Kontakt z przyrodnim rodzeństwem, czy to ma sens? - emama - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nfredzla 22.06.19, 22:57\nZmarł mój ojciec, zostawił 3 dzieci, dorosłych. W tym mnie. Z ojcem miałam kontakt ujemny. Tamte dzieci, pozostała dwójka, miała z nim kontakt, mieszkali razem.\nTeraz trwa sprawa o spadek.\n"Rodzeństwo" jest młodsze (o 7 i 9 lat), źle do mnie nastawione, nie chce współpracować, próbuje oszukać, kantuje, udziela mylnych informacji o zmarłym.\nTo nasze pierwsze kontakty. Nie było żadnej sprawy sądowej, mimo że założona została ponad 10 miesięcy temu. Wszystko w toku.\nPotrzebuje spojrzenia z boku. Myślicie że lepiej pogrzebać ten kontakt i po prostu robić swoje, czy próbować rozwiać, mimo jawnej niechęci.\nUznać sprawę za przegraną i traktować bezceremonialnie? Czy nie palić mostów?\nTo ma przyszłość?\nOjciec wrogo ich do mnie nastawił a może oni jego.. Ogólnie intrygi są tutaj na porządku dziennym. Chciałabym, żeby ten etap się już skończył. Jednak oni nie palą mostów i uważają że słowami. Może to taktyka.\nTraktowalibyście to jako sznase na poznanie członków rodziny czy jednak ostrzej, jako przeciwników i kogoś o kim trzeba szybko zapomniec.?\nRe: Kontakt z przyrodnim rodzeństwem, czy to ma s\ncosmetic.wipes 22.06.19, 23:06\nTo są obcy ci ludzie posiadający przypadkowo wspólną z tobą cześć materiału genetycznego.\nmysz1978 22.06.19, 23:11\nz tego co piszesz, to raczej na pewno nei chcialabym meic z nimi nic wspolnego... Zapewne sa obrazeni, ze musza sie z Toba dzielic spadkiem - pewnie gdybys z niego zrezygnowala, to bylby milsi Czujesz jakąs więź z nimi??? Nie? To ich olej... Malo prawdopodobne zeby relacja, ktora zaczyna sie w takiej sytuacji, miala szanse sie rozwinac...\nmrs.solis 22.06.19, 23:15\nbo_ob 22.06.19, 23:09\n> Traktowalibyście to jako sznase na poznanie członków rodziny\nbeverlyja90210 22.06.19, 23:12\nTo zależy od Ciebie jak ty czujesz, ja na pewno umówiłaby się z nimi na obiad gdzieś w knajpie na neutralnym gruncie i porozmawiała,starał się wyjaśnić skąd ta niechęć itp.\nmalgo21 22.06.19, 23:12\n> "Rodzeństwo" jest młodsze (o 7 i 9 lat), źle do mnie nastawione, nie chce współpracować, próbuje oszukać, kantuje, udziela mylnych informacji o zmarłym.\nJaką konkretnie przyszłość widzisz przed wami wobec powyższego?\nSprawę spadkową traktujesz serio, skoro nie wspolpracują to może nawet z pomocą prawnika. To nie przekreśla jakiejś tam przyszłości. Już prędzej przekreśli ją fakt, że z tej sytuacji wyjdziesz z poczuciem krzywdy.\n35wcieniu 22.06.19, 23:14\n" Myślicie że lepiej pogrzebać ten kontakt i po prostu robić swoje, czy próbować rozwiać, mimo jawnej niechęci.\nTo ma przyszłość? "\nNiespecjalnie rozumiem co chcesz uznać za przegraną. Chodzi Ci o sprawę spadkową czy o kontakty z nimi?\nSprawy spadkowe i inne formalne jeśli są należy doprowadzić do końca zgodnie z prawem, a później zaniechać kontaktów i tyle, dla mnie to dość oczywiste.\nmilva24 22.06.19, 23:29\n> Sprawy spadkowe i inne formalne jeśli są należy doprowadzić do końca zgodnie z\n> prawem, a później zaniechać kontaktów i tyle, dla mnie to dość oczywiste.\nZgadzam się. Co ludzie nie są obojętni tylko jawnie niechętni i próbują Cię oszukać. Nie widzę sensu w utrzymywaniu kontaktów z takimi osobami.\nmum2004 24.06.19, 19:42\nDla mnie również oczywiste, i nie odpuszczałabym spraw spadkowych, pewnie im o to chodzi.\nbarattolina 22.06.19, 23:27\nDziwią mnie wcześniejsze odpowiedzi.\nJest rodzeństwo. Wcześniej nie mieli kontaktu, nic o sobie nie wiedzą.\nSpotykają się teraz w trudnych okolicznościach. Być może obustronna niechęć wynika z tego, ze ktoś ich zle do siebie nastawił.\nA wy radzicie ich skreślić, bez nawiązania jakiejkolwiek próby normalnego, ludzkiego kontaktu? Serio???\nW każdej sytuacji tak postępujecie ?\nJa rozumiem, ze o swoje sprawy (tutaj spadek) trzeba zabdać, ale litości - to jest rodzeństwo, jakby nie patrzeć.\nbo_ob 22.06.19, 23:30\nmilva24 22.06.19, 23:31\nNapisała, że te osoby próbują ją oszukać, jak dla mnie to je skreśla. Poza tym jeśli przez kilkadziesiąt lat nie utrzymywali kontaktów a teraz są one wrogie to częściowo wspólny materiał genetyczny naprawdę nic nie znaczy.\nbo_ob 22.06.19, 23:34\nPrzecież oni w ogóle się nie znają.\n35wcieniu 22.06.19, 23:40\nNo właśnie. To po co ma wchodzić w większą niż formalne sprawy wymagają interakcję z obcymi ludźmi, którzy są " źle nastawieni, nie chcą współpracować, próbują oszukać, kantują"?\nbo_ob 22.06.19, 23:42\n> No właśnie. To po co ma wchodzić w większą niż formalne sprawy wymagają interak\n> cję z obcymi ludźmi, którzy są " źle nastawieni, nie chcą współpracować, próbuj\n> ą oszukać, kantują"?\nBo może się okazać, że zyska się nową, fajną rodzinę?\n35wcieniu 22.06.19, 23:48\nCi próbujący kantować i oszukiwać, źle nastawieni ludzie to ma być ta nowa, fajna rodzina?\nJak to czasami ludzie sobie potrafią skomplikować życie na własne życzenie... No nic, co tam kto lubi.\nbo_ob 22.06.19, 23:50\nZacytuję barattolinę,, bo bardzo dobrze napisała: "Jest rodzeństwo. Wcześniej nie mieli kontaktu, nic o sobie nie wiedzą.\nSpotykają się teraz w trudnych okolicznościach. Być może obustronna niechęć wynika z tego, ze ktoś ich zle do siebie nastawił."\n35wcieniu 22.06.19, 23:53\nGdyby napisała: "ojciec miał 2 dzieci z innego związku, wyczuwam u nich niechęć do mnie", to bym napisała: "spróbuj się zapoznać bliżej, może akurat".\nJak czytam o kantowaniu, oszustwach i intrygach, to jak dla mnie wykracza to duuuuuuuuuuuuuuużo dalej niż "niechęć" i wchodzenie w bliższe kontakty jest proszeniem się o kłopoty, zwłaszcza że tamtych jest dwójka i działają w komitywie.\nAle podkreślam jeszcze raz - moje zdanie, niech każdy robi jak uważa.\nbo_ob 22.06.19, 23:58\nTu każdy wyraża tylko swoje zdanie.\nMoje jest takie, że warto spróbować. Ja dałabym szanse, tym bardziej, że niczym tu się nie ryzykuje. A zyskać można.\nmilva24 23.06.19, 00:02\nRyzykuje tym, że rodzeństwo spróbuje na nią wpłynąć, żeby zrezygnowała ze swojego spadku lub jego części po czym po zakończeniu sprawy spadkowej nagle kontakty się urwą.\n35wcieniu 23.06.19, 00:08\nI wieloma innymi komplikacjami, miałam taką historię w dalszej rodzinie. Zanim zainteresowana kontaktami (tam była kwestia kuzynostwa odnalezionego po śmierci jakiegoś wujka czy kogoś) zorientowała się co się dzieje była już obgadana przez dwie wsie bo "po co przyjechała, czemu taka miła, pewnie ma niecne zamiary, może wie o jakimś majątku, który został, a nie jest podzielony itd." Zanim do niej dotarło okrężną drogą że sytuacja tak wygląda, to już miała rozmaite problemy łącznie z puszczaniem na jej temat plotek najgorszego kalibru i nasyłaniem miejscowych pijaków żeby ją straszyli kiedy przyjeżdżała.\nbo_ob 23.06.19, 00:10\n> Ryzykuje tym, że rodzeństwo spróbuje na nią wpłynąć, żeby zrezygnowała ze swoje\n> go spadku lub jego części po czym po zakończeniu sprawy spadkowej nagle kontakt\n> y się urwą.\nJuż nie wymyślaj\n35wcieniu 23.06.19, 00:13\nCo niby wymyśliła? Przedstawiła najczęstszy scenariusz takich sytuacji. Najprostszy i najbanalniejszy. Przy tym najbardziej możliwy. Co Ty żyjesz w jakiejś bajce gdzie wszyscy wszystkich kochają, a dodatkowa osoba do podziału spadku jest przyjmowana z otwartymi ramionami? W sytuacji gdzie dwójka rodzeństwa knuje intrygi i oszukuje nagle coś im się odmieni i pomyślą "o jaka miłą siostra, kochajmy się!"? Litości...\nbarattolina 24.06.19, 11:24\nZakładam ze istnieje tutaj możliwość manipulacji i przekłamania danych.\nPytanie skąd autorka wie o tych wszystkich oszustwach.\nNa ludzi trzeba uważać a bajki w życiu happy endem się nie kończą. To wiadomo.\nTrzeba przede wszystkim dbać o swoje, ale spiwsywanie rodzeństwa na straty jest błędem w tej sytuacji.\ncosmetic.wipes 23.06.19, 12:48\n> Bo może się okazać, że zyska się nową, fajną rodzinę?\nNa pewno 😄\nmilva24 22.06.19, 23:41\nA co to zmienia w kwestii oszustwa?\n> A co to zmienia w kwestii oszustwa?\nJakiego konkretnie oszustwa?\n35wcieniu 22.06.19, 23:50\nKonkretnie raczej się nie dowiesz bo nikt go tu nie przedstawi, ale autorka pisze że tamci próbują oszukiwać, kantować, że intrygi są tam na porządku dziennym. Ładować się w to więcej niż jest to konieczne w imię genetyki to absurd, ale to tylko moje zdanie, jak ktoś lubi takie ryzyko to jego sprawa.\nmilva24 22.06.19, 23:51\nJakiego konkretnie autorka nie napisała ale w pierwszym poście jest informacja, że rodzeństwo kantuje i próbuje oszukać ją w kwestiach spadkowych.\nkosmos_pierzasty 23.06.19, 09:43\n> Napisała, że te osoby próbują ją oszukać, jak dla mnie to je skreśla.\nSzczególnie, że początek znajomości jest bardzo istotny i ma wpływ na jej dalszy przebieg. A do dobrych kontaktów potrzeba chęci dwóch stron. Tu jej nie widać. Wg mnie próbując się do nich zbliżyć można tylko a) narazić się na rozczarowanie (najmniejszy problem) b) stracić skrupuły w sprawie sądowej c) narazić się, że oni zaczną manipulować, udawać sympatię, by wygrać w sądzie, a potem i tak się zmyją.\nOczywiście jest jakaś szansa na szczęśliwe zakończenie, ale wg mnie mała i gra niewarta świeczki. Ostatecznie to są jednak obcy ludzie. Współcześnie najbliżsi są często przyjaciele - taka rodzina z wyboru. Wg mnie to rozsądne. Nie żyjemy w buszu, żeby więzy krwi miały odgrywać jakąś dużą rolę w życiu.\nbarattolina 24.06.19, 09:28\nWięzy krwi odgrywają kolosalna rolę w naszym życiu.\nCzy się to komuś podoba czy nie. Da się to zauważyć w szczególności u starszych osób.\nDzieci wychodzą z domu, przyjaciele umierają i nagle okazuje się, że są sami.\nWtedy zaczyna się szukanie kontaktów z rodziną, ale o dobre relacje trzeba dbać o całe życie.\nCzym innym jest nawinie dać się oszukać, a czym innym dać rodzeństwu szansę i po prostu przyjrzeć im się bliżej. Podział majątku potrafi rozbić nawet najsilniejsze więzi rodzinne, więc opisana sytuacja nie jest komfortową nawet dla ludzi którzy się znają, a my tu mówimy o ludziach właściwie sobie obcych.\nZdaje się jednak, ze autorka nie zakładała tego wątku, po to aby rozważyć inne możliwości, poza zerwaniem kontaktu.\nJuż zdecydowała i oczekiwała wsparcia w swojej decyzji i je otrzymała.\nCzy będzie kiedyś żałować? Czas pokaże.\nprofes79 24.06.19, 11:00\nTo są zupełnie obcy sobie ludzie którzy przez przypadek mają wspólnego ojca. Gdyby nie kwestie spadkowe to pewnie nadal na oczy by sie nie widzieli.\nbarattolina 24.06.19, 11:12\niwles 24.06.19, 11:08\nNajrozsądniejsze, co może zrobić, to nie zabiegać, ale i nie robić specjalnie tyłów.\nŻeby kiedyś w przyszłości nie mieć sobie nic do zarzucenia, że zrobiła coś, co z jej strony uniemożliwiło zacieśnienie kontaktów.\nAle w sprawie spadkowej - robić swoje. Takie jest prawo - wszystkie dzieci są równe.\nOsobiście - olałabym takie "więzy krwi". Prawdopodobnie, na starość, więcej życzliwości i pomocy uzyskałabym od obcych sąsiadów, niż od takiego rodzeństwa.\nbarattolina 24.06.19, 11:16\nNie ma co zabiegać, ani działać pod przymusem.\nPisałam o starości dla przykładu, wszak nie ochrona przed samotnością przed śmiercią jest tutaj najważniejsza.\nTylko po prostu. Możliwość spędzenia fajnego życia z rodzeństwem którego się nie znało.\nOczywiście oni tez mogą okazać się osobami nie wartymi kontaktu.\nNo ale ja bym chciała to sprawdzić, żeby mieć pewność zamiast zakładać ze to są źli i nic nie warci ludzie.\niwles 24.06.19, 11:21\nW tym wypadku, to nie jest tylko zakładanie.\nJeżeli ktoś specjalnie (nie znając mnie i mając gdzieś "więzy krwi") perfidnie z premedytacją kluczy i mataczy, żeby działać na moją szkodę - to sorry, ale ja ręki na siłę wyciągać nie będę, żeby przekonać się, czy nie chcą mi jej odgryźć.\nbarattolina 24.06.19, 11:28\nNie wiem czy nie jest to tylko błędne założenie.\nNapisala tylko ze rodzeństwo mataczy, ale skąd ta pewność? Opcji jest milion.\nNapisała tez ze być może ojciec zle ich do niej nastawił.\nOjca już nie ma i zostali sami.\niimpala 24.06.19, 21:07\n>..ale litości - to jest rodzeństwo, jakby nie patrzeć.\nznasz takie powiedzenie "nie ten rodzic co urodzil a ten, co wychował"?\nJa też mam przyrodniego brata. Moj ojciec, kiedy miłła ze 3 lata, poszedł sobie w cholerę z pewną blondi, która potem powiła mu syna. Na szczęście/nieszczęście, ojciec popadł potem w alkoholizm więc kochanka, już z synkiem, musiała zmagać się z alkoholikiem - a nie moja matka, z dziecmi (mną).\nAlkoholik zmarł przedwcześnie, kochanka zresztą też.\nJa odezwałam się do przyrodniego brata na nk (mamy oryginalne nazwisko więc łatwo było natrafić), z ciekawosci. Nawet raz się spotkalismy.\nMiłości nie ma - nie znamy się, jesteśmy dla siebie obcymi ludźmi. Nie mam potrzeby utrzymywania kontaktów z obcymi ludźmi. Jakby mi ktos powiedział, ze to "moje rodzeństwo" to obśmiałabym sie, jak norka.... Czxłowieka widziałam raz w życiu...to mój kot jest mi bliższy....\nmadzioreck 24.06.19, 23:15\n> ale litości - to j\n> est rodzeństwo, jakby nie patrzeć.\nNo, litości - to rodzeństwo właśnie próbuje wydymać siostrzyczkę. Ty się próbujesz zaprzyjaźniać z tymi, którzy próbują Cię okraść?\nrulsanka 23.06.19, 01:24\nMoim zdaniem nie licz na rodzinne relacje. Miałam trochę podobną sytuację, tylko siostry przyrodnie są starsze o ponad 20 lat. Poznałyśmy się, gdy ja miałam lat 18 i przez kolejne 20 byłyśmy sobie bliskie, przynajmniej tak się wydawało. Potem tata umarł. Nie zostawił po sobie majątku, bo mieszkania zostały wcześniej przepisane na siostry. Ja mieszkałam w mieszkaniu należącym do mamy, ojciec nie miał wkładu. I otóż wypłynął spadek, groszowa sprawa, kilka (!) tysięcy. W dodatku nie do odzyskania (nieruchomość do której prawa ma kilkanaście osób, z czego kilka mieszka tam od kilkunastu lat - blisko zasiedzenia). I siostry zażyczyły sobie, żebym zrzekła się spadku, bo im się należy. Żądanie padło w sądzie, w korytarzu, tuż przed wejściem na rozprawę. Żadnej normalnej rozmowy nie było. Potem w sądzie ze strony jednej z sióstr padło pytanie do sędzi, czy przypadkiem fakt że byłam nieślubnym dzieckiem nie wpływa na moje prawo do dziedziczenia? Pytanie od siostry, która "przyjaźniła się" z moją mamą.\nSzczerze zrozumiałabym, żeby walczyły o jakieś realne pieniądze. Ale walczyć o coś, czego nie ma i nie będzie? Od rozprawy mija teraz 3 lata i pieniędzy nie widać, a lokatorzy są coraz bliżej zasiedzenia. Za to stosunki z siostrami zniknęły. Ja przestałam je zapraszać na urodziny moich dzieci, one pewnie uważają, że są pokrzywdzone, że nie oddałam im gównianego spadku. Nie chce mi się wracać do tego. Kurtuazyjny sms na święta przysyła mi jedna z nich. Odpowiadam uprzejmie.\nUważam, że skoro nawet dobre na pozór stosunki nie przetrwały spraw spadkowych, to tym bardziej nie powstaną przyjazne relacje, jeśli nigdy ich nie było.\nmilva24 23.06.19, 09:29\nA może Twoim siostrom już się coś z głową na starość zaczęło robić? Jeśli przez 20 lat były w porządku a teraz nagle z tak dziwnego powodu (groszowy spadek nie do odzyskania) zaczęły się dziwnie zachowywać. Nie było w rodzinie przypadków wczesnej demencji?\nrulsanka 23.06.19, 12:27\nNie, wszystko z nimi poza tym ok. Po prostu udawały zgraną rodzinę dopóki tata żył. Tacie zależało na naszych dobrych stosunkach. A ja naprawdę się zaangażowałam. Prawdziwej rodziny tak naprawdę nie miałam jako dziecko. Tata ożenił się z mamą gdy miałam ponad 20 lat. Ja byłam sama z mamą i babcią, szczególnie święta były smutne. A tam była prawdziwa rodzinna atmosfera.\nszalona-matematyczka 24.06.19, 10:54\nRulsanka, wydaje ci sie ze w tamtej rodzinie byla "prawdziwa rodzinna atmosfera"...\nrulsanka 24.06.19, 12:40\nJa się z nimi czułam naprawdę szczęśliwa. Ale może i racja, że było coś udawanego. Np. siostra zawsze bardzo narzekała na swoją młodszą córkę, np. mówiła, że bardzo płakała gdy ta miała się urodzić (wpadka w wieku 37 lat, siostra ultra katoliczka). Moim zdaniem nie można czegoś takiego mówić mając choćby ślad podejrzenia, że dziecko mogłoby usłyszeć. A mogło.\nPóźniej nie skąpiła krytyki wnuczce, córce starszej córki. A to było cudowne dziecko, wesołe, mądre.\nZ kolei starsza siostra jest skupiona na pieniądzach, jest bardzo zaradna i niestety manipuluje. Ta inicjatywa, żebym zrzekła się spadku wyszła najprawdopodobniej od niej. Udało jej się namówić brata ojca, by zapisał majątek tylko jej. Więc druga siostra czuła się pokrzywdzona. Stąd pomysł, żeby uspokoić drugą siostrą datkiem ode mnie\nprofes79 24.06.19, 11:12\nJa z kolei szczerze mając sie kopać o te kilka tysięcy to zrzekłbym się spadku, żeby sobie tylko kłopotów oszczędzić. I to bez namowy ze strony pozostałych spadkobierców...\nrulsanka 24.06.19, 12:33\nNie kopię się. Jeśli nieruchomość zostanie sprzedana (taki jest wyrok sądu) to kwota ze sprzedaży jest do podziału. Ale ponieważ nieruchomość jest niesprzedawalna, to po prostu spadek jest czysto teoretyczny. Gdyby siostry porozmawiały ze mną normalnie na ten temat, a nie było tak, że prośba-żądanie padło na korytarzu przed rozprawą, to może brałabym pod uwagę zrzeknięcie się. Choć w sumie z jakiej racji? Ojciec je normalnie utrzymywał, gdy były dziećmi, dostały jakieś tam mieszkania. Mnie wychowywała mama, w biedzie, bez alimentów (to akurat wina mamy, że unosiła się źle pojętym honorem) . Ojciec spotykał się ze mną w dni powszednie, ale to z siostrami spędzał święta, nawet gdy były dorosłe, a ja byłam kilkulatką.\nkosmos_pierzasty 23.06.19, 09:38\nWydaje mi się, że traktowałabym jako przeciwnika, z którym trzeba wygrać w sądzie i zapomnieć.\nsegregatorwpaski 23.06.19, 10:19\nPowalczyć o swoje i szybko zapomnieć.\nfredzla 23.06.19, 12:54\nangazetka 23.06.19, 16:20\nJak przeciwników. W tej sytuacji. I walczyłabym o swoje.\nz_pokladu_idy 24.06.19, 10:05\nMieli tatusia dla siebie, teraz chcą cały spadek. Jesteś dla nich obcą osobą, która dybie na ich kasę. Dałabym sobie spokój z kontaktami z takimi osobami. Skoro tatuś się nie pofatygował i nawet nie przedstawił sobie rodzeństwa, teraz tego nie nadrobisz.\nszalona-matematyczka 24.06.19, 10:46\nPodejdz do tego jak do biznesu a nie do romansu.😁Bo pozytywnych uczuc, tych prawdziwych i tak z tego nie bedzie. Co jest biznes, wiec bez emocji, pragmatycznie podejdz do tego. Zadaj przed sadem tego co ci sie zwyczajnie nalezy (ustawowo czy testamentowo) z racji, iz tatus zaplodnil twoja mamusie i koniec. Mozesz byc przy tym mila, nie musisz obrazac tych ludzi, mozesz ladnie mowic im "dzien dobry" itp., ale nie wierz w to, ze oni beda jak rodzenstwo dla ciebie. Nie daj sie.wkrecic w to, ze od dzisiaj bedziesz wielka afrykanska rodzina z tymi ludzmi, tylko dlatego, ze sie spotkaliscie w sadzie, albo ze ty ich w koncu przekonasz, ze jestes super i oni cie pokochaja. 😬 I pilnuj swoich interesow, bo ma to wplyw na los twojej rodziny, wiesz, tej prawdziwej (mama, maz, dzieci...).\nodnawialna 24.06.19, 11:00\nZależy jak czujesz. Moje 2 siostry przyrodnie poznałam dopiero, gdy byłam dorosła, a siostry nastoletnie. Teoretycznie ze starszą z sióstr niech będzie z Jolą - powinnam mieć lepszy kontakt, młodsza (powiedzmy Basia) to był wtedy dzieciuch, prawie 10 lat różnicy. A jednak od początku czułam, że właśnie do młodszej mi bliżej. Jola była do mnie negatywnie nastawiona. Po latach wyjaśniłyśmy sobie trochę i okazało się, że ojciec stawiał jej mnie za wzór do naśladowania, eh...\nJednak mimo wyjaśnień nie skumałyśmy się wcale, praktycznie nie mamy kontaktu. Za to młodszą Basią rozumiemy się w pół słowa. Sprawa spadku też u nas była na tapecie. Na początku gdy nie było wiadomo o jakie sumy chodzi, to Jola aktywnie uczestniczyła w rozwoju wypadków, a jak wyszło, że to raczej problem niż spadek, do załatwiania zostałyśmy ja i Basia. A Jola na zasadzie: "gdzie mam podpisać?". W praniu wyszło, że te pierwsze wrażenia były słuszne.\nallatatevi1 24.06.19, 12:41\nNie ma sensu, weź adwokata, odzyskaj wszystko co ci się (jak psu buda!) należy i zapomnij że oni w ogóle istnieją.\nJak będziesz próbować budować relacje, przepalisz mnóstwo energii, którą możesz lepiej zainwestować.\nZainwestuj emocjonalnie to w kontakty z dobrymi ludźmi (jeśli takich wokół siebie masz) a przyniesie ci to 1000 razy więcej korzyści emocjonalnych.\nŁadowanie energii w kontakty z ludźmi źle do Ciebie nastawionymi, to jak wrzucanie ciężko zarobionych pieniędzy do studzienki kanalizacyjnej, te wydumane "więzy krwi" to głupota.\naagnes 24.06.19, 12:48\nze swojego doswiadczenia zyciowego, niestety bardzo nieprzyjemnego napisze Ci: olej rodzenstwo, jak tak pogrywaja teraz, pozniej lepiej nie bedzie. bierz prawnika, koncz sprawe, bierz co swoje /zachowek/ i nie miej zadnych, zadnych, zadnych wyrzutów sumienia, i ZADNEGO umawiania sie na gębę.\nmikams75 25.06.19, 10:40\nZawalczyc o swoje i traktowac uprzejmie, rzeczowo i chlodno. Nie palic mostow, nie miec nadziei na serdeczne kontakty.\nsundace46 25.06.19, 10:51\nZ ojcem miałam kont\n> akt ujemny.\nJak można mieć z kimś kontakt ujemny?\n24.07.19, 11:17 Do pamiętających wątki Babybump z Niemowla (23) piekna_remedios4\n24.07.19, 11:16 Rzym - ale nie klasycznie (64) k3h2\n24.07.19, 11:16 Co myślicie o takiej koleżance? (102) pohalinka\n24.07.19, 11:15 wakacje - co robic (97) elateva\n24.07.19, 11:15 Jestem szczęśliwa osoba 😁 (7) gozdzikwkubku\n24.07.19, 11:12 Polowanie na ludzi na ulicach (441) tifa_lockhart\n24.07.19, 11:11 Big little lies (33) sofia_87\ninterpretacja wyników - początek ciąży\nLinia tramwajowa za prywatne pieniądze?


W Elblągu powstaje gazowa elektrociepłownia – Elblag24 – Elbląg i region elbląski wiadomości\nDo 2030 r. grupa Energa chce zaprzestać produkcji energii elektrycznej i ciepła z użyciem węgla na rzecz źródeł gazowych. Obecnie najbardziej zaawansowane inwestycje w tym zakresie są realizowane w elektrociepłowniach w Elblągu i Kaliszu.\nW obu przypadkach chodzi o budowę zasilanych błękitnym paliwem kotłowni rezerwowo-szczytowych i układów silników gazowych.\nW Elblągu będą one dysponowały mocą odpowiednio 114 MWt (megawat mocy cieplnej) oraz ok. 30 MWt i ok. 30 MWe (megawat mocy elektrycznej). Z kolei w Kaliszu kotłownia rezerwowo-szczytowa docelowo ma dysponować 50 MWt, a układ silników ok. 20 MWt i ok. 20 MWe.\n– W Elblągu trwa obecnie budowa kotłowni rezerwowo-szczytowej zasilanej gazem ziemnym. Wyłoniono również wykonawcę projektu budowlanego układu silników gazowych, a zależna spółka Energa Kogeneracja przygotowuje się do ogłoszenia przetargu na generalnego wykonawcę – mówi Krzysztof Kopeć, dyrektor biura prasowego Energi.\nObie inwestycje mają być zrealizowane do 2025 r. Ich łączna wartość szacowana jest na 295 mln zł.\n– Grupa analizuje też potencjalne scenariusze dla pozostałych aktywów ciepłowniczych, aby zgodnie z ogólnymi wytycznymi Strategicznego Planu Rozwoju Grupy Energa do roku 2030 (przyjętego w maju) stopniowo w segmencie CHP (biznes ciepłowniczy – red.) zastąpić obiekty węglowe źródłami gazowymi i kogeneracyjnymi – twierdzi Kopeć.\nCo ciekawe, dokument ten całkowicie zmienił plany koncernu w biznesie ciepłowniczym. Pierwotnie koncern planował pozbyć się przynajmniej istotnej jego części. Pod koniec 2019 r. Energa informowała o rozpoczęciu procesu sprzedaży wybranych aktywów Energi Kogeneracji i Energi Ciepła Kaliskiego. Wraz z przyjęciem nowej strategii zdecydowano o wstrzymaniu tego procesu.


Co na jęczmień na oku - jak go wyleczyć? - nuclearts.pl\nRedakcja nuclearts.pl Opublikowane w 16 lutego 2022\nCo na jęczmień na oku polecają specjaliści?\nJęczmień na oku z reguły ulega samoograniczeniu i samoistnemu pękaniu w przeciągu jednego do do dwóch tygodni. W leczeniu stosuje się głównie rozgrzewające okłady i masaż oraz miejscową antybiotykoterapię. Co na jęczmień na oku? Ciepłe kompresy umożliwiają ogrzanie zmiany chorobowej a tym samym odblokowanie ujścia zaczopowanych gruczołów ocznych. Rolą antybiotyku jest natomiast ograniczenie bakteryjnej infekcji. Znany domowy sposób, jakim jest pocieranie zmiany złotą obrączką, nie ma wielkiego znaczenia ze względu na sam materiał, lecz jedynie proces pocierania a tym samym ogrzania i odblokowania ujścia zaczopowanych gruczołów. W przypadku braku efektów leczenia zachowawczego, istotne jest udanie się do lekarza. W tym wypadku konieczne może być zastosowanie antybiotykoterapii ogólnej w przypadku szerzącego się zakażenia bakteryjnego lub chirurgiczne usunięcie zmiany.\nPoprzedni wpisJak zaprojektować halę stalową?\nNastępny wpisKosmetyki nawilżające – balsamy do ciała


Bartosz Szumowski 2020-10-19 11:13:02 liczba odsłon: 1892\nSzpital w Sokołowie\n12 października na Oddziale Wewnętrznym placówki stwierdzono zakażenie COVID-19. Jak mówi Lech Dziedzic, zastępca dyrektora SPZOZ w Sokołowie Podlaskim ds. lecznictwa, przypadki te dotyczyły pracowników i pacjentów. - W związku z tym oddział został zamknięty. Pacjenci, którzy wymagali hospitalizacji, zostali przekazani do szpitali „covidowych”, a pozostali, po wykonaniu wymazów, wrócili do domów - informuje.\nDodaje też, że w poniedziałek, 19 października, cały personel oddziału został ponownie przebadany: - Czekamy na wyniki z Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie. Jeśli będą dobre, Oddział Wewnętrzny wznowi pracę.\nW niedzielę, 18 października, testy potwierdziły koronawirusa u pacjenta na Oddziale Neurologicznym. - Został skierowany do właściwego szpitala. Wykonaliśmy też wymazy u pozostałych pacjentów i całego personelu oddziału. Jeśli u choćby 1 osoby wynik będzie dodatni, wstrzymamy przyjęcia - mówi wicedyrektor szpitala.\nNajnowszy numer 39/2021 w sprzedaży od 2021-09-29.


sekso – Skryte potrzeby\nPodręczny wibrator pocisk – the screaming o charged vooom bullet vibe fioletowy\nNakładka masturbacyjna na masażer – o-wand o-gasm noir\nNakładka masturbacyjna na masażer – O-Wand O-Gasm Noir Siła masażerów typu wand jest powszechnie znana i doprowadzają one kobietę skutecznie do powalających orgazmów. Nic więc dziwnego, że i ku mężczyznom zwróciło się oko producentów tych akcesoriów. Wystarczy bowiem pożyczyć od partnerki masażer, zaopatrzyć go w końcówkę i już mieć w ręce potężne narzędzie do sprowadzania przyjemności. O-Gasm to właśnie taka nakładka – jest mięciutka, ciasno ale delikatnie obejmuje penisa. Przenosi na niego moc wibracji i pulsacji jakich dostarcza masażer O-Wand. Dzięki połączeniu z masażerem całość jest dość duża i wygodnie leży w ręce a przy tym pozwala masturbować się w niemal dowolnych pozycjach, w tym oczywiście angażujących partnerkę. Siła masażera jest wyraźnie odczuwalna przez nakładkę, wibracje jakie uderzają w penisa nie mają problemów ze sprowadzeniem potężnych erupcji mężczyzny. Używając nakładki sugerujemy nie zapomnieć o porcji środka nawilżającego, bo inaczej jej praca może być wręcz zbyt brutalna dla penisa. Masażer O-Wand do dokupienia osobno.\ntrądzik podskórny, jak znalezc lechtaczke, antykoncepcja hormonalna skuteczność, bakteriomocz w ciąży, uczulenie na powiekach, kandydoza sromu, ciąża a negatywny test, plamy na piersiach, evra plastry, brak orgazmu kobiecego, leczenie grzybicy penisa, hardkorowe wyzwania do gry w butelke, co podnieca kobiete, zapalenie sromu leki bez recepty, plastry nikotynowe cena, łuszczyca skóry głowy zdjęcia, anatomia pochwy…\npozycja na jeźdzca, brązowa flegma u palacza, elakulacja, seks z zabawkami, od czego rosną piers, leki na migrenę, fioletowy penis, alergia icd 10, gruczol bartoliniego, przyrodzenie konia, maść na trądzik, laska z penisem, sylvie 30 opinie, dieta łuszczyca, ból głowy po płukaniu zatok, suchy orgazm…\nPosted by admin in EAN, https://pokojrozkoszy.pl/p17272,kajdanki-waskie-z-lancuszkiem-obsessive-cuffs-a746.html\nzmiany hormonalne, jak zamówić receptę, dźwięk orgazmu, środki na przedłużenie stosunku, progesteron a tycie, badanie na niedoczynność tarczycy, powiekszona lechtaczka, zabawa sex, domowe sposoby na przyspieszenie okresu, pierwszy raz zawsze trudny, seks analny bez prezerwatywy, ziola na depresje, ból macicy podczas stosunku, prezerwatywy do seksu oralnego…\nKulki gejszy – fun toys geisha balls\nKulki gejszy – Fun Toys Geisha Balls Nie tylko dla przyjemności Klasyczny model kulek gejszy, znanych i używanych od stuleci przez kobiety. Pozwolą one nie tylko czerpać przyjemność z ich noszenia ale też dadzą większe możliwości osiągania rozkoszy podczas seksu z partnerem. To przyjemny trening, po którym obojgu wam będzie lepiej w łóżku. Zaczynamy od najlżejszej kulki, nosimy ją w waginie przez kwadrans dziennie. Stopniowo zwiększamy obciążenie, przechodząc przez pięć poziomów – czyli pięć różnych wag kulek. Ich wielkość jest dobrana tak, by idealnie pasowały każdej kobiecie, niezależnie od tego jak duże ma doświadczenie seksualne i w jakim jest wieku. Regularne noszenie wpłynie na poprawę kondycji mięśni dna miednicy, zwiększy ich elastyczność, jędrność, a to przekłada się na odczuwanie większej satysfakcji ze stosunku. Ma też oczywiście inne pozytywne cechy, jak wspomaganie w walce z nietrzymaniem moczu czy likwidacja luźności po porodzie. Bardzo dobrze dobrane zestawy wagowe pozwolą na swobodną zmianę obciążenia i dopasowanie kulek z zestawu do swoich postępów oraz maksymalizację efektu ćwiczeń. Wszystko dla waszej przyjemności. Cechy produktu: kulki z plastiku ABS, pętelka z silikonu cztery wagi 24 gram, 34 gram, 44 gram i56 gram pięć poziomów treningu średnica 30mm dopasowane do ciała używać 15-30minut dziennie dla największego rezultatu gdy jesteś w stanie utrzymać kulkę siłą mięśni, bez użycia pętelki, możesz sięgnąć po cięższą\nkrem nawilzajacy do cery tradzikowej, zaburzenia miesiączki, zapalenie dróg moczowych u dzieci, budowa pochwy rysunek, doprowadzenie kobiety do orgazmu, zsuwa, chomikuj erotyki, czy kobiety lubia anal, długie cykle, masaż łechtaczki film, brak okresu i ból brzucha, łysienie androgenowe leczenie naturalne, tarczyca a ciąża, jak dotykać kobietę, pachwina udowa, wysokość macicy w ciąży, umami kosmetyki, bezpieczny sex, tabletki na zatrzymanie krwawienia bez recepty, gdzie jest punkt g, lek hamujący apetyt, kiedy do ginekologa przed czy po okresie, kobieta i okres, orgazm mezczyzny, prezerwatywy firmy…


Signl - gadżet, który zmieni twój palec w telefon | Dziennik Naukowy\nSignl - gadżet, który zmieni twój palec...\nDodano: 17 wrzesień 2016r.\nSignl - gadżet, który zmieni twój palec w telefon\nPołudniowokoreańska firma Innomdle Lab zaprezentowała dosyć intrygujący gadżet, który może zrewolucjonizować podejście do telefonii komórkowej. Dzięki urządzeniu o nazwie Signl będzie można usłyszeć rozmówcę z… palca.\nFirmę założyło trzech byłych pracowników Samsunga. Pomysł zrobienia z palca słuchawki telefonu jest dość odważną ideą, ale zyskał popularność. Twórcy wystartowali z kampanią na Kickstarterze i za cel obrali sobie zebranie 50 tysięcy dolarów. Kampania wystartowała 10 dni temu, a już udało się zebrać blisko 850 tysięcy dolarów.\nJak to działa? Signl to w istocie inteligentny pasek, który z powodzeniem może zastąpić ten do zegarka. Łączy się on z telefonem za pomocą technologii Bluetooth. Dźwięk usłyszymy dzięki tzw. kostnemu przewodnictwu, które poprzez wibracje pozwala przenosić dźwięk za pomocą kości. By usłyszeć rozmówcę wystarczy tylko wsadzić palec do ucha.\nPoniżej krótki film wideo, który pokazuje działanie Signl.\nŹródło: mysgnl.com, chip.pl


MŚ 2018. Ceremonia otwarcia ma być inna niż wszystkie. Jaka?\nMundial 2018SportPiłka nożnaKulturaMuzykaWiadomościŻycieŚwiat\nDodano: 11 czerwca 2018, 17:46 0\nStadion Łużniki / Źródło: Wikimedia Commons / Mos.ru\n– Niezwykle cieszę się mogąc wrócić do Rosji na tak niezwykły występ. Robiłem już wiele rzeczy w mojej karierze, ale otwarcie Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej przed 80 tys. kibiców na stadionie i milionami widzów na całym świecie to spełnienie moich chłopięcych marzeń – mówił Williams. – Chcielibyśmy zaprosić fanów piłki nożnej i muzyki, aby dołączyli do nas w Rosji i uczestniczyli w tym niezapomnianym show – dodawał.\n– Mecz otwarcia jest zawsze bardzo symboliczny. To ten moment, w którym zdajesz sobie sprawę, jak wielki to dla ciebie moment, na który – zarówno jako gracz i jako kibic – czekałeś przez całe cztery lata. Nikt nie wie co wydarzy się w ciągu nadchodzących czterech tygodni turnieju, ale każdy wie, że będzie się o tym pamiętać – podgrzewał atmosferę Ronaldo. – Oczywiście jest to także emocjonalny moment dla gospodarzy. Po tak ciężkiej pracy nagle cały świat zbiera się na twoim podwórku, by celebrować swoją miłość do futbolu. Czułem to w Brazylii przed czterema laty i cieszę się, że mogę dzielić tę ekscytację także z Rosjanami – mówił.\nmundial 2018 sport piłka nożna kultura muzyka wiadomości życie świat mś mundial ceremonia otwarcia kiedy robbie williams ronaldo


ndz lis 12, 2017 21:20\noskarosi, a Ty myślisz że 1.4 w mieście na krótkich odcinkach Ci będzie palił 4-5 jak kolega pisał o spalaniu w trasie?\nndz lis 12, 2017 18:56\nPrzy spokojnej jeździe się zgodzę może być ekonomicznie ale mogę i 10 w owej trasie spalić\nndz lis 12, 2017 18:13\nGolfem z tym silnikiem da się wyprzedzać pewnie ale nie mów mi, że przy zapierdzielaniu ma spalanie lepsze niż ropniak\nsob lis 11, 2017 21:36\nZanim kupiłem paska, rozglądałem się za nowym tipo i po wizytach w różnych salonach wniosek mam jeden można wynegocjować dobrą cenę tylko trzeba mieć gadane i próbować w różnych miejscach różnica była znaczącą od rabatu 3 tysiące do maksymalnego jak uzyskałem czyli 10 tysięcy jest różnica?\nczw lis 09, 2017 22:19\nTemat: VW Bora 1.9 tdi ARL 150KM, 4 motion, 2002r, 11500ZŁ LUBUSKIE\nDwumas i zmienna geometria w alh tak jest fakt jak swoją b5 za 8 tysięcy sprzedawałem nie było jej na drugi dzień a chodziły po 5... Wiadomo że kupna auta używanego to loteria, niestety dlatego jak się trafiła okazja od znajomego na b6 brałem od razu i też tanio nie było\nczw lis 09, 2017 09:43\nZ drugiej strony jak mu polo starczy po co wozić puste powietrze w golfie? Najlepiej przejechać się i samemu ocenić, co do wyposażenia kwestia co i za ile jest dostępne przepłacać np 6 tysięcy za navi średni biznes...\nczw lis 09, 2017 07:42\nJakoś mój były 1.9 90 miał dwumas... Po za tym jak dla mnie po dobre auto zawsze warto jechać\nśr lis 08, 2017 21:31\nRaczej jest problem u mnie pod hutą przy odpowiednim klimacie na dworze jak po 22 lub rano wracam do auta jest całe mokre, plus ja po kąpieli i się przydaje owo "osuszanie"\nNigdzie nie napisałem, że mi szyba paruje\nwt lis 07, 2017 20:07\nDruga sprawa - ogrzewanie na krótkich dystansach. Nie wiem jak działają wasze układy Climatronic ale u mnie zaczyna mocniej dmuchać dopiero gdy ma czym, czyli gdy temperatura cieczy chłodzącej osiągnie jakieś 35-40*C. Wcześniej jedynie przewietrza. Jak zrobię na auto tak jest, jak dam nadmuch na sz...\nwt lis 07, 2017 18:31\nWsiadasz w lecie to nagrzanego auta, czy w zimie to zimnego i jak dasz auto, to robi się huragan. Dmuchawa wieje na maksa, głośno nieprzyjemnie, a i tak nie zdąży schłodzić, czy ogrzać wnętrza przez te kilka minut. No schłodzić, to jeszcze schłodzi, ale w zimie na pewno nie nagrzeje (przynajmniej u...\nwt lis 07, 2017 08:09\nHejo, co do ceny, jak wyprodukujesz nowsze auto to chcesz za nie więcej czy mniej kasy? :) kamera moim zdaniem jest przydatna wprawdzie u siebie mam tylko czujniki ale to nie to samo...klimatronik tzn? Ustawiasz temperaturę ib resztę robi automat. Który model lepszy? Zależy jak duże auto Ci potrzebn...\nwt paź 31, 2017 13:46\ndoggie , No to mamy inaczej bo ja jestem na forum tych fur którymi jeżdżę ale masz rację możesz być na jakim forum tylko Ci się podoba :pub: śledzę temat od krótkiego czasu i takie odniosłem wrażenie, ja uważam natomiast że hm lubię niemiecką motoryzację i poniekąd dlatego jeżdżę czym jeżdżę, natom...\npn paź 30, 2017 18:08\nTo nie jest jakieś kółko adoracji i czczenia grupy VAG. doggie , ma rację że grupa VAG ma problemy z korozją. Co prawda nie jest to nagminne i trudne do usunięcia, ale jest. dreyfus , być może masz szczęście albo Twój egzemplarz był już naprawiany blacharsko. Rdza w Passacie B6 to żadna nowość. Nie...


Korespondencyjny Kurs Numerologii - www.magianumerologii.fora.pl\nForum www.magianumerologii.fora.pl Strona Główna -> ogłoszenia, warsztaty, kursy\nWysłany: Pią 12:05, 17 Paź 2008 Temat postu: Korespondencyjny Kurs Numerologii\nKolejnych, 10 lekcji, otrzymujesz w cotygodniowym cyklu, drogą e-mail'ową. Każda z lekcji zawiera materiał numerologiczny wraz z częścią praktyczną i ćwiczeniami (pracami domowymi) dla Ciebie. Odrabiasz zadania w wybranym przez Ciebie terminie, jednak z naszej strony zalecamy przyswajanie materiału na bieżąco tak, aby przed otrzymaniem kolejnej lekcji, wróciła do Ciebie już sprawdzona Twoja „praca domowa”.\nW zakresie jednej lekcji przysługują Ci dwa maile – jeden ze sprawdzonym, odrobionym przez Ciebie materiałem, kolejny z odpowiedziami na Twoje ewentualne pytania odnośnie tego tematu. Materiał numerologiczny „praktykujesz” na Twojej własnej dacie urodzenia (rozszyfrowując tym samym swój własny los), jak i jednej, dodatkowej, wybranej przez Ciebie dacie (np. bliskiej Ci osoby).\nKurs numerologiczny drogą korespondencyjną, jest niezwykle indywidualnym szkoleniem, gdzie nauczyciel zwraca się bezpośrednio do jednego ucznia, poświęcając mu tym samym cały swój czas. Stąd nieoceniona wartość tego typu szkolenia.\nNaszą intencją jest przede wszystkim pomoc osobom, chcącym świadomie podążać własną drogą, pomóc sobie samym, zrozumieć swój własny los i tym samym wieść zdecydowanie bardziej szczęśliwe i spełnione życie.\nNa Korespondencyjny Kurs Numerologii (KKN) składa się 10 lekcji – jedna tygodniowo.\nPo otrzymaniu ostatniej, sprawdzonej lekcji, otrzymujesz:\n1. kompletny zestaw materiałów w formie wydruku;\n2. Twój indywidualny Portret Numerologiczny – około 20 stronicowy wydruk, zawierający istotne informacje zarówno na Twój własny temat, ścieżki, którą podążasz, jak i ewentualną zmianę numerologiczną (wcześniej, w trakcie kursu wprowadzoną);\n3. Dyplom, potwierdzający odbycie przez Ciebie korespondencyjnego Kursu Numerologii, informujący o zakresie przyswojonego przez Ciebie materiału – warunkiem otrzymania przez Ciebie Dyplomu jest sprawdzenie przez nas, wszystkich (10), odrobionych przez Ciebie lekcji.\nTwoja inwestycja, jaką poniesiesz za KKN, uzależniona jest od formy płatności, jaką wybierzesz. Są dwie możliwości:\n1. przed każdą, kolejną lekcją, wpłacasz 50 PLN, wówczas łącznie inwestujesz 500 PLN;\n2. opłacasz jednorazowo KKN, wówczas inwestujesz 400 PLN.\nUWAGA! TWOJE UCZESTNICTWO W KKN, ROZPOCZYNA SIĘ W MOMENCIE:\n- wypełnienia kwestionariusza, potwierdzającego Twoje uczestnictwo w KKN;\n- wpływu na nasze konto, kwoty, w zależności, którą z form płatności wybierzesz: 50 PLN, bądź 400 PLN\nJeśli zdecydowałeś się wziąć udział w tym kursie, wypełnij kwestionariusz zgłoszeniowy na stronie [link widoczny dla zalogowanych]\nForum www.magianumerologii.fora.pl Strona Główna -> ogłoszenia, warsztaty, kursy Wszystkie czasy w strefie GMT + 3 Godziny


M jak morderstwo ***** – FILMOWE KONKRET-SŁOWO\nM jak morderstwo *****\nAlfred Hitchcock ponoć powiedział kiedyś, że „Film jest zły wtedy, jeśli ktokolwiek z publiczności chociaż na chwilę może odwrócić oczy od ekranu”. Kiedy po raz pierwszy usłyszałem ten cytat, myślałem, że to jakiś kiepski żart. O, serio? Nikt? Chociaż na chwilę? Teza ta jest z pewnością przesadzona (bo ile dobrych filmów czyni automatycznie złymi) , a jednak i też dość zuchwała, skoro padła z ust reżysera filmowego. „To pokaż jak ty to robisz, cwaniaczku”- no i zacząłem oglądać filmy Hitchcocka. Dziś , po zapoznaniu się z 20 tytułami autora słynnego cytatu , już wiem co Mistrz Suspensu miał na myśli- poznałem jaka była jego metoda na dobre kino. Takie, wobec którego człowiek nigdy się nie odwraca plecami.\nSztandarowym przykładem na udowodnienie złotej myśli Hitcha niech będzie recenzowane niniejszym „M jak morderstwo”. Ten filmowy majstersztyk ma ponad 50-tkę na karku, ale formalnie wysyła 99% współczesnych dreszczowców , tam gdzie znajduje się półka opatrzona metką: „B-Class. Straight-to-video.” Dzisiaj thriller to przepych i pieniądze- tuziny retrospekcji, montaż równoległy , przy pomocy którego akcja dzieje się w 10-ciu miejscach naraz, cyfrowe efekciarstwo oraz zredukowanie dialogów do informacyjnego minimum. Do tego oczywiście niepotrzebny 2,5 godzinny metraż i zmiana nastroju, tempa i lokacji z częstotliwością raz na 3 minuty. Odnoszę wrażenie, że Hitchcock w dzisiejszych czasach by się po prostu nie odnalazł (zapewne na okrągło z braku laku oglądałby „Autora Widmo” Polańskiego). Jak tu utrzymać narządy wzroku widza przy ekranie stosując metody migotliwego teledysku ( i nie nazywając się Christopher Nolan) ?\n„M jak morderstwo” to pełna, w stanie czystym, kwintesencja stylu reżysera „Psychozy”. Akcja tego , dodam od razu, rewelacyjnie wprost dobrego filmu , rozgrywa się w 90 procentach w JEDNYM pokoju, zaś całość stoi na dwóch fundamentach- dialogu i wyśmienitym aktorstwie (jak widać, Hitchcock nie takie rzeczy robił, nim powstało osławione „12 gniewnych ludzi” )\nFabularnie „M” to podręcznikowa nowela – jeden liniowy wątek główny, kilka postaci owiniętych wokół intrygi i poruszających się w maksymalnie 2-3 lokacjach (zazwyczaj lokacja główna – mieszkanie- i lokacje przyległe w postaci klatki schodowej, pobliskiej ulicy). Mężczyzna w średnim wieku, ongiś osiągający sukcesy w sporcie, dzisiaj przyszły zleceniodawca zabójstwa swojej żony. Do tego celu posłuży się przygodnie poznanym sprzedawcą samochodów, którego zamierza wkręcić w spisek przypominający coś, co jak mówi jeden z bohaterów „istnieje tylko w książkach”- morderstwo doskonałe. Morderstwo dopięte na ostatni guzik, perfekcyjne, zaplanowane od A do Z, z otwartą furtką na szybki plan B.\nFilm Hitchcocka składa się zatem głównie z rozmów o owym morderstwie- dlaczego to zrobimy, jak to zrobimy- a nieco później- co zrobiliśmy, a czego nie (śledztwo w drugiej połowie). Bohaterowie zaciekle dyskutują, intonując ważne szczegóły i zwodząc widza oraz pozostałych bohaterów. Spacerują po mieszkaniu, a maksymalnie skupiony widz winien obserwować każdy najdrobniejszy ruch lub gest. W tym pomaga nam technika: nie dająca ani przez chwilę niemiłego poczucia wyrwania z filmowego snu- czy to poprzez rozedrganą pracę operatora, czy też poprzez montaż , tutaj płynny, przeźroczysty, unikający jak ognia jakichkolwiek gwałtownych przeskoków czasowych.\nDlatego też tak trudno odciągnąć wzrok od ekranu, bo obserwowane widowisko oszałamia i otumania; mamy wrażenie żywego „dziania się”, wejścia w sam środek awantury (warto zaznaczyć, że film został nakręcony w technologii 3D i był jednym z nielicznych filmów Złotej Ery Hollywood, którym udało się na tym polu osiągnąć sukces).\n(Tą samą metodę narracji mistrz próbował już nieco wcześniej, w tym raz zachciało mu się przesunąć ją do granic ekranowych możliwości w swoim nieco mniej genialnym , ale wciąż świetnym dziele „Lina” (uznawany za nieudany eksperyment- bez przesady). „Lina” (czy „Sznur”) składa się w całości z długich kilkunastominutowych segmentów nakręconych każdy w jednym ujęciu (np. 15 minutowa sekwencja zrobiona za jednym zamachem, bez użycia montażu). Rozegrany w czasie rzeczywistym film polegał na tym, że widz dosłownie łaził za bohaterami po jednym pokoju i przyglądał się co raz bardziej napiętej sytuacji. 85 minut filmu równało się zatem 85 minutom czasu akcji, zawartej w fabule)\nW przypadku „M dial for murder” efekt jest przerażający- film, który ma trwać bite 105 minut, sprawia wrażenie zaledwie reżyserskiej wersji pierwszego rozdziału „Bękartów Wojny” Quentina Tarantino (który , stawiam jedną z moich dwóch rąk, przerabia wszystkie te swoje długie , teatralne do granic dialogi, korzystając z metod hitchcocka). To istny monodram, sztuka rozpisana na kilka osób w ciasnej, niewielkiej przestrzeni (film należy do tej ery , kiedy Hollywood żywo inspirowało się Broadwayem i tym co tam powstawało), a jednocześnie jeszcze jedna w dorobku mistrza suspensu anegdotka o winie, karze, moralności i szaleństwie. Wielkie kino i to w technikolorze.\nZamieszczono 22 grudnia 2010 przez szymalan.\tTen wpis został opublikowany w kategorii Thriller i Kryminał. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n← Dexter. Sezon 5 ****\nRozwiązanie konkursu „Fascynują mnie dźwięki natury” →\n16 komentarzy do “M jak morderstwo *****”\n22 grudnia 2010 o 22:13\nja jestem świeżo po To Catch a Thief i powoli zaczynam się wkręcać w świat mistrza!\nM jak Morderstwo na pewno zobaczę.\nNotka jak zwykle świetna :)\n23 grudnia 2010 o 16:46\nczekam na notkę u Ciebie o Catch a Thief (jeszcze nie oglądałem) i o „M” oczywiście również, jak już kiedyś zobaczysz :)\n23 grudnia 2010 o 11:38\nOglądałem 24 filmy Hitchcocka, w tym 6 genialnych, 12 bardzo dobrych i 6 rozczarowujących. „M jak morderstwo” zaliczam do tej drugiej kategorii. Ciekawa intryga, trzymające w napięciu sytuacje, znakomite aktorstwo Grace Kelly. Warto też zwrócić uwagę na ciekawą symbolikę (motyw klucza albo nożyczki jako narzędzie zbrodni).\n23 grudnia 2010 o 16:49\nno nie wiem, jak dla mnie to póki co , to chyba trzeci najlepszy Hitchcocka , jaki oglądałem (po ‚Oknie” i „Psychozie”). Ale biję się w pierś, bo nie widziałem ani „Vertigo”, ani „North by norhwest”, co planuję w najbliższych tygodniach, więc zobaczymy jak będzie moja lista wtedy wyglądać. „M” jestem zachwycony totalnie (w skali Hitcha może zreszta nie być najlepszy, ale na tle innych filmów gatunku to i tak geniusz) .\n23 grudnia 2010 o 19:35\nTo prawda, że w gatunku thrillera Hitchcock nie miał sobie równych. Lata 50. to czas westernów, musicali i monumentalnych produkcji historycznych, natomiast thrillery nie były wówczas zbyt chętnie oglądane, jedynie Hitchcock podtrzymywał ten gatunek przy życiu. Oprócz niego chyba tylko John Sturges zrobił wówczas znakomity thriller („Czarny dzień w Black Rock”), ale potem porzucił ten gatunek.\nZ filmów Hitchcocka za największe arcydzieła uważam: Okno na podwórze, Północ północny zachód, Psychoza, Ptaki i Zawrót głowy. Z wcześniejszego okresu jego twórczości najlepszym jego filmem jest „Shadow of a Doubt” – to nie tylko moje zdanie, ale również Hitchcock uważał ten film za swoje najlepsze dzieło. Te wymienione filmy oglądałem po kilka razy i za każdym razem świetnie się oglądało, dlatego są moim zdaniem genialne. Natomiast „M jak morderstwo” widziałem tylko raz – być może po ponownym obejrzeniu zaliczę film do genialnych, na razie jest „tylko” bardzo dobry. To samo mogę powiedzieć o wspomnianym przez przedmówców „To Catch a Thief” z kolejną świetną rolą Grace Kelly.\n23 grudnia 2010 o 20:51\nhm.nie byly chętnie oglądane? a cały gatunek kina noir? to chyba jest coś pokrewnego (Hitchcock wszak często poruszał się na granicy filmowego kryminału, a kryminały na granicy thrillera ) , tak mi się wydaje przynajmniej .\nMnie ‚ptaki’ nieco rozczarowały, tzn. dobre kino,świetnie nakręcone ale nie wywołuje u mnie takich dreszczy jak Psychoza czy Okno na podwórze.\nCo do „Shadow..” to podobał mi się bardzo czarny charakter w tym filmie, ale też całościowo nie uważam tego filmu za świetny (chyba, że końcówkę) . Już prędzej „Nieznajomych z pociągu”.\nA „Zawrót Głowy” i „Północ Północny Zachód” to moje najbardziej żenujące zaległości filmowe , jakie istnieją , także postaram się szybko zdać sprawozdanie z seansu :)\n24 grudnia 2010 o 13:45\nCzytałem kiedyś taką ciekawostkę, że Gary Cooper odmówił zagrania u Hitchcocka, bo nie chciał grać w thrillerze, który to gatunek uważał za ‚kino klasy B’. I dlatego mi się wydaje, że ten gatunek był wówczas mało popularny, ale racja, że ‚film noir’ zawiera elementy thrillera.\nZ początku myślałem, że film „Ptaki” mi się nie spodoba ze względu na bzdurną tematykę, ale bardzo pozytywnie mnie ten film zaskoczył. Z kolei „Nieznajomi z pociągu” wręcz przeciwnie – spodziewałem się arcydzieła, ale nie jest to film tak dobry jak filmy Hitchcocka z lat 1954-60, jest jednak lepszy od jego filmów z lat 40. (z wyjątkiem „Shadow…”). Także większe wrażenie od „Nieznajomych…” zrobił na mnie „The Wrong Man” z Henry’m Fondą. A z filmu „Shadow…” bardziej od czarnego charakteru podobała mi się Teresa Wright :)\nMoje największe zaległości z Hitchcocka to: „I Confess” (1953) i „Frenzy” (1972).\n25 grudnia 2010 o 15:49\nczarny charakter porównując oczywiście do innych czarnych charakterów, a nie do protagonisty z filmu :P\nDla mnie „nieznajomi” to też nie arcydzieło, niemniej to nie umniejsza moim zdaniem tego, że w dalszym ciągu może być zwyczajnie bardzo dobrym filmem. Filmy przecież nie dzielą się tylko na arcydzieła i filmy rozczarowujące.\nA „Ptaki” moim zdaniem mają za mało napięcia. Miałem wrażenie, że to jedyny jego film, który się na serio zestarzał technicznie. Tylko ostatnia scena wg mnie zasługuje na miano prawdziwego arcydzieła, a do tego czasu się trochę nudziłem.\n25 grudnia 2010 o 20:41\nWiem, że filmy nie dzielą się na arcydzieła i filmy rozczarowujące – przecież w pierwszym komentarzu do tego tematu podzieliłem filmy Hitchcocka na arcydzieła, filmy bardzo dobre i rozczarowujące. „M…” oraz „Nieznajomych…” zaliczam do bardzo dobrych, ale jednak wyraźnie słabszych od najlepszych dokonań mistrza. W „Nieznajomych…” zirytowało mnie np. pokazanie policjantów jako kompletnych kretynów, np. w scenie finałowej, kiedy strzelają do faceta na karuzeli – to było zbyt naciągane i nielogiczne, po to tylko, aby na siłę stworzyć efektowną scenę finałową. A „Ptaki” moim zdaniem mają świetnie budowane napięcie już od pierwszych minut filmu, kiedy tylko delikatnie jest sugerowane zagrożenie. Napięcie w tym filmie wynika także stąd, że sytuacja wydaje się bez wyjścia, bo jak tu walczyć ze stadem ptaków. Oprócz tego są w filmie mistrzowsko zrealizowane sceny (jak np. scena czekania przed szkołą na ławce). Można zarzucić, że film się zestarzał pod względem technicznym, ale napięcia w nim nie brakuje. Jedynie aktorstwo jest tu przeciętne – najlepiej zagrały ptaki :)\n25 grudnia 2010 o 21:05\n„pokazanie policjantów jako kompletnych kretynów” – to tak jest w każdym prawie amerykańskim filmie :)\nCo do karuzeli to fakt, jest tu trochę efekciarstwa, niemniej dla mnie ten film to w dalszym ciągu kawał kryminału, świetna intryga wokół głównych bohaterów i thriller, który staje się z minuty na minutę coraz mroczniejszy. A że drobiazgów się czepiać- no można, ale czy warto :D\nA co do „ptaków” to jak ja mówię , że nie czułem napięcia, to nie mówię tego tylko dlatego, aby stać w opozycji – takich filmowych wrażeń się nie da oszukać , tak samo jak nie da się w żaden obiektywny i racjonalny sposób udowodnić, że napięcie w filmie jest ;) Wszystko zależy od subiektywnych wrażeń odbiorcy.\nHitchcock zawsze unikał horrorów typu „uwaga potwór” właśnie dlatego, że po co się bać zwierząt lub innych stworów, skoro wystarczająco dużo zagrożenia mogą stworzyć nam inni ludzie. I to było dla mnie główne podłoże rozczarowania tym filmem. Ale i tak dałem aż 7/10 głównie za klimat i ostatnią scenę i na pewno kiedyś sobie powtórzę ten film. Może będzie lepiej.\n26 grudnia 2010 o 12:50\nHitchcock zwykle nie popełniał błędów w swoich filmach, dlatego drobiazgi często decydują o tym, który jego film jest lepszy. Dlatego wspomniałem o tej scenie, która mimo że to drobiazg mnie raziła i zapadła w pamięć.\nCo do napięcia to oczywiście masz rację, dlatego zaznaczam, że to co napisałem wyżej to moje zdanie, a nie jedyna słuszna teoria. Tobie podobały się fantastyczne elementy „Piratów z Karaibów”, a w „Ptakach” już ci się ta fantastyka nie podoba, tak ze mną jest odwrotnie – w „Piratach…” raził mnie nadmiar fantastyki, a w „Ptakach” fantastyczna fabuła wydała mi się bardziej oryginalna i zaskakująca w porównaniu do poprzednich filmów Hitchcocka.\n26 grudnia 2010 o 20:44\nSłyszałam dość dużo o tym filmie. Sama jeszcze nie widziałam, ale Twoje argumenty są na tyle przekonujące, że nie ma bata, żebym tego filmu nie obejrzała. Nawiasem mówiąc, świetna analiza dzieła Hitchcocka :) Gratuluję!\nP.S. Moje chwalenie wszystkiego, co wychodzi spod Twego pióra, staje się powoli nudne, ale ciągle nie dajesz mi powodów, bym zmieniła swoją „orientację” w tym temacie :] Pozdrawiam.\n27 grudnia 2010 o 14:31\nW ogóle witam po dłuższej przerwie ;) co do Hitchcocka , to cóż mogę dodać- polecam z pełnym przekonaniem ten film, sam miałem ochotę na ripley już dzień po seansie. Wyśmienity kryminał.\npozdrawiam i czekam na nowe recenzje u Ciebie!\n27 grudnia 2010 o 15:09\nWitam! Mam nadzieję, Lola, że wróciłaś na dłużej, a nie tylko po to, by dać znak życia i znowu zniknąć ;)\n29 grudnia 2010 o 13:53\nTak naprawdę to regularne notki pojawią się dopiero w lutym, ale i do tego czasu postaram się coś napisać :)\n30 grudnia 2010 o 20:07\nUwielbiam kino Hitchocka. Zrecenzowałam także ten film u siebie, możesz przeczytać, jeśli chcesz. Z jego filmografii miałam okazję zapoznać się tylko z 4 filmami, jednak w domu mam jego wiele filmów i jestem pewna, że jeszcze nie jeden, nie 2 i nie 3 mi się spodobają. Jest mistrzem w swoim fachu.


Szokujące odkrycie w żołądku małego żółwia. 104 kawałki plastiku - o2 - Serce Internetu\naktualizacja 08.10.2019 20:32\nNa plaży w Boca Raton na Florydzie znaleziono małego, schorowanego żółwia morskiego. Trafił pod opiekę lokalnego rezerwatu przyrody Gumbo Limbo Nature Center. Niestety po kilku dniach umarł.\nPo śmierci gada przeprowadzono sekcję zwłok, a jej wyniki zszokowały badaczy. Okazało się, że w żołądku żółwia znajdowały się 104 kawałki tworzywa sztucznego.\nEksperci twierdzą, że gdy żółwie najedzą się plastiku, mają wrażenie sytości. W rezultacie przestają jeść i nie otrzymują wystarczająco składników odżywczych koniecznych do przeżycia.\nMusimy maksymalnie ograniczyć zużycie plastiku. Ważny jest nie tylko recykling, lecz także eliminacja plastiku z codziennego użytku. Każdy jego kawałek, który kiedykolwiek został wyprodukowany, wciąż pozostaje na naszej planecie. Nigdy nie znika, po prostu rozkłada się na mniejsze kawałki - powiedziała CNN Emily Mirowski z Gumbo Limbo Nature Center.\nZobacz także: Zobacz także: Żółw kontra "krokodyl". Tego dziewczyna się nie spodziewała\nżółw był szczepiony plastikiem\nBiedny żółwik :( W sumie racja - ten poniższy komentarz o wspieraniu firm recyclingowych.\nJestem za eugeniką, gdy czytam niektóre bucowate, pozbawione empati komentarze pod tym artykułem.\nZeby takimi pierdolami marnowac ludziom czas !? Niedlugo bedzie pisane o jesiennych problemach psychologicznych much\nUPADEK LUDZKOŚCI !!!!!!!!!!\nto po co zre plastik?? kotu dam plastik i nie ruszy. psu dam plastik i nie ruszy. glupie zwierzeta\nO wow, genialny sposob na oczyszczenie oceanu - wypuscic 50 mln zolwi, wyjedza caly plastik i ocean znow bedzie czysty ;)\nGłupie zwierzaki... niestety.... tylko instynkt - nic ponad to.\nTo nie jest problem.Niech każda Firma która zajmie się recyklingiem. Czyli powtórnym przetworzeniem. NIech będzie zwolniona z wszelkich podatków. Może nawet na start będzie fundacją. I niech może na tym normalnie zarabiać. Oczywiście audyt wskazany, by wałków nie było. Niemniej, to nie włądza, a prywatna firma się niech tym zajmie. Bardzo szybko wysprzątają... jak będzie im zależeć :)


FOTODINOZA: grudnia 2014\nAutor: Fabrykant Marcin Andrzejewski o 08:59 8 komentarzy: Linki do tego posta\nSpisek z ręką w nocniku.\nDość często mi się wydaje, że spora część świata chce zrobić mnie w konia. To ta część, która pragnie mi coś sprzedać. Może to frustracja, a może tylko wpływ otoczenia. „Jestem Polakiem, mam na to papier i cały system zachowań” (cytat).\nZapewne naciągactwo należy do normalnych reguł rynku i powinienem był się już przyzwyczaić, że główną zasadą jest zarobienie jak największej kasy za jak najmniejszą ilość produktu- to jasne.\nNiemniej zmowa producentów od czasów podziału Standard Oil (na Mobil, Exxon i co tam jeszcze w roku 1911) była zawsze traktowana jako coś co psuje reguły, coś jak naplucie na posadzkę na przyjęciu u Królowej Elżbiety, coś jak ściągnięcie majtek na koncercie Lady Pank, coś jak tajne umowy Belki z Sienkiewiczem.\nA właśnie że tak! Że rzucę tezę, że taki tajny układ, zmowa, spisek istnieje pomiędzy producentami obiektywów. Dowodów nie mam (prawie), ale są poszlaki.\nWzięło mi się to stąd, że od dawnych lat zainteresowania się sprzętem, z mózgiem rozpalonym i zaczadzonym tianiną (kofeinistą zostałem później), rozpisywałem sobie wymyślone, idealne obiektywy, jakie by mogli produkować, ale jakoś nie chcieli. Takie idealne szkła. Wyznaczałem sobie rozsądnie szerokie ogniskowe i wyjątkowe jasności, jakich na rynku nie było.\nPotem mi przeszło.\nCo ciekawe- wymyślone przeze mnie obiektywy były niewątpliwie możliwe do zbudowania. Na przykład zoomy jaśniejsze niż f/2,8. Na przykład jasne stałoogniskowe ze stabilizacją.\nSkąd wiem? Bo już takie są.\nDlaczego ich wtedy (koniec lat 90-tych, początek lat 2000) nie produkowano? Według mnie wyłącznie z powodu zmowy producentów, którym nie na rękę był szybki postęp.\nWidać jaśniejsze zoomy, albo wstawienie stabilizacji do stałek zmniejszyłoby sprzedaż lamp, albo sprzedaż aparatów pełnoklatkowych (które dają niższe szumy przy wysokiej czułości). Póki można sprzedawać stary produkt, póty można nie myśleć o zaprojektowaniu nowego. Robi się to głównie pod presją konkurencji, gdy ona wypuści jakąś nową rewelację. Sęk w tym, że przez 15 lat nikt się nie wyłamywał z utartego kanonu, nawet teoretycznie niezależne firmy Third Party.\nTen układ przestał działać stosunkowo niedawno.\nPoszlaka nr 1. Stabilizacja obrazu.\nTechnologia ta pozwala zrobić ostre, nieporuszone zdjęcia nawet na bardzo długim czasie naświetlania, bez statywu. Zespół soczewek koryguje drgania obiektywu, nawet gdy męczy cię delirium tremens. Przydatna sprawa. Stabilizacja, znaczy się, nie delirium.\nStabilizacja, zwana przez różnych producentów różnymi wymyślnymi opatentowanymi skrótami: IS, VR, OS, VC, Steady Shot, jest dziś powszechna, zarówno w tanich kompaktach, jak i najtańszych obiektywach. Przyczyniła się do tego wybitnie firma Sony, która, jako z jednej strony wielgaśny koncern, a z drugiej strony beniaminek fotograficznej ekstraklasy (w roku 2006 kupili dawną Minoltę), zaczęła montować stabilizację matrycy we wszystkich swoich lustrzankach. To naruszyło dawny 20-to letni układ i zmusiło konkurencję do działania.\nStabilizacja obrazu jest z nami, na tym padole od roku, uwaga uwaga 1998, gdy wszedł na rynek Canon 28-135 IS.\nDo czasu ekspansji Sony bardzo, bardzo powoli wprowadzano ją do kolejnych modeli. Jednak przez prawie 15 lat w jednej grupie obiektywów nie zastosował jej nidgy żaden producent. To jasne obiektywy stałoogniskowe.\nDo czego służą jasne, portretowe obiektwy stałoogniskowe? Do portretów, do zdjęć z małą głębią ostrości, do trudnych warunków oświetlenia, bez lampy, gdzie trzeba użyć dłuższych czasów naświetlenia. Czy przydałaby im się stabilizacja? Jeszcze jak! Czy dużo osób kupiłoby taki obiektyw? Wielu reporterów, wszyscy fotoreporterzy koncertowi i teatralni, połowa firm ślubnych! Czy jakieś firmy produkukowały coś takiego?\nDopiero w 2012-tym ukazały się pierwsze stałki Canona, z których za jasny może być uznany Canon 35/2,0 IS.\nTaka Sigma dysponuje technologią stabilizacji obrazu od roku 2005. Co im zabraniało zastosować ją w jasnych stałoogniskowych i zakasować Canona i Nikona?\nChyba jakaś zmowa.\nPoszlaka nr 2. Teleobiektywy ze stabilizacją od firm niezależnych.\nWg mnie zmowa producentów głosiła: firmy niezależne (Third Party) nie będą produkować bezpośredniej konkurencji dla profesjonalnych teleobiektywów firm głównych (First Party).\nTeleobiektywy są duże, ciężkie i trudne do utrzymania z ręki przy dłuższych czasach naświetlania. Canon, Nikon i ś.p.Minolta jako pierwsze wyposażyły w stabilizację te właśnie profesjonalne długasy.\nCo zatem powstrzymywało Sigmę od włożenia stabilizacji do wszystkich swoich teleobiektywów aż do roku 2010, pomimo że stosowano ją w jednym, dość bylejakim amatorskim superzoomie 80-400 od roku 2005?\nI dlaczego Tamron wypuścił swojego stabilizowanego 70-200 VC niedługo potem?\nMoże technologia stabilizacji gwałtownie staniała? Możliwe, ale wspomniany 80-400 Sigmy nie kosztował jakichś niebosiężnych kwot.\nPoszlaka nr 3. Zoomy jaśniejsze niż f/2,8.\nDo niedawna było to coś w rodzaju autostrady Amber Łan do Gdańska. Wiadomo było że się da, ale jakoś nikt nie próbował jej zbudować. Utarło się że f/2,8 to wystarczająca profesjonalistom jasność, i skoro tak się utarło, to nawet zawodowi fotoreporterzy nie mogli dostać nic lepszego, choćby nawet ich agencje tapetowały dolarami pokoje redakcyjne.\nSzczerze mówiąc do niedawna, takie agencje gotowe były na zakup dowolnego sprzętu, który pozwoliłby zrobić zdjęcia, jakich nie zrobiłaby konkurencja, bo się je dało drogo sprzedać. Dzisiaj, zdaje się powoli ten czas mija, w dobie powszechności aparatów w telefonach komórkowych- zawsze na miejscu wydarzeń jest ktoś z komórą, gotów oddać swoje unikatowe zdjęcie za półdarmo. Drożej sprzedają się za to zdjęcia z tzw banków zdjęć (Corbis, Imageshack, I-Stockphoto), o ile trafią w popularny temat. (Nie wiem czy mam rację, czy tylko mi się wydaje).\nCo do jasnych zoomów.\nPierwszą jaskółką, zupełnie nie czyniącą wiosny był Olympus 50-100/2,0, ale służył wyłącznie systemowi 4/3, który oprócz dobrych obiektywów nie miał zbyt wiele do zaoferowania i w tej chwili właśnie dyskretnie zdycha, śmiercią naturalną.\nNo i musieliśmy czekać do roku 2013-go gdy Sigma skonstruowała takie coś- 18-35/1,8. Obiektyw ten wywołał spory szum. Da się!\nZa późno! La la la! (cytat)\nZa późno, drodzy producenci o te kilka lat. Tak myślę.\nOtóż takie obiektywy które 5-7 lat temu zrobiłyby zawrotną wręcz karierę, dzisiaj mają poważną konkurencję już na wstępie.\n5-7 lat temu, górną granicą przyzwoitej jakości zdjęcia była czułość 1000-1600 ISO, a powyżej- szum dominował nad obrazem. Matryce aparatów nie dawały rady.\nWtedy każdy fotoreporter wziąłby taki jasny zoom, za każdą cenę i z pocałowaniem w stópki.\nTymczasem jednak konkurencja na rynku samych aparatów (body) nie wykazywała żadnych dostrzegalnych spisków, zmów i innych układów. Każdy z producentów pakował w aparaty to co mógł najlepszego, bo inaczej go zjedli (jak wspomnianego Olympusa).\nNo i dzisiaj taką granicą szumu jest mniej więcej ISO 6400. Trzyipółkrotna różnica.\nMający alternatywę zakupu super-jasnego zooma użytkownik zastanowi się dwa razy, zanim wyda parę tysiaków- żeby polepszyć sobie możliwości strzelania zdjęć w ciemnym świetle, bez lampy wystarczy dziś pokręcić kółeczkiem ISO parę ząbków w prawo.\nOczywiście na potrzeby tego frywolnego felietonu przesadzam co nieco („Lubię przesadzać, jestem ogrodnikiem” cytat)- superjasny zoom da mniejszą głębię ostrości, ewntualnie inne przewagi plastyki obrazu, no i pozwala jednakże NIE kręcić tym kółeczkem.\nAle jeden z podstawowych atutów jakie daje taki bardzo jasny zoom, dzięki lepszym aparatom został nieco zniwelowany.\nNo i po co było tyle czekać???\nPoszlaka nr 4. A nie. To właściwie dowód jest. Japonia.\nWszyscy liczący się producenci obiektywów do lustrzanek i bezlusterkowców, z małymi wyjątkami np. Leic'i i Zeissa (zwanego przez Fotodinozę Rumzeissem)- pochodzą z Japonii. Tego pięknego kraju wulkanicznych wysp, kwitnącej wiśni, pancerników Yamato, sushi, kei-carów, kodeksu honorowego samurajów i elektrowni Fukushima. Nie jest to bardzo duży kraj, zwłaszcza powierzchniowo, nie tak wcale większy od Polski.\nIdąc jeszcze dalej- w Japonii istnieją bodaj tylko dwie huty szkła, z których usług korzystają wszyscy producenci optyki .\nCzyż to nie wymarzone warunki do szpiegostwa przemysłowego? Ne c'est pas?\nAle żadne szpiegostwo nie wydaje się konieczne. Oto wywiad z prezesem Sigma Corporation, na Optyczne.pl:\nCytat z komentarza do wywiadu:\n„W trakcie mniej formalnej rozmowy, która odbyła się później, mieliśmy okazję do uzyskania jeszcze kilku ciekawych informacji (...) Ciekawe jest też to, że choć prezesi wszystkich dużych firm takich jak Canon, Nikon, Pentax czy Olympus znają się doskonale, często spotykają się i rozmawiają, w interesach postępują bardzo twardo.”\nCiekawe w jakich restauracjach spotykają się i rozmawiają?\nCzy nie uważacie, że dobrze byłoby założyć jakieś podsłuchy w tych restauracjach?\nAutor: Fabrykant Marcin Andrzejewski o 12:49 8 komentarzy: Linki do tego posta\nNajlepsze życzenia od Fotodinozy dla Czytelników. Świąt w bieli, czerni i kolorze!\nAutor: Fabrykant Marcin Andrzejewski o 22:53 2 komentarze: Linki do tego posta\nAutor: Fabrykant Marcin Andrzejewski o 22:53 8 komentarzy: Linki do tego posta


Pierwsza Biedronka w Niedrzwicy Dużej – SCF News Retailnet\nElegancka, nowoczesna, ekologiczna, położona w atrakcyjnym punkcie – tak wygląda pierwsza Biedronka w Niedrzwicy Dużej. Sklep ruszył 30 października.\nPlacówka położona jest w dogodnej dla podróżnych lokalizacji (na trasie Lublin-Kielce), a obok niej znajduje się duży parking z 87 miejscami postojowymi. Niedrzwica Duża to 11-tysięczna miejscowość przedzielona trasą DK 19.\n– Nasz nowy, pierwszy w Niedrzwicy Dużej sklep to prawdziwa gratka nie tylko dla kierowców, którzy będą mogli zrobić tu zakupy w komfortowych warunkach, ale i dla lokalnych mieszkańców. Dla jednych i drugich mamy to, z czego słynie Biedronka: niskie ceny i wysoką jakość produktów – mówi Jarosław Wiadrowski, starszy menedżer sprzedaży w sieci Biedronka.\nPierwsza w Niedrzwicy Dużej Biedronka to wzorcowy sklep tej sieci. Przypominają o tym nie tylko przeszklona witryna i fasada w eleganckim, antracytowym kolorze, ale i nowoczesne wnętrze. Sklep został zaprojektowany wedle tzw. layoutu 2.0. Co to oznacza? Chociażby to, że placówka będzie miała wydzielone nowe strefy z konkretnymi grupami produktów i oznaczone moduły z artykułami promocyjnymi. Do tego dochodzi kwestia ekologii: w chłodziarkach i lodówkach zastosowano przyjazne środowisku gazy, jak naturalny CO2 i oświetlenie LED.\nSklep przy ul. Lubelskiej 61A jest przestronny – jego sala sprzedaży liczy ponad 750 mkw. W placówce zamontowano 5 kas, a zatrudnienie znalazło w niej 15 osób.\nPoprzedniIntersport szacuje wyniki. Wzrost o ponad 23 proc.\nNastępnyRośnie sieć Cukierni Mikołaj


Funkcjonariusz rosyjskiej Federalnej Służby Ochrony (FSO), odpowiedniczki polskiej Służby Ochrony Państwa, popełnił samobójstwo podczas pełnienia służby na terenie Kremla – podał kanał informacyjny Baza na komunikatorze Telegram.\nPrzyczyną tragedii mogło być przepracowanie. Zacharow na jednej z niedawnych zmian musiał pełnić dyżur przez 15 godzin. Kolejnym powodem mogło być lekceważenie przez przełożonych warunków, w jakich pracował funkcjonariusz. O takich możliwych powodach, jak relacjonuje Baza, mówią jego koledzy.\nWcześniej po zgromadzeniu wystarczającej liczby nadgodzin, funkcjonariusze FSO mogli liczyć na wcześniejszą emeryturę. Jednak całkiem niedawno praktyka ta została zniesiona, a szefostwo służby poinformowało funkcjonariuszy, że wszystkie ich „nadgodziny” zostały „wyzerowane”.\njb/ belsat.eu wg PAP,\nTagi: kreml Putin Rosja samobójstwo


Llanca, 30, Barcelona, Hiszpania\nZnajdujący się w pobliżu pól golfowych, restauracji i barów 3-gwiazdkowy Onix Fira oferuje 80 pokoi z widokiem na zamek. 6-piętrowy budynek hotelu wybudowano w 1992 roku i odnowiono w 2012 roku.\nZaciszna lokalizacja w samym centrum Barcelona zapewnia szybki dostęp do La Rambla, gdyż znajduje się zaledwie 2 km stad. Centrum Barcelona jest w 2 km od obiektu.\nDźwiękoszczelne pokoje tego obiektu zaopatrzono w szybki internet, telewizor LCD, telewizję z kanałami satelitarnymi, prywatny balkon i biurko do pracy. Onix Fira oferuje swoim gościom świetny widok. Goście z pewnością docenią wannę, bidet i bezpłatne przybory toaletowe, które są dostępne w łazienkach.\nGoście mogą zacząć dzień od śniadania w formie bufetu, które podawane jest w kawiarni. Restauracja La Lola de las Arenas, serwująca dania kuchni hiszpańska, znajduje się w 5 minutach stąd.\nGoście mogą dojść do stacji metra Tarragona w ciągu 5 minut. Dojazd samochodem do lotniska El Prat De Llobregat zajmie gościom zaledwie 20 minut.\nOferując wynajem samochodów i rowerów, Onix Fira zaprasza gości do zwiedzania okolicy.\nDo dyspozycji gości z dziećmi kołyski i pokój gier. Urozmaicić wypoczynek można dzięki nurkowaniu, żeglarstwu i tenisowi stołowemu.\nOnix Fira, Hiszpania\nHostel Generator 3*, Londyn – Wielka Brytania\nHotel Regnum 4*, Budapeszt – Węgry\nHotel Morning Sky 3*, Seul – Korea Południowa\nHotel Hang An 2*, Pekin – Chiny\nHotel Saba 3*, Londyn – Wielka Brytania\nHotel Coppersmith 4*, City of Melbourne – Australia\nHotel Zpark Plaza 3*, Pekin – Chiny\nHotel Casa 1800 4*, Sewilla – Hiszpania\nMotel Lemon Tree 2*, Seul – Korea Południowa\nHostel Seoulwise -, Seul – Korea Południowa\nHostel Mini Hotel Insa 3*, Seul – Korea Południowa\nHotel Shindom Taoranting Branch 2*, Pekin – Chiny\nZajazd 7days Zhixin Bridge 2*, Pekin – Chiny\nHotel Oasis Backpackers 2*, Sewilla – Hiszpania\nHotel 24 Garosu-gil 2*, Seul – Korea Południowa\nHotel Citi 3*, Dublin – Irlandia\nHotel Ibis Budget Centre Ville 2*, Cannes – Francja\nHotel The Willow 2*, Glasgow – Wielka Brytania\nHotel Wan Ai Lover Hotel Beijing Zizhu Bridge 3*, Pekin – Chiny


Jak powstaje nóesis – Noetyka\nLudzki intelekt, czyli to, co nazywamy dziś naszym najgłębszym Ja, nie powstaje – jak się na ogół sądzi – w pewnym momencie rozwoju człowieka. Ja jest obecne od samego początku. Jesteśmy bowiem naszym Ja podmiotowym. Nie wiemy o tym jednak, gdyż na początku niczego w ogóle nie wiemy. Musi minąć sporo czasu, musimy nabudować na naszym poznaniu zmysłowym odpowiednie umysłowe intuicje, dzięki czemu powstaną różne pojęcia, a wśród nich być może najważniejsze, a mianowicie pojęcie siebie samego, czyli nasze Ja przedmiotowe.\nRozwój człowieka jest urzeczywistnianiem się ludzkich potencji, które „znajdują się” między najniższą warstwą (wegetatywną), wyposażającą nas w najprostsze (niewymagające nauki) funkcje życiowe: oddychanie, jedzenie, wzrost, rozmnażanie, a warstwą najwyższą, na którą składają się funkcje noetyczne. Prawdziwie ludzkie życie polega więc na intelektualizacji, czyli na przeniknięciu światłem intelektu funkcji wegetatywnych (na tyle oczywiście, na ile poddają się one jakiemukolwiek prowadzeniu), a także funkcji zmysłowych, czyli naszych zmysłów i uczuć. Te ostatnie funkcje, poddane pod działanie umysłu, pozwalają człowiekowi utworzyć to, co nazywamy ludzką wiedzą, a więc pozwalają skonstruować bogactwo pojęć i sądów, powiązanych ze sobą logicznymi więzami za pomocą różnorakich rozumowań.\nIntelekt (nóesis) nie jest zatem władzą, która ujawnia się w rozwoju ludzkim na końcu, a więc po ujawnieniu się rozumu. Jest odwrotnie. To rozum wyłania się z intelektu, który, będąc sercem ludzkiego Ja, jest w człowieku od samego początku jego istnienia. Rozum zaś jest intelektem, który zapragnął „zobaczyć” siebie, który chciał się upewnić, sprawdzić. Chciał nabyć wiedzy o sobie i o świecie na miarę swego umysłu.\nNajtrudniejszą fazą ludzkiego rozwoju musi być więc ta faza, która zmusza człowieka do zostawienia tego wszystkiego, co tak mozolnie zdobył, czyli starość. Starzejąc się, doświadczamy bowiem powolnego lub niekiedy szybkiego procesu, w którym intelekt ludzki oddziela się od różnych niższych funkcji życiowych, w tym także od rozumu. Dzieje się tak, gdyż rozum związany jest istotowo z poznaniem zmysłowym, które zaczyna zanikać. „Osadzenie się” we własnym Ja podmiotowym, czyli znalezienie go, utożsamienie się z nim, a następnie zgoda na pójście za nim, staje się na koniec życia najważniejszym zadaniem człowieka.


Dziś jest: Środa, 20-10-2021, godz: 04:59\nSzybkie testy antygenowe na Covid-19 z zaświadczeniem do Danii, Szwecji, Norwegii, Niemiec, Austrii, Włoch, Wielkiej Brytanii, USA, Turcji, Ukrainy,...\nPolecam zarówno jeżeli chodzi o komore hiperbaryczną jak i rehabilitacje. I pozdrawiam:)\n21.09.2020 Aneta Z.\nPolecam Panią Dorotę z całego serca - prowadzi moją córkę i postępy są naprawdę duże. Zawsze myślałam, że dodatkowa pomoc, w tym przypadku pomoc terapeuty, ma sens jedynie w przypadku dzieci, które nie radzą sobie w szkole: mają...\nWYbielanie zębów u dr Barbary Galińskiej przeprowadzone z relewacyjnym skutkiem. Wcześniej miałam już wybielanie z lampą BT, lecz efekt był mizerny i przez pewien czas miałam nadwrażliwe zęby. Tym razem jestem bardzo zadowolona.\nAA Beaton Aparaty Słuchowe - Edmund Reduta\nPolecam, profesjonalne i fachowe doradztwo. Korzystam od lat i jeszcze się nie zawiodłam.


Obituary - Inked In Blood - Recenzja\nStrona główna / Muzyka / Recenzje / Inked In Blood\n"Slowly We Rot" czy "Cause Of Death"? W kontekście najnowszego wydawnictwa ekipy z Florydy skłaniałbym się do pierwszego tytułu. Niewątpliwie proces gnicia postępuje, ale powoli.\nAmerykanie z Tampy w tym roku świętują trzydziestolecie działalności. Mniej więcej dwadzieścia pięć lat temu rozdawali - wraz z Death, Morbid Angel, Cannibal Corpse czy Deicide - karty na deathmetalowej scenie i trwało to przez kilka lat. W tym czasie zadawali ciosy w postaci wspomnianych albumów oraz "The End Complete" i "World Demise". Przedstawili swoją wizję death metalu na celticfrostowych resorach i ludzie to kupili. Ja również. Z czasem stali się również inspiracją dla hardcorowych bandów. W moim przypadku zaczęło się od "dwójki". Bracka w Warszawie. Hurtownia. Dwa pokoje wypełnione półkami z pirackimi kasetami i t-shirtami. Wyszedłem z taśmą "Cause Of Death" i t-shirtem z grafiką tego wydawnictwa. Takie czasy.\nJesień 2014. Relapse Records prezentuje nowe dziecko Obituary. Pięć lat upłynęło od premiery "Darkest Day". Długa przerwa, która była poniekąd wymuszona. Tyle czasu zajęło Amerykanom zebranie funduszy na zarejestrowanie "Inked In Blood". Można wylać morze atramentu dywagując nad kontrowersyjnym pomysłem zbierania pieniędzy poprzez Kickstarter przez tak uznany zespół. Prawa rynku. Znak czasu. Blisko tysiąc osób postanowiło się przyczynić do tego, by zespół mógł wejść do studia. Kiedy mieli już materiał w rękach, kwestią czasu było znalezienie stajni, która by go wydała. Padło na Relapse. Dobry wybór.\nTen zespół wyjątkowo, jak na ekipę z takim stażem, przez lata cieszył się z w miarę stabilnego składu. Jednak roszady kadrowe dopadły również ich. Allen West już jakiś czas temu przegrał walkę z nałogiem i spędza czas w zamkniętym ośrodku (wkrótce powinien opuścić mury więzienne), nie ma też już na pokładzie Ralpha Santolli, który zastąpił Westa. Nowym gitarzystą formacji został Kenny Andrews. "Inked In Blood" jest również pierwszym albumem w dyskografii Amerykanów, na którym nie zagrał basista Frank Watkins (od pewnego czasu szarpie struny w norweskim Gorgoroth). Jego godnym następcą został Terry Butler (ex-Death, ex- Massacre, ex-Six Feet Under).\nObituary to muzyczny skansen. Podróż w przeszłość. Za każdym razem, kiedy prezentują nowy tytuł. Ciężko oczekiwać po nich, że nagle zaczną grać np. brutal death metal. Nie spodziewałem się niczego nowego, żadnych drastycznych ruchów, które miałyby wpłynąć na styl gry Amerykanów. Liczyłem jedynie na dobre numery. I takie dostałem. "Inked In Blood" to najfajniejszy krążek od czasu "Frozen In Time". Nie ma się co oszukiwać, najlepsze rzeczy mają już za sobą. Mogą starać się wymyślić siebie na nowo lub iść z prądem i zostać tam, gdzie czują się najlepiej. Padło na drugą opcję. Akceptuję ich wybór, bo całość brzmi świeżo, niewymuszenie. Obituary nigdy nie byli mistrzami finezji, nie czarowali techniką, nie grali z prędkością światła. Liczył się flow, że użyję mało metalowego określenia. Grobowe soczyste riffy, werbel wbijający kolejne gwoździe do trumny i stopy dociążające wieko. Nad całością górował charakterystyczny wokal Johna Tardy'ego. Tym stało Obituary i szczęśliwie stoi. I brzmienie. Nie do podrobienia.\n"Inked In Blood" to stary dobry znajomy w nowej stylizacji. Jakby numery z "World Demise" czy "Frozen In Time" poddano retuszowi wykorzystując współczesne możliwości studyjne. Zespół nawiązał do tamtego okresu klimatycznie i kompozycyjnie. Brzmieniowo na dobrą sprawę też, trochę je jedynie podkręcając. Dzięki temu nowe kawałki mają odpowiedniego kopa, jakiego byłyby pozbawione, gdyby muzycy silili się na retro sound.\nNie można nie mieć uśmiechu na twarzy, kiedy słucha się otwierającego krążek "Centuries Of Lies", który stanowi esencję stylu Amerykanów. Pięknie rozpędzony kawałek z przejściem, przy którym hardcorowcy dostaną spazmów. Jest też "Pain Inside", utrzymany w średnim tempie z niespodziewanym zwolnieniem w refrenie, ponownie, jak za starych dobrych czasów, wykorzystujący patenty starego Celtic Frost. Walcowaty "Visions In My Head" sprawi, że na żywo fani będą machać piórami bez opamiętania. "Violence" pogodzi metali i hardcorowców, którzy przy tym kawałku rozkręcą niejeden circle pit.\nPrzerwa wydawnicza ewidentnie zespołowi wyszła na dobre. Na "Inked In Blood" wszystko się zgadza, Trevor Peres przygotował dużo dobrych chwytliwych riffów, Donald Tardy umiejętnie je podbija, dzięki czemu całość gra jak należy. Znalazło się miejsce dla kilku solówek, dla tych, którzy tęsknią za epizodem z Jamesem Murphym lub popisami Santolli. Andrews zadbał o to, by zostawić po sobie choćby skromny ślad. Nie będę nikomu wmawiał, ze "Inked In Blood" to przełomowe wydawnictwo w historii Obituary. Ostatnie wydawnictwa weteranów sceny np. Grave czy Cannibal Corpse pokazują, że można po tylu latach nagrać materiał, który będzie stał blisko ich klasycznych płyt. "Inked In Blood" znajdzie miejsce na półce niżej, ale i tak cieszy. Slowly they rot.


Policja konwojowała kobietę w ciąży pod sam szpital\nW środę (10 maja) do policjantów podjechał kierowca, który poprosił o pilną pomoc. Na tylnym siedzeniu jego samochodu leżała mdlejąca kobieta w ciąży. Policjanci natychmiast zareagowali.\nOgraniczenie odwiedzin w szpitalu. Przyczyną jest grypa\nEpidemia grypy ma konsekwencje. W krośnieńskim szpitalu wprowadzono profilaktyczne ograniczenie odwiedzin. Chodzi o ochronę pacjentów.


Snowflake - Louise Nealon - Książka w SwiatKsiazki.pl\nAutor: Louise Nealon\nData wydania: 2021-09-29\n7 paź 2021\nLiczyłam na więcej\nSnowflake” Louise Nealon to powieść ulotna niczym płatek śniegu - początkowy zachwyt szybko przerodził się w poczucie obojętności, niestety. Chociaż problemy wchodzącej w dorosłość Debbie zostały poruszone ciekawie - niedopasowanie, pierwsze rozczarowania, kruchość głównej bohaterki - to coś mi tutaj nie grało. Wielki plus za poruszenie tematyki zdrowia psychicznego.\n24,69 zł 39,90 zł Oszczędzasz 15,21 zł\n„Boleśnie autentyczna opowieść o wchodzeniu w dorosłość z dorosłymi na plecach"\nHistoria o mnie i o tobie. O emocjach każdego z nas. „Snowflake” to mocny i zapadający w pamięć debiut. Opowieść o rodzinie, miłości, depresji, radości i dorastaniu we współczesnym świecie.\nOsiemnastoletnia Debbie White mieszka na wsi pod Dublinem z matką Maeve, jej sporo młodszym partnerem i wujem Billym. Billy zajmuje stojącą w ogrodzie przyczepę kempingową, gdzie towarzyszą mu gwiazdy nad głową i butelka whisky. Matka zmaga się z chorobą psychiczną i codziennie zapisuje swoje sny, które uważa za prorocze. Jej dziwactwa przybierają coraz bardziej mroczne oblicze i silnie oddziałują na Debbie. Nad tym specyficznym domem wisi widmo nadchodzącej tragedii.\nDebbie, wychowana w hermetycznym rodzinnym świecie, rozpoczyna studia na Trinity College w Dublinie. Dziewczyna próbuje odnaleźć się w nowej, zupełnie innej rzeczywistości, między dwoma biegunami: wyrafinowanym towarzystwem przyjaciół z uczelni a swoją rodziną.\n„Snowflake” to autentyczna i poruszająca historia o dorastaniu i opuszczaniu domu. Czy najdziwniejsza rodzina i skomplikowane relacje łączące jej członków mogą być bezpieczną przystanią i wsparciem? Historia Debbie jest głosem pokolenia, opowieścią o radzeniu sobie z niełatwymi doświadczeniami.\nNapisz recenzję o produkcie: Snowflake\nKuracja według Schopenhauera


You should feel this: Rozdział 18\n— Louis, śpisz? — Po pokoju rozległ się cichy i niepewny głos dziewczynki.\n— Nie, jeszcze nie — odparł, patrząc w jej przestraszone oczy.\n— T—to dobrze. — Podniosła się z podłogi i wdrapała się na łóżko.\n— Co robisz? — zapytał, marszcząc brwi.\nDziewczynka weszła pod kołdrę obok chłopca, otulając się szczelnie pierzyną. Chłopczyk wciąż nie spuszczał z niej wzroku, zastanawiając się, dlaczego blondynka tak się zachowuje. Przecież zawsze starała się jak tylko mogła, by nie leżeć na tym samym łóżku, co on. Coś tu było nie tak.\n— Coś się stało? — spytał ponownie, tym razem, oczekując odpowiedzi.\n— Śpię, nie widać?\n— Kłamiesz — stwierdził, mrużąc oczy. — Wiem, że kłamiesz. Dlaczego się tutaj położyłaś.\n— Pomyślałam, że może czujesz się samotny, więc postanowiłam, że ci potowarzyszę — powiedziała, nim dodała: — Powinieneś być mi wdzięczny.\n— To nieprawda, nie robisz dla miłych rzeczy. — Dźgnął ją w brzuch, przez co pisnęła.\n— Dorastam, wiesz? Chciałabym być dobra i tyle.\n— Powiedz prawdę — nalegał.\n— To jest prawda. — Dała nacisk na ostanie słowo.\n— Nie, znam cię aż za dobrze i wiem, kiedy kłamiesz, a kiedy mówisz prawdę.\n— Louis. — Westchnęła, nim opadła na poduszki i zakryła twarz jedną z nich. — Będziesz się śmiał.\n— Nie będę, obiecuję — rzekł poważnie, nie mogąc się doczekać, aż blondynka powie, co tak naprawdę chodzi jej po głowie.\n— Bojęsięsamaspać — powiedziała bardzo szybko, przez co chłopczyk zrozumiał tylko dwa słowa.\n— Możesz powtórzyć? Nie usłyszałam nic poza „się” i „spać”.\n— Boję się sama spać. — Westchnęła, czując się okropnie zażenowana.\nCzekała tylko, aż Louis zacznie się z niej śmiać, jednak, gdy po kilku minutach nic takiego nie nastąpiło, postanowiła się odezwać.\n— Dlaczego się nie śmiejesz?\n— Obiecałem, prawda? — Uśmiechnął się, usiadł na łóżku, a całą swoją uwagę skupił na dziewczynce. — I nie musisz się bać, przecież to ja jestem największym poskramiaczem wszystkiego, co złe i potworów w wolnych chwilach — obwieścił, w odpowiedzi otrzymując głośny śmiech blondynki.\n— Louis! Obudź się do cholery — usłyszał, jak przez mgłę. — Louis!\nDopiero głośny krzyk Lottie sprawił, że gwałtownie wstał z łóżka, niemal zderzając się z siostrą. Chłopak wywrócił oczami, kiedy zaczęła na niego narzekać i wyzywać, cała ona.\n— … i mógłbyś tu w końcu posprzątać i umyć się, tak, to dobry pomysł — pochwaliła sama siebie.\n— Dobra, skończyłaś? — Spojrzał na nią zmęczony, nim podniósł się z łóżka i skierował się do toalety.\n— Nie — powiedziała. — Może zapomniałeś, ale mama pojechała do pracy i to ty miałeś się wszystkim zająć, a nie ja.\n— Zapomniałem, okej? Zejdź już ze mnie.\n— I to ja jestem ta nieodpowiedzialna — prychnęła.\n— O nic.\n— Skoro nie chcesz już nic mówić, to wyjdź, bo muszę się ubrać — powiedział zniecierpliwiony.\n— Mam jeszcze dużo do powiedzenia, ale zarówno ja, jak i ty nie mamy na to czasu, więc cześć. — Uśmiechnęła się do niego w dziwny sposób, po czym wyszła z sypialni.\nPrzez chwilę zatrzymał wzrok na miejscu, gdzie przed chwilą stała Lottie i zamyślił się. Otrząsnął się dopiero kilka minut później, pędząc do łazienki.\nPo niespełna dwudziestu minutach, znalazł się na dole, siedząc przy stole i jedząc śniadanie wraz z siostrami. Jay musiała wyjść dzisiaj wcześniej do pracy, więc, jako najstarszy w rodzinie, miał za zadanie doprowadzić wszystkich do porządku. Pomińmy fakt, że to Lottie obudziła wszystkich i przyszykowała śniadanie. Przecież to było najmniej istotne.\n— Louis, słyszałam, że kupiłeś jakieś bilety? — zaczęła Fizzy, a chłopak spojrzał na nią podejrzliwie, wiedząc, że z pewnością ma to jakiś haczyk. — Ed Sheeran, o ile dobrze pamiętam.\n— Tak, zamówiłem już kilka miesięcy temu i… chwila! O nie, nie zabiorę cię ze sobą.\n— Ciekawe, co powie na to mama. — Uśmiechnęła się szeroko.\n— Mamy nie ma, a bilety są moje. — Poczochrał jej włosy, dobrze wiedząc, że tego nie lubiła.\n— Jeszcze zobaczymy, a poza tym i tak nie masz z kim iść, więc nie rozumiem, dlaczego nie mogłabym być to ja.\n— Mam już z kim pójść — skłamał, wstając od stołu.\n— Tak, a kim jest ten szczęściarz albo szczęściara?\n— Nie powinnaś się tym zbytnio interesować — powiedział i nim zdążyła się odezwać, dodał: — Zbierajcie się, musimy już jechać.\nReszta wstała z krzeseł i pobiegła do pokoi po swoje rzeczy. Louis w towarzystwie Fizzy, która szła obok niego, wciąż męcząc ten sam temat, wyszedł z domu.\n— Ale dlaczego? Louis, no proszę cię, nie bądź taki — mówiła, ciągnąc go za rękę.\n— Fizzy, powiedziałem nie i koniec, mam już z kim iść, więc najlepiej będzie, jeśli skończymy tą rozmowę.\nEllie, do domu wróciła dopiero późnym wieczorem. Jane, nie chciała, by dziewczyna zaniedbywała szkołę czy cokolwiek innego z jej powodu. Czuła się trochę lepiej, dzięki jej obecności, jednak miała wyrzuty sumienia, bo przecież ona też miała swoje życie i nie musiała się nią zajmować przez tyle czasu. Owszem, chciała mieć kogoś przy sobie, ale nie mogła zabierać czasu innym. Musiała poradzić sobie sama ze swoimi problemami, choć czuła, że nie będzie to łatwe zadanie. Zawsze w trudnych chwilach była przy niej Sarah i doradzała, co powinna zrobić, a co nie. Ojciec, tak jak wyszedł, tak nie wrócił. To sprawiło, że zaczęła myśleć o wyprowadzce, przecież mężczyzna i tak rzadko przebywał w domu, więc zapewne nie zauważyłby zniknięcia Jane. Ale czy był to dobry i w miarę przemyślany pomysł?\nCisza, która panowała w mieszkaniu dziewczyny była naprawdę przytłaczająca. Często w takich chwilach jej mama włączała radio, by wspólnie mogły się powygłupiać i zwalczyć nudę. Teraz, Jane nie miała ochoty, aby wstać czy zrobić cokolwiek innego. Była zbyt rozstrojona emocjonalnie, by słuchać radia albo włączyć telewizor.\nI przyszedł nawet moment, kiedy Jane zaczęła myśleć o swojej śmierci, jednak wybiła sobie szybko ten pomysł z głowy. Przecież na tym świecie był jeszcze ktoś, kto jej potrzebował i, mimo że była to mała garstka ludzi, to wolała mieć tylko kilku dobrych znajomych niż nie mieć ich wcale. Jednak w dziewczynie wciąż pozostawały wątpliwości związane z jej dalszą przyszłością. Jane była bardzo skomplikowana.\nW pewnej chwili, nawet nie wiedział kiedy, zasypia. Sen był tak mocny, że nie zauważyła, że do domu wrócił Arthur. Mężczyzna, widząc śpiącą dziewczynę, po cichu podszedł do niej i przykrył ją grubym kocem. Spojrzał na córkę, która była tak bardzo podobna do matki, a on coraz bardziej za nią tęsknił.\nEllie, dotarłszy do domu, rozebrała się i poszła do salonu, gdzie zmęczona odpadła miękką na sofę. Szczerze mówiąc, była wykończona, choć nie robiła przez ten dzień niczego aż tak wielkiego. Być może to przez jej złe samopoczucie i troskę o przyjaciółkę, przy której powinna teraz być. Już miała z powrotem wstawać, jednak przypomniała sobie ich dzisiejszą rozmowę.\n— Ellie, nie żebym cię wyganiała, albo coś, ale myślę, że powinnaś już iść — powiedziała Jane, wpatrując się w sufit.\n— Co? Dlaczego? Jestem aż tak upierdliwa?\n— Nie, zupełnie nie o to chodzi, tylko…\n— Po prostu, czuję się winna. — Westchnęła.\n— Mogłabyś dokończyć zdanie? Dlaczego czujesz się winna?\n— Bo ty siedziałaś ze mną przez cały dzień i nie myśl sobie, że tego nie doceniam, bo jestem ci naprawdę wdzięczna, za to, że poświęcasz mi swój czas, jednak wolałabym żebyś nie opuszczała zajęć czy rodziny i…\n— Daj spokój, Jane. Przecież to tylko jeden dzień.\n— To aż jeden dzień. Ellie, jesteś naprawdę wspaniałą przyjaciółkę i wiem, że chcesz mi pomóc, ale powinnam poradzić sobie sama z tym problemem.\n— Jane, myślę, że to nie jest dobry pomysł, wolałabym żebyś nie zostawała sama w tym dużym domu.\n— Spokojne, kiedyś wróci, jeśli nie dziś, to jutro.\n— Martwię się o ciebie — powiedziała poważnie.\n— O co się martwisz? — spytała zaniepokojona.\n— Wiem, że może przesadzam, ale… wiem też, że śmierć kogoś bardzo bliskiego ciągnie nas do niezbyt przemyślanych rozwiązań i…\n— Nie przerywaj mi, proszę. — Westchnęła. — Nie bądź na mnie zła, bo wiesz, że mówię to tylko po to, by cię uświadomić. Wiem, że twoja mama była i jest dla ciebie bardzo ważna i nie każdy może pozbierać się po czymś takim. — Zakończyła, podnosząc wzrok na blondynkę.\n— Ellie, myślisz, że byłabym zdolna do samobójstwa? — zapytała zszokowana.\n— Jane, nie znam cię na tyle dobrze, by potwierdzić to w stu procentach, ale wiem, że nie jesteś głupia. Po prostu martwię się o ciebie.\nBlondynka objęła Ellie, pozwalając, by łzy wypełniły jej oczy. Nikły uśmiech wpełzł na jej usta, jeszcze raz analizując wypowiedziane przed chwilą słowa dziewczyny.\n— Dziękuje, naprawdę ci dziękuje. — Pociągnęła nosem. — I obiecuję, że nic sobie nie zrobię.\n— Gdzie byłaś? — usłyszała cichy głos ciotki, więc podniosła nieco głowę.\n— U Jane — odparła beznamiętnie.\n— Dlaczego do mnie nie zadzwoniłaś? Mogłam po ciebie przyjechać, nie musiałaś wracać taki kawał drogi do domu.\n— Spacer dobrze mi zrobił.\n— Ellie, co z nią?\n— Myślę, że nie powinnam z tobą o tym rozmawiać. — Wstała z sofy i przeczesała włosy palcami.\n— Chyba możesz mi powiedzieć, dlaczego tak długo cię nie było.\n— Katy, jestem zmęczona, muszę się położyć.\n— Nie wybaczysz mi tego, prawda? — spytała smutno, przez co blondynka poczuła się bardzo źle.\n— Nie wiem. — Wzruszyła ramionami. — To trudne.\n— Pomyśl nad tym, ja naprawdę nie chciałam źle. — Podeszła do dziewczyny na, w miarę, bezpieczną odległość.\n— Lepiej już pójdę. — Westchnęła, omijając kobietę.\nKiedy wchodziła po schodach, zerknęła kątem oka na brunetkę, która wciąż stała w tym samym miejscu. Dziewczynie było przykro patrzeć na to wszystko, jednak wciąż nie potrafiła jej wybaczyć, wciąż kłębiły się w niej wątpliwości. Nie była pewna swojej ostatecznej decyzji. Nigdy nie stanęła przed trudniejszym wyborem, ale kiedyś musi być ten pierwszy raz, prawda?\n— Zamknij się — wymamrotała, próbując dłonią znaleźć budzik, by go wyłączyć. — No już, cicho. — Westchnęła, kiedy dźwięk wciąż narastał.\nPodniosła się z łóżka i w końcu wyłączyła drażniące ją urządzenie. Lekko zdenerwowana wstała z materaca i po chwili znalazła się w łazience, gdzie odświeżyła się nieco, dzięki czemu teraz, mogła pokazać się innym. Wychodząc z pokoju, zabrała plecak i ruszyła do kuchni.\n— Cześć Ellie! — krzyknął Oscar, biegnąc w stronę blondynki.\n— Ile już czekolady zdążyłeś zjeść? — zapytała, śmiejąc się.\n— Tylko jedno opakowanie i trochę żelków. — Podskoczył do góry, nim nie zaczął biegać po całej kuchni.\n— Gdzie jest Katy?\n— Mama wyszła rano do pracy, tak powiedziała.\n— I od której sam tu się siedzisz?\n— Ellie, daj spokój, to tylko godzina.\n— Słucham? Dlaczego mnie nie obudziłeś?\n— Bo mówiłaś, że mam nie wchodzić do twojego pokoju, więc byłem cicho. — Wzruszył ramionami.\n— Oscar, w takich sytuacjach musisz mnie obudzić i mi o tym powiedzieć. A gdyby ci się coś stało?\n— Mówisz, jak mama.\n— Bo się martwię.\n— To się nie martw, jestem już przecież dużym chłopcem i potrafię o siebie zadbać.\n— Spóźnimy się do szkoły, jeśli się nie pośpieszysz.\nSpojrzała na zegarek, który wskazywał odpowiednią godzinę do wyjścia. Postanowiła, że daruje sobie śniadanie, bo gdyby teraz zaczęła jeść, to z pewnością ani ona ani Oscar nie zdążyliby na lekcje.\n— To na co czekasz? Wychodzimy — powiedziała, poganiając chłopca.\nWielkim minusem było to, że Ellie wciąż nie miała prawa jazdy i nie mogła prowadzić auta, a ta umiejętność byłaby bardzo przydatna w tym momencie. Niestety, musieli iść na pieszo, przez co blondynka spóźniła się na własne zajęcia.\nNie chciała przeszkadzać nauczycielowi, ponieważ minęło już więcej niż połowa lekcji, więc zdecydowała się poczekać na kolejną. Usiadła na ławce ustawionej pod ścianą, po czym wyjęła komórkę. Zauważyła kilka nieodebranych połączeń i dwa sms od Katy, w których napisała, że nie będzie jej aż do wieczora. No cóż, musiała sama poradzić sobie z Oscarem. Westchnęła cicho, a po chwili zadzwonił dzwonek.\nUczniowie, jak na zawołanie, zaczęli wychodzić z klas, przez co na korytarzu zrobił niezły chaos. W pewnym momencie, Ellie, zauważyła twarz kogoś bardzo znajomego. Wstała z ławki i nie zwracając uwagi na tłum, zaczęła się przepychać między nastolatkami.\n— Co ty tu robisz, Jane? — zapytała, chwytając ją za ramię.\n— Przyszłam do szkoły, Ellie — odparła.\n— Widzę, tylko… nie powinnaś być w domu?\n— Nie będę opuszczać lekcji, przez taką błahostkę.\n— Błahostkę? Słyszysz siebie?\n— Nie mogę rozpaczać cały czas. — Wzruszyła ramionami.\n— Ale nie możesz zachowywać się, tak, jakby cię to w ogóle nie obchodziło. — Spojrzała się na nią z wyrzutem.\n— Bo nie obchodzi.\n— Jane, nie mów tak…\n— Ale to prawda. Skoro mój ojciec potrafił tak szybko się z tym pogodzić, to i ja będę potrafiła.\n— Ty jesteś inna, nie wygaduj takich bzdur.\n— Cały czas mówię prawdę. Nauczę się z tym normalnie żyć i będzie, tak jak wcześniej.\n— Nie zachowuj się tak.\n— Jakby cię to w ogóle nie interesowało.\n— Zrozum, że…\n— Cześć dziewczyny — usłyszały.\n— Cześć Louis. — Westchnęła Ellie.\n— Nie, skądże — powiedziała Jane, uśmiechając się do niego, na co Ellie patrzyła zdezorientowana. — Dzisiejszy wieczór nadal aktualny?\n— Jasne, tylko muszę poznać waszą decyzje teraz, bo mam jeszcze kilka osób do zabrania, więc…\n— Ellie się zgodziła. — Poklepała dziewczynę po plecach.\n— Na co? — spytała zbita z tropu.\n— Nie pamiętasz? Mówiłam ci o koncercie, na który dzisiaj jedziemy.\n— Nic nie…\n— Wszystko załatwione. — Klasnęła w dłonie zadowolona. — Do wieczora. — Pomachała chłopakowi, łapiąc blondynkę za rękę, by pójść z nią do łazienki i wszystko jej wyjaśnić.\nŚmiech i płacz brzmią tak samo, a dusza musi czasem popłakać, by była szczęśliwa. Nawet nie wiecie, jak źle się czuję. Tak bardzo chciałabym coś jeszcze napisać, dokończyć tą historię. Jest mi strasznie wstyd, przepraszam was wszystkie. Do końca pozostał rozdział 19 i kawałek 20, oczywiście, pod ostatnim rozdziałem napiszę, jak miałam zamiar zakończyć tego bloga. Trzymajcie się :*\nAutor: Hate me o 16:41\nNatiś* 24 kwietnia 2015 22:16\nKurcze, lubię tą historię i szkoda, że nie masz na nią pomysłu :/\nTo do 19 <3\nEvi 25 kwietnia 2015 12:50\nSzkoda, że już zakończysz bloga, czekam na next!