Ranking laptopów HP ZBook 14 – najwyższa wydajność w zgrabnym opakowaniu | Ranking laptopów\nMaj 11, 2016 | Posted in HP ZBook | Komentowanie nie jest możliwe\nSeria HP ZBook to mobilne stacje robocze, które spełniają oczekiwania wymagających specjalistów. Jednym z modeli jest HP ZBook 14 – laptop wyposażony w niskonapięciowy procesor Broadwell oraz 14,1-calową matrycę typu IPS dostępną w rozdzielczości Full HD.\nHP ZBook 14 waży do 1,78 kg. Przy 14-calowej matrycy, obudowa laptopa ma wysokość 21 mm, szerokość 339 mm, głębokość 237 mm. Konstrukcja jest wykonana ze stopów metali. Połączenie aluminium i magnezu zapewnia dużą wytrzymałość. Obudowa jest odporna na nacisk, nie wykrzywia się i prezentuje się bardzo prestiżowo. Całość konstrukcji jest smukła i stabilna. Słabszym punktem jest brak możliwości odchylenia pokrywy ekranu, ale przy takiej jakości wykonania, można wybaczyć to drobne niedociągnięcie.\nMocną stroną HP ZBook 14 jest pełen zestaw portów. Konstruktorzy zadbali tutaj o złącze VGA i DisplayPort, 4 porty USB w standardzie 3.0 oraz złącze stacji dokującej. Modem WWAN 3G lub LTE zapewniają doskonałą komunikację. Firmowe dane pozwala zabezpieczyć czytnik SmartCard oraz czytnik linii papilarnych.\nHP ZBook 14 wyposażony został w 14,1-calową, matową matrycę. Użytkownicy mogą wybrać tańszą konfigurację z ekranem w rozdzielczości HD+ lub droższą wersję z matrycą typu IPS w rozdzielczości Full HD. Specjalnie dla osób ceniących sobie nowe trendy, producent zaprojektował również wersję z ekranem dotykowym (rozdzielczość 1920 x 1080 pikseli).\nZa wydajność laptopa HP ZBook 14 odpowiadają dwurdzeniowe procesory Intel Broadwell. Są to jednostki niskonapięciowe. Użytkownicy mogą wybrać konfigurację z procesorem Intel Core i5, który zapewni dobrą wydajność do pracy z tradycyjnym oprogramowaniem. Do profesjonalnych zastosowań lepsza będzie wersja wyposażona w procesor Intel Core i7 o częstotliwości taktowania od 2,1 do 3,3 GHz. Pamięć RAM ma pojemność do 16 GB.\nHP ZBook 14 wykorzystuje dedykowane karty graficzne. Są to modele AMD FirePro M4100 lub M4150. Dla użytkowników tworzących projekty graficzne lub multimedialne, znakomicie sprawdzi się konfiguracja z dodatkowym, pojemnym dyskiem M.2 Turbo Driver.\nDowiedz się więcej o tym modelu i przeczytaj: http://lab-kuzniewski.pl/hp-zbook-14-g2-druga-generacja-ultramobilnej-stacji-roboczej/.\nTagged: HP ZBook, laptopy HP, mobilna stacja robocza, stacja robocza HP


Grupa R+R=NOW odwiedzi Polskę\nZapowiedzi\tAutor: redakcja,\t25 czerwiec 2018 15:29\tRegion - POLSKA Drukuj Email\nTo wyjątkowa i niezapomniana współpraca wszechstronnie utalentowanych artystów.\nMęskie Granie Orkiestra 2018. Kulisy nagrania teledysku „Początek” [WIDEO]\nZapowiedzi\tAutor: redakcja,\t25 czerwiec 2018 13:03\tRegion: KRAKÓW Drukuj Email\nRicky Martin wystąpi w Trójmieście. Wraca po 15 latach do Polski\nZapowiedzi\tAutor: redakcja,\t24 czerwiec 2018 14:37\tRegion: KRAKÓW Drukuj Email\nWokalista latynoamerykański Ricky Martin wystąpi w gdańsko-sopockiej ERGO ARENIE.\nWystawy\tAutor: redakcja,\t23 czerwiec 2018 15:53\tRegion - POLSKA Drukuj Email\nKoncerty\tAutor: redakcja,\t23 czerwiec 2018 14:03\tRegion: KRAKÓW Drukuj Email\nOpen’er Festival 2018. Noel Gallagher’s High Flying Birds i 20 nowych artystów\nFestiwale\tAutor: redakcja,\t22 czerwiec 2018 14:13\tRegion: KRAKÓW Drukuj Email\nNa początku lipca 2018 roku odbędzie się Open’er Festival.\nŚwięto Muzyki w mieście Kopernika. II Toruń Speedline Cup\nZapowiedzi\tAutor: redakcja,\t21 czerwiec 2018 14:00\tRegion: KRAKÓW Drukuj Email\nDziewiętnaście punktów muzycznych w wielu miejscach zabytkowej starówki, przeróżne zespoły i soliści, brzmienia z pogranicza najróżniejszych gatunków i muzyka na świeżym powietrzu – wzorem ubiegłych lat Święto Muzyki odbędzie się w Toruniu 21 czerwca.


Walentynki – Szkoła Podstawowa nr 89 w Gdańsku\nDzisiaj w świetlicy -14.02. 2017 r.-panował wspaniały nastrój, przepełniony miłością, przyjaźnią i sympatią, a to wszystko za sprawą walentynek. Po wspólnej zabawie wiemy już, że nawet jeśli jeszcze nie jesteśmy zakochani, walentynki to idealny dzień na to, aby powiedzieć bliskim, rodzinie i przyjaciołom, jak bardzo są dla nas ważni. A można to uczynić na wiele sposobów. Mamy kochać i tego wysokiego […]


Heavy Rain, Beyond: Two Souls i Detroit: Become Human pojawiają się na Steam | DLCompare.pl\nHeavy Rain, Beyond: Two Souls i Detroit: Become Hu...\nHeavy Rain, Beyond: Two Souls i Detroit: Become Human pojawiają się na Steam\n26 maj 2020, 19:06\nHeavy Rain, Beyond: Two Souls i Detroit: Become Human, od twórcy gier fabularnych Quantic Dream, pierwotnie wydane na wyłączność na PS3 i PS4, nie są już zarezerwowane jedynie dla graczy konsol Sony.\nNaprawdę nie ma nic nowego, ponieważ zaraz minie prawie rok, odkąd pierwsza z nich została wydana w Epic Games Store, a następnie odpowiednio w lipcu i grudniu 2019 r. pozostałe dwie gry. Ale nawet jeśli Epic Games ma dziś miejsce w wyborze w dziedzinie platform cyfrowych, niektórzy gracze nadal niechętnie z niego korzystają i dają pierwszeństwo Steamowi firmy Valve.\nDla tych graczy jest dobra wiadomość, ponieważ Heavy Rain, Beyond: Two Souls i Detroit: Become Human wkrótce będą dostępne na Steamie. Gry zostały dwa tygodnie temu wymienione na liście przez SteamDB, witrynę zawierającą wszystkie tytuły w bazie danych Steam,zawierającą nawet niektóre, które nie są jeszcze dostępne dla ogółu społeczeństwa. Wydanie jest teraz oficjalne, ponieważ gry Quantic Dream mają teraz swoje strony na platformie, a nawet wyświetlają datę wydania na 18 czerwca. W przeciwieństwie do ich rozłożonej dystrybucji w Epic Games Store, wszystkie trzy tytuły będą dostępne w tym samym dniu.\nPonadto dla każdej z gier dostępna jest bezpłatna wersja demonstracyjna, która pozwala odkryć ich atmosferę przed podjęciem decyzji, czy chcesz je kupić, czy nie. Ponieważ każdy tytuł ma niezależny scenariusz, nie mają one wspólnej historii. Jednak ich mocne narracyjne podejście do historii, które czasami pozwala im zakwalifikować się jako „filmy interaktywne”, jest podobne dla wszystkich.\nHeavy Rain, Beyond: Two Souls i Detroit: Become Human będą dostępne za pośrednictwem Steam od 18 czerwca, ale możesz już pobrać i zagrać w wersje demo, a także spojrzeć na naszą porównywarkę, aby znaleźć je w najlepszej cenie.


Donald Trump: To jest inwazja na nasz kraj, nasze wojsko czeka na was\nPentagon poinformował o wysłaniu na granicę USA z Meksykiem ponad 5 tysięcy amerykańskich żołnierzy (fot. Shutterstock )\nPentagon poinformował o wysłaniu na granicę USA z Meksykiem ponad 5 tysięcy amerykańskich żołnierzy. Ich zadaniem będzie powstrzymanie karawany migrantów z Ameryki Środkowej, którzy chcą dostać się na terytorium Stanów Zjednoczonych.\nO wysłaniu żołnierzy poinformował generał Terrence O'Shaughnessy szef Dowództwa Północnego Stanów Zjednoczonych - Od dzisiaj do końca tygodnia na granicę z Meksykiem zostanie wysłanych 5200 naszych żołnierzy.\nSzef ochrony granic Kevin McAleenan zapewnił, że amerykańskie służby "nie pozwolą dużej grupie migrantów dostać się do Stanów Zjednoczonych w nielegalny sposób".\nSzef Pentagonu Jim Mattis podpisał w piątek rozkaz wysłania żołnierzy na granicę z Meksykiem. Wcześniej prezydent USA Donald Trump zagroził, że wstrzyma lub ograniczy pomoc finansową dla tych krajów Ameryki Środkowej, z których pochodzą migranci zamierzający dotrzeć do USA.\n- Wśród migrantów zmierzających do USA jest wielu przestępców. To jest inwazja na nasz kraj, nasze wojsko czeka na was - napisał na Twitterze amerykański prezydent.\nKarawana migrantów, składająca się z ok. 3500 osób, jest nadal ponad 1,4 tys. km od terytorium USA. Agencja kilka dni temu zwracała uwagę, że prezydent Donald Trump liczy na to, iż walka z imigracją i ewentualne powstrzymanie karawany przełoży się na zwycięstwo Republikanów w listopadowych wyborach do Kongresu.\nmigracje USA Donald Trump\nPolacy XD 2018-10-31 15:08:23\nDo Tak jest!: Dokładnie niczym się nie różni. Gdyby Polacy nie wyjeżdzali nielegalnie do USA to już dawno mielibyśmy ruch bezwizowy.\ntak 2018-10-31 14:07:46\nDo Tak jest!: Ja nie jestem faszystą. Natomiast prywatnie nie lubię kolorowych. Taka jest moja opinia - niezmienna. Ty jesteś mentalnym mutantem faszystowsko-komunistycznym.\nTak jest! 2018-10-31 08:31:46\nDo tak: Ty jesteś faszystą podobnie jak Hitler i Mussolini. Ocenianie ludzi po kolorze skóry wystarczy a popieranie pisobolszewii dopełnia obraz.\nKurturalny Czytelnik 2018-10-30 20:34:02\nI co teraz powiesz na to Kurwo, dziwko, pizdo, szmato?! Chuj Ci jędzo, (...) Ci za to W (...) Twą!\ntak 2018-10-30 18:16:37\nDo Krynicki: A ty śmieciu esbecki co się wcinasz, też masz mózg wyprany przez żydo-komunę.\nKrynicki 2018-10-30 18:04:34\nNie dyskutujcie z tym (...) "tak" , bo on zasługuje co najwyżej na spuszczenie do szamba, tam czułby sie najlepiej, bo to jego środowisko. Tak może mnie cmoknąc , ty świerze !!!\ntak 2018-10-30 17:48:10\nDo Tak jest!: Nie interesują mnie opinie obcych nacji o Polakach. Ty jesteś mutantem faszystowsko-komunistycznym, podobnie jak twoi kolesie z KOD-u. Ja jestem nacjonalistą, Polakiem, który uważa, że sprawa polskiego narodu jest najważniejsza, a problemy innych nacji są drugorzędne. Ale i tak tego nie zrozumiesz bo komuna wyprała ci mózg i jesteś bezmózgowcem.\nTak jest! 2018-10-30 15:03:25\nDo tak: Też jesteś faszystą i szowinistą jak widzę skoro oceniasz ludzi po kolorze skóry. Wśród Polaków jest nie mniej a może i więcej łobuzów niż wśród innych nacji. Generalnie nie jesteśmy lubiani za wpychanie się, śmiecenie, chamską jazdę i nadużywanie alkoholu.\ntak 2018-10-30 14:53:09\nDo Tak jest!: Wykrzykiwana przez patriotów, nacjonalistów, a nie przez faszystów. Faszystą to jesteś ty i ta banda z KOD-u i Obywatele UB. Natomiast Polak emigrant jest lepszy od emigranta z Meksyku bo jest biały, a tamten jest "opalony".\nTak jest! 2018-10-30 13:29:53\nDo tak: A czym jest lepszy nielegalny Polak od nielegalnego dajmy na to Meksykanina? Ameryka dla Amerykanów, Anglia dla Anglików - czy nie jest to to samo co Polska dla Polaków wykrzykiwane przez naszych faszystów na ulicach?


Reblog: 75 rocznica powstania Getcie Warszawskim | ewamaria2013\nReblog (bo nie dało się inaczej): sukienka →\nOpublikowano 19/04/2018 by ewamaria2013\nWszyscy to już wiemy, wszscy czytaliśmy, ale mimo to – nie mogę na blogu pominąć tego listu…\nGorzki list do prezydenta Dudy przed rocznicą wybuchu powstania w getcie. Prof. Szlajfer odmawia udziału w obchodach\nPrzed kilku dniami otrzymałem Pańskie imienne zaproszenie do udziału w oficjalnych uroczystościach 75. rocznicy wybuchu Powstania w Getcie Warszawskim. Z przykrością informuję, że Pańskiego zaproszenia nie mogę przyjąć. Piszę „z przykrością”, albowiem w innych okolicznościach udział Prezydenta RP w tej uroczystości byłby godnym uczczeniem pamięci żydowskich bohaterów, którzy choć osamotnieni, a jednocześnie świadomi, że ich walka jest częścią wspólnego oporu przeciwko niemieckiej machinie zagłady, podjęli bój z oddziałami generała SS Jürgena Stroopa.\nNie wnikając w tym miejscu szerzej w przyczyny, działalność obozu politycznego z którym jest Pan związany jest sprzeczna z wartościami, o które walczyli powstańcy, a także dziesiątki tysięcy innych Żydów w oddziałach partyzanckich, miejskiej konspiracji czy w armiach antyhitlerowskiej koalicji. Ci w istocie uprzywilejowani, którzy uzyskali dostęp do broni, a choćby tylko do koktailu Mołotowa, obojętnie, syjoniści różnych odłamów, harcerze z Haszomer Hacair, bundowcy, socjaliści z Poalej Syjon czy komuniści, podjęli walkę w Warszawie, ale także w innych gettach i obozach zagłady w imię ludzkiej godności i wolnościowej tradycji. „Parchy” z różnych obozów politycznych i orientacji (czy zareagował Pan na to poruszające wyobraźnię określenie jednego z czołowych publicystów Pańskiego obozu politycznego?), szli do walki razem i razem ginęli.\nWspominam o tym, albowiem propagowane dzisiaj pisanie historii „na nowo” prowadzi m.in. do brutalnej ingerencji w historię żydowskiego oporu i powstania. Przypomnę tylko, że to przedstawicielom Pańskiego obozu udało się przeciwstawić –– manipulując nazwami ulic –bundowca Marka Edelmana, w powstaniu zastępcę Mordechaja Anielewicza, i komunistę Józefa Lewartowskiego, współorganizatora wielopartyjnego bloku oporu w warszawskim getcie już wiosną 1942 r. Zaślepieni ignoranci i doktrynerzy z Pańskiego obozu, prawdziwi bluźniercy, nie mogą, jak widać, zrozumieć, że antykomuniści – socjalista Edelman i syjonista Mordechaj Anielewicz, mogli ramię w ramię walczyć wspólnie z nielicznymi komunistami przeciwko niemieckim oddziałom. Nie usłyszałem głosu protestu z Pańskiej strony, który wsparłby apel wszystkich głównych organizacji żydowskich w Polsce w tej sprawie. Milcząc, akceptował Pan ten brutalny akt ingerencji w historię Żydów, Warszawy i Polski. Nie usłyszałem Pańskiego głosu, gdy wojewoda z Pańskiego obozu politycznego odmawiał pod idiotycznym pretekstem włączenia w dniu 19 kwietnia syren dla uczczenia pamięci młodego, zaledwie 24-letniego dowódcy powstania i jego towarzyszy. Ale również i Pan, Panie Prezydencie, dokonał w zeszłym roku swoistego cudu w trakcie wizyty w Izraelu. W swoim wystąpieniu w Centrum Dziedzictwa im. Menachema Begina w długim akapicie na temat Powstania w Getcie Warszawskim zdołał Pan nie wspomnieć nazwy organizatora i głównej siły powstania – Żydowskiej Organizacji Bojowej. To tak jakby pisać o Powstaniu Warszawskim nie wspominając nazwy Armia Krajowa.\nŻydowscy powstańcy z warszawskiego getta zasługują na coś więcej, aniżeli obecność przed ich pomnikiem w dniu 19 kwietnia ludzi reprezentujących rządzący obecnie obóz polityczny.\nList ten przekazuję zarówno na Pańskie ręce, jak i przyjaciół oraz innych zainteresowanych osób i instytucji. Piszę o kwestiach dotyczących życia publicznego, a te, jak sądzę, powinny być publicznie debatowane.\nHenryk Szlajfer, Em. profesor ISP PAN\nDla przypomnienia, o Powstaniu pisali już tu Krzysztof Mika, Anna Dobrzyńska i Andrzej Rejman (również TU).\nTen wpis został opublikowany w kategorii Redakcja i oznaczony tagami Holokaust, Polacy i Żydzi, Polska, rocznice, wojna, wpis po polsku. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Progi zwalniające po chojnicku - Chojnice24.pl\ntekst i fot. je - 2011-10-24 21:43:17\nPodobno prędkość 30 km na godzinę wystarczy do bezpiecznego pokonania progu na ul. Wiśniowej\nPraktycznie jedynym sposobem na walkę z kierowcami jeżdżącymi zbyt szybko, nieprzestrzegającymi ograniczeń prędkości, są w Chojnicach progi zwalniające.\nZasady ich stosowania regulują przepisy rozporządzenia ministra infrastruktury z 3.07.2003 r. w sprawie warunków technicznych dla urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach. Zgodnie z nimi mogą być montowane wyłącznie w tych miejscach i na tych odcinkach dróg, na których konieczne jest skuteczne ograniczenie prędkości ruchu pojazdów, jeśli inne metody nie mogą być stosowane lub ich skuteczność jest niewystarczająca. Nie mogą być stosowane m.in. na ulicach i drogach wyjazdowych stacji pogotowia ratunkowego; na ulicach, gdzie kursuje autobusowa komunikacja pasażerska z wyjątkiem progów wyspowych, na jezdniach innych niż bitumiczne, jeżeli nie można zastosować oznakowania poziomego P-25; na łukach dróg i w innych przypadkach, gdy ich obecność może powodować zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego.\nProgi zwalniające mogą być stosowane na drogach lokalnych i dojazdowych, wyjątkowo zbiorczych. Przed nimi można ustawić przeszkody, tzw. szykany, które zmuszą do zmniejszenia szybkości do bezpiecznej. Nie mogą stanąć bliżej skrzyżowania niż 40 m. Powinny być oddalone o co najmniej 25 m od takich konstrukcji, jak komory na instalacje wodociągowe czy c.o. Ich wysokość maksymalna to 10 centymetrów. Tak mówi prawo. Sprawdziliśmy, jak wygląda realizacja.\nJeden z pierwszych progów zwalniających w Chojnicach powstał na ul. Wiśniowej w pobliżu kościoła. Gdy powstawała koncepcja jej budowy, ówczesny burmistrz Andrzej Gąsiorowski mówił, że będzie drogą dojazdową do szpitala. Z Wiśniowej miały korzystać także karetki pogotowia ratunkowego. Dziś raczej trudno je tam spotkać, gdyż bardziej przyjazne dla nich są ul. Leśna czy Czereśniowa. Przed progiem jest znak ograniczenia prędkości do 30 km na godzinę. Podobny znak znajduje się przy skrzyżowaniu z ul. Bytowską. Szerokość tzw. najazdu wynosi ok. 80 cm. Przy tej konstrukcji powinien wynosić 100 cm. Wysokość progu, jak widać na zdjęciu, wynosi ok. 15 cm, czyli norma została przekroczona o 5 cm i 50%. Nie zauważyliśmy odważnego, który pokonywałby ten próg z prędkością 30 km na godzinę.\nJedną z najbardziej „zaprogowanych” ulic jest Jarzębinowa. Wraz z przyległymi drogami wykonana jest z ulubionego przez władze miasta materiału, czyli z polbruku. Jeżeli nie można zastosować poziomego oznakowania, czyli poprzecznych względem progu namalowanych naprzemiennie pasów o dwóch długościach, nie mogą być wykonane na takiej ulicy progi zwalniające. Na całej długości, włącznie z ul. Dębową, nie ma prawidłowego poziomego oznakowania progów. Jego namiastką są pasy z kolorowego polbruku. Na skrzyżowaniu ul. Dębowej i Jarzębinowej są dwa przejścia dla pieszych, które zarazem są progami zwalniającymi. Ostrzega o tym pionowy znak drogowy. Naszym zdaniem są one bliżej skrzyżowania niż 40 m. Nie są to jedyne takie przypadki na Jarzębinowej. Podobnie jest przy skrzyżowaniach z ul. Leśną i Modrzewiową. To ostatnie jest poza tym wyjątkowe w naszym mieście, gdyż próg jest szerokości… całego skrzyżowania! Wysokość progów na tej ulicy jest w okolicach 12-13 cm. Trochę za wysoko.\nDzielnie o palmę pierwszeństwa walczy ciąg ulic Podlesie-Karnowskiego. Są tam jednak tzw. progi podrzutowe o szerokości ok. 50 cm. Tak przynajmniej wynika z wizji lokalnej i analizy wspomnianego rozporządzenia ministra. Jeśli prawidłowo je rozpoznaliśmy, to nie wolno ich stosować na drogach publicznych. Z jednym wyjątkiem – można przed tzw. rogatkami np. kolejowymi. Poza tym dopuszczalne są na terenach zakładów, parkingów itp.\nRównie ciekawym przypadkiem jest próg zwalniający na ul. Jana Pawła II w pobliżu Szkoły Specjalnej. Jest on z polbruku, jednak udało się na nim namalować pasy informujące o przejściu dla pieszych. Natomiast pasy ostrzegające o progu umieszczono na asfalcie przed nim, zamiast na wjeździe i zjeździe. W sumie to drobiazg, ale bardziej zastanawia fakt, czy można taki próg instalować na trasie linii autobusowej. Zgodnie z przepisami powinien być tzw. wyspowy. Takie stosują w Emsdetten. Także tam, gdzie nie jeżdżą autobusy.\nNie uważamy się za ekspertów od ruchu drogowego, więc nasze spostrzeżenia kierujemy do organu zarządzającego ruchem na drogach powiatowych i gminnych w Chojnicach, czyli starosty chojnickiego Stanisława Skai. Chcielibyśmy uzyskać odpowiedź na pytanie, czy w podanych w tekście przypadkach nie doszło do naruszenia prawa.\nChcielibyśmy ponadto zaproponować burmistrzowi Arseniuszowi Finsterowi, staroście Stanisławowi Skai oraz przewodniczącemu Samorządu Osiedlowego Edwardowi Gabrysiowi, aby własnymi samochodami, przy naszej obecności, spróbowali przejechać próg na ul. Wiśniowej z prędkością 30 km na godzinę. Samochody terenowe są z tego eksperymentu wykluczone. Nie bierzemy odpowiedzialności za ewentualne uszkodzenia pojazdu.\nZałącznik do rozporządzenia ministra infrastruktury ws. warunków stosowania progów.\nTagi: starostaprogi zwalniająceul.Wiśniowaul. Jarzębinowa\nA może winny powinien zostac ukarany? Najlepiej finansowo, np.na swój koszt wykonałby progi takie jakie byc powinny? Dlaczego znowu z naszych pieniędzy robi się rzeczy których robić nie należy?! Czy ktoś w koncy za to poniesie odpowiedzialność??!!\n25 Października 2011, godzina 09:50\nPowinni też przejechać się rowerami z przemysłowej na tucholską, tam jest dopiero budowlany bubel\n25 Października 2011, godzina 09:48\nJest jeszcze jeden próg stanowczo za wysoki ul Kwiatowa bądź Pokoju Toruńskiego(dokładnej nazwy nie znam), w każdym bądź razie dojazd z ulicy Człuchowskiej do Al. MB Fatimskiej. Zwalniejąc nawet do minimum uderzyłam kilkukrotnie misą olejową. Zrezygnowałam z jazdy tamtą drogą, ponieważ nie stać mnie na naprawę auta. Głupota ludzka zrobienie takich progów. Odrobinę niższe też miałyby taką samą skuteczność a kierowcy nie musieliby się denerwować!!!\n25 Października 2011, godzina 09:43\nDla mnie nr 1 to prog na Wisniowej po prostu majstersztyk !\n25 Października 2011, godzina 08:15\nchyba nie zwróciłeś uwagi, jaką prędkość wyciągają co niektórzy po tych dziurach!!!!\n25 Października 2011, godzina 05:53\nrozumiem że progi są konieczne . Ale według mnie duża głupota było położenie 2 progów na ulicy STASZICA !!!! Ta ulica nadaję się do zabytków Chojnic.. dziury takie że głowa boli , połatana na max-a i szybko ta ulica się nie dało jechać!! trzeba było zacząć od położenia nowej nawierzchni na tej ulicy a dopiero wtedy brać sie za progi zwalniające ...\n25 Października 2011, godzina 01:17\na ja jestem za postawieniem progu na Ceynowy dla kierowców z firmy betoniarskiej chyba z Kościerskiej którzy koło przedszkola ciężarówkami jeżdżą nawet ponad 60/godz\n25 Października 2011, godzina 00:14\nA co z progiem na ul .Wiśniowej? Szczyt głupoty.\n24 Października 2011, godzina 23:29\nMoże jeszcze kretyn-projektant i kretyn-wykonawca by się po nich przejechali ? Dzisaj zauważyłem kolejny sukces "naszych" dezorganizatorów ruchu, stałem w korku na ulicy Swarożyca. Udało Im się kompletnie zakorkować tą ulicę. A była bez problemu przejezdna przez dziesięciolecia. Na szczęście na zimę wyłączą te debilne światła i korek zniknie.\n24 Października 2011, godzina 23:24\nprogi na drogach z polbruku są praktycznie niewidoczne.Znaków pionowych na drogach tyle, że nic byś innego nie widział. Progi powinny być wyraźniej oznaczone na samej jezdni.\n24 Października 2011, godzina 23:06\nJedyny próg przez który można śmiało przejechać z 30km/h to ten na małych osadach. na reszcie porządnie zwalniać\n24 Października 2011, godzina 22:55


Suwalscy harcerze zbierają pieniądze na zakup respiratora dla szpitala - Suwałki\nSuwalscy harcerze zbierają pieniądze na zakup respiratora dla szpitala\nSuwalscy harcerze i harcerki Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej rozpoczęli zbiórkę pieniędzy na zakup respiratora. Zebrane środki zostaną w całości przekazane na konto suwalskiego szpitala.\nPodczas ostatniej sesji rady miejskiej dyrektor suwalskiego szpitala Adam Szałanda opisując obecną sytuację epidemiologiczną oraz stan przygotowania szpitala poinformował o potrzebie zakupu 11 respiratorów.\nSzpitalowi w zakupie niezbędnego sprzętu postanowili pomóc suwalscy harcerze. Utworzyli oni specjalną zbiórkę na portalu zrzutka.pl. Harcerze chcą zebrać 50.222 złote. Pieniądze zostaną przekazane suwalskiemu szpitalowi, który zakupi respirator kliniczny Hamilton C1.\nW przypadku przekroczenia kwoty zbiórki nadwyżka zostanie przekazana w całości na cele wskazane przez dyrektora suwalskiego szpitala lub na zakup kolejnego respiratora.\n- Pomóżmy i zbierzmy kwotę, która umożliwi kupno co najmniej jednego takiego urządzenia - niezbędnego w pomocy u osób z chorobą układu oddechowego wywołaną przez koronawirusa. W sytuacji dużego wzrostu liczby osób z powikłaną infekcją koronawirusem, personel medyczny może zostać zmuszony do wybierania między chorymi, kto z pomocy respiratorów będzie mógł skorzystać. Tych wyborów chcemy uniknąć, bo sytuacja dotyczy każdego z nas oraz członków naszych rodzin - wirus nie wybiera - poinformowali harcerze.\nPieniądze można wpłacać poprzez portal zrzutka.pl (tutaj)


Vivotek IP8365H • www.kamery-ip.com\n(cena netto: 2 524,76 zł)\n3 105,45 zł brutto\nCena katalogowa: 3 799,61 zł\nID produktu: 95114\nVivotek IP8365H to zewnętrzna 2-megapikselowa kamera IP w wodoodpornej obudowie idealnie przystosowanej do nadzoru zewnętrznego. Obudowa o klasie szczelności IP67 chroni kamerę przed kurzem i wodą. Szeroki zakres temperatur pracy od -20°C do 50°C zwiększa wydajność oraz niezawodność przy bardzo niskich lub wysokich temperaturach powietrza. Zainstalowany w kamerze 2-megapikselowy przetwornik CMOS o rozdzielczości 1920x1080 radzi sobie we wszystkich warunkach oświetleniowych oraz generuje wysokiej jakości obraz. Vivotek IP8365H posiada obiektyw P-iris z wbudowanym silniczkiem krokowym, który precyzyjnie steruje przysłoną. Obiektyw P-iris automatycznie dostosowuje otwarcie przysłony oraz utrzymuje ją na optymalnym poziomie przez cały czas.\nTryb dzień/noc, usuwalny filtr IR oraz wbudowane diody IR o efektywnym zasięgu do 30m sprawiają, że kamera zapewnia użytkownikowi dostarczenie wyraźnych obrazów z różnego rodzaju terenu nie tylko w dzień, ale również w nocy. Kamera wyposażona jest również w WDR Pro, dzięki któremu świetnie radzi sobie z trudnymi warunkami oświetleniowymi. Ponadto technologia 3D Noise Reduction zmniejsza szumy przy słabym oświetleniu uzyskując ekstremalnie czysty oraz wyraźny obraz. Vivotek IP8365H posiada System Smart Focus w celu łatwiejszej konfiguracji kamery. Instalator ma możliwość zdalnego sterowania ogniskową obiektywu oraz precyzyjnego ustawienia ostrości, co zapewnia bezproblemową instalację i konfigurację kamery. Dodatkowo technologa Smart IR automatycznie reguluje natężenie światła podczerwieni (IR), aby uniknąć efektu prześwietlenia w trybie nocnym.\nVivotek IP8365H wspiera technologię kompresji H.264, która redukuje rozmiary plików oraz zmniejsza obciążenie pasma. Kamera oferuje również kompresję plików w formacie MJPEG. Użytkownik ma możliwość uzyskania wielu strumieni jednocześnie, które mogą być skonfigurowane wg indywidualnych potrzeb, w różnych rozdzielczościach, z różną ilością klatek oraz dostosowaną do swoich wymagań jakością obrazu. Ponadto kamera wspiera zasilanie 802.3af PoE, dzięki któremu instalacja systemu monitoringu sprowadza się do położenia jednego kabla sieciowego.\nKamera IP8365H posiada wbudowany slot na karty SD/SDHC/SDXC do przechowywania obrazu lokalnie w kamerze, który będzie przydatny w sytuacjach, kiedy wystąpi problem z siecią i nie będzie możliwe nagrywanie obrazu na zewnętrznych urządzeniach. W cenie kamery znajduje się również darmowe 32-kanałowe oprogramowanie do rejestracji obrazu.\nDo 30 fps w rozdzielczości 1920x1080\nF1.2 (wide), F2.3 (tele)\n39° ~ 89° (horyzontalnie)\n22° ~ 49° (wertykalnie)\n44° ~ 103° (diagonalnie)\nCzas migawki 1/5 sek. Do 1/10000 sek.\nMinimalne oświetlenie 0.39 Lux @ F1.2, 50 IRE ( Color )\nŚrodowisko pracy Starting Temperature: -40°C ~ 50°C (-40°F ~ 122°F)\nPoE: -10°C ~ 50°C (14°F ~ 122°F)\n3 610,70 zł\nKarta katalogowa Vivotek IP8365H\nInstrukcja obsługi Vivotek IP8365H


Wyższa Szkoła Taktu, Wdzięku i Elegancji "Szarżujący Bawół": Smoleńsk i dziwna koincydencja dziwnych wypowiedzi\nTutaj ten filmik na YouTube: http://www.youtube.com/watch?v=86GcCrR4R_s. (Dopóki go nie zdejmą w trosce o przyjaźń polsko-radziecką.)\nOto link: http://kataryna.salon24.pl/187961,pytania#comment_2673634\nOczywiście to nie musi być koniecznie prawda, ale całkiem może. Palikot też spełnia te same kryteria, co Komorowski, a nawet spełnia je "lepiej", bowiem o ile tamten mając odgrywać rolę poważnego i uczciwego polityka robi z siebie raz za razem błazna, to rolą tego jest akurat robienie z siebie (jadowitego) błazna i zdobycie maksymalnej medialnej popularności. W takich wypadkach nie jest trudno stracić na chwilę miarę i powiedzieć o parę słów za dużo. Nie ma gwarancji, że ten komentarz mówi prawdę, ale na pewno warto spróbować tę wypowiedź Palikota odszukać.\nautor triarius at 17:54:00\nsłowa kluczowe: blogi, Bronisław Komorowski, drugi Katyń, Janusz Palikot, Jean-François Revel, kataryna, Prezydent Kaczyński, Smoleńsk, sowietologia, Sowiety\nAnonimowy niedziela, maja 30, 2010 9:09:00 PM\nŁażący Łazarz fajnie opisuje, co by było gdyby http://niepoprawni.pl/blog/164/wyobrazmy-sobie-ze-ujawniono-udzial-rosji-w-zamachu\nobawiam się jednak, że wypadki potoczyły by się inaczej, po prostu odwrotnie:\n- Rosjanie zrewanżowali by się Jankesom ujawnieniem paru (mniejsza z tym prawdziwych czy fałszywych, ale bardzo prawdopodobnych) ciekawostek o zamachu na WTC i o wielkim kryzysie w USiech\n- w Polsce owszem nastąpiłoby jakieś spontaniczne wieszanie czy insze formy linczowania, ale to raczej MWzWM rozprawialiby się z kaczystowskimi podżegaczami wojennymi niż odwrotnie, ewentualnie nastąpił jakiś Stan Wojenny bis (tym razem może z bratnią pomocą zrekonstruowanego ZSRR i zjednoczonego RFNRD).\nAnonimowy niedziela, maja 30, 2010 10:48:00 PM\n- pod ambasadą odrodzonego ZSRR spotykają się 2 pochody: jedni skandują "Dzię-ku-je-my! dzię-ku-je-my!", "Jesz-cze je-den! Jesz-cze je-den!"; a drudzyy próbują ich przekrzyczeć, gardłując "Prze-ba-cza-my! prze-ba-cza-my!", "I-pro-simy-o-prze-ba-cze-nie! I-pro-simy-o-prze-ba-cze-nie!"\nJaszczur poniedziałek, maja 31, 2010 12:52:00 AM\nWcześniej myślałem, że w tą operację ze strony peerelowskiej zaangażowane były jedynie specsłużby, przestudiowawszy jednak materiały wiem, że się myliłem.\nKomuchovsky nie tyle "chlapnął" niechcący, co dokonał swego rodzaju przecieku - sowieciarze wiedzieli, że to zostanie wzięte albo za bardzo nietaktowny "joke", albo zgoła pominięte, wiadomo wszak, że w Polsce istnieje niestety duża grupa ludzi, która cały ten peerel bis akceptuje a i nawet w przypadku "bratniej interwencji" przywitałaby sowietów chlebem i solą.\nWypowiedź po próbie zamachu na LK w Kartlii Wewnętrznej (tzw. osetia pd>) też bym wpisał w rejestr, w świetle metody Revel'a oraz Christophera Story'ego - taki brytyjski sowietolog, którego swego czasu lansowałem na szalomie (ale ludzi jakoś takie rzeczy g*no obchodziły). A także - treść książki "Pola Laska" (coś jak ksiązki Masłowskiej, jako że nie owocują jeszcze muchomory czerwone musiałem czytać fragmenty na trzeźwo...), nie pamiętam autora, posługiwał się ksywą zrobioną na żydowskie nazwisko.\n7aco poniedziałek, maja 31, 2010 12:55:00 AM\nJa bym ze ostroznie podchodzil do rewelacji dostarczanych przez 'niskolicznikowego' komentatora salonu, ktorych nie potwierdza nikt inny.\nJaszczur poniedziałek, maja 31, 2010 12:55:00 AM\n@ Anonimowy (1)\nTeż myślę, że raczej taki byłby rozwój sytuacji. Ale raczej skończyłoby się na czymś w rodzaju stanu wojennego-bis, albo wyprzedzającym puczu w wykonaniu sowieciarzy, nawet pozorowanym na prawicowy. IMHO - po to jest Pro Milito, posługujące się szemraną frazeologią endecką.\nJaszczur poniedziałek, maja 31, 2010 12:57:00 AM\n@ Anonimowy (2)\nJaszczur poniedziałek, maja 31, 2010 1:00:00 AM\n@ 7aco, @Triarius,\nWtrącę się. Nieraz komentatorzy bez konta blogowego na s24, blogerzy z małą ilością wpisów czy "niemi" blogerzy piszą wiele ciekawiej, niż tzw. "celebryci blogosfery" z 6666 wpisów. Nawiasem - polecam komenty zeppo, Darskiego1 i Darskiego13 (dwóch ostatnich to Darski - ten Darski z tych Darskich)\ntriarius poniedziałek, maja 31, 2010 1:35:00 AM\nKilka ostatnich kawałków ŁŁ jest naprawdę wybitnych. Choć zgoda, że optymizmu w nich sporo. Co nie musi być wielką wadą zresztą.\nCo do wieszania, to też się obawiam. Przecież my się nawet w realu nie znamy!\ntriarius poniedziałek, maja 31, 2010 1:37:00 AM\nA po co był mu ten przeciek? Oswojenie ludu i Zachodu?\nPowiedz coś więcej o tym Christopherze i resztę. Interesuje mnie, to, ale jakoś (sorry!) nie pamiętam. Mam zresztą podleczoną dysleksję i czasem trudno mi jakiś tekst szybko ocenić. Łatwiej mi się czyta komęty.\ntriarius poniedziałek, maja 31, 2010 1:42:00 AM\nWiesz, to nie jest chyba TAKA wiadomość. Tego nie może być bardzo trudno sprawdzić.\nZresztą powiem otwarcie, że ten Palikot to u mnie tylko drobny dodatek (iloczynek) do słynnej wypowiedzi Komórki. Ta wypowiedź dla mnie była tak niesamowita, tak absolutnie jednoznaczna, że naprawdę może wystarczyć.\nNiech mi ktoś poda jakąkolwiek inną sensowną interpretację tego dictum! I powód, dla którego to się tam pojawiło. Gość jest głupawy, zgrywa się na swojaka i rubachę... Ale jak to TUTAJ miałoby się dać zastosować?\nA Palikot w tym duchu mówił już sporo innych rzeczy - np. że Prezydent jest umierający. Dostałem na to na niepopkach czy bmpl24 cytat i chyba linka też.\nAmalryk poniedziałek, maja 31, 2010 2:59:00 PM\nTe dwa kmioty od wspólnych polowań z radzieckimi towarzyszami (teraz to się chyba mówi rosyjskimi biznesmenami) mogły podświadomie, od samego się przysłuchiwania , przesiąknąć (pewnie im imponującym) dość typowym "slangiem organów", w którym w pozornym stylu "czarnego humoru" wypowiadane są jak najbardziej rzeczywiste projekcje.\nZresztą podobną formą humoru charakteryzował się drogi Koba. Gdy spotkał jakiegoś niewygodnego towarzysza Iwanowa miewała miejsce taka wymiana zdań:\n- Ooo! Towarzysz Iwanow! To my jeszcze was nie rozstrzelaliśmy??\n- Nie, towarzyszu Stalin.\n- Ciekawe. A czy macie służbowy pistolet?\n- I nie macie ochoty zrobić z niego użytku?\n- Jesteście pewni? Ciekawe, ciekawe...\nNo i zazwyczaj okazywało się że jak zwykle tow.Koba miał rację, Iwanow się zastrzelił - choć sam o tym nie wiedział!\nJaszczur środa, czerwca 09, 2010 12:01:00 AM\nSorry za poślizg - pojarało mi oporniki (nomen omen !) w antenie i nie miałem netu przez jakiś czas, ponadto zarobiony jestem ostatnio po uszy.\nOto linek do video z wywiadami z Ch. Story, jest to program "McIlhany Report" z brytyjskiej tv (niestety nie wiem, z której):\n(trza skopiować i wkleić w przeglądarkę)\nDość szeroko, bo chyba na 60 stron, omawia Story'ego Dariusz Rohnka w książce "Wielkie Arrangement" (swoją drogą również gorąco polecam).\nJaszczur środa, czerwca 09, 2010 12:05:00 AM\n@ Triarius - c.d.\n"Przecieki" miały oswoić z ewentualnością zamachu. Przede wszystkim kadry Partii Zewnętrznej (tych z Wewnętrznej nie trzeba przygotowywac na takie opcje) i lud - ale peerelaków, zsowietyzowaną jego część.\nSmoleńsk i dziwna koincydencja dziwnych wypowiedzi...


Polska. Bieszczady jesienią. Trasy po Bieszczadach na 3 dni – Enjoy The Travel\nPolska. Bieszczady jesienią. Trasy po Bieszczadach na 3 dni\nNie wiem jak to się stało, ale nigdy wcześniej nie byłem w Bieszczadach. W Polsce odwiedziłem praktycznie wszystkie góry, natomiast Bieszczady niespecjalnie budziły moją ciekawość. Może głównie dlatego, że uważałem je bardziej za pagórki niż pełnoprawne góry. Jednak moja opinia została brutalnie zweryfikowana podczas przedostatniego październikowego weekendu. Myliłem się co do Bieszczad i to bardzo.\nAle od początku. Jako, że wcześniej nie miałem okazji pochodzić po Bieszczadach zdecydowałem, że w tym roku to nadrobię. Wybór terminu padł na końcówkę października. Pogoda zapowiadała się idealnie. Lekkie zachmurzenie, temperatura w okolicach pięciu stopni. Wręcz wymarzone warunki do chodzenia po szlakach.\nA zatem pora na realizację planu. Jednak nie było to wcale takie proste jakby mogło się wydawać. Serio – łatwiej wyjechać na drugi koniec świata, niż ogarnąć wyjazd w Bieszczady. Pierwszy problem pojawił się już podczas szukania noclegu – spróbujcie znaleźć coś przez Booking. Bez szans. Na szczęście dało się znaleźć hotel w samych Ustrzykach, a dokładnie był to hotel Górski PTTK. Cena – 85 PLN za dobę w pokoju dwuosobowym, ale za to ze śniadaniem. Niby nie jest to jakoś bardzo wygórowana kwota, jednak biorąc pod uwagę standard nie jest to moim zdaniem cena adekwatna do jakości. No ale w końcu nie jadę po to, żeby siedzieć w hotelu. Ważne, że coś się znalazło. Łóżko było, prysznic z ciepłą wodą był, śniadanie przyznam, że przyzwoite, było. Proste, ale smaczne i najeść też można się było do syta. Gdyby nie ta cena uznałbym, że było to idealne miejsce na weekendowy wypad. Na pewno hotel ma swój klimat, czuć tutaj ducha minionej epoki. Aczkolwiek muszę przyznać, że miało też to swój urok. Ewidentnie czas tutaj zatrzymał się na przełomie lat 80 i 90.\nProblem numer dwa pojawił się tuż po znalezieniu noclegu, a był nim transport. Bez samochodu podróż z Warszawy do Ustrzyk wydaje się karkołomnym zadaniem. Nie chciałem ciągnąć swojego samochodu więc rozpocząłem poszukiwania jakiegoś publicznego środka transportu. Dodatkowym utrudnieniem było to, że musiałem w piątek być w pracy do 14:00. I tutaj pojawił się problem. Nie ma szans dotrzeć w Bieszczady ani pociągiem, ani autobusem w piątek po południu, tak aby być na miejscu późnym wieczorem, bądź ewentualnie w nocy. Na szczęście w góry wybrałem się z moim kumplem, który jechał samochodem z Tychów i mógł mnie zgarnąć gdzieś po drodze. Było to duże ułatwienie. Ustaliliśmy, że spotkamy się w Rzeszowie. Poszukiwania pociągu nie przyniosły rezultatów, a jeśli już był pociąg o odpowiedniej porze to jego cena była dyskwalifikująca. Udało się za to znaleźć autobus (NeoBus), który o 15:00 wyjeżdżał z Warszawy i o 20:20 był w Rzeszowie. Stamtąd już tylko dwie i pół godziny samochodem i tak oto grubo po 23 zameldowaliśmy się w hotelu. Szybkie piwko przed snem, bo od rana ambitny plan przejścia Połoniny Wetlińskiej i Połoniny Caryńskiej.\nDzień pierwszy: Wetlina – Przełęcz Orłowicza – Szare Berdo – Osadzki Wierch – Chatka Puchatka – Brzegi Górne\nWstępny plan gry był taki – szybkie śniadanie w hotelu, a następnie bus do Wetliny, stamtąd w górę na Przełęcz Orłowicza i czerwonym szlakiem przez Szare Berdo, Osadzki Wierch do Chatki Puchatka, później w dół do Brzegów Górnych i ponownie w górę czerwonym szlakiem na Połoninę Caryńską i stamtąd dojście do Ustrzyk. Plan ambitny ale możliwy do zrealizowania. Założenie było proste – wyruszamy rano, dojeżdżamy do Wetliny i później ogień w góry. Dla spokoju ducha poprzedniego wieczora przezornie zapytaliśmy w recepcji czy autobusy do Wetliny jeżdżą jakoś z rana. Odpowiedź padła, że tak – kursują często. Okazało się, że to często to dwa planowe przejazdy. Jeden z samego rana, drugi po południu. Dowiedzieliśmy się o tym rano po śniadaniu gdy płaciliśmy za hotel. No ale trudno – ruszyliśmy w stronę przystanku z nadzieją, że jednak uda się załapać na jakiś prywatny bus. I faktycznie na przystanku stało kilka busików, ale żaden z nich nie miał w planach odjazdu w przeciągu najbliższych 30 minut. Zasada była prosta i ekonomicznie zrozumiała – bus odjeżdża wtedy, kiedy nazbiera się wystarczająco dużo pasażerów. Pozostało nam czekać i liczyć, że będą chętni. W międzyczasie odwiedziliśmy pobliski sklep, gdzie nabyliśmy lokalne pączki, swoją drogą bardzo dobre, które miały być zastrzykiem energii na szlaku. Jednak czekanie średnio nam się podobało, a widoki na odjazd nie przedstawiały się pozytywnie, zatem postanowiliśmy spróbować szczęścia i złapać stopa. I tu zdziwienie… zatrzymał się pierwszy samochód jaki przejeżdżał, tyle, że nie jechał do Wetliny. Nie zrażeni tym próbowaliśmy dalej, by po 5 minutach doczekać się niemożliwego. Nazbierali się pasażerowie do busa. Zapakowaliśmy się, uiściliśmy opłatę w wysokości 10 PLN za osobę i ruszyliśmy w stronę Wetliny.\nKierowca wysadził nas przy sklepie ABC, czyli praktycznie przy wejściu na żółty szlak. Stamtąd ruszyliśmy w górę. Początek podejścia to nic specjalnego. Idzie się najpierw kawałek asfaltową drogą, następnie w drogą gruntową po polu by w końcu wejść w las.\nCiekawy etap zaczyna się dopiero od momentu wejścia na teren parku. Dość łatwo zlokalizować to miejsce, bo stoi tam budka, w której pobiera się opłatę. Bilet normalny kosztuje 6 PLN, a ulgowy 3 PLN. Do przełęczy Orłowicza idzie się w 95% w lesie by tuż przed przełęczą wyjść na połoninę. Stamtąd powinny roztaczać się genialne widoki… ale nie dane było nam tego doświadczyć, bo w okół panowała koszmarna wręcz mgła, która gęstniała z każdym metrem w górę. Z przełęczy nie było widać absolutnie nic. Droga w stronę Osadzkiego Wierchu i Chatki Puchatka wyglądała tak: Niemniej nie zrażeni takimi warunkami ruszyliśmy dalej na szlak z nadzieją, że może choć trochę się wypogodzi. I faktycznie warunki odrobinę się poprawiły, a przynajmniej na tyle, że można było zobaczyć coś więcej niż najbliższe 30 metrów.\nPo około godzinie przyszedł czas na przerwę. Okolica zachęcała aby się zatrzymać, odpocząć, coś zjeść i wypić.\nPost udostępniony przez Radek Gołąb (@radek.golab) Paź 20, 2018 o 7:24 PDT\nNa pomysł weekendowego połażenia po górach wpadliśmy nie tylko my. Im później się robiło i im bliżej byliśmy Chatki Puchatka tym więcej osób pojawiało się na szlaku. W samym schronisku ludzi było zatrzęsienie. Wyglądało na to, że dla wielu osób był to punkt docelowy. Posiedzieliśmy trochę na górze i zebraliśmy się w dół. Niżej pogoda znacznie się poprawiła, a sama droga poszła błyskawicznie. Widoki w tej części chociaż w niewielkim stopniu wynagrodziły nam wcześniejszą drogę. Po zejściu do Brzegów Górnych zdecydowaliśmy, że wchodzenie na Połoninę Caryńską nie ma najmniejszego sensu, przy takiej pogodzie. Ostatecznie nasza trasa wyglądała tak:\nW Brzegach na parkingu dowiedzieliśmy się, że busik do Ustrzyk odjechał 20 minut temu i nie wiadomo kiedy będzie następny. Nie pozostało nam nic innego jak złapać stopa. I co ciekawe nie trwało to długo, pomimo, że ruch na trasie nie był duży. Zabrał nas bodajże 5 samochód, który akurat przejeżdżał. Oszczędziliśmy trochę czasu i mnóstwo drogi dzięki czemu w Ustrzykach mogliśmy spokojnie skoczyć na piwo do „Bieszczadzkiej Legendy” – jednej z dwóch otwartych jeszcze knajp.\nDzień 2: Ustrzyki Górne – Masyw Szeroki Wierch – Przełęcz pod Tarnicą – Wołosate W niedzielę pierwotny plan zakładał wejście na Tarnicę, czyli najwyższy szczyt polskiej części Bieszczadów. Co prawda pogoda za oknem nie nastrajała pozytywnie, bo było mgliście, a na niebie nie było widać nic poza deszczowymi chmurami, ale prognozy sprawdzone w kilku miejscach ewidentnie mówiły o poprawie warunków jeszcze tego samego dnia. Dlatego dość dziarsko zeszliśmy z samego rana na śniadanie, aby wyruszyć w miarę wcześnie na szlak. Jednak prognozy prognozami, a rzeczywistość rzeczywistością. Jeszcze podczas śniadania zaczęło padać więc uznaliśmy, że wychodzenie w góry przy takiej pogodzie nie ma najmniejszego sensu. Deszcz padał aż do 12, dlatego jedyną słuszną decyzją było wyjście na wczesny obiad do Zajazdu pod Caryńską, a następnie wyruszenie w góry. Plan sprawdził się znakomicie. Kiedy skończyliśmy jeść wypogodziło się na tyle, że można było wyjść na szlak. Szlak rozpoczyna się w „centrum” Ustrzyk Górnych i prowadzi w pierwszej części asfaltową drogą, która później przechodzi w… betonową ścieżkę, a później wchodzi się w las. Widoki są rewelacyjne i można faktycznie poczuć klimat Bieszczadów.\nBieszczady jesienią #bieszczady #bieszczadymountains #jesień #natarnice #natarnicę #mountainhike #góry #travel #mountaintraveller #radekwpodrozy Post udostępniony przez Radek Gołąb (@radek.golab) Paź 21, 2018 o 9:53 PDT\nPoczątek niedzielnej trasy był iście bajkowy, fantastyczne kolory, pusty szlak, cisza i uczucie odizolowania od świata sprawiały, że szło się znakomicie. Ale podobnie jak w sobotę im wyżej byliśmy tym mgła była coraz bardziej gęsta. Zaczynało się robić trochę upiornie, ale z drugiej strony też mieliśmy okazję zobaczyć inne Bieszczady niż te znane ze zdjęć. Jednym słowem podobało się nam więc konsekwentnie i uparcie szliśmy w górę. Po wyjściu z lasu warunki mocno się pogorszyły, zrobiło się znacznie chłodniej, do mgły doszedł wiatr, a widoczność spadła podobnie jak w sobotę do kilku może kilkunastu metrów. Jednak było to dopiero preludium do tego co czekało nas za chwilę. Na Szerokim Wierchu rozpętało się prawdziwe mgliste piekło. Wiatr wiał z zawrotną prędkością, nie widzieliśmy nic ani przed sobą, ani po bokach, ani za sobą. Mgła przewiewana przez grzbiet sprawiała, że byliśmy cali mokrzy, na szczęście na to byliśmy przygotowani. Kurtki zdały egzamin. Przezornie przed wyjściem na szlak w sklepiku w Ustrzykach kupiłem rękawiczki, bez nich podejrzewam, że byłoby znacznie trudniej walczyć z pogodą, to było najlepiej zainwestowane 8 PLN podczas tego wyjazdu. Na górze natomiast przeszliśmy prawdziwy sprawdzian. Odczuwalna temperatura wynosiła mniej więcej -6 stopni. Na Tarniczce mieliśmy taki widok jak poniżej i jedyne na czym nam zależało, to żeby jak najszybciej zejść w spokojniejsze rejony. Dostaliśmy lekcję pokory. Już nigdy więcej nie powiem, że Bieszczady to raptem „pagórki”. Po zejściu ze szczytu – na przełęcz pod Tarnicą warunki znowu stały się znośne. Jednak nie na tyle, abyśmy mieli ochotę przypuścić atak na Tarnicę. Uznaliśmy, że na to przyjdzie czas innym razem, bo na pewno jeszcze w Bieszczady się wybierzemy. Teraz skupiliśmy się na drodze w dół do Wołosatego. Bo czas uciekał, a nie wiedzieliśmy, czy uda nam się złapać busa do Ustrzyk, czy będziemy musieli uderzyć w drogę powrotną „z buta”. Podobnie jak i w sobotę droga w dół wynagradzała trudy wcześniejszej części trasy. Widoki pomimo mgły były rewelacyjne. Ale tego co spotkało nas w Wołosatym nie spodziewaliśmy się w najbardziej optymistycznych scenariuszach. Kiedy wyszliśmy z lasu przez chmury zaczęło przebijać się słońce więc po raz kolejny mogliśmy oglądać obrazy niczym z widokówek. Udało mi się też zrobić zdjęcie pasących się koni i muszę przyznać, że to moje ulubione zdjęcie z tego wyjazdu. Ale poprawa pogody to nie była jeszcze pełnia szczęścia. Przy wyjściu do Wołosatego spotkaliśmy parę, która przyjeżdża w Bieszczady od ponad 30 lat i która pokazała nam coś co byśmy ominęli, w zasadzie to to zrobiliśmy i już szliśmy w stronę drogi, ale zawołali nas żeby podzielić się tym widokiem i historią Wołosatego. Dzięki nim zobaczyliśmy charakterystyczną studnię oraz cmentarz i miejsce, w którym stała kiedyś cerkiew. Co więcej zaoferowali, że podrzucą nas do Ustrzyk. Końcówka tej trasy była niczym wygrana w totolotku, a w perspektywie mieliśmy jeszcze obiad i grzańca w Zajeździe pod Caryńską. Nie mogło być lepiej! Nasza niedzielna trasa: Trasa do: Początek/koniec Głównego Szlaku Beskidzkiego | mapa-turystyczna.pl\nDzień 3: Przełęcz Wyżniańska – Mała Rawka – Wielka Rawka – Krzemieniec – Wielka Rawka – Mała Rawka – Przełęcz Wyżniańska\nW poniedziałek grafik był napięty od samego rana, a to dlatego, że miałem autobus powrotny do Warszawy z Rzeszowa o 18:00. Oznaczało to tyle, że z Ustrzyk powinniśmy wyjechać najpóźniej w okolicy 15:00 tak żeby bez stresu dojechać na miejsce na czas. A zatem plan gry był prosty – śniadanie, wymeldowanie, dojazd na parking i z parkingu ogień w góry. I tak też prawie było, z drobną zmianą, nie chciało mi się wstawać na śniadanie – wolałem 30 minut dłużej pospać, tym bardziej, że wieczór spędzony w knajpie był długi i intensywny. W każdym razie na parking na Przełęczy Wyżniańskiej dotarliśmy mocno przed 9, byliśmy tam pierwsi, co zapowiadało pusty szlak. Idealnie! Pogoda też tego dnia była absolutnie genialna. Bezchmurne niebo, temperatura w okolicy 6 stopni i słońce, które przyjemnie grzało. Była to miła odmiana od tego z czym mieliśmy do czynienia przez dwa poprzednie dni. Celem był Krzemieniec, czyli szczyt, na którym zbiegają się granice trzech państw: Polski, Ukrainy i Słowacji, czyli nietypowe, ciekawe miejsce. A po drodze bardzo widokowa trasa pomiędzy Małą i Wielką Rawką i sam się zastanawiam, co było główną atrakcją tego dnia – czy Krzemieniec czy widoki z Wielkiej Rawki.\nTrasa zaczyna się na parkingu i przez pierwsze 20 minut prowadzi drogą do Bacówki pod Małą Rawką. Później przez kolejne 10 minut idzie się też po płaskim terenie, by następnie rozpocząć strome i męczące podejście. Jest ono dość wymagające od strony kondycyjnej. Idzie się praktycznie cały czas pod górę, jest krótko mówiąc ciężko. Po drodze jest tylko jedno miejsce gdzie szlak prowadzi wzdłuż zbocza. Tam można złapać oddech, by po chwili zacząć kolejne wyczerpujące podejście. Jednak widoki z góry są absolutnie warte zachodu. Z Małej Rawki doskonale widać Połoninę Wetlińską, a jeśli się dobrze przyjrzeć to można dostrzec również schronisko: Chatka Puchatka. Jednak Mała Rawka to jedynie przystanek po drodze. Szybkie drugie śniadanie, dwa łyki wody i dalej w stronę Wielkiej Rawki. Dojście jest łatwe i przyjemne. Co prawda podejście pod Wielką Rawkę było śliskie bo zrobiło się tam błoto, niemniej spokojnie dało się przejść, a widok z Wielkiej Rawki całkowicie zachwyca.\nBieszczady dzień trzeci. Wreszcie pogoda była łaskawa ⛰#bieszczady #bieszczadymountains #wielkarawka #widok #widoki #mountains #góry #gory #mountainhike #travel #radekwpodrozy\nPost udostępniony przez Radek Gołąb (@radek.golab) Paź 22, 2018 o 10:22 PDT\nNajlepsze było to, że na szlaku spotkaliśmy jedną osobę, która szła w przeciwnym kierunku. Możecie sobie wyobrazić jakie wrażenie robią te góry, kiedy nie ma w zasięgu wzroku żywej duszy. Coś fantastycznego. Ponieważ czas nas gonił nie robiliśmy większych przerw. Szybko zebraliśmy się w stronę Krzemieńca. Trochę zaskakujące dla nas było, że trasę w obie strony, czyli z Wielkiej Rawki do Krzemieńca i z Krzemieńca do Wielkiej Rawki tabliczki szacowały na 45 minut. Zagadka rozwiązała się szybciej niż myśleliśmy, a to dlatego, że po chwili zobaczyliśmy szlak, który prowadził najpierw mocno w dół, by później znów się wznosić. Natomiast sam szlak jest bardzo malowniczy i prowadzi granicą Polsko-Ukraińską, co samo w sobie też jest fajnym doświadczeniem. Wzdłuż szlaku stoją słupy graniczne, które mają numery, co też ułatwia zorientowanie się jak daleko jeszcze do celu. Na samym Krzemieńcu postawiony jest trójstronny obelisk, z nazwą szczytu w trzech językach. Podobnie jak na Małej i Wielkiej Rawce tutaj również nie było absolutnie nikogo. Spokojnie odpoczywamy, a następnie rzucamy sobie dość śmiałe wyzwanie. Dotrzeć na Wielką Rawkę w 38 minut. Wszystko to ma dodatkowy cel. Jeśli zejdziemy ze szlaku wcześniej to jeszcze zdążymy zjeść obiad i spokojnie się przebrać. Ruszamy zatem dość mocnym krokiem i jak się okazuje na Wielką Rawkę docieramy po niewiele więcej niż 30 minutach. Tempo zawrotne. Później już spokojnie do Małej Rawki, a następnie na dół do samochodu. Jednak teraz na szlaku spotykamy już dość dużo osób. Na parkingu jesteśmy około 13:30. Poniedziałek wynagrodził nam pogodą dwa poprzednie dni i narobił smaku na więcej, także na pewno jeszcze wrócę w Bieszczady, ale… na pewno nie w weekend i znowu raczej poza sezonem.\nNa koniec jeszcze rekomendacja gdzie jeść – my stołowaliśmy się w Zajeździe pod Caryńską. W weekend lokal pękał w szwach, podobnie jak i „Bieszczadzka Legenda” tuż obok. Za to w niedzielę wieczorem w knajpie było raptem kilka osób, ale to właśnie zrobiło klimat. Bez wątpienia można poznać tu szalenie ciekawe osoby oraz poczuć się jak na końcu świata z dala od cywilizacji. A co zjeść? Warto spróbować placka z gulaszem z dzika – według mnie petarda, żurek też był bardzo smaczny – mogłoby być w nim więcej kiełbasy i jajka, ale nie ma co wybrzydzać. Smakowały mi też oscypki i kiełbasa z barana, ogólnie na kuchni nie zawiodłem się ani razu. Koniecznie spróbujcie też lokalnych piw Ursa Major – są genialne. Dla zmarzniętych jest grzane piwo, wino, miód, shoty. Fajna miejscówka. Może nie jest najtańsza, porcje też nie są bardzo duże, ale da się nimi najeść i jest naprawdę smacznie. Na koniec standardowe już podsumowanie kosztów 3 dniowego wyjazdu:\nBilet do Rzeszowa: 49 PLN\nZrzuta na benzynę: 55 PLN\nNocleg: 255 PLN\nBus do Wetliny: 10 PLN\nBilety Wstępu do Bieszczadzkiego Parku Narodowego: 12 PLN\nBilet do Warszawy: 49 PLN\nŁącznie: 437,50 PLN + jedzenie i picie na miejscu.\nMyślę, że zamknąłem się w kwocie 550 PLN albo niewiele wyższej.\nTags: Bieszczady, Bieszczadzka Legenda, Brzegi Górne, Chatka Puchatka, Góry, Hotel Górski PTTK Ustrzyki Górne, Krzemieniec, Mała Rawka, Osadzki Wierch, Polska, Przełęcz Orłowicza, Przełęcz Wyżniańska, Szare Berdo, Szeroki Wierch, Tarnica, Tarniczka, Ustrzyki Górne, Wetlina, Wielka Rawka, Wołosate, Zajazd pod Caryńską\nPrevious Polska. Pieniny na weekend\nNext Misja: Korona Gór Polski #0\n1 thought on “Polska. Bieszczady jesienią. Trasy po Bieszczadach na 3 dni”\nPingback: Bieszczady jesienią. Trasy po Bieszczadach na 3 dni.


Pomoc, która działa - Polska Fundacja dla Afryki\nWielkie dobro buduje czasem wdowi grosz. Dosłownie. Dostaliśmy kiedyś list od starszej pani. Wyjaśniała w nim, jak zaoszczędziła 40 złotych, które przesłała Polskiej Fundacji dla Afryki. W jednym dniu tygodnia jadła tylko chleb i piła wodę. Zaoszczędzone 10 zł odkładała. Po miesiącu zebrała 40 zł i wpłaciła na nasze konto. Ta historia uczy odpowiedzialności za powierzone nam środki lepiej niż nadzór jakiegokolwiek urzędu skarbowego – mówi Wojciech Zięba, prezes Polskiej Fundacji dla Afryki.\nCo wyróżnia Polską Fundację dla Afryki na tle innych organizacji pomagających temu kontynentowi?\nPodstawą działania naszej Fundacji jest słuchanie potrzeb z terenu. Nie wymyślamy projektów za biurkiem, nie budujemy szkół tam, gdzie sądzimy, że ich brakuje. Pomagamy finansować przedsięwzięcia, które planują ludzie żyjący w Afryce. To organizacja lokalna (misja, stowarzyszenie, czasem prywatna osoba) występuje do nas z konkretnym projektem i mówi, co w danej miejscowości trzeba zrobić – dlaczego, za ile i po co. To gwarantuje, że budowane są rzeczy rzeczywiście potrzebne w danych lokalizacjach, a nie projekty, które nam wydają się istotne. To jedno ze źródeł naszego sukcesu.\nDrugi ważny argument to ukierunkowanie Fundacji na pomoc inwestycyjną. Mówimy, że najważniejsza jest wędka przy pomaganiu Afryce. Najchętniej wspieramy projekty, które dają możliwość zapewnienia samowystarczalności (albo żywnościowej, albo finansowej) lokalnej organizacji, pomagającej miejscowej ludności. Dlatego finansowaliśmy na przykład budowę gospodarstw, olejarni, młynów. To projekty, które nie tylko produkują żywność czy przynoszą dochody. Stwarzają także miejsca pracy, przestrzeń na konkretne zaangażowanie dla miejscowych ludzi. Oni dostają narzędzia do tego, by pracować i żyć w lepszych warunkach, a nie tylko jednorazowy zastrzyk finansowy. Piłka jest zdecydowanie po stronie Afryki. Tak działa nasza Fundacja. Taki układ ma o wiele więcej zalet niż tylko ekonomiczne. Afrykańczycy, często zniechęceni doraźną pomocą, która nie daje szansy na trwałą poprawę ich egzystencji, widzą, że w końcu coś zależy od nich.\nW Polsce z kolei chcemy przełamywać stereotyp biernej Afryki. Chcemy ukazywać, że to kontynent, na którym każdego dnia toczy się ciężka walka o przetrwanie. Jak ci ludzie są zdeterminowani, niech świadczy choćby historia Leolida. Chłopak – półsierota, w domu jedenaścioro dzieci. Jego wioska w buszu spłonęła. Wydawałoby się, że to koniec. Leolid usłyszał jednak, że gdzieś daleko jest szkoła, w której mógłby się uczyć. Nie wiedział dokładnie gdzie, nigdy daleko poza swoją okolicę się nie zapuszczał. Zaryzykował. Szedł 120 km bez pieniędzy, bez ubrań na zmianę. Nie znał drogi, tylko orientacyjny kierunek. Doszedł do szkoły, którą finansujemy. Uczy się, chce zostać lekarzem.\nPomagacie też interwencyjnie?\nOczywiście, mamy projekty, które są typowym przykładem dawania ryby. Dzieje się tak w momentach, gdy sytuacja wymaga natychmiastowego działania. W przypadku głodu czy klęsk klimatycznych nie ma sensu nic budować w danej chwili, bo takie inwestycje trwają miesiącami. Trzeba pomóc błyskawicznie. Wtedy uruchamiany zbiórkę na pomoc żywnościową lub akcję szczepienia. Jest to po prostu potrzeba chwili.\nKtóry z projektów uważa Pan za modelowy?\nSzkołę stolarską na Madagaskarze. Dużym problemem w krajach afrykańskich jest brak specjalistów – ludzi, którzy mogą godziwie zarabiać, mają zawód, który pozwala im utrzymać rodzinę. Więc gdy polscy misjonarze, pracujący w regionie, zwrócili się do nas z pomysłem budowy szkoły stolarskiej dla kilkunastu chłopców, zareagowaliśmy z entuzjazmem. Powstała szkoła z internatem, zapleczem technicznym, magazynami, maszynami. Placówka nie tylko uczy zawodu. To co wyprodukują uczniowie (krzesła, okna itd.) jest sprzedawane i pozwala na utrzymanie stołówki dla niedożywionych dzieci. Historia naszej pomocy w tej właśnie inicjatywie ma ciekawy dalszy ciąg. Ostatnio z innej miejscowości na Madagaskarze zgłosili się do nas organizatorzy szkoły pielęgniarskiej. Wybudowali szkołę, ale nie mieli funduszy na jej wyposażenie. Daliśmy im pieniądze, ale też podsunęliśmy pomysł, by to wyposażenie (setki krzeseł i stołów) zamówili u naszych chłopaków ze szkoły stolarskiej. Jedno dobro rodzi drugie dobro.\nW ciągu czterech lat od powstania Fundacji przeprowadziliście 80 projektów pomocowych, w tym budowę szkół, przychodni, studni.\nOgromna większość tych projektów została zrealizowana – i to przede wszystkim jest nasza radość. W pomocy charytatywnej zawsze rodzi się pytanie, jak efektywnie są zagospodarowywane otrzymane środki. Mamy tu bardzo korzystne doświadczenia. Zaledwie dwa projekty zakończyły się inaczej niż planowaliśmy, ale oczywiście dostaliśmy zwrot pieniędzy, które wpłaciliśmy. Reszta projektów działa. To jest dla mnie największy sukces tej Fundacji, że środki, które dostaliśmy od Darczyńców, nie zostały zmarnowane, tylko pracują i działają. I mam nadzieję, że będą działać przez długie lata.\nRozumiem, że cieszy to Pana jako osobę odpowiedzialną za Fundację. A co w Pana pracy było źródłem osobistej radości?\nBardzo przeżyłem historię Nasiki. Nasika została przyniesiona do misji w Mampikony na Madagaskarze przez zupełnie obcą jej kobietę. Dziewczynka miała kilka miesięcy i ważyła 2900 g. Tyle, co nieduży noworodek. Matka dziecka zmarła przy porodzie, ojciec zniknął. Kobieta, która zaopiekowała się Nasiką, karmiła ją kleikiem ryżowym – tylko to miała. Po dwóch miesiącach dożywiania, które finansujemy dla niedożywionych dzieci w regionie, dziewczynka ważyła ponad sześć kilogramów! Udało się uratować to dziecko.\nJaki jest odbiór Fundacji w Polsce?\nBardzo pozytywny. Kiedy zakładaliśmy Fundację, zastanawialiśmy się, jak do tego podejdą ludzie. Teraz mogę powiedzieć, że spotkaliśmy się z wielką życzliwością. Wielu ludzi chce pomóc, często odmawiając sobie potrzebnych rzeczy. Polacy chętnie pomagają, może dlatego, że pamiętamy o wsparciu, jakie otrzymywaliśmy z Zachodu w czasach komunistycznych. Raz zdarzyło się, że zamknęliśmy zbiórkę dzień po jej ogłoszeniu. Cyklon zniszczył szkołę na Madagaskarze, potrzebnych było 25 tys. zł na jej odbudowę. Wrzuciliśmy post na Facebooka i pewien pan wpłacił całą sumę. To piękny gest, natomiast tym, co pozwala nam na co dzień pomagać Afryce jest fakt, że dosłownie każda kwota może pomóc. Każdy z nas może przeznaczyć sumę pieniędzy, która zdziała wiele dobrego. Mam w biurze wielką cegłę, z której budowaliśmy szkołę na Madagaskarze. Jest z gliny, waży około trzy kilogramy. Jej produkcja kosztowała 15 groszy. To pokazuje skalę i przelicznik pieniądza między Polską a Afryką. W Polsce za 15 groszy nic nie kupisz, tam jesteś w stanie kupić solidną cegłę, która przetrwała transport na drugi koniec świata.\nMuszę jednak powiedzieć, że dla nas równie ważne jak pozyskiwanie środków jest pozyskiwanie dobrych wniosków. Niestety, część organizacji (na szczęście niewielka) zauważyła, że pomoc to dobry interes. Dostaliśmy np. wniosek, który zakładał przeprowadzenie kilku rurek z wodą ze studni z przedmieścia do centrum miasta w kraju, w którym siła robocza jest tak tania, że miesięczna pensja wynosiła około 200 zł. Ten projekt oszacowano na ćwierć miliona złotych. Oczywiście takie wnioski odrzucamy – tu wracam do kwestii odpowiedzialności za środki powierzone nam przez Darczyńców. Dlatego tak istotne jest dla nas dostawanie dużej ilości wniosków, żebyśmy mieli szanse wybrać najlepsze. Dlatego proszę: jeśli znacie jakąś organizację czy misjonarza, którzy działają sprawnie i do których ma się zaufanie, to powiedzcie im o naszej Fundacji.\nKończymy więc rozmowę nie prośbą o pieniądze, ale budzeniem społecznej odpowiedzialności?\nTak. Bardzo mi zależy na budzeniu potrzeby pomagania poprzez budowanie wrażliwości, poprzez ukazanie rzetelnych wiadomości na temat Afryki. Chcemy docierać do ludzi i skłonić ich do refleksji, czy chcieliby się włączyć w pomoc. Chcemy ich zapytać, czy mogą coś zrobić, czy tylko rozkładać ręce?\nRozmawiała Kamila Gałuszka\n„Wychowawca” nr 7–8/2018


6-godzinny dzień pracy: szaleństwo czy przyszłość? - Dobre Wiadomości\n21 maja 2014 15 maja 2019 Dariusz W 0 Comments\nCzy niebawem będziemy pracować sześć godzin dziennie zamiast ośmiu? Choć jest to mało prawdopodobne, nie jest to niemożliwe. Szwedzi właśnie sprawdzają, czy wprowadzenie takiego modelu pracy ma jakikolwiek sens.\nDyskusje na temat czasu pracy i jego elastyczności wybuchają co kilka miesięcy. Najnowszą wzbudzili Szwedzi. A dokładniej rządząca w Goeteborgu koalicja socjaldemokratów i zielonych. To tam powstał pomysł, by przez rok grupa urzędników z jednego z departamentów pracowała w trybie 6-godzinnego dnia pracy, zachowując dotychczasowe wynagrodzenie i obowiązki. Równocześnie drugi zespół zespół będzie pracował w tradycyjnym 8-godzinnym modelu. Po upływie roku ma zostać porównana efektywność obu grup oraz wpływ trybu pracy na zdrowie pracujących.\nSzukanie optymalnego czasu pracy nie jest niczym nowym. Podobne próby podejmuje się od wieków. Najpopularniejszy obecnie, 8-godzinny dzień pracy, utrwalił się dopiero po I wojnie światowej. Była to istotna zmiana względem XIX w., kiedy to tydzień pracy trwał nawet 80-90 godzin. W połowie XX w. na krótko wróciły trendy zmierzające do wydłużenia czasu pracy, ale od ponad pół wieku jest on konsekwentnie skracany.\nZwolennicy skracania chętnie powołują się na dane Eurostatu, z których wynika, że to, jak długo pracujemy, nie przekłada się na naszą produktywność. Okazuje się bowiem, że najwięcej pracujący w Europie Grecy i Austriacy (średnio ponad 43 godziny tygodniowo) wcale nie osiągają najlepszej wydajności, mierzonej wartością PKB wypracowaną w ciągu godziny. Najbardziej efektywni są Luksemburczycy, Holendrzy, Francuzi oraz Belgowie, a spośród nich tylko ci ostatni pracują powyżej średniej dla Unii Europejskiej (niecałe 42 godziny). Większą produktywność osiągają również przedstawiciele wszystkich krajów skandynawskich, a w większości z nich pracuje się krócej niż w przeciętnym kraju UE.\nKrótsza praca nie oznacza większej wydajności\nJednak zależność pomiędzy czasem spędzanym w pracy a produktywnością nie jest jedynym czynnikiem, jaki w przypadku rozważań na temat długości dnia pracy należy brać pod uwagę. A co istotniejsze – nie wskazuje, pomimo wyraźnych prawidłowości, że pracując mniej, czynimy to zdecydowanie efektywniej.\nNie ma żadnego uzasadnienia dla skrócenia tego dnia z uwagi na wyższą wydajność, ponieważ ta jest w dużej mierze pochodną technicznego uzbrojenia pracy, zaawansowania technologicznego oraz poziomu kapitału ludzkiego – wyjaśnia Piotr Lewandowski, prezes Instytutu Badań Strukturalnych. I przypomina, że najczęściej przytaczanym przykładem w kontekście krótszego czasu pracy jest Francja.\nFrancuzi już 14 lat temu, za rządów Lionela Jospina, ustanowili 35-godzinny tydzień pracy. Przepis ten od lat jest jednak skutecznie obchodzony prze firmy, mimo że związkowcy wciąż go bronią. W rzeczywistości przestrzegany jest jedynie w sektorze publicznym. Przedsiębiorstwa prywatne często zawierają ze związkami umowy, na mocy których obowiązuje 39-godzinny tydzień pracy. Ze wspomnianych danych Eurostatu wynika natomiast jasno, że przepis jest martwy. Choć Francuzi pracują krócej niż przeciętny mieszkaniec UE, to i tak spędzają w pracy ponad 41 godzin tygodniowo.\nW Polsce nie ma takiej potrzeby\nPrzeciwnicy redukcji czasu pracy w Szwecji zarzucają pomysłodawcom eksperymentu, że skracając czas pracy, doprowadzą gospodarkę kraju do ruiny – za sprawą bardzo wyraźnego wzrostu kosztów pracy. Łatwo można sobie wyobrazić, że podobny argument przeciwnicy wdrożenie tego typu rozwiązania podnosiliby również w Polsce.\nMożna założyć scenariusz, w którym wyższe koszty pracy nie przełożą się na zwiększenie produktywności w stopniu znacznym albo w ogóle nie będą miały przełożenia na efektywność pracowników. Byłby to czarny scenariusz zarówno ze względów gospodarczych, jak i biorąc pod uwagę atrakcyjność inwestycyjną naszego rynku – tłumaczy Jadwiga Naduk, ekspert ds. rynku pracy z Hays Poland.\nZ kolei Piotr Lewandowski jest przekonany, że nie ma żadnego uzasadnienia dla zredukowania czasu pracy w Polsce. – Nie widzę powodu, dla którego powinniśmy rozważać skrócenie czasu pracy do sześciu godzin dziennie – mówi. – Obecnie warunki pracy są lepsze niż przed dziesięcioma, a tym bardziej dwudziestoma i więcej laty. Polacy mają też relatywnie dużo ustawowych dni urlopowych i świątecznych, więc możliwości pogodzenia pracy z odpoczynkiem są na standardowym europejskim poziomie – dodaje.\nElastyczność nas nie zabiła\nPrezes IBS sugeruje, by zamiast rozważać skracanie czasu pracy, skoncentrować się na walce z nadużyciami, np. zmuszaniem pracowników przez pracodawców do pracy w nadgodzinach, i egzekwowaniu obowiązujących norm i ułatwianiu pracy na część etatu osobom, którym taka forma bardziej odpowiada.\nRynek pracy w Polsce ma za sobą zresztą dużą reformę, przed wprowadzeniem której również pojawiały się obawy związane z czasem i jakością pracy. Chodzi o uelastycznienie czasu pracy wprowadzone w sierpniu ubiegłego roku. Przed jego wdrożeniem wielu osobom towarzyszyły obawy, że zmiana ta doprowadzi do nadużywania przez pracodawców nowych przepisów i rozbicia tradycyjnego dnia roboczego. Tymczasem, jak przekonuje minister pracy Władysław Kosiniak-Kamysz, nowy przepis wykorzystują przede wszystkim te przedsiębiorstwa, które faktycznie tego potrzebują.\nPotwierdzają to również statystyki. Do tej pory elastyczny czas pracy wprowadziło dopiero nieco ponad 700 firm (głównie dużych, zatrudniających od 50 do 250 osób). Najczęściej nowe możliwości wykorzystują przedsiębiorstwa zajmujące się przetwórstwem przemysłowym, handlem i naprawami. Przewodzą im przedsiębiorstwa z Katowic, gdzie w 130 przypadkach wdrożono elastyczny czas pracy.\nTrudno jednak porównywać elastyczny czas pracy z tak drastycznym skróceniem dnia pracy.\n← Indianka Ashaninka laureatką Goldmann Environmental Prize zwaną „ekologicznym noblem”\n6 najlepszych trików na tanie podróżowanie →\n27 października 2019 Dariusz W 0\n26 lutego 2020 Piotr 0\n9 marca 2021 Dariusz W No Comments\nOto najlżejszy materiał świata. Waży mniej niż powietrze\nRoztoczański Park Narodowy powitał nowe pokolenie koników polskich\nMotocykliści w nietypowy sposób pomagają 7-latce\nPrezydent Barack Obama podpisał dokument zakazujący importu dóbr wytwarzanych przez osoby nieletnie oraz współczesnych niewolników\n21 listopada 2013 No Comments


Galeria: Lokale do wynajęcia w Lublinie - Dziennik Wschodni\nZarząd Nieruchomości Komunalnych ogłosił wykaz lokali, które zamierza wynająć. Dotychczas od publikacji takiego wykazu do przetargu mijało sporo czasu. Ale teraz zmieniły się zasady. – Przetarg chcemy przeprowadzić za około miesiąc – mówi Marek Pastusiak, zastępca dyrektora ZNK.\nTym, którzy będą chcieli wynająć miejski lokal odpadnie też sporo formalności. – Nie będziemy już wymagać różnych zaświadczeń o niezaleganiu ze składkami. Wystarczy oświadczenie składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdy – dodaje Pastusiak.\nDo wzięcia jest dużo nowości. Zwłaszcza w rejonie ul. Lubartowskiej, gdzie pod koniec roku interes zamknęło sporo przedsiębiorców. Ponad 110 mkw. zwolniło się przy Lwowskiej 12 – tu z pomieszczeń zrezygnowała apteka. W tym samym budynku nadal do wzięcia jest blisko 280 mkw. po sklepie ze sprzętem AGD. Nieco wcześniej, przy Lwowskiej 6 z prawie 190 mkw. zrezygnował sklep spożywczy. W tym rejonie do wzięcia jest też ponad 220 mkw. w podpiwniczeniu przychodni przy ul. Kalinowszczyzna 46b.\nNatomiast z ul. Głębokiej 8a po wielu latach obecności wyprowadził się sklep komputerowy, na nowego gospodarza czeka tu przeszło 100 mkw. A z Wyżynnej 16 na Czubach wyprowadziła się apteka. ZNK chce też ponownie starać się o nowego gospodarza dla lokali, których od dłuższego czasu nikt nie chce.\nTu na liście jest m.in. ponad 130 mkw. po lokalu gastronomicznym przy Furmańskiej, przeszło 200 mkw. przy Krakowskim Przedmieściu 39. Część lokali urzędnicy mają wystawić na licytację – nowym najemcą zostanie ten, kto najbardziej przebije wywoławczą stawkę czynszu. W przypadku mniejszych i mniej atrakcyjnych pomieszczeń zdecyduje pisemny przetarg ofertowy.


Drukowanie na panelach – jak to wygląda? - Budownictwo w Polsce\n13 maja 2015 napisane przez Redakcja 62\nNajnowszym zamiennikiem zwykłych płytek ceramicznych są panele szklane. Jak sama nazwa wskazuje – są wykonane ze szkła, na którym znajdują się różne kompozycje. Panele szklane są innowacyjnym rozwiązaniem dla łazienek, czy kuchni.\nRewelacyjne panele do Twoich wnętrz\nDzięki nowoczesnej technologii każdy ma teraz możliwość urządzić własną łazienkę według swojego stylu. Na panelach szklanych można zastosować aranżację według gustu danej osoby. Panele są niezwykle wygodne w użyciu. Na dodatek nigdy nie stracą blasku. Zawsze będą wyglądać jak nowe. Możliwe jest to przez zastosowanie technologii druku UV. Szklane panele górują nad płytkami ceramicznymi, gdyż są mniej podatne na zabrudzenia, a co najważniejsze – nie posiadają fug. Bardzo często fugi się zabrudzają i trudne jest, aby wróciły one do wyglądu sprzed lat. Panele można zastosować także w salonie, czy pokoju dla dzieci. Bez problemu mogą pełnić funkcję obrazów w naszym pokoju gościnnym.\nSzklane szaleństwo w kuchni\nNajwiększą zaletą jest ich trwałość i łatwość zamocowania. Można to zrobić za pomocą kleju lub mocnej taśmy dwustronnej. Panele szklane są coraz bardziej popularne w Europie jak i na świecie. Według wielu prognoz za kilka lat płytki ceramiczne przestaną mieć miejsce bytu, w miejsce ich będą sprzedawane jedyne panele szklane, gdyż jest to całkiem inna epoka pod względem komfortu, wyglądu i niezawodności, która jest potrzebna w naszym życiu. Dlaczego warto postawić na panele szklane? Nie jesteśmy skazani na gotowe wzory tak jak w płytkach ceramicznych. Od nas zależy jak będzie wyglądać nasza kuchnia, salon, czy łazienka. Możemy sobie zażyczyć na panelach nawet własne zdjęcia rodzinne – z wakacji, podróży, ze ślubu. Dla młodego fana sportu na panelach może pojawić się ulubiony piłkarz, stadion, bądź zdjęcie klubowej drużyny. Wszystko zostaje w rękach zainteresowanego. Istnieje multum możliwości, wystarczy pomysł, kreatywność i chęć bycia oryginalnym. Każdy kto odwiedzi dom z panelami szklanymi będzie chciał takie coś zastosować w swoim.\nDruk kreatywny – gdzie go zdobyć?\nPanele tworzą świetny klimat w domu – połączenie nowoczesności oraz pomysłowości. Jeszcze nigdy nie było takich możliwości. Z roku na rok coraz więcej osób stawia na takie rozwiązania. Panele szklane spełniają marzenia i upiększą każdy dom. To innowacyjny pomysł dla ludzi z klasą, którzy nie chcą mieszkać w zwykłym domu. Chcą, aby ich dom miał coś, co go wyróżnia i cieszy oko. Szklane panele to przyszłość wystroju wnętrz każdego domu.\nCzy mieszkania wciąż są atrakcyjne? 7 maja 2015 By Redakcja


Vanessa Hudgens zmieniła dietę i oto, jak wygląda (FOTO) - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Vanessa Hudgens » Vanessa Hudgens zmieniła dietę i oto, jak wygląda (FOTO)\nczytany: 43881 razy\nNa światło dzienne wypływają kolejne niegrzeczne fotki Vanessy Hudgens, równolegle pojawiają się poprawne wywiady i urocze zdjęcia dla kolorowych magazynów.\nTym razem była gwiazdka Disneya opowiada o swojej diecie. Mówi, że w czasach kręcenia High School Musical bardzo przytyła, bo zajadała się szybkim, tłustym jedzeniem. Na porządku dziennym były lody i inne łakocie.\nMoje palce były ciągle pomarańczowe od Cheetos - wspomina Vanessa.\nDoszło do tego, że aktorka przestała się mieścić w kostiumy.\nKiedy wreszcie zasunęłam suwak od bluzy, moje piersi wylądowały pod brodą - śmieje się śliczna brunetka.\nPotem Vanessa poszła po rozum do głowy i zmieniła dietę. Dziś odżywia się bardziej racjonalnie, je urozmaicone posiłki. Efekt - można zobaczyć na okładce Shape.\nPrzyjaciel Justina bierze aktorkę w obronę. Wokół właśnie zakończonego związku Jessici Biel i Justina Timberlake'a nadal trwa szum. Plotkuje się o tym, kto zawinił, kto mógł wejść w paradę znanej parze i wpłynąć na decyzję o ... czytaj więcej


Podkategoria: Urządzenia - strona 1 - SEO DUE 24\nWysoka jakość fachowych usług zależy nie tylko od posiadania odpowiednich kwalifikacji, ale również od posiadania adekwatnego sprzętu. Jeżeli poszukujesz sprzętu do segregacji czy także transportu produktów na linii produkcyjnej to dobrze trafiłeś. Jesteśmy pewni, że nasze rębaki ...\nJesteśmy ekspertami w zakresie kompleksowych realizacji z zakresu montażu elektroniki samochodowej. Troszczymy się o to, aby spełnić oczekiwania najbardziej wymagających zleceniodawców zapewniając im m. in. instalacje sanitarnych systemów ochrony, a dodatkowo pozycjonowania pojaz ...\nSTS Turbo s.c. serwis turbosprężarek warszawa »\nNaprawa oraz regeneracja turbosprężarek Garrett, BorgWarner - KKK, Schwitzer, Mitsubishi, HOLSET i IHI - wyłącznie z firmą STS Turbo z siedzibą w Warszawie. To najlepszy z możliwych wyborów, jeżeli zależy Państwu na szybko, dokładnie oraz terminowo wykonanych pracach. Zatrudniamy ...\nRegeneracja turbosprężarek - Amserwis »\nAmserwis to firma zajmująca się sprzedażą oraz regeneracją turbosprężarek. W ofercie można znaleźć turbosprężarki używane, regenerowane tudzież nowe do każdego modelu samochodów osobowych, ciężarowych, maszyn budowlanych oraz rolniczych. Regeneracja wszystkich turbosprężarek wyko ...\nlokalizacja pojazdu Łódź (1), (4), Ogrzewanie Planar (1), transportery kół (1), regeneracja turbosprężarek (7), naprawa turbosprężarek (5), odsysacze spalin samochodowych (1), abicor binzel (1), drążki holownicze (1), Regeneracja turbosprężarki łódź (1), naprawa alternatorów katowice (1), przecinarki (1), przemysłowa (3), ultradźwiękowa (2), maszyny do czyszczenia filtrów dpf fap (1)


Witaj dzielny wojowniku Cytaty - 2019\nWitaj dzielny wojowniku 2019-11\nNa imię miał Gedeon. zagladam pozdrawiam tygrysiatka co slychac?\nPrzestań się bać i uwierz w moc Boga to najnowsza książka o. Nasza rodzinna społeczność shakes & fidget forum zaprasza Cię do swojego świata, w którym możesz podzielić się z nami wszystkimi swoimi rozgrywkowymi osiągnięciami.\n> witaj zastanawiam się chwilę. when button or info begin - witaj - tutaj jest list ktory dostajemy jak pogadamy z npc o tej misji.\nWitaj, dzielny wojowniku > pomogłeś nam w walce z nieprzyjacielem > jakie jest twoje imie? Witaj dzielny wojowniku.\nFree Witaj Dzielny Wojowniku Rekolekcje Dla Ciebie WSD Radom mp3. Józefa Witko, franciszkanina, autora takich książek jak: Nie bój się, wierz tylko!\nWitaj dzielny wojowniku widzę, że twoja gildia jest wyjątkowo silna. Witaj dzielny wojowniku.\nWitaj, dzielny wojowniku > pomogłeś nam w walce z nieprzyjacielem > jakie jest twoje imie? Przyszedł do niego kiedyś Aniol Pański- właśnie wtedy, gdy młócił zboże cepem - i powiedział do niego jedno z najbardziej ironicznych zdań, jakie Bogu kiedykolwiek zdarzyło się wypowiedzieć : " Witaj, dzielny wojowniku " ( Sdz 6, 12).\n, Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną oraz Uzdrawiającej mocy Ducha Świętego. All of my search term words; Any of my search term words.\nJakie wymagania muszę spełnić aby dołączyć w wasze liczne szeregi? Zapraszamy na rekolekcje dla pytających o wiarę i drogę życiową, które odbędą się w Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu w dniach od 27 do witaj 30 grudnia r.\nWitaj dzielny wojowniku! Pan z tobą, dzielny wojowniku!\nW tym poradniku dowiesz się jak poprawnie grać bodym w metin2 Film powstał w celach humorystycznych i nie ma na celu obrażania kogokolwiek.\nKoenzym q10 200 mg puritan s pride - Cechy charakteru na literę y


Wyasfaltowano Postępu, ale droga na razie będzie zamknięta. Dlaczego? - PiasecznoNEWS\nStrona główna Lesznowola Wyasfaltowano Postępu, ale droga na razie będzie zamknięta. Dlaczego?\nLESZNOWOLA Kilka dni temu wykonawca ułożył nową nawierzchnię na ulicy Postępu, na odcinku od Leśnej do Słonecznej. Cały czas droga jest jednak zamknięta dla ruchu. Okazuje się, że w najbliższym czasie to się nie zmieni\nNa Postępu jest już nowy asfalt. Wymalowano linię rozgraniczającą jezdnie i przejście dla pieszych przy skrzyżowaniu z ul. Borową i Fabryczną. Ciąg pieszo-rowerowy po wschodniej stronie drogi nie jest jeszcze gotowy i nie wiadomo kiedy powstanie, bo póki co na Postępu nie toczą się żadne prace.\n– Mogli by tę drogę już otworzyć, ułatwiłoby to życie wielu kierowcom, którzy cały czas muszą jeździć objazdami – podsumowuje pan Marek, nasz czytelnik.\n– Otworzymy Postępu, ale dopiero wtedy, gdy zostanie przebudowane skrzyżowanie ze Słoneczną, na co wykonawca ma czas do końca tego roku – mówi Joanna Grela z biura promocji powiatu. – Poza tym Postępu jest jeszcze niegotowa, przy drodze nie ma ciągu pieszo-rowerowego.\nA co z przebudową ulicy Mazowieckiej na odcinku od Leśnej do ronda przy Żwirowej? Z naszych informacji wynika, że po przebudowaniu skrzyżowania przy Tolku i otwarciu wyremontowanego odcinka Postępu rozpocznie się budowa ronda na skrzyżowaniu z Leśną. Może to być dopiero wiosną przyszłego roku, bo wykonawca na realizację całego zadania ma czas do czerwca. Ostatnim etapem będzie zmodernizowanie ulicy Mazowieckiej na odcinku od Leśnej do Żwirowej.\nCZYTAJ TAKŻE: Od poniedziałku ulica zamknięta, utrudnienia w dojeździe do ul. Puławskiej\nPoprzedni artykułŻabi Bieg dla każdego\nNastępny artykułSamochód zawisł na betonowym słupku\nTomek 19/09/2021 09:14 At 09:14\nA pewnie że tak, nie otwierać! Bo jak otworzycie to ludzie popsują. A tak będzie sobie stała pusta, nowa droga i oko starosty cieszyła, Będzie w sam raz na wybory do przecinania wstęgi.\nMieszkaniec 20/09/2021 21:40 At 21:40\nGratulujemy wykonawcy ultra szybkiego wykonania odcinka Postępu !! Może wiedząc jak ważna jest to inwestycja dołoży staranności i wykona ronda do końca tego roku, a starosta dopuści poszczególne etapy do eksploatacji (może warto bo korki sa gigantyczne).