaków, zwierząt i roślin odczułem też liczne braki w zakresie ich odwzorowania w dawnym Egipcie, gdyż przywołane gatunki są bardzo skromne.


Autor: Jerzy Lipka 16.11.2019r. 13:20\nNie twierdziłem że nie było wycieki. Był, ale jego rozmiary i znaczenie dla oceanu są przesadzone przez propagandę lobbystów anty-atomowych. Światowej Organizacji Zdrowia można wierzyć. Poziom radioaktywności jest tylko bardzo nieznacznie wyższy od normalnego. O "skażeniu pół oceanu" nie ma mowy. W Fukushimie zaś nikt od promieniowania nie zginął. Tymczasem w Polsce ludzie naprawdę umierają od smogu, rtęci i wogóle zatrutego powietrza. Wymiera co roku średniej wielkości miasto, prawie 50 tys. Fakt całkowicie pomijany w lobbystycznej anty-atomowej propagandzie. A to są konkretne ludzkie tragedie. Co by wypisywano, gdyby w Fukushimie od promieniowania zmarło 50 tys osób? Wyobrażam sobie! A to tylko w ciągu jednego roku.


Kiełkowanie siana - Strona 2\nRolnictwo: problemy i zanieczyszczenia, nowe technologie i rozwiązania ⇒ Kiełkowanie siana\nRe: Kiełkowanie siana\nWiadomość nie luprzez denis17 » 18/04/18, 09:11\nLub nie rób nic i poczekaj aż nasiona się wyczerpią\nWiadomość nie luprzez Did67 » 18/04/18, 12:25\nI zostaw mi mały kwadrat 20 X 20 cm, pozwól mi unieść się do uszu, by robić precyzyjne zdjęcia. Postaram się zidentyfikować. Podejrzewam, bez żadnego dowodu, życicy (siano może być z tymczasowej łąki - trawy, która została zasiana). Ryegrass jest odległym kuzynem pszenicy, a jego uszy mają podobieństwa.\nReszta, proponuję zaniknąć = wrócić widelcem. Ciesz się niszą dobrej suchej pogody. Zasadnicze powinno wyschnąć ...\nWiadomość nie luprzez Did67 » 18/04/18, 12:26\ndenis17 napisał: Lub nie rób nic i poczekaj aż nasiona się wyczerpią\nCzuję niestety, że korzenie sięgną ziemi, a rośliny będą rosły.\nRejestracja: 09/08/17, 08:03\nWiadomość nie luprzez Carl » 24/04/18, 19:47\nZostawię dobry m2 w obserwacji i zwrócę resztę.\nMądry lenistwo i wrażliwy na jakość tego, co moja rodzina spożywa, pragnę zrobić ogród warzywny leniwego!\nWiadomość nie luprzez Grelinette » 29/04/18, 17:01\nJestem zaskoczony, że jesteś zaskoczony, gdy widzisz siano, a bardziej ogólnie trawę używaną do ściółkowania gleby!\nOczywiście wszystkie rośliny zawierają nasiona, które kiełkują.\nZ mojej strony, mając konie, które karmię prawie na sianie (a siano to tylko trawa pokrojona i suszona trawa), oto co regularnie widzę:\n- Na terenach, na których kładę siano, aby nakarmić konie, po chwili z ziemi wyrasta wiele małych, chociaż konie zjadały całe siano. Pozwala mi to uprawiać łąkę w różnych miejscach, umieszczając siano w różnych częściach parku.\n- pod paletami, w których przechowywane są stogi siana, z ziemi wychodzi wiele małych pędów siana: nasiona siana spadają i kiełkują.\n- Kiedy grabię resztki siana dookoła składu siana, gruz siana zmieszany z ziemią również kiełkuje i pozwala mi upuścić mieszankę tam, gdzie chcę wyhodować łąkę\n- więcej zabawy ... końska nawóz też kiełkuje!\nRegularnie podnoszę łajno konia, aby oczyścić ich park i na stosie nawozu, który się kumuluje. Widzę też małe pędy wychodzące, także na łajnie, które zostawiłem na ziemi i wyschły. Nierzadko zdarza się, że kupa gnoju jest całkowicie pokryta małą zieloną trawą.\nIstnieje co najmniej 2 powodów: po pierwsze tranzyt na koniu jest bardzo szybki i wszystkie nasiona zawarte w połkniętym sianku, nawet przeżute, nie są zasymilowane i znajdują się na końcu wyścigu w łajnie następnie kiełkują, następnie małe nasiona są chronione przez dość mocną powłokę, która nie jest zmieniona przez sok żołądkowy; dlatego lepiej spłaszczyć lub zmiażdżyć niektóre zboża przed podaniem ich koniowatym (jęczmień, kukurydza, owies itp.).\nZauważ też, że dobre siano to siano, które zawiera wiele małych nasion, nawet niewidoczne, i to także ten rodzaj siana, który preferuje konie, i to jest zabawne, gdy widzę przynieś im porcję siana z taczką, pierwszą rzeczą, jaką konie robią, jest zeskrobanie kurzu siana z dna taczki i oni to uwielbiają!\nWiadomość nie luprzez Ahmed » 29/04/18, 17:26\nSądzę, że to część ewolucyjnej strategii traw: skorzystaj z możliwości przeglądania rozpraszania nasion.\n* Innym aspektem jest zdolność do krzewienia, gdy wzrost trawy jest odcięty, a także odpychanie łatwo, w przeciwieństwie do konkurencyjnych ziół.\nWiadomość nie luprzez Did67 » 29/04/18, 21:16\nGrelinette napisał: Bonjour à tous,\nTyle tylko, że ... w grubej warstwie nie kiełkuje (cóż, w 95% przypadków, ponieważ tutaj mamy przypadek, w którym te zarazki - i że wiem o innym przypadku).\nMożesz "przeglądać" wszystkie zdjęcia, które przesłałem od 3 lub 4 lat, lub obejrzeć filmy, zobaczysz, że moje siano jest ... czyste! Poza kilkoma bylinami, które go przebijają (jaskry, ćmianki, powój, oset ...). I wielu innych umieściło swoje zdjęcia!\nCo więcej, w mojej książce przyznaję, że nie mam całkowicie satysfakcjonującego i spójnego wyjaśnienia.\nAle mówimy o warstwach gruby (około dwudziestu cm) i permanente...\nW przeciwnym razie jest to podstawa życia, kiełkuje!\nWiadomość nie luprzez Did67 » 29/04/18, 21:22\nJest to szczególnie "porównawcza" zaleta traw, która wyjaśnia ich rozwój równolegle z "grazerami": hodowcy są zbyt blisko; im więcej pasą się wypasacze (pionowe łodygi) i im bardziej trawa się rozprzestrzenia ... Gdzie inne rośliny mają kłopoty, gdy tylko odcinają "serce" ... Na wypasanej łące trawa rozlewa się ... (nawet jeśli rośliny strączkowe grają inną kartę, symbiotyczne wiązanie azotu i że bulwiasty - narcyz lub dzikie jaquelquilles odgrywają rolę żarówki - bardzo przedwczesne rozpoczęcie - zamknięcie cyklu przed innymi i "zniknięcie" ) ...\nW tej komplementarności między trawami i pastwiskami widzimy rodzaj "symbiozy".\nZasada jest powtarzana przez zielonych właścicieli pola golfowego, z tym, że ich hodowcy są kosiarkami spiralnymi!\nWiadomość nie luprzez Did67 » 02/05/18, 12:46\nDla tych, którzy są "zaskoczeni", te zdjęcia zrobione przedwczoraj, w moim ogrodzie kuchennym (i minęło pół tuzina lat, aż to trwa!) ... Musimy uwierzyć, że istnieją "stare mądrości" czasami granicząc z głupotą, "Zawsze mi mówiono, że ...", że powinno to zostać przetłumaczone na "lepiej byłoby, gdybyśmy milczeli ..." [lub "... myśleli przed mówieniem" ...]\n[To nie odnosi się do grelinette, mówię, ale ogólnie dobrze zakorzeniona idea tych "wspólnych miejsc" i innych "popularnych wierzeń", które są po prostu błędami rozumowania - w mojej książce "demontuję" niektóre z nich. on].\nWszystkie te kwietniki mają wspólne stare, naturalne łąki (przez stulecia) przekształcone w "kwietniki" między ubiegłym rokiem a 4 lata temu. NIGDY nie pracowali ("nawet nie grelinette", zgodnie z moim zwykłym wyrażeniem) ... Nie narysowany, nie znudzony, nie wykopany ...\nObserwujemy sporadycznie, że niektóre byliny to opór: powój, bulwiasty jaskier, itp ... A także moje cebule i szalotki (które przeszczepiam bezpośrednio przez siano) - tam, to mi odpowiada ...\nale bez odrastania ziół (Traw). A jednak zimowa wycieczka była mokra i długa (aż do nadejścia obecnej dobrej pogody).\nPod jednym warunkiem, który powtarzam: umieścić grubą warstwę (20 cm).\nAle zdaję sobie sprawę, że są wyjątki, które chciałbym wyjaśnić. Ten, o którym tu mówimy, jest drugim, który zwraca moją uwagę (to niewiele, w porównaniu do setek ludzi, którzy próbują fenokultury - może tysiące?). Podejrzewam życicę, ale bez dowodu.\nWiadomość nie luprzez green68 » 02/05/18, 17:32\nZdjęcie tego dnia, ścieżki są pokryte trawą, podczas gdy paski przycinające nie są\nogród warzywny przed szczotkowaniem\nPasma zostały pokryte zeszłej jesieni


Śmiertelny wypadek koło Jastrowia - jastrowie24.pl\n06:46, 05.05.2021 | P.K\nWe wtorek (04.05) na drodze pomiędzy Jastrowiem, a Górzną doszło do tragicznego wypadku, w którym zginął 25 letni mieszkaniec Jastrowia.\nZderzenie dwóch samochodów osobowych miało miejsce niedaleko mostu nad Gwdą. Jadący samochodem marki Opel, 25-letni mieszkaniec Jastrowia, prawdopodobnie stracił panowanie nad pojazdem wpadając w poślizg i zderzył się z naprzeciwka jadącym pojazdem marki BMW. W wyniku zderzenia śmierć na miejscu poniósł młody kierowca Opla Vectry. Małżeństwo jadące drugim pojazdem z 4 letnim synem przetransportowani zostali lotniczym pogotowiem ratunkowym do szpitala. Ich życiu nie zagraża niebezpieczeństwo. Obecnie trwają wyjaśnienia tragicznego zdarzenia, które nadzoruje prokurator z Prokuratury Rejonowej w Złotowie.\nL Z12:20, 06.05.2021\nSzkoda rodziny z BMW, mam nadzieje, że Rodzice i 4-miesięczny maluszek wyzdrowieją i poza rozbitym autem wszystko u nich będzie dobrze; mieli wielkiego pecha, że trafili na ,za przeproszeniem, kretyna na przeciwnym pasie ruchu z klubu tych co "Lubią Zapier...ć" a potem trzeba ich z asfaltu zdrapywać; szkoda młodego chłopaka, ale jego zachowanie na drodze nie było dojrzałe i rozsądne; narobił wiele nieszczęścia rodzinie z BMW i wiele przykrości swoim rodzicom i bliskim, sprawiedliwość dopadła go z automatu, życia nic mu nie wróci, ale jego najbliżsi przezywają teraz dramat; w tym miejscu wydarzył się już nie jeden wypadek i stoi już krzyż, teraz dostawią kolejny ku przestrodze dla innych; oby to był ostatni dramat w tym miejscu. Rodzinie z BMW życzę zdrowia, a Rodzinie kierowcy wyrazy współczucia; to jest Rodzinna tragedia, kiedy Rodzice żegnają swoje Dzieci, zwłaszcza w takich okolicznościach. 12:20, 06.05.2021\nkierowca, który zginął na miejscu, nie jest z tych co " lubią za****" był kierowcą zawodowym, jeździł rozsądnie. najłatwiej jest wypowiadać się tym co nie znają. 12:27, 06.05.2021\nL Z12:33, 06.05.2021\nno to tym bardziej jako zawodowy kierowca pokazał co potrafi; wygląd auta rozrzuconego w częściach po drodze i lesie sugeruje, że na "budziku" mało nie było, czyli może jednak czasem lubił pozapier..ć. 12:33, 06.05.2021


Człowiek czasami czuje się tak zagubiony, czy też przegnieciony rzeczywistością że trudno mu jest się na czymkolwiek skupić, nic też nie przychodzi łatwo a to bez wątpienia wpływa na samą jakość życia co jest mocno frustrujące. Czasem trudno takiej osobie zmęczonej, a właściwie wypranej psychicznie podjąć próbę zwalczenia takiego stanu,wydaje się że zbyt wiele siły trzeba by było znów włożyć a efekt nie jest pewny. Okazuje się jednak że są takie metody pomagania sobie które wcale nie są związane z wielkim wysiłkiem a faktycznie gwarantują sporą poprawę samopoczucie i to praktycznie na stałe.\nMowa o takim „wynalazku” jak muzyka relaksacyjna czyli taka która tworzona jest z myślą o ukojeniu zmęczonych , zestresowanych ludzi. Tradycyjnie takie kompozycje są oparte na szeroko pojętych dźwiękach przyrody i jej otoczenia, przynajmniej taki nurt da się wydzielić. Inne takie zestawy dla zestresowanych to muzyka etniczna czy też określana słowem „world” tak czy inaczej to bardzo charakterystyczne melodie zestawy dźwięków. Zaleca się wszystkim którzy chcą skorzystać z takich metod by słuchali tej muzyki w chwilach kiedy mają czas tylko dla siebie i są skupieni a też nie ma obawy że ktoś ich rozproszy. Wówczas jest zdecydowanie większa szansa że dana technika spełni swoja rolę i zadanie.\nDzieci w wieku szkolnym coraz rzadziej bawią się zabawkami typu lalki czy samochody. Wybierają one przeważnie gry planszowe, a w dzisiejszych czasach coraz więcej gier komputerowych. Zabawa na komputerze może być, a nawet jest, świetną rozrywką i nau...


Mentor Toruń Cup 2019 | www.torun.pl\nMentor Toruń Cup 2019\nData publikacji: 09 stycznia 2019\nW dniach 9-13 stycznia 2019 roku na lodowisku Tor-Tor łyżwiarze figurowi z całego świata rywalizować będą w zawodach Mentor Toruń Cup 2019.\nW tym roku 350 zawodników – solistów, solistek i par tanecznych z 35 krajów będzie walczyć o medale oraz cenne punkty rankingowe. Zmagania tancerzy będzie można oglądać codziennie od wczesnych godzin porannych do późnego wieczora. Wstęp na zawody jest bezpłatny.\nW sobotę, 12 stycznia 2019 o godzinie 17:00 lodowisko Tor-Tor po raz kolejny stanie się areną wspaniałych popisów łyżwiarstwa figurowego w wykonaniu najlepszych zawodników z całego świata. W ten wyjątkowy wieczór na tafli zaprezentują się medaliści zawodów w swoich najlepszych programach. Występom towarzyszyć będzie piękna sceneria - muzyka i kolorowe światła, które stworzą niepowtarzalny klimat wydarzenia. Lodowisko podczas gali będzie ogrzewane.\nWstęp dla kibiców na galę Mentor Toruń Cup 2019 jest bezpłatny.


Odczaruj poród: Nie taki wilk straszny, jak go malują | Wyrodna Matka\nPrzychodzę dzisiaj do Was z kolejną opowieścią o dobrym porodzie. Historia napisana jest przez Aurelię, blogerkę, autorkę bloga Mama w Barcelonie. Aurelia, rodziła w Hiszpanii, ale historia jasno pokazuje, że nieważne czy to Polska czy Hiszpania, obawy przed porodem każda mama ma takie same. W większości jednak okazują się one niepotrzebne, poród może być naprawdę pięknym przeżyciem. Przeczytajcie o tym.\nPoród. To słowo budzi postrach wśród wielu przyszłych mam. Ból, skurcze, ewentualne komplikacje, zdrowie dziecka. Myślę, że problemem jest powszechna wizja przedstawiania procesu, jakim jest sam poród. Mnóstwo obrazków w Internecie, z których wyczytać można hasła typu:\n„Mężczyzna nie wytrzymałby bólu porodowego!”\n„Ból podczas porodu porównywalny jest do łamania 20 kości na raz!”\n„Poród to największy ból, jaki przeżyjesz!”\nNic dziwnego, że kobiety się boją. Ja widząc takie slogany i czytając artykuły, które głównie przestrzegały przed komplikacjami, byłam wręcz przerażona.\nDzisiaj chciałabym podzielić się z Wami historią mojego porodu, który nie należał do łatwych, ale mimo wszystko na ten moment mogę szczerze powiedzieć – nie taki wilk straszny, jak go malują.\nZacznę od początku. Ze snu wybudziło mnie uczucie ciepła i… mokrości. Około 2 w nocy odeszły mi wody. Co zabawne, jeszcze tego samego dnia byłam na badaniu i lekarka oznajmiła, że jeszcze mamy sporo czasu. Jak widać, Alex podsłyszał i chciał zrobić nam psikusa. Zadzwoniłam po karetkę (przed tym zdążyłam nawet wziąć prysznic) i już po kilkunastu minutach w naszym domu zjawili się sanitariusze. Ze względu na to, że nie pojawiły się nawet najmniejsze skurcze, lekarz zdecydował się poczekać do 12 godzin. Niestety po upływie wspomnianego czasu skurczy nadal nie odczuwałam, toteż postanowiono je wywołać. Najpierw tabletkami, ostatecznie oksytocyną. Skurcze były nieregularne przez długi czas, ale ból wciąż jeszcze był do zniesienia. Po kilkunastu godzinach pojawił się doktor, który zaproponował mi znieczulenie. Próbując być odważną odparłam, że jestem w stanie wytrzymać jeszcze chwilę bez niego, jak się jednak okazało, był to ostatni dzwonek i musiałam podjąć decyzję już. Zgodziłam się. Po podaniu znieczulenia ból minął całkowicie. Leżałam w sali na szpitalnym łóżku z przypiętą do brzucha aparaturą mierzącą ciśnienie dziecka i delektowałam się chwilą spokoju, bo wielu godzinach walki. Gdy rozwarcie było na tyle duże, abyśmy mogli przejść do kolejnej fazy porodu, zabrano mnie na salę porodową. Tutaj wszystko minęło bardzo szybko. Nim się zorientowałam lekarze kładli mi na pierś mojego synka. Ciężko właściwie opisać uczucia, które towarzyszą Ci w tym momencie, ja nie potrafię ubrać je w słowa. Wiem jedynie, że nie można porównać ich do niczego innego na świecie.\nJest to spory skrót całego przebiegu mojego porodu, który od odejścia wód trwał 42 godziny. Bardziej chciałabym skupić się tu na innych aspektach. Byłam naprawdę przerażona, ogromnie bałam się bólu i tego, że zrobię coś „nie tak”. Położne oraz lekarze widząc mój stres okazali się bardzo pomocni. Przemili ludzie. Odpowiadali na każde z moich pytań ze stoickim spokojem mimo, że chyba kilkanaście razy pytałam np. o to, czy dziecku na pewno nic nie jest. Kobiety starały się mnie uspokajać, tłumaczyły każdy wykonywany ruch. W pokoju szpitalnym zaraz przy łóżku znajdował się guzik, którym mogłam wezwać pielęgniarkę w razie jakiejkolwiek potrzeby. Myślę, że naprawdę duży wpływ na moje samopoczucie miała myśl, iż w razie konieczności, mogę zwrócić się do lekarzy bez najmniejszych krępacji. Pytano mnie, jak się czuję, dostarczano pełne posiłki.\nWiele kobiet odczuwa pewnego rodzaju barierę, wstydzi się pytać, prosić, wyjaśniać. Zapominają, że ci ludzie są tam właśnie dla nich. Masz wątpliwość? Pytaj. Coś Cię martwi? Powiedz o tym. Masz ochotę krzyczeć? Zrób to, jeśli Ci ulży. Ból porodowy jest silnym, rwącym bólem, nie będę kłamać, ale jest do wytrzymania – i mówi to osoba o bardzo niskim progu bólu, uwierzcie. Mój partner był ze mnie dumny i po wszystkim przyznał, że bał się, że zniosę to o wiele gorzej, także jak widać można zaskoczyć innych, jak i samą siebie. Podczas skurczy jedyne o czym powinnaś myśleć to Twoje dziecko. Walczysz o jego zdrowie, o jego życie. Ja obawiałam się, że nie będę wiedziała, jak przeć, że zrobię dziecku krzywdę. Oprócz tego, że była przy mnie położna, która dokładnie wytłumaczyła sposób oddychania oraz parcia i mówiła, kiedy powinnam to robić, to przy okazji natura także robi swoje. Myślę, że my matki, wyposażone jesteśmy w instynkt, który w momencie tej ciężkiej walki dodaje nam sił i ciało samo doskonale wie, co powinno robić. Nagle odnajdujesz w sobie resztki sił, których myślałaś, że już nie masz tylko po to, aby móc w końcu ujrzeć swoje piękne maleństwo. Mówią, że poród jest straszny. Cóż, nie jest to nic przyjemnego, ale jest to zarazem piękne przeżycie. A z chwilą, w której dotykasz swoje dziecko po raz pierwszy, zapominasz o cierpieniu i bólu, przez które właśnie przeszłaś. Liczy się tylko ono.\nPoród to niełatwa sprawa, ale pamiętaj, że dla dziecka również jest on wyczerpujący i przeżywa ono ogromny szok pojawiając się nagle w innym świecie. Zapewniam Cię, że znajdziesz w sobie siły, aby walczyć do końca. Mój poród był długi i wyczerpujący, ale determinacji i otuchy dodawały mi (oprócz oczywiście tatusia dziecka, który był przy mnie przez cały ten czas, dzielnie wspierając) rozmowy z położnymi, które przede wszystkim uspokajały mnie w razie potrzeby. Dlatego nie krępuj się rozmawiać, a może i Tobie to w jakiś sposób pomoże.\nAurelia – Mama w Barcelonie\nUważam za bardzo cenne to, że Aurelia podzieliła się z nami na koniec dobrymi radami. Podzielam jej zdanie, że powinno się jak najwięcej pytać i rozwiewać swoje wątpliwości. Przecież, jeżeli rodzimy pierwszy raz, to mamy prawo nie wiedzieć jak to jest. Zawsze świadomość, jest lepsza od niewiedzy.\nA teraz, kiedy już zapoznaliście się z historią porodową Mamy w Barcelonie i zobaczyliście jakim przyjemnym językiem pisze teksty, zapraszam Was do odwiedzenia jej bloga Mama w Barcelonie, a także odsyłam Was na Fanpage Aurelii na Facebooku. W tych dwóch miejscach w sieci można dowiedzieć się jak wygląda rzeczywistość, kiedy mieszka się w Hiszpanii i ma się partnera Hiszpana, a także za czym się tęskni przebywając na „obczyźnie”:) Blog Aurelii spodobał mi się od samego początku, a wiecie dlaczego…? Bo wycieczka do Barcelony jest moim marzeniem od czasów szkoły średniej, kiedy to zobaczyłam na zdjęciach dzieła Gaudiego… Zakochałam się i wiem, że kiedyś Barcelonę na pewno odwiedzę.\nOdczaruj poród: Nadejście Marianki Odczaruj poród: To taka piękna, kobieca sprawa Odczaruj poród: O dwóch porodach jednego dziecka – pierwsza ciąża Sylwii i Józka Odczaruj poród: Poród widziany oczami ojca\n← Raz, dwa, trzy – dobre książki\nMusisz to przeczytać zanim zostaniesz mamą! Cz. 1 Ciąża i poród →


Wirtualnej waluty nie można zaliczyć do kosztów podatkowych - Rachunkowość - rp.pl\nAktualizacja: 23.11.2017, 05:00\nWirtualnej waluty nie można zaliczyć do kosztów podatkowych\nPrzedsiębiorca, który przez internet nabywa od anonimowych osób wirtualną walutę gry i nie ma możliwości ustalenia danych swoich kontrahentów, nie może zaliczyć wydatkowanych kwot do kosztów uzyskania przychodów.\nPrzedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na:\n- wykorzystaniu posiadanego sprzętu komputerowego w celu zdobywania przedmiotów wykorzystywanych przez graczy w różnych sieciowych grach komputerowych,\n- zakupie od producenta sieciowej gry komputerowej wirtualnych dóbr w postaci tzw. waluty premium w taki sposób, że przedsiębiorca wybiera sumę „waluty premium" w grze online, którą chce nabyć, i naciska przycisk „Kup teraz" lub inny przycisk z odpowiednim napisem. W ten sposób zostaje zawarta umowa, na mocy której producent gry prześle „walutę premium" na konto użytkownika,\n- zakupie w grze wirtualnych dóbr za „walutę premium" („waluta premium" nie ulega przetworzeniu),\n- skupowaniu przedmiotów posiadanych przez innych graczy za wirtualną walutę gry i ich odsprzedaży za wirtualną walutę gry w stanie nieprzetworzonym,\n- sprzedaży wirtualnej waluty gry lub innych przedmiotów za pośrednictwem serwisów aukcyjnych (np. Allegro) innym uczestnikom sieciowej gry komputerowej.\n„Waluta premium", waluta gry oraz przedmioty, o których mowa, mają charakter wirtualny i wykorzystywane są wyłącznie w świecie gry.\nJako potwierdzenie zakupu „waluty premium" przedsiębiorca otrzymuje dokument nazwany przez producenta gry fakturą, który zawiera:\n- dane producenta gry (nazwę, adres, europejski identyfikator VAT),\n- dane nabywcy (przedsiębiorcy) zawierające jedynie jego login z sieciowej gry komputerowej oraz powiązany z tym loginem adres e-mail,\n- wskazanie nazwy sieciowej gry komputerowej,\n- opis wskazujący na nazwę „waluty premium" oraz jej ilość,\n- cenę zakupu wyrażoną w złotych.\nSprzedaż wirtualnej waluty gry lub innych przedmiotów polega na transferze określonej ilości wirtualnej waluty gry lub innych przedmiotów z postaci posiadanych przez przedsiębiorcę na postacie klienta za wynagrodzeniem. Wirtualna waluta gry lub inne przedmioty są sprzedawane w stanie nieprzetworzonym i nie są zmodyfikowane w żaden sposób. Płatności realizowane są przelewem bankowym oraz za pomocą internetowych systemów płatności (PAYU, PAYPAL). Kontrahenci sprzedający przedmioty przedsiębiorcy to osoby fizyczne, nieprowadzące działalności gospodarczej, które nie wystawiają rachunku oraz nie podają swoich danych osobowych. Zwyczajem na tym rynku jest przeprowadzanie tran- sakcji anonimowo – strony występują pod pseudonimem – i nie ma możliwości ani otrzymania rachunku, ani ustalenia danych kontrahenta. Kontrahenci odnajdują się przez fora internetowe, gdzie podawany jest najczęściej tylko pseudonim kontrahenta z forum internetowego oraz jego adres e-mail. Przedsiębiorca nie ma możliwości uzyskania innych dowodów ani przymuszenia kontrahentów do wystawienia rachunku. Przedsiębiorca zamierza dokumentować nabycie towaru opisem zawierającym: ilość jednostek, opis, cenę i podpis przedsiębiorcy.\nWszystkie ww. czynności wykonywane są w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i są sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 47.00.89.0. – Sprzedaż detaliczna towarów, niekonsumpcyjnych, nieżywnościowych, gdzie indziej niesklasyfikowanych.\nPrzedsiębiorca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą kasową.\nW jaki sposób przedsiębiorca ma udokumentować koszt nabycia „wirtualnej waluty"? Czy może sporządzić księgowy dowód wewnętrzny? – pyta czytelnik.\nWydatki związane z pozyskaniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej określonych towarów mających być przedmiotem zbycia bezsprzecznie są związane z uzyskiwaniem przychodów z działalności gospodarczej i jednocześnie nie znajdują się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych. Jeżeli zatem ich zakup jest prawidłowo udokumentowany, to są (co do zasady) kosztem uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.\nStosownie do § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia ministra finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (dalej: rozporządzenie), podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej „fakturami", wystawione zgodnie z odrębnymi przepisami.\nPodstawą zapisów w księdze są także, w myśl § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, inne dowody, wymienione w § 13 i 14 rozporządzenia, stwierdzające fakt przeprowadzenia operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:\nZgodnie z § 13 rozporządzenia, za dowody księgowe uważa się również:\nSporządzone przez nabywcę\nPonadto, na udokumentowanie zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, dotyczących niektórych kosztów (wydatków) mogą być sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające przy zakupie: nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość, a w innych przypadkach – przedmiot operacji gospodarczych i wysokość kosztu (wydatku) (§ 14 ust. 1 rozporządzenia). Wystawienie dowodu wewnętrznego ograniczone jest jednak do enumeratywnie wskazanych wydatków >patrz ramka.\nCzasem wystarczy paragon...\nZakup w jednostkach handlu detalicznego materiałów środków czystości i bhp oraz materiałów biurowych może być, z zastrzeżeniem § 12 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, dokumentowany paragonami zaopatrzonymi w datę i stempel (oznaczenie) jednostki wydającej paragon – określającymi ilość, cenę jednostkową oraz wartość, za jaką dokonano zakupu. Paragonami lub dowodami kasowymi mogą być także dokumentowane wydatki poniesione za granicą na zakup paliwa i olejów.\nNa odwrocie paragonu podatnik musi uzupełnić jego treść, wpisując swoje nazwisko (nazwę zakładu), adres oraz rodzaj (nazwę) zakupionego towaru (§ 12 ust. 4 rozporządzenia).\n...albo umowa sprzedaży\nDokumentem będącym podstawą do ujęcia operacji gospodarczych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów powinna być (co do zasady) faktura, bądź rachunek. Jeżeli jednak zakup na potrzeby działalności gospodarczej dokonywany jest od osób fizycznych, które nie prowadzą działalności gospodarczej, to dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu do podatkowej księgi mogą być dokumenty, o których mowa w § 13 pkt 5 rozporządzenia, tj. dokumenty zawierające dane wymienione w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, a więc np. zawarte umowy sprzedaży.\nW razie kontroli fiskusa...\nW zamkniętym katalogu wydatków, których udokumentowanie może nastąpić na podstawie dowodu wewnętrznego, nie ujęto zakupu wirtualnej waluty oraz wirtualnych przedmiotów wykorzystywanych w grach (będących przedmiotem obrotu u przedsiębiorcy). Oznacza to, że zakup przez internet wirtualnej waluty oraz wirtualnych przedmiotów gier nie może zostać udokumentowany dowodem wewnętrznym. Wskazane przez przedsiębiorcę dokumenty mogą stanowić dowód w postępowaniu prowadzonym przez uprawniony organ podatkowy lub kontrolny. Nie mogą one natomiast stanowić samodzielnie dowodu pozwalającego na zaewidencjonowanie nabycia wirtualnej waluty oraz wirtualnych przedmiotów wykorzystywanych w grach w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.\n...ale nie do ewidencji\nPrzedsiębiorca nie może zatem udokumentować kosztu nabycia wirtualnej waluty oraz wirtualnych przedmiotów wykorzystywanych w grach dowodem wewnętrznym oraz dowodem wykonania przelewu. W konsekwencji, wydatków poniesionych na ich nabycie nie może ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jako kosztu uzyskania przychodów. Jednym z warunków zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest bowiem jego właściwe udokumentowanie.\nZaprezentowane stanowisko podzielają organy podatkowe (interpretacja Izby Skarbowej w Katowicach z 1 grudnia 2016 r., 2461-IBPB-1-1.4511.480.2016.2.BK). ?\nDowody wewnętrzne wystawia się tylko w określonych przypadkach\nDowody wewnętrzne, stosownie do § 14 ust. 2 rozporządzenia, mogą dotyczyć wyłącznie:\n2) zakupu od ludności, sklasyfikowanych w PKWiU, surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0);\n9) wydatków związanych z parkowaniem samochodu w sytuacji, gdy są one poparte dokumentami niezawierającymi danych, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia. W takim przypadku podstawą wystawienia dowodu wewnętrznego jest bilet z parkometru, kupon, bilet jednorazowy załączony do sporządzonego dowodu.\nSprzedawcy nie wystawią faktur na podstawie paragonów\nCzy kara za zwłokę w odbiorze gazu to koszt


I jak Wasz poniedziałek po przeczytaniu naszych patronackich propozycji? Którą książkę przeczytalibyście najchętniej?\nEdyMon 18.09.2017 18:05\nJestem też ciekawa "Ciotki Poldi i sycylijskich lwów" - Mario Giordano, dawno nie czytałam już dobrej, zabawnej książki, która naprawdę poprawia humor. Może to będzie ta ? :)\nEdyMon 18.09.2017 17:59\nW oczekiwaniu na "Dziedzice ziemi" - Ildefonso Falcones, postanowiłam powrócić i przypomnieć sobie "Katedrę w Barcelonie"\njoyce 18.09.2017 16:37\nWszystko to bardzo piękne, tyle że ja mieszkam na wsi, gdzie jest jedna biblioteka , a w niej marny wybór. Nigdy nie ma tych książek , o które pytam.\nEdyMon 18.09.2017 18:03\nLada chwila będą dotacje z ministerstwa, może więc warto jeszcze porozmawiać z pracownikiem biblioteki i poprosić o zakup kilka pozycji. Ja zazwyczaj staram się reagować na potrzeby czytelników, choć wiem że wszystkich i tak nie zadowolę.\nWeronika 19.09.2017 23:18\nKorzystam z biblioteki, bo wszystkiego kupić nie można ;) jednak zwykle w mieście obok- tam nowości pojawiają się wcześniej w filii w centrum miasta i to w kilku egzemplarzach. Ja jestem z większego miasta jednak wiele razy widzę, że nowości, które trafiają na półki mają tutaj i za granicą ocenę 5-6/10 nie wiem jaki jest sensu kupowania takich książek gdzie tych z oceną powyżej 7 wciąż brakuje... i wcale większe miasto nie pomaga. Biblioteka zakupi jedną książkę do dzielnicy na drugim końcu miasta jeszcze czasem jakiś tom z serii i wtedy no nikt normalny nie pojedzie 3 autobusami po jedną książkę- a wystarczy dać ją do centrum gdzie każdy z nas min 2razy w tyg bywa...\nChociaż faktycznie pojawianie się nowości idzie ku lepszemu. Kiedyś szybciej przeczytałam ją po godz siedząc w empiku niż czekając aż pojawi się w bibliotece. No i w końcu jest współpraca z firmą, która egzekwuje należności i zabrane książki co da stare znowu dostępne dla czytelnika a pieniązki można inwestować w kolejne.\nKorzystam z biblioteki, bo wszystkiego kupić nie można ;) jednak zwykle w mieście obok- tam nowości pojawiają się wcześniej w filii w centrum miasta i to w kilku egzemplarzach. Ja jestem z większego miasta jednak wiele razy widzę, że nowości, które trafiają na półki mają tutaj i za granicą ocenę 5-6/10 nie wiem jaki jest sensu kupowania takich książek gdzie tych z oceną...\nWeronika 18.09.2017 11:51\nWitkiewicz z sympatii i dlatego, że mam wszystkie jej powieści 'zaliczone' kiedyś tam przeczytam, jednak po samym opisie- dość słabym moim zdaniem, który nie zaciekawia, bym przeszła obok tej powieści... Wydaje się typowa historia jakich wiele stworzonych w ostatnich latach a nie tego już na obecnym poziomie zaznajomienia z literaturą szukam.\nReszta pozycji... Ciotka Poldi może być lekką z humorem książką na jeden wieczór- daleko jej zapewne od rasowych kryminałów.\_\nHodowca świń poczekam na opinie czy warto. Sława, pieniądze, korporacja nie lubię tych klimatów, ale może zrobienie z tego thrillera okarze się fajnym pomysłem??\nPozostałe nie mój gatunek, nie moja bajka.\nReszta pozycji... Ciotka Poldi...\nLubimyCzytać 18.09.2017 10:10


KAOPECTATE - Internetowa ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków - MEDYCYNA - anauk group\nSubstancje czynne leku: Attapulgite\nForma leku: tabletki 750 mg; zawiesina 40 mg/ml.\nZawartość substancja czynna- attapulgite.\nSposób działania Preparat otrzymuje się z naturalnej glinki. Attapulgit działa osłaniająco na błonę śluzową jelit, a ponadto zapobiega wchłanianiu toksyn i gazów. Nie wchłania się z przewodu pokarmowego.\nZastosowanie Stany podrażnienia jelit z biegunką. Ostre i przewlekłe choroby jelita grubego, krwotoczne zapalenie odbytnicy.\nOstrzeżenie Nie podawać w uczuleniu na attapulgit. Leku nie należy stosować w chorobie Hirshsprunga (poszerzeniu jelita grubego z zaburzoną motoryką, wynikającą z wrodzonegu braku unerwienia jelita). Lek może spowodować pogorszenie wchłaniania innych leków, dlatego należy zażywać inne leki co najmniej po 2 godzinach od zażycia preparatu. Leku nie należy stosować dłużej niż przez 2 dni. W razie braku efektu należy skontaktować się z lekarzem.\nDziałania niepożądane Brak danych. Preparat nie wchłania się z przewodu pokarmowego.\nDawkowanie tabletki - dorośli - 2-tabletki po każdym wypróżnieniu - do 12 tabletek dziennie. Tabletki należy połykać w całości i popijać obficie wodą. Zawiesina - dorośli 2 łyżki stołowe po każdym wypróżnieniu - do 14 łyżek dziennie. Dzieci - 6-12 roku życia 1 łyżka stołowa po każdym wypróżnieniu - do 7 łyżek dziennie. Dzieci 3-6 roku życia - pół łyżki stołowej dziennie po każdym wypróżnieniu - do 7 razy dziennie. O podaniu leku noworodkom musi zadecydować lekarz.\nCiąża i karmienie Lek można zażywać w trakcie ciąży oraz karmienia dziecka piersią.\nOpakowania tabletki 750 mg � 20 szt.; zawiesina 40 mg/ml � 180 ml.


Renault ScenicOpel Insignia\nWitam. Przedmiotem ogłoszenia jest Renault Scenic z 2006 roku ( pierwsza rejestracja dopiero 22.09.2006 r. ) z ekonomicznym i jednocześnie dynamicznym silnikiem benzynowym 1,6 o mocy 115 KM. Auto pochodzi z polskiego salonu i od nowości w rękach zaledwie dwóch właścicieli. Samochód na bieżąco serwisowany, w tym miesiącu wymienione kompletne sprzęgło. Samochód jest w bardzo dobrym stanie technicznym. Silnik, skrzynia biegów, zawieszenie oraz reszta podzespołów jest w bardzo dobrej kondycji i pracuje bez najmniejszych zastrzeżeń. Nadwozie posiada kilka drobnych przetarć parkingowych, poza tym nosi normalne ślady użytkowania adekwatne do wieku auta. Kierownica nosi ślady zużycia, poza tym wnętrze w dobrym stanie, czyste i zadbane. Przegląd techniczny ważny do 8.09.2018 r. Ubezpieczenie OC ważne jeszcze na miesiąc z możliwością przedłużenia na miejscu. Na samochód wystawiam fakturę VAT-marża (kupujący zwolniony z opłaty skarbowej 2%) Cena podlega niewielkiej negocjacji wyłącznie na miejscu, po obejrzeniu samochodu na żywo.\nWyposażenie obejmuje między innymi : klimatyzację, komputer pokładowy, elektryczne szyby, elektrycznie ustawiane lusterka, radio, wspomaganie kierownicy, ABS i wiele innych.


Ubrania dla zimowego biegacza- galerialawenda.pl\n4 lutego 2017\tCiepła odzież\nNiektórzy biegacze na okres zimy zawieszają buty na kołku, ale nie jest to dobre rozwiązanie. Pomimo śniegu i mrozu można i nawet warto biegać. Potrzebna jest do tego tylko odpowiednia motywacja oraz ubrania dopasowane do aury.\nUbranie dostosowane do warunków zimowych to wyzwanie, ponieważ w tym czasie bardziej grożą nam infekcję, a śliska nawierzchnia to zaproszenie dla kontuzji. Najważniejsze jest zatem, by ubranie było ciepłe, ale nie grube, bo to powoduje zapocenie i ogranicza ruchy. Lepiej stosować warstwy, które w dodatku potrafią odprowadzać wilgoć. Szczególnie przydatna jest ciepłochłonna bielizna funkcyjna. Na nią potem musi trafić bluza lub kurtka zapewniająca izolację cieplną. Na nogi założymy spodnie ciepłochłonne. Buty na ten czas powinny być ocieplone i posiadać sztywniejszą podeszwę.\nGłowa, dłonie, szyja\nDo ubrania zimowego trzeba dołożyć ochronę dla głowy i szyi, czyli czapkę i szalik. Przydatna jest też opaska funkcyjna lub kominiarka na odpowiednio dni cieplejsze i chłodniejsze. Jeśli nasza kurtka nie ma wbudowanej funkcji rękawiczek, osobne rękawiczki na pewno się przydadzą.\nOpaska jest dodatkiem do stroju biegacza, który w jednym czasie spełnia kilka funkcji. Kiedy jest ciepło, pomaga odparować pot z czoła. Jest to ważne w lecie w czasie słonecznych dni. Wtedy odprowadzanie wilgoci jest bardzo ważne. W czasie dni chłodnych opaska może zaoferować nam ochronę przed zimnem dla czoła i uszu, a także przed podmuchami wiatru.\nWybierając opaskę trzeba zwrócić uwagę na rodzaj materiału, z którego ją wykonano. Musi być przewiewny i elastyczny. Raczej należy zrezygnować z propozycji wełnianych oraz z opasek wykonanych z bawełny, nawet jeśli są bardzo ładne, a tak często jest. Warto jest stawiać na te opaski, które są wyraźnie opisane jako te przeznaczone dla osób aktywnych. Alternatywą dla opasek są tak zwane chusty wielofunkcyjne. Taka chusta w czasie biegania może zostać nałożona na czoło, a kiedy zrobi się chłodniej i będziemy chcieli przede wszystkim chronić szyję, będzie można po prostu ściągnąć ją niżej i owinąć wokół szyi jak typowy komin. Nic nie stoi na przeszkodzie, by zrobić z niej bandanę, lekką czapkę, kominiarkę na twarz i w zasadzie wszystko inne, co tylko może nam do głowy przyjść w czasie biegania. Dobre chusty wielofunkcyjne dla biegaczy posiadają dodatkowo elementy odblaskowe naszyte lub wszyte w siebie. Mogą to być też odblaskowe nadruki, które bardzo się przydają w czasie biegania w godzinach wieczornych oraz w typowej mglistej aurze jesiennej.


Książki - Strona 3 z 6 - Lokalny Fyrtel\nKsiążkowe zapowiedzi i recenzje filmowe\nNapisano 11 października, 2020 Lokalny Fyrtel\nPrecyzyjnie skonstruowana intryga kryminalna, wielowątkowe śledztwo oraz akcja ani na moment niezwalniająca tempa. Za to czytelnicy kochają książki Ryszarda Ćwirleja. Premiera powieści „Szybki szmal” już 21 października.\nNapisano 30 września, 2020 Lokalny Fyrtel\n„Morderców tropimy w czwartki” to pełna ciepła, niewymuszonego humoru i ironicznego brytyjskiego dowcipu komedia kryminalna z bohaterami, których nie sposób nie polubić! Premiera książki już 14 października.\nNapisano 22 września, 2020 Lokalny Fyrtel


1. Administratorem Państwa danych osobowych przetwarzanych w procesie rejestracji są Polskie Koleje Linowe S. A.\n2. Siedziba administratora znajduje się w Zakopanem przy ul. Bachledy 7d.\n3. W sprawach związanych z przetwarzaniem Państwa danych osobowych mogą się Państwo kontaktować z Inspektorem Ochrony Danych w następujący sposób:\n- pisemnie na adres: PKL S.A., 34-500 Zakopane, ul. Bachledy 7d\n1) Zwarcia i wykonania umowy – podstawą przetwarzania jest niezbędność przetwarzania danych osobowych do wykonania umowy lub pojęcia działań zmierzających do jej zawarcia.\n2) Marketingu bezpośredniego – na podstawie prawnie uzasadnionego interesu administratora jakim jest bezpośrednie oferowania swoich usług lub zgody osoby, której dane dotyczą,\n3) Dochodzenia roszczeń lub ochrony przed roszczeniami – na podstawie prawnie uzasadnionego interesu administratora jakim jest prawo do obrony przed kierowanymi do niego roszczeniami.\n4) Wypełnienia prawnych obowiązków ciążących na administratorze – podstawą przetwarzania jest niezbędność przetwarzania danych osobowych do wypełnienia obowiązków wynikających z przepisów prawa.\n5) Wykonania usługi „Newsletter” oraz komunikacji – na podstawie uprzednio wyrażonej zgody.\n5. Podanie danych osobowych jest dobrowolne, jednak niezbędne dla prawidłowej realizacji celów.\n6. Dane osobowe będą przechowywane przez okres nie dłuższy niż jest to niezbędne do realizacji celów, a w sytuacji kiedy podstawą przetwarzania jest zgoda, do czasu jej wycofania.\n7. Dane osobowe mogą zostać udostępniane podmiotom należącym do Grupy Kapitałowej PKL S.A. tj. Kolej Gondolowa Jaworzyna Krynicka S.A., PKL FOOD Sp. z o.o., PKL FOOD Sp. z o.o. sp. k., Tangara IP w zakresie niezbędnym do realizacji oferowanych przez te podmioty usług oraz podmiotom działającym na zlecenie administratora w zakresie obsługi technicznej, dostawców usług IT itp. Dane osobowe również mogą zostać udostępnione podmiotom upoważnionym na podstawie przepisów obowiązującego prawa.\n8. Podane przez Państwa dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez osoby uprawnione, z pełnym poszanowaniem ich prywatności.\n9. Osobie, której dane są przetwarzane przysługuje prawo:\n1) dostępu do treści swoich danych osobowych, żądania ich sprostowania lub usunięcia, na zasadach określonych w art. 15-17 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych,\n2) ograniczenia przetwarzania danych, w przypadkach określonych w art. 18 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych,\n3) przenoszenia danych, na zasadach określonych w art. 20 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych,\n4) cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem.\n10. Osobie której dane dotyczą w każdej chwili przysługuje prawo do wniesienie sprzeciwu wobec przetwarzania danych na podstawie prawnie uzasadnionego interesu administratora chyba, że administrator danych osobowych będzie w stanie wykazać, że istnieją ważne, prawnie uzasadnione podstawy do ich dalszego przetwarzania w związku z ewentualnym ustaleniem, dochodzeniem lub obroną roszczeń.\n11. Mają Państwo prawo do wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, jeżeli uznają Państwo, że przetwarzanie danych narusza przepisy obowiązującego prawa.\n12. Zapewniamy naszym Klientom pełne poszanowanie ich prywatności oraz ochronę ich danych osobowych.


Baaba - koncert - Centrum Informacji Kulturalnej - Poznan.pl\nBaaba - koncert>\nBaaba - koncert\nBaaba to już instytucja na polskiej scenie niezależnej. Przed ponad 10 lat swojej działalności zespół zwiedził prawie całą Europę, zagrał na najważniejszych festiwalach w Polsce, Europie i Ameryce. Grupa powstała w roku 2000 i szybko zaczęła egzystować na krajowej scenie, koncertując i zbierając świetne recenzje na festiwalach i w klubach w Polsce i Europie. Obecnie Baaba to Tomasz Duda (saksofony, flet, sampler), Bartosz Weber (gitara, sampler), Piotr Zabrodzki (bas) i Jan Młynarski (perkusja). Już od pierwszej swojej edycji (2002) Baaba koncertowała w Polsce i za granicą (Anglia, Francja, Niemcy, Słowacja, Czechy, Rosja, USA), zarówno w klubach, jak i podczas uznanych festiwali elektronicznych i jazzowych (Incubate, Unsound New York, Warsaw Summer Jazz Days, Les Nuits Europeenes, Opener, Off Festival SKIF Festival,). W 2010 roku ukazała się płyta pod tytułem "Disco Externo", zbierając świetne recenzje w polskiej i zagranicznej prasie. Baaba była też nominowana do nagrody ,,Mateusze" Programu III Polskiego Radia.\n2011 to płyta ,,Baaba Kulka" z niestandardowo potraktowanymi utworami grupy Iron Maiden, koncerty, nominacja do Fryderyka. W roku 2012 Baaba wydała album z muzyką Krzysztofa Komedy (,,The Wrong Vampire"z gościnnym udziałem Natalii Przybysz i Małgorzaty Sarbak), zagrała trasę po Polsce, odwiedziła USA, Niemcy i Ukrainę.\n,,Baaba nagrała być może najlepszą, a na pewno jedną z najbardziej intrygujących płyt w swoim dorobku. (...) jest dziś Baaba w największym dotąd stopniu rozegranym, dobrze współdziałającym kolektywem (...), któremu mimo dowcipnego i swobodnego charakteru muzyki zdarzają się błyski całkiem poważnej wirtuozerii".


Bo teraz się spotkamy - Kram VIPa\nStart » Odprężenie » Hotele i Noclegi » Bo teraz się spotkamy\n2020-11-19|Kategoria: Odprężenie / Hotele i Noclegi\nGdy potrzebujemy miejsca na nasze spotkanie, to dobrym rozwiązaniem są ośrodki konferencyjne. Mazowieckie województwo to miejsce, na którym z pewnością się nie zawiedziemy. Sprawdźmy juz teraz ofertę tego hotelu. Nie brak tutaj dużych, przestronnych sal, które pomieszczą naprawdę sporo osób. Do tego pełne wyposażenie, dzięki któremu niczym się nie musimy przejmować. Naprawdę są to fantastyczne ośrodki konferencyjne. Mazowieckie województwo zaskoczy nas i to nie raz. Przekonamy się także, że ceny są tutaj bardzo przystępne i odpowiednie do tego, na czym nam dzisiaj zależy. W takim razie sprawdźmy ich.


Gratulujemy!! Dyplomy "Socium Honoris Causa Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego" dla WOŚP - nielubiepisu.pl\n30 maja 201930 maja 2019\n2 Shares 68 views\nCo za piękne wyróżnienie!\nJeszcze dwa lata temu nie miałem zielonego pojęcia, że słowo „reumatyzm” to nie tylko cierpiący dorośli, których cierpienie jest nie tylko słyszalne, ale także bardzo widoczne, ale to to także dzieci.\nOtóż schorzenia reumatologiczne u dzieci to często choroby genetyczne, z którymi dzieci się rodzą i tylko szybka diagnoza pozwala ratować ich zdrowie. Szybka diagnoza, która jest możliwa przy użyciu do badania małego dziecka najwyższej klasy ultrasonografów.\nNajczęściej choroba zaczyna się bardzo, bardzo niewinnie. Dziecko ma spuchnięte kolano, odczuwa bóle, które w takich przypadkach niestety bardzo często są kwalifikowane jako stłuczenia, razy przy których nie było rodziców, albo typowe bóle dziecka, które rośnie. Otóż nie. Okazuje się, że przy dokładnym zbadaniu mamy do czynienia z bardzo groźnym schorzeniem.\nZaangażowanie WOŚP we wsparcie dla reumatologii dziecięcej zaczęło się od kontaktu ze Szpitalem im. Świętego Ludwika w Krakowie. Pracujący tam prof. Zbigniew Żuber zwrócił się do nas o pomoc w zakupie specjalistycznego ultrasonografu. Kiedy zorientowaliśmy się w problemach całej działki medycznej reprezentowanej przez profesora z Krakowa, zdecydowaliśmy o następnym kroku, którym był zakup 14 podobnych USG do ośrodków w całej Polsce. Dzięki temu można powstała bardzo skuteczna sieć placówek, które są w stanie przebadać dziecko i postawić prawidłową, a w wielu przypadkach niezwykle ważną dla życia dziecka diagnozę.\nReumatolodzy dziecięcy to ludzie niezwykle oddani swojej pracy, zorganizowani, zdyscyplinowani, wiedzący jak najlepiej wykorzystać dar Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. W Krakowie zorganizowali specjalistyczne sympozjum naukowe, w czasie którego odebraliśmy trzy przepiękne medale i dyplomy. Dyplomy po łacinie, ponieważ są one Socium Honoris Causa Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego. W tym dyplomie Dzidzia to Lidia, ja to Georgium, a najpiękniej brzmi nazwa naszej Fundacji – Capellae Caritatis Festi Nativitatis Domini Magnae.\nTego samego dnia w Krakowie mieliśmy ogromną przyjemność odwiedzić pierwsze w Polsce sześcioraczki i ich rodziców, oraz ukłonić się bardzo mocno lekarzom i personelowi medycznemu na oddziale intensywnej terapii noworodka w Szpitalu Uniwersyteckim oraz podziękować za profesjonalną pomoc w czasie tego niezwykłego wydarzenia. Tym bardziej, że dzieci przebywają na oddziale im. Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Rodzice z niezwykłą energią w sobie byli pełni życzliwości także do naszej Fundacji, co niezmiernie nas podniosło na duchu. Jesteśmy dumni, kiedy patrzymy w jaki sposób gramy z Orkiestrą i w jaki sposób pracuje orkiestrowy sprzęt. – JurekOwsiak/ profil facebook\nPrawicowy publicysta na antenie Telewizji Trwam skomentował wybory do Parlamentu Europejskiego.


Walka o pozostanie w lidze. Hmm, ale to nie oddaje wszystkich emocji. W niektórych przypadkach można powiedzieć bój o przeżycie. W końcu po spadku do Championship skończą się pieniądze. Nie będzie pieniędzy, trudniej będzie pozyskać dobrych zawodników. Czasami można spaść i wrócić po sezonie, a czasami po spadku zespół będzie spadał dalej i nie odzyska równowagi przez następne naście lat, a może już w ogóle. Dlatego walka w dole tabeli jest tak zacięta.\nMecz Boltonu z QPR był pierwszym w tej serii spotkaniem o sześć punktów. I to goście powinni objąć prowadzenie po strzale Clinta Hilla. Piłka przekroczyła linię bramkową, ale bramkarz tak szybko odbił ją z bramki, że sędziowie mogli tego nie dostrzec. Można powiedzieć, że sprawiedliwości stało się zadość, bo nie powinno być kornera, z którego dośrodkowywano futbolówkę. No ale dyskusja o technologii, która pomogłaby rozstrzygać w takich sytuacjach, znów wróciła na czołówki gazet. Mark Hughes, menedżer gości, miał wiele pretensji, bo w takich meczach kto pierwszy strzela bramkę, to potem z reguły zdobywa trzy punkty. No a przed QPR trudne mecze i to co jeszcze niedawno wydawało się pewne, a więc pozostanie w lidze, teraz pomału wymyka się z rąk. Na razie jest strefa spadkowa, ale to jeszcze nic przesądzonego. To tylko punkt straty, a w zespole są dobrzy gracze. Personalnie zespół QPR wygląda chyba najlepiej z grona tych wszystkich drużyn uwikłanych w walkę w dole tabeli. Tylko że nazwiska nie grają i o tym nie można zapominać. Bolton natomiast mnie nie zachwyca i tak myślę, że spadnie z ligi. Strzelają mało bramek (pół bramki średnio w sześciu ostatnich meczach), a to może zdecydować. Jeden Ryo Miyaichi to za mało, żeby samodzielnie przepchnąć zespół w górę tabeli.\nDrugi mecz w dole tabeli też chyba wyłoni nam spadkowicza. Wolves podejmując Blackburn musieli wygrać i zdobyć trzy punkty. Były na to duże szanse, bo goście nie potrafili zachować czystego konta w tym sezonie. Zawsze tracili minimum jedną bramkę, dlaczego więc na Molineux miałoby być inaczej. No ale było. Goście nie grali jakiegoś wielkiego meczu. Presja robiła swoje, ale i tak na tle Wolves wydawali się o wiele lepszym zespołem. Z taką formą nie widzę za bardzo nadziei dla drużyny gospodarzy. Odniosłem wrażenie, że fiasko zakontraktowania menedżera z nazwiskiem, kogoś kto potrafiłby odmienić zespół sprawiło, że piłkarze przestali wierzyć. To nie wróży dobrze. Blackburn z kolei robi małe kroczki do tego, by się utrzymać. Przed nimi dziesięć spotkań, dziesięć trudnych spotkań, ale 15 punktów można wywalczyć, a 40 na koniec sezonu powinno dać utrzymanie się w lidze.\nW ostatnim meczu na dole tabeli spotkały się zespoły Norwich i Wigan. O ile pierwszy zespół już raczej nie spadnie, bo ma 35 punktów, tak goście walczyli z nożem na gardle. W przypadku porażki mieliby trzy punkty straty do bezpiecznego miejsca, a czwarty można doliczyć z fatalnej różnicy bramek. Mecz jednak zakończył się remisem. Na nic cała walka o pozostanie w lidze, jak nie wykorzystuje się stwarzanych okazji bramowych. Goście powinni ten mecz wygrać. Ilość okazji, jaką stworzyli sobie piłkarze Wigan, była wystarczająca do tego, żeby strzelić kilka bramek. Brakuje jednak skuteczności. Bez tego ciężko będzie o wyniki. Tym bardziej, że defensywa popełnia błędy. W tym meczu nie zakończyło się to stratą większej ilości bramek, ale w następnych? Nie byłbym optymistą.\nKończymy na górze tabeli, bo tam też było ciekawie. Trzecie miejsce zajmuje jeszcze Tottenham. Jeszcze, bo w ostatnich trzech meczach zdobył zero punktów. Wiele jest wyjaśnień co się stało, że zespół mający włączyć się do walki o tytuł teraz ma problemy z utrzymaniem miejsca dającego prawo gry w Lidze Mistrzów. W końcu zarówno Arsenal, jak i Chelsea są tuż tuż. Trudny terminarz? Na pewno. Drużyna ma problemy rywalizując z silnymi, że tak to nazwiemy, rywalami. Z Manchesterem City dwie porażki. Z Manchesterem United dwie porażki. Z Arsenalem zwycięstwo, ale bardzo dawno temu i klęska niedawno. Z Chelsea remis i niedługo rewanż. Z Liverpoolem jest korzystny bilans, bo wygrana i remis, ale czy to jeszcze jest silna drużyna? Druga sprawa, od momentu rezygnacji Fabio Capello zespół wygrał tylko raz. Z Evertonem było blisko, ale jak nie idzie, to nie idzie. Pierwsza połowa słaba, potem druga lepsza, ale nie udało się pokonać Tima Howarda. Najbliżej był Louis Saha, ale trafił w słupek. Problem polega na tym, że tego rywala można było pokonać. Właściwie to trzeba było. Co prawda patrząc w kalendarz nie widać trudnych spotkań, poza tym derbowym z Chelsea pod koniec miesiąca, ale nie da się ukryć, że zespół ma problemy z formą. Dlatego teraz każdy mecz, nawet jeśli rywal o nic nie walczy i zajmuje miejsce w środku tabeli, może być wyzwaniem. Tym bardziej jeśli obejmie prowadzenie, a potem będzie się bronić i kontrować. To chyba najtrudniejszy moment, trzecie miejsce jest na wyciągnięcie ręki, ale czasami to najtrudniejsze wyzwanie do pokonania. Teraz już nie ma za bardzo miejsca na pomyłki.\nNie ma też miejsca na pomyłki nowy lider tabeli. Manchester United większą część sezonu spędził w cieniu rozpartego na pierwszym miejscu swojego sąsiada, ale po tej kolejce jest liderem. Można było się spodziewać, że West Brom niewiele zwojuje na Old Trafford. Myślę, że losy tytułu rozstrzygną się dopiero pod koniec kwietnia. Wtedy będzie rewanż z Manchesterem City. Reszta spotkań to praktycznie same trójki. Przynajmniej tak to wygląda na papierze. Gorzej prezentuje się kalendarz spotkań Manchesteru City. Tam się czai zarówno Chelsea, jak i Arsenal. Mecz ze Swansea w tej kolejce był chyba tylko jednorazową wpadką. Co prawda ma ona konsekwencje, stratę pozycji lidera, ale utrzymywanie dystansu trzech punktów do meczu derbowego daje szansę na wygranie ligi. Tym bardziej, że wraca Carlos Tevez. Teraz go jeszcze nie było i może to było przyczyną porażki. Argentyńczyk w poprzednim sezonie zapewniał ten dodatkowy atut właśnie w takich spotkaniach. Kiedy od samego początku nic nie wychodzi, a rywal gra znakomicie. Łatwo znaleźć kogoś, kto wcieli się w rolę kozła ofiarnego. Tym razem został nim Stefan Savić (czwarty środkowy obrońca w klubie, a nawet piąty), ale po jego stracie piłki zawodnicy City mieli pół wieczności i połowę boiska, żeby zapobiec tej bramce. Tak się jednak nie stało. Wydawało się, że po rzucie karnym dla gospodarzy, który obronił Joe Hart, już nic złego się nie stanie. No ale w takich meczach widać, że brakuje ofensywnego pomocnika. Zarówno Samir Nasri, jak i David Silva nie zaliczą tego spotkania do udanych, a jak brakuje tej magii piłkarskiej, którą oni mogą zapewnić i zapewniali tak często w tym sezonie (Hiszpan 14 asyst i pięć bramek; Francuz odpowiednio siedem i trzy) to są problemy. Dodajmy do tego słabszą grę Sergio Aguero (bo to nie jest to, do czego przyzwyczaił nas Argentyńczyk; co prawda ma 16 bramek na koncie, ale w ostatnich dziesięciu meczach zdobył tylko trzy) i nic dziwnego, że są słabsze wyniki. Jeden Mario Balotelli nie uciągnie całego zespołu. Przynajmniej walka o tytuł będzie ciekawa. Prawdopodobnie do derbów mecze będą bardzo zacięte, ale ile emocji powinno nam to zapewnić.\nLabels: piłka w Anglii at 12.3.12