Będą budować place zabaw przy ulicy Kościuszki i Torowej\n13 maja 2018 r. | 11:34\nZostał rozstrzygnięty przetarg na budowę placów zabaw przy ulicy Torowej i Kościuszki w Tarnowskich Górach.\nPlac zabaw przy Torowej zostanie wybudowany za ponad 396 tys. zł, a plac zabaw przy Kościuszki za ponad 390 tys. zł. Inwestycją zajmie się spółka Celmar z Bytomia.\nPoniżej projekt placów zabaw i informacja z rozstrzygnięcia postępowania przetargowego.\n5 odpowiedzi na “Będą budować place zabaw przy ulicy Kościuszki i Torowej”\n13 maja 2018 o 11:56\nDlaczego nie potraficie wybudować placu zabaw dla dzieci z przedszkola nr.21 w Tarnowskich Górach?? Dzieci z tamtego przedszkola mają do zabawy tylko trawę!!! To żałosne że na przedszkola nie macie pieniędzy!!!\n13 maja 2018 o 18:09\nTo pytanie proszę skierować do DZIUKOWEJ\n13 maja 2018 o 13:35\nPanie Manka kolonia Staszica tez istnieje to tak dla przypomnienia przy wyborach\n13 maja 2018 o 16:12\nPrzed wyborami to się buduje ze hohoh\n13 maja 2018 o 21:57\nW ktorym miejscu przy ul.Kościuszki ma powstać plac zabaw?\nWynajął dom w Tarnowskich Górach. Zmieścił w nim 900 krzewów marihuany\nPowiat tarnogórski jest bardzo biedny. Na nagrody dla pracowników wydał ponad 420 tys. zł\n30 Gigantyczne wynagrodzenie wiceprezesa PKM Świerklaniec!\t30 W tarnogórskich lasach szykuje się polowanie\t26 Jerzy Owsiak znów jest prezesem WOŚP. „Dał się przekonać”\t26 Powiat tarnogórski jest bardzo biedny. Na nagrody dla pracowników wydał ponad 420 tys. zł


Indywidualne szkolenie CNC - sam zadecyduj o długości trwania i zakresie.\nSzkolenia indywidualne (czas trwania: dopasowany do potrzeb Klienta)\nZapoznaj się z zawartością tej strony jeśli szukasz kursu, dzięki któremu:\nprzeszkolisz się na wybrane przez Ciebie konkretne typy sterowania i maszyny CNC (3 sterowniki, tokarka lub frezarka)\nodbędziesz szkolenie czysto praktyczne, przy wybranej przez Ciebie obrabiarce\nprzy przemysłowych obrabiarkach przećwiczysz indywidualnie z naszym trenerem czynności obsługowe, które sprawiają Ci trudność\nsam zdecydujesz o długości trwania szkolenia i zagadnieniach, które chcesz poznać\nuzyskasz certyfikat z informacją dotyczącą zakresu szkolenia i długością jego trwania\nCena: od 123 zł brutto/1 godzina\nSam wybierz czas i zakres szkolenia\nJeśli istnieją czynności obsługowe, które są dla Ciebie nowe lub chcesz je sobie tylko przypomnieć, to szkolenie dedykowane jest dla Ciebie. Jeśli chcesz poznać zupełnie nowy sterownik mając już doświadczenie z innym skontaktuj się z nami, a my pomożemy w optymalnym doborze czasu zajęć.\nTrzy systemy i trzy obrabiarki do wyboru\nWybierz, czy chcesz pracować na sterowaniku: Fanuc, Siemens, czy Heidenhain. Możesz również wybrać typ obrabiarki tj. tokarka lub frezarka CNC.\nIndywidualne szkolenie z dedykowanym trenerem\nNasz trener będzie do Twojej wyłącznej dyspozycji podczas szkolenia. Ułatwi to zrozumienie i przećwiczenie nowych zagadnień i czynności obsługowych\nPo ukończeniu szkolenia otrzymasz certyfikat z informacją dotyczącą zakresu oraz czasu trwania zajęć przy obrabiarce.\nObrabiarki wykorzystywane podczas zajęć indywidualnych\n5-osiowe, przemysłowe centrum obróbcze\n-5-osiowe, przemysłowe centrum obróbcze\n-sonda dotykowa detalu\n-sonda pomiaru narzędzia\n-system sterowania: Heidenhain iTNC 620\nChciałbyś dowiedzieć się więcej? Tutaj poznasz mocne strony kursów\nProgram kursu jest przygotowywany indywidualnie na podstawie wyborów Klienta dotyczących systemów sterowania, typu obrabiarki CNC oraz zakresu umiejętności, które chce poznać.\nJeżeli istnieje taka potrzeba, Numerika może zarekomendować ilość godzin szkoleniowych adekwatną do zakresu zagadnień wybranych przez Klienta.\nPrzykładowe szkolenie indywidualne:\nTyp obrabiarki: frezarka CNC\nZajęcia praktyczne przy obrabiarce CNC indywidualnie z dedykowanym trenerem\n-Podstawowe czynności obsługowe\n-Funkcje panelu Sinumerik i wszystkich jego przycisków\n-Sposoby pomiaru bazy detalu (za pomocą sondy i manualnie)\n-Sposoby pomiaru długości i średnicy narzędzia (za pomocą sondy i manualnie)\n-Zarządzanie magazynem narzędzi\n-Tworzenie, edycja i przeprowadzanie symulacji programów obróbkowych\n-Tworzenie programów obróbkowych w oparciu o dokumentację technologiczną\n-Bezpieczne wdrożenie programu obróbkowego i samodzielne wykonanie detalu\nTerminy szkoleń są ustalane indywidualnie zgodnie z dostępnością obrabiarek CNC w danym dniu oraz życzeniem Klienta.\n1 uczestnik szkolenia i 1 dedykowany trener\nW przypadku większej grupy uczestników, którzy chcą wspólnie odbyć szkolenie na konkretnych obrabiarkach istnieje możliwość negocjacji stawki godzinowej.\nod 123 PLN / 1 godz (w tym 23% VAT)\n-profesjonalny kurs przeprowadzony przez dedykowanego trenera\n-materiały i pomoce dydaktyczne (materiały w formie elektronicznej, notes, długopis)\n-certyfikaty ukończenia kursu\nCzy aby przystąpić do szkolenia indywidualnego muszę posiadać podstawowe umiejętności obsługi i programowania obrabiarek CNC?\nZależy to od zakresu umiejętności, które uczestnik kurs chce poznać. Każde zgłoszenie na szkolenie indywidualne jest oddzielnie rozpatrywane tak, aby zagwarantować uczestnikowi wysoką efektywność.\nSzkolenie jest najczęściej prowadzone w formie 1 uczestnik - 1 trener. Zdarzają się jednak również zorganizowane, kilkuosobowe grupy, które chcą odbywać szkolenie razem. Wówczas istnieje możliwość negocjacji stawki godzinowej.\nFanuc, Siemens Sinumerik lub Heidenhain (tokarki i frezarki)\nAby się zapisać, skontaktuj się z nami: +48 71 307 36 80\nMożesz również wysłać do nas wiadomość: info@numerika.pl


Adria 1002 (2007) - Sukosan, Marina Dalmacija - oferta czarteru ⛵\nJacht ten pochodz z 2007 roku. Można go wyczarterować w porcie Sukos... Jacht ten pochodz z 2007 roku. Można go wyczarterować w porcie Sukosan : Jachty motorowe Sukosan. Sukosan to oczywiście port w akwenie Chorwacja. Dopuszczalna liczba osób na pokładzie to 7. Na jachcie miejsca zostały umieszczone w układzie 7 (6+1). Jacht żaglowy Adria 1002 jest wyposażony w 3 kabiny oraz 2 toalety. Zbiorniki na paliwo mają 380.00 l l. , a zbiornik wody do 300.00 l l. Na jachcie zastosowany jest silnik 2x125 hp. Długość jachtu to : 10.60 m. , jego szerokość: 3.45 m., a zanurzenie: 1.00 m. Jacht ma na swoim wyposażeniu: Bimini top (osłona przeciwsłoneczna), Ponton, Elektryczna winda kotwiczna, Ster strumieniowy, Plotter GPS, Gps, Radioodtwarzacz cd. . Depozyt za jacht ma wartość 1500.00 EUR. Oferty czarteru łodzi Adria 1002 znajdziesz na stronie Yachtguru.pl : Jachty motorowe Zadar. WięcejMniej


Budynki użytkowe Tychy – Ogłoszenia garaży, magazynów, hal produkcyjnych i budynków gospodarczych w Tychach\nBudynki użytkowe Tychy – oferty sprzedaży i najmu\nBudynek użytkowy, Urbanowice\nJeżeli szukasz wspaniałej inwestycji, to ta oferta jest dla Ciebie ! Branża ślubna, organizacja wesel oraz przyjęć okolicznościowych, to jeden z najszybciej rozwijających się rynków...\nbiurowiec biurowe 10 115 m²\nTychy, budynek biurowy-techniczny, sprzedaż , 11 000 000 zł. Na sprzedaż budynek o dużych możliwościach inwestycyjnych z własnymi miejscami parkingowymi. Bardzo dobra, pierwszoplanowa...\nZ czynszem lub na pełna własność. ! proponujemy do sprzedaży garaż murowany w nowym zespole garażowym w Tychach przy ulicy Wędkarskiej (oś. F) Garaże można wykorzystać do parkowania jak...\nZakład czynny produkcyjny magazyny biura działka aktualne Zakład i teren usytuowany k. Tych Sprzedaż bez pośredników. Oferta dotyczy przetwórni mięsa wraz z wędzarnią. Zakład stanowi...\n13 000 000 zł 13000000 PLN 3 486,70 m²\t3 728,45 zł/m²\n- - 12 429 m²\nDo sprzedaży oferujemy kompleks składający się z trzech hal, zaplecza socjalnego, dwóch biurowców i salonu sprzedaży: hali produkcyjno - magazynowo - składową wraz z zapleczem...


To dość proste. Żeby było dobrze muszę mieć nastawione trybiki, naładowane akumulatory, odczuwać satysfakcję z dnia codziennego i spełniać się w tym co robię. Bycie Mamą w domu z dzieckiem to cały zgrany system. Wypracowany rytm dnia, współpraca z Dzieckiem, zajmowanie się Dzieckiem i oczywiście cała orka dookoła - czyli wieczne sprzątanie (to najbardziej frustruje, można w nieskończoność), gotowanie, pranie, przebieranie. W tym systemie jest pracujący Tata - u nas Mąż pracuje od 9 - wstaje po 7, leci do kur, psa o 8:20 jedzie do pracy, wraca o 18-19, zje obiad zajmie się chwile Dzieckiem i leci do robót przydomowych - wraca po 22 i tak jest od poniedziałku do soboty włącznie. Na mojej głowie jest cała reszta. Dbanie o to by Dziecko miało zapewnione odpowiednie warunki do rozwoju, by mąż miał czyste ubranie i obiad na stole... Jeśli ja nie posprzątam w domu - za mnie nie zrobi tego nikt - bo nie ma komu....\nKiedy system szwankuje? Ano wtedy gdy ja Matka mam do zrobienia coś co w systemie się nie opiera - nadprogramowo. Owe COŚ to zazwyczaj sprawa której przy Dziecku zrealizować się nie da. Jak więc dokonać realizacji jeśli jestem z Dzieckiem non stop? Tym bardziej, że rytm codzienny Dziecka też szwankuje?\nMoje Dziecko w dzień drzemkę ma nadzwyczaj późno zazwyczaj ok 15. W ostatnim czasie ta pora jest mżonką. Wieczorami też są problemy z zasypianiem o ile do niedawna pora spania była o 21 o tyle i ta pora staje się mżonką - możliwości nikną w oczach a nerw roznosi coraz bardziej.\nMój czas w tym systemie nie istnieje. Frustracje są wliczone w system ponieważ pojawiają się cyklicznie gdy muszę załatwić coś co dotyczy mnie samej... lekarz, szkoła (studiuję przecież jeszcze) czy jakiekolwiek sprawy wychodzące poza szereg spraw codziennych. Moje Dziecko jest bardzo absorbujące zajęcie się czymś w czasie gdy jesteśmy obydwie a wymaga oderwania uwagi od Córki często graniczy z moimi nerwami i cudem. Nie chodzi o to, że muszę się dwoić i troić ale mnożyć i mnożyć bez przerwy!\nNa co dzień jesteśmy same we dwie, na wsi gdzie ludzi dookoła brak. Jest z nami pies i 2 koty, docelowo są 3. Żyjąc tak już od 2 lat - dziś stwierdzam, że to nie dla mnie. Jestem totalnie sfrustrowana tym jak wygląda moja codzienność. Bo warunki mieszkaniowe też są ciężkie. Owszem to opcja tymczasowa ale w naszych założeniach mieliśmy mieszkać tu gdzie mieszkamy do grudnia ubiegłego roku. Od kilku miesięcy nie mam już serca do mieszkania tam...\nDzisiaj jesteśmy w mieście u moich rodziców. Cieszy mnie ta wolność. To, że w kranie leci ciepła woda cały czas - jak włączę pralkę to woda ciepła i tak jest w kranie, bo nie muszę jej przełączać. Komarów jest mniej. Jest tu więcej niż jedno pomieszczenie! Gdy Dziecko śpi w dzień ja mogę bez obaw zająć się jeszcze czymś konstruktywnym. Mogę zorganizować opiekę nad Lenką przez godzinę, bo nie wymaga tego wybieranie się opieki do nas...\nKryzys jest wtedy gdy Dziecko nie wyrabia i zaczyna odstawiać cyrki takie jakie nam się nie śniły. Gdy Dziecko jest rozdrażnione i nerwowe jak ja. Bo ja jestem taka, bo ciężko mi pogodzić wszystko. Bo gdy staje przy zlewie to Córka zaczyna się zachowywać okropnie. Nerwy wzrastają gdy termin zaliczeń się zbliża a ja nie miałam możliwości skorzystania z biblioteki...\nFrustruje mnie miejsce gdzie mieszkamy. Frustruje mnie codzienność i to, że cały dom jest na mojej głowie. Frustruje mnie brak czasu z mężem i brak czasu męża z Córką. Frustruje mnie nadmiar czasu spędzanego z Dzieckiem. Frustruje mnie brak możliwości i ograniczenia.\nNa prawdę nie dziwi mnie fakt, że zdrowie mi się sypie. Nie mam czasu ani możliwości by skupić się na sprawach codziennych a mowa o sobie samej. Ograniczenia są wszędzie a mieszkanie na wsi pod miastem gdy się nie jest mobilnym... masakra.\nMatczyny kryzys jest wtedy gdy system się sypie... I to nie jeden trybik, bo jeden można naprawić, bo są wtedy inne które trzymają nas w kupie. Ja jadę na oparach... Ostatnie tygodnie to młyn. Wszystko jest na raz w jednym czasie. Gdy coś się uspokaja to wychodzi następne i następne... Nie widzę końca i nie zastanawiam się nad tym. Myślę o tym jak przetrwać dziś.\nI cieszę się na ten pobyt w szpitalu, bo w końcu odpocznę. O ile nie będą musieli mnie kroić. Generalnie nie czuję się źle z tym, że coś mi jest. Dla mnie to mocny kopniak w dupę. Wiele bzdur jakie zajmowały moją głowę przestały mieć znaczenie...\nKryzys Maj lajf Mamusiowo Spust ciśnienia\nKatarzyna Mirek 16 maja 2013 10:03\nJakbym widziała moją waląca się piramidę domową gdzie ja jestem czubkiem tej piramidy ale ona jakoś dziwnie stoi właśnie na tym czubku... Szał\nM.M. 16 maja 2013 10:23\nWspółczuję naprawdę, moją mamę podziwiam za 3 pierwsze lata mojego życia spędzone na wsi, gdzie wokół nie było nic. Życie w mieście szczególnie z dzieckiem jest łatwiejsze nie ma co ukrywać, po prostu więcj możliwości na spędzanie czasu. A już samochód to dla mnie podstawa, teraz miałam prawie 2 tyg w warsztacie i naprawdę odczułam to, dla mnie to jak trzecia ręka. Głupio to zabrzmi ale szpital chyba naprawdę będzie odskocznią, oczywiście mam nadzieję, że obędzie się bez operacji:)) Trzymaj się!!\nKararelka 16 maja 2013 10:37\nPo prostu nie czujesz się spełniona w tym co robisz, to nie Twoja bajka więc dopóki czegoś nie zmienisz co jakiś czas frustracja będzie powracać mocną falą.\ncórka 16 maja 2013 20:38\nMirka C 16 maja 2013 11:09\n2 lata - ja tak ciągnę 12 ;) wyobraź sobie mój poziom frustracji, tęsknie za moim miastem i jeśli możesz to radzę zmień szybko "system" bo im dłużej tym gorzej .... z trójką dzieci nie będzie już tak łatwo o zmiany hihi\nbuziamy i trzymamy kciuki ;)\nNessie 16 maja 2013 14:15\nBardzo dobrze Cię rozumiem. Mąż się dziwi czemu każdego dnia kiedy nie pracuję pakujemy się do auta i jedziemy do miasta, czemu nie zostanę przed domem na trawie. A jak tak nie mogę? choćbym nie miała do kogo twarzy otworzyć sama świadomość, że jestem wśród ludzi jest mi potrzebna. Z Piotrkiem miałam podobnie jak Ty przez długi czas. Nic nie byłam w stanie przy nim zrobić. Bunt dwulatka minął i przez pewien czas był miodzio. Mogłam posprzatać, wyprasować, ugotować, nawet książke przy nim poczytać. wytrwaj jeszcze trochę :-)\nGizanka 16 maja 2013 16:36\nU mnie też ostatnio kryzys, także cycki do przodu i damy radę.\nMordoklejka Ewelina 16 maja 2013 17:11\nWspółczuję. Ale może czas na jakieś zmiany - warto naprawdę coś z tym zrobić bo frustracja będzie ciągle powracać ze zdwojoną siłą. My z mężem, postanowiliśmy wyemigrować żeby spędzać ze sobą więcej czasu. Trzymam kciuki.\nm. 16 maja 2013 22:36\nTaaaak. Wszystko się zgadza. Nawet w mieście, z ciepłą wodą zawsze, ale z dwójką dzieci, jest dokładnie tak.


"Bądź twardy i ambitny. Miej klasę. Bierz się z życiem za bary. Tego mnie nauczyłeś, teraz rozumiesz, prawda?". Toksyczna Kochanka - Horizon-school.ru - Magazyn dla kobiet- horizon-school.ru\nWstała od stołu gwałtownie. Z oczu biły grzmoty. Gdyby mogła to by nimi go ugodziła. Boleśnie. Na wskroś. No oczywiście, że jest wyrozumiała, że rozumie, że jego rodzina i małe dziecko, że jego kariera nieskazitelna, że żona nerwowa, że zobowiązania i wpływowy teść. Ale ileż można znosić to ukrywanie, do cholery? Pięć lat to nie tydzień! Niby nic jej nie obiecywał, ale to już tyle trwa, że w końcu ma prawo czegoś oczekiwać. Przecież była i jest na jego każde skinienie.\nPodróż służbowa na drugim końcu Polski? To Malwina się pakuje, rzuca wszystko i jedzie za nim. Będzie go miała tylko dla siebie. Przez dwie, trzy noce.\nLot do Londynu? Żaden problem. Leci z nim jednym samolotem, ale osobną klasą. Taksówki różne. Hotel ten sam. Namiętny seks w pokoju i on znika na konferencji, a ona w ciemnych okularach opuszcza hotel.\nKonferencja w Warszawie? Malwina już wie w jakim hotelu bukować pokój i że po północy ma czekać na niego, w koronkowej koszulce i z czerwonymi ustami. Nieważne, że Malwina ma imieniny ciotki, osiemdziesiątkę babci Stasi, osiemnastkę siostry, komunię chrześniaka, rocznicę rodziców. Swoje życie odkłada, a gdzie tam, rzuca na bok i jedzie za ukochanym tam, dokąd on wskaże. Bo tylko w ten sposób może z nim być i pławić się w ułudnym szczęściu.\nKoleżanki już dawno odpuściły i nie zapraszają na plotki, imprezy. Powychodziły za mąż, porodziły dzieci. Ona tkwi w związku bez przyszłości i obietnic, który miał się skończyć po pierwszym wypadzie do hotelu, ale jakoś się nie kończył. Była mu przecież potrzebna. Zawsze gdy dzwonił, to była. Pocieszała, doradzała, znosiła humory i frustracje, by zapaść się w jego ramionach i na chwilę udawać, że jest jej.\nTyle mu poświęciła czasu, uwagi wciąż mając nadzieję, że zostawi żonę, że się odważy i wykrzyczy o nich całemu światu. A on się odważył. Skończyć tyle, że z nią. Sorry kotku, ale przecież nic ci nie obiecywałem. Było miło, cudownie wręcz, ale moja żona jest chora i potrzebuje mnie całego. Nie mogę ciągle tkwić w dwóch światach. Zasługujesz na faceta na pełen etat, a nie na bzykanie w hotelu. Bądź ambitna i twarda. Mniej klasę kotku. Romans był. Romansu nie ma. Przecież rozumiesz?\nTak kończył każdą rozmowę, gdy chciała go trochę więcej, gdy prosiła o weekend, gdy miała chandrę i chciała pogadać, gdy była przeziębiona. Przecież rozumiesz?\nByła twarda i ambitna. Bzykanie w hotelu? Tyle to znaczyło, kiedy zasypywał ją kwiatami, kupował bieliznę i biżuterię, mówiąc, że w innym życiu dałby jej pierścionek, a przecież nie może. Prawda kotku, że rozumiesz?\nŻona, żona, żona. Miała pięć lat. Pięć cholernie długich lat, by przywyknąć i przestać się przejmować kobietą, wobec której on czuł tylko obowiązek. Z żoną musi, powinien, trzeba. To z nią chciał, pragnął i marzył. Kto go motywował jak miał trudne negocjacje? Kto na stole, tylko w szpilkach jęczał mu do ucha, że jest samcem alfa i świat leży u jego stóp? Kto ją błagał, by wróciła, kiedy po 3 latach powiedziała dość?\nKto w hotelu na Krecie, dokąd wyrwał się cudem, chodził z nią za rękę i udawał związek? I kochał się namiętnie kilka razy dziennie, a kelnerowi mówił, że jest kobietą idealną i na całe życie?\nMa mieć klasę? On jej będzie teraz pieprzył o klasie? Cholera, zawsze dumnie, w ciemnych okularach znikała z jego życia, zacierała ślady, wiozła ze sobą jego koszule i marynarki na zmianę, by żona nie wyczuła jej perfum. Z pokorą znosiła samotne urodziny, rocznice, sukcesy i wigilie.\nMiarka się przebrała. Wpakowała w ten związek 5 lat. Czekała na niego. A on przypomniał sobie, że powinien zająć się żoną. Malwina więc wstaje od stołu. Wściekła i rzuca mu tylko, że jest nas dwie do opieki, a w sumie troje, bo jest z nim w ciąży.\nNa poczekaniu wymyśla kłamstwo, by go zatrzymać albo choć utrudnić trochę życie, które do tej pory sprytnie sobie ułożył. W mig pojęła, że była tylko klockiem w tej układance. Pięknym i pociągającym, mającym w pewnym sensie jakąś władzę nad nim, ale tylko narzędziem. Był spełniony. Ciepły dom, letnia żona i gorąca kochanka.\nW jego oczach ujrzała strach. Pierwszy raz i poczuła dziką satysfakcję. No kotku przecież rozumiesz? Byłam chora, antybiotyk, pigułki chyba nie zadziałały, a my wtedy…No pamiętasz, trzy razy…\nZłapał ją za rękę. Od razu wyciągnął telefon i zapytał, ile potrzeba na zabieg. Mimo że był ojcem, poza córeczką świata nie widział, kolejne dziecko było problemem do usunięcia. Nieważne jakim kosztem, byle szybkim.\nParsknęła śmiechem i zapytała, czy też ją wyceni, żeby zniknęła. Przecież wszystko załatwiał pieniędzmi. Był dobry w kalkulacjach. Tylko tego sobie kotku nie policzyłeś. Dziecko będzie. Żona najwyżej się dowie. Bądź twardy i ambitny. Weź to na klatę. Romans był. Romansu nie ma, ale ja jestem i dziecko twoje też, przecież rozumiesz.\nWstała tym razem spokojnie, pewna zwycięstwa. Jemu palił się grunt pod nogami. Ona nie miała nic do stracenia. Straciła 5 lat, przyjaciół i swoje życie. Więc trzeba wyrównać rachunki. Nie interesowała jej jego żona ani jej choroba, choć błagał, żeby ją oszczędzić. Proponował duże kwoty, by Malwinę uciszyć, obiecał płacić na dziecko. Ale od razu zapowiedział, że wychowywać to go nie będzie. Potem wycofywał się, obiecywał pomoc i spotkania, byleby tylko żona miała spokój.\nMalwina, która do tej pory kolorowała jego nudne i poukładane życie, zaczęła go oplatać niczym bluszcz. Zacieśniała pętlę na jego szyi, dusił się, a ona bez skrupułów wchodziła w jego przestrzeń. Pojawiała się w pracy, na siłowni. Przestała kryć się z mailami, SMS-ami. Kupiła zdjęcia usg, by być wiarygodna. Była jak słodka trucizna, którą skonsumował z wielką przyjemnością, a która zaczęła go niszczyć.\nZ ich miłości pozostały zgliszcza, zaczęły się groźby. Bronił się przed Malwiną każdą bronią. Potem przepraszał, wysyłał pieniądze i prezenty dla złagodzenia sprawy.\nNie był jednak świadomy, że Malwina podjęła decyzję. Zatopiona w swojej zemście skupiła się tylko na nim, jakby wierzyła, że kara wróci jej stracone lata.\nŻonie powiedziała sama. Zimno, bezwzględnie pokazała zdjęcia, prezenty, przelewy, rozmowy. Osiągnęła swój cel. Żona cierpiała jak i ona, może nawet bardziej nieświadoma tego, czym i kim jej mąż zajmował się przez ostatnie 5 lat. Widząc rozpacz w jej oczach uznała, że misję wykonała. W tydzień zniknęła z ich życia, pozostawiając w nim bałagan już nie do posprzątania. Żona odeszła, rozwód z jego winy, zmiażdżył go ponoć finansowo alimenty, jakich zażądała jako osoba przewlekle chora. On stracił dom, w firmie szacunek i sporo kontaktów, o co Malwina zadbała już osobiście. Wtedy dopiero poczuła spokój. Wyrównała rachunki. Na koniec wysłała mu maila, że ciąży nie było. To był kotku taki test, ja zdałam wszystkie, byłam zawsze obok, ty oblałeś. Nie spodziewałeś się chyba, że zniknę bez wyjaśnień? Oszukałeś mnie, więc w grę wchodził tylko remis kotku 1:1. Bądź twardy i ambitny. Miej klasę. Bierz się z życiem za bary. Tego mnie nauczyłeś, teraz rozumiesz prawda?\nKim jestem? Jedną z Was, bo Anna to najpopularniejsze imię w Polsce:) Mam oczy i uszy otwarte, i piszę. Życie tworzy szkielet, ja go ubieram w historię. To historie, które (być może) znacie. Są wszędzie, dookoła Was. Ja je tylko wyklikuję. A klikam o życiu radosnym i smutnym, nigdy mdłym. Znajdziecie mnie również na poli-ann.blogspot.com\nJak wygląda depilacja laserowa bikini?\nSześć ważnych cytatów Cycerona\nSałatka Leśna Polana. Wasze przepisy wielkanocne\n„Jedzenie było ważne. Najważniejsze. I to nim koiło się ból i wynagradzało”. Portrety: Ksenia – kompulsywne objadanie\nFot. iStock / domoyega\nGruba była zawsze. Jako noworodek ważyła 4,5 kg. Mało mamy nie rozerwała. W przedszkolu pierwsza zjadała wszystko z talerza. W domu czekał drugi obiad, bo mieszkali razem z dziadkami. Jedzenie było ważne. Najważniejsze. I to nim koiło się ból i wynagradzało. Stłukłaś kolanko? Babcia da ciasteczko. Zła ocena w szkole? Zjedz czekoladkę na poprawę humoru. Wygrałaś konkurs plastyczny? Babcia upiekła wspaniały tort w kształcie obrazu.\nLubiła być syta. Czuła się bezpiecznie i spokojnie. W kuchni odrabiała lekcje. Babcia w swoim niezniszczalnym, niebieskim fartuchu zawsze coś smażyła, pichciła, piekła. Spróbuj, czy aby dobre. Musisz jeść, żeby się dobrze uczyć. Kobieta to nie wieszak na ubrania. Męża nie znajdziesz. Pełny brzuszek, zadowolony brzuszek. Tych zdań Ksenia nigdy nie zapomni.\nJedzenie było nagrodą, plastrem, przyjacielem, towarzyszem. Jadła wszystko i dużo. W lustro nie spoglądała. Nastolatka ważąca 70 kg nie cieszyła się szczególną popularnością w szkole. Nie otaczał jej wianuszek zaopatrzonych w nią psiapsiółek. Nie lubiła siebie.\nWszystko się zmieniło po śmierci babci. Ksenia już pracowała. Mieszkała nadal z rodzicami. Była bardzo nieśmiała. Kilka koleżanek. Żadnego chłopaka. Kto by chciał taką grubaskę?\nBrak ukochanej babci zakłócił jej poczucie bezpieczeństwa. Po pogrzebie napiekła ciasteczek. Tych cynamonowych. Babciny popis. Miała wrażenie, że babcia jest obok. Uśmiecha się, głaszcze ją po głowie i mówi, że jest taka mądra, i wspaniała. Zjadła wszystkie ciastka. Było ich sto. Równa setka. Pochłonęła je. Uspokoiła. Ukoiła ból. Przestała płakać i choć czuła te ciasteczka po samo gardło, zasnęła.\nWzięła zaległy urlop. Była w żałobie. Codziennie gotowała to, co zazwyczaj robiła babcia. Duże ilości. Starczało dla rodziców. Resztę zjadała sama. Nikt nie kontrolował tego, co robi. Mama w żałobie, tata pochłonięty pracą.\nOstatnio krupnik z wkładką mięsną. Kopytka w sosie kurkowym z bitkami wołowymi i podsmażanymi buraczkami. Na deser legumina i pączki z powidłami śliwkowymi. Oczywiście z kompotem wiśniowym. Po takim obiedzie z deserem nie powinna być stanie się ruszyć, a ona wychodzi niby na spacer, a tak naprawdę do maca na lody, potem do kfc po mega porcję skrzydełek i do ulubionej cukierni po wuzetkę. Nie jedną. Wróciwszy do domu odgrzewa resztki obiadu na kolację i smaży naleśniki z twarogiem i śmietaną, bo tata je tak bardzo lubi. On pracujący fizycznie jest w stanie zjeść cztery. Ona przy nim zjada dwa, a gdy nikt nie widzi, resztę zabiera ze sobą do pokoju i smarując nutellą pochłania. Do tego kubek kakao i tak dopiero może zasnąć. Budzi się nad ranem. Zlana potem, bo przypomina sobie, że babci już nie ma. Biegnie więc do kuchni. Do swojej oazy spokoju. Wyjada resztki. W szafce znajduje czekoladki, które babcia dostała od sąsiadki w podziękowaniu. Gdy zjada ostatnią pralinkę, uspokaja się. Błogie uczucie pełności wraca. Błogie i diabelskie zaraz. Bo z trudem pohamowuje wymioty. Nie słucha żołądka, który protestuje z powodu wytężonej pracy.\nOpycha się codziennie. W ciągu dnia, gdy rodziców nie ma. I nocami, gdy już śpią, a ona płacze za babcią. Na szczęście Warszawa to duże miasto. Zmienia sklepy, żeby nikt nie zauważył, co i w jakich ilościach kupuje. A kupuje jak dla wojska. W marketach, sklepach nocnych i osiedlowych. Jak alkoholik zmienia osiedla. Jest anonimowa. I nikt się nie dziwi, że po raz kolejny wychodzi z siatami jedzenia jak na święta.\nGdy wraca do pracy po dwóch tygodniach, koleżanki i szefowa jej nie poznają. Nie dość, że wyraźnie przytyła, to wygląda niedbale. Odrosty kilkucentymetrowe. Paznokcie wołają o nową hybrydę, albo chociaż o zdjęcie starej.\nCiuchy opinają ciało. Są o wiele za ciasne. I tak włożyła te kiedyś za luźną tunikę, którą kupiła na allegro. Dziś ledwo w nią weszła. Nowych ubrań nie kupiła. Nie czuła potrzeby. W domu chodzi w dresach. Gumka się rozciąga. Eleganckie ubrania do pracy niestety tak elastyczne nie są. Przy koleżankach nic nie je. Ukradkiem w toalecie, gdy jest pewna, że inne pracują, pochłania kanapki, sałatki z majonezem, opakowanie ciasteczek, tabliczkę czekolady. I tak co dwie godziny. Słoik nutelli też jest dobry, bo nie trzeba gryźć. Zapach jedzenia tuszuje odświeżaczem do WC.\nTyje w szalonym tempie. Opycha się do granic wytrzymałości. Wtedy czuje się najszczęśliwsza, najspokojniejsza. I przypomina sobie babcię.\nMatka z ojcem jeszcze nie zauważają zmiany. Widzą ją codziennie. Może dlatego. W pracy dziewczyny po kryjomu się naśmiewają. Tylko Marzena się jej przygląda. Widzi smutek i barierę, jaką Ksenia wokół siebie wytworzyła. Próbuje zagadać, ale Ksenia jest skryta.\nWpadnie dopiero za miesiąc, gdy w ataku paniki będzie przeszukiwać szafki koleżanek po godzinach. Znajdzie 7 batoników u Joli, opakowanie płatków u Marzeny, 2 paczki herbatników u Kasi, pudełko raffaello u Zosi i kilogram cukru u szefowej, który na koniec będzie wyjadać łyżką. Nie będzie świadoma, że Marzena przypadkiem zapomniawszy dokumentów, zjawi się w biurze i zza szyby będzie to wszystko widziała. Nie ucieknie. Nie zlekceważy. Poczeka spokojnie, aż Ksenia napcha się do momentu uzyskania upragnionego spokoju. Wejdzie i przytuli przerażoną koleżankę. I obieca zachować dyskrecję pod warunkiem wizyty u psychologa.\nKsenia w obawie blamażu zgodzi się na taki układ. U psychologa przerażona otworzy się bardzo powoli. Po kolei będzie pokazywać swoje kolejne warstwy. Dowie się, że je się, by żyć, a nie żyje, by jeść. Nauczy się, jak poczuć się bezpieczną niekoniecznie po zjedzeniu kilograma cukierków i 3 pudełek ciastek. A za kilka lat będzie nie do poznania. Będzie spokojna, uwierzy w siebie i z taką determinacją, z jaką kupowała jedzenie, schudnie. I już będzie spoglądać w lustro, a babcię będzie wspominać sadząc w ogórki jej ulubione konwalie.\nWielkanocne jajka – szybkie, leniwe babeczki. Wasze przepisy wielkanocne\nCzy ty jesteś neofilem? Może czas to sprawdzić?\nPortret Jadowitej Baby\nFot. iStock ;/ Instants – portret jadowitej baby\nSiedzę u fryzjera. Zarezerwowane późne popołudnie na co najmniej dwie godziny, bo farba, ścięcie i modelowanie. I przy okazji pani Marzenka mi hybrydę na dłoniach zrobi, toteż poświęcam sporo minut, by poczuć się dopieszczona, i połechtać moją kobiecą próżność. A co, raz się żyje! No raz na miesiąc, półtora chyba mogę bez skrupułów opuścić gniazdo i zostawić gromadkę moich dzieci (mąż też się w to wlicza). Jak i bez skrupułów mogę się przysłuchiwać rozmowom, prowadzonym w salonie. Ileż można czytać, że celebrytka A schudła 50 gramów, celebrytka B przytyła za to całe 88, celebryta C bierze czwarty rozwód w ciągu roku, a gwiazdka X wrzuciła milionowe zdjęcie na insta. Książki ambitnej żadnej nie wzięłam. Żałuję bardzo. Mea culpa. Przynajmniej bym się zatopiła w czyjejś biografii albo próbowała rozwiązać zagadkę kryminalną. A tak pozostało słuchanie. Chcąc nie chcąc.\nZaczęło się niewinnie. Do salonu wpada młoda kobieta, bardzo ładna, długie włosy, burza loków. Rzuca się w oczy. Jest przy tym cholernie szczupła. Aż sama mimowolnie wciągam brzuch jak ją widzę. Umawia się na wizytę u pani Marzenki i wychodzi. A baby w salonie, klientki dla jasności, aż się trzęsą komentując.\nTa to chuda. Pewnie anorektyczka.\nNo jasne, że anoreksja. Normalnie taki chudy nikt nie jest.\nA pani Marzenka mówi, że ta kobieta wygląda tak od zawsze. W ciąży też tak wyglądała. Tylko piłeczkę z przodu miała zamiast brzucha. Taki typ.\nW ciąży? To ona dziecko ma???\nNa pewno jedno. Po drugiej ciąży by taka chuda już nie była.\nNo musiała to dodać. Jad z siebie cały wyrzucić, inaczej by eksplodowała. Przecież to oczywiste, że normalne kobiety nie są szczupłe i w ciąży tyją po 30 kg, i już nigdy nie wracają do starej wagi. Tylko jak cierpiętnice dźwigają pociążową nadwagę dumnie obwieszczając światu, że oto i one powiły na świat dziecię płacąc za to najwyższym poświęceniem, utratą talii! Bezpowrotnie!!!!\nA te włosy ciekawe gdzie zrobiła i jaki to numer farby.\nWłosy to ona też ma naturalne.\nKolor też??? Doczepów nie ma? Ani trwałej?\nAno nie. Taką fryzurę ma od liceum. Kiedyś mi zdjęcie pokazywała. Nic się dziewczyna nie zmieniła. Śliczna jest, prawda??\nJad podpłynął do gardła i nie mogła więcej z siebie wydusić bidulka. Ale przełknęła dzielnie i drąży dalej.\nAle pazury u pani robi? Sama nie umie?\nTego to ja nie wiem moja droga.\nJadem by się zakrztusiła, gdyby nie wypluła tego ostatniego pytania. No musiała. Żeby było na jej. Nie przeżyłaby, gdyby jeszcze tamta hybrydę umiała robić.\nOwszem rzeczona kobieta ładna, włosów i figury pozazdrościć, bo się babka w trendy aktualne wpisuje, ale żeby tak dociekać, co ma zrobione, a co nie? Święta nie jestem. Ciekawska bywam, ale widzę, że do tego levelu jeszcze nie doszłam. A ta Jadowita, nomen omen, niegruba, niebrzydka, w wieku mniej więcej tamtej, zadbana, ale borykająca się najwyraźniej z podwyższonym poziomem jadu. Jak nic. Tabletek cholera na to nie ma?!\nSiedzę sobie z gazetą jednak dalej. Farba mi się wgryza we włosy, a ja słucham, o czym to klientki z Jadowitą dalej prawić będą.\nA słyszałyście dziewczynki, że Agnieszkę mąż kopnął w d… albo inaczej puknął jakąś młodą d…? Agnieszka załamana, ale nie ma się co dziwić. Zero fryzjera, makijażu. No po ciąży to już by mogła coś ze sobą zrobić.\nA jednak, po ciąży można? Eureka!!!\nJakaś studentka. Pokażę Wam na fejsie, Dorota mi ją pokazała.\nI leci biegiem po smartfona w różowej oprawie z brokatem i komentuje dalej.\nNo Aga szans przy niej nie ma. Ale studentka pusta. Zobaczcie rzęsy zrobione, doczepy, pazury, usta napompowane, w cyckach silikon, nogi rozkładać szeroko umie to chłop poleciał.\nI pokazuje zdjęcie młodej atrakcyjnej dziewczyny (mi także, choć słowem się nie odzywam), która pręży młode ciało na zdjęciu, chyba na siłowni. Owszem makijaż mocny, ale buzia śliczna i te cycki to raczej naturalne. Ma dziewczyna kawał biustu. Zdarza się, nawet w młodym wieku. Naprawdę!!! W ciągu dwóch minut dowiaduję się jak owa Agnieszka się nazywa, gdzie pracuje i jak to się dziewczyna o zdradzie męża dowiedziała. Jadowita i jej koleżanki perorują beztrosko, żonglując faktami. No cyrk!!! Dosłownie. Pani Marzenka i fryzjerka pani Ewa klasa sama w sobie. Coś przytakną, rzucą zdanie typu: no chłopu do utraty rozumu niewiele trzeba. Nie ciągną za język, nie rzucają nazwiskami, a podejrzewam, że o owej sprawie wiedzą więcej, jednak jako że królowa jest tylko jedna, to oddają jej scenę (a raczej salon).\nSiadam w końcu na fotel. Pani Ewa czaruje mi na głowie coś nowego. Gadamy o pracy, pogodzie, ja nieśmiało o blogu. Świta Jadowitej się kurczy o jedną i zaczyna się show. Finał normalnie.\nJezu, dobrze, że ta Gośka już poszła. Patrzeć na nią nie mogę. Wyprostowała se te zęby i się szczerzy wszędzie. Jeszcze niech wybieli, to nas oślepi.\nPani Ewa nic nie mówi. Pani Marzenka szykuje się na mnie i podpytuje o preferowane kolory. Mnie też zatkało. A jad jak płynął, tak płynie.\nPrawie czterdziestka na karku, a ona myśli, że zębami świat zawojuje. By się za ćwiczenia wzięła, bo ledwo w fotelu fryzjerskim się mieści. By jeszcze pani Ewa szkody w salonie miała.\nJadowita chichocze. Świta przebiera nóżkami (dokładnie rzecz ujmując są to dwie pary nóg). Ja odmieniona, może nie jakoś diametralnie, ale z trochę innym odcieniem i krótszą fryzurką, oddaje moje dłonie w ręce pani Marzenki. Wybieramy kolor. Biorę mocny fiolet. Tak mnie naszło. Rozmawiamy o mojej fryzurze, o salonie, bo po remoncie i jakoś nie czuję, by zarówno pani Marzenka jak i pani Ewa miały ochotę każdego oplotkować. Wręcz przeciwnie. Wolą chyba luźniejsze tematy.\nZza drzwi słyszymy głos Jadowitej:\nNo błagam dziewczyny, Gośka wyglądała jak potwór z tamtym zgryzem. Teraz jest po prostu potworem z ładniejszym zgryzem. Mam rację?\nKrew mnie zalewa. Nie znam kobity, a już jej nie lubię. No nie cierpię baby, choć nic mi nie zrobiła. Pani Marzenka szybko uwinęła się z moją hybrydą. Żegnam się z nią serdecznie. Wracam do części fryzjerskiej po płaszcz i mówię głośno dobranoc uśmiechając się najszerzej jak umiem, oślepiając Jadowitą (zanim słodko mi powie jak Gosi, papa kochana moja) swoimi srebrnymi klamerkami na zębach. Na obu szczękach. I jestem niemal pewna, jak to Jadowita komentuje:\nNo następną pogrzało se zęby robić.\nBędzie miała dziewczyna pretekst, by sobie jadem popluć, bo widać, że jak nie pluje, to nie istnieje. To co jej będę żałować, nie?\n„Apetyt na życie” to opowieść dojrzałej kobiety, która przeżyła wiele, nauczyła się od życia jeszcze więcej i chce się tą wiedzą teraz podzielić\nWdech, wydech… Zrelaksuj się na wiosnę!


Znaczenie kościoła katedralnego i katedry biskupiej | eKAI\nPolska Znaczenie kościoła katedralnego i katedry biskupiej\n26 listopada 2011 | 08:11 | KAI, tk / pm Ⓒ Ⓟ\nRozpoczęcie przez nowo mianowanego biskupa diecezjalnego posługi w diecezji odbywa się w czasie uroczystego wprowadzenia (ingresu) do kościoła katedralnego (archikatedralnego). Kościół katedralny to ten, w którym znajduje się katedra biskupia – miejsce zarezerwowane dla biskupa.\nKatedra biskupia jest podwójnym znakiem. Ma przypominać biskupowi, że jest powołany do tego, aby służyć braciom, a nie aby jemu służono, ale także jest znakiem jedności w wierze Kościoła partykularnego zgromadzonego wokół biskupa, który wypełniając zadania nauczyciela, kapłana i pasterza, prowadzi lud Boży do Królestwa niebieskiego.\nPoczątkowo katedra biskupia miała formę krzesła znajdującego się na podwyższeniu, które zajmował wyłącznie biskup, a słowo katedra odnosiło się jedynie do tego miejsca. Katedra biskupia znajdowała się w kościele biskupim i była z nim nierozerwalnie związana. Dlatego też kościół ten często nazywano ecclesia matrix lub ecclesia mater (kościół matka, macierzysty, założycielski). Z biegiem czasu słowo katedra straciło swoje znaczenie i zaczęto odnosić je do kościoła biskupiego, a w odniesieniu do katedry biskupiej zaczęto używać określenia tron. Taką też formę zaczęła przyjmować katedra biskupia.\nW 1968 roku Stolica Apostolska postanowiła, że katedra biskupia nie powinna przypominać tronu, nie należy jednak zmieniać tego, co stanowi zabytek. W swojej prostej formie ma być takim miejscem, z którego biskup będzie dobrze widziany przez wiernych i będzie jasne, że rzeczywiście przewodniczy całej wspólnocie wiernych.\nKościół katedralny z katedrą biskupią jest „matką i głową wszystkich kościołów diecezji”, jest w diecezji centralnym miejscem celebracji, którym przewodniczy biskup. To w tym kościele celebrowana jest liturgia w uroczyste dni roku liturgicznego, tu udzielane są święcenia, poświęca się olej krzyżma i błogosławi olej chorych, a także odbywają się najważniejsze wydarzenia w życiu Kościoła partykularnego takie jak synod, przyjęcie nowego biskupa, czy jego pogrzeb. Zwykle w podziemiach kościoła katedralnego pochowani są zmarli biskupi diecezjalni. Każdego roku w całej diecezji obchodzone jest święto poświęcenia kościoła katedralnego (w naszej archidiecezji 9 czerwca).\nZ tego szczególnego miejsca w diecezji, jakim jest kościół katedralny, powinien płynąć przykład zachowania przepisów, dokumentów i ksiąg liturgicznych, odnoszących się do sposobu sprawowania liturgii, a także do urządzenia i wystroju kościołów.\nBiskup rozpoczyna posługę w diecezji od ingresu, czyli uroczystego wejścia do swojego kościoła katedralnego. Zwyczaj odbywania ingresu wywodzi się z praktyki prawa rzymskiego, według którego pierwsze wejście do budowli, czy posiadłości oznaczało wejście w jej posiadanie, możliwość zarządzania i dysponowania nią. Taki ingres wymagał również przedstawienia się ludowi oraz zakomunikowania programu działania. Zwyczaj ingresu praktykowanego w cesarstwie rzymskim wywarł wpływ na ceremonie związane z obejmowaniem i sprawowaniem zarówno władzy świeckiej, jak i rozpoczęciem posługi przez biskupa w diecezji. W Kościele zwyczaj ingresu pozostał do dzisiaj – Ceremoniale Episcoporum nazywa go przyjęciem biskupa w jego kościele katedralnym. Poszczególne części liturgii związanej z objęciem diecezji przez biskupa wymownie uświadamiają, że nowy biskup rozpoczyna pełnienie posługi, której główne zadania to: głoszenie słowa Bożego (nauczanie), celebrowanie liturgii (uświęcanie) oraz prowadzenie ludu Bożego do zbawienia (pasterzowanie).\nWedług wymagań norm prawa kanonicznego, zgodnie z tradycją oraz teologią, posługa biskupa w diecezji rozpoczyna się celebracją Mszy św. Nowo mianowany biskup przewodniczy liturgii sprawowanej razem z innymi biskupami na znak jedności Kolegium Apostolskiego, a także z prezbiterami, którzy są najbliższymi współpracownikami biskupa w wypełnianiu jego posługi. Na początku Eucharystii odbywają się obrzędy związane z ingresem.\nPierwszy obrzęd ma w głównej mierze znaczenie kanoniczne. Biskup podejmuje zadania w diecezji w imieniu samego Chrystusa z mandatu Biskupa Rzymu. Przez niego jest posłany. Dlatego nowo mianowany biskup po przybyciu do swojej diecezji ma obowiązek przedstawienia wobec kolegium konsultorów pisma apostolskiego, na mocy którego papież powierza mu wszelką władzę zwyczajną, własną i bezpośrednią, jaka jest wymagana do pełnienia pasterskiego urzędu (KPK kan. 381) w Kościele partykularnym. Odczytanie dokumentu odbywa się w obecności kanclerza kurii, którego zadaniem jest sporządzenie stosownego protokółu, a także zgromadzonych na liturgii wiernych, którzy reprezentują lud Boży diecezji. Odpowiadając na decyzję papieża i wyrażając radość z nowego Pasterza, po odczytaniu pisma apostolskiego, wierni oddają cześć Bogu w Trójcy Jedynemu słowami: Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu…\nOd tego momentu nowo ustanowiony biskup ma pełne prawo do tego, aby w kościele katedralnym zająć należne mu miejsce, którym jest katedra biskupia, znak jego posługi nauczycielskiej, kapłańskiej i pasterskiej oraz znak jedności wyznawców tej samej wiary (por. Caeremoniale Episcoporum nr 42). Biskup ma pełnię kapłaństwa, jest następcą Apostołów postawionym przez Ducha Świętego, jako pasterz, (…) Chrystus bowiem dał Apostołom oraz ich następcom nakaz i władzę, by nauczali wszystkie narody, uświęcali ludzi w prawdzie oraz obejmowali ich troską pasterską. Z tej racji biskup stał się przez Ducha Świętego, który został mu dany, prawdziwym i autentycznym nauczycielem wiary, kapłanem i pasterzem (por. Dekret o pasterskich zadaniach biskupów nr 2). Z tej racji biskupowi należy się szacunek oraz posłuszeństwo. Po zajęciu przez biskupa katedry wyrazy czci i szacunku (homagium) składają mu jego najbliżsi współpracownicy: biskupi pomocniczy, przedstawiciele duchowieństwa (prezbiter i diakon) i osób życia konsekrowanego oraz wierni świeccy.\nW sytuacji kiedy urząd biskupa diecezjalnego obejmuje arcybiskup metropolita, zanim wstąpi na katedrę biskupią, może odbyć się obrzęd nałożenia paliusza. W sensie ścisłym jest on znakiem władzy metropolity, podkreśla jego szczególną łączność z Biskupem Rzymu i może być noszony w granicach prowincji kościelnej (metropolii). Paliusz wyraża także troskę metropolity jako pasterza nad powierzonym mu ludem Bożym.\nWszystkie obrzędy sprawowane w czasie przyjęcia biskupa w jego kościele katedralnym zmierzają do tego, co stanowi centrum życia całego Kościoła, a czego w diecezji pierwszym szafarzem jest biskup – do celebracji Eucharystii.\nRozpoczęcie posługi biskupa jest wielkim wydarzeniem w życiu diecezji i każdego roku powinien być wspominany oraz łączony z modlitwą za biskupa, a w kościele katedralnym biskup powinien z tej okazji przewodniczyć Mszy św.\nInsygnia biskupie używane w liturgii\nW czasie sprawowania liturgii Mszy św. biskup używa takich samych szat liturgicznych jak prezbiter, czyli alby, stuły oraz ornatu. W uroczystych celebracjach zgodnie z tradycją dla ukazania tego, że biskup jest sługą, pod ornat powinien nałożyć dalmatykę – szatę liturgiczną diakona.\nBiskup używa także odznak pontyfikalnych, którymi są: pierścień, pastorał, mitra, krzyż noszony na piersiach (pektorał), ponadto arcybiskup metropolita zakłada paliusz. Są one przekazywane biskupowi w czasie święceń biskupich.\nPierścień powinien być zawsze noszony przez biskupa, gdyż jest oznaką wierności i wiary oraz oblubieńczej więzi z Kościołem (por. Ef 5,22-32). Pierścień na ręku biskupa jest konsekwencją przyjętych zobowiązań „zachowania czystego i nienaruszalnego skarbu wiary, który zgodnie z tradycją od czasów apostolskich zawsze i wszędzie jest strzeżony w Kościele”.\nPastorał jest znakiem pełnienia przez biskupa zadania pasterza, czyli tego, który będąc przewodnikiem odpowiedzialnym za lud Boży, prowadzi go i wskazuje drogę (por. Ps 23,4). Biskup używa pastorału, gdy idzie w procesji, gdy słucha czytania Ewangelii, wygłasza homilię, przyjmuje śluby lub przyrzeczenia, wypowiada wyznanie wiary; podczas błogosławieństwa osób.\nPodczas celebracji liturgicznych biskup zakłada także mitrę. To nakrycie głowy ma mu przypominać o ciągłym dążeniu do świętości. Symbolika mitry odwołuje się do tekstów biblijnych mówiących: iż mitra jest rodzajem turbanu z napisem: «Poświęcony dla fahwe» (Wj 28,36) oraz kiedy zaś objawi się Najwyższy Pasterz otrzymacie niewiędnący wieniec chwały (1P 5,4). Biskup używa mitry: kiedy siedzi, wygłasza homilię; gdy wypowiada słowa powitania, przemówienia i zachęty, gdy uroczyście błogosławi lud, gdy wykonuje gesty sakramentalne, a także gdy idzie w procesji.\nPiuska to niewielkie, okrągłe nakrycie głowy w kolorze fioletowym. Jest znakiem godności kościelnej. Biskup nosi ją zarówno w czasie liturgii, jak i poza nią.\nKrzyż (pektorał) noszony na piersiach nakłada biskup na ornat. Krzyż noszony przez arcybiskupa ma przypominać mu o konieczności kroczenia za Chrystusem, głoszenia i bycia świadkiem Ukrzyżowanego, ale także ma umacniać i zapowiadać, że droga cierpienia i krzyża prowadzi do chwały.\nPaliusz jest wstęgą wykonaną z wełny baranków pobłogosławionych przez papieża, na której wyszytych jest sześć czarnych krzyży nawiązujących do sześciu ran Chrystusa. Okala ona szyję i zwisa swobodnie na piersiach i na plecach arcybiskupa. Paliusz wyraża jedność, więź miłości, komunii ze Stolicą Apostolską oraz jest zachętą do męstwa. Arcybiskup metropolita, który otrzymał od Biskupa Rzymu paliusz, nosi go na ornacie, kiedy na terenie swojej metropolii sprawuje Mszę. Symbolikę paliusza przypomniał papież Benedykt XVI, inaugurując swój pontyfikat: wełna jagnięcia ma przedstawiać zagubioną owcę, a także chorą lub słabą, którą pasterz bierze na ramiona i niesie do źródła żywej wody.\nPaliusz jest zrobiony przez siostry zakonne mieszkające przy rzymskim kościele św. Cecylii na Zatybrzu, z wełny baranków pobłogosławionych przez Papieża w dzień św. Agnieszki (21 stycznia).\nKiedy arcybiskup metropolita idzie w procesji, na jej początku niesie się krzyż metropolity, czyli krzyż o dwóch poprzecznych ramionach – górnym krótszym i dolnym dłuższym.\nKs. Maciej Staszak, ceremoniarz archidiecezji lubelskiej


Listwa maskująca karnisz LKOF2 Decor System - nowoczesny dekor\nListwa maskująca karnisz LKOF2 Decor System to nowoczesny element sztukaterii, który coraz chętniej wykorzystywany jest do estetycznego wykańczania różnego typu wnętrza. Wygląd maskownicy doskonale komponuje się z każdym stylem urządzania wnętrz. Nie ma znaczenia, czy są nimi nowoczesne i minimalistyczne przestrzenie, czy klasyczne i eleganckie. Listwa maskująca wszędzie sprawdzi się tak samo dobrze. Za pomocą profilu zakryjemy karnisz, który nie pasuje do naszego wnętrza. Dekor tak samo dobrze sprawdzi się w przypadku modelu drążkowego, jak i szynowego.\nBazą do powstania listwy maskującej karnisz LKOF2 jest najtwardszy na rynku styropian EPS 200. W efekcie powierzchnia produktu jest niezwykle trwała i odporna na takie czynniki jak para wodna i wilgoć. Listwę możemy więc stosować również w takich pomieszczeniach jak kuchnie. Prezentowany model doskonale sprawdzi się połączony z listwą sufitową FE2, tworząc spójną i harmonijną kompozycję. Aby dopasować element kolorystycznie do wnętrza, należy pomalować go za pomocą farb na bazie wody. Listwa nadaje się do stosowania w połączeniu z zestawem LED.\nZalety listwy maskującej karnisz LKOF2:\nwzór, który pasuje zarówno do nowoczesnych, jak i klasycznych wnętrz,\nłatwa zmiana koloru,\nmożna stosować z zestawem LED.\nPrezentacja wideo produktu: Listwa maskująca karnisz LKOF2 Decor System\nJak zobaczyłam aranżację salonu kuzynki to byłam szczerze zdziwiona, że wykończenie było wykonane ze styropianu. Sama zamówiłam również listwy w Decor System i dzięki nim wnętrze nabrało eleganckiego wyglądu. (Martyna, 29.09.2021)\nbardzo elegancka wysokiej jakości listwa oraz osłona karnisza. Jestem pod ogromnym wrażeniem. (Roman, 29.09.2021)


dywanów, tapicerek, wykładzin biurowych.\nZastosowanie wysokiej jakości środków to gwarancja profesjonalnie wykonanej usługi.\nMamy ponad 20 lat doświadczenia, zaufały nam setki klientów.\nPowierz nam sprzątanie i zrelaksuj się!\nProfesjonalne pranie i czyszczenie dywanów, wykładzin, tapicerek, mebli.\nCzesław Czyści jest solidną, gdyńską firmą z 20letnim doświadczeniem . Firma Czesław Czyści działa na terenie całego Trójmiasta (Gdańsk, Gdynia, Sopot) i okolic (Rumia, Reda, Wejherowo, Bojano, Stogi, Orunia).\nSpecjalizujemy się w skutecznym praniu dywanów, wykładzin oraz tapicerki meblowej.\nKorzystając z usług firmy Czesław Czyści, możecie mieć pewność, że Wasze mieszkania, biura, samochody, elewacje, dywany i wykładziny zostaną rzetelnie wyczyszczone i odświeżone przez naszych wykwalifikowanych pracowników. Wieloletnie doświadczenie Czesław Czyści w czyszczeniu i sprzątaniu pomogło nam w stworzeniu renomy firmy. Dbając o nasze dobre imię oferujemy profesjonalne i skuteczne usługi w najniższych cenach!\nNajwyższej klasy środki i sprzęt czyszczący.\nSkontaktuj się z nami i umów na odpowiedni dla Ciebie termin.\nZadbaj o swoje mieszkanie i samochód\nDywan leżący na podłodze powinien być ozdobą, jednak nieczyszczony regularnie stanie się jedynie zmorą swojego właściciela. Na szczęście na terenie Trójmiasta działa Czesław Czyści, który odkryje w Waszych dywanach zabrudzone codziennym użytkowaniem piękno. Praca w biurze potrafi być bardzo męcząca, szczególnie gdy ma się wątpliwości co do czystości biurka i żaluzji, a widok z okna został zasłonięty przez osad z ulicznych spalin. My mamy na to radę – kompleksowe czyszczenie parowe, przywracające blask i dobre samopoczucie w miejscu pracy. A może Wasz samochód potrzebuje gruntownego czyszczenia, bo chcecie go odnowić lub sprzedać? Z tym także sobie poradzimy.\nPracownicy firmy Czesław Czyści używają najwyższej klasy sprzętu firm Aquarius Pro oraz Karcher zużywającego niewielką ilość wody oraz wyposażonego w silne pompy ssące, wyciągające nawet najgłębiej ukryty brud. Detergenty najwyższej jakości, firmy Prochem, które stosujemy podczas czyszczenia posiadają wielorakie właściwości. Zabijają grzyby, bakterie, znacznie redukują ilość występujących we włóknach roztoczy, dezynfekują a także konserwują i odświeżają. Ponadto są hipoalergiczne i w pełni bezpieczne dla dzieci oraz zwierząt.\nProfesjonalne i skuteczne pranie i czyszczenie dywanów, wykładzin, tapicerek meblowych i samochodowych!\nNasi wykwalifikowani pracownicy za pomocą maszyn piorących wyciągną z Waszych wykładzin najgłębiej zalegające brud.


Kontraruch dzielnic Lublina? Mieszkańcy wolą parkingi | Kurier Lubelski\nKontraruch dzielnic Lublina? Mieszkańcy wolą parkingi\nJAXA 16 maja 2017, 12:51\nZasada jest prosta. Na jednokierunkowych ulicach rowerzyści mogą jeździć pod prąd. Takie rozwiązania funkcjonują w centrum Lublina. I w zasadzie nigdzie poza nim. „Nie” wprowadzeniu kontraruchu na terenie osiedli mówią sami mieszkańcy. Powód?\n- Obawa o bezpieczeństwo. Wystąpiliśmy do policji, aby wydała opinię dotyczącą funkcjonowania takiego rozwiązania - wyjaśnia Tomasz Makarczuk, przewodniczący zarządu dzielnicy Wieniawa.\nW przypadku Wieniawy ratusz myślał o utworzeniu kontraruchu m.in. na: Legionowej, Zuchów, Junoszy, Czwartaków, Głowackiego.\n- To bardzo bezpieczne rozwiązanie - przekonuje Aleksander Wiącek, asystent prezydenta ds. polityki rowerowej. I dodaje: - W Lublinie wprowadziliśmy je na kilkunastu ulicach. Nie doszły do mnie żadne informacje, że kontraruch sprawia zagrożenie dla rowerzystów czy kierowców. W Gdańsku, gdzie obecnie jest około 200 ulic z kontraruchem, w ciągu pięciu lat odnotowano 755 zdarzeń z udziałem rowerzystów, w tym wypadki śmiertelne. Tylko jedno z nich miało miejsce na ulicy z kontraruchem.\nKolejne obawy mieszkańców dotyczą … miejsc parkingowych. - Na terenie osiedli są one na wagę złota. Wytyczenie na części jezdni kontraruchu spowoduje, że miejsc do parko-wania będzie dużo mniej. Dla mieszkańców to nie do przyjęcia - wskazuje Makarczuk.\n- Stoimy na stanowisku, że jest możliwe utrzymanie kontraruchu bez likwidacji miejsc parkingowych. Jeszcze w tym miesiącu spotkamy się z mieszkańcami Wieniawy i będziemy ich przekonywać do tego rozwiązania - zapowiada Wiącek.\nUtworzenie kontraruchu rowerowego to element projektu z budżetu obywatelskiego i to jeszcze tego z 2015 roku. Obecnie rowerowa „jazda pod prąd” jest dopuszczona na 14 ulicach, m.in.: Kowalskiej, Furmańskiej, Cyruliczej, Zielonej, Sądowej, Jasnej.\nRatusz zapytał 11 dzielnic, czy zgodzą się na kontraruch na ich terenie. Odpowiedziało siedem: Śródmieście, Wieniawa, Bronowice, Czechów Południowy, Kośminek, Czuby Północne, Dziesiąta. Wszystkie powiedziały „nie”. - Jeśli ludzie nie chcą, to nie róbmy tego na siłę - mówi Makarczuk.\nZobacz także: Kierowcy kontra rowerzyści. Kto lepiej dba o bezpieczeństwo?\nKorowód studencki, Motopiknik, 700 bębnów na 700-lecie Lublina. Zobacz, co się działo\nMotopiknik pod Zamkiem. Były samochody i inne atrakcje (DUŻO ZDJĘĆ i WIDEO)\nBieg w Kazimierzu Dolnym im. Jana Pawła II wygrał Michał Breszka (ZDJĘCIA, WIDEO)\nKoziołek Matołek w Lublinie, czyli Festiwal Rzeźb Małych (Bardzo) ZDJĘCIA\n700 bębnów na 700-lecie Lublina (DUŻO ZDJĘĆ i WIDEO)\nZlot food trucków w Lublinie. Przed Felicity królowało jedzenie na kółkach (ZDJĘCIA)\nmi 17.05.2017 22:20:08\nO kurde, rowerowe lobby... te wszystkie rozwiązania zwiększają jakość życia w mieście. To udowodnione.\nInstruktor nauki jazdy 17.05.2017 20:17:06\nProsty przykład . Ulica Szczygla - wjeżdżam w nią z Grabskiego od Lidla skręcając w prawo. (tu już może być czołówka z pedalarzem, bo on chcąc skręcić w lewo w Grabskiego zapewne mi się na czołówkę wystawi). Jadąc Szczyglą chcę skręcić w lewo w Gilową. Zgodnie z kodeksem drogowym na jednokierunkowej powinienem przybliżyć się do lewej krawędzi jeśli zamierzam w lewo skręcać. A co mam zrobić jak z naprzeciwka do tego skrzyżowania zbliża się pedalarz ? Ustawiać się do skrętu w lewo niezgodnie z przepisami czy ustawić się mu na czołówkę ? Logicznym byłoby kontrapas wyznaczyć i linię wymalować pomiędzy pasem ruchu a kontrapasem - wtedy i ja i pedalarz byśmy wiedzieli jak przepisowo pojechać. Ale miasto wolało na tak wąskiej uliczce jednak puścić pedalarzy pod prąd całą szerokością tej jednokierunkowej - pomimo braku szerokości jezdni (gdyby wymalowali jak należy to zostałoby za mało szerokości jezdni, by się maluch mieścił - o normalnej szerokości samochodzie nie wspomnę). Zadowoleni z wydzielenia kolejnych metrów dróg rowerowych nawet nie zauważają jakie chore sytuacje prowokują. Za takie kontrapasy na dzielnicach to ja również dziękuję.\nBulbulbul 17.05.2017 19:35:10\nTo w takim razie świadczy o Tobie ;) I to bynajmniej nie najlepiej...\ndd 17.05.2017 12:38:19\nA czy był Pan czy Pani na omawianych ulicach i wie o czym sie wypowiada, bo najprawdopodobniej nawet nie wie gdzie są te ulice i jak wyglądają.\nWnaja 17.05.2017 10:50:46\ntam gdzie je wprowadzono. Np. Na Orlej. Rower tam przejeżdża od wielkiego dzwonu a miejsc do parkowania ubyło mnóstwo.\ndvd 17.05.2017 09:14:59\nPisi ujadaczne pokupowali szroty za 500 plus i płaczą, że nie mają gdzie parkować. 3-4 auta w rodzinie i wszystkie muszą stać pod blokiem aby daleko nie trzeba było, biegać bo się biedactwo przemęczy.\npuszkowy 17.05.2017 07:32:32\nJP II w całości przeznaczyć dla pedalistów bo ścieżki to za mało. W niedzielę widziałem na JP II kretyna wystrojonego na bogato i śmigającego cała szerokością jezdni od lewego do prawego, sygnalizacja nie miała dla niego nie istniała.\nLeon z działek 17.05.2017 05:20:12\nnie narzekajcie tu cyklistów,\nwy kochanie kierowcy,\nnad Zalew wolną sobotę\nMatura z polskiego nie poszła za dobrze?\nlaertios 16.05.2017 21:51:54\nMiejsca parkingowe to nie przywilej. I nie wszystko należy się samochodom. Są jeszcze piesi i rowerzyści. Przełamać mentalność samochodową można tylko siłą. Żadne racjonalne argumenty nie trafią do umysłu samochodziarza. To przechodziły samorządu w innych krajach np. W USA. Dopiero potem zaczyna się doceniać spacery i rower.\ntak to jest 16.05.2017 20:51:40\nDobrze że udaje się powoli odpierać natarcie rowerowego lobby. Oby częściej.\nŚmiechu warte. 16.05.2017 19:09:34\nKontra ruch to znaczy więcej pasów dla rowerów, rozumiem. Ale czy tak maja wyglądać pasy jak na przykład na ulicy Jasnej czyli jazda rowerem ,,pod prąd " tą ulicą? Drugi przykład ulica Konopnickiej gdzie jest i tak już wąska uliczka a jazda pasem dla rowerów pod ,,prąd" to istne samobójstwo ! Do człowieka który planuje ścieżki dla rowerów dla statystyki a nie dla wygody i bezpieczeństwa rowerzystów, siądź człowieku na rower i pojeździj po Lublinie po ruchliwych i ciasnych uliczkach, popatrz jak kierowcy traktują prawidłowo jadących cyklistów, bez kierunkowskazów, wyprzedzanie na ,,trzeciego" i nie narzekajcie tu cyklistów bo jeżdżą po przejściach i tyle macie argumentów a jak wy kochanie kierowcy jeździcie? Zacznijcie ocenę od siebie, a na słabszych od was rowerzystów ,,przymknijcie oko" Do planującego jeszcze ,,autostrady" dla rowerów przejedź się rowerkiem po ścieżce nad Zalew wolną sobotę niedzielę i zobaczysz jaki tam tłok i jadących obok siebie rowerzystów w tym samym kierunku, kultury i wyobraźni osobistej brak. Żegnam !\nanka 16.05.2017 18:34:51\nW Polsce auta były na talony, więc o parkingach na osiedlach nikt nie myślał, bo po co. Dzisiaj czasy się zmieniły i to ludzie decydują, czy chcą jechać samochodem, czy rowerem. Rower był dobry jak nie było w miastach wiele aut, a normą były furmanki z węglem, czy przyjeżdżające na targ. Im więcej aut i asfaltowych dróg tym częściej rowery były tylko w celach rekreacji i tak powinno zostać. Na rower nikt nie weźmie dwójki dzieci, siatek i nie będzie ich odwoził z jednego końca miasta na drugi, ani sam jeździł godzinę z pracy do pracy. Rowerzyści spowalniają ruch, często stanowią zagrożenie dla pieszych, nie mają ubezpieczenia, a często i pojęcia i znakach drogowych.\nmonika 16.05.2017 18:12:50\nGdy coś piszę, to znaczy, że byłam tego świadkiem, albo też uczestnikiem.\ncyklista 16.05.2017 18:11:57\nW ulicy Jana Pawła II trzeba wydzielić na jezdni pasy tylko dla rowerów. To dobry pomysł naszego porozumienia rowerowego i dlatego takie inicjatywy trzeba wspierać. Lublin rowerami stoi !!!!!\nmonika 16.05.2017 18:09:31\nMyślę, że w naszym mieście jest wielu ludzi kierujących się rozsądkiem i którzy jednocześnie nie nadają się do władzy, gdzie najważniejsze jest kolesiostwo i własne interesy, a nie słuchanie mieszkańców i zastanawianie się nad tym, czy może jednak ci nie mają racji.


Nowe przepisy smogowe - POP program ochrony powietrza w 3 województwach - Ekologia - porównanie kotłów c.o. - komitet antysmogowy\nStrona główna Aktualności Nowe przepisy smogowe - POP program ochrony powietrza w 3 województwach\nNowe przepisy smogowe - POP program ochrony powietrza w 3 województwach\nSejmik Województwa Mazowieckiego przegłosował 8 września 2020 r. nowy Program ochrony powietrza, który m.in. zakazuje używania kominków podczas smogowych dni. Mazowsze jako pierwsze województwo w Polsce wprowadza zakaz palenia w kominkach w dni smogowe.\nKolejne województwa poszły na wojnę ze smogiem i zanieczyszczonym powietrzem 2 tygodnie później. 28 września Sejmik Województwa Małopolskiego przyjął nową Politykę Ochrony Powietrza (POP) na trzy kolejne lata. Tego samego dnia Sejmik Województwa Pomorskiego przyjął uchwałę antysmogową o podobnej treści.\nNowa przepisy zakazują palenia w kominku w dniach ze smogiem. Dotyczy ona wszystkich budynków, nawet tych w których kominek nie jest jedynym źródłem ciepła. Nowe prawo zakłada, że jeśli mamy smog, to rezygnacja palenia w kominku powinna być podstawą działań antysmogowych. Należy pamiętać, że dym ze spalania drewna zawiera duże ilości pyłów zawieszonych i również rakotwórczy węglowodór –benzo(a)piren.\nW dni smogowe mieszkańcy w/w województw będą musieli powstrzymać się od grillowania, palenia ognisk, używania kosiarek, pił spalinowych i dmuchaw do liści.\n– Cieszymy się z nowych przepisów ale mamy mieszane uczucia co do właściwej interpretacji – mówi szef komitetu antysmogowego Aleksander Brzeziński. Są bowiem kominki nowoczesne, z emisją spełniające nowe wymogi a nawet przepisy ekoprojektu. Trochę mamy tu wylanie dziecka z kąpielą, bo właściciele nowoczesnych kominków, które zakupili za znaczne sumy pieniędzy są traktowani na równi ze starymi piecami.\nDrugim pochodnym z tych przepisów problemem jest rosnąca nagonka na spalanie drewna w Polsce - co jest absurdem bo są nowoczesne technologie spalania drewna. Bardzo ekologiczne, nawet bardziej niż spalanie pelletu czy biomasy. Są to technologie bazujące na pirolizie drewna - dwustopniowym spalaniu poprzez zgazowanie. Spalamy wówczas gaz drzewny - emisja spalin jest porównywalna z piecami gazowymi. Dlaczego zatem innowacyjni producenci, posiadające takie technologie maja mieć problem ze sprzedażą i dostępem do rynku ?


3 pokoje, dom na sprzedaż - Kamień Krajeński, sępoleński, kujawsko-pomorskie - 53750656 • www.otodom.pl\nDom na sprzedaż, kujawsko-pomorskie, sępoleński, Kamień Krajeński, ul. Dworcowa - Zobacz na mapie\nDom na sprzedaż, Kamień Krajeński, sępoleński, kujawsko-pomorskie\nTen dom na sprzedaż (ID w Otodom 53750656) wydaje mi się interesujący. Chętnie poznam więcej szczegółów przed umówieniem wizyty. Pozdrawiam.\nDom na sprzedaż, kujawsko-pomorskie, sępoleński, Kamień Krajeński, ul. Dworcowa\nCena 189 000 zł 1 911 zł/m²\nOfertę stanowi dom mieszkalny jednorodzinny w stanie surowym otwartym, do wykończenia wg indywidualnych potrzeb i preferencji. Dom parterowy połączony z garażem o funkcjonalnym układzie pomieszczeń i nowoczesnej bryle. Bliska, spacerowa odległość do jeziora Brzuchowo. Spokojna okolica, zachęcająca do spędzania czasu z najbliższymi we własnym ogrodzie. Możliwość zagospodarowania poddasza nieużytkowego. Planowana jest w najbliższym czasie inwestycja polegająca na uzbrojeniu terenu w przyłącze kanalizacyjne. Teren ogrodzony siatką leśną. Oferta idealna dla osób ceniących sobie komfort nowego budownictwa i poszukująca domu do zamieszkania, który będzie służył właścicielom przez długie lata. Dom położony w bardzo spokojnej okolicy, na nowo powstającym osiedlu domów jednorodzinnych. Ogromnym atutem nieruchomości jest bardzo przestronne i wysokie poddasze, nadające się do adaptacji na część mieszkalną, np. z przeznaczeniem na pokoje dla dzieci. Na poddaszu piękny taras znajdujący się ponad częścią garażową. Solidna więźba dachowa przystosowana na położenie dachówki ceramicznej.\nOferujemy usługę wyceny nieruchomości w celu uzyskania kredytu na dokończenie budowy.\nZachęcamy do oględzin i zakupu.\nNr oferty w Otodom: 53750656\nNr oferty w biurze nieruchomości: 53750656


TYDZIEŃ GŁOŚNEGO CZYTANIA 23.09.2019r. do 27 .09.2019\nJesteś tutaj: HomeProjektyNarodowy Program Rozwoju CzytelnictwaTYDZIEŃ GŁOŚNEGO CZYTANIA 23.09.2019r. do 27 .09.2019\n29 września 2019r. obchodzimy Ogólnopolski Dzień Głośnego Czytania. Został on ustanowiony z inicjatywy Polskiej Izby Książki w 2001 roku. Data 29 września odnosi się do urodzin Janiny Porazińskiej, autorki książek dla dzieci i młodzieży.\nW związku z tym w naszej szkole najbliższy tydzień (od 23.09.2019r. do 27 .09.2019 r.) – biblioteka szkolna ogłasza Tygodniem Głośnego Czytania. Podczas godzin wychowawczych we wszystkich klasach będą czytane na głos powieści. Przewodniczący klas proszeni są o przyjście do biblioteki i wybór książki dla swojej klasy.


Defekt nie dotyczy tylko sprzętu. Czasami człowiek też może mieć swoisty "defekt" i wtedy nie jest zdolny do dalszej pracy. Sprzęt jedzie do mechanika, a człowiek udaje się do lekarza.\nNa wstępie przypomnijmy czym z definicji jest zwolnienie lekarskie. Zwolnienie lekarskie – zaświadczenie urzędowe wystawiane przez lekarza w celu usprawiedliwienia nieobecności pracownika w pracy z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby lub konieczności zapewnienia opieki choremu członkowi rodziny. W przypadku wątpliwości dotyczących zasadności zwolnienia lekarskiego pracodawca ma możliwość skontrolowania swojego pracownika.\nSkoro wiemy, co to jest zwolnienie lekarski możemy wrócić do naszego tematu, który jest ostatnio bardzo gorący niczym 37 stopni C na termometrze u chorego mężczyzny. W ostatnim czasie mieliśmy takich czterech chorych facetów i bardzo im się oberwało ale czy słusznie?\nPiotr Pawlicki, Maksym Drabik, Przemysław Pawlicki i Maciej Janowski czyli czterech pancernych naszej żużlowej reprezentacji. To oni bardzo rozzłościli ostatnio naszego naczelnego wodza Marka Cieślaka nie informując go o planowanej chorobie. No właśnie słowo planowanej jest tutaj kluczem. Czy chorobę można zaplanować? Jak się okazuje można, ale czy ma to jakiś większy sens tego nie wiem. Dla zwykłego Kowalskiego może i tak ale czy dla sportowca, który, na co dzień ryzykuje uszczerbkiem na zdrowiu, kontuzją czy nawet utratą życia?\nTrener, opiekun i mentor żużlowej kadry Polski Marek Cieślak był bardzo zawiedziony postawą chłopaków i już wymyślił dla nich karę. Nie dostali powołania do reprezentacji na kolejny rok. Trener ciągle powtarzał, że nie są tacy jak Bartek Zmarzlik i nie poświęcają się tak dla sportu a czas leci. No właśnie czas leci ale efekty też są. Czy jeden towarzyski mecz Polska – Reszta Świata może znacząco wpłynąć na ich rozwój i karierę? Bartosz Zmarzlik, czyli świeżo upieczony Mistrz Świata pojechał mimo choroby. Chłopak miał za sobą bardzo ciężkie dni pełne spotkań, wywiadów i odbierania gratulacji, ale mimo wszystko z problemami żołądkowymi pojawił się na meczu. Nie wytrwał do końca i tutaj rodzi się pytanie czy dobrze, że zawodnik mimo takiego osłabienia jest wystawiony na ryzyko w meczu niedającym praktycznie nic oprócz dobrego samopoczucia wygranym?\nMarek Cieślak zamiast narzekać powinien się cieszyć, że ma okazję, aby sprawdzić sobie innych obiecujących zawodników. Kiedy jak nie na meczu towarzyskim? Czy nie taka jest idea spotkań towarzyskich? Owszem może czuć się rozczarowany, bo to wszystko było z dnia na dzień, ale jest sporo zawodników na wysokim poziomie a mają mało startów, więc dla nich takie powołanie to jak los z nieba.\nTrener powiedział, że Piotrek, Przemek i Maciej są w wieku gdzie zostało im około 3 lat jazdy na najwyższym poziomie. Czy aby jednak ma rację? Tomasz Gollob czy Greg Hancock ile mają lat? Kiedy zdobywali medale mistrzostw świata? Na serio szkoleniowiec uważa, że zawodnik mający 30 lat ma schodzić ze sceny?\nBartosz zdobył tytuł mając 24 lata. Bardzo młody i ukierunkowany na sukces. Nie każdy jednak musi iść tym samym tropem. Ilu mamy zawodników startujących w niższych ligach, którzy mają swój wiek i nawet nie mieli szansy oprzeć się o GP czy reprezentację? Nie wszyscy mają szansę zostać mistrzem świata mimo szczerych chęci.\nPodsumowując nie popieram chłopaków za sposób, w jaki to zrobili, ale nie wylewam też na nich fali hejtu, bo wiem, że są ludźmi takimi samymi jak my, ale mają tylko bardziej publiczny zawód, jako sportowcy. Nie popieram też postawy Marka Cieślaka podburzającego całe środowisko strasząc kontrolami zawodników i weryfikowaniem zwolnień. Owszem ma prawo być zły, ale powinno to zostać wyjaśnione między zainteresowanymi, bo wylewanie brudów nie służy niczemu dobremu tej dziedzinie sportu jak i samym zainteresowanym.


Apollon Limassol - Lech Poznań – 0 : 5 – Wynik meczu i relacja na żywo - Liga Europy - 23.09.2020 - WP SportoweFakty\n30' Charlison Benschop 61' Esteban Sachetti\n32' Lubomir Satka 42' Pedro Tiba 47' Mikael Ishak 58' Jakub Kamiński 81' Jan Sykora 90+2' Pedro Tiba\n23 Września 2020, 18:00\nStadion GSP w Nikozji\nSolidna pierwsza połowa i rewelacyjna druga w wykonaniu Lecha Poznań. Kolejorz zdemolował 5:0 Apollon Limassol. To rezultat, który przechodzi najśmielsze wyobrażenia. Kanonadę rozpoczął Pedro Tiba, który w doliczonym czasie skompletował dublet. Ponadto do bramki Dimitrisa Dimitriou strzelali Mikael Ishak, Jakub Kamiński oraz Jan Sykora.\nGol! Strzelił Pedro Tiba. Asystował mu Nika Kaczarawa.\nZabawa w polu karnym Apollonu Limassol. Cztery gole to za mało. Pięć do zera! Pedro Tiba poderwał się do kontrataku i zanim skompletował dublet wymanewrował swoim dryblingiem defensora oraz bramkarza. Asysta trafiła na konto Niki Kaczarawy, który umiejętnie dostrzegł i obsłużył podaniem pomocnika Lecha Poznań.\nW odpowiedzi celne uderzenie Apollonu Limassol. Filip Bednarek musiał popracować na swoje czyste konto i zmierzyć się z próbą zza pola karnego Charlisona Benschopa.\nPo dośrodkowaniu z rzutu rożnego sędzia nie pozwolił poznać ciągu dalszego. Fin gwizdnął przewinienie Niki Kaczarawy w polu karnym przeciwnika. Gruzin nieprzepisowo starał się wypracować sobie pozycję do strzału.\nMożliwość skompletowania dubletu przez Jana Sykorę. Czech rozpędził się solidnie na prawej stronie boiska i wparował przed pole karne Apollonu Limassol. Jego płaskie uderzenie została sparowane na korner przez Dimitrisa Dimitriou.\nPoderwał się Giannis Gianniotas, którego indywidualna szarża po połowie Lecha Poznań zakończyła się niecelnym strzałem. Piłka przeleciała obok spojenia słupka z poprzeczką. Rzucił się dla spokoju ducha Filip Bednarek.\nDani Ramirez wykonał w tym meczu trzy asysty przy golach!\nGol! Strzelił Jan Sykora. Asystował mu Dani Ramirez.\nPogrom, demolka, ośmieszenie przeciwnika. Koncertowa partia Lecha Poznań z wyżej notowanym w rankingu UEFY przeciwnikiem! Gol za golem i 4:0! Trzecia asysta w meczu Daniego Ramireza. Tym razem Hiszpan skierował piłkę w okolicę linii pola karnego do Jana Sykory, a były skrzydłowy Slavii Praga wygodnie umościł sobie piłkę na lewej stopie i ominął płaskim uderzeniem Dimitrisa Dimitriou. Apollon Limassol ma wszystkiego dość.\nLech Poznań jeszcze nie stracił gola w eliminacjach Ligi Europy i trzyma czyste konto na Cyprze. Przed momentem było dośrodkowanie z lewego skrzydła Diego Aguirre, które przyblokował Pedro Tiba, a ostatecznie poskromił Filip Bednarek.\nPokazał się Daniel Larsson. Piłka trafiła pod nogi zmiennika na linię pola karnego, a ten nie zastanawiał się ani przez sekundę i oddał uderzenie wewnętrzną częścią prawego buta. Około półmetrowe pudło Szweda. Jego rodak Mikael Ishak był znacznie skuteczniejszy.\nDariusz Żuraw wprowadził zmienników za część zmęczonych podstawowych zawodników. Michał Skóraś miał już okazję do pokonania Dimitrisa Dimitriou, ale nie ominął bramkarza Apollonu Limassol swoim strzałem. Dotychczas po 3:0 z Valmiera FC, Hammarby IF i Apollonem Limassol, ale aktualnym przeciwnikom można jeszcze wrzucić gola.\nDani Ramirez asystował w tym meczu przy dwóch golach Pedro Tiby oraz Jakuba Kamińskiego. Hiszpan starał się dołożyć gola, ale jego uderzenie zza pola karnego było minimalnie niecelne.\nPozostało 20 minut podstawowego czasu i Lech Poznań trzyma przeciwników w bezpiecznej dla siebie odległości od bramki Filipa Bednarka. Piłkarze Apollonu Limassol wyglądają już na kompletnie zdemobilizowanych.\nApollon Limassol na deskach i nie potrafi się z nich podnieść. Drużyna z Cypru ma problem z podopiecznymi Dariusza Żurawia i po przerwie po pierwsze straciła już dwa gole, a po drugie praktycznie nie zagraża Filipowi Bednarkowi.\nApollon Limassol. Schodzi: Esteban Sachetti. Wchodzi: Sasa Marković.\nJednokierunkowa gra. Lech Poznań rządzi niepodzielnie na boisku. Jan Sykora doszedł do kolejnej klarownej pozycji podbramkowej, ale nie przymierzył w okienko. Futbolówka uciekła obok spojenia słupka z poprzeczką.\nŻółtą kartkę otrzymał Esteban Sachetti za ostre przewinienie.\nJakub Kamiński nie zmarnował okazji. 3:0 dla Lecha Poznań. Koncertowa gra!\nGol! Strzelił Jakub Kamiński. Asystował mu Dani Ramirez.\nAttila Szalai zgubił piłkę na obrzeżach pola karnego Lecha Poznań, a drużyna prowadzona przez Dariusza Żurawia przeprowadziła podręcznikowy kontratak. Piłka została przetransportowana jak po sznurku w pole karne Apollonu Limassol, a Jakub Kamiński pokonał Dimitrisa Dimitriou w sytuacji sam na sam. Obrona gospodarzy została kompletnie rozbrojona, a drugą asystę w meczu dołożył Dani Ramirez.\nPiłka niezmiennie na połowie Apollonu Limassol. Podopieczni Dariusza Żurawia zbudowani swoją postawą oraz wynikiem.\nPoczątek drugiej połowy wstrząsnął Apollonem Limassol. Tymczasem Lech Poznań oddał dwa kolejne uderzenia. Jakub Kamiński trafił prosto w Dimitrisa Dimitriou, a kolejna próba okazała się niecelna.\nMikael Ishak nie mógł zmarnować dogrania Pedro Tiby. 2:0 dla Lecha Poznań.\nGol! Strzelił Mikael Ishak. Asystował mu Pedro Tiba.\nDrugie trafienie Lecha Poznań i awans do decydującej rundy eliminacji Ligi Europy jest coraz bliżej! Trzeba trzymać wynik i wracać z uśmiechami do Polski! Mikael Ishak przymierzył po ziemi w narożnik bramki w sytuacji sam na sam z Dimitrisem Dimitriou. Piłka trafiła do napastnika Kolejorza po wymianie podań środkowych pomocników Pedro Tiby oraz Jakuba Modera.\nDruga połowa spotkania i Lechowi Poznań potrzeba maksymalnej czujności. Apollon Limassol po wymienieniu bocznego defensora na pomocnika zmienił ustawienie.\nApollon Limassol. Schodzi: Giannis Pittas. Wchodzi: Daniel Larsson.\nApollon ze stratą do Lecha Poznań.\nSpoglądamy na statystyki pierwszej połowy. 3:3 w uderzeniach, ale już 3:1 w celnych dla Lecha Poznań. Podopieczni Dariusza Żurawia nie marnowali amunicji i za każdym razem trafiali w lustro bramki Dimitrisa Dimitriou. 57 procent posiadania piłki po stronie Apollonu Limassol. Mało fauli, więc mało rzutów wolnych. W kornerach 2:0 dla lidera ligi cypryjskiej.\nCzy Lech Poznań strzeli gola również po przerwie?\nLech Poznań na prowadzeniu po pierwszej połowie. Poprawna część meczu w wykonaniu wicemistrza Polski i zdołał potwierdzić to golem Pedro Tiby z podania Daniego Ramireza. Apollon Limassol również miał swoje szanse i nie ma wątpliwości, że trzeba będzie na niego uważać w drugiej połowie.\nPedro Tiba! 1:0 dla Lecha Poznań.\nGol! Strzelił Pedro Tiba. Asystował mu Dani Ramirez.\nLech Poznań na prowadzeniu na Cyprze! Brawa dla Kolejorza! Będzie czego bronić. Pedro Tiba zachował stoicki spokój w polu karnym Apollonu Limassol i mają przed oczami wyłącznie Dimitrisa Dimitriou, oddał płaskie uderzenie do sieci. Fenomenalne podanie ponad głowami obrońców wykonał Dani Ramirez. Kreatywnie, pomysłowo i skutecznie.\nW 41. minucie była sytuacja, o której warto wspomnieć. Mikael Ishak uwolnił się spod opieki obrońców Apollonu Limassol i oddał płaskie uderzenie z kilkunastu metrów. Zostało ono wyłapane przez Dimitrisa Dimitriou.\nPiłka w bramce Lecha Poznań po strzale Charlisona Benschopa, ale nie ma uznanego gola. Wcześniej sędzia asystent zobaczył na spalonym Giannisa Gianniotasa.\nMikael Ishak powstrzymany na połowie przeciwnika. Zdaniem sędziego zgodnie z przepisami. Apollon Limassol starał się natychmiast przeprowadzić kontratak po przechwycie i Lech Poznań miał szczęście, że Giannis Gianniotas nie zdążył opanować piłki w obrębie boiska.\nPiąte przewinienie Jana Sykory na próbującym rozpędzić się na prawym skrzydle Giannisie Pittasie. Apollon Limassol przejawia większą ochotę do atakowania w kwadransie poprzedzającym przerwę.\nTylko cztery faule odgwizdane dotychczas przez sędziego Mattiasa Gestraniusa. Jednocześnie za połowę z nich została pokazana żółta kartka.\nDługo budowana akcja przez gospodarzy. Piłka trafiła do Djordje Denicia na lewe skrzydło, a do jego wrzutki dopadł kilkanaście metrów przed bramką Nicolas Diguiny. Atakujący Apollonu Limassol zdecydował się na uderzenie z powietrza, ale nie było ono soczyste i okazało się niecelne. Dobra pozycja, ale zabrakło wykończenia.\nDwa kwadranse generalnie wyrównanej konfrontacji za drużynami. Podopieczni Dariusza Żurawia wyszli z okolic własnego pola karnego, a pressing stosowany przez Mikaela Ishaka i Jana Sykorę utrudnił rozegranie Apollonowi Limassol.\nŻółtą kartkę otrzymał Lubomir Satka za zatrzymanie faulem rozpędzającego się Giannisa Gianniotasa.\nŻółtą kartkę otrzymał Charlison Benschop za faul w powietrzu ponad kołem środkowym.\nPiłka od kilku minut cyrkuluje po połowie Lecha Poznań. Diego Aguirre długo zastanawiał się, jak wykonać rzut wolny, po czym zagrał beznadziejnie poza boisko.\nDrugie uderzenie celne Apollonu Limassol, ale to nie ono było najgroźniejsze. Kilka sekund wcześniej nieomal Nicolas Diguiny doszedł do główki po dośrodkowaniu Giannisa Gianniotasa. Pogubili się Tymoteusz Puchacz i Jan Sykora w konfrontacji z wspomnianym zmiennikiem, a także Giannisem Pittasem.\nKolejna przerwa spowodowana urazem. Dorde Crnomarković potrzebował chwili na dojście do siebie po twardym zderzeniu z zawodnikiem Apollonu Limassol. Podobnie jak Mikael Ishak nie doznał kontuzji wykluczającej go z dalszej fazy spotkania.\nZrobiło się stosunkowo spokojnie na boisku, które zgodnie z relacjami dziennikarzy, zostało wzorowo przygotowane. Dotąd dwa uderzenia celne oddane przez Jakuba Kamińskiego i nieobecnego już w akcji Bagaily'ego Dabo.\nMikael Ishak wykorzystał przerwę na uraczenie się schłodzonym napojem. Jego noga została potraktowana zamrażaczem i niebawem napastnik Lecha Poznań będzie toczyć kolejne starcia z gospodarzami.\nPrzewinienie w centrum boiska i tym razem pofatygowali się medycy Lecha Poznań w pobliże koła środkowego do cierpiącego Mikaela Ishaka po starciu z Fanosem Katelarisem.\nApollon Limassol wystartował z dużym impetem, ale wcześnie został utemperowany przez Kolejorza i aktualnie nie dzieje się nic niebezpiecznego w pobliżu bramki strzeżonej przez Filipa Bednarka.\nDobrze Tymoteusz Puchacz, który asekurował pojedynek Dorde Crnomarkovicia z Charlisonem Benshopem. Odegranie młodzieżowego reprezentanta Polski głową, więc Filip Bednarek mógł złapać piłkę w dłonie. Za zawodnikami kwadrans rywalizacji.\nApollon Limassol. Schodzi: Bagaily Dabo. Wchodzi: Giannis Gianniotas.\nTymoteusz Puchacz wygrał pojedynek w polu karnym z Giannisem Pittasem. Wrzutka lewego defensora była za wysoka, żeby Jakub Kamiński był w stanie oddać po niej strzał głową. Zabrakło dokładności po przedryblowaniu przeciwnika.\nPrzerwa w grze i niewykluczone, że potrzebna będzie zmiana za kontuzjowanego napastnika Bagaily'ego Dabo.\nWielka szansa dla Lecha Poznań! Dimitris Dimitriou uratował Apollon Limassol w sytuacji sam na sam z Jakubem Kamińskim. Po podaniu Pedro Tiby młodzieżowy reprezentant Polski nie pokonał golkipera, a ten na dodatek zebrał się w ułamku sekundy i poskromił próbującego wykonać dobitkę Mikaela Ishaka.\nPedro Tiba wyłuskał piłkę niezdarnym gospodarzom kilka metrów od ich pola karnego. Pomocnik Lecha Poznań starał się uruchomić swoim podaniem Daniego Ramireza i naprawdę niewiele zabrakło, żeby Hiszpan zatrudnił premierowym uderzeniem Dimitrisa Dimitriou.\nWymiana podań między zawodnikami Lecha Poznań. Futbolówka została wycofana aż do Filipa Bednarka, a zbudowana starannie akcja zakończyła się nieudanym zagraniem Tymoteusza Puchacza. Lewy defensor wyleciał z piłką poza boisko.\nNiełatwy początek konfrontacji dla Lecha Poznań, ale udało się przetrwać szturm zespołu z Cypru. Jakby nieco oswoili się z warunkami rywalizacji podopieczni Dariusza Żurawia.\nLech Poznań wyszedł ze strefy obronnej dzięki Jakubowi Kamińskiemu i przeniósł piłkę na połowę Apollonu Limassol. Podopieczni Dariusza Żurawia w niebieskich koszulkach, białych spodenkach, a także czarnych getrach.\nGospodarze w białych koszulkach z niebieskim pasem, a także w niebieskich spodenkach oraz białych getrach. Nie minęła minuta i Apollon Limassol oddał dwa uderzenia. Bagaily Dabo sprawdził strzałem z ostrego kąta Filipa Bednarka, a po rzucie rożnym Esteban Sachetti posłał piłkę w gąszcz Lechitów.\nPoczątek pojedynku. Lech Poznań staje przed szansą przedarcia się przez nieszczęśliwą dla siebie trzecią rundę eliminacji Ligi Europy. Apollon Limassol nie zamierza zejść z własnego boiska pokonany.\nCzy Lech Poznań awansuje do IV rundy eliminacji Ligi Europy?\n- Lech bardzo dobrze poradził sobie z Hammarby, jednak klasa Szwedów nijak się ma do tego, co potrafią Cypryjczycy. Wystarczy spojrzeć, co Omonia Nikozja pokazała w starciu z Legią Warszawa. Apollon to co najmniej taki sam poziom, jeśli nie lepszy - opowiada Jerzy Engel, były selekcjoner reprezentacji Polski.\nDariusz Żuraw przed pojedynkiem z Apollonem Limassol.\nLechici w miejscu akcji.\nNa Cyprze ekipa Dariusza Żurawia rozegra spotkanie trzeciej rundy eliminacji, a przez ten etap po raz ostatni przeszła zwycięsko w 2009 roku, gdy ograła w dwumeczu norweski Fredrikstad FK.\nPoznaliśmy obie jedenastki.\nNiechlubne mecze w historii starć drużyn z PKO Ekstraklasy z przeciwnikami z Cypru.\nOstatnie przygotowania Apollonu Limassol\nWięcej o meczu Apollonu Limassol na Krecie.\nApollon Limassol również ma za sobą dwa mecze w eliminacjach Ligi Europy. Na własnym stadionie zdemolował 5:1 gruzińskie Saburtalo Tbilisi, po czym odniósł wyjazdowe zwycięstwo 1:0 z greckim OFI Kreta. Decydującego gola strzelił w 50. minucie Attila Szalai.\nTrening Lecha Poznań na Cyprze.\nW takich okolicznościach Lech wygrał poprzednie spotkanie.\nWicemistrz Polski wykorzystał czwartą szansę na odniesienie pierwszego zwycięstwa w PKO Ekstraklasie. Przed wylotem na Cypr piłkarze Lecha Poznań odnieśli zwycięstwo 1:0 w derbach z Wartą. Do bramki beniaminka strzelił Jakub Moder z rzutu karnego w doliczonym czasie.\nLech Poznań zmierzy się z trzecim przeciwnikiem w eliminacjach Ligi Europy. Kolejorz odniósł zwycięstwa po 3:0 na własnym stadionie z Valmiera FC i na wyjeździe z Hammarby IF. Dotychczasowe pucharowe wyniki napawają optymizmem.\nLech Poznań będzie rywalizować o awans do IV rundy eliminacji Ligi Europy z Apollonem Limassol. Podopieczni Dariusza Żurawia zmierzą się z przeciwnikiem na Cyprze, a ten na własnym stadionie notuje dobre wyniki.\nMarek Wawrzynowski 24-09 09:38 31\nLiga Europy 24-09 06:00 1\nLiga Europy 23-09 23:00 0\nLech Poznań 23-09 22:39 8\nDariusz Żuraw 23-09 22:21 3\nLech Poznań 23-09 21:47 12\nPaweł Wojtala 23-09 21:31 1\nApollon Limassol 23-09 21:11 9\nLech Poznań 23-09 20:04 9\nLech Poznań 23-09 19:55 4\nApollon Limassol 23-09 19:52 64\nLech Poznań 23-09 16:39 0\nApollon Limassol 23-09 16:02 0\nLech Poznań 23-09 15:18 0\nKamil Kosowski 23-09 13:50 7\n9 Giannis Pittas 46'\n8 Djordje Denić\n5 Esteban Sachetti 61' 66'\n11 Bagaily Dabo 14'\n35 Charlison Benschop 30'\n6 Daniel Larsson 46'\n10 Sasa Marković 66'\n20 Giannis Gianniotas 14'\n38 Giorgos Vassiliou\n93 Florin Matei\n37 Lubomir Satka 32'\n38 Jakub Kamiński 58' 76'\n25 Pedro Tiba 42' 90+2' 47'\n15 Jakub Moder 73'\n8 Jan Sykora 81'\n10 Dani Ramirez 42' 58' 81'\n9 Mikael Ishak 47' 67'\n3 Wasyl Kraweć\n6 Karlo Muhar 73'\n14 Nika Kaczarawa 90+2' 67'\nGrupa III runda eliminacyjna\nStadion Stadion GSP w Nikozji\nData i godzina 23 Września 2020, 18:00\n18:00 Apollon Limassol 0 : 5 Lech Poznań\n20:00 FC Kopenhaga 3 : 0 Piast Gliwice\n20:30 Legia Warszawa 2 : 0 Drita Gnjilane\nMarianek07 Dobra bez sensu to siedzenie między kilkoma baranami. Mam lepsze towarzystwo. Pozdrawiam kolegów. Pośledzę te wasze wypociny. Filip, Franek i Ci których pominąłem wiecie, że to nie o Was :))) Marianek07 Teraz ucz się Jaga. Gratulacje dla Lecha, podobało mi się. Realny_51 Gratulacje dla Lecha! Marianek07 Mimo, ze jestem legionistą od 50 ponad lat. I wiele przeżyłem w naszej ekstraklasie to jak zwykle kibicuję wszystkim polskim drużynom. Życzę wszystkim, żeby zaszły jak najdalej. Legii, Lechowi i Piastowi a te niektórych komentarze świadczą tylko o całkowitej indolencji myślowej i oderwaniu od rzeczywistości. Jad toczy się bez względu na wszystko jak u wściekłego psa. Dla psa kończy się to zawsze tak samo.To ku przestrodze. KoronaMKS Donosicielowi i szui niczego nie wmówisz chory gość Dzban w kilku postaciach jeden z komputera drugi z telefonu. KoronaMKS Posłuchaj parchaty cycu donosisz na ludzi dostajemy bany a uwierz że ktoś kto mieszka tam blisko się kiedyś pewnie wybierze by się dowiedzieć kto donosi i będziesz miał obciach jak SyFy potwierdzą że to ty a to na 99,99 % twoja sprawka :). Krogulca Stary Ale heca. Maniek i spółka nie czytają komentarzy a mimo tego odpowiadają i zgłaszają. To jakieś novum. Ponad połowa moich komentarzy zniknęła, sama z siebie? Maniek kapusiu, przyznaj się ty hipokryto Manuel Brawo Lech Poznań


Jazzowe smaki maja 08, 2014\nZupę z soczewicy lubię i gotuję regularnie od wielu lat. Jednak wersją standardową, codzienną była zupa gotowana na udźcu indyczym, z dużą ilością warzyw i koniecznie z dodatkiem kuminu. Taką zupę nauczyła mnie gotować Mama i sama przez długo okres byłam jej wierna. W ostatnim czasie, gotuję szybciej, wybieram potrawy ekspresowe, skracam czas ich wykonywania.\nOczywiście wiąże się to z ilością codziennych spraw i ogólnym zakręceniem. Żeby sprawa była jasna, nie znaczy to wcale, że zaniedbuje swoją kulinarną świątynię. Wręcz przeciwnie! Po prostu z konieczności odkrywam nowe ścieżki i przecieram wcześniej nieznane szlaki. Dziś na moim stole zupa, której przygotowanie nie zajmie Wam więcej niż 20 minut. Bardzo sycąca, satysfakcjonująca. Przyznam Wam szczerze, że jedząc ją, sama wzdychałam z zachwytu. No nie da się ukryć. Jest pyszna, kremowa, o intensywnym smaku i aromacie. Bardzo, ale to bardzo mi odpowiada. Szczególnie na takie dni, kiedy zimny wiatr z deszczem uderzają w okna i jedyne o czym marzę to by schować się pod kocem. Mam nadzieję, że poddacie się jej urokowi tak szybko jak ja!\nZupa z soczewicy z curry:\n- 200 gram czerwonej soczewicy\nSurową soczewicę opłukać , zalać zimną wodą i gotować do miękkości wraz z kostką rosołową.Cebulę i czosnek pokroić w kostkę i usmażyć na niewielkiej ilości oliwy. Marchew obrać, zetrzeć na tarce o grubych oczkach i dodać do cebuli. Lekko posolić. Kiedy soczewica będzie miękka dodać usmażoną marchew z cebulą i czosnkiem. Przyprawić pieprzem, solą i curry. Chwilę razem gotować, następnie zmiksować na krem.