Endomondo znika z rynku aplikacji mobilnych. Jak przenieść dane z Endomondo gdzie indziej? | Dziennik Zachodni\nEndomondo znika z…\nEndomondo znika z rynku aplikacji z końcem 2020 roku\nEndomondo kończy swoją działalność wraz z końcem bieżącego roku. Korzystały z niej miliony użytkowników dbających o swoją kondyncję. Aplikacja fitnessowa zniknie jednak z rynku. Co się stanie z Endomondo?\nzniknie z rynku aplikacji mobilnych wraz z końcem 2020 roku,\nfirma Under Armour nie będzie zapewniała wsparcia technicznego i aktualizacji,\nz dniem 31 marca 2021 zostaną usunięte wszystkie dane użytkowników Endomondo.\nWłaściciele aplikacji zachęcają jednak użytkowników, by przesiedli się na inny produkt, w którego są posiadaniu. Mowa o aplikacji MapMyRun, która dostępna jest na:\nurządzenia z systemem iOS.\nEndomondo zachęca do innych aplikacji. Jak przenieść dane?\nSwoje dane historiyczne związane z aktywnością w aplikacji Endomondo znaleźć można w sekcji "Prywatność", do której wejść można z poziomu ustawień. Informacje o swojej aktywności możemy pobrać w formie archiwum. Po jej zatwierdzeniu:\notrzymujemy maila z informacją o przyjęciu wniosku,\notrzymujemy linka z archiwum z danymi historycznymi.\nPobrane dane można z powodzeniem wyeksportować do nowej aplikacji fitnessowej, którą wybierzemy. Taką opcje oferuje m.in. polecany przez Under Armour MapMyRun.


Ciastka bezglutenowe to idealny dodatek do kawy lub doskonały pomysł na deser - Dzień Dobry TVN\nMoment RFEkaterina Smirnova/Getty Images\nCiastka bezglutenowe to doskonały pomysł na deser lub poczęstunek dla znajomych. Szybkie ciastka bezglutenowe nie wymagają specjalnych umiejętności i nie mogą się nie udać. Istnieje wiele rodzajów ciastek, które możesz przygotować. Owsiane ciastka bezglutenowe, ciastka korzenne bezglutenowe czy ciastka czekoladowe bezglutenowe to zaledwie kilka z naszych propozycji.\nOwsiane ciastka bezglutenowe – przepis\nSkładniki na owsiane ciastka bezglutenowe ( 20 sztuk):\n100 g bezglutenowych płatków owsianych,\n¼ szklanki bezglutenowej mąki,\nRozgrzej piekarnik do 180℃. Wymieszaj wszystkie składniki i dobrze wyrób masę dłońmi bądź łyżką.\nZ przygotowanego ciasta formuj kulki, a następnie wykładaj je na blachę wyłożoną papierem do pieczenia i spłaszczaj. Piecz około 20 minut.\nBezglutenowe ciastka owsiane są proste w przygotowaniu. Przedstawiony sposób przygotowania to klasyczny przepis na ciastka bezglutenowe . Wykorzystując mąkę kokosową oraz dodając wiórki kokosowe, uzyskasz ciastka kokosowe bezglutenowe . Zamieniając cukier brązowy na ksylitol albo erytrytol, otrzymasz ciastka bezglutenowe i bezcukrowe . Jest bardzo wiele możliwości, zatem nie bój się eksperymentować i dodawać do masy na ciastka bezglutenowe swoich ulubionych składników.\nCiastka korzenne bezglutenowe – przepis\nSkładniki na ciastka korzenne bezglutenowe (20 sztuk):\n200 g bezglutenowej mąki owsianej,\n150 g cukru brązowego albo kokosowego,\n1 średniej wielkości jajko,\nok. 200–230 g zimnego masła (posiekanego),\n12 utartych goździków,\n½ łyżeczki mielonego kardamonu.\nRozgrzej piekarnik do 190℃. Wymieszaj masło z cukrem i solą (ręcznie albo przy użyciu miksera). Stopniowo dodawaj do masy roztrzepane jajko.\nGdy konsystencja stanie się jednolita, dodaj do masy przesianą przez sito mąkę wraz z sodą oczyszczoną, kakao oraz przyprawami. Wyrabiaj ciasto, aż stanie się gładkie i elastyczne. Powinno być również lepkie.\nZ przygotowanego ciasta formuj w dłoniach kulki, układaj je na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i spłaszczaj. Pamiętaj, by zachować odstępy między ciastkami. Piecz około 8–10 minut. Wyjmij blachę z piekarnika. Odstaw do ostygnięcia.\nPrzygotowane w powyższy sposób kruche ciastka bezglutenowe sprawdzą się idealnie na święta. W smaku przypominają bowiem ciasteczka piernikowe. Jeśli chcesz przygotować ciastka bezglutenowe bez cukru , użyj erytrytolu zamiast cukru. Ta niewielka zmiana sprawi, że uzyskasz dietetyczne ciastka bezglutenowe .\nCiastka czekoladowe bezglutenowe – przepis\nSkładniki na ciastka czekoladowe bezglutenowe (20 sztuk):\n300 g mąki bezglutenowej,\nok. 160 g masła,\ndowolny zapach albo 1 łyżka ekstraktu waniliowego.\nWymieszaj masło z cukrem, ekstraktem (zapachem) oraz jajkami. Zmiksuj na gładką masę. Dodaj mąkę, proszek do pieczenia oraz sól i wymieszaj.\nPokrusz czekoladę na drobne kawałki, a następnie dodaj ją do masy i zmiksuj z pozostałymi składnikami. Uzyskane w ten sposób ciasto włóż do lodówki i schładzaj około 30 minut. W tym czasie rozgrzej piekarnik do 170℃.\nZ ciasta formuj w dłoniach kulki, układaj je na blasze wyłożonej papierem do pieczenia, a następnie spłaszczaj. Pozostaw odstępy między ciastkami. Piecz około 15 minut. Ostudź i gotowe.\nJeżeli chcesz przygotować ciastka bezglutenowe bez jajek , zastąp jajka 2 łyżkami nasion chia, zmielonych w młynku do kawy i wymieszanych ze 100 ml mleka roślinnego albo wody (wsyp nasiona do szklanki, wymieszaj z mlekiem roślinnym lub wodą i pozostaw na chwilę). Jeśli natomiast chcesz zrobić ciastka bezglutenowe bez jajek i mleka , zamiast jajek użyj 2 łyżek nasion chia, a zamiast masła – margaryny bezmlecznej.\nCiastka imbirowe bezglutenowe - przepis\nSkładniki na ciastka imbirowe bezglutenowe (40 sztuk):\nok. 120 g zimnego masła,\nRozgrzej piekarnik do 170℃. Wymieszaj wszystkie składniki i zagnieć ciasto, a następnie włóż je do lodówki i schładzaj około 30 minut. Zrezygnuj z chłodzenia, jeśli ciasto od razu po zagnieceniu jest mało klejące i zwarte.\nRozwałkuj ciasto. Wykrawaj z niego dowolne kształty i układaj na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Piecz ciastka około 10 minut.\nJeśli chcesz upiec ciastka bezglutenowe bezmleczne , wymień masło na margarynę bezmleczną. Wykorzystując mąkę gryczaną, uzyskasz ciastka gryczane bezglutenowe . Możesz jednak zamienić tę mąkę na inną i w ten sposób otrzymać inny rodzaj ciastek, np. ciastka kukurydziane bezglutenowe (z mąki kukurydzianej).


Koalicja antyunijna do PE przeciw „wciąganiu Polski w wojnę bliskowschodnią” - TVP Parlament. Telewizja Polska SA\n12:34, 21.01.2019; autor: akune; źródło: PAP\nLiderzy koalicji do PE: partii Wolność, Ruchu Narodowego oraz Grzegorz Braun sprzeciwili się w poniedziałek „wciąganiu Polski w wojnę bliskowschodnią”. W ich ocenie, konferencja bliskowschodnia w Warszawie jest elementem wojny propagandowej przeciwko Iranowi.\nZdaniem Grzegorza Brauna wszystko wskazuje na to, że konferencja jest „elementem wojny propagandowej“ (fot. PAP/EPA / MOHAMMED SABER)\nIran uznał to za akt wrogości; tamtejsze MSZ wezwało charge d'affaires ambasady Polski, aby zaprotestować przeciw poświęconej głównie Iranowi konferencji. Według MSZ polski dyplomata przedstawił irańskiemu resortowi spraw zagranicznych założenia planowanej konferencji.\n– Nasza koalicja opowiada się za pokojem, jesteśmy przeciwni wciąganiu, wpychaniu Polski w wojnę bliskowschodnią (...) celem nagonki (konferencji – red.) jest Iran – oświadczył szef stowarzyszenia „Pobudka”, reżyser i dokumentalista Grzegorz Braun w poniedziałek na konferencji prasowej w Sejmie.\nW ocenie Brauna, wszystko wskazuje na to, że konferencja jest „elementem wojny propagandowej”. – Nie chcemy się do niej przyłączać i nie chcemy, żeby naród polski stał się - bez własnej wiedzy i zgody – stroną wojującą. Jeśli idziemy na wojnę, to należy się narodowi w tej sprawie przynajmniej krótka debata parlamentarna – podkreślił Braun.\nKoalicja antyunijna do PE zorganizuje własną konferencję\n– Jesteśmy okłamywani, że Polska ma jakieś zobowiązania wynikające z Paktu Północnoatlantyckiego – powiedział Korwin-Mikke. "Ponieważ Iran nie leży nad Morzem Śródziemnym, ani nad Atlantykiem, nawet gdyby Iran zatopił 10 statków amerykańskich, to Polska nie jest zobowiązana do bronienia Stanów Zjednoczonych, które same sobie świetnie poradzą" - dodał.\nPrezes Ruchu Narodowego, poseł Robert Winnicki zwrócił uwagę, że Polska ma „swoje interesy na Bliskim Wschodzie”. – Są to przede wszystkim interesy gospodarcze, powinniśmy również występować w interesie pokoju i w interesie chrześcijańskich mniejszości, które tam żyją – odkreślił.\nWinnicki zapowiedział, że 13 lutego, czyli w dniu rozpoczęcia konferencji bliskowschodniej w Warszawie, koalicja zorganizuje w Sejmie własną konferencję pt. „Polska – Bliski Wschód”.


Nadal z księdzem Markiem… - Rynek książki\nStrona główna / Czasopisma / Nadal z księdzem Markiem…\nNadal z księdzem Markiem…\nW ocenie ks. Marka Otolskiego, dyrektora targów i prezesa Stowarzyszenia Wydawców Katolickich, tegoroczna, czternasta już, edycja targów, okazała się bardzo udana. – Liczba odwiedzających była w tym roku porównywalna z rokiem poprzednim – zdradził Bibliotece Analiz. – Sprzedaliśmy, podobnie jak rok temu, 5000 biletów, ale gości było znacznie więcej, ponieważ w niektórych godzinach wejście było… bezpłatne. Sama koncepcja targowa będzie kontynuowana, przede wszystkim będziemy myśleć o poszerzeniu programu towarzyszącego. Ważną sprawą jest też wsparcie finansowe ze strony władz Warszawy, bo od tego zależy dalszy los imprezy. Także – i to w dużej mierze – od jej lokalizacji. Ks. Otolski od lat szuka lepszego miejsca, trudno jednak znaleźć obiekt spełniający warunki wystawiennicze, a którego cena wynajmu byłaby jednocześnie do przyjęcia przy skromnych funduszach organizatorów. W tej sytuacji warto odnotować głos Danuty Sarny, dyrektorki Zespołu Szkół Integracyjnych nr 62 na warszawskich Stegnach, w których od lat odbywają się targi. – Gdyby do takiej zmiany doszło, byłabym bardzo niezadowolona – mówi pani dyrektor. – Na przyszły rok jesteśmy gotowi udostępnić na czas targów znacznie więcej pomieszczeń niż dotychczas, a nawet odwołać wszystkie zajęcia na te kilka dni. Bardzo się do targów przyzwyczailiśmy i nie wyobrażam sobie, aby były organizowane w innym miejscu. Nie tylko promocje Program towarzyszący to nie tylko promocje nowych tytułów. Od lat na targach odbywają się dyskusje na …\nWyświetlono 25% materiału - 218 słów. Całość materiału zawiera 873 słów\nPoprzedni wpis: Ta branża nie ma wyjścia\nNastępny wpis: Zaproszenie na Słowację


lubuska ziemia - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy\nterytorium historyczne po obu stronach środkowej Odry, między Śląskiem a Pomorzem;\nwe wczesnym średniowieczu zapewne terytorium zachodniosłowiańskiego plemienia Lubuszan; w skład państwa polskiego weszła prawdopodobnie za Mieszka I; ośrodkiem administracyjnym był Lubusz (obecnie niemiecki Lebus), w którym 1124 Bolesław III Krzywousty założył biskupstwo (1391 przeniesione do Fürstenwalde, 1556 sekularyzowane). W okresie rozbicia dzielnicowego Polski połączona ze Śląskiem i czasowo z Wielkopolską, była terenem najazdów margrabiów miśnieńskich i łużyckich oraz arcybiskupów magdeburskich; 1249–52 wskutek walk między księstwami śląskimi utracona na rzecz Brandenburgii, która stworzyła z ziemi lubuskiej przyczółek do dalszej ekspansji na ziemie polskie (zdobyte tereny nazwano Nową Marchią); od XIII w. obszar kolonizacji niemieckiej; głównym miastem stał się Frankfurt (nad Odrą). Od 2. połowy XIX w. przybywali na ziemię lubuską z Wielkopolski polscy robotnicy folwarczni. W 1945 część ziemi lubuskiej na wschód od Odry wróciła do Polski; część zachodnia pozostała w granicach Niemiec; po II wojnie światowej ożywiono w Polsce nazwę ziemia lubuska, obejmując nią obszar znacznie szerszy niż w średniowieczu.


"Inne stworzenia wzrok spuszczają w ziemię,\nczłowiek jedynie otrzymał postać wyniosłą, miał\nnakaz patrzeć w niebo, twarz zwracać ku gwiazdom."\nPoświęcając codzienną pracę poszukiwaniom harmonii, rozciągając siatkę Fibonacciego na kolejnych odcinkach, zgłębiając tajniki kolejnych formacji i struktur, w sobotni wieczór pragniemy oderwać wzrok od wykresów i skoncentrować uwagę na kilku innych przyjemnościach, które wielokrotnie narzucają nam się w ciągu tygodnia pracy nie mogąc doczekać się realizacji. Temat dzisiejszy zrodził się właśnie w okolicznościach pełnego (jak się wówczas wydawało) weekendowego odprężenia umysłowego, dowodząc jednocześnie iluzji jaką jest myśl, że możemy tak po prostu zapomnieć o całym tygodniu naszego zaangażowania w trading, który de facto jest naszą pasją. Do rzeczy zatem...\nIle razy Wam, drodzy Czytelnicy, zdarzyło się bezwiednie liczyć płatki kwiatów, mierzyć odcinki przedmiotów codziennego użytku szukając złotej proporcji, oczami wyobraźni rysować spiralę Fibonacciego, czy szukać zależności falowych w całkowicie prozaicznych sytuacjach w życiu? Nam zdarzyło się to wielokrotnie.\nKorzystając być może z ostatnich już ciepłych i bezchmurnych wieczorów, podążając myślą wyłożoną przez znanego rzymskiego poetę, warto spojrzeć od czasu do czasu w górę, bo jak się okazuje i tam odnaleźć można nieco harmonii, ktora towarzyszy nam w codziennej pracy. Pomijając niezliczone galaktyki spiralne, wspominane wielokrotnie w kontekście sekwencji Fibonacciego, których niestety nie jesteśmy zdolni dojrzeć bez odpowiedniego sprzętu optycznego, warto przyjrzeć się nieco bliżej powszechnie znanym gwiazdozbiorom północnego nieba, ponieważ one również mogą zaciekawić znawców tematu oraz zwolenników interdyscyplinarnego podejścia do życia.\nFormacją - a właściwie konstelacją - na którą chcielibyśmy zwrócić dzisiaj uwagę jest Kasjopeja. Być może znajdą się pasjonaci astronomii, którzy bez trudu odnajdą ją na jesiennym niebie. Wymaga to jednak podobnej orientacji w położeniu gwiazd na mapie nieba, co wprawy w poszukiwaniu formacji harmonicznych wśród dziesiątek świec na wykresach giełdowych. Kierując się jednak słowami angielskiego poety Thomasa S. Eliota: "Nie zaprzestaniemy naszego dociekania i kres naszych poszukiwań będzie powrotem w miejsce wymarszu i poznaniem tego miejsca po raz pierwszy". Warto zatem poświęcić chwilę czasu na relaksującą podróż po nieboskłonie.\nWspomniany gwiazdozbiór możemy oglądać na naszym niebie przez cały rok. Około godziny 21:00, o tej porze roku, rozciąga się na północnym - wschodzie, na wysokości około 55 stopni nad horyzontem (dla ułatwienia poszukiwań - szerokość wyciągniętej przed siebie zaciśniętej pięści to około 10 stopni na niebie). Kształtem przypomina on nieco pochyloną literę W lub M. Dlaczego jednak spośród gamy 88 konstelacji wybieramy akurat Kasjopeję?\nKierując się głęboko zakorzenionym instynktem tradera mimowolnie rysujemy kolejne odcinki pomiędzy głównymi gwiazdami. Nie potrzeba dużo czasu, by mityczna królowa, małżonka Cefeusza i matka pięknej Andromedy (to również okoliczne gwiazdozbiory) nabrała kształtów dobrze nam znanych formacji harmonicznych.\nW ramach ćwiczenia proponujemy przyjrzeć się dokładnie powyższym zdjęciom i wyrysowanym odcinkom. Którą ze znanym formacji XABCD przypominam Wam Kasjopeja?\nZachęcamy do obserwacji astronomicznych i zakupów w punkcie "D" :)\nAutor: Fibonacci Team o 19:11\nEtykiety: Artykuły, Po godzinach


Yevoni | 2015-11-03\nCzy to film zachęcił mnie do przeczytania książki? Zdecydowanie NIE, film tylko pomógł w sięgnięciu po opis jaki znajduje się z tyłu. Muszę powiedzieć, że mnie zaintrygował.\nSamotny człowiek pozostawiony na Marsie kombinuje jak przetrwać? Ciekawe...\nSama książka wciąąąga i pochłania. Śledzimy losy Marka z zapartym tchem trzymając kciuki, żeby tym razem nic nie pierdyknęło i udało mu się wrócić do domu. Bo planeta Mars naprawdę się na niego uwzięła. Pomysły na przetrwanie Marka są zaskakujące i należy go podziwiać za to, że nie stracił swojego ironicznego poczucia humoru (chociażby przeliczanie na piratonindże).\nPomimo masy przeliczania co na ile wystarczy i co z czego powstaje czytelnik w ogóle nie ma wrażenia, ze nie rozumie o czym mowa. Napisana jest lekkim i przyswajalnym językiem.


11. JAMES: Nóż w plecy | DOLINA GODRYKA 7\nJames siedział na krześle przy stole w jadalni, opierając łokcie na kolanach. Frank rozmawiał z Doreą i Moodym. James nienawidził tworzenia domysłów bezpośrednio po akcji.\nKiedy Syriusz przyleci, wszystko nam opowie.\nPeter stanął za nim i położył mu dłoń na ramieniu. Gdzieś w kącie kuchni stały dziewczyny. Wszystkie starały się być dzielne, ale James słyszał już cichy szloch dochodzący z tamtej strony. Podejrzenia skierowane w stronę Dorcas Meadowes musiały być dla nich mocnym ciosem. Sam Potter czuł się z tym wszystkim nieswojo.\nByłem z nią tak długo sam na sam. Miała mnie na widelcu bardzo długi czas. Próbowali mnie zabić, a ja ufałem, że nie muszę się bronić, bo mam od tego ją. Miała za mną lecieć… a ta rozmowa na drzewie? Już wtedy wydawało mi się, że próbuje mnie zagadać. Chociaż z drugiej strony… obroniła mnie. Tak myślałem. Nadal tak myślę. To nie mogła być udawana walka! Chyba że jest aż tak dobrą aktorką i tak dokładnie to wszystko zaplanowali. Może nie sądzili, że jednak uda mi się jakimś cudem wyszarpać im tego Notta. Cóż, wszystko okaże się, kiedy tata wróci i powie, że dziewczyna nie żyje, albo uciekła.\nArtur Weasley co chwilę podskakiwał, wypatrując srebrnego błysku na ciemnym niebie, ale zdawało się, że to kolejny fałszywy alarm.\n- Chyba leci – mruknął z nadzieją w głosie.\nJak poprzednie cztery razy, wszyscy zerwali się z miejsc, by wlepić nos w tarasowe okno. Tym razem Artur się nie pomylił. Jedna Srebrna Strzała zmierzała ku ziemi potterowej posesji. Wszyscy zaczęli po cichu przepychać się do klamki. W mroku James nie dostrzegał nikogo, ale stojąca obok niego Mary zaczęła przedzierać się właśnie łokciami przez tłum.\n- Och, przesuńcie się – usłyszał za sobą jeszcze władczy głos swej matki, kiedy wybiegał za szklane drzwi.\nTeraz już widział wyraźnie przyjaciela i wiszącą mu na szyi, drżącą Mary. Dorea przeszła obok Jamesa, żeby przytulić Blacka. Ten chwilę później wręczył jej coś, co okazało się być osobą. Mary chwyciła ją delikatnie. Kiedy chłopak zobaczył rudy, brudny warkocz, poczuł ogromną ulgę. Odwrócił się do przyjaciela i od razu dostrzegł zaciśniętą mocno szczękę, ciemne, przymrużone oczy i pulsującą skroń.\nWiedziałem, że wróci. Nie mogło być inaczej.\n- Dobrze, że już jesteś, bracie – rzekł, poklepując go po plecach.\n- Chodź do domu. Musimy wiedzieć, co tam się stało – dodał Lunatyk, odwracając się już na pięcie.\n- Frank doleciał?\n- Jakieś dwadzieścia minut temu – poinformował Glidogon, usuwając się Syriuszowi z drogi.\nChwilę później już wszyscy wtłoczyli się do salonu. James starał się delikatnie przedrzeć przez tłum, odpychając Strugisa Podmore’a.\n- Dlaczego tak długo? – krzyknął ktoś.\n- Leci za wami ktoś jeszcze?\nJames cofnął się pół kroku. W tym samym momencie został jednak staranowany przez Marlenę i Andy’ego, którzy wpadli na środek, próbując wycisnąć coś z Blacka. Rogaczowi nie potrzeba było więcej informacji. Wiedział, że jeśli Syriusz daje się zakrzyczeć ze wszystkich stron, nie mówiąc nic, to nic dobrego z jego ust teraz nie usłyszą.\n- Stamtąd już nikt nie wróci – rzekł, kiedy nastała zupełna cisza. – Max nie żyje. Jack i Louis zostali złapani.\nPotter uniósł głowę. Od razu napotkał wzrokiem kasztanowe oczy Mary, która stała daleko, ale również na niego patrzyła. Obydwoje wiedzieli, że czują teraz dokładnie to samo. Ta informacja nie miała znaczenia. Czuli ulgę, że Syriusz wrócił. Cieszyli się, że to nie on padł ofiarą tej akcji. Kiedy James to sobie uzmysłowił, poczuł się okropnie.\nAle wiem, że ani ja tego przed tobą nie ukryję, ani ty przede mną. I nigdy się do tego nie przyznamy.\nZ otępienia wyrwał go krzyk.\n- ZARZĄDZIŁEM ODWRÓT!!! WIESZ, CO WTEDY TRZEBA BYŁO ZROBIĆ? WSIĄŚĆ NA SWOJĄ PIERDOLONĄ MIOTŁĘ I LECIEĆ ZA MNĄ!!! NIE ROZUMIESZ, KURWA, PROSTEJ KOMENDY?! PRZEZ CIEBIE MAX NIE ŻYJE, A MÓJ OJCIEC JEST W RĘKACH ŚMIERCIOŻERCÓW!!!\nJames od razu ruszył w stronę Franka, który wydzierał się na siedzącą na krześle i szlochającą przeraźliwie Lily. Nie wiedział, czy dowódca ma rację, czy nie, ale miał pewność, że w tej chwili nikt nie chce tu takich słów.\n- Franky, wystarczy – rzekł, kładąc mu rękę na ramieniu.\n- PATRZ NA MNIE, KURWA!!!\n- Dość! – krzyknął, teraz już ostrzej, odwracając przyjaciela ku sobie.\nLongbottom był wściekły. Miał czerwoną twarz i oczy, a po skroni spływał mu pot. Dysząc ciężko odwrócił się, żeby wyjść z pokoju. James zwrócił się ku Dorei i podszedł do niej. Ta chwyciła go za rękę i przyciągnęła do siebie.\n- Ojciec już pewnie tam jest – powiedziała, chcąc go uspokoić, ale swoim przerażonym tonem osiągnęła odwrotny skutek.\nStali chwilę, przyglądając się, jak Frank wraca do salonu i wydziera się na Syriusza. Z jego słów James wywnioskował, że Łapa nie podporządkował się rozkazom dowódcy i wrócił po Lily, która została na placu boju. Chociaż zdrowy rozsądek podpowiadał mu, że Longbottom ma rację, to starał się stłumić w sobie tę myśl. Zawsze próbowali wytępić w Blacku to nieustanne nieposłuszeństwo. Frank, Andy i James podczas akcji zachowywali się w bardzo podobny sposób, niemal czytali sobie w myślach. Nabrali takich nawyków podczas pracy jako Aurorzy. Każdy wykonywał najmniejsze polecenie dowódcy bez mrugnięcia okiem i akcje w większości kończyły się powodzeniem. Jednak w Zakonie z bezwzględną dyscypliną było gorzej, a najmniej usłuchana była trójka rodowitych Blacków, wspierająca jego szeregi. James miał jednak przeczucie, że decyzja Syriusza była słuszna.\nUratował życie Evans. Ona ma dopiero osiemnaście lat. Nie chcę nawet myśleć, co by jej zrobili i ile by mogła wygadać Śmierciożercom o Zakonie. Oby tylko nie okazało się, że ten manewr ograniczył opcje ucieczki Jackowi, Louisowi albo… Maxowi.\nDopiero w tym momencie zwrócił oczy ku Marlenie. Dziewczyna osunęła się na podłogę i szlochała głośno, wtulając twarz w koszulę Remusa. James nie próbował nawet zrozumieć jej bólu. Teraz dopiero przygnębienie wzięło górę nad wcześniejszą ulgą i uświadomił sobie, że na prostej, krótkiej misji stracili trójkę ludzi. Max, Jack i Louis od kilku lat byli dla niego jak rodzina. Każdy z nich traktował go jak syna, a Charlesa jak brata.\n- Musimy go sprawdzić.\nA teraz ich nie ma. Marley, Judith, Andy z Robertem, Frank. Wszyscy na zawsze stracili… ŻE CO?!\nJames szybko przetarł rękawem bluzy zaparowane okulary i spojrzał w kierunku, z którego dobiegł go głos. Szalonooki stał parę stóp od Blacka, a jego prawdziwe oko wycelowane było prosto w jego przyjaciela.\n- Co ty pieprzysz, Moody? Zwariowałeś? – krzyknął Potter, nie dowierzając w jego słowa.\nOd razu podszedł do Łapy, starając się osłonić go własnym ciałem przed wzrokiem Alastora.\n- Ma tam rodzinę! – warknął tamten. – Kto wie, jakie wiadomości wysyła ojcu po nocach!\nJamesowi zabrakło języka w gębie. Nie miał pojęcia, co mogło ubzdurać się jednemu z dowódców, ale był pewny, że nie pozwoli na sprawdzanie kogoś, kto mieszka w Kwaterze niemal najdłużej ze wszystkich i jest jego pełnoprawnym bratem. Dorea również próbowała interweniować. James nie dawał za wygraną.\n- Jeśli będziesz chciał go sprawdzać, musisz sprawdzić nas wszystkich! Choćbyś chciał, to legilimencją nie dasz rady, a nie mamy przecież Veritaserum.\nKiedy Moody wydał rozkaz zabrania Blacka na górę, nikt się nie poruszył. Lunatyk odszedł na chwilę od drżącej Marleny i zaproponował walne głosowanie. Na szczęście jedynie Dearborn i Alastor byli za sprawdzeniem Łapy. James odetchnął z ulgą.\nOpierając się o stół kuchenny, Potter obserwował wszystkich zebranych tu ludzi. Zaczęli powoli wychodzić z kuchni. Rogaczowi niemal pękło serce, kiedy widział Marlenę, sunącą bezwiednie za Lunatykiem. Dorea druga opuściła pomieszczenie i zgarnęła ze sobą Marthę oraz Franka Longbottomów. Wszyscy powoli podążyli w ich ślady. Kiedy opustoszało, James dostrzegł siedzącą na drewnianym krześle Lily Evans. Dziewczyna patrzyła się tępo w jeden punkt przed nią, a na jej czerwonych policzkach odznaczały się zaschnięte strumienie łez. James popatrzył na nią z politowaniem.\nNie można mieć do niej pretensji. My byliśmy przez wiele lat szkoleni, Syriusz uczył się walczyć od kiedy umiał mówić, a ona? Ona dopiero co skończyła szkołę i to nawet nie był Hogwart. Wysłanie jej na akcję było błędem dowództwa… po prostu za szybko. Poza tym pierwszy raz jak żyję, zostaliśmy zdradzeni tak otwarcie. To był najgorszy moment na pierwszą misję.\nRogacz chciał coś powiedzieć, jakoś pocieszyć rudowłosą. Jednak w obecnej sytuacji kompletnie nie znajdował słów. Nie chciał mówić, że nic się nie stało, albo wydawać pochopnych osądów czy wniosków. Musiał się dowiedzieć ze szczegółami od Franka, co tam się wydarzyło i kto z naszych zawinił. Zdecydował więc dołączyć do reszty osób w salonie, by razem z nimi oczekiwać na przylot Aurorów, którzy z całą pewnością prowadzili właśnie śledztwo w Chelmsford.\nKiedy rozległo się pukanie do drzwi, wszyscy zastygli w bezruchu. Artur Weasley rzucił się w ich kierunku. James wyprostował się i ruszył ręką w stronę kieszeni spodni, w której trzymał różdżkę. Jednak Artur nie wykonał żadnego takiego gestu.\nDo pokoju wkroczył tyłem Rufus Scrimgeour, którego Potter poznał po lekko siwiejących już włosach. Światło lamp padło też na drugiego przybysza. Ciemnobrązowa twarz Kingsleya Shacklebolta była nad wyraz smutna. James wiedział już, co Aurorzy niosą. Szybko podszedł do nich i wyjrzał ostatniemu przez ramię, wypatrując Charlesa. Nikogo innego z nimi nie było. Drzwi się zatrzasnęły, a Potter szybko wyprzedził ich i podbiegł do ciemnozielonej kanapy. To samo zrobił Frank Longbottom. Chwycili za jej poręcze oraz oparcie i przesunęli na środek salonu. Bezwładne ciało Maxa Johnsona wylądowało na miękkich poduszkach. James wyprostował się i spojrzał w dół. Od strony jego oparcia leżały jego nogi. Na butach i spodniach były ślady krwi i błota. Z drugiej strony Frank ujął delikatnie jego głowę i poprawił tak, aby leżała jak najnaturalniej. Marlena wtuliła twarz w jego klatkę piersiową, szlochając przeraźliwie. Remus cały czas klęczał przy niej, obejmując ją z drugiej strony. James oderwał od nich wzrok, próbując powstrzymać łzę. W tym momencie jednak zauważył, jak do Andy’ego podchodzi Rufus, a do niego samego Kingsley.\n- Reszta doleciała? – zapytał cicho.\n- Wszyscy oprócz Dorcas, Jacka i Louisa – odszepnął James.\n- Chłopaki są już w Azkabanie na pierwszym piętrze, pod opieką Uzdrowicieli. Black doleciał?\n- A masz Notta?\n- Jest z bliźniakami.\n- Ta dziewczyna… – zaczął cicho. – Dorcas Meadowes… ona nie żyje. Alecto Carrow zrzuciła ją z miotły. Reszta Aurorów znalazła szczątki jej Srebrnej Strzały.\nCzyli ona nie zdradziła. Poległa na pierwszej misji, próbując mnie bronić. Oddała życie za moje bezpieczeństwo.\nKingsley odszedł od niego i James usłyszał za sobą cichy trzask zamykanych drzwi.\nJak mogliśmy być tacy nieodpowiedzialni? Mamy Notta i oby wygadał nam wiele konkretów. Jack, Louis, Max i Dorcas. To pięćdziesiąt procent wszystkich Wykonawców. Nott nie zasługiwał na poświęcenie życia czwórki naszych ludzi. I nadal wśród nas jest zdrajca.\nPo chwili, która dla Jamesa zdawała być się wiecznością, Scrimgeour i Kingsley ponownie stanęli w salonie.\nMuszą zabrać ciało.\n- Marlenko… – zaczął cicho Remus, dotykając delikatnie jej ramienia.\n- Nie! – wykrzyczała dziewczyna.\n- Ale Aurorzy…\nRemus odsunął się od niej o kilka cali i wbił wzrok w podłogę. W tym samym momencie do Marley podszedł Andy, przykucnął i objął ją całą swoimi długimi rękoma.\nNie mówiąc nic wstał, odrywając jej dłonie od ciała ojca. Rufus i Kingsley podeszli do kanapy i okryli Maxa jasnym płótnem. Andy, trzymając Marlenę w mocnym uścisku, cofnął się jeszcze o krok, zmuszając ją tym samym do identycznego ruchu.\n- NIE!!! PUŚĆ MNIE!!! TATO!!!\n- Vindgardium Leviosa – szepnął Shacklebolt, powodując, że ciało mężczyzny zaczęło lewitować i powoli przesuwać się w kierunku drzwi.\nMarlena próbowała się wyrywać. Krzyczała i wołała martwego ojca, ale McKinnon nie zwolnił uścisku, który krępował wszystkie ruchy dziewczyny. Wszyscy w milczeniu obserwowali scenę szarpaniny, dopóki drzwi nie zamknęły się za Aurorami i zza nich dało się usłyszeć głośny teleportacyjny trzask.\nWrzask Marley dudnił Potterowi w uszach, nawet wtedy, gdy Andy niósł ją po schodach na górę. Za nimi szybko pobiegły zapłakane dziewczyny. James poczuł, że nie wytrzyma tu dłużej. Udał się do tarasowych drzwi, pociągnął za ich klamkę i świeży, chłodny wiatr uderzył mu w twarz. Wziął trzy głębokie, spokojne wdechy i dopiero wtedy zdał sobie sprawę, jak jest zmęczony.\nJames stał przy blacie kuchennym, wybierając parę produktów spożywczych, które miał zamiar na wielkim talerzu zanieść do piwnicy. Gabaryty braci Prewett były w większości sytuacji zaletą, natomiast potrzebowali oni znacznie więcej pożywienia niż reszta członków Zakonu, wliczając w to Huncwotów. Po wrzuceniu na półmisek trochę czosnkowego pieczywa, mięsnych przekąsek i innych wykwintnych specjałów, przygotowanych przez Doreę i jej pomocnice na dzisiejszą kolację, chwycił za szyjkę butelki z sokiem jabłkowym i udał się w kierunku schodów. Ze względu na późną porę, na parterze zaczynało już pustoszeć. Na nikogo nie czekano. W kuchni James dojrzał tylko Mandy i Boba Summersów, którzy przybyli niedawno i ich córkę. Wiedział, że reszta dziewczyn jest z Marleną i Andym na górze. W jadalni, przez którą musiał przejść, aby dostać się do prowadzących do piwnicy, krętych schodów, siedziało kilka osób i Potter tylko kątem oka dostrzegł, że na niskiej ławie leżało już kilka odkorkowanych butelek wina. Szarpnął za klamkę małych drzwi i postawił stopę na pierwszym, śliskim i bardzo niewygodnym schodku.\nJuż po kilku krokach natrafił na Syriusza, który z grobową miną wychodził z piwnicy. Poszedł tam, żeby powiedzieć bliźniakom, że Zakon został zdradzony. James nie udał się tam z nim, bo w gruncie rzeczy wolał nie dobierać się w bezsensowne grupki. Ufał Syriuszowi, więc kiedy on poszedł na dół, Potter wolał poobserwować innych na górze. Zwłaszcza, że wśród dotychczas najbliższych mu ludzi, był teraz zdrajca.\nIm bliżej Rogacz był drewnianych drzwiczek, tym głośniejsze krzyki zdawały się dobiegać z małego pomieszczenia. Nacisnął na klamkę i schylił lekko głowę, by wejść do piwnicy. Edward Nott leżał związany na zimnej, kamiennej posadzce i pokasływał cicho. James zauważył strużkę krwi, sączącą się z jego łuku brwiowego. Jeden z braci kucał przed nim, a drugi szarpnął go właśnie za ramię i wrzucił na ścianę tak, by zwrócił się do nich twarzą. Bracia ustawili się naprzeciwko niego i bacznie wpatrywali się w jego oczy. W tym momencie nie można ich było rozróżnić. James położył miskę z jedzeniem i butelkę na podłodze i oparł się o framugę drzwi.\n- Kto ci powiedział, że planujemy akcję? – zapytał spokojnie jeden z bliźniaków.\n- Yaxley – wychrypiał Nott.\n- Kłamstwo – szepnął ten brat, który nie zadawał wcześniej pytania.\n- Żółta kartka, Nott. Kto ci powiedział, że planujemy akcję?\nPrzez krótką chwilę więzień próbował uchwycić kontakt wzrokowy z Jamesem. Ten bacznie mu się przyjrzał. Mężczyzna był zlany potem i wyraźnie się bał.\n- Dobra, powiem! Avery! Avery mi powiedział. W pracy.\n- Kłamstwo – syknął Prewett, w którym James rozpoznał teraz Gideona.\n- W takim razie daję ci dziesięć sekund na prawidłową odpowiedź… Dziesięć…\n- Nie! To prawda! Przecież to prawda! – krzyczał siwy mężczyzna, kopiąc w dziwny sposób uwiązanymi nogami.\n- Dziewięć… osiem… Nott, my mamy naprawdę dużo czasu. Trzydwajeden!\nJego brat nie czekał na dodatkową komendę. Uniósł wielką pięść i uderzył swojego więźnia w szczękę. Trzask, jaki temu towarzyszył nie przywodził Potterowi na myśl nic dobrego. Nott zakasłał, wypluł trochę krwi i opuścił głowę.\n- Lucjusz – szepnął.\nBliźniaki uśmiechnęli się do siebie.\n- No, nieźle. Trzeba było tak od razu, Nott. I tak wszystko nam wyśpiewasz, a tylko od ciebie zależy, ile zębów będziesz miał pod koniec naszej pogawędki.\n- Kto donosi Lucjuszowi? – warknął od razu Gideon.\n- Nie wiem – odrzekł Nott, unosząc wzrok i machając przecząco głową.\nBracia spojrzeli po sobie. Mówi prawdę.\n- Kiedy dowiedziałeś się o akcji?\n- Dzisiaj rano. Lucjusz mi powiedział. Dziś rano widzieliśmy się w…\n- Łżesz! – warknął bliźniak w taki sposób, że aż Jamesa przeszły ciarki.\n- Sowę! Wysłał mi sowę! Dzisiaj rano dostałem od niego sowę, że planujecie mnie porwać, ale wszystko ma być tak, jak wcześniej planowałem! Mówił, że nic mam nie zmieniać!\n- Wiedzieliście, kto będzie na misji? Znaliście jakieś nazwiska?!\n- Nie wiem, może Lucjusz znał, nie wiem!\nGideon zacmokał wymownie ustami. Fabian odwrócił się do Notta i przystawił mu różdżkę do piersi.\n- Mów wszystko.\nReakcja więźnia była dla Jamesa aż zbyt wymowna. Zmarszczył brwi tak, jakby chciał się jak najbardziej osłonić przed atakiem i podkurczył nogi w geście obronnym. James skrzywił się mimowolnie.\nOd tylu lat wiem, że nie powinienem tu przychodzić.\n- To mieli być dawni Aurorzy – rzekł, nienaturalnie wysokim tonem. – Tak mi powiedział.\n- Co jeszcze wiecie?\n- Ja nic nie wiem, przysięgam!\nKolejne uderzenie w głowę było mocniejsze. Potter pomyślał przez moment, że wolałby oberwać metalowym młotem. Chwycił mocno za klamkę i wyszedł poza obręb światła, które dawało kilka wielkich świec.\n- Od jak dawna was ktoś informuje? – usłyszał jeszcze, zatrzaskując za sobą drewniane drzwi.\nUważajcie na niego, chłopaki. Zbyt wiele za niego zapłaciliśmy, żeby go teraz wykończyć kilkoma mocnymi ciosami.\nMary postawiła właśnie dzbanek wypełniony herbatą na kuchennym stole. James od razu dolał sobie do kubka kolejną porcję. Zapadła już ciemna noc, a w salonie pozostało już dosłownie parę osób. Alicja trzymała Pottera za ramiona, stojąc za jego krzesłem. Rozmowa się nie kleiła, zwłaszcza że dopiero co do grona dołączył Lunatyk, który do tej pory głównie zajmował się Marleną. Teraz podobno dziewczyna usnęła, a obok niej miał czuwać cały czas McKinnon wraz ze swoją matką. Macdonald, pomimo swoich napuchniętych, czerwonych oczu patrzyła nieustannie w stronę Syriusza, pogrążonego w myślach od samego powrotu. Glizdogon w pewnym momencie przyniósł mu wykopaną z czeluści ich pokoju niedokończoną paczkę papierosów, dzięki czemu, według Jamesa, Black w ogóle jeszcze był w stanie tu przebywać. Co chwilę ktoś przechodził korytarzem, albo docierał do połowy schodów. Szarpnięcie za klamkę spowodowało, że wszyscy momentalnie zerwali się z miejsc.\nTo pewnie tata z chłopakami.\nPierwszy do drzwi dotarł Remus. Kiedy je otworzył, jego twarz pociemniała i choć James dostrzegał jedynie jej profil, to zdołał nabrać obaw.\n- Jest – rzekł pogardliwie Lupin i już pół sekundy później wlókł po schodach szarpiącą się, małą postać.\n- Meadowes – szepnęła Mary, zrywając się do przodu.\n- Ała! Przestań! – krzyczała dziewczyna, widocznie nie spodziewając się takiego ataku.\nPotter przystanął w pół kroku, nie chcąc brać w tym udziału, więc patrzył tylko, jak Moody wymienia kilka ostrych słów z jego matką.\nAurorzy znaleźli szczątki twojej miotły. Śmierciożercy chcą nam ciebie wcisnąć drugi raz? Wszystkich nas chcecie przechytrzyć? Coś nie chce mi się wierzyć, że przeżyłaś upadek. Mamy wtyki w Biurze Aurorów. Zweryfikujemy każdy kit, który wciśniecie! Na Aurorów wystarczył udawany upadek z miotły. Nam teraz pewnie powiesz, że jakoś uciekłaś. Oj, Meadowes, Meadowes… Twoi Śmierciożercy wkopali cię głębiej, niż mogłabyś sobie wyobrazić.\n- Zdradziła – powiedział Frank, który nagle pojawił się za lewym ramieniem Jamesa.\n- Chyba tak. Jak to inaczej wytłumaczyć?\n- Ulżyło mi, że żyje, ale… – zaczęła Alicja, przyglądając się uważnie Mary. – Czy ty też widziałaś ten list? Ten, który Dorcas pisała rano i tak szybko go zgniotła…\nMacdonald wyglądała, jakby doznała olśnienia.\n- Tak było. Naprawdę. Wypuściła Blanche przez okno, jakby się bała, że ktoś coś zauważy…\n- I nic nikomu nie chciała powiedzieć!\n- Ktoś ją nawet o to spytał. Powiedziała, że to jej prywatna sprawa.\nJames spoglądnął na Syriusza, który również bacznie przysłuchiwał się rozmowie.\n- Nie wymyśliłyście sobie tego? – próbował zażartować Peter, co okazało się być dość trafnym stwierdzeniem.\nMary zacisnęła mocno usta i zgromiła Pettigrew niemiłym spojrzeniem.\n- Myślałyśmy, że nie żyje, palancie! Teraz sobie przypomniałam, a to może być kluczowe, rozumiesz?!\nJames starał się pozbierać myśli, żeby cokolwiek ułożyło mu się w logiczną całość.\nMeadowes pisała jakiś list, najprawdopodobniej zdradziła, ukartowała własną śmierć… więc po co wracała? Nie miała w tym żadnego interesu. Swoje zrobiła. Jesteśmy trzech ludzi do tyłu.\nJeden z Prewettów był już na górze. Ludzie, którzy mieli jeszcze chwilę temu spać, wtłoczyli się do salonu Kwatery, oczekując z niepokojem na werdykt. James usłyszał jeszcze szybkie skoki po schodach i zza barierki wyłoniły się postaci Andy’ego i Marleny. Ten widok ścisnął mu żołądek. Johnson była blada, ale jej czerwone, napuchnięte oczy łaknęły prawdy. Podeszła do Franka, patrząc mu prosto w oczy.\n- To ona? Dorcas przyleciała? – zapytała tonem, który mógł przyprawiać o dreszcze.\n- Tak – odszepnął Longbottom.\nKolejne dwadzieścia sekund wszyscy wpatrywali się w ujście schodów. Tam zaraz miał pojawić się Gideon Prewett, by wydać wyrok lub oczyścić z zarzutów pierwszą podejrzaną.\nDrzwi trzasnęły, a ciężkie kroki dotarły do pierwszego stopnia. Twarz mężczyzny oświetlił blask lamp.\n- Kurwa, to ona, czaicie? Zapytali ją, czy komuś mówiła o akcji. Skłamała.\nJames spojrzał na niego uważnie. Sam nie mógł uwierzyć, że Dorcas Meadowes spędzała z Gideonem tyle czasu przez ostatnie miesiące, a on nic nie zauważył. Od początku miała zamiar wsypać pierwszą akcję, do której zostanie dopuszczona, a oni temu nie zapobiegli. Potter odwrócił głowę w bok. Mary z Alicją wymieniały przerażone spojrzenia, a Marlena nie poruszyła się ani o cal. Drewniane drzwi na piętrze trzasnęły po raz kolejny.\nAlastor Moody schodził na dół, a za nim podążał Lunatyk, trzymając mocno za kark skuloną i związaną Dorcas Meadowes, zdrajczynię Zakonu, morderczynię. Potter cofnął się o pół kroku, nie chcąc tarasować im drogi do piwnicy, gdzie dziś w nocy grono więźniów miało się powiększyć.\nMeadowes szarpała się zawzięcie, starając się unieść głowę. Kiedy była naprzeciwko nich, spróbowała przystanąć.\n- Marley! – krzyknęła. – Powiedzcie im! Powiedzcie, że to nie ja!\nDowództwo nie zwolniło, nikt się nie poruszył. Wszyscy patrzyli, jak Moody wyciąga laskę przed siebie, otwierając małe, prowadzące do piwnicy drzwiczki.\n- Syriusz! – krzyknęła dziewczyna, próbując wyzwolić się od mocno zaciśniętej na jej karku dłoni Remusa i odwrócić głowę w tył. – Spójrz na mnie!!!\nTrzy postacie zaczęły wstępować na strome schody, niknąc w półmroku. Trzask zamykanych w pośpiechu drzwiczek tłumił rozpaczliwe wrzaski zdrajczyni Zakonu Feniksa.\nKiedy tylko Patronus Charlesa, srebrna sowa, dotarła do domu z wiadomością, że Aurorzy nie pojawią się w Kwaterze dziś w nocy, a Ann Winsborn bezpiecznie przekroczyła próg domu i oznajmiła wszystkim, że Jack McKinnon i Louis Longbottom są bezpieczni i gdyby nie fakt, że znajdują się na pierwszym piętrze Azkabanu, to pewnie czuliby się nieźle, wszyscy powoli zaczęli rozchodzić się do różnych pokoi. Andromeda spała na swoim starym łóżku razem z Emmą Vance. James nie wiedział, czy bliźniaki nadal przesłuchują więźniów, czy już położyli się spać. Marlena spała w pokoju Andy’ego McKinnona. Mary, Alicja i Ann połączyły łóżka Jamesa, Remusa i Syriusza i już leżały w nich, przytulone do siebie. Rogacz od zawsze pozwalał Macdonald z nim spać, kiedy się czegoś bała, albo stało się coś złego. A tej nocy dziewczyny straciły bardzo wiele. Kiedy zapytał je, gdzie podziała się Lily Evans, Ann stwierdziła od razu, że siedzi w Lochach. Potter postanowił uszanować jej prywatność, choć sam nie rozumiał tej przemożnej potrzeby samotności w ciężkich chwilach. Zdecydował się nie schodzić do niej i proponować nocy u Huncwotów, gdyż uznał to za zwyczajnie niestosowne. Syriusza nie było w pokoju i Potter nie spodziewał się go tu zastać do rana. Dowództwo radziło już od kilku godzin wraz z Frankiem, dzisiejszym dowódcą.\nParszywa rola tobie przypadła, przyjacielu. Jedna zdrajczyni, dwóch w Azkabanie, w tym twój ojciec, jedna ofiara. Nikt nie chciałby dowodzić taką akcją.\nWkrótce jednak wyczerpanie wzięło górę nad lękiem, smutkiem i niepokojem. Mary położyła głowę na jego klatce piersiowej. Delikatny zapach lawendy pozwolił mu zasnąć.\nTagi:Alastor Moody Andy McKinnon Dolina Godryka Dorcas Meadowes Fabian Prewett Gideon Prewett James Potter Kingsley Shacklebolt Marlena McKinnon Mary Macdonald Syriusz Black Zakon Feniksa\n← 11. LILY: Jeszcze nie wszystko stracone\n11. SYRIUSZ: Nóż w plecy →\n8 comments for “11. JAMES: Nóż w plecy”\n31 lipca 2017 o 18:10\n1 sierpnia 2017 o 10:34\nJesteśmy dopiero na samym początku przygody z pisaniem, więc na konkurs jeszcze chyba za wcześnie również pozdrawiam!\nCieszę się, że tak szybko jest nowy rozdział\nBardzo mi było szkoda Marleny, współczuję jej utraty ojca. Ciężko było czytać o jej rozpaczy.\nAhh uwielbiam opis przyjaźni Jamesa i Syriusza. Jak Rogacz martwi się o Łape, jak czuje ulgę wiedząc że on żyje i w końcu jak staje w jego obronie kiedy Moody chce go oskarżyć.\nDorcas… to był najtrudniejszy moment całej notki. Przecież to nie może być ona! Ale z drugiej strony coś ukrywa skoro kłamała. Nie mogę się doczekać rozwiązania sytuacji.\nHuncwoci zawsze staną za sobą murem! Cała sytuacja Dorcas będzie opisywana we wszystkich następnych rozdziałach.\nNiestety mamy bardzo wiele planów na ten październik 1985r, więc rozdziały od 9 do 15 będą działy się praktycznie na przestrzeni tygodnia.\nKolejny rozdział Syriusza już teraz na blogu!\n2 sierpnia 2017 o 23:19\nKurczę mam zaległości jak widzę :o.\nPostaram się wszystko nadrobi, ale zabawnie na wakacjach mniej czasu niż zazwyczaj. Trochę czytania, trochę pisania, trochę wyjazdów, trochę oglądania serialòw…\nCóż co do notki.\nUwielbiam wszystkie rozdziały z perspektywy Jamesa. Relacja James-Syriusz – chyba każdy ją uwielbia. Mi osobiście kojarzy się doskonale. Kiedy słyszę Dorcas Meadowes płakać mi się chce. Całym serduchem wierzę w jej niewinność. I mam nadzieję, że Syriusz również. Chyba w każdym blogu jednym z moich najbardziej ulubionych wątków jest Jily. Dlatego, więc kiedy James chociaż o niej pomyśli- sikam z radości.\n3 sierpnia 2017 o 15:01\nDziękuję za komentarz! Duuużo więcej Jily w 12 i 13\n4 sierpnia 2017 o 11:40\nTa notka od początku do samego końca sprawiała, że chciało mi się ryczeć i to w głos. Oskarżenia skierowane w stronę Dor ranią mnie bardziej, niż chyba samą zainteresowaną. Nie wierzę, że ona to zrobiła. A nikt, naprawdę nikt jej nie wierzy! Nie potrafię sobie wyobrazić jej uczuć wtedy, kiedy Remus ciągnie ją po schodach. Dziewczyny ją prawie zdradziły, zawiodły podczas, gdy były najbardziej potrzebne! Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie i niestety nikt tu nie okazał się prawdziwym, nawet Lily. To było wzruszające, jak Dorcas zawołała Syriusza. Myślała, że może on jej pomoże. Ehhh… Scena z aurorami i Marley też złamała mi serce. Jedynie przesłuchanie było w miarę niesmutne – może Not w końcu wypaple, kto jest prawdziwym zdrajcą i wszyscy uwierzą Dor. Mam nadzieje, że kolejne wpisy będą choć trochę bardziej optymistyczne. Pozdrawiam ❤❤❤❤❤\n4 sierpnia 2017 o 23:07\nCieszę się, że rozdział wywołał tyle emocji! Zgadzam się z Tobą, a pomyśl tylko, co o tej sytuacji będzie myśleć nasza wybuchowa Dorcas\nW jej rozdziale będzie działo się baaardzo dużo, już teraz zachęcam do sprawdzania bloga, bo notka być może pojawi się już jutro. Nie gwarantuję jednak, że będzie bardzo wesoły…\nPozdrawiam serdecznie i dziękuję za komentarz! ❤


SZCZEPIENIA ZALECANE Zdrowie - wszystko o zdrowiu -\nMiało być tak pięknie, a wyszło jak zwykle. Większość Polek bez dostępu do szczepionek przeciw rakowi szyjki macicy\nSzczepionek przeciw HPV (wirusom brodawczaka ludzkiego, pierwotnym sprawcom raka szyjki macicy) nie ma w polskich aptekach i hurtowniach od wielu miesięcy. Ministerstwo Zdrowia umywa ręce, producenci zapowiadają, że będzie lepiej, ale ciężko o...\nLekarz o tegorocznych szczepieniach przeciw grypie: Kolejki jak w PRL-u. Jeszcze nikt ze szczepionką nie wrócił\nMinisterstwo Zdrowia umywa ręce, bo "nie zamawia i nie kupuje szczepionek". Producenci twierdzą, że zapewniona liczba dawek jest zgodna z podjętą przez Ministra Zdrowia decyzją refundacyjną. Polacy biją się o szczepionki, bo wszystko wskazuje na t...\nPółpasiec, chociaż jest spowodowany przez wirusa odpowiedzialnego również za typową chorobę wieku dziecięcego, atakuje przede wszystkim dorosłych. Choroba miewa ciężki przebieg, niejednokrotnie powodując dolegliwości bólowe utrzymujące się przez...


Menopauza - Strona 2 z 4 -\nPosted on 21 lutego 2011\nStan zapalny toczący się w naszym organizmie zwykle objawia się bólem. Przede wszystkim w obrębie stawów i mięśni. Możemy zmagać się z takimi dolegliwościami, gdy postawimy na zbyt intensywne ćwiczenia fizyczne lub dojdzie do jakiegoś urazu. Preparat na ból stawów w takim wypadku sprawdza się doskonale. Tym bardziej, że jego rolą jest nie tylko uśmierzanie bólu, ale i zwalczanie powstałych procesów zapalnych. Na półkach aptecznych nie brakuje odpowiednich specyfików. Dobrze.. Read More\nPosted on 9 lutego 2011\nJest wiele schorzeń, które mogą prowadzić do utraty wzroku, a jednym z nich jest zaćma. Dlatego też, nie powinna być ona przez nikogo lekceważona. Wiele na temat tego schorzenia można się dowiedzieć z sieci. Na pewno dobrze pójść na operacje zaćmy, o ile nie chce się oślepnąć. Jest wielu, naprawdę dobrych okulistów, którzy będą mogli przeprowadzić taki zabieg. Jeżeli nie chce się czekać na operację w ramach funduszu zdrowia, można.. Read More\nPosted on 21 maja 2010\nPosted on 22 marca 2010\nOkolice intymne u kobiet to miejsca newralgiczne. Nietrudno o infekcję. Nawet wtedy, gdy dba się o codzienną higienę. Pielęgnacja okolic intymnych jest podstawą, by uchronić się przed różnorodnymi schorzeniami, ale i czuć się komfortowo przez cały dzień.


powrót Strona główna Pytania i odpowiedzi VAT Złe długi\npiątek, 07 maja 2010 20:40\tZłe długi\nNapisane przez Marian Szałucki, doradca podatkowy\trozmiar czcionki\nCzytelnicy pytają: Osoba fizyczna prowadząca działalność posiada wierzytelności z tytułu niezapłaconych faktur (tzw. złe długi) – od ich powstania nie upłynął jeszcze okres dwóch lat. Firma, która nie uregulowała należności wynikających z tych faktur złożyła wniosek do sądu o ogłoszenie jej upadłości.\nCzy nieściągalność wierzytelności jest uprawdopodobniona co pozwala zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów, gdy dłużnik został wykreślony z rejestru, czy też wystarczającym jest, że toczy się już postępowanie upadłościowe, które najprawdopodobniej będzie trwało dłużej niż 24 miesiące? Jakie dokumenty należy złożyć do urzędu skarbowego na okoliczność zaliczenia nieściągalnych wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów? Jakie skutki z tytułu nieściągalnych wierzytelności wystąpią w VAT?\nEkspertax odpowiada: Poniżej rozwiązanie dla potrzeb podatku dochodowego oraz VAT.\nPrzed wyjaśnieniem skutków podatkowych związanych z nieściągalnymi wierzytelnościami w pierwszej kolejności powiedzieć trzeba, iż potoczne pojęcie tzw. złych długów, z którymi związany jest dwuletni okres liczony od daty wystawienia faktury dotyczy ewentualnych skutków w podatku VAT, o których jest mowa przepisach art. 89a-89b ustawy o VAT.\nNatomiast w zakresie skutków w podatku dochodowym od osób fizycznych do nieściągalnych wierzytelności interesujące nas kwestie zostały uregulowane w wymienionych niżej przepisach z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wierzytelności, które nie zostały uregulowana na naszą rzecz można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w oparciu o dwie zasady.\nPierwsza z nich dotyczy zaliczania wierzytelności nieściąganych do kosztów uzyskania przychodów, wcześniej zaliczonych do przychodów należnych, jeżeli ich nieściągalność została uprawdopodobniona w jeden z następujących sposobów:\n- postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadające stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo- postanowieniem sądu o:\n· oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, lub· umorzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, gdy zachodzi okoliczność, o której mowa wyżej, lub· ukończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, albo\nDruga z zasad związana jest z dokonywaniem odpisów aktualizujących wartość należności (wierzytelności) zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o rachunkowości, czyli że ma ona zastosowanie do podatników prowadzących księgi rachunkowe.\nW tym przypadku kosztem uzyskania przychodów jest odpis aktualizacyjny od tej części należności, która była uprzednio zaliczona przychodów należnych, pod warunkiem, że ich nieściągalność została uprawdopodobniona w jeden ze wskazanych niżej sposobów:\n- dłużnik został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku, albo- zostało wszczęte postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia układu w rozumieniu przepisów prawa upadłościowego i naprawczego lub na wniosek dłużnika zostało wszczęte postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, albo- wierzytelność została zasądzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo- wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika, na drodze powództwa sądowego.\nZatem jeżeli w ramach działalności prowadzone są księgi rachunkowe, w związku z którymi dokonywany był odpis aktualizacyjny wartości wierzytelności nieściągalnej, to odpis ten można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ zostało wszczęte postępowanie upadłościowe.\nJeżeli nie dokonano odpisu aktualizacyjnego, to nie jest możliwe zaliczenie wierzytelności do kosztów podatkowych. Możliwość zaliczenia wierzytelności do kosztów istnieje również w przypadku posiadania prawomocnego wyroku sądowego (z opisu stanu faktycznego nic na ten temat nie wynika).\nJeżeli w ramach działalności prowadzona jest podatkowa księga przychodów i rozchodów i jeżeli przed wszczęciem postępowania upadłościowego nie został przez nas sporządzony protokół, w którym stwierdziliśmy, że przewidywane koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo wyższe od kwoty wierzytelności, bądź też gdy nie posiadamy postanowienia organu egzekucyjnego (komornik sądowy) o nieściągalności, uznanym przez nas jako wierzyciela za odpowiadające stanowi faktycznemu, to w takim przypadku wierzytelności nie możemy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie zachodzi żadna z przesłanek uprawdopodobniających jej nieściągalność.\nSkutki nieściągalnych wierzytelności w podatku VAT\nOdnośnie do tzw. złych długów zauważyć przede wszystkim należy, iż przesłanki uznania wierzytelności za nieściągalną, które zostały wymienione w art. 89a ustawy o VAT mają znaczenie jedynie dla celów korygowania podatku należnego VAT. Nie mają one natomiast jakiegokolwiek znaczenia na gruncie podatku dochodowego.\nJeżeli podatnicy VAT zamierzają skorzystać z uprawnienia do korekty tego podatku, to jest to możliwe jedynie pod warunkiem, że zachodzą wszystkie przesłanki korekty. Zgodnie z nimi nieściągalność wierzytelności dla celów VAT uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.\n- dostawa towaru lub świadczenie usług była dokonana na rzecz zarejestrowanego czynnego podatnika VAT zarejestrowanego, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;- wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i jako podatek należny;- wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty są w dalszym ciągu podatnikami zarejestrowanymi jako czynni podatnicy VAT;- wierzytelności nie zostały zbyte; od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została ona wystawiona;- wierzyciel zawiadomił dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności uprawniających do korekty, a dłużnik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.\nPrzy korzystaniu z prawa do korekty wraz z deklaracją, która ją obejmuje, zobowiązani jesteśmy pisemnie zawiadomić urząd skarbowy o jej dokonaniu podając kwotę korekty podatku należnego. Ponadto w ciągu 7 dni od dnia dokonania korekty podatku należnego zobowiązani jesteśmy również do zawiadomienia dłużnika o tej czynności. Kopię tego zawiadomienia należy przesłać do właściwego dla nas urzędu skarbowego.\nMając powyższe na uwadze w opisanym przypadku nie możemy skorzystać z prawa do skorygowania podatku należnego z tytułu „złych długów”, gdyż w stosunku do dłużnika prowadzone jest postępowanie upadłościowe.\nPodstawa prawna:· art. 23 ust. 1 pkt 20-21, ust. 2-3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307),· art. 89a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm.).\nMarian Szałucki, doradca podatkowy\tPrzeglądane 3909 razy\tOpublikowane w\n« W 2011 wzrośnie VAT ma książki\tStawka VAT na usługi VOD »


Moduł „Zdrowie” – jak SOL ułatwia ogarnięcie weterynarii – Hodowla i Chów Bydła\nKażdy, kto zarządza stadem bydła mlecznego, ma na co dzień do czynienia z szeroko rozumianą weterynarią, czyli wszystkimi sprawami, które dotyczą zachorowań zwierząt oraz zabiegów leczniczych i profilaktycznych wykonywanych na zwierzętach.\nTakich zdarzeń jest sporo i w dodatku są bardzo zróżnicowane – zwierzęta zapadają na różne choroby, podaje się im różne leki, które z kolei powodują (lub nie) konieczność zachowania okresu karencji na mleko lub mięso itp. Dodatkową trudność stanowi konieczność pamiętania o zabiegach, które zostały zaplanowane i powinny być wykonane w określonym dniu, a czasem nawet w określonej godzinie. Dobrym przykładem są tu różne programy hormonalne stosowane w leczeniu zaburzeń płodności. Rozmaitość zdarzeń weterynaryjnych bardzo utrudnia prowadzenie odpowiednich zapisków w takiej formie, żeby to nie było pracochłonne, a jednocześnie zapewniało szybki dostęp do potrzebnych informacji.\nZ powyższych względów w programie SOL stworzyliśmy cały zestaw narzędzi, które ułatwiają hodowcy notowanie informacji o zdarzeniach weterynaryjnych, pozwalają planować wykonywanie zabiegów leczniczych i profilaktycznych oraz umożliwiają analizowanie stanu zdrowotnego poszczególnych zwierząt, całego stada lub wybranej grupy. Tworzą one łącznie wydzielony moduł o nazwie „Zdrowie”.\nJakie zdarzenia weterynaryjne można zapisać w SOL?\nŻeby usystematyzować wielką rozmaitość zdarzeń weterynaryjnych, podzielono je w programie na parę rodzajów.\nZabiegi. Z punktu widzenia codziennej pracy ze stadem najważniejsza jest możliwość zarejestrowania zabiegu. W programie SOL zabiegiem może być podanie jakiegoś leku lub wykonanie czynności leczniczej (np. opatrunku), albo podanie szczepionki czy aplikacja bolusa dożwaczowego. Rejestrując zabieg, można (jeśli ktoś ma taką potrzebę) zapisać także fakt zużycia dodatkowych materiałów (np. bandaży, igieł, strzykawek jednorazowych itp.). Dużą zaletą modułu „Zdrowie” jest możliwość tworzenia schematów zabiegów. Taki schemat to nic innego jak opis zabiegu opatrzony nazwą. Gdy chcemy zarejestrować wykonanie zabiegu u konkretnego zwierzęcia, po prostu wskazujemy gotowy schemat i już. Kilka kliknięć pozwala zarejestrować praktycznie dowolny zabieg, nawet taki, którego opis zawiera dziesiątki znaków.\nObjawy i diagnozy. Moduł „Zdrowie” pozwala też zarejestrować zarówno zaobserwowane u zwierzęcia objawy chorobowe, jak i diagnozy – czyli nazwy choroby lub zaburzeń zdrowotnych. Granica między objawami i diagnozami z natury rzeczy nie zawsze jest wyraźna. Dla przykładu: „biegunka” może być zarówno objawem choroby, jak i diagnozą. Powstaje zatem pytanie, czy i kiedy zapisywać objawy, a kiedy diagnozy? W praktyce można przyjąć, że jeśli rozpoznano chorobę lub zaburzenie zdrowotne, to należy zarejestrować diagnozę, rezygnując z wpisywania objawów.\nKiedy zatem warto rejestrować objawy? Głównie wtedy, gdy same objawy nie pozwoliły rozpoznać choroby, a chcemy je zachować w pamięci albo dla siebie, albo dla innych osób pracujących z tymi samymi zwierzętami. Czasem notujemy objawy w celu dokładnej obserwacji stanu zwierzęcia w „krytycznych” okresach jego życia. Dobrym przykładem (i zwyczajem) jest regularne kontrolowanie temperatury ciała krowy w ciągu pierwszych kilku dni po jej ocieleniu.\nWiele sposobów na ułatwienie sobie pracy\nKlikanie zamiast pisania. Zdajemy sobie sprawę z faktu, że nic tak nie zniechęca hodowcy do prowadzenia zapisków weterynaryjnych, jak konieczność żmudnego wklepywania do komputera opisów poszczególnych zdarzeń. Dlatego wszystkie funkcje modułu „Zdrowie” przeznaczone do rejestrowania objawów chorobowych, diagnoz i zabiegów są tak zaprojektowane, aby użytkownik nie wpisywał opisów z klawiatury, tylko klikał podpowiadane mu opcje. Co więcej, odpowiednie funkcje są tak zaplanowane, aby można było nimi się posługiwać na urządzeniach mobilnych typu tablet lub smartfon. Zakładamy bowiem, że z punktu widzenia użytkownika najwygodniejsze będzie rejestrowanie zdarzeń weterynaryjnych wtedy, kiedy zostały one zaobserwowane lub wykonane, zatem najczęściej bezpośrednio przy zwierzętach.\nGrupowa rejestracja. Jeśli ten sam zabieg został wykonany u wielu zwierząt (np. przeprowadzono szczepienie wielu cieląt czy odrobaczanie wielu jałówek), to program umożliwia grupową rejestrację takiego zdarzenia. Wystarczy na liście zaznaczyć odpowiednie zwierzęta, po czym dla nich wszystkich wskazać potrzebny zabieg. Taka grupowa rejestracja jest również możliwa przy rejestracji objawów oraz diagnoz.\nTworzenie schematów. Znacznym ułatwieniem pracy związanej z rejestracją zdarzeń weterynaryjnych jest możliwość tworzenia odpowiednich schematów przez samego użytkownika. Dobrym przykładem może być wcześniej wspomniane tworzenie schematów zabiegów. Ale użytkownik może sobie ułatwić pracę także poprzez tworzenie schematów (zestawień) chorób, które najczęściej występują w jego stadzie. Ich nazwy są wówczas podpowiadane mu w pierwszej kolejności, gdy uruchamia funkcję służącą do rejestrowania diagnoz. Podobnie można dopasować do indywidualnych potrzeb zestaw objawów chorobowych podpowiadanych przez program.\nPowiązanie zabiegu z diagnozą. Kolejnym ważnym udogodnieniem jest możliwość powiązania schematu zabiegu z diagnozą. Dla przykładu, praktycznie jedynym powodem podawania krowom antybiotyków dowymieniowych w trakcie laktacji jest leczenie zapalenia wymienia. Schemat takiego zabiegu użytkownik może powiązać z diagnozą mastitis. Jeśli stworzy takie powiązanie, to każdy przypadek wykonania tego rodzaju zabiegu u jakiegoś zwierzęcia spowoduje automatycznie zarejestrowanie dla tego samego zwierzęcia odpowiedniej diagnozy. W ten sposób kilkoma kliknięciami rejestrujemy równocześnie i zabieg, i diagnozę choroby, która spowodowała konieczność przeprowadzenia tego zabiegu.\nPlanowanie zabiegów leczniczych i profilaktycznych\nPoza rejestrowaniem zdarzeń weterynaryjnych moduł „Zdrowie” umożliwia także planowanie zabiegów leczniczych i profilaktycznych oraz kontrolę realizacji takich planów. Wystarczy wskazać schemat zabiegu, który ma być wykonany, oraz określić datę (ewentualnie także godzinę) jego przeprowadzenia. Program sam wpisze te plany do kalendarza, a w odpowiednim czasie przypomni o konieczności wykonania danej pracy. W niektórych przypadkach planujemy wykonanie u danego zwierzęcia całego cyklu zabiegów, które powinny być realizowane w określonej kolejności i z zachowaniem odpowiednich odstępów czasowych między nimi. W module „Zdrowie” taki cykl zabiegów nazywany jest „terapią”. SOL bardzo ułatwia planowanie terapii i ich realizację. Wystarczy raz stworzyć schemat leczenia, a potem można go przypisywać dowolnie wielu zwierzętom, wskazując jedynie nazwę terapii i zakładany czas jej rozpoczęcia. Kilka kliknięć pozwala zarejestrować dowolnie skomplikowaną sekwencję zabiegów i czynności pomocniczych składających się na daną terapię. Bardzo użyteczną funkcją modułu jest przypominanie użytkownikowi o zbliżającym się terminie wykonania zaplanowanych zabiegów. Program wyświetla odpowiednie informacje na pulpicie, ale na życzenie użytkownika może także uprzedzać przez wysłanie wiadomości SMS pod wskazany numer telefonu.\nKontrola okresów karencji\nJeśli użytkownik modułu „Zdrowie” na bieżąco rejestruje w programie wykonane zabiegi, zwłaszcza te z użyciem antybiotyków lub hormonów, to ma z głowy kwestię nadzorowania okresów karencji spowodowanych podaniem odpowiednich leków. Częścią modułu „Zdrowie” jest wykaz leków dopuszczonych do stosowania u bydła. Zawiera też informacje o tym, czy podanie danego specyfiku wiąże się z karencją na mleko lub mięso. Jeśli zostanie zarejestrowany zabieg, w ramach którego podano jakiś lek objęty karencją, to program automatycznie naliczy okres karencji dla danego zwierzęcia. Odpowiednie informacje są prezentowane na pulpicie, w postaci boksów z odpowiednimi napisami. Kliknięcie takiego boksu wyświetla listę zwierząt, które aktualnie są objęte karencją.\nZasady korzystania z modułu „Zdrowie”\nNa koniec garść informacji o zasadach korzystania z modułu „Zdrowie”. W odróżnieniu od modułu bazowego, który gospodarstwa objęte oceną wartości użytkowej bydła otrzymują bez dodatkowej odpłatności, moduł „Zdrowie” jest płatny. Miesięczna odpłatność za korzystanie z niego wynosi 0,8 złotego na jedną krowę ocenianą w danym stadzie. Naliczana jest analogicznie jak opłata za ocenę, tzn. w stosunku do liczby krów, którą odnotowano w dniu próbnego doju.\nAby umożliwić użytkownikom praktyczne wypróbowanie możliwości oferowanych przez moduł „Zdrowie”, wprowadzono zasadę, że w okresie pierwszych trzech miesięcy po udzieleniu hodowcy dostępu do programu SOL (okres promocyjny) korzystanie z modułu „Zdrowie” jest nieodpłatne. Po tym okresie moduł zostanie automatycznie wyłączony. Wspomniane wyłączenie polega na tym, że użytkownik nie może wprowadzać nowych informacji związanych ze zdarzeniami weterynaryjnymi, natomiast nadal ma możliwość przeglądania i analizowania informacji dotychczas udostępnianych.\nKorzystanie z aktywnych funkcji modułu „Zdrowie” po zakończeniu okresu promocyjnego wymaga świadomej decyzji użytkownika. Musi on włączyć moduł, korzystając z odpowiedniej funkcji w menu głównym programu (opcja „Gospodarstwo”  „Moduły”). Włączenie modułu przez użytkownika jest jednoznaczne ze zgodą na pobieranie opłaty za korzystanie z niego. Użytkownik może też samodzielnie wyłączyć moduł. Konsekwencje wyłączenia są identyczne jak opisane wcześniej dla automatycznego wyłączenia modułu po okresie promocyjnym. Wspomniane wyłączenie powoduje też zaniechanie pobierania opłaty za korzystanie z modułu (począwszy od następnego okresu rozliczeniowego).\nReasumując, każdy hodowca może nieodpłatnie wypróbować możliwości modułu „Zdrowie”, a następnie podjąć decyzję, czy chce z niego nadal korzystać – teraz już odpłatnie. Może w każdym czasie wyłączyć moduł, rezygnując tym samym z możliwości rejestrowania zdarzeń weterynaryjnych, ale zachowując wgląd do dotychczas zgromadzonych informacji tego rodzaju. Może też zmienić wspomnianą decyzję i ponownie włączyć moduł, uzyskując pełny dostęp do jego funkcji.\nZachęcamy do samodzielnego eksperymentowania z funkcjami modułu „Zdrowie”. W razie trudności lub wątpliwości należy bez wahania zwracać się o pomoc do SOL-asystentów. W najbliższych numerach HiChB będziemy chcieli dokładniej omówić poszczególne funkcje modułu „Zdrowie”. Jestem przekonany, że jego szersze wykorzystanie wyjdzie na zdrowie zarówno zwierzętom (ułatwi ich skuteczne leczenie), jak i pracującym z nimi ludziom (oszczędzi im czasu i nerwów)!\n← Previous Brodnica pełna smaków\nGratuluję najlepszym z najlepszych Next →\n1 kwietnia 2019 1 lutego 2021


października 2016 ~ Biblioteka książkowych recenzji\nWerka 14:51 2016 , młodzieżówka Brak komentarzy\nSięgając po tą książkę byłam przekonana, iż będzie ona równie ciekawa co mój ostatni skarb wydany przez Raibow Rowell, a mianowicie Eleonora i Park. Niestety byłam w ogromnym błędzie. Fałszywe nadzieje rozpaliła we mnie również tematyka książki, która jest mi niezmiernie bliska, gdyż sama jestem zapaloną FanGirl. Doskonale rozumiałam podejście do życia głównej bohaterki, lecz nawet to nie uchroniło prawie 500 stronicowej książki przed porażką w moich oczach.\nSam pomysł na książkę oraz ukształtowanie i przedstawienie głównych bohaterów było bezbłędne. Wydawałoby się, że tak sprawna pisarka jak Rowell zbuduje na tych solidnych fundamentach historię jeszcze lepszą od poprzedniej. Z bólem serca odkryłam, że nie jest to książka, którą czyta się na jednym wdechu. Cała akcja jest bardzo rozciągnięta w czasie co wpływa na to, iż wątki nie tylko rozwijają się powoli, ale również nie posiadają wystarczającej dynamiki, która dostarczyłaby czytelnikowi większych wrażeń.\nCath, czyli nasz główna bohaterka, jest osobą bardzo nieśmiałą i skrytą w sobie introwertyczką. Najprawdopodobniej to właśnie przez to akcja toczy się tak wolno, spokojnie oraz bez żadnych nieprzewidzianych lub stresujących zwrotów fabularnych. Z tego powodu nie powinniśmy mieć pretensji do Rowell, ponieważ praca na tak ograniczonej bohaterce z pewnością była trudna. Nic dziwnego, ponieważ Cath to dziewczyna żyjąca książkami, tak jak większość FanGirl. Przywiązuję większą uwagę do losów jej ukochanych bohaterów niż do tego, co dzieje się za drzwiami jej pokoju. Właśnie dlatego w książce znajdziemy przeplatające się losy Cath oraz Simona Snowa. Jest to bardzo ważna oraz nierozłączna część jej życia. Za to muszę dać autorce ogromnego plusa. Świetnie pokazała ile dla FanGirl znaczą ich idole.\nMożliwe, że sięgając po "Fangirl" liczyłam na opowieść, która bardziej by przypominała życie Wren (siostry bliźniaczki Cath). Nic dziwnego, że poczułam się nieco rozczarowana, gdyż siostry mają zupełnie inne charaktery. Zastanawiam się, czy nie jest to celowa działalność Rowell, która chce nam pokazać, iż istnieją 2 typy dziewczyn: te o których się pisze, oraz te o których się pisze. Wystarczy sięgnąć po jakiś typowy młodzieżowy romans, a z pewnością odnajdziemy tam główną bohaterkę, która charakterem, jak i wyglądem przypominać będzie Wren. Opisanie jej zupełnego przeciwieństwa było sporym wyzwaniem, lecz uważam, że Rowell zrobiła to całkiem przyjemnie i trafnie.\nPomimo wolnej akcji książka ma nam do zaoferowania całkiem sporą liczbę wątków, które nadają jej charakteru i niepowtarzalności. Dlatego nie chce nikogo zrazić moją opinią, ponieważ książka jest bardziej wartościowa niż pospolity młodzieżowy romans. Można się w niej doszukiwać drugiego dna oraz różnego rodzaju metafor, jak również pozwala świetnie wczuć się w sytuację Cath i zrozumieć jej postrzeganie świata, postrzeganie świata przez introwertyka. Obowiązkowa lektura każdej FanGirl, więc jeśli należycie do tego zaszczytnego grona, a nie mieliście okazji zapoznać się z "Fangirl" autorstwa Rainbow Rowell to koniecznie to nadróbcie.\nJa tymczasem wracam do czytania, a wam życzę miłego dnia. Pozdrawiam, Nox :)\nBiblioteka książkowych recenzji 12:01 ★★★☆☆ , 2016 , młodzieżówka , romans Brak komentarzy\nKsiążka Załącznik była pierwszą pozycją z dorobku Rainbow Rowell, którą miałam okazję przeczytać. Po dość dobrych opiniach krążących o Fangirl i Eleonorze i Parku byłam przekonana, że lektura będzie dla mnie czystą przyjemnością. Jej piękna okładka także podniosła wysokość moich oczekiwań, mimo że wiem, iż nie powinno się oceniać książki po okładce, to uważałam że kiedy coś jest tak piękne na zewnątrz, to środek także musi taki być. Tak właśnie zaliczyłam największe rozczarowanie w mojej książkowej karierze. Może nie powinnam stawiać tak wysoko poprzeczki i wówczas upadek na twarde rozczarowanie nie byłby tak bolesny...\nZaczynając czytać poznajemy Lincolna O'Neilla, który jest niezadowolony ze swojej pracy, gdyż wyobrażał sobie, iż będzie ona polegać na budowaniu zabezpieczeń sieciowych i odpieraniu ataków hackerów, a faktycznie zajmuje się filtrowaniem emaili innych pracowników i wysyłaniem im upomnień. Pewnego dnia przez zaporę zostają zatrzymane emaile dwóch przyjaciółek - Beth i Jennifer. Ich korespondencja wciąga go do tego stopnia, że nie wysyła im nagany. Dowiadując się o coraz większej ilości spraw osobistych koleżanek z pracy zakochuje się w jednej z nich. Jednak jest już za późno, by tak po prostu wyznać jej miłość.\nPowieść jest ogólnie rzecz ujmując ciekawa, ale momentami czytało mi się tak ciężko, że naprawdę całą silną wolą starałam się zostać i przebrnąć przez kolejny rozdział. Osobiście uważam, że jest ona przewidywalna. Zostaje nam tylko czekać na poznanie sposobu, w jaki stanie się nieuniknione. Może to tylko moja opinia, ale to, co Rowell zmieściła na prawie pięciuset stronach można by spokojnie ścisnąć i zmieścić na co najwyżej trzystu.\nBohaterowie także nie budzili mojej sympatii, może poza Beth i Jennifer, które uratowały mnie przed katuszami jakie spotkałyby mnie przy czytaniu tej książki bez nich. Lincoln wywoływał u mnie tylko politowanie i niechęć. Jest on mężczyzną niezdecydowanym, skrzywdzonym przez kobietę i ciągle na nowo rozpamiętującym przeszłość. Do tego dokłada się oczywiście to, że mieszka z matką i nie ma pomysłu na siebie. Matko jak ja nienawidzę takich niezdecydowanych ludzi! Na szczęście im dalej czytałam tym stawał się bardziej ogarnięty i rozumny, a także coraz bardziej się usamodzielniał, co z czasem poskutkowało ociepleniem się moich uczuć do niego. Bohaterzy drugoplanowi i trzecioplanowi nie wywoływali u mnie żadnych głębszych emocji, co prawdopodobnie wynika z krótkiego czasu, kiedy mogłam ich poznać. Jeśli mam określić te, które mi towarzyszyły, to powiem tylko, że były pozytywne.\nSam wątek emaili jest dla mnie bardzo ciekawy. To, że "przekopiowane" zostały wrzucone do książki jest wielkim plusem. Losy bohaterek przedstawione z ich perspektywy były dla mnie ciekawą lekturą. Korespondencja obu pań jest bardzo zabawna i dostarcza rozrywki podczas brnięcia przez tę historię. Ich życie wydaje mi się jedynym nieprzewidywalnym i naprawdę ciekawym elementem książki i gdyby nie on to zdecydowanie przerwałabym czytanie.\nZałącznik Rainbow Rowell rozczarował mnie, ale nie powiedziałabym, że jest złą książką. Jeśli podejdziecie do czytania jak do kolejnego romansu okaże się, że po kilkudziesięciu pierwszych stronach naprawdę Wam się spodoba. Jest lekturą przyjemną i zabawną, jednak posiada kilka niedociągnięć, które prawdopodobnie wyolbrzymiłam, gdyż oczekiwałam od tej książki o wiele więcej. Wiem jednak, że to mój błąd i mam nadzieję, że nigdy już go nie popełnię. Jeśli chcecie sami poznać tą historię to koniecznie sięgnijcie po Załącznik.\nTymczasem ja życzę Wam miłego dnia i uciekam czytać.\n"Chłopak, który zkradał się do mnie przez okno"-Kirsty Moseley\nBiblioteka książkowych recenzji 07:13 ★★★★☆ , 2016 , młodzieżówka , romans Brak komentarzy\nNazwisko autorki Kirsty Moseley (przyznam się bez bicia) było mi obce, więc nie pałałam chęcią do przeczytania jej nowej książki Chłopak, który zakradał się do mnie przez okno. Co sprawiło, że jednak znalazła się na moim czytniku? To prostsze niż myślicie... Promocja. Kupiłam ją, a po skończeniu Portretu Doriana Graya potrzebowałam czegoś, co mnie odstresuje i pozwoli skończyć myśleć o mojej duszy (ale o tym wkrótce). Tak przeczytałam tę książkę i szczerze mówiąc nie żałuję poświęconego czasu, co więcej cieszę się, że na nią trafiłam. Jest ona idealna na jesień- prosta, skonstruowana w sposób, który pozwala nam szybko czytać i co najważniejsze, miłość bohaterów wyławia nas z depresji wywołanej ciągle padającym deszczem i pochmurnym niebem (na mnie zadziałała fantastycznie).\nKsiążka opowiada o szesnastoletniej Amber, która po traumie z dzieciństwa nie pozwala się nikomu dotknąć. Jedyne osoby, którym ufa to jej mama, brat Jake i przystojny sąsiad Liam. Ten ostatni spędza z nią od ośmiu lat prawie każdą noc. Amber dostrzega zmiany w jego zachowaniu na przestrzeni dnia - w nocy czuły, opiekuńczy i troskliwy, a w dzień arogancki i bezczelny. Główna bohaterka wie, że nie może się w nim zakochać, jednak bardzo ją kusi perspektywa związania się z tym chłopakiem.\nPozycja ta jest jedną z lektur na jeden wieczór, która ma nas odstresować po szkole, studiach czy pracy. Mimo, że porusza tematy trudne i poważne, jak przemoc w rodzinie, to nie skupia na nich dużej uwagi. Jest to jeden z kilku wątków pobocznych. Najważniejszym elementem książki jest jednak sama miłość Liama i\nAmber, która pokazuje, że zdolna jest zmienić człowieka i wymóc na nim poświęcenia.\nWiele osób twierdzi, że książka jest zbyt słodka, z czym z bólem serca muszę się zgodzić - jest to jeden z jej głównych minusików.. a zapowiadało się tak świetnie. Bohaterowie są wyidealizowani aż do bólu. Nie ma na świecie ludzi, którzy byliby do siebie idealnie i perfekcyjnie dopasowani. Wierzę w prawdziwą miłość, ale bez przesady... każdy czasem się pokłóci albo ma tej drugiej osoby dość. Jednak autorka najwyraźniej nie pomyślała o tym kreując głównych bohaterów, którzy razem czasem wywoływali u mnie chęć pozostawienia książki i poczytania czegoś cięższego i bardziej realnego. Bohaterowie poboczni też pozostawiali moim zdaniem wiele do życzenia. Umówmy się, perfekcyjni pod każdym względem ludzie po prostu nie istnieją! Może na tym skończę wylewać moje żale dotyczące bohaterów, gdyż mimo idealizacji i kilku momentów, w których musiałam się zatrzymać na dziesięć sekund (lektura jest tak ciekawa, że na dłużej się nie da!) naprawdę polubiłam całą tą zgraję.\nJak dla mnie ogromnym minusem nie do wybaczenia była nierealistyczność. Mogę sobie wmówić, że to możliwe, iż tempo rozwijania się relacji tej dwójki, pomimo problemów Amber wynikających z trudnego dzieciństwa, było bardzo szybkie, ale nigdy nie uwierzę, że przez osiem lat (2922 dni) nikt ich nie przyłapał śpiących spokojnie w łóżku naszej głównej bohaterki.Jest jeszcze kilka szczegółów, których po prostu podarować nie mogę, ale je odkryjecie sami, gdy sięgniecie po Chłopaka, który zakradał się do mnie przez okno.\nMoże książka pod tymi względami nie jest idealna, ale Kirsty Moseley nadrabia znacznie perfekcyjnie dawkowaną akcją i zwrotami akcji, godnymi nie byle jakiego kryminału. Książka naprawdę wciąga i nie można się od niej oderwać, ponieważ Wasza ciekawość będzie tak silna, że aż nie do opanowania.\nPodsumowując plusy i minusy śmiało mogę Wam polecić tę lekturę. Ma nietypową fabułę, osadzona jest w świecie nastolatki, więc mamy tu też różne ciekawe wątki poboczne związane ze szkołą, co dla mnie jest naprawdę dużym plusem. Nie sądzę, iż zdołacie się oprzeć czarowi roztaczanemu przez bohaterów i ich miłość. Mam nadzieję, że zdecydujecie się sięgnąć po tę książkę i sami wyrobicie sobie opinie na jej temat.\n"Chłopak, który zkradał się do mnie przez okno"-Ki...


Natura i uroda. Kąpiele i peelingi - Peeling kawowy\nAromat kawy niejednej osobie jest potrzebny z rana, aby obudzić się i zacząć sprawnie działać. Inne osoby nie wyobrażają sobie życia bez popołudniowej kawy, która dostarcza im energii, aby przetrwać do końca dnia. Nie wszyscy wiedzą, że kawę wykorzystuje się w kosmetyce i to z dużym powodzeniem. Można powiedzieć, że budzi do życia nie tylko umysł, ale również skórę. Kawa jest wykorzystywana w preparatach wyszczuplających, ujędrniających i zwalczających pomarańczową skórkę ze względu na właściwości poprawy krążenia, cyrkulacji limfy, co sprzyja wygładzeniu ciała. Wygładza ciało również w inny sposób. Z kawy można przygotować znakomity peeling. Peeling oczyszcza skórę, a dzięki swojemu zapachowi pobudza ciało i wspaniale relaksuje. Jeśli chcemy poprawić sobie samopoczucie nie musimy od razu pić kawy, wystarczy, że ją wetrzemy w ciało. Potrzebujemy cztery łyżeczki mielonej kawy. Zalewamy je wrzątkiem, kiedy wystygną przecedzamy. Dodajemy do fusuów trochę oliwy i wcieramy w ciało. Spłukujemy ciepłą wodą.


Magicy z ulicy - Programy rozrywkowe - ROZRYWKA - ipla.tv\nStartROZRYWKAProgramy rozrywkoweMagicy z ulicy\nMagicy z ulicy - Odcinek 51\nŻadnych lin, zapadni, świateł i montażu. Sztuka iluzji w najtrudniejszym, ulicznym wydaniu! Najlepsi polscy magicy i niezwykłe tricki, które sprawią, że uwierzysz w magię!\nMagicy z ulicy - Odcinek 30\nKuba, Filip i Maciek, wybitni, młodzi iluzjoniści, wyruszają na ulice polskich miast. Ich zdumiewające umiejętności zaskoczą niejednego niedowiarka, którego spotkają na swojej drodze. Pokazują rzeczy niemożliwe, ale to wszystko dzieje się naprawdę - na oczach przypadkowo spotkanych przechodniów. Ich...\nMagicy z ulicy - Odcinek 29\nMagicy z ulicy - Odcinek 28\nMagicy z ulicy - Odcinek 27\nMagicy z ulicy - Odcinek 26\nMagicy z ulicy - Odcinek 25\nMagicy z ulicy - Odcinek 24\nMagicy z ulicy - Odcinek 23\nMagicy z ulicy - Odcinek 22\nMagicy z ulicy - Odcinek 21\nMagicy z ulicy - Odcinek 20\nMagicy z ulicy - Odcinek 19\nMagicy z ulicy - Odcinek 18\nMagicy z ulicy - Odcinek 17\nMagicy z ulicy - Odcinek 16\nMagicy z ulicy - Odcinek 15\nMagicy z ulicy - Odcinek 14\nMagicy z ulicy - Odcinek 13\nKuba i Filip, wybitni, młodzi iluzjoniści, wyruszają na ulice polskich miast. Ich zdumiewające umiejętności zaskoczą niejednego niedowiarka, którego spotkają na swojej drodze. Pokazują rzeczy niemożliwe, ale to wszystko dzieje się naprawdę - na oczach przypadkowo spotkanych przechodniów. Ich reakcje...\nMagicy z ulicy - Odcinek 12\nMagicy z ulicy - Odcinek 11\nMagicy z ulicy - Odcinek 10\nPodobno Chińczycy na swoich drukarkach 3D potrafią wydrukować całe domy, ale jest to strasznie drogie i czasochłonne. Nasz magik - Kuba, który znany jest ze swojego zamiłowania to nauki, skonstruował swoją drukarkę 3D, która przypadkowo spotkanym przechodniom wydrukuje wszystko: jabłko, banana... Co...


Nowy partner Mój Dietetyk Rzeszów - Lekka Pokusa\nNowy partner Mój Dietetyk Rzeszów – Lekka Pokusa\nBardzo miło nam ogłosić, że podjęliśmy współpracę z nowootwartym, super pysznym i mega zdrowym miejscem na gastronomicznej mapie Rzeszowa o nazwie Lekka Pokusa.\nW Lekkiej Pokusie możecie codziennie zjeść przepyszne i zdrowe śniadania, wyszukane i przygotowane na świeżo obiady oraz coś na słodko – przepyszne pieczone na miejscu ciasta! Oczywiście tylko z naturalnych i zdrowych składników :) Znajdą się także lekkie przekąski na mały głód.\nW każdą pierwszą sobotę miesiąca będę udzielała porad dietetycznych, podczas których podpowiem:\nJak zdrowo się odżywiać;\nJak mieć więcej energii do działania;\nJak wdrożyć szcześliwy sposób odżywiania;\nI udzielę wielę innych ciekawych informacji.\nPonadto każdy chętny będzie mógł przeprowadzić sobie darmową analizę składu masy ciała, a każdy kto się na to zdecyduje otrzyma mały prezencik od zespołu! :)\nZapraszam więc do Lekkiej Pokusy w każdą pierwszą sobotę miesiąca i nie tylko! Do zobaczenia!\nLekka Pokusa Rzeszów\nRzeszów, ul. 3 maja 13


Przegląd mediów - marzec #4 | Blog rekrutacyjny\nPrzegląd mediów – marzec #4\nby Katarzyna MałkowskaPosted on 27 marca 2015 30 marca 2015\nW ostatnim marcowym przeglądzie mediów HR i EB przeczytacie między innymi o wyzwaniach rekrutacji w branży IT i ciekawym sposobie na zachęcenie branży finansowej do poprawy wizerunku a także dowiecie się, jakie są najlepsze miejsca pracy w 2015 roku według instytutu Great Place to Work. Zapraszamy do lektury!\nW branży IT mamy obecnie do czynienia z rynkiem kandydata i taki stan rzeczy będzie się utrzymywał jeszcze przez kilka najbliższych lat. Jakie działania (oprócz podnoszenia stawek wynagrodzeń) podejmują firmy aby przyciągnąć do siebie najlepszych? Odpowiedź znajdziecie w artykule Tomasza Zawady z agencji MJCC.\nIV edycja badania Employer Branding w Polsce 2015\nHRM Institute zaprasza wszystkich pracodawców do wzięcia udziału w czwartej już edycji badania Employer Branding w Polsce. Wyniki zostaną po raz pierwszy zaprezentowane publicznie podczas konferencji Employer Branding Summit, która odbędzie się w czerwcu 2015 roku w Warszawie – możemy przeczytać na stronie.\nInstytut Great Place to Work ogłosił listę laureatów konkursu Najlepsze Miejsca Pracy Polska 2015. Jest to już siódma edycja tego rankingu. Wśród 21 wyróżnionych pracodawców znalazło się aż 12 debiutantów.\nNa koniec mamy dla Was ciekawy film belgijskiej federacji finansowej, który zachęca branżę do pracy nad swoim wizerunkiem bo w przyszłości może mieć spory problem ze znalezieniem pracowników:)\nZe świata HR – 3 przegląd mediów zagranicznych\nBlog firmowy jako narzędzie budowania wizerunku pracodawcy\nDirect search – sposób na pasywnych Kandydatów\nDlaczego kobiety aplikują o pracę jedynie, gdy spełniają 100% wymagań (a mężczyźni nie)?\nRekrutacja: Szukasz pracownika? Zwykłe ogłoszenie o pracy nie wystarczy\nCzy będziesz moim mentorem?\nFirmy same wolą szukać pracowników. Oto 7 powodów\nOpublikowane w: Tydzień z HR Tagi: . prasówka, direct search, employer branding, najlepsze miejsca pracy, przegląd mediów, rekrutacja IT\nPoprzedni Jak współpracować z firmą rekrutacyjną – darmowy poradnik\nNastępny Narzędzia budowania polityki employer brandingowej


Doris Day - Radio ZET\nDomyślny widok obiektu. Kliknij tutaj w celu stworzenie własnego szablonu , ID węzła: 38403, ID obiektu: 38659\nDoris Mary Ann Kappelhoff, a raczej Doris Day to amerykańska aktorka, wokalistka oraz aktywistka walcząca o prawa zwierząt.\nDoris rozpoczęła swoją karierę muzyczną w 1939 roku. Jej popularność nabrała tempa po wydaniu w 1945 roku nagrania „Sentimental Journey”. W trakcie swojej artystycznej działalności Doris współpracowała głównie z wytwórnią Columbia Records – kontrakt z nimi przyniósł światu ponad 650! nagrań, które uczyniły z Day najlepiej rozpoznawalną wokalistkę XX wieku. Zdobyła ona między innymi nagrodę muzyczną Grammy w kategorii „Lifetime Achievement”. Jest również jedną z najstarszych żyjących artystek, która cały czas zbiera materiał do nowych wydań.\nW 1948 roku za namową Sammy’ego Cahna oraz Jule Styne wzięła udział w audycji do filmu „Romance on the High Seas”, który rozpoczął jej ponad 20 – letnią karierę gwiazdy filmowej. Doris Day występowała w musicalach oraz filmach u boku największych gwiazd show biznesu - jak chociażby Clark Gable.\nW 1971 roku Doris rozpoczęła walkę na rzecz praw zwierząt zakładając organizację Doris Day Animal Foundation, która została później przemianowana na Doris Day Animal League. Jest to jedna z głównych światowych organizacji chroniących zwierzęta, która otrzymała między innymi Prezydencki Medal Wolności.\nDoris Day to amerykańska ikona, jej popularność mimo upływu lat nie spada, a ona sama ciągle angażuje się w liczne poboczne projekty. Jej muzyka oraz role filmowe są niewyczerpanym źródłem inspiracji dla setek następujących po sobie artystów z całego świata. Doris to artystka, której działalność (nie tylko) muzyczna zasadniczo wpłynęła na kształt współczesnego świata.\nJej niezapomniane role oraz piosenki nie tracą na popularności. Filmy sprzed 50 lat w dalszym ciągu zachowują swój wyjątkowy wymiar, zjednując Doris nowe rzesze fanów. Ta wiekowa już artystka w dalszym ciągu zachowuje młodzieńczą żywiołowość oraz dynamizm, który mimo upływu lat nie przestaje urzekać. Twórczość muzyczna Day to jedna z najlepszych dyskografii, która kiedykolwiek powstała. Jej delikatny głos potrafił trafić do milionów odbiorców na przestrzeni wielu dekad – jest to umiejętność, którą pochwalić się może naprawdę niewielu artystów.\nDoris Day jest symbolem najwyższego poziomu artyzmu oraz zaangażowania. Wszystko co robi posiada na sobie znamię perfekcji. Doris stanowi uosobienie ponadczasowej artystki, której twórczość jest w stanie zabrać każdego w prawdziwie niepowtarzalną muzyczną podróż.


Pomoc prawna - portalprawo.pl\nNikt nie jest w stanie przewidzieć, co się wydarzy w życiu. Niekiedy zdarza się, że przypadki losowe lub popełniane błędy przynoszą przykre konsekwencje, co wiąże się z postępowaniem sądowym. Według kodeksu karnego, każdy ma prawo do obrony, wobec czego w takich przypadkach niezbędny może okazać się adwokat.\nJak wybrać dobrego obrońcę?\nPrzy wybieraniu adwokata, który ma reprezentować naszą osobę, warto zwrócić uwagę na specjalność, którą się zajmuje. Jeżeli postępowanie dotyczy sprawy karnej, oczywistym jest, że jedną z gałęzi prawa, którą się specjalizuje jest prawo karne. Warto również zwrócić uwagę na doświadczenie specjalisty i ilość wygranych przez niego spraw. Ponadto, nieodzownym elementem charakteryzującym dobrego adwokata jest jego zaangażowanie i kontakt z klientem. W dużej mierze to od sposobu obrony i zaangażowania, zależy przyszłość klienta, wobec czego adwokat powinien mieć z nim stały kontakt i reagować we właściwych sytuacjach.\nJak ważne jest honorarium specjalisty\nWysokość honorarium to sprawa drugorzędna. Oczywistym jest, że renomowany adwokat, który cechuje się dużą efektywnością i skutecznością, najczęściej prowadzący olbrzymią kancelarię, pobiera wyższe honorarium. Jego wysokość jest zależna także od stopnia trudności i złożoności postępowania. W sprawach dotyczących dużych przestępstw, o złożonej specyfice, z dużą ilością rozpraw, również honorarium może być dość wysokie, lecz adekwatne do nakładu pracy.\nWarto zwrócić uwagę, że z reguły wysokość honorarium podana jest za jedną instancję. Osobno liczona jest cena za wniesienie apelacji lub kasacji do Sądu Najwyższego. Jednakże decydując się na wynajęcie adwokata, zwłaszcza w sprawie karnej, wysokość honorarium powinna znajdować się na dalszym planie. Najważniejsza przecież jest jego skuteczność.\nReasumując, niekiedy w sprawach karnych obrońca jest niezbędny. Prawo karne to dziedzina, która jest na tyle skomplikowana i zawiła, że warto zasięgnąć opinii i pomocy specjalisty w tym zakresie. Decyzja taka rzutuje przecież na przyszłość, wobec czego wybór adwokata powinien być dobrze przemyślany. Należy wziąć pod uwagę wiele aspektów, ponieważ dobry prawnik może wybronić z nawet najtrudniejszej i najbardziej skomplikowanej sprawy. Specjalistę można z powodzeniem znaleźć w internecie. Będzie to np. https://adwokat-koprowski.pl/ z wieloletnim doświadczeniem w zakresie prawa karnego.\nZmiana pieca węglowego na gazowy – czy to rozwiązanie tak naprawdę się opłaca? Poznajcie fakty, ...


EKO PRZEDSZKOLAK ZADANIE NA GRUDZIEŃ – Przedszkole w Sztutowie\nEKO PRZEDSZKOLAK ZADANIE NA GRUDZIEŃ\nGrudniowym zadaniem projektu EKO PRZEDSZKOLAK były świąteczne warsztaty plastyczne .\nBiedroneczki postanowiły wykonać Aniołki z zimnej porcelany.\nZalety mas plastycznych\nNie jest tajemnicą, że wszelkie masy plastyczne to nie tylko sposób na świetną zabawę, ale i rozwijanie ważnych umiejętności malucha. Lepienie i wykrawanie kształtów pobudzają kreatywność i trenują motorykę małą.\nWedług niektórych źródeł, tworzenie z plastycznej masy umożliwia lepszą „współpracę” obydwu półkul mózgowych, dzięki czemu maluch rozwija się sprawniej.\nCzym jest zimna porcelana?\nChoć popularna nazwa „zimna porcelana” (bądź zamiennie stosowana „sucha porcelana”) kojarzy się z luksusową ceramiką, w rzeczywistości to tylko mieszanina oliwy z oliwek, mąki oraz kleju. Taka kompozycja pozwala na stworzenie bardzo plastycznej masy, która po wyschnięciu do złudzenia przypomina prawdziwą porcelanę.\nMasa porcelanowa to banalnie prosty sposób na kreatywną zabawę z dzieckiem. Z jej wykorzystaniem można stworzyć praktycznie dowolne przedmioty – figurki porcelanowe, ozdoby, czy niewielkie zabawki.\nZimna porcelana konsystencją przypomina modelinę. W odróżnieniu od masy solnej, jest bardzo elastyczna i trudniej ją skruszyć. Masa porcelanowa szybko i samoistnie zasycha, dzięki czemu wyroby będą gotowe w zaledwie kilka godzin.\nTrzeba jednak pamiętać, aby pracować z nią sprawnie – inaczej zacznie zasychać już podczas lepienia.\nZimna porcelana krok po kroku – przepis\n300 ml kleju wikolowego,\n300 ml mąki ziemniaczanej,\nMasę należy wyrabiać do uzyskania jednolitej konsystencji pozbawionej grudek. Następnie, rozwałkuj ją i… zacznij zabawę!


Jak żyję w domku na działce ogrodniczej: Wędrówka wzdłuż torów kolejowych\nWędrówka wzdłuż torów kolejowych\nW sobotę postanowiłem się przejść wzdłuż torów kolejowych. A może znalazłbym potrąconą przez pociąg jakąś sarnę...Hm...Tylko tak sobie podczas wędrówki myślałem. Ok. Znajdę. I co dalej? Maczetę wziąłem. Myślałem sobie - jakbym znalazł, to wiadomo, całej do domu nie wezmę. Utnę więc jakiś udziec i będzie mięso dziczyzna. No dobra...Ale mięso może być zarażone czymś. Dobra. Długie gotowanie załatwi sprawę. A może nie jest to wtedy wystarczające? I tak sobie łaziłem i myślałem o tym. Pomimo wykształcenia biologicznego w sumie nie potrafiłem sobie przypomnieć pasożytów jakie są w dziczyźnie. Motylica i te podstawowe były mi znane. Tylko czy długotrwała obróbka cieplna załatwia sprawę.\nPolazłem i tak sobie o tym myślałem...\nMyślałem naprawdę o tym. Ok. Mięso może być zdrowe. Ale jak rozpoznam kiedy nastąpiło potrącenie? Może już tak leżeć kilka dni. Zbyt zdrowe by to dla mnie nie było. Cholera. Za dużo dylematów. Kurczaki są po 6 zł/kg, wieprzowina w promocji często 10 zł/ kg. Mięso przebadane, bezpieczniejsze (w mojej prywatnej ocenie). Przeszedłem jakąś godzinę może dłużej. Odpuściłem torowisko. Na otwartej przestrzeni wszedłem sobie w pola i knieje.\nInną już drogą, nie torowiskiem, wracałem do domu.\nNazbierałem liści truskawek na herbatkę.\nPołaziłem po kniejach\nDrogą dość okrężną...\nŻadnej zwierzyny nie znalazłem. Można powiedzieć - na szczęście. Ja nigdy nie miałem zbytnio kontaktu z myśliwymi (czy kłusownikami). Mam zerową orientację w kwestii rozbioru dziczyzny, rozpoznawania jej jakości. Nie jestem w warunkach jakiegoś szczególnego kryzysu, wojny, głodu. Nie chcę ryzykować. No niestety - strach. Zwykły strach. Wynikający z niewiedzy i nieznajomości zagadnienia. Trudno. Nie zbiednieję.\nDrewno przy jednym z ogrodzeń.\nW sam raz na poranne przepalenie, może nie widać ale ono się pali.\nPodczas drogi powrotnej taką kupeczkę drewna przy jednym z ogrodzeń znalazłem. Akurat gospodarz był na podwórku więc spytałem czy się mogę poczęstować. Za pozwolenie wziąłem ile się dało, czyli co grubsze gałęzie sobie odciąłem, resztę zestawiłem na ułożonej kupce. Mam więc trochę żywicznego drewna, w sam raz na rozpałki i poranne przepalenia, na zagotowanie wody.\nAnonimowy 4 lutego 2018 12:15\nJak będziesz jeszcze tam to weź jeszcze szyszki do reklamówki, brudzą żywicą, Przydadzą się do palenia. Pozdrawiam Zbigniew.\nDziałkowy Outsider 5 lutego 2018 00:06\nDziękuję za wskazówkę. Może faktycznie warto i wezmę je przy kolejnej okazji. Pozdrawiam


Pentacon Six – Moje Aberracje\nPosts Tagged: Pentacon Six\nOn 8 czerwca 2016\t- Blog, Portrety\nPopularne imię wśród Aberracyjnych modelek 🙂\nPaulina - chociaż na początku kariery modelki, ma spore szanse na wiele sesji w przyszłości. Zrobiliśmy zdjęcia w studiu, tylko przy świetle żarowym - najpierw reflektory, potem doszła jeszcze lampa pierścieniowa. Aparaty przeplatane, cyfra z 85mm, do tego Pentacon Six dawno już nie używany, z przeterminowanym Kodakiem Gold, oraz oczywiście Mamiya. Mogłem skorzystać z obiektywu 180mm, który nie wyzwala błysku, za to świetnie współpracuje z oświetleniem stałym. To jeden z najlepszych obiektywów tego sytemu. Tutaj naświetlałem na Kodak Portra 160.\nEfekty? Zdecydowanie wygrał Pentacon Six z Sonnarem i przeterminowanym Gold'em. Zdjęcia rewelacyjne, no i kwadratowy format nigdy mi się nie znudzi - tu jeszcze dwa:\nMamiya. Zawsze miałem problemy z ustawieniem skanów kiedy za modelką jest białe tło. Automat skanera głupieje, trzeba się nagimnastykować krzywymi.\nAle trzy fotki można pokazać:\nNo i cyfra. Zdjęcia przy żarowym świetle to zupełnie inna jakość niż błysk. Uwielbiam.\nZdjęcia robiły aparaty: Canon 6D & 85mm, Pentacon Six & Sonnar, Mamiya RB67 & Sekor 127 & Sekor 180.\nJa tylko naciskał.\nCanon, Gold, Kodak, Mamiya, Paulina, Pentacon Six, RB67


. - recenzja Trezo Restauracja, Kraków, Polska - Tripadvisor\n. - Trezo Restauracja\nTrezo Restauracja — recenzja - ZAMKNIĘTE\nLiczba zdjęć: 1 246\nMiodowa 33, Kraków 31-052, Polska (Kazimierz)\n+48 508 630 644\n2 763 recenzje(-i)\nJedzenie bardzo dobre. Ale obsługa... litości. Z początku ten lokal robił robotę , złego słowa nie mogłem powiedzieć. Fajni ludzie , zajawieni tym co robili. Kilka moich znajomych nawet tam pracowało i widać , że naprawdę lubili tę robotę. Ale w ostatnim czasie ? chyba ktoś powinien to miejsce przewrócić do góry nogami.\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: annaq458, Manager, Trezo RestauracjaOdpowiedź udzielona 8 października 2019\nDziękujemy za podzielenie się swoją opinia i uwagami.\n29 z 33 wśród 2 763 recenzji\nDoskonała jakość i uprzejmość\nElegancka restauracja, położona w uroczej dzielnicy Kazimierz, z kuchnią polską / europejską.\nJednej nocy zjedliśmy obiad, a następnym razem wypiliśmy drinka.\nStosunek jakości do ceny jest optymalny; eleganckie, ale jednocześnie relaksujące otoczenie; jedzenie jest niezwykłe (moje mięso było fantastyczne w smaku i delikatności). Średnie porcje.\nNuty zasługi dla muzyki na żywo (klasyczny duet gitarowy / skrzypce), angażującej i, co więcej, dla usługi: wszyscy naprawdę gościnni, przyjaźni, uśmiechnięci i bardzo życzliwi, abyś poczuł się jak w domu.\nW tym Malina była naprawdę wyjątkowa.\nOgólnie rzecz biorąc, restauracja, którą bardzo polecam: muzyka na żywo, świetna obsługa, znakomite jedzenie i niskie ceny: o co więcej można prosić?\nObsługa, poziom artyzmu w przygotowaniu i przystrojeniu potraw na najwyższym poziomie. Podniosły klimat i obsługa rzeczywiście słono kosztują, ale nie żałuję żadnej wydanej tam złotówki...\nPolecam każdemu, kto chce spędzić czas w wyjątkowy i naprawdę niecodzienny sposób.\n"Pierwszy, napewno nie ostatni raz..."\nOstatnio razem ze swoją przyjaciółką mieliśmy okazje zrealizować bon upominkowy w Trezo. Wrażenie wywarła na nas muzyka na żywo i romantyczna atmosfera. Jedzenie oceniam na 5, świetna jagnięcina i przepyszna sałatka z rostbefem. Polecam!\nLokal przytulny. Miła atmosfera. Obsługa kelnerska na wysokim poziomie. Bardzo smaczne jedzenie. W szczególności tatar.