Punkt Oporu Dąbkowizna :: forteczna.org\nPunkt Oporu Dąbkowizna\nPunkt Oporu Dąbkowizna jest ostatnim odcinkiem, zamykającym od północy obszar Przedmościa Warszawskiego. Znajduję się w pobliżu miesjscowości Wólka Radzymińska. Jest to zespół dwóch obiektów zlokalizowanych przy linii kolejowej łączącej Nieporęt z Radzyminem: schron obserwacyjny artylerii Regelbau 120a oraz fundament schronu bojowego Regelbau 514.\nNa poniższej mapie przedstawiono rozmieszczenie obiektów Przedmościa Warszawskiego wchodzących w skład P.O. Dąbkowizna.\nObiekty Punktu Oporu Dąbkowizna:\n1. Regelbau 120a - schron obserwacyjny artylerii. Obiekt z dobrze zachowanym blokiem wejściowym i niemal całkowicie zniszczoną częścią czołową. Schron nie posiada pancerzy. Kazamata flankująca z wyjściem ewakuacyjnym, magazyn przy pomieszczeniu załogi oraz częściowo śluza gazowa i przedsionek w stanie nienaruszonym. W zniszczonej części czołowej można rozpoznać fragmenty szybu kopuły obserwacyjnej typu 441P01 z pozostałościami śrub mocujących. W zachowanych wnętrzach pozostałości instalacji wentylacyjnych i kominowych. Nad wejściem i strzelnicą flankującą dostrzec można kilka haków służących do mocowania siatki maskującej.\nObiekt znajduje się na wzniesieniu przy torze kolejowym, ok. 300 metrów na wschód od drogi Wólka Radzymińska - Beniaminów.\n2. Regelbau 514 - fundamenty schronu bojowego z kazamatą karabinu MG-34. Płyta fundamentowa dobrze zachowana, z widocznymi w wielu miejscach prętami zbrojeniowymi. W południowo wschodniej części widoczny fundament pod "ucho". Układ przestrzenny płyty fundamentowej sugeruje, że ogień z kazamaty miał być prowadzony w kierunku południowym.\nObiekt znajduje się w zagłębieniu na skraju lasu, w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowań Wólki Radzymińskiej, pomiędzy ul. Leśną a schronem obserwacyjnym. Jest odsunięty ok. 160 metrów na południe od toru linii kolejowej Nieporęt - Radzymin.


czwartek, 14 maj 2020 09:19 / Autor: Radosław Mizera\nAdam Bielan przekonywał dzisiaj na antenie Radia Plus Radom, że Porty Lotnicze nie zamroziły inwestycji w lotnisko w Radomiu. - Co więcej w przyszłym tygodniu, zgodnie z harmonogramem, zostaną ogłoszone kolejne przetargi, w tym na budowę układu drogowego umożliwiającego dojazd do portu oraz komunikację wewnątrz lotniska. To zadanie oznacza też budowę parkingów i dworca dla autobusów - poinformował polityk Porozumienia.\nDrugi przetarg obejmuje obiekty kubaturowe, czyli na przykład budynki dla administracji służb lotniskowych, funkcjonariuszy Straży Granicznej, celników, czy też magazyny, hale garażowe oraz drogi wewnętrzne. Kolejne postępowania dotyczą z kolei płyt postojowych ze stanowiskami do odladzania samolotów i dróg kołowania w części zachodniej i wschodniej lotniska.\nAdam Bielan dodał, że wartość prac ujętych w przetargach będzie miała niebagatelne znaczenie dla gospodarki, gdyż to inwestycje infrastrukturalne są jednym z ważniejszych czynników, które pomogą gospodarce wyjść z kryzysu spowodowanego przez koronawirusa.\n- Ta inwestycja pozytywnie wpłynie na lokalny rynek pracy i sytuację gospodarczą Radomia, ma też znaczenie dla kondycji firm wykonujących inwestycje, w tym na utrzymanie w nich miejsc pracy - przypomina Adam Bielan, z którym rozmawiał Radosław Mizera.\nPosłuchaj całej rozmowy z Adamem Bielanem:\nAdam Bielan przetargi lotnisko Sadków Lotnisko Radom porozumienie kryzys gospodarczy Lotnisko w Radomiu


W Centrum Harmonia uzyskają Państwo pomoc psychoterapeutyczną skierowaną do trudnej młodzieży\nZdrowie i uroda Psycholog Usługi Motoryzacja i transport Gastronomia Dom i ogród Budownictwo Moda\nSowa - Wentylacja\nJaksa - Budowa szklarni przemysłowych\nNie musimy pić alkoholikami by odczuwać piętno takiego nałogu, niejednokrotnie to właśnie syndrom DDA a więc osoby współuzależnionej jest dla nas czymś, co przeszkadza nam w normalnym funkcjonowaniu. Jest to zresztą jeden z powodów dla których Centrum Psychoterapii Harmonia powinno być miejscem do którego zdecydujemy się zgłosić.\nMartwi ciebie zachowanie twojego dziecka, to jak popsuły się wasze dotychczasowe relacje ewentualnie dostrzegasz jakieś niepokojące objawy w kontekście ewentualnego zażywania przez niego dopalaczy, narkotyków lub spożywania alkoholu? Nie zwlekaj, niech psychoterapia młodzieży we Wrocławiu stanie się nie tylko alternatywą ale opcją jaką najzwyczajniej wdrożymy w życie, tym samym Centrum Psychoterapii Harmonia zaoferuje ci kompleksowe wsparcie którego zapewne potrzebujesz.\nOczywiście niejednokrotnie nie doceniamy, jak dużą rolę może rzeczywiście odgrywać psychoterapia młodzieży we Wrocławiu, dlaczego skorzystanie z takiej właśnie metody diagnozowania i leczenia, niekiedy niesienia swoistej pomocy, ma uzasadnione do tego podstawy.\nZapewne jednak bardzo szybko dostrzeżemy pierwsze efekty, a tym samym zdamy sobie sprawę iż psychoterapia młodzieży Wrocław miała pozytywny wpływ na nasze dziecko, pomogła mu w zrozumieniu wagi pewnego problemu. Skorzystajmy z możliwości jakie posiada psychoterapeuta, a tym samym pomocy którą jest nam w stanie zaoferować.


Jesteś tutaj: Strona głównaAktualności31,2 kg z Jeziora Miłoszewskiego\nDodano: 08.07.2019 12:17\nWystarczyła godzina od wywiezienia zestawów by na macie Karola Trelki zameldował się karp o wadze 31,2 kg, to jego nowy rekord życiowy.\nBranie nastąpiło pod wieczór 4 lipca. To jest ten sam karp, którego 13 czerwca złowiła Anita Retmańska, ustanawiając rekord Jeziora Miłoszewskiego (pisaliśmy o tym tu). Ryba ważyła 31,85 kg.\nKarolowi towarzyszył Marcin Jesiołowski, który również pięknie połowił.\nTAGI:#karp, #karol trelka, #jezioro miłoszewskie, #duży karp\n08.07.2019 12:52 autor: ~Adi


Malarstwo, fotki, muzyka, ..i ZMIE�\n______WIERSZE________________ Dodaj do ulubionych\nPercy Bysshe Shelley "Muzyka, gdy ju� nie d�wi�czy"\nMuzyka, gdy ju� nie d�wi�czy\nG�os, wibruje wci�� w pami�ci;\nWo�, gdy fio�ki zwi�dn�, �ci�le\nPrzetrwa w pobudzonym zmy�le.\nR�e �ci�te? — sp�jrz, tych dwoje\n�pi na �o�u z p�atk�w; twoje\nSny, gdy skryje ci� mogi�a,\nMi�o�� b�dzie dalej �ni�a.\nWidzia�am wiatr o siwych w�osach,\nw ciep�e babie lato ko�ci grza�,\na innym razem lasy kosi�,\nspada� ostrzem z g�r,\nm�ody by�, Bogiem by� i gna� wolny tak. Wiele dni, wiele lat, czas nas uczy pogody,\nBronisz si�, siejesz wiatr, my�lisz jestem tak m�ody,\nIlu ludzi czas wyleczy� z ran,\nzamieni� w spok�j burz� krwi,\npewnie kiedy� tam, pod jesie� tak,\nte� czo�o wypogodzi i wyg�adzi brwi.\nWidzia�am dni w muzeach sennych,\no wn�trzach zimnych jak mrok,\nksi�gi pi�knych my�li pe�ne,\npokry� gruby kurz,\nherbaty smak, kapci mi�kkich szum, spok�j serc\nbez ostrej amunicji s��w\nbez akt�w d�oni\nbij�cych na alarm\nnajcichsza wojna �wiata\nuwiezione w gard�ach\nna u�miech niechc�cy obok\nprzychodzi tak �atwo\nwiatr ucina g�owy za g�upot�\nKocham czar wspomnie�, smutny wdzi�k dawno�ci,\nWo� starych dwor�w, pustki i lawendy,\nRoztwory wielkich, szklanych drzwi - bez go�ci,\nMy�l, �e tak wiele przesz�o �ycia t�dy,\n�ycia co p�yn�c, jak dym si� ulatnia -\nI �em nie pierwsza tu i nie ostatnia... I zdaje mi si�, ze w powietrza strudze,\nCo przez pokoi p�ynie pustk� wonn�,\nDech si� czyj� osta�, jakie� szcz�cie cudze,\n�al czyj� t�sknot� gnany tu pozgonn�,\nCo�, co jak zapach uwi�d�ego kwiatu,\nMiejsc si� kochanych nie puszcza i trwa tu.\nOp�r na Storo�k�\nWoda rw�ca, zielona, Zimny, �liski, migotliwy p�d. Wyci�gni�te na wietrze ramiona. �lady mokrych na kamieniach pi�t...\nKij, kapelusz na oczach, jak grzyb - Na dnie wody zach�annej, przeszklannej, Cienie drobnych �lizgaj� si� ryb.\nSkwar, po�udnie, pogoda, Wspak we wodzie dwoj�cy si� las, Taka rw�ca, szumi�ca ta woda. Taki rw�cy, szumi�cy ten czas.\nS�o�ce, niebo, murawa. Bryzgi piany i g�azy na dnie... Czas ci� sp�uka�, godzino �askawa, Czemu� razem nie sp�uka� i mnie? Maryla Wolska\nJak wn�trz znajomych przewrotne wykroje, W zwierciadle m�tnych odbite kwadratach, Tak mi si� jawi - opacznie - po latach, Dziwne, przedziwne, w�asne �ycie moje...\nPami�ci z�ota rama je obrze�a, W taflach zawianych dwoj�c p�przytomnie �wiat, gdzie s�uch zgin�� po tobie i po mnie - Z ogrodu p�ynie wo� pokos�w �wie�a... Czerwcowy, p�ny, s�odki zmierzch, jak ongi... Te same ciep�e, pachn�ce przeci�gi, Pokoje tylko mroczniejsze i pustsze... Na dnie zwierciade�, w mierzchn�cym zarysie, Ugasa wszystko... �ycia majak �ni si�, Prawda, odbita na wspak, w krzywym lustrze...-- Ulubione: forum.gazeta.pl/forum/f,99957,KSIAZKI_MUZYKA_i_Remarque.html\nDusza moja na zawsze zostanie dziewczyn�,\nCo w las posz�a o �wicie, z dzbankiem, na jagody,\nKras� �mia�a i ufna, �e cho� lata min�,\nOna przetrwa w urodzie lic swych wiecznie m�odej...\nDusza moja na zawsze zostanie dziewczyn�.\n�cie�k� idzie samotn�, wolna jak ptak w lesie,\nW pas si� s�o�cu jednemu k�ania o poranku,\nNiby wicher swobodna nad �yciem si� niesie,\nDusza moja nikomu wzi��� si� nie da w r�ce;\nW�asna swoja, niczyja, nie znana nikomu,\nW za�wiat bo�y swe serce poniesie dziewcz�ce,\nNiby malin, wieczorem, pe�ny dzban do domu —\nDusza moja nikomu wzi��� si� nie da w r�ce\nMaryla Wolska "Dziewcz�ta" - nowele...Proz� o poezji...przeczytajcie sami\nNa stole le�y otwarta ksi��ka.\n— Zna to pani? — pyta nagle tamten obracaj�c j� tytu�em do Ewy.\n— S�owacki... —I Ewa czerwienieje jak jej r�ce.\n— Nie, — m�wi dziewczyna i spuszcza nos jeszcze ni�ej.\n— Mopsusie kr�lu perski! Wazo koryncka! Czy niemasz ty przypadkiem zamiaru czyta� jej Krola Ducha? — wo�a Antek, widz�c, �e tamten szuka czego� spiesznie mi�dzy kartkami.\nUspok�j si� boski! cho� swoj� drog�, to musi by� bajeczna satysfakcya, da� si� komu� po raz pierwszy przez tak� latarni� magiczn� popatrze�...\n— Komu�, nie czemu�... Ewa jest jeszcze c�! A przytem, rodzinie naszej poezya pono� nie s�u�y. Jest takie podanie. Fakt! — Panno Ewo! naprawd� nie zna pani S�owackiego?\n— Nie znam na prawd�. Babcia chowa klucz od biblioteki u siebie. A zreszt�... — I Ewa milknie z nowym, szkar�atnym rumie�cem.\n— Zreszt� co?! To mo�e jeszcze nie dla pani? Co? A ja pani powiadam, �e pani ma prawo do tych ksi��ek i do... do tych rzeczy...\nEwa z niem� wdzi�czno�ci� podnosi na niego wielkie zdumione oczy.\n— Daj�e pok�j! Co za satysfakcya u�wiadamia� noworodki?... Przypomnij sobie... Jak to zaczyna Multatuli?... Thygater doi�a krowy swego oj ca... a ty jej chcesz czyta� W Szwaj caryi!\n— Panno Ewo, ale to chyba pani wie kto by� S�owacki? — pyta tamten nie zwa�aj�c na Antka.\n— Niech pan powie! odrzuca dziewczyna zupe�nie ju� �mia�o, podnosz�c g�ow� niespodzianym, hardym ruchem, przyczem tak jest podobna do brata, �e obaj wybuchaj� �miechem.\nEwa za� patrzy na nich uwa�nie i odzyskuj�c swobod� poczyna si� zastanawia�.\nNa st�, przez prze�roczyst� powa�� altany lec� z�ote k�ka s�oneczne. Kilka takich ruchomych, okr�g�ych plam pada na w�osy siedz�cego naprzeciw studenta, Ewa spostrzega je i widzi r�wnocze�nie �adnie sklepione, jasne czo�o, nad kt�rem chwieje si� �w wichrowaty kosmyk.\nOdk�d znikn�a jak sen jaki z�oty... —\nCzyta student czystym, m�odym g�osem, nie podnosz�c oczu z nad ksi��ki.... -- Ulubione: forum.gazeta.pl/forum/f,99957,KSIAZKI_MUZYKA_i_Remarque.html\nObieca�o si� dziewczynie\nW pi�ciolistnym bzie kwitn�ce,\nNa rosami srebrnej ��ce...\nLetnim rankiem przysz�o do niej,\nB�yskiem s�o�ca przysz�o w swaty,\nNa miodowej zbo�a woni,\nPrzez lny sine i b�awaty...\nBez �egnania pierzch�o potem,\nJak ta mg�a, co ��k� p�ynie,\nPrzez �cierniska wiej�c lotem\nNa jesiennej paj�czynie!...-- Ulubione: forum.gazeta.pl/forum/f,99957,KSIAZKI_MUZYKA_i_Remarque.html\nPrzez z�oty las\nBy�o �wi�to Zielone, majowe,\nRoze�miana w drzwiach sta�a pogoda,\nBy�am krasna, radosna i m�oda —\nA za� szuwar mia� usta r�owe!\n��ko w rosach! Ja� stop� nie tr�c�!\nCieniem jeno po wio�nie twej brodz�...\nMdla�y li�cie w s�onecznej po�odze —\nA za� szuwar mia� usta pachn�ce!\nMaju, maju! zn�w maju mi na�am\nBy�a wczesna, niewr�cona pora —\nW same usta szuwar ca�owa�am!\nBrak�o mi w skrzyni chust na niedziel�,\nWi�c biel� p��tno w miesi�cznym blichu,\nW sadzie je �pi�cym na trawach �ciel�,\nNa ��k je smugu w��cz� po cichu;\nNiech�e si� bieli, niech�e si� �nie�y,\nBrak�o mi w skrzyni godnej odzie�y...\nNie sz�a mym r�kom praca robocza\nNi mi si� kiedy siew szcz�ci� ziarny...\nDzi� — byle jeno dopie�� warkocza\nI przyodziewek z�adzi� cmentarny...\nBiel� me p��tno w miesi�cznym blichu,\nNocami, chy�kiem, tkane na strychu...\nRano je z rosy zdejm� wilgotne,\nPrzed s�o�ca wschodem zamkn� w komorze\nA potem, noc�, zmierz� i potn�\nDuchem zeszyj� i na si� w�o��...\nNiech si� nie �ali ta ziemia mi�a,\n�em sobie do niej p��tna sk�pi�a!\nBia�y ci daj�\nSobiem go tka�a,\nTobie niech s�u�y!\nChleba ni �piewek,\nMnie sen drzymot�\nNiczego mi ju� nie trzeba!\nBo z mojej m�ki\nWszystek na w�giel\nNiech ci si� �cie�ka\nBy�e� ty sam mia� do�� chleba!\nPrzez z�oty las zakl�ty,\nPrzez z�oty las,\nMam i�� do ciebie, mi�y,\nMam i�� — ju� czas...\nPrzez g�szcz i chrust —\nGdzie jaw� sny si� staj�,\nA �wiat si� �ni,\nU bia�ych pni,\nLecz skoro warg mych si�gnie\nP�omie� twych ust,\nMusi dzi� serce p�kn��\nNiewiadom� odtworzy� pani� mistrz nieznany.\nZ wiek�w g��bi, z otoka rze�bionych obramie�\nTwarz niewie�cia majaczy w tle, jak drogi kamie� —\nUmar�ego malarza sen o zapomnianej.\nNiby s�o�ca mierzchn�cy blask na skro� jej sieje\nZ�ot� barw� dni z�otych dawno�ci patyna —\nTej — co sama dzi� siebie ju� nie przypomina.\nMg�� si� per�y, wenecki aksamit modrzeje...\nNienazwana, znikniona... Proch�w jej atomu\nNie odpyta� po grobach, nie znanych nikomu.\nKt� by szuka� w pami�ci nies�yszanej pie�ni?\nJeno usta przy�nionej na mistrzowskim p��tnie\n�miej� si� na p� chytrze, a na po�y smutnie —\nBo kt� wie, czy j� kiedy znali jej wsp�cze�ni?-- Moje forum: forum.gazeta.pl/forum/f,99957,KSIAZKI_MUZYKA_i_Remarque.html\nLiryki Najpi�kniejsze Krzysztofa Marii Szarszewski\nLiryki Najpi�kniejsze Krzysztofa Marii Szarszewskiego\nDanuta Stenka - Kocha�am Ciebie / Maryla Wolska\nWiem, �e nie b�dziesz dla mnie niczym wi�cej,\nJak mg�� i snem,\nA jednak — w cisz� t� ksi�ycem z�ot�\nWyci�gam r�ce z bezbrze�n� t�sknot�\nW�asne me serce zawieszam ex voto\nNoc... Deszcz usta� wiosenny... Mokrych bz�w wo� �wie�a\nDymi z sennych ogrod�w... W pier� sercem bogat�\nFala nurt�w tajemnych przyp�ywem uderza —\nOkwita wiosna kr�tka... mija... Idzie lato,\nNoc czekania powag� i mg�ami osnuta,\nGwiazdami l�ni� wilgotne szafir�w bezbrze�a\nI milczenie woko�o, niby w przeddzie� �wi�ta;\nI czuj� — �e najwy�sza �ycia mego nuta\nJeszcze nie wzi�ta...\nTen sam, ten sam dzi� uczuwam\nNa �al czy rado�� brak si�y,\nGdy martwa pogl�dam ku wam,\nO domu, o sadzie mi�y!\nLecz z serca wam b�ogos�awi�\nI �niegu ponowie bia�ej,\nI kwiatom przysz�ym, i trawie,\nI so�nie na zboczy pochy�ej,\nI duszom, co mnie kocha�y,\nI r�kom, co mnie zabi�y\nCzekasz przy �cianie\ndo kartki pe�nej nutek Delikatnie westchniesz Odezwiesz si� szeptem\nObudzonym ze snu zaczarowanym d�wi�kiem.\nSchodkami czarno bia�ymi\npiosenki uk�adasz ze wspomnie�\nNa�ladujesz skrzydlatych braci,\nBywa tak, �e ciebie odwiedz�\nDrzwi twoje otworz� Wiolinowym, kluczem\nW r�wnym rytmie\nZata�cz�, zagram �piew tw�j jak ptak poleci\nWy�piewa pianino pie��. I.D\nMilczenie kamieni pij�\njak zdrad� oczu i duszy\nnaprzeciw nocy kl�cz�c\nw wi�zieniu w�asnego strachu\na kiedy kur po dwakro� zapieje\nuciekam chwil� swoj� trac�c\npomniki zdrady i k�amstwa\nju� przesta�y mnie dziwi�\nstaj� si� cnot�\ngdy� w�adz� tak �atwo zdoby�y\no�lepli od pychy i nico�ci\nz dwoma p�aszczami na grzbiecie\nt� sam� drog� id�\nz jednym s�o�cem w oczach\ni l�kiem co jest im dany\njak kolor w�os�w i rysy twarzy\nPanie kt�ry zst�pi�e� do piek�a naszej egzystencji\nzabierz pych� i pogard�\naby�my byli jedno\ni przed �miechem zdrady\nnie bili pok�on�w\nzdj�ty ze ska�y-- Ulubione: forum.gazeta.pl/forum/f,99957,KSIAZKI_MUZYKA_i_Remarque.html\nAgnieszka Procho� "Nieobecno��"\nKiedy dzie� si� z ksi�ycem po��czy\nu�miechni�te d�onie zanurzam w twych w�osach\nTob� natchniona pisze ko�ysanki\ni przedziwne ba�nie\nzamykam w szkatu�kach\nsi� z noc� rozstanie\nodr�twia�ymi palcami rze�bi� cie z piasku\ni op�tana brakiem\nkrzycz� Tw� obecno��\nEva Strittmatter Odpowiedz\nEva Strittmatter - Mi�o�� II\nMi�o�� — to, co si� gubi stale\nCho� o�lepiaj� blaskiem dale,\nTo tylko do nich si� w�druje.\nLe�y na drodze. Cho� rozbita,\nPo l�nieniu poznasz j� jedynie,\nKt�rym przed �mierci� kwiat rozkwita,\nPo woni, kt�ra wzbiera w winie.\nAch mi�o�� — nie liczy� si� z nikim\nWbrew stratom: w niej wi�dniemy zielem.\nJedno drugiego jest d�u�nikiem,\nPolubi�am oddech. Wdech jak �yk powietrza, zimny i �wie�y. Pi� do dna tym wdechem.\nOddycham i id�, id� i oddycham. Kroki.\nTo jest tak, jakby widzie� Siebie, Ciebie i To, i To jeszcze. Jakby widzie� to wszystko po raz pierwszy. Za ka�dym razem pierwszy. Tak jakbym przed chwil� si� urodzi�a i nie mia�a historii, tej torby pe�nej opowie�ci o uczuciach, o s�owach, o minionych zakr�tach z�ych i dobrych. Wi�c by� zamiast nie�� siebie i wszystko inne. Zdziwi� si�, �e wdech. Zdziwi�, �e pisz�, �e moje w�osy jeszcze nie wszystkie s� siwe. �e Ty milczysz. �e szumi� samochody za oknem. �e Dziecko. �e kawa pachnie kaw�. �e noc taka zm�czona.\nS�ucham piosenki. Jednak nie p�acz�. We �nie �cie�ka nad przepa�ci�. Tu szare niebo za zas�on�.\nI rado��, co wyrasta ze zdziwienia, z zachwytu. �e oddycham.\ntak natr�tnie, ze swoim �upie�em, paranoj�,\nwystrz�pionymi spodniami, antysemityzmem,\nk�opotami w pracy, trwa�� ondulacj�, sk�onno�ci�\ndo uproszcze� i zadyszki, gdyby wcale\nnie trzeba ich by�o poznawa�, przecieraj�cych zamglone\nokulary, wycieraj�cych zamaszy�cie\nbuty straszne dzi� b�oto, ocieraj�cych\nbezsiln� �z�, gdyby nie otwierali przed ka�dym\ntak od razu swoich ot�uszczonych serc i wyszmelcowanych teczek\nz przetartymi na zgi�ciach papierami chwileczk�\ngdzie ja podzia�em to za�wiadczenie, gdyby\nw og�le ich nie by�o, tych zanadto\nodmiennych �wiat�w z podwy�szonym\nci�nieniem, z wyg�rowanymi\n��daniami panie musisz mi pom�c, zbyt g�o�no\nm�wi�cych, zbyt naocznie\n�ywych, zbyt dotkliwie\no ile �atwiej by si� m�wi�o nic co ludzkie nie jest\nPozw�lcie, �e si� przedstawi�\nTak jakby�cie mnie nie znali.\nJestem Mrokiem, M�czyzn� w czerni\nCiemno�ci�, kt�rej odmawia si� bytu\nNosz� czarny kapelusz\nNie mo�ecie mnie d�u�ej zawstydza�\nZa to, �e by�em w piekle i stamt�d wr�ci�em\nZa�wiadczam Hiobem, Jonaszem, Judaszem\nKt�rzy zjedli gorzkie jab�ko,\nKiedy Chrystus powiedzia�\n„Kto� to musi uczyni�!”\nOznajmiaj� mnie robaki i w�e\nWszystkie rzeczy, kt�re pe�zaj� i czo�gaj� si�\nKt�re wystaj� z g��bi.\nJestem dzieckiem, kt�re si�gn�o po mi�o��\nLecz ju� nie mo�e\nB�lem - nie twoim\nJestem Smokiem, kt�ry buduje swoje legowisko\n�adna mi�o�� nie zst�puje w t� czelu��\nKarmi� si� dobrze odrobinkami i kawa�kami\nCiebie, kt�rych nie lubisz\nA wi�c spychasz je w otch�a� mojego kr�lestwa\n�ywi� si� i rosn� na pot�g�!\nCzasem przydaj� Ci tej mocy\nW chwilach kryzysu albo gdy samotno��\nStaje si� zbyt silna – wyrywam si�\nNie! Z powrotem do mojej cuchn�cej kryj�wki\nWidz� przera�enie w twoich oczach\n„Co to – smok w kr�lestwie?\nZe�lijcie ksi�cia na bia�ym koniu, niech zg�adzi g�upi� besti�”\nI obserwuj�, jak schodz� po schodach do mojej jaskini – moje serce topnieje\nTylu ich ju� by�o z b�yszcz�cym or�em i jasnymi mieczami\nI cieli i cieli a� ich w�asna krew przemieni�a si� w rzeki\nMoja jaskinia jest za�miecona ich odwa�nymi\nI g�upimi ko��mi\nJak�e t�skni� za tym, kt�ry zejdzie\nLecz z latarni� i otwartym sercem\nDla tych, dla kt�rych jestem krukiem,\nNie nienawidz� go��bi.\nA jednak tak, wybra�em Ciemno��\nAle wybra�em j� z mi�o�ci\nWidzisz, Odda�bym moj� moc z przyjemno�ci�\nZostaj�c smocz� stop�\nZdobi�c� tw�j z�oty tron\nJe�li tylko twoje serce by�o wystarczaj�co du�e\nAby mnie powita�\nBruce Lyon poeta z Nowej Zelandii (z tomika poezji „13 Cienistych Kszta�t�w” wydany w 1995)\nPrze�o�y�a na j�zyk polski Estera Saraswati-- Lubi� forum.gazeta.pl/forum/f,99957,KSIAZKI_MUZYKA_i_Remarque.html\nB�g nie oczekuje podzi�kowa� za S�o�ce lub Ziemi�, ale za Kwiaty, kt�re zaprawd� nie przez oskubanie ujawniaj� nam swoj� pi�kno��. Nie zatrzymuj si� jednak, aby je rwa� i przechowywa� na p�niej, lecz id� naprz�d albowiem wzd�u� ca�ej drogi b�dziesz mia� Kwiaty w rozkwicie. I wiedz, �e nie ma prawdy z�ej ani Kwiat�w nieczystych. Nawet ciemne chmury staj� si� Kwiatami Nieba, kiedy je s�o�ce ca�uje. Jest tylko prawda ma�a, o s�owach jasnych i przezroczystych, niczym woda l�ni�ca w naczyniu i Prawda Wielka, o niezg��bionym milczeniu jak ciemna woda oceanu. Cz�owieku okryty py�em martwych s��w Wyk�p sw� dusz� w Milczeniu... -Rabindranath Tagore-\nRabindranath Tagore Odpowiedz\n* * * Rabindranath Tagore (1861-1941) – indyjski poeta,W 1913 roku jako pierwszy w historii Azjata otrzyma� Nagrod� Nobla w dziedzinie literatury.\nKt� jest ona, co mieszka w mym sercu, kobieta stracona na wieki?\nStara�em si� o ni� i nie zdo�a�em jej zyska�.\nZdobi�em j� wie�cami i �piewa�em jej s�aw�.\nU�miech zal�ni� na chwil� w jej twarzy, potem znik�.\n"Nie sprawiasz mi przyjemno�ci", zawo�a�a ona, kobieta w trosce.\nKupi�em jej klejnotami wysadzane obr�cze\ni ch�odzi�em j� wachlarzem ozdobionym\ngemmami; us�a�em jej �o�e na legowisku ze z�ota.\nWtedy b�ysn�� promie� rado�ci w jej oczach, potem zamar�.\n"Nie sprawia mi to przyjemno�ci", zawo�a�a ona, kobieta w trosce.\nPosadzi�em j� na wozie tryumfu i ci�gn��em\nz ko�ca na koniec ziemi.\nZwyci�one serca chyli�y si� do jej st�p i krzyki\npochwa�y brzmia�y ku niebu.\nDuma zal�ni�a w jej oczach na chwil�, potem rozp�yn�a si� w �zy.\n"Nie sprawia mi przyjemno�ci zwyci�stwo",\nzawo�a�a ona, kobieta w trosce.\nSpyta�em j�: "Powiedz mi, kogo szukasz?"\nOdrzek�a tylko: "Czekam jego, o nieznanym imieniu".\nDni mija�y, a ona wo�a�a: "Kiedy� przyjdzie m�j\nukochany, kt�rego nie znam,\ni kt�ry poznany b�dzie przeze mnie na wieki".\nprze�o�y� Leopold Staff\nGabriela Mistral Odpowiedz\n"OBCA" Gabriela Mistral - chilijska poetka. Otrzyma�a Nagrod� Nobla w dziedzinie literatury w roku 1945. By�a pierwszym laureatem pochodz�cy z Ameryki �aci�skiej.\nRozmawia z pustk� swoich m�rz barbarzy�skich,\nnieznanych alg i nieznanych piask�w,\nmodli si� do Boga modlitw� w�t�� i niewa�k�,\npostarza�a, jakby czeka�a j� za chwil� �mier�.\nW ogrodzie naszym, kt�ry sta� si� nagle obcy,\nposadzi�a kaktusy i drapie�ne trawy.\nOddycha tak, jakby dysza�a pustynia,\ni od mi�o�ci nami�tnej jakby pobiela�a -\nniewyra�alnej, a gdyby kto� wyrazi� j� pr�bowa�,\nby�aby niby mapa odleg�ej planety.\nDo�yje po�r�d nas lat osiemdziesi�ciu\nlecz zawsze b�dzie t�, co przysz�a do nas z dala,\nm�wi�ca swym zd�awionym i dzikim j�zykiem,\nkt�ry zrozumie� mog�a chyba tylko zwierz�ta.\nI umrze kiedy� po�r�d nas, bliskimi otoczona,\ntakiej nocy, w kt�rej najwi�cej jest cierpienia,\nza podg��wek maj�c tylko sw�j los w�asny,\ni b�dzie to milcz�ca �mier�, �mier� obca.\n(t�um. Aleksandra Ol�dzka - Frybesowa)\nW malinowym chru�niaku ~ Boles�aw Le�mian Odpowiedz\nW malinowym chru�niaku ~ Boles�aw Le�mian\nStanis�aw Bara�czak Je�eli porcelana to wy��cznie taka\nJe�eli porcelana to wy��cznie taka:\nKt�rej nie �al pod butem tragarza lub g�sienic� czo�gu,\nJe�eli fotel, to niezbyt wygodny, tak aby\nNie by�o przykro podnie�� si� i odej��;\nJe�eli odzie�, to tyle, ile mo�na unie�� w walizce,\nJe�eli ksi��ki, to te, kt�re mo�na unie�� w pami�ci,\nJe�eli plany, to takie, by mo�na o nich zapomnie�\ngdy nadejdzie czas nast�pnej przeprowadzki\nna inn� ulic�, kontynent, etap dziejowy\nKto ci powiedzia�, �e wolno si� przyzwyczaja�?\nKto ci powiedzia�, �e cokolwiek jest na zawsze?\nCzy nikt ci nie powiedzia�, �e nie b�dziesz nigdy\nczu� si� jak u siebie w domu?-- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Re: ______WIERSZE________________\nDawa� to kocha�,\nwszelk� wody kropl�.\nby rzuca� z nas ka�dy\nBiada kto zapas�w,\nwr�ciwszy nie powie:\nniby pr�na sakwa\nMiguel �ngel Asturias prze�o�y� Florian �mieja\n-- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Re: ______WIERSZE________________\nCogito, ergo sum ", czyli " My�l�, wi�c jestem ! " -\nTak powiedzia� Kartezjusz...\nBo bior�c pod uwag� wymienione schema,\nZnaczy�oby : " Nie my�l� - czyli �e mnie nie ma ! "\nCo istotnym jest b��dem,\nGdy� w takowy spos�b\nNie by�oby na �wiecie bardzo wielu os�b :\nProducenta �ar�wki takiej, co nie �wieci,\nPewnej pani, co pisze ksi��eczki dla dzieci,\nI szewca, co mi uszy� dwa lewe buciki,\nAutora pewnej dla mnie niech�tnej krytyki,\nKierownika wytw�rni nielepkiego lepu,\nI kierownika sklepu, co wzi�� to do sklepu,\nI pewnego poety z s�siedniej parafii\n( Kt�ry rzek�, �e satyr� - to on te� potrafi ! )\nI tego moralisty, co go mi�o�� dra�ni,\nTych, co my�l�, �e m�drzy - no bo s� powa�ni,\nTego, co skrad� mi portfel - wes�, �e si� odku�,\nKolegi, co dla s�awy powiesi� si� got�w,\nI kilku tym podobnych znajomych idiot�w...\nNie my�l�, a istniej�,\n�yj� i s� zdrowi !\nAltan� w ogrodzie\njak dziki pow�j\npi�y si� po niej\nca�� altank� ju� otoczy�y\nty siedzia�e� obok\nby�e� taki mi�y\nme d�onie pie�ci�e�\nnawet nazbyt �mia�y\nw swych zalotach by�e�\nbawi�c si� co chwila\nloczkiem w�os�w z�otym\na zapach r�any jakby z fiolki perfum\nunosi� si� nad nami\nm�j s�odki aniele\n�e tych chwil cudownych\n-- Sylvia Plath /ur. 27 pa�dziernika 1932 R. w Jamaica Plain k. Bostonu, zm. 11 lutego 1963 R. w Londynie/ – ameryka�ska poetka, pisarka i eseistka, zaliczana do grona tzw. "poet�w wykl�tych".\nWsp�cze�nie znana m.in. dzi�ki na po�y autobiograficznej powie�ci "Szklany klosz". Jej poezja nale�y do nurtu poezji konfesyjnej. Sylvia Plath jest przy tym jedn� z czo�owych postaci kierunku w literaturze lat pi��dziesi�tych i sze��dziesi�tych XX wieku, okre�lanego mianem Konfesjonalist�w /ang. Confessionalist/\nMarzec.Wracamy z parku. Wreszcie przesz�a zima.\nSpod stopnia�ego �niegu wyjrza�y murawy.\nDrzewa nagie, lecz pierwsze kie�kuj� ju� trawy,\nCho� na stawie zielony, cienki l�d si� trzyma.\nZ upojonymi wiosn� wracamy oczyma,\nUlic� po s�onecznej stronie idziem prawej,\nZa sob� ciep�o s�o�ca czujemy plecyma.\nW rozpi�tych p�aszczach �piesz� ochoczo przechodnia.\nJacy� �wie�si, weso�o patrz� i pogodnie;\nNia�ki z dzie�mi wychodz� z ciemnych dom�w sieni.\nA my, pierwsz� przechadzk� dumnie upojeni,\nIdziem w miasto po p�ytach suchych ju� chodnik�w.\nZ grudkami pulchnej ziemi na pi�tach trzewik�w.\nJak te �ywio�y krzepn�! —\n�wiat�o ksi�yca, kredowa ska�a\nW kt�rej szczelinie le�ymy\nPlecami do siebie. S�ysz� jak sowa\nKrzyczy w zimnym kolorze indygo.\nGro�ne samog�oski wst�puj� w me serce.\nDziecko w bia�ym ��eczku przewraca si� i wzdycha\nTeraz otwiera szeroko usta.\nTwarzyczk� ma wyryt� w bolesnym czerwonym drzewie.\nA oto gwiazdy — twarde, nieust�pliwe.\nJeden dotyk: pali i os�abia,\nNie widz� twych oczu.\nTam gdzie kwiat jab�oni mrozi noc,\nUtartym szlakiem dawnych b��d�w.\nMi�o�� tu nie przyb�dzie.\nCzarna przepa�� ods�ania si�.\nNa przeciwleg�ym brzegu\nBia�a duszyczka, bia�y robaczek, daje znaki\nMoje cz�onki te� mnie opu�ci�y.\nKto rozcz�onkowa� nas?\nMrok topnieje. Stykamy si� jak kaleki.\nPowietrze, to wytw�rnia haczyk�w-\nPyta� bez odpowiedzi,\nL�ni�cych i pijanych jak muchy,\nKt�rych poca�unek k�uje niezno�nie\nW cuchn�cych �onach ciemno�ci, latem pod sosnami.\n�mierteln� wo� s�o�ca w drewnianych sza�asach,\nSztywno�� �agli i d�ugie s�one ca�uny.\nJe�li ujrza�o si� raz Boga, jak to uleczy�?\nJe�li zosta�o si� zaw�adni�tym,\nBez pomini�cia czegokolwiek,\nNawet palca u r�ki lub nogi i zu�ytym,\nZu�ytym do szcz�tu w po�arze s�o�ca, w barwach\nJak to uleczy�?\nPastylk� op�atka komunii,\nPrzechadzk� nad stoj�c� wod�? Wspomnieniem?\nLub zbieraniem b�yszcz�cych cz�ci\nNie�mia�ych zjadaczy chleba, tych\nKt�rych nadzieje s� tak nik�e, �e zapewniaj� im spok�j-\nJak grubasce w ma�ym, czystym domku\nPod pn�cym si� powojem.\nCzy� wielka mi�o�� nie istnieje, tylko tkliwo��?\nWspomina tego, co po nim chodzi�?\nZnaczenie wycieka z moleku�.\nKominy miasta oddychaj�, okno poci si�.\nDzieci rzucaj� si� w ��eczkach.\nS�o�ce rozkwita jak pelargonia.\nSerce, jeszcze nie usta�o.\nZnam dno, m�wi, dotykam go swym wielkim korzeniem:\nTego si� w�a�nie boisz.\nJa si� nie boj�; ja tam by�am.\nCzy s�yszysz we mnie morze,\nCzy te� g�os nico�ci, b�d�cej twym op�taniem?\nMi�o�� to cie�.\nLe�ysz i p�aczesz po niej -\nPos�uchaj stuku jej kopyt, ona odbieg�a jak rumak.\nCa�� noc b�d� tak dziko galopowa�,\nA� twa g�owa stanie si� kamieniem, a poduszka traw�,\nBudz�c echa, echa.\nCzy mam przynie�� ci rytm zatruty?\nTen wielki spok�j to deszcz.\nJego owoc: cynowobia�y jak arszenik.\nWycierpia�am okrucie�stwo zachod�w s�o�ca.\nWypali�am si� do korzenia.\nMoje czerwone w��kna p�on� jak druciana r�ka.\nRozpadam si� na kawa�ki wiruj�ce jak maczugi.\nTak gwa�towny wicher\nNie zniesie oboj�tno�ci: musz� krzycze�.\nKsi�yc jest tez okrutny; przyci�ga mnie\nBezlito�nie, gdy� jest bezp�odny.\nJego blask rani mnie. By� mo�e go schwyta�am.\nOkrojonego jak po ci�kiej operacji.\nJak twoje z�e sny op�ta�y mnie i wzbogaci�y.\nBy wczepi� swe haczyki w obiekt mi�o�ci.\nPrzera�a mnie ta ciemna istota\nU�piona we mnie:\nCa�y dzie� czuj� jej delikatne obroty i z�o�liwo��.\nChmury przep�ywaj� i nikn�.\nCzy to twarze mi�o�ci blade, bezpowrotnie stracone?\nCzy to dla nich niepok�j targa mym sercem?\nNie pojmuj� nic wi�cej.\nTak �mierciono�na w g�szczu ga��zi? -\nWs�cza sw�j jad �mii.\nPora�a wol�. To poszczeg�lne grzechy,\nCo nios� �mier�, �mier�, �mier�.\n19 kwiecie� 1962\n-- Lady Lazarus\nZn�w to zrobi�am\nCo dziesi�� lat\nUdaje mi si� -\n�ywy cud, sk�ra l�ni si�\nJak hitlerowski aba�ur,\nTwarz bez rys�w, �ydowskie\nZedrzyj sobie ze mnie r�cznik.\nCzy�bym wzbudza�a strach?\nNos, oczodo�y, z�b�w pe�ny garnitur?\nNie b�dzie mi ju� czu� z ust.\nCia�o, kt�re �ar�a czarna jama\nPoczuje si� na mnie jak w domu,\nU�miechn� si� jak dama.\nMam niespe�na trzydzie�ci lat.\nI jak kot musz� umrze� dziewi�� razy.\nTo byl Trzeci Raz.\nUnicestwia� tak ka�d� dekad�.\nPogryzaj�c fistaszki t�um\nPcha si�, by\nPatrze� jak mnie odwijaj� starannie.\nOto moje r�ce\nMo�e i zosta�y ze mnie tylko sk�ra i ko�ci,\nNiemniej jestem t� sam� kobiet�.\nPierwszy raz mia�am dziesi�� lat.\nBy� to wypadek.\nChcia�am wytrwa� po kres i ju� nie wr�ci�.\nZamkni�ta w sobie jak muszla.\nMusieli wo�a� i wo�a�.\nWygrzebywa� ze mnie robaki jak lepkie per�y.\nJest sztuk� tak jak wszystko.\nUmiem robi� to tak, �e boli\n�e wydaje si� diablo rzeczywiste.\nMo�na by to nazwa� powo�aniem.\nDosy� �atwo jest to zrobi� w celi.\nDosy� �atwo jest to zrobi� i w tym trwa�.\nPowr�t w dzie�\nNa to samo miejsce i w t� sam� twarz, by us�ysze�\nZa ogl�danie moich blizn prosz� p�aci�\nI za s�uchanie serca -\nOno zn�w stuka w ciszy.\nProsz� p�aci�, drogo p�aci�\nZa ka�de s�owo i dotyk\nLub kropl� krwi,\nZa w�os�w kosmy, strz�p ubrania.\nTak, tak Herr Wr�g.\nJestem pa�skim dzie�em.\nDzieci�ciem ze szczerego z�ota,\nKt�re roztapia byle krzyk.\nMiotam si� jak op�tana.\nProsz� nie my�le�, �e nie doceniam pa�skich stara�.\nPopi�, popi� -\nPan go rozgrzebuje, ogl�da.\nCia�� i ko�ci ju� nie ma -\nBy po�kn�� m�czyzn jak powietrze.\n"S�o�ce �wieci dla wszystkich" Snatam Kaur\nS�o�ce �wieci dla wszystkich, s�o�ce �wieci dla wszystkich.\nNie robi wyj�tk�w…\nKiedy pada, pada na wszystkich, kiedy pada, pada na wszystkich.\nJeden duch mieszka w ka�dym, Jeden duch mieszka w ka�dym.\nNie robi� wyj�tk�w…\nModlimy si� za wszystkich, tak, modlimy si� za wszystkich,\nmodlimy si� za wszystkich. Nie robimy wyj�tk�w…\nPok�j dla wszystkich, �ycie dla wszystkich,\nMi�o�� dla wszystkich Ram Ram Hari Ram…\nRam Ram Hari Ram…\nt�umaczenie: Joanna Patora\nJane Hirshfield "S�ysze� spadaj�cy �wiat"\nGdy w pewien spos�b porusz� r�k� –\nAlbo gdy �wiat�o za�amuje si� w drzewach\no tej porze roku,\ntak, �e skrawek smutku, jak ptak, rozb�yska w sercu.\nNosz� je w ciele, ziarna\nnie wymiecione z k�ta, os�oni�te �upin�, pozornie bezpieczne.\nAle to one mnie strzeg�, te moje drobne b�le,\n�ebym si� nie sta�a zbyt pewna\nsiebie i przypadkiem nie zapomnia�a.-- Ulubione: forum.gazeta.pl/forum/f,99957,KSIAZKI_MUZYKA_i_Remarque.html\nZdobi, zwierciadlane odbicie, koniczyny,\nca�kiem ma�y listek, na nim posta�\njest wyryta, zwyk�ej, wiejskiej baby,\nMo�na nazwa�, kryzy, szale,\np��tna zdobi i reprezentuje,\nmo�e hale, mo�e mod�, mo�e\nzwykle pole z koniczynki listkiem\nMo�e jednak inna mie� przyczyn�,\nreklamowa bardziej, przypomina,\nze przy trafnej okazji mo�na by si� by�o r�wnie� napi�.\nWhisky - trunek zwyk�y, ma�y �yk\ndla zdrowia i lusterko do ozdoby,\n�eby tez nie wysz�a z mody,\nSp�jrz czasami na ni� i na siebie,\nile wdzi�ku mie� potrafi, nie wiesz,\njest jak m�ody owoc lub jak ciastko,\nzjad�by� albo wypi� jak ten serwowany..\nWszystko mo�na w wyobra�ni,\nmo�na ja rozebra� z szaty,\nmo�na kocha� i uwielbia�,\nmo�na ja kosztowa� lub ogl�da�.\nW wyobra�ni mo�esz nawet z ni�\nuton�� dla rozkoszy, posta�\ntylko jedna a tyle symboli w sobie\nTeresa S.J-- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Re: ______WIERSZE________________\nKa�de wiersze s� dobre\ni na ka�d� por�\ns� na serce chore\n[-ks. Jan Twardowski ]-- Lubi� forum.gazeta.pl/forum/f,99957,KSIAZKI_MUZYKA_i_Remarque.html\nM�j pierwszy poca�unek\nby� prawdziwie dziewiczy\nStan�li�my pod papier�wk�\nkoplu spadaj�cych do Regi ��k\nTy zerwa�e� mi jab�ko\nugryz�am i poda�am tobie\nU�miechem zagarn��e� mnie\nBy porwa� w nieznane\nsmaki jab�ka soczystego\nodkrywanie mi�kkiej ��ki i szumi�cy las\nPr�bowa�e� pozna� mnie wi�cej\npowiedzia�am - jeszcze nie czas...\nKszta�tem mi�o�ci pi�kno jest - i tyle,\nIle j� cz�owiek ogl�da� na �wiecie,\nNa tego Boga wystrojonym dzieci�;\nTyle o pi�knem cz�owiek wie i g�osi -\nCho� ka�dy w sobie cie� pi�knego nosi\nI ka�dy - ka�dy z nas - tym pi�kna py�em.-- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Grochowiak\nRozmowa o poezji Dziewczyna: Czy pan j� widzi? Czy ona si� �ni? Czy te� nadbiega - nag�a jak z pag�rka? Poeta: Ona wynika z brodawek og�rka... Dziewczyna: Pan kpi. Pan j� jedwabnie - pan j� jak motyla Po takich z�otych i okr�g�ych lasach... To jest jak z Dafnis bardzo czu�a chwila... Poeta: Owszem. Jak ostro ca�owany tasak. Dziewczyna: Rozumiem pana. Z wierzchu ta ironia, A spodem czu�o�� podpe�za ku sercu... Poeta: Dlaczego z pani jest taka piwonia , Co chce zawzi�cie by� butelk� perfum?... -- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Charles Baudelaire\nPADLINA Przypomnij sobie, co�my widzieli, jedyna,\nW ten letni tak pi�kny poranek:\nU zakr�tu le�a�a plugawa padlina\nNa scie�ce �wirem zasianej.\nZ nogami zadartymi lubie�nej kobiety,\nParuj�c i siej�c trucizny,\nNiedba�a i cyniczna otwar�a sekrety\nBrzucha pe�nego zgnilizny.\nS�o�ce pra��c to �cierwo jarzy�o si� w g�rze,\nJakby roz�o�y� pragn�o\nI odda� wielokrotnie pot�nej Naturze\nZ��czone z ni� niegdy� dzie�o.\nB��kit ogl�da� szkielet przepysznej budowy,\nCo w kwiat rozkwita� jaskrawy,\nSmr�d zgnilizny tak mocno uderza� do g�owy,\n�e� omal nie pad�a na trawy.\nBrz�cza�a na tym zgni�ym brzuchu much orkiestra\nI z wn�trza larw czarne zast�py\nWype�za�y �ciekaj�c z wolna jak ciecz g�sta\nNa te roj�ce si� strz�py.\nWszystko si� zapada�o, jarzy�o, wzbija�o,\nJak fala si� wznosi�o,\nRzek�by�, wzd�te niepewnym odetchnieniem cia�o\nSamo si� w sobie mno�ylo.\nCzerwie bieg�y za obcym im brzmieniem muzycznym\nJak wiatr i woda bierz�ca\nLub ziarno, kt�re wiejacz swym ruchem rytmicznym\nW opa�ce obraca i wstrz�sa.\nForma �wiata stawa�a si� nierzeczywista\nJak szkic, co przesta� n�ci�\nNa p��tnie zapomnianym i kt�ry artysta\nKo�czy ju� tylko z pami�ci.\nA za ska�ami niespokojnie i z ostro�na\nPies �ledzi� nas z b�yskiem w oku\nCzatuj�c na t� chwil�, kiedy b�dzie mo�na\nWyszarpa� och�ap z zew�oku.\nA jednak upodobnisz si� do tego b�ota,\nCo tchem zara�liwym zieje,\nGwiazdo mych oczu, s�o�ce mojego �ywota,\nPasjo moja i m�j aniele!\nTak! Taka b�dziesz kiedy�, o wdzi�k�w kr�lowo,\nGdy zejdziesz pod zi� �yznych urod� kwietniowa,\nBy gni� w�r�d ko�ci bratnich.\nWtedy czerwiowi, kt�ry ci� b�dzie beztrosko\nToczy� w mogilnej ciemno�ci,\nPowiedz, �em ja zachowa� form� i tre�� bosk�\nMojej zetla�ej mi�o�ci. -- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Wis�awa Szymborska\nPoeci i pisarze.\nTak si� przecie� m�wi.\nCzyli poeci nie pisarze, tylko kto -\nPoeci to poezja, pisarze to proza -\nW prozie mo�e by� wszystko, r�wnie� i poezja, ale w poezji musi by� tylko poezja -\nZgodnie z afiszem, kt�ry j� og�asza przez du�e, z secesyjnym zawijasem P, wpisane w struny uskrzydlonej liry, powinnam raczej wyfrun�� ni� wej�� -\nI czy nie lepiej boso,\nni� w tych butach z Che�mka\nw niezdarnym zast�pstwie anio�a -\nGdyby chocia� ta suknia d�u�sza, pow�oczystsza, a wiersze nie z torebki, ale wprost z r�kawa, od �wi�ta, od parady, od wielkiego dzwonu, od bim do bum, ab ab ba -\nA tam na podium czyha ju� stoliczek spirytystyczny jaki�, na z�oconych n�kach, a na stoliczku kopci si� lichtarzyk -\nZ czego wniosek,\n�e b�d� musia�a przy �wiecach\nczyta� to, co pisa�am przy zwyk�ej �ar�wce stuk stuk stuk na maszynie -\nNie martwi�c si� zawczasu, czy to jest poezja i jaka to poezja-\nCzy taka, w kt�rej proza widziana jest �le -Czy taka, kt�ra dobrze jest widziana w prozie\nI co w tym za r�nica, wyra�na ju� tylko w p�mroku na tle kurtyny bordo z fioletowymi fr�dzlami?\nRe: Wis�awa Szymborska\nSp�jrzcie, jaka wci�� sprawna,\nw naszym stuleciu nienawi��.\nJakie to �atwe dla niej - skoczy�, dopa��.\nStarsza i m�odsza od nich r�wnocze�nie.\nkt�re j� budz� do �ycia.\nJe�li zasypia, to nigdy snem wiecznym.\nBezsenno�� nie odbiera jej si�, ale dodaje.\nbyle przykl�kn�� na starcie.\nbyle si� zerwa� do biegu.\nNiez�a i sprawiedliwo�� na pocz�tek.\nPotem ju� p�dzi sama.\nAch, te inne uczucia -cherlawe i �lamazarne.\nOd kiedy to braterstwo mo�e liczy� na t�umy?\nWsp�czucie czy kiedykolwiek pierwsze dobi�o do mety?\nZw�tpienie ilu ch�tnych porywa za sob�?\nPorywa tylko ona, kt�ra swoje wie.\nZdolna, poj�tna, bardzo pracowita.\nCzy trzeba m�wi� ile u�o�y�a pie�ni.\nIle stronic historii ponumerowa�a.\nIle dywan�w z ludzi porozpo�ciera�a\nNie ok�amujmy si�:\npotrafi tworzy� pi�kno.\nWspania�e s� jej �uny czarn� noc�.\n�wietne k��by wybuch�w o r�anym �wicie.\nTrudno odm�wi� patosu ruinom\nkrzepko stercz�cej nad nimi kolumnie.\nJest mistrzyni� kontrastu\nmi�dzy �oskotem a cisz�,\nmi�dzy czerwon� krwi� a bia�ym �niegiem.\nnad splugawion� ofiar�.\nDo nowych zada� w ka�dej chwili gotowa.\nJe�eli musi poczeka�, poczeka.\nM�wi�, �e �lepa. �lepa?\nMa bystre oczy snajpera i �mia�o patrzy w przysz�o�� -ona jedna.\nWiersz Leopolda Staffa\nWiersz Leopolda Staffa:\nCzcigodny gnoju, dobroczynne �ajno, Tchn�ce, jak znojna najmity pazucha I nowa sk�ra ch�opskiego ko�ucha, Ostrej t�yzny si�� �yciodajn�! �yzno�ci �ask� kryjesz w sobie tajn� I cia�o ziemi �aknie twego ducha. W tobie nadzieja p�l i wsi otucha, Bo czynisz siejb� stokrotnie wydajn�. Zdrowiem z obory kiedy bijesz mlecznej, Masz dzik� �wie�o�� pot�gi odwiecznej, Kt�r� si� brzydz� mieszczuchowie s�abi. Lecz czarnym bogom pracy, gdy im w lica Dymisz w �wit ch�odny, niby kadzielnica: Pachniesz jak wszystkie wonno�ci Arabii!\nniczego nie t�umaczy\nniczego nie wyja�nia\nniczego si� nie wyrzeka\nnie ogarnia sob� ca�o�ci\nnie spe�nia nadziei\nnie stwarza nowych regu� gry\nnie bierze udzia�u w zabawie\nma miejsce zakre�lone\nkt�re musi wype�ni�\nje�li nie jest mow� ezoteryczn�\nje�li nie m�wi oryginalnie\nje�li nie zadziwia\njest pos�uszna w�asnej konieczno�ci\nprzegrywa sama ze sob�\ni nie mo�e by� przez ni� zast�piona\nma wiele zada�\nkt�rym nigdy nie podo�a\nProsz� popatrze� – oto �liczna\nJak pstrokata to kompania!\nIlem si� za tym naugania�!\nA jaki dob�r! ani s��wka!\nOto X, prosz�, bo�a krowka,\nTu Y – paj�k jadowity,\nZ – �uk krajowy znakomity,\nTu N – malu�ka czarna muszka,\nA tutaj N – ston�ka.\nO, jakie mn�stwo preparat�w!\nW ramach, pod szk�em, r�wniutko, schludnie\nStercz�, na wskro� przebite cudnie,\nNa szpilkach mych epigramat�w.\nt�um. Julian Tuwim\nPiotr Kasjas „Jak Anio� Mi�o�ci” Jak anio� mi�o�ci do twojej sypialni wchodz� cichym krokiem,\nprzez otwarty balkon przeganiam wszechobecny smutek.\nPrzecieram twe oczy �zami ubrane\ni uwalniam twoje usta od s��w rozpaczliwych.\nWk�adam w nie u�miech przepleciony poca�unkiem\ni k�ad� na tobie moje d�onie, kt�re posiad�y sens b��dzenia po twym nagim ciele.\nPrzywo�uj� nocy ciemnej gor�cy p�omie�,\nkt�ry przyt�acza nas swoj� czarn� tajemnic�.\nI tym ci�kim osobliwym kochank�w westchnieniem,\nco okrywa rumie�cem szcz�cia ich z��czone w bezruchu cia�a.\nW labiryncie nocy odnajdujemy pocz�tek nowego dnia.\nI ten �wie�y oddech mglistego �witu, kt�ry budzi kruche i nie�mia�e my�li, delikatnie sun�ce w ciszy,\nwi�c st�paj w nich lekko, drobn� stop�, tanecznym rytmem\nBy nie sp�oszy� tego, co chc� nam powiedzie�.\nPiorun m�dro�ci uderzy� w umys� moich poj��.\nTen nag�y b�ysk wgl�du,\nTa chwila, pi�kna i dziewicza, niezmy�lona i naturalna,\nzostawia mnie samego.\nBez my�li pozostaj� w bezruchu,\nale mog� poczu� rozedrgan� energi�, kt�ra mnie poch�ania.\nW tej chwili spokoju\nTen b�ysk wgl�du pokaza� mi m�j w�asny umys�.\nNie wiedz�c, co mam zrobi�, pozwalam wr�ci� ob�okom poj��.\nPrzez chwil� straci�em grunt\nptak bez gniazda.\nCzu�em si� �le z t� wolno�ci�;\npr�bowa�em pokierowa� sob�.\nDlaczego nie mog� po prostu si� odpr�y� w tym, kim jestem?\nCzy jestem tak przera�ony tym, �e jestem wolny?\nCzy jestem tak skoncentrowany na sobie?\nCzy jestem tak ma�y, �e nie mog� skoczy�?\nDlaczego nie mog� po prostu pozwoli� rozpu�ci� si� granicom?\nCzu�em si� �mia�y przedtem, ale kiedy ta chwila nadesz�a,\nKiedy m�dro�� si� uobecni�a,\nSzarpn��em si� jak zwierz� schwytane w jasne �wiat�a.\nAle nie jestem zwierz�ciem,\nA to jasne �wiat�o nie pochodzi z zewn�trz.\nTo by�a m�dro�� wn�trza.\nDlaczego tego nie rozpoznaj�?\nCa�e moje �ycie t�skni�em, aby wiedzie� wi�cej, pog��bi� si�,\nale kiedy ta chwila nadesz�a, nie by�em gotowy.\nTeraz musz� przygotowa� siebie, przygotowa� grunt.\nWiem, �e chwila m�dro�ci nie przychodzi raz czy dwa, lecz\njest ci�gle obecna, osi�galna.\nKiedy uderzy�a mnie,\npo prostu otworzy�em oczy.\njakby znik�d nag�y p�d energii -\nmi�o��, rado��, si�a -\nwytrysn�y w moim sercu.\nUrzeczywistniam, �e to jest moja prawdziwa istota;\nTo jest natura mojego umys�u.\nCi�kie chmury poj��;\ndepresja, zazdro��, gniew -\ns� tylko odbiciem tej szybko�ci,\nmojego p�dz�cego umys�u niezdolnego, aby si� odpr�y�.\nDo�wiadczam tych emocji jako udr�ki, inwazji,\nOgrabienia z mojej wewn�trznej godno�ci.\nZewn�trzna zas�ona pomieszania jest tylko odzieniem, kt�re musz� zrzuci�.\nMaj�c si��, kt�ra przychodzi przez medytacj�,\nanga�uj�c si� w �cie�k� Buddy,\nTen ksi��e, wojownik mia� odwag�, aby pracowa� nad swoim umys�em,\nMia� odwag� my�le� o innych.\nJego moc i g��bia s� ukazane w prostych dzia�aniach.\nnie ukrywa� si� za agresj�,\nczu� zapach kwiat�w wy�yn,\ndo�wiadcza� ��k wsp�czucia,\ndrzew mi�o�ci, nieba m�dro�ci,\nto jest �cie�ka czekaj�ca na ciebie.\nt�um. Katarzyna Tomczuk-- Lubi� forum.gazeta.pl/forum/f,99957,KSIAZKI_MUZYKA_i_Remarque.html\nS�o�ce jest jedno\nS�o�ce jest jedno, a chodzi od domu do domu.\nOno jest moje. Nie dam ju� s�o�ca nikomu.\nAni na jedn� chwil�, na b�ysk, na spojrzenie.\nNikomu. Nigdy. — A id�cie, miasta, w mrok na stracenie!\nW r�ce je z�api�! Nie b�dzie kr�ci� si� stale!\nNiech sobie r�ce i wargi, i serce spal�.\nJak w noc wieczn� zapadnie — w �lad za nim pognam.\nS�o�ce ty moje! Nikomu ciebie nie oddam!\nPrze�o�y� z rosyjskiego\nRobert Stiller-- Bywam w ... forum.gazeta.pl/forum/f,99957,KSIAZKI_MUZYKA_i_Remarque.html\n(tytu� orygina�u - ros. "Старуха") S�owo dziwne to — starucha!\nTre�� niejasna, mroczny d�wi�k\nI dla r�owego ucha\nG�uchy, jakby z muszli, szmer.\nA w nim sens jest niepoj�ty,\nTym, co tylko chwil ekranem,\n�e w tym s�owie — czas zakl�ty\nW uszach szumi oceanem.\nMarina Cwietajewa - tragiczny los rosyjskiej poetki\nWielu krytyk�w literackich s�dzi, �e w sztuce pisania nie mia�a sobie r�wnych, a ju� z pewno�ci� nikt nie tworzy� r�wnie donios�ych dzie� po rosyjsku. Za �ycia by�a ekscentryczk� – notorycznie zdradza�a m�a, swoim zachowaniem gorszy�a otoczenie, nie obchodzi�a jej ci�ka sytuacja polityczna, w jakiej znalaz�a si� rodzinna Rosja. Najwa�niejsza by�a dla niej sztuka. Niestety re�im komunistyczny t�pi� takie jednostki. I tak pozbawiona �rodk�w do �ycia wielka pisarka zdecydowa�a si� na desperacki krok i pope�ni�a samob�jstwo.\nJej matka zaplanowa�a dla niej karier� pianistki. Dziewczynka mia�a �wietny s�uch, by�a zdolna. Ca�ymi dniami �wiczy�a, ale ju� na pierwszy rzut oka mo�na by�o dostrzec, �e nie pa�a mi�o�ci� do muzyki. Prawda by�a taka, �e Marina kocha�a muzyk�, ale nie swoj�. Matka by�a jednak nieust�pliwa i zmusza�a c�rk� do doskonalenia talentu. Mimo, i� dziewczyna nie zosta�a pianistk�, to cechy wyniesione z rodzinnego domu pomog�y jej w przysz�ym �yciu. Sta�a si� bowiem kobiet� z silnym poczuciem obowi�zku i surowo�ci� wobec samej siebie, a swoje artystyczne wn�trze pokaza�a �wiatu nie za pomoc� muzyki, ale poezji.\nDo�� szybko wkroczy�a do �wiata moskiewskiej bohemy, pozna�a tamtejszych artyst�w, prze�y�a pierwsze mi�o�ci. Z pieni�dzy ojca sfinansowa�a wydanie swojego pierwszego tomiku poezji. Jej styl podoba� si� nielicznym, ale z pewno�ci� sporo o niej m�wiono, a to i tak by� ju� du�y sukces. Z czasem dziewczyn� zupe�nie wci�gn�o takie �ycie i tu� przed matur� rzuci�a szko��. Spotyka�a si� z najwi�kszymi pisarzami tamtych czas�w, jej talent dynamicznie si� rozwija�, a� w ko�cu jej dzie�a zacz�y by� znane i cenione w ca�ej Rosji.\n“Pan uroczo ca�uje”\n“Pan le�y, wchodz�, siadam z brzegu, podnosz� do ust r�k�, wtulam si�, podziwiam, kocham. Za oknem — wielkie �ycie, obce, nic nas nie obchodzi, wszystko jest takie proste: Pan, ja. I ca�a noc przed nami. Opowiadam Panu jakie� nonsensy — �miejemy si� — nic mi�osnego! — noc jest nasza, robimy, co chcemy. Ale noc jest jeszcze swoja, w�asna, z w�asnymi regu�ami, i oto — przez �miech, dowolno��, pian� — prawda: jedyna: usta do ust. Pan uroczo ca�uje (prosz� zniszczy� moje listy), bez naciskania — delikatnie [...], wytrwale i ostro�nie, z ka�d� setn� sekundy g��biej, jak cz�owiek, kt�ry chce pi� — i nie od razu…”\nTo fragment listu Mariny Cwietajewej do Abrama Wiszniaka. M�czyzny jej �ycia. Opr�cz niego Tadeusz Klimowicz doliczy� si� jeszcze trzynastu m�czyzn jej �ycia. I jednego m�a.\nMarina Cwietajewa, Nieizdannoje. Swodnyje tietradi, Moskwa 1997; cyt. za: Tadeusz Klimowicz, Po�ar serca. 16 smutnych esej�w o mi�o�ci, o pisarzach rosyjskich i ich muzach, Wroc�aw 2005, s. 299-300.-- Moje forum: forum.gazeta.pl/forum/f,99957,KSIAZKI_MUZYKA_i_Remarque.html\nMarina Cwietajewa "Miasto"\nPod niebem modrym �pi\nnajbardziej z�ote z miast.\nProwadz� do� przejrzyste drzwi\ni gwiazdy jasnej blask.\nA w mie�cie z�otym sad,\nw�r�d traw i kwiat�w stu\nzwierz�ta cudne �yj� tam,\ntak pi�kne jak ze snu...\nTam sp�jrz - p�omienna grzywa - ��ty lew\ni w� o wielkich oczach, w cieniu drzew\nz nimi z�oty orze�, ptak podniebny - wzrok tak jasny, ach - nie zapomnia�abym...\nNa niebie z�otym l�ni\njedyna gwiazda - ta\njest twoja, o, aniele m�j\ni zawsze b�dzie twa...\nKto kocha - mi�o�� zna,\nu�wi�ca �wiat�em �wiat.\nNiech gwiazda ci� prowadzi w dal,\nwprost drog� tam, gdzie sad\nPrzywita ci� p�omiennogrzywy lew\nz nimi z�oty orze�, ptak podniebny\nwzrok tak jasny, ach, nie zapomnia�abym...\n??????? - ?????? ????????.wmv\nMarina Cwietajewa Elektryczno�� (fragment)\n...Jest w ka�dym domu okno na �wiat\nZ ka�dych drzwi mo�na uczyni� krok\nLecz je�li kred� na bruku wytyczony tw�j szlak -\nDok�d p�jdziesz, gdy zasypie go �nieg?...\nMarina Cwietajewa *** (Sk�d tyle we mnie tkliwo�ci?) Sk�d tyle we mnie tkliwo�ci? Nie po raz pierwszy — k�dziory Jak twoje g�adz� i jeszcze Ciemniejszych zazna�am — warg. Wschodzi�y i gas�y gwiazdy (Sk�d tyle we mnie tkliwo�ci?) Wschodzi�y i gas�y oczy I w oczach mych blask ich nik�. Cudowniejszymi pie�niami �r�d ciemnej, przepastnej nocy (Sk�d tyle we mnie tkliwo�ci?) Mnie darzy� �piewaka g�os. Sk�d tyle we mnie tkliwo�ci? I co z ni� uczyni� mam ch�opcze Podst�pny, �piewaku w�drowny, D�ugorz�sy – jak nikt?\nMarina Cwietajewa X X X z cyklu "Ucze�"\nMottoowiedzie� Ci, o czym my�l�?\nW deszczu - pod jednym p�aszczem,\nW nocy pod jednym p�aszczem,\nW grobie - pod jednym p�aszczem.\nO, m�c by� ch�opcem twoim jasnow�osym -\nPrzez tysi�ce lat!-\nZa tw� purpur� w p�aszczu ucznia prostym\nU�awia� m�c, skro� ci�by ludzkiej m�ty,\nTw� �yciodajn� twarz -\nDusz�, �yj�c� tchnieniem twym �wi�tym,\nJak wiatru wiewem - p�aszcz.\nBardziej zwyci�sko ni�li kr�l Dawid\nRamieniem roztr�ca� dzicz.\nOd krzywd wszelakich m�c ci� wybawi� -\nP�aszczem chroni�cym ci by�.\nPomi�dzy uczniami �pi�cymi s�odko\nBy� tym, co nie b�dzie spa�.\nPrzy pierwszym kamieniu rzuconym przez mot�och\nJu� nie p�aszczem - tarcz� si� sta�.\n(O, samowolnie nie ucinam wierszy!\nTo n� wyostrzony na w�os!)\n...I z u�miechem najzuchwalszym - jako pierwszy\nWst�pi� na tw�j stos.\n(prze�. Joanna Salamon)\nMarina Cwietajewa "Mi�o��"\nSkromniej - nie tak krzykliwie!\nB�l, znajomy jak oczom - d�onie,\nJak wargom -\nDziecka w�asnego imi�.\nchcia�bym biec do szcz�cia\n��kami wspomnie� umajonych\nlecz nie naszych\nmarzeniami buszowa� w�r�d traw i kwiecia\nniech zachwyc� nas jej kacze�ce\na� dla nas za�wieci s�once\nrozebra� si� zrzuci� za siebie sk�r� z�udze�\nna�o�y� now� niewinn� - dziecka\nz t� czyst� na skrzyd�ach motylich wzbi� si� wysoko\ntam - gdzie zawsze ta�cz� motyle\n- gdzie k�opoty nie dolec�\nb�d� mi ��k�\nPiotr Trys�a "Jak b�dzie"\njak b�dzie twoja t�sknota\nskraca� m�j metr oddalenia\njak niecierpliwo�� na twarzy\nw soczyst� pe�ni� przemieniasz\nnie umiem wyobrazi�\njak twoja przysz�a mi�o��\nprzychodzi bezradnie ca�a\njak p�oszysz si� w niemym wstydzie\nchwili co naraz si� sta�a\nnie potrafi� przewidzie�\njak nadchodz�ca twa troska\npilnuje mojego trwania\ni jak ju� nie odwlekasz\nczego si� jeszcze wzbraniasz\nnie mog� doczeka�\njak usi�dziemy przed domem\ni tak b�dziemy siedzie�\nczy to si� kiedy� zdarzy?\nnie mog� Ci powiedzie�\nB�d� wszystkim o co prosisz\nmg�� szczyty g�rskie przytula\nna polanie g�rskiej wyhaftowanym k�uj�c� kosodrzewin�\nw mrozach i wichrach zakochan�\nMog� by� potokiem g�rskim\nspadaj�cym w szale�stwie\ngdy zimnem ch�odzi\nstrudzone pragnienie gasi\nze st�p wymywa zm�czenie\nWidokiem gdzie� tam w oddali gdzie pozosta�o zwyk�e �ycie\nTylko b�d� ze mn� ci� prosz�\nZaga� mi oczy, Tw�j obraz - Rainer Maria Rilke Odpowiedz\nZaga� mi oczy, Tw�j obraz\nZaga� mi oczy, Tw�j obraz nie zga�nie,\nUszy mi zas�o�, us�ysz� Ci� zawsze,\nBez n�g za Tob� p�jd� nad przepa�cie,\nBez ust zaklina� b�d� imi� naj�askawsze.\nD�onie mi odejm, i tak Ci� obejmie\nSerce me niczym ramieniem st�sknionym,\nWyrwij mi serce, my�l zostanie we mnie,\nGdy i my�l zechcesz p�omieniem wypali�,\nWtedy unios� Ci� w krwi mojej fali.\nZdarzone i zapisane w 1982 roku w jesieni, w pierwszej jesieni stanu wojennego. Przyjecha�am do chorej matki, do domu nad rzek�, w kt�rym w m�odo�ci mieszka�am. Popatrzy�am przez otwarte okno:\nJestem. Wsp�ywa, wsp�czynna,wsp�winna. Wsp�zielona,\nWsp�drzewna. Wsp�istniej�. Ty jeszcze nie wiesz co to znaczy.\nObdarowana ;przenikaniem. Znikam, jestem. Wsp�trwam ( z To-\nb�) w tym szklistym dniu ( z tym szklistym dniem w kt�rym znikam) kt�ry znika ze mn� tak lekko. Nie wiem co to znaczy.\nWsp�otwarta z oknem, wsp�p�ynna z rzek�. Jestem �eby wiedzie� znikam? Znikam �eby wiedzie� jestem? Ca�� ale ca�ej\nnigdzie nie ma. Wsp�przelatuj�ca, wsp�niebna. P� wieku �y�am po to!\nPisany na skrawkach udartego papieru, w wielkim po�piechu, tak m�wi� si� bez zatrzymania ca�y tekst, bez jednej poprawki. ( pisany bez my�li o pisaniu. Bez my�li o czymkolwiek.)\nJestem. I kropka. To ca�a tajemnica szcz�liwego �ycia. I ZEN o tym m�wi, i Jan od Krzy�a. To dane jest nam wszystkim po to, �eby�my wiedzieli, jakimi mogliby�my by�. Jakimi powinni�my by�.\n"Ca�a ale ca�ej nigdzie nie ma." Straci� siebie to zyska� siebie. I ... - du�a kropka. Krystyna Mi�ob�dzka\n�eby co� si� zdarzy�o\n�eby mog�o si� zdarzy�\nI zjawi�a si� mi�o��\nZamiast dmucha� na zimne\nNa gor�cym si� sparzy�\nZ deszczu pobiec pod rynn�\nGdy spadaj� jak li�cie\nKiedy szaro i mgli�cie\nW ch�odnej, pustej godzinie\nNa sw�j los si� odwa�y�\nNim twe szcz�cie ci� minie\nW rytmie wietrznej t�sknoty\nWraca fala do pla�y\nTy pami�taj wci�� o tym\n-- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Rozmy�lania na dworcu Odpowiedz\nRozmy�lania na dworcu\nNa wszystkich dworcach �wiata W poczekalniach, na peronach Ka�da rozmowa o �yciu Zostaje niedoko�czona Podr�ni r�ni Nic si� nie r�ni� Na dworcach ka�dy Staje si� pr�ni� Jest tak jak wsz�dzie Szcz�cie, nieszcz�cie Tylko, �e w p�dzie Tylko, �e cz�ciej Na wszystkich dworcach �wiata Dalek� drog� ol�nienie Toczysz si� losu kolej� Po swoje przeznaczenie Suma powrot�w i po�egna� Daje w efekcie zero Niekt�rym �ycie jak poci�g Niekt�rym �ycie jak peron Wsiadaj�, wysiadaj� W bufetach piwem si� racz� Przyje�d�aj�, odje�d�aj� P�acz� Gubi� si�, odnajduj� Walizy taszcz� Zjadani, wypluwani Dworc�w studrzwiow� paszcz� Niech wszystko dzia�a Zgodnie z rozk�adem Poci�g odchodzi Ja, nie pojad� ..Jonasz Kofta\nB�d� Ty mi dobrym\nB�d� Ty mi dobrym — zejd� sercu mojemu\nJa�ni� podobn� ciep�u s�onecznemu —\nB�d� duszy mojej morzu burzliwemu\nKoj�c� cisz� wsp�sennej zatoki,\nZwartej �agodnie g�r kwietnymi stoki...\nB�d� ustom moim jak trunek mi�osny,\nPo kt�rym serce skwita kwiatem wiosny!\nB�d� ustom moim s�odki i litosny...\nI na te usta, do Twych ust t�skni�ce,\nK�ad� si� jak rosy napoje rze�wi�ce.\nB�d� oczom moim czarem wizyj sennych,\nWyprz�d�� ba�ni� mira��w promiennych,\nWonnym p�kowiem zieleni wiosennych,\nOple� mi dusz� jak urocze ziele,\nBy w �lad st�p moich chodzi�o wesele...\nUsn�� Adam, skro� spar�szy o warkocze Ewy,\nI w �nie Panu si� k�ania� — bo stworzeniu z gliny,\nSad Edenu Pan otwar� z mnogo�ci� zwierzyny,\nI da� jag�d soczysto�� i zb� z�otych siewy,\nI sytemu �ask szczodrych — otworzy� bok lewy,\nI �ywemu da� kwiatu powsta� z jego ko�ci.\nWi�c ol�nion, wzrok napas�szy kras� tej pi�kno�ci,\nUsn�� Adam, skro� spar�szy o warkocze Ewy.\nI cisza — w ��k kobiercu �pi Adam, �pi� trzody,\nEde�skie im woniej� zdrzemane ogrody...\nDwie par �renic bezsennych patrzy w siebie wzajem —\nI do Ewy p�on�cej, z�otow�osej g�owy,\nW�� pnie cia�a gibkiego oplot szmaragdowy.\n"Zakazanego stra� mi Drzewa dana,\nA wi�c stul oczy — bo gdy krew jagody,\n�akn�cych ust Twych zwabi kra�ne miody,\nTo sw� urod� ca�a zesromana,\nJu� nie poniesiesz pok�onu dla Pana,\nBo tak pot�ne wy�ni� raje Tobie,\nUsta Adama w tej p�omiennej dobie,\n�e padniesz, jako winnym sokiem pjana,\nNa jego �ono..."\nPonad Ewy g�ow�,\nW�� swoj� wst�g� zgina szmaragdow�,\nDo po��dliwych jej wtulaj�c d�oni,\nSzkar�atny owoc przekl�tej jab�oni,\nI cisza — potem z �wiadomo�ci Drzewa\nSoczysty owoc zgryz�a bia�a Ewa...\nSzymborska Wis�awa Utopia Odpowiedz\nWyspa na kt�rej wszystko si� wyja�nia. Tu mo�na stan�� na gruncie dowod�w. Nie ma dr�g innych opr�cz drogi doj�cia. Krzaki a� uginaj� si� od odpowiedzi. Ro�nie tu drzewo S�usznego Domys�u o rozwik�anych wiecznie ga��ziach. Ol�niewaj�co proste drzewo Zrozumienia przy �r�dle, co si� zwie Ach Wi�c To Tak. Im dalej w las, tym szerzej si� otwiera Dolina Oczywisto�ci. Je�li jakie� zw�tpienie, to wiatr je rozwiewa. Echo bez wywo�ania g�os zabiera i wyja�nia ochoczo tajemnice �wiat�w. W prawo jaskinia, w kt�rej le�y sens. W lewo jezioro G��bokiego Przekonania. Z dna odrywa si� prawda i lekko na wierzch wyp�ywa. G�ruje nad dolin� Pewno�� Niewzruszona. Ze szczytu jej roztacza si� Istota Rzeczy. Mimo powab�w wyspa jest bezludna, a widoczne po brzegach drobne �lady st�p bez wyj�tku zwr�cone s� w kierunku morza. Jak gdyby tylko odchodzono st�d i bezpowrotnie zanurzano si� w topieli. W �yciu nie do poj�cia. -- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Re: ______WIERSZE________________\nNic dwa razy sie nie zdarza I nie zdarzy. Z tej przyczyny Zrodzili�my sie bez wprawy I pomrzemy bez rutyny. Cho�by�my uczniami byli Najt�pszymi w szkole �wiata, Nie b�dziemy repetowa� �adnej zimy ani lata. �aden dzie� sie nie powt�rzy, Nie ma dw�ch podobnych nocy, Dw�ch tych samych poca�unk�w, Dw�ch jednakich spojrze� w oczy. Wczoraj, kiedy twoje imi� Kto� wym�wi� przy mnie g�o�no, Tak mi by�o, jakby r�a Przez otwarte wpad�a okno. Dzi�, kiedy jeste�my razem, Odwr�ci�am twarz ku �cianie. R�a? Jak wygl�da r�a? Czy to kwiat? A mo�e kamie�? Czemu ty sie, z�a godzino, Z niepotrzebnym mieszasz l�kiem? Jeste�- a wi�c musisz min��. Miniesz- a wi�c to jest pi�kne. U�miechni�ci, wp�obj�ci, Spr�bujemy szuka� zgody, Cho� r�nimy sie od siebie, Jak dwie krople czystej wody.\n-- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Kazimiera zawistowska "Swi�te" Odpowiedz\nKazimiera zawistowska "Swi�te"\nI powsta�y, jak �wietlne meteory,\nZ �un po�arnych pocz�te i krwawej topieli\nDrog� z tron�w krwi� znacz�c a� do mniszych celi -\nJak sznur rannych go��bi, lec�cy w przestwory.\nRoztwoni� si� Chrystus�w ogr�d r�nowzory,\nBladym kwiatem, podj�tym z �miertelnej po�cieli -\nCudnych twarzy r�aniec op�atkowej bieli,\nS�odkimi wonno�ciami zbyt pe�ne amfory.\nI po rajskich kobiercach, po niebieskim �anie,\nb��dz� dziewy m�czenne i koronne panie -\nTe wszystkie, co obliczem zwr�conym od ziemi\nW snach widzia�y Anio��w z skrzyd�ami bia�emi,\nI korne, wci�� czeka�y w p�omiennej t�sknocie,\nOblubie�ca swojego, w purpurze i z�ocie.\nKazimiera Zawistowska spad�e li�cie\nNa srebrne stawu zwierciad�o lec�\nI �wiec� z�otem, i miedzi� �wiec�,\nI lec� trwo�ne jak b��dne duchy,\nJak serc porwanych krwawe okruchy.\nWiatrem rzucone serc krwawych strz�py\nMi�dzy pobrze�ne szuwar�w k�py,\nJakby �zy lec�, jakby krew kwiat�w,\nJak poca�unki s�ane z za�wiat�w.\nWi�c lec�... lec� - a gdy na fali\nPier�cien si� mglistych �wiate� rozpali,\nTo si� w tej sm�tnej p�oni� jasno�ci\nNiby korow�d cmentarnych go�ci,\nI w m�tne stawu zwierciad�o lec�,\nI �wiec� z�otem, i jak krew �wiec�...\nJesienn� noc� Kazimiera Zawistowska Odpowiedz\nO, przyjd� ty do mnie — bom dziwnie samotna,\nNoc si� nade mn� roze�ka�a s�otna\nStrugami deszczu m�y mgielna szaruga,\nNoc pe�na cieni, wystyg�a i d�uga,\nPrzedzgonnych psalm�w snuje hymn pokutny,\n�ka w strunach deszczu w rytm niezmiernie smutny,\nW mg�ach odr�twia�ych �ka sw�j hymn pokutny.\nI jak wid �mierci leci mi nad g�ow�\nTa noc rozgrana ulew� deszczow�...\nO przyjd� ty do mnie — przyjd� w t� cisz� mroczn�,\nA oczy moje przy tobie odpoczn�,\nOczy, zasnute mgie� opon� mroczn�.\nI wzlec� w jasne oczu twoich g��bie\nJako za �wiat�em t�skni�ce go��bie.\nI spij� niebo z gwiazd z�otymi �wieki!...\nI przymkn� pijane rozkosz� powieki,\nWypiwszy niebo z gwiazd z�otymi �wieki.\nSzed� diabe�ek m�ody, ogonem zarzuci� i mailowej poczty adres komu� wrzuci�. Za nim biegnie w trwodze anio� na swej nodze. Tamten zawsze miesza�, a ten g�ow� zwiesza�. - Po c�, ty to robisz? -Wszak to ju� si� sta�o Klick i znowu posz�o, w eter polecia�o. Dwoje ludzi czyta, ju� gor�czk� p�onie. Anio� Losu pyta: -Da� im rozum w d�onie? -Nie tego jest �on�, wszystko u�o�one, -On si� z Bogiem godzi, do ko�cio�a chodzi. W ko�o diabe� biega�, o mi�o�ci bredzi�, goni� i nagania�, ku sobie prowadzi�. Niesfornych popycha�, a� wreszcie zatrzasn�� ! Anio� gorzko p�aka�, a� nareszcie zasn��. -- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Ziemianin Adam spowied� Odpowiedz\nJesie� spowiada si� do ula Co pusty stoi na brzegu pasieki Tak trudno jej sobie co� przypomnie� Bo jakie� jesie� mo�e mie� grzechy -- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Re: ______WIERSZE________________\nW oczach ps�w mo�na unie�� nieba bia�y tulipan. Kogo kochasz kochaj�c przydro�ne psy, chodz�c w ulicach wiatrem spalonych, na szybach zastygaj�c oczami szklanymi jak �zy? Kogo kochasz kochaj�c w ich oczach male�kie kobiety orientalnych sn�w, kiedy boisz si� twarz ich jak kwiat wzi�� do r�ki i ostro�nie uk�adasz mozaiki s��w? Kogo kochasz? w tych oczach zastyg� czas dyluwialnych, zwierz�cych epok i ��te, fosforyczne talerze gwiazd wprawione w oczy jak w niebo. Jak�e spokojne ich twarze obros�e sier�ci� - osadem - mi�o�ci� lat, kiedy bijesz na o�lep r�kami jak wios�em we wrogi obraz nieba i ziemi, w �wiat. Rzu�, rzu� magi� wiruj�cych k�, podnie� r�ce do pot�gi �ap, wtul si� w sier�� przyjacielsk� i p�y� przez zaros�e czaszkami wybrze�a lat. -- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque O, wybudujcie domy, jasne, wielkie domy. Odpowiedz\nOto rozmawiam z cieniami rycerzy w g�uchej, wygas�ej urnie mojej ziemi, a g�osy jak organy rosn� i strudzeni, tyle wiek�w zwalaj�c, co nad nimi le��, tyle serc w jeden kamie� skutych, nim odwal�, jak ciemno�� stygn� we mnie i jak wiatr si� �al�. O! straszne, straszne dzieje. Widz� morza g�uche, ziemi� z niebem z��czon�, a jak step w posuch�, i t�tent burz pod ziemi�, i t�umy w�r�d ogni wij�ce si� jak w�e poci�te w kawa�y, i twarze, twarze gro�ne, o! twarze podobne obliczom w �nie zabitych. To zn�w nagle wa�y, mury, miecze si� wznosz�, krzyk rozcina ziemi�; a potem cisza. Tylko stoj� nieme pos�gi bohater�w - trzech lub dwu heros�w, a popod nimi przepa�� zieje - do dna g�osu. Jeszcze, jeszcze pochody na dalekich l�dach, gdzie huragany armat rw� na strz�py ziemi�, na morzach l�ni�cych, gdzie zamkni�ci w pr�dach mocuj� si� z �y�ami golfstrom�w pod niemi. I jeszcze, jeszcze da1ej - gdzie st�pn� - zwyci�scy. I tam jeszcze, w ojczy�nie, z d�o�mi zgorza�emi, tam zawsze podeptani, tam zawsze na kl�sce jak na trumnie orkanu - wieniec serc na ziemi. I tak mijaj� lata: rzeki, miasta nios� jak czarn� kr� po�ogi odbit� a� do dna, i ciemno��, ciemno�� g�uch�. Wyje ziemia g�odna rykiem z p�l wyoranym, wydartym z pogrom�w, a na niej stoj� widma rozr�banych dom�w, gdzie na zgwa�conych sercach poha�bione cia�a, jakby si� m�ka bo�a w ludziach cia�em sta�a. O straszne, straszne dzieje. Huczy czas nad nami. Kiedy z szubienic dzwony sinych cia� zagraj�, wywlok� nas na bruki pokrajane �zami, na o�wi�cimskie ka�nie i warcz�c� zgraj� do garde� nam przypadn�. My b�dziemy �yli i tysi�c lat po �mierci w ga��ziach szubienic, p�osz�cy �ycie z �lepi tych, co nas zabili. Ja rozmawiam z cieniami umar�ych rycerzy, nad grobowiskiem ziemi, sam jak krzy� zgorza�y, i m�wi�: "O, przekl�ty ten, kt�ry nie wierzy wystyg�ym prochom ludu i serc �ywych grozie; bo kto na swojej kl�sce - kl�sk� ducha mierzy, O! tego nie wybawi p�omienisty orze�. Bo kto nie kocha� kraju �adnego i nie �y� chocia� przez chwil� jego ognia dr�eniem, chocia� i w dniu potopu w t� mi�o�� nie wierzy�, to temu �adna ziemia nie b�dzie zbawieniem". O, wybudujcie domy, o, nazwijcie wreszcie Polsk� - Polsk�, nie krzywd�, a mi�o�� - mi�o�ci�, i niechaj biegn� rzeki, a na ka�dym mie�cie niech s�up srebrzystych skrzyde� try�nie jako - ko�ci�, ko�ci� cia� odkupienia. Ka�dy jako pos�g �r�d li�ci, nie z marmuru, stoi - sobie ma�y, ale rosn�cy w kszta�tach jak jab�ka dojrza�e, wszyscy razem w kopu��, co odbije g�osy walnych tr�b archanielskich jak lawiny nieba, by chleb by� dla mi�o�ci, nie mi�o�� dla chleba, by czas by� tym rosn�cym, a nie krwi �akomym. O, wybudujcie domy, jasne, wielkie domy. Baczy�ski Krzysztof Kamil Erotyk W potoku w�os�w\nW potoku w�os�w twoich, w rzece ust kniei jak wiecz�r - ciemnej wo�anie nadaremne, daremny plusk. Jeszcze w mroku owin�, tak jeszcze r�a nocy i mienie �wiat ga��zka, strz�pem albo gestem, potem niemo sie stoczy, smuga przejdzie przez oczy i powiem: nie b�d�c - jestem. Jeszcze tak w ciebie p�yn�c, nios�c ci� tak odbit� w �renicach lub u powiek zawis�� jak �z�, us�ysz� w tobie morze delfinem srebrnie ryte, w muszli twojego cia�a szumi�ce snem. Albo w gaju, gdzie jeste� brzoz�, bia�ym powietrzem i mlekiem dnia, barbarzy�c� ogromnym, tysi�c wiek�w dzwigaj�c trysn� szumem bugaju w ga��ziach twoich - ptak. Dedykacja: Jeden dzie� - a na t�sknot� - wiek, jeden gest - a ju� orkan�w poch�d jeden krok - a oto� tylko jest w ka�dy czas - duch czekaj�cy w prochu. Re: O, wybudujcie domy, jasne, wielkie domy. Odpowiedz\nPogrzeb, M�y �nieg. Na trumn� spadaj�, jak echo kroki ziemi. Spokojnie umiera wspomnienie wbite na krzy� cmentarzy i bije daleko jak dzwon obcego serca szary t�umu wieniec. A dooko�a drzewa zastyg�e czekaj� przed drzwiami nieba jak przed drzwiami raju, Kto ostom twarz uk�ada� w rozpaczliwe maski i kto wam twarze obce jak dymy rozwiewa�? Jest przecie� cicho. Dymi niebo p�askie. Kto tak powoli gasi� gwiazd� mego gniewu? Wysoko dzwoni ziemia na kopule czynu i oboj�tno�� twarzy jest ju� tylko glin�. Nie m�w. Jask�ki �niegu ko�uj� i ni�ej opada wszystko - ot o kilka pi�dzi kto� mi prze�egna wiecz�r mijaj�c przed krzy�em. Kto� w�r�d nocy na krzy�u zawiesi mi ksi�yc. Teraz jest zawsze. Czarny �cieg kopaczy. Ulatuje wysoko go��b twego p�aczu Re: O, wybudujcie domy, jasne, wielkie domy. Odpowiedz\nKiedy ludzie b�d� bra�mi\nWst�p Wolno�� nios� [?] I Pisz poemat, poeto, bez muz, li�� niesiony przez wiatr, wy�miany przez wiatr, i og�uchnij: widzisz przecie� ten �wiat, unoszony na falach nowyro zim, jesieni, wiosen i szalej�cych ziemskich lat. W wizjach feerii wyp�oszonych spod powiek glob si� jawi nagle obmyty z krwi i u�miecha si� zwykle przyt�oczony cz�owiek jak Chrystus ludzki - zrzucaj�cy krzy�. Chc� pie�ni jak burza i ogie�, i gest r�ki p�owego dziecka, chc� prostych jak strza�u chodnik. Nie chc� pie�ni o sobie, bij� w pie�� i werbel na trwog�, na trwog� zbrodni. II Po ruinie wstaje �wit. Boli jeszcze p�noc z ognia, drzewa nie poros�e kor�. Dzwony op�nione bij� na pok�j, a bzy zakwitaj� obce ludziom, sprawom i porom. Znaki s� widne prorokom, ludzie widz� ziele� i drzewa zwyk�e, ko�ys rzek. Prorocy: ziemi ka�dy bolesny szelest i krew stuleci zamkni�t� w p�kach drzew, a na skrzy�owaniu dr�g i nieba s�ycha� turkot odje�d�aj�cyd1 golgot, nowy dzie� �wi�tego chleba i jasne doliny, co rok zielone leszczyn� i olch�. Po polach brodz� krowy, ludzie �ni� pod gwiazdami, spalone domy rosn� moa1� traw�. Nie wracajcie, pielgrzymi, gdzie najemn� prac� kominy nad miastem, wiatraki - ob�udnie b�ogos�awi�. III Po bulwarach - szerokich wichrach miasta - chodzi ta kl�ska bez syn�w, ojc�w i si�str, zdawaio si� przed chwil�: przez rzek� statek jak karawan - pejza� umar�ych krzy��w ni�s�. Kona jeszcze w trosce krajobraz dom�w p�on�cych, umiera cala ziemia w ka�dym przydro�nym krzy�u i pi�ci - graniastostupy lont�w, podrzucone pod ziemi�, dymi�, wybuchn� duszami wr�conymi nagle z wszystkich front�w. IV Sz�o... dycha�a wiosna po ulicach, po wsiach, spotka�y si� oczy ludzi i sz�y szeregiem, g�sto ludzie wzbierali, sp�ywa�a na rzekach kra, oczy �wieci�y jak ogie� - ogie� jak szk�o. Ucieka�y wilki, uciek� szatan, sp�oszona trwoga bi�a o mur, wchodzili ludzie w g�ry, nie�li nar�cza �wiata, schodzili ludzie z g�r. Wiosna w ka�dym ja�minie, po nocach �wiat wybucha� i ka�dy ni�s� wysokie pie�ni, usn�� zm�czony B�g. To sen o nawr�ceniu nie�li, �ka�a ziemia g�ucha, ucieka�a nienawi�� wezbrana od trw�g. Przyszli ludzie ci sami powt�rzeni przez Boga, anio�y o r�kad1 twardyro chodzi�y w�r�d nich, sprawcy dr�eli, chowali serca - czarny dym spalenisk, kolumnami - nie zapisana przestrze� - anio�y sz�y. St�pa�y s�onie pokole� i lekkie lat gazele, chodzili zwykli ludzie po przestrzeniach, ledwo lont zagas� podrzucony pod lonty wojen, zacz�li �smy wielki dzie� stworzenia. Re: ______WIERSZE________________\nGdzie go��bie z ufno�ci� siadaj� na d�oni, a r�e za z�ot�wk� daj� wprost ze dzbana, gdzie �wie�e obwarzanki czekaj� od rana i dzwony na wie�ycach wci�� dzwoni� i dzwoni�... Gdzie s�o�ce twarz ogl�da w tr�bce hejnalisty, co gwar miasta wstrzymuje na cztery minuty, a ,,Ada�" do coko�a na wieki przykuty z br�zow� rezygnacj� o swym losie my�li... Gdzie witra�em �wietlistym w rzece si� odbija nadwi�la�skich kamienic i plac�w uroda, z dostoje�stwem i dum� Jej Wysoko�� Woda stare mury ko�cio��w i Wawelu mija... Gdzie to miasto najmilsze, gwarne, kolorowe - t�skni�. Jego przestrzeni brak mi i szczodro�ci; Ono �wiata nie dzieli na swoich i go�ci, tylko serce otwiera. Chyl� przed Nim g�ow� -- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Re: ______WIERSZE________________\n-- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque SMUTKI I RADO�CI OBJAW�W STARO�CI ! Odpowiedz\nSMUTKI I RADO�CI OBJAW�W STARO�CI ! Id� ulic� - kto� mi si� k�ania. Oddaj� uk�on - znam przecie� drania:\nta twarz, ten u�miech i ten b�ysk w oku ...\nTo mi�y facet, znam go od roku.\nJak�e u diab�a on si� nazywa?\n... Dziura, w pami�ci. Czasem tak bywa.\nWtedy my�l smutna w g�owie si� rodzi:\nNic nie poradzisz - staro�� nadchodzi.\nZ trzeciego pi�tra schodz� rado�nie,\nbo w kalendarzu ma si� ku wio�nie,\nzw�aszcza, �e s�o�ce i b��kit nieba...\nGdy ju� po parku id� alei\nnagle pot zimny koszul� klei,\nbowiem pytanie w g�owie mi tkwi:\nczy aby kluczem zamkn��em drzwi?\nW �piesznym powrocie zn�w my�l si� rodzi:\nSiedz� i czytam. Nagle my�l �ywa\njakim� pragnieniem z fotela zrywa.\nRobi� trzy kroki, staj� przy szafie\ni jak to ciel� na ni� si� gapi� ...\nPoj�cia nie mam, po co ja wsta�em?\nCzego tak bardzo i nagle chcia�em?\nOj, coraz bardziej mi to ju� szkodzi,\n�e ta nieszcz�sna staro�� nadchodzi.\nJad� na urlop - prasuj� spodnie.\n�eby w�r�d ludzi wygl�da� godnie.\nBior� walizk�, p�dz� nad morze ...\nLecz tam zamiast �ledzi� dziewczyny ho�e,\nzamiast podziwia� pla�owe akty ...\n...Czy wy��czy�em wtyczk� z kontaktu?\nMo�e dom sp�on��? Strach we mnie godzi ...\nTak to jest kiedy staro�� nadchodzi. �eby nie znale�� si� kiedy� w n�dzy\nzaoszcz�dzi�em troch� pieni�dzy.\nW du�ej kopercie, zamkni�tej klejem,\ndobrze ukry�em je przed z�odziejem.\nI teraz ... ju� od paru miesi�cy\nnie mog� znale�� moich tysi�cy.\nEch, nie pojmiecie tego wy m�odzi\njak mi�o �y� gdy staro�� nadchodzi.\nPomimo moich najlepszych ch�ci\nnie zawsze mog� ufa� pami�ci.\nWi�c by jej pom�c, a przez ni� sobie,\nczasem na chustce w�ze�ki robi�.\nA potem jeden B�g wiedzie� raczy\nco kt�ry w�ze� ma dla mnie znaczy�?\nCho� mi si� nawet nie�le powodzi,\nwiedza, �e oto staro�� nadchodzi.\n�uj� kolacj� - w niej pol�dwica\nPogodnie dumam o tej staro�ci ...\nCzy ona musi stale nas z�o�ci�?\nPrzecie� jest pi�kna. Masz sporo czasu ...\nChcesz i�� nad wod�, albo do lasu,\nZ ��ka zbyt wcze�nie te� nikt nie goni,\nbowiem nie musisz p�dzi� do pracy\njak wszyscy twoi m�odsi rodacy.\nPodwy�ki pensji ju� nie wyprosisz,\nnale�n� ga�� poczta przynosi ...\nSpokojnie patrzysz jak �wiat si� zmienia,\ngdy� wiek ci daje m � d r o � � spojrzenia ...\nWi�c wiwat staro��! Niechaj nam s�u�y,\nnawet gdy troch� chwilami nu�y.\nBowiem - jak s�dz� - w tym jest rzecz ca�a,\nby jak najd�u�ej ta staro�� trwa�a ...\nWiersz Reinera Kerna "Das Alter kommt auf seine Weise" spolszczy� /i uzupe�ni�/ Tadeusz Rejniak\nCzekaj cierpliwie Biegn� zza g�ry ostatniej...\nBiegn� zza g�ry ostatniej\nprzez wszystkie rzeki p�yn�\njeziora pokonam - i b�d�\nB�d� ze �witaniem\nna promyku sp�yn� - i b�d�\nAby zmaza� �lady twych �ez\nCzerwone trzewiczki. Sexton Anne\nStoj� w kr�gu w martwym mie�cie i zawi�zuj� czerwone trzewiczki... Nie s� moje. To buty mojej matki. Wcze�niej nale�a�y do jej matki. Przekazywane z r�k do r�k jak pos�g, ale ukrywane jak wstydliwe listy. Dom i ulica sk�d pochodz� s� ukryte i wszystkie kobiety te� s� ukryte... -- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Re: ______WIERSZE________________\nTo co mamy urojone, �yje w nas, �yje w dostatku Pot�guje w nas cierpienie, Podtrzymuje wra�enie upadku. Podkre�lenie bez namys�u, Tych wysi�k�w nierealnych To jest cel urojenia, Pozbycie si� wszystkich �wiadk�w. Czeka �mia�o, Na ognisko, Nie �wiate�ko; to banalne. Na ten wielki po�ar zmy�le�, Urojenia s� �atwopalne. Joanna Kulmowa Nie wyrastaj z marze� Odpowiedz\nNie wyrastaj z marze�\nPodobno z tego si� wyrasta,\npodobno to z czasem si� zmienia.\nTy si� nie zmieniaj, ju� taki zosta�,\nCho�by ci by�o z nim niewygodnie,\ncho�by nawet z nim by�o �le ci,\nto je troszk�, odrobink� odmie�,\nale go nie wyrzucaj na �mieci.\nB�d� m�wili, �e� jeszcze dzieciny,\nb�d� si� mo�e �miali,\na ty si� z nimi nie licz,\nty b�d� taki, jaki jeste� nie inny.\nI gdyby� nawet nie m�g� sprosta�\n�wiatu, co zmienia si� i zmienia,\nto ty si� nie martw, taki ju� zosta�\n-- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque Joanna Kulmowa Smutki Kiedy dzie� ju� staje si�\nKiedy dzie� ju� staje si� ciemny,\nPrzychodz� do mnie smutki.\nMaj� wielkie wielkie oczy\nI sier�� mi�kk�\nLubi� �eby g�adzi� je pomalutku.\ndobry m�j smutku!”\nCzasem trzeba je wzi�� na r�ce\nNie broni� si� przed nimi nie z�o�ci�.\nWtedy ju� si� nie smuc� wi�cej.\nUk�adaj� si� przy mnie do snu.\nRozp�ywaj� si� w dniu\n-- Moje forum: KSIAZKI,MUZYKA ..i Remarque W�tki z najwi�ksz� liczb� g�os�w s� promowane na Forum.\nNajnowsze z forum Malarstwo, fotki, muzyka, ..i 15.02.15, 17:25\nGoyo Dominguez (9)\n~~~Wspolczesna Rosja cd...1\nDiesel, siedmioletni pies rasy malinois z ...\nJutro mamy Swieto Indyka...\nAlez sie przeziebilam!\nStarzejmy sie jednak z godnoscia!


Itaka- Fuerteventura - Jak Itaka upodlila klientow - Wyspy Kanaryjskie - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nItaka- Fuerteventura - Jak Itaka upodlila klientow Dodaj do ulubionych\nW�a�nie wr�ci�em z Fuerteventury gdzie urlopowa�em si� z biurem podr�y Itaka. Mia�em Nieprzyjemno�� zosta� przez nich zrobiony w wa�a! Pos�ali turnus na wysp� liniami lotniczymi Futura o kt�rych od kilku miesi�cy Prezesi Itaki wiedzieli �e plajtuj� i d�ugo nie polataj�. I w trakcie turnusu futura pokaza�a Itace gest Kozakiewicza, a Prezesi Itaki pokazali swoim klintom wielki �rodkowy Palec. Rezydentki tch�rzliwie i arogancko nie mia�y nawet odwagi nam powiedzie� co si� sta�o tylko jak te szczury pod os�on� nocy powrzuca�y kartki pod drzwi pokoj�w z og�oszeniem, �e nie wiedz� co si� dzieje, ale jutrzejszy lot zosta� odwo�any z niewyja�nionych przyczyn. Wierutne k�amstwo kt�re pisa�y tam rezydentki Itaka mo�na by�a odkry� w Internecie… gdzie od 5 dni tr�biono �e Futura ko�czy loty i sorry.. Ale chciwi prezesi Itaki wymy�lili, �e A noz sie uda… no i jak to m�wi� Siara „I ca�y misterny plan te� w pi****”. Tyle tylko, �e nikomu z nas wypoczywaj�cych – jak to zapewnia Itaka w broszurkach – Beztrosko – nie pomy�la�, aby sprawdzi� Internet co tam w �wiecie s�ycha�!!!!\nItaka to najgorsza firma z jak� mia�em do czynienia, a do tej pory prym wiod�o Tele2. Teraz wiem, �e Itaka to r�wnie wielki bajzel i tak samo jak tele2 traktuja swoich klientow!!!!!\nCo do samej Fuerty to wyspa jest super. Ca�y m�j wypoczynek na wyspie wspominam rewelacyjnie – poziom szamba i szaletu urlop si�ga� tylko jak mia�em do czynienia na miejscu z Itak�… !!!!!!!!!\nJeszcze tylko dodam, �e ostatecznie wylot mieli�my mie� 9 wrze�nia o 9:30, a wylecieli�my 10 wrze�nia o 16:00. Mieli�my mie� 9-tego wyjazd spod hotelu o 5:20 rano.\nInformacja, �e nie lecimy 9-tego zosta�a nam podrzucona 8-smego wrze�nia o 22:00 pod drzwi naszych pokoi z tekstem, �e ITAKA nie wie dlaczego Futura odwo�a�a lot, ale on na pewno si� odb�dzie i "radza Nam Od Godziny 9:00 rano dnia 9 wrzesnia co 30 minut sledzic tablice ogloszeniowa itaki aby dowiedziec sie o godzinie wyjazdu z hotelu i wylotu"\nGeneralnie info �e lecimy 10-tego dostali�my dopiero 9-tego po 19:00!!!! A Rezydentki od 9:00 rano do 19:00 bawi�y sie nami i podawa�y nam sprzeczne wiadomo��i - w pewnym momencie nie wiedzieli�my ju� czy linie spajtowa�y, czy mo�e samolot mia� awari� i b�dziemy lecie� nim jak go naprawi�. Rezydentki sprawi�y, �e mieli�my bezsenn� noc i skopany ca�y kolejny dzie� gdzie przez dwie panienki co 20-30 minut ganiali�my do holi patrze� na t� durn� Itakowa tabliczk� z wywieszkami\nI jeszcze jak slysze ze to nie jest wina Itaki tylko przewoznika to cisnienie mi skacze. Ktos pomimo wiedzy o plajtujacej futury podjal decyzje aby zaryzykowac swoja przyzwoitoscia i godnoscia prezesow itaki i wybral te linie lotnicze... ciekawe ze inne biura jakos daly rade za wczasu zmienic przewoznika tylko itaka obudzila sie z palcem w czterech literach\nItaka- Fuerteventura - Jak Itaka upodlila klientow - Go��: KLIEN\nRe: Itaka- Fuerteventura - Jak Itaka upodlila kli\n- Go��: Petra\n- Go��: senior\nRe: pieniacz polski\n- Go��: Mikai�\n- Go��: fiiiiiildebit\n- Go��: edyta\n- Go��: lenny\nDo KLIEN vel Mikai� vel lenny - co� o upodleniu\n- Go��: szef z branzy\nNajnowsze z forum Wyspy Kanaryjskie 27.11.15, 18:30


PBJ Badania Marketingowe - profesjonalne badania rynkowe dla firm\nPBJ Badania Marketingowe jest profesjonalną firmą zajmującą się badaniami rynku od 2004 roku. Specjalizujemy się przede wszystkim w badaniach: prasy fachowej, rynku farmaceutycznego (m.in. badanie ulotek leków), rynku telekomunikacyjnego, rynku usług edukacyjnych, rynku materiałów budowlanych, FMCG, przemysłu, a także postaw, stylów życia i wielu innych.\nNasza oferta badań marketingowych obejmuje zarówno klasyczne badania ilościowe (m.in. wywiady kwestionariuszowe PAPI, CAPI, CATI, ankiety pocztowe, ankiety internetowe) badania jakościowe, m.in. FGI (FGI - badania fokusowe - Zogniskowane Wywiady Grupowe), IDI (IDI - Indywidualne Wywiady Pogłębione), oraz desk research, jak i specjalne rodzaje badań takie jak np. Tajemniczy Klient (Mystery Shopping), badanie czytelności ulotki czy Wirtualna Etnografia. Realizujemy także badania on-line.\nWiększość z nas ma kilkunastoletnie doświadczenie badawcze, pracowaliśmy zarówno dla dużych korporacji jak i mniejszych firm. Część z nas ma także doświadczenia w realizacji projektów naukowo-badawczych w instytucjach naukowych. Potrafimy dostrzec w liczbach to co naprawdę jest istotne i nasze spostrzeżenia zamienić na wnioski pomocne w podejmowaniu ważnych decyzji marketingowych. Nasze podejście do badań jakościowych pozwala na wychwycenie w otoczeniu firmy, produkcie, systemie dystrybucji oraz promocji tych elementów, które są kluczowe dla działań Firmy Zamawiającej – pozwalają budować jej sukces.\nW 2012 roku poszerzyliśmy zakres naszej działalności o reklamę. Do budowania strategii potrafimy wykorzystać wnioski płynące z badań rynku.\nBadania marketingowe - wyniki, raporty\nAnkieta: Czy słyszałeś o gender?\nRaport z ankiety na temat gender: Gender-badanie-CAWI-PBJ-Badania-Marketingowe-04-2014.pdf.\nSondaż internetowy: Co robić z pijanymi kierowcami?\nRaport z sondażu: „Co powinno się zrobić, aby ograniczyć ilość pijanych kierowców na drogach w Polsce?”.\nRaport został opublikowany w portalu dziennik.pl: Obowiązkowy alkomat w aucie? Polacy mają inny pomysł.\nRaport: Co robić z pijanymi kierowcami (pdf)\nRaport: Przemysł turystyczny na Ukrainie\nGdzie Ukraińcy zatrzymują się podczas podróży?\nRaport z badań przeprowadzonych przez PBJ Badania Marketingowe\nw okresie 1-17 grudnia 2013 (badanie CAWI).\nNotka dla prasy: Raport-Prasowy-Przemysl-turystyczny-na-Ukrainie-12.2013.pdf\nBanki - jak je wybieramy? wyniki ankiety internetowej.


Ubezpieczenia dla sportowców – konieczność czy fanaberia? | Ubezpieczenia Sportowe\nZapraszamy na nasz blog Polecamy artykuły na temat ubezpieczeń dla sportowców i klubów sportowych.\tUbezpieczenia dla sportowców – konieczność czy fanaberia?\nPosted on 27 września 2016 by sport-insurance\tŻycie sportowca to niekończące się pasmo przygotowań do zawodów i uczestnictwo w nich. Od wyników, jakie uda mu się osiągnąć zależy to, czy będzie w stanie pozyskać sponsora, czy też zdany będzie na środki udostępnione mu przez związek, do którego przynależy… i własne starania. Nie od dziś przecież wiadomo, że w przypadku zwłaszcza sportów nisko dochodowych, konieczne jest szukanie pieniędzy we własnym zakresie. Rzut kulą to nie to samo co piłka nożna, czy spopularyzowane ostatnimi czasy dzięki wynikom Adama Małysza skoki narciarskie. Sponsorzy nie chcą wspierać sportów mało komercyjnych, w końcu ta forma reklamy ma przynosić im określone i wymierne korzyści, przekładające się na wzrost uzyskiwanych przez nich dochodów. Nie stanie się tak, gdy finansowo będą wspierali sportowców uzyskujących słabe wyniki i to jeszcze w mało popularnych dyscyplinach. W końcu biznes to biznes, reguły tu panujące są nieubłagane.\nPrzerwa lub koniec sportowej kariery\nAutor zdjęcia: pleclown Pamiętać trzeba także o tym, że zdarzają się sytuacje losowe, w których nagle dobrze zapowiadająca się kariera sportowa może zostać przerwana. Wystarczy chwila, moment nieuwagi, bądź też zbieg nieszczęśliwych wydarzeń. Potknięcie, które może zadecydować o dalszym losie sportowca. O ile drobne kontuzje można wyleczyć (nieocenione w tym przypadku są ubezpieczenia dla sportowców, które zapewniają na to środki), o tyle poważniejszy uszczerbek na zdrowiu może być już równoznaczny z zaprzepaszczeniem szansy na dalsze, normalne funkcjonowanie w trybie, do jakiego było się przyzwyczajonym. To nie tylko wielki dramat z zaprzepaszczonej szansy, ale także i niepewność tycząca tego, jak poradzić sobie dalej w życiu. To w końcu nagła, nieplanowana rewolucja, wywrócenie świata i trybu, do którego było się przyzwyczajonym latami, nierzadko od wczesnego dzieciństwa.\nThis entry was posted in Aktywność sportowa, Sporty ekstremalne, Ubezpieczenia sportowe and tagged sportowcy, ubezpieczenia dla sportowców, zawodowe uprawianie sportu, zawodowy sport, życie sportowców. Bookmark the permalink.


Ponad 50 przedsiębiorców wzięło udział w konferencji zorganizowanej przez Stowarzyszenie Dębicki Klub Biznesu wspólnie z partnerami: Urzędem Miejskim w Dębicy oraz Podkarpackim Bankiem Spółdzielczym. Tematem głównym spotkania były „Dotacje inwestycyjne dla przedsiębiorców powiatu dębickiego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007 - 2013".\nCała konferencja podzielona została na trzy bloki - w pierwszej części o możliwościach inwestycyjnych w mieście Dębica i o korzyściach z tym związanych poinformowała Monika Rojek - Kałek, naczelnik Wydziału Promocji Miasta. Podczas swojej prezentacji poinformowała również o dotychczasowych działaniach Biura Współpracy z Przedsiębiorcą działającym przy Urzędzie Miejskim w Dębicy.\nO instrumentach finansowych wspierających pozyskane dotacje opowiadał dyrektor Podkarpackiego Banku Spółdzielczego w Dębicy - Krzysztof Mazur, który podkreślał jak ważna jest elastyczność instytucji finansowej wspierającej przedsiębiorców przy pozyskiwaniu środków zewnętrznych - „Trzymam mocno kciuki i wierzę w sukces każdego przedsiębiorcy z naszego powiatu. Ze swojej strony potwierdzam, że nasz bank jest bankiem elastycznym jeżeli chodzi o tego typu projekty i z największą przyjemnością będziemy starać się wspierać przedsiębiorców w obszarze instrumentów finansowych po uzyskanej dotacji”.\nPunktem głównym konferencji była prelekcja o kryteriach jakie należy spełnić, aby móc wystartować po dotacje w ramach I osi priorytetowej Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego. O wszystkich możliwościach opowiadał Rafał Żmuda z firmy Abakus Konsulting, przedstawiając każdy szczegół, który będzie brany pod uwagę podczas organizowanych konkursów. - „Najważniejszy w tym całym przedsięwzięciu jest pomysł, który należy przelać na papier uwzględniając wszystkie możliwe kryteria, a w szczególności innowacyjność, która jest głównym punktem rozwoju strategii województwa podkarpackiego. Ważne aby nie przeoczyć terminu pierwszego konkursu, który już powinien zostać ogłoszony z dniem 30 września 2008 roku”.\nKonferencja odbyła się 25 września 2008 w hotelu "Lord". Udział w niej był całkowicie bezpłatny.


117 milionów złotych dla województwa - to dotacja z rządowego… - Radio Opole\n2019-05-10, 10:46 Autor: Roman Juranek\n- 117 mln zł otrzymała Opolszczyzna w ramach Funduszu Dróg Samorządowych - powiedział w rozmowie "W cztery oczy" wojewoda opolski Adrian Czubak. - Wkrótce będziemy podpisywać umowy z samorządami na realizację inwestycji, które zostały zgłoszone w ramach jesiennego naboru - dodaje gość Radia Opole.\nWładze Wołczyna będą aplikować o rządowe pieniądze na remont dwóch ulic\nW ramach tego naboru dojdzie do podpisania umów z 36 jednostkami samorządu terytorialnego na kwotę dotacji ponad 46 milionów.\n- A więc całe inwestycje opiewają na ponad 90 milionów złotych. Z tego, co widzimy, jeśli chodzi o nabór wiosenny, wpłynęło prawie 100 wniosków na łączną wartość inwestycji prawie 200 mln złotych. Ten nabór jest w tej chwili rozpatrywany. Wszystkie wnioski przeszły już sprawy formalne. Niestety, wysłaliśmy wiele pism o uzupełnienia. Obecnie te wnioski podlegają tzw. ocenie merytorycznej - dodaje Czubak.\nOcena merytoryczna powinna się zakończyć w ciągu dwóch najbliższych tygodni. Następnie lista inwestycji zostanie przesłana do premiera i dopiero po jego zaakceptowaniu dowiemy się, które zadania zostaną zrealizowane. Rządowe dofinansowanie w naborze wiosennym może wynieść od 50 do nawet 80 procent. Jesienią odbędzie kolejny nabór.\nKrapkowice, które w ostatnim naborze w ramach Funduszu Dróg Samorządowych, złożyły wnioski na remonty dwóch dróg dotacji nie otrzymały, ale jak zaznaczał w "Poglądach i osądach" Andrzej Brzezina, wiceburmistrz Krapkowic, szanse i tak były małe, bo były to drogi o małym znaczeniu.\nTeraz gmina przygotuje wnioski na kolejny nabór, które będą miały większe szanse na realizację, bo znajdują się w ramach strefy ekonomicznej.\nKrapkowice przygotowują się jednak na inne duże inwestycje. To rewitalizacja mostu kolejowego wraz z parkiem miejskim. Całość kosztów ma wynieść 19 milionów złotych.\nJak tłumaczył Andrzej Brzezina - 5 mln gmina otrzyma z RPO, 5 z powiatu krapkowickiego, a 9 milionów musi zabezpieczyć ze swojego budżetu.\nInna inwestycja to także m.in. most północny. Tu gmina stara się o dotacje z programu "Mosty dla regionów" - dodaje Andrzej Brzezina. - Most północny będzie przeznaczony dla samochodów osobowych do 3,5 tony. A taką właściwą południową obwodnicę miasta, chcemy zrobić na wysokości Żywocic, i tutaj wraz z gminą Gogolin złożyliśmy projekt inwestycyjny na dofinansowanie inwestycji projektowej do ministerstwa, do programu właśnie "Mosty dla regionów".\nTagi: Adrian Czubak, Andrzej Brzezina, Mosty dla regionów, Fundusz Dróg Samorządowych,


Iniekcje do stawów krzyżowo biodrowych | Rugpoli\nCierpisz z powodu bólu pleców, w ich dolnym odcinku. Ocena diagnostyczna wykazała jako przyczynę bólu staw krzyżowo-biodrowy. By zmniejszyć dolegliwości bólowe lekarz specjalista może zaproponować zastrzyk do tego stawu. Na tej stronie przedstawiono co ta terapia obejmuje.\nSTAW KRZYŻOWO-BIODROWY (ang. SACROILIAC JOINT – SI JOINT)\nStawy krzyżowo-biodrowe, zwane również stawami krzyżowymi, tworzą połączenie pomiędzy kością krzyżową, a miednicą, czyli pomiędzy kręgosłupem, a kończynami. Stawy te są zlokalizowane w dolnym odcinku pleców, po obu stronach kręgosłupa. Ze względu na swoje cechy (małą ruchomość) tworzą one ścisłe połączenie pomiędzy kręgosłupem i kończynami. Stawy mogą ulegać przeciążeniom lub stanom zapalnym.\nMetoda ta obejmuje dwie składowe:\nW celu zdiagnozowania czy źródłem Twojego bólu jest staw krzyżowo-biodrowy podaje się lek znieczulenia miejscowego, który chwilowo eliminuje ból.\nJeśli stwierdzono, że przyczyną dolegliwości bólowych jest staw krzyżowo-biodrowy lekarz specjalista poda do niego kortykosteroidy. Dzięki zmniejszeniu bólu będziesz w stanie rozpocząć ćwiczenia poprawiające funkcję stawu.\nPodczas procedury pacjent leży na brzuchu. Skóra badanej okolicy zostaje zdezynfekowana. Przy pomocy cienkiej igły, pod kontrolą promieniowania rentgenowskiego, do stawu zostaje podany początkowo środek kontrastowy (Omnipaque) w celu stwierdzenia prawidłowego położenia igły w stawie, a następnie wyłącznie środek znieczulający (Lignokaina 2%), jeśli jest to procedura diagnostyczna. Natomiast w przypadku terapii stawu zostanie podana mieszanka środka znieczulenia miejscowego (Lignokaina 2%) i kortykosteroidu (Dexamethason 10mg).


I SA/Gl 557/11 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach\nI SA/Gl 557/11 - Postanowienie Wojewódzkiego...\nOpublikowano: LEX nr 904382\nI SA/Gl 557/11\nWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 12 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę.\nDyrektor Izby Skarbowej w K. oznaczoną w sentencji postanowienia decyzją z dnia (...) r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia (...) r. nr (...) ustalającą M. P. zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w 2004 r. w wysokości (...) zł.\nPowyższą decyzję, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych, doręczono M. P. w dniu 11 maja 2011 r.\nW dniu 13 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik podatnika wniósł skargę na wyżej wymienioną decyzję z dnia 28 kwietnia 2011 r. W treści skargi pełnomocnik skarżącej wskazał, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej doręczona została w dniu 14 maja 2011 r.\nW odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, że została wniesiona z uchybieniem terminu.\nZgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.\nJak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja - wbrew twierdzeniom skargi - została doręczona skarżącej w dniu 11 maja 2011 r., a nie w dniu 14 maja 2011 r. Fakt przyjęcia decyzji skarżąca potwierdziła bowiem własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym poświadczeniu odbioru przesyłki, na którym obok podpisu odbiorcy widnieje data doręczenia - 11 maja 2011 r. Taka sama data widnieje również obok podpisu doręczyciela.\nW związku z powyższym należało przyjąć, że określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 11 maja 2011 r. i upłynął z dniem 10 czerwca 2011 r.\nPełnomocnik strony wniósł natomiast skargę w dniu 13 czerwca 2011 r., a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Zauważyć nadto należy, iż przedmiotowa decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.\nStosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.


„Uliczny Patrol Medyczny” potrzebny i w gotowości. Rok medycznej pomocy dla bezdomnych - Caritas Polska\nJesteś tutaj: Caritas Polska / Aktualności / „Uliczny Patrol Medyczny” potrzebny i w gotowości. Rok medycznej pomocy dla ...\n5 stycznia 2019 Caritas w PolsceAktualności\nKilka razy w miesiącu samochód patrolowy oznakowany logotypami: czerwonym – Caritas, zielonym – Lekarzy Nadziei i czarnym – Straży Miejskiej wyrusza z ratownikami medycznymi do często trudno dostępnych miejsc, aby nieść pomoc i poradę medyczną dla osób żyjących w skrajnie trudnych warunkach, nieraz zagrażających ich zdrowiu i życiu. Zaniedbane i nieleczone choroby, urazy, uzależnienia zbierają swoje żniwo w miejscach koczowania tych osób. Na szczęście w Warszawie funkcjonuje specjalistyczna przychodnia dla bezdomnych Lekarzy Nadziei, gdzie udało się pomóc wielu z nich, a nawet uratować.\n– Od ponad roku biorę udział w Ulicznym Patrolu Medycznym. Pomagamy w bardzo różnych przypadkach. Niekiedy są to zwykłe otarcia, skaleczenia lub owrzodzenia, ale widzieliśmy też dużo cięższe przypadki, gdy w gnijących ranach żyły robaki – mówi mł. insp. Ireneusz Krawczyk, ratownik medyczny Straży Miejskiej m. st. Warszawy – Bywa, że przyjeżdżamy w ostatniej chwili. Bywamy dla tych ludzi ostatnim ratunkiem. Dzięki naszym patrolom trafiają do lekarzy specjalistów, dostają leki lub trafiają do szpitali. A trzeba pamiętać, że niektórzy z nich już się poddali, przestali wierzyć, że wydostaną się z bezdomności. Pamiętam jak pewien bezdomny na Bródnie leżał zimą w drewnianej szopie z odmrożonymi palcami stóp. Mówił: „Zostawcie mnie, chcę tu umrzeć”. Długo przekonywaliśmy go, że trzeba wezwać karetkę, że w szpitalu mogą mu pomóc. Pytał: „Czemu się tak upieracie?” Tłumaczyliśmy mu, że nie możemy go tam zostawić, bo jest człowiekiem takim jak my, tylko jemu coś po drodze się nie udało. Gdy z sanitariuszami wynosiliśmy mężczyznę do karetki nawet się uśmiechnął. Takie chwile przekonują, że ta robota ma sens.\nOd października 2017 r. „Uliczny Patrol Medyczny” wyjeżdżał do bezdomnych ponad 80 razy. Ratownicy udzielili 340 porad medycznych i w 403 przypadkach wykonali zabiegi medyczne. Najczęściej opatrywali niegojące się rany. W 148 przypadkach pacjenci zostali skierowani do lekarzy specjalistów w Przychodni Lekarzy Nadziei. Było 67 przypadków interwencji internisty, 39 chirurga, 9 ortopedy, 7 pulmonologa, 6 dermatologa. – Kontaktowaliśmy chorych także z kardiologiem, neurologiem, neurologiem, laryngologiem a nawet z psychiatrą. Osoby bezdomne wymagają wszechstronnej i bardzo różnorodnej pomocy medycznej – mówi st. insp. Danuta Widłak, ratownik medyczny Straży Miejskiej.\nProjekt dobrze ocenia Zbigniew Leszczyński, komendant Straży Miejskiej m.st. Warszawy:\n– Warszawa jest wielką aglomeracją, a takie przyciągają osoby bezdomne. Widzimy, że ci ludzie często potrzebują nie tylko odzieży czy jedzenia, ale także pomocy medycznej. Dla tego zaangażowaliśmy się w ten wspólny projekt z Caritas Polska i Lekarzami Nadziei. Strażnicy miejscy, z których część jest również ratownikami medycznymi, to ludzie szczególnie wrażliwi, a przez to zaangażowani w pomoc bezdomnym. Wzruszającym dowodem jest choćby to, że jednego z nich poproszono, aby został świadkiem na ślubie pary, której pomagał wyjść z bezdomności.\n„Uliczny Patrol Medyczny” oprócz realnej pomocy ludziom bezdomnym i zagubionym w mieście niesie dodatkowo ważne przesłanie, które staramy się realizować w działalności Caritas: – Z pomocą spieszymy nie tylko wtedy, gdy ktoś w potrzebie przychodzi i o nią prosi, ale wychodzimy do ludzi cierpiących, tam, gdzie przebywają w swoim opuszczeniu, bo się wstydzą, bo nie potrafią, albo po prostu już nie mają siły… – mówi ks. Marcin Iżycki, dyrektor Caritas Polska\nSerdecznie zapraszamy do dalszego wspierania projektu poprzez wpłaty na konto Caritas Polska: 77 1160 2202 0000 0000 3436 4384 z dopiskiem „Uliczny Patrol Medyczny”, z którego korzystamy kupując środki opatrunkowe, sprzęt i produkty medyczne, których wiele jest zużywanych w czasie wyjazdów patroli.\nW nowym roku składamy wszystkim Ofiarodawcom, ratownikom i osobom korzystającym z pomocy „Ulicznego Patrolu Medycznego” serdeczne życzenia zdrowia, umocnienia w dobrych dziełach oraz projektach, niezachwianej nadziei i wiary, że w sytuacjach kryzysowych znajdzie się pomoc i wsparcie od innych ludzi oraz instytucji zaangażowanych w pomaganie potrzebującym. (js)\nTagi:CaritasCaritas PolskaNewspomoc bezdomnympomoc wykluczonymStraż MiejskaUliczny Patrol MedycznyWarszawa\nhttps://caritas.pl/wp-content/uploads/2019/01/bw3123-205.jpg 3003 4505 Mikołaj Brożek https://caritas.pl/wp-content/uploads/2020/10/logo-30.png Mikołaj Brożek2019-01-05 08:00:592019-01-07 14:24:20„Uliczny Patrol Medyczny” potrzebny i w gotowości. Rok medycznej pomocy dla bezdomnych