every-thing-about-my-life blog | Twój nowy blog - strona 2\n15 marca 2016 autor Brak komentarzy\nZawsze uważałam siebie za twardzielkę. Taką ot Pocahontas- wkurzysz mnie to strzelę Ci z łuku w piętę.\nZawsze myślałam o sobie „kto jak kto ale ja to sobie w kaszę nie dam dmuchać, nie ze mną takie numery”!\nAle wiecie jaka jest prawda?\nŻe to gówno prawda.\nSą ludzie, którzy mogą mi nasrać na głowę, wetrzeć to gówno w twarz, a ja, jeśli tylko to uzasadnią – spróbuję to zrozumieć.\nWcale nie uważam tego za słabość. Odwrotnie- to moja siła. Bo potrafię być ponad krzywdy.\nIstotnym faktem w całym tym wyznaniu jest to, iż dotyczy to jedynie, a może głównie( żeby znowu nie powiedzieć gównie) -ludzi, którzy są mi bliscy. Których kocham.\nI jest to swego rodzaju naiwność, nieustanna wiara w ludzi, dostrzeganie w tym całym syfie jaki się przydarza, ich dobre strony.\nPowiedziałam ostatnio do mojego brata, ze jest naiwny. Pogniewał się na mnie.\nJa zupełnie tego nie rozumiałam, bo w moim odczuciu naiwność tego typu, to nie jest słabość. Słabi są Ci, którzy ją wykorzystują przeciw tym, którzy wierzą w ich dobroć.\nBo to przecież prawda, ze ludzie błądzą. Nie ma złotych środków na wszystko co się w życiu człowieka dzieje.\nI ja również wierzę, że złe rzeczy się czyni nie bez przyczyny- chyba, że ktoś jest chory. Ale to też w końcu jakaś przyczyna.\nI nie- nie bronię tu nikogo.\nChodzi o obiektywizm. O wejście na poziom powyżej emocji. O dojście do sedna sprawy. Po co? By zrozumieć. Bo tylko rozumiejąc jesteśmy w stanie coś naprawić, zmienić bądź czasami odrzucić.\nCiemna strona tej przypadłości jest fakt, że często bywamy zranieni.\nNp Ja. – Jak juz wspomniałam Pocahontas w połączeniu z Xeną Wojowniczą księżniczką.\nNo ja przecież nie dam sie zranić! Ja nie z tych co pozwolą sobie wejść na głowę!( Tak, to przerobiliśmy parę linijek wcześniej).\nChce powiedzieć, że dzisiaj sobie uświadomiłam, a właściwie zostało mi uświadomione, że ja właśnie tą chęcią poznania, bardzo pozwalam siebie ranić.\nBo ciągła wiara w coś sprawia, ze po każdym rozczarowaniu zbieramy w sobie siłę by na nowo uwierzyć (bo ja się nie poddaję!- To już nie ściema). Tylko, że często te upadki się ponawiają.\nI sęk w tym , ze nie wiem czy bycie Matką Teresą kiedyś sprawi, że ktoś będzie chciał tak uparcie rozumieć mnie. I czy to, ze ja kogoś zrozumiem pomoże mi się z nim oswoić. I czy może ja próbuję kogoś zmieniać na lepsze, a ten ktoś może wcale nie chce być lepszym? A może chce, ale stanie się nim tylko wtedy kiedy to on będzie musiał rozgryźć kogoś tak jak ja rozgryzam teraz.\nChyba już za bardzo gmatwam. W każdym razie reasumując:\nMoim skromnym zdaniem: Naiwność to nie słabość. To dobre serce, na które już wielu nie stać.\n30 stycznia 2016 autor Brak komentarzy\nWychodzenie ze swojej skorupy jest trudne.\nZe skorupy własnej codzienności.\nUtartych szlaków i znanych schematów.\nChcemy coraz więcej. Chcemy iść coraz dalej.\nTęsknie za sobą. Za sobą sprzed przeprowadzki.\nZajętej sobą. Skupionej tylko na sobie.\nTeraz dzielę własne myśli. Własny plan dnia.\nCzekam na jakiś przełom. Na koniec zimy.\nZnam ten stan zawieszenia i złoszczę się na siebie.\nCzy naprawdę zawsze potrzebujemy dramatu by coś naprawdę w sobie zmienić?\nSpaść nisko, żeby odbić się w górę?\nMoże niepotrzebnie wróciłam na stare śmieci.\nMoże powinnam była lecieć dalej, głębiej siebie i życia?\nWróciłam do starej siebie. Do głowy pełnej marzeń, zamkniętej w czterech ścianach. Pragnącej miłości. Przygody. Wiatru w żaglach.\nMoże żagle…może to powinien być mój plan na lato.\nZaraz po motorze.\nBy poczuć pęd. By iść przed siebie. By wyjść z tej skorupy.\nBy być sobą i czuć się z tym świetnie.\n18 stycznia 2016 autor Brak komentarzy\nZastanawiam się ostatnio dlaczego tak często przekładamy poczucie własnej wartości na ocenę innych?\nMoże to wynika z naszej własnej niepewności siebie? Jednak z drugiej strony, przecież nigdy nie będziemy obiektywni w stosunku do samych siebie. Czy więc idealizowanie własnej osoby jest rzeczywiście dobre?\nW pewnym sensie to ograniczanie siebie samego, blokowanie rozwoju osobowości.\nPrzecież nie zawsze to co wydaje nam się dobre, rzeczywiście takie jest.\nA może jest? Może chodzi o to, żeby wybierać to co jest dobre dla nas samych?\nTylko czy przy takim poziomie egoizmu można stworzyć zrównoważony, szczęśliwy związek? I czy my w ogóle wiemy co jest dla nas dobre?\nNie jestem do tego przekonana.\nZawsze uważałam, że warto być otwartym na to co mówią ludzie, bo w każdej, nawet najbardziej kąśliwej uwadze jest szczypta prawdy. Prawdy w rozumieniu tego jak nas się postrzega. Bez względu na kierujące motywy osoby oceniającej.\nMoże w tym rzecz? Może dlatego wybieramy partnerów, którym wciąż musimy coś udowadniać, bo tak naprawdę chcemy udowodnić coś samemu sobie?\nTo, że jesteśmy warci miłości, że wyjątkowi?\nA może to nie ma znaczenia czy sami dla siebie jesteśmy wartościowi?\nMoże jest to syndrom osoby, która czuje się sama ze sobą dobrze, dlatego do pełni szczęścia potrzebuje dostrzec to w odbiciu drugiej osoby?\nA może to już tak jest, ze w relacjach chodzi o to, żeby się ciągle przeciągać, naciągać, wyginać i generalnie gimnastykować, żeby wciąż doskonalić siebie i swój związek? ( Moja znajoma by dostała szału za to stwierdzenie, że”tak już jest”).\nTo jest wyczerpujące.\nOczywiście, że jest. Kiedy jednak wszystko płynie jednostajnym nurtem, odnosi się wrażenie dryfowania. Wolnego, bez celu unoszenia się na wodzie.\nTak swobodnie, że człowiek nawet nie zauważa kiedy zaczyna się topić.\nW niepewności dobre jest to, że zawsze jesteś gotowy na to, ze możesz zachłysnąć się wodą. Zachowujemy instynkt samozachowawczy.\nAle czy to rzeczywiście jest recepta?\nPrzerobiłam w swoim życiu kilka związków.\nI myślę sobie, ze moich byłych mogłabym podzielić na dwie kategorie\n- Tych którzy zawsze byli\n- tych którzy wiecznie mi umykali.\nŻaden z powyższych schematów się nie sprawdzał do tej pory.\nKażdy związek się rozpadł.\nA teraz tkwię w związków niedomówionym.\nTrochę uciekającym, trochę będącym.\nW takim układzie jeszcze nie byłam. Mam mieszankę wszystkiego – emocji po brzegi: czasami spokój, namiętność, radość, euforia, motyle, smutek, złość, rozczarowanie, niepewność.\nI nie wiem.\nNikt mi nie mówi, ze mnie kocha. Wszystko jest wstrzemięźliwe.\nNikt mi nie mówi, ze szaleje za mną. Nikt mi niczego nie obiecuje- nawet wierności. Nikt nie myśli o mieszkaniu ze mną.\nNikt mi nie mówi, ze sprawiam, żeby był szczęśliwy generalnie- sprawiam, ze jest szczęśliwy czasami, co jest dobre, bo przecież nie sprawiam, że jest nieszczęśliwy.\nZa to kiedy mnie ktoś przytula, czuje , że czas stoi w miejscu. Kiedy patrzy na mnie widzę jak się rozczula. Całuje w nos i łapie mocno za dłonie. Mówi, ze jest zawsze kiedy potrzebuję.\nAle nie wie co będzie jutro, czy za tydzień czy za rok. Nie ma planów, nie ma wspólnych marzeń. Jest to co tu i teraz.\nW związku z czym ja też jestem „czasami szczęśliwa”.\nTo zupełnie dla mnie nowe i próbuje w tym znaleźć siebie, umiejscowić moje poczucie wartości- bo czy to, że ktoś nie mówi, ze kocha i szaleje, kto mówi, ze czasami jest szczęśliwy i zarazem wciąż nie wypuszcza mnie i chce trzymać blisko, mówi, ze jestem ważna i wspaniała- czy to znaczy, że znaczę wiele czy niewiele?\nCzy naprawdę chodzi o to, czy jestem warta więcej, czy chodzi o to, że chcę, żeby on mógł dać mi więcej.\nPo co? Bo chce być jeszcze ważniejsza. Ale nie wiem czy dla niego czy dla siebie.\nTkwię w tym uparcie, mimo, że nie- nie wystarcza mi to. Ale nie wystarcza, bo potrzebuję dostać więcej, żeby poczuć się bardziej wartościową?\nBo myślę sobie „jestem za dobra na połówki”. Chce mieć wszystko.\nAle czy to własnie nie jest objaw ślepego egoizmu? Bo wydaje mi się, ze powinien mi coś dać.\nPrzecież nikt mi nie musi niczego dawać.\nChyba właśnie sama przestałam rozumieć o co mi chodzi.\nMoże po prostu się głupio tłumaczę i szukać wyjaśnienia, na to, ze nie będę nigdy dla niego tym kim chciałabym być?\nI pytanie- czy jestem sama dla siebie wystarczającą wartością bym potrafiła być w czymś co nie równa się z moją samooceną?\nCzy to w ogóle ma jakiś sens?\nWartościujemy rzeczy zupełnie inaczej- wiele rzeczy, które mi się wydają ważne są dla niego nie ważne i odwrotnie. Jednak kto powiedział, ze moje wartości są dobre? Może jego są?\nMoże mam sama dość siebie, dlatego chcę nauczyć się żyć inaczej? A może ja po prostu potrzebowałam przerwy od siebie? Wrzucić na luz…\nAle nie wiem… Nie wiem ile luzu w sobie mam.\nNiby wszystko gra, ale widzę tę siekierę nad moją głową.\nCiąży mi serce. Nie wiem czy potrafimy tę inność pogodzić.\nNajgorsze jest to, ze to właśnie ona mnie tak pociąga.\nCzy jest to kolejny dylemat złożony z pytań, na które nie ma jasnych odpowiedzi?\nPodobno nie ma na te rzeczy polisy ani gwarancji.\nNie ryzykujesz, nie wygrywasz.\nKolejne pytanie- czy w razie konieczności zdzierżysz kolejną porażkę?\nJa walczę zawsze do końca. Do końca, aż zostanę obdarta z każdej nadziei.\nAle czy bycie czasami szczęśliwym należy zastępować poczucie szczęścia generalnie?\n3 stycznia 2016 autor Brak komentarzy\nUlotne są te chwile.\nJestem na karuzeli, właściwie rolkosterze, który rozpędza się i hamuje tak, że prawie wylatuję z siedzenia. Tylko po to, by za chwilę wgnieść mnie w ten fotel z powrotem.\nRelacje międzyludzkie zawsze mnie fascynowały. Lubię się w nich grzebać i szukać drogi do porozumienia. Lubię uczyć się ludzi. Im większe wyzwanie tym większa zabawa…\nPłynę po wzburzonym morzu, pełnym emocji i uczuć. Uparcie chcę na nim być.\nTylko dziś pytam sama siebie- czy trzyma mnie chęć pokonania przeszkody, czy ja rzeczywiście tam chcę być?\nKiedy jest dobrze, jest harmonia i fale kołyszą mnie rozkosznie. Czuję się szczęśliwa, ale wciąż czekam kiedy znów zerwie się sztorm.\nCzy w tym wszystkim jest szansa na miłość i wspólny kierunek?\nBardzo nie chcę w tym zgasnąć, nie utonąć w staraniach. Chcę być, chcę kochać i cieszyć się tym co mamy.\nAle chcę być też radością, czyjąś miłością i potrzebą. Potrzebą bym była.\nParadoksalnie tak bardzo się różnimy, mimo tego ja czuję, ze jesteśmy bardzo podobni.\nGubię się w nieswoich emocjach. Czuję się jak jeden wielki znak zapytania.\nA widzę w Tobie tak wiele.\nUczę się rozumieć i czekać. Nie pędzić do przodu bez przemyślenia – Ale jak wygłodniały pies rzucam się na Twoje pełne czułości spojrzenie i trwoży mnie, gdy go nie widzę. Tak byłam ostrożna by nie wejść w coś co może mnie znowu zranić. Jesteś zaprzeczeniem wszystkiego co sobie postanowiłam, a ja wciąż chcę próbować i być. A ty jesteś tym kim ja byłam nim poznałam Ciebie.\n19 listopada 2015 autor Brak komentarzy\nPoczęstuj mnie tym oszukanym szampanem.\nZapal świece, które nie pachną.\nUpijmy się dziś złudzeniami.\nZłapmy się za ręce.\nPatrzmy głęboko w oczy.\nUdawajmy, że nie widzimy tej pustki.\nChwyć mnie mocno. Przyciągnij do siebie.\nJak gdybyś chciał mnie trzymać przy sobie dłużej niżeli tylko tę noc.\nCałuj by zabrakło mi tchu.\nNie chcę oddychać. Chcę się zatracić w tej iluzji.\nDotykaj jakbyś był niewidomy.\nJakbyś ciałem chciał ujrzeć całą mnie.\nA gdy już będzie po wszystkim, zgaś świece.\nI nie zapomnij zostawić tej butelki.\nBym mogła tkwić w tym kłamstwie.\nAlanis Morissette i księżyc\n26 października 2015 autor Brak komentarzy\nDziś mam 26 lat.\nA w głowie wspomnienie sprzed około 18 lat.\nW Twoim małym mieszkaniu, w wielkim telewizorze puszczali utwór Alanis Morissette. Pamiętam, że wisiała w teledysku do góry nogami, a jej długie włosy zwisały swobodnie. Byłam nimi zachwycona! Ty za to nie mogłeś wyjść z podziwu jakie ona ma piękne zęby. Od tamtej pory wciąż mi powtarzałeś, że to bardzo ważne aby kobieta miała zadbane zęby.\nWyszliśmy na balkon, piłam ice tea z niebieskiego kartonika.\nObjąłeś mnie i kazałeś spojrzeć w niebo.\nW ciemności jaśniał wielki księżyc.\n- Jesteś moją księżniczką. I jesteś ode mnie tak daleko. Bardzo tęsknie za Wami.\nI wiesz co wtedy robię? Patrzę na ten właśnie księżyc. I wtedy wiem, że gdziekolwiek będziecie Wy i gdziekolwiek będę ja, jeśli tylko spojrzymy w niebo to będziemy spoglądać zawsze na ten sam księżyc. Dzięki temu ta odległość wydaje mi się być znacznie mniejsza, bo skoro wciąż widzimy to samo to nie możemy przecież być aż tak daleko?\nCzy możemy umówić się, że co wieczór będziemy o tej samej porze spoglądać w niebo i myśleć o sobie? W ten sposób każdego dnia spędzimy chwilę razem.\nOd tamtego dnia każdego wieczoru wyglądałam przez okno by powiedzieć Ci dobranoc. Zdarzało mi się zapominać i wtedy zrywałam się z łóżka, by choć przez chwilę na niego zerknąć z nadzieją, że wciąż patrzysz.\nTo był bardzo ważny moment w moim życiu.\nDzisiaj pełnia. Widzę każdy cień na księżycu i zastanawiam się, czy tam gdzie dziś jesteś wciąż patrzysz na ten sam księżyc. Może czekasz co wieczór na moje dobranoc?\nPrzez wiele lat byłam na ten widok obrażona, ale może niepotrzebnie?\nPrzecież nie wiem gdzie jesteś.\nAle wiesz co? Nawet jeśli już nie widzisz tego samego co ja, to nie jest to istotne. Bo ja zawsze kiedy go widzę to myślę o Tobie. Dzięki temu mimo upływu lat mogę spędzić z Tobą chwilę pod koniec każdego dnia.\nOd godziny czwartej z hakiem moje powieki tylko lekko się domykają. Cwaniary chcą oszukać głowę, że wciąż śpię!\nAle nie, nie- nagle ni stąd ni z owąd, mimo iż w pierwszy sen zapadłam blisko godziny drugiej, w mojej głowie rozpoczyna się kotłownia myśli- skubana, nie da się zrobić w trąbę.\nI nie, nie myślę o tym co zjem na śniadanie, ani to w co się ubiorę.\nSą to głębokie myśli egzystencjonalne.\nI tak leżę i mówię sama do siebie- dziewczyno czy to aby na pewno ta pora, w której winnaś się zastanawiać nad tym czy to co robisz ma jakiś sens?\nMówię sobie- oczywiście, ze nie! Śpijże dziewczę. Za dwie godziny wstajesz do pracy!\nJednak figlarnie zawinie się gdzieś jedna myśl, za chwile dołączy do niej kolejna, nieco bardziej kłopotliwa i dociekliwa- i tak o to znowu rozrabiają we mnie pytania:\nCzy to jest to jak chce żyć? Dlaczego niebo jest niebieskie? Czemu znowu jadłam w McDonaldzie? Może czas rzucić papierosy? Który z moich byłych najlepiej całował, a w ogóle to boli mnie serce na myśl o szykanowanych uchodźcach z Syrii. Skąd w ludziach tyle nienawiści? Czy nie pamiętają z historii prześladowań? Ciekawe ile będę miała dzieci? Czy ten facet , z którym się spotykam jest materiałem na parntera- nieee. Chyba mu jutro powiem, że nic z tego. Albo może nie. Przecież jest miło. Może się zmieni coś jeszcze.\nNie no muszę przecież spać! Ale Marco ma niebieskie oczy! Ciekawe czy ten starszy pan z tramwaju z zeszłego tygodnia żył tak jak chciał? Gdyby mój pies mógł mówić, powiedziałby, ze jestem dobra czy nie? Pewnie powinnam się bardziej starać dla niego. Wstanę o szóstej i pójdę biegać, wiec może już usnę. Bo skoro chcę schudnąć, to muszę przecież się ruszać! Dobrze, dobrze, już nie myślę.\n… A co jeśli umrę jutro? Nie, przestań! Przestań myśleć!…\nJestem głodna. Nie, nie będę teraz jeść. Ehh ciekawe jakby to było latać!\n-Atak kaszlu- może w końcu pójdę znów do lekarza! Dużo mam do zrobienia- śpij!!!\nI tak około godziny piątej udaje mi się w końcu te myśli rozgonić w zakamarki podświadomości i oddać się w pełni potrzebie snu.\nKurwa! – Słyszę nagle zza okna. Otwieram oczy na złotówki, patrzę na zegarek- piąta dwadzieścia pięć. Panowie budowlańcy mieszkający nade mną już się obudzili i prowadzą radosne konwersacje przy piwku na balkonie- tuż nad moim oknem. Myśle sobie – poniedziałek, budzi mnie kurwa w moim własnym łóżku. To chyba nie jest dobry początek tygodnia.\nCudownie, na pewno już nie zasnę.\nAle nie, nie- piąta pięćdziesiąt pogrążam się w najgłębszym śnie.\nPipipipipipppipopipipipipi, Hau Hauw! – Szósta piętnaście.\nBudzik dzwoni, pies już w gotowości na spacer.\nNieeeeee. Jeszcze 5 minut.\nsiódma zero zero.Okej, teraz to już wstać trzeba.\nZrywam się w biegu, oczy jak po złości skleiły się i nie chcą otworzyć.\nSzybko pod prysznic, wychodzę, łapię smycz.\nDziesięć minut szarpaniny we wszystkie strony, obserwacja jak każdy piękny krzaczek w o kół stawu zostaje zmiażdżony białym zadem mojego psa. No i nie tylko samym zadem.\nMakijaż, włosy, łapię torbę i już mnie nie ma.\nWracam się byc sprawdzić czy zostawiłam psu wodę- oczywiście, ze tak. Ale nie pamiętałam.\nW tramwaju ludzie leniwie ziewają. Niestety nie zasłaniają ust, a uwierzcie mi- nie każdy z nich przywitał się już ze szczoteczką do zębów.\nPanie w wieku różniastym prześcigają się do siedzeń w tramwaju. Przypomina mi to nieco zabawy weselne- brakuje tylko flaszki jako wygranej.\nPrzesiadam się na pociąg.\nUf. Pierwsza stacja. Przedział cały dla mnie! Wyciągam wreszcie książkę. Rozsiadam się wygodnie. Czytam sobie o Polskim Jazzie i żałuję głęboko, że nie żyłam w tamtych czasach i nie poznałam tych mężczyzn.\nJuż się dosiadają ludzie i mimo caaaałej masy wolnych miejsc baba musi usiąść na przeciwko mnie tak, ze ja muszę podkulić nogi. Rzucam jej moje poranne spojrzenie, pełne złości i pogardy, uzasadnione w rzeczy samej. Ona jednak zdaje się nie zauważać mnie, bo ma nos w swoim telefonie.\nRozglądam się i każdy właściwie ma nos w telefonie.\nDojeżdżam. Wyskakuję. Lecę do budki z kanapkami i kupuję koktajl (zawsze duży leśny) i kawę. Również dużą.\nI idę. Do wielkiego gmachu. Wchodzę z tłumem ludzi. Każdy zatrzymuje się na innym piętrze. Ktoś się pomyli, wciśnie dwa guziki. Mam dwie minuty- myślę sobie! Zaraz się spóźnię. Czuję się jak produkt na taśmie w fabryce. Każdy transportowany jest do odpowiedniego pudełka. W którym pełni rolę stempelka albo kodu kreskowego.\nW chodzę do biura. Siadam na swoje krzesło.\nLoguję się tysiącem haseł do tysiące aplikacji, których będę dzisiaj używała, żeby naprawiać coś na czym się tak naprawdę nie znam, ale jestem bystra, więc oni myślą, ze wiem co robię.\nSiedzę i rozmawiam, czasami cos czytam. Nudzę się. Nudzę się taaaaaaaaaaaaaaaaaaak potwornie.\nNie, nie dlatego, ze nie mam zajęcia.\nDlatego, ze jest nudne.\nAle dobrze mi za tę nudę płacą. Więc siedzę jak ta bezmyślna owca. I wykonuje procedury, procesy, osiągam targety i zbieram pozytywne feedbacki.\nTrochę poflirtuję z kolegą z pracy, z którym się spotykam od kilku tygodni. Który tak naprawdę jest przystojny, stosunkowo inteligentny, interesujący, ale niczego nie wie. Nie wie co chce robić, gdzie być, a właściwie wie, ale nie wie jak to zrobić. W sumie to wie, ale nie wie jak się za to zabrać. Ciągle mówi, ze chce się wyrwać. I tak podobno od kilku lat. I kiedy tak o nim myślę to jest to właśnie TO mnie w nim najbardziej odtrąca.\nBo się go pytam- skoro wiesz, czego chcesz i nie czujesz się szczęśliwy to czemu tego nie zmienisz?\nIrytuje mnie to potwornie.\nA wiecie dlaczego?\nPewnie, ze wiecie.\nBo mam dokładnie to samo.\nDlatego- przepraszam Wujku, jeszcze w tym miesiącu rozpoczynam kurs na motor.\nI zrobię to co zamierzałam.\nPrzestanę marzyć o przystojniaku, który zajedzie po mnie pod biurowiec pięknym Harleyem Davidsonem i porwie mnie w podróż życia.\nJeśli to jest to czego chcę- to ja muszę być na tym Harleyu kierowcą.\nWszystko zaczyna się od małych kroków.\nI tak właśnie wróciłam do domu i Wam o tym opowiadam.\nBo właśnie sobie uświadomiłam jak bardzo sama siebie ograniczam.\nW czwartek idę na Jam Session. Może to nie czasy początków Jazzu w Polsce, ale muzyka wciąż jest muzyką. A młodzi tworzą. I to jest wspaniałe. I to jest piękne. I kocham to w życiu.\nBo taka jestem. I uwierzcie mi, ze w świecie korpo i cyferek ten stary element mojej duszy nie jest do końca rozumiany.\nNie wiedzą czemu wolę iść do obskurnego, śmierdzącego piwem pubu, pełnego dziwaków i niespełnionych artystów. Dlaczego zamiast do klubu wolę iść do speluny koło teatru i tańczyć na stole, bo podłoga klei się za bardzo i grozi to zgubieniem butów- mówię to z doświadczenia.\nDlaczego kocham się w każdym saksofoniście, dlaczego cieszę się, że odkryłam kolejną maleńką galerię, której nikt nie odwiedza, bo nie ma tam niczego „fancy”. Dlaczego pocałowałam w usta kumpla, który zaprowadził mnie do jedynego, nowopowstałego jazzowego miejsca moim mieście. Nikt z moich nowych znajomych tego „nie czuje”.\nAle mam to w nosie.\nBo to moje życie i nie będę udawała, ze upijanie się co weekend w prestiżowym klubie jest tym co sprawia, ze czuję się szczęśliwa. Że kolejne perfumy Coco Chanel to szczyt moich marzeń. Lubię to. Ale chce to mieć robiąc to co kocham.\nPoza tym- jeśli będę pachnieć tylko wiatrem i drogą, która mam nadzieję kiedyś opisać- czegóż więcej mi trzeba?\nZ czasem zapachu dziecka. Ale przecież nie jestem jeszcze Aż tak stara, a gdzie poznam miłość mojego życia jak nie na drodze, którą sama wybrałam i pokochałam?\nŻyczcie mi przespanej nocy. 1\n29 sierpnia 2015 autor Brak komentarzy\nWłaśnie przeglądałam sobie zawartość mojego bloga i zdałam sobie sprawę, ze ma już 11 lat.\n11 lat mojego życia, smutków i radości w jednym miejscu.\nRyzyk Fizyk. Jedyne czego byłam kiedykolwiek pewna.\n23 sierpnia 2015 autor Brak komentarzy\nWiesz co mówią o miłości?\nŻe kiedy ją spotkasz to będziesz wiedział.\nWiedział, że nie pokochasz już nigdy nikogo tak jak pokochałeś ją.\nBędziesz wiedział, ze nawet jak spotkasz na drodze kogoś wyjątkowego, jedynego w swoim rodzaju, to nie ma to znaczenia.\nBo kochasz i będziesz kochał tę jedną.\nMoże nawet na chwilę zapomnisz o niej przy innej.\nPrzez chwilę będzie Ci się wydawało, ze jesteś w stanie pokochać kogoś innego.\nBędziesz, ale to i tak nie będzie to.\nBo to o niej myślisz gdy się budzisz\nO niej myślisz kiedy wstajesz.\nI jeśli postawisz je obie obok siebie, nie będziesz długo wybierał.\nDlaczego więc nie jesteście razem?\nBo to może się nie udac. Bo ona nie chce stracić przyjaźni.\nA ty godzisz się na to, przyjmujesz to jak jest, Bo ją kochasz.\nNigdy nie mogłeś być pewny jej, a ona Ciebie.\nJednocześnie nie byłeś nigdy bardziej swiadom swoich uczuć.\nBłyszczą Ci się oczy gdy o niej mówisz.\nA znasz każdą jej wadę.\nZnasz każdy, nawet najobrzydliwszy sekret.\nJednak wciąż ją kochasz.\nBo jest odbiciem Ciebie, podobna a zarazem tak zupełnie inna.\nPrzy niej jesteś sobą.\nPrzy niej nie udajesz nikogo. Nie zgrywasz się, ze niczego się nie boisz.\nMówisz jej o wszystkich koszmarach Twojego wnętrza.\nMimo to potrafisz z nią usiąść i wspólnie czytać książkę.\nPójść na spacer, do teatru, zwiedzić kolejną nieodkrytą galerię.\nTylko przy niej wysikasz się na parkingu.\nI z nią będziesz śmiał się do rozpuku.\nTylko z nią nie boisz się napić wódki i dać swoim demonom wypłynąć.\nBo wiesz, ze zrozumie, bo wiesz, że i tak będzie.\nBo wiesz doskonale, ze Cię kocha.\nBędziesz ją nosił barana przez przejście dla pieszych.\nI będziesz pozwalał by każdą stopą dotknęła białego pasa.\nWyrwiesz jej kwiaty z ogrodu.\nRazem z korzeniami i ziemią jej wręczysz.\nA ona będzie cieszyć się i śmiać.\nPójdziecie razem na koncert, która ona wybierze.\nNie będziesz lubił tej muzyki, ale będziesz się uśmiechał.\nBo widzisz jak ona ją uwielbia.\nI będziesz rozczulał się na widok jej uśmiechu, gdy tańczy w rytm utworu.\nI oboje wiecie, że to nie jest standardowe uczucie.\nTy jesteś dużo starszy. Miałeś już rodzinę. Nie chcesz tego więcej.\nOna jest młoda i niczego bardziej nie pragnie niż dziecka i domu.\nWiesz o tym.\nDlatego po raz kolejny mówisz jej- nie wyjdzie nam.\nOna znowu to przyjmie. I tak od lat.\nKiedy oboje wiecie, że to miłość, która się nie zdarza.\nOboje zapominacie imiona swoich poprzednich kochanków, gdy jesteście razem.\nBo wiecie, ze to nie znaczyło nic w porównaniu do tego co jest między wami.\nMimo tego wciąż nie jesteście razem.\nI nie będziecie.\nOna mówi- kocham Cię\nTy mówisz – a ja kocham Ciebie\nZa wiele mamy do stracenia.\nTak się kochamy od lat, ze boimy się stracić tę miłość.\nI może któregoś dnia ona wyjdzie za mąż i pokocha kogoś szczerze.\nAle to nie ma znaczenia. Bo Ty jesteś tym którego on kocha od pierwszego wejrzenia.\nRyzyk Fizyk- tak Cię zapisała w telefonie, gdy Cię poznała.\nBo wiedziała, ze jeśli kiedykolwiek wybierze ten numer to będzie koniec.\nWiedziała, ze nie jesteś przypadkiem.\nWiedziała od pierwszego spojrzenia, że to nie skończy się na jednym wieczorze.\nI każdy kto kiedykolwiek was widział razem wiedział- nie da się stanąć pomiędzy wami.\nI to trwa.\nI trwać będzie.\nNie wierzysz, że kiedyś się zdobędzie by być z Tobą?\nŻadne z was nie zdobędzie się.\nA tracicie tak wiele.\nTego spokoju co macie, gdy jesteście razem nie będziecie mieli z nikim innym.\nAle to oboje wiecie doskonale.\nTy wiesz, ze ona szaleje z zazdrości.\nOna wie, ze ulegasz kobiecym wdziękom.\nWiecie oboje, ze nie znieślibyście tego.\nMimo iż ona wie, że żadna z tych przypadkowych kobiet nie zajmie jej miejsca.\nA ty wiesz, ze żadna z nich nie jest tego warta i gdyby ona chciała, to miałaby w swojej sypialni pół miasta.\nNie ma drugiego takiego jak Ty, ani drugiej takiej jak ona.\nI tylko wy to rozumiecie.\nTylko wy to wiecie co w waszych serach jest ukryte\nJeśli wierzyć w przeznaczenie – nosiłoby wasze imiona.\nTo jest cenniejsze od związku. To ma trwać wiecznie.\nBo jesteście sobie pisani.\nRazem czy osobno. Wy i tak będziecie razem.\nTy zawsze będziesz w jej życiu a ona w Twoim.\nAż po grób.\nTo trwalsze niż niejedno małżeństwo.\nPewna jak niczego innego w moim życiu.\nDałabym się za to pokroić.\nWiem, że będzie. A ona wie, że będziesz Ty.\nMoże to jest właśnie miłość? Pozwolić żyć tak jak chcemy a magię pozostawić w sferze magii?\nNawet Twoja kwantowość nie jest w stanie tego rozgryźć.\nKiepska ze mnie romantyczka.\nAle to najromantyczniejsza historia jaka mi się przytrafiła.\nTo dziwne, że po raz pierwszy Cię to wspominam…\nBo jesteś mój. I nie chce się Tobą dzielić. Mój i nikomu nic do tego. Ale jeśli mam zostawić kiedyś po sobie ślad. Niech świat wie, że istniałeś. I że również ja miałam swoją miłość.\n8 lipca 2015 autor Brak komentarzy\nZmiany, a właściwie – powroty.\nDwa lata mijają odkąd odwróciłam wszystko do góry nogami, żeby rozpocząć nową drogę, poznać siebie i rozwinąć skrzydła.\nCzy osiągnęłam to co chciałam?\nDwa lata temu jak żegnałam się z Gd. płakałam w poduszkę, myśląc- po jaką cholerę.\nDziś smutno mi opuszczać to miejsce.\nWiele dobrego mnie tu spotkało.\nWspaniali ludzie, piękne miejsca.\nNie mała lekcja życia.\nPrzyjechałam będąc sama i tak też wracam.\nAle wciąż otoczona niezwykłymi przyjaciółmi, rodziną… generalnie ludźmi, na których zawsze mogę liczyć.\nTo mój dobytek, który jest ze mną wszędzie.\nNie ważne dokąd się udam.\nNie ważne jak daleko od nich jestem. Oni są i wiem, że będą.\nCzuję się jakbym oglądała film. Nie wszystko do mnie dociera.\nBędę tęsknić. Za tym życiem, tymi ludźmi, tymi miejscami.\nMam nadzieję, że nie robię kroku w tył. Wracam tylko do siebie. Do mojego kącika. Mojego świata, gdzie nie boję się zostawać sama w czterech ścianach, bo wiem, że sobie poradzę.\nWłaściwie bycie tu pokazało mi, że ze wszystkim można sobie poradzić.\nNie ma rzeczy, których się nie da przeskoczyć, smutków, których nie da się przezwyciężyć.\nMimo tych ponurych chwil, kiedy myślałam, że braknie mi sił by rano wstać i umyć zęby.\nMimo rozczarowania samą sobą i moim kolejnym nieudanym związkiem- przeszłam przez to.\nNie, nie jest jeszcze idealnie. Jeszcze boli i ten moment teraz nie jest prosty.\nJeszcze zawyłam płaczem po jego telefonie. Jeszcze nie umiem trzymać emocji na wodzy.\nPakując swoje rzeczy wracam myślami do dnia, kiedy je wspólnie rozpakowywaliśmy.\nDziwne jak odległe mi się to wydaje. Jakby to był sen.\nAle już jest lepiej. Nie myślę o powrotach. Myślę, by iść na przód. Być znów silną Ja.\nSmuci mnie to, ale inaczej. Smuci już tylko wspomnienie. Nie traktuję to jako część mojej teraźniejszości.\nZamknęłam ten rozdział.\nZamykam teraz kolejny. Ten znacznie przyjemniejszy.\nNigdy dotąd nie miałam przyjemności pracować z tyloma dziwnymi, zwariowanymi i różnymi ludźmi. W atmosferze niesamowitej tolerancji, akceptacji i otwartości. To było niesamowite doświadczenie. A tych ludzi nigdy nie zapomnę i mam nadzieję, że część z nich na zawsze zostanie ze mną. Tak jak moim przyjaciele od lat. Jak moja rodzina od zawsze. Są rzeczy, która trwają wiecznie. Trzeba w to wierzyć. Bo to dobre. Bo to ważne. Bo to trzyma nas w pionie.\nAle wierzę, ze to nowy początek. Kr był podkładką do tego, żeby w końcu się poukładać. Żeby w końcu pozbyć się tego czego już nie chcę i dostać to czego tak pragnę.\nSpokoju ducha. Czystych myśl.\nKwiecień 2006 (8)\n© 2018 every-thing-about-my-life blog Design by SRS Solutions\nAutoryzowany Blog o Gosi Andrzejewicz „Urocza Gosia”


Lutowe mamy 2021 [emoji7] | Strona 2980 | Forum BabyBoom\nPierwszy Poprzedni 2980 z 3054\nJak dadzą to znowu coś pojdzie w górę tak to działa. Z pustego nie naleją teraz 500 zł które dają ma wartość pewnie 250 zł. Paliwo koszmar... To są jaja serio. A oni rozdają pieniądze.... Wymyślałaja jakieś nowe lady... Sponsorują patologię i tyle. Mam nadzieję, że to się skończy, tylko nie będzie czego juz ratować\nNo chorą politykę mają, ale mogliby nie dawać nic, a ceny i podatki i tak podnosić, więc już lepiej, że coś dają. Wiadomo, że to się nie wyrówna, bo ceny rosną szybciej niż pensje (jak ktoś nie zarabia najniższej to zazwyczaj w ogóle mu nic nie rośnie ja w ogóle muszę sprawdzić, czy od przyszłego roku moja pensja nie będzie już tą najniższą ). Z tą patologią bym tak nie uogólniała, bo wiele normalnych rodzin w obecnych czasach ratuje się tym 500+, niestety nie każdy ma dobrze płatną pracę a pomyśl sobie ile jest rodzin, gdzie oboje pracują za najniższą krajową i ile to faktycznie jest. Opłaty drożeją, żywność drożeje, kredyty drożeją, a pensja minimalna wciąż nieadekwatna.\nNo tak tylko ludzie najczęściej z tą najniższa krajowa (o ile w ogóle chxe im się pracować) mają np. 3 dzieci jak ich na to nie stać. Mnie nie stać na 3 dziecko to go nie będę miała i tyle. Wiem, że to już koszty są wielkie więc póki nie będzie stabilnie to się bym nie zdecydowała . I tak wiele, normalnych rodzin którzy uczciwie zarabiają dostają pieniądze i super. Lecz nie pracującym bym grosza nie dała\nWiesz jakby patrzeć, kogo stać na dzieci, to by się okazało, że większość ludzi dzieci by nie miała. Tym co się nie chce pracować, to w ogóle nie powinni płacić, ale wiem jak jest. Często ktoś pracuje uczciwie i zarabia mniej niż taki leser, no takie życie niesprawiedliwe. Sama wiem po sobie i swojej pracy. Niepracującym też bym grosza nie dała i to powinno być kryterium, a nie wysokość dochodu, który zresztą często ludzie sobie zaniżają żeby dostać jakieś świadczenie.\nMój potwór nadal nie śpi, wieczór jest gruby, ja wymiekam powoli\nReakcje: Sylwia99 i marta18691\nJa do pracy mialam wrovic w połowie marca a teraz serio mysle o powrocie w styczniu. Juz mam dość siedzenia w domu ale barazie szukam niani. Bo ta ktora chcielismy nas wystawiła, żłobek odpada a babcia die nie nadaje zdrowotnie. Takze szukamy tez\nDziewczyny czy Wasze maluchy tez tak maja lub mialy? Mloda w nocy się budzi bardzo często. I nagle z zamkniętymi oczami podrywa sie i wstaje w łóżeczku. Robi to milion razy przez sen dosloqnie. Ile to u Was trwalo?\nBenzyna idzie w dół ! Ostatnio u nas 6.30 zł a wczoraj 6.07 zł. Oby dalej taniało\nU mnie dalej nie dobiło do 6 zł\nNo właśnie u nas wszystkie benefity się dostaje jak się nie pracuje i to nie jest sprawiedliwe.\nJa to się boje iść do mopsu po pomoc, chociaż teoretycznie mogłabym udawać samotną matkę bez dochodu, ale nie umiem tak kłamać.\nBędę się cieszyć jak zejdzie na 5 zl ale już pewnie nie możliwe samochód nasz pali jak smok az strach jeździć hahaha.


Ból kciuka po jego głębokim nacięciu - Na pytanie odpowiada lek. Zbigniew Żurawski | WP abcZdrowie\nBól kciuka po jego głębokim nacięciu\n5 miesięcy temu przeciąłem ostrym nożem kciuk od góry (od strony paznokcia) w poprzek środka lini zgięcia. Na pewno naciąłem kość, gdyż nóż objechał z dużą siłą. Rana szybko przesgała krwawić i niby wszystko było ok, lecz od tego czasu każde wywarcie nacisku na kciuk (podważenie czegoś, zdrapanie naklejki czy szczególnie wysiłek kciuka przy zgięciu, lub nacisk na miejsce nacięcia) powoduje ból i dyskomfort. Co jest tego przyczyną? Czy można w jakiś sposób przywrócić pełną sprawność?\nNa odległość W-wa-Wodzisław trudno mi jest bez zbadania pacjenta powiedzieć cokolwiek! NIE ISTNIEJE LECZENIE PRZEZ INTERNET!!! Prosze udać się do chirurga!!! zż\nW bliźnie mógł powstać nerwiak w przebiebu uszkodzenia nerwu.\nNarośl po przeszczepieniu skóry na kciuku – odpowiada\nBól palca wskazującego po urazie – odpowiada Lek. Zbigniew Żurawski\nCo oznacza czarny bąbel po uderzeniu w kciuka? – odpowiada Lek. Ryszard Maciejowski\nKolonoskopia • Operacje przepukliny rozworu przełykowego przepony • Dystraktory szczęki i żuchwy • Radiowa ablacja żylaków metodą RFITT Celon • Wycięcie jelita • Rewizyjna rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego • Proktologia • Wycięcie żylaków powrózka nasiennego • Usuwanie nieprawidłowo rosnących rzęs • Skleroplastyka • Ileostomia • Blokady stawów krzyżowo-biodrowych oraz iniekcje śróddyskowe • Przeszczep ścięgna • Zabiegi wewnątrznaczyniowe • Przepuklina pępkowa • Zabiegi żołądka i dwunastnicy • Usunięcie grasicy • Obrzezanie • Krwawienie z przewodu pokarmowego • Operacje powiększenia tarczycy, wola guzkowego • Dyscectomia szyjna • Wprowadzenie balona żołądkowego • Przeszczep szpiku kostnego w leczeniu raka piersi • Zapalenie wyrostka robaczkowego • Przeszczep allogeniczny • Chirurgia szczękowo-twarzowa • Operacje kręgosłupa • Rekonstrukcja nerwów obwodowych • Chirurgia Mohsa • Szycie dziąseł\nPlastyka ud • Chęć naśladowania Barbie przez kobiety zaskakuje ekspertów • Blizna - charakterystyka, rodzaje • Wrastające paznokcie - charakterystyka, leczenie, profilaktyka, klamry na wrastające paznokcie • Plastyka podbródka • Zanokcica - przyczyny, objawy, leczenie • Zanokcica - przyczyny, objawy, leczenie • Plastyka pośladków • Facelifting • Mucocele - przyczyny, objawy i leczenie torbieli zastoinowej\nOpatr.specj. MEPIFORM niejał. samoprz.leczenie blizn 10x18cm • Plast.SUTRICON KIDS silikonowe n/blizny 3x7cm • SCARSILK Żel do pielęgnacji blizn • Acesil Pakiet 3+1 gratis • Maxibiotic Blizny Żel silikonowy na blizny • Opatr. n/blizny Medipatch Gel Z 5 x 8cm • DERMABLIZ ŻEL NA BLIZNY • SILAURUM SILIKONOWY ŻEL NA BLIZNY • Plast.SUTRICON silikonowe n/blizny 5x30cm. • BLIZNASIL Żel silikonowy do leczenia blizn


Kolejny dzień, kolejne Lambo | Autokult.pl\nWczoraj pisaliśmy o rozbitym Lamborghini Murcielago, którego właściciel stracił panowanie nad autem i uderzył tyłem w słup. Dzisiaj mamy kolejną rodzynkę, znowu z Rosji. Czyżby jakaś klątwa?\nNie znamy żadnych szczegółowych informacji dotyczących tego zdarzenia. Możemy się jedynie domyślać, że w tym przypadku kierowca również stracił panowanie nad pojazdem i wypadł z drogi, wskazuje na to piach rozsypany na asfalcie. Nadaje się na części? Tylko nie piszcie, że przyjedzie do Polski i tu go wyklepią.\nDwa Lamborghini Murcielago w dwa dni. Jak tak dalej pójdzie… szkoda gadać.\nNajczarniejszy dzień w histori BMW?\nNadjeżdża BMW 550dXM !? Radical SR8LM - kolejny rekord na Ringu! Przegląd aktualnego cennika Pagani Huayra Dziwny wypadek na torze Phillip Island Prosto od producenta - nowy pakiet stylistyczny dla Hondy Civic VW Golf R w zimowej scenerii M3 pick-up primaaprilisowym żartem BMW [wideo] Porsche GT2 9ff BMW Sauber F1 - siła docisku kontra prędkości maksymalne Raikkonen w odkupionym Renault? Grand Prix USA bez Caterhama i Marussi Jaguar XF Sportbrake już w Genewie? [aktualizacja]


art za grosik: 2012\nPosted by Renata Sroslak at 13:28 2 comments:\nTeraz pokaze, jak wykonac zakladke do ksiazki, ktora ma troche inny ksztalt, niz te, ktore sa najbardziej popularne, mianowicie, jest to kieszonka -trojkat, ktora jest zakladana na rog ksiazki.\nPierwsza bedzie zakladka uszyta z filcu.\nWpierw staramy sie pomyslec, dla kogo bedzie ta zakladka, jakie materialy juz mamy i jak ozdobimy zakladke.Ja wykonam zakladke dla szalonej czytelniczki, ktora caly czas czyta, lubi chinska porcelane i herbate.\nmoje kawalki filcu, oraz maly kawalek chinskiej porcelany/patrz: mozaika ze stluczonych talerzy/\nwpierw wycielam dzbanek z otworem na "brzuszku"\nkawalek porcelany skleilam wraz z kawalkiem tekturki, zeby sie nie slizgala, wsune ja do srodka czajniczka\ntak wyglada ksztalt mojej zakladki oraz troche mniejszy trojkat polokragly na spodzie z tekturki/dla usztywnienia/, ramie trojkata ma 13 cm i filc jest podwojny.\nherbate pijemy z rogalikiem, wiec uszylam maly rogalik/napychajac wypelniaczem do zabawek/\nna gornej czesci przyszylam dodatkowy trojkat, ktory nasladuje zwiniete ciasto rogalika\nteraz troche zmian:zdecydowalam , ze moj czajniczek bedzie niebieski na jasnym tle, tak mi sie najbardziej podobalo.Pierwszy ,szary trojkat jest najwiekszy i podwojny, drugi-to tekturka dla usztywnienia, nieco mniejsza, niz szary trojkat i trzeci najmniejszy, pojedynczy, to tlo dla mojego dzbanka.\nwszystkie "ozdobki", czyli dzbanuszek,kwiatki, rogalik, koleczko i guziczki, naszywamy teraz , na jasnym tle i przyszywamy do jednej czesci naszego szarego trojkata\nwszytko przyszyte, wkladamy i dopasowujemy tekturke, ktora zszywamy wzdluz ramion trojkata,/ zostawiajac otwor na dole/, jednoczesnie zszywajac szary trojkat\ntak wyglada zakladka od srodka\na tutaj: zakladka w uzyciu, wkladamy kilka stron do kieszonki\nbardzo latwo otworzyc ksiazke , zakladka wygodnie tkwi w gornym rogu\nPosted by Renata Sroslak at 10:59 No comments:\nPosted by Renata Sroslak at 05:19 No comments:\nCzasem , w ogolnym zamieszaniu przedswiatecznym, zapominamy ile "skarbow", ktore sa juz w naszym domu od dawna, moze uszczesliwic mala dziewczynke.Zamiast kupowac nowe "plastiki",zachecmy nasze dziecko do prac recznych, napewno samodzielne wykonanie czegos bardzo malego przyniesie radosc i satysfakcje.\nDzisiaj pokaze, jak przygotowac maly zestaw do szycia dla dziecka 6-8 lat.\nwyszukalam w domu male kawalki materialow, ktore chce podarowac Mai\nznalazlam rowniez jakas nieuzywana pasmanterie\ntutaj : bardzo tani komplet do szycia, ale mozna samemu dac dziecku pare igiel, guziczkow oraz nici\nnasz "angry bird" z poprzedniego postu,ktory jest poduszeczka do szpilek,\nznalazlam rowniez plastikowy manekin\nteraz wystarczy podpisac\ni mamy prezent, ktory Maja napewno bedzie lubiala\nPosted by Renata Sroslak at 08:28 No comments:\nPosted by Renata Sroslak at 09:17 No comments:


Dwa lata więzienia za fałszywy alarm bombowy w galerii handlowej - Polityka i społeczeństwo\nBarcelona stawia na bogatych turystów\nDwa lata więzienia za fałszywy alarm bombowy w galerii handlowej\nDodano: 01 cze 2012 12:08\nNa dwa lata bezwzględnego więzienia skazał sąd 34-letniego mężczyznę, który w lutym zgłosił na policję podłożenie bomby w Galerii Jeziorak w Iławie. Sprawa nie dotyczy zwykłego fałszywego alarmu. Oskarżony zażądał 50 tys. zł okopu, co jest wymuszeniem rozbójniczym - informuje portal ilawa.wm.pl.\nDo zdarzenia doszło 7 lutego w południe. Dyżurny iławskiej policji odebrał zgłoszenie o podłożeniu bomby w galerii handlowej nad Małym Jeziorakiem w Iławie. Rozmówca poinformował, że ładunek wybuchnie za piętnaście minut i zażądał okupu w wysokości 50 tys. zł.\nPolicja zatrzymała mężczyznę w domu. Sprawdzono, czy nie posiada on ładunków wybuchowych. Niczego nie znaleziono.\nW tym czasie w Iławie trwała ewakuacja pracowników i klientów galerii. Gdy okazało się, że alarm był fałszywy, życie w centrum handlowym wróciło do normy. Nie oszacowano wysokości strat spowodowanych ewakuacją.\nGaleria Jeziorak ALERT | RSS alarm bombowy ALERT | RSS\nAction znów otwiera sklep


środa 17-10-12, czytany: 2822 razy, autor: JO\nAdam Małysz /  KAPIF Adam Małysz, jeden z najbardziej utytułowanych polskich sportowców mógłby wieść poczciwe życie na zasłużonej emeryturze. Mistrz jednak woli realizować własne pasje i ścigać się w rajdach.\nW wywiadzie dla moto.pl można znaleźć sporo ciekawostek o dawnym skoczku, obecnym kierowcy. Na przykład, że odbierał poród cielęcia. - Byliśmy w Chorwacji na treningu. Rozbiliśmy biwak na polu, obok było stado krów. Jedna z nich zaczęła się cielić, ale widać było, że sama nie da rady. Chyba we czterech ciągnęliśmy. Na koniec wszyscy się poprzewracali, jak już wyciągnęliśmy tego cielaczka. Zyskaliśmy sobie wtedy dużą sympatię miejscowych – opowiada Adam Małysz dziennikarzowi moto.pl. Sportowiec opowiada o swoich mniejszych i większych sukcesach za kółkiem. Przyznaje, że chciałby wygrać kiedyś rajd Dakar. - Na pewno marzeniem każdego zawodnika, który jeździ na Dakar, jest to żeby go wygrać. To bardzo ciężka kwestia, bo nie dość, że zawodników w czołówce jest wielu, to jeszcze mają bardzo duże doświadczenie – mówi Małysz. Z wywiadu możemy dowiedzieć się także, jak Małysz spędza wolny czas.\n- Głównie w domu. Chodzę często na spacery z córką. Rafał próbował mnie zarazić wędkowaniem, ale mu się nie udało. Kiedyś łapałem ryby ręką. Skończyło się jak spod kamienia wyciągnąłem przypadkowo wielką ropuchę – kończy wywiad mistrz. Cały tekst przeczytasz tutaj. Polecane wideo\nAdam Małysz ma pretensje do organizatorów rajdu Dakar\t"Przy temperaturze prawie 50 stopni myślę, że też mogliśmy tam wręcz zostać na zawsze."\tczytano: 5371 razy\nAdam Małysz jako prima aprilisowy taksówkarz [VIDEO]\tZobaczcie, jak wkręcał pasażerów.\tczytano: 7088 razy\nNajbardziej żenujące reklamy gwiazd (SONDA)\tZobacz nasz ranking i oceń, kto skompromitował się najbardziej.\tczytano: 22376 razy\nŁozo z wąsikiem promuje nową płytę Afromental (FOTO)\tMały wąsik znowu modny? czytano: 11935 razy\nŻona Małysza najlepsza na Rajdzie RMF Morocco Challenge\tJest świetnym kierowcą.\tczytano: 15773 razy


Polskie serwery GTA Roleplay\nPrezentacja serwerów GTA Role Play\nPromuj swój serwer na GTA Forum\nKoniecznie przeczytaj poradnik jak grać na serwerach GTA Roleplay.\nTen dział z katalogiem Polskich Serwerów Roleplay odwiedza miesięcznie ponad 20 000 użytkowników. Dodawanie swojej prezentacji jest całkowicie darmowe. Zadbaj aby opis był przejrzysty i czytelny dla nowych nowych mieszkańców wyspy. Zamieść informacje jak grać na serwerze oraz jak się na niego dostać. Pomoże to skutecznie znaleźć nowych mieszkańców wyspy którą pokazujesz.\nDla lepszego promowania wyspy jest możliwość wykupienia podpięcia tematu z prezentacją wyspy na samej górze listy serwerów. Koszt takiego promowania to 30 zł za miesiąc. Taką reklamę można nabyć wysyłając donate przez Tipply. Podaj w donate swój nick z forum a w wiadomości link do tematu który ma być podpięty. Jeśli chcesz wykupić banner reklamowy skontaktuj z @Namo w sprawie wyceny.\n570 tematów w tym forum\n[FiveM][RP][PL] - FamilyRP NAJLEPSZY SERWER ROLEPLAY! Kajdanki, i wiele innych! Discord:https:discord.ggDfKWdwj\npecet VRP.PL Polski Serwer RP\npecet GRANT'S LIFERP Polski Serwer Roleplay\nGRANT'S LIFERP Polski Serwer Roleplay\n[FiveM] PyamidRP - Autorskie zasoby i optymalizacja!\nPolski serwer RolePlay VentusRP\nX-RP - Serwer RolePlay | discord.gg/u6nGVax\nHypeZone nowy serwer GTA RP\n[RolePlay][FiveM] Paradise Life - Prezentacja serwera\nWildRP - Polski Serwer Roleplay\npecet GreenLifeRP - nowy serwer RP\nSerwer RP GlobalRP\npecet Black diamond RP\nPlanetarp [start 16:00]\nSerwer lordoza.rp on !!! zapraszamy\npecet Role play world - nowy serwer GTA 5 rp- rekrutacja na administracje/ moderatorów / główne zawody\nPolski serwer genesis roleplay\nNie mogę naprawić auta ani kupić broni\nRozwiązaliście ten problem bo mam to samo...\n14 godzin temu - temat odpisał Pietya na dajan1984 w Problemy techniczne\nWitam. Mam dziwny problem w GTA 5. W misji ojciec i syn nie mogę naprawić auta. Gdy l\nPisze to osoba która na jednej postaci w przeciągu miesiąca zrobiła więcej syfu niż dobrego. Osoba która nijaczy postać nie prowadzi jej konsekwentnie oraz nie potrafi zachować powagi gdy sytuacja tego wymaga. Osoba która dostała 3 razy szansę na poprawę swojego zachowania i je zlekceważyła. Jak ci mówiłem na głosowym strasznie mnie zawiodłeś i życzę ci powodzenia na innych serwerach z takim zachowaniem i postępowaniem.\n18 godzin temu - temat odpisał BigYoo na MyStory w Serwery Roleplay\n21 godzin temu - temat odpisał wojtas na Punisher w Serwery Roleplay\nw niedzielę o 14:48 - temat dodał blokowiskoRP w Serwery Roleplay\nNajnowsze tematy w Serwery Roleplay


Żagań- w stolicy dawnego imperium Talleyrandów, księstwa istniejącego od antyku do 1935 r. | Merkuriusz Polski\nwtorek, 4 Sierpień, 2020 - 17:13\nŻagań- w stolicy dawnego imperium Talleyrandów, księstwa istniejącego od antyku do 1935 r.\npon., 16/09/2013 - 01:35\nMiasto Żagań to dziś ruina stolicy ongiś kwitnącego odrębnego państweka, którego władcy, dzięki swoim wpływom i konsksjom dynastycznym, uprawiali światową politykę. Byli znakomitymi i cenionymi politykami, uwielbianymi przez poddanych. Osiedlili się tutaj wybitni naukowcy, jak J. Kepler.\nHistoria żagańskiej niepodległości\nKażda państwowość ma swój mit założycielski. W przypadku tutejszego tworu państwowego, jest to mit, opowieść o Żagannie, antycznej lub wczesnośredniowiecznej, zapewne wandalskiej władczyni tych terenów jeszcze w czasach kultury przeworskiej, jak określają tą epokę archeolodzy.\nMit założycielski państwa żagańskiego\nIstnieje wiele przekazów z tamtych czasów, niestety są one przytaczane przez autorów średniowiecznych, renesansowych i barokowych, stąd są one traktowane ze sporą rezerwą przez historyków wychowanych na miejscowej szkole opoartej o źródła bardziej oficjalne- kościelne roczniki czy kroniki sporządzane przez kler na zlecenie władców ówczesnego lenna Stolicy Apostolskiej.\nNa co zwraca uwagę owa drugorzędna literatura, tak często pomijana jako źródło, przynajmniej literackiej wizji przeszłości ziem obecnej Polski? Przede wszystkim da się zauważyć rozdźwięk między historiografią Polską a historiografią obcojęzyczną. Pomorze bywa często pokazywane jako część Polski, podczas gdy posiadało ono swoją odrębną historię państwowości i niezależności do 1637 r.), To samo można powiedzieć o starożytnym i średniowiecznym Mazowszu (niezależne do 1047, , 1200- 1351). Bardzo długo istniały odrębne państwowości na Śląsku czy nawet w Małopolsce (księstwo Siewierskie, do 1790 i od 1807 do 1815 r.). Wielkopolska cieszyła się pełną autonomią od 1815 do 1848 r. Księstwo żagańskie było odrębnym państwem od 1274 do 1472 i od 1553 do aż 1935 r., kiedy to księstwo odebrano rodowi Talleyrand- Perigord. Owe księtwa często żyły w centrum światowej polityki, jak księstwo żagańskie za czasów Doroty de Talleyrand- Perigord. Ta wybitna polityk łączyła życie kulturalne i salonowe z niezwykłymi wpływami politycznymi. To stąd wywierała ona wpływ na politykę zagraniczną ówczesnej Francji. Na jej pogrzeb w 1862 roku z terenu ówczenego księstwa przybyło 10 tysięcy osób. Odbył się on w rodzinnej nekropolii miejscowej rodziny panującej w Żaganiu.\nNiedawno powstała opera o innym miejscowym naukowcu. Jest to dzieło Filipa Glassa, opowiadające o żagańskim astronomie Johannesie Keplerze (1571- 1630). Kepler to wynalazca przecinka w ułamkach dziesiętnych, oraz trzech praw, jakimi rządzą się ruchy planet Układu Słonecznego.\nOto fragment opisu ostatnich lat życia Keplera w Żaganiu:\n„U Ferdynanda właściwie nic poza obietnicami nie uzyskał, ale spotkał na królewskim dworze Albrechta von Wallensteina, będącego u szczytu sławy wodza wojsk cesarskich, który jako rekompensatę za niewypłacony żołd otrzymał w tymże roku księstwo żagańskie. Wallenstein, mający bardzo dobre zdanie o astrologicznych umiejętnościach Keplera, zaproponował mu u siebie służbę. W ten oto sposób Kepler pojawił się w Żaganiu w lipcu 1628, niecały rok po wydaniu Tablic rudolfińskich.\nJednym ze sposobów uzyskania wymiernych korzyści z obliczenia Tablic rudolfińskich było zestawianie na ich podstawie i wydawanie efemeryd na najbliższe lata, zawierających dane przydatne na przykład astrologom i informujących o najciekawszych zjawiskach astronomicznych. Tak też Kepler czynił w Żaganiu, współpracując z Jacobem Bartschem z niedalekiego Lubania (w 1630 roku Bartsch został zięciem Keplera, poślubiając jego córkę Zuzannę).\n(…)To właśnie w tej sprawie Kepler wyruszył 8 października 1630 roku z Żagania do Ratyzbony, gdzie zaczął właśnie obradować kongres elektorów. Zapewniono go, że będzie mógł przedstawić swe sprawy 11 listopada przed obliczem cesarza. Podróżował konno przez Lipsk oraz Norymbergę i dotarł do Ratyzbony 2 listopada. Ciężko przeziębiony, zaległ w łóżku. Zmarł dwa tygodnie później, 15 listopada 1630 roku.\nTe historie wybitnych mieszkańców czy władców małych państw są często w Polsce pomijane i zapomniane. Żagań, po upadku miejscowej linii panującej zmienił się nie do poznania.\nZa każdym razem gdy przyjeżdżają do mnie zagraniczni goście w odwiedziny, zawożę ich do moim zdaniem najcenniejszego zabytku w okolicach Berlina, który przedkładam nad wszystkie atrakcje turystyczne tej 4-milionowej metropolii, niedaleko której obecnie mieszkam. Pół godziny drogi od Berlina, w poczdamskim parku Sans-Souci znajdują się Łaźnie Rzymskie, kompleks przepięknych budowli stylizowanych na antyczne wille, zaprojektowanych przez Karla Friedricha Schinkla i zbudowanych w latach 1829-40. W mojej ocenie jest to najbardziej wartościowy zabytek aglomeracji Berlina i Poczdamu.\nDlaczego to piszę? By pokazać, jak bardzo ceni się dzieła tego najwybitniejszego architekta tamtych czasów. Architekta, który nadał stylowi klasycystycznemu pierwotne antyczne piękno i harmonię, architekta, którego nazwisko oznacza do dziś romantyczne piękno wysmakowanych estetycznie pałaców. To jego dzieła zdobią centralne place Berlina i Poczdamu, to one przyciągają do tych miast rzesze turystów, o których nasz region mógłby co najwyżej pomarzyć.\nPodzielonogórska polityka imperialna\nNiedawno, w 2012 r. minęła 170. rocznica rozbudowy pałacu w Zatoniu według projektu królewskiego architekta Karla Friedricha Schinkla. Dodano doryckie portyki, przebudowano fasadę ozdabiając ją attyką i koronując fasadę tarczą herbowa Talleyrandów, cudem do dziś przetrwałą przez zawieruchy dziejów. Pałac stał się jednym z pierwszych budynków w stylu klasycystycznym w tym regionie. Tutaj urzędowała Księżna Żagańska Dorota Talleyrand-Périgord, żona Edmunda Talleyranda-Périgord, hulaki, i próżniaka nie stwarzającego nawet pozorów wierności. Miał on jednak za bratanka słynnego francuskiego ministra - Maurycego Talleyranda-Périgord, u boku którego Dorota zrobiła europejską karierę. Maurycy docenił jej niewątpliwe zalety: talent do zjednywania sobie przyjaciół, niezależny sposób myślenia i nietuzinkową urodę, a Dorota stała się jego powiernicą i najlepszą przyjaciółką.\nPałac w Zatoniu stał się sercem kulturalnym tego regionu Europy. Księżna Dorota przyjmowała w swym ulubionym Zatoniu najznamienitszych gości, spędzili tutaj wiele czasu tacy znamienici goście jak Alexander von Humboldt, car Mikołaj I i król pruski Fryderyk Wilhelm IV, przez jej salony przewijali się wielcy monarchowie, kompozytorzy i myśliciele, m.in. Honoré Balzac, Wiktor Hugo, Wagner i Franciszek Liszt. Księstwo Żagańskie tętniło wówczas na kulturalnej mapie Europy, a w uroczej księżnej, ozdobie europejskich salonów i jednej z najbardziej wpływowych kobiet XIX wieku, rozkochiwały się liczne męskie serca. Do historii epistolografii przeszła jej korespondencja m.in. ze Stanisławem Augustem Poniatowskim, ks. Adamem Czartoryskim, Wiktorem Hugo, Honoriuszem Balzakiem, Fryderykiem Chopinem i Aleksandrem Fredrą.\nKsiężna zmarła w wieku niemal 70 lat, pochowano ją w Kościele pw. Św. Krzyża w Żaganiu. W ostatniej drodze żegnało Księżnę Dorotę Talleyrand ponad 10 tysięcy ludzi: zwykłych mieszkańców i chłopów przybyłych z najdalszych wiosek księstwa. Okres jej panowania to okres wielkiego rozkwitu księstwa. Księżna wznosiła szpitale, fundowała ochronki, szkoły i stypendia dla zdolnych dzieci chłopskich. Nawet okropna zawierucha z roku 1848, która przetoczyła się przez Europę, łukiem ominęła jej włości. Któżby bowiem śmiał się zwrócić przeciwko takiej księżnej?\nNajlepsze w całej historii jest to, iż formalnie księstwa nikt nigdy nie zlikwidował. Dziś niektórzy mają nadzieję, że jest jeszcze szansa na wymarzoną niezależność. Spadkobiercami dawnych właścicieli południowej części województwa są potomkowie francuskiego księcia o długim nazwisku Paul Louis Maria Archambault Boson Talleyrand-Périgord, z którym jeszcze w 1944 roku o kupno księstwa targowała się Rzesza Niemiecka, która je sobie podporządkowała, ale prawnie nie było ono jej własnością, lecz lennem.\nPrzejąć księstwa siłą nie zdążono. Po tym jak Rzesza przegrała wojnę, Księstwo Żagańskie stało się lennem Polski, a jako że nie było własnością Rzeszy, formalnie nie objęły go postanowienia z Jałty. Wg niektórych relacji status prawny wciąż jest niewyjaśniony. Istnieją niezweryfiowane plotki jakoby Gierek wypłacił w węglu śmiesznie niskie (równowartość kilku kamienic) częściowe odszkodowanie prawnym właścicielom księstwa, którzy kupując je w roku 1786 zapłacili 1 milion guldenów- połowę wartości sprzedanej wówczas przez nich Kurlandii.\nCzyje księstwo jest obecnie?\nKsięstwo jest formalnie lennem Polski, ale zlikwidowano jego autonomię i odrębny rząd. Dla mieszkańców południowej części woj. Lubuskiego jest to chyba stracona szansa na wyjątkowy dobrobyt. Feudalne oazy w Europie nadal mają się znakomicie. Bycie mieszkańcem księstwa oznacza obecnie w Europie ogromny dostatek i bogactwo, a dobrze zarządzane księstwa Lichtenstein, Luxembourg czy Monako to miejsca, gdzie średni dochód na głowę mieszkańca jest w Europie najwyższy i sięga 150 tys. PLN rocznie.\nUkochany pałac znamienitej polityk\nUkochany pałac księżnej Doroty Talleyrand w Zatoniu został doszczętnie spalony w 1945 roku i obecnie jest w stanie szybko rozkradanej ruiny. O pałacu zapomniano, podobnie jak i o samej księżnej, mimo że jej pochodzenie nawet w komunizmie było politycznie poprawne: wywodziła się z polskiej arystokracji, a jej rodzice, książęta Kurlandii związani byli blisko z dworem Stanisława Augusta Poniatowskiego. Dorota wychowana była wśród zbiegłych do Żagania niedobitków dworu upadłego Królestwa Polskiego: muzyków, rzeźbiarzy i aktorów, którzy znaleźli u jej rodziców swój przytułek.\nCóż złego jest z tą polską księżną i jej pałacem? Czekać tylko aż ten najcenniejszy zabytek okolic Zielonej Góry doszczętnie rozpadnie się w zetknięciu ze złomiarzami wyrywającymi np. kute z żelaza sztaby z komina wzniesionego w kształcie kolumny wyrastającej z pięknej, ongiś przeszklonej klasycystycznej oranżerii, która jakimś dziwem jeszcze przetrwała naloty licznych poszukiwaczy antyków wykuwających resztki płaskorzeźb z jej ruin, bez wahania wyrywających korynckie pilastry i tympanony, z ruin których już tak niewiele pozostało dla potomnych. Pałac przetrwał polski komunizm, lecz zdaje się że nigdy nie był tak blisko swego końca jak w polskim kapitalizmie, obłudnie przymykającym oko na jego niezbyt legalną „prywatyzację”.\nKomu pałac, komu? Prywatyzujemy go po polsku, a więc kto chce, niech się do owej najznamienitszej ruiny w okolicy po prostu uda i weźmie co mu się podoba. Można ciężarówką. Może w taki sposób, dziedzictwo najznamienitszego architekta klasycyzmu, K.F. Schinkla, autora najważniejszych budowli Berlina, rozfragmentowane co prawda, ale jednak przetrwa dla przyszłych pokoleń?\nJarosław Skorulski, „Uczmy się od Księżnej zjednoczonej Europy”, [w:] Recogito Nr, 20, Marzec-kwiecień 2003.\nJarosław Włodarczyk, „Księga, która uczyniła Keplera sławnym”, on-line: http://www.wiw.pl/nowinki/astronomia/200112/20011227-001.asp


Polskie zwycięstwo w Jakuszyckiej Siódemce tylko dla Pań! [WYNIKI] | Skipol\nW 2015 i 2016 roku w Jakuszyckiej Siódemce triumfowały Czeszki. Żeby było sprawiedliwie, w tym roku tytuł najlepszej biegaczki na 7 kilometrach Dolnego i Górnego Duktu Polany Jakuszyckiej wrócił do Polski. Pierwsza na mecie pojawiła się Anna Gałek (Enervit Yoko Team).\nJakuszycka Siódemka klasykiem na Polanie to już tradycja, dlatego też i w tym roku Panie przejęły stery w narciarstwie biegowym. Tegoroczny bieg cieszył się dużym powodzeniem. O ile w 2015 roku „Siódemkę” ukończyło 90 zawodniczek, o tyle w tym amatorek narciarskiej batalii było 114. W minionym sezonie bieg rozegrano pod nazwą Fisher My Style z tytułu kolekcji nart o tej samej nazwie przeznaczonej specjalnie dla płci pięknej.\nNajlepsza u progu 2017 roku okazała się Anna Gałek z czasem 26:30. Za nią znalazła się rok starsza Monika Judka ze stratą 32 sekund, której tym samym udało się poprawić i wskoczyć na podium po nieszczęśliwej, 4. lokacie z zimy 2015. Najniższy stopień podium to z kolei barwy czeskie i najmłodsza na podium (rocznik 2002!) Agata Svobodova z przygranicznego Harrachova. Reprezentantka naszych południowych sąsiadów zwyciężyła tym samym w najmłodszej kategorii. Warto dodać, że tegoroczna triumfatorka to 7. zawodniczka Fisher My Style ze stycznia ’15.\nW kategorii K-50 najlepiej poradziła sobie rodaczka 15-latki, ubiegłoroczna triumfatorka, starsza o 41 lat (!) Alena Jiwdriskova, której do podium zabrakło niespełna minuty. Triumf w kategorii K-40 także przypadł Czeszce, piątej Jolanie Benesovej.\nOrganizatorów może na pewno cieszyć coraz większa popularność Jakuszyckiej Siódemki tylko dla kobiet. Z roku na rok zainteresowanie rośnie, co pokazują choćby liczby uczestniczek z 2015, 2016 oraz 2017 roku. Najpierw Pań było 90, potem 112, a dziś 114. Nie trzeba dodawać wiele, bo liczby mówią same za siebie – warto więc kontynuować ideę żeńskich biegów, a może i ją rozszerzać o kolejne takie inicjatywy?\nOd świtu na Polanie Jakuszyckiej pracowały ratraki, bowiem w nocy spadło 20 centymetrów świeżego puchu. A to wszystko dla uroczych amatorek biegówek, tych bardziej doświadczonych i mniej. Wprawdzie słońca na niebie brakowało, ale zastąpił je blask bijący od szczęśliwych (bo zmęczonych?) Pań.\nWYNIKI JAKUSZYCKIEJ SIÓDEMKI 2017\nFoto: Bieg Piastów / Facebook\nJakuszycka SiódemkaJakuszycePolana Jakuszyckabieg tylko dla Pań


„Baśnie i legendy polskie” Elżbieta Brzoza - krakowczyta.pl\nBaśnie i legendy polskie / il. Mirosław Tokarczyk\n[wybór Eliza Brzoza]\nWydawnictwo Nasza Księgarnia (1997-2018)\nW serii Z Biblioteki Wydawnictwa Nasza Księgarnia proponujemy kolejną piękną pozycję, której nie może zabraknąć w żadnym domu. To eleganckie wydanie ponad pięćdziesięciu legend, baśni i podań z różnych stron Polski z niezapomnianymi ilustracjami Mirosława Tokarczyka. Znajdziemy tu legendy warszawskie, krakowskie i poznańskie, opowieści znad Wigier i baśnie śląskie. Opowieści o Warsie i Sawie, świętej Kindze i księciu Popielu. Historie o skarbach, zbójach i rycerzach, smokach, utopcach, diabłach i innych baśniowych stworach. Doskonały prezent dla dzieci małych i dużych.\nBaśnie i legendy polskie / il. Mirosław Tokarczyk [wybór Eliza Brzoza]\nWydawnictwo Nasza Księgarnia (1997-2018) Hubert (2001)\n83-10-10191-0 83-7311-205-7 978-83-10-10723-7 978-83-10-11484-6 978-83-10-13131-7\nbeletrystyka druk epika książki literatura literatura piękna opowiadania proza zbiory opowiadań


Pekao wśród instytucji finansujących budowę nowego bloku w Kozienicach - Energetyka\nPekao wśród instytucji finansujących budowę nowego bloku w Kozienicach\nJedną z instytucji finansujących Enei budowę bloku w Kozienicach będzie Pekao - informuje "Puls Biznesu".\nJak przypomina dziennik wartość projektu to ok. 6,2 mld zł. W ramach finansowania Enea sięgnęła po finansowanie z rynku i zdecydowała się emisję obligacji na 4 mld zł. Równolegle prowadziła negocjacje kredytowe z EBOiR EBI i Nordic Investment Bank.\nEnea zaplanowała konferencję w sprawie finansowania tej inwestycji na 21 czerwca.


Wspaniały wodzirej weselny - lampa.info.pl\nKiedy poszukujemy kogoś, kto zajmie się muzyką na naszym weselu to musimy bardzo się postarać, w końcu nasz ‚pierwszy wybór’ musi być idealny, bo na kolejny nie będzie okazji, gdyż chodzi tu o uroczystość, która ma miejsce tylko raz w naszym życiu. Warto więc poświęcić czas i swoje starania na znalezienie kogoś, kto naprawdę zrobi wszystko co tylko może, by zadowolić zarówno nas jak i gości i poprowadzić nasze wesele najlepiej jak to będzie możliwe.\nNajcudowniejsza oprawa muzyczna wesela\nMoje wesele, a raczej przygotowania do niego, przyniosły mi dość sporo stresu, na który nie mogłam nic poradzić, zwłaszcza, kiedy przyszło mi zmierzyć się z poszukiwaniem kogoś, kto mógłby zająć się muzyką podczas owej uroczystości. Miałam tutaj naprawdę wysokie wymagania, głównie dlatego, ze chciałam, by wybrana przeze mnie osoba jednocześnie poprowadziła moją uroczystość. Poszukiwania trwały więc długo i były bardzo intensywne, jednak ostatecznie w końcu znalazł się dla mnie idealny wodzirej na wesele Mazowieckie województwo ani odrobinę mnie pod tym względem nie zawiodło, gdyż znalazłam dokładnie takiego człowieka, jakiego cały czas szukałam i byłam wniebowzięta, bo widziałam jak dobrze oceniany był przez internautów. Przy pierwszym spotkaniu bardzo zachwycił mnie on swoją pozytywną energią i podejściem. Pomógł mi nawet przy playliście, za co byłam mu bardzo wdzięczna! Człowiek ten naprawdę zrobił wszystko co w jego mocy, bym była zadowolona, a na samym weselu spisał się po prostu wspaniale. Przygotował dla nas naprawdę cudowną muzykę i doskonale zajął się prowadzeniem uroczystości mojej i mojego ukochanego. Goście od razu bardzo go polubili i nic dziwnego, bowiem człowiek ten był naprawdę godny uznania. To właśnie dzięki niemu wszyscy z taką radością wychodzili na parkiet, by się bawić!\nKiedy poszukujemy odpowiedniego wodzireja, musimy koniecznie pamiętać o tym, by znaleźć osobę, która naprawdę zna się na swojej pracy i zrobi wszystko, by ani odrobinę nas nie zawieść. Jeżeli znajdziemy kogoś takiego, to nie będziemy mieli najmniejszych powodów do zmartwień i zyskamy pewność, że nasza uroczystość zostanie poprowadzona tak jak należy, a muzyka na niej będzie tylko zachęcała wszystkich do pozostawania na parkiecie i radosnego tańca.


Wynajmę kawalerkę: Warszawa Białołęka , ulica Vincenta van Gogha, 34 m2, 1950 PLN, 1 pokój - Domiporta.pl\nMieszkanie 34 m2, 1 pokój Warszawa, Białołęka, Vincenta va...\n1 950 zł 57,35 zł/m2\nKawalerka na wynajem Warszawa, Białołęka, Vincenta van Gogha - 34 m2\n57,35 zł/m2 1 950 zł Sprawdź ratę >>\nWarszawa, Mazowieckie Vincenta van Gogha\nKawalerka o pow. 34 m2 zlokalizowana na parterze budynku przy ul. Van Gogha. W mieszkaniu jest kuchnia, pokój, łazienka i przedpokój. Kuchnia wyposażona w niezbędne sprzęty AGD. Łazienka z prysznicem. Mieszkanie znajduje się na cichym, strzeżonym osiedlu. Cena najmu 1.500 zł. + 450 zł. czynsz - miesięcznie. Dodatkowo prąd, gaz - płatne przez najemcę wg zużycia. Kaucja 2000 zł. Mieszkanie w bardzo dobrym punkcie komunikacyjnym, blisko przystanki autobusowe. Pełna infrastruktura. Dwa bazarki, liczne sklepy, galeria. Dużo zieleni, Okolica spokojna i bezpieczna. Zapraszamy do oglądania! Prowizja w wysokości 50% czynszu, płatna jest tylko w przypadku podpisania umowy najmu. Kontakt do agenta: 783pokaż telefon\tPowyższy opis ma charakter informacyjny i nie stanowi oferty w rozumieniu przepisów KC. Zapraszam na prezentację! W swojej ofercie posiadamy wiele podobnych ofert. Prowadzimy pełną, bezpłatną obsługę związaną z uzyskaniem kredytów bankowych na zakup nieruchomości. W celu nawiązania współpracy bardzo prosimy o kontakt. Konstancja Nieruchomości tel. 501pokaż telefon lub numer agenta prowadzącego ofertę Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB\nNumer oferty: 6599/3792/OMW\nLEX NIERUCHOMOŚCI MARTA KOSMOWSKA, TEL. 0601-264-167. Mieszkanie 2 pokojowe 33 m przy ul Mehoffera...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Białołęka, Vincenta van Gogha Powierzchnia: 34 m2 Cena: 1 950 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 6599/3792/OMW\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Białołęka, Vincenta van Gogha Powierzchnia: 34 m2 Cena: 1 950 PLN Proszę o kontakt


Doradca Smaku VII: Pieczona pierś z kaczki z zielonym groszkiem, odc. 27 - DoradcaSmaku.pl\nChociaż serwowana głównie od święta, doskonale nadaje się do przygotowania wyrafinowanego obiadu w dzień powszedni. Kaczka - bo o niej mowa - jest świetną alternatywą dla innych mięs drobiowych. Wpierw smażona od strony naciętej skóry, a następnie zamknięta w piekarniku nabierze niezwykłej soczystości. Warto pamiętać o tym, że do smażenia kaczki nie potrzebujemy ani kropli tłuszczu.\nJako dodatek do mięsa proponuję spróbować purée z groszku. Gotując go zwróćmy uwagę na to, by w garnku znajdowało się dużo wody i soli, dzięki którym groszek zachowa swój piękny, zielony kolor. Tak samo należy postępować z każdym zielonym warzywem, które gotujemy, a którego kolor chcemy zachować.\n150 g groszku zielonego,\n1 łyżeczka miodu nie wiem skąd ta Ela to wzięła\n100 ml wina czerwonego,\nMusztarda francuska Prymat,\nDo smaku: Chili pieprz cayenne, Kminek cały, Pieprz biały mielony, Sól morska Prymat.


Dziś pełnia Kwiatowego Księżyca. Przed północą spójrz w niebo - Zdrowie Radio ZET\nDziś pełnia! Przed północą spójrz w niebo i sprawdź, co Ci może dolegać\n"Człowiek jest jak księżyc. Ma swoją drugą stronę, której nie pokazuje nikomu" - twierdził Mark Twain. Raz na miesiąc - podczas pełni - nasz organizm zachowuje się nieco inaczej niż zwykle, stajemy się rozdrażnieni, nie możemy zasnąć a podejmowane przez nas decyzje są mniej racjonalne niż zwykle.\n10 maja, nieco ponad kwadrans przed północą (dokładnie o godzi. 23:43) Srebrny Glob ukaże się nam w pełnej okazałości. Indianie z Ameryki Północnej zwykli nazywać tę majową pełnię kwiatową, zajęczą lub mleczną - z powodu gwałtownie budzącej się do życia przyrody.\nPogoda w tym roku sprawiła nam chłodną niespodziankę, ale jak tłumaczą specjaliści - takie anomalie są normalne o tej porze roku, nawet jeśli weźmiemy pod uwagę zmiany klimatyczne. Choć wielu ludzi bagatelizuje wpływ księżyca na nasz organizm, wiążąc działanie wszelkich ciał niebieskich z astrologią lub wiarą w działanie sił demonicznych przemieniających nas w wilkołaki, to jednak naukowcom udało się już potwierdzić, że nasz satelita ma sporą moc - zwłaszcza na nasze hormony.\nGłodni, niewyspani i rozdrażnieni z powodu pełni\nChristian Cajochen ze Szpitala Psychiatrycznego w Bazylei jest uważany za pioniera badań dotyczących wpływu poszczególnych faz księżyca na nasz organizm. Razem ze swoim zespołem naukowym udało się mu udowodnić, że podczas pełni dochodzi do zaburzeń poziomu melatoniny, przez co trudniej nam zasnąć, skraca się faza REM i wcześniej się budzimy - na dodatek dużo mniej wypoczęci niż zwykle.\nHormonalne zmiany zachodzące w czasie pełni doprowadzają do blokowania syntezy serotoniny (zwanej hormonem szczęścia), zwiększa się temperatura naszego ciała i wzrasta ciśnienie krwi. Nasze naczynia krwionośne zaczynają funkcjonować inaczej niż zwykle, przez co operacje wykonywane podczas pełni są obarczone wyższym ryzykiem krwotoków. Kobiety w ciąży częściej tego dnia rodzą dzieci, ponieważ macica staje się lepiej ukrwiona.\nZaburzenia hormonalne mogą też sprawiać, że zaczynamy mieć lepszy apetyt i trudniej nam zaspokoić głód. Jak wiadomo - "Jak Polak głodny, to zły". To dobrze nam znane powiedzenie sprawdza się także podczas pełni, ale można je zastosować nie tylko do obywateli naszego kraju. W brytyjskim Brighton od lat zwiększa się ilość policyjnych patroli w tym szczególnym dniu, ponieważ dochodzi wtedy do zwiększenia agresywnych zachowań wśród ludzi. Potwierdzają to statystyki kradzieży i brutalnych napaści, które są wyższe niż w inne dni.\nOkazuje się, że wpływ pełni księżyca można zauważyć także analizując zachowania inwestorów na giełdzie. Badacze z Uniwersytetu Michigan zgromadzili dane dotyczące wskaźników Dow Jones z ostatnich 100 lat funkcjonowania nowojorskiej giełdy papierów wartościowych oraz 24 innych giełd na świecie (z ostatnich 30 lat). Naukowcom udało się udowodnić, że w dniach, w których przypadała pełnia, decyzje graczy giełdowych były wyraźnie mniej racjonalne w porównaniu do pozostałych dni w miesiącu. Średni wzrost kursów był wtedy niemal dwukrotnie niższy.\nDowiedz się więcej Pełnia księżyca i rój Geminidów - dlaczego nie dadzą nam spać?\n10 maja o godz. 23.43 nastąpi pełnia Kwiatowego Księżyca - tak nazywali ją Indianie - rdzenni mieszkańcy Ameryki Północnej, w której dawne nazwy poszczególnych faz Srebrnego Globu przetrwały do dziś.\nCzy podczas pełni masz problemy ze snem?


Natalia Tober - trener personalny i dietetyk - Bakalland - O stylu życia aktywnych\n22 Grudzień, 2017 / Fit Hunter • Kategorie:\nCześć, mam na imię Natalia. Jestem trenerem personalnym i dietetykiem. Interesuję się zdrowym stylem życia, staram się do tego motywować również osoby z mojego otoczenia.\nMoja przygoda ze sportem zaczęła się od tańca. Przez 8 lat uczęszczałam na zajęcia taneczne. Jako zespół brałyśmy udział w wielu konkursach i przeglądach. Kiedy zakończyłam swoją taneczną przygodę brakowało mi ruchu, więc postanowiłam zapisać się na siłownię. Początki oczywiście nie były łatwe, nie wiedziałam jak poprawnie wykonywać ćwiczenia, ale dzięki systematycznym treningom udało mi się poprawić technikę.\nJuż na pierwszym treningu w siłowni poczułam, że to coś dla mnie. Lubiłam podnosić ciężary, a po treningu siłowym przebiec kilka kilometrów na bieżni.\nNajwiększą satysfakcję w sporcie dają mi widoczne efekty. Z treningu na trening mogę więcej, jestem silniejsza i bardziej sprawna. Trening zawsze poprawia mi humor.\nTrening zajmuje mi ok. 1-1,5 godziny, ale to też w zależności od tego, którą partię ciała danego dnia trenuję, czy robię cardio czy tylko interwał. Każdy trening rozpoczynam od rozgrzewki ukierunkowanej na poprawę mobilności, następnie przechodzę do części głównej i wykonuję ok. 8 ćwiczeń w 3-4 seriach po 12-15 powtórzeń.\nŚrednio 4-5 razy w tygodniu.\nObecnie nie mam konkretnych planów związanych z zawodami, zależy mi tylko na poprawie sprawności oraz zwiększeniu siły.\nNie musisz zaczynać od bardzo trudnych ćwiczeń. Poproś specjalistę, żeby pokazał Ci takie ćwiczenia, które będą idealnie dopasowane do Twoich potrzeb. Szukaj takich aktywności fizycznych, które będą sprawiały Ci przyjemność i będziesz miał/a ochotę iść na trening.\nPodstawą są dobre buty, szczególnie podczas biegania. „Must have” numer dwa u kobiet to odpowiednio dobrany stanik sportowy. Poza tym legginsy i ładna koszulka – nowy outfit zawsze zwiększa motywację. 🙂\nSłuchawek do telefonu, ładnego shakera oraz taśm tzw. power band oraz rollera.\nDobry humor i uśmiech na twarzy! Czasami ktoś mnie zdenerwuje, jest mi smutno lub mam jakiś problem. Kiedy kończę trening na twarzy pojawia się uśmiech i wszystkie problemy znikają.\nEnergię czerpię z otaczających mnie ludzi, ze słońca, treningu, smacznego i zdrowego jedzenia.\nJestem trenerem personalnym, więc codziennie spędzam wiele godzin na pokazywaniu nowych ćwiczeń moim podopiecznym. Nic tak mnie nie cieszy jak efekty widoczne w postaci bardziej smukłej sylwetki, poprawy postawy czy zwiększenia zakresu ruchu.\nCzas spędzony na poznawaniu nieodkrytych przeze mnie zakątków świata, a także czas spędzony z najbliższymi oraz dobry trening.\nTak. To mój sposób na życie, to moja pasja, praca i największe uzależnienie. 🙂\nWydzielanie dużych ilości endorfin i fajna sylwetka.\nTak, uwielbiam podróże.\nMobilizują mnie widoczne z treningu na trening efekty.\nTak: ,,Nigdy się nie poddawaj”\nSmaczne, zdrowe i ładnie podane posiłki.\nTop 10 na Mistrzostwach Anglii w 2016 roku w Birmingham. Zawody sylwetkowe, kategoria bikini.\nPrzygotowania do zawodów i okres redukcji.


Flirtini z nowym singlem i teledyskiem: Gverilla i Enzu – Polska Płyta / Polska Muzyka\nOpublikowane w 6 października 2019 4 października 2019 przez pppm\nFlirtini z nowym singlem i teledyskiem: Gverilla i Enzu\nPo ponad rocznej przerwie projekt Flirtini wraca z pierwszym singlem promującym piątą część wydawnictwa “Heartbreaks & Promises”. “Ostatni raz” to wspólny numer Gverilli i ENZU, artystów młodego pokolenia, dobrze już znanych z poprzednich części kultowej kompilacji.\nAktualnie obaj pracują nad swoimi debiutanckimi albumami, które ukażą się na przestrzeni 2020 roku. Za zjawiskowy teledysk utrzymany w klimacie Night Rider odpowiada Jakub Blank (reżyseria) oraz Patryk Kin (zdjęcia). Całość od strony produkcyjnej spina Papaya Films.\n“Heartbreaks & Promises” to kompilacja, która promuje najświeższe nurty w rodzimej muzyce miejskiej. Odpowiedzialny za nią duet Flirtini (Jedynak i Ment XXL) – związany jest z polską sceną muzyczną od ponad dekady. Do projektu zapraszają najlepszych (wybór subiektywny) polskich wokalistów oraz producentów muzyki elektronicznej nowej fali. W efekcie otrzymujemy album złożony z kilkunastu numerów – luźno nawiązujących do tematyki “złamanych serc i obietnic”.\nNa poprzedniej płycie Flirtini wystąpili m.in. Dawid Kwiatkowski, Rosalie., Linia Nocna, Ten Typ Mes, Igo, Bitamina, Ralph Kaminski, Mrozu.\nPoprzedni wpisPoprzedni Premierowy utwór “Szklane miesiące” Skubasa\nNastępny wpisNastępny “Nie mamy nic” – nowa propozycja Michała Szczygła